UP Batibot

The Official Candidates of Miss UP Cebu 2012

2011-11-27T23:23:53Z

22 were screened. 12 were chosen.

SPECTRUM PRODUCTIONS presents

The 12 Official Candidates of Miss UP Cebu 2012

(In no particular order)

Nina Alcoseba
Wynonah Van Joy Buot
Ria Angeli Gran
Memphis Belle Cobarde
Ranielle Marie Cagang
Maria Licah Ligutom
Shari Alexa Paclipan
Marie Elizabeth Garvez
Jane Sharmaine Paden
Deborah Grace Buot
Kissey Mae Cabañero
Joanne Marie Pelostratos

Who will be the next Miss UP Cebu?

Crowning on February 2012.

The Official Candidates of Miss UP Cebu 2012 is a post from: UP Batibot

Bayani: Forever Alone

2011-11-26T14:28:13Z

Bayani: Forever Alone is a post from: UP Batibot

MISS UP CEBU 2012: Are you ready for it?

2011-11-26T14:15:06Z

Radiant ‘Iskas’ will grace the second semester as Miss UP Cebu 2012 is set to a tentative February pageant date.

Spectrum Productions, composed of Mass Communication students Batch 2013, in cooperation with the SUGOD batch organization, UP Luntian and 350.ORG, will bring back the beauty of nature through an event of splendor, brains and environmental advocacy.

Spearheading the production team is Over-all Director (OAD) Sean Timothy Salvador flanked by his Associate Director Jose Santino Bunachita.

Guided by advocacies for a better environment and a better world, 12 radiant UPians will be chosen to represent the 4 elements of nature (fire, wind, water and earth), and to take on the challenge to become UP Cebu’s ambassadress of the environment.

Initial planning of the group involved “Bringing back 12 this 2012”, a plan to have the 12-candidates line-up back instead of last year’s “eight courses one crown” theme.

With having an advocacy a stand-out point for Miss UP Cebu, the production team also decided to scrap the usual ‘Talent’s Night’ and change it to a pageant prequel that will introduce the candidates with their projects to the UP community.

To make the fifth run of the pageant more exciting, the production team has also prepared a separate segment for UP Cebu’s own talents as they selected students to design for the candidates’ eco-dresses during the pageant night.

With the initial plans in place, the Spectrum production team are set to start the search for the next ‘Iska’ to follow the steps of her predecessors such as Miss Cebu 2011 Mia Zaaba Ali Faridoon and reigning Miss UP Cebu Nikko Marie Beatriz Natuplag.

The search is finally on for Miss UP Cebu 2012.

MISS UP CEBU 2012: Are you ready for it? is a post from: UP Batibot

Driving Lessons

2011-09-21T10:52:59Z

Driving Lessons is a post from: UP Batibot

EPIRA FORUM

2011-09-20T15:39:06Z

Due to the EPIRA Law passed 10 years ago, privatization of power plants, transmission plants and power distributors have been nonchalantly allowed . It is for the premise of putting a more efficient service (but otherwise maximized profit), to maximizing competition to lower prices (but otherwise created collaboration to raise prices sky high), and to reducing debts of the power corporations (but otherwise created more debts by the day).

For more information about EPIRA, join the forum on Thursday, 5:30PM at the UP Cebu AVR. See you!

EPIRA FORUM is a post from: UP Batibot

UP Cebu Strike Week Activities

2011-09-20T00:35:35Z

Brought to you by the UP Student Council!

Sept 19 – ED on 2012 budget by LFS, 5:30pm, AS Lobby
Sept 20 – Film showing by NKE, 5:30pm, AS Lobby
Sept 21 – Sectoral mob against budget cut, 10am, assemble sa AS Lobby
Sept 23 – BLACK SHIRT DAY
Consultation w/ PRES. Pascual, 3:30pm, Confe
Candle Lighting against budget cut, 5:30pm @ UP Oble Square

Let’s strike for GREATER SUBSIDY.

