ultras/Movement

Gençlerbirliği:0-1:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Sun, 18 Oct 2026 01:23:27 +0300

Каждый воин, парень бравый, (Her savaşçımız cesurdur,)

Смотрит соколом в строю.(Saflarda şahin gibi)

Породнились мы со славой, (Biz artık zaferle akrabayız,)

Славу добыли в бою.(Şanımız kazanıldı.)

Maksim Perepelitsa filmi için bestelenen В путь (Yola Çık) şarkısının bir kuplesini Kızıl Ordu Korosundan dinler gibiydim cumartesi yağışlı bir öğleden sonra çamur içindeki zeminde herkese inat pes etmeden zafer için mücadele eden Aleksey Andreyeviç Batrakov'un mücadelesini seyrederken. Dört gün önce "çocukluk hayali" Barcelona filelerini havalandırarak Galatasaray forması ile ilk gol sevinci yaşayan "Alyoşa", her ne kadar istatistiklere geçmese de Ankara'da da takımına üç puanı getiren oyuncu oluyordu. Dakikalar 87ye gelmiş, balçık içinde koşmaktan kimsede hal kalmamışken, ev sahibi topçunun topla ilerleyişini eli belinde seyretmek yerine peşinden kovalayıp, yatarak topu çalmış ve Deniz'in attığı golü hazırlamıştı... Maç sonu Aleksey tribünleri alkışlamıştı da, alkışın en büyüğü bu savaşçı genç Rus'a gitsin...

Şampiyonlar Ligi maçları sonrası kendi ligine dönmek hem fiziksel hem de psikolojik açıdan zordur, hele deplasmana gitmek işleri daha da karmaşık hale getirir de, zaten rezil bir zemini olan Eryaman'a bir de yağmur yağınca "patates tarlasına" dönen zeminde puan mücadelesi hiç de kolay olmayacaktı. Gençlerbirliği hocasını değiştirmiş, Alman ekolüne geçiş yapmış, ligin çıkış yapan ekiplerinden Amed'e son dakika attıkları golle yenilmemiş ve ilk hafta Fenerbahçe'ye yaptıkları sürprizi Galatasaray'a da yapmak istememişti. Sadece sahada zorluk çıkarmak derdinde değillerdi, tribüne gelen deplasman ekibine de kendi sezonluk kombine bileti olan 6 bin liraya yakın bir bilet ücreti (5800) belirlemişlerdi... Sol ve entelektüel kesimin hayranlık duyduğu "kızıl-karalar" futbolun endüstrisine çoktan kapılmış da, hala uyanmamış olanlara "günaydın" diyelim...

Ankara'daki mücadeleye Okan Buruk çok köklü olmasa da bir kaç rotasyon yaparak başladı, kaleyi Uğurcan korurken, bir kaç maç sonra Sallai tekrra sağ beke dönerken, Sanchez ve Abdülkerim merkez savunmada ve Eren sol taraftaydı. Torreira cezalıydı yerine Lemina vardı ve partneri de Sara'ydı. İleri uçta ise Batrakov'un sağında Sane ile solunda Barış yer alırken, Osimhen en uçta gol kovalayacaktı.

