W Tajlandii i Indonezji

Indonezja między wulkanem a Moskwą.

noreply@blogger.com (Leonard) — Sun, 22 Jun 2025 14:09:00 +0000

W ciągu zaledwie kilku dni czerwca Indonezja znalazła się w centrum globalnej uwagi. Choć wiadomości te nie trafiły na czołówki zachodnich mediów, układają się w opowieść o kraju balansującym między siłami natury, realiami geopolityki i presją gospodarczą. Wybuch wulkanu na wyspie Flores, zaskakująca wizyta prezydenta Prabowo Subianto w Rosji, przyspieszenie rozmów handlowych z Eurazjatycką Unią Gospodarczą oraz decyzja o wstrzymaniu wydobycia niklu w ekologicznym raju Raja Ampat – to cztery historie z jednego tygodnia, które razem ukazują dynamicznie zmieniającą się Indonezję.

Wulkan przypomina, kto tu naprawdę rządzi

17 czerwca wulkan Lewotobi Laki-Laki na wyspie Flores wyrzucił słup popiołu na wysokość 10 kilometrów. Mieszkańcy okolicznych wiosek zostali ewakuowani, część połączeń lotniczych w regionie zawieszono. Indonezja, leżąca na Pacyficznym Pierścieniu Ognia, przywykła do trzęsień ziemi i erupcji, ale każda z nich to przypomnienie o fundamentalnej kruchości życia na archipelagu.

W tle tej katastrofy naturalnej rozgrywała się jednak zupełnie inna, bardziej zaskakująca historia – polityczna.

Prabowo wybiera Putina zamiast G7

Podczas gdy liderzy G7 spotykali się w Kanadzie, prezydent Prabowo Subianto udał się do Sankt Petersburga na rozmowy z Władimirem Putinem. Decyzja o nieobecności na Zachodzie i wyborze spotkania z prezydentem Rosji była wymowna – i szeroko komentowana. Oficjalnie mówiono o współpracy w dziedzinie obronności, energetyki jądrowej oraz rozwoju sektora kosmicznego. Wśród planów pojawił się nawet pomysł budowy indonezyjskiego portu kosmicznego na wyspie Biak.

Indonezja stawia na dyplomację wielowektorową. Prabowo wysyła sygnał: archipelag nie zamierza wiązać się wyłącznie z Zachodem czy Chinami, ale będzie prowadzić niezależną grę na własnych warunkach – nawet jeśli oznacza to flirty z reżimami objętymi sankcjami.

Handel z Eurazją – strategia czy ryzyko?

W tym samym czasie władze w Dżakarcie ogłosiły, że finalizują rozmowy o umowie o wolnym handlu z Eurazjatycką Unią Gospodarczą (EAEU), skupiającą Rosję, Białoruś, Kazachstan, Armenię i Kirgistan. Nowy kierunek eksportu ma wzmocnić obecność Indonezji na rynkach alternatywnych, szczególnie w sprzedaży oleju palmowego, kauczuku i kawy.

To jednak miecz obosieczny. Z jednej strony Indonezja szuka zbytu poza tradycyjnymi rynkami i uniezależnia się od wpływów Zachodu. Z drugiej – ryzykuje utratę zaufania dotychczasowych partnerów i pogłębia zależność od gospodarek autorytarnych, które same zmagają się z izolacją.

Raja Ampat: pierwszy krok ku ochronie „ostatniego raju”

W cieniu wielkiej polityki zapadła decyzja, która może mieć długofalowe skutki dla środowiska naturalnego. Rząd Indonezji anulował cztery z pięciu koncesji wydobywczych w regionie Raja Ampat w Papui Zachodniej. Ten archipelag, uznawany za jedno z najbardziej bioróżnorodnych miejsc na Ziemi, od lat był zagrożony przez ekspansję przemysłu niklowego.

Choć jedna firma wciąż działa w regionie, decyzja władz została uznana przez ekologów za milowy krok w ochronie środowiska. Może to być początek zmiany podejścia do eksploatacji zasobów – choć doświadczenie każe zachować ostrożny optymizm.