UP Cebu Strike Week Activities is a post from: UP Batibot

Aerial View

2011-09-20T00:29:41Z

Aerial View is a post from: UP Batibot

Kampat: Positive

2011-09-11T12:19:22Z

(TINTA is the Official Creative Writing Organization of UP Cebu, administered by the Creative Writing Program Director Ms. Lilia Tio, which focuses on fiction, poetry, play and essay-writing in three languages: Sugboanon, Filipino, and English. It provides an avenue for people’s self-expression through creative writing. For more information regarding the organization, visit: https://www.facebook.com/uptinta)

4. Positive

Giseryal sa TINTA

PAGKAHUMAN sa reporting nila ni Kokoy (ang crammer nako nga friend nga ambot giunsa niya pag-survive ang iyang kinabuhi nga dapat planohon man gyod ang tanang butang, kinahanglag kuting pagtuon unsa gyod ang unahon ug unsa ang dapat unya ra buhaton) ug Ana sa among klase ganina sa History, nagdali-dali kog gawas sa among classroom paingon sa Ladies’ CR. Naglabad akong ulo. Sakit. Kasukaon ko. Hilab akong tiyan.
Sulod sa cubicle, ako rang gikulipa ang kon unsa man gani tong sulod sa akong tiyan. Wala ko kasabot sa akong gibati niadtong higayona. Ambot lang gyod kon unsa to.
May gikaon ba kaha kong pan-os ganina? Nakapangutana kos akong kaugalingon.
Pero sa akong nahinumdoman, wala gyod. Pirme mang bag-o ang pagkaon sa karinderya nga akong kan-anan. Sa nangaging adlaw, pamahaw, paniudto ug panihapon ra man akong kan-on ug usahay moesnaks kog turon ni Manang Liza.
Mibalik dayon ko sa classroom. Di momenos sa kinse minutos, sa akong banabana, kong nawala. May giyawyaw na ang maestra niadtong higayona nga ambot unsa gyod to. Walay bisan usa ka unod sa iyang mga gipangtabi ang misulod, mipuyo sa akong utok.
“Diin ka man gikan, Trish?” pangutana sa akong bespren.
“Kuan… miadto ra ko sa CR, Don. Nagsakit akong tiyan. Sa English pa, I answered the loud call of nature,” pasiaw kong tubag kang Donna kuyog sa usa ka dakong pahiyom, nga naandan nang makuha sa kon si kinsa man ang makig-estorya nako. Apan ilawom sa pahiyom, padayon gihapon ang karambola sulod sa akong tiyan.
Kabahakhakon si Donna apan iyang gipugngan kay tingalig makit-an mi sa maestra nga nagkinataw-anay. Kon masakpan mi, kasaba ug special mention gyod sa among mga ngalan ang among maani.
Samtang nagpadayon ang mingsunod nga mga reporter nga gipangtawag sa maestra niadtong adlawa, morag way gana akong lawas nga maglihok-lihok ni maghunahuna niadtong tungora. Sukad nga mitokar paglain akong lawas, napadpad akong hunahuna sa layong lugar.
“Okay, next meeting…” Wa pa gani mahuman og estorya ang among maestra, nagsugod nag pagpanghipos og gamit akong mga klasmeyt, ug wa sab ko magpauwahi. Gitakoban ko ang bolpen. Gisirad-an ko ang notbok. Gisulod tanan sa bughaw kong bag. Ug miinat akong dunggan sa gisulti sa among maestra: “Ug ang mosunod nga reporter kay ikaw, Ms. Jakosalem.”
Akoooooo?! Wala ko magdahom nga ako… ako na diay ang sunod! Unsa ba diay? Nangagi lang ang mga adlaw nga wala ko kabantay. Dapat nahuman na ta kog andam rong panahona. Dapat han-ay ang akong kinabuhi. Dapat planado tanang butang.
Naunsa na man ko, uy?! Wala na man ko sa akong kaugalingon! Sukad pa ni sa nangaging adlaw.
“Be ready pod next reporters kay basin dali ra mahuman ang uban,” pahimangno pa sa among maestra nga naghatag nakog laing problema niadtong adlawa. Dili lang ang akong tiyan ang nagsakit, apil na akong ulo.
Miunag gawas sa classroom ang among mestra kay dili man siya mosugot nga dunay mouna niyag gawas. Misunod dayon ang uban nakong mga klasmeyt. Nagpauwahi lang mi ni Donna kay lisod nag makiglumba pa mi pagkanaog sa hagdan, taas-taas ra ba to. Unsa man sad ang dalian? Wala na mi klase, unya pang ala una.
