Concreet gaat de credit rating voor Griekenland bij Moody's drie trapjes omlaag, van Ba1 naar B1. Dat betekent dat Griekenland volgens Moody's even kredietwaardig is als erg exotische landen zoals Angola, Bolivië en Vietnam.

De Grieken zijn uiteraard niet te spreken over de verlaging van hun kredietwaardigheid. De gevolgen van zo'n ratingverlaging zijn dan ook niet min. Wat zijn kredietratings en waarom zijn ze zo belangrijk ?

Wat zijn credit ratings?

Kredietratings zijn scores die door gespecialiseerde kredietratingbureaus gebruikt worden om de solvabiliteit van een emittent uit te drukken.

Dat is alvast de definitie uit de beurswiki van Trivano. Omdat het moeilijk en tijdrovend is om de volledige financiële positie van een bedrijf, laat staan van een volledig land, te onderzoeken, zijn slechts enkele bedrijven gespecialiseerd in het toekennen van credit ratings. De bekendste zijn Standard & Poor's, Moody's en Fitch. Hun ratings variëren van AAA en Aaa tot D, waarbij het risico dat emittenten met een AAA-rating hun lening niet terugbetalen miniem is, terwijl je je geld bij emittenten met een D-rating zo goed als zeker nooit meer terug ziet. Een volledige lijst met kredietscores is terug te vinden in de beurswiki.

Voor wie zijn de ratings belangrijk?

Eerst en vooral zijn de kredietscores belangrijk voor de obligatiebelegger. Hij wil namelijk perfect weten hoe groot het risico is dat hij zijn geld niet terugziet. Obligaties met een uitstekende rating worden namelijk aanzien als een bijna risicoloze belegging, terwijl obligaties met lage scores (junk bonds) een heel ander type belegger aantrekken. Aan de hand van credit ratings kunnen investeerders dus zien hoe groot het risico is dat ze niet terugbetaald zullen worden.

Daarnaast zijn de credit ratings ook belangrijk voor de emittenten die de obligatie uitgeven. Dit zijn meestal bedrijven, maar dat kunnen ook landen zijn. Als ze een goede kredietscore hebben, dan is het risico voor de belegger lager en zullen investeerders een kleinere risicopremie vragen. Beleggers zijn namelijk tevreden met een lager rendement als het risico van de belegging lager is. Emittenten met een hoge obligatierating zullen dus een pak minder rente moeten betalen dan emittenten met een slechte score.

Kredietratings blijven niet stabiel

Zoals zowat alles in de financiële wereld, blijven ook kredietratings niet stabiel. Meestal wordt een rating jaarlijks herzien, maar ook tussentijdse herzieningen zijn mogelijk. Vaak wordt voor de effectieve herziening aangekondigd dat de rating op korte termijn herzien kan worden. De ratingbureaus plaatsen een emittent dan op “negative watch” als een herziening naar beneden mogelijk is, of op “positive watch” als een kredietscore naar boven kan herzien worden.

Als een kredietrating neerwaarts wordt herzien, dan betekent dat dat de emittent in de toekomt een hogere rentevergoeding zal moeten betalen voor zijn obligaties. De rentevergoeding voor de al uitgegeven obligaties zal dezelfde blijven, maar de koers van de obligaties zal bijna altijd dalen nadat de kredietscore van de emittent verlaagd is. Daarvoor zijn er twee belangrijke redenen.

Een eerste oorzaak van de koersdaling van de obligaties is dat enkele grote institutionele beleggers verplicht zullen zijn om de obligaties te verkopen omdat ze te risicovol geworden zijn. Veel fondsen kunnen enkel beleggen in obligaties van emittenten met een bepaalde kredietscore. Een verlaging van de rating zorgt dus meestal voor verkoopdruk, waardoor de koersen van de obligatie op de secundaire markt zullen dalen.

Daarnaast zullen beleggers ook meer rendement eisen op de obligatie, omdat het risico groter geworden is. Hoe lager de kredietscore, hoe hoger het risico dat de lening niet terugbetaald wordt, en hoe groter het rendement zal zijn dat beleggers eisen. Omdat de rente die de emittent betaalt op de obligatie vast ligt van bij de uitgifte van de obligatie, zal het hogere rendement dus op een andere manier moeten gerealiseerd worden. En dat kan door een lagere prijs te betalen voor de obligatie op de secundaire markt. Beleggers zullen de obligatie dus enkel nog willen kopen voor een lagere prijs. Bijvoorbeeld:

Stel dat een obligatie "a pari" uitgegeven is aan 100 EUR (de nominale waarde) en er een jaarlijkse rente van 5 procent betaald wordt. Dit betekent dat beleggers elk jaar 5 EUR aan rente zullen ontvangen. De rente wordt namelijk berekend op de nominale waarde van de obligatie, die in het voorbeeld 100 EUR bedraagt.

Als de koers van de obligatie daalt naar 95 % van de nominale waarde, dan betekent dit dat de obligatie kan aangekocht worden aan 95% van de nominale waarde, wat in het voorbeeld overeenkomt met 95 EUR. Aangezien je jaarlijks 5 EUR rente ontvangt, is het rendement van de obligatie gestegen van 5 % (5 EUR op 100 EUR) naar 5,26 % (5 EUR op 95 EUR).

Wil je op een eenvoudige manier op de hoogte blijven van de adviezen en tips van Trivano, abonneer je dan gratis via RSS zodat je het laatste nieuws rechtstreeks in je browser kunt bekijken.