TRANSIT TV

Πάρος: Ο αμπελώνας που επιμένει στο μέλλον του

2026-10-04T23:26:43.391-07:00

Από την παράδοση αιώνων και τις τοπικές ποικιλίες στην κλιματική αλλαγή, την τουριστική ανάπτυξη και την προσπάθεια για ένα νέο μέλλον του παριανού κρασιού Υπάρχουν προϊόντα που δεν είναι απλώς προϊόντα ενός τόπου. Κουβαλούν μαζί τους την ιστορία, την οικονομία, τις συνήθειες και, τελικά, την ίδια την ταυτότητά του. Για την Πάρο, ένα από αυτά είναι το κρασί.

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΒΑΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

Ο Γιώργος Κουβαράς καταγράφει σε ένα νέο βίντεο-ντοκιμαντέρ την προσπάθεια ανθρώπων που εξακολουθούν να καλλιεργούν, να οινοποιούν και να αναζητούν μια θέση για το παριανό κρασί στη σύγχρονη οικονομία του νησιού.

Η ιστορία του αμπελιού στην Πάρο δεν ξεκινά σήμερα. Ο Γιώργος Πίττας, συγγραφέας του βιβλίου «Παριανός Αμπελώνας», υπενθυμίζει ότι η σχέση του νησιού με το κρασί χάνεται βαθιά μέσα στον χρόνο. «Το αμπέλι και το κρασί είναι ταυτισμένα με την ιστορία της Πάρου.

Το συναντάμε από τη Μυκηναϊκή περίοδο», σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφερόμενος στα αρχαιολογικά ευρήματα που συνδέουν το νησί με την παραγωγή και τη διακίνηση κρασιού. Για αιώνες, το κρασί υπήρξε σημαντικό προϊόν της παριανής οικονομίας. Ο αμπελώνας γνώρισε περιόδους ακμής και παρακμής, μέχρι να φτάσει στη σημερινή του μορφή.

Ο Πίττας θυμίζει ότι η μεγαλύτερη ακμή σημειώθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα, όταν η κρίση της φυλλοξήρας στη Γαλλία δημιούργησε μεγάλη ζήτηση για παριανά σταφύλια. «Από την Πάρο παίρνανε περίπου δύο με τρεις χιλιάδες τόνους, ειδικά την κόκκινη Μανδηλαριά», λέει στο Πρακτορείο. Ύστερα ήρθαν η κρίση, ο συνεταιρισμός και η παρακμή και, σήμερα, μια νέα προσπάθεια ανασυγκρότησης. Το κρασί ως οικογενειακή συνέχεια

Στο οινοποιείο του Κωνσταντίνου Ρούσσου η ιστορία αυτή συνεχίζεται από γενιά σε γενιά. «Εμείς είχαμε τα αμπέλια, ο παππούς μου, ο πατέρας μου. Εγώ έβαλα ένα λιθαράκι ακόμα και πήγα στην παραγωγή οίνου», λέει ο ίδιος. Η προσπάθεια δεν περιορίστηκε στη διατήρηση των παλιών αμπελιών. Κάποια ανανεώθηκαν, άλλα διατηρήθηκαν, ενώ το οινοποιείο συνεργάζεται και με παραγωγούς, αγοράζοντας σταφύλια από παλιά κλήματα. Το ζητούμενο είναι η παραγωγή ενός κρασιού που να έχει σαφή σχέση με τον τόπο.

Ο Ρούσσος περιγράφει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του παριανού κρασιού, τα οποία συνδέει με το έδαφος και τον τρόπο καλλιέργειας. «Το κρασί της Πάρου έχει διαφορετικό αρωματικό χαρακτήρα, διαφορετικό σώμα, διαφορετικές οξύτητες», εξηγεί. Ο παριανός αμπελώνας έχει ακόμη ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: σύμφωνα με τον ίδιο, περίπου το 60% είναι άνυδρο. Στις ποικιλίες που συνδέονται με την τοπική παραγωγή περιλαμβάνονται η Μονεμβασιά, η Μανδηλαριά, το Μαύρο Αηδάνι και το Ποταμίσι, μαζί με άλλες ποικιλίες που έχουν ιστορική παρουσία στο νησί.

Η νησιωτικότητα και τα προβλήματα της παραγωγής Η διατήρηση ενός αμπελώνα δεν είναι μόνο θέμα παράδοσης. Είναι και ζήτημα καθημερινής παραγωγής. Ο Κωνσταντίνος Ρούσσος θέτει ένα πρόβλημα που αφορά ειδικά τη νησιωτική παραγωγή: την έλλειψη γεωπόνου στην Πάρο. «Μιλάτε σε ένα νησί που δεν έχει γεωπόνο», λέει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι για ζητήματα που αφορούν την καλλιέργεια και τις απαραίτητες διαδικασίες οι παραγωγοί αναγκάζονται να απευθύνονται εκτός νησιού.

Το ίδιο πρόβλημα, όπως περιγράφει, εμφανίζεται και στη γραφειοκρατία που συνοδεύει τη διακίνηση και τις εξαγωγές. «Αν στη στερεά Ελλάδα υπάρχουν 10 χαρτιά που πρέπει να φτιάξει ο οινοποιός, εμείς εδώ πέρα πρέπει να φτιάξουμε 12», αναφέρει. Και συνοψίζει το πρόβλημα με μια φράση: «Η νησιωτικότητα πρέπει λίγο να βοηθηθεί παραπάνω από τη στερεά Ελλάδα». Από την τοπική κατανάλωση στην εξωστρέφεια Παρά τις δυσκολίες, το παριανό κρασί έχει αρχίσει να βγαίνει περισσότερο από τα όρια του νησιού. Ο Ρούσσος, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, δίνει μια χαρακτηριστική εικόνα της σημερινής αγοράς του οινοποιείου του: «Το 70% απορροφάται στο ίδιο μας το νησί εδώ πέρα στην Πάρο. Ένα 20% είμαστε στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα και ένα 10% έχουμε ξεκινήσει τα τελευταία δύο χρόνια και κάνουμε εξαγωγές».

Η εξωστρέφεια συνδέεται και με τον οινοτουρισμό.

Η Ευτυχία Κρητικού, σύζυγος του Κωνσταντίνου Ρούσσου, περιγράφει μια δραστηριότητα που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια: οργανωμένες επισκέψεις στο οινοποιείο, ξενάγηση, γνωριμία με τις ποικιλίες και γευσιγνωσία. «Όλο και περισσότεροι δείχνουν ενδιαφέρον να μάθουν τοπικά προϊόντα, τι παράγει ο τόπος μας. Υπάρχει ζήτηση», λέει. Σύμφωνα με την ίδια, το οινοποιείο δέχεται μέρα παρά μέρα περίπου 50 έως 70 επισκέπτες σε οργανωμένα γκρουπ. Πολλοί από τους επισκέπτες δεν γνωρίζουν προηγουμένως τα κρασιά της Πάρου. «Περισσότεροι γνωρίζουν διεθνή αμπελώνα», εξηγεί. «Πολλοί όμως ξαφνιάζονται, γιατί συναντούν άλλα χαρακτηριστικά από αυτά που έχουν μάθει». Οι ξένοι επισκέπτες που συναντά η κάμερα του ΑΠΕ-ΜΠΕ στη διάρκεια της γευσιγνωσίας αποτελούν μια διαφορετική πλευρά της ίδιας ιστορίας: την προσπάθεια ενός τοπικού προϊόντος να γίνει γνωστό σε ένα διεθνές κοινό.

Κλιματική αλλαγή και γη

Το μέλλον του αμπελώνα, ωστόσο, δεν εξαρτάται μόνο από την αγορά. Ο Κωνσταντίνος Ρούσσος αναφέρεται στην κλιματική αλλαγή και στη σημασία του νερού για την παραγωγή. «Σιγά σιγά περνάει και σε εμάς», λέει για την κλιματική αλλαγή, επισημαίνοντας ότι μέχρι σήμερα η Πάρος διαθέτει αποθέματα νερού που μπορούν να βοηθήσουν την καλλιέργεια. Για τον Γιώργο Πίττα, όμως, οι πιέσεις είναι ευρύτερες. «Δημιουργείται, αχνοφαίνεται ένα νέο μέλλον για την Πάρο», λέει. «Που βέβαια απειλείται από τις καιρικές συνθήκες και από την κλιματική κρίση, απειλείται από την οικοπεδοποίηση». Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο ερώτημα για τον παριανό αμπελώνα: τι θέση μπορεί να έχει η καλλιεργήσιμη γη σε ένα νησί όπου η τουριστική ανάπτυξη έχει αυξήσει σημαντικά την αξία της γης και έχει αλλάξει τις χρήσεις της;

Η Πάρος δεν χρειάζεται να γίνει Σαντορίνη Ο Πίττας αποφεύγει να θέσει το ζήτημα ως ανταγωνισμό με τη Σαντορίνη. «Δεν έχει νόημα να μιλήσουμε ανταγωνιστικά με τη Σαντορίνη», σημειώνει. Το ζητούμενο, σύμφωνα με την άποψή του, είναι διαφορετικό: να οργανωθεί ο ίδιος ο παριανός αμπελώνας και να αποκτήσει κοινή ταυτότητα. «Πρέπει και η Πάρος να οργανωθεί και να πάψει να είναι μεμονωμένα αμπέλια και να δει το κρασί σαν ένα κεφάλαιο. Και σαν ένα πολιτιστικό και οικονομικό κεφάλαιο».

Η πρόταση συνδέεται με ένα μοντέλο που εφαρμόζεται ήδη σε άλλες οινοπαραγωγικές περιοχές: τους δρόμους του κρασιού. «Θα μπορούσαμε να φανταστούμε δρόμους του κρασιού στις Κυκλάδες ή στην Πάρο ιδιαίτερα», λέει. Δεν πρόκειται μόνο για την προώθηση ενός προϊόντος. Ένας τέτοιος σχεδιασμός θα μπορούσε να συνδέσει την παραγωγή με την ιστορία, τα χωριά, τη γαστρονομία και έναν διαφορετικό τύπο τουριστικής εμπειρίας.

Και εδώ η συζήτηση επιστρέφει στην ίδια την ταυτότητα της Πάρου. Ο Πίττας περιγράφει ένα νησί με δύο διαφορετικές όψεις: τη θερινή, της μεγάλης τουριστικής κίνησης, και τη χειμερινή, όταν αποκαλύπτονται άλλες πλευρές του τόπου. «Αυτό το οποίο θα μπορούσε εντός εισαγωγικών να πουλήσει η Πάρος είναι η παράδοσή της, είναι ο αμπελώνας, είναι κάποια άλλα πράγματα, είναι ο αγροτουρισμός», υποστηρίζει.

Η Πάρος του 1980 και η Πάρος του 2020

Ίσως η πιο χαρακτηριστική φράση για αυτή τη μετάβαση ανήκει στον ίδιο τον οινοποιό Κωνσταντίνο Ρούσσο. Μιλώντας για το ΠΟΠ Πάρος, έναν συνδυασμό Μανδηλαριάς και Μονεμβασιάς, περιγράφει το κρασί ως μια συνάντηση δύο εποχών: «Αυτό λοιπόν το κρασί θα έλεγα ότι είναι η Πάρος του 1980 με την Πάρο του 2020». Μέσα σε αυτή τη φράση συμπυκνώνεται η προσπάθεια να συνυπάρξουν δύο διαφορετικές πραγματικότητες: η παλιά παραγωγική Πάρος και το σύγχρονο, τουριστικό νησί. Το ζητούμενο δεν είναι η επιστροφή στο παρελθόν.

Είναι αν η ανάπτυξη μπορεί να αφήσει χώρο και για εκείνα τα στοιχεία που δημιούργησαν την ταυτότητα του τόπου. Ο Πίττας το διατυπώνει διαφορετικά: «Η μάχη, δηλαδή, είναι η μάχη του ξενόφερτου ή του ελλαδικού και όχι του τοπικού». Για τους ανθρώπους που εξακολουθούν να δουλεύουν με το αμπέλι, η τοπικότητα μπορεί να αποτελέσει όχι εμπόδιο αλλά συγκριτικό πλεονέκτημα. Η Πάρος έχει ήδη την ιστορία, τις ποικιλίες, τους παραγωγούς και ένα κοινό επισκεπτών που αναζητά όλο και περισσότερο προϊόντα συνδεδεμένα με τον τόπο.

Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά μπορούν να αποκτήσουν κοινό σχεδιασμό και αν ο αμπελώνας μπορεί να παραμείνει ζωντανό κομμάτι της Πάρου, όχι ως ανάμνηση μιας άλλης εποχής αλλά ως μέρος της επόμενης. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ ακολούθησε τη διαδρομή από το αμπέλι μέχρι το ποτήρι, συναντώντας τους ανθρώπους που προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή αυτή τη σχέση.

Έρευνα - Σενάριο - Σκηνοθεσία: Γιώργος Κουβαράς

Τηλεοπτική Έρευνα : Οι δυσκολίες των διακρατικών υιοθεσιών

2021-04-21T05:41:00.001-07:00

Η Αιθιοπία υπήρξε για χρόνια μία από τις σημαντικότερες χώρες προέλευσης παιδιών για διακρατικές υιοθεσίες. Πίσω όμως από τους αριθμούς βρίσκονται η φτώχεια, η εγκατάλειψη και οι δύσκολες διαδρομές των οικογενειών.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

Συναντήσαμε τον συγγραφέα Θανάση Τριαρίδη, ο οποίος επέλεξε τη διακρατική υιοθεσία και σήμερα μεγαλώνει ένα κορίτσι από την Αιθιοπία.

Τηλεοπτική έρευνα : Κυβερνοεπιθέσεις και κυβερνοασφάλεια με φόντο την τεχνητή νοημοσύνη

2021-04-21T05:27:00.004-07:00

Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να κάνει άλματα και στην επόμενη 5ετία να αλλάξει τη ζωή μας παντού στον πλανήτη, ωστόσο όσο επεκτείνεται μέσω του διαδικτύου και εισέρχεται στην καθημερινότητά μας, η απόσταση μεταξύ της ιδιωτικής και δημόσιας ασφάλειας δεν είναι παρά μερικά κλικ. Διαρροή προσωπικών δεδομένων, κυβερνοεπιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, περίπλοκοι ιοί. Πόσο κινδυνεύει στα αλήθεια το ιατρικό ή φορολογικό μας απόρρητο και με ποιους τρόπους θωρακίζεται η ίδια η προσωπική μας ζωή;

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

Ο ερευνητής δημοσιογράφος Γιώργος Κουβαράς με ένα τηλεοπτικό οδοιπορικό και συνεντεύξεις με ειδικούς επιχειρεί να δώσει απαντήσεις μέσω των επαγγελματιών της κυβερνοασφάλειας στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Το θέμα δημοσιεύτηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΤΟΥΒΛΩΝ

2021-04-20T23:38:00.005-07:00

Πακιστάν. Διακόσιες πενήντα χιλιάδες υπολογίζονται τα παιδιά που δουλεύουν σε κλιβάνους. Είναι τα παιδιά των τούβλων.

Από τις πιο βάναυσες μορφές της παιδικής εργασίας. Ολόκληρες οικογένειες εργάζονται σε κλιβάνους τούβλων, προσπαθώντας να εξοφλήσουν τις οφειλές τους που είναι τόσο πολύ πάνω από τις δυνατότητές τους. Θα παραμένουν απλήρωτες ακόμα και μετά από δεκαετίες συνεχούς εργασίας.

Ένα οδοιπορικό στο Πακιστάν που παρουσίασε ο Γιώργος Κουβαράς στην εκπομπή Focus. Ρεπορτάζ Ματίνα Ζεστανάκη. Η διεύθυνση φωτογραφίας είναι του Βαγγέλη Κουλίνου.

Τα σβησμένα φουγάρα των Ποδαράδων - VIDEO

2020-06-22T00:04:00.000-07:00

Το βίντεο «Τα σβησμένα φουγάρα των Ποδαράδων» είναι ένα τηλεοπτικό οδοιπορικό-αφιέρωμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ στην ακμή και την παρακμή της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Ιωνία (τους ιστορικούς Ποδαράδες).

Το αφιέρωμα καταγράφει την ιστορία των προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και δημιούργησαν ένα τεράστιο βιομηχανικό κέντρο υφαντουργίας και ταπητουργίας, τα φουγάρα του οποίου έχουν πια σβήσει. Τη σκηνοθεσία, το σενάριο, την κάμερα και το μοντάζ υπογράφει ο Γιώργος Κουβαράς.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το σχετικό βίντεο-αφιέρωμα.

Όταν εκατοντάδες μετανάστες κατευθύνονταν στα ευρωπαϊκά σύνορα - VIDEO

2020-02-28T01:38:00.001-08:00

Εκατοντάδες μετανάστες έχουν ξεκινήσει από τη βορειοδυτική Τουρκία και κατευθύνονται προς τα σύνορα της χώρας με την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, μετέδωσαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης, αφού ανώτερος αξιωματούχος δήλωσε ότι η Άγκυρα πλέον δεν θα σταματά τους πρόσφυγες που θέλουν να φτάσουν στην Ευρώπη.

Το τουρκικό κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο TRT και ο ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός NTV μετέδωσαν εικόνες από μερικές δεκάδες ανθρώπους, τους οποίους παρουσίασαν ως μετανάστες που κατευθύνονται προς τα σύνορα με την Ελλάδα.

Το πρακτορείο DHA μετέδωσε ότι περίπου 300 Σύροι, Ιρακινοί ακόμη και Ιρανοί μετανάστες κατευθύνονται προς τα σύνορα στην Αδριανούπολη. Την ίδια πληροφορία μετέδωσε και το πρακτορείο Demiroren.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Sabah, που πρόσκειται στην τουρκική κυβέρνηση, η απόφαση "να ανοίξουν οι πόρτες" από την Τουρκία ελήφθη στη διάρκεια έκτακτου συμβουλίου ασφαλείας που πραγματοποιήθηκε τη νύκτα της Πέμπτης προς Παρασκευή υπό την προεδρία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

To Demiroren πρόσθεσε εξάλλου ότι άλλη ομάδα μεταναστών έχει συγκεντρωθεί στις ακτές των Δαρδανελλίων με σκοπό να περάσουν με βάρκες στην Ελλάδα.

Εξάλλου το TRT μετέδωσε ότι δεκάδες άνθρωποι προσπάθησαν να περάσουν το συνοριακό πέρασμα Καπίκουλε και να εισέλθουν στη Βουλγαρία, όμως οι αρχές εκεί δεν τους επέτρεψαν την είσοδο στο βουλγαρικό έδαφος.