Sara'nın ilk dakikada kaleye yolladığı cılız şutla başlayan mücadelede daha ilk dakikalarda topun zemin dolayısıyla istendiği gibi hareket etmeyeceği anlaşılıyordu. Maç öncesi yayıncı kuruluşa "Galatasaray'a sadece savunma yaparak zorluk çıkaramayız" diyen Bernd Storck'un topçuları kalelerini dikkatle korudukları kadar, ani ataklarla da Sanchez ve Abdülkerim'i "gafil avlamak" çabasındaydılar ki 35te Salih çaprazdan plase vurdu, Uğurcan ve direk gole izin vermezken, atılan kornerde Thalison'un kafası auta gidiyordu. Beş dakika sonra Salih bir kez daha golle "yüzyüze" kaldı, Fıratcan'ın ortasında topu çizgiden geçirmezken, 45te Uğurcan karşı karşıya Tiago'ya geçit vermedi. Ev sahibi böyle net pozisyonlar bulurken, Galatasaray önce 21'de Batrakov'un pasında ofsayt olan Osimhen'in auta giden plasesi ile rakibi zorlarken, 38'de Galatasaray adına sahanın en kötüsü Sane'nin ortasında Osimhen'in kafası İrfan Can'dan dönüyordu. Sane demişken, Okan Buruk'un önünde gittikçe büyüyen bir sorun olarak duruyor Alman oyuncu: Zaha ve Ziyech gibi oynatsan saha içinde fayda görmüyorsun, kulübede tutsan başka bir sıkıntı. "İçi seni yakar, dışı beni" derler ya, o misal. Rakip de Sane'nin neler "yapamayacağını" biliyor ki topla buluştuğunda baskı ile meşin yuvarlağı kolayca kapabiliyorlar. Sane ise hala ülke futboluna yabancı, City ya da Bayern'de oynar gibi, topu ayağında tutuyor, minik paslar yapıyor, hızlı atağı geriye pas atarak kesiyor ve rakiplerin sertliğine cevap veremiyor. Devre biterken, gol atarak kötü oyunu unutturma şansı ayağına da geldi aslında Alman topçunun, Osimhen'in maç içinde çokça yaptığı pas vermek yerine kaleyi denediği bir anda top önüne düştü ama onu da filelere yollayamadı.

İkinci devreye iki takım da oyuncu değiştirmeden başlarken, yine benzer pozisyonlar sahneleniyordu, Galatasaray çok adamla rakip sahaya gidiyor, ev sahibi de hızlı ataklarla pozisyon buluyor ama ya siyah-kırmızılı oyuncular beceriksizce pozisyonları auta atıyor ya da Uğurcan başarılı oluyordu ki bu Uğurcan'ın bu sezon en fazla kurtarış yaptığı maç olarak da istatistiklere geçiyordu. Galatasaray adına ise son yarım saate girilirken Sara'nın ortasında Osimhen'in rahat kafasını İrfan Can kornere çelerken, on dakika sonra Batrakov'un pasında Osimhen bu kez yan ağları sarsıyordu. Beklenen gol gelmeyince, Okan Buruk Sara, Sane ve Barış'ı kulübeye alıp, Leao, İlkay ve Yunus'u oyuna dahil edince sarı-kırmızılıların yaratıcılığı daha da arttı, özellikle Yunus sağ tarafa hareket getirirken, Leoa'yu seyretmemize "balçık zemin" izin vermedi ve Portekizli topçu sakatlanarak 15 dakika sonra yerini Deniz'e bırakmak zorunda kaldı. "Leao yanlış krampon giymiş, ondan hoca çıkardı", "Leao ile Okan Buruk arasında kriz var", "Galatasaraylı futbolcular Okan Buruk'u istemiyor" gibi "maksadı belli" cümleler daha maç oynanırken sosyal medyada yer almakta hiç zaman kaybetmiyordu.

Deniz'in oyuna girmesiyle forveti çiftleyen Galatasaray'da Batrakov sol kanada geçip, Eren'in yerine oyuna dahil olan Jakobs'un enerjisiyle de Gençlerbirliğini soldan zorlamaya başladılar. Osimhen ve Batrakov'un yararlanamadığı bir kaç pozisyonla beraber süre de buz gibi erirken, mayıs ayında hepimizin hatırlayacağı o sahne yaşandı: Fıratcan Galatasaray yarı sahasından driplingle giderken Batrakov yatarak topu kazanıyor, pasında İlkay Yunus'u görüp, onun Deniz'i topla buluşturmasında genç golcü çaprazdan topu kaleye sürüp şutunda İrfan Can'ın hatasıyla Galatasaray'ın aradığı golü atıyordu. Galatasaray'ın çocuğu Deniz'in çocukluk hayalini gerçekleştirmesi kadar, Fenerbahçe'de oynadığı maçlarda rakiplere karşı yaptığı tahrikkar hareketleri ile bildiğimiz İrfan Can'ın maç sonu Galatasaraylıları kızdıramayacak olması da "futbolun ilahlarının" bir hediyesi olsa gerek.