Matag udto mouli gyod ko kay nag-boarding house ra ko diri duol sa UP. May duol nga karinderya kilid niini ug adto ko pirme magkan-anan, mao nay akong naandan. Adto ko magkan-anag pamahaw, paniudto ug panihapon. Gawas nga lami ug kanunayng bag-o ang mga sud-an, barato pa gyod nga di sama sa canteen sa eskuylahan nga dili ko ganahan sa sud-an.
Apan niadtong tungora wala ko sa kondisyon nga mobuhat og bisan unsa. Bisan sa pagpaniudto. Wala nagsakit akong tiyan tungod sa kagutom, segurado ko ana.
Tungod lagi sa kalabad sa akong ulo ug kasakit sa akong tiyan, midiresto na lang ko sa akong lawak sa akong gisak-ang pinuy-anan. Gihangop ko ang kama ug gipiyong akong mga mata.
Beep beep beep beep beeep. Gitan-aw ko akong selpon. May mi-text.
Kaon na nya lunch Trish. Luv u. Kini ang nabasahan ko sa text ni Armand.
Boyfriend ko si Arman sukad pa pag-high school namo. Bag-ohay lang mi nag lima ka tuig niadtong Hunyo 9. Gipaila-ila na nako si Armand sa akong mga ginikanan. Supak kaayo sila sa akong pakigrelasyon sa sinugdanan. Bata pa lagi kuno ko; bata pa ming duha. Apan kay motuman man gyod ko sa akong gusto, wala na lang ko nila pugngi sa akong gusto.
Mao usab si Armand. Gipaila-ila na ko niya sa iyang mga ginikanan ug sa tan-aw ko wala ra may problema iyang mga ginikanan nako. Gipahimangnoan lang ko ni Tita Leng, “Ayaw lang gyod mo pagpasagad, day Trish. Kuyaw na.”
“Planohon namo tanan, Tita. Don’t worry,” dala kong kusi sa kilid ni Armand.
Mi-reply ko, Cge. Unya lang. Labad pa ako ulo. Luv u 2. Gibutang kog balik ang selpon sa kilid sa akong higdaanan. Mipiyong ko ug wala madugay, nakalimtan na nako ang akong mga buhatonon.
Pahuway lang gyod unta to ang akong tuyo sa akong paghigda kay may klase pa man ko sa ala una. Nakalimot lang kog set sa alarm. Maong sa akong pagmata nahibulong ko kay ngitngit na man ang palibot.
Wala ko makatuo sa akong pagtan-aw sa oras. Alas siyete na diay hapit. Wala ko damha nga ingon adto diay kalapoy akong lawas ug kalabad akong ulo.
Wala koy gana sa pagkaon. Bug-at, luya gihapon akong lawas. Bisag walay panihapon nakahukom kong matulog na lang og balik aron may igong kusog pa ko para sa sunod adlaw.
Untop alas sayis sa buntag mitingog ang akong selpon. Akong alarm! Gipawong ko dayon! Misuway ko pagbarog aron manghipos sa akong gihigdaan, apan nasuta ko nga naglabad man gihapon akong ulo. Unya kalit lang nga…
Kasukaon ko. Kasukaon na usab ko? Gahapon pa man gyod ni. Unsa man kaha akong gikaon nga gasige man lang kong wala sa kondisyon? Dili man seguro ang karinderya. Dili pod ang saging ni Manang Liza. Dili pod tingali bahin nis pagkaon.
Midiretso ko sa CR sa among boarding house. Ug kalit nga may misantop sa akong hunahuna. Pila na ka buwan nga wala ko duawa sa akong bisita. Tulo na ka buwan.
Nabati ko usab ang pagtulo sa dagkong mga singot sa akong agtang.
Diliiiiiiiiii! Dili mamahimo!!!! May daghan pa kong pangandoy! Diliiiii! Dili gyod mahimo…. Lord, please…
Midagan dayon ko sa lawak ni Donna. Kusog kong nanuktok. Walay miabli ug wala say mitubag. Gibalik ko pagtuktok ang pultahan, mas gipangusgan ko pa. Maoy misugat nako ang duka pa kaayo nga nawong ni Donna. Gikan pa sa iyang higdaanan, kalkag pa ang buhok, kapiyongon pa ang mutaong mga mata.
“Don, naa koy imporanteng isulti nimo,” hinay ang akong pag-estorya niya. “Sulod usa sa kwarto,” ni Donna nga nanghuyatid pa.
“Donna, ayaw bayag kahibulong, ha?”
“Ngano man na, Trish?”
“Kuan… puyde ba nga kuyogan ko nimo unya sa pharma? May paliton lang ko.”
“Biogesic? Naglabad gihapon imong ulo?” inosente si Donna sa iyang pangutana.
Milingo-lingo ko ug nangawot sa ulo, “Kuan, kanang… pregnancy kit.”
