tsolmaz

Yeniden Marhaba

2010-06-19T15:21:00.000+03:00

Uzun bir aradan sonra tekrar merhabalar

2008-03-04T21:21:00.001+02:00

merhabalar 19 haziranda bir oğlum olacağını söylemiştim. evet 20 haziranda oldu. durumu gayet iyi. devamlı uyuyor. onunla ilgilendiğim için uzun süredir yazamadım. bu saatte girerek duygularımı yazmak istedim. birde Ozan'ımın doğumunu haber vereyim diye.. Bu arada bugün yani 5 Temmuz kızım Ezgi'nin doğum günü.. Ezgi'nin doğum gününü kutluyorum...

2008-03-04T21:13:00.002+02:00

Uzun bir aradan sonra blog'a girdim. Fakat benim blog adresim yazılarımı girmeye izin vermiyor. herhalde uzun süredir kullanmadığım içindir. neyse bu süredir çok şeyler değişti. Mesela öğrencilerim bir üst sınıfa geçtiler. Aynı zamanda kızım da dördüncü sınıfa geçti. Bugün günlerden 19 Haziran Salı, yarın yani 20 Haziran benim için önemli bir gün. Çünkü ikinci defa baba olacağım. Yarın bu saatlerde ikinci çocuğumuz doğmuş olacak. Bu sefer erkek. Adını Ozan koyacağız. Umarım adı gibi türküleri sever. Ben çok seviyorum çünkü. Yakında resminide koyarım buraya belki... Görüşmek dileğiyle...

KÜÇÜK İSTAVRİT

2006-10-13T23:53:00.000+03:00

Küçük istavrit yiyecek bir şey sanıp
Hızla atıldı çapariye
Önce müthiş bir acı duydu dudağında
Gümbür gümbür oldu yüreği
Sonra hızla çekildi yukarıya
Aslında hep merak etmişti
Denizlerin üstünü
Neye benzerdi acep gökyüzü
Bir yanda büyük bir merak
Bir yanda ölüm korkusu
Dudağı yarıklar denir, şanslıdır onlar
Hani görüp de gökyüzünü, insanı
Oltadan son anda kurtulanlar.
Ne çare balıkçının parmakları hoyratça
Kavradı onu Küçük istavrit anladı, yolun sonu.
Koca denizlere sığmazdı yüreği
Oysa şimdi yüzerken
Küçücük yeşil leğende
İnsanlar gelip geçtiler önünden
Bir kedi yalanarak baktı gökyüzünün içine
Yavaşça karardı dünya
Başı da dönüyordu
Son bir kez düşündü derin maviyi
Beyaz mercanı bir de yeşil yosunu
İşte tam o anda eğilip aldım onu
Yürüdüm deniz kenarına
Bir öpücük kondurdum başına
İki damla gözyaşından ibaret
Sade bir törenle saldım denizin sularına
Bir an öyle bakakaldı
Sonra sevinçle dibe daldı
Gitti, tüm kederimi söküp atarak
Teşekkürü de ihmal etmedi
Birkaç pulunu elime bırakarak
Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme
Sorar gibiydiler neden yaptın bunu diye.
Bir gün dedim bulursam kendimi
Yeşil leğendeki küçük istavrit kadar çaresiz
SON ANA KADAR HEP BİR UMUDUM OLSUN, diye.

patlasa da kurtulsak!

2006-09-14T22:32:00.000+03:00

teşekkürler Deniz....

