தொடுவானம் நம் உள்ளத்தில்

நித்தியகண்டம் பூர்ண ஆயுசு

2009-03-06T15:51:00.006+05:30

பொதுவாகவே கிராமத்திலே யாரவது ரொம்ப வயசானவங்க இழுத்துகிட்டு இருந்தாங்கன்னா.. சொந்த பந்தத்துக்கேலாம் சேதி சொல்லியனுப்பி வரசொல்லிடுவாங்க. விஷயம் கேட்டதும் எல்லாரும் ஓடிவந்து என்ன-ஏதுன்னு விசாரிச்சு இனிமே என்ன பண்ணலாம்ங்கிரதை பத்தி பேச ஆரம்பிச்சுடுவாங்க. ஆனாப்பாருங்க.. எல்லாரும் வந்து.. இன்னும் என்ன – " எப்போ " ங்கிர நேரத்துக்கு காத்துகிட்டு இருக்கும்போது நம்ம ஆளு ( அதாங்க இப்பவோ அப்பவோன்னு இழுதுத்துகிட்டு இருந்தாரே ), சும்மா ஹீரோவாட்டம் ஜம்முன்னு எழுதிருச்சு கதை பேச ஆரம்பிச்சுடுவாரு. ஒண்ணும் தப்பில்லே... ஏதோ இப்பத்த கண்டத்திலேயிருந்து தப்பிச்சுட்டார்ன்னு எல்லாரும் சந்தோஷமா ஊரு திரும்பி வேலைய்யை பார்க்க ஆரம்பிச்சுடுவாங்க. ( ஏதோ ஒரு படத்திலே வரா மாதிரி ... பரத் படம்ன்னு நினைக்கறேன் ... இந்த சம்பவம் உங்களுக்கு ஏமாற்றத்தை குடுத்தா... அதுக்கு உங்க தலையெழுத்து)

என்னடா கதை சொல்லறேனேன்னு பார்க்கறீங்களா?.. நேத்து ஒரு மீட்டிங்காக காத்திருக்கும்போது வலைமேஞ்சப்போ நாட்டுநடப்பெல்லாம் விஸ்தாரமா படிச்சேன். ( இத்தனை நாள் படிக்கலையா... உங்க வீட்டிலே செய்தித்தாளே இல்லையான்னெல்லாம் கேக்ககூடாது.. அப்புறம் நான் சொல்லவந்த விஷயத்தை மறந்திடுவேன்). அப்படி படிச்சுகிட்டு இந்த போது மனசுக்கு பட்டதின் வெளிப்பாடு தான் மேலே சொன்ன குட்டிகதை ( அப்புறம் அந்த தாத்தாவுக்கு என்ன ஆச்சு , அவர் என்ன சிரஞ்சீவியான்னெல்லாம் கேக்ககூடாது... இது வெறும் ஒரு உவமை தான்). சரி, இதுக்கும் நம்ம நேஷணல் நியூசுக்கும் என்ன சம்பதம்ன்னு தானே கேக்கறீங்க... ஏதோ என மனசுக்குப்பட்டதை சொல்லறேன்.

டிஸ்கி :- சரியான விவரங்களுக்கு கூகிளாண்டவரை அணுகவும்.. இது அரசியல் பதிவு அல்ல.

மிக சமீபத்தில் நடந்த லாஹூர் தாக்குதல். "டேய்! எங்க ஊருக்கு விளையாட வாங்கடா.. ஜாலியா இருக்கும்" ன்னு நம்பி போன இலங்கை அணிக்கு நேரிட வந்த தீவிரவாத-தாக்குதல், அதனால் அவங்களுக்கு வந்த மன-உளைச்சல், இனிமேல் பாக்கிஸ்த்தானில் கிரிக்கெட் மட்டும் இல்லை வேறே எந்த விளையாட்டும் "ஜாலியா" விளாயடமுட்யுமாங்கிர சந்தேகம், இன்னும் சொல்லப்போனால், அங்க மற்ற நாட்டுகளை அழைத்து எதையுமே ( பிசினஸ் மீட்டிங், இண்டெர்ணாஷணல் காண்பிரண்ஸ்) பயம் இல்லாமல் நிறைவேற்ற முடியாதுங்கிர பொதுவான அபிப்பராயம். ஆக மொத்ததி பாக்கிஸ்த்தானியர்களை தவிர வேறே யாராலையும் "நிம்மதியா" பால்-பாகெட் கூட வாங்க முடியாதுங்கிரது என் அபிப்பராயம். இதிலே கவனிக்கவேண்டியது லாஹூருக்கும் அம்ரித்சருக்கும் 45 KM தான் இடைவேளி. கொஞ்சம் மெனெக்கெட்டா நடந்தே போயிடலாம் இங்குட்டுக்கும் அங்குட்டுக்கும்.

அப்புறம், ரொமப நாளாவே நமக்கும், மேலே சொன்ன பாக்கிஸ்த்தானுக்கும் நடக்கும் காஷ்மீர் பிரச்சனை. என்னுடைய காஷமீரி சினேகிதியின் குடும்பம் 1990 ல் அங்கே இருந்து மூட்டை-முடிச்சு கட்டிகிட்டு பம்பாய் வந்துட்டாங்க... நிஜமாவே ஆளுக்கொரு மூட்டை.. அதிலே என்னவெல்லாம் இருந்துதோ அதுதான் அவர்களின் மொத்த சொத்து. மத்தெல்லாம் போனால் போகட்டும் உசுரோட தப்பிச்சோம்டா சாமின்னு வந்தவங்க தான். இப்போ நல்லா முன்னேறி, படிப்பு, உத்தியோகம்ன்னு செட்டிலாயிட்டாங்க.. ஏன் சொத்துகூட வாங்கிடாங்க. காஷ்மீரில் இல்லை, பம்பாயில். பாவம் அங்கள் – ஆண்டிக்கு மட்டும் கண்ணோரம் ரெண்டு துளி வந்து மறைஞ்சு போகும் ( காஷ்மீரை பற்றி பேசினால்), அவங்க பேரப்பிள்ளைகளேலாம் கஷ்மீரை India Map லே பார்த்ததோட சரி (ஆனால் , பக்கத்தில் இருக்கும் படத்தை க்ளிக்கு பாருங்க " Indian Claim" ன்னு போட்டிருக்கும்..No Man's Land மாதிரி ). வருத்தம் – அங்கலாய்ப்பு ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், எதிர்காலத்தை நோக்கித்தான் இனிமேல் பயணம்ங்கிரதை எனக்கு சொல்லிக்குடுத்த குடும்பம் இது.

கொஞ்சம் அப்படியே கீழே வந்து கிழக்காலே பார்த்தோம்ன்னா பளிச்சுன்னு இருக்கும் பங்களாதேஷ். அங்கே, தாக்காவில் போன வாரம் நடந்த சில இராணுவப் படைவீறர்களால் நடத்தப்பட்ட தாக்குதலை அவ்வளவு சீக்கிரம் மறந்திருக்க மாட்டீங்கன்னு நினைக்கிறேன். அரசாங்கத்துக்கு காவலாக கருதப்படும் ராணுவ வீரர்களில் சிலர், உயர் ராணுவ அதிகாரிகளையும், அவர்களை சார்ந்தவர்களை தயவு தாட்ஷண்யம் பார்க்காம சுட்டுகொண்ணு ரணகளம் பண்ணிட்டாங்க, sepoy Mutiny மாதிரி. இந்திய ராணுவத்தின் உதவி தேவைப்பட்டால் கண்டிப்பாக குடுப்போம்ன்னு நம்ம அரசாங்கமும் சொல்லியுருக்காம். இப்போ நிலமை ஏதோ பறவாயில்லை. ( ஆனாலும் பாவம்ங்க.. சடலங்களை பார்த்தா குலை நடுங்குது)

அப்புறம், இலங்கையில் நடக்கும் LLTE பிரச்சனை... இதை பத்தி நான் எதுவுமே சொல்லலைங்கோ... நம்மால பாட்டுவாங்க முடியாது.

உள்ளுரில் என்ன சச்சரவுக்கு பஞ்சமா.. அஸ்ஸாம் பக்கம் தொடரும் நக்ஸல் மற்றும் உல்பா தாக்குதல், வங்காளத்தில் மமதா பண்ணும் ரகளை, பங்களூரில் பிரமோத் முதாலிக் பண்ணும் லந்து.. அதுக்கு எதிர்மறையா குறல் குடுக்கும் சொபா-டேவின் சீதா-சேனா ( not to mention the Pink chaddi campaign), தமிழ்நாட்டில் இலங்கை தமிழர்களுக்காக நடத்தப்படும் போராட்டம் , சத்தியம் காரணமாக சாஞ்சுகிட்டு இருந்த பங்குச்சந்தை மொத்தமாக சரிந்தது ன்னு பல பிரச்சனை.

இதனாலே நான் சொல்ல வரது என்னானா... வடக்கே பாக்கிஸ்தான் – காஷ்மீர் , இந்த லிஸ்ட்டில் சீனாவும் சேர்த்துக்கலாம், அப்புதம் மேற்க்கே பங்களாதேஷ், தெற்க்கே இலங்கை ன்னு நம்ம நாட்டுக்கு 3 பக்கத்திலே இருந்தும் பல நெருக்கடி,மற்ற பக்கங்களில் கடல் இருக்கோ தப்பிச்சோம். இப்படி பல பரிமாணங்களில் பிரச்சனைகளை சந்திக்கும் இந்தயாவுக்கு நித்திய கண்டம் ன்னு சொன்னா எப்படிங்க தப்பாகும்.

ஆனாலும் பாருங்க.. ஏதோ, எதையோ பண்ணி, நாமும் முண்டியடிச்சு முன்னுக்கு போயிட்டு இருக்கோம். மற்ற நாடுகளுள் எல்லாம் " இத்தனை பிரச்சனைகளையும் வச்சுகிட்டு எப்படி தான் இந்த 3rd world country நம்ம கிட்டே போட்டி போடும் நிலமைக்கு வளர்ந்திருக்கு" ன்னு யோசிக்கும்படி வாழ்ந்துகிட்டு இருக்கோம்.

--- இப்போ சொல்லுங்க.. இந்தியாவுக்கு நித்தியகண்டம் பூரண் ஆயுசு ன்னு நான் சொல்லறது சரி தானே !

80 வயசு முதியோருக்கு இப்படி ஒரு மரணம் தேவயா??

2009-02-17T13:51:00.006+05:30

இது ஒரு உண்மை சம்பவம். பெயரும், இடமும் மாத்தியிருக்கேன்.

இது கதையோ, சமூக விழிப்புணர்வு கொண்ட கட்டுரையோ இல்லைங்க. சமீபத்திலே எங்களுக்கு மிகவும் பரிசயமான குடும்பத்திலே நடந்த ஒரு துயரமான சம்பவம். அதன் வெளிப்பாடு தான் இந்த பதிவு.

திரு சர்மா தம்பதியினர்க்கு 80+ க்கு மேலே இருக்கும். அவர் பிறந்தது , வளர்ந்தது , வேலைக்குப் போய் ரிடையர்டு ஆனதுக் கூட இதே ஊர் தான். அதாவது ஒரே ஏரியாவிலே 2-3 தலைமுறையா குடியிருக்காங்க. அவருடைய தாத்தா காலத்திலேயிருந்து அதே வீடு, அதே பரிசயமான அக்கம்-பக்கத்து குடும்பம். காலம் மாற மாற, அக்கம்பக்கத்திலே இருக்கும் வீடெல்லாம் பிளாட்டாகவும், அடுக்குமாடி கடைகளாவும் மாறின. திரு.சர்மாவின் வீடும் இன்னும் விரல் விட்டு எண்ணக்கூடைய சிலரஓட வீடுகள் மட்டுமே "அந்த நாள்" ஞ்யாபகத்தை நமக்கு நினைவுப்படுத்தியது. சுருக்கமா சொல்லணும்னா... இப்போ இவங்க ஏரியா ஒரு Prime locality. இங்க வீடு வாடைக்கு எடுக்கும் காசு இருந்தா , அந்த பணத்திலே கொஞ்சம் ஒதுக்குப்புறமான ஏரியாவிலே ஒரு சூப்பர் பிளாட் வாங்கலாம்னா பாருங்க.

திரு.சர்மா தம்பதியினருக்கு பிறந்தவர்கள் 4 பேர். எல்லாரும் ( மற்ற எல்லாரையும் போல) வெளியூரிலும், வெளி-நாட்டிலும் செட்டில்லாயிருக்காங்க. வருஷா-வருஷம் 2 முறை வருவாங்க, வாரா-வாரம் எல்லாருமே போண் பண்ணி பேசுவாங்க. இங்க லோக்கலா சொந்தம்ன்னு சொல்லணும்னா கூடப்பிறந்தவங்களுடய குடும்பங்களும், 4 பசங்களுடைய மாமனார்-மாமியாரும் தான்.போண் பண்ணினால் 30 நிமிஷத்டிலே வரக்கூடிய தூரத்திலே தான் எல்லாடுமே. சர்மா தம்பதியரும் சரி, மற்றவர்களும் சரி, கூட்டுக்குடும்பமாக ஒரே வீட்டில இல்லைன்னாலும், extended family மாதிரி எல்லாரும் இவர்கள் வீட்டுக்கு வந்து-போய் தான் இருந்தாங்க. காரணம், ஒண்ணு இங்களுடைய வயசு, இன்னோண்ணு அதனால வரும் உடல்-பிரச்சனைகள். ஸோ, குடும்பத்திலே மற்ற நபர்களும், நண்பர்களும் அப்பப்போ போய்ட்டு வருவோம்.

கடந்த 2 வருஷமா சர்மா ஆண்டிக்கு உடம்புக்கு ரொம்பவே சுகப்படலை. அதனாலே அவருடைய மூத்த மகன் வெளிநாட்டிலிருந்து மூட்டை-முடிச்சு எல்லாம் கட்டி மைசூரு பக்கம் வதுட்டார். இவங்களும் கூடிய விரைவில் அவரோட மைசூரு போய் இருக்கிரதா முடிவு பண்ணிநாங்க. ஆனால் இங்க prime locality லே வீடு இருக்கே. வீட்டை பூட்டிவிட்டு போயிடலாம்ன்னு யோசிச்சா, இது commercial area. பின்கட்டு வழியா உள்ளே வந்து பூட்டியிருக்கும் வீட்டை தப்பு-தண்டா நடத்த பயன்படுத்திடுவாங்களொன்னு பயம். என்னதான் க்ரில் போட்டிருந்தாலும், வீட்டிலே ஆள் நடமாட்டம் இல்லைன்னு தெரிஙஞ்சா சும்மா விடுவாங்களா? அவங்களுக்கு பதுங்க ஒரு டம். ( I am not exaggerating, these kind of things do happen. This is reality)

என்ன தான் ஆனாலும் பிறந்து வளந்து வாழ்ந்து வந்த பூர்வீக வீட்டு. சட்டுன்னு விக்க மனசு வருமா. மன்சை ரொம்பவே திடப்படுத்தி ரெண்டுபேரும் வீட்டை வித்து எல்லாம் formality யும் முடிச்சு மைசூர் போயிடலாம்ன்னு ஒரு வழியா ஒத்துகிட்டாங்க. Word was out on the market. Commerical ஏரியாங்கரதால நிறையபேர் வந்தாங்க, விலைபேசினாங்க(estimated 6 -7 Crores). மைசூரில் இருக்கும் பிள்ளை இந்த விஷ்யமா வாராவாரம் இங்கே வருவார். பின்னாலே பிரச்சனை வரக்கூடாதுன்னு சர்மா அங்கிள் all Whilte வேணும்ங்கிரதிலே மட்டும் தெளிவா இருந்தார். இதனால விலை கம்மியாவந்தாலும் பரவயில்லைனுகூட அபிப்பராயப்பட்டார்.

இப்படி 1 வருஷம் ஆச்சு, full white க்கு யாரும் வரலை. அப்புறம் Economic recession ன்னு தள்ளிப்போச்சு. இதுக்கெல்லாம் நடுவே நாங்க எல்லாடுமே அப்பப்போ அவங்க வீட்டுக்கு போவோம், ஜாலியா இருப்போம், வருவோம். இன்னைக்கு வீடு வித்தா, அடுத்த வாரமே மைசூரு போகணும்ன்னு திட்டத்தோட இருந்தாங்க அங்கிளும் ஆண்டியும். அத்தியாவிசய தேவைக்கு உண்டான சாமான் விட்டு மற்றதெல்லாம் கூட டிஸ்போஸ் பண்ணிடாங்கன்னா அவங்க எவ்வளவு ஆர்வமா இருந்திருப்பாங்க.

இப்படி தான் ஒரு வெள்ளிக்கிழமை எல்லாரும் அவங்க வீட்டு போனோம். பங்கஷண் எல்லாம் இல்லை - நீ போகிராயா – நானும் வரேன் அப்படீங்கிரா மாதிரி ஒருத்தர் சொல்லி, இன்னொருத்தர் வரது. ஆண்டி எங்களுக்காக ஏதேதோ வாங்கி வச்சிருந்தாங்க. ஒரே கூத்தும் கும்மாளாமும்மா இருந்துது. (அடுத்த நாள் சனிக்கிழமை தானே.. லேட்டானாலும் பரவாயில்லை). ஒரு வழியா டாட்டா சொல்லி வீடு வர 10 - 10.30 ஆச்சு.

சரி, சனிக்கிழமை வீக்கெண்ட் மூடிலே இருந்துட்டோம். அடுத்த நாள் (ஞ்யாற்றுக்கிழமை) குடும்பத்தில் ஒருத்தர் சர்மா அங்கிள் கிட்டே பேசணும்ன்னு போண் போட்டிருக்கார், யாரும் எடுக்கலை. மொபைல் ட்ரை பண்ணியிருக்கார், அதுக்கும் பதில் இல்லை. இப்படி காலையிலே 6.00 மணியிலிருந்து 9.00 மணி வரைக்கும் பார்த்திருக்கார். மனசு படபக்க, அவர் இன்னொரு சொந்தக்காரருக்கு விஷயம் சொல்ல, பதறியடிச்சு சர்மா அங்கிள் வீட்டுக்கு போயிருக்கார். கேரேஜ் கதவு தாழ்ப்பாள் போடமல் இருக்கிரதை பாற்த்ததும் பீதியோட உள்ளே போய் பார்த்தவருக்கு ஒண்ணில்லே ரெண்டு அதிர்ச்சி. சர்மா அங்கிளையும் ஆண்டியையும் யாரோ கழுத்தை அறுத்து கொண்ணு போட்டிருக்காங்க. ( இந்த சம்பவத்தை இப்போ எழுதும்போது கூட என் கையெல்லாம் நடுங்குது !)

அப்புறம் போலீஸ் வந்தாங்க, விசாரணைன்னாங்க.. இன்னமும் அதே தான் சொல்லிகிட்டு இருக்காங்க. எங்களுக்கு எதுவும் புலப்படலை. அவங்க ரெண்டுபேருமே வயசானவங்க. சும்மா முழியை உருட்டி மிரட்டினாலே பயந்துபோய் காதிலே கைய்யிலெ இருக்கிரதை கழட்டிக் குடுக்கிர சுபாவம் தான் ரெண்டு பேருக்கும். இது மட்டு இல்லை, சின்ன வயசிலே வந்த ஒரு கட்டி (abcess) காரணமாக, சர்மா அங்கிளுக்கு ஒரு கால் ஊனமும் கூட. பயத்திலே உறைஞ்சு போவாரே ஒழிய ஊன்றுகோல் இல்லாம ஒரு அடி கூட எடுத்து வைக்க முடியாது. ஆண்டிக்கு ஆஸ்துமா இருக்கு, சத்தமா "திருடன்" ன்னு கத்த கூட முடியாது. இப்படி இருக்க இவர்களை கொல்லத்தான் வேண்டுமா....

கடந்த 2 மாசமா வீட்டிலே தனியா இருக்கும் முதியோர்களை கொல்லவே ஒரு கொள்ளை-கூட்டம் கிளம்பியிருக்கிரதா பேசிக்கிராங்க. இன்னைவரைக்கும் எங்களுக்கெல்லாம் இந்த சம்பவுத்துக்கும் பின்னால் இருக்கும் காரணம் புதிராவே இருக்கு.ஒரு வயசுக்கப்புறம் வெளியூர் - வெளிநாட்டி க்ளைமேட்டெல்லாம் வயதானவர்களுக்கு ஒத்துப்போகிரதில்லை. The extent of paranoia is such that, parents are opting ( literally opting this) to live in an old-age home, rather than to stay by themselves at “their” - “home”.

அப்பா(வி)சாமியின் கண்ப்யூஷண் - நீங்க தான் தீர்த்து வைக்கணும்

2008-10-10T20:01:00.005+05:30

உங்களுக்கு அப்பா(வி)சாமி நியாபகம் இருக்கா.. ஒரு சாதாரண மிடில் கிளாஸ் மனுஷர். அப்படி இப்படின்னு மாசக்கடைசீயிலே துண்டு விழாம குடும்பத்தை காப்பாத்தி வருபவர். அக்கம் பக்கம் இருக்கும் மனுஷங்க கிட்டே நலம் மட்டுமே கேக்கணும், என்னைக்குமே கடன் கேட்டுவிடக்கூடாதுன்னு ரொமப்வே ஜாகிரதையா காலத்தை ஓட்டுபவர். அவரையும் கனவு மெய்ப்படக்கூடும்ன்னு நம்பிக்கை குடுத்தவர் தான் நம்ம ரத்தன்- டாடா. என்னா இப்போ நியாபகம் வருதா.. இந்த அப்பா(வி)சாமி தான் நானோவின் முதல் கஸ்டமர்.

நேரம் இருக்கும்போது முழு பதிவும் படிங்க.. அவசரக்காரகளுக்கு இதோ சாராம்சம்.

பாவம் , இவர் என்ன படாடோபத்துக்காகவா கார் வாங்கணும்ன்னு நினைக்கறார்... எப்படியும் ஆபீஸ்லே மாங்கு மாங்குன்னு வேலை செய்யறோம்.. அதுவும் climate சரியில்லைன்னா இவர் பாடு திண்டாட்டம் தான்.. வெய்யில் காலத்திலே வாடி வதங்கி சோரற்ந்து போரதும்.. மழையிலே.. ரெயின்கோட்டுன்னு ஒண்ணை போட்டுகிட்டு முழுசா ஈரமாய் வந்து சேருவதும்... நினைச்சாலே சங்கடமா இருக்கு. இவருக்கு தேவை பகட்டு / பந்தா அல்ல.. an all weather vehicle... அவருக்கு தேவை.. 4 சக்கிரம் - 4 கதவு -1 கூரை- 4 பேர் உட்கார இடம் ...Ac / radio / power windows எல்லாம் கூட அவருக்கு வேண்டாம்.. அப்படிப்பட்டவருக்கு நானோ ஒரு "சாத்திய்மாகக்கூடும்" ங்கிர கனவு

சிங்கூரின் "சீதோஷண நிலை" யிலே இம்ப்ரெஸ்ஸாயி ரத்தன்ஜி நானோவுக்கான ஆயத்தங்கள் செஞ்சார். ஆனா நம்ம மமதாக்கா புண்ணியத்திலே அதே சிங்கூர் இப்போ " சீ தோஷமான நிலை" ங்க கட்டத்திலே வந்தது. முட்டை முடிச்சு எல்லாம் கட்டவேண்டிய கட்டாயத்துக்கு உள்ளானார். அப்போ நம்ம அப்பா(வி)சாமி மனசு என்னமா நொந்து போச்சு தெரியுமா.. நம்ம "மிடில் கிளாஸ்" வர்கத்துக்கே வரக்கூடிய சிந்தனை தான் " ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படி எல்லாம் நடக்குது. நான் ஆகாசத்திலிருந்து நட்சத்திரம் எதுவும் ஆசைப்படலையே... கொஞ்ச நாள் பல்லை கடிச்சு உழச்சால், சாத்தியமாகக்கூடிய கனவில் தானே ஆசைப்பட்டேன், for things beyond my control, ஏன் என் கனவை எல்லாருமா சேந்து ( மமதா ச-பார்டியஸ்ய) இப்படி நசுக்கறாங்க. எனக்கு கனவு காணும் அறுகதைக்கூட கிடையாதா".. ன்னு மனசுக்குள்ளேயே புலம்பி நொந்து நூடில்ஸாயிட்டார்.