Kraj, który szuka własnego języka

Wszystkie te wydarzenia – żywiołowe, polityczne, gospodarcze i ekologiczne – tworzą obraz Indonezji na rozdrożu. To kraj, który szuka języka własnej niezależności: jako państwo wyspiarskie, muzułmańska demokracja i rosnąca siła regionalna nie chce być ani satelitą Zachodu, ani klientem Wschodu. Chce mówić własnym głosem. Ale czy uda mu się zachować równowagę, nie rezygnując przy tym z wartości, zaufania partnerów i przyrodniczego dziedzictwa?

Through West Africa [1997] documentary series

noreply@blogger.com (Leonard) — Fri, 30 May 2025 11:38:00 +0000

In the autumn of 1997, I embarked on a two-month journey through West Africa, visiting Ivory Coast, Ghana, and Benin. A lasting memento of that trip is a five-part documentary series titled Through West Africa.

For now, it exists only in Polish and in its original, unprocessed form. But once I complete my book about adventures in Ivory Coast and Guinea, the series will be released in HD, with versions in both English and French.

The Nature of Black Magic - the Senufo people

noreply@blogger.com (Leonard) — Mon, 26 May 2025 13:41:00 +0000

Spiritual Reality in Everyday Life

In the traditional cosmology of the Senufo people, who inhabit the region of present-day Côte d’Ivoire, the spiritual world is not a separate realm—it permeates everyday reality, influencing health, fertility, harvests, family conflicts, and individual decisions. The foundation of religious life is built upon initiation rites, ancestor worship, secret societies, and ritual art, which materializes and mediates the relationship between the world of humans and spirits. However, alongside officially recognized and socially accepted forms of religiosity, there exists a sphere of taboo—dark, dangerous, marginalized, yet real: the world of black magic.

Defining Koni: The Nature of Black Magic

Black magic, known in the Senufo language as koni, is not a coherent belief system but encompasses a broad range of practices that oppose the well-being of the community. In popular belief, witches—both men and women—are thought to possess the ability to manipulate supernatural forces for personal gain or revenge. They are credited with the power to cause illness, infertility, agricultural disasters, and even death. They may also summon the spirits of the dead, not to seek blessings, as is done in ancestor worship, but to exploit their power for harmful, destructive, and sometimes deadly purposes.

Fear, Ambivalence, and Secrecy

Despite social condemnation, witches evoke ambivalent feelings in the community—fear, resentment, and admiration all at once. Their practices are shrouded in secrecy, difficult to detect, and often operate “in the shadow” of official rituals. Knowledge of black magic is transmitted covertly, usually within closed family lineages or informal groups, and exists outside the educational and ritual systems represented by the Poro society—the main initiatory and spiritual institution of the Senufo.

Diagnosis and Punishment

In times of misfortune—sudden death, illness, or the collapse of a household—suspicion of witchcraft may fall on a community member. Direct confrontations are rare. Instead, village elders, diviners, or members of the Poro conduct divinatory rituals to identify the alleged perpetrator. If guilt is confirmed, consequences can be severe: from purification rites to exile, or even violent lynching by the community. Such responses, though brutal, are seen not as acts of revenge but as exorcisms of evil from the social body.

The Moral Function of Fear

Paradoxically, black magic also serves an important normative function. Although forbidden, it reinforces existing moral codes—the fear of its use acts as a mechanism of social control. Avoiding conflict, exercising restraint, forbidding envy, or obeying the elders are motivated not only by ethics but also by fear of becoming a victim of sorcery. Magic, therefore, does not work against the community as much as it becomes its “dark mirror.”

Iconography of Darkness: Art as Protection

The realm of black magic is also reflected in Senufo ritual iconography and art. Masks and sculptures used in initiation, funerary, or purification ceremonies often depict deformed figures in trance, hybrid creatures combining human, animal, and spirit traits—symbolic representations of supernatural forces, including malevolent ones. Their function is not purely aesthetic: they are apotropaic objects, intended to protect the community, homes, and ritual participants from the influence of chaotic forces. Some sculptures and masks are kept in sacred groves or in closed sanctuaries accessible only to initiated members of the Poro.