Maça pek etki etmeyen Reşat Onur Coşkunses'in golden sonra sevinçle topu havaya diken Osimhen'e sarı kart göstermedeki aceleciliği keşke Batrakov'un düşürülmesinde de penaltı noktasını işaret etmede olsaydı da maç öncesi Galatasaray yönetimine deklarasyon yazdıracak kadar istenmeyen "hissiyatıyla penaltı kararı verdiren" Erkan Engin'in ne yapacağını görseydik.

Maçta uzatma dakikaları oynanırken Deniz'in golünün yanına bir de asist yazmasını da Yunus'un penaltı noktası üzerinden şutunda ev sahibi savunma elemanları engel oluyordu.

Hasan Kabze'nin 2006'da Beşiktaş'a...

Marek Heinz'in 2006'da Denizlispor'a...

Selçuk İnan'ın 2015'te Konyaspor'a...

Kostas Mitroglou'nun 2019'da Akhisar'a...

Fredrik Midtsjö'nün 2023'te Adana Demirspor'a...

Berkan Kutlu'nun ve Carlos Vinicius'un 2024'te Karagümrük ve Kasımpaşa'ya...

Batshuayi'nin 2024 Aralık ayında Trabzonspor'a attığı "şampiyonluk getiren" gollerden sonra Deniz'i de bu listeye ekleyeceğiz umarım...

Rusça başladık, Rusça bitirelim...

Давай, Алёша!

Stat: Eryaman

Tarih:17/10/2026

Hakemler: Reşat Onur Coşkunses, Murat Altan, Hüseyin Aylak VAR:Erkan Engin

Gençlerbirliği: İrfan Can Eğribayat, Fıratcan Üzüm (Koita dk. 90+1), Metehan Baltacı, Goutas, Thalisson, Salih Uçan (Oğulcan Ülgün dk. 72), Diabate (Martor dk. 90+1), Gouveia (Orakpo dk. 72), Luis (Zafer Göktuğ Erdem dk. 80), Tongya, Mendes

Yedekler: Gökhan Akkan, Yiğit Hamza Aydar, Arda Aslan, Muhammet Ensar Çavuşoğlu, Abdürrahim Dursun

Teknik Direktör: Bernd Storck

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai, Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı, Eren Elmalı (Ismail Jacobs dk. 70), Mario Lemina, Gabriel Sara (İlkay Gündoğan dk.61), Leroy Sane (Rafael Leao dk. 61, Deniz Gül dk. 77), Aleksey Batrakov, Barış Alper Yılmaz (Yunus Akgün dk. 61), Victor Osimhen

Yedekler: Jankat Yılmaz, El Chadaille Bitshiabu, Kaan Ayhan, Renato Nhaga, Kazımcan Karataş

Teknik Direktör: Okan Buruk

Gol: Deniz Gül (dk. 88) (Galatasaray)

Sarı kart: Victor Osimhen (Galatasaray)

Galatasaray:1-4:Barcelona

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Thu, 15 Oct 2026 21:21:17 +0300

Geçen gün duymuştum bir yerde, bir film ya da dizi olmalıydı, "Hayat dediğin biraz umut, biraz da mağlubiyet" diyordu oyuncu... Güzel gelmişti kulağıma, kullanırım bunu bir yazımda derken, Barcelona maçı geldi çattı, başladım kelimeleri peşi sıra dizmeye o veciz deyişle...

"Dünyanın En İyi Takımı" tamlamasını bu sezon itibarı ile gerçek anlamıyla rakiplerine yaşatan bir ekipti Flick'in Barcelona'sı ve Şampiyonlar Ligi ikinci haftasında Galatasaray'ın konuğu oluyordu. Yaz aylarında kupa coşkusu yaşayan ve finalde Messi'li Arjantin'e atak dahi yaptırmayan İspanya milli takımına 8 topçu veren Katalanlar sezona da hızlı başlamışlar ve daha maçlarda dakikalar çift rakamları göstermeden rakip kaleye topu sokmayı beceriyorlardı... Fatih Terim'in deyişiyle "Kaybetmek kolay, kazanmak olay" olacaktı...

Bordo-mavililer "Dünyanın En İyi Takımı" apoleti ile "Dünyanın En Gürültülü Stadına" konuk olurken, Galatasaray'ın taraftar gücü ev sahibi için şartları eşitlemek anlamında avantaj teşkil ediyordu. Bunun yanında geçtiğimiz sezonlarda Bayern Münih, Liverpool, Juventus gibi takımlara karşı sergilenen maçlar da Okan Buruk ve öğrencilerinin CV'lerinde yer alıyordu. Rakibi iyi analiz edip, taraftar desteğini de arkasına alan ve maçın her dakikasını dolu dolu yaşayan bir Galatasaray'ın neler başarabildiğini de tarih sayfaları uzun uzun yazıyordu...

Topu koşturan ve boşlukları pek seven rakibe göre de kadro seçiminde kaleye her zamanki gibi Uğurcan'a emanet ederken Okan Buruk, Kasımpaşa maçının iyisi Barış'ı sağ beke tekrar yazmış, stopere de Sanchez'in partneri olarak hızından dolayı Abdülkerim'in yerine Jakobs'u koymuştu, sol bek yani Lamine Yamal'ı durdurmak görevi Eren'deydi. Orta saha böyle maçların olmazsa olmazı Torreira ve Lemina'ya emanet edilirken, onların önlerine Yunus, Batrakov ve Leao monte edilmiş ve Osimhen de gol ayağı olarak en ileri uçta görev alıyordu. Kadroyu görenlerin sorduğu bir soru vardı: Galatasaray ön alanda baskı mı yapacak, yoksa topu rakibe verip kalesini mi savunacak? İkisini de yaptı Okan Buruk'un takımı, organize bir şekilde büyük bir ciddiyetle kaleyi de savundular ki Leao'nun ani çıkışlarıyla pozisyon da buldular, top rakip sahadayken çok uzun süreli olmasa da "şok" baskılar da yaptılar... Kısaca analizlere göre bir ilk devre geçirdiler...

Yamal ve arkadaşlarının İstanbul'a turistik bir seyahat için gelmediklerini daha maçın ilk dakikalarında Lemina "Cehenneme hoş geldin" diyerek kulağını fısıldıyordu Barca'nın on numarasının. Barış da Gordon'a gösteriyordu buralarda elini kolunu sallayıp gezilmeyeceğini. Topu ayaklarında eveleyip gevelemeyen ve sürekli makine nizami ile boşlukları gören böylesine teknik topçulara karşı, hele ki daha "çocuk yaştalarsa" yapılacak işlerin başında "tatlı sert" müdahalelere onları kokutmak olacaktır, ki bunu halı saha oynayanlar iyi bilir, kimse karşısında "kasap" bir adamın gelmesini istemez. Lemina ve Barış dışında ancak 66dan sonra oyuna giren Sallai bunu yaptı ve Barca'yı durdurdu: Macar oyuncu bir kaç kere yatarak topla karışık ayaklara da girince, Barcelonalılar skorun da etkisiyle "sakatlanmak" yerine oyunu rolantiye alıverdiler... İllaki Barcelona gol ve goller bulacaktı ama ikinci devre Yamal bu kadar rahat oynayamayacaktı eğer biraz daha "ısırgan" olabilseydi Galatasaraylı futbolcular.