“Kinsa may mogamit?! Ikaw Trish????” Seryoso ang pagpangutana ni Donna nako. Nawala ang iyang duka ug ang iyang mga mata mingdako sa kahibulong. Kabalaka ang mitutok nako.
Wala ko motubag sa iyang pangutana. Igo lamang kong miduko. Naputos sa kahilom ang palibot niadtong tungora hangtod nabuak ang kahilom sa giingon ni Donna, “Pila ka na ka buwan nga wala dug-a?”
“Kuyawan ko, Donna. Tulo na.” Ambot kon nakabantay ba kaha siya sa kahadlok nga napintal sa akong tingog.
“Sige. Mag-andam sa ko aron makuyogan tikag palit. Mga alas otso ko balika diri. Magdungan tag lakaw,” gigakos ko ni Donna ug gihapuhap ang akong abaga. Mitulo ang akong mga luha. Mitambag pa siya, “Okay ra na, Trish. Unsa may mahitabo, I’m your friend.”
Nakadesisyon mi ni Donna nga dili lang una mosulod sa among klase ni Ms G adtong buntaga. Mas gihatagan namog importansya ang gibug-aton sa akong kahimtang.
Wala miy gilangan nga oras. Misakay dayon mig dyip. Ug samtang nagsakay mi, akong hunahuna mibalik sa gabii sa among ikalimang tuig nga anibersaryo.
—“Di pa ko andam, Man.”
—“First time pa bitaw ni, Trish.”
—“What if masipyat ta?”
—“Ayaw kabalaka. Di lagi.”
Ug sa among giestoryahan ni Armand pag Sabado.
—“Hapit na ta mo-grad, Man. Ready na ka?”
—“Sa unsa?”
—“Sa atong future wed.”
—“Ha? Layo pa, uy. Mangita sa tag trabaho.”
—“Dapat planohon jud nato ni ha. Di lang ta magdali-dali.”
—“Of course, Trish. Kuyaw nang kalit-kalit, uy. Di ko kadawat ana.”
Mihunong mi sa pinakaduol na Mercury ug gapilit ang among tuyo. Ang nagduwa-duwa sa akong utok sukad pa ganiha pagmata nako, “Di mahimo, di gyod mahimo. Layo pa akong pangandoy, daghan pa ming plano ni Armand.”
Nanglahos mi sa UP. Midiretso mi sa CR. Misulod ko sa cubicle. Gibasa ko ang instructions kon unsaon niadtong butanga. Milabay ang pipila ka minutos. Paspas ang pinitik sa akong kasingkasing.
Akong gitan-aw ang resulta sa test: ang usa sa mga pinakalisod nga eksam sa akong kinabuhi.
Ug nakita ko ang duha ka gagmayng linya. Nabuak ang akong kalibotan. Lawom ang akong panghupaw. Nabuhian ko ang akong gigunitan. Nagtungok na lang ko ug ambot asang kalibotana nasaag ang akong panimuot.
“Unsay result, Trish?” nadungog ko si Donna nga nag-atang gawas sa cubicle.
Wala ko motubag. Wala koy kaisog nga motubag sa maong pangutana.
Ug namatikdan ko ang luha nga mitulo sa sawog. Midanguyngoy ko. Nabuak ang kahilom sa Ladies’ CR niadtong buntaga.
“Gawas diha! Gawas Trisha!” singgit ni Donna sa tingog nga klarong gikulbaan… ug naluoy sa akong kahimtang. Nanuktok siya sa pultahan. Nagkakusog.
Giablihan ko siya. Nagkurog ang akong mga tuhod. Ang iyang gakos ang misugat nako—mas hugot pa sa gakos niya ganiha sa iyang lawak—ang naghatag og kusog nako nga mopadayon. Bisan pa man sa nahitabo. Bisan pa man…
“Unsa ko ni, Don? Unsaon ko ni?” Gitudlo-tudlo, gihapak-hapak ko ang akong tiyan.
Daling gigunitan ni Donna ang akong kamot.
“Planohon ta ni, Trish. Planoha na ninyo ni Armand. Ayaw og pagpasagad og desisyon dayon. Dakog epekto ang imong desisyon: dili lang nimo apan lakip na sa kinabuhi sulod dihas imong tiyan.” Ang iyang pahiyom mihatag og paglaom nako.
Nakahinumdom kong Kokoy ug sa iyang report gahapon.
“Nagpasagad lang ko, Don. Nasayop ko. Dili mosugot ani si Armand!”
“Shhhhh! Kon dili siya, naay imong pamilya. Naa ko. Ayaw lagi kabalaka, Don, I’m still your friend.”
“Si Armand?!”
“Tawagi siya. Sultihi. Kon unsay iyang reaksiyon, dawata. Unsa man na, naa lagi imong pamilya. Naa ko.”
Migaan akong pamati, “Basta ha, tabangi ko aning akong problema.”
“Again, Trish. I’m your friend and will always be, no matter what.”
Hugot kong gigakos si Donna. Apan mas hugot ko niyang gigakos.
Ug mipakapin siyag tambag, “Think positive, Trish. Blessing na, dili curse.”

