theonehitwonder

Intussen

noreply@blogger.com (dorien) — Mon, 27 Sep 2010 20:09:00 +0000

Na maanden stilte en een vlinder die aan zijn zoektocht naar het geluk begonnen is, stel ik u voor : mijn twee mannen :-)

Vlinder in mijn buik

noreply@blogger.com (dorien) — Fri, 29 May 2009 06:41:00 +0000

Letterlijk
Een vlinder in mijn buik
Fladdert
Vederlicht
Overal en nergens heen

Maakt zich klaar
Voor nog veel meer gefladder
Voor grote verkenningsvluchten
Zoektochten naar dat ene grote
Geluk

Het is de mooiste vlinder ooit gezien
Wat wil je dan ook
In mijn ogen
Valt het af te lezen
Zei mijn papa

Vlinder en ik denken er het onze van

bloemlezing

noreply@blogger.com (dorien) — Mon, 04 May 2009 10:46:00 +0000

Zijn werk bestaat nu ook in een tweetalige bloemlezing (Nederlands en Engels) las ik in de Humo. Die ik om één of andere reden nog eens kocht, na jaren van links-laten-liggen-want-wie-koopt-nu-de-humo-nog-ik-in-elk-geval-niet. Met een voorgevoel dat er iets interessants in zou staan. En wel, dat was dus het geval.

Op deze tekst schreef ik ooit een liedje op gitaar. W.H. Auden raakt mijn gevoelige snaar...

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.

objectified

noreply@blogger.com (dorien) — Tue, 28 Apr 2009 12:16:00 +0000

Gisteren kreeg ik mijn langverwachte Objectified T-shirt in de bus. All the way from America.

Gewonnen nadat ik op de blog van Hannes mijn favoriete ding inclusief foto had ingestuurd.

Als je goed kijkt is elk lettertje op de T-shirt een ding. Van een tandenborstel tot een zonnebril en stoel. Super T-shirt vind ik het. Nog ns merci Hannes!

woordenwirwarmixer

noreply@blogger.com (dorien) — Thu, 23 Apr 2009 10:12:00 +0000

Sprookje
Spookje
Gezichtje
Gedichtje

Ik heb inspiratie vertelde ik een lieve bloem

Maar de woorden
Worden nog geen zinnen
Nog geen klanken
Zacht en mooi

Ik ga er dus nog niet aan beginnen
Woordenstroom blijf in je kooi

Ik ga gedichtenland echt nog niet binnen
Moet me eerst afvragen wanneer en wat

Nog even wachten dus
op een sprookje spookje gedichtje gezichtje

Nog even zien hoe ik het in de
woordenwirwarmixer gooi

terug op de wereld

noreply@blogger.com (dorien) — Tue, 14 Apr 2009 10:13:00 +0000

Een schitterende I love the 90s party op zaterdag. 22.000 mensen verzameld in de Ethias Arena. Een een dj die ons zo rond middernacht 'Angels' van Robbie Williams voorschotelt. De hele zaal zong van begin tot einde mee. Kippenvel. Gänsehaut. Goose bumps. Waren het gevolg. En dan was er die sterke vrouw Gala, de reünie van Ray en Anita van 2Unlimited en een geweldig gezelschap dat er net als ik helemaal voor ging. Ik geniet nog steeds na.

Zondag kreeg ik mijn klop. Maandag was die nog niet over. Gelukkig was het paasmaandag en viel ik er dus niemand echt lastig mee.

Vrijdag gaf 'mijn Jo' dan ook nog eens een ton voor zijn dertigste verjaardag. Tot een gat in de nacht zalig buiten op een terrasje babbelen en onnozel doen. Wat mijn zondagse klop er uiteraard niet minder op maakte.

Dus hier zijn we dan. Dinsdag en eindelijk een beetje terug op de wereld. Hallo daar :-)

Mrs Bouquet

noreply@blogger.com (dorien) — Tue, 07 Apr 2009 09:59:00 +0000

Soms lijk ik wel Mrs Boucquet - Bucket

Naast Jo in de auto

Laatst nam ik me voor op mijn tanden te bijten

Maar na twee minuten ontglipte me alweer een 'pas op'

Dus gaf ik mezelf een tweede kans

en zou ik zwijgen zo naast Jo

tenzij in levensbedreigende situaties

of tenzij hij me iets zou vragen

dat was de stilzwijgende deal met mezelf.