ஒரு industrialist ன் கஷடமும், அரசியல்வாதியின் சாணக்கிய தத்துவவும் நம்ம அப்பா(வி)சாமியின் மூளைக்கு அப்பார்பட்டது. மமதாக்கா போட்ட கூச்சல்லிலே அவர் புத்திக்கு இவ்வளவுதான் தெளிஞ்சுது - தொழிர்ச்சாலைக்காக ரதன்ஜி வாங்கின இடத்தின் சொந்தக்கரர்களுக்கு ( விவசாயம் செய்து பிழைக்கும் பாமர மக்கள் , அதிலே சில பேருக்கு எழுதப்படிக்க கூட தெரியாது ).. தர்ப்போதைய நிலவரப்படி ஒரு துகைய்யை அவர் (சர்க்கருகு) குடுத்திருக்கார் ( அது சரியான உரிமையாளர்களுக்கு சரியான துகை கிடைச்சுதான்னு என்னை கேக்கதீங்க.. நானும் உங்களை மாதிரி தான்.. ). இதிலே சில பேருக்கு ஒரு இடத்துக்கு பதில் இன்னொரு ஏரியாவிலே இடம் பட்டா போட்டு குடுத்திருக்காங்க.. ( மறுபடியும் சொல்லறேன்... பட்டா விவகாரம் எல்லாம் எனக்கு தெரியாது ).

ஆனா மமதாக்கா.. இந்த துகை போதாதுன்னும்.., substitute ஆ குடுத்த இடம் "நல்லா இல்லை"ன்னு ரகளை பண்ணி ரதன்ஜி தொழில்ச்சாலியிலே வேலைக்கு வரவங்களை .. "தொண்டர்கள்" துவம்சம் பண்ணியிருக்காங்க.. வேறே வழி இல்லாம ரதன்ஜி மூட்டை முடிச்சு எல்லாம் கட்டி கிளம்பிட்டார். எப்படி நானே இண்டர்வ்யூலே "Promise is a promise " ன்னு நச்சுனு சொனாரோ.. அதே மாதிரி இந்த சம்பவத்து அவர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா .. " If somebody points a gun to my forehead, I either ask him to leave me , or pull the trigger ".... அதாவது இங்கிட்டும் இல்லை .. அங்கிட்டும் இல்லைன்னு எவ்வளவு நாள் தான் இருக்கிரது.எல்லாருக்கும் அவங்க அவங்க வேலை - குடும்பம் - பிராரப்தம்ன்னு இல்லே..

ஸோ.. ரந்த்ன்ஜி இப்போ அஹமதாபாதில் ( நேரமும் காலமும் ஒத்துவந்தா அஹமதாபாத் ஒரு முறை போய் பாருங்க.. ரொம்ப அருமையான ஊர்.. முக்கியமா நவராத்திரி நேரத்திலே ஊரே களைடகட்டும்... .. இங்கே Society லே எப்படி "சிறந்த கொலு"க்கு பரிசு குடுப்பாங்களோ.. அதே மாதிரி அங்கே எந்த Society டைய "கர்பா - நடனம்" அர்புதமா இருக்குன்னு பரிசு எல்லாம் குடுப்பங்க.. தனி நபர் பரிசு , Schoool , college , Uniiversity லெவெல் கூட இது நடைபெறும்.... இந்த நவராத்திரி முடின்ஞிருச்சு... அடுத்த வருஷம் மறக்காம போயிட்டுவாங்க )... சாரி... மலரும் நினைவுகள்

நம்ம அப்பா(வி)சாமி இருக்காரே.. அவருக்கு ஒரு வினேதமான guilt. இவருக்கு நானோ ஒரு Motivation .. "அடையமுடியும் ன்னு நம்பிக்கை குடுத்த ஒரு concept". ஆனால், வரப்போகும் நானோ தொழில்ச்சாலைய்யை நம்பி சிங்கூர் மற்றும் அக்கம்பக்கத்து யூத்ஸ் சில பல Technical , Polytechnic , diploma course எல்லாம் கத்துகிட்டு வேலைய்யை எதிர்பார்த்து இருந்தாங்க. நம்ம மமதாக்கவின் வெற்றி ( "நானோவை நாங்க மண்டி போட வச்சிட்டோம்ல்லே.... " ன்னு சொல்லிகிட்டு திரியறாங்களாம் ) காரணமாக .. அவங்களுடைய வேலை மற்றும் முன்னேற்றத்தின் கனவு நினைவாகமேலே நசுங்கிடுச்சு. இவ்வளவு ஆனதுக்கப்புறமும் நமக்கு நானோ தேவையான்னு அப்பா(வி)சாமி யோசிக்கறார் ... பாவம் மனுஷர் இருதலை கொள்ளி எறும்பாட்டாம் ஆயிட்டார்.. இனிமேல் ஒவ்வொரு முறை நான் "என் நானோ"வை ஓட்டும்போது அந்த சிதைந்த கனவுகள் நிழலாய் வருமேன்னு வருத்தப்படரார்..

இவருக்கு எப்படி ஆறுதல் சொல்லரது ?.. என்ன ஆறுதல் சொல்லரதுன்னு எனக்கு தெரியலை... உங்களுக்கு புலப்பட்டால் சொல்லுங்களேன் ..

தசாவதாரம் – படம் அல்ல … பாடம்

2008-07-15T19:24:00.002+05:30

வந்தனம் :-

இந்த பதிவெழுதரத்துக்கு முன்னாடி ரெண்டு பேருக்கு நான் இங்கே வந்தம் சொல்லணமுங்கோ…. !

ஐய்யா.. ஊரு விட்டு ஊரு வந்து, டஸ்-புஸ்ன்னு புரியாத்த பாஷையிலே பேசும் மக்கள் மத்தியிலே , யாமிருக்க பயமேன்னு அபயக்கரம் குடுத்த சக பதிவர் "சுரதா யாழ்வாணன்" க்கு முதல் வந்தனம் ...ஏன்னா…(மற்ற உதவிகளுக்கிடையே).. இங்கே நூரம்பர்கில் தமிழ் படம் எங்கே வரும்ன்னு விவரம் சொன்னார்….

நான் பண்ணும் ஸ்பெல்லிங் மிஸ்ட்டேக்கை பார்க்க ( படிக்க ) சகிக்காமல் ஒரு துணிச்சலான பதிவர் என்னுடைய பதிவுகளை ( முக்கியமா VA பதிவுகளை) கரெக்ஷண் பண்ணித்தறேன்னு முன்வந்திருக்கார்… அவர் தான் பிட்-பிரபலம் ஜீவஸ்… இதோ புடிங்க ரெட்-பால்பாயிண்ட் பேனா… "பதிவுலக மக்களே!!... என்னை இவ்வளாவு நாள் பொறுத்துக்கொண்ட மகா ஜனங்களே… உண்மையா , சத்தியமா… சொல்லறேங்க…ஜீவஸ் ரொம்ப நல்லவருங்கோ.. !! "

இனி பதிவு :-

(ஸ்ஸ்… யப்பா.. வேலை ஆகணும்ன்னா எப்படி எல்லாம் காக்கா புடிக்க வேண்டியிருக்கு )

நம்ம ஊரு மாதிரி டிக்கட்டுக்கு முந்திக்கணுமேன்னு 2 மணி ஷோவுக்கு 12.00 மணிக்கே தங்கமணி, ரங்கமணி ஹாஜர்.. (மிஸஸ். சுரதா சொன்னாங்க.. 1.30 போங்க.. சரியா இருக்கும்..ஆதான் சொன்ன பேச்சு கேக்குர பழக்கமே நமக்கு கிடையாதே !!)… அங்கே போய் பார்த்தா… " இப்போ கிருஸ்த்துவ service நடக்குது.. படம் 2 மணிக்குத்தான்"..ன்னு ஒருத்தர் சொல்லிட்டு கிளம்பிட்டார்… ( அட தியேட்டர்லே பாப்கார்ண் விப்பாங்களே… அவங்க கூட இன்னும் கடையே திறக்கலை…) இந்த ரெண்டு பேக்கு மட்டும் பேந்த-பேந்த முழிச்சுகிட்டு அடுத்தது என்ன பண்ணலாம்ன்னு பாவலா காட்டிகிட்டு இருந்தது.

சரி, மழை சாரலில் அப்படியே 1 ½ hour மணி நேரம் டூயட் பாடலாம்ன்னு ரெண்டு பேரும் கிளம்பிட்டோம். வேறே என்னத்தை பண்ண… போஸ்டர் வேடிக்கை பார்க்கலாம்ன்னா… தசா போஸ்ட்டர் போய்.. பேரு கூட எங்கேயும் காணும்… மெதுவா மனசுக்குள்ளே சந்தேகம் …" சரியான தியேட்டர் தானா… தசா போடுவாங்களா… அதுக்கான எந்த வித ஆரிகுறியுமே இல்லையே !!".. அதான் அப்படியே மழையை ரசிச்சுகிட்டே வாக்கிங் கிளம்பிட்டோம்….

மெள்ள 1.00 மணி அளவில்.. இந்தியர்களும் இலங்கை சேர்ந்த மக்களும் வர ஆரம்பிச்சாங்க. ஆங்,..( அப்போ கண்டிப்பா இங்கே தான் தசா போடப்போறாங்க. ) இனிமே ரெண்டு பேருக்கும் தைரியம் வந்துடுச்சு.. ஏதாவது கேக்கணும்ன்னா… தமிழிலே கேட்க்கலாமே !!.. அப்படி தான் ஒருத்தார் விவரங்கள் சொன்னார்.. நாங்களும் டிக்கெட் வாங்கி படம் பார்க்க போனோம்.

தசாவதாரம் :-

எல்லாரும் படம் பார்த்திருப்பீங்க…. உங்கள் பார்வையில் அதை விமர்சனம் கூட பண்ணியிருக்கீங்க.. ஸொ.. நான் இங்கே தசாவதாரம் படத்தை விமர்சம் பண்ணரதா இல்லை.

ஒரு வரியில் சொல்லணும்ன்னா… "ஒரு நல்ல ஆக்ஷண் படம் பார்த்த திருப்தி".

நம்மிடையே கமல் – ரஜினி ரசிகர்களும் இருக்காங்க… அப்புறம்.. என்னை மாதிரி.. "திரைப்பட ரசிகர்களும்" இருகாங்க… ஒரு படம் பார்த்தோ்மா.. அதை மற்றவங்களுக்கு ரெகமெண்ட் பண்ண என்னென்ன விஷயம் இருக்கு.. இதை மட்டுமே பார்ப்பவர்கள் தான் "திரைப்பட ரசிகர்கள்" ன்னு என்னுடைய கருத்து. அந்த வகையில் நான் கண்டிப்பா "தசாவதாரம்" ரெகமெண்ட் பண்ணுவேன்..

10 வேடம் / மேக்கப் … என்னுடைய Reason to recommend லிஸ்ட்டில் இல்லை.

10 வேஷத்தை விட்டா அந்த படத்திலே என்ன தான் இருக்கு :-

திரைப்படத்தை வெறும் பொழுதுபோக்குக்காக மட்டுமே பார்க்கும் ரசிகன், அப்படீங்கர வட்டத்திலிருந்து வெளியே வந்து கொஞ்சம் யோசிங்க..

ஒரு இண்டர்வ்யூவில் கமல் சொன்னார் – " திரைப்பட தொழில் ஒண்ணும் Essential Service கிடையாது.. 5 வருஷம் எந்த படமுமே வரலைன்னாலும்.. எதுவும் ஸ்தம்பித்து போகாது.. ஆனால் , education , Heath Care மாதிரி வட்டாரங்கள் ஒரு வாரம் இயங்காமல் போனாலே அது மிகப்பெரிய பாதிப்பை உண்டாக்கும்"ன்னு. இந்த வரிகளில் நான் பார்த்தது Clarity of Thought.

இந்த Clarity of Thought படத்திலும் இருக்கு என் அபிப்பராயம்... ( உதா :- " தமிழ் ஆர்வமும் இருக்கணும்.. கொஞ்சம் விஞ்யானமும் தெரிஞ்சிருக்கணும் ... அப்போ டா. அப்துல் கலாமுக்கு போண் போடவா .. ? ? ).. இதை ஜோக்குன்னும் எடுத்தகலாம்… இல்லை … கலாம் மாதிரி நாமும் Literary and Scientific perspective develop பண்ண முயர்ச்சி செய்யலாம்.

நம்ம மூளை 8 குதிரைகளை பூட்டின ரதம் மாதிரின்னு எங்க பாட்டி சொல்லுவாங்க. ( அப்பெல்லாம் நான் அவ்வளவு சேட்டை பண்ணுவேன்.. இருன்னா ஒரு இடத்திலே இருக்க தெரியாது… இப்போ நான் குட் கேர்ள் )…. 8 ம் எட்டு திசையை பார்த்திருக்கும்.. தன் போக்கில் தான் போகணும்ன்னு அடம் புடிக்கும். அப்போ நீ தான் சாரதியா இருந்து.. மனசில் இருக்கும் இலக்கை நோக்கி போகணும்… You must have a goal in life. ன்னு போதனை பண்ணுவாங்க…10 வயசிலேயும் சரி… 20 வயசிலேயும் சரி… இப்பவும் சரி ( ஹை… சொல்லமாட்டேனே !!! ), this made a lot of sense… and continues to make a lot of sense even today.

ஏனோ தெரியலை படம் பார்த்த பின்னே இது மனசுக்குள்ளே ரீங்காரம் போட்டுகிட்டே இருந்தது. சின்ன பிள்ளைகளுக்கு Hero worship அப்படீங்கிரது சாதாரணமான விஷயம் இல்லை.. Home work முடிச்சுகிட்டு விளையாட போன்னு சொன்னா கேட்க்கவே மாட்டாங்க.. அதுவே… " சச்சின் தினமும் home work முடிச்சுட்டு தான் Cricket practice போவார்.. அப்போ தான் ஹோம்வர்க் முடிக்கணுமேன்னு கவலை இல்லாம விளையாடமுயும்" ன்னு சொன்னால்.. .. இந்த சமத்து இத்தனை நேரம் எங்கே போச்சுன்னு ஆச்சர்யமா இருக்கும்.

கமல் தசாவுக்காக எடுத்துகிட்ட முயர்ச்சியும் is a strong example of persistence and perseverance. அவருக்கு பல திறமைகள் இருக்கு ( யாராவது statistics குடுங்கப்பா.. ).. எல்லாமே சுயமா கத்துகிட்டது தான்.. ( of couse, under the the tutelage of KB ). ஆனாலும்.. வாத்தியார் " இந்த புஸ்தகத்தை படின்னு தான் கைய் காட்டுவார்.. ".. அதை படிக்கரதும்… advance studies பண்ணரதும்… கத்துக்கிர சிஷ்யன் attitude ஐ போறுத்தது. ( உதா : - நான் தெலுங்கு.. டெபுடேஷண்லே.. தமில்-நாட்டுக்கி வந்து தமில் கத்துகிட்டி இவ்வளவு நல்லா தமில் பேசுது )

எனக்கு தெரிஞ்சே நம்மிடையே பல பேருக்கு "going an extra mile " ங்கிர attitude இருக்கு. மார்தட்டி சொல்லலைன்னாலும்.. இந்த attitude தானே உங்களை உங்கள் counterparts ஐ விட ஒரு படி உயர்வான இடத்தில் வச்சிருக்கு. பரீஷையிலே 98 % வாங்கும் answer paper யும்.. 100 % வாங்கும் answer paper யும் ஒண்ணா வச்சு கம்பேர் பண்ணியிருக்கீங்களா …. ( நான் பண்ணியிருக்கேன் .. ஸ்கூல் இல்லைங்க… யூணிவேர்ஸிடி)

98% வாங்கின மாணவன்.. படிக்கசொன்னதை மட்டுமே படிச்சிருப்பான் ( இதிலே எந்த குற்றமும் சொல்ல முடியாது).. ஆனால் 100% வாங்கின மாணவன், வாத்தியார் சொன்னதை கண்டிப்பா படிச்சிருப்பான்… கூடவே… "வாத்தியார் நமக்கு என்ன சொல்லி தரவில்லை".. அப்படீங்கரதை தேடிகிட்டே இருப்பான்.. இந்த தேடுதலில் பல விஷயம் கிரகிக்கப்படும்.. அப்படி கிரச்ச சில விஷயங்கள் கண்டிப்பா answer paper ல் இருக்கும்… That makes the 2% difference.

கமலின் Journey in Cenima ன்னு பார்த்தா.. இந்த 2 % கண்டிப்பா இருக்கும். அந்த 2% ல் கிரச்ச விஷயங்கள் தான் அவரை வெறும் ஒரு நடிகனானக மடுமே அடையளம் காட்டாமல்.. கதாசிரியராகவும் வசனகர்த்தாவாகவும்…. இன்னும் பல துறைகளில் (இசை – கேமேரா – cinematography – Makeup – CG )ல் Intelligent inputs குடுக்கும் அளவுக்கு அவர் நுண்ணறிவை வளர்த்தியிருக்கு. நாமும் இந்த attitude வளர்த்துக்கணும்ன்னு தான் என்னொட ஆசை.. இது வய்சோ, படிப்போ , status ஓ சார்ந்தது இல்லை… இந்த attitude இருந்தாலே போதும்.. மற்றது தானாகவே அமையும்.. கமலுக்கு சினிமா.. உங்களுக்கு இன்னொன்றாக இருக்கலாமே… உங்கள் வீட்டு பிள்ளைகளுக்கு என்ன ஆர்வம்ன்னு இனிமேல் தெரிஞ்சுக்க கஷடம் இருக்காதுன்னு நினைக்கறேன்.

அம்புட்டுதாங்க…" த்சாவதாரம் " … ஒரு திரைப்படம் தான்.. இது ஒரு கண்ணோட்டம். This is the result of one man's persistence, perseverance and determination ன்னு சொல்லரது என்னொட கண்ணொட்டம் ( அதுக்காக மத்தவங்க எல்லாம் சும்மாவா… ன்னுன் இல்லை.. ஒவ்வொரு டெக்னீஷியனும் அவங்க அவங்க துறையிலே ஏதோ ஒரு தேடுதல் நடத்திகிட்டே இருக்காங்க.. அதனால தானே ஒரு நல்ல complete product package ஐ நமக்கு குடுக்க முடிஞ்சது…. அவங்க கிட்டேயும் கண்டிப்பா 2% edge இருக்கும்) where does your 2 % edge lie ?? ?

Virtual Assistant (பாகம் 6 ) – பைசா , காசு, டப்பு

2008-07-09T18:53:00.006+05:30

Virtual Assistant (பாகம் 4.2) – VA Profile

பாகம்1 பாகம் 2 பாகம் 3 பாகம் 4.1 பாகம் 4.2 பாகம் 5 பாகம் 6

வேலை முடிஞ்சதும் வாத்தியாரை கழட்டிவிடரதுன்னு சொல்லரது சரியா தான் இருக்கு. எங்கேயெல்லாம் Virtual Assistant ஆக பதிவு செய்யலாம்ன்னு சொன்னப்புறம் ஒருத்தரையும் இந்த பக்கம் காணும்.. Incomming links ஐ விட Outgoing links தான் ஜாஸ்த்தியா இருக்கு. ஏதொ உபயோகமா இருந்தா சரிதான். ..

இந்த பதிவு Financial Transactions ஐ எப்படி வச்சுக்கலாம்ங்கிரதை பத்தி தான். ( என்ன .. தலைக்கு மேலே பல்பு எரியுதா.. அந்த பல்பு வெளிச்சத்திலேயே மேலே படிங்க).

இப்போ, உங்களுக்கு VA க்காக தனி மெயில் , பல freelance தளங்களில் உங்களுடைய Registration , உங்க திறமைய்யை காட்டும் டெமோ எல்லாம் இருக்கு. இது கூடவே தனி நபர் VA பக்கம் ( blog or use free web domains) இருதா இன்னும் உத்தமம். இனிமேல் தைரியமா வேலைக்கு அப்பளை பண்ணலாம்.

உங்க திறமைய்யை சார்ந்த வேலைக்கு சங்கோஜப்படாம அப்பளை பண்ணுங்க. நீங்க எந்த freelance தளத்தை சார்த்து விண்ணப்பம் போடரீங்களோ.. அது படி நடந்துக்குங்க… சுமார் 50 வேலைக்கு அப்பளை பண்ணினா 2 – 3 இண்டர்வ்யூ தேறும். இங்கேயும் சில எழுதப்படாத்த விதிமுறைகள் இருக்கு.

உங்க VA's email ID மட்டுமே குடுங்க.
பணிவா பேசுங்க ( அதுக்காக கொழஞ்சு கொழஞ்சு பேசாதீங்க)
நீங்க முன்வைக்கிர கருத்து client க்கு புரியுதான்னு கேட்டு வேண்டியது செய்ய்ங்க
உங்களுக்கு புரியாத்தது.. கண்டிப்பா கேளுங்க, கேக்கணும்.
குறஞ்ச பக்ஷம் 1 நாள்க்குள்ளே பதில் கடிதம் போடுங்க.

சரி, இண்டர்வ்யூ முடிஞ்சுது, அடுத்தது How do I pay you ? ன்னு Client கேப்பாரு ( இது கேட்டாலே உங்களுக்கு தான் அந்த வேலை).

இங்கே கவனிக்க வேண்டியது என்னன்னு சொன்னா …

சம்பதப்பட்ட client ஏதாவது Freelance தளத்தில் இருந்து உங்களை அணுகியிருக்கலாம். அப்படி இருக்க.. அந்த தளத்திர்க்கான Payment methords ஐ கடைபிடிக்கிரது தான் புத்திசாலித்தனம்… அனேகமா Escrow ஆ தான் இருக்கும்.

Escrow ன்னா :-

அதாவது வேலை ஆரம்பிக்கும் போது Escrow account ல் client காசை deposit பண்ணுவார். ஒரு முறை Escrow account ல் டெபாசிட் பண்ணிட்டா, அப்புறம் client அந்த பணத்தை தனியா வாபஸ் எடுக்க முடியாது ( website admin must intervene)

அதே மாதிரி, காசு இருக்கு, நான் லவுட்டிகிட்டு ஓடிட்டறேன்.. என்ன தெரியவா போகுதுன்னு நினைச்சா… அதுவும் முடியாது. Client டெபாஸிட் தான் பண்ணியிருக்கார்… இன்னும் காசை "release" பண்ணலை. ஆக காசு இருக்கு – ஆனால் இப்போ எடுக்க முடியாது.

ஒரு வேலைன்னு வரும்போது, அதுக்கு ரெண்டு முக்கிய விளைவுகளுக்கு வாய்ப்பிருக்கு.

வேலை நல்ல படியா முடிஞ்சுது – உங்களுக்கும் client க்கும் திருப்தியா இருக்கு … இந்த நிலையிலே Cleint will release the funds .. அதன் பிறகு you can withdraw the funds.
ஏதோ காரணம் – ஒரு பரஸ்பர தீர்மானம்… The project has to be cancelled…. இந்த நிலையில்…நீங்கள் escrow account ல் இருந்து … You can cancel the payment – client gets his money back .. ஆனால் இது பரஸ்பர தீர்மானத்தில் இருதால் மட்டுமே சுமுகமா இருக்கும்
In case of dispute contact the site administrator (இது வராம பார்த்துக்குங்க)

Withdrawing the Funds:-

சரி, இப்போ வேலையும் நல்ல படியா முடிஞ்சுது. Cleint has released the funds. ஆனா நமக்கு காசு கைய்யிலே வரணுமே…. அதுக்கு தானே இவ்வளவு கஷ்ட்டபடறோம்…

எல்லா freelancing websites ம், ஒன்றுக்கும் மேற்ப்பட்ட Withdrawal options வச்சிருப்பாங்க… சில முக்கிய Withdrawal options are Bank Tansfer , Paypal , eGold, Payoneer etc, eCheque, Cheque-via-Mail

இங்கே கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் சில இருக்கு:-

Bank Transfer :- See if your country is included in this
Paypal - நீங்கள் ஒரு paypal acct துவங்கணும் – free account க்கு வருஷத்துக்கு 5 transactions க்கு தான் அனுமதி உண்டு – இங்கே இருந்து உங்கள் வங்கிக்கு Bank transfer செய்யலாம் .. ( read transacton fee and other details)… காசு கைய்யிலே வர 2 – 4 வாரம் ஆகும்
eCheque , Cheque via mail, eGold – இது எல்லாமே Virtual Assistants மத்தியிலே அவ்வளாவு பிரபலமா இல்லை… முட்ஞ்ச வரைக்கு இது எல்லாத்தையும் நாங்க avoid பண்ணிடுவோம்.
Payoneer Debit Card :- இது என்னுடைய தனிப்பட்ட பரிந்துரை. காரணம்… register பண்ணி 15 நாட்களுக்குள் உங்கள் முகவரிக்கு physical plastic Card தபால் / குரியரில் வந்து சேரும். Payoneer தளத்தில் போய் ஒரு முறை Activate the Card செய்ய வேண்டும்.