(PADAYONON)

Kampat: Positive is a post from: UP Batibot

In Unity We Reach our Goal

2011-09-06T11:54:21Z

Hola everyone! It’s time to get away from the hustle and bustle of academic life for a while and get some fun, fun, fun for Intramurals 2011. That is except for the few who actually had classes this week. HAHA! *patpat

With the theme, “One Mind, One Soul: In Unity we Reach our Goal”, UP Cebu holds its annual Intramurals filled with the usual things that Intramurals are supposed to be filled with. These include cheerdance competitions, Mr. & Ms. Intrams, dance sports and the usual sports like soccer, basketball, etc.

2 days into the 4-day event and everything is just going swell. On top of that we have UP Radio to fill the airwaves with music to make everyone break into a dance.

Here are a few pictures from the first and second day (a lot from the first, a few from the second. Teehee.)

Grab and enjoy!

In Unity We Reach our Goal is a post from: UP Batibot

Kampat: Report

2011-08-27T14:11:56Z

3. Report

Giseryal sa TINTA

DILI ko si Kokoy, pasidan-an lang to mo daan. Apan iyaha ning estorya. Ako lang ang
nag-type, kay ako man ning laptop ang gigamit.

Ayaw lang mo kahibu’ng nganong kahibawo ko ani kay buddy man mi, close daw
kaayo mi (tungod sa sobra ra ka-close, open kaayo ni siya sa tanan niyang problema). Ayaw sag kabalaka, tinuod lagi ning tanan. Nagtapad mi karon; dakog tsansa nga kasab-an ko niya kon bakak ning akong isulti… aw, isuwat diay! Kada pulong nga akong isuwat diri iyang kuti-kutihon apan, sa kataposan, ako gihapon ang magbuot kay kutob lang siya sa… sa… aray! Awa, nanghapak na pod ning kanahan, o.

Klasmeyt diay mi ani niya, sukad pa unang adlaw nga nagkaila mi diri sa UP. Mauwaw man god ni si Kokoy nga siya jud mismo ang moestorya aning iya mga kalaki. Lain kuno, kiwaw. Mao nang iya lang kong gidiktahan karon ug ako ang nag-type sa iyang sugilanon.