Dus ik zweeg

en beet op mijn tanden

en gaf hem en mezelf een tweede kans

Verkeerd en fout is hoe we reden.

Veel te laat vroeg Jo:

"We hadden een paar kruispunten eerder moeten inslaan hè?"

Ik knikte en glimlachte.

Mrs Bouquet was even verdwenen

Ik had mijn tweede kans met beide handen gegrepen

En zo met veel omwegen geraak je er uiteindelijk ook.

Wakker geschud

noreply@blogger.com (dorien) — Sun, 01 Mar 2009 01:16:00 +0000

Het is al laat. Heel laat. Veel te laat.

Om precies te zijn half 3 's nachts.

Geen slapeloosheid.

Verre van.

Wel een grote honger.

Figuurlijk.

Helemaal wakker geschud.

Ook al figuurlijk.

Iets te moe.

Om hier een mooi einde aan te breien.

Dus haak ik toch maar eens af voor vandaag.

Of is het nu gisteren.

Het is al laat. Heel laat. Veel te laat.

stokje!

noreply@blogger.com (dorien) — Tue, 17 Feb 2009 08:38:00 +0000

Ik kreeg een stokje. Een virtueel stokje. Van cursief huigje, die een blog heeft waar ik het warm en koud van krijg. Omdat het zo'n eerlijke, mooie blog is. Dus bij deze neem ik het stokje heel graag over:

1. Wat staat er in het laatste SMS'je dat je verstuurde?
ok! tot strakjes.

2. Wat is het laatste eetbare voorwerp dat je in je mond hebt gestoken?
ontbijt heb ik nog niet binnen dus dat was gisterenavond een zalig stukje nougat. Jammie!

3. Wat is het laatste dat je hebt gecopy paste? (druk een keer op paste voor het antwoord)
de url van cursief huigje voor de link helemaal vanboven in deze post: http://cursief-huigje.blogspot.com/.

4. Wat is de laatste film die je in de cinema hebt gezien? Any good?
kan je geloven dat ik me dat met de beste wil van de wereld niet herinner.. Ik heb zoveel andere dingen te doen dat ik echt niet meer in de cinema geraak. Films genoeg nochtans die ik wil(de) zien: Batman, Australia, Loft. Allemaal gemist. Ik denk dat ik ergens in de zomer van 2008 naar een film ben gaan kijken, die me dus niet eens echt is bijgebleven. Oeps!

5. Wat is het laatste waaraan je geld hebt uitgegeven?
frikandelletjes in tomatensaus in het theatercafé van Hasselt. Een echte aanrader als je niet zoveel tijd hebt en heel graag 'ballekes' eet.

Bij deze geef ik het stokje door aan Sas van Gent, Goedles en Imke Dielen.

de zin kwijt

noreply@blogger.com (dorien) — Mon, 02 Feb 2009 17:12:00 +0000

Ik ben het eventjes kwijt

De zin is me ontsnapt
De zin is me ontgaan

De zin is verleden tijd

('s Avonds in bed kwam dit in me op. Als ik het morgen nog weet, ist leuk genoeg om op mijn blog te zetten, dacht ik. Et voilà, mijn harde schijf heeft 's nachts zijn werk goed gedaan ;-) )

Iedereen kan toveren

noreply@blogger.com (dorien) — Wed, 21 Jan 2009 19:39:00 +0000

Dit jaar geen grote wensen op mijn blog voor een nieuw jaar, daar is het sowieso al een beetje laat voor. Wel een beetje een fout en misschien zelfs naïef liedje, maar (zonder blos op de wangen): ik word hier steeds weer vrolijk van, hopelijk jullie ook :-)

Sinterklaas bij Bart Peeters

noreply@blogger.com (dorien) — Wed, 24 Dec 2008 09:39:00 +0000

In de practhige schouwburg van het NTGent heeft Bart Peeters me weer eens liggen gehad. Met kippenvelmomenten en uitzinnige danspasjes als gevolg.

Het mooiste zit meestal in het onverwachte. Ook nu weer. Op het einde heeft 'den Bart' me daarom helemaal liggen gehad. Met een kerstversie van zijn 'Sinterklaas-nummer' Kniktikklaas.

Thuis bij mijn ouders ligt de lp met de sinterklaasliedjes van Bart Peeters. Grijs gedraaid. Mijn zusje en ik namen als de plaat begon steevast onze plaatsen in: leunend op een kussentje legden we ons allebei voor één van de boxen op de grond. Om de muziek zo goed mogelijk te kunnen horen. En daar lagen we dan in onze pyama's, vol overtuiging meezingend met Kniktikklaas. Wachtend op de verjaardag van de heilige man. Die beelden speelden zich als een kostbaar filmpje af tijdens het liedje en ik heb dus spontaan de Sint-versie meegezongen; de Kerstman kon me op dat moment gestolen worden.

Defensie

noreply@blogger.com (dorien) — Thu, 18 Dec 2008 16:35:00 +0000

"Wij leggen zelden onze ziel bloot
Maar zoals dat voetbal technisch heet
Dribbel jij dwars door mijn defensie heen
Omdat jij zonder woorden
Toch van wanten weet"

Bart Peeters

Op 23/12 in Gent :-)

Those were the days

noreply@blogger.com (dorien) — Wed, 26 Nov 2008 11:39:00 +0000

Turkije was de eerste ver weg vakantie voor ons samen. Hoe ik me die week voelde is moeilijk te beschrijven. Eén met mezelf. Rustig, gerust, berustend. In alles wat het leven me al bracht, brengt en nog zal brengen. De zon en de zee zaten daar zeker voor iets tussen, maar eigenlijk zorgde vooral de man naast mijn zijde daarvoor. Je geliefd en geborgen voelen is een heel mooi iets. Het geluk hebben dat mooie iets naar de kaatser te kunnen weerkaatsen zoniet nog mooier. Ik denk er nog elke dag aan terug. Turkije.

Meer foto's hier.

gevonden

noreply@blogger.com (dorien) — Sun, 23 Nov 2008 21:11:00 +0000

Als je op zoek bent
Vind je het meestal niet

En als je dan niet op zoek bent
En iemand zegt je op een mooie manier
Iets wondermoois

Dan merk je dat je
misschien toch wel zocht
en onverwachts hebt gevonden
wat je eigenlijk niet zocht

Where is the love?

noreply@blogger.com (dorien) — Tue, 04 Nov 2008 18:02:00 +0000

"Can you practice what you preach?
And would you turn the other cheek"

En toch

noreply@blogger.com (dorien) — Wed, 29 Oct 2008 11:47:00 +0000

En toch doet het je nog altijd iets
Maar goed ook
Zo

favoriete reizen

noreply@blogger.com (dorien) — Tue, 14 Oct 2008 18:08:00 +0000

Ik hou heel veel van reizen. Superveel. Er ligt nog een hele wishlist klaar, maar de afgelopen jaren zijn er al wat bestemmingen die ik heb kunnen schrappen wegens daar geweest (en goed en zalig en fantastisch bevonden).

In 2005: San Fransisco en Israël (rondreis met gehuurde auto)
In 2006: Manchester en Noorwegen (Oslo en Dokka)
In 2007: Australië (rondreis met Joker)
In 2008: te voet naar Compostela (wandeltocht met tent)

Mijn bestemming voor 2009 ligt ook al min of meer vast. Binnenkort meer :-)
Kunnen jullie iets aanraden? Wat was jullie favoriete reis?

Wie het schoentje past...

noreply@blogger.com (dorien) — Thu, 18 Sep 2008 10:52:00 +0000

...trekke het aan :-)

Al twee dagen hevige discussies op het werk. En het begon allemaal toen ik vertelde dat ik op jacht ging naar nieuwe schoenen. Welke maat, vroegen de mannen. 37, vertelde ik.

"Zo klein" "Da's een kindermaat" "Mijn dochter van 13 heeft een 41" En meer van dat alles werd mijn deel.

Nochtans dacht ik altijd dat ik mooi ergens in het gemiddelde lag van Belgiëns schoenmaten. Mijn leeftijdsgenoten en zeker de generatie van mijn ouders (vijftigers) hebben zo'n 36 tot 39 als schoenmaat. Maar als ik dan dacht aan mijn zusje, mijn nichtjes en nog meer van die bengels dan kom ik tot de conclusie dat ik inderdaad een klein voetje heb.

Dus wat is het nu? Via google kwam ik bij volgend schokkend bericht uit op e-gezondheid : de gemiddelde schoenmaat voor vrouwen is 40!! En onze voeten zijn op 30 jaar tijd gemiddeld zo'n 2 cm of 3 maten gegroeid. En dan kom je dus wel terug naar een gemiddelde van 37.

Conclusie: 30 jaar geleden zou ik nog mooi op het gemiddelde gezeten hebben, nu heb ik een kleine voet. Een kindermaat. Gelukkig heb ik daar op mijn jacht nog niet al te veel van gemerkt. Ik kan nog steeds zonder problemen kiezen tussen duizenden schoenen maatje 37. En gisteren heb ik er twee daarvan gekozen, bij La Bottega, het schoenenparadijs van Hasselt.

ik weet van niks

noreply@blogger.com (dorien) — Thu, 11 Sep 2008 06:59:00 +0000

Vraag me de komende dagen niet wat er in het nieuws is geweest. Ik zal het niet weten, ik zal het niet kunnen zeggen.

En dat heeft alles te maken met de nieuwste cd van Bart Peeters, die in de auto het ochtend- en avondnieuws en zelfs de vallende sterren erbovenop heeft overgenomen. Geflitst worden zit er dus ook sneller in, maar ook dat is eigenlijk niet zo erg. Want ik luister voortaan naar zomerse accordeondeuntjes en prachtige vioolsolo's, gecombineerd met weeral zo'n rake teksten.

De cd is een vroeg verjaardagscadeautje (tis nog bijna een maand) van een vriendin van mij. Ze is de zoveelste vriendin die voor langere tijd naar het buitenland vertrekt. Naar Amerika. Ze laat me achter met een cd en de belofte dat we samen in Gent naar het optreden van Bart gaan zo rond de kerstperiode. Want dan komt ze even terug.

Ok, daar valt mee te leven :-) . Intussen weet ik dus van niks. Tis maar dat je het weet!

Sarria - Santiago, of 113 km puur avontuur ;-)

noreply@blogger.com (dorien) — Fri, 05 Sep 2008 13:30:00 +0000

Het is me gelukt! 113 kilometer te voet van Sarria naar Santiago. En wat was het zalig.

Wildkamperen in achtereenvolgens een maïsveld, een varentuin en twee eucalyptusbossen. Gestoord in onze slaaproes door feestelijk vuurwerk, zingende Spaanse sopranen, kanonnengeschut, vreemde bosgeluiden en meer van dat. Volgens mij was het 'Schmiegel' uit Lord of The Rings. En soms leek het écht alsof we in het land der Hobbits waren. Dus wie weet? ;-) En eigenlijk heb ik het slechtst van al geslapen op onze laatste camping in het drukke Vigo. Allemaal tentjes op een rij en lawaaierige Portugezen die tot een 'koet' in de nacht hun levens bespreken, net naast mijn oor. Geef mij dan maar opstaan tussen de heerlijk ruikende eucalyptusbossen. Gelukkig was in Vigo al alles achter de rug, want de dag voordien hebben we onze aankomst in Santiago gevierd. 113 kilometer hadden we toen gewandeld.

En dat wandelen heeft zijn sporen nagelaten. Op dag drie deed mijn linkervoet zo'n pijn dat er voor de rest van de tocht een verband rond moest. Dag 1 en dag 3 waren mijn mindere dagen. Wat was het soms op de tanden bijten. En dan nog een rugzak van 14,5 kilo meetorsen. Maar geen drama over mijn tocht: het was superleuk. Samen met An door Spaanse steden, dorpen en velden. Met koeien op de weg, honden als gids, 'Heist aan Zee' dat we allebei knal-van-buiten kennen én kweelden, het zoeken naar een goed plaatske voor onze tent, op de gekste plaatsen picnicken, het aankomen in Santiago. YES!

Ook al hebben we de tocht niet om religieuze redenen gedaan, het hield ons niet tegen om bij aankomst in een klooster te overnachten en de pelgrimsmis bij te wonen. Beide erg indrukwekkend. Vooral de mis, waarin pelgrims van over hele wereld hinkend en gelukzalig hun rugzakken neergooiden tegen de kerkspijlen terwijl een Afrikaans koor het beste van zichzelf geeft.

De hele reis hadden we ook het perfecte weer: ongeveer 22 graden bij het wandelen en net op onze geplande zonnen-en-niks-doen-dag 28. Jippie! Dat ons geluk niet kon blijven duren, beseften we toen we onze vliegtuigaansluiting hadden gemist in Madrid. Hoewel :-) We werden ondergebracht in een sjiek hotel en het leukste van al: op de luchthaven van Madrid kwam ik de volgende dag mijn ouders tegen die net waren aangekomen voor een citytrip. En papa had lekkere Cote d'Or chocolaatjes mee, net wat we nodig haddeen :-)

Meer foto's via deze link.

el camino de santiago

noreply@blogger.com (dorien) — Fri, 08 Aug 2008 12:48:00 +0000

Een beetje aan het aftellen

De vakantie begint bijna

...

Volgende week in Espana

Zonder vriendje

...

Maar met de fantastische An

de laatste 123 kilometer

...

Van de camino de Santiago

te voet met de rugzak en de tent

...

En neeeeeee, tis niet om te bezinnen, zoals een bezorgde vriendin me vroeg. Ik kom niet terug als slotzuster. Ik kom niet roepen dat ik mezelf onderweg terug heb gevonden (ik ben mezelf nooit kwijt geweest). Ik heb gewoon zin in een leuk reisje, met een doel, niet te duur, een beetje een uitdaging, een beetje sportief.

En wat dan opvalt: je hebt twee soorten mensen. Zij die me vol ongeloof en bezorgheid aanstaren als ik vertel waar ik heen ga. En zij die meteen zouden mee willen. Ah, en nog een derde groep (en zo zijn er veel meer dan ik dacht). Zij die er ook al heen wandelden en het een prachtige ervaring vonden.

Ik ben benieuwd en kijk er in elk geval erg naar uit. Het wordt mijn eerste 'stapvakantie' en ik hoop dat ik het uithoud, want sporten doe ik al maanden niet meer. Hup hup hup.

Vind de twee kleine katjes

noreply@blogger.com (dorien) — Mon, 28 Jul 2008 14:36:00 +0000

Snoezig, schattig oh zo lief. Te bezichtigen, bewonderen en fotograferen bij mijn mama en papa thuis ;-)

I wanna be your light revisited

noreply@blogger.com (dorien) — Wed, 23 Jul 2008 20:32:00 +0000

Ik vind dit zo'n mooi liedje dat ik er een stukje uit heb geleend (of ja, genomen, of ja, gestolen) voor mijn eigenste Twit2Art.

Frans babbelen met verse radijsjes

noreply@blogger.com (dorien) — Wed, 16 Jul 2008 07:30:00 +0000

Op dinsdagavond 22 juli zijn we al aan onze zesde editie van de Franse babbelavond toe. Die ben ik sinds februari maandelijks (elke vierde dinsdag) in Hasselt aan het organiseren. Bedoeling is om op een gezellige en vrijblijvende manier je Frans te oefenen. Zonder daar meteen lessen voor te moeten gaan volgen. Want die zijn meestal verplicht, er kruipt enorm veel tijd in, het kost ook nog eens geld,...

Voor de zomermaanden hebben twee babbelaars voorgesteld om in hun tuin samen te komen. Dat was in juni alvast erg gezellig, met radijsjes, aardbeien en kruisbessen recht uit 'den hof'. En ook de 22ste juli zijn we er opnieuw welkom. Voor meer info stuur ik je door naar de blog van de Franse babbelavond. En voor wat sfeerbeelden hoef je gewoon even hieronder te kijken :-)

A la prochaine!