Ritual Activation and Cosmic Healing

During purification rituals, these objects are “activated” through the recitation of spells, blood offerings, and music. Their purpose is not only to repel negative energy but also to restore disrupted cosmic and social harmony. In this sense, Senufo art performs both therapeutic and spiritual functions—it is a mediator between the sacred and the profane, a symbol of the tension between order and chaos.

Balinese Kite Festival in Sanur

noreply@blogger.com (Leonard) — Thu, 20 Mar 2025 21:21:00 +0000

The Bali Kite Festival is an event held in July, where kite enthusiasts use the winds to showcase their designs and flying techniques. During the festival, held at Sanur's Mertasari Beach, participants compete for respect, prestige and prizes for their villages. The festival also has a religious character - its purpose is to thank the Hindu gods for the harvest.

Traditional Balinese kites are huge and require the work of entire teams. Their construction takes about two months and is accompanied by religious ceremonies, including a priest's blessing. The kites symbolize harmony between man, nature and the gods, and their colors - red, white and black - refer to the Hindu trinity.

In Balinese culture, kites (Layangan) are treated with great seriousness. According to legend, the first kite was introduced by Rare Angon, a shepherd and the god of wind, who is also considered an incarnation of Shiva. Kites are not only a part of fun, but also an important symbol in rituals and ceremonies.

The festival features different types of kites, such as the Bebean (fish-shaped), Janggan (bird or dragon-shaped) and Pecukan (leaf-shaped).

Each kite is a work of art, and its flying is accompanied by gamelan music and the enthusiasm of the crowds.

The festival is not just a competition, but also a celebration of community, tradition and a return to childhood joy, says Yoka Sara, director of a film about kites in Bali. Kites, their construction and flying are deeply rooted in Balinese culture, combining art, religion and community.

More about Balinese kites on: Yv blog.

Thinkers, snake charmers and political activists in Delhi

noreply@blogger.com (Leonard) — Mon, 17 Mar 2025 21:55:00 +0000

I flew to Delhi straight from Frankfurt.

It was late March and the capital of India was very hot.

I met real thinkers and

snake charmers.

My autorickshaw driver came to pick me up every day...

from my base at a hotel with the grand name Jewel Palace in the Karol Bagh district.

I ate at the best restaurants.

I met a lot of people. An intense time.

Sleepless Town 眠らない街 - Tokyo jazz music

noreply@blogger.com (Leonard) — Fri, 14 Mar 2025 17:02:00 +0000

Moją inspiracją były znakomite japońskie kryminały.

Wsłuchajcie się w ten dialog :

Czy jest tam jeszcze ktoś?

Tak. Są dwie osoby, którym ufam.

Od kogo to jest?

Polecił mi to Watanabe-san.

Zrozumiałem. Wyjazd po godzinie 12.

もう人がいますか？

はい。信頼できる人が 2 人います。

誰からですか？

渡辺さんが推薦してくれました。

わかりました。12 時過ぎに出発します。

New Dvarka नई द्वारका - Dvapara Yuga [2025] Kosmiczna podróż z kalendarzem i fizyką kwantową

noreply@blogger.com (Leonard) — Thu, 13 Mar 2025 19:45:00 +0000

Utwór 18 z albumu "Cosmic Journey Time and Space Aspects"

Świątynia Słońca.

Techno muzyka z klasyczną sitrą. Bawię się dalej :)

Sasak Song festival in Lombok

noreply@blogger.com (Leonard) — Wed, 12 Mar 2025 19:13:00 +0000

During our trip from Bali to Sumbawa Island, we had the pleasure of attending a noisy and

very interesting wedding ceremony among the hospitable Sasak.

The local song festival was one of the attractions. Everyone was in high spirits.

In good mood next to the stage.

Neolithic Tombs of Aik Renung - Sumbawa

noreply@blogger.com (Leonard) — Tue, 11 Mar 2025 17:28:00 +0000

We arrived at the village of Batu Tering.