Sige, kapoy nag yawyaw da, sugdan na ta ning morag Lam-ang niyang adbentyur aron makahimo nako sa akong buhatonon. Duna pa man diay koy report ugma pero giuna sa ko ni kay mas lingaw man ni. Dili man sad ni pirme akong suwat-suwat ba, kon duna lang gyoy nindot nga suwaton. Unya, karon, morag nindot man jud ning iyang sugilanon.

“Koko Arten, bay!” mao ni ang paila ni Kokoy sa iyang kaila pag-first year niya, “Kokoy for long.”

Second year na si Kokoy karon. Happy-go-lucky ug daghan og friends.

“Unsaon, cute ug guwapo man god ko,” panghambog niya sauna kay halos tanan bayang mga babaye ug lalakwe kay nainlab gyod sa iyang dagway (nga ambot unsa kahay naa ug unsa kahay nakalabaw niya nako nga sama ra man ming dunay ilong, mata, baba, dunggan, ug buhok sa ulo).

Apan sauna ra to. Karong mga panahona? Hinuon, sa tinuoray lang, morag cute man gihapon si Kokoy. Pero cute na lang.

Eskuylahans mga brayt. Mao na ang UP, mao gyod na! Mao nay eskuylahan ni Kokoy; aw, mao nay eskuylahan namo! Buot pasabot, brayt seguro ni si Kokoy.

Brayyyyyyyyt? Brayt unta… apan asa na man ning iyang kabrayt?

Bitaw, pag-first year niya, nindot kaayo iyang kinabuhi. Daghan pa kaayog vacant.
Minor subjects pa man kuno, nga feeling major jud intawon baya pero ambot niya kon giseryoso ba gyod to niya nga halos tres man to iyang GWA: 2.986. Naa pa gani siyay Ayala 101, Mango 100 ug uban pa! Unsaon, mao ra may pirme atimanon—Mango, Outpost, Ayala, Mango, tan-awg Harry Potter sa SM, Mango na pod, Mango, Mango… Ug, kon gigradohan pa to, segurado plat wan jud ning akong buotang amigo!

Siyempre kuyog ko sa iyang mga laag-laag! Pero ayaw hunahunaa nga pareha ming duha! Excuse me, human na ang akong mga assignment inig suroy-suroy nako, no! O
di ba duna gihapon koy panahon nga tiwason akong mga buhatonon sa eskuylahan…
di pareha aning Kokoy… di gyod pareha niya nga matu’g dayon inig abot tungod sa
kakapoy… ug inig mata alas otso na!

“Unsa man ka Kokoy?! Pagtarong kuno sa imong pag-eskuyla! Unsa man, nag-adik-adik na ka?” yawyaw sa iyang Mama Esperansa gabii sa ilang balay. Karon ra man sad ni siya kabalik diris akong bordinghaus, puol na man kuno sa ilaha: boriiiiiiiiiiing na!

“Mama sad, uy, para lingaw-lingaw ra gani,” tarong niyang tubag.

“Lingaw-lingaw!? Lingaw-lingaw ba nang alas dos na ka sa kadlawon mauli? Morag walay klase sunod adlaw. Unya o! Imong mga project wa nimo himoa ug imong assignments wa nimo humana.”

“Wa man koy project! Pataka lang ka, Ma.”

“Ilara imong Lolo, Kokoy! Sigeg panawag imong klasmeyt, nangutana kon asa na kuno inyong presentation. May report man kuno mo ugma—Uy! Asa ka padulong? Uy!”

Si Kokoy ug ang iyang Mama naglumba og dagan padulong sa kompyuter. Nauna gyog abot si Kokoy sa kompyuter. Pagkalingkod niya, iya dayong gi-open ang Microsoft Powerpoint. Nagbinuang sad intawon, nag-apil-apil ang buang: dugay kaayo mi-open ang kanahan.

“Kokoy, hawa diha kay nag-Faceboook pa ko!” siyagit sa iyang inahan.