Παρακολουθεί η Ε.Ε

Παρακαλουθούμε από πολύ κοντά τις ροές των προσφύγων αλλα δεν έχουμε επίσημη ενημέρωση από τις τουρκικές αρχές, δήλωσε ο εκπρόσωπος της Κομισιόν σε συνέντευξη τύπου στις Βρυξέλλες. Ερωτηθείς για την ισχύ της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας υπογράμμισε ότι βρίσκεται πάντα σε ισχύ και δεν υπάρχουν ενδείξεις για το αντίθετο. Πάντως σημείωσε μετά τις τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο της Συρίας ότι αναμένεται είναι αναμενόμενο να αυξηθούν οι ροές σημειώνοντας ότι αν ζητηθεί θα ενισχυθούν τα μέτρα προστασίας στα σύνορα της Βουλγαρίας και της Ελλάδας.

Οι «δανεικές μητέρες», η νομοθεσία, το κόστος και τα κυκλώματα -VIDEO-

2019-04-07T10:46:00.000-07:00

Ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς για να αποκτήσουν άτεκνα ζευγάρια ένα παιδί με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή θεωρείται η Ελλάδα, ειδικά την τελευταία 10ετία, λόγω της ευέλικτης νομοθεσίας, των ανταγωνιστικών τιμών και της οργανωμένης προβολής και καμπάνιας στο εξωτερικό. Έρευνήσαμε σε βάθος πως λειτουργεί όλο το σύστημα. Σενάριο-Σκηνοθεσία :Γιώργος Κουβαράς

Οδοιπορικό στο Νεώριο:Από την παρακμή στην αναγέννηση

2019-03-30T09:18:00.002-07:00

Στο μεγαλύτερο επίπεδο πληρότητας της τελευταίας 10ετίας βρίσκεται το Νεώριο Σύρου, που δείχνει υπό τη νέα διοίκηση να ξεπερνά όλες τις παλιές δυσκολίες και εμπόδια που είχαν φέρει το ναυπηγείο στο χείλος του γκρεμού και της πτώχευσης, ενώ είχε μείνει για έναν χρόνο κλειστό και τους εργαζόμενους απλήρωτους να διεκδικούν από το προηγούμενο διάστημα, 25 μισθούς. Ο ερευνητής δημοσιογράφος Γιώργος Κουβαράς πραγματοποίησε για το ΑΠΕ-ΜΠΕ ένα τηλεοπτικό οδοιπορικό στη Σύρο και κατέγραψε για δύο ημέρες τη ζωή μέσα στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη που δείχνει μέσα σε 10 μήνες μόνο, να αναγεννιέται πλήρως και να αποκτά για πρώτη φορά, μια νέα δυναμική για το μέλλον.

Γλυφοσάτη:Το ζιζανιοκτόνο που διχάζει την Ευρώπη (video)

2019-03-30T09:13:00.003-07:00

Ειδική έρευνα με θέμα τη γλυφοσάτη (glyphosate) δημοσίευσε το ΑΠΕ – ΜΠΕ, περιλαμβανομένου οδοιπορικού και τηλεοπτικού θέματος που παρουσιάζει το προσκήνιο αλλά και το παρασκήνιο του θέματος και που πραγματοποίησε ο ερευνητής δημοσιογράφος Γιώργος Κουβαράς.

Οδοιπορικό στην Πάτρα: Ο Κινγκ Κονγκ, ο δράκος της Κίνας και οι 300 του Λεωνίδα

2019-02-26T08:18:00.001-08:00

Χωρίς μνημόνια θα παρελάσει φέτος ο βασιλιάς καρνάβαλος στο Πατρινό καρναβάλι την Κυριακή 10 Μαρτίου. Την αιχμή του δόρατος της πολιτικής σάτιρας, ο γνωστός κατασκευαστής Πέτρος Βρυώνης, το στρέφει φέτος κατά του δίπολου «δεξιάς-κεντροδεξιάς», δανειζόμενος μάλιστα την τεχνοτροπία του μεγάλου ζωγράφου Σαλβατόρ Νταλί, δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της «κοινωφελούς επιχείρησης του δήμου Πατρέων-πατρινό καρναβάλι» Νίκος Χρυσοβιτσάνος.

Το δεύτερο σημαντικό άρμα στην παρέλαση θα έχει τη σφραγίδα του θεόρατου γορίλλα Κινγκ Κονγκ ο οποίος θα κρατάει τη βασίλισσα του καρναβαλιού 2019 Αναστασία Ψαρρού, μία φοιτήτρια της Γεωλογίας στο πανεπιστήμιο της Πάτρας. Αλλά πέρα από τον συμβολισμό της ταινίας, ο θρυλικός γορίλας θα κατακεραυνώνει με μηνύματα που θα κυριαρχούν στο άρμα, την ακρίβεια, τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, τις τράπεζες, την φτώχεια και άλλα παράγωγα της οικονομικής κρίσης.

Δεκαπέντε ημέρες πριν την κορύφωση του μεγαλύτερου πολιτιστικού δρώμενου της πόλης της Πάτρας, το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει ένα τηλεοπτικό οδοιπορικό μέσα στα καρναβαλικά εργαστήρια και στους δρόμους του κρυμμένου θησαυρού. Το video καταγράφει με εικόνα και ήχο ολόκληρο το παρασκήνιο γύρω από το πατρινό καρναβάλι του 2019, και συμπεριλαμβάνει δηλώσεις και συνεντεύξεις όχι μόνο του δημάρχου Πατρέων Κώστα Πελετίδη αλλά και όλων των πρωταγωνιστών και θεσμικών παραγόντων (παλαιών και νέων) που έχουν σημαδέψει έναν θεσμό που βρίσκουμε τις ρίζες του στον περασμένο αιώνα.

Το ρεπορτάζ και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο δημοσιογράφος του ΑΠΕ-ΜΠΕ Γιώργος Κουβαράς.

Στο καρναβαλικό εργαστήρι του δήμου

Μια ανάσα πριν την κορυφαία παρέλαση, και στο καρναβαλικό εργαστήριο του δήμου Πατρέων όλα κινούνται με γρήγορους ρυθμούς καθώς πρέπει να είναι τα πάντα έτοιμα και στην εντέλεια.

«Πάντα υπάρχουν αλλαγές, αλλά πάντα προλαβαίνουμε» θυμόμαστε να λέει ένας παλιός κατασκευαστής ο Νίκος Λιβάνης. Την ημέρα που το ΑΠΕ-ΜΠΕ επισκέφτηκε το εργαστήρι έμπαιναν οι τελευταίες πινελιές και ήταν η πρώτη επαφή της βασίλισσας με το άρμα του Κινγκ Κονγκ. Καταγράφουμε το ανυψωτικό μηχάνημα που μεταφέρει τη βασίλισσα του καρναβαλιού στην κορυφή του άρματος και τις οδηγίες που τις δίνουν οι υπεύθυνοι ώστε να είναι ασφαλής, ενώ τις μαθαίνουν τις κινήσεις που πρέπει να κάνει. Η Αναστασία Ψαρρού έχει κάποιο άγχος αλλά γρήγορα συνηθίζει και δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «πραγματοποιείται ένα παιδικό μου όνειρο».

Πάνω στο άρμα ο κατασκευαστής θα αποτυπώσει την οικονομική κρίση. Διακρίνονται μία αλυσίδα και κρανία περασμένα στο λαιμό του τεράστιου γορίλα και ταμπελίτσες που γράφουν ΔΕΗ, Λιμάνια, ενώ από τα συρτάρια του άρματος θα βγαίνουν χαρτόνια με συνθήματα.

Σάτιρα και λογοκρισία στο παρελθόν

Είναι αλήθεια ότι για πολλά χρόνια τα καρναβάλια της Πάτρας είχαν έντονα τα χαρακτηριστικά πολιτικού προβληματισμού. Άλλωστε η πολιτική σάτιρα αλλά και η οικονομία ήταν ανέκαθεν στο επίκεντρο της πλειοψηφίας των αρμάτων και όχι μόνο στα στενά ελλαδικά πλαίσια αλλά και για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Κάτι που κατά περιόδους ενόχλησε, ενώ δεν έλειψε και η λογοκρισία.

Την περίοδο 1921-1938 για παράδειγμα το καρναβάλι επηρεάζεται από πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα που ήταν πυκνά και βίαια (Μικρασιατική καταστροφή, στρατιωτικά κινήματα, δικτατορίες Πάγκαλου και Μεταξά κλπ), με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνεται σε μονότονους και υποτονικούς ρυθμούς, ή να περιορίζεται σε λίγους χορούς ή να ματαιώνεται εντελώς, όπως το 1923. Την δεκαετία του 50 η επιλογή των θεμάτων δεν αφήνεται στην κρίση των κατασκευαστών. Αποφασίζει κάθε φορά η Δημοτική Επιτροπή Εορτών. Και αυτή τηρεί τη μακροχρόνια παράδοση, σύμφωνα με την οποία αποφεύγονται καρναβαλικά άρματα και μασκαράτες που λοιδορούν πρόσωπα ή χλευάζουν κοινωνικές τάξεις ή προσβάλλουν το θρησκευτικό συναίσθημα ή προκαλούν πολιτικές αντιδράσεις. Ασκεί λοιπόν και στο μεταπολεμικό καρναβάλι η Επιτροπή ένα είδος αυτολογοκρισίας, στην οποία πολλές φορές προσκρούουν διάφορες εμπνεύσεις. Η πρώτη τέτοια περίπτωση παρουσιάστηκε το 1954, όταν ματαιώθηκε η κατασκευή άρματος που σατίριζε τον τότε βασιλιά της Αιγύπτου Φαρούκ.