I had assumed that once we reached the village, the issue of finding a guide would resolve itself—and it did. After about three minutes, the self-proclaimed guide appeared on his own, or rather, he found us. While waiting, we managed to take some photos around the village.

When the guide returned, he was ready to go with his "off-road motorcycle."

Yogi left his motorcycle in Batu Tering and switched to the guide’s "off-road" machine.

I tried to navigate the rocky road but gave up after less than two kilometers. We left the Honda under the roof of a roadside hut and continued on foot. The uphill trek lasted about half an hour.

Along the way, the only person we encountered was a man with donkeys transporting wood.

Yogi at the front of our small cavalcade.
9 kilometers from the village to the Neolithic tombs. A place far from human settlements.

The Neolithic sarcophagi are scattered across the area in three groups, all within a five-minute walking distance.

The sarcophagi are empty—after 2,000 years, as Indonesian scientists suggest, the bones of the ancestors had every right to "evaporate."

The truth is, nobody really knows much about these tombs.

They could even date back 5,000 years.

Beyond their great aesthetic and historical value, what struck me most was the profound peace of the area. It felt like an ideal place for hermits—quiet, timeless, and untouched.

Melting Sand पिघलती रेत - Dvapara Yuga [2025] Madhubani

noreply@blogger.com (Leonard) — Sun, 09 Mar 2025 21:04:00 +0000

Obrazy Madhubani są dodatkową inspiracją dla tej "EastTechno" muzyki.

Sięgając daleko w przeszłość fascynuje rola Guru, którzy byli widzenia na przestrzeni życia kilku pokoleń.

Posłuchajcie i sami oceńcie haha

Zaklinacz węży z Bihar

Sandira beach na Bantayan island

noreply@blogger.com (Leonard) — Mon, 27 May 2024 10:13:00 +0000

Sandira beach w pobliżu Santa Fe należy do najatrakcyjniejszych miejsc na Bantayan.

Woda zachęca do kąpieli, a linia brzegowa umożliwia ukrycie się na jednej z piaskowych mini plaż pomiędzy skałami.

Blisko morza jest miejsce do zaparkowania samochodu lub skutera. Opłata za wejście na plażę to 70 peso, czyli pięć złotych.

W podróży od ponad roku. Filipiny

noreply@blogger.com (Leonard) — Wed, 22 May 2024 06:53:00 +0000

Jestem w podróży od kwietnia 2023 roku i czas nadrobić trochę zaległości.

Więc witajcie na Filipinach.

4 maja przyleciałem z Bali na Filipiny i zachwycam się tutejszymi plażami.

Jest wyjątkowo gorąco w maju na Filipinach. Szkoły są zamknięte, ale ja jestem miłośnikiem wysokich temperatur. Oczywiście nie jest tu aż tak upalnie jak w Tajlandii o tej porze roku.

Wesele na Bali

noreply@blogger.com (Leonard) — Sun, 31 Dec 2023 09:58:00 +0000

Ostatnie cztery miesiące 2023 spędziłem na Bali. Działo się tak dużo, że umieszczanie kolejnych postów stało się zajęciem mało atrakcyjnym.

Jednym z ciekawszych wydarzeń było wesele Dwindy.

Wesela Balijskie zaczynają się zawsze w domu Panny Młodej, a kończą się u obejściu rodzinnym Panna Młodego.

Na stronach Think Tank Asean umieściłem wpis z wesela mojego kolegi Agunga. na którym bawiłem we wrześniu. Oto relacja.

Przystań nad jeziorem Toba. Przygoda na Sumatrze

noreply@blogger.com (Leonard) — Tue, 14 Nov 2023 07:10:00 +0000

Tomok był kilka minut jazdy na skuterze od naszej bazy w Tuk Tuk. Przejeżdżaliśmy przez tą miejscowość w drodze na wycieczki w głąb wyspy albo wpadaliśmy na obiad.

Obok nekropolii megalitów i muzeum, przystań dla statków wycieczkowych była tu jedną z większych atrakcji.