2006-09-07T23:23:00.000+03:00

KAHVE
İtalya’da Napoli’nin kenar mahallelerinden birinde. Bir Cafe-Barda, içeri giren müşterilerden biri, barmene “iki kahve, biri askıda” dedi, iki kahve parası verdi,. Bir kahve içip gitti, barmen de tezgahın üzerinde asılı duran çiviye bir küçük kağıt astı. Biraz sonra içeri iki kişi girdi. Onlar da “üç kahve biri askıda” dediler üç kahve parası verdiler ve iki kahve içtikten sonra gittiler. Barmen “askı”ya yine bir küçük kağıt astı. Bunun gün boyu böyle sürdüğü anlaşılıyordu. Bir süre sonra kahveye üstü başı biraz eski, püskü, belli ki yoksul bir kişi girdi ve barmene “askıdan bir kahve” dedi. Barmen hemen bir kahve hazırladı ve yeni müşterinin önüne koydu. Yoksul kişi kahvesini içtikten sonra para ödemeden çıktı gitti. Barmen ise tezgahın üzerindeki askıya taktığı kağıtlardan birini kopardı, parçalayıp çöp kutusuna attı. Bu gözlem, “İtalyan toplumsal terbiyesi”nden birini öğrenmemizi sağladı. İçeri giren yoksul bir kişinin “Bana askıda kahve var mı?” diye sormasına gerek bırakmamak için “askıda kahve olduğunu” belirten kağıt parçalarını kolaylıkla görünebilen bir yere asmak ise bu olgunun çok zarif bir bölümünü oluşturmaktadır.

BALIKÇILAR

2006-09-05T00:42:00.000+03:00

Hani biz denize kıyısı olan bir şehirde büyümediğimiz için balık tutmayı pek bilmeyiz. İşte ancak bir balıkçı heykeli görünce yanına kendimizi yerleştirerek poz veririz. Haydi rastgele...

YORUM FARKI

2006-05-21T01:56:00.000+03:00

Fransa’da ağır işçilerin işleri hakkında ne düşündüklerini incelemek üzere araştırmayı yürüten bir görevli, bir inşaat alanına gönderilir. Görevli, ilk işçiye yaklaşır ve sorar:
-Ne yapıyorsun?
-Nesin sen kör mü? Diye öfkeyle bağırır işçi.
-Bu parçalanması imkansız kayaları ilkel aletlerle kırıyor ve patronun emrettiği gibi bir araya yığıyorum. Cehennem sıcağında kan ter içinde kalıyorum. Bu çok ağır bir iş, ölümden beter.
Görevli hızla oradan uzaklaşır ve çekinerek ikinci işçiye yaklaşır. Aynı soruyu sorar:
-Ne yapıyorsun?
İşçi cevap verir:
-Kayaları mimari plana uygun şekilde yerleştirebilmeleri için kullanılabilir şekle getirmeye çalışıyorum bu ağır ve bazen de monoton bir iş, ama karım ve çocuklarım için para gerekli. Sonuçtu bir işim var. Daha kötü de olabilirdi.
Biraz cesaretlenen görevli üçüncü işçiye doğru ilerler.
-Ya sen ne yapıyorsun? Diye sorar.
-Görmüyor musun? Der işçi kollarını gökyüzüne kaldırarak.
-Bir katedral yapıyorum.
Bu hikayenin enteresan tarafı ise, her üç işçinin de aynı işi yapıyor almaları…