Ένας παλιός εικαστικός κατασκευαστής αρμάτων ο Δημήτρης Βούρτσης θα διηγηθεί ότι το 1978 όταν θέλησε να ασκήσει σάτιρα κατά του Μποκάσα στην Αφρική με τους χρυσούς ελέφαντες δημιουργήθηκε διπλωματικό επεισόδιο και δεν του επετράπη να παρελάσει.

Ο πρόεδρος της κοινωφελούς δημοτικής επιχείρησης Καρναβάλι Πάτρας κ. Χρυσοβιτσάνος θεωρεί ότι παρόλο που υπάρχει λιγότερη σάτιρα από παλιά, πάντα η θεματογραφία βασίζεται σε αυτά που απασχολούν τον κόσμο.

Η αλήθεια είναι ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας στην Πάτρα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Και αυτό το ξέρει καλά ο άρχων της πόλης ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης.

«Η πόλη μας βρίσκεται σε δύσκολη θέση από οικονομικής πλευράς», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Έχουμε 35 χιλιάδες ανέργους, υπάρχει φτώχεια γιατί και αυτός που δουλεύει δεν κερδίζει τόσα ώστε να έχει τη δυνατότητα να κινείται ελεύθερα, άρα μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, σαφώς το καρναβάλι έχει να αντιμετωπίσει δυσκολίες».

Για τον δήμαρχο Πατρέων όμως το καρναβάλι λειτουργεί σαν μία ανάταση ψυχική, «για να μπορείς να σταθείς στα πόδια σου, και να μην πέσεις σε μία κατάθλιψη και απομονωθείς ή στηθείς με την πλάτη στον τοίχο, και εγκαταλείψεις την προσπάθεια, για να ζήσουμε. Και επειδή και η σάτιρα, και η διασκέδαση, δίνουν και άλλες πτυχές, και κρατώντας ότι η ζωή δεν είναι τιμωρία αλλά είναι χαρά, κοιτάζουμε και σε τέτοιες συνθήκες να σταθούμε στα πόδια μας, και να προχωρήσουμε. Και αυτό επειδή το ζει η πόλη μας δίνει δύναμη και σε αυτούς που επισκέπτονται το καρναβάλι της πόλης μας γιατί είναι μεταδοτικό».

Πράγματι μετά το καρναβαλικό εργαστήρι το ίδιο βράδυ το ΑΠΕ-ΜΠΕ βρέθηκε στο κτίριο του παλιού πτωχοκομείου. Εκεί σε ένα διαμορφωμένο χώρο τα πληρώματα που συμμετέχουν στη ραχοκοκαλιά του πατρινού καρναβαλιού, στον κρυμμένο θησαυρό, διαγωνίστηκαν σε ένα πρωτότυπο θέμα. Παρουσίασαν το καθένα ένα τρέιλερ κινηματογραφικής ταινίας.

Καταγράψαμε εκείνο του πληρώματος 94 που πολλοί χαρακτηρίζουν ως τους «ταλιμπάν του καρναβαλιού» καθώς έχουν συνεχώς πρωτότυπες ιδέες. Θα παρουσιάσουν τους 300 του Λεωνίδα σε μια ξεκαρδιστική παραλλαγή.

Ο Φώτης Λουριδάς είναι ο εκπρόσωπος της ομάδας και είναι ιδιαίτερα παθιασμένος. Τον συναντήσαμε στο εργαστήρι τους. Τον ρωτάμε ευθέως για την σχέση της οικονομικής κρίσης με το καρναβάλι.

«Τα ιδιωτικά πληρώματα» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ «δεν έχουν επιχορηγήσεις και όλα τα βάζουμε από την τσέπη μας». Την κρίση» σημειώνει «δεν μπορούμε να την παλέψουμε με το καρναβάλι αυτό θα ήταν ουτοπία. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να την πολεμήσουμε στιγμιαία, ή έστω αυτό το ωραίο δίμηνο, που η Πάτρα χορεύει, που μπορεί να ξεφύγει».

Για τον Λουριδά στα 32 χρόνια που βρίσκεται η ομάδα του στο πατρινό καρναβάλι διαπιστώνει ότι «η κρίση της τελευταίας δεκαετίας είναι αποτυπωμένη στις στολές για παράδειγμα ή στο μέγεθος των αρμάτων σε σχέση με το παρελθόν».

Το ίδιο υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από την πλευρά του στο άλλο κορυφαίο καρναβαλικό εργαστήρι των ιδιωτών στον ΑΣΟ όπως λέγεται, ο κατασκευαστής αρμάτων Τάκης Ρούντος.

«Αυτή την περίοδο είμαστε περίπου 25 κατασκευαστές εδώ. Τα άρματα είναι πιο μικρά και ενώ παλαιότερα ήμασταν ανταγωνιστικοί απέναντι στα άρματα του δήμου τώρα φτιάχνουμε πιο μικρά».

Ο κ. Ρούντος λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι συνεχίζει η ομάδα του να είναι από τις πιο πολυπληθείς και σημειώνει ότι τουλάχιστον έχουν κάποια βοήθεια σε υλικά.

Η τέχνη κυριαρχεί πάνω από όλα

Πάντως η τέχνη είναι αυτή που δίνει την έμπνευση στην εμφάνιση κάθε χρόνο του καρναβαλιού και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Το γνωρίζουν και το υπογραμμίζουν άλλωστε τόσο οι παλιοί όσο και οι νέοι.

Ο κατασκευαστής αρμάτων Δημήτρης Τζουμάνης ψάχνει συνεχώς νέα υλικά και έχει χρησιμοποιήσει, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από προφυλακτήρες αυτοκινήτων έως κοτετσόσυρμα και σωλήνες αλουμινίου. Ο Νεκτάριος Σαρηγιάννης τονίζει ότι ακόμη και ο σιδεράς όταν μοντάρει για να φτιάξει ένα σχέδιο τον σκελετό πραγματοποιεί ένα είδος τέχνης.

Ο Πέτρος Βρυώνης που έχει φτιάξει πάρα πολλά κορυφαία άρματα σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι πάντα θα υπάρχουν καινοτομίες και νέα υλικά, νέα σχέδια και γι' αυτό λέει «μας αρέσει αυτή η δουλειά».

Ας σημειωθεί ότι ξεναγώντας μας στο χώρο των ιδιωτικών κατασκευαστών στο ΑΣΟ ο κ Ρούντος μας εξηγεί ότι «εδώ υπήρξαν κλοπές», ενώ στο χώρο είναι γραμμένα και κάποια συνθήματα της Χρυσής Αυγής πάνω σε κατασκευές γεγονός που κινητοποίησε τους υπεύθυνους για να υπάρχει πλέον φύλαξη.

Παρουσία Κινέζων

Το καρναβάλι της Πάτρα φέτος έχει αρκετά καινούρια στοιχεία κι ένα από αυτά θα έχει κινέζικα χαρακτηριστικά.

Ο πρόεδρος κ. Χρυσοβιτσάνος λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «θα έρθει συγκρότημα από την Κίνα, που θα παρουσιάσει το δρώμενο του δράκου, που είναι μία δράση δρόμου, με ακροβατικά και με βάση την φιλοσοφία και κουλτούρα των Κινέζων».

Υπενθυμίζουμε ότι τον τελικό ραντεβού με το κέφι, την ανεμελιά, τη δημιουργία, την ανατροπή, την έμπνευση, την καλλιτεχνική διάθεση, τη σάτιρα, είναι για τις 10 Μαρτίου. Είναι βέβαιο πλέον ότι θα είναι το πρώτο καρναβάλι μετά την τυπική έξοδο από τα μνημόνια και θα είναι ένα ζωντανό και χαρμόσυνο μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας για όλη την Ελλάδα.

Αυτοψία της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι

2018-07-28T02:30:00.000-07:00

Τις συνθήκες της φονικής πυρκαγιάς με τους ισχυρότατους ανέμους χωρίς προηγούμενο, τις επαναλαμβανόμενες μάντρες από το Κόκκινο Λιμανάκι έως το Μάτι και ακόμη παραπέρα, τον παραλιακό δρόμο λαβύρινθο που σπάνια σε αφήνει να δεις θάλασσα σε όλο το μήκος του αλλά και την άναρχη δόμηση και αυθαιρεσία καταγράφει τηλεοπτικό οδοιπορικό του ΑΠΕ-ΜΠΕ στο Μάτι και τον Νέο Βουτζά αναζητώντας γιατί κάηκαν ζωντανοί σε σπίτια αυτοκίνητα και οικόπεδα περιφραγμένα 88 άτομα. To video περιλαμβάνει φωτογραφίες και οπτικο-ακουστικά ντοκουμέντα και από τους φωτορεπόρτερ του Πρακτορείου. Έρευνα Σκηνοθεσία Γιώργος Κουβαράς, Φωτο-Video :Αλέξανδρος Βλάχος, Παντελής Σαΐτας, Γιάννης Κολεσίδης

*** ΠΡΟΣΟΧΗ: Το συγκεκριμένο βίντεο περιέχει σκληρές εικόνες παρακολουθείστε με δική σας ευθύνη

Έβρος:Αναζητώντας τα περάσματα -VIDEO-

2018-05-20T03:15:00.000-07:00

Φωτο:Ορέστης Παναγιώτου

Ένα τηλεοπτικό οδοιπορικό-έρευνα στην συνοριογραμμή του Έβρου που επιχειρεί να καταγράψει την πραγματική κατάσταση της προσφυγικής κρίσης στην περιοχή. - Πώς λειτουργεί το σύστημα των διακινητών από την Τουρκία, πού εστιάζουν τώρα τα παράνομα περάσματα και πώς αντιμετωπίζει η Αστυνομία τα κυκλώματα. - Επισκεφθήκαμε το Κέντρο κράτησης, το Κέντρο Ταυτοποίησης στο Φυλάκιο, μιλήσαμε με κατοίκους των χωριών που βρίσκονται σχεδόν πάνω στα σύνορα, σε μια ακτίνα 70 χιλιομέτρων από το Διδυμότειχο στην Ορεστιάδα ως τις Καστανιές και καταγράψαμε προσωπικές ιστορίες... - Αποκλειστική συνέντευξη με την αντιστράτηγο της ΕΛΑΣ Ζαχαρούλα Τσιριγώτη. Τον Απρίλιο πέρασαν από το ποτάμι 3.627 άτομα κυρίως από την Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, ενώ μέχρι τα μέσα Μαΐου διέσχισαν τα υδάτινα σύνορα του ποταμού 808 πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες. Έρευνα και σκηνοθεσία: Γιώργος Κουβαράς.

Novartis:Δυό φάρμακα αποκαλύπτουν τη δράση του φαρμακοβιομηχανικού λόμπι

2018-02-11T09:23:00.001-08:00

Για την πλήρη κατανόηση της ιδιόμορφης τριγωνικής σχέσης του φαρμακοβιομηχανικού λόμπι -στη συγκεκριμένη περίπτωση της Novartis – με πολιτικούς και γιατρούς, αλλά και ορισμένων ΜΜΕ όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αρκεί να συγκρίνουμε δύο φαρμακευτικές ουσίες. Tην Μπεβασιζουμάμπη (Avastin) και τη Ρανιμπιζουμάμπη (Lucentis).

Και οι δύο ουσίες είναι προϊόν των ερευνητών στα εργαστήρια της εταιρείας Genentech. Η πρώτη ουσία- πατέντα κατοχυρώθηκε στην εταιρεία Roche το 2005 με το φάρμακο Avastin και η δεύτερη με μια μικρή διαφοροποίηση ενός μορίου, το 2007 στη Novartis με το φάρμακο Lucentis.

To 30% των μετοχών της Roche ανήκει σήμερα στη Novartis, αλλά και η Genentech έχει πουληθεί και αποτελεί μέλος του Ομίλου Roche. Συνεπώς όλων των συγκεκριμένων εταιρειών τα συμφέροντα είναι αλληλένδετα.

Αλλά ας ξεκινήσουμε την Έρευνα με ένα απλό ερώτημα: Εάν θα πρέπει να διαλέξετε μεταξύ δύο ισοδύναμων φαρμάκων με τις ίδιες -αποδεδειγμένα από επιστημονικές έρευνες- θεραπευτικές ιδιότητες, τις ίδιες ακριβώς αντενδείξεις και τα ίδια ποσοστά ανεκτικότητας αλλά το ένα είναι 35 φορές πιο ακριβό από το άλλο ποιό θα διαλέγατε;

Αν απαντήσετε «Φυσικά το φθηνότερο», όπως θα έκανε το 100% ασθενών που μάλιστα θα πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή θεραπεία…, χάσατε. Γιατί στην Ελλάδα συνεχίζεται παρά τη διεθνή κατακραυγή και τη δημοσίευση πολλών επιστημονικών ερευνών να απαγορεύεται επίσημα η χρήση του χαρακτηρισμένου ως αντικαρκινικού φαρμάκου Avestin στη θεραπεία της «ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας» παρόλο που κοστίζει περίπου 30 φορές λιγότερο από το φάρμακο αναφοράς γι’ αυτή την ασθένεια το Lucentis της Novartis. Χαρακτηριστική της διαφοράς τιμής είναι τα αποτελέσματα έρευνας που έχει στη διάθεση του το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η οποία πραγματοποιήθηκε σε δύο ομάδες ασθενών. Στην πρώτη ομάδα έγιναν 248 ενέσεις Avastin σε συνδυασμό με φωσφωρική δεξαμεθαζόνη (μειώνει το ποσοστό υποτροπής) και 313 ενέσεις με Lucentis, έχοντας τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα στη θεραπεία.

Στην πρώτη περίπτωση το κόστος των ενέσεων ήταν 8.680 ευρώ (248Χ35) και στη δεύτερη το κόστος ήταν 203.450 (313Χ650).

Ας σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, από τα περίπου 3,5 εκατομμύρια Ελλήνων που είναι άνω των 50 ετών, το 80% έχει προβλήματα χαμηλής όρασης, εκ των οποίων το ένα εκατομμύριο αρκετά σοβαρά. Κάθε χρόνο καταγράφονται περίπου 5.000 νέα περιστατικά ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.

Και τότε γιατί δεν υπάρχει αντίδραση από την πλευρά των ασθενών, αναρωτηθήκαμε και η απάντηση ήρθε από εξειδικευμένο Έλληνα καθηγητή οφθαλμολόγο στη συγκεκριμένη ασθένεια της ωχράς κηλίδας:

«Το κόστος του φαρμάκου της Novartis, το Lucentis καλύπτεται έως και 100% από τα ασφαλιστικά ταμεία, με αποτέλεσμα να χρεώνονται τα ασφαλιστικά ταμεία υπερδιπλάσιο ποσό από αυτό που θα μπορούσε να εξοικονομηθεί αν γινόταν χρήση του Avastin, το οποίο μάλιστα θεωρείται νοσοκομειακό υλικό και δεν μπορούν να το προμηθευτούν οι οφθαλμίατροι παρά μόνο από αυτό που θα περισσέψει από τους ογκολόγους αφού μόνο εκεί έχει επίσημη άδεια να χρησιμοποιείται».

Τον συγκεκριμένο επιμελητή σε δημόσιο νοσοκομείο της Αθήνας (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση του ΑΠΕ) επισκέφθηκαν μάλιστα πολλές φορές άνθρωποι της Novartis για να συνεργαστεί μαζί τους και να σταματήσει να προβάλλει τα οφέλη από τη διαφορά κόστους στην αντιμετώπιση της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Εκείνος αρνήθηκε και γι? αυτό δεν αποκαλύπτουμε την ταυτότητα του. Άλλωστε κανένας από τους οφθαλμίατρους που απευθύνθηκε το ΑΠΕ-ΜΠΕ δεν θέλησε να τοποθετηθεί επίσημα χαρακτηρίζοντας «πολύ λεπτό» το θέμα. Δεν αρνήθηκαν όμως ότι είναι σοβαρό και αποτελεί στοιχείο διαμάχης σε ιατρικά συνέδρια.

Αν κάποιος γράψει απλά στη μηχανή αναζήτησης του google τις δύο ουσίες «Μπεβασιζουμάμπη (Avastin) και Ρανιμπιζουμάμπη (Lucentis) θα βρει με ημερομηνία Ιούνιος 2014 πολλά άρθρα γνωστών εκδοτικών ομίλων, ιατρικών περιοδικών και εφημερίδων με τίτλους όπως «Λάθος θεραπεία κάνουν πολλοί ασθενείς με εκφύλιση ωχράς κηλίδας» υποστηρίζοντας δήθεν επιστημονικά ότι το «λάθος» είναι η χρήση του φθηνού Avastin αντί του Lucentis…».

Το θέμα αυτό μάλιστα «έσκασε» και στη Γαλλία λίγο πριν από τον Αύγουστο του 2012 και έγινε γνωστό ως «σκάνδαλο της Novartis για τη θεραπεία της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας». Αφορούσε πάνω από ένα εκατομμύριο Γάλλους ασθενείς και ένα ποσό 500-800 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, για το οποίο χρεώθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία. Στη Γαλλία ωστόσο από το 2014 και έπειτα από δικαστική διαμάχη επετράπη τελικά η χρήση του Avastin, ενώ στην Ιταλία επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 182,5 εκατομμυρίων ευρώ στη Novartis και τη Roche, με την κατηγορία ότι πίεζαν γιατρούς να συνταγογραφούν το ακριβό φάρμακο.

Το θέμα έφτασε και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο εξέτασε και θεώρησε στις 23 Ιανουαρίου του 2018 ότι «η συνεννόηση μεταξύ των φαρμακευτικών oμίλων Roche και Novartis, με στόχο να μειωθεί η οφθαλμολογική χρήση του Avastin, ώστε να αυξηθεί εκείνη του Lucentis, θα μπορούσε να αποτελέσει «εξ αντικειμένου» περιορισμό της ανταγωνιστικότητας». Η προσφυγή έγινε το 2014 από τις ιταλικές αρχές.

Σύμπτωση ή όχι. Αν κάποιος γράψει απλά στη μηχανή αναζήτησης του google τις δύο ουσίες «Μπεβασιζουμάμπη (Avastin) και Ρανιμπιζουμάμπη (Lucentis) θα βρει με ημερομηνία Ιούνιος 2014 πολλά άρθρα γνωστών εκδοτικών ομίλων, ιατρικών περιοδικών και εφημερίδων με τίτλους όπως «Λάθος θεραπεία κάνουν πολλοί ασθενείς με εκφύλιση ωχράς κηλίδας» υποστηρίζοντας δήθεν επιστημονικά ότι το «λάθος» είναι η χρήση του φθηνού Avastin αντί του Lucentis…».

Μάλιστα επιστρατεύονται και γνώμες ειδικών που ασκούν κριτική στη γραφειοκρατία του ΕΟΠΥΥ να εγκρίνει γρήγορα το Lucentis με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς να κινδυνεύουν να χάσουν την όραση τους αλλά και να υποβάλλονται σε θεραπεία με μπεβασιζουμάμπη δηλαδή με Avastin (sic).

Την ίδια ώρα στη δημοσιευμένη μελέτη CATT (Ranibizumab and Bevacizumab for Neovascular Age-Related Macular Degeneration The CATT Research Group όπου γίνεται σύγκριση μπεβασιζουμάμπης και ρανιμπιζουμάμπης στη θεραπεία της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας (ως προς την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα) διαπιστώθηκε ότι:

Μετά από 12 μήνες θεραπείας, η πειραματική θεραπεία με μπεβασιζουμάμπη δεν είναι κατώτερη της ρανιμπιζουμάμπης. Συμπέρασμα που ενόχλησε την Novartis η οποία ξεκίνησε εκστρατεία για το αντίθετο.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι o Όμιλος Roche είναι η μοναδική περίπτωση που φαρμακοβιομηχανία δεν επιθυμεί να χρησιμοποιείται ευρέως το προϊόν της καθώς όπως φαίνεται τα ποσοστά κέρδους από τη χρήση του Loucentis της Νovartis η οποία κατέχει το 30% των μετοχών της είναι πολλαπλάσια.

Σύμφωνα με την έρευνα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η αρμονικά συνδυασμένη στρατηγική Novartis-Roche αποκαλύφθηκε το 2011 από την Ντομινίκ Μαρανινσί της εταιρείας για την ασφάλεια των φαρμάκων (ANSM) στη Γαλλία, στέλνοντας μια επιστολή στην πρόεδρο της Roche Γαλλίας Sophie Kornowski-Bonnet, με την οποία υπογράμμιζε το αίτημα οφθαλμολογικών ενώσεων για τη χρήση του Avastin. H απάντηση της προέδρου της Roche ήταν αρνητική στις 26 Μαΐου του 2011, υποστηρίζοντας ότι το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για ορισμένους τύπους καρκίνου και αντιθέτως αντιπρότεινε το Lucentis. Το γεγονός αυτό προκάλεσε να ανοίξει ο ο Ασκός του Αιόλου από ερευνητές, με αποτέλεσμα το θέμα να φτάσει στα δικαστήρια να λυθεί για τη Γαλλία αλλά να μένει ανοικτό σε χώρες όπου η Novartis είχε και άλλη κάλυψη (πολιτική;), όπως η Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

ΑΠΕ-ΜΠΕ Αθήνα – Γιώργος Κουβαράς

Το Καζάνι

2018-01-24T01:52:00.001-08:00

Η ιστορία του παπού Γερμανού ξεδιπλώνει την αλήθεια της δύσκολης εποχής του Εμφυλίου και την αντιμετώπιση των σλαβόφωνων της περιοχής των Πρεσπών. H ιστορία του παπού Γερμανού στον Άγιο Γερμανό Πρεσπών....είναι μια πραγματικότητα που έχουν ζήσει χιλιάδες οικογένειες στη Βόρεια Ελλάδα.
Ο παπούς τα έκανε όλα ΔΥΟ φορές στη ζωή του. ΔΥΟ γάμους, ΔΥΟ παιδιά και ΔΥΟ πολέμους...αλλά αυτό που τον σημάδεψε ήταν ότι μιλούσε δύο γλώσσες: Ελληνικά και σλαβομακεδόνικα...Η ιστορία του είναι ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας...Το ανέβασα σήμερα βρίσκοντας το από το αρχείο μου .Νομίζω ότι είναι πολύ επίκαιρο και προσθέτει κάποια στοιχεια σε όσα ακούγονται για την Μακεδονία...
Ένα ρεπορτάζ του Γιώργου Κουβαρά

ΤΟ ΚΑΖΑΝΙ from George Kouvaras on Vimeo.

Ελευσίνια μυστήρια ρύπανσης -webdoc-

2017-09-14T23:25:00.001-07:00

Παραμορφωμένα σκουριασμένα σιδερικά γεμάτα απόβλητα πετρελαιοειδών μέσα στη θάλασσα. Αυτή είναι η εικόνα -τριτοκοσμικής διάστασης- στον όρμο της Βλύχας στην Ελευσίνα .Το κουφάρι του εγκαταλελειμμένου δεξαμενόπλοιου "SLOPS" από το 2007 μέχρι και σήμερα , δέκα ολόκληρα χρόνια, δεν είναι μόνο ντροπή και προσβολή για την ιστορική πόλη που θα είναι η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπη το 2021 αλλά αποτελεί τοξική απειλή για το ήδη βεβαρυμμένο οικοσύστημα της περιοχής. Την εικόνα επιβαρύνουν ακόμη 37 ναυάγια και δεκάδες παροπλισμένα πλοία. Click στην φωτο

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει ένα WEBDOC του Γιώργου Κουβαρά για την κατάσταση στην ιστορική πόλη. Ο χρήστης μπορεί να πλοηγηθεί μόνο με το scroll του Mouse για να διαβάσει κείμενα να δει φωτογραφίες και να επισκεφθεί το χώρο με VIDEO. Κάντε click στη φωτογραφία και καλή περιήγηση .Πατήστε για καλύτερη πλήγηση fullscreec

Είμαι Σύρος Πρόσφυγας και πουλάω το νεφρό μου...-VIDEO-

2017-06-29T03:31:00.002-07:00

Του Γιώργου Κουβαρά

Μια ιδιόμορφη δημοπρασία, ένα αλλόκοτο αλισβερίσι που επιβεβαιώνει ότι το τράφινκινκ, η εμπορία ανθρώπινων οργάνων, η αγορά όχι μόνο υπάρχει αλλά αναπτύσσεται γεωγραφικά πλησιάζοντας την Ευρώπη. Αν μέχρι πρότινος οι φήμες περιορίζονταν στον φτωχό πληθυσμό της Ινδίας του Πακιστάν και της Αφρικής, τώρα αγγίζει πληθυσμούς οικείους στους Έλληνες (Σύριοι πρόσφυγες) και γειτονικές χώρες όπως η Τουρκία.

Την αλήθεια επιβεβαιώνει ο Πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) κ. Ανδρέας Καραμπίνης

«Το εμπόριο οργάνων από πληθυσμούς εν κινδύνω που έχουν αυτή την στιγμή ανάγκη από πόρους για να επιζήσουνε, είναι ένα φαινόμενο γνωστό την τελευταία εικοσαετία, στον ιατρικό κόσμο. Είναι μια μορφή ιατρικού τουρισμού, σε χώρες του Τρίτου κόσμου. Τώρα τελευταία έχουμε στοιχεία ότι σε ορισμένα κράτη της Μεσογείου, κυρίως μετά την προσέλευση πολλών μεγάλων ροών προσφύγων και οικονομικών μεταναστών, υπάρχει μια τάση να εμπορεύονται μερικοί εξ αυτών τα όργανα τους, κυρίως των νεφρών τους για να μπορέσουν να πληρώσουν τη διαδρομή τους και τις πρώτες μέρες επιβίωσης .Είναι μια καταδικαστέα πράξη ένα έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας που δεν μπορεί κανένας γιατρός Ευρωπαίος αλλά και σε όλο τον κόσμο να αποδεχθεί αυτή την αισχρή πραγματικότητα".

«Δεν είχα άλλη επιλογή»

Στην επαρχία Χατάϊ της Τουρκίας μετά από 6 χρόνια πολέμου στην Συρία, η εικόνα της φτώχειας είναι ορατή παντού . Τρία εκατομμύρια Σύριοι πρόσφυγες ζουν πλέον στην Τουρκία και εμπόδια όπως η γλώσσα, η δυσκολία εύρεσης εργασίας και η σφράγιση των συνόρων στην Ευρώπη έχουν δημιουργήσει αφόρητες συνθήκες διαβίωσης και μια μιζέρια οδηγώντας χιλιάδες ανθρώπους στο απόλυτο αδιέξοδο. Η αβεβαιότητα του αύριο για ορισμένους τους οδηγεί να αποφασίσουν να πουλήσουν ένα μέρος του σώματος τους ένα ζωτικό όργανο του εαυτού τους. Ας ζήσουν με ένα από τα δύο νεφρά φτάνει να ανοίξουν κάποιες προοπτικές, στους ίδιους ή τις οικογένειες τους.

Η Ουμομάρ πούλησε ένα νεφρό. Είναι 45 χρονών μητέρα τεσσάρων παιδιών και ήταν ανθοπώλης στην Συρία. Το 2015 σε έναν αεροπορικό βομβαρδισμό σκοτώθηκε ο άνδρας της και καταστράφηκε το μαγαζί της.

«Είναι τραγικό το ξέρω, αλλά δεν είχα επιλογή» «Ξέρω δεν έπρεπε να το κάνω και αισθάνομαι άσχημα, δεν έπρεπε να συμβεί... Είμαι τόσο θυμωμένη»

Μετά το θάνατο του συζύγου της η Ουμομάρ δεν έχει πλέον τίποτα.. Της προτείνουν την πώληση οργάνων και αποφασίζει να συναντήσει έναν αγοραστή που γνώρισε στα κοινωνικά δίκτυα.

Αυτός ζει στην Σαουδική Αραβία, η μεταμόσχευση θα γίνει στην Άγκυρα .

Μια παράνομη εγχείρηση καθώς επίσημα η πώληση οργάνων απαγορεύεται στην Τουρκία.

Η Ουμομάρ δείχνει αναλύσεις αίματος και τεστ συμβατικότητας που έκανε πριν την εγχείρηση. Όλα φαίνονται σαν να έγιναν νόμιμα και όπως πρέπει . Ένα νεφρό μπορεί να πουληθεί 100 χιλιάδες ευρώ. Η Ουμομάρ το έκανε για να μπορέσει να φύγει ο γιός της στην Γερμανία. Ο στόχος της ήταν όταν φτάσει να ζητήσει επανένωση της οικογένειας της και να πάνε όλοι εκεί.

Αποκαλυπτικά στοιχεία

Σε πολλές μικρές πόλεις της Τουρκίας ο πληθυσμός των Σύριων προσφύγων ξεπερνά εκείνο των Τούρκων. Adana. Gaziantep, Hatay αλλά και σε συνοικίες της Κωνσταντινούπολης. Στους περισσότερους προσφυγικούς καταυλισμούς όλοι έχουν ακούσει για τη δυνατότητα μεταπώλησης νεφρών και ότι στην Τουρκία μπορεί να βρεθεί τρόπος να πραγματοποιηθεί μισονόμιμα , μισοπαράνομα... πάντως να γίνει.

Ο Ανδρέας Καραμπίνης που τον συναντήσαμε στο Ωνάσειο, δεν κρύβει την πεποίθηση του ότι το εμπόριο οργάνων βρίσκεται σε έξαρση. Άλλωστε πριν 6 μήνες στην Μαδρίτη είχε συμμετάσχει σε ημερίδα με εκπροσώπους από όλη την Ευρώπη όπου επιβεβαιώθηκε το τράφινκινκ και συγκεντρώθηκαν αποκαλυπτικά στοιχεία και από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας

«Το επίσημο τουρκικό κράτος δεν αποδέχεται αυτή την πραγματικότητα», μας λέει και προσθέτει: «Έχουμε καταγγελίες πάρα πολλές στα διεθνή Φόρουμ ότι πραγματικά οι οικονομικοί μετανάστες και οι πρόσφυγες , είναι ευάλωτοι σε αυτή τη διαδικασία, Πρέπει να το ψάξουμε. Υπάρχουν πάρα πολλά sites που έχουν αυτή την στιγμή αγγελίες για να δώσει κανείς τα νεφρά του. Ξέρουμε ότι έγιναν κάποιες πειρατικές παρεμβάσεις στο Κόσοβο. Η Ελλάδα το καταγγέλλει. Η Ευρώπη το καταγγέλλει και δεν μπορούμε ως γιατροί να αποδεχθούμε αυτή την πρακτική και να την εφαρμόσουμε στη χώρα μας».

Όταν ο Πάγκαλος «πάγωσε» τον Κίνκελ: Το παρασκήνιο της θυελλώδους συνόδου του 1997 | Ρεπορτάζ MEGA VIDEO-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

2017-04-10T04:34:00.005-07:00

Μάρτιος 1997. Στην άτυπη σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ (τύπου Gymnich) στην Ολλανδία, το κλίμα πίσω από τις κλειστές πόρτες ήταν εκρηκτικό. Σε αυτή τη συνεδρίαση κυριάρχησαν δύο μεγάλα «μέτωπα»: • Η σφοδρή διένεξη Πάγκαλου - Κίνκελ:

Μια ιστορική τηλεοπτική και διπλωματική στιγμή. Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών, Κλάους Κίνκελ, πίεζε ασφυκτικά την Αθήνα για τις ευρωτουρκικές σχέσεις, όμως ο Θεόδωρος Πάγκαλος κράτησε μια ακλόνητη, σκληρή στάση, αρνούμενος να υποχωρήσει στο ελληνικό βέτο για τη χρηματοδότηση της Άγκυρας.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

• Η κρίση στην Αλβανία: Ήταν το άλλο μεγάλο φλέγον ζήτημα της συνόδου. Οι Ευρωπαίοι εταίροι αναζητούσαν εσπευσμένα φόρμουλα για την αποστολή διεθνούς στρατιωτικής δύναμης (η μετέπειτα «Επιχείρηση Άλμπα»), καθώς η γειτονική χώρα βρισκόταν στα πρόθυρα ολικού εμφυλίου πολέμου μετά την κατάρρευση των οικονομικών «πυραμίδων». Δείτε το ρεπορτάζ της εποχής, έτσι όπως το καταγράψαμε τότε για το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA, μεταφέροντας το παρασκήνιο μιας Ευρώπης που δοκιμαζόταν σε πολλαπλά μέτωπα.

Από το προσωπικό μου αρχείο Γιώργος Κουβαράς

Γεννήθηκα Ρομά...

2017-04-08T22:26:00.003-07:00

Ένα οδοιπορικό στους καταυλισμούς των τσιγγάνων στην Νέα Ζωη στον Ασπρόπυργο, στον Δενδροπόταμο, στην Χαλάστρα και στους Σοφάδες στην Καρδίτσα. Οι νομάδες και τα σίδερα. Τι έγιναν τα δάνεια; Τα παιδιά και τα σχολεία που τους δηλώνουν "ανεπιθύμητους". Οι παραδόσεις τους τα έθιμα και οι διώξεις .Ο μύθος των βασιλιάδων και οι λαϊκές αγορές.Αγία Βαρβάρα η ελιτ;Ένα ντοκιμαντέρ σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιώργου Κουβαρά

ΧΙΛΗ: Έγκλημα χωρίς τιμωρία!

2017-03-31T03:15:00.001-07:00

Δημοσιογραφική αποστολή που νοσταλγω! Έντεκα (11) Σεπτεμβρίου είναι η επέτειος του πραξικοπήματος στην Χιλή... Συνήθως περνάει απαρατήρητο ως γεγονός καθώς 11η Σεπτεμβρίου θυμούνται όλη την επίθεση στους δίδυμους πύργους. Το 2000 βρέθηκα με τον αγαπημένο μου Χιλιανό εικονολήπτη Leo de la Barra για δεύτερη φορά στο Σαντιάγο για να καταγράψω την επιστροφή του στρατηγού Πινοτσέτ όταν στις 2 Μαρτίου 2000, ο Βρετανός Υπουργός Εσωτερικών Τζακ Στρο αποφάσισε να τον απελευθερώσει για ανθρωπιστικούς λόγους, κρίνοντας ότι η κατάσταση της υγείας του δεν του επέτρεπε να δικαστεί. Συνελήφθη τον Οκτώβριο του 1998 στο Λονδίνο, όπου είχε μεταβεί για ιατρικούς λόγους, μετά από διεθνές ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε ο Ισπανός δικαστής Μπαλτασάρ Γκαρθόν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Δεν δικάστηκε ποτέ. Γώργος Κουβαράς.

Δίνω στη δημοσιότητα από το προσωπικό μου αρχείο, το ρεπορτάζ που έκανα τότε για την εκπομπή Κόκκινο Πανί. Η ανάλυση δεν είναι καλή είναι από VHS αλλά θεωρώ ότι ιστορικά έχει ενδιαφέρον και γι αυτό το δημοσιεύω εδώ για τους φίλους μου κυρίως αυτούς που αγαπούν την Λατινική Αμερική.Γράψε εδώ τη δεύτερη παράγραφο, εφόσον χρειάζεται.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

Νίκος Μπελογιάννης:Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (video)

2017-03-30T00:51:00.001-07:00

Στις 30 Μαρτίου του 1952 εκτελείται ο Νίκος Μπελογιάννης. Δικάστηκε και καταδικάστηκε ως κομμουνιστής με την κατηγορία της κατασκοπίας. Ο Μπελογιάννης, γεννήθηκε το 1915 στην Αμαλιάδα και εντάχθηκε στο ΚΚΕ από μικρή ηλικία. Το 1934 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά ενώ το 1936 θα καταδικαστεί ερήμην σε δύο χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε αγροτικές κινητοποιήσεις.

Τον Μάιο του 1938 συλλαμβάνεται εκ νέου και καταδικάζεται σε 5 χρόνια φυλάκιση. Ο ‘Β παγκόσμιος πόλεμος θα τον βρει στην φυλακή από όπου το Ελληνικό κράτος θα τον παραδώσει στους κατακτητές. Το 1943 θα αποδράσει και θα ενταχθεί στο ΕΑΜ Πελοποννήσου. Το 1950 ο Νίκος Μπελογιάννης φθάνει παράνομα στην Ελλάδα έτσι ώστε να ανασυντάξει τις οργανώσεις του ΚΚΕ και να διαγράψει τους χαφιέδες. Στις 21 Δεκεμβρίου συλλαμβάνεται και κλείνεται στην φυλακή.

Η υπόθεση ξεσήκωσε μεγάλες αντιδράσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Γνωστοί καλλιτέχνες και πολιτικοί ύψωσαν την φωνή τους έτσι ώστε να δοθεί χάρη στον Νίκο Μπελογιάννη. Ο Πωλ Ελυάρ, ο Ζαν Κοκτώ, ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ο Ναζίμ Χικμέτ, ο Πάμπλο Πικάσσο, ο Τσάρλι Τσάπλιν, αλλά ακόμα και ο ο Σαρλ Ντε Γκωλ είναι μερικές μόνο από τις προσωπικότητες που διαμαρτυρήθηκαν.

Παρά τις αντιδράσεις την Κυριακή 30 Μαρτίου 1952 και κατά παράβαση κάθε ηθικής δεοντολογίας, οι κρατούμενοι Μπελογιάννης, Καλούμενος, Μπάτσης και Αργυριάδης μεταφέρθηκαν νωρίς το πρωί στο στρατόπεδο στο Γουδή και εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού. Ήταν τόσο μεγάλος ο φόβος των αντιδράσεων και για αυτό η εκτέλεση έγινε Κυριακή, πρακτική που δεν επιχείρησαν ούτε οι ναζί κατακτητές. Την επόμενη μέρα της εκτέλεσης, ο Πάμπλο Πικάσο σχεδίασε και το γνωστό σκίτσο εμπνευσμένο από την φωτογραφία τη μέρα της δίκης, με την οποία ο Μπελογιάννης έγινε διεθνώς γνωστός ως «ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο». Στην επιθμέλεια του θέματος που είχε παρουσιαστεί στην Ελεύθερη ΕΡΤ, είναι ο Χρήστος Αβραμίδης

Ντοκιμαντέρ-Αφιέρωμα στα 60 χρόνια-VIDEO

2017-03-25T00:51:00.001-07:00

Από μια ομάδα συνομιλητών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα αφιέρωμα ντοκιμαντέρ για τα 60 χρόνια από την Συνθήκη της Ρώμης όπως αποτυπώνεται από τους ιδρυτές και τους μετέπειτα πρωταγωνιστές.

Ευρώπη Express με τον Γιώργο Κουβαρά: Ξέπλυμα Χρήματος, Φάρμες & Ραδιόφωνο (ΝΕΤ) | Ιστορικό Αρχείο

2017-03-17T00:40:00.000-07:00

Ένα σπάνιο επεισόδιο από το ιστορικό αρχείο της δημόσιας τηλεόρασης (ΝΕΤ) και την εβδομαδιαία ενημερωτική εκπομπή έρευνας «Ευρώπη Express». Την εκπομπή παρουσιάζει, επιμελείται και διευθύνει ο ερευνητής δημοσιογράφος Γιώργος Κουβαράς, ο οποίος υπηρέτησε επί σειρά ετών ως ανταποκριτής στις Βρυξέλλες, μεταφέροντας τον παλμό των ευρωπαϊκών εξελίξεων .

Σε αυτό το πολυθεματικό επεισόδιο η δημοσιογραφική ομάδα της εκπομπής ξετυλίγει 5 μεγάλες θεματικές ενότητες: Γράψε εδώ τη δεύτερη παράγραφο, εφόσον χρειάζεται.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO

1. Ξέπλυμα μαύρου χρήματος: Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για τις διαδρομές του παράνομου χρήματος, τους μηχανισμούς ελέγχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα παραθυράκια του συστήματος. 2. Κινηματογράφος και Κόμικς: Ένα αφιέρωμα στην ευρωπαϊκή ποπ κουλτούρα, τη σχέση της ένατης τέχνης (κόμικς) με τη μεγάλη οθόνη και πώς η Ευρώπη (κυρίως μέσω της γαλλοβελγικής σχολής) στηρίζει αυτούς τους δύο τομείς. 3. Συγκριτικό ρεπορτάζ αγροτικής φάρμας στο Στρασβούργο: Μια επιτόπια έρευνα που αντιπαρέβαλλε τη λειτουργία, τις κρατικές/ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, την τεχνολογία και την καθημερινότητα μιας σύγχρονης φάρμας στην περιοχή του Στρασβούργου (Αλσατία) σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα με το παράδειγμα μιας πάρανομής φάρμας στο Λυγουριό. 4. Σύγκριση ραδιοφώνων (Γαλλία – Ελλάδα): Μια πολύ ενδιαφέρουσα καταγραφή σύγκρισης δύο νυχτερινών ραδιοφωνικών εκπομπών στις δύο χώρες.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ

2017-03-10T23:48:00.002-08:00

Μπορεί να μπει φραγμός στην αγάπη και στον έρωτα ; Και τι είδους φραγμός; Θρησκευτικός, τα σύνορα, το φύλο, οι πολιτικές ή ταξικές διαφορές;
Απάντηση με ένα διαδραστικό διαδικτυακό ντοκιμαντέρ επιχειρεί να δώσει παρουσιάζοντας με εικόνα και ήχο και σε πολλές διαφορετικές χώρες 8 διαφρετικές ιστορίες το ARTEtv που σας παρουσιάζουμε στο Transittv. Κάντε κλίκ στην παράκάτω εικόνα και απολαύστε την περιήγηση σε τρείες διαφορετικές γλώσσες Αγγλικά Γαλλικά Γερμανικά.

http://amours.arte.tv/

To WEBDOC ΚΑΙ ΕΔΩ

Ρεπορτάζ στην μεγαλύτερη χωματερή της Αφρικής-VIDEO 360o

2017-02-13T00:32:00.000-08:00

20 στρέμματα συσσωρευμένα σκουπίδια εδώ και πενήντα χρόνια. Σκουπιδοφόρα αδειάζουν συνεχώς δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που κανείς δεν μπορεί να αναπνεύσει. Ακόμη και οι σκύλοι, οι αρουραίοι δυσκολεύονται. Μόνο οι μύγες επιβιώνουν Εαν η κόλαση υπάρχει είναι εδώ.

"Ralalitra", Η πόλη των μυγών. Με αυτές τις λέξεις υποδέχεται τον χρήστη ενός Video 360o που μεταδώθηκε για πρώτη φορά από την France Inter δείχνοντας απίστευτες εικόνες με αυτή την τεχνολογία που δίνει μεγαλύτερες διαστάσεις στο ρεπορτάζ.

"Η πόλη των μυγών" βρίσκεται στην Μαδαγασκάρη. Παρακολουθείστε το VIDEo στη γαλλική γλώσσα

O Αλφρέντ ψάχνει για χρυσό και μέλλον

Ο Αλφρέντ είναι 27 χρονών και από την εφηβεία του εργάζεται εδώ, πάνω στο βουνό των σκουπιδιών. Μαζεύει σιδηρικά τα οποία μεταπωλεί κερδίζοντας 3 ευρώ την ημέρα.

Ονομάζομαι ποντίκι

Αυτό το κορίτσι ζει στο χωριό δίπλα απο τη χωματερή και ο Οργανισμός του Πατέρα Πέδρο την πήρε επι την εποπτεία του. Ωστόσο τίποτα δεν την εμποδίζει να έρχεται εδώ και να ψάχνει στα σκουπίδια όπως οι άλλοι για να εξσασφαλίσει κάποιες πενταροδεκάρες.

«Οι κυνηγημένοι της Μεσογείου».

2016-12-28T06:04:00.000-08:00

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει ανάγλυφα (με 15 videos κείμενα και φωτογραφίες) ολόκληρο το δράμα της προσφυγικής κρίσης στη Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την έξαρση του 2015 και εστιάζει στο ερώτημα πώς αντιμετωπίζεται μέχρι σήμερα από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κάντε Click στη ΦΩΤΟ

Ο χρήστης μπορεί να παρακολουθήσει προσωπικές ιστορίες με υψηλού επιπέδου κινηματογράφηση, συνεντεύξεις ανώτερων αξιωματούχων, να μάθει τις διαδρομές της προσφυγικής κρίσης, να νιώσει τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του Λιμενικού Σώματος στα νησιά να διασώσει τους ανθρώπους που οι δουλέμποροι εγκατέλειψαν σε βραχονησίδες ή έριξαν στη θάλασσα, αλλά και το δράμα εκείνων που αναγκάσθηκαν να θάψουν γυναίκες και μικρά παιδιά, καθώς και να δει τους τάφους χωρίς όνομα στα κοιμητήρια των ελληνικών νησιών κυρίως στην Μυτιλήνη. Οι χρήστες μπορούν να μάθουν για την «επανεγκατάσταση» και τα hot spots στην ΕΕ και να παρακολουθήσουν ένα συγκλονιστικό φωτογραφικό αφιέρωμα από τους φωτογράφους του ΑΠΕ-ΜΠΕ για τα προσφυγόπουλα.

Η προσφυγική κρίση είναι ένα θέμα που αποκτά εκρηκτικές διαστάσεις μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ευρώπη και τη σύνδεσή τους από ακροδεξιά κόμματα ?ιδιαίτερα της Γερμανίας? με μετανάστες και πρόσφυγες, τις απειλές της Τουρκίας να ανοίξει τα σύνορά της αλλά και τις συζητήσεις στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για τους τρόπους προστασίας των συνόρων.

Πατήστε εδώ για να παρακολουθείστε το ντοκιμαντέρ FullScreen (Συστήνεται)