Miejscowe statki kursujące na stały ląd cumowały w przystani.

Czas na obiad w Tomok.

Miejscowe tuktuki różniły się wyglądem od tych w Dżakarcie i innych wielkich miast Jawajskich.

Megalityczne groby w Tomok nad jeziorem Toba. Sumatra

noreply@blogger.com (Leonard) — Sun, 12 Nov 2023 09:49:00 +0000

W pobliżu miejscowości Tuk Tuk na wyspie Samosir znajduje się Tomok, popularna, rozrośnięta wioska połączona ze stałym lądem promami i sporej wielkości statkami turystycznymi.

Tomok słynie z megalitycznych grobowców i wielu sklepów z miejscowym rękodziełem i sumatrzańskimi ciuchami, które cieszą się powodzeniem pośród mieszkańców Medan.

Grobowiec króla Sidabutar jest jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc nad jeziorem Toba.

Król Sidabutar to taki Mieszko I ludu Batak. Porzucił starą wiarę i przeszedł na Chrześcijaństwo, aby sprostać wyznaniom rewolucji cywilizacyjnej XIX wieku.

W pobliżu jego grobowca i rodzinny królewskiej znajdują się starsze posągi, które kilka wieków wstecz miały zdobić sarkofagi starych wodzów.

Teren nekropoli zwiedza się z pasem tkani ulos, którą zakłada się przez ramię. Jest to pewien wyraz szacunku dla kultury ludzi Batak.

Posągi pochodzące z grobowców kiedy brzegi jeziora Toba były niedostępne dla cudzoziemców.

Robimy sobie selfie w tym historycznym miejscu.

Aleja sklepów prowadząca od głównej drogi do grobowców i muzeum Batak.

Mityczne zwierzę z czasów gdy na Sumatrę docierali dopiero pierwsi Tamilscy kupcy.

Urok starej Azji, czyli Sumatra

noreply@blogger.com (Leonard) — Tue, 31 Oct 2023 11:46:00 +0000

Sumatra to jedna z moich ulubionych wysp w Azji. Zajmuje obszar większy niż Szwecja i ma wiele zakątków do odkrycia : plaże, tropikalne wysepki, różne kultury, parki narodowe, lasy tropikalne, wyprawy przez dżunglę, łańcuchy górskie, wielkie miasta.

Jest też wyspą, z kilkoma perfekcyjnymi miejscami na dłuższe zasiadki, dla cyfrowych cyganów oraz dla ludzi uciekając przed europejską zimą.

Na Sumatrze panuje taki błogi spokój i płynący czas ma inną mistyczną wartość.

Sumatra przechodzi metamorfozę. Powstają tu nowe drogi szybkiego ruchu, lotniska, a wysepki na otwartym oceanie obsługują już nowoczesne łodzie. Można jednak nadal zgubić się umyślnie na tej ogromnej wyspie.

Ludzie na Sumatrze są przyjaźni i otwarci.

Baza noclegowa na dłuższe pobyty kryje tu niejedną perełkę.

Zaręczam, że internet i sygnał 4g jest akceptowalny :)

Pamiątki turystyczne na Sumatrze. Co kupić ?

noreply@blogger.com (Leonard) — Wed, 25 Oct 2023 04:48:00 +0000

Cały rynek pamiątkarski dla turystów odwiedzających wyspę Samosir i tereny wokół jeziora Toba opiera się na replikach kultowych rzeźb i materiałów zwanych ulos.

Kultura Batak rozwijająca się przez tysiące lat na płaskowyżu w Północnej Sumatrze kwitła do momentu przybycia Niemieckich i Holenderskich misjonarzy.

Oryginalna kultura materialna Batak była spuścizną dwóch odrębnych wizji świata - kultury megalitycznej dominującej niegdyś na archipelagu indonezyjskim oraz Hinduizmu, który przywędrował na Sumatrę wraz z kupcami tamilskimi w pierwszych wiekach pierwszego tysiąclecia.

Drewniany pojemnik na lekarstwa z bogatą snycerką przedstawiających duchy przodków w jednym ze sklepów pamiątkarskich w Tuk Tuk na wyspie Samosir.

Figurki przodków w wersji mini do łatwego spakowania do walizki. Podczas pierwszego pobytu na Sumatrze udało mi się nabyć figurę przodka w oryginalnej wielkości : Debate Itup.

Kalendarze znachorów służące do obliczania pomyślnych dni wykonane z żebra bawoła wodnego.

Pojemnik na maści i mikstury do uzdrawiania.

Z roku na rok maleje ilość tradycyjnych maszyn tkackich na których powstają tkaniny ulos.

Choć używa się już tylko sztuczne barwniki, tkanina Batak prosto z krosna ma w wielu wypadkach swoją unikatową wartość. Łatwą jest ją również spakować.

Wodospad w kraju Batak. Wycieczka nad jeziorem Toba

noreply@blogger.com (Leonard) — Tue, 24 Oct 2023 06:40:00 +0000

Tuk Tuk to doskonała baza do odkrywania licznych atrakcji wokół jeziora Toba. Na skuterze lub samochodem można dojechać do wielu takich miejsc w ciągu godziny.

Wodospad Sigarattung znajduje się kilka kilometrów od Tuk Tuk. Sam wodospod nie jest może top atrakcją, ale droga do niego oferuje fantastyczne wista na jezioro i pobliskie łańcuchy wzgórz.

Wodok na największe powulkaniczne jezioro na świecie z drogi do wodospadów.

Droga w górę charakteryzuje się łagodnymi serpentynami. Ruch drogowy jest niewielki.

Przystanek w drodze do celu.

Ostatni zakręt przed wodospadem.

Jak to bywa często podczas wycieczek na Bali i na Sumatrze, nasz chłopak zasypia na motorze w drodze powrotnej.

Air Terjun znaczy wodospad po indonezyjsku.

Posiadłość rodziny królewskiej nad jeziorem Toba

noreply@blogger.com (Leonard) — Mon, 23 Oct 2023 06:19:00 +0000

Za skansenem Huta Bolon Simanindo znajduje się mała restauracja w ogrodzie oraz dom w stylu Holenderskim zwany szklarnią, czyli Ruma Kaca. Cała posiadłość obejmująca skansen, muzeum należy do rodziny królewskiej z Simanindo.

Obecna właścicielka posiadłości, pani Tiolina Sinambela jest miłym gospodarzem i dzieli się chętnie opowieściami z ciekawej historii elit Bataków.

Dom Ruma Kaca został zbudowany na początku lat 50-tych XX wieku, tuż po uzyskaniu niepodległości przez Indonezję. Wiele pamiątek rodzinnych z minionych dekad rzuca dużo światła na poziom życia rodziny z Simanindo na wyspie Samosir.

Po zwiedzaniu terenu i rozmowie z właścicielką zjedliśmy na miejscu indonezyjski obiad.

Museum Huta Bolon Simanindo rzuca światło na kulturę materialną minionych pokoleń

noreply@blogger.com (Leonard) — Sun, 22 Oct 2023 04:20:00 +0000

19 kilometrów od naszej bazy nad jeziorem w Tuk Tuk, znajduje się Muzeum Kultury Batak, jego pełna nazwa brzmi Museum Huta Bolon Simanindo. Jest to rodzaj skansenu powstały na bazie osady i siedziby króla Sidauruk.

Muzeum ma już ponad 50 lat.

Domy są w dobrym stanie, ale od czasu epidemii nie odbywają się tu tańce Batak.

Właśnie tradycyjne tańce były największym magnesem i atrakcją w przeszłości.

W roku 2009 obserwowałem taki wspaniały spektakl taneczny na placu skansenu.

Teren muzeum był pełen życia, a wokół niego znajdowało się kilka sklepów z replikami starych kalendarzy, ksiąg znachorów i kultowych drewnianych rzeźb.

Podczas naszej tegorocznej wizyty widzieliśmy tylko dwóch obcokrajowców.

Skansen stracił dużo na swojej wartości. Od strony ulicy stały dwa wielkie domostwa Bataków. Podczas jednej burzy wielkie drzewo spadło na sędziwą chatę, która nigdy nie została odbudowana ze względu na brak funduszy.

Po wielkiej królewskiej łodzi, którą podziwiałem kiedyś zostały praktycznie same wióry. Po chacie kamienne fundamenty.

Baza na równiku, czyli zasiadka nad jeziorem Toba na Sumatrze

noreply@blogger.com (Leonard) — Sat, 21 Oct 2023 05:41:00 +0000

Miejscowość Tuk Tuk nad jeziorem Toba.

Jesteśmy niemalże na równiku. Drugi stopień szerokości geograficznej.

Fantastyczny klimat, który można porównywać z pogodą panującą w RPA, albo na płaskowyżu Kenii lub Zimbabwe. Temperatura dobowa oscyluje wokół 28 - 18 stopni Celsjusza.

Sama kultura ludu Batak, który zamieszkuje brzegi tego wielkiego jeziora i wyspę Samosir jest inspirująca.

Horas to powitanie nad jeziorem Toba. Usłyszycie je wszędzie.

Nad jeziorem jest wiele atrakcyjnych malowniczych zatok i punktów widokowych.

Klimat sprzyja do pieszych wędrówek.

Jest to kraina stworzona dla cyfrowych nomadów. Można tu wynająć sobie dom z ogrodem i pracować w zaciszu z dala od zgiełku miejskiego charakteryzującego wyspę Bali lub miasta i wyspy w Tajlandii.

Architektura małomiasteczkowa.

Życie nomada cyfrowego w Azji

noreply@blogger.com (Leonard) — Tue, 17 Oct 2023 10:23:00 +0000

Po trzech latach sadzenia drzew na ranczo wyruszyłem w świat aby prowadzić ponownie życie nomada cyfrowego.

Jezioro Toba miało być moim pierwszym, dłuższym przestankiem w wielomiesięcznej podróży po Azji.

Właśnie w Północnej Sumatrze, miejscowość Tuk Tuk potraktowałem jako jedną ze swoich potencjalnych baz.

Brzeg jeziora Toba spełniał moje główne założenia -

dobra pogoda,

niskie koszta życia,

ciekawa okolica,

mili i sympatyczni tubylcy,

czyste powietrze.

Mieszkając w Azji Południowo-Wschodniej od ponad 18 lat próbowałem unikać zawsze ekstremalnych warunków pogodowych - ponad 40 stopniowych upałów w Tajlandii lub pory deszczowej na wyspie Bali. Udawało mi się to ze zmiennym skutkiem. W końcu lata doświadczenia zrobiły ze mnie eksperta.

Nastał czas na zebranie owoców tej wiedzy 😁

Poranek w domku nad jeziorem.

Moja baza nad jeziorem Toba.

Codziennie temperatura powietrza oscylowała wokół 25 stopni Celsjusza.

Jezioro jest położone na wysokości 900 metrów nad poziomem morza.

Mój syn zachwycony okolicą i przyrodą.

Czyste wody jeziora zachęcały do kąpieli.

Widok na plac zabaw i fragment restauracji nad jeziorem.

Z Medan nad jezioro Toba

noreply@blogger.com (Leonard) — Mon, 16 Oct 2023 12:50:00 +0000

Zamówiliśmy taksówkę poprzez aplikację Grab w hotelu w Medan. Po chwili kierowca zrezygnował z kursu. Azjatycki Uber wycenił kurs 170 kilometrów do miejscowości Parapat nad jeziorem Toba na 650.000 rupia ( ok. 180 złotych ), Drugi kierowca podjechał pod hotel, ale targował się o kilka rupii więcej. Stanęło na kwocie 800 tysięcy.

Jezioro Toba z punktu widokowego kilka kilometrów przed Parapat.

Po ponad trzech godzinach jazdy zrobiliśmy sobie postój w przedrożnym warungu z widokiem na jezioro.

W porcie Parapat pożegnaliśmy kierowcę i wsiedliśmy na łódź płynącą na wyspę Samosir.

Transport wodny był doskonale zorganizowany.

Łódź pełniła jednocześnie rolę taksówki wodnej, rozwoziła pasażerów po przybrzeżnych hotelach w Tuk Tuk.

Po drodze mijał nas prom samochodowy z miejscowości Ambarita.

Brzeg na półwyspie Tuk Tuk przypominał mi jezioro Como w Północnej Italii.

Był to nasz powrót nad Toba Lake po ponad 14 latach.

Przez te lata wracałem wspomnieniami do kraju Batak. Cieszyliśmy się z powrotu nad Toba i planowaliśmy powolną penetrację wyspy Samosir.

Byłem po lekturze wielu książek o Sumatrze. Miałem w pamięci dzienniki podróży Austriackich, Niemieckich i Włoskich podróżników z XIX wieku. Amerykańskie, Angielskie i Holenderskie monografie różnych historyków zarysowały pełny obraz Sumatry, która zmieniała się coraz szybciej.

Byłem ciekaw jakie tempo zmian cywilizacyjnych biegło pośród chrześcijańskich Batak.

Chai Thai podbiła Indonezję

noreply@blogger.com (Leonard) — Sun, 15 Oct 2023 12:31:00 +0000

Co robić z trzylatkiem w takim mieście jak Medan ? To nie Kuala Lumpur pełne placów zabaw, parków i ogrodów botanicznych.

Galerie handlowe rozwiązały nasz problem. Dobre miejsce na ucieczkę przed spalinami, kurzem i upałem. Dobre miejsca do stołowania się w japońskich sieciówkach, serwujących nie tylko sushi i mizo.

W galeriach handlowych odkryliśmy, że Indonezyjczycy zwariowali na punkcie tajskiej chai thai, która powstaje na bazie czarnej cejlońskiej herbaty i jest serwowana z lodem i słodkim mleczkiem.

Stoiska Tajskiej firmy Dum Dum serwowały herbaty i kawę w szerokim asortymencie.

Lima był zachwycony "kawałkiem Tajlandii" na Sumatrze i swojskim smakiem 😁

Medan z punktu widokowego w galerii handlowej wyglądał nowocześniej i dawał swoim mieszkańcom namiastkę nowoczesności.

Splendor czasów kolonialnych. Wyspa Sumatra

noreply@blogger.com (Leonard) — Sat, 14 Oct 2023 02:34:00 +0000

Fantastyczny dom Chińskiego kupca Tjong A Fie w centrum Medan może być tylko porównywalny z siedzibami innych bogatych cudzoziemców, którzy kształtowali lokalne elity w minionym wieku.

Dom Tjonga w stylu art deco o powierzchni 8.000 metrów kwadratowych został ukończony w roku 1900. Na początku XX wieku stał się centrum towarzyskim w Północnej Sumatrze, gdzie dygnitarze kolonialni spotykali się z najbogatszymi plantatorami całego archipelagu.

W mojej ocenia Tjong A Fie Mansion staje w znakomitej lidze architektonicznej prywatnych siedzib razem z Cheong Fatt Tze na wyspie Penang oraz Baba Nyonya Heritage Museum w Malace, która bała siedzibą zamożnej rodziny kupieckiej Chan przez ponad 100 lat.

Tjong A Fie Mansion został dopiero odrestaurowany i udostępniony publiczności dziesięć lat temu.

W calej Azji Południowo-Wschodniej jest wiele takich zapomnianych siedzib wielkich osobistości, które czekają na odkrywców i inwestorów.

Indonezja i całe Indochiny są usiane takimi zapomnianymi perełkami.

Z czasów mniej odległych pochodzi genialna siedziba króla jedwabiu, Jima Thompsona, którego dom i firma w Bangkoku stała się wielką instytucją promującą Tajską kulturę.

Widok od ulicy Kesawan, dziesiejsza Ahmed Yani - główne wejście.

Jeden z ponad trzydziestu pokoi.

Sala balowa na piętrze.

Kuchnia

Skrzydło budynku prowadzące do prywatnych komnat.

Podłoga

Fasada od podwórza.