Yamal'ın ceza sahası dışından auta giden şutu, Uğurcan'ın karşı karşıya Gordon'u durdurması, Yamal'ın ortasında Olmo'nun direği yalayan kafası, Cancelo'ya geçit vermeyen Uğurcan derken, Barış'ın gole giden Gordon'a "Ben daha güçlüyüm" dercesine engel olması sonrası Leao'nun transfer edilme nedeni olan hızı ile ceza sahasına girerken asistinde Batrakov'un "çocukluk aşkının" fileleri havalandırmasıyla Galatasaray ilk atağında golü buluyordu... Erken gol atmaya alışık olan Katalanlar, rakiplerinin hislerini tecrübe ederken, morallenen ve seyirciyi de havaya sokan Galatasaray beş dakika sonra fileleri ikinci defa sarsıyordu ki Ali Sami Yen'de stat temelleri sarsılıyordu sevinçten... Batrakov'un köşe atışında Osmhen'in kafasına son temas Barış'tan gelmiş, rakibin de ayağına çarparak gol olurken, Marco Guida ve arkadaşları orta sahayı göstermiş de VAR hakemi kulağına "Wait" demişti. O "Bekle" uyarısı ne kadar uzun sürerse, işin içinde bir "bit yeniği" olacaktı ve öyle de oldu, 3-4 dakikaya yakın beklemek sonrası gol iptal edildi ve pozisyonun görüntüsü hem çok geç gösterildi, hem de yarım metreye yakın ofsayt gözüküyordu: Buna kim inanır, meşhur espiride olduğu gibi Kadir İnanır diyelim...

İptal edilen golün şokunu deplasman ekibi atlatamadan Galatasaray bir kez daha gole yaklaştı, Leao'nun ortasında Yunus'un arka direkteki plasesi kalecide kalırken, geçen dakikalarla birlikte Katalanlar tekrar Uğurcan'ın kalesine eşitlik için baskı kurdular ve Cancelo ile beraberliği de buldular. Yamal'ın kendini ceza sahası önünde atması ve yerdeyken topu dürtmesiyle meşin yuvarlak ofsayt olan Gordon'un önüne düşerken, İngiliz topçu hareketlenip, son anda durunca "pasif" konumda sayılıyordu... Galatasaray'ın iptal edilen ve Barca'nın iptal edilmeyen gollerinin kararını veren kimdi: Liverpool-Galatasaray maçında ev sahibine hem penaltı için hem de ilk golde Salla'ye yapılan faul için hakemi ekrana davet etmeyen Marco Di Bello... İnsan düşünmeden edemiyor, çocukluğunda Juventus'lu muydu da siyah beyazlıları elememiz acısını çıkarıyor diye... Pedri'nin Batrakov'a "tokadında" da hakemi uyarmazken Di Bello, neyin hesabını yapıyordu acaba?

Sanki Barcelona'dan gol yemek dünyanın sonuymuş gibi eşitlik sonrası hem tribün hem takım düştü, Barcelona Gordon'la golü aradı Uğurcan uzandı, bir dakika sonra Gordon bir kez daha Uğurcan'ı geçemedi, Olmo'nun uzaktan şutunda yine sahneye başarılı file bekçisi çıkıyordu.

İki farkla önde soyunma odasına gitmek varken eşitlikle gidilmişti ama dönüşte yorgun ve konsantrasyonu yitirmiş bir Galatasaray vardı ki, deplasman ekibi bunu değerlendirdi, 46'da Yamal'ın al da at pasında Gordon iki adımdan topu auta yollarken, üç dakika sonra yine Yamal'ın ortasında Lopez kafayla takımını öne geçiriyordu. Trabzon ve Lisbon deplasmanlarındaki kırılma Sami Yen'de de yaşanıyor ve 52'de Yamal'ın getirdiği topta Gordon iğne deliğinden topu filelerle kucaklaştırıyordu. Barcelona golleri üçlerken, ilk devre rakibe cehennemi yaşatan seyirci de susunca, sahada Galatasaraylı topçular adına tatsız, tuzsuz ve bitse de gitsek havasında bir maç oynanıyordu.