அதன் பிறகு, you can withdraw from sites such as Scriptlance and oDesk. இது மட்டும் இல்லை… தனிப்பட்ட முறையிலே ( not through freelancing sites) உங்களை அணுகினால்… Payoneer card மூலமாக you can accept payment from 3rd party members.

Once the funds are loaded onto the Payoneer card , You can withdraw from any Mastercard ATM -- காசை லோட் பண்ணிட்டீங்கன்னா… ஒரே வாரத்துக்குள்ளே ATM லேயிருந்து சுட சுட நோட்டு கைய்யிலே இருக்கும்… postal delaz , bank leave … ன்னு எதுவும் இல்லை

ஆனால்… Freelance தளத்திலிருந்து Load பண்ணினால் 2 $ Service charge… 3rd party payments ன்னா 3.5% Service Charge. அதே மாதிரி – 2 $ per withdrawal .

But, Looking at the certainity of receiving funds within the shortest possible time, I feel this is just and fair

ஆக Virtual Assistant & Virtual Assistance குறித்து மேலோட்டமா சொல்லியிருக்கேன். இதிலே தெரிஞ்சுக்க வேண்டிய விஷயங்கள் நிறைய இருக்கு. இந்த தொடர் பதிவை இங்கே முற்றும்ன்னு போட்டாலும்… உங்களுக்கு ஏதாவது கேக்கணும்ன்னு இருந்தா தாராளமா கேளுங்க.. எனக்கு இருக்கிர அனுபவத்தை வச்சு சொல்லறேன்.. எனக்கு தெரியலைனனா… தெரிஞ்சவங்களை கைய் காட்டி விடறேன். இதுவரை பொறுமையா எல்லா பதிவையு படிச்சவங்களுக்கும் , பின்னூட்டம் போட்டவங்களுக்கு என்னுடைய மனமார்ந்த நன்றி. உங்கள் Virtual Assistance Career க்கு என் அட்வான்ஸ் வாழ்த்துக்கள்.

நன்றி ,
வணக்கம்
அன்புடன் தீபா

( இனிமேல் திடர்வது உங்கள் கருத்தில்.... )
பாகம்1 பாகம் 2 பாகம் 3 பாகம் 4.1 பாகம் 4.2 பாகம் 5 பாகம் 6

Virtual Assistant (பாகம் 5) – VA வலைத்தளங்கள்

2008-06-27T13:09:00.002+05:30

பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2
சரி, அடுத்த பாடத்துக்கு போகிரதுக்கு முன்னாடி யாரெல்லாம் home work பண்ணலையோ.. அவங்கெல்லாம் பெஞ்சு மேலே ஏறி நில்லுங்க.
"மிஸ், நான் ஆப்ஸண்ட்.. இன்னிக்கி தான் வந்தேன்னு" உதாரெல்லாம் விட முடியாது..

அடேங்கப்பா… யாருமே பண்ணலை போல இருக்கே…home Work குடுத்தத்தை கண்டிப்பா எல்லாரும் படிச்சிருப்பீங்க.. சொன்ன home work ஐ முயர்ச்சி பண்ணியிருக்க மாட்டீங்கன்னு தான் என் யூகம். இது உங்க மேலே இருக்கும் அவனம்பிக்கையிலே சொல்லலை… உங்களுடைய apprehensions ஐ புரிஞ்சுகிட்டத்திலே சொல்லறேன்.

அடுத்தவங்க எப்படி அவங்க Profile ஐ அமைச்சிருக்காங்கன்னு தெரிஞ்சா , எனக்கும் எப்படி VA Profile எழுதணும்ன்னு ஒரு ஐடியா கிடைக்கும்ன்னு தானே எல்லாரும் சொல்ல வறீங்க… அதுக்கு தான் இந்த பதிவு. கூடவே எந்த எந்த தளங்களில் Virtual Assistants ஐ தேடலாம் / கண்டுபிடிக்கலாம்ங்கிரதும் இந்த பதிவிலே சொல்லப்போறேன்.

சில பிரபலமான Virtual Assistance தளங்களில் தனி நபராகவோ அல்லது குழுவாகவோ நீங்கள் உங்களை அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ளலாம். தனி நபராக அறிமுகப்படுத்தி கொண்டால் Independent Contractor என்றும், குழுவாக அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டால் Affiliate எண்றும் குறிப்பிடப்படும்… ( இப்போதேக்கு தனி நபராக அறிமுகப்படுத்துவது பற்றி தான் சொல்லியிருக்கேன்… குழு சார்ந்த விவரங்கள் பின் வரும் பதிவுகளில் சொல்லறேன்… ரெண்டையும் போட்டு கண்ப்யூஸ் பண்ணவேண்டாம்)

Virtual Assistants ஐ Service Provider, Provider, freelancer, coder ன்னும் சொல்லுவாங்க. இது வலைத்தளம் – டு- வலைத்தளம் மாறுபடும்.(இன்னேரம் புரிஞ்சிருக்கும்.. இது வேலைக்கு விண்ணப்பம் குடுப்பவர்களை குறிக்கும்)

ஆதே மாதிரி… வேலை இருக்கு—விண்ணப்பங்கள் போடலாம் ன்னு சொல்லரவங்களை …. Buyers, (அதாவது service buyers), Company, (தனி நபருக்கும் குழுவிர்க்கும் பொருந்தும்)ன்னு சொல்லுவாங்க.

ஸோ.. Virtual Assistance க்கான வலைத்தளங்களில் பட்டியல் கீழே. இன்னிக்கி சும்மா போய் பார்த்துட்டு வாங்க. அப்படியே அங்கே இருக்கும்போது… Providers அவங்க profile ஐ எப்படி அமைச்சிருக்காங்க என்பதையும் பாருங்க. வலைத்தளாம் – டு- வலைத்தளம் Provider – template மாறுபடும்… ஆனால் content எல்லாம் கிட்ட தட்ட ஒரே மாதிரி தான் இருக்கும். ஏதாவது provider சோந்த இணையத்தளத்தின் முகவரி குடுத்திருந்தால்.. அதையும் போய் பாருங்க… VA Profile ன் structure & content ஐ ஒவ்வொருத்தர் எப்படி அமைச்சிருக்காங்க என்பதை கூர்ந்து கவனிச்சு பாருங்க. இதிலிருந்து நீங்களே உங்களுடைய பிரத்தியேக ஸ்டைல் டெவெலப் பண்ணலாம்

சில Virtual Assistance வலைத்தளங்கள்.

( தொடரும்... )
பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2

Virtual Assistant (பாகம் 4.2) – VA Profile

2008-06-23T14:47:00.002+05:30

பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2

முந்தைய பதிவிலே ஒரு VA Profile ன் அவசியமும், அதுகு தேவையான நுட்ப்பங்களும் சொல்லியிருந்தேன். உங்களுக்கு blogs ஐ website ஆக மாற்றி அமைத்து உபயோகப்படுத்துவதில் சங்கடமாக இருந்தால் ( email ல் ஒரு வாசகர் கேட்டத்து போல.. ), free webdomain வழங்கும் தளங்களை பயன் படுத்தலாம். ஆந்த வரிசயில் Freewebs.com, geocities, googlepages போன்ற தளங்களில் சுலபமா website அமைக்கலாம்.. அவங்க வழங்கும் editors நம்ம தேவைக்கு போதுமானது ( unless you are seriously considering website development as a prospective VA job)
இனி, உங்க VA Profile url ல் என்ன என்ன விஷ்யங்கள் இருக்கவேண்டுங்கிர பட்டியலை பார்ப்போமா….

முக்கிய பக்கங்கள்

Home Page / About Me

Services

Demo / Gallery/ Prev work

Contact Me

Optional பக்கங்கள் / விவரங்கள்
இதை தன பக்கத்திலும் குடுக்கலாம் அல்லது சைடு-பார் லேயும் குடுக்கலாம்… ஆனா என்ன… கசாமுசான்னு கூடையிலே அள்ளி போட்டது மாதிரி இல்லாம.. பார்க்கிரவங்க கண்ணுக்கு organized ஆ குடுக்கணும்.

Links to other profiles ( எந்தெந்த தளங்களில் நீங்கள் உங்களை VA ஆக அறிமுகப்படுத்தியிருக்கீங்க…. Your VA profile at other freelancing sites … )--- மற்ற freelancing sites ன் விவரங்கள் வரும் பதிவுகளில் தரப்படும்.
Currency convertor – இப்போ நீங்க இண்டர்நாஷணல் லெவெல்லே வேலைக்கு அப்பளை பண்ணணும்… இந்த சுட்டி உங்களுக்கும், உங்க clinets க்கும் உபயோகமா இருக்கும்
Feeds & links … தொழில் / தறமை சார்ந்த பதிவுகள் , வலைத்தளங்களுக்கான சுட்டி / feeds…. ( திறமைக்கு சம்பந்தமே இல்லாத்த பிளாக்கெல்லாம் சுட்டி குடுக்கரது நல்லதில்லை… professional touch போயிடும்…)
Your blog ..இது.. உங்கள் சாய்ஸ்… உங்க clients க்கு என்ன மாதிரி உங்களை Present பண்ண விருப்பறீங்க… இண்டர்வியூக்கு க்கு போகும்போது.. நல்லா ஐயர்ண் பண்ணின டிரஸ் தானே போட்டுகிட்டு ஜ்ம்முனு போவீங்க.. அதே மாதிரி உங்க சொந்த வலைப்பூவும் ஒரு impression கிரியேட் பண்ணணும்… (உங்க வலைப்பதிவுகளில் இப்படி இரு தொரணை இல்லைன்னு உங்களுக்கே தோணிச்சுன்னா…. Time to act professional… get yourself a new blog that maintains decency and decorum… அதுக்காக… personal experiences எழுதக்கூடாதுன்னு சொல்லலை… ஒரு dignity maintain பண்ணணும்ன்னு சொல்லறேன் )

இது எல்லாமே ஒரு rough draft தான். அவங்க அவங்க திறமைக்கு ஏற்றா மாதிரி விவரங்கள் , டெமோ எல்லாம் வேறுபடலாம்.

நீங்க ஒரு VA ஆக எல்லா திறமையும், தகுதியும் உள்ளவர்ன்னு உங்களுக்கே முழுமையா நம்பிக்கை வரணும்.. (அப்போ தானே அடுத்தவங்களை கண்வின்ஸ் பண்ண முடியும்).. அதுக்கு முதல்கட்ட home work… உங்க Profile விவரங்களை MSWord லே பதிவுபண்ண முயர்ச்சி பண்ணுங்க…
Do your own research, find out more about your field of work , Present them as to how a client can use your skills…

இத்தனையும் பண்ணி word லே Profile ரெடி பண்ணிட்டீங்கன்னாலே… நீங்க பாதி-VA.

( தொடரும்.... )
பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2

Virtual Assistant (பாகம் 4.1) – VA Profile

2008-06-19T16:53:00.008+05:30

பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2

கடந்த 3 பாகத்திலே நாம் பார்த்த விஷங்களை ஒரு ரிவிஷண் மாதிரி பார்க்கலாமா..

Virtual Assistance எந்த குறிப்பிட்ட துறைய்யையும் சார்ந்து இல்லை.
உங்களுடைய திறமைய்யை இணையதாளம் மூலமாக செயல்ப்படுத்தி இன்னொருவருக்காக சில பல வேலைகள் செய்ய ஆர்வம் உண்டு என்றால் …. உங்களுக்கு Virtual Assistant ஆகும் தகுதி உண்டு.
ஆர்வம் மட்டும் இருந்தால் போதாது… punctuality ரொம்பவே முக்கியம்… “திங்கள் கிழமை pdf file அனுப்பறேன்”.. ன்னு சொல்லும்போது… அது உங்களுடைய நேரப்படியா… அல்லது உங்கள் client ன் நேரப்படியா…ன்னு தெளிவுபடுத்தி.. கரெக்ட்டா மெயில் பண்ணணும்
இது நான் சொல்லாமலேயே உங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்கும்… Broad band Internt connection மிகவும் தேவை…

இனிமேல் நீங்கள் செய்யவேண்டியது.. நீங்கள் ஒரு Virtual Assistant என்று மார்க்கெட்டிலே உங்களை நீங்களே அறிமுகப்படுத்திக்கணும்... கிட்ட தட்ட... புதுசா கடை போடறா மாதிரி தான்... என்ன கடை - எங்கே இருக்கு - என்னமாதிரி சாமான் எல்லாம் உங்க கடையிலே கிடைக்கும்... இந்த மாதிரி விஷயங்கள் தான் உங்க VA Profile ம் சொல்லணும்

VA Profile ஐ 3 பாகமா பிரிக்கலாம்

ஒரு VA Profile அமைக்க தேவையான நுட்ப்பங்கள்
VA Profile எப்படி இருக்கவேண்டும் (structure and content)
நம்முடைய VA Profile எப்படி மற்றவர்களுக்கு தெரியப்படுத்துவது

இப்போ.. ஒரு VA க்கான எல்லா தகுதியும் (திறமை) உங்ககிட்டே இருக்கு, தடையில்லா இண்டர்னெட் வசதியும் இருக்கு, VA சாந்த வேலை செய்ய போதிய நேரமும் உங்க கிட்டே இருக்கு… இனிமே என்ன வேலைக்கு அப்பளை பண்ண வேண்டியது தான்…ன்னு நீங்க நினைச்சீங்கன்னா… அது மிகப்பெரிய strategic blunder.

ஏன்னா… You are going to work in the capacity of a Virtual Assistance. (இந்த வாக்கியத்தை யாராவது கரீக்ட்டா டமில்லே டிரான்ஸ்லேட் பண்ணி குடுங்கப்பா… பிளீஸ்).. அப்படி இருக்கும்போது… உங்களுக்கு Virtual Presence இருக்கணும். அதாவது இணையத்தில் உங்களுக்குன்னு ஒரு முகவரி இருக்கும்ன்னு Prospective Clients எதிர்பார்பாங்க… உங்களுடைய Homepage ன்னு வச்சுக்குவோமே !!

உடனே… domain Name ரெஜிஸ்டர் பண்ணவோ.. காசு குடுத்து டொமைன் வாங்கவோ கிளம்பிடாதீங்க…. பதிவெழுதறேன் பேர்வழின்னு இணையத்திலே இங்குட்டும் அங்குட்டும் சுத்தறீங்க இல்லே….கவனிச்சு பார்த்தோம்ன்னா.. நமக்கு தேவையான Resources எல்லாமே இலவசமா கிடைக்குது… ( அதான் பிளாகரும் வோர்ட்பிரெஸ்ஸும்… பிளாக் வாங்கலியோ பிளாகு…ன்னு போட்டி போட்டு விதரணம் பண்ணிகிட்டு இருக்காங்களே !!! ).

பிளாக் ( வலைப்பூ) வை பதிவெழுத மட்டும் தான் பயன்படுத்த முடியும்ன்னு நீங்க நினைச்சா.. it is time to think out of the box. பின்னூட்ட பகுதிய்யை தூக்கிட்டு, ஒரு பக்கத்துக்கு ஒரு பதிவு மட்டுமே காட்டும் படி செட்டிங்க்ஸ் பண்ணிட்டோம்னா… blog becomes your webpage..

சரி... இப்போ உங்களுடைய webpage url (அல்லது VA Profile page) தையாரா இருக்கு ( இதுக்காக சிரமம் எடுத்து ஒரு பிரத்தியேக வலைப்பு create பண்ணி அதை Virtual Assistance க்காக மட்டுமே பயன்படுத்துங்க..தொழில் பிக்கப் ஆனப்புறம் வேணா… தொழில் சம்பந்தபட்ட பிரத்தியேக பதிவுகளுக்கு இதை உபயோகப்படுத்தலாம்… அதுக்கு முன்னாடி.. வேண்டாம்)

இந்த VA Profile உங்களுடையது மட்டுமே.. நீங்க உங்களை எப்படி அறிமுகப்படுத்த போறீங்கங்கிரது தான் அடுத்த கட்டமான …. “ஐயா !.. நானும் இந்த வேலைக்கு அப்பளை பண்ணியிருக்கேன்.. சாம்பிள்குக்கு http://www.your_VA_Profile_url.com ஐ பார்க்கவும்” ன்னு சொல்லும்போது… clients க்கு ஒரு interest வரும்.. உங்களுடைய திறமை அவங்க வேலைக்கு உகந்ததான்னு வந்து பார்த்து சரியா இருந்தா… ஒருவேளை உங்களுக்கே அந்த வேலையும் கிடைக்கலாம். )

இன்னும் ஒரு சின்ன ஆனால் முக்கியமான விஷயம்.. VA சாந்த செயல்களுக்கு பிரத்தியேகமா இரு gmail account ம் கிரியேட் பண்ணிக்கோங்க.. (gmail ன்னு ஏன் குறிப்பிட்டு சொல்லறேன்னா.. )இனிமேல் நீங்க பல online applications உபயோகப்படுத்த வேண்டியிருக்கும்… பெரும்பாலான online applications ஐ gmail கூட ஒருமைப்படுத்தியிருக்காங்க (integrate). இதனால் in the long run… ரொம்பவே உபயோகமா இருக்கும்.

அடுத்த பாகத்தில்….. பிரிவு 4.2 லே VA Profile எப்படி இருக்கவேண்டும் (structure and content) ஐ பார்க்கலாம்.

(தொடரும்...)
பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2

Virtual Assistant ( பாகம் 3) – துறை அல்ல திறமை

2008-06-17T11:16:00.004+05:30

பாகம்1 பாகம் 2 பாகம் 3 பாகம் 4.1 பாகம் 4.2

முந்தைய பதிவிலே ஒரு VA செய்யக்கூடுய “சில” வேலைகளை உதாரணமா பார்த்தொம். மறுபடியும் சொல்லறேன்..அது உதா” மட்டுமே… the possibilities are immense..

Virtual Assistance ங்கிரது கணினி, மருத்துவம், engineering, biochemistry, மாதிரி துறை கிடையாது… அதனாலே .. “எந்த துறைய்யை சார்ந்தவர்கள் Virtual Assistance பணியில் ஈடுபடலாம்??”… அப்படீங்கர கேள்விக்கே இங்கே இடம் இல்லை…

உதா:-உங்க காலேஜ் டிகிரி “accountancy” / “இலக்கியம்” ன்னு சொல்லலாம்.. ஆனால் உங்ளுடைய photoshop ஆர்வமும், அதில் நீங்க காட்டின வித்தையும் ( demo files காட்டணும்) உங்களை ஒரு graphic designer ஆக சுட்டிக்காட்டும்.. உங்களுக்கு வரக்கூடிய வேலைகளும் அதை சார்ந்ததாக தான் இருக்கும்… ( இதுக்கப்புறம் நீங்க எவ்வளவு தான் கூவி கூவி சொன்னாலும் .. prospective clients உங்களை accountant ன்னு ஒத்துக்கவே மாடாங்க)

அதனாலே இது உங்கள் passion ஐ ஒரு business opportunity ஆக மாற்ற ஒரு நல்ல தருணம். அது உங்களுடைய பிரத்தியேக துறைய்யை சார்ந்ததாகவும் இருக்கலாம்.. இல்லை… சுத்தமா சம்பந்தமே இல்லாமலும் இருக்கலாம்…. யாரும் கண்டுக்கப்போரதில்லை… அவங்களை ( உங்களுக்கு வேலை தருபவர்) பொறுத்த வரைக்கும்.. குடுத்த வேலைய்யை, சொன்ன தியதிக்குள்ளே, சொன்ன specification க்கு செஞ்சிருக்கீங்களா ??... அதுக்காக நீங்க கேட்க்கும் ஊதியம் அவங்க பட்ஜெட்டுக்குள் இருக்கா?? ( இது project ஏற்றுக்கொள்வதற்க்கு முன்னாடியே தெளிவுபடுத்தியிருக்கணும்)…ன்னு மட்டும் தான் பார்பாங்க

மறுபடியும் சொல்லறேன்… Virtual Assistance எந்த துறையும் சார்ந்து இல்லை. இது எவ்வளாவு பெரிய பலம்ன்னு போக போக புரிஞ்சுக்குவீங்க. எல்லா துறைக்குமே அதை சார்ந்த வேலைகள்ன்னு வரும்போது சில limitations இருக்கு… உதா: charted accounts க்காக வரும் newsletters ல் அந்த துறைய்யை சார்ந்த வேலைவாய்ப்பு விளம்பரம் தான் வரும்… நீங்க அதிலே Engineering services க்கான வேலை தேடுவது சரியா இருக்குமா ??

எல்லாரும் The Hindu லே வரும் Oppurtunities, Times of India வின் Ascent படிப்பீங்க இல்லையா… அதுவும் காலேஜ் இறுதி ஆண்டு தேர்வு முடிஞ்சது இந்த ரெண்டு ( மற்றும் பல வேலைவாய்ப்பு நாளிதழ்) பேப்பரையும் என்னமா விழுந்து விழுந்து படிச்சோம்!!! …. எதுக்காக… நம்ம கல்விக்கும் , திறமைக்கும் தகுந்த வேலை ஏதாவது மார்க்கெட்டிலே இருக்கான்னு தெரிஞ்சுக்க தானே… (உடனே அப்பளை பண்ணரதும்.. அவங்க ரிஸல்ட் வந்தப்புறம் வர சொல்லரதும்…. எல்லாம் வேறே கதை)…

ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சு பாருங்க… ஒரே ஒரு பத்திரிக்கை… அதில் எல்லா துறைக்குமே வேலைவாய்ப்பு விளம்பரங்கள்.. பியூண் வேலையிலிருந்து… CEO வரைக்கான வாய்ப்பு…. இது நீங்க எங்கே இருந்தாலும்… உங்களுக்கு படிக்க கிடைகும்.. எப்படி இருக்கும்…
…. உண்மையை சொல்லணும்ன்னா… ரொம்ப பாரமா இருக்கும்… பத்திரிக்கைய்யை தூக்கவே ஆள் தேவைன்னு நீங்க விளம்பரம் குடுத்தாலும் ஆச்சர்யம் இல்லை…

இதுவே உங்க daily routine கூட படிக்க முடியும்ன்னா… படிப்பீங்களா மாட்டீங்களா ??... அப்படி படிக்கும்போது ஆயிரத்தில் ஒரு வேலையாவது உங்க கவனத்தை கவராதா?... அதுவும்… On your own terms ன்னு வரும் போது… அப்பளை பண்ணி தான் பார்ப்போமேன்னு தோணாதா…(கல் எறிஞ்சு தான் பார்ப்போமே…விழுந்தா மாங்காய்.. போனா கல்லு தானே)

இன்னும் சொல்லணும்னா… Internet becomes a global employment exchange .. இது ஆபீஸ் போய் வேலைசெய்யரவங்களுக்கு “நேரம் இருந்தா”… opportunity for extra income… பல பெண்கள் பெரிய படிப்பெல்லாம் படிச்சு ஏதோ ஒரு காரணுத்துக்காக வீட்டிலே இருக்க வேண்டிய கட்டாயம்… ( உதா:-… dependent visa லே வெளி நாட்டு போயிடறாங்க)… அப்போ அவங்களுக்கு இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு… ஆர்வம் உள்ள மாணவர்களுக்கு… (படிப்பு கண்டிப்பா புறக்கணிக்க க்கூடாது).. extra income க்கு உதவும். வெளிநாட்டில் பல மாணவர்கள் ஸ்காலர்ஷிப் பணம் போதலைன்னு பெட்றோல்-பங்க் , ஸூப்பர்மார்க்கட்லேயெல்லாம் வேலை செய்யரதை பார்த்திருக்கோம்… அதோட Virtual Assistance ம் ஒரு முறை (all said and done…. செய்யர வேலைய்யை ஒழுங்கா செய்யணும்)

ஆக… Virtual Assistance ங்கிரது… “துறை” அல்ல… உங்கள் திறமைய்யை வெளிக்காடி அதிலிருந்து சம்பாத்தியம் செய்யும் “முறை”

(தொடரும்…)பாகம்1 பாகம் 2 பாகம் 3 பாகம் 4.1 பாகம் 4.2

Virtual Assistant (பாகம் 2) – VA என்றால் யார் ??

2008-06-12T17:00:00.006+05:30

பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2
Virtual Assistant ன்னா என்னான்னு ஒரு அறிமுகம் பாகம் 1 லே பார்த்தொம். (..அது வெறும் டிரைலர் தான்..)அடுத்த கட்டமான “என்ன மாதிரி வேலையெல்லாம் ஒரு VA கிட்டே செய்யவச்சுக்கிலாம்” ங்கிரதை பார்க்கிரதுக்கு முன்னாடி VA பற்றி , VA யும் கூட தெரிஞ்சுக்க வேண்டிய விஷயங்கள் சிலது இருக்கு..

முந்தைய பதிவின் கடைசீ கட்டத்திலிருந்து ஆரம்பிப்போமா…

முன்ன-பின்னே பார்க்காம, யாரு என்ன ஏது ன்னு எதுவுமே தெரியாத்த ஒருத்தர்கிட்டே எப்படி வேலை வாங்கிரது…

அப்படீன்னு சொல்லியிருந்தேனில்லையா???…

இது கொஞ்சம் இக்கட்டான (ஆனால் நியாயமன) கேள்வி தான். பதில் சொல்லரது சிரமம் தான்... இதுக்கு பதில் சொல்லரதுக்கு முன்னனடி.. ஒரு “Virtual Asssistant” ன் கண்ணொட்டத்திலிருந்து இந்த கேள்வியை பார்க்கணும். ஏன்னா இங்கிருந்து பதிவு ரயில் தண்டவாளம் மாதிரி parlell ஆ போகும்.

VA என்றால் யாரை குறிப்பிடும்:-

VA ன்னா மிஷிண் இல்லை, வெற்று கிரகத்திலிருந்து வந்த ஜந்து இல்லை..… உங்களையும் என்னையும் போல ரத்தமும் சதையும் உள்ள மனுஷங்க தான்.

VA ன் குணாதிசயங்கள்:-

அவருடைய துறையிலே திறமை மிக்கவராக இருக்க வேண்டும்.
( ஒரு VA தன்னை எப்படி வலையுலகில் அறிமுகப்படுத்திக்கணும்னு வரும் பதிவுகளில் சொல்லறேன்)

உதா 1: - Photoshop லே வித்தை காட்டரவ்ங்க “Graphic designer” ஆக தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ளலாம் .. இவருக்கு என்னமாதிரியான வேலை குடுக்கலாம் …. Logos , Banners , icons ன்னு ஆரம்பிச்சு… Brochures , Flyers, website ன்னு பெரிய லெவெல் வரை குடுக்கலாம் .Flash லெ கில்லாடின்னா ஸ்டிரைட்டா webdesign , Conceptualised demo

உதா 2: - எந்த ஒரு விஷயத்தையும் வலைபோட்டு தேடி கண்டுபிடிக்கும் திறமை உங்களுக்கு இருந்ததுன்னா.. நீங்கள் “Web research Consultant / assistant” அப்படீன்னு ஆறிமுகப்படுத்திக்கலாம்… இதில் உங்களுக்கு ஓரளவுக்கு Excel sheet - Data validation பண்ண தெரிஞ்சா உபயோகமா இருக்கும்…( இதுக்கேல்லாம் கூடவா காசு குடுப்பாங்கன்னு நினைக்கதீங்க… பல கம்பனிகளுக்கு அவங்க competitors பத்தின Reserch material தேவையா இருக்கு… ஆபீஸ் பசங்களை பண்ண சொன்னா எங்கே தாவிடுவாங்களோன்னு முன்ன பின்னே தெரியாத்தவங்களை தான் பண்ண் சொல்லுவாங்க)

உதா 3: - உங்களுக்கு தடையில்லா இண்டர்நெட் வசதியும்.. தடங்கல் இல்லாம குறைந்த பக்ஷம் 4 – 5 hrs இணையதளத்தில் இயங்க முடியும்ன்னா நீங்க.. “Back office support” என சொல்லப்படும் Email Response handling , Customer support ( Voice or text உங்க விருப்பம்), Data consolidation போன்ற வேலைகளை தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

உதா 4: - அட.. உங்களுக்கு பதிவு தான் எழுத தெரியும்ன்னே வசுக்குவோமே… நீங்க Blog writer ன்னு அறிமுகம் என்ன தண்டொராவே கொட்டலாம் (ஆனா பெரும்பாலான blog writing projects எல்லாம் ஆங்கிலத்திலே இருக்கும்)..

உதா 5: - :- அட இதுலே எந்த திறமையும் என் கிட்டே இல்லைன்னு நீங்க நினைச்சா கூட “copy paste” பண்ணுவீங்க இல்லையா.. உங்களுக்காக “Data Entry” வேலை காத்துகிட்டு இருக்கு.

Things are easily said than done.. ன்னு சொல்லறா மாதிரி.. மேலே சொல்லியிருக்கும் உதா எல்லாமே மேலோட்டமான பார்வைக்குதான். எந்த வேலையுமே சுளுவா அமையாது.. சுலபமா முடியாது.. அதாதுக்கு தகுந்த மாதிரியான சவால்களை நீங்க சந்திக்க வேண்டியிருக்கும்.

மறுபடியும் சொல்லறேன்… ஒரு VA தன்னை எப்படி அறிமுகப்படுத்திக்கணும்ங்கிரது ரொம்ப ரொம்ப ரொம்பவே முக்கியம்… ஏன்னா இந்த (சுய) அறிமுகம் தான் உங்கள் Virtual Assistant Career ( career னு சொல்லும்போது லைட்டா எடுத்துக்கதீங்க… ஏன்னு இந்த தொடர் படிக்க படிக்க உங்களுக்கே தெரியவரும்)…ஐ நிர்ணையிக்கும்.... VA க்கான வேலை இருக்கு, சரியான ஆள் தேவைன்னு தேடுரவங்க உங்க அறிமுகத்தை வச்சே திறமைசாலியா… இல்லை தருமிசாலியா ( அதாங்க ...“திருவிளையாடல் தருமியா “ ன்னு )கண்டுபிடிச்சுடுவாங்க.

(தொடரும்…)
பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2

Virtual Assistant ( பாகம் 1)–அறிமுகம்

2008-06-11T16:28:00.005+05:30

பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2
பீடிகை:-
இது ஒரு வேலை வாய்ப்புக்கான பதிவு…“வேலை வாய்ப்பு” ன்னு சொன்னாலே .. சண்டை, சச்சரவு, Partiality, பாகுபாடு.. எல்லாமே கூடவே வரும். இருந்தாலும், புது புது வேலைகள் உருவாகிட்டு தான் இருக்கு, அதுக்கான போதியத் திறமைகள் (skilled talents) குறைவாத் தான் இருக்கு.

இந்தப் பதிவு “இந்தத் துறை நல்லதா? - அந்தத் துறை நல்லதா? – இவங்க வேலயை அவங்க தட்டி எடுத்துகிட்டாங்க - திறமைசாலிகளுக்கும் வர்ணாசிரமத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம்”… இப்படி எதையுமே முன்வச்சு எழுதப்படலை. அதனால இது மாதிரி பின்னூட்டம் போட விருப்பமுள்ளவங்க , டைம்-பாஸ்க்கு படிங்க போதும். பதிவை பற்றியோ அல்லது.. அதில் இருக்கும் கருத்தை பற்றி ஏதாவது சொல்லணும்ன்னு/ கேக்கணும்ன்னு விரும்புறவங்க தாராளமா பின்னூட்டம் போடலாம்.. எனக்கு தெரிஞ்ச வரையில் நானும் பதில் போடறேன்.

பதிவு:-
எல்லாரும் Personal Assistant அதாவது PA கேள்விப்பட்டிருப்பீங்க… இது என்ன புதுசா Virtual Assistant ன்னு தானே யோசிக்கறீங்க… சுருக்கமா சொல்லணும்னா “இணையதளம் மூலம் நமக்காக வேலை செய்யும் நபரை Virtual Assistant ன்னு சொல்லலாம்”….இன்னும் விளக்கமா சொல்லணும்னா… எல்லா வேலையும் எல்லாராலையும் செய்யமுடியாது. ஆதனாலே தான் ஒரு ஆபீஸ்லே பல துறைகளை சார்ந்தவர்களை வேலைக்கு வச்சுக்கிறாங்க…., சில வேலைகள் “எப்பொழுதுமே” இருப்பதில்லை ( அப்பப்போ இருக்கும்—அப்பப்போ இருக்காது)…சில நேரத்தில் வேலை செய்யும் நபர்கள் குறைவாக இருந்தால் ஒருத்தருக்கே பல பொறுப்புகள் நிர்வகிக்கவேண்டிய கடாயம் இருக்கும்.

உதா:- நீங்க ஒரு சுயதொழில் வியாபாரி. ஒரு சராசரி ஆபீஸ்ன்னு எடுத்துகிட்டா.. உங்களுக்காக 3 – 5 பேர் வேலை செய்வாங்க… இதிலே ஒருத்தருக்கே 2- 3 பொறுப்புன்னு இருக்கும். ஒண்ணுக்கொண்ணு சளச்சதில்லை.. எதையுமே புறக்கணிக்கவோ , அல்லது அலட்ஷியப்படுத்தவோ , அல்லது தள்ளிப்போடவோ முடியாது. நிஜமா சொல்லுங்க.. இப்படிப்பட்ட சூழலில் எல்லா வேலயும் திட்டமிட்ட படி நடக்குதா ??.. கண்டிப்பா இருக்காது…( இதுக்காக யாரையும் குற்றம் சொல்லலை….)

ஒரு நாள் பொழுதில் சுமார் 9 – 7 ( சில நேரம் 8.30 – 10) வரை தான் ஒருத்தரால வேலை பண்ண முடியும். ஆதுக்கு அப்புறமும் வேலைய்யை வீட்டுக்கு எடுத்திக்கிட்டு போய் நாளை காலையிலே முடிச்சுகிட்டு கொண்டுவா ( ஸ்கூல் டீச்சர் ஹோம்வர்க் குடுக்கரா மாதிரி) ன்னு சொன்னா… நடைமுறக்கு சரிவராது… இந்த வேலைபார்க்கும் நேரத்திலேயும் அவரால முழுசா வேலை செய்ய விடறாங்களா… .. நடு நடுவிலே தொலைப்பேசி, மீட்டிங் , அப்பப்போ தம் வேறே அடிக்கணும்… ( இதெல்லாம் நடைமுறையிலே இருக்கிர விஷயம்)…. இவ்வளவும் இருக்க… 2 – 3 பொறுப்புகள் சுமக்கணும்ன்னு வரும்போது… Efficiency Level குறையும்… இது சம்பந்தப்பட்ட வியாபரத்தை பாதிக்கும்.. இல்லையா ??

அந்த மாதிரி நேரத்தில்.. நீங்கள் ஒரு Virtual Assistant ன் உதவியை நாடலாம்.

சரி.. இப்போ உங்களுக்கு ஒரு Virtual Assistant ன் உதவி தேவைங்கிர ஒத்துத்தீர்ப்புக்கு வந்திருக்கோம். ஆடுத்ததா உங்க மனசிலே வரக்கூடிய கவலை என்னவா இருக்கும்..?
நாம ஒழுங்கா அப்பளிக்கேஷண் பார்த்து, இண்டர்வ்யூ பண்ணி, சம்பளம் போட்டு வேலைக்கு வச்சாலுமே சரியா வேலைபார்க்க மாட்டேங்கறாங்க.. இதிலே…. முன்ன-பின்னே பார்க்காம, யாரு என்ன ஏது ன்னு எதுவுமே தெரியாத்த ஒருத்தர்கிட்டே எப்படி வேலை வாங்கிரது… அவருக்கு சம்பளம்ன்னு என்னத்த – எப்படி குடுக்கிறது… காசை வாங்கிகிட்டு வேலைய்யை முடிக்காம போ்னா.. நடுக்காட்டிலே விட்ட மாதிரி இருக்குமே… .. இப்படி நீங்க ஒரே மூச்சில் கேட்க்கும் கேள்வி ஒவ்வொண்ணுக்கும் பக்கம் பக்கமா பதில் ( பதிவு) எழுதலாம்.. lets handle one thing at a time.

பாகம்1 | பாகம் 2 | பாகம் 3 | பாகம் 4.1 | பாகம் 4.2

திக்கும் தெரியலை !... திசையும் தெரியலை !!

2008-06-05T11:33:00.002+05:30

“திக்கு தெரியாத்த காட்டிலே கண்ணை கட்டி விட்ட மாதி” ன்னு சொல்லுவாங்க இல்லையா.. அந்த மாதிரி தாங்க இப்போ நான் இருக்கேன்.. ஊரும் தெரியலை.. பாஷையும் புரியலை… ஆமாங்க… ஜர்மனியிலிருந்து தான் இந்த பதிவெழுதறேன்.. இன்னும் 2 வாரம் இங்கே தான் டேரா.. (பதிவெழுத தீனி கிடைக்குதா பார்க்கலாம்.) .. ஊரு விட்டு ஊர் வந்து சேர்ந்ததே ஒரு பெரிய கதை… அதை தான் இங்கே சொல்லப்போறேன்..

பங்களூரிலிருந்து .. ( புது airport போகணும்ன்னு 8.00 மணிக்கெல்லாம் கால்டாக்ஸி வந்தாச்சு… )….ராத்தி 2 மணி ஏரோப்பிளேன்.. புடிச்சு ( ஏதோ செண்ட்ரல் ஸ்டேஷண்லே டிரைன் பிடிக்கராமாதிரி ன்னு சொல்லலாம்… இப்பெல்லாம்.. airport கிட்ட தட்ட ரெயில்வே ஸ்டேஷண் மாதிரி ஆயிடுச்சு )… பிரான்க்பர்ட் ( Frankfurt) க்கு காலங்கார்த்தால 8 மணி.. (அதாவது.. தோராயமா.. நம்ம ஊர் நேரப்படி 11.30 இருக்கும்…. ) வந்து சேர்ந்தோம்… சேந்தோமா… .. ம்ம்

எங்கே போகணும்.. எப்படி போகணும்.. ன்னு sign board ஐ பார்த்தா… ஒரே திகில்… எல்லாம்… ஜர்மன் பாஷையிலே எழுதி இருக்கு… அக்ஷரம் என்னமோ ஆங்கிலமா இருந்தாலும்.. படிச்சா… ஒரு எழவும் புரியலை.. சரி.. நம்ம கூட பங்களூரிலிருந்து வந்தவங்க கிட்டே “யாவு கடே ஹோக பேக்கு” …. அதாங்க.. “எந்த பக்கம் போகணும்”.. ன்னு கேட்டு , விசாரிச்சு.. ஒருவழியா passport clearance முடிச்சு, சாமான் எல்லாம் பொறுக்கி டிராலியிலே வச்சுகிட்டு… இனிமே ரெயில்வே ஸ்டேஷண் எங்கே … ன்னு யாரை விசாரிக்கலாம்ன்னு அக்கம் பக்கம் பார்த்தோம்..

என்ன இது.. பிளேன்லே வந்து இறங்கிட்டு.. ரயில் தேடறேனே…ன்னு கண்ப்யூஸ் ஆகாதீங்க.. நாங்க போகவேண்டியது.. “ந்யூரன்பர்க் - Nurnberg”.. இந்த இடத்துக்கு ப்ளைட்- டிக்கெட் இல்லைன்னு சொல்லிட்டாங்க.. .. ( பங்களூரில் அத்தனை பேருக்கும்… நாங்க கிளம்புபோது தான் ந்யூரன்பர்க் போகணுமா.. ரெண்டு நாள் தள்ளிப்போட்டா தான் என்ன… !!... சே .. நமக்கு நேரம் சரியில்லே !!).. ரெண்டு மணி நேரம் தான்… டிரைன்லே போயிடலாம்ன்னு தான் Frankfurt airport லே .. ரெயில்வே ஸ்டேஷணுக்கு வழி யாரைக்கேக்கலாம் ன்னு அக்கம் பக்கம் பார்த்தோம்.

“இதொ!... ஏர்போர்ட் டிலிருந்து வெளியே போய் ரோட் கிராஸ் பண்ணினா ரயில்வே ஸ்டேஷண் தான்” ன்னு ஒரு புண்ணியவதி சொன்னாங்க..நமக்கு பொட்டி படுக்கை எல்லாம் இருக்கே… டிராலி இல்லாம எப்படி… தலையிலே சுமக்கணமோ!... ன்னு யோசிப்பது மூஞிய்யை பார்த்தே கண்டுபிடிச்சுட்டங்க போல .. “ரயில்வே ஸ்டேஷணுக்கு டிராலியோடையே போகலாம்.., யாரும் ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டாங்க” … ன்னு அவங்களுக்கு தெரிஞ்ச ஆங்கிலத்திலே சொன்னாங்களோ.. இல்லை நாங்க அந்த மாதிரி புரிஞ்சுகிட்டோமா… மொத்ததிலே டிராலிய்யை “தள்ளிக்கிட்டு” வந்துட்டோம்… ம்ம்..

வெளியே வந்து பார்த்தா… எக்கச்சக்கமா பஸ் நிக்குது… என்னடா.. தெரியாத்தனமா… டிரைன் ஸ்டேஷணுக்கு பதிலா பஸ் ஸ்டேஷணுக்கு வந்துட்டோமா… தப்பா சொல்லித்தங்காங்களா.. இல்லை தப்பா கேட்டோமா.. இல்லை தப்பா புரிஞ்சுகிட்டோமா…. ஒண்ணும் புரியலை… மொத்தத்திலே எங்கேயோ தப்பு நடக்குது ( நாங்க இன்னும் நடந்துகிட்டே இருக்கோமில்லே ! ! ! )… ன்னு மட்டும் தெளிவாயிடுச்சு.

சரி, அப்படி ஓரமா… ரெண்டு நிமிஷம் வெயிட் பண்ணலாம்… மக்கள் எந்த பக்கம் எல்லாம் போகறாங்க ன்னு கவனிக்கலாம்ன்னு பார்த்தா… அவன் அவன் வறான்… பஸ்ஸிலே ஏறி போய்கிட்டே இருக்கான்… இன்னும் சில பேர் கூட்டமா வறாங்க… ஏதோ ஊர் பெயர் எல்லாம் சொல்லறாங்க ( நமக்கு ந்யூரன்பர்கை விட்டா … எல்லா பெயரும் புதுசா இருக்கு…. ஆனா நமக்கு போகவேண்டிய ஊர் பெயர் மட்டும் யாரும் சொல்லரா மாதிரி தெரியலே !! )…. கூட்டமா வந்த மக்கள்ஸ் … ஒரு கூடு மாதிரி இருக்கிர ஏதோ ஒண்ணுக்குள்ளே போகறாங்க… ( உள்ளே போனவங்க யாரும் நாங்க நின்னு பார்த்த வரைக்கும் … திரும்பி வரவே இல்லை … !!.... ஏதாவது .. அலாவுத்தீன் குகையா இருக்குமோ !! … இது நான்.. மனசுக்குள்ளே )

இப்படியே நின்னா.. வேலைக்காவாது… பாஷை புரியுதோ.. இல்லையோ.. “ந்யூரன்பர்க் – ந்யூரன்பர்க்” ன்னு கூவி கூவி வழி கேக்க வேண்டியது தான்ன்னு முடிவு பண்ணிட்டோம். அப்போ எங்களை கடந்து ஒரு அம்மணி போனாங்க.. நான் கையிலே ஹோட்டல் விலாசம் வச்சுகிட்டு.. பரதாநாட்டியம் அபினயம் எல்லாம் காமிச்சு.... “How to go – Nurnberg” ன்னு கேட்டேன்.. என் மூஞ்சிய்யை பார்த்தே “Are you from India, I am also Indian , from Punjab” ன்னு அவங்க சொல்லி வாய் மூடலை.. போன உசிரு திரும்ப வந்தது.

“பெஹன் ஜீ.. கியா ஆப் ஹமாரெ மத்த் கரேங்கே ??”… ன்னு நம்ம ராஷ்டிரபாஷையிலே கேட்டு விசாரிச்சு, இன்னும் சொல்லப் போனா… அவங்க சொல்ல சொல்ல.. நான் எழுதி வச்சுக்கிட்டேன்.. அடுத்ததா மாட்டரவங்களுக்கு ஹிந்தி போய் இங்கலீஷ் கூட தெரியலைன்னா என்ன பண்ண .. முன்னே ஒரு கூடு மாதிரி ஒண்ணுக்குளே மக்கள் போனாங்கன்னு சொன்னேன் இல்லையா… அது தான் ரயில்வே ஸ்டேஷணுக்கு போகிர படிக்கட்டாம்…( என்னத்தை சொல்ல… இடுப்பிலே குழந்தயை வச்சுகிட்டு ஒருத்தி ஊரெல்லாம் தேடினாளாம் )… நமக்கு படிக்கட்டிலே டிராலியோட இறங்க முடியாதே… “கொல்லப்புறமா” லிப்ட் பக்கம் கூட்டிக்கிட்டு போய் டிராலியோட சாமான் ஏத்தி டா-டா சொல்லி வழியனுப்பினாங்க… “மேரா பாரத் மஹான்”

ரயில்வே ஸ்டேஷண் பார்த்தா… நம்ம ஊர் ஏர்ப்போட் ரேஞ்சுக்கு இருக்கு. ஒரு பக்கம் பிரமிப்பா.. “ஆ” ன்னு பார்க்க .. இன்னொரு பக்கம்.. டிகெட் கவுண்டர் எங்கே ன்னு தேட…. மக்கஸ் ஒரு மாதிரியா பார்க்கறாங்களோன்னு சந்தேகம் வந்துடுச்சு. அப்படி- இப்படி ன்னு கேட்டு விசாரிச்சு டிக்கட்டும் வாங்கிட்டோம்… ஏதோ ந்யூரன்பர்க் ன்னு மட்டும் தான் சொன்னேன்.. டிக்கட் குடுத்திட்டார். டிக்கெட் வாங்க எங்களுக்கு பக்கத்திலே ஒரு தமிழர் தான் இருந்தார். அவர் ஏதோ காண்பிரன்ஸுக்கு ஸ்ட்டுட்கார்ட் (Stuttgart) போகறார். முடிஞ்ச வரையில் கூடவே வந்து பிளாட்பாரம் எல்லாம் காட்டி. குடுத்து.. அவர் டிரைன் புடிக்க போயிட்டார் ..”வாழ்க தமிழ்”….

சாமான் எல்லாம் ஜர்மன் TTR தயவுலே ஏத்தி, அடுத்த ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு அக்கடான்னு சாஞ்சுட்டோம். ஒரே அசதி, குட்டி தூக்கம் கண்ணை சுத்தி சுத்தி வருது.. ஆனாலும்.. பாஷை தெரியாத்த ஊரிலே இறங்கவேண்டிய ஸ்டேஷணை விட்டுட்டா…. திக்கு திசை தெரியாம முழிக்கணுமேங்க கவலை.. ஸோ… தூக்கத்தை கலைச்சு… “இயர்க்கை சூழ்ல்” எல்லாம் ரசிச்சுகிட்டே பிராயணம் பண்ணினோம். ஊரிலிருந்து கிளம்பர அவசரத்திலே கேமிராவை ஹேண்ட்-பாக் லே போடாம… பொட்டிக்குள்ளே வச்சிட்டேன்… இல்லைனா… நாங்க பார்த்த அந்த ரம்யமான காட்சியெல்லாம் உங்களுக்கும் காட்டியிருக்கலாம்.

நம்ம பஸ் கண்டெக்ட்டர் எல்லாம் சொல்லுவாங்க , ஞ்யாபகம் இருக்கா… “அடுத்த ஸ்டாப்பிலே இறங்கரவங்கெல்லாம் முன்னாடி போய் நில்லுங்க “… னு… அது மாதிரி இங்கே டிரெயின்லே அடுத்த ஸ்டேஷண் வரதுக்கு 10 நிமிஷம் முன்னாடியே எழுதிக்காடும்… “இன்ன ஸ்டேஷண் வர இன்னும் இத்தனை நிமிஷம் இருக்கு”..ன்னு.. நம்ம ஸ்டேஷண் பெயர் போட்ட உடனே… ஒவ்வொரு சாமானா கதவுகிட்டே வச்சு இடம் புடிச்சுட்டோம்… விசாரிச்சத்திலே :-? ஒவ்வொரு ஸ்டேஷலேயும் 2 நிமிஷம் தான் நிக்குமாம்.. எங்க லக்கேஜை பார்த்து சிலபேர் பக்கத்து கோச்சுடைய கதவுக்கு போயிட்டாங்க..

சரி… ஒருவழியா.. நாங்களும்.. சாமானும் பத்திரமா இறங்கியாச்சு. அடுத்தது… இன்னொரு டிராலிய்யை தேடி, ஹோட்டலுக்கு வழி / டாக்ஸி கேட்டா… “ரொம்ப கிட்டே தான் இருக்கு..நடந்து போனா 15 நிமிஷம் தான்… டிராம் Tram லெ ரெண்டே ஸ்டேஷண் தான்…. இதுக்கு ஏன் டாக்ஸியெல்லாம் கேக்கறீங்க.. சீ சீ.. உங்களுக்கு ஏன் வீண் சிலவு”..( பார்த்திங்களா… நம்க்கு வீண் செலவு வைக்கக்கூடாதுன்னு எவ்வளவு கரிசனம்)… ன்னு Service Desk லே சொல்லறாங்க.( இவங்க கொஞ்சம் நல்லாவே ஆங்கிலம் பேசறாங்கப்பா…).. அப்புறம் நிலமையை விளக்கி சாமான் எல்லாம் காடினப்புறம்… டாக்ஸிய்யை காட்டி சொன்னார்..

சரியா 5 நிமிஷம் தான்.. அம்மணி ( இது லேடீஸ் டாக்ஸிங்கோ!!) கரெக்ட்டா… ஹோட்டல் வாசலில் கொண்டுவந்து விட்டுட்டாங்க… அப்புறம்.. check-in தான்.. ( இப்போ மணி மத்தியம் 2.00 இருக்கும் )… அசதி தான்.. தூக்கம் தான் … சரி.. குட்டி தூக்கம் முடிஞ்சு மணி பார்த்தா.. 4.30. .. ன்னு காபி – டிபன் என்ன பண்ணலாம்ன்னு யோசிச்சுகிட்டே டிவி போட்டா… நாங்க நினைச்சா மாதிரி சாயங்காலம் 4.30 மணி இல்லை…. இது அடுத்த நாள் விடியர்க்காலை 4.30 மணி…

டிஸ்கி :- ஒரு நாளைக்கு ஒரு தபா தான் ஹோட்டல் கணினியில் இண்டர்னெட் யூஸ் பண்ண முடியும் ( மத்தவங்களுக்கும் சான்ஸ் குடுக்க வேண்டாமா… ) ஆதனால.. உங்க பின்னூட்டம் தாமதமாக தான் பிரசுரிக்கப்படும்… என் பதில் பின்னூட்டம் laptop லே எழுதி ( அதிலே தானே எ-கலப்பை இருக்கு)… thumb Drive லே காப்பி பண்ணி தான் போடணும்.. ஸோ… காலதாமதம் இருக்கும் கண்டுக்காதீங்க… என்ன சரியா ? ?

ஈ -- பெயர் வந்த கதை, பாட்டி சொன்னது !!!

2008-05-07T12:13:00.006+05:30

ஈ மொய்ச்ச பண்டத்தை திங்காதேன்னு பெரியவங்க சொன்னா சின்னப்பசங்க கேக்கமாட்டங்கன்னு எங்க பாட்டி ஒரு கதை சொல்லுவாங்க.. அது "ஈ" க்கு எப்படி ஈ-ன்னு பெயர் வந்ததுன்னு ஒரு கதை.. அந்த கதையிலெ ஒரு ஈ எங்கெல்லாம் போய், யார் யார் கிட்டே எல்லாம் "என் பெயர் என்ன ? ?"... ன்னு கேட்டுச்சாம்.. கடைசீயிலே ஒரே ஒரு மிருகம் தான் சரியா சொல்லிசாம்.. அப்போ கதை கேப்போமா !!!

..ஒரு நாள் தூங்கி எழுததும்.. நம்ம "ஈ" க்கு அதனுடைய பெயர் மறந்து போச்சு..
அப்போ.. ஒவ்வொருத்த்ரா பார்த்து "என் பெயர் என்ன ??? " ன்னு கேட்டுச்சாம்.. !!

யார் யார் கிட்டேயெல்லாம் கேட்டுச்சு தெரியுமா ? ? ?
இதோ சொல்லறேன்.. கவனமா கேளுங்க..

அக்கம் பக்கம் பார்த்ததிலே..
பக்கத்திலெ இரு கன்னுகுட்டி இருந்துச்சாம்
அது கிட்டே போய்..என்ன சொல்லிச்சு தெரியுமா ? ? ?

கொழ கொழ கந்னே..
கன்னும் தாயே .... ( இது அம்மா பசு )
கன்னு மேய்க்கும் இடையா .. ( இது மாடு மேய்க்கும் பைய்யன்)
இடையன் கைய் கோலே.....(இது மாட்டுக்கார பைய்யன் கைய்யிலே இருக்கும் கோல்)

கோல் இருக்கும் கொடி மரமே ... (இது கொடி மரத்திலே மேலே கட்டி வச்சிருப்பங்களே !)
கொடி மரத்தின் மீது இருக்கும் கொக்கே ...( இது அந்த் கொடிமரத்திலே இருக்கும் கொக்கு )
கொக்கு வாழும் குளமே

குளத்தில் இருக்கும் மீனே
மீன் பிடிக்கும் வலையா... ( இது மீன் பிடிக்க வலைப்போட்டவர்)
வலையன் கைய் சட்டி... ( இது அவர் மீன் சமைச்சு சாப்பிட வச்சிருக்கும் சட்டிப்பானை)

சட்டி செய்யிர கொசவா... (இது சட்டிப்பானை எல்லாம் செய்து கொடுப்பவர்)
கொசவன் குண்டெடுக்கும் மண்ணே... ( சட்டி- பானை எல்லாம் பண்ண அவர் மண் எடுக்கும் இடம்)

மண்ணில் வளரும் புல்லே
புல்லு தின்னும் குதிரே...
என் பேயர் என்ன.. ? ? ?

அப்போ குதிரை தான்... உன் பெயர் "ஈஈஈஈஈ".... ன்னு சொல்லிச்சாம்

இப்போ தெரியுதா.. ஒரு ஈ.. எங்கெல்லாம் சுத்திட்டு வந்திருக்குன்ன்னு..
அதனாலதான் சொல்லரது.. "ஈ" மொய்ச்ச பண்டத்தை சாப்பிடக்கூடாதுன்னு..
என்னா.. இப்போ புரிஞ்சுதா..

எழுதினா தப்பு இருக்கும்ன்னு.. சொல்லி காட்டியிருக்கேன்..
கேக்கும்போது.. அவங்க அவங்க பாட்டி குரலை கற்பனை பண்ணி கேக்கணும்..
அப்போ தான்.. "உம்".. கொட்டுவீங்க !!!

ஏதோ என் ஆதங்கத்தை சொல்லறேன் !!!

2008-03-12T16:13:00.003+05:30

பத்திரிகை,(hard copy / online) படிக்கும் பழக்கம் உண்டா ?, என்ன மாதிரியான கட்டுரைகள் படிக்க பிடிக்கும் உங்களுக்கு ? ஒரு குறிப்பிட்ட பத்திரிகைய்யை எடுத்துக்கொண்டால் அதில் என்ன மாதிரி கட்டுரைகள் வரவேண்டும்ன்னு எதிர்பார்க்கரீங்க ?..ஏன் கேக்கறேன்னா... இப்போ கல்வி / கணினி / சமயல் / பங்கு சந்தை/ புகைப்ப்ட கலை அப்படீன்னு ரகம் ரகமா வரும் பத்திரிகையிலே அதாது சம்பந்தபட்ட கட்டுரை வரது நியாயம் தான்.

அது என்ன பெண்கள் பத்திரிகையிலே மட்டும் கோலம், அழகு கலை, சமயல், வீட்டு மற்றும் பிள்ளை பராமரிப்பு ன்னு மட்டுமே கட்டுரை வருது. பயணக்கட்டுரைன்னு ஒண்ணு ரெண்டு வந்தா கூட பெரும்பாலும் கோவில் / கச்சேரி / திருவிழான்னே வருது. இங்கே சொல்லியிருக்கும் ஒரு விஷயமாவது தொடர்ந்து ஏதாவது "ஆண்கள் - பத்திரிகையிலே" வருதா சொல்லுங்க. அதிலெ பெரும்பாலும் பிரபலமா இருக்கிரது பங்குசந்தை , automobile - bike க்கான தனிப்பட்ட தொடர் கட்டுரைகள், புகைப்படக்கலை ,high-end fitness regime க்கான பயிர்ச்சி முறை மற்றும் சாதனங்கள், adventure sports, ன்னு தான் பிரபலமா இருக்கு.

ஏன் ஆண்கள்-பத்திரிகையிலே "10 min ல் உப்புமா செய்வது எப்படி" ன்னு போட்டா உபயோகமா இருக்காதா ? அதே மாதிரி பெண்களுக்கான பத்திரிகையிலே, "ஒரு நல்ல car - 2 wheeler தேர்ந்த்டுப்பது எப்படி" ன்னு , டீடைல்லா பதிவு போட்டா பெண்களுக்கு பிடிக்காதுன்னு எண்ணமா ?.

பத்திரிக்கைகள் குறித்து நான் பார்த்து - படிச்சு - புரிஞ்சுகிட்டது தான் இங்கே சொல்லறேன். பெண்களுக்காக பத்திரிகைன்னு தனிப்பட்ட முறையிலே ஆரம்பிச்ச காலகட்டத்திலே வாசகர்கள் .. மன்னிக்கணும்.. வாசகிகள் எல்லாருமே House Wives தான். அப்போ பெண்கள் வேலைக்கு போவது என்பது அச்சதோடவும் சந்தேகத்தோடவும் பார்த்த்து சமுதாயம். ஆதனால, வீடே கதின்னு இருந்தவங்களுக்கு பொழுதுபோக்கு மட்டுமில்லாம, வீடுங்கிர உலகத்திலே அவங்க திறமைய்யை வெளிப்படுத்த தோதா.. கைவேலை - எம்பிராயடரீ - பராமரிப்பு அப்படீன்னு கட்டுரைகள் வந்ததும் இல்லாம, கலை இலக்கியம் ன்னு ஆர்வமுள்ள வாசகர்ளுடைய கவிதையும் கட்டுரையும் பிரசுரம் பண்ணினாங்க ( இன்னமும் பண்ணிகிட்டு இருக்காங்க). இதனால வீட்டை விட்டு வெளியே போகாமலேயே அவங்களுக்கு ஒரு அங்கீகாரமும் மரியாதையும் கிடைச்சுது.

அடுத்த காலகட்டத்துக்கு வருவோம், பெண்கள் வேலைக்கு போவதை சந்தேகக்கண் விடுத்து, மரியாதையுடன் (with respect) பார்த்த சமுதாயம்.இங்கே (சில விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய பெண்களை தவிர) பலருக்கு வேலைக்கு போவது ஒரு கட்டாயமா இருந்தது. வேலைக்கு போகும் பெண்கள் எல்லாருமே "கெட்டவள் - ராங்கிக்காரி - திமிர் பிடித்தவள்" அப்படீங்கர எண்ணம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா விலகர காலகட்டம் இது. இந்த பெண்களும் அதே பெண்களுக்கான பத்திக்கைகள் தான் படிக்கராங்க. காலம் மாற ஆரம்பிச்சுடுச்சு, ஆனா பத்திரிக்கைகளின் content லே பெரிசா எதுவும் மாற்றம் வந்ததா எனக்கு தெரியலை. 4 - 8 வாரத்து ஒரு முறை Time Management குறித்து "பெரிய பதவியில்" இருக்கும் ஒரு பெண் எழுதிய கட்டுரை வரும்.. ஆங்.. ஒண்ணு மட்டும் விடாம சொல்லுவாங்க.. வேலை செய்யும் இடத்தில் சக ஊழியர்களிடமிருந்து சங்கடப்படும்படியான தொல்லைகள் வராம எப்படி நடந்துக்கலாம்".. உண்மையிலேயே உபயோகமானது தான்.

இனி இப்போ இருக்கும் காலகட்டத்துக்கு வருவோம். இப்பேல்லாம் நாம வீட்டிலே ஆண் பிள்ளையும் பெண் பிள்ளையும் பேதம் பார்க்காம நல்ல பள்ளிக்கூடத்துக்கு அனுப்பறது எவ்வளவு சாதாரணாயிடுச்சோ, பெண்கள் வேலைக்கு போவது ரொம்பவே சாதாரண விஷயமாயிடுச்சு. பட்டதாரி பெண் வேலைக்கு போகலைன்னா தான் "ஏம்மா வேலைக்கு போகலை , ஏதாவது பிரச்சனையா??" ன்னு அக்கரையா விசாரிக்கராங்க.3 தலைமுறையிலே சமுதாயத்திலே இவ்வளவு பரிமாண வளர்ச்சி வந்தும் கூட, Print Media லே இந்த வளர்ச்சி பார்க்க முடியலை.

காலேஜ் campus interview லே வேலைக்கு சேர்ந்து, கல்விக்கு எடுத்த கடனை தானே அடைச்சு, ஏதோ சுமாரா bank balance உம் சேர்த்த பிறகு தான் பெண்கள் கவனம் gadgets , 2 wheelers , Cars ன்னு திரும்புது..( சொன்னா நம்புங்க.. 50 லே 5 பேர் கவனம் தான் நகை பக்கம் இருக்கு ) இங்கே இந்த பெண்களுக்கு வழிகாட்டவும், ஆலோசனை சொல்லவும் எந்த பெண்கள்-பத்திரிக்கைகளும் முன்வருவதில்லை. ( இந்த பெண்கள் இணையத்திலேயும், brother அல்லது male colleagues கிட்டேயும் கேட்டுத்தான் தெரிஞ்சுக்கிராங்க). பெண்கள் பத்திக்கைகள் ஏன் "gadget of the week" அல்லது "Is Santro a better choice than Zen, How ?" ,"Legal issues and workplace harassment", அப்ப்டீங்கர விஷய்த்தை குறித்து கட்டுரைகள் பிரசுரிக்கிரதில்லை ?...

பெண்களின் கண்ணோட்டம் மாறினாலும், பெண்கள் குறித்த சமுதாயத்தின் கண்ணோட்டம் மாறினாலும், ஒரு சமுதாயத்தின் பிரதிபலிப்பான "பத்திகை-கண்ணோட்டம்" மட்டும் ஏன் இன்னும் மாறவில்லை. "என்னானாலும் இவள் தானே அடுப்படியில் இருப்பவள்" ங்கிர உள்மன அப்பிப்பராயமா ? ? ?????????

நானா .. நீயா.. நானோவா ?

2008-01-21T14:28:00.000+05:30

ரதன்-டாடா ஒரு லக்ஷம் ரூபாய் மதிப்புள்ள நானோவை அறிமுகம் செஞ்சு எல்லாருடைய பார்வையும் நம்ம பக்கம் திருப்பினது உண்மையாகவே ஆச்சர்யப்படக்கூடிய விஷயம் தான். "ஒரு லக்ஷ்ம் ரூபாய்க்கு தரமான காரா... ஏன்ய்யா.. லூஸாய்யா நீ "... ன்னு (diplomatic) ஆ கேட்டவங்களை ... "என்னையா லூஸான்னு கேட்டீங்க... இது எப்படி சாத்தியமாச்சுன்னு யோசிச்சு யோசிச்சு நீங்கதான் லூஸா அலையப்போறீங்க "...னு ஒரே வரியிலே "A Promise is a Promise" ன்னு நச்சுன்னு சொல்லி 4 வருஷத்துக்கப்புறம் நிம்மதியா தூங்க போயிட்டார்.தூக்கம் கெட்ட அத்தனை பேரும் ".. ம்ம்.. நாங்க இன்னும் நானோ வை ஓட்டிப்பாக்கலை.. அப்புறமா தான் எதையுமே சொல்ல முடியும் ... இப்போதைக்கு நோ கமண்ட்ஸ் "ன்னு நாசூக்கா சொல்லி நழுவிகிட்டே இருக்காங்க

சரி, இதெல்லாம் பெரிய இடத்து விவகாரம்.. நமக்கெதுக்கு.. நாம ஏதாவது சொன்னாத்தான் எடுபடப்போகுதா ?.. அதனால நம்ம விஷயத்துக்கு வருவோம்.. நாமெல்லாம் மிடில்-க்ளாஸ் ....second hand cycle ஓட்டுறவன் சொந்தமா cycle வாங்கணும்ன்னு நினைப்பான்.. cycle இருக்கிறவன் moped வாங்க ஆசைப்படுவான் , கொஞ்சம் வசதி (மாதக்கடைசீயிலே துண்டு விழவில்லை) வந்ததும்.. "கார் வாங்கணும்" ன்னு ஆசைப்படுவான்.. (ஆசை தானே.. காசா பணமா)... ஆனா என்ன கார் வாங்க ஐந்தாண்டு திட்டம் போட்டு.. அஞ்சு வருஷத்துக்கப்புறம் அதே காருக்கு அதே விலை இருக்கும்ன்னு எதிர்பார்க்க முடியுமா ?.. மனசிலே கார்ன்னு நினைச்சு.. மோபெட்டை / ஸ்கூட்டரை வச்சு சமாளிக்க வேண்டியது தான்.

பாவம் , இவர் என்ன படாடோபத்துக்காகவா கார் வாங்கணும்ன்னு நினைக்கறார்... எப்படியும் ஆபீஸ்லே மாங்கு மாங்குன்னு வேலை செய்யறோம்.. அதுவும் climate சரியில்லைன்னா இவர் பாடு திண்டாட்டம் தான்.. வெய்யில் காலத்திலே வாடி வதங்கி சோர்ந்து போரதும்.. மழையிலே.. ரெயின்கோட்டுன்னு ஒண்ணை போட்டுகிட்டு முழுசா ஈரமாய் வந்து சேருவதும்... நினைச்சாலே சங்கடமா இருக்கு. இவருக்கு தேவை பகட்டு / பந்தா அல்ல.. an all weather vehicle...

எல்லாரும் சொல்லறாங்க.. "ஒரு லக்ஷம்"ங்கிரது எல்லா விதிமுறைகளும் முடிஞ்சு நம்ம அப்பா(வி)சாமி கார் சாவியை வாங்கும்போது குடுக்கப்போற துகையா இருக்காது.. கண்டிப்பா அதிகமா தான் இருக்கும்ன்னு ... இருக்கலாம்.. ஒத்துக்கறேன்.. ஆனா இப்போ அப்பா(வி)சாமியின் கார் வாங்கும் கனவு வெறும் கனவா மட்டுமே இருக்காது.. (என் பைய்யன் கண்டிப்பா கார் வாங்குவான்...ன்னு ஏக்கத்தோட இல்லாம).. அட.. அப்போ இன்னும் கொஞ்சம் முயற்சி பண்ணினா நானேகூட கார் வாங்கலாமே .. னு யோசிக்க வச்சது ரதன்-டாடாவின் நானோ.!!!

எப்போ நம்ம அப்பா(வி)சாமி மனசிலே நானோன்னு நினைச்சதும் ஒரு விதமான தெம்பும் உற்சாகமும் வருதோ.. அப்போ எனக்கு நானோ வெறும் ஒரு நாலு சக்கிர வாகனமா தெரியலை... இது ஒரு motivation.... Willing to run an extra mile" ன்னு ஆங்கிலத்திலே சொல்லுவாங்க..எல்லாரும் அவங்களுடைய இலக்கை நோக்கி போக 100% முயற்சி எடுப்பாங்க.. ஆனால் ஜெயிக்கிறதென்னமோ.. 110% முயற்சி பண்ணினவன் தான்.. அந்த xtra 10% கிட்டதட்ட சூன்யத்திலேயிருந்து எடுத்த மாதிரி இருக்கும்.. ( இந்த அனுபவம் எல்லாருடைய வாழ்க்கையிலே ஏதோ ஒரு கட்டத்திலே நடந்திருக்கும்..re-live that moment)

இந்த கணக்குக்கு போனா ரூவாய்க்கு நாலுன்னு எல்லாரும் நானோவை கூவி கூவி விக்க ஆரம்பிச்சுடுவாங்க.. அப்புறம் ரோட்டிலே மனுஷங்களை விட கார் தான் நிறைய இருக்கும்....... ஏற்கணவே மாசுபட்டு இருக்கும் சுவாசவாயு இன்னனும் மாசுபட்டு போகும்....ன்னும் விஷயம் தெரிஞ்சவங்க சொல்லறாங்க... எனக்கு இவங்களை மாதிரி பெரிய பெரிய பேச்செல்லாம் தெரியாது.. கண்ணுல பார்த்ததை.. மனசுல பட்டதை சொல்லறேன்.. கோவிச்சுக்காம படிங்க... மிடில்க்ளாஸ் மக்கள்ஸ் பஸ்லேயும், அவசரத்துக்கு ஏத்தா போல ஆட்டோலேயும் போவோமுங்க... 10 லே 8 ஆட்டோ சீமெண்ணையிலே ஓடுது.. 2 ஆட்டோ நாம கூப்பிட இடத்துக்கு வரமாட்டங்க.. ( அவங்க போகிர இடத்துக்கு பக்கமா இருந்தா நம்மளையும் ஏத்திக்குவாங்களாம்... நம்ம மேலே ஏத்தாம் இருந்தா சரி ).. பஸ்ஸை சர்வீஸுக்கு விட்டு எத்தனை வருஷமாச்சு ன்னு அதோட புகை கலரை வச்சே சொல்லலாம்

ஓடுரவரைக்கும் ஓடட்டும்.. அப்புறம் ( பஸ் & ஆட்டொ) இதை வேலைக்காவாதுன்னு சொல்லி புதுசா வாங்க வேண்டியது தான்னு நினைக்கிர்றாங்க.. (யாரு இப்படி நினைக்கிறாங்கன்னு நான் சொல்லமாட்டேன்.. நாளையிலுந்து நான் ஆட்டோலேயும் பஸ்ஸிலேயும் தான் போகணும்). ஆனா Private vehicles ஐ பாருங்க.. பெரும்பாலும் எல்லாத்துக்கும் ( 90%) pollution control certificate இருக்கும்.. (PCC ஐ ஒரு standard ஆக எடுத்துக்கோண்டால்)..எனக்கென்னமோ சுவாசவாயு மாசுபட அதிக காரணமா இருக்கிரது சர்வீஸ் பண்ணாத்த ஆட்டோவும் பஸ்ஸும் தான்னு தோணுது...

நம்மூரிலே மகளிர் vote bank எல்லாருக்கும் வேணும்.. இது அவங்களுக்காக :-) பஸ்ஸிலே கல்லூரி /வேலைக்கு போகும் பெண்கள் , சக பிரயாணிகளின் சில்மிஷங்கள் இருந்தாலும் குடும்ப சூழல் காரணமா பல்லைக்கடிச்சு ( safetly pin ஆல குத்தி ... உண்மையிலேயே சேப்டி தான்) காலத்தை தள்ளுறாங்க..கொஞ்சம் வசதி உள்ளவங்க 2 wheeler லே போறாங்க.. ஆனாலும் பயம் தான்..இவங்களுக்கு நானோ ஒரு பாதுக்காப்பு கவசம் மாதிரி ( உடனே ... கார்லே போகும் பெண்களுக்கு ஆபத்தே இல்லையா ன்னு sensus எடுத்து கணக்கு காட்ட புறப்படாதீங்க)..

எந்த ஒரு விஷத்தை எடுத்தாலுமே.. அதுக்கு நல்லதும் இருக்கு கெட்டதும் இருக்கு. நல்லதை சொல்லுறவங்க மத்தியிலே ஒருத்தர் கெட்டதை மட்டுமே சொன்னா அவர் பேச்சு எடுபடாது.. அதே மாதிரி கெட்டதை மட்டுமே பேசுறவங்க மத்திலே ஒருத்தர் மட்டும் என்னதான் நல்லதை சொன்னாலும் அது யாருக்கும் பிரயோஜனப்படாது.. அதுக்கு தான் நம்ம முன்னோர்கள்.. எல்லாருடைய அபிப்பராயத்தையும் கேள்.. ஆனால் உன்னுடைய எண்ணத்தை மட்டுமே செயல்படுத்துன்னு சொல்லியிருக்காங்க..

என்னுடைய அபிப்பராயத்திலே Pros outweights the cons . நானோவால் வரும் நிறை குறைகளை தராசில் போட்டால் நிறை தான் நிறைய இருக்கிறா மாதிரி இருக்கு, உங்க அபிப்பிராயம் என்னவோ ? ?

Billion Beats ல் என் கவிதை

2007-11-29T11:56:00.000+05:30

என்னுடைய முந்தைய பதிவில் Dr. Kalam நடத்தும் Billion Beats ங்கிர பத்திரிக்கை குறித்து சொன்னேனில்லையா.... அந்த பதிவெழுதும் போது இருந்த சந்தோஷம் இப்போ எனக்கு ரெண்டு மடங்காயிடுச்சு.. இருக்காதா பின்னே.. நான் எழுதின கவிதை ஒண்ணு அதிலே பிரசுரமாயிருக்கு

A nation of billion brilliance,
Beats in unison for a want. ....
................Complete poem at Billion Beats

English Poetry லே உங்களுக்கு நாட்டம் இருந்தா 29 Nov 2007 billionbeats Issue 2 ஐ டவுண்லோட் பண்ணி படிக்கலாம்
கலாம் அவருடைய கணக்கு டீச்சரை பத்தி எழுதியிருக்கார்... அப்படியே நம்ம கிட்ட பேசரா மாதிரியே இருக்கு, தொலைனோக்கு பார்வையுடன் 10 வது படிக்கும் குட்டியின் கட்டுரை அருமை... இன்னும் நிறைய இருக்கு.. படிச்சு பாருங்க.. truly inspirational

Billion beats - Shri.Dr.A.P.J.Kalam ன் கனவு உங்கள் கணினியில்

2007-11-16T16:25:00.000+05:30

அரசியல்ன்னாலே ஒதுங்கி போகிறவங்க தான் நம்மிடையே அதிகம் இருக்காங்க... நான் சொல்லரது.. சாதாரண பொதுமக்கள்ஸ்... அரசியல நாட்டம் உள்ளவர்களை அவதூறாக பேசறேன்னு தயவுசெய்து நினைக்காதீங்க.. ஏன்னா... இது ஒரு அரசியல் பதிவு கிடையாது.. அரசியல் சார்ந்த பதிவும் கிடையாது.. ஸோ... "நீயா- நானா... ஒரு கை பார்த்துடலாம் "...ன்னு வரும் வாசகர்களே... இங்கே உங்களுக்கு தீனீ இல்லை... ஸொ.. டாடா.. பை பை

ஆங்.. விஷயத்துக்கு வருவோம்.. நான் என்ன சொல்லிகிட்டிருந்தேன்... ஆ.. ஞாயாபகம் வந்திடுச்சு.. அரசியல்ன்னாலே ஒதுங்கி போகிரவங்க தான் நம்மிடையே அதிகம் இருக்காங்க...இதுக்கு பல காரணம் சொலலாம்.( என்னனு சொன்னா கலவரம் வந்துடும்..). இந்த மாதிரி ஒரு தருணத்தில் தான் திரு.A.P.J.Abdul Kalam நமது 11th குடியரசு தலைவராக நமக்கெல்லாம் July 25, 2002ல் அறிமுகமானார். இதுக்கு முன்னே விஞ்யான துறையை சார்ந்தவர்களுக்கு (Scientific Community) அவரை குறித்தும், அவரது சாதனைகளை குறித்தும் தெரிந்தே இருந்தது. ஆனால், இதெல்லாம் பொதுமக்கள்ஸுக்கு, அவர் குடியரசு தலைவராக வந்தப்புறம் தொடர்ந்த மீடியா கவரேஜில் தான் தெரிய வந்தது...( அட நல்லதுகூட நிறைய நடக்குதுப்பா நாட்டுலே..)

அவர் பதவியில் இருந்த காலத்தில் அவரைதொடர்ந்த மீடியாவை நாமும் தொடர்ந்து வந்தால்.. ஒரு விஷயம் சும்மா நச்சுனு இருக்கும்.. அது தான்.. அவர் அடிக்கடி சொல்லும் "கனவு காணுங்கள்"... (இதை வச்சு எத்தனை பேர் நக்கலடிச்சிருப்பீங்க)... கொஞ்சம் யொசிச்சு பாருங்க..என்ன ஒரு சாதாரண வாசகம்..ஆனால் எவ்வளவு ஆழமான கருத்து... பிரமோஷன்்..ங்கிற கனவோடு தானே நாமெல்லாம் ஆபீஸ்லே மாடா ஒழைச்சு-ஓடா தேயறோம்.... நம்-நம் சொந்த வாழ்க்கையே ஒரு கனவுக்கு பிறகு இன்னொரு கனவுன்னு முன்னேறிக் கிட்டிருக்கோம்.

திரு.கலாமும் கனவு கண்டார்.... தன் வாழ்க்கைங்கிர வட்டத்தை விட்டு வெளியே வர கனவு கண்டார்... வந்தார், ,,,தான் கற்ற கல்வியை நாட்டுக்கு உயபோகமாக பயன்படுத்த ஆசைப்பட்டார்... செய்தார் / செய்துகொண்டே இருக்கிறார்,,,,தான் காணும் கனவை மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள முன்வந்தார்... பதவி காலத்தில் கிராமம்-நகரம் பாராமல் மாணவர்களை சந்தித்தார்.. கன்வுகளை தந்தார்... கனவு காண துணிவை குடுத்தார்.

இப்பெல்லாம் பேப்பர் -டீவீ..ந்யூஸ் எதை பார்த்தாலும் முதல்லே கேக்கர செய்தி ... கொள்ளை - கொலை - ஊழல் எல்லாம் தான். இதெல்லாம் தேவையில்லையா... நாட்டில் நடக்கும் பயங்கரங்களை தெரிஞ்சிகிட்டாதானே நாம ஜாக்கிரதையா இருக்க முடியும்ன்னு நீங்க சொல்லரது எனக்கு புரியுது.. ஆனா.. பக்குவம் அடைந்த நமக்கே சில செய்திகள், சில நேரத்தில் ..நம்மை ஒரு ஆட்டு ஆட்டுதே... பாவம் வளந்து வரும் குழந்தைகள் மனதில் இது எவ்வளவு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் ? ?... அவங்களுக்கு ஏற்க்கணவே... டெஸ்ட் - ஹோம் வர்க் - அஸ்ஸைன்மெண்ட்ன்னு ஆயிரம் டெண்ஷண்.. இதெல்லாம் எதுக்கு பண்ணராங்க (.. இல்லே.. பெற்றோர்களாகிய நாம்... படி-படி ன்னு அதுகளை ட்ரில் வாங்கறோம்)...விஞ்யானியாகவோ -டாக்டரோ - இஞ்சினீயரோ - மீடியா பிரொபஷணலோ - ஏதோ ஒரு துறையிலே தேர்ந்து வரணும்ன்னுதானே... இந்த மாதிரி ஒரு இலக்கை வைத்து அந்த பிஞ்சுகள் முன்னே நடக்கும்போது எத்தனை sucess storeis ஐ எதிர்கொள்ளறாங்க... விரல் விட்டு எண்ணலாம்.... அல்லது தனது சொந்த முயற்சியால் வெற்றிபெற்றவர்களில் நமக்கு எத்தனை பேரை தெரியும் ?.. சொல்லுங்க பார்க்கலாம்.. ... ....

தனது அயரா முயர்ச்சியால் வெற்றி பெற்றவர்களை உலகத்துக்கு வெளிச்சம் போட்டு காட்டவும் , முயற்சி உடையார் - இகழ்ச்சி அடையார்ங்கிர தத்துவத்தை மாணவர்கள் மனதில் ஆழமாக பதிய வைக்கவும் திரு.கலாம் முன்வைத்த கனவை HAL -bangalore ஐ சேர்ந்த சில ஆர்வம்மிக்க படைப்பாளிகள் கொண்ட குழு, முழூ மூச்சுடன் செயல்பட்டு... Billion Beats ங்கிர இணைய-செய்தித்தாளை nov-14 அன்று திரு.கலாமின் அனுமதி -ஆசீர்வாதத்தோடு அவரே துவக்கியும் வைத்தார்...

நான் குடுத்திருக்கும் சுட்டியை க்ளிக்கினால்... அங்கே Billion Beats ன்னு நீங்க பார்க்கலாம்... அதை க்ளிக்கி தற்போதைய இதழை pdf வடிவில் டவுண்லோட் பண்ணி படிங்க... இந்த பத்திரிக்கையில் குறிப்பிட வேண்டிய விஷயம் என்னன்னா... இது முழுக்க முழுக்க sucess stories மற்றும் ... inspirational articles மட்டுமே பிரசுரிக்கும்... ஒரு மூலையிலே கூட... crime and punishment இருக்காது.

இதிலே குறிப்பிடத்தக்க இன்னொரு விஷயம் என்னான்னா... சொந்த முயற்சியால்.. பல தடைகளை தாண்டி சாதிக்க நினைச்சதை சாதிச்ச யாரையாவது உங்களுக்கு தெரியுமா ? ? ?.. அது மற்றவர்களுக்கு தெரியப்படுத்தணும்ன்னு உங்களுக்கு ஆர்வம் உண்டா.. அப்போ.. நீங்க பண்ணவேண்டியதெல்லாம்... சம்பந்தப்ட்ட நிகழ்வை எழுதி billionbeats@gmail.com ங்கிர முகவரிக்கு உங்கள் passport size photo - phone number - address உடன் ஈ-மெயில் பண்ணுங்கள்... ஆசிரியர் குழு அதை கண்டிப்பாக பரிசீலனை செய்து பிரசுரிக்கவும் செய்வார்கள்

திரு. கலாம் கண்ட கனவு நினைவாக.. உங்கள் கனவுகளையும் எல்லாருடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்... உங்கள் நண்பர்கள் வட்டத்துகு திரு.கலாமின் கனவுகளை நினைவாக்க முயற்சிக்கும் இந்த இணையதள-செய்தித்தாளை குறித்து மடல் அனுப்புங்கள் - சாட் செய்யுங்கள்

தீபாவளி கலாட்டா - பாகம் 2 (ஸ்வீட்டும் மருந்தும்)

2007-11-13T13:03:00.000+05:30

தீபாவளின்னாலே.. புது துணிக்கப்புரம் நினைவுக்கு வருவது ஸ்வீட்ஸ்-காரம் தான் ( குட்டீஸ்... உங்களுக்கெல்லாம் பட்டாசு தான் பர்ஸ்ட்ன்னு ஆண்டிக்கு தெரியும்...அடுத்த பதிவு உங்களுக்கு தான் ஓகேவா !!). போன பதிவிலே சொன்ன மாதிரி .. நொறுக்குத்தீனி பண்ணரதுக்கும் வீட்டிலே பெரியவங்க அஜெண்டா போட்டாங்க (.ஹூஹ்ம்... நான் இல்லை... நான் அஜெண்டா போடலை...துணிமணிக்கு அஜெண்டா போட்டு சொதப்பினதே இன்னும் மறக்கலை...இன்னொரு அஜெண்டா பொட எனக்கு தெம்புமில்லே.. நான் இந்த விளையாட்டுக்கே வரலை)..அப்படீன்னு மனசு சொன்னாலும்.. பெரியவங்க பேச்சை பண்டிகை நிமித்தமா தட்ட முடியாம போச்சு

எல்லாருக்கும் பிடிச்ச குலொப்ஜாமுன் ,தனிப்பட்ட விருப்பதுக்கு ரவாலட்டு, மாலாடு , தேங்காய் பர்பி,7-கப் கேக், எல்லாம் ஸ்வீட்ஸ் வகையிரா... காரதுக்கு ரிப்பண் பகோடா , மிக்சர், முள்-முறுக்கு ( முத்துஸரம் ன்னு கூட சிலர் சொல்லுவாங்க), கோட்பளே ( இது கர்னாடகா ஸ்பெஷள்... வளையாட்டம் ரவுண்ட் ரவுண்டா பண்ணி எண்ணையிலே பொரிச்செடுக்கணும்).. மிச்சம் மீதி மாவு இருந்தா அது என் பொண்ணு முறுக்கு சுத்த புக் பண்ணிட்டா... அவளே முறுக்கு சுத்துவாளாம்... (சமீபத்திலே ஒரு கல்யாணத்திலே open kitchen லே 3 பாட்டி முறுக்கு சுத்துரதை பார்த்து களாஸ் demo எல்லாம் நின்னு நிதானமா பார்த்திருக்கா.. அதான்)

இதெல்லாம் செரிக்க icing on the cake மாதிரி தீபாவளி மருந்தும் பண்ணணும்.. யாரும் என் கிட்டே ரெசிபியெல்லாம் கேக்காதீங்க... எனக்கு தெரியாது.. எனக்கு தெரிஞ்சதெல்லாம் குலாப்ஜாமுன் தான்.. க்விக்-அண்ட்-ஈஸி.. நான் பொதுவாவே ஜாமுன் கோலி-ஸைசுக்கு தான் பண்ணுவென்.. என் பசங்களுக்கு 2-3 ஜாமுன் கப்பிலே போட்டு.. சொபாலே உட்காந்து... ஸ்பூண்லே (க்ஷீரா சொட்டாம) சாப்பிடுர பொறுமையெல்லாம் கிடையாது .. கிச்சணுக்கு வந்திட்டு போகும்போதெல்லாம் ஆளுக்கு ரெண்டு ஜாமுன் லபக்-லபக் ன்னு போட்டுக்குவாங்க..இத்னாலே பைய்யன் சட்டையெல்லாம் ஒரே பிசு-பிசு... ஜாமுன் பெருசா இருந்தா..க்ஷீரா (sugar syrup) சட்டைக்கு தான் .. ஸொ... கோலி ஸைசுக்கு பண்ண ஆரம்பிச்சேன்... அவனுக்கும் சாப்பிட confortable ஆ இருக்கு.. எனக்கும் தீபாவளி துணியிலே க்ஷீரா கொட்டுமே ( சொட்டுமே..)ன்னு பயமில்லாம இருக்கலாம்.

இந்த முறை அத்தை க்ளீனா சொல்லிட்டாங்க... குட்டி-குட்டி ஜாமுனெல்லாம் விருந்தாளிகளுக்கு குடுக்க சங்கடமா இருக்காம்.. ஸோ.. 2 செட் பாண்ணணும்... ஒண்ணு.. customised size (என் பசங்களுக்கு).. இன்னொண்ணு...கொஞ்சம் பெரிய சைஸ்.. கல்யாண வீட்டிலே குடுக்கரா மாதிரி... வருஷத்துகு ஒரு முறை தானேன்னு நானும் சரின்னுட்டேன். 3 நாள்ன்னு அஜெண்டாலே பொட்டது... 5 நாளாச்சு எல்லாம் பண்ண... ரிப்பண் பகோடா நல்லா பொரிஞ்சு வர நேரத்திலே காஸ் ஜகா வாங்கிடுச்சு - புது சிலிண்டர் போட்டும் பர்ணர் சரியா எரியலை -.. எல்லாத்தையும் கழட்டி.. க்ளீன் பண்ணி.. மறுபடியும் first லேயிருந்து ஆரம்பிச்சு (இந்த கலாட்டாலே பாதி-வெந்த பகோடா ஈஈஈன்னு இளிக்க.. எனக்கு சுர்ர்ர்ன்னு கோவம் வர)..ஜாமுன் பண்ணும் போதே... பாதிக்கு மேலே காணாம போக ( வேறேன்னா... எல்லாம் வாண்டுகள் திருவிளையாடல் தான்).. அப்புறம் ரெண்டும் தூங்கினப்புறம் ராத்திரி11.00 - 12.30 fresh batch பண்ணி...ஒளிச்சு வச்சு ... எண்ணையிலே பொரிக்கும் போது.. " எனக்கு பார்க்கணும்... எனக்கு பார்க்கணும்ன்னு ரெண்டும் காஸ் பக்கத்திலே வந்து எட்டி பார்க்க -- அத்தைக்கு BP ஏற - முத்துஸரம் சிவந்து போக..கூடவே என் கண்ணும் சிவக்க... நிலமையை புரிஞ்சுகிட்டு.. மாமா ரெண்டு பேரையும் 3 மணி நேரம் டாடா கூட்டிகிட்டு போய் சாயங்காலம் வீடு வந்து சேர்ந்தாங்க.. அதுக்குள்ளே ஒரு வழியா தீபாவளி மருந்தை தவிர மத்ததெல்லாம் பண்ணி டப்பா-டப்பாவா போட்டு உயரமான ஷெல்பிலெ வச்சு - ஹப்பாடான்னு உட்கார்தோம்..

ஒரு 1 மணிநேர பிரேக்குக்கப்புறம் ராத்திரி டின்னர் ஆரம்பிக்கணும்.. இனிமே எதுவானாலும் நாளைக்கு தான்ன்னு முடிவெடுத்தோம். இதுவரை நடந்தெதெல்லாம் வெறும் ட்ரைலர்தான்னு அப்போ எனக்கு தேரியாம போச்சு... எனக்காக ஒரு முழு படம் அடுத்த நான் காத்திருக்குன்னு எப்பவும் குறி சொல்லர கவுளி.. இன்னிகின்னு தீபாவளி ஹாலிடேஸ்க்கு போயிடுச்சு போல

அடுத்த நாள் அம்மா என்ன பண்ணுவாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்க ரெண்டுபேருக்கும் curiosity. ஆனா இதுவரை பண்ணின கலாட்டாவாலே கேட்க்க ஒரு பயம்.. சப்பொர்ட்க்கு பாட்டியை பார்க்க... அவங்க "ஹூம்.. என்ன தீபா.. அப்போ இன்னிக்கி தீபாவளி மருந்தோடா நாம லாலா-கடையை முடிச்சிடலாமா ? ? ?"... ன்னு சொல்லி பசங்களுக்கு ஹிண்ட் குடுக்க.. .."அய்யே.. அந்த மருந்து பண்ணரதிலே என்ன இருக்கு"ன்னு ரெண்டும் விளையாட போயிட்டாங்க... நானும் சரின்னு இஞ்சியெல்லாம் கழுவி - தோலெடுத்து .. போடவேண்டியதெல்லாம் போட்டு ( அதான் சொன்னேனே...டைரெக்ஷண் எல்லாம் அத்தை தான்.. ) அரைச்சு - கிண்டி கிண்டி கை வலிக்க ஆரம்பிச்சிடுச்சு. ஒரு லெவெலுக்கு மேலே என்னாலே சுத்தமா கிண்டவே முடியலை... ( பாவம் வயசான்வங்களை எவ்வளவு தான் வேலை வாங்கிரது)...தோள்பட்டை ரிலாக்ஸ் பண்ணும்பொது என் மைக்ரோவேவ்..."என்ன தீபா.. இந்த ஹை-டெக் யுகத்திலே இன்னும் உருளி-சட்டுகம்ன்னு கிண்டிகிட்டு இருக்கே.. glass bowl லே போட்டோமா... மைக்ரோவேவ் பண்ணினோமா...ன்னு பண்ணியிருந்தா இதுக்குள்ளே பண்ணிய்ருக்கலாமே..."" ன்னு பேசராமாதிரியே இருந்துது.... .. டெண்ஷண் தலைக்கு ஏறி... மைக்ரோவேவ் பேசராமாதியே இருந்தது.. கடாய் + சட்டுகம்.. "அப்போ நாங்க இனிமே வேண்டாமா.."ன்னு மூஞ்சியை தொங்க போட்ட மாதிரி ஒரு பிரமை..I am defenitly hallucinating

ஆஹா... இப்படியும் செய்யலாமே !! ( செய்யலாமா...ன்னு யோசிக்கவே தோணலை)..ன்னு எல்லாத்தையும் பவுளிலே கொட்டி 3 min வச்சேன்.. சூப்பரா திரண்டு வந்தது.. அடடா... கை நோகாம மருந்து கிண்டிடலாம்...ன்னு 3 -3 மினிட்டா வச்சா ரொம்ப நேரமாகுதே.. 5 மினிட் வச்சா.. சீக்கிரம் தீபவளி லேகியம் பண்ணிடலாம்ன்னு ஒரு பேராசையிலே 7 மினிட்ன்னு செட் பண்ணிட்டேன்.. அன்னேரம் பார்த்த்து கிச்சனுக்கு வந்த அத்தை.. என்னமா பண்ணரே ன்னு கேட்க்க.. நான் எனக்கு வந்த brain wave ஐ பெருமையா சொல்லா... "இதை மைக்ரொவேவ்லே பண்ணினா சரியா வருமா... பண்ணினவங்க யாராச்சும் சொன்னாங்களா ? ?"ன்னு க்ராஸ் கொஷ்டிண் கேட்க... "செய்து தான் பார்ப்போமே எல்லாத்துக்கும் பர்ஸ்ட்-டைம்ன்னு ஒண்ணு இருக்கில்லே ""... ன்னு நான் என் தரப்பு வாதத்தை வைக்க... அவங்க சிவாஜி(கணேசன்) ரேஞ்சுக்கு மோவய்கட்டையை தடவி.. "ஹ்ம்.. முதல் முறையா முயர்ச்சி பண்ணரே.. ஒரேடியா 7 min எல்லாம் வேண்டாம் 2 - 3 மினிட் குடு.. போது.. பார்த்து பார்த்து செய்யல்லாம் " ".... ( அனுபவம் பேசுகிரதே.. ஆனா யாரு கேக்கரா...).. "3 மினிட் ன்னா ரொம்ப லேட்டாகும்... 5 மினிட் வைக்கறேன்... சீக்கிரம் முடிஞ்சுடும்.. ஒண்ணும் டெண்ஷணாகாதீங்க..."ன்னு தைரியம் (!!!!!) சொல்லி 5 மினிட் க்கு வச்சேன்... அங்கே தான் பிடிச்சது வினை

5 மினிட்டுக்கப்புறம் மைகிரோவேவ் தன் வேலை முடிஞ்சதுன்னு என்னை கூப்பிட.. நானும் ஆசை ஆசையா போனேன்... நான் 2 மணி நேரமா கிண்டின தீபாவளி மருந்து.. நல்லாதான் திரண்டு வந்தது.. ஆனா.. கரிஞ்சு-கரிக்கட்டையா தீஞ்சு போயிடுச்சு... இதை பார்த்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டு வரதுக்குள்ளே... தீஞ்ச் வாசனை மூக்கை துளைக்க (நேத்து வரை ஸ்வீட்-காரம் கம கமன்னு இருந்த வீடு).. எல்லாரும் "என்ன ஆச்சு.. என்ன ஆச்சு ன்னு " கேட்டுகிட்டே கிச்சண் பக்கம் வர... (தீஞ்ச மருந்தை) பவுளேந்தி நான் பரிதாபமா நின்னுகிட்டிருந்தேன்.

"பாட்டி அப்பவே சொன்னாங்கப்பா .. 2 -3 மினிட் போதும்ன்னு.. ஆனா அம்மா தான் கேக்கலை"ன்னு ரெண்டு வாண்டும் உள்ளது உள்ளபடியே ஒளிவு மறைவு இல்லாம அவர் ஆபீஸிலிருந்து வந்ததும் நடந்ததெல்லாம் ஒண்ணு விடாமா ஒப்பிச்சாச்சு.. ( என் பசங்க பொய்யே சொல்லமாட்டங்க... )...எனக்கு அடடா.. நாம adventerous ஆ எடுத்த ஒரு முயர்ச்சி இப்படி backfire ன்னு வருத்தம்.. 2 மணி நேரமா கிண்டி-கிண்டி வந்த தோள் வலி ... சக்கரை - நெய் - இஞ்சி .. பொருளெல்லாம் பாழாபோச்சேன்னு ஆதங்கம்.. எல்லாம் ஒட்டுமொத்தாமா தாக்க... rest of the day கம்முன்னு இருந்தேன்...எதுவும் பேச எனகிட்டே தெம்பில்லே...