“Unya ra Ma, maghimo sa ko sa among presentation. Ugma na among report,” isog kaayo nga mitubag akong amigo sa iyang Mama.

“Daan pa lagi ko. Nganong karon pa man intawon ka naghimo, Kokoy? Kanus-a man diay na gihatag?” Wala sad magpalupig iyang Mama.

“Last week,” mubo niyang tubag dalang kusmod sa simod.

“Kadugay na ba diay ana! Wa jud na nimo himoa pag-Wednesday nga wala man ta kay klase?”

“Di na lang ko maglingaw-lingaw? Sige na lang kog atubang aning kinabuhia nga puros eskuylahan?” Mihinay-hinay na og open ang Microsoft Powerpoint.

“Ay sus nimo, Koy!”

Gikuha ni Kokoy ang copies sa ilang angay i-report ugma. Gikuha sa iyang Mama ang
kopya. Gibira ni Kokoy. Apan wala ihatag sa iyang Mama. Gibasa.

“Diyos ko, Kokoy! Kataas ani! Kanus-a pa man tawon na nimo mahuman, uy! Sus, mi-reply na jud to akong ka-chat ron. Sus nimong bataa ka! Hawa na lagi!”

Nagdali-dali og himo og Powerpoint si Kokoy. Tungod sa iyang pagdali-dali, iya na lang giseguro og present ang mga information nga gi-highlightan sa iyang partner, ang guwapang si Ana.

Ambot lang sad kaha aning Ana. Naning man unta ni siya. Nagkaklasmeyt god mi sa usa ka subject. Ngano man intawong misalig man ni siyang Kokoy, uy! Wa diay siya kaila aning Kokoy nga… aray! Nanghapak na sad akong buotang amigo o. Di na lang nako tiwason tong akong itabi total klaro na man sad, di ba? Kita pay sugoon pa-type, kita pay sumbagon!

Pagka-ala una na sa kadlawon, matod pa ni Kokoy, natulog na ang iyang Mama tungod sa kaduka. Giduka ug gikapoy na sad si Kokoy, way duda. Lalim ba nga wala maanad! Maong…

Giablihan niya ang Plants Vs. Zombies (nakaduwa pa man jud, no? Haskang bataa!). Apan napilde ra siya sa mga zombie. Pagkapilde, mibalik na sad siya sa Powerpoint. Thirty pages ang iyang report sa History, ug alas tres sa kadlawon, nahuman na siya sa 28 pages.

“Gamay na lang…gamay na lang…” hunahuna sa gaduka ug hapit-na-mo-brownout-nga-mga-mata ni Kokoy. “Gamay na lang gyod…”

Tuplok diri, tuplok didto, diri na pod, didto ug… “Watta fuck!”

Mipaspas ang iyang kasingkasing. Nawala ang iyang duka!

Mingitngit ang palibot, napawong ang kompyuter, ang suga. Iyang mata na lang ang nagsiga, nagliraw-liraw sa palibot.

“Shit! Piste!” Mikaging si Kokoy sa iyang nahimutangan.

Sa sobrang pagdali-dali nga maghuman ang presentation, wala niya gihinay-hinay og save ang iyang nabuhat (giuna pa niya ang PVZ kaysa sa pag-save sa iyang gihimo). Wa sad siya makahunahuna nga posible diay mawala ang iyang tanang gihimo tungod kay natulog ang kuryente.

“Ang… akong… ang… akong… presentation… ang akong… report!!!!!” Nakamata ang iyang Mama sa iyang siyagit.

Ug ganiha sa klase namo sa History, nag-manila paper na lang sila si Kokoy ug Ana. Mug-ot kaayo ang nawong sa iyang partner nga gipalitan na lang ni Kokoy og camote
cue kang Manag Lisa para peace offering.

Camote cue lang? Kabarato, di ba?! Ako pa toy Ana, di jud ko mosugot nga mao ra niy i-offer nako! Tawon ni si Kokoy, uy; gawas nga crammer, tihik pa jud!

“….mao na, crammer man god…” yawyaw ni Ana.

Wa na lang motingog pa si Kokoy. Unsaon, dili na niya ma-deny ang iyang sakit!

