sine-mora blog

Pentium 4 in a paper box

iptameno.sabo@gmail.com — Wed, 14 Mar 2012 06:24:09 PDT

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τη φράση “…πήρα καινούργιο υπολογιστή και μου έμεινε ο P4 (Pentium 4), τι να τον κάνω τώρα πια δεν πιάνει μια….τον θέλεις;”

Στο τέλος καταλήγει στα αζήτητα ή στα σκουπίδια και στην καλύτερη των περιπτώσεων αφού κρατήσουμε το σκληρό δίσκο άντε και κανένα DVD ROM θα πάρει τον δρόμο για την ανακύκλωση.

Ένας υπολογιστής είναι πάντα χρήσιμος, έστω και αν η παρωχημένη τεχνολογία του, δεν του επιτρέπει να “τρέχει” σύγχρονα προγράμματα και εφαρμογές. Και τι δεν θα έδινα να είχα κρατήσει ακόμα σε λειτουργία το πρώτο μου PC (AMD 486SX). Το τότε λειτουργικό του σύστημα ήταν τα Windows (3.11) και λίγο πριν τη δύση του θυμάμαι πως απέκτησε και CD ROM διπλής ταχύτητας. Μεγάλη ιστορία το δισκάκι των 600MB για την εποχή εκείνη (1994), αφού ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή μόλις έφτανε τα 385ΜΒ. Δηλαδή ένα απλό CD ROM είχε σχεδόν την διπλάσια χωρητικότητα αποθήκευσης.

Ήρθε λοιπόν η ώρα του δικού μου P4 και για να μην ακολουθήσει το δρόμο του 486, αποφάσισα να “ασχοληθώ” λίγο με την τύχη του. Η μεγάλη χορηγία ήρθε από τον κουμπάρο μου. Μου έδωσε μια μητρική κάρτα P4 μαζί με τις μνήμες, ένα τροφοδοτικό, και ένα DVD-R. Ψάχνοντας λοιπόν στα απομεινάρια παλιών υπολογιστών βρήκα μια κάρτα γραφικών, ένα σκληρό δίσκο, και όλα τα λοιπά παρελκόμενα, mouse, πληκτρολόγιο, οθόνη κτλ.

Αφού βρήκα όλα τα απαραίτητα κομμάτια, το επόμενο στάδιο ήταν η σωστή τοποθέτησή τους μέσα σε ένα κουτί για να εξακριβώσω αν λειτουργούν. Κουτί για τον συγκεκριμένο τύπο υπολογιστή που προέκυψε από τη συναρμολόγηση φυσικά δεν είχα. Θυμήθηκα μια συζήτηση που είχα με το “μέγα χορηγό” περί κατασκευής διαφορετικών ή vintage κουτιών για υπολογιστές, «ακόμα και ένα άδειο κουτί χαρτιού Α4 κάνει τη δουλειά του στην τελική», ήταν το κεντρικό θέμα της συζήτησης. Έτσι και έγινε…ένα απλό άδειο κουτί χαρτιού Α4 έγινε το Pc Box μιας ολικής επαναφοράς ενός Pentium 4. Το αποτέλεσμα με εξέπληξε. Ο υπολογιστής λειτούργησε άψογα με πολύ καλές επιδόσεις με γνώμονα την ηλικία και την τεχνολογία του.

Η επιλογή μου όσον αφορά το λειτουργικό σύστημα δεν θα μπορούσε να είναι άλλη εκτός από τα Edubuntu 11.10. Έχω δοκιμάσει αρκετές φορές τα Ubuntuέχοντας αποκομίσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Αυτή τη φορά διάλεξα τα Edubuntu (Educational Ubuntu), αφού δημιουργήθηκαν για παιδιά μικρής ηλικίας και όχι μόνο. Επειδή όμως ο σοφός λαός μας πιστεύει πως μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, δείτε μερικές εικόνες γιατί τελικά….η εικόνα μιλάει από μόνη της!

Ολική επαναφορά...

iptameno.sabo@gmail.com — Sat, 18 Feb 2012 23:58:02 PST

Η επαναφορά ενός συστήματος, σας βοηθά να επαναφέρετε τα αρχεία του υπολογιστή σε ένα παλαιότερο χρονικό σημείο, όπου όλα δούλευαν σωστά σαν Ελβετικό ρολόι ή τουλάχιστον έτσι πιστεύατε! Τώρα αν πριν την επαναφορά βάλουμε και την λέξη ολική...τότε μιλάμε για κανονικό format! Μετά από μια τέτοια διαδικασία συνήθως ο υπολογιστής δουλεύει καλύτερα, πάντα ελοχεύει όμως ο κίνδυνος η εκ νέου εγκατάσταση να μην "κάτσει" σωστά, προκαλώντας μη επιθυμητό αποτέλεσμα. Όταν λοιπόν αυτή η «ολική επαναφορά» γίνεται εν μια νυκτί σε ανθρώπους, δεν γίνεται αποδεκτή εύκολα και επιπλέον το αποτέλεσμα που θα προκύψει θα είναι αμφίβολο και απορριπτέο από το κοινωνικό σύνολο.

    Το ακούγαμε εδώ και μήνες τώρα ότι άνεργοι Έλληνες, μη έχοντας τίποτα να χάσουν, βλέπουν τον δρόμο της ξενιτιάς ως μοναδική διέξοδο από την οικονομική κρίση που χτύπησε την πόρτα τους. Λογικό και επόμενο λοιπόν να ξυπνήσουν οι σκέψεις για μετανάστευση σε χώρες που στο παρελθόν, όχι και τόσο μακρινό, φιλοξένησαν για αρκετά χρόνια τους Έλληνες και έγιναν η δεύτερη παρτίδα τους. Έτσι διαφημιστικά pop up windows έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο, ακόμη και έντυπα σε εφημερίδες και περιοδικά, «Η Αυστραλία σας περιμένει, μια πανέμορφη χώρα γεμάτη ευκαιρίες και προκλήσεις».
   Για να το κάνω πιο προσωπικό το όλο θέμα, μετά από μια τόσο μεγάλη εισαγωγή, πλην όμως αναγκαία, θα σας εξιστορήσω μια πραγματική ιστορία "ολικής επαναφοράς". Το 1964 οι γονείς της μητέρας μου, Έλληνες μετανάστες από το Σίδνεϊ της Αυστραλίας, μετά από 15 χρόνια ξενιτιάς επέλεξαν να γυρίσουν στην πατρίδα τους την Ελλάδα. Υπό τον "φόβο" πως οι δύο τους κόρες μεγαλώνουν, και υπάρχει μεγάλη πλέον πιθανότητα να παντρευτούν εκεί, απομακρύνοντας κατά πολύ το όνειρο του επαναπατρισμού, τα μάζεψαν και γύρισαν στην Ελλάδα. Με πολύ κόπο και πολύ άγχος, είμαι σίγουρος πως όποιος το έχει περάσει μόνο καταλαβαίνει, κατάφεραν και επέστρεψαν. Το τίμημα φυσικά η "ολική επαναφορά" στο εργασιακό, στο οικονομικό, στο κοινωνικό και σε όποιο άλλο τομέα χωράει το μυαλό του ανθρώπου. Ένα τίμημα που τουλάχιστον από τα λεγόμενα της μητέρας μου, όπως θα έλεγαν και οι Αυστραλοί...they were willing to pay, ήταν έτοιμοι να το πληρώσουν με ένα και μοναδικό αντάλλαγμα, την Ελλάδα.
    Έφυγαν από κοντά μας όλοι με την σκέψη ότι οι θυσίες τους έπιασαν τόπο, η επιστροφή τους στην πατρίδα είχε πλέον "κλειδώσει", τα εγγόνια τους γεννήθηκαν και μεγάλωναν στην Ελλάδα και αυτό ήταν αρκετό. Μόλις 47 χρόνια μετά, τα εγγόνια κάποιου Έλληνα μετανάστη, που και αυτός επέλεξε τον επαναπατρισμό, θα φύγουν και πάλι, μαζικά, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο, μια θέση κάτω από τον ήλιο, όχι τον Ελληνικό πάντως. Η γιαγιά μου συνήθιζε και έλεγε, «στην Αυστραλία ήμασταν οι Έλληνες, και τώρα που γυρίσαμε εδώ, είμαστε οι Αυστραλοί, μακάρι να μην χρειαστεί ποτέ να ξεριζωθεί από τον τόπο του κανείς...».
   Σήμερα λοιπόν έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα, θα μεταναστεύσει η αφρόκρεμα, τα μορφωμένα νιάτα της Ελλάδας, μια γενιά με τόσες σπουδές στο εξωτερικό και τόσα ανεκπλήρωτα όνειρα στο εσωτερικό. Ένα εργατικό δυναμικό, καλλιεργημένο, μορφωμένο και νεαρό σε ηλικία είναι έτοιμο να προσφέρει τις γνώσεις του εκεί που μετράνε, εκεί που πιάνουν τόπο. Αν ζούσε η γιαγιά μου σήμερα θα είχε σίγουρα μια πικρή γεύση στο στόμα, και αν της το επέτρεπε ο εγωισμός της θα μου έλεγε πως τελικά πήγαν οι θυσίες της χαμένες, αφού η "ολική επαναφορά" είναι και πάλι στο προσκήνιο.

Η εικόνα της ανάρτησης είναι από: / The picture used in this post is from:

http://www.flickr.com/photos/theredproject/3496738469/in/photostream/

Το κείμενο διέπεται από την άδεια
Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων...

iptameno.sabo@gmail.com — Sun, 27 Mar 2011 00:20:53 PDT

Κανένας νόμος και κανένας κανόνας δεν είναι πάνω από την πραγματικότητα. Τώρα θα μπορούσε κάποιος να πει πως ο καθένας μας βιώνει την δική του πραγματικότητα στο δικό του μικρόκοσμο.

Πριν πολλά χρόνια έλαβα ένα mail από ένα φίλο, βασισμένο πάνω σε ένα φιλοσοφικό παράδειγμα, μιλούσε για τις πραγματικές αξίες της ζωής, ταξινομημένες πάντα από τις ουσιαστικότερες έως τις συμπληρωματικές - το αλάτι και το πιπέρι της ζωής. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση και το θεώρησα ως μέτρο, ως πρότυπο πάνω στο οποίο θα μπορούσε να στηθεί μια ορθή πραγματικότητα της δικής μου ζωής. Χωρίς να μειώνει ή να περιορίζει την ατομικότητα και τα θέλω του καθενός, το παρακάτω παράδειγμα θα μπορούσε να είναι μια πολύ καλή βάση, ένα σωστό πλάνο, μιας πορείας βασισμένης πάνω στην ουσία της ζωής και όχι στην ακροβασία του εφήμερου. Κάτι που δυστυχώς σήμερα έχει γίνει σημαία, κάνοντας τις πραγματικές αξίες τις ζωής να μοιάζουν passé.

Σήμερα που ότι ξεχωριστό και "ορθό" το χλευάζουν μέχρι αηδίας, μονό και μόνο επειδή δεν έχει προβληθεί από το γυαλί, αυτό το mail έγινε και πάλι επίκαιρο και άξιο αναφοράς. Σας το παραθέτω όπως το έλαβα προς γνώση και συμμόρφωση!! (πάντα με την καλή έννοια ;-) τα λέμεεεεε....)

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στη τάξη μ' ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα έν' άδειο γυάλινο βάζο κι άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσανε μ' απορία. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:

-«Είναι γεμάτο το βάζο;» κι οι μαθητές απαντήσανε:
-«Ναι, είναι γεμάτο».
Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βοτσαλάκια κι άρχισε να γεμίζει το βάζο. Το κούνησε λίγο και τα βοτσαλάκια κυλήσανε και γεμίσανε τα κενά ανάμεσα στις πέτρες. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
-«Είναι γεμάτο το βάζο;» κι οι μαθητές απαντήσανε:
-«Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι μ' άμμο κι άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισ' όλα τα κενά μεταξύ πετρών και βότσαλων. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:

-«Είναι γεμάτο το βάζο;» Οι μαθητές διστάσανε για λίγο, αλλά απαντήσανε:
-«Ναι, είναι γεμάτο».

Αυτός ξαναχαμογέλασε και πάντα χωρίς να μιλά, πήρε από τη χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες κι άρχισε να τ' αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλα τα υπόλοιπα κενά. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:

-«Είναι γεμάτο το βάζο;» κι οι μαθητές, γελώντας αυτή τη φορά, απαντήσανε:
-«Ναι, είναι γεμάτο».
-«Τώρα», τους λέει ο καθηγητής, «θέλω να θεωρήσετε πως το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι μεγάλες πέτρες είναι τα πιο σημαντικά. Τέτοια είν', η οικογένεια, ο σύντροφός σας, η υγεία σας, τα παιδιά σας, οι καλοί σας φίλοι. Οι πέτρες αντιστοιχούνε στα πιο σημαντικά, τόσο σημαντικά, που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να 'ναι γεμάτη».
«Τα βοτσαλάκια είναι τ' άλλα πράγματα που 'ρχονται στη ζωή μας, όπως, οι σπουδές, η εργασία, το σπίτι, το αυτοκίνητο. Είναι μικρά πράγματα... βοτσαλάκια... Αν αυτά βάλετε πρώτα στο βάζο, δε θα υπάρχει χώρος για τις μεγάλες πέτρες: τα σημαντικά της ζωής»!
«Η άμμος είν όλα τα υπόλοιπα: ένα καλό γεύμα, μια βόλτα στη παραλία, ο χορός, το τραγούδι, ένα βιβλίο, οι μικρές απολαύσεις της ζωής. Αν βάλετε πρώτα την άμμο στο βάζο, δε θα υπάρχει χώρος μήτε για τα βότσαλα αλλά μήτε και για τις πέτρες»!
«Το βάζο είν' η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δε θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε το σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας και χαρείτε τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας και το αυτοκίνητό σας, να πληρώσετε τα δημοτικά τέλη και το τηλέφωνο. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες σας».
Οι μαθητές είχανε μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
-«Η μπύρα κύριε καθηγητά, τί αντιπροσωπεύει»;
Ο καθηγητής χαμογέλασε κι απάντησε:
-«Χαίρομαι που το ρωτάς! Να σας πω: δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είν' η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένοι είστε, γιατί πρέπει να ξέρετε: Πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για δύο μπυρίτσες»!!!

Πιλοτική μεταφορά ποδηλάτων στους συρμούς του Μετρό

iptameno.sabo@gmail.com — Wed, 16 Nov 2011 21:54:59 PST

Πεντέμιση χρόνια μετά την πρώτη ποδηλατοπορεία με αίτημα την είσοδο ποδηλάτων στο ΜΕΤΡΟ, μετά από δεκάδες άλλες ποδηλατοπορείες, διαμαρτυρίες, επιστολές, συναντήσεις, μετά την κινητοποίηση των Ποδηλατ-ισσ-ών και πολλών άλλων οργανώσεων και ατόμων,το υπουργείο μεταφορών επέτρεψε την μεταφορά ποδηλάτων στους συρμούς του ΜΕΤΡΟ! Το ωράριο είναι εξαιρετικά περιορισμένο (Τετάρτες μετά τις 18.00 και Κυριακές μετά τις 12.00 το μεσημέρι) και η εφαρμογή είναι πιλοτική, αλλά, πολύ γρήγορα, οι υπεύθυνοι του μετρό θα διαπιστώσουν ότι τα ποδήλατα δεν ενοχλούν κανέναν. Οι ποδηλάτες και οι υπόλοιποι επιβάτες συνυπάρχουν αρμονικά, χωρίς προβλήματα. Οπως συνυπάρχουν και στον ΗΣΑΠ, στο ΤΡΑΜ και στον ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟ, στα βαγόνια των οποίων επιτρέπονται ποδήλατα όλες τις ημέρες και ώρες.

Πηγή: http://www.podilates.gr/?q=node/13938

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Από 1η Μαρτίου 2011 θα ξεκινήσει πιλοτικά η μεταφορά ποδηλάτων μέσα στους συρμούς του Μετρό, με πρωτοβουλία του υφυπουργού Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων Σπύρου Βούγια.

Συγκεκριμένα, θα επιτρέπονται μόνο δύο ποδήλατα, στο τελευταίο βαγόνι κάθε συρμού, τις Τετάρτες, από τις 18:00 έως τη λήξη της βάρδιας, καθώς και τις Κυριακές, από τις 12:00 το μεσημέρι, έως τη λήξη της βάρδιας. Η πιλοτική εφαρμογή του μέτρου θα διαρκέσει 4 μήνες. Στο τέλος Ιουνίου θα αξιολογηθεί η λειτουργικότητα του εν λόγω μέτρου για πολίτες και ποδηλάτες. Ο κ. Βούγιας δήλωσε: «Το μέτρο θα διαφυλαχθεί, διαφημιστεί και προωθηθεί και από τους ίδιους τους ποδηλάτες. Νομίζω ότι αυτό είναι καλό για όλους για να ενθαρρύνουμε την ποδηλατοκίνηση και να ενισχύσουμε τη ζωντάνια και τη χαρά της μετακίνησης με το μετρό. Μας ενδιαφέρουν οι συνδυασμένες μεταφορές. Είμαι βέβαιος ότι θα πάει πολύ καλά και ενδεχομένως να το επεκτείνουμε και σε κάποιες άλλες ώρες και μέρες, που δεν θα έχει συσσωρευμένη κίνηση.»

Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 2011

Πηγή: Υπ.Υ.Με.Δι. -ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για να ξέρεις τι λες

iptameno.sabo@gmail.com — Sun, 19 Dec 2010 22:23:44 PST

Πολλές φορές έχουμε ακούσει την φράση: “στην πρεμιέρα της παράστασης έδωσε το παρόν όλο το «ανφάν γκατέ» της Αθήνας” . Το λέμε και το διαβάζουμε ξανά και ξανά, ας δούμε όμως από που προέρχεται! Είναι η Γαλλική φράση, (enfant = παιδί, gâté = κακομαθημένο, χαϊδεμένο), στην ουσία εννοούμε το πλουσιόπαιδο, εκλεκτή ομάδα καλεσμένων. Ανάλογα λοιπόν πότε, που, και πως το αναφέρουμε μπορούμε να κυριολεκτούμε ή χλευάζουμε ένα άτομο ή μια ομάδα ατόμων. Και συνεχίζουμε με τα Γαλλικά μας...

Και συνεχίζουμε με τα Γαλλικά μας και πιο συγκεκριμένα με την φράση “Αυτή έχει μεγάλο τουπέ”.

Τη φράση αυτή χρησιμοποιούμε καθημερινά αρκετές φορές συνήθως σε συζητήσεις μεταξύ φίλων, σχολιάζοντας όχι και με τον καλύτερο τρόπο άλλα άτομα! Στα Γαλλικά λοιπόν η λέξη «toupee» σημαίνει φούντα στα μαλλιά (στο σημείο πάνω από το κούτελο). Στη Γαλλία κατά τον 18ο αιώνα για να αποκτήσει κάποιος τον τίτλο του ευγενή, έπρεπε πρώτα απ’ όλα να έχει χτένισμα με «toupee» δηλαδή να έχει χτένισμα με φούντα. Επειδή η όλη εμφάνιση ήταν άκρως εγωιστική βγάζοντας ταυτόχρονα μια εικόνα αυθάδειας, γι’ αυτό έχει επικρατήσει να λέμε, ο/η τάδε έχει μεγάλο τουπέ!! Είναι δηλαδή αυθάδης, εγωιστής, φαντασμένος.

Από τα Γαλλικά θα περάσουμε στα Ιταλικά και στη γνωστή σε όλους μας φράση, “θα είμαι απίκο”. Η λέξη «picco» στα Ιταλικά σημαίνει κορυφή-άκρη. Όταν λοιπόν στα πλοία κάποιος είναι “a picco” αυτό θα πει πως είναι όρθιος στην πρύμνη σε ετοιμότητα να ρίξει την άγκυρα την σωστή στιγμή. Με λίγα λόγια στα Ελληνικά, ο σωστός άνθρωπος τη σωστή στιγμή. Αυτό ακριβώς εννοούμε όταν λέμε...θα είμαι απίκο!!!

Ήξερες ότι...

iptameno.sabo@gmail.com — Sun, 19 Dec 2010 22:25:50 PST

1. Η φράση «έφαγε χυλόπιτα» προέρχεται από το παρασκεύασμα χυλού που έδιναν παλιά οι ψευτογιατροί για τον περιορισμό του καημού των ερωτευμένων !

2. Η φράση « του πήρε τον αέρα» προέρχεται από την αρχαιότητα και την εκμετάλλευση του ανέμου κατά τις ναυμαχίες έναντι του εχθρού !

3. Η γνωστή συνοικία των Αθηνών ονομάστηκε «Κολωνάκι» από ένα κολωνάκι που ήταν εκεί για παλούκωμα όπως συνηθιζόταν κατά την Τουρκοκρατία!

4. Στον γνωστό άθλο του Ηρακλή τα γνωστά « χρυσά μήλα των εσπερίδων» ήταν ... πορτοκάλια!
5. Η ακριβής εξήγηση της φράσης «Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή καν ' έλα» δεν έχει σχέση με κανέλα ή άλλα...

1. Η φράση «έφαγε χυλόπιτα» προέρχεται από το παρασκεύασμα χυλού που έδιναν παλιά οι ψευτογιατροί για τον περιορισμό του καημού των ερωτευμένων !

2. Η φράση « του πήρε τον αέρα» προέρχεται από την αρχαιότητα και την εκμετάλλευση του ανέμου κατά τις ναυμαχίες έναντι του εχθρού !

3. Η γνωστή συνοικία των Αθηνών ονομάστηκε «Κολωνάκι» από ένα κολωνάκι που ήταν εκεί για παλούκωμα όπως συνηθιζόταν κατά την Τουρκοκρατία!

4. Στον γνωστό άθλο του Ηρακλή τα γνωστά « χρυσά μήλα των εσπερίδων» ήταν ... πορτοκάλια!

5. Η ακριβής εξήγηση της φράσης «Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή καν ' έλα» δεν έχει σχέση με κανέλα ή άλλα καρυκεύματα αφού σημαίνει «Έρχομαι από την Κωνσταντινούπολη και σε προσκαλώ να έρθεις στην κορυφή»!

6 . Όταν δίνουμε σε κάποιον « πουρμπουάρ » η ακριβής του ερμηνεία είναι ότι του προσφέρουμε χρήματα για να πιει κάτι δηλαδή τον κερνάμε ένα ποτό. Ενώ το T.I.P . σημαίνει ' To Improve Performance', για βελτίωση απόδοσης, και δινόταν πάντα πριν από τις υπηρεσίες του υπαλλήλου.

7 . Οι οδηγοί των πρώτων αυτοκινήτων ατμού ονομάστηκαν «σοφέρ » δηλαδή «θερμαστές » γιατί ζεσταίνανε το νερό της μηχανής πριν ξεκινήσουν!
8 . Η γνωστή συνοικία « Πατήσια » ονομάστηκε έτσι από την αντίστοιχη Τούρκικη λέξη που σημαίνει : τα κεκτημένα αγροκτήματα!
9 . Όταν λέμε σε κάποιον « Αντίο» του λέμε κυριολεκτικά σύμφωνα με την αντίστοιχη Ισπανική φράση ότι «θα τα πούμε στον άλλο κόσμο» δηλαδή πρόκειται για .. αποχωρισμό !

10 . Τα στοιχεία του πληκτρολογίου της γραφομηχανής (έως σήμερα Η . Υ.) τοποθετήθηκαν μπερδεμένα από τον Christopher Latham το 1868 για να μπερδεύει τις γραμματείς και να μην μπλοκάρουν από την ταχύτητά τους τις μηχανές !

11. Η βέρα φοριέται στο τέταρτο δάχτυλο- παράμεσο γιατί τον παράμεσο διασχίζουν φλέβες που συνδέονται με την καρδιά !

12. Το1630 ο Γάλλος Καρδινάλιος Ρισελιέ διέταξε τα μαχαίρια του φαγητού να έχουν στρογγυλεμένες άκρες για να πάψουν επιτέλους οι καλεσμένοι του να καθαρίζουν τα δόντια τους με αυτά !

Η Δούκισσα της Πλακεντίας ή Σοφία Λεμπρέν

iptameno.sabo@gmail.com — Sun, 19 Dec 2010 22:10:05 PST

Πολλές φορές καθώς έφτανα στο σταθμό του μετρό «Δουκίσσης Πλακεντίας» δεν γνώριζα σε ποιο ιστορικό πρόσωπο οφείλει το όνομά του. Χτές λοιπόν μαζί με τον κουμπάρο μου μέσα στο μετρό καθ' οδόν προς τον εν λόγω σταθμό είχαμε την ίδια απορία, περί ονοματοδοσίας! Ετσι μόλις ήρθα σπίτι έψαξα και βρήκα μερικές πληροφορίες, τις οποίες σας παραθέτω αμελλητί.

Το κείμενο είναι ολόκληρο και χωρίς αλλαγές από:

http://el.wikipedia.org/wiki/Δούκισσα_της_Πλακεντίας

"Η Δούκισσα της Πλακεντίας ή Σοφία Λεμπρέν, γεννήθηκε το 1785 στη Πενσυλβάνια των Η.Π.Α. και ήταν...κόρη του εκεί επιτετραμμένου Γάλλου διπλωμάτη Φραγκίσκου Μπαρμπέ ντε Μπαρμπουά. Το 1804 παντρεύτηκε τον στρατηγό Κάρολο Λεμπρέν ο οποίος ήταν υπασπιστής του Ναπολέοντα και δούκας της Πλακεντίας (η λατινική ονομασία του σημερινού ομώνυμου ιταλικού νομού και πόλης Πιατσέντζα). Μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Ελίζα (Ελισάβετ).Η συμβίωση τους ήταν προβληματική με αποτέλεσμα σύντομα να καταλήξουν να ζουν σε διάσταση χωρίς ποτέ να εκδοθεί διαζύγιο, εγκαταλείποντας τη Γαλλία διέμενε στην Ιταλία. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης
τόσο η ίδια όσο και η κόρη της διέθεσαν πολλά χρήματα διακρινόμενες για τον Φιλελληνισμό τους.

Ένα πρόσωπο το οποίο εντυπωσίασε την Δούκισσα, λόγω της μόρφωσης του, ήταν ο Καποδίστριας τον οποίο συνάντησε το 1826 στο Παρίσι. Με την άφιξη της Σοφίας στο Ναύπλιο(1830) ενίσχυσε οικονομικά την τότε νεοσύστατη δημοτική εκπαίδευση.
Παρακολουθώντας όμως τα τεκταινόμενα αναγκάσθηκε αντιπολιτευόμενη τον Κυβερνήτη να μετατραπεί σε μισητό του εχθρό. Μετά από παραμονή 17 μηνών στην Ελλάδα, η Σοφία αναχώρησε με την κόρη της για Ιταλία. Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια το 1831 διένειμε η ίδια φυλλάδια στη Γαλλία για τον αήθη τρόπο που κυβερνούσε την Ελλάδα, υπερασπιζόμενη τους Μαυρομιχαλαίους.

Το 1834 επέστρεψε στην Ελλάδα με τη κόρη της και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου και αγόρασε αγροκτήματα σε μεγάλη έκταση στη περιοχή του Πεντελικού και γύρω από την Αθήνα, στα οποία και οικοδόμησε δύο μέγαρα έργα αμφότερα του Κλεάνθη. Το 1836 η Σοφία και η Ελίζα επιχείρησαν ένα ταξίδι στην Βηρυτό, χάριν στηθικού νοσήματος που έπασχε η κόρη της, η οποία και τελικά πέθανε στη Βηρυτό το 1837. Τέτοιος ήταν ο πόνος της μάνας που ταρίχευσε το σώμα της, το μετέφερε στην Αθήνα και το τοποθέτησε στο υπόγειο της προσωρινής κατοικίας της στην οδό Πειραιώς που το είχε μετατρέψει σε παρεκκλήσιο, έχοντας υπ' όψη να το θάψει σε μεγαλοπρεπή Ναό που θα έκτιζε στη Πεντέλη.

Στην Αθήνα ανέγειρε την πρώτη μαρμάρινη Έπαυλη των Ιλισίων, έργο του διάσημου αρχιτέκτονα Σταμάτιου Κλεάνθη. Στην προσπάθειά της να αγοράσει εκτάσεις στο Πεντελικό, συνάντησε την αντίδραση της Ιεράς Μονής Πεντέλης που είχε θέσει άτυπα ολόκληρο το όρος υπό τη διακυβέρνησή της, λόγω της εξάπλωσης του ασκητισμού από το μεσαίωνα. Το τίμημα που ζητούσε η Μονή ήταν απρόσιτο και χρειάστηκε η παρέμβαση της ελληνικής κυβέρνησης και ιδίως του γαλλόφιλου Κωλέττη,
ώστε να προωθηθεί η αγορά, υποσχόμενη η Δούκισσα την πραγματοποίηση έργων κοινής ωφέλειας στην περιοχή. Το 1840 περιήλθε στην κυριότητα της έκταση 1738 στρεμμάτων στην περιοχή, αντί τιμήματος 7.512 δραχμών. Ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Κλεάνθη την οικοδόμηση του περιβόητου Καστέλλου της Ροδοδάφνης, γνωστό ως "Πύργος της Πλακεντίας", καθώς και τρία σπίτια, τη Maisonette (Μεζονέτα), την Plaisance (Πλακεντία) και τον Tourelle (Πυργίσκο). Για την κατασκευή τους συνεργάστηκαν ο Χριστιανός Χάνσεν και ο μηχανικός Αλέξανδρος Γεωργαντάς. Η Δούκισσα προχώρησε στην κατασκευή μαρμάρινης πεντάτοξης γέφυρας πάνω από ρεματιά της πεντελικής γης, κρηνών, δύο λατομείων μαρμάρου, ενός κοιτώνα για τους λατόμους, ενώ χρηματοδότησε και τη διάνοιξη δρόμων στην Πεντέλη.

Στις 19 Δεκεμβρίου του 1847, ξέσπασε πυρκαγιά στην προσωρινή κατοικία της στην Πειραιώς, με αποτέλεσμα να αποτεφρωθεί το ταριχευμένο σώμα της κόρης της, Ελίζας. Το γεγονός αυτό συντάραξε τη Δούκισσα, η οποία έγινε δύστροπη και ακοινώνητη, ενώ πολλοί Αθηναίοι υποστήριζαν πως την έβλεπαν να γερνάει απότομα. Την αντιπάθειά της προς τον Καποδίστρια διαδέχθηκε η αποστροφή της
για το βασιλιά Όθωνα, τη βασίλισσα Αμαλία και τους αυλικούς. Ο δύστροπος χαρακτήρας της την κράτησε μακρυά και από τη συνεργασία της με τον Κλεάνθη και τον Χάνσεν, παραμελώντας τις οικοδομές της. Η Δούκισσα της Πλακεντίας θεωρείτο εκκεντρική προσωπικότητα, με πολλούς μύθους να περιβάλλουν το πρόσωπό της και να τη συσχετίζουν με τους ληστές που κατοικούσαν στην αττική ύπαιθρο και ταλάνιζαν την Αθήνα. Στην αρχή απαρνιέται την Ορθοδοξία και ασπάζεται την Ιουδαϊκή θρησκεία. Οι κοινωνικές συναναστροφές και οι πολιτικές ιδέες της την οδήγησαν να εισάγει στην Ελλάδα μια νέα θεοκρατική κοινωνική οργάνωση μεταβάλλοντας το μέγαρό της των Ιλισίων σε κέντρο διάφορων Ελλήνων και ξένων λογίων, διανέμοντας κτήματα και τίτλους ευγενείας σε εξέχουσες μεν ελληνικές οικογένειες, στερούμενη όμως από τη πρότερη αγαθοποιό κοινωφελή δράση της. Αυτό είχε ως συνέπεια να αποξενωθεί ακόμα περισσότερο. Τον Ιούνιο του 1846 η Σοφία φέρεται
να αιχμαλωτίστηκε από τον Λήσταρχο Μπίμπιση αλλά ελευθερώθηκε ύστερα από επέμβαση των Χαλανδριωτών. Αυτής ακολούθησαν άλλες ιστορίες, αναδιαρθρώνοντας κάθε φορά ιστορικά γεγονότα. Γεγονός πάντως είναι πως με δικά της έξοδα ανακατασκεύασε το 1854 τη Συναγωγή στη Χαλκίδα, ενώ συνέχισε με δικά της έξοδα τη δεύτερη έκδοση των "Χρονικών" του Μεσολογγίου.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής της δεν δεχόταν καμία επίσκεψη εκτός από τη Δεσποινίδα των Τιμών της Βασίλισσας Αμαλίας, τη Φωτεινή Μαυρομιχάλη, την οποία και η ίδια είχε αναθρέψει, και την κόρη του ήρωα του Μεσολογγίου Χρήστου Καψάλη. Απεβίωσε το 1854 σε ηλικία 69 χρονών. Ετάφη μαζί με την κόρη της στον Πύργο της στη Πεντέλη. Ο δε κληρονόμος αυτής ανεψιός της ερχόμενος από Γαλλία πούλησε τα περισσότερα των κτημάτων της στο Ελληνικό Δημόσιο. Λέγεται ότι ο τάφος της διασώθηκε μέχρι και το 1946 όταν κάποιοι ασυνείδητοι τον κατέστρεψαν. Η Δούκισσα της Πλακεντίας διέθεσε πάνω από 40.000 δραχμές για λογαριασμό της Ελλάδας. Ο θάνατός της δεν της επέτρεψε να δει ολοκληρωμένο το αρχιτεκτονικό αριστούργημα του Καστέλλου της Ροδοδάφνης, το οποίο ολοκληρώθηκε λίγο αργότερα.
Περιήλθε στο δημόσιο, ενώ τα υπόλοιπα ιδιοκτησιακά της στοιχεία αγοράσθηκαν από τον τραπεζίτη της δούκισσας, Γεώργιο Σκουζέ, ο οποίος είχε παντρευτεί τη γραμματέα της, Ελένη Καψάλη.

Σήμερα, το Καστέλλο της Ροδοδάφνης στο λόφο Κουφού είναι γνωστό ως "Πύργος Δουκίσσης Πλακεντίας", απ' όπου διένοιξε το δρόμο από τον Καρηττό (οδός Δουκίσσης Πλακεντίας) ενώ τον ίδιο τίτλο έχει πάρει και ο Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας του Αθηναϊκού Μετρό στον οποίο καταλήγει η μεγάλη ομώνυμη λεωφόρος στο Χαλάνδρι.

Με τη ζωή, το έργο και τις περίεργες συναναστροφές της Δούκισσας της Πλακεντίας ασχολήθηκαν ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος και ο Δημήτριος Καμπούρογλου με πολλά, ανεξακρίβωτα ιστορικά όμως, στοιχεία."

Το κείμενο είναι ολόκληρο και χωρίς αλλαγές από:
http://el.wikipedia.org/wiki/Δούκισσα_της_Πλακεντίας

ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ

iptameno.sabo@gmail.com — Fri, 23 Jul 2010 15:09:27 PDT

Η φωτογραφία του άρθρου είναι από,the photo used for this article is from:

http://www.flickr.com/photos/poolie/

http://www.flickr.com/photos/poolie/2274680055/

Η Μονάδα Βιώσιμης Κινητικότητας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου διεξάγει μια πολύ σημαντική έρευνα σχετικά με την μελέτη και δημιουργία ποδηλατοδρόμων στην Ελλάδα, για το πως μπορεί αυτό να γίνει με τον καλύτερο τρόπο. Οι απαντήσεις σας θα τους βοηθήσουν να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα. Το ερωτηματολόγιο ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΣΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΚΗΦΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΦΑΛΗΡΙΚΟΥ ΟΡΜΟΥ υπάρχει στο παρακάτω link.

http://www.nef.gr/ebako/

Αξίζει να αφιερώσετε λίγο από το χρόνο σας, είναι ανώνυμο και αν δεν θέλετε, δεν θα χρειαστεί ούτε καν το e-mail σας! Ελπίζω να γίνει αυτή η ιδέα πραγματικότητα!!!

Nadal is back and over the top!

iptameno.sabo@gmail.com — Sun, 06 Jun 2010 14:17:37 PDT

Σήμερα στις 6 Ιουνίου έπεσε η αυλαία για το Roland Garros 2010 βρίσκοντας στην κορυφή της διοργάνωσης τον R.Nadal. Ο Ισπανός επικράτησε άνετα με 6-4, 6-2, 6-4 του Σουηδού Robin Söderling.

Ο Nadal μετά από ένα ολόκληρο χρόνο απουσίας από τα Grand Slam, πήρε την εκδίκηση του για την περσινή του ήττα από τον Σουηδό με το πιο επιβλητικό τρόπο, αφού κέρδισε με 3-0 σετ, κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο για τελικό αυτού του επιπέδου. Σαφώς ανώτερος και πολύ ψύχραιμος ο Rafa κατέκτησε την πρώτη θέση του French Open για το 2010 εκτοπίζοντας με αυτό τον τρόπο τον Roger Federer από την 1η θέση της ATP. Πολλοί λένε πως απόψε στο χωμάτινο γήπεδο Philippe Chatrier ο βασιλιάς

επέστρεψε στο θρόνο του. Κάτι που μπορεί να ακουστεί ως υπερβολή, αν όμως αναλογιστεί κανείς πως 5 φορές νικητής του French Open (2005, 2006, 2007, 2008, 2010) δεν είναι και λίγες, μάλλον ο τίτλος είναι απόλυτα δικαιολογημένος. Πόσο μάλλον όταν σε 3 από αυτές τις νίκες έχεις επικρατήσει με 3-0 σετ επί του αντιπάλου σου!!!
Εμείς θα κάνουμε υπομονή για άλλες 15 μέρες, αφού στις 21 Ιουνίου του 2010 θα ξεκινήσει το Wimbledon.

Smart links........................
Official site of Roland Garros
Roland-Garros in wikipedia

Το κείμενο διέπεται από την άδεια
Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Η φωτογραφία είναι από: http://www.flickr.com/photos/ignotus340/ / CC BY 2.0

And the winner is... Francesca Schiavone

iptameno.sabo@gmail.com — Sat, 05 Jun 2010 10:22:32 PDT

Η Ιταλίδα Francesca Schiavone είναι η νικήτρια του Roland Garros γυναικών για το 2010, αφού επικράτησε με 6–4, 7–6(2) της Samantha Stosur από την Αυστραλία.

Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1980 στο Μιλάνο. Η σημερινή κατάκτηση της πρώτης θέσης του Γαλλικού Grand Slam είναι μια τεράστια επιτυχία για την Ιταλίδα, καθώς είναι η δεύτερη γυναίκα στην ιστορία του τένις που κατακτά το πρώτο της Grand Slam σε τέτοια ηλικία. Επίσης
είναι η πρώτη φόρα που Ιταλίδα

τενίστρια έφτασε στον τελικό και κατέκτησε την πρώτη θέση. Με αυτή της τη νίκη θα σκαρφαλώσει στην παγκόσμια κατάταξη γυναικών της ATP μέσα στον Ιούνιο από την 17 στην 7 θέση και θα είναι πλέον το νούμερο 1 της Ιταλίας! Ήθελε πάρα πολύ να φτάσει στον τελικό κάτι που φάνηκε από την αρχή σε κάθε αγώνα.

Αύριο Κυριακή 6 Ιουνίου στις 16:00 θα διεξαχθεί ο τελικός ανδρών του Roland Garros μεταξύ του

Σουηδού Robin Söderling και του Ισπανού R.Nadal

Το κείμενο διέπεται από την άδεια
Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Η φωτογραφία είναι από: http://www.flickr.com/photos/ignotus340/ / CC BY 2.0

Roland Garros 2010

iptameno.sabo@gmail.com — Sat, 22 May 2010 14:40:40 PDT

Από αύριο Κυριακή 23 Μαΐου ξεκινάει το French Tennis Open για το 2010, Roland Garros. Τον τελικό θα τον δούμε στις 6 Ιουνίου. Διεξάγεται κάθε χρόνο μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου στο Παρίσι και είναι το δεύτερο κατά σειρά Grand Slam. Η ονομασία "Roland Garros" προέρχεται από τον Γάλλο πιλότο του Α΄ παγκοσμίου πολέμου. Το τουρνουά έχει τις ρίζες του πίσω στο 1891 και χαρακτηριστικό του

είναι η επιφάνεια του γηπέδου που είναι χωμάτινη!!!

Νικητής στους άνδρες για το έτος 2009 είναι ο Ρότζερ Φέντερερ και στις γυναίκες για το 2009 η Ρωσίδα Σβετλάνα Κουζνέτσοβα.

Εδώ μπορείτε να δείτε όλο το πρόγραμμα της διοργάνωσης.

http://www.rolandgarros.com/en_FR/about/schedule.html

Στο site της ΕΡΤ διάβασα πως η ΕΤ1 θα μεταδώσει τους αγώνες.
Από 24 Μαΐου έως 6 Ιουνίου - ΕΤ1

Το κείμενο διέπεται από την άδεια
Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Η φωτογραφία είναι από: http://www.flickr.com/photos/ignotus340/ / CC BY 2.0

(10 Δεν) + (3 Θέλω) = I want my life back

iptameno.sabo@gmail.com — Sat, 22 May 2010 14:39:41 PDT

Δεν αντέχω ούτε να βλέπω, ούτε να ακούω, έστω και αν είναι από σπόντα, έστω και αν είναι από άλλες τηλεοράσεις τις μεσημεριανές εκπομπές!

Δεν αντέχω άλλο ειδήσεις τύπου..."ο ουρανός όπου να ναι θα πέσει στο κεφάλι μας" Αυτό είναι...ψυχολογικός πόλεμος, ψυχολογικός βιασμός κατά συρροή και κατ' εξ ακολούθηση!

Δεν είναι μόνο το χρήμα, οι αριθμοί, τα επιτόκια και τα μηδενικά που υπάρχουν σε αυτή τη μικρή σε διάρκεια ζωή μας!

Δεν είναι τα κινητά, τα ακίνητα, τα κυβικά, τα τετραγωνικά, τα στρέμματα, τα μέτρα πάνω απ' όλα!

Δεν μπορούμε όλοι να γίνουμε τραγουδιστές, παρουσιαστές, ηθοποιοί, χρηματιστές, διευθυντές, καθένας από εμάς έχει την δική του μοναδικά αξία, η αξία αυτή ουδεμία σχέση έχει με οποιαδήποτε ιδιότητα, ότι λάμπει δεν είναι χρυσός!

Δεν μπορούμε πάντα μαζί με τα ξερά να ξεριζώνουμε και τα χλωρά, η καραμέλα έλιωσε και τα χλωρά έγιναν πεύκα...δεν ξεριζώνονται, τουλάχιστον όχι έτσι απλά!

Δεν θέλω να ζω για να δουλεύω, αισθάνομαι σαν δούλος που αντί να μου πετάξουν το ψωμί στο τέλος της ημέρας, μου πετάνε τα ψιλά για να το αγοράσω ώστε να έχω την ψευδαίσθηση ότι είναι επιλογή μου...το ψωμί μου!

Δεν θα ζήσω 200 χρόνια, 6 και 7 χρόνια οικονομικής λιτότητας σε αναλογία πάντα με το προσδόκιμο ζωής είναι το 1/10 της ζωής μου, λεφτά μπορείτε πάντα να τυπώσετε, τα χρόνια μου όμως...ποτέ!

Δεν μπορείς να υποθηκεύεις το μέλλον για να διορθώσεις το άδικο παρελθόν σου, το μέλλον δεν σου ανήκει!

Δεν γεννήθηκε τυχαία η Δημοκρατία στη Ελλάδα την έχουμε στο αίμα μας, μαζί με την υπομονή και την ανοχή, όμως τα δύο τελευταία έχουν και τα όριά τους και νομίζω πως κάπου εδώ τα ξεπεράσαμε!

Θέλω τα παιδιά μας να ζήσουν καλύτερα από μας, το κάθε πέρσι και καλύτερα είναι εντελώς ασύμβατο και με την γνώση και με την τεχνολογία του σήμερα!

Θέλω όλες οι μάνες να μπορούν να είναι σπίτι να μεγαλώνουν τα παιδιά τους, όπως παλιά, όπως είναι στη φύση μας!

Θέλω να σταματήσετε για μια στιγμή να τρέχετε, να φωνάζετε και σκεφτείτε, από τον πιο μικρό οργανισμό μέχρι και τον άνθρωπο η διαιώνιση του είδους και της ζωής είναι ο πρωταρχικός στόχος, εμείς κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να κάνουμε αυτή την διαδικασία όλο και δυσκολότερη, λες και θέλουμε να την σταματήσουμε!

Δείτε το αξίζει - Ήξερες ότι...

ΥΓ. Ευχαριστώ το Μανώλη που μου έστειλε αυτό το video και έγινε η αφορμή του post!

Το κείμενο διέπεται από την άδεια

Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Η φωτογραφία είναι από:

http://www.flickr.com/photos/azrainman/ / CC BY 2.0

O tempora o mores

iptameno.sabo@gmail.com — Wed, 05 May 2010 12:17:06 PDT

Το άσχημο είναι τις περισσότερες φορές μαζί με το άδικο να χάνεται και το δίκαιο! Δικαίωμα σου είναι να διαδηλώνεις, δικαίωμά σου ΔΕΝ είναι να σκοτώνεις!!! Έχει βουίξει ο τόπος, στα σημερινά επεισόδια (05 Μαΐου 10) στο κέντρο της Αθήνας, έχασαν τη ζωή τους 3 συνάνθρωποι μας, μετά από φωτιά που ξεκίνησε σε τράπεζα μετά από έκρηξη μολότοφ. Εγκλωβίστηκαν στην τράπεζα χάνοντας τις αισθήσεις τους από τις αναθυμιάσεις, χάνοντας έτσι και τη ζωή τους.

Η μια κοπέλα ήταν και έγκυος στον 4ο μήνα, άρα οι νεκροί είναι τέσσερις! Δεν μπορώ να πιστέψω, πως πολίτες μιας δημοκρατικής κατά τα άλλα χώρας, έφυγαν το πρωί από το σπίτι τους και το μεσημέρι βρέθηκαν σε εμπόλεμη ζώνη. Απαράδεκτο να χάνουν τη ζωή τους άνθρωποι κατ' αυτό τον τρόπο. Είναι οδυνηρό, είναι τραγικό, είναι άδικο.

Είναι άδικο να χάνεις τον άνθρωπό σου, επειδή βρέθηκε στο λάθος μέρος, την λάθος ώρα γιατί απλά εργαζόταν εκεί. Είναι άδικο να πληρώνεις για κάτι που δεν χρωστάς και μάλιστα με τη ζωή σου. Ας μην άνοιγε καμία τράπεζα στο κάτω κάτω της γραφής σήμερα στην Αθήνα, προς όφελος των εργαζομένων της και μόνο! Τι θα πείραζε, ούτως η άλλως ποιος θα πήγαινε για οικονομικές συναλλαγές σήμερα; Απ' ότι άκουσα στις ειδήσεις το κτήριο ήταν διατηρητέο και λόγω της ιδιότητάς του αυτής ΔΕΝ μπορούσε να έχει ρολά προστασίας. Τράπεζα χωρίς ρολά, μάλιστα το μάθαμε και αυτό. Είναι άδικο όταν χρωστάει το κράτος να μπορεί να σου πάρει και τα σώβρακα. Είναι άδικο όταν σου χρωστάει το κράτος να πρέπει να έχεις πολύ υπομονή και πολλά λεφτά για ασφαλιστικά μπας και πάρεις τα λεφτά σου! Είναι άδικο να σπουδάζεις μόνο και μόνο
για να βλέπεις το πτυχίο σου στον τοίχο ως πίνακα αφηρημένης τέχνης. Είναι άδικο όταν σταθείς τυχερός και βρεις μια δουλειά σχετική με τις σπουδές σου ή το αντικείμενό σου, αυτομάτως να χαρακτηριστείς προνομιούχος, ενώ στην ουσία θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Είναι άδικο επειδή δουλεύεις σε τράπεζα να σε θεωρούν υπεύθυνο για τα δεινά που ενδεχομένως μπορεί να έχει προκαλέσει μια τράπεζα ως επιχείρηση, στο κάτω κάτω της γραφής αυτό είναι, μια επιχείρηση, αν θες "ψωνίζεις" αν πάλι δεν θες "δεν ψωνίζεις", το παπάκι, το ποδήλατο ή ακόμα καλύτερα τα Μ.Μ.Μεταφοράς θα σε πάνε εξίσου εκεί που πας. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να μοιραστώ με εσάς ένα post του Του Γιάννη Ξανθούλη, Επιτέλους φτωχοί! Διαβάστε το, το αξίζει!!!

Τα θερμά μου συλληπτήρια στις οικογένειες των άτυχων συνανθρώπων μας, εύχομαι να συλληφθούν οι υπαίτιοι και να τιμωρηθούν με τον πλέον σκληρότερο τρόπο. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρέσει μια ζωή...κανείς!

Το κείμενο διέπεται από την άδεια

Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Η φωτογραφία είναι από:

www.flickr.com/photos/marcobellucci/ / CC BY 2.0

Έκανα τη ζωή μου ποδήλατο!!!

iptameno.sabo@gmail.com — Wed, 21 Apr 2010 07:47:29 PDT

Γεια σας τι κάνετε; Αγόρασα ποδήλατο!!! Άσχετο θα μου πείτε και τι μας νοιάζει εμάς τι αγορές έκανες αυτό το μήνα. Όχι κάνετε μέγα λάθος, σας νοιάζει και σας αφορά η αγορά του ποδηλάτου μου, και θα καταλάβετε αμέσως το γιατί.

Ποδήλατο ονομάζεται το δίτροχο (μερικές φορές τρίτροχο) όχημα, που κινείται καθώς ο αναβάτης του χρησιμοποιεί τη μυϊκή δύναμη των ποδιών του. Το ποδήλατο αποτελεί ένα ιδιαίτερα διαδεδομένο μεταφορικό μέσο. Ο αριθμός των ποδηλάτων του πλανήτη στις μέρες μας υπολογίζεται ότι ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο.(Απόσπασμα από Wikipedia, για περισσότερα ένα κλικ στο ποδήλατο αρκεί!)

Αφού λοιπόν αγόρασα ένα φτηνό ποδήλατο, ένα mountain bike για να ξέρουμε και τι γράφουμε, βγήκα στους δρόμους. Η αλήθεια είναι πως το ποδήλατο δεν ξεχνιέται. Διάφορα όμως μέρη του σώματός μας "χάνουν" την επαφή τους με το ποδηλατάκι μας! Παρόλο που άκουσα και έλαβα σοβαρά υπ' όψιν τις συμβουλές φίλων και γνωστών να το ξεκινήσω χαλαρά το όλο εγχείρημα, με πολύ χαλαρό πετάλι και λίγα χιλιόμετρα, ένα θα σας πω...
...το βράδυ δεν μπορούσα να κάτσω!

Την επόμενη μέρα έκανα πάλι ακριβώς αυτό που μου είπαν, ανέβηκα στο ποδήλατο για άλλη μια χαλαρή και μικρή βόλτα με ανάλαφρο πετάλι! Αυτό ήταν σιγά σιγά μέσα σε μια βδομάδα, αισθάνθηκα σαν να μην είχα σταματήσει ποτέ να κάνω ποδήλατο, σαν να μην το άφησα ούτε μια μέρα! Κόλλησα και κάθε μέρα κάνω τουλάχιστον 10km και όχι σε ευθεία διαδρομή, ανηφόρες & κατηφόρες included! Μέσα σε όλο αυτό το πακέτο, (τι σου είναι η ψυχολογία ε;) άρχισα να βλέπω παντού ποδήλατα. Δεν τρελάθηκα και δεν έχω παραισθήσεις, τα ποδήλατα και οι ποδηλάτες ήταν πάντα εκεί, απλά εγώ δεν τους "έβλεπα". Στους δρόμους, στους σταθμούς του προαστιακού, παντού. Ακόμα και στο Internet υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος και εγώ αγνοούσα την ύπαρξή του. Ποδηλάτες από όλες της μεριές της Αττικής και της Ελλάδας, οργανωμένοι, καταρτισμένοι, με site με blogs προσπαθούν να μεταδώσουν σε όλους μας την επιτακτική ανάγκη της χρήσης του ποδηλάτου. Προσπαθούν να κερδίσουν περισσότερο χώρο για τα ποδήλατα, στους δρόμους, στα τραίνα, στο μετρό, παντού.

Σε όλες τις Ευρωπαϊκές πόλεις υπάρχουν ποδηλατόδρομοι. Εγώ προσωπικά μετά από μια επίσκεψη στην πόλη της Καρδίτσας, έπαθα πλάκα. Στο κέντρο της πόλης υπάρχουν ποδηλατόδρομοι και όλοι τους χρησιμοποιούν. Σε καμία άλλη Ελληνική πόλη δεν έχω δει τόσες εκατοντάδες ποδήλατα με ποδηλάτες από 5 μέχρι 80 ετών! Μπράβο στην πόλη της Καρδίτσας, είναι σίγουρα ένα παράδειγμα προς μίμηση.

Το ξέρατε πως σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες στην Αθήνα αλλά και σε άλλες περιοχές διοργανώνονται critical mass ride! Τώρα αν δεν ξέρετε τι ακριβώς είναι αυτό, δεν θέλω να τους πάρω τα κλικ, θα σας στείλω εκεί που το διάβασα και το έμαθα και εγώ,(τι είναι το critical mass ride?) ελπίζω και πρέπει να το βρείτε άκρως ενδιαφέρον.

Το πάν δεν είναι η ταχύτητα, τρέχουμε τόσο πολύ στη ζωή μας σήμερα και όμως τις περισσότερες φορές φτάνουμε αργοπορημένοι, ας πάμε και λίγο χαλαρά, να ακούσουμε, να δούμε. Αφήστε λοιπόν το 4τροχο που θέλει ένα κουβά βενζίνη για να σας πάει 2 τετράγωνα πιο κάτω και πάρτε το ποδήλατο, εκεί που η απόσταση και η περίσταση σας το επιτρέπει. Κάθε φορά που θα κάνετε και από μια βόλτα, θα σας θυμίζει της εποχές που λέγατε στο σπίτι..."εγώ φεύγω, πάω κάτω για ποδήλατο..." και σας έλεγαν..."να προσέχεις, μην πας μακρυά και το νου σου στα αυτοκίνητα". Εμένα πάντως αυτό μου ήρθε σαν σκέψη και σαν ανάμνηση.

Σας εύχομαι καλές βόλτες, τα λέμε...

Χρήσιμα link, επισκεφθείτε τα όλα το αξίζουν!
http://www.podilates.gr/
http://criticalmass.gr/
http://www.podilates-thess.gr/
http://podilatesnotia.blogspot.com/
http://anatolikoipodilates.blogspot.com/
http://boreioipodilates.wordpress.com/

Αν έχετε περισσότερα link στείλτε τα ως comments και θα τα συμπεριλάβω στο post!

Το κείμενο, διέπεται από την άδεια
Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.
Η φωτογραφία είναι από http://www.flickr.com/photos/oedipusphinx/ / CC BY-SA 2.0

ηξεις αφήξεις...

iptameno.sabo@gmail.com — Wed, 16 Nov 2011 03:19:58 PST

Η φράση προήλθε από το χρησμό της Πυθίας "ηξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολέμω". Βάζοντας κόμμα σε διαφορετικά σημεία του χρησμού, αλλάζει το νόημα:
"ηξεις, αφήξεις, ου θνήξεις εν πολέμω" = "θα φύγεις, θα επιστρέψεις, δε θα πεθάνεις στον πόλεμο"
ενώ "ηξεις, αφήξεις ου, θνήξεις εν πολέμω" = "θα φύγεις, δε θα επιστρέψεις, θα πεθάνεις στον πόλεμο".

Κάπως έτσι μου ακούγονται τόσες μέρες, εβδομάδες καλύτερα, οι ειδήσεις και οι συζητήσεις σχετικά με την οικονομία της Ελλάδας στα ΜΜΕ. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, ή τουλάχιστον από ένα αποδεκτό σημείο που να καταλαβαίνουμε όλοι. ΔΝΤ, αρχικά για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είναι ένας οργανισμός που ιδρύθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1945. Έδρα του ορίστηκε η Ουάσιγκτον ως πρωτεύουσα της χώρας με το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής, ΗΠΑ.

Στόχος του οργανισμού είναι
η προώθηση της διεθνούς νομισματικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών με ισόρροπη ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου. Οποιαδήποτε χώρα μπορεί να αιτηθεί να γίνει μέλος. Αφού η αίτηση της εξεταστεί σύμφωνα με εσωτερική διαδικασία, θα καθοριστούν α) ο τρόπος καταβολής της συνδρομής της σε κεφάλαιο και β) οι όροι και προϋποθέσεις για την ένταξή της. Μέσα σε όλα αυτά το ΔΝΤ μπορεί να παρέχει βοήθεια (οικονομική) σε χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην οικονομική τους κατάσταση. Όταν λοιπόν μια χώρα δεν δύναται να πληρώσει τα χρέη της, συντάξεις μισθούς κτλ είναι αναπόφευκτο να μην χτυπήσει την πόρτα του ΔΝΤ αργά ή γρήγορα! Έκτος φυσικά αν αυτή η χώρα είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πολύ περισσότερο μέλος της Ευρωζώνης, τότε αλλάζει το πράγμα. Ή δεν αλλάζει τίποτα;

Καταρχήν τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και ποιοι είναι οι στόχοι της;

Είναι μια μοναδική σχέση οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας μεταξύ 27 δημοκρατικών ευρωπαϊκών χωρών. Στόχοι της είναι ειρήνη, ευημερία και ελευθερία για τα 498 εκατομμύρια των πολιτών της σ’ έναν δικαιότερο και ασφαλέστερο κόσμο.

Όταν λοιπόν ένα κράτος μέλος της ΕΕ βρεθεί σε οικονομικό αδιέξοδο, που πρέπει να αναζητήσει στήριξη, πολιτική, οικονομική ή ότι άλλο; Δεν εξετάζουμε τώρα το γιατί η χώρα χρειάζεται στήριξη, εξετάζουμε τους μηχανισμούς στήριξης της ΕΕ αν υπάρχουν.Εγώ κατάλαβα πως θεσμοθετημένοι μηχανισμοί από πλευράς ΕΕ δεν υπάρχουν. Τώρα αν υπάρχει η διάθεση να βάλουν πλάτη, ούτε αυτό το βλέπω και αν υπάρχει είναι ένα χαρτί που θα το δούμε λίγο πριν ακούσουμε το έχετε γεια βρυσούλες!!! Δεν ζητήσαμε λεφτά, ζητήσαμε πολίτικη στήριξη, μια εγγύηση των ισχυρών της Ευρώπης η οποία θα μας επιτρέψει να δανειστούμε με τα ίδια επιτόκια που δανείζετε η υπόλοιπη Ευρωζώνη. Δεν ζητήσαμε να σταματήσει η κερδοσκοπία απέναντι στη Δραχμή, αλλά απέναντι στο Ευρώ! Τώρα θα μου πεις όλη η ουσία ίσως και να είναι αυτό, η κατρακύλα του Ευρώ έναντι του δολαρίου! Δεν είμαι οικονομολόγος και δεν μπορώ να κάνω ανάλυση εις βάθος. Μα αν ήμουν όμως, ίσως και να μην είχατε καταλάβει τίποτα ως εδώ!!!

Κοίτα καμιά φορά πως τα φέρνει η ζωή, τη μέρα της 25ης Μαρτίου, δεν θα να την ξεχάσουμε ποτέ! Σήμερα (25-03-2010) στη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες η Ελλάδα θα αναζητήσει ένα δίχτυ προστασίας ικανό να ανακόψει, τα χειρότερα! Η Ελλάδα θα το αναζητήσει, η Ευρώπη θα της το δώσει ή θα μας δείξει το δρόμο προς το ΔΝΤ;

Δεν το γράφω εγώ, αλλά όλες οι εφημερίδες ανεξαρτήτως χρώματος, όπου έχει πάει το ΔΝΤ δημιουργήθηκαν αναταραχές και διαδηλώσεις. Χώρες που είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχουν ήδη χτυπήσει το κουδούνι του ΔΝΤ είναι: η Ουγγαρία, η Ρουμανία και η Λετονία. Αν η Ελλάδα φτάσει εκεί θα είναι το πρώτο κράτος μέλος στην ευρωζώνη που θα το πράξει και μην ξεχνάτε, η χώρα μας είναι ένα από τα ιδρυτικά μελή της ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) μετέπειτα Ευρωπαϊκή Ένωση.

Άντε να δούμε που θα βάλουν το κόμμα σήμερα οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι στο χρησμό, μιας που έχουν αναλάβει τόσο καιρό το ρόλο της Πυθίας!

ΥΓ. Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα, η Ελλάδα μας μικρή σε μέγεθος τεράστια σε ιστορία και πολιτισμό. Και τότε, το 1821, μπορεί στα μάτια αρκετών να ήταν ακατόρθωτο επίτευγμα η απελευθέρωσή μας, όμως για κάποιους άλλους ήταν απλά θέμα χρόνου!!!

Το κείμενο διέπεται από την άδεια

Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Dead or Deed?

iptameno.sabo@gmail.com — Tue, 23 Mar 2010 16:00:46 PDT

Στην ηλεκτρονική μορφή της εφημερίδας, New York Times διάβασα το άρθρο με τίτλο, An Upside to Greece’s Predicament? , δημοσιευμένο στις 23 Μαρτίου 2010. Κάποια σημεία του μου έκαναν εντύπωση και σας τα παραθέτω. Αν θέλετε να διαβάσετε όλο το αρχικό άρθρο, που κατά τη γνώμη μου καλό θα ήταν να το πράξετε ένα κλικ εδώ! Πολλές φορές για να έχεις ολόκληρη την εικόνα του παζλ, καλό είναι να μαθαίνεις πως βλέπουν οι άλλοι την κατάστασή σου, τέλμα ή ευκαιρία;

Το παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ τοποθέτησε την Ελλάδα στην 71η θέση για το διάστημα 2009-10 στην έκθεσή του για την ανταγωνιστικότητα, από την 67η θέση που κατείχε η χώρα μας το προηγούμενο έτος.

Το μερίδιο της χώρας όσων αφορά τις εξαγωγές έχει βυθιστεί κατά ένα τέταρτο από το 2000, σύμφωνα με τον Michael Dicks, επικεφαλής των οικονομικών ερευνών της Barclays Wealth, στο Λονδίνο. Η Ελλάδα βρίσκεται επίσης
πολύ χαμηλά στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών.

Διάφοροι επιχειρηματίες λένε ότι είναι έτοιμοι να επενδύσουν στην Ελλάδα, αν και μόνο αν, η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να βοηθήσει. Η χώρα έχει κάποια πλεονεκτήματα. Οι μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν μεταξύ των χαμηλότερων στην Δυτική Ευρώπη - παρόλα αυτά η παραγωγικότητα είναι σε χαμηλό επίπεδο - επίσης ο πληθυσμός της είναι σχετικά καλά εκπαιδευμένος.

"Η ευκαιρία είναι εδώ. Τα τεχνικά μέσα είναι εδώ, οι ανθρώπινοι πόροι
είναι εδώ ", δήλωσε ο Paul Wright, διευθύνων σύμβουλος της Eldorado Gold, μια καναδική εταιρεία που θέλει να αναπτύξει ένα ορυχείο στην ανατολική Ελλάδα. "Αυτό που χρειάζεται είναι μια απόδειξη της πολιτικής βούλησης."

Πηγή: New York Times

Άρα, πλεονεκτήματα ως χώρα έχουμε, μορφωμένοι είμαστε ήδη, δεν χρειάζεται να μας εκπαιδεύσουν περισσότερο. Τεχνικά μέσα έχουμε, φτηνοί είμαστε αφού οι μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν μεταξύ των χαμηλότερον στην Δυτική Ευρώπη, τώρα θα τους χαμηλώσουμε ακόμα περισσότερο....say no more, don't you get it?

Υ.Γ. Eldorado Gold? Έχει χρυσό η Ελλάδα μας; Πάνω που είπα πως κάτι κατάλαβα...με μπερδέψατε πάλι!!!

Το κείμενο διέπεται από την άδεια
Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Η φωτογραφία είναι από: http://www.flickr.com/photos/vizzzual-dot-com/ / CC BY 2.0

Αρχίζει το ματς αδειάσαν οι δρόμοι. Η ώρα ζυγώνει αρχίζει το μάτς.

iptameno.sabo@gmail.com — Mon, 22 Mar 2010 09:30:48 PDT

Υποτίθεται πως είμαστε πολιτισμένοι, ο σεβασμός απέναντι στη ζωή και την ελευθερία του ανθρώπου είναι πλέον αδιαπραγμάτευτα. Πάει καιρός που βγήκαμε από τις σπηλιές. Πάει καιρός που λύναμε τις διαφορές μας με τα ρόπαλα, πάει καιρός που για να φυσήξει σφάζαμε την Ιφιγένεια. Χρονικά ναι, σίγουρα πάει καιρός. Πολιτισμικά όμως είμαστε πιο βάρβαροι από ποτέ. Οι ηλίθιοι, οι βάρβαροι, οι ανεγκέφαλοι, οι βλάκες, είναι ευτυχώς μειοψηφία, φτάνουν όμως και περισσεύουν για να μας προσβάλουν και να μολύνουν με την παρουσία τους όλους τους υπόλοιπους, εμάς. Εμάς που θέλουμε να πάμε στο γήπεδο με το κολλητό μας, με το παιδί μας, με τη γυναίκα μας, με όποιον γουστάρουμε και κάνουμε κέφι! Χτες (21 Μαρ. 2010) κατά τη διάρκεια του αγώνα ποδοσφαίρου μεταξύ Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού, τραυματίστηκαν τουλάχιστον 24 φίλαθλοι, κάψανε το μπροστινό τμήμα του πούλμαν του Ολυμπιακού και για αποκορύφωμα μια κοπέλα έχασε για όλη της τη ζωή τα δυο δάχτυλα του χεριού της! Η κοπέλα είχε επιφορτιστεί με την ασφάλεια του γηπέδου στο ταρτάν του ΟΑΚΑ και ως εκ τούτου έπιανε με τα χέρια της τα καπνογόνα και τα πέταγε στη τάφρο, πάντα στο βωμό της ασφάλειας της διεξαγωγής του αγώνα εντός του αγωνιστικού χώρου. Κατά λάθος όμως μπερδεύτηκε και έπιασε με το χέρι της κροτίδα νομίζοντας πως είναι καπνογόνο, με αποτέλεσμα να σκάσει στο χέρι της!
Τώρα τα δικά μου τα ερωτήματα είναι:

1ον ποιος ανεγκέφαλος βάζει αυτούς τους ανθρώπους να κάνουν αυτή τη δουλειά, μιας που στα Ελληνικά γήπεδα πια, πρέπει να είσαι πυροτεχνουργός για να τη βγάλεις καθαρή.

2ον όσες φορές έχω πάει στο γήπεδο, δεν με αφήνουν να περάσω ούτε πλαστικό μπουκαλάκι με το καπάκι του! Πως καταφέρνουν όλοι αυτοί και περνάνε κροτίδες, φωτοβολίδες και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους;

Για να σας δώσω να καταλάβετε, δεν είναι θέμα μεγέθους, ότι δηλαδή οι κροτίδες είναι μικρές και δεν τις βρίσκουν τι να κάνουμε τώρα; Χτες ένας φίλαθλος πέταξε ένα κοτόπουλο στον Αντώνη Νικοπολίδη. Απ' ότι ξέρω τα κοτόπουλα δεν πετάνε, άρα δεν ήρθε μόνο του να δει το ντέρμπι, κάποιος το έφερε και το πέρασε μέσα στο γήπεδο από κάπου!

3ον όπου και να πας στο κέντρο της Αθήνας, στις τράπεζες, σε δημόσιες υπηρεσίες, στα σουπερ μαρκετ, σε μεγάλες εταιρίες, υπάρχουν κάμερες παρακολούθησης, που καταπατούν τα δικά σου προσωπικά δεδομένα, "για το καλό σου" καταγράφοντας κάθε σου συναλλαγή και κάθε σου κίνηση. Γιατί στο γήπεδο που κινδυνεύει τελικά η ζωή μας οι κάμερες δεν βρίσκουν κανένα;

4ον Γιατί την ώρα που πετάει ο κάφρος την κροτίδα δεν του τη βάζουν οι διπλανοί του στο......στη τσάντα του; Τι θα γίνει δηλαδή αν μετά το γκολ σκάσουν και 10 κροτίδες μαζί, μήπως θα μετρήσει για διπλό;

Μπορεί να τα έχετε διαβάσει και ακούσει 100 φορές συμφωνώ. Όμως δε έχει αλλάξει τίποτα απολύτως, και είναι κρίμα. Πριν μερικά χρόνια ακολούθησα την ομάδα μου σε πόλη της Γαλλίας για να παρακολουθήσω από κοντά αγώνα ποδοσφαίρου για το UEFA Champions League. Οι Γάλλοι φίλαθλοι συμπεριφέρονταν λες και ήταν σε θέατρο, καθισμένοι, με τα παιδάκια τους, κρατούσαν μπαλόνια με τα χρώματα της ομάδας τους, με λίγα λόγια οργανώθηκε μια γιορτή για το ποδόσφαιρο. Εγώ ακόμα είμαι υποχρεωμένος να πηγαίνω με τα παιδιά μου στο γήπεδο μόνο στα φιλικά, το Σεπτέμβριο πριν τα σχολεία, και ας μην έχω περάσει στο γήπεδο ούτε πλαστικό μπουκαλάκι του μισού λίτρου με καπάκι!!! Και εδώ τα χλωρά καίγονται μαζί με τα ξερά. Τώρα που μας κόβουν τόσα "προνόμια" δεν θα περισσεύουν λεφτά για το γήπεδο. Κλείνοντας το post θα χρησιμοποιήσω το moto γνωστής εκπομπής της Ελληνικής τηλεόρασης....ότι δεν σας αρέσει, ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΟ!!!

Το κείμενο διέπεται από την άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0

Η φωτογραφία είναι από: http://www.flickr.com/photos/dave_minogue/ / CC BY-SA 2.0

Chatroulette started...No more bets please.

iptameno.sabo@gmail.com — Fri, 19 Mar 2010 12:46:24 PDT

Το chatroulette ξεκίνησε πριν μερικούς μήνες και απ' ότι ακούω "σπάει ταμεία". Ουσιαστικά είναι μια υπηρεσία στο internet μέσα από την οποία μπορεί να συνδεθούν με κάμερα και μικρόφωνο δύο χρήστες. Τώρα θα μου πείτε, ε και; Ποια η διαφορά του από το skype το msn κτλ; Η διαφορά του είναι ότι οι δύο χρήστες ΔΕΝ γνωρίζονται πριν συναντηθούν μέσα από το chatroulette. Σε αντίθεση με τα γνωστά video chat applications που χρησιμοποιούμε μέχρι τώρα, συνήθως τα video chat sessions γίνονται μέσα από τις επαφές που έχουμε ήδη αποθηκεύσει και εξουσιοδοτήσει!!! Κανείς δεν ξέρει λοιπόν "τι θα του τύχει" και ποιον θα δει στο άλλο παράθυρο. Ίσως όμως...
αυτό είναι και το βασικό πλεονέκτημα που έχει οδηγήσει το chatroulette σε αυτήν την μεγάλη επιτυχία. Ο 17χρονος Andrey Ternovskiy απο τη Ρωσία είναι αυτός που συνέλαβε αυτή τη πρωτότυπη ιδέα και την έκανε πράξη!! Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω πως δεν χρειάζεται να γίνει καμία εγκατάσταση στον υπολογιστή σας, μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα....φτάνει και...περισσεύει!

Αφού ήδη έκανα μια μικρή "έρευνα αγοράς" πριν γράψω το post μου, πρέπει να ομολογήσω πως έχει πραγματικά πλάκα και είναι κάτι διαφορετικό. Προσοχή όμως...είπαμε είναι chat roulette, δηλαδή αυτός/αυτή που θα δεις και θα ακούσεις επιλέγετε κυριολεκτικά στην τύχη. Δεν ξέρεις από ποια χώρα, από ποια πόλη και πάει λέγοντας.
No more bets Please!!!

ΥΓ. Αγάπη μου...ΔΕΝ είναι αυτό που νομίζεις!!!

Το κείμενο, Chatroulette started...No more bets please, από το http://sine-mora.blogspot.com/ διέπεται από την άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

νοοτροπία, mentality, mentalité, mentalità, mentalität, عقلية No.2

iptameno.sabo@gmail.com — Tue, 16 Mar 2010 07:54:07 PDT

Επανέρχομαι στο προηγούμενο post με θέμα τι άλλο φυσικά, την Ελληνική νοοτροπία! Τώρα θα μου πεις μόνο εμείς κάνουμε τέτοια κουλά; Όχι σίγουρα και άλλοι φίλοι μας Ευρωπαίοι κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Όμως όπως θα έλεγε η κλασική Ελληνίδα μαμά..."δεν με ενδιαφέρουν τα άλλα τα παιδιά, με νοιάζει εσύ να κάνεις το σωστό", έτσι και νοιάζομαι για εμάς και όχι για τους άλλους!!!

Κλασική περίπτωση βλάβης...εεε συγνώμη parking ήθελα να πω. Όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε βρεθεί στην δυσάρεστη
θέση να έχουμε φτάσει στον προορισμό μας και να ψάχνουμε σαν τρελοί για μια θέση. Αρκετές φορές ο χρόνος εύρεσης μιας θέσης parking είναι περισσότερος από την ίδια την διαδρομή! Όπως και να έχει όμως αυτό δεν δικαιολογεί το διπλοπαρκάρισμα, το να κλείνουμε θέσεις στάθμευσης έξω από σπίτια, υπηρεσίες, τράπεζες, νοσοκομεία κτλ. Αρκετές φορές...

...στα μεγάλα καταστήματα υπάρχουν πάντα κοντά στην είσοδο του καταστήματος θέσεις στάθμευσης για άτομα με ειδικές ανάγκες καθώς επίσης και θέσεις για οικογένειες που έχουν μωρά με καρότσι. Σχεδόν πάντα αυτές οι θέσεις είναι κατειλημμένες και αυτοί που τις χρησιμοποιούν ουδεμία σχέση έχουν με ειδικές περιπτώσεις. Δεν ζω στη Σουηδία, έχω φάει και εγώ τον πολύτιμο μου χρόνο για μια θέση στον ήλιο της πολυπόθητης θέσης. Αλλά το να κλείνεις κάποιον, να κάνεις χρήση θέσης για άτομα με ειδικές ανάγκες, μόνο και μόνο γιατί βιάζεσαι, αυτό είναι απαράδεκτο και εγωιστικό.

Στη φωτογραφία που πλαισιώνει το κείμενο σήμερα, βλέπουμε μια άλλη ξεχωριστή κατηγορία. Είναι η κατηγορία έφτασα, βρήκα θέσεις, έκλεισα μερικές, και επειδή βαριέμαι να σταθμεύσω σωστά το κάρο μου, εσείς άντε να κουρεύεστε!!!

Ευχαριστώ τη Μαρία που στέλνοντας μου αυτή τη φωτογραφία έγινε η αφορμή να θυμηθώ και να σας θυμίσω πως οι δρόμοι και οι χώροι στάθμευσης δεν είναι μόνο για το δικό μας κάρο, υπάρχουν και άλλα!!!

Καλημέρα σας και καλό Σαββατοκύριακο.

Το κείμενο,νοοτροπία, mentality, mentalité, mentalità, mentalität, عقلية No.2 από το http://sine-mora.blogspot.com/ διέπεται από την άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

νοοτροπία, mentality, mentalité, mentalità, mentalität,عقلية No.1

iptameno.sabo@gmail.com — Wed, 17 Mar 2010 14:18:42 PDT

Σε όποια γλώσσα και να το πεις, αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα, ούτε μέσα μας αλλά πολύ περισσότερο γύρο μας! Το γνωστό σε όλους μας άσμα "Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν" πρέπει να το βάζουμε κάθε πρωί και να το ακούμε καμιά 10αρια φορές μπας και ξεκολλήσουμε!!!
Η αιτία που έφερε στη μνήμη μου το λαϊκό αυτό άσμα είναι το metro της Ιαπωνίας και για να γίνω πιο συγκεκριμένος όχι το metro στο σύνολό του, απλά 2 πλακάκια του!!! Μην βιαστείτε να βγάλετε συμπέρασμα, δεν τρελάθηκα ακόμα, αλλά πιστεύω μετά την ανάγνωση του post θα τρελαθείτε σίγουρα εσείς. To περιστατικό το άκουσα σε κάποια εκπομπή στην Ελληνική τηλεόραση, δυστυχώς δεν θυμάμαι να σας πω σε ποια ακριβώς, αν κάποιος από εσάς θυμάται ευχαρίστως να μου το αναφέρει να το γράψω...εκ των υστέρων!!

Στη μακρινή Ιαπωνία λοιπόν...
λαμβάνει χώρα η σύντομη αλλά τόσο περιεκτική σε βαθύτερο νόημα ιστορία μας. Ένας συμπατριώτης μας βρέθηκε στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου και τι πιο φυσικό να χρησιμοποιήσει το πιο διαδεδομένο μέσο μαζικής μεταφοράς, το metro. Έκπληκτος είδε έναν Ιάπωνα με το κουστούμι την καμπαρτίνα και την επαγγελματική του τσάντα να κρατάει στο χέρι του, μια κόλλα και 2 πλακάκια!! Ο Έλληνας τα έχασε, σου λέει πω πω αδερφέ, έσπασαν δύο πλακάκια και ήρθε αμέσως πρωί πρωί ο πλακάς, ντυμένος δικηγόρος-ειδικός αναλυτής-αρχιτέκτονας, να τα κολλήσει!!! Όταν κάποια στιγμή μιλήσανε, ο Ιάπωνας του είπε πως δεν είναι πλακάς και πολύ περισσότερο δεν είναι καν υπάλληλος του metro. Τότε ο δικός μας προφανώς ξαφνιασμένος τον ρώτησε γιατί πήγε πρωί πρωί να κολλήσει με δική του πρωτοβουλία τα σπασμένα πλακάκια του σταθμού, και η απάντηση που πήρε ήταν:

"Μα το metro ανήκει στο δημόσιο, άρα είναι και δικό μου, χτες που πήγαινα στη δουλειά μου είδα πως τα δύο αυτά πλακάκια ξεκόλλησαν από τη θέση τους, έτσι σήμερα ξεκίνησα λίγο πιο νωρίς για να προλάβω να τα κολλήσω στη θέση τους πριν πάρω το metro."

Τώρα θα μου πείτε άσε ρε μεγάλε τι είναι αυτά που μας λες τώρα, τι θέλεις δηλαδή, να πάρουμε όλοι ένα μυστρί στο χέρι και να κολλάμε τα πλακάκια στα metro και στις πλατείες. Όχι σε καμία περίπτωση γιατί στην Ελλάδα αν πάτε να κολλήσετε σπασμένο πλακάκι σε δημόσιο χώρο με δική σας πρωτοβουλία, το πιθανότερο που θα σας συμβεί είναι να πάτε μέσα για παράνομη επισκευή δημοσίου πλακιδίου, σε δημόσιο χώρο, άνευ αδείας και χαρτοσήμου σύμφωνα με το άρθρο τάδε, του αστικού κώδικα τάδε!!!

Πέρα από την πλάκα λοιπόν ένα σπασμένο πλακάκι σε ένα δημόσιο χώρο σίγουρα θα πρέπει να επιδιορθώνετε άμεσα από ειδικευμένο προσωπικό που θα διασφαλίζει και την ασφάλεια χρήσης του χώρο από το κοινό. Απλά σας αναφέρω το γεγονός για να δείτε τη νοοτροπία και τον τρόπο σκέψης ενός ανθρώπου για τη δημόσια περιουσία. Αυτός ο άνθρωπος αφού μπήκε στο κόπο να χάσει προσωπικό του χρόνο για να επισκευάσει κάτι σε δημόσια περιουσία, σίγουρα δεν θα χάσει ούτε ένα δευτερόλεπτο για να την καταστρέψει, ποτέ στη ζωή του.

Στην Ιαπωνία όταν οι εργάτες ενός εργοστασίου θέλουν να απεργήσουν, φορούν ένα μαύρο περιβραχιόνιο και συνεχίζουν κανονικά τη δουλειά τους. Αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα να καλέσει ο διευθυντής τον εκπρόσωπό τους και να τον ρωτήσει τον λόγο που απεργούν, καθώς και ποια είναι τα αιτήματα τους. Το αποτέλεσμα της συνάντησης σίγουρα δεν θα είναι πάντα το επιθυμητό και για τις δύο πλευρές, όμως ο τρόπος που το διαχειρίζονται σίγουρα είναι μοναδικός!

Έτσι λοιπόν το συμπέρασμα είναι ένα, δώσαμε τα φώτα, δώσαμε τον πολιτισμό, δώσαμε όλες τις Ελληνικές λέξεις στην ιατρική, στα μαθηματικά, στη γεωμετρία...μπορώ να γράφω μέχρι αύριο. Σήμερα όμως αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία εμείς οι πολίτες απέναντι στο κράτος και πολύ περισσότερο το αντίστροφο, θα αλλοτριωθούμε τόσο πολύ που θα έχουμε πλούσια ιστορία αλλά κανένα μέλλον.

Το κείμενο, νοοτροπία, mentality, mentalité, mentalità, mentalität, عقلية ... από το http://sine-mora.blogspot.com/ διέπεται από την άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.
Η φωτογραφία είναι από http://www.flickr.com/photos/andreas/ / CC BY-SA 2.0

Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

iptameno.sabo@gmail.com — Tue, 16 Mar 2010 08:00:02 PDT

Φέτος έφτασα αισίως τα 34 ζωή να 'χω και το ίδιο εύχομαι φυσικά και σε εσάς! Από την ημέρα που θυμάμαι να παρακολουθώ πολιτικές συζητήσεις στην ΕΡΤ με τον πατέρα μου, ήμουν δεν ήμουν 7 χρονών, μια φράση και μονό μια μου έχει μείνει από τις τότε πολιτικές διαπιστώσεις-δηλώσεις πολιτικών και δημοσιογράφων...."άλλα 4 χρόνια λιτότητας!!!"
Από τότε αυτό το παιδάκι μεγάλωσε, τελείωσε το δημοτικό και στα τότε 4 χρόνια και κάτι λιτότητας προστέθηκαν άλλα 4, τα προηγούμενα ΔΕΝ έφτασαν. Το παιδί έγινε παλικάρι λοιπόν, πήγε γυμνάσιο, λύκειο, σπούδασε, βρήκε δουλεία, παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια και 2 παιδιά, ζωή να έχουν τα βλαστάρια μου!!
Χτες λοιπόν με την 6χρονη κόρη μου βλέπαμε τις ειδήσεις...σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που έβλεπα εγώ με τον πατέρα μου τις ειδήσεις. Μόνο που τώρα στα 4 χρόνια λιτότητας που ήταν 34 χρόνια λιτότητας....προστέθηκαν άλλα τόσα...τουλάχιστον.
Δεν διαχειρίστηκα τίποτα, και όμως χρωστάω τα πάντα και πρέπει να πληρώσω. Θεωρώ πως ο μέσος όρος ζωής του ανθρώπου ακόμα και σήμερα είναι πολύ μικρός σε χρονική διάρκεια για να υποθηκευθεί ξεπληρώνοντας ένα φαγοπότι που στήθηκε εν απουσία μου!!!
Και δεν φτάνουν όλα τα άλλα με κοροϊδεύουν και οι κατά τα άλλα φίλοι μου, να πουλήσω τα νησιά και την Ακρόπολη να ζήσω!!! Και να φανταστεί κανείς πως οι παππούδες μας πολέμησαν για όλες αυτές τις αξίες υλικές και άυλες.

Το κείμενο Σαν να μην πέρασε μια μέρα... από το http://sine-mora.blogspot.com/ διέπεται από την άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.
Η φωτογραφία είναι από http://www.flickr.com/photos/stuartpilbrow/ / CC BY-SA 2.0

JOHNNIE SOCIETY - Under Creative Commons

iptameno.sabo@gmail.com — Wed, 10 Mar 2010 07:34:45 PST

Απίστευτο και όμως αληθινό..."JOHNNIE SOCIETY".Το μυθιστόρημα έχει την υπογραφή του Γιάννη Φαρσάρη είναι ψηφιακό και μάλιστα διατίθεται ελεύθερα στο διαδίκτυο με άδεια Creative Commons.

Δεν το έχω διαβάσει ακόμα, δεν έχω e-book αλλά νομίζω πως το μικρό μου Asus eee θα διαβάσει τελικά μυθιστόρημα!!!

www.johnnie-society.org

Ο μπλε κάδος δεν είναι για σκουπίδια...

iptameno.sabo@gmail.com — Tue, 16 Mar 2010 08:01:50 PDT

Έχω βρεθεί πολλές φορές μπροστά στους μπλε κάδους ανακύκλωσης όπως και εσείς φαντάζομαι, με σκοπό να ανακυκλώσω συσκευασίες και υλικά που έχουν τη σχετική σήμανση. Όλα τα προϊόντα λοιπόν που είχαν το σήμα της ανακύκλωσης πίστευα πως είναι κατάλληλα για να μπουν μέσα στο μπλε κάδο της γειτονιάς μου. Όμως ψάχνοντας βρήκα όλες τις σχετικές πληροφορίες και κατέληξα πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Έτσι λοιπόν σας παραθέτω περιληπτικά οδηγίες για μια σωστή ανακύκλωση.
Θα ήταν κρίμα όλη αυτή η προσπάθεια να πάει χαμένη και οι κάδοι αυτοί να μετατραπούν σε κάδους απορριμάτων.

Οι συσκευασίες θα πρέπει να είναι καθαρές

Ναι είναι αλήθεια, δεν μας δούλευαν αυτοί που δεν ανακύκλωναν και μας την έλεγαν κιόλας. "Ναι σαπούνισε τα κιόλας πριν τα πετάξεις" Οι συσκευασίες θα πρέπει να είναι καθαρές και να μην περιέχουν υπολείμματα από το αρχικό προιόν!!! πχ γιαούρτια, γάλατα.

Διαχωρισμός συσκευασιών

Υπάρχουν αρκετές συσκευασίες που δεν είναι ανακυκλώσιμες στο σύνολό τους. Αυτό θα σημαίνει πως θα πρέπει να γίνει πρώτα διαχωρισμός των υλικών αυτών.

Μέγεθος χαρτιού

Τα περισσότερα χαρτιά στο σύνολό τους μπορούν να ανακυκλωθούν όμως και εδώ υπάρχει μια προϋπόθεση. Τα χαρτιά που έχουν μέγεθος μικρότερο από το γνωστό μας Α4 ΔΕΝ μπορούν να ανακυκλωθούν. Έτσι δεν έχει νόημα να ρίχνουμε μικρά χαρτάκια όπως για παράδειγμα post it κτλ.

Γυαλιά, τζάμια κ.α.

Δεν είναι σωστό και καθόλου ασφαλές να ρίχνουμε στους κάδους σπασμένα γυαλιά ή τζάμια. Ο διαχωρισμός γίνεται από ανθρώπους και όχι από μηχανές. Τυχόν σπασμένα κομμάτια θα μπορούσαν να προκαλέσουν τραυματισμούς. Για τις λάμπες πυρακτώσεως υπάρχει άλλη διαδικασία και σε καμία περίπτωση ΔΕΝ πρέπει να πετάμε σε κανένα κάδο λάμπες!

Ηλεκτρικές συσκευές

Το ότι η ηλεκτρική μας σκούπα είναι φτιαγμένη και από πλαστικά κομμάτια αυτό από μόνο του σαν γεγονός ΔΕΝ την κάνει ανακυκλώσιμη στο σύνολό της και ως εκ τούτου ΔΕΝ μπορεί να τοποθετηθεί μέσα σους μπλέ κάδους.

Μπαταρίες

Ίσως το μεγαλύτερο "αμάρτημα" από όλα, είναι να πετάμε τις μπαταρίες από παιχνίδια, κινητά, κτλ σε κάδους είτε απορριμάτων είτε ανακύκλωσης. Για τις μπαταρίες υπάρχουν ειδικοί κύλινδροι σχεδόν σε όλα τα μεγάλα μαγαζιά ακόμα και σε σχολεία, μιας που οι μαθητές σαν νέα γενιά, συχνά είναι πιο ενημερωμένοι πάνω στα θέματα της ανακύκλωσης από το σχολικό περιβάλλον.

Αυτά προς το παρόν!!

Το κείμενο, Ο μπλε κάδος δεν είναι για σκουπίδια... από το http://sine-mora.blogspot.com/ διέπεται από την άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Η φωτογραφία είναι από:http://www.flickr.com/photos/peterkaminski/ / CC BY 2.0

ADSL over 24/365 αμ πώς!!!

iptameno.sabo@gmail.com — Tue, 16 Mar 2010 08:03:04 PDT

Η διακοπή της σύνδεσης στο Internet σε όσους κατεβάζουν παράνομα download…στη Γαλλία και στην Αγγλία θα είναι ήδη άμεσα εφαρμόσιμη σε λίγους μήνες. Τώρα το πως θα γίνεται αυτό, είναι πολύ απλό και κατανοητό από όλους. Θα παρακολουθούν (το λεγόμενο monitoring) καθέναν από τους χρήστες και όποιος κατεβάζει παράνομα αρχεία θα λαμβάνει στην αρχή ένα mail προτρέποντας τον να σταματήσει να το κάνει. Αν συνεχίσει παρόλα αυτά, θα λαμβάνει ένα γράμμα στη διεύθυνση του σπιτιού του από τον πάροχο (ISP) με την προειδοποίηση διακοπής της σύνδεσης του internet. Και αν συνεχίζει να υποτροπιάζει η διακοπή της σύνδεσης θα γίνεται πραγματικότητα, σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστούν και πρόστιμα ή νομικά "κολλήματα".

Και μέχρι εδώ καλά, σίγουρα το κατέβασμα υλικού που υπόκεινται στο νόμο περί προστασίας δικαιωμάτων, είναι παράνομο και σε καμία περίπτωση δεν το υποστηρίζουμε!!! Όμως από την άλλη για να μπορείς να ξέρεις πότε κατεβάζω παράνομο υλικό, θα πρέπει να με παρακολουθείς 24/365. Αυτό δεν είναι καταπάτηση των δικών μου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προσωπικής ελευθερίας; Και μην μου πεις πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα!
Δηλαδή εγώ κατεβάζω δεν κατεβάζω κάτι παράνομο, θα είμαι υπό παρακολούθηση, μήπως και!! Όλες οι συναλλαγές μου με τις τράπεζες, όλα τα mail, όλα τα chat, για να μην γράφω εδώ καμιά εβδομάδα και γίνω γραφικός, ότι εισέρχεται και εξέρχεται από το modem μου, θα είναι υπό το καθεστώς της παρακολούθησης. Και μου το κάνατε και νόμο, και μου το λέτε κιόλας.

Αν λοιπόν μου αποδείξετε ότι έχετε δίκιο, τότε να σας αναλύσω και εγώ ένα σκεπτικό. Πάντα υπάρχει μια πιθανότητα να μπει κάποιος μέσα στο σπίτι μου και να με κλέψει. Εγώ δεν θα χάσω κάποια από τα οικονομικά μου "οφέλη" αν μου σπάσουν την πόρτα, αν μου κλέψουν την 42αρα LED που χρωστάω ακόμα 365,5 δόσεις?? Αν πάρουν το 1.400ακι μου, με τέλη κυκλοφορίας πληρωμένα 302 ευρά και βάλε κτλ κτλ κτλ....εγώ θα ζημιωθώ ναι ή όχι? Άρα με την πιθανότητα και μόνο ότι μπορεί να υποστώ και εγώ όλο αυτό το οικονομικό ξεπουπούλιασμα...θέλω και εγώ 24/365 την υποστήριξη και προστασία της πολιτείας να εφαρμοστεί σε μένα και στην περιουσία μου με το ίδιο σθένος, την ίδια αγάπη και στοργή!!!

Τελικά όλη αυτή η λύσσα για την ευρυζωνικότητα κάτι σε μεγάλο αδερφό μου κάνει. Αφού με πείσατε να μην έχω πια fax και να στέλνω ακόμα και για τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις mail, αφού είναι γρήγορο και τσάμπα. Αφού δεν πάω πια στην τράπεζα και τα πληρώνω όλα από το σπίτι μου μέσα από τις υπηρεσίες i-bank, αφού, αφού, αφού...τώρα θα είμαι και κάτω από 24 hours/365 days internet surveillance....μμμ πολύ σπουδαίος αισθάνομαι τελικά...με "δικτυώσατε", μπράβο...τα συμπεράσματα δικά σας.

Αυτά... καλημέρα σας...
Καλή χρονιά και καλή εβδομάδα!!!

Το κείμενο, ADSL over 24/365 αμ πώς!!! από το http://sine-mora.blogspot.com/ διέπεται από την άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Καλημέρα σας και Χρόνια Πολλά!!!

iptameno.sabo@gmail.com — Wed, 17 Mar 2010 03:11:19 PDT

Κυρίες, κύριοι και παιδιά, καλημέρα σας και Χρόνια Πολλά.
Ξεχάστε για σήμερα τα Moody's τα Goody's, τα δάνεια τις κάρτες, τα πράσινα τέλη, τα πράσινα άλογα που μας μοστράρουν, τα μαθήματα, τα φροντιστήρια....και απλά περάστε καλά. Μέσα στο σπίτι ή έξω από αυτό με παρέα ή οικογενειακά, ένα είναι το moto...have fun!!!
Μπορεί να μην κάνουμε Χριστούγεννα στα άσπρα, εγώ τουλάχιστον, αλλά κάνουμε Χριστούγεννα! Δεν μας τα έκοψαν ακόμα, τώρα μετά τον Ιανουάριο με τόσες πτώσεις από Moody's..Foody's..Paparom00dy's δεν ξέρω τι άλλο θα μας κόψουν!!! Σήμερα διάβασα σε γειτονικό blog πως και η Στερλίνα, αυτή της Αγγλίας...
ναι το ξέρω ότι γνωρίζεις ότι μιλάω για τη Στερλίνα της Αγγλίας απλά υπερθεματίζω*, αυτή λοιπόν αντιμετωπίζει πρόβλημα κατρακύλας! Για την Ιρλανδία τα ξέρετε, μην αρχίσω πρωί πρωί. Η Ισπανία, η Ιταλία, η Ελλάδα, η λίστα είναι μεγάλη και το πρόβλημα το ίδιο...ρε μας κοροϊδεύουν??

Άσχετο...αν όλες αυτές οι χώρες και φυσικά πολλές άλλες, αντιμετωπίζουν πρόβλημα στη χρηματοληπτική ικανότητα....τότε ρε παιδιά ποιος μπορεί και δανείζει ακόμα και δεν θέλει να μας δώσει κιόλας??? Σαν monopoly game το βλέπω, μόνο που ο τραπεζίτης δεν είναι κολλητός μας για να μας δώσει στην αφετηρία τα προβλεπόμενα πολλαπλασιασμένα Χ3!!!

Χρόνια Πολλά γεμάτα υγεία και χαρά, όλα τα άλλα φτιάχνουν!!!!

*Αφιερωμένο στον κουμπάρο μου...Κώσταααα απλά...υπερθεματίζω!

Το κείμενο, Καλημέρα σας και Χρόνια Πολλά!!! από το http://sine-mora.blogspot.com/

διέπεται από την άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.