வேறேன்ன... அடுத்தநாள் மறுபடியும் கடைக்கு போய் 200gms இஞ்சி வாங்கி.. எல்லாம்.. ரிபீட் டெலிகாஸ்ட் (மைனஸ் மைரோவேவ்)... கடாய் அண்ட் சட்டுகம் கம்பனியே கதின்னு கிண்டியே செஞ்சோம் (பரிதாபமா இருந்த என்னை பார்த்து அத்தையும் மாமாவும் turn-by-turn அப்பப்போ கிண்டி குடுத்தாங்க)..ஆக... டம்மி க்ளியர் பண்ண சர்வரோக நிவாரிணியா இருக்கும் இந்த மருந்தை 2 முறை பண்ணி தீபாவளிக்கு ஆயத்தமானோம்...

மருமகள்ஸ்... பிளீஸ்.. இனிமே வீட்டிலே பெரியவங்க ஏதாவது சொன்னா...(அத்தை 2 மினிட் போதும்ன்னு சொன்னதை கேட்டிருந்தா... ) அதை மொத்தமா நிராகரிக்கரதுக்கு முன்னாடி.. ஒரு டிரையல் குடுத்து பாருங்க.. இல்லைன்னா.. என் கேஸ் தான்.. அடுத்த பதிவு குட்டீஸ் ஸ்பெஷல்.. அதான் .. பட்டாசு - மத்தாப்பூ- ராகெட் எல்லாம் உண்டு

தீபாவளி கலாட்டா - பாகம் 1 ( புது துணி பரபரப்பு)

2007-11-07T16:58:00.000+05:30

தீபாவளிக்கு முன்னாடி நானும் ஒரு பதிவாவது போடணும்ன்னு தலை கீழா நின்னு பார்த்துட்டேன்.. எங்கே.. நாம ஒண்ணு நினைச்சா.. வேறே ஒண்னு நடக்குது. சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க , கடந்த 3 வாரமா.. நான் பிளான் பண்ணின agenda லே ஒண்ணு கூட நான் நினைச்சா மாதிரி .. நினைச்ச நேரத்திலே நடக்கலை.. என்னமோ எல்லா வேலையும் பொழுது போக-போக.. "நீ என்ன task பிளான் பண்ணரது... அதை நாங்க என்ன அது படியே நடக்கிரது".. ன்னு ஒரே முறண்டு.

போன வீக்கெண்டு எல்லாருக்கும் புது துணி எடுக்கலாம்ன்னு "பிளான்" பண்ணின்னேன்.. ஏதோ நாம காசு / கார்ட் எடுத்துகிட்டு போனோமா.. பசங்களுக்கும் - பெரியவங்களுக்கும் - எங்க ரெண்டு பேருக்கும் புது துணி எடுத்துகிட்டு வந்தோமான்னு இருந்தா ... ஒரே மூச்சில் வேலை முடிஞ்சிருக்கும்... அட அது கூட பரவாயில்லை... shopper's stop மாதிரி ஒரே கடையிலே... பாண்ட்-ஷர்ட்.. புடவை .. ப்சங்களுக்கு பாஷன் பாஷனா டிரெஸ்ன்னு இருந்தா.. 4 மணி நேரம் AC லே காத்துவாங்கிக்கிட்டே மத்தியத்துக்குள்ளே textile shopping முடிச்சிடலாம்ன்னு நினைச்சேன்...{4 மணி நேரம்ன்னு வாய்யைபொளக்காதீங்க... 6 பேருக்கு 4 மணி நேரம் ரொம்ப கம்மி.. அதுவும் 3 லேடீஸ் ( என் பொண்ணையும் சேர்த்து தான் சொல்லறேன்)}... Man proposes God disposes ங்கிரதுக்கு சரியான அர்த்தம் இந்த தீபாவளிக்கு தான் கத்துகிட்டேன்)}

டிபன் முடிச்சு 9.00 மணிக்கு டிரஸ் வாங்க போலாமா.. ன்னு சொன்னது தான் தாமதம்... ஒரே கஜமுஜ-கஜமுஜன்னு எல்லாரும் ஒரே நேரத்திலே பேச ஆரம்பிச்சுட்டங்க.. அப்போ ஒண்ணும் புரியலை... எல்லாரும் சொல்லரதை கேட்டதும்.. "புரியாமலேயே இருந்திருக்கலாம்"ன்னு தோணிடுச்சு... ஏன் தெரியுமா... Family-Mall ( அதாங்க... அடுடைஸ்மெண்ட்லெல்லாம் சொல்லுவாங்களே... "குடும்பத்தார் அனைவருக்கும் ஒரே இடத்தில் வித-விதமாக துணி ரகங்கள்"...) போலாம்ன்னு என் அபிபராயம்.. ( போனோமா.. வாங்கினோமா.. வந்தோமான்னு இருக்கலாமே... அலைச்சல் குறையுமே ன்னு எனக்கொரு நப்பாசை).. அத்தைக்கு அங்கே புடவை நல்ல தரமானதாக இல்லைன்னு ஒரு அபிபிராயம்... மாமாவுக்கு அங்கே exorbitant rates ன்னு ஒரு நெருடல்,, என்னவருக்கோ.." இப்போ தானே டிஸ்கஷண் ஆரம்பிச்சிருக்கீங்க... ஒரு டிஸிஷனுக்கு வாங்க .. அப்புறம் நான் பேசறேன்" .. ங்கிர தோரணையிலே Economic times லே மூழ்கிட்டார்... இனிமே காது கிட்டே அலாரம் கிளாக் வச்சா தான் கேக்கும்

பசங்க ரெண்டு பேருக்கும் Family-Mall வேண்டாம் னு சொல்லணும்ன்னு கண்ணுலேயே ரகசிய ஒப்பந்தம் போட்டுகிட்டா மாதிரி எனக்கொரு பிரமை... பெரிய மனுஷியாட்டம் என் பொண்ணுடைய ஜஸ்டிபிகேஷண்... அனிதா- பிரியா- நதாஷா எல்லாம்.. MG Road லே இருக்கிர கடையிலே வாங்கிநதை பத்தி இவகிட்டே சொல்லியிருக்காங்க... அதான் போண்ணுக்கு பிரெண்ட்ஸ் வாங்கின கடையிலே தானும் வாங்கணும்ங்கிர மோகம்... இதெல்லாம் குத்தம்ன்னு சொல்ல முடியுமா சொல்லுங்க...( அம்மா... ரொம்ப சாரிம்மா..என் பிரெண்ட்சொன்ன கடையுடைய location ஐ தொலச்சிட்டு .. அப்பெல்லாம் மொபைல் கூட இருக்கலை.. போண் போட்டு.. "ஏய் நீ சொன்ன கடை எங்கே தான் இருக்கு...தேடி தேடி ஓஞ்சு போய்ட்டேன்"... ன்னு பிரெண்ட் கிட்டே சொல்ல கூட முடியலை....அதனால நான் உன்னை எவ்வளவெல்லாம் அலையவிட்டிருப்பேன்.. இது நான் மானசீகமா எங்கம்மாவுக்கு)

பொண்ணு இப்படின்னா.. Lee Cooper தான் வேணும்ன்னு இன்னொரு குறல்... அதிலே புதுசா என்னமோ வந்திருக்காம்.. ( என்னமோ தெரியலை.. எனக்கென்னமோ எல்லாமே நீலம் / கறுப்பு கலர்லேயே தான் தெரியுது... இந்த ப்ளூ வேறே.. அந்த ப்ளூ வேறேன்னு எப்படி தான் பிரிச்சு பார்க்க மூளைய டிரையின் பண்ணிகிராங்களோ...!!! ) இதிலே பாதி சாமர்த்தியம் கெமிஸ்ட்ரியிலே இருக்க கூடாதா... எனக்கு அதுவே பேரிய தீபாவளி-கிப்ட்டா இருக்குமேடா...ன்னு சொல்லணும்ன்னு நுணிநாக்கு வரை வந்தது.. அப்புறம் வேண்டாம்ன்னு விட்டுவிட்டேன்.. அய்யோ பாவம்.. எதுக்கு பண்டிகைக்கு பிளான் பண்ணும் போது அவன் மூடை கெடுக்கணும்...இன்னொரு நாள் பார்த்துக்கலாம்ன்னு அத்தை பக்கம் திரும்பினேன்

அவங்க சொல்லரதுக்கு முன்னாடியே எனக்கு கவுளி சொல்லிடுச்சு.. அவங்களுக்கு எப்பவும் போகும் "ஆஸ்தான ஜவுளிக்" கடைக்கு தான் போகாணும்.. கவுளி சொன்னது சரியாத்தான் இருந்துது.ஆக டிஸ்கஷண் முடியவே 11.30 ஆச்சு ( பாதி நாள் இங்கேயே காலி.. இதிலே நான் துணி வாங்கிகிட்டு வந்தப்புறம் 2 ஸ்வீட்டாவது பணிடணும் ன்னு agenda லே எழுதினது ஞ்யாபகம் வந்தது.. எங்கே.. போகிர போக்கை பர்த்தா இந்த ஒரு வேலையே நடந்தா போதுன்னு இருக்கும் போல இருக்கே...) சரி இனிமே எங்கே சமச்சு- சாப்பிடரது.. போகிர வழியிலே woody's லே சாப்பிட்டு purchase முடிச்சுக்கலாம்ன்னு முடிவாச்சு.. இதிலே என்ன விஷேஷம்ன்னா.. நாங்க புடவை- சல்வார் கமீஸ் - ஜீன்ஸ் - டீ ஷர்ட் ன்னு பிசியா இருக்கும்போது அப்பாவும்- பிள்ளையும் ( அதான் என் மாமனாரும், என்னவரும்...) நீங்க பாருங்க.. நாங்க சும்மா அப்படி உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்க்கறோம்ன்னு சொன்னாங்க..சரி ன்னு ஒவ்வோண்னா செலெக்ட் பண்ணி திரும்பி பார்த்தா.. ரெண்டு பேரும் ஆளுக்கொரு பைய்யோட நிக்கராங்க.. என்னானு கேட்டா.. நாங்க எங்களுக்கு டிரெஸ் எடுத்தாச்சு.. நீங்க தான் லேட்ன்னு நக்கல் வேறே...

இது agenda லெ பிளான் பண்னின (பல விஷயத்திலே ) வெற்றிகரமா ஒரே நாளில் நிறைவேறிய ஒரு விஷம் தான்.. ஸ்வீட்டு - காரம் படுத்தின பாட்டை அடுத்த பதிவிலே சொல்லறேன்.. எல்லாருக்கும் தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்.. பத்திரமா பட்டாசு வெடிங்க.. டையாபெட்டீஸ் / பிரெஷர் இருக்கிரவங்க.. சொல்லாம கொள்ளாம ஸ்வீட்- காரம் எல்லாம் கண்ட மேனிக்கு சாப்பிடாதீங்க.. கட்டுப்பாடோட இருங்க.. பண்டிகையும் அதுவுமா.. எதுக்கு வயிரு அப்சட்டாகி - நீங்களும் அப்சட் ஆகணும்.... இல்லையா... ஸோ... Take Care - Be safe தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்

கசாமுசான்னு இருக்கும் Google talk ஐ ஒழுங்குப்படுத்தலாம் வாங்க....!

2007-10-31T10:28:00.000+05:30

நம்ம மாதிரி வலையே மேஞ்சுகிட்டிருக்கரவங்களுக்கு Google talk ரொம்ப முக்கியமானது. text -chat & voice chat க்கு மற்ற messengers ஐ விட clarity ரொம்ப நல்லா இருக்கு. அது மட்டும்மில்லை.. யாருடைய பெயரும் நாம manual ஆ contact list சேர்க்கவேண்டிய கட்டாயமும் இல்லை.. gmail உபயோகிப்பவருடன் தொடர்ந்து சில மெயில் பரிமாற்றம் இருந்தால்.. அவர் தானாகவே நம்ம contact list லே இருப்பார். கூகிளின் இந்த வசதி... உபயோகமாகவும் இருக்கு... பல நேரத்திலே உபத்திரமாகவும் இருக்கு

யாருகிட்டே பேசரோம்ன்னு தெளிவா இருக்க...

உதா:-

சாரி..அங்கிள்.. அது என் பிரெண்டுக்கு அனுப்பினது

கூகிள் மெயிலில் signin பண்ணின உடனே இதை மாதிரி பார்க்கலாம். contact list ல் இருப்பவர்களின் default name தான் தெரியும்.. சில நேரத்திலே பெயர் இல்லாமல்.. வெறும் மெயில்ID மட்டும் கூட இருக்கலாம் ... அதுவும் சிலர் charming_guy200@ gmail.com, rest_is_best@ gmail.com , fast_and _furious@gmail.com.... னெல்லாம் id வச்சிருப்பாங்க... இப்படி இருதா... அது spam ஆ... இல்லே... நம்ம நண்பர்தானா ன்னு சட்டுனு சொல்ல முடியுமா.... அப்படியே முடியை பிச்சுக்க வேண்டியது தான்...

படத்திலே சொல்லியிருக்கரா மாதிரி... contact-details ---- Edit contact information ஐ க்ளிக்கி Name லே... உதா: .. லக்ஷ்மி - college friend ... இன்னொருத்தருக்கு... லக்ஷ்மி -- அம்மா's friend ன்னு குடுத்தா... யாருகிட்டே பேசறோம்ன்னு தெளிவா தெரிஞ்சுக்கலாம்... நீங்க இங்கே மாற்றம் செஞ்சது... உங்களுக்கு மட்டும் தான் தெரியும்..சம்பந்தபட்டவருடைய chat window ல் தெரியாது...

XYZ- காண்டாமிருகம

நீங்க பிசியா இல்லையான்னு உங்க contacts க்கு தெரியப்படுத்த

எல்லா நேரத்திலேயும் நாம எல்லா நண்பர்கள் கூட சாட் பண்ண முடியாது... ஒருத்தர் (client க்கூட இருக்கலாம்) கிட்டே முக்கியமா பேசிகிட்டிருப்போம்.. அப்போ நண்பர்கள் கிட்டேயிருந்து ping வரும்... பதில் எதுவும் சொல்லலைன்னா.. அவர் தப்பா நினைச்சுக்கலாம்.. அதுக்கு தான் கூகிள் custom message னு ஒண்ணு தந்திருக்காங்க... படத்திலே காட்டியுருக்காரா மாதிரி... custom message ஐ க்ளிக்கி எழுதலாம்

தொந்தரவு செய்யும் contact ஐ ஒதுக்கி வைக்க...

Google talk -settings-General ல் Hide offline contacts ல் இருக்கும் tick mark ஐ எடுத்து விட்டால்.. offline ல் இருக்கும் friends பெயர் gtalk ல் தெரியும் அந்த நபரின் பெயரை right click செய்து.... block ன்னு குடுத்தா போதும்... அவருடைய பட்டியலில் உங்க பெயர் எப்பவுமே offline லே தான் தெரியும்... இதை செய்யும் போது சம்பந்தப்பட்ட நபர் offline லே இருக்காரான்னு பார்த்து செய்யரது உத்தமம்... இல்லைன்னா... உடனே உங்க inbox லே... "ஏண்டா என்னை block பண்ணினே "ன்னு மெயில் வர வாய்ப்பிருக்கு...ஏன்னா... அவர் online லே இருக்கும் போது block பண்ணினா.... உங்க பெயர் online ன்னு வந்த உடனையே... offline ன்னு காட்டும்... மனுஷர் உஷாராயிடுவார்..

யாருகூட என்ன பேசினோம்ன்னு மறந்து போச்சா,... நோ டெண்ஷன்... use chat Archive

உங்க Gmail - inbox லே இருக்கும் contact ன் பெயருக்கு மேலே mouse வச்சா.. ஒரு குட்டி டப்பா காட்டுமே... அதிலே recent conversations ஐ க்ளிக்கினா... சமீபத்திலே நீங்க text-chat பண்ணின அத்தனை விஷயமும் அதிலே இருக்கும்... இதோட இன்னொரு பிரதி அவர் கிட்டேயும் இருக்கும்.. ஸோ.. ஏதாவது சொல்லிட்டு.. நான் -சொல்லவே இல்லைன்னு பொயெல்லாம் சொல்ல முடியாது...

கூகிள் டாக்கில் இருக்கும் சூட்ஷமத்தை நல்லா வெளிச்சம் போட்டு கட்டியாச்சு.. இதனாலே நீங்க யாருகிட்டேயாவது மாட்டிகிட்டீங்கன்னா அதுக்கு நான் பொறுப்பில்லை...சிக்கிக்கிரதும் , தப்பிக்கிரதும் உங்க சாமர்த்தியம்... என்னை வம்புக்கு இழுக்காதீங்க.. நான் வெறும் ஒரு announcer தான் :)

அழையா விருந்தாளியாய் வந்தார் அனுமார்(ஸ்)

2007-10-14T11:47:00.000+05:30

பங்களூர் இந்தியாவின் ஐடி நகரம் ன்னு சொன்னாலும்.. இது ஒரு பூங்கா நகரமாகத் தான் மக்களிடையே பிரபலமா இருக்கு. எங்க வீட்டுக்கு பக்கத்திலேயும் ஒரு அழகான பூங்கா இருக்கு.. ஆனா இங்கே எல்லாரும் எப்பவேணும்னாலும் வரலாம்ன்னு சொல்ல முடியாது. காலையில் 4.30 am - 9.00 am மற்றும் சாயங்காலம் 4.30 pm - 8.30 pm வரை தான் எண்ட்ரி உண்டு.

காலேயிலே உடல்-பயிர்ச்சிக்கு வரும் பெரியவர்கள்- வாலிபர்கள் தான் ஜாஸ்தி.அதே மாதிரி சாயங்காலம் அதிகப்படியா குட்டிப்பசங்களும் சும்மா ரிலாக்ஸ் பண்ணவர ஜோடிகளையும் பார்க்கலாம். மத்தியம் பூங்காவின் காம்பௌண்டை சுத்தி இருக்கும் புங்கை மர நிழலில் அப்பப்போ சில குட்டி -குட்டி பஞ்சாயத்து நடக்கும்.. ( 70+ தாத்தாஸ் நாட்டு நடப்பு பேசும் நேரம் இது.. தெரு சாக்கடை அடைப்பிலிருந்து புஷ் -அவுட்ஸோர்ஸிங்க் - பங்குச்சந்தை.. எல்லாத்தையும் புரட்டி எடுத்துடுவாங்க)... பல Sales Representatives ஐ இங்கே குட்டி தூக்கம் போடுறதையும் பார்க்கலாம்... பூங்கான்னா காதல்-ஜோடிகள் இல்லாம இருக்குமா... இவங்களுக்கும் இங்கே இடம் உண்டு... பக்கத்து போலீஸ் ஸ்டேஷனிலிருந்து யாரும் மோப்பம் பிடிச்சு வராத வரை

இப்படி இந்த பூங்காவை சுத்தியிருக்கும் எங்களை போல residents உம்.. நாங்க உண்டு - பூங்காவில் நடக்கும் ஸீன்ஸ் உண்டுன்னு.. சுமுகமா காலம் தள்ளிகிட்டிருந்தோம்.நேத்தும் எப்பவும் போல தான் பொழுது விடிஞ்சுது... எல்லாரும் அவங்க-அவங்க வேலையிலெ மும்மரமா இருந்தோம்... மத்தியானம் கொஞ்சம் அப்படி கண் அசருவதில்லையா...அப்படி ஒரு 12.30 மணி இருக்கும்... ஒரே கீ கீ சத்தமும் கூடவே டபார்-டபார்ன்னு மொட்டைமாடியிலேயும் ஷேட் மேலே போட்டிருக்கும் ஷீட் மேலேயும் யாரெல்லாமோ ஓடுறா மாதிரி ஒரு சத்தம் கேட்டுது

என்னா- ஏதுன்னு வெளியே வந்து பார்க்க கதவை திறந்தா... ( ரோடிலெ மக்கள்ஸ் கைய்யும் - கம்புமா).. "மேடம் வெளியே வரதீங்க.. சீக்கிரம் கதவை மூடுங்க.. எப்படியோ 8-10 குரங்குகள் நம்ம ஏரியாவிலே வந்திருக்கு... வீட்டுக்குள்ளே வந்திடப்போகுது"... ன்னு திசைக்கொருத்தரா அலறறாங்க...

போன வருஷம் இதே மாதிரி ஒரு பட்டாளம் வந்து எங்க போர்ட்டிகோ பல்பு உடைச்சதை ஞ்யாபகம் வர.... அச்சச்சோ.. பின்னாடி துணி காயப்போட்டிருக்கோமே... (அதுவும் நேத்து ரிசெப்ஷனுக்கு கட்டிகிட்டு போன பட்டு-புடவையை வாசனை சோப்பு போட்டு துணிக்கு நோகுமா- சோப்புக்கு நோகுமோ..ன்னு நானே பார்த்து பார்த்து துவைச்ச்சது)... கலர்-கலரா இருக்குன்னு குறங்கு தூக்கிட்டு போச்யிருச்சுன்னா... (எனக்குள்ளே பீதி)...

நானும் ஒரு கம்பை கையிலெடுத்துகிட்டு ( ஒரு தைரியத்துக்கு தான்) கொல்லபுறமா போனேன்... (ஹப்பாடா... புடவை உட்பட எல்லா துணியும் பத்திரமா இருக்கும்).... கம்பை என்னவர் கையிலெ குடுத்து..காவலுக்கு நிக்க சொல்லி... அவசர-அவசரமா எல்லத்தையும் குரங்குக்கு முன்னாடி நான் சூப்பர்பாஸ்டா எடுத்துட்டேன்.

வெளியே ஒரே கூச்சல்.. ஒருத்தர் கம்பை விடாம கேட்லே அடிக்கிறார்...(தொடர்ந்து சத்தம் போட்டா குரங்கு வராதாம்)... இன்னொருத்தர் ... குப்பைக்கு நெருப்பு வெய்யுங்க.. அனலுக்கு எல்லாம் போயிடும்... ன்னு... பக்கத்து கடையிலே வேலைசெய்யும் பசங்க.." பட்டாசு கொளுத்தினா உடனே அந்த சத்துக்கு எல்லாம் ஓடிடும்... அடுத்த மாசம் தானெ தீபாவளி... இப்போ யாருகிட்டேயும் பட்டசு இருக்காதே"... ன்னு ஒரே ரகளை.. ஆர்பாட்டம

்.எவ்வளவு நேரம் தான் வெளியே நடக்கும் action ஐ வெறும் audio லே கேக்கரது... எனக்குள்ளே ஒரு சின்ன curiosity. வெளியே என்னதான் நடக்குதுன்னு தெரிஞ்சுக்க ஒரு ஆர்வம். வாசல்-கதவை திறந்து வெளியே போனா... டோஸ் நிச்சயம்... வீட்டு-மனுஷங்க மட்டுமில்லே .. ரோட்டிலே இருக்கிரவங்க கிட்டேயும் திட்டு வாங்கணும்.. அப்படியே நைஸா எஸ்கேப்பாயி.. பால்கணி கதவை திறந்தேன்...

கதவோரமா பார்தா.. ஒரு குரங்கு மும்மரமா (பக்கத்து வீட்டு) பப்பையா சப்பிடுது - 2 குட்டீஸ் தென்னமர ஓலையிலே tarzan விளையாடுது. டேபிளிலே வச்ச என் கேமேரா என்ன பார்த்து குறும்பா சிரிக்க...எனக்கு கை நம நமன்னு அரிக்க ஆரம்பிச்சிடுத்து... படார்ன்னு கேமேராவை எடுத்து பால்கணிக்கு போயிட்டேன்...( உடனே கதைவயும் சாத்தி தாழ் போட்டுட்டேன்.. என்னானாலும் குரங்கு வீட்டுக்குள்ளே போகக்கூடாதில்லே)... அப்படி போச்சுன்னா எனக்கு தானே டோஸ்...

திடீர்ன்னு நான் கதவை திறந்து-சாத்தினதாலையோ என்னமோ... குரங்கெல்லாம் ஒரே தாவா பக்கத்து காம்புண்டுக்கு தாவிடுச்சு.. ஒரு முறை பப்பையாவை ருசி பார்த்த குரங்கு மறுபடியும் வரதான்னு நானும் chair லே செட்டிலாயிட்டேன

்... 15 ஏ நிமிஷம் தான்... ஒவ்வொருத்தரா ( மனுஷங்க இல்லை குரங்கு தான் )பால்கணிக்கு வர ஆரம்பிச்சாங்க... ( எங்க பால்கணியிலே grill போட்டிருக்கோம்).. ஜூ லே பார்க்கிர மாதிரி என்னை கம்பிக்கு வெளியே இருந்து பார்த்து..... "" இந்த பிராணி நம்மை ஒண்ணும் பண்ணாது "" ன்னு தொணியிருக்கும்... பால்கணிக்கு உள்ளேயே வந்து விளையாட ஆரம்பிச்சிட்டங்க.... ( வெளியே நல்ல 2.00 மணி வெய்யில்... அதுக்கு இந்த பாக்லணி நிழலா இருக்குன்னு தோணியிருக்கும்)..

மொத்த வானரப்படையில் ரெண்டு குட்டீஸ் ரொம்பவும் adventurous . அப்படி - இப்படி தைரியத்தை வரவழிச்சு என் கைக்கெட்டும் தூரம் வரை வந்தது.. நான் அப்படியே சிலையாட்டம் இருந்தேன்.. என்னதான் பண்ணுதுன்னு பார்க்கலாமேன்னு ஒரு (அசட்டு) தைரியம்..maternal instinct ன்னு சொல்லுவாங்களே,.. அது மாதிரி.. சரியான நேரத்துக்கு இதோட அம்மா / அப்பா கூரங்கு வந்து கண்டிக்கிரா மாதிரி ஒரு குரல் குடுத்தது்குடுத்தது.. குட்டியும் ஓடிப்போயிடுச்சு

இதிலே பக்கத்து காய்கறி கடையிருந்து தக்காளி- பழம் - வெள்ளிரிக்காய் எல்லாம் அபேஸ் - கூட்டத்திலிருது தனிப்பட்டு போன குட்டி குரங்க 5-6 தெருநாய் சேர்ந்து துரத்த... ஸீனியர் குரங்கு போய் மீட்டுக்கிட்டு வந்தது..ன்னு பல எபிஸோட்

ஒரு வழியா 3 - 4 மாணியாச்சு எல்லா குரங்கையும் விரட்ட... குபைக்கு நெருப்பு வச்சப்புறம் தான் போச்சு.இப்படி இதுங்க விளையாடும் போது க்ளிக்கின படங்கள் தான் இதெல்லாம்... கிட்டதட்ட 36 படம் photographic evidence இருக்கு.. Batch- 1 மற்றும் Batch-2 ஐ க்ளிக்கி பார்த்து ரசிங்க...உங்க கருத்தையும் சொல்லுங்க

பிள்ளையாரும்... உலகக்கோப்பை கிரிகெட்டும்!!!

2007-09-25T19:53:00.000+05:30

ஹப்பாடா...இப்போ தான் நிம்மதியா இருக்கு.. ஏன் தெரியுமா.. ஆபீஸிலிருந்து வரும்போது அப்படியே வழி-பிள்ளையாருக்கு கடைத தேங்காய்யை சூரத்தேங்காய் போட்டு இப்போ தான் வீடு வந்து சேர்ந்தேன்...உஸ்..உஸ்..... பங்களூரா.. குளு-குளுன்னு இருக்குமேன்னு சொல்லரதோட சரி.. இந்த டிராபிக்கிலே போய்வரத்துக்குள்ளே அப்படியே வேர்த்து்த்து விருவிருத்து போகுது...இப்பெல்லாம் ஆக்ஸிஜன் சுவாசிக்கிரதே இல்லை.. இல்லாம் கார்பண்-மோணாக்ஸைட் தான்.. அதான்.. CO - Carbon Monoxide-- கார்-ஸ்கூட்டர்-பஸ்-லாரியெல்லம் புஸு புசுன்னு விடுமே.. அதே சாமப்ல்- கலர் வாயு தான்

பிள்ளையாருக்கு ஏன் சூரத்தேங்காய்ன்னு சொல்லவேயில்லையே.. எல்லாம் நாம்ம பசங்களுக்குக்காக தான்... T20 ( அதான் புதுசா வந்திருக்கே) கிரிகெட்-உலகக்கோப்பைக்கு விளையாடப்போறேன்ன்னு போன முறை மாதிரி கப்பை கோட்டைவிடாம இருக்கணமேன்னு ஒண்ணு.. எல்லாரும் ஒழுங்கு மரியாதையா விளையாடணமேன்னு ஒண்ணு... யாருகூட தோத்தாலும் பாக்கிஸ்தான் கிட்டே மட்டும் தோற்க்கவே கூடாதுன்னு ஒண்ணு... பைனல் மேச்சிலே கடைசீ ஓவர்லே அவசர-அவசரமா நேர்ந்துகிட்ட இன்னொண்ணு.. இப்படி பிள்ளையாருக்கு 4 சூரத்தேங்காய்.. இது நான் மட்டும் நேற்ந்துகிட்டது..

காலையிலே கிளம்பும்போதே வீட்டிலே சொல்லிட்டேன்.. "அம்மா.. எனக்கு சாயங்காலம் வர கொஞ்சம் லேட்டாகும்.... பிள்ளையாரை பார்த்து தாங்க்ஸ் சொல்லி சூறத்தேங்காய் போடணும்.. டிராபிக் எப்படி இருக்கும்ன்னு தெரியாது .. லேட்டாச்சுன்னா கவலைப் படாதீங்க".. அப்படீன்னு சொன்னது தான் தாமதம்... என் மாமியார்.." ஓ பிள்ளையார் கோயில் போகப்போரியா.. இந்தா இந்த 11/- ரூ உண்டியல்லே மறக்காம போட்டுடு".. சும்மா ஜாலியா இருக்க பங்களூர் வந்த பம்பாய்-அத்தை "..தீபா ரெண்டு நிமிஷம் இரு.. இந்தா காசு.. என் கணக்கா ஒரு தேங்காய் வாங்கி வடல் போடு..".. .. நம்ம வாண்டூஸ்..."அம்மா இந்தா 5/- ருபீஸ்.. இதையும் பாட்டி குடுத்த காசோட போட்டுடு... ".. அப்புறம் என்னவர் .." நீங்கெல்லாம் பிள்ளையாருக்கு நேர்த்திக்கடனை அவுட்ஸோர்ஸ் பண்ணுங்க... (அதாவது.. அவங்க-அவங்க வேண்டிகிட்டதை அவுங்கவுங்களே செய்யணும்ன்னு ஒரு பாலிஸி).. நான் இந்த வீக்கேண்ட் போய் நானே நேர்ந்துகிட்டதை நானே சிய்யறேன்"

என்னடா.. பிள்ளையாருக்கு இன்னிக்கி நம்ம வீட்டிலே ஏக-உபசாரமா இருக்கேன்னு விசாரிச்சா... எல்லாம் கிரிக்கெட்-வேண்டுதல் தான். சாதாரணமா என்னவரை தவிர ( நானும் தான்) யாருமே ESPN - Ten sports பக்கமே போகமாட்டோம்...ஒரு பக்கம் "தம் தம் தம் தம் ஆனந்தம்..." ன்னு பாட்டு கேக்கும்.. இன்னொரு பக்கம்.. ""..அம்மா.. இவனை பாரேன்... என் ஸ்கெச் பென்னெடுத்து அவன் பிராஜெக்ட் பண்ணறான்.. டேய்... அடுத்த ஸேட் ஸ்கெச்பென் இனிமே ஜனுவரியிலே தான்னு அப்பா சொல்லியிருக்கார்... நீ என்னுதை இப்படி காலிபண்ணினா.. நான் அப்பாகிட்டே சொல்லிக்குடுப்பேன்..உன்னுது எங்கேடா... தொலச்சிட்டையா ? ? "... "போடீ...வெவ்வெவே"".... "அம்மா அண்ணா ஸ்கெச்பென் தொலைச்சிட்டான்... "... "அம்மா அதல்லாம் இல்லை.. என் பென்ஸில் பாக்ஸ் எக்ஸ்ச்சேஞ்சாயிடுச்சு...".. "..இல்லை.. இவன் பொய் சொல்லறான்ம்மா... ".... அப்பப்போ நடு-நடுவிலே..." ஏய் ! சும்மாயிருங்க ரெண்டுபேரும்...டேய் நீ பட்ரூம்லே போய் உன் பிராஜெக்ட் பண்ணு.. நீ டைனிங் ரூம்லே உன் ஹோம்வர்க் பண்ணு"" -.அப்படீன்னு பாட்டி-அத்தை கூட்டணியின் முடிவு.. அடுப்பிலே கடுகு-தாளிக்கும் ஓசையிலே இதல்லாம் பாதி-பாதி கேட்டு மீதி பாதி கச்சேரிய்யை சாப்பாடுக்கபுறம் தெம்பா வச்சுக்காம்ன்னு ஒரு மனக்கணக்கு போட்டுகிட்டே நான் மும்மரமா இருப்பேன்

ஆனா ஒரே ஒரு நாள் மட்டும் இதுக்கெல்லாம் எதிரா... இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் கிரிகெட் இருக்கும்போது மட்டும் எல்லாருக்கும் கிரிகெட் தான் முன்னுரிமை.. எக்ஸாம் இருந்தா.. நான் சொல்லரதெல்லாம்.. "நீங்க் ஸின்சியரா உங்க பாடம் படிச்சா தான் இந்தியாவும் நல்லா விளையாடும்.. நாமளும் மேட்ச் ஜெய்ப்போம்... படிக்கிறேன் பேர்வழின்னுன்னு ஓபியடிச்சீங்கன்னா டப்புடப்புன்னு எல்லாரும் அவுட்டாயிடுவாங்க..".. முதல் சில மேச்சுக்கு (எதுன்னு எனக்கு சரியா ஞ்யாபகம் வரலை) என்னை சந்தேகமா பார்த்தாங்க ரெண்டு பேரும்.. 15 ஓவருக்கு 4 விக்கெட்டானவுடனே ரெண்டுபேரையும் டீவீ ரூம்லே காணும்.. என்னான்னு பார்த்தா... ரெண்டும் சமத்தா... சண்டை போடாமா எதையோ படிக்கிராங்க..காக்கய் உட்க்கார பனைமரம் விழுந்த கதையா... அந்த மேட்ச்சிலே நம்ம பசங்க ஜெயிச்சிட்டங்க... அன்னையிலிருந்து... இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் மேட்ச்சுன்னா... ஒருத்தருக்கொருத்தர் சண்டை போட்டுக்க மாட்டாங்க... பென்ஸில் - பேனாயெல்லாம் எடுத்தா கண்டுக்காம பாடத்தை படிச்சுமுடிக்கிரதிலேயே குறியா இருப்பாங்க... மேட்ச்சு ஆரம்பிக்கிரதுக்கு முன்னாடி எல்லா வேலையும் சின்சியரா பண்ணுவாங்க... நான் கூட அப்பப்போ ஆசைப்பட்டதுண்டு... ""ஆண்டவா டைய்லி இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் கிரிக்கெட் இருந்தா.. எவ்வளவு நல்லா இருக்கும்ன்னு""

நேத்து நடந்த மேட்ச்சென்ன சாதாரண்மா.. உலகக்கோப்பை.. அதுவும் புது பார்மாட்.. T20 யின் முதல் champions ன்னு ஒரு பதவி... பாக்கிஸ்தான் கூட மோதணும்.. ( இதுக்கு முன்னாடி நடந்த மேட்ச்சிலே Tie யாகி.. அப்புறம் bowl-out லே தான் ஜெயிச்சிருக்கோம்.. .. சும்மா சொல்லக்கூடாது பாக்கிஸ்த்தானும் நல்லா தான் ஆடறாங்க.. ஆனால் எப்பவுமே .. மேரா-பாரத் -மகான்)... இப்பவும் இது Tie லே தான் முடியுமான்னு ஒரு சந்தேகம்...என்ன டெண்ஷண்... ஆபீஸ்லே அப்படி-இப்படின்னு கழண்டுகிட்டு டிராபிக்லே தப்பிச்சு ஒரு வழியா வீடுவந்து சேந்தா மணி 5.30.. அவ்வளவுதான்.. டீவீயே கதி.. உப்புமா கூடா ரையிஸ்க்குக்கரிலேயே வச்சிட்டேன்... (யாரு அடிக்கடி கிச்சணுக்கு போய் அதை கிண்டிக்குடுக்கிரது)... 180 எடுப்போம்ன்னு சொன்ன பசங்க 157 தானே எடுத்திருக்காங்கன்னு யோசிச்சுகிட்டே பாக்கிஸ்த்தான் பேட்டிங் ஆரம்பிக்கிரதுக்கு முன்னாடியே அவசர-அவசரமா சாப்பிட்டு - ஒழிச்சுவச்சு- கிச்சண்_க்ளோஸ் பண்ணி மருபடியும் டீவீயே கதி.. required run rate 10.5 Current run rate 6.38 ன்னு ஆனப்போ கண்டிப்பா ஜெயிச்சிடுவோம்ன்னு ஒரு இருமாப்போட இருந்தா.. படுபாவி ஸிக்ஸரா அடிக்கிரான்... ( என்ன தைரியம் யுவராஜை பார்த்து காப்பியடிக்கிரான்... தப்பில்லே )... கடசீ ஓவர்லே 1 over - 1 Wicket - 12 runs ன்னு பார்த்தா... அதிலேயும் ஒரு ஸிக்ஸ்... ஹார்ட்-அட்டாக் இப்போ வரலாமா- இந்த ஓவருக்கப்புறம் வரலாமான்னு மனசு பர்மிஷண் கேக்குது... ( இந்த இடத்திலே தான் கவனிக்கணும்... பிள்ளையாருக்கு மேக்ஸிமம் வேண்டுதல் வந்தது இப்போ தான்)... ஆளாளுக்கு கண்ணு டீவியை பார்த்தாலும்.. வாய் முணு-முணுன்னு ஏதோ ஜபம் பண்ணுது.. ஸ்ரீஷாந்த் கேட்ச் மட்டும் பிடிக்கலை... அட்டாக்குக்கு தையாரா இருந்த ஹார்ட்டையும் பிடிச்சு ஸ்டெடியா ஒழுங்கா துடிக்க வச்சார்

இப்படி எத்தனை பேருக்கு போன உசுரு திரும்பி வந்திருக்கு.... அவ்வ்ளோதான் இந்த முறையும் "சொக்கா... எனக்கில்லை..!! " கதைதான்னு நம்பிக்கை இழந்தவர்கள் எத்தனை பேர்.. அதெல்லாத்தையும் தாண்டி உலகக்கோப்பை ஜெயிச்சிருக்கோமில்லே. ( அதுவும் முக்கியமா பாக்கிஸ்த்தானை ஜெயிச்ச்ட்டோமில்லே).. நம்ம cricketers க்கு நேரடியா போயெல்லாம் நம்மாலே "சபாஷ் !" சொல்லமுடியாது..(சொன்னாலும் ஒண்ணும் பெரிசா கண்டுக்க போரதில்லை) ... அதுக்குதான் பிள்ளையாருக்கு தாங்ஸ் சொல்லாம்ன்னு அவருக்கு சூறத்தேங்காய் - உண்டியலே காசு - கர்ப்பூரம் எல்லாம் காட்டி பிரசாதத்தோட வீடு வந்து சேர்ந்தேன்... என்ன நீங்களும் வேண்டிகிட்டீங்களா... எந்த சாமி.. என்ன வேண்டுதல்ன்னு சொல்லுங்க .. ப்ளீஸ்..

கூட்டணியால் வளந்த கலை... நிழர்ப்படக் கலை இன்று உலக நிழற்படக்கலை தினம் ( World Photography Day)

2007-08-17T11:04:00.000+05:30

நம்ம புகைப்படகலை நடுவர்கள் ஆகஸ்ட் மாத போட்டிக்கான முடிவை அறிவிச்சதை எல்லாரும் பார்த்திருபீங்க.. இதை விட ஒரு நல்ல தருணம் இந்த முடிவை அறிவிக்க அவங்க தேற்ந்தெடுத்திருக்க முடியாது.. ஏன்னா இது... புகைப்பட வாாாாாரம்....ஏன்னா.... இன்னைக்கி தான் உலக நிழற்பட நாள் (World Photography day -- Aug 19)...

இதுக்கு காரணம் புகைப்பட கலையை நடைமுறை வாழ்க்கையின் அம்சமாக்கிய பிரான்ஸ் நாட்டை சேர்ந்த Louis - Jacques-Mande Dagurre ஆவார்.

Degurre ஒரு ஓவியர்... அவர் Opera க்கெல்லாம் பின்னணி-ஓவியங்கள் வரைபவர். படங்களின் நடுவே ஒளி ஊடுருவிச் செல்வதை பார்த்து ரொம்பவும் பிரமித்து போனார்.. அந்த நொடியில் படங்கள் ரொம்பவும் அழகாகவும் வித்தாயசமாகவும் காணப்பட்டதை உணர்ந்தார். அந்த க்ஷணத்தை எப்படியாவது பத்திரப்ப்டுத்த வேண்டும்.. அதுக்கு என்ன வழின்னு தேட ஆரம்பித்தார்...

கிட்டதட்ட இதே காலகட்டத்தில் தான் ( 1825-1830) Joseph Nicéphore Niépce ம் (புகைப்படகலை... ன்னு இப்பொ நாம சொல்லறோமே. ...அதை குறித்து ) ரொம்ப தீவிரமா ஆராச்சி செய்து வந்தார்... இந்த கலைக்கு அவர் குடுத்த பெயர் heliography ... அதாவது "sun writing"... Degurre & Niépce .. கூட்டணி (1829) தான் புகைப்பட கலையின் ஆத்திச்சூடியையே நமக்கு தந்தது...

இது ஒரு வித்தியாசமான கூட்டணி... Degurre .. ஒரு ஓவியர்... Niépce புத்தகங்கள் - செய்த்தித்தாள் அச்சிடுபவர்... ஒருத்தருக்கு நிறம்-ஒளி-நிழல் போன்ற விஷயத்தில் பாண்டித்தியமென்றால்... இன்னொருவருக்கு கெமிகல்-கலவை-தன்மை-அச்சிடும் முறை ( படத்தை பிரிண்ட் பண்ணணுமில்லே!!!)... இதிலெல்லாம் உஸ்தாத்... ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே ஆரவம்... திருப்புமுனை சாதனைகள் எதிர்பார்க்க கூடியது தானே....

ஆரம்ப காலத்திலே அவங்களுக்கும் ரொம்பவும் சவாலா அமைஞ்ச விஷயம்... exposure time ... Niépce .. அவருடைய முதல் படத்துக்கு 8 மணி நேரம் exposure time குடுத்தார்ன்னா... நம்ப முடியுதா... ? ? ?இதனாலே... அவரால் கட்டிடம்-மரம் தான் படம் புடிக்க முடிஞ்சுது.. மனுஷங்களை படம்பிடிக்க முடியலை.... 8 மணி நேரம் எவன் போஸ் குடுப்பான்...

ஒரு கடைவீதியை படம் எடுத்தார்... அங்கே இருக்கும் கட்டிடம் - மின்கம்பம் இதெல்லலாம படத்திலே இருந்தது... மனுஷங்க இல்லை.முதல் permanent photograph ஐ எடுத்தவரும் இவர் தான்..பக்கதிலே இருப்பது 1826 ல் அவர் எடுத்த ஒரு புகைப்படம் ்

Degurre & Niépce .. கூட்டணக்கு பின் Degurre முதன்முதலில் ஒரு மனிதனை வெற்றிகரமாக படமமெடுத்தார். இதுக்கு அவர் எடுத்துகுட்ட exposure time 30 நிமிஷம் ன்னு சொல்லறாங்க...படத்தை க்ளிக்கி பாருங்க... ஒரு உருவம் தெளிவா தெரியும்.. ரொம்ப உயரத்திலிருந்து எடுத்த மாதிரி இருக்கு படம்

இவர் தான் Daguerreotype. ன்னு படமெடுக்கும்்மும் முறையை தந்தவர்.... அந்த காலத்திலே இது பெரும் பரபரப்பை உண்டாக்கியது... இன்னிக்கும் photo printing & developing பண்ணரவங்க ( விஷயம் தெரிஞ்சவங்க) கிட்டே கேட்டு பாருங்க... பக்கம்-பக்கமா சொல்லுவாங்க

ரெண்டு பேரும்.. உன் - டெக்னிக் பெரிசா... இல்லை என் - லெக்னிக் பெரிசான்னெல்லாம் சண்டைபோடாமல்... அவங்க - அவங்க research findings ஐ பகிந்துகிட்டதால் தான் இன்னிக்கி நம்மாலெயும் ஏதோ மத்தவங்களுக்கு காட்டுகிரமாதிரி - போட்டிகு அனுப்புர மாதிரி படங்கள் எல்லலாம எடுக்க முடியுது

இது வெறும் ஆரம்ப காலம் தான்.. அப்புறம் படிப்படியா... pin-hole camera லிருந்து முன்னேறி... Film Camera... அப்புறம் இன்னிக்கி digital camera ன்னு பலபேர் புகைப்பட துறையிலே ஆர்வமா இருக்காங்க... சிலபேருக்கு இது வெறும் பொழுதுபோக்கு...( சில பேருக்கு உண்மையிலேயே... இந்த கலை மேல் ஆர்வம்... ஆனால் பல பேருக்கு...நானும் தான்... பிலிம் தான் இல்லையே.... பிரிண்ட் போடுற காசு மிச்சம்..ங்கிர வசதி.. அதனால ஆரவம்)... இன்னும் சில பேருக்கு புகைப்பட கலை & கேமரா தான் அன்னதாதா.... இவங்களை நாம என்னைக்குமே கிண்டல் பண்ண கூடாது...

ஸோ... எல்லா புகைப்பட ஆர்வலர்களுக்கும் இந்த நாள் நினைவில் வச்சிருக்கவேண்டியதில்லையா.. அத்னால் தான் இந்த பதிவு.. எல்லாருக்கும் HAPPY WORLD PHOTOGRAPHY DAY.. க்ளிக்-க்ளிக்-க்ளிக்...:D

என்ன கொடுமை சார் இது...:-/.. தமிழ்மணதுக்கு என்ன ஆச்சு ..!!!

2007-08-14T17:18:00.000+05:30

நேற்றைக்கே நான் என் போட்டோ-பிளாகில் .....நிழல் ன்னு ஒரு படத்தை போட்டாச்சு.. ஆனா இதை தமிழ்மணத்தின் "இடுக்கைகள் புதுபிக்கும்: பொட்ட்டியிலே போட்டா.. அது பழய படத்தையே தான் சேத்துகிரது... இன்னிக்கு காலையிலெயிருந்து ட்ரை பண்ணறேன்..ஹூஹ்ம்,... எந்தபிரயோஜனமும் இல்லை.. திரும்ப திரும்ப ... பறவை பப்பாயா சாப்பிடும் படத்தை தான் தமிழ்மணம் புதுப்பிகிரது...

ஏன் எனக்கு இப்படி ஆகுது... எனக்கு மட்டும் தானா இப்படி.. இல்லை என்னை மாதிரி யாருக்காவது இது போல நிகழ்ந்திருக்கா ? ? ?

பி.கு.. அடடா.. இந்த பதிவை கூட தமிழ்மணத்திலே புதுப்பிக்க முடியலையே... "புது இடுக்கைகள் எதுவும் காணாப்படுவதில்லை"ன்னு சேதி வருது..... ? ? ? ? ? ? ?

பங்களூர்- லால்பாக் மலர் கண்காட்சி.....பகுதி 2

2007-08-13T17:35:00.000+05:30

லால்பாக் மலர் காண்காட்சியில் க்ளிக்கிய மலர்களின் முதல் தொகுப்பை பார்த்தீங்க இல்லையா.. இப்போ ரெண்டாவது தொகுப்பை பாருங்க.. தொகுப்பில் இருக்கும் 20 படங்களில் 2 இங்கே.. உங்கள் பார்வைக்கு.. மீதியை சுட்டியில் க்ளிக்கி பார்க்கவும்

முதல் தொகுப்பு.. இரெண்டாவது தொகுப்பு.