Allen Klein

ROBİNSON VE CUMA

2006-05-13T09:57:00.000+03:00

Çorum Eğitim Sen şubesi olarak ilimize bir tiyatro oyunu getirdik. Ankara Ekin Tiyatrosu. “Oyunun Sonu” diye oyunun yanı sıra “Robinson ve Cuma” adında bir de çocuk oyunu vardı. Bende bizim okuldan öğrencilere duyuru yaparak oyuna götürmek için bilgilendirdim. Bu arada daha çok ikinci kademeden talep oldu. Benim aklıma hiç de oyunun çocuk oyunu olduğu ikinci kademe için biraz basit geleceği aklıma gelmedi. Neyse iki seans olarak ayarlandı ve önce birinci kademe. Diğer seansa da ikinci kademe öğrencilerimizi götürdük. İkinci kademe öğrencileri "öğretmenim bu oyun bize göre değilse" demeye başladılar. Ben de kuşkuya düştüm. Şimdi o kadar uğraştık ya çocuklar beğenmezse diye düşünmeye başladım. Oyun başladı. Ben biraz yanlarında kalarak tepkilerini ölçmeye çalıştım. Oyunu izlerken oyunun bir bölümünde Robinson Cuma’ya “Şu göbeğine bak herkes günde üç öğün yemek yer sen günde altı öğün yemek yiyorsun” diyor. Bizim salondaki öğrenciler hep birden ne derse beğenirsiniz. “Ohaa..!” Yine oyunun ortalarında bir yerde iki yerli, gürültüyü duyunca sahnenin bir yerlerine saklanıyorlar. Diğer oyuncular etrafın dağıtıldığını görünce evlerine birilerinin girdiğini anlıyor ve onları aramaya başlıyorlar. Bizim öğrencilerin bir kısmı bağırıyor. “Ağbi ağbi.. orda orda sandığın içinde, diğeri de kayığın altında.” Ben dışarı çıktım. Sonunda oyun bitti seyirciler dışarı çıkmaya başladılar. Baktım bizim öğrencilerin yüzlerinde bir gülümseme. Hemen sordum oyunu nasıl buldunuz diye. Hepsinin oyunu çok beğendiklerini öğrenince sevindim.

GÜLÜMSE

2006-05-10T22:36:00.000+03:00

Küçük kız, hüzünlü bir yabancıya gülümsedi.
Bu gülümseme adamın kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava içinde yakın geçmişte kendisine yardım eden bir dosta teşekkür etmediğini hatırladı. Hemen bir not yazdı, yolladı.
Arkadaşı bu teşekkürden o kadar keyiflendi ki, her öğlen yemek yediği lokantada garson kıza yüklü bir bahşiş bıraktı.
Garson kız, ilk defa böyle bir bahşiş alıyordu. Akşam eve giderken, kazandığı paranın bir parçasını her zaman köşe başında oturan fakir adamın şapkasına bıraktı.
Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki... İki gündür boğazından aşağı lokma geçmemişti. Karnını iki günden beri ilk defa doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki odasının yolunu ıslık çalarak tuttu. Öyle neşeliydi ki, bir saçak altında titreyen köpek yavrusunu görünce, kucağına alıverdi.
Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için mutluydu. Sıcak odada sabaha kadar koşuşturdu. Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sardı. Bir yangın başlıyordu. Dumanı koklayan köpek öyle bir havlamaya başladı ki, önce fakir adam uyandı, sonra bütün apartman halkı.
Anneler, babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp, ölümden kurtardılar.
Bütün bunların hepsi, bir TEBESSÜM’ün sonucuydu.....

Sınıfın arkasına GÜLÜMSE yazan büyük bir tabela asın. Yüzünüze yaşamı sevdirici bir gülümseme takınarak, öğrencilerinizin gününe birazcık olsun ışık katmanızı hatırlatacak bir uyarıcı görevi görecektir. Bir öğrencinizden, GÜLÜMSE'menizi hatırlatacak bir monitör vazifesi görmesini rica edin. Kendinizi daha iyi hissedeceksiniz.

BİR ÖYKÜ

2006-05-10T22:31:00.000+03:00

" İskoçya'da yoksul mu yoksul Fleming adında bir çiftçi yaşardı. Bir gün tarlada çalışırken bir çığlık duydu. Sesin geldiği yere koştuğunda, bataklığa beline kadar batmış bir çocuğun, kurtulmak için çırpındığını gördü. Çocuk, bir yandan da avazı çıktığı kadar bağırıyordu. Çiftçi çocuğu bataklıktan çıkararak ölümden kurtardı. Ertesi gün Fleming’in evinin önüne gelen gösterişli arabadan şık giyimli bir aristokrat indi. Çiftçinin kurtardığı çocuğun babası olarak tanıttı kendini.
-"Oğlumu kurtardınız, size bunun karşılığını vermek istiyorum" dedi. Yoksul ve onurlu Fleming;
-"Kabul edemem" diyerek ödülü geri çevirdi.
Tam bu sırada kapıdan çiftçinin küçük oğlu göründü.
-"Bu senin oğlun mu?" diye sordu aristokrat.
Çiftçi gururla. - "Evet!" dedi.
Aristokrat devam etti;
-"Gel seninle bir anlaşma yapalım. Oğlunu bana ver iyi bir eğitim almasını sağlayayım. Eğer karakteri babasına benziyorsa ilerde gurur duyacağın bir kişi olur."
Bu konuşmalar sonunda Fleming'in oğlu aristokratın desteğinde eğitim gördü. Aradan yıllar geçti. Çiftçi Fleming'in oğlu Londra’daki St. Mary's Hospital Tıp Fakültesi'nden mezun oldu ve tüm dünyaya adını "Penisilin "i bulan Sir Alexander Fleming olarak duyurdu. Bir süre sonra aristokratın oğlu zatürreeye yakalandı. Onu Penisilin kurtardı!
Aristokratın adı: Lord Randolp Churchill' di... Oğlunun adi ise: Sir Winston Churchill. Kurtaran doktor: Çiftçinin oğlu Sir Alexander Fleming'di.

ÖN YARGI

2006-05-01T23:19:00.000+03:00

Uzaklarda bir köyde, kocası, çocuğu dogmadan ölmüş, tek başına yasayan hamile bir kadın kendisine arkadaş olması açısından dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başlar. Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmaz. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, Oldukça uysallaşır. Bir kaç ay sonra kadının çocuğu doğar. Tek başına tüm zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadır. Günler geçer ve kadın bir gün bir kaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kalır... Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardır. Aradan biraz zaman geçer ve anne eve gelir. Gelinciği ve kanlı ağzını görür. Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür hayvani. Tam o sırada içerdeki odadan bir bebek sesi duyulur. Anne odaya yönelir... Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yanında duran parçalanmış bir yılanı görür. Einstein’ın söylediği rivayet edilen bir söz var: "İnsanlardaki önyargıyı parçalamak benim atomu parçalamamdan çok daha zor"

BUĞDAY YARIŞMASI

2006-04-30T21:52:00.000+03:00

En iyi buğday yarışmasına senelerdir katılan bir çiftçi, büyük ödülü o yıl da kazanmıştı. Yarışmayı izleyen gazeteciler, çiftçiden bu başarısının sırrını öğrenmek istediler.Çiftçi, bu sırrın, kendi buğday tohumlarını komşularıyla paylaşmasında yattığını söyledi.
Gazeteciler bu cevaba çok şaşırdılar:“Onlar sizin rakibiniz olarak yarışmaya katılıyorlar. Buna rağmen, ne diye tohumlarınızı onlarla paylaşıyorsunuz?” diye sordular.
Çiftçi:“Neden olmasın?” dedi. “Bilmiyor musunuz: Rüzgâr, olgunlaşmakta olan buğdaydan poleni alır ve tarladan tarlaya taşır. Bu bakımdan, komşularımın kötü buğday yetiştirmeleri demek, benim ürünümün de iyi olmaması demektir. En iyi buğdayı yetiştirmek için, komşularımın da iyi buğdaylar yetiştirmesine yardımcı olmam gerekiyor.”