"Hayatımda en çok yorulduğum maç" diyen Batrakov'la birlikte Yunus ve Lemina da kenara alınıp taze güç olarak Sara, Lesley ve Sane'nin girmesi de pek etkili olmazken, Barış'ın da yorulmasını değerlendiren Adeyemi'nin plasesi ile Katalanlar farkı üçe çıkarıyordu ki Okan hoca sonrasında da Barış'ı kenara alıp Sallai'yi maça dahil ediyordu. Barcelona ikinci devre üç gol attı ve 75'te Adeyemi, 82'de Jesus ve 84'te Adeyemi'nin şutunda Sallai'nin kafayla çizgiden çıkardığı topla üç net pozisyonu daha değerlendirmezken, Galatasaray ise 74'te Osimhen'in karşı karşıya kaleciyi geçememesi ve atılan uzun topta Sane'nin kelciden "ağır" kalması ile fileleri bir kez daha sarsma fırsatını kaçırıyordu. Oyunun rölantiye alındığı dakikalarda ise Galatasaray taraftarının Okan Buruk'a desteği ve arkasından "Yerine sevemem" tezahüratı da gecenin güzellikleri arasında yer alıyordu.

Sporting maçında olduğu gibi Barcelona karşısında da VAR hakeminin "kurbanı" olarak hanesine puan yazdırmayan Galatasaray özellikle ilk devre sergilediği oyunla gelecek maçlar için taraftarına güven verip, "Galiptir bu yolda mağlup" mesajı verirken, nispetten zor maçları da geride bırakıp önündeki fikstürdeki rakiplerini yenmesi halinde tekrar iddialı duruma geçecektir.

Stat: RAMS Park

Tarih:13/10/2026

Hakemler: Marco Guida, Giorgio Peretti, Giuseppe Perrotti VAR: Marco Di Bello

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Barış Alper Yılmaz (Roland Sallai dk. 67), Davinson Sanchez, Ismail Jakobs, Eren Elmalı, Lucas Torreira (Renato Nhaga dk. 81), Mario Lemina (Lesley Ugochukwu dk. 58), Yunus Akgün (Leroy Sane dk. 58), Aleksey Batrakov (Gabriel Sara dk. 58), Rafael Leao, Victor Osimhen

Yedekler: Jankat Yılmaz, Enes Emre Büyük, El Chadaille Bitshiabu, İlkay Gündoğan, Deniz Gül, Abdülkerim Bardakcı, Berat Luş

Teknik Direktör: Okan Buruk

Barcelona: Joan Garcia, Eric Garcia (Jules Kounde dk. 73), Pau Cubarsi, Gerard Martin, Joao Cancelo, Rodri, Pedri (Marc Bernal dk. 73), Lamine Yamal, Fermin Lopez (Gavi dk. 82), Anthony Gordon (Karim Adeyemi dk. 59), Dani Olmo (Gabriel Jesus dk. 58)

Yedekler: Wojciech Szczesny, Dominik Livakovic, Alex Balde, Brian Farinas, Xavi Espart, Hamza Abdülkerim

Teknik Direktör: Hansi Flick

Goller: Aleksey Batrakov (dk. 28) (Galatasaray), Joao Cancelo (dk. 43), Fermin Lopez (dk. 50), Anthony Gordon (dk. 53), Karim Adeyemi (dk. 65) (Barcelona)

Sarı kartlar: Rafael Leao, Roland Sallai (Galatasaray)

Galatasaray:3-1:Kasımpaşa

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Sat, 10 Oct 2026 18:24:36 +0300

Ne zaman bir şiir yazmak istesem

Hep aklıma sen geliyorsun

Aklım yüreğimde

Hiç aklımdan çıkmıyorsun

der Sakaryaspor ve Kahramanmaraş'ta top koşturmuş emektar topçu Musa Pekin "Bir Futbolcunun Toplu Sevda Şiirleri" adlı kitabında. Şair kalemi eline aldığında sevdiğini hatırlarken, benim de 19 günlük "milli arada" ne zaman top peşinde koşan adamlar görsem Galatasaray geldi aklıma ve dün gece hasret bitti, yerini büyük bir coşku ve ümit deryasına bıraktı. Özlemişim Galatasaray'ı, özlemişim Sami Yen'i...

Son olarak Trabzon'da alınan farklı mağlubiyet moralleri bozmuş, üç puan kaybedilmiş, Lesley ve Okan hoca da kırmızı kart görerek Kasımpaşa karşısında takımı eksik bırakmışlardı. Yaraları iyileştirmek için aralar iyidir, "zaman çaresidir bir çok derdin" derler, kafalar toparlanıp, sakