W Wielkiej Brytanii zrobiło się bardzo głośno niedawno o rynku biletowym za sprawą dokumentu wyemitowanego przez Channel 4 pt.„The Great Ticket Scandal”. Przedstawiono w nim praktyki stosowane przez brytyjskie internetowe serwisy wymiany biletów, takie jak Viagogo i Seatwave. Podstawowy zarzut postawiony im polega na tym, że bilety wystawiane tam nie pochodzą od innych fanów, ale od zawodowych handlarzy, albo są im przydzielane przez samych organizatorów. Bilety na wiele koncertów na Wyspach wyprzedają się bardzo szybko, po czym można je nabyć na wspomnianych stronach. Prawo pozwala tam na ustalanie dowolnej ceny za odsprzedawane bilety. W przypadku rozchwytywanych koncertów, są one więc oferowane po cenach zdecydowanie wyższych od ceny nominalnej. Okazuje się zatem, że serwisy wymienione w programie, czasem w porozumieniu z organizatorami, skupują bilety, żeby później sprzedać je zdesperowanym fanom z dużym zyskiem.

Zapewnienie bezpieczeństwa transakcji na rynku wtórnym jest prezentowane jako główna zaleta, którą dają serwisy wymiany biletów. To prawda, że dzięki nim ze spokojem możemy nabyć bilety z drugiej ręki, co inaczej związane jest ze sporym ryzykiem. Jednocześnie nie dziwi oburzenie jakie wywołały fakty ujawnione przez dziennikarzy Channel 4 i wątpliwości co do intencji serwisów z zasady mających pomagać fanom. Pojawiają się więc głosy, takie jak ten na blogu TheNextWeb UK, że należy wprowadzić ograniczenie ceny odsprzedawanych biletów do ceny nominalnej. Przeciwnicy tego rozwiązania odpowiadają, że skutkowałoby to powstaniem czarnego rynku, na którym kupujący narażeni byliby na oszustów. Argumentem drugiej strony jest to, że taki rynek i tak istnieje, natomiast Internet na tyle ułatwił odsprzedawanie biletów, że ‘konikami’ stają się osoby, które inaczej by takich ‘form zarobku’ nie stosowały. Jeżeli komuś udało się szczęśliwie nabyć więcej wejściówek niż potrzebuje, czemu ma nie skorzystać z okazji, żeby na nich zarobić. Cierpią na tym ci, którzy nie zdążą na czas zakupić wymarzonych biletów.

Trudno się nie zgodzić z postulatem wprowadzenia ograniczeń w odsprzedaży biletów z zyskiem. Takie prawo, jako jeden z niewielu krajów w Europie, ma Polska. To nie znaczy jednak, że u nas nie handluje się po cenach wyższych niż wydrukowane na bilecie. Opisywane w „The Great Ticket Scandal” Viagogo ma polską wersję. Wystarczy sprawdzić tam ofertę na mecze Euro 2012. Wybór jest bardzo duży, ale ceny osiągają astronomiczne kwoty mimo, że według UEFA biletów na mistrzostwa nie wolno sprzedawać drożej niż się je kupiło. Można było o tym przeczytać w jednym z ostatnich Newsweeków. Innym przykładem są najbardziej pożądane bilety pod sceną (Golden Circle) na koncert Madonny 1 sierpnia w Warszawie, których nie ma już w oficjalnej sprzedaży. Również w tym przypadku dostaniemy je w Viagogo, tylko za cenę 3-krotnie wyższą. Rozchwytywane wejściówki można także znaleźć na popularnych portalach aukcyjnych i ogłoszeniowych. Nawet jeżeli formalnie zabraniają one wystawiania biletów po cenie wyższej niż nominalna, to są tacy, którzy omijają to np. poprzez podanie niezwykle wysokich kosztów wysyłki.

Potrzeba istnienia serwisów pośredniczących w wymianie biletów nie budzi raczej wątpliwości. Ułatwiają one sprzedaż biletów tym, którzy je mają, a nie mogą wykorzystać, jak również tym, którzy poszukują biletów oficjalnie niedostępnych. Pozwalają zapewnić bezpieczeństwo transakcji zawieranych pomiędzy tymi stronami. Mimo tego muszą działać w pełni uczciwie. Na tej wartości rozwijamy pierwszy polski serwis wymiany biletów AleBilet. Chcemy pomagać zarówno sprzedającym, jak i kupującym i oferować im jak najdogodniejsze narzędzia. Równocześnie dbamy o to, żeby nie stać się platformą dla ‘koników’, nie wolno u nas wystawiać biletów po cenie wyższej niż nominalna, mamy też na stałe ustalone koszty dostawy. Naszym celem jest, aby zapewnić polskim użytkownikom serwis dostosowany do ich wymagań, który pozwoli prosto sprzedać bilety, ale zabezpieczy też fanów przed wysokimi cenami.

Autor jest założycielem serwisu wymiany biletów AleBilet.

Jeżeli mieliście kiedyś okazję pobawić się spirografem (notabene wymyślonym przez polskiego matematyka) to doskonale rozumiecie skąd wzięły się poniższe ilustracje. Piękne w tym wszystkim jest natomiast to jak przedmioty niecodziennego już użytku można zhakować, by tworzyły na naszych oczach sztukę. Każdy z nas bez większych problemów może stworzyć sobie taki “Drawing Apparatus”, który przedstawił nam Robert Howsare. Kosztował go nie więcej niż $50, a jego najkosztowniejszymi elementami był stary Technics (po lewej) i Dual z 1970 po prawej.
Model i marka gramofonu nie mają tutaj oczywiście żadnego znaczenia, ale wypadałoby żeby jeden miał opcję sterowania prędkością obrotów – co będzie miało wpływ na rozmiar i kształt rysunków (ten po lewej obraca się z prędkością 33 rpm, a po prawej ok. 45 rpm). Ponadto potrzebujecie stare płyty, drewniane listwy, marker Sharpie zamocowany na spinaczu i kilka śrub.
Gramofony były już wcześniej hackowane, chociażby w projekcie Years.
Jak powiedział Howsare:

 “My work is really about systems and how things operate and function — tweaking them, and intervening with how they normally operate.”

Podobnie jest w Internecie – mamy wiele aplikacji i gotowych rozwiązań, których nietypowe zastosowanie daje zupełnie nowe możliwości.

Tym razem prowadzący tłumaczą, w którą stronę zmierzają zmiany w serwisie Myspace oraz opowiadają o pierwszym polskim satelicie w przestrzeni kosmicznej.

W odcinku usłyszycie między innymi o tym, że 13 lutego pierwszy polski sztuczny satelita znalazł się w przestrzeni kosmicznej. Satelita został stworzony przez studentów z Politechniki Warszawskiej we współpracy z Centrum Badań Kosmicznych PAN. Ma on kształt kostki o boku 10 cm i masie 1 kg i trafił na orbitę na pokładzie rakiety Vega.

W odcinku prowadzący rozmawiają też na temat zmian, jakie wprowadzone zostały w serwisie Myspace. Choć serwis był już wielokrotnie skazywany na porażkę, to ostatnio pojawiły się szanse na to, by odbił. Pomóc w tym ma nowy player, który umożliwia dostęp do przeszło 42 milionów utworów.

Dla wszystkich fanów Apple nie lada gratka. Wszystkie produkty Next (bez drukarki laserowej) i Apple.
Enjoy

Jak widzicie ze starego sprzętu komputerowego można zrobić nawet niezły zespół muzyczny. Instrumenty trzeba było co prawda nagrać osobno i później zmontować w całość, ale efekt jest genialny.
The Animals naśladują:

a. HP Scanjet 3P, Adaptec SCSI card and a computer powered by Ubuntu v9.10 OS as the Vocals.
b. Atari 800XL with an EiCO Oscilloscope as the Organ
c. Texas instrument Ti-99/4A with a Tektronix Oscilloscope as the Guitar
d. Hard-drive powered by a PiC16F84A microcontroller as the bass drum and cymbal

W poszukiwaniu idealnego rozwiązania pomiędzy laptopem a stacjonarnym komputerem zwróćcie uwagę na Henge Docks, porządek na biurku gwarantowany. Dopiero co pokazali światu stacje dokujące do Air’ów, wcześniej w ofercie mieli sprzęt pod serię Pro. Henge Docks wykonane z dobrej jakości plastiku, mają metalowe gwinty na śruby mocujące i obsługują wszystkie kable Apple. W zestawie stacji dokującej do MacBooka Pro znajdziecie 6 przedłużek przewodów (2x USB2.0, FireWire 800, Ethernet, 2x Audio I/O), 3x adapter MagSafe. Henge Docks obsługuje wszystkie laptopy Apple, które są obecnie w ofercie (czyli linia Mac Book Pro i Mac Book Air).

Cena stacji dokującej dla Mac Book Air w zależności od rozmiaru matrycy to $55-$60 (USA), w Polsce jeszcze ich nie ma, ale to pewnie kwestia czasu.  Stacje dokujące dla laptopów z serii MacBook Pro możecie kupić w sklepie internetoym iMad w cenach od 255zł-339zł. Nie trzeba instalować żadnego oprogramowania, wkładacie komputer i działa! Na poniższym wideo zobaczycie co i jak…

Do całego zestawu wypadałoby mieć jeszcze kilka peryferialnych akcesoriów :

i któryś z MacBooków Pro lub MacBooków Air.

Lada chwila Facebook zadebiutuje na giełdzie i jakimś ‘cudem’ kwota jakiej będzie na niej poszukiwał stopniała o połowę z $10 miliardów do $5 miliardów. Tak czy inaczej wygląda na to, że będzie to najwyższa kwota pozyskana na IPO w historii Silicon Valley. Głównym oferującym został Morgan Stanley, czyli jest odpowiedzialny w trakcie emisji za prowadzenie ksiąg papierów wartościowych, będących przedmiotem emisji. Pozostałymi oferentami zostały Goldman Sachs, Bank of America, Merrill Lynch, Barclays Capital i JP Morgan. Wall Street całkiem słusznie obawia się o faktycze możliwości Facebooka co do monetyzacji z ogromnej liczby użytkowników (prawie 1 na 10 osób na świecie jest na fb!) Jednak w historii nie było jeszcze firmy, która miałaby tak ogromna liczbę ‘klientów’ i zapewne praca nad skuteczniejszymi formami reklamowych formatów jest in progress.

Wyniki finansowe Facebooka są bardzo imponujące. w 2011 firma zanotowała obroty w wysokości $3,7 miliarda, a zysk wzrósł  o 65% do miliarda dolarów. Rok do roku zysk firmy wzrasta kosmicznie i daje to bardzo dobre podstawy do inwestycji. Jeżeli macie wolne środki to możecie ustawiać się w kolejce:)

“The numbers show clearly that not only is social media not a passing fad, but there’s some real money to be made here,” Michael Gartenberg (analityk)

W 2006 Zuckerberg odrzucił propozycję przejęcia przez Yahoo za $1 mld i długo opierał się wejściu na giełdę wielokrotnie powtarzając, ze woli aby fb pozostał prywatną firmą. Obecnie posiada 28% udziałów i będzię największym wygranym tego debiutu, co do tego nie mam wątpliwości. To czy przyszli inwestorzy będą za jakiś czas ‘zarobieni’ jeszcze się okaże. Inwestycja na pewno jest ryzykowna, konkurencja nie śpi.

Facebook śledzi wasze poczynania w sieci nawet wtedy gdy nie jesteście do niego zalogowani. Pliki cookie nie tracą ważności po tym jak się z niego wylogujecie, więc bacznie obserwują Wasze poczynania w sieci każdego dnia. Opiszę wam jak powstrzymać Facebooka od zbierania informacji, których wcale nie chcecie im udostępniać.

Firefox

Wam Otwieracie przeglądarkę i idziecie do Preferences, dalej klikacie w Privacy. Klikacie w ‘remove individual cookies’ (podkreślone w dolnej części okienka). Wpisujecie ‘Facebook’ w okienku wyszukiwania i waszym oczom ukażą się wszelkie cookies wykorzystywane przez Facebooka. Zaznaczacie wszystkie i klikacie w ‘Remove cookies’. Gotowe!

Chrome

Najpierw startujecie do Preferences, dalej wybieracie ‘Under the hood’ po lewej stronie. W sekcji ‘Privacy’ idź do ‘Content settgings’. Dalej kliknij w ‘manage exceptions’ i dodaj ‘facebook.com

Internet Explorer 9

Po pierwsze nie powinieneś używać tej przegląrdki, więc zacznij od ściągnięcia nowej (najlepiej Chrome’a). IE9 nie umożliwia zablokowania wybranych plików cookie, więc pozostaje tylko zablokowanie wszystkich. Tools – Internet options – Privacy – Advanced – Block..

W tym roku na konferencji pojawiło się prawie 1200 uczestników, kolejne 40000  oglądało nas online i była to jak dotąd największa konferencja. Pojawiła się również pokaźna delegacja z Polski, z tego co wiem większość z nich planuje powtórnie odwiedzić Amsterdam na kolejnej edycji TNW2012. Przyszłoroczna konferencja odbędzie się w dniach 25-27.04.2012. Na minisajcie poświęconym eventowi znajdziecie więcej szczegółów w styczniu, ale już dziś jest tam sporo informacji, więc jeżeli jeszcze Was tam nie było to czas najwyższy : http://thenextweb.com/conference/

Kilka naszych zdjęć z TNW2011 znajdziecie tutaj.

Banthes&Guillermi, niszowa marka ekskluzywnych ubrań dla mężczyzn postanowiła zwiększyć sprzedaż. Zdecydowano się na dość nowatorskie rozwiązanie nie przypominające zupełnie podejmowanych dotychczasowo działań. Wynajęta do tego celu agencja zwerbowała setki uczniów pobliskich szkół, którzy zostali zawiezieni do klubu muzycznego. W klubie tym marka zorganizowała imprezę połączoną z prezentacją produktów. Po akcji uczniowie rozjechali się do domów – nie kupili ani jednego produktu – nie były one dla nich interesujące, ale przede wszystkim znajdowały się one zupełnie poza ich zasięgiem cenowym. Na dłuższą metę akcja nie odniosła żadnego skutku, może poza zwiększeniem statystyk imprezy.

Absurdalne? Absurdalne. I oczywiście nieprawdziwe, tak jak wymyślona marka Banthes&Guillermi. Dlaczego więc tyle marek decyduje się na tego typu działania na Facebooku?

Ale zanim przejdę dalej chciałbym porozmawiać o sprawie dość podstawowej. A mianowicie o tym po co prowadzimy działania w mediach społecznościowych. To nieco nowy (i jednocześnie stary) kanał i wiele agencji oraz klientów próbuje zagospodarować go po swojemu. Po ATLowemu, po zasięgowemu, po mediowemu, po PRowemu. Problem ułatwia fakt, że w tak świeżym kanale można klientowi sprzedać praktycznie wszystko, wystarczy tylko trochę pobajerować.

Ja dla uporządkowania tematu i przedstawienia ogólnego schematu działań w social media posłużę się modelem EEIA opracowanym przez Dona Bartholomew. Na czym on polega?

1. Exposure (zasięg)

Pierwszym krokiem działań w social media, tak samo jak w większości innych mediów jest oczywiście zbudowanie zasięgu. Bez zasięgu możemy prowadzić różne działania, ale nie będą one efektywne. Co z tego że przekonamy 100% naszej zbudowanej społeczności, gdy nasza społeczność składa się tylko z 10 osób? Zazwyczaj nic. (Chyba że mamy do czynienia z ultra luksusową marką gdzie sprzedaż 10 sztuk może być osiągnięciem . Przykłady super działań z nieefektywnym zasięgiem? To w większości wypadków działania na Twitterze, Blipie i innych małozasięgowych kanałach. W większości przypadków to para w gwizdek. Bo jaki tam mamy zasięg? To też działania na fanpage’ach z małą ilością fanów (jest taka jedna bardzo znana marka która od ponad roku utrzymuje fanpage poniżej 1000 fanów, ale nie będe pisał jaka, bo brałem udział w tworzeniu strategii dla konkurencji .

Drugą bardzo ważną sprawą jest jakość budowanej społeczności. Oczywiście powinny to być osoby z naszej target grupy, a nie dowolny tłum. Ale o tym powiem szerzej później, przy omawianiu pułapek.

Na Facebooku możemy to mierzyć przede wszystkim liczbą fanów a także ich zgodnością demograficzną z target grupą.

2. Engagement (zaangażowanie)

Social media to kanał dwukierunkowy. Dlatego powinno nam zależeć na zaangażowaniu naszej społeczności. To już nie “spray and pray”. To długofalowe budowanie wysokojakościowej społeczności marki. Oczywiście możemy powiedzieć że niekoniecznie ale… to już nie będzie social marketing. To będzie zwykła kampania zasięgowa. Po co robić ją w social media?

Zaangażowana społeczność to nie tylko lojalni klienci, to nasi darmowi ambasadorzy. To znaczy darmowe, żywe, aktywne nośniki reklamowe W jaki inny sposób wytłumaczyć dość niskie liczby z którymi często mamy do czynienia w social media? Ano właśnie zaangażowaniem. Lepiej mieć 10000 zaangażowanych fanów niż milion osób które zobaczyło banner. Ci pierwsi mają o wiele lepszy kontakt z marką. Drudzy coś zobaczyli, za chwilę to zapomną. Co nam po tej dużej liczbie?

Prowadzimy więc tak działania, aby nasza społeczność była aktywna, angażowała się w dialog z marką, bawiła się treściami które marka tworzy, a nawet produkowała swoje treści. Oczywiście będzie to zależało od tego czy należycie spełniliśmy punkt 1. Ale o tym za chwilę

Na Facebooku możemy to mierzyć przede wszystkim wskaźnikiem People Talking About oraz innymi wskaźnikami z np Fanpage Trendera. Bezpośrednio będą to lajki, komentarze, share’y czy ilość własnych treści wrzuconych przez fanów.

3. Influence (wpływ)

Oczywiście wszystkie poprzednie działania nie mają sensu, jeśli nie osiągniemy dzięki nim wpływu na świadomość, czy wizerunek marki. Możemy spędzać miliony osób, możemy się z nimi bawić w zgadywanki, ale to wszystko musi przekładać się na realną wartość dla marki. Działania w social media jako działania miękkie wpływają zazwyczaj właśnie na wizerunek, budują więź emocjonalną z marką. Oczywiście czasami będziemy przechodzić bezpośrednio do punktu 4, ale długofalowo powinno nam zależeć na lojalnej wobec nas społeczności. Nie osobach które coś raz kupią. Osobach które będą u nas kupowały cały czas i które będą zarażały swoim entuzjazmem innych.

Jak to mierzyć? Ciężko. Ale każdy dobry marketer powinien ocenić, czy przyjęta strategia redakcyjna (rozumiem że każdy ją ma!) i jej realizacja są zgodne z wartościami marki i wizerunkiem który chcemy budować.

4. Action (działanie)

Nasza akcja to oczywiście zazwyczaj zakup produktu. Ale jak już pisałem w olbrzymiej większości w przypadku tego typu działań droga do sprzedaży wiedzie przez zbudowanie lojalności, wizerunku i emocji. Do punktu 4 nasze kampanie nie dochodzą, zresztą dość trudno wylicza się bezpośrednie ROI w przypadku tego typu działań – służą do tego skomplikowane modele ekonometryczne, które i tak jak na razie są niedoskonałe. Warto jednak mieć świadomość, że wszystko musi kończyć się zyskiem dla klienta

Mierzenie tego to oczywiścoe sprzedaż, sprzedaż, sprzedaż. Ale rzadko mamy możliwość przełożenia naszych działań bezpośrednio na sprzedaż właśnie.

***

Mamy więc cztery kroki. Cztery kroki które powinny być stawiane w odpowiedniej kolejności, rozważnie. Ale jak to zwykle bywa od razu pojawia się rzesza cwaniaczków chcących iść na skróty. Co jeśli spróbujemy je nieco pominąć? Dwie największe pułapki kryją się między krokiem 1 i 2 oraz między krokiem 2 i 3. Oto one.

Pułapka 1 – pompowanie pustego zasięgu

Działania w social media, szczególnie działania na Facebooku charakteryzują się możliwością niesamowicie precyzyjnego targetowania. Jako że sieci społecznościowe wiedza o nas mnóstwo (sami im to mówimy), to możemy doskonale dotrzeć do naszej target grupy. Zarówno socjodemograficznie jak i behawioralnie. Do tego najlepiej służą reklamy Facebookowe.

Hola, hola. Za chwilę ktoś powie mi że idę na łatwiznę. Przecież dobrze prowadzone działania same przyciągną ludzi. No nie. Po prostu nie. Pozbądźmy się tego złudzenia. Oczywiście w przypadku lovemarków społeczność przyjdzie sama. Inaczej musi być przyciągnięta bezpośrednimi korzyściami. Dlaczego? Ano dlatego że clutter zwiększa się coraz bardziej i raczej mało prawdopodobne jest, żeby wasz znajomy w przypływie fascynacji powiedział wam “słuchaj, wspaniały fanpage, zalajkuj, świetnie piszą!”. Marzenie każdego klienta. Marzenie ściętej głowy :]

Przypomnę – mamy budować społeczność. Jeśli ktoś tego nie rozumie, niech poczyta Setha Godina. Społeczność, nie tłum. I teraz właśnie wrócę do przykładu z samego wstępu notki. Po co nam tłum gimnazjalistów w tego typu sklepie? Na nic. Nie zaangażuje się w dialog z nami, nie dokona żadnego zakupu. Para w gwizdek. Co więc uczynić? Wydać kase na reklamę. Sorry. Ja wiem, że niektóre agencje obiecują gruszki na wierzbie i 50 tys fanów za darmo, ale po prostu w to nie wierzcie. Nawet jak kusi was to, że wreszcie znaleźliście super medium gdzie nie trzeba ponosić opłat mediowych. Bo skąd wezmą się tam ci fani?

Może będą przyciągnięci rozdawnictwem. Prosty konkurs, zapisz się a coś dostaniesz. Kogo przyciągniemy? Łowców nagród. O różnym profilu, w sumie średnio nam znanym. Często osoby nakręcone tylko na nagrodę. Bardzo mało wartościowe. Czy to osoby które świadomie chcą wejść w kontakt z naszą marką? Nie, raczej osoby nastawione na natychmiastową korzyść. Tak też ustawicie dialog z konsumentami. “Pani da, pani da.” Na tym wam zależy?

Może zostaną spędzeni z Farm Fanów. Co to są wspomniane farmy? To mechanizmy oszustwa. To fanpage które zgromadzają ludzi pod szyldem wspólnego insightu, czy zainteresowania (np. Kocham robić cośtam), po to aby później zalewać je komunikatami reklamowymi. Niektóre “agencje” (dziś nawet firmy wycinające napisy na plotterach nazywają się agencjami) specjalizują się w tego typu działaniach. Budują farmy, wspomagając je nawet reklamowo, po to by później spamować na nich komunikatami reklamowymi. Dlaczego jest to złe?

Marketingowo. Bo nie wiemy do końca do kogo trafiamy i kogo pozyskujemy. To puste numerki a nie fani. To osoby które niekoniecznie będą angażowały się w komunikację z nami. Etycznie. Bo zalewamy spamem osoby które wcale nie wyrażały na to zgody. Tak samo działa spam e-mailowy. Dlaczego z niego nie korzystacie? Regulaminowo. Tego typu działania są niezgodne z zasadami Facebooka, a tego typu strony są sukcesywnie przez Facebooka usuwane/blokowane. Usunięta być może też aplikacja czy strona reklamowana w ten sposób. Czy na pewno chcesz brać udział w tym procederze?

Tak czy inaczej to droga na skróty. Taka która niekoniecznie prowadzi z pierwszego E do drugiego E w naszym modelu.

Pułapka 2 – pompowanie pustego zaangażowania

Klienci edukują się coraz bardziej. Całe szczęście. I coraz częściej rozumieją, że Fanpage ze 100 000 fanów spośród których zaangażowanych jest tylko 200 to dość kiepska społeczność. Dlatego też żądają animowania stworzonej społeczności. Ale tutaj też można ich oszukać. Jak? Podnosząc zaangażowanie w taki sposób który nie przekłada się na literkę I, czyli Influence w naszym modelu. Zadając pytania nie budujące wartości marki, lub stojące w sprzeczności do niej. “Jutro weekend, a co u Was? ”, “Kto nie lubi poniedziałku niech kliknie ‘lubię to’”. I tak dalej. Oczywiście wpisy te BĘDĄ pasowały do niektórych marek. Ale czy na pewno pasują do twojej marki? To stare ćwiczenie marketingowe które każdy były student marketingu powinien pamiętać ze studiów – kim byłaby twoja marka, gdyby była… No właśnie. Kim by była? Czy komunikowałaby się w taki sposób? Czy marka luksusowych ubrań powinna pytać o samopoczucie w weekend? Pewnie niekoniecznie. Ale cóż – magia liczb. Będzie więcej lajków, będzie więcej komentarzy. Liczby podskoczą, będzie wynik. Oczywiście raz na jakiś czas można się tak komunikować, ale bez przesady. Szczególnie w przypadku marek luksusowych, premium. Sa odpowiednie badania mówiące o tym czego oczekują fani od tego typu marek. I nie, o dziwo nie są to pogadanki o weekendzie, breloczki ani inne bzdety

Kliencie! Przestań patrzyć ślepo na liczby. Zastanów się nad agencją z którą współpracujesz! Przecież to nic nowego, działania wizerunkowe nie od dzisiaj ocenia się też jakościowo. Zastanów się czy komunikacja odpowiada equity twojej marki. Czy to jest społeczność którą chcesz zbudować czy po prostu wpadłeś w pułapkę nr 1, lub nr 2? Czy budowany ZASIĘG przełoży się na ZAANGAŻOWANIE po to by uzyskać odpowiedni WIZERUNEK która to zmiana spowoduje ZAKUP?

Nie chodźcie na skróty. Marketing to nie cwaniactwo na małym bazarku, tylko żmudna praca która musi przynosić długofalowe efekty. Działania w social media są w szczególności tego typu działaniami.

A wy agencje Przestańcie wreszcie chwalić się kto ma dłuższego fanpejdża. Pisałem o tym tu. To zupełnie bez sensu bez znajomości briefu, bez znajomości założeń, bez znajomości budżetu reklamowego. Bo to trochę bez sensu

Artykuł pojawił się oryginalnie na blogu mediageeks.pl