<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/atom10full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" gd:etag="W/&quot;A0QBQng8eyp7ImA9WxBSE0U.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640</id><updated>2009-12-21T09:55:53.673Z</updated><title>Tirar del hilo</title><subtitle type="html">Un blog literario, de ficción a medias, esto es lo que pretende ser "Tirar del hilo" al final de sus múltiples manifestaciones. 

La realidad no es mediocre, ni tan siquiera gris, cuando uno presta la suficiente atención. Si tiramos del hilo que nos muestra cada día sólo en su extremo, podremos descubrir su riqueza o miserias, lo que sea, pero nada que invite a la indiferencia. 

Para ello, el lenguaje literario, liberado de la lógica y sus imposiciones, se presenta como el mejor aliado.</subtitle><link rel="http://schemas.google.com/g/2005#feed" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/posts/default" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/" /><link rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><link rel="next" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false&amp;v=2" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email></author><generator version="7.00" uri="http://www.blogger.com">Blogger</generator><openSearch:totalResults>72</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/atom+xml" href="http://feeds.feedburner.com/TirarDelHilo" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com" /><entry gd:etag="W/&quot;A0QBQngzeCp7ImA9WxBSE0U.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-8431567817568465385</id><published>2009-05-06T18:48:00.006Z</published><updated>2009-12-21T09:55:53.680Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-12-21T09:55:53.680Z</app:edited><title>Peste alta</title><content type="html">Escribir a pesar de todo, a pesar de lo mundano que se empeña en inundar nuestro cerebro. A pesar del vacío de un día ocupado en hacer nada, cuando nada es igual a cálculos mentales, a estrategias militares de oficina, con soldados plomizos y cansados de que una mayúscula duela en los oídos como un grito, de luchar por no ser ellos mismos, por hacerse respetar si no hay respeto en las exclamaciones. Y se encuentran extraños en el cuerpo de tierra. Y por la noche cogen un bolígrafo azul mar de las profundidades y se dejan llevar hacia una isla, en la que han quedado con su amada, esa parte del cuerpo que aún es tierna, y que en ternura se siente protegida. Tan a gusto junto a un cuerpo que es el propio, o el de otro a quien llovieron de caricias. Y están tan lejos de la nada, y tan cerca del todo, que les da pereza la mañana, regresar en una barca con dos ruedas al campo de morralla. Se dispone a dormir aquí por otro día. Peste alta.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-8431567817568465385?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/88S2bXnzLUE" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/8431567817568465385/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=8431567817568465385" title="1 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/8431567817568465385?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/8431567817568465385?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/88S2bXnzLUE/peste-alta.html" title="Peste alta" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/05/peste-alta.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;Ck4DSHY4eyp7ImA9WxVaGUQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-3429463923327359278</id><published>2009-04-17T19:59:00.000Z</published><updated>2009-04-17T17:56:19.833Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-04-17T17:56:19.833Z</app:edited><title>El vidasutra</title><content type="html">Una decisión matinal me lleva a reflexionar sobre posturas vitales, o lo que es lo mismo: el vidasutra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Localización: Estación de Bicing (servicio local de alquiler de bicicletas-con-frecuentes-anomalías)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Postura 1: ¿arriesgarse a cambiar cuando te ha tocado una bici sin sillín PERO con frenos? ¿y si te toca una sin frenos, manillar ni marchas? ¿y si ni siquiera tiene ruedas? Ya me voy tirando con esta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Postura 2: ¿una bici sin sillín? El mundo está lleno de bicis con sillín y mi culo merece una de esas, así que voy a sacar uno a uno estos biruedas hasta encontrar una.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En el otro sutra tampoco dicen cuál es la mejor de todas. Por algo será.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yo de momento me quedo con la postura, también matinal, de la señora-por-la-limpieza-ajena a la que miran raro porque canta a grito pelado mientras arregla los lavabos de un colegio profesional rebosante de mármol. “¡Tienes mi corazón colgando de tus maaaaanooooos!”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;Y no lo hace mal.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-3429463923327359278?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/owWMBrUUvTY" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/3429463923327359278/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=3429463923327359278" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/3429463923327359278?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/3429463923327359278?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/owWMBrUUvTY/el-vidasutra.html" title="El vidasutra" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/04/el-vidasutra.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEUEQ30zcCp7ImA9WxVaEU8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-2916572629872284533</id><published>2009-04-07T16:28:00.000Z</published><updated>2009-04-07T16:36:42.388Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-04-07T16:36:42.388Z</app:edited><title>Luna creciente</title><content type="html">Hoy tendrás que dormir sola, Luna,&lt;br /&gt;no me dejan quedarme.&lt;br /&gt;“Nadie puede dormir entre incubadoras”.&lt;br /&gt;Pero sólo será una noche, una más.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mañana te bajo y nos damos un paseo &lt;br /&gt;a la luz de las estrellas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Balancéate sobre tu lomo, &lt;br /&gt;verás cómo coges el sueño.&lt;br /&gt;Sólo un poco, &lt;br /&gt;sin que se vuelque la tristeza.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-2916572629872284533?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/N1X4AWZ_M00" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/2916572629872284533/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=2916572629872284533" title="1 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2916572629872284533?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2916572629872284533?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/N1X4AWZ_M00/luna-creciente.html" title="Luna creciente" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/04/luna-creciente.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0YCQHczeyp7ImA9WxVbEEQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-6324584414889376632</id><published>2009-03-26T18:11:00.001Z</published><updated>2009-03-26T18:12:41.983Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-03-26T18:12:41.983Z</app:edited><title>No tenemos libro de reclamaciones</title><content type="html">La queja como reclamo. Como rechazo, la queja. La queja como jaqueca. Como ulcerante, la queja.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-6324584414889376632?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/ipFlPI8wNy8" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/6324584414889376632/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=6324584414889376632" title="1 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/6324584414889376632?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/6324584414889376632?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/ipFlPI8wNy8/no-tenemos-libro-de-reclamaciones.html" title="No tenemos libro de reclamaciones" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/03/no-tenemos-libro-de-reclamaciones.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DkcBSH47eSp7ImA9WxVWGUw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-2861014182677945535</id><published>2009-03-01T13:20:00.004Z</published><updated>2009-03-01T13:27:39.001Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-03-01T13:27:39.001Z</app:edited><title>Le Petit Prince</title><content type="html">Ella parió al Principito. Con sus rizos amarillos. No, no lo dibujó, lo gestó en su vientre y le llamó Pol. Y una tarde fueron a la cafetería y allí los vi por primera vez. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Era como lo había imaginado, caminaba tranquilo y sonriente, en actitud de explorador sin miedo -si es que alguno de esa especie lo conoce-. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Observé desde mi butaca cómo se acercaba a cada mesa. Allí mantenía una conversación, tomaba una nota mental y continuaba. Miraba a los ojos, muy adentro. Su mirada quedaba a la altura de la de un adulto sentado. Cuando el niño se acercó a mí, estaba preparado. Le invité a dibujar algo en mi libreta. Dibujó esto:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SaqMhZVyoDI/AAAAAAAAAEE/PIAjjjCiBpw/s1600-h/Sombrero+principito.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 241px; height: 80px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SaqMhZVyoDI/AAAAAAAAAEE/PIAjjjCiBpw/s320/Sombrero+principito.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308209616175407154" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;A continuación me preguntó qué veía yo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La miré a ella. Las dos manos rodeando la taza. Expira. El aire roza los labios y disipa el vapor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por fin respondo: &lt;br /&gt;Es ella, tumbada, contigo dentro.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-2861014182677945535?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/JVQTDfsrGDo" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/2861014182677945535/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=2861014182677945535" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2861014182677945535?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2861014182677945535?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/JVQTDfsrGDo/le-petit-prince.html" title="Le Petit Prince" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SaqMhZVyoDI/AAAAAAAAAEE/PIAjjjCiBpw/s72-c/Sombrero+principito.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/03/le-petit-prince.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DEMERn0zeCp7ImA9WxVWE04.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-7740579242897268664</id><published>2009-02-22T20:34:00.001Z</published><updated>2009-02-22T21:00:07.380Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-02-22T21:00:07.380Z</app:edited><title>¿Tienes cinco minutos?</title><content type="html">&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SaGpctEuy1I/AAAAAAAAAD8/1LztIR8-jqU/s1600-h/Pau+Carla+y+pies+050.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SaGpctEuy1I/AAAAAAAAAD8/1LztIR8-jqU/s400/Pau+Carla+y+pies+050.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305708146620025682" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;María de la O nunca encontraba tiempo para nada. Vivía convencida de que alguien se lo robaba mientras dormía y apretaba sus días hasta estrujarla o, más bien, comprimirla, como se comprime, cada cierto tiempo, el cubo de la basura para retrasar el momento de cambiar la bolsa. Tan apretada vivía que ni siquiera tiempo tenía para escribir un cuento en cinco minutos. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un día, muy enfadada, se decidió, por fin, a descubrir dónde estaba el asqueroso ladrón. Y se quedó tooooda la noche despierta. Mientras esperaba, compuso una canción con su nombre, a oscuras poco más podía hacer. Pero allí no apareció nadie.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Decidió que resistiría otra noche, pensando que, tal vez, también los delincuentes tuvieran estipulados los días que dedican a cada fechoría. ¿Y si en sus agendas aparecía “Miércoles noche, domicilio de María de la O”? Esta vez, se entretuvo intentando recordar todo texto que supiera de memoria. “Volverán las oscuras golondrinas, en tu balcón sus nidos a colgar...”, “Padre Nuestro que estás en los cielos”, “El corro de la patata es particular”, “a, ante, cabe, sin, so, sobre, tras...”. Pero allí no apareció nadie.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No pensaba rendirse mientras el cuerpo aguantara. Así es que la tercera noche, también la pasó en vela... Sin embargo, tuvo que recurrir a mantener encendido un hilo de luz para no dormirse. Con él podría dedicar las 12 horas siguientes a ordenar, algo que, como es fácil de imaginar en su situación, nunca podía hacer. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Primero, la ropa sucia acumulada en aquel cesto maloliente. Después, todos los papeles que tenía amontonados en diferentes rincones de la casa llenos de ideas que algún día desarrollaría. Y, por último, como siempre, los cajones. Sacó de ellos: cartas del banco sin abrir, mil fotos viejas con gente a la que ya no veía, una lechuga destrozada a la que vivía aferrado un hamster, que ya ni recordaba le habían regalado por su cumpleaños; una ensaimada menorquina, un frasco de agua bendita que le trajo de Lourdes su tía Maruja en su afán de evangelizar a toda la familia; su primer poema, sobre el otoño, publicado en la revista del colegio, y...  no podía ser..., no, no podía creerlo, no podía ser lo que parecía... al final de uno de los cajones, ese que nunca podía cerrar por completo por más que empujara, ¡millones y millones de minutos espachurrados esperando a ser usados! ¿Cómo habían llegado hasta allí? ¿Desde cuando la acumulación? ¿Habría sido el roedor intentando llamar su atención? &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Con las prisas, nunca le gustaron las adivinanzas, así que decidió no buscar respuesta y, simplemente, empezar a usar a destajo tantos granos de arena extra en su reloj:&lt;br /&gt;15 minutos para reírse a carcajadas de su desorden&lt;br /&gt;68 para un baño reparador que le dejara como un garbanzo&lt;br /&gt;720 de sueño ininterrumpido&lt;br /&gt;35 para destrozar la máquina expendedora que se quedó con su KitKat&lt;br /&gt;784 para no dejar nunca a medias una conversación&lt;br /&gt;252 para imaginarse la historia que esconde cada compañero de vagón&lt;br /&gt;23 para organizar el viaje de su vida&lt;br /&gt;160 para elegir la mejor agenda&lt;br /&gt; 4.937 para no perderse más la pista&lt;br /&gt;y 5, sólo 5, para escribir este cuento&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-7740579242897268664?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/txKQbuWlgoE" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/7740579242897268664/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=7740579242897268664" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/7740579242897268664?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/7740579242897268664?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/txKQbuWlgoE/tienes-cinco-minutos.html" title="¿Tienes cinco minutos?" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SaGpctEuy1I/AAAAAAAAAD8/1LztIR8-jqU/s72-c/Pau+Carla+y+pies+050.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/02/tienes-cinco-minutos.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DUINRn0_fCp7ImA9WxVWEEo.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-8474918768382527813</id><published>2009-02-19T20:52:00.007Z</published><updated>2009-02-19T21:06:37.344Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-02-19T21:06:37.344Z</app:edited><title>Lavando una manzana en el lavabo del trabajo, me dije</title><content type="html">¿Cuál sería el final de la historia, la historia del Principio, si Eva hubiera lavado con jabón la piel de la manzana prohibida?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-8474918768382527813?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/WkaNjRaya2E" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/8474918768382527813/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=8474918768382527813" title="2 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/8474918768382527813?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/8474918768382527813?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/WkaNjRaya2E/lavando-una-manzana-en-el-lavabo-del.html" title="Lavando una manzana en el lavabo del trabajo, me dije" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">2</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/02/lavando-una-manzana-en-el-lavabo-del.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C08BRX84eCp7ImA9WxVXGEw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-2499673351579277807</id><published>2009-02-15T00:02:00.005Z</published><updated>2009-02-16T19:17:34.130Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-02-16T19:17:34.130Z</app:edited><title>¿Es esto un blanco roto?</title><content type="html">&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SZdcDfYr8RI/AAAAAAAAAD0/nINQqaBZBOw/s1600-h/Es+esto+un+blanco+roto.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SZdcDfYr8RI/AAAAAAAAAD0/nINQqaBZBOw/s400/Es+esto+un+blanco+roto.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302808301286453522" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;El Macba visto desde abajo&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-2499673351579277807?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/LB0KgpTiI8U" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/2499673351579277807/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=2499673351579277807" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2499673351579277807?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2499673351579277807?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/LB0KgpTiI8U/es-esto-un-blanco-roto.html" title="¿Es esto un blanco roto?" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SZdcDfYr8RI/AAAAAAAAAD0/nINQqaBZBOw/s72-c/Es+esto+un+blanco+roto.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/02/es-esto-un-blanco-roto.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CUIBRnk9eyp7ImA9WxVXFkg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-1845627259456298210</id><published>2009-02-14T23:13:00.002Z</published><updated>2009-02-14T23:19:17.763Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-02-14T23:19:17.763Z</app:edited><title>Habló la nevera</title><content type="html">&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SZdQ1dsABKI/AAAAAAAAADk/EpDz_bA6O-o/s1600-h/Pau+Carla+y+pies+018.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SZdQ1dsABKI/AAAAAAAAADk/EpDz_bA6O-o/s400/Pau+Carla+y+pies+018.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302795965684516002" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-1845627259456298210?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/XllFI790deI" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/1845627259456298210/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=1845627259456298210" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1845627259456298210?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1845627259456298210?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/XllFI790deI/hablo-la-nevera.html" title="Habló la nevera" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_GMGTkGcsv6c/SZdQ1dsABKI/AAAAAAAAADk/EpDz_bA6O-o/s72-c/Pau+Carla+y+pies+018.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/02/hablo-la-nevera.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEUGSX08eip7ImA9WxVQEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-5054560010865521634</id><published>2009-01-26T20:36:00.000Z</published><updated>2009-01-26T20:37:08.372Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-01-26T20:37:08.372Z</app:edited><title /><content type="html">La mañana se despierta tibia,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;de un tibio que despierta sin ser brusco.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-5054560010865521634?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/B1HKDU-fQpk" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/5054560010865521634/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=5054560010865521634" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/5054560010865521634?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/5054560010865521634?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/B1HKDU-fQpk/la-maana-se-despierta-tibia-de-un-tibio.html" title="" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2009/01/la-maana-se-despierta-tibia-de-un-tibio.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkcCSX8yeip7ImA9WxVRF04.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-2010572124770758541</id><published>2008-12-14T21:16:00.001Z</published><updated>2009-01-23T19:14:28.192Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-01-23T19:14:28.192Z</app:edited><title>Prensa gratuita</title><content type="html">Era pronto, salí de casa a una hora extraña. Aquella mañana no iba a llegar puntual al trabajo, pero tampoco con los 20 minutos de retraso habituales. A esa hora, no sabría decir cuál era más allá de esos detalles, una mujer decidía aparcar su carro de la compra junto al banco que está al lado del parking de bicis. Fue un acto deliberado, sopesó la conveniencia del estacionamiento mirando a los lados, e incluso diría, confirmando la estabilidad del terreno. Yo sólo tenía que liberar mi bicicleta y salir corriendo, pero su presencia allí hizo que alargara el proceso. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Levantó la solapa que cubre sin precisión alguna la boca de los carros de la compra y, en lugar de yogures o una lechuga mal puesta junto al papel de water, asomaron cientos de ejemplares de la prensa gratuita del día. 20 minutos, Metro y ADNs iban saliendo agrupados por cabecera y colocados cuidadosamente sobre la superficie de madera destinada al asiento. Como quien construye sistemáticamente la parada de libros del domingo en un mercado de segunda mano, ella depositaba su mercancía en aquel lugar, que no era el de siempre. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Finalmente me decidí a preguntar. Manuela tenía más de 65 y cada mañana de invierno se levantaba con un objetivo: “liberar de su tarea a esos pobres chicos que cada día reparten los periódicos a la intemperie”. El problema era siempre deshacerse de la mercancía. Tenía que encontrar un lugar discreto y alejado de los puntos de distribución, no podía ser una papelera, eso les perjudicaría si alguien los encontrara. Debía lograr que alguien se los llevara como se los llevan de los bancos del metro. De esa forma, ellos habrían cumplido con su misión y Manuela con la propia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lo que no sabía entonces era que la ciudad estaba llena de Manuelas (ese será, al menos, el nombre que te darán si les preguntas).&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-2010572124770758541?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/LQ6UZ5ZRZm4" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/2010572124770758541/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=2010572124770758541" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2010572124770758541?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2010572124770758541?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/LQ6UZ5ZRZm4/prensa-gratuita.html" title="Prensa gratuita" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/12/prensa-gratuita.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;Ak4ARXo6fCp7ImA9WxRVFE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-7584393541950931623</id><published>2008-11-11T21:08:00.003Z</published><updated>2008-11-11T21:29:04.414Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-11-11T21:29:04.414Z</app:edited><title>Décimas (o lo que no es poesía -a pesar del delirio- y aun así suena mejor en verso)</title><content type="html">Farolas unidas por la libertad de expresión. &lt;br /&gt;Encerrada su luz en un cristal, &lt;br /&gt;y tú, en la habitación. &lt;br /&gt;El estornudo como prueba &lt;br /&gt;de que no controlas tu cuerpo. &lt;br /&gt;Espasmo ridículo acompañado de mocos, &lt;br /&gt;e incluso lágrimas, &lt;br /&gt;disociadas esta vez de cualquier alma. &lt;br /&gt;Cejas que se inflaman sin que nadie lo perciba. &lt;br /&gt;Ojos que se cierran sin que se vaya la luz. &lt;br /&gt;Encerrada, otra vez, &lt;br /&gt;en la farola que da a tu habitación.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-7584393541950931623?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/0CJtk7OLo8w" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/7584393541950931623/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=7584393541950931623" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/7584393541950931623?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/7584393541950931623?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/0CJtk7OLo8w/dcimas-o-lo-que-no-es-poesa-pesar-del.html" title="Décimas (o lo que no es poesía -a pesar del delirio- y aun así suena mejor en verso)" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/11/dcimas-o-lo-que-no-es-poesa-pesar-del.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A04HRX07eyp7ImA9WxRXF0Q.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-1867843261893411254</id><published>2008-10-23T22:06:00.003Z</published><updated>2008-10-23T22:12:14.303Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-10-23T22:12:14.303Z</app:edited><title>Con la C</title><content type="html">Cuando Carmen contaba con uno,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;como se cuenta con cada hijo,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;caía el cacharro de cobre&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;con el que cada cual se cubría.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Con la cabeza cargada de cuencos,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;donde calentarse casi sin fuego,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;cantaba antes de consumar&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;el cáliz del consuelo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cansada, quebrada,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;carcomida, cautivada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Contenía en su cara&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;cualquier adjetivo &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;que necesitaras&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;para comprenderte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sus pechos colgaban de un cuerpo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;relleno de caracolas,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;y contenían el néctar del cielo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;cuando está casi cayendo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Comimos todos de él&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;y el cielo, entonces, cayó.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-1867843261893411254?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/VXKTgXPm9XA" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/1867843261893411254/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=1867843261893411254" title="2 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1867843261893411254?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1867843261893411254?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/VXKTgXPm9XA/con-la-c.html" title="Con la C" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">2</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/10/con-la-c.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0EDRn0yeyp7ImA9WxRQE0s.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-4411913070320564407</id><published>2008-10-07T08:43:00.003Z</published><updated>2008-10-07T08:54:37.393Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-10-07T08:54:37.393Z</app:edited><title /><content type="html">Anillos de boda pintados a boli.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Círculos imperfectos &lt;br /&gt;tintados de infancia.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;Ella la lleva en el vientre.&lt;br /&gt;Él, en los mismos dientes.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;Por favor, que no se borre, &lt;br /&gt;y las perdices no se olviden del final.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-4411913070320564407?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/FtHwO_JpMsE" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/4411913070320564407/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=4411913070320564407" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/4411913070320564407?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/4411913070320564407?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/FtHwO_JpMsE/anillos-de-boda-pintados-boli.html" title="" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/10/anillos-de-boda-pintados-boli.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkEGRHc8eSp7ImA9WxRRGEw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-8895378641972688080</id><published>2008-09-30T21:30:00.003Z</published><updated>2008-09-30T21:37:05.971Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-09-30T21:37:05.971Z</app:edited><title>Silencio al vapor (de agua)</title><content type="html">No es extraño cruzarse con gente que llora. &lt;br /&gt;En medio de una calle y sin dejar de andar. &lt;br /&gt;Lágrimas como cascadas separando dos mundos, &lt;br /&gt;el del ser que llora y el del que le ve llorar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Las fronteras de agua no son infranqueables &lt;br /&gt;y, sin embargo, sí es extraño ver &lt;br /&gt;a esos dos mundos &lt;br /&gt;unirse alguna vez. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A pesar del impulso inicial, &lt;br /&gt;acallamos el instinto y la pregunta: &lt;br /&gt;¿por qué lloras?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-8895378641972688080?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/r8uad1PMtlw" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/8895378641972688080/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=8895378641972688080" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/8895378641972688080?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/8895378641972688080?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/r8uad1PMtlw/silencio-al-vapor-de-agua.html" title="Silencio al vapor (de agua)" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/09/silencio-al-vapor-de-agua.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0cMR30yeCp7ImA9WxRSEUo.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-1615221167383625477</id><published>2008-09-11T22:10:00.002Z</published><updated>2008-09-11T22:11:26.390Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-09-11T22:11:26.390Z</app:edited><title>Una de bravas</title><content type="html">El viaje os será revelado en... &lt;a href="http://www.unalibretaenlamochila.blogspot.com/"&gt;www.unalibretaenlamochila.blogspot.com&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-1615221167383625477?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/VtdKCDF_crI" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/1615221167383625477/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=1615221167383625477" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1615221167383625477?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1615221167383625477?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/VtdKCDF_crI/una-de-bravas.html" title="Una de bravas" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/09/una-de-bravas.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CE8ASXw9fyp7ImA9WxdXFUg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-3735701959785124209</id><published>2008-06-26T21:55:00.004Z</published><updated>2008-06-27T07:47:28.267Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-06-27T07:47:28.267Z</app:edited><title>A propósito de por qué nos relaja el chucuchú del tren</title><content type="html">&lt;blockquote&gt;&lt;p&gt;- Me acabo de dar un chute de verano…&lt;/p&gt;&lt;p&gt;- ¿Has ido a la playa?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;- No, me he columpiado al sol mirando cómo se acercaba y alejaba un árbol.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;- Ah…&lt;/p&gt;&lt;p&gt;- ¿Tú cuánto hace que no te columpias?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;- Uiiii, yo intento columpiarme un rato cada día. &lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;strong&gt;Mííírameee a los ooojoooos: ¿cuánto hace que no te columpias?&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;¡Colúmpiate! &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;em&gt;Con esta pregunta se pone en marcha la campaña "¡Colúmpiate!", una iniciativa con la que los farmacéuticos, los agentes de salud más cercanos al ciudadano, quieren potenciar el vaivén, una práctica que se ha mostrado excelentemente saludable según todos los estudios publicados al respecto. De hecho, eso explicaría que nos tranquilicen las mecedoras -siempre que no crujan- y la observación del mar, en cuyo caso son las olas las que vienen y van, vuelven a ir y vuelven a venir.&lt;/em&gt; Un momento, ¿tal vez lo que nos cura es regodearnos en el absurdo, arrebatarle la hegemonía a la lógica? &lt;/p&gt;&lt;p&gt;(pensemos)&lt;/p&gt;&lt;p&gt;O... ¿será simplemente que actuar como seres simples por un rato nos hace felices por otro (rato)?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;(dejemos de pensar)&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Live simply, my friend, que las chanclas no aprietan&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-3735701959785124209?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/7C6JsPKkQt8" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/3735701959785124209/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=3735701959785124209" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/3735701959785124209?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/3735701959785124209?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/7C6JsPKkQt8/propsito-de-por-qu-nos-relaja-el.html" title="A propósito de por qué nos relaja el chucuchú del tren" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/06/propsito-de-por-qu-nos-relaja-el.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;Dk4BRng5fCp7ImA9WxdSFEk.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-154909877003274474</id><published>2008-05-22T08:12:00.005Z</published><updated>2008-05-22T08:29:17.624Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-05-22T08:29:17.624Z</app:edited><title>Días (permítaseme hoy un post más personal)</title><content type="html">Hoy he recordado que hubo una vez… el miércoles era mi día favorito. También de pequeña (que es más chulo que decir “de niña”), creía que el martes y 13 era el día de la buena suerte*.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seguramente lo he recordado porque hoy (ayer en realidad) es mi cumpleaños, ese día en el que todas las edades que tuvimos se nos colocan en una parte del cuerpo. Por un día volvemos a tener un año en el ombligo, dos en las orejas, tres, cuatro, cinco, seis… y así hasta 27 (o los que toquen), con todas las creencias asociadas a cada etapa, incluidas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y si hace una mañana de sol hasta puede que nos dé por pensar que no hemos envejecido tan mal, que hemos aprendido a pagar nuestras facturas sin perder los tejanos ni los zapatos sin tacón. Sólo a veces (sobre todo en martes) se teme haber perdido con el paso de las cifras algo de energía.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por eso, hoy, día de todas las edades en un solo cuerpo voy a invocarla con algo que a base de repeticiones podría convertirse en ritual: recuperar un fragmento de la&lt;em&gt; Ciencia de la alegría&lt;/em&gt; de Marzal:&lt;br /&gt;&lt;em&gt;"Los objetos del mundo son un arcón sin fondo en donde malgastar, aprovechándola la feroz voluntad de ser feliz. Contra cualquier dictado de prudencia, cada instante reclama, irreflexivo, una conjura unánime de ti. La asombrosa oquedad de la mañana no merece un segundo de tristeza. El único exorcismo que te exige el disciplente mundo material es tu bárbaro júbilo, para que arda en su ser la alegría voraz de los inconquistables"&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y vosotros, ¿qué creencias ahora desterradas albergabais?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;P.D. (también personal): gracias a todos por ayer y por todos los días :)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*Sí, la autora siempre ha tenido una gran capacidad para extraer de la realidad sólo aquello que le interesaba, incluso si para ello es necesario vivir a ratos al margen de ésta...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-154909877003274474?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/LmLllLOOXkc" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/154909877003274474/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=154909877003274474" title="1 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/154909877003274474?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/154909877003274474?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/LmLllLOOXkc/das-permtaseme-hoy-un-post-ms-personal.html" title="Días (permítaseme hoy un post más personal)" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/05/das-permtaseme-hoy-un-post-ms-personal.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEYFQ3w7fip7ImA9WxZaEkw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-5878247496789823607</id><published>2008-04-26T12:11:00.002Z</published><updated>2008-04-26T12:15:12.206Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-04-26T12:15:12.206Z</app:edited><title>Palabras al vapor</title><content type="html">Para estos días de muchas obras y pocas palabras, una cita para romper el silencio de todos:&lt;br /&gt;Yo le aconsejaría a la gente que escribiera porque es como agregar un cuarto a la casa de la vida. Está la vida y está pensar sobre la vida (escribir), que es como recorrerla intensamente, duplicarla&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(Es de Bioy Casares)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-5878247496789823607?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/A8spfuvPtZg" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/5878247496789823607/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=5878247496789823607" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/5878247496789823607?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/5878247496789823607?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/A8spfuvPtZg/palabras-al-vapor.html" title="Palabras al vapor" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/04/palabras-al-vapor.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0IESX8yeip7ImA9WxZWEks.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-1457639144923212282</id><published>2008-03-11T21:00:00.000Z</published><updated>2008-03-11T21:05:08.192Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-03-11T21:05:08.192Z</app:edited><title>Sopa de letras</title><content type="html">&lt;div align="justify"&gt;Hay un alto porcentaje de la población que se niega a utilizar el diccionario que viene de serie en muchos móviles. Se trata de una aplicación que te permite escribir mensajes sin tener que apretar tres veces a una tecla hasta llegar a la letra que necesitas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gracias a este sistema, si quieres poner “Hola” sólo tienes que pulsar una vez a la tecla que contiene cada una de estas letras y en tu móvil aparecerá la palabra “Hola”. A pesar del avance que esto supone, no parece ser un argumento lo suficientemente fuerte como para convencer a los resistentes al aprendizaje. ¡No por favor, no me enseñes, no quiero saber cómo va! ¡No puedo creerme que no me vaya a dar más problemas! Yo era parte de ese trozo del pastel. Sin embargo, tener una hermana maestra, a la que además le gustan los mapas, hizo que pronto me convirtiera en una usuaria avanzada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desde mi nueva posición tengo un argumento mejor para convenceros: lo aleatorio también puede ser bello. A menudo la combinación de unas cuantas teclas te lleva a presentarte ante opciones que no preveías, por ejemplo, quieres escribir “beso” y te sale “cero”. Acabas de descubrir la relación oculta entre dos palabras que tal vez de otra forma nunca hubieran aparecido unidas en tu mente. Hace mucho que lo pienso y que quiero compartirlo, pero finalmente hoy me he decidido cuando al querer mecanografiar “valor”, mis dedos han tecleado “volar”, no me digan que no es sugerente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(Título dedicado: gracias por tu visita, Sopitas)&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-1457639144923212282?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/QPlHirbMzXM" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/1457639144923212282/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=1457639144923212282" title="2 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1457639144923212282?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1457639144923212282?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/QPlHirbMzXM/sopa-de-letras.html" title="Sopa de letras" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">2</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/03/sopa-de-letras.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEANQHgzfyp7ImA9WxZXEk4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-4013784419710426642</id><published>2008-02-28T21:05:00.000Z</published><updated>2008-02-28T21:06:31.687Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-28T21:06:31.687Z</app:edited><title>Abono</title><content type="html">Hoy se me ha revelado una verdad. A veces pasa, y más si de vez en cuando te das a la literatura de autoayuda (&lt;a href="http://www.publico.es/culturas/053742"&gt;http://www.publico.es/culturas/053742&lt;/a&gt;):&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(ésta ha sido la primera y menos elevada parte de la revelación, por suerte se me ha revelado en castellano:)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En nuestro motor existencial parece que está establecido un creador de granos en el culo, o mejor, un aparato encargado de pellizcarnos ordenadamente primero en un lado, luego en otro. Cuando te pellizcan ya se sabe que tienes que moverte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El movimiento es nuestro fin existencial. Alguien está utilizando la energía que generamos al movernos y por eso genera inquietudes y deseos que hay que acallar a base de ir de aquí para allá. Algunos aportan poco, sólo los mueven en su mente, pero los hay que no, y de ellos se nutre la Endesa de lo místico.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(y aquí va la segunda parte, más pulida y más cercana a la levitación:)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nuestro fin último, por simple que parezca, es crecer, como las flores, los sapos y todos los seres vivos que estudiábamos en Ciencias Naturales (los que eran buenos en esto probablemente hoy son biólogos –guiño a Raymon-). Y para crecer hay que dejar atrás la talla 6 y después la 12. ¿Por qué sentirse entonces extraños cuando las motivaciones cambian, traidores de viejos objetivos con cada nueva ansiedad que nos viene a pellizcar la nalga? ¿Por qué caprichosos, eternamente insatisfechos, cuando sólo estamos creciendo y la gracia está en el salto? Empeñarse en oprimir el deseo, que es lo natural, sólo trae deformidades, como las de los pies chinos a los que no se dejaba pasar de número, con lo bonitos que son los pies.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(en una tercera parte de la revelación he empezado a hacer recuento de mis pellizcos:)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Primero fue querer andar, después de un año gateando con un ligero sobrepeso de bebé, lo conseguí. Después fue hablar, casi lo consigo a la vez que lo primero. Después quería saber leer y tengo recuerdos de simular que sabía hacerlo… En fin, que cada uno siga con su lista y se tranquilice al descubrir que, por suerte, los pellizcos no suelen venir acompañados, primero va uno y luego el otro y por eso no pasa nada por hacerles caso de uno a uno (incluso aunque se contradigan en el tiempo). Y es que todo esto ha venido porque a veces pienso (concretamente hoy lo he pensado por primera vez) que es una suerte que no se nos agolpen todas las ansiedades de una vez.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-4013784419710426642?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/xyq6SKIMo4E" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/4013784419710426642/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=4013784419710426642" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/4013784419710426642?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/4013784419710426642?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/xyq6SKIMo4E/abono.html" title="Abono" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/02/abono.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkIFQXo6eip7ImA9WxZXEk4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-2840354591555192425</id><published>2008-02-28T20:27:00.000Z</published><updated>2008-02-28T20:28:30.412Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-28T20:28:30.412Z</app:edited><title>“Cada día se salvan cuatro vidas”</title><content type="html">Si lo que pretendían era llamar la atención del lector, lo han conseguido. ¿Cuatro vidas? ¿De siete? ¿En el mundo? ¿En tu vecindario? ¿Por no pasar por debajo de un andamio? Esta mañana, en medio de la matinal rutina del recién levantado, que paradójicamente ha llegado vestido al trabajo y está repasando la prensa, me parecía imposible encontrar una buena pregunta para explicarlo. La única respuesta era un error en el titular: cada día todos los vivos hemos salvado la vida. Parecía obvio y, sin embargo, de no haberlo leído, no me hubiera parado a pensar en ello esta mañana, mientras repasaba la prensa, sin esperar que nada tan sugerente rompiera la matinal rutina del recién levantado que, paradójicamente, ha llegado a su lugar de trabajo ya vestido y sin legañas. Y a lo mejor tampoco hubiera escrito hoy y nadie me leería mañana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;(*En el interior de la noticia especificaban que se referían a las donaciones de órganos)&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-2840354591555192425?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/KdtPHFHO7OQ" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/2840354591555192425/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=2840354591555192425" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2840354591555192425?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/2840354591555192425?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/KdtPHFHO7OQ/cada-da-se-salvan-cuatro-vidas.html" title="“Cada día se salvan cuatro vidas”" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/02/cada-da-se-salvan-cuatro-vidas.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DUMDRHg4eCp7ImA9WxZQGEU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-1703693673976181928</id><published>2008-02-24T21:08:00.002Z</published><updated>2008-02-24T21:11:15.630Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-24T21:11:15.630Z</app:edited><title>Desayuno</title><content type="html">Hay días en los que uno tiene ganas de ficción,&lt;br /&gt;nada de periódicos, telediarios ni ondas medias.&lt;br /&gt;Sólo cuentos y magias y porteras que aman&lt;br /&gt;a Thomas Mann.&lt;br /&gt;Sólo el otro lado y un cortado,&lt;br /&gt;por favor.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-1703693673976181928?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/wuCnN_l9BGE" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/1703693673976181928/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=1703693673976181928" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1703693673976181928?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/1703693673976181928?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/wuCnN_l9BGE/desayuno.html" title="Desayuno" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/02/desayuno.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEIDQns4eip7ImA9WxZRFkU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-4868554924492528263</id><published>2008-02-10T22:12:00.000Z</published><updated>2008-02-10T22:29:33.532Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-10T22:29:33.532Z</app:edited><title>Tiempos de cocción</title><content type="html">¿Cuándo volviste? Pasó hace ya dos años y me parece que fue ayer. Es que fue ayer, y se extiende hasta el hoy y hasta el siempre. La historia se extiende como la mantequilla en la tostada, idas y venidas en el círculo de pan para acabar deshaciéndose en una unidad rendida si éste está lo suficientemente caliente. Eso, o la cronología me juega malas pasadas y en lugar de ofrecerme rectas, me entrega curvas para mezclarse en el jarrón de mi mente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Marías reflexiona sobre la percepción del tiempo. Las reflexiones se contagian.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.elpais.com/articulo/portada/tecnico/sentimental/elpepusoceps/20080210elpepspor_9/Tes/"&gt;http://www.elpais.com/articulo/portada/tecnico/sentimental/elpepusoceps/20080210elpepspor_9/Tes/&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;¿Tienes hora?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-4868554924492528263?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/W0kALtkLteA" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/4868554924492528263/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=4868554924492528263" title="1 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/4868554924492528263?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/4868554924492528263?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/W0kALtkLteA/tiempos-de-coccin.html" title="Tiempos de cocción" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/02/tiempos-de-coccin.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0YHQnczeSp7ImA9WxZREEo.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-28496640.post-9170350821049785567</id><published>2008-02-03T22:45:00.000Z</published><updated>2008-02-03T22:52:13.981Z</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-03T22:52:13.981Z</app:edited><title>Menú de lunes</title><content type="html">&lt;div align="justify"&gt;“No se puede asegurar el futuro, sólo se puede perder el presente”. He aquí una de esas frases que nos invita, sobre todo, a actuar. Olviden la obsesión por los seguros -Mapfre, Ocaso, Santa Lucía…- y vivan mientras puedan. El familiar &lt;em&gt;Carpe Diem&lt;/em&gt;, ¿quién no se ha apuntado alguna vez en una carpeta, en la esquina de una agenda escolar, en la mano misma esta máxima con la esperanza de no olvidarla, de que cada momento pase a ser memorable a partir de entonces? Y, sin embargo, seguimos haciendo equilibrios con el tiempo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Cómo deshacernos del asunto pendiente “resolver la incertidumbre”? Hay quien asegura que es el peor de los males, indiscutible público objetivo para los planes de pensiones. Otros afirman que es posible vivir cada día a tope, y hay más: sin miedo. No sé si lo hacen, en realidad sólo he oído hablar de ellos. Después está el antes mencionado grupo de equilibristas. Y, por último, para consuelo de los anteriormente citados, uno puede tropezarse en el mundo con los diseñadores de futuro. Se caracterizan porque te pueden convencer (y seguro lo intentan) de que, aun persiguiendo un destino, se puede disfrutar del camino que, además, será el escogido si uno logra educar la imaginación para ello. Estos merecen un capítulo a parte y ahora estoy demasiado cansada para exponer sus riquezas, así que lo pospondré (no deja de tener gracia que lo haga en este post), pero dejo una pregunta para el presente: ¿podrías explicarle a tu gato lo que te gustaría hacer los próximos cinco años? Me doy al sueño. Mañana trabajo. A las nueve en el cubículo color crema. Tal vez en un post-it mini me quepa y pueda pegarlo en una esquina de la pantalla, lo podré observar durante 8 horas seguidas... &lt;em&gt;Carpe Diem&lt;/em&gt;. Feliz lunes.  &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28496640-9170350821049785567?l=ariadnamayoinspirado.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/TirarDelHilo/~4/2XuWVh8yYTI" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/feeds/9170350821049785567/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=28496640&amp;postID=9170350821049785567" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/9170350821049785567?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/28496640/posts/default/9170350821049785567?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/TirarDelHilo/~3/2XuWVh8yYTI/men-de-lunes.html" title="Menú de lunes" /><author><name>Ariadna Mayo Inspirado</name><uri>http://www.blogger.com/profile/18276488326507084119</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:extendedProperty name="OpenSocialUserId" value="12619796174763966432" /></author><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://ariadnamayoinspirado.blogspot.com/2008/02/men-de-lunes.html</feedburner:origLink></entry></feed>