ZEHİR

2006-04-30T21:26:00.000+03:00

Uzun yıllar önce Cinde Li-Li adli bir kız evlenir ve aynı evde kocası ve kaynanası ile birlikte yaşamaya baslar. Lakin kısa bir süre sonra kayınvalidesi ile geçinmenin çok zor olduğunu anlar. İkisinin de kişiliği tamamen farklıdır bu da onların sık sık kavga edip tartışmalarına yol acar. Bu Çin geleneklerine göre hoş bir davranış değildir ve çevrenin oldukça tepkisini alır. Birkaç ay sonra bitmez tükenmez gelin kaynana kavgalarından ve annesi ile karısı arasında kalan eşi içinde cehennem haline gelmiştir. Artik bir şeyler yapmak gerektiğine inanan genç kız doğru babasının eski bir arkadaşı olan baharatçıya koşar ve derdini anlatır. Yaşlı adam ona bitkilerden yaptığı bir ekstre hazırlar ve bunu 3 ay boyunca her gün azar azar kaynanası için yaptığı yemeklerin içine koymasını söyler. Zehir az az verilecek, böylece onu gelininin öldürdüğü belli olmayacaktır. Yaşlı adam genç kıza kimsenin ve eşinin şüphelenmemesi için kaynanasına çok iyi davranmasını ona en güzel yemekleri yapmasını söyler. Sevinç içinde eve donen Li-Li yaşlı adamın dediklerini aynen uygular. Her gün en güzel yemekleri yapıyor. Kaynanasının tabağına azar azar zehri damlatıyordu. Kimseler şüphelenmesin diye de ona çok iyi davranıyordu. Bir süre sonra kayınvalidesi de çok değişmişti ve ona kendi kızı gibi davranıyordu. Evde artık barış rüzgarları esiyordu.
Genç kız kendisini ağır bir yük altında hisseder. Yaptıklarından pişman bir vaziyette baharatçı dükkanının yolunu tutar ve yaşlı adama şu ana kadar kaynanasına verdiği zehirleri onun kanından temizleyecek bir iksir için yalvarır. Yaşlı kadının ölmesini artık istemiyordur. Yaşlı adam yaşlı gözlerle karşışında konuşup duran Li-Li ye bakar ve kahkahalarla gülmeye başlar, "Sevgili Li-Li der, sana verdiklerim sadece vitaminlerdi. Olsa olsa kayınvalideni sadece daha da güçlendirdin hepsi bundan ibaret. Gerçek zehir ise senin beyninde olandı. Sen ona iyi davrandıkça o da dağıldı ve yerini sevgiye bıraktı böylece siz gerçek bir ana kız oldunuz " der.
Kıssadan Hisse: Eski bir Çin atasözü söyle der; "Gül veren elde gül kokusu kalır." Sevilen insan sevgisini insanlara veren insandır.

GÜNEŞ TUTULMASI

2006-04-21T21:34:00.000+03:00

Güneş tutulmasını 80. yıl cumhuriyet ilköğretim okulu olarak okulun bahçesinde izledik. Hepimiz çok heyecanlıydık. Çocukların bazıları öğretmenim ya deprem olursa ya dünyanın sonu geldiyse gibi sözler etmeye başladı. Bu arada soğuk bir esinti esmeye başladı. Ha bu arada güneş tutulmasını ne ile izliyorduk biliyor musunuz? İkiye katlanmış röntgen filmiyle. Güneşe bakarken insanın böbreğini mi seyrediyorduk yoksa güneşin ayın arkasında kayboluşunu mu bilemiyorum.

SINIF

2006-04-16T21:09:00.000+03:00

Bu yıl birinci sınıfları okutuyorum. Harften öğretiyoruz ya! E ve T harflerini verdikten sonra iki harfi birleştirip okutuyorum. 'Et' kelimesi ortaya çıkıyor. Daha sonra tekrar yaptırdığımda öğrencilerimden bir tanesi 'Et' kelimesine ne derse beğenirsiniz. 'TAVUK'. Çok gülmüştüm.

T.SOLMAZ VE KIZI EZGİ

2006-04-14T22:24:00.000+03:00

DİNLENME KAMPI

2006-04-03T16:35:00.000+03:00

Gündoğan’da (Mavi Bayrak ödüllü) Cennet Motel’de sıcak bir ortamda tatil yapmak istiyorsanız ayrıntılar için tıklayınız