Hala, uy! Sakit kuno ni ingon si Kokoy. Nagkatawa lang ko niya. Unsaon ta man Kokoy, sakit man gyod nang kamatuoran. Bitaw, wa ko kasabot nganong sakitan pa si Kokoy ani. Ngano diay, Kokoy?

Milingo-lingo siya, wa kuno siya kahibawo.

Pero, kapila na man god mahitabo ang pareha niini sa kinabuhi ni Kokoy. So dapat,
anad na siya ani di ba… dapat manhid na sa ingon aning mga estorya!

Pulong pa niya karon, kon dili kuno ang maestro ang masuko niya, ang iyang mga klasmeyt. Pero unsaon man? Sige man lang gihapon siya og cram, wa gihapon siya motubo. Sa iyang ka-happy-go-lucky, dali ra kaayo siyang madani sa iyang mga amigo ug amiga. Kon naa pod siyay vacant, dili pod siya ganahan magbuhat og assignments or projects… labi na kon layo pa ang deadline. Ngano kahang naimbento pa ning deadline no?

Usa ka higayon, sa akong nahinumdoman, gipahimo si Kokoy og scrapbook sa ilang klase sa Humanities. Kay lagi layo pa ang deadline (“next week Friday, 12 pm sharp,” matod pa sa maestro), nagsige siya og suroy-suroy with friends anywhere (kani hinuon, wala ko makakuyog ani, kay duna man koy dinaliang deadlines). Wala usab
balibari ang inom. Mao to, ang ending wala siya naka-pass sa scrapbook. Nag-Long Exam sila sa Humanities gihapon, ug hagbong siya, matod pa niya, kay wa siya magtuon. Kinahanglan jud daw og memorized ang lessons para makaanser sa eksam. Pero unsaon ta man ning akong guwapong amigo?

Dili na lang nako iasoy ang tanang kabuang aning Kokoy, sus, di ta maghuman! Magsakit ra inyong ulo… basin pa mahayblad mo! Magsakit pod ang akong tudlo og tinuplok diri. Ug hapit na ra ba ko mahayblad kay sige lang ning panghapak akong kauban.

Agay! Tan-awa ra god ni si Kokoy! Nanumbag na sad! Guilty kaayo ning kanahan, no?!

Pero tungod sa nahitabo sa ilang reporting ganina, na-guilty kuno si Kokoy. Na-guilty kuno. Ambot lang kon unsa ni katinuod. Pero nabati jud nako human sa iyang pagpakahilom ganina, miingon si Kokoy kang Ana nga di na kuno siya mag-cram
sa sunod.

“Promise!” dugang pa niya.

Na-crush kang Ana, Kokoy sa? (Di kuno ni ipapil ingon si Kokoy. Pero walay magbuot nako kay ako ang nag-type!) Bisan di pa siya motubag, wa ra gihapoy kwenta kay klaro na man sad kaayo.

Pero ang iyang promise sa soon-to-be-princess?

Tan-awon ta lang! Tan-awon ta lang kon mosagar ba nang imong gugma nga nag-uros-uros! Tan-awon lang sad ta nang imong promise nga dili na ka mag-cram sa sunod. Tan-awon ta lang jud…

Aray! Bantay lang ka! Maygani nahuman ni… dagan na gyog sugod kay gukoron gyod tika. Mobawos ko nimo, Kokoy!

“Naa pa kay report, bay!”

Da, report nako? Unya ra na. Unahon sa tikag kulata panuwaya ka! Dili baya lalim
suwaton ang imong sugilanon.

(PADAYONON)

Kampat: Report is a post from: UP Batibot

UP Batibot

The Official Candidates of Miss UP Cebu 2012

Related Posts:

Bayani: Forever Alone

Related Posts:

MISS UP CEBU 2012: Are you ready for it?

Related Posts:

Driving Lessons

Related Posts:

EPIRA FORUM

Related Posts:

UP Cebu Strike Week Activities

Related Posts:

Aerial View

Related Posts:

Kampat: Positive

Related Posts:

In Unity We Reach our Goal

Related Posts:

Kampat: Report

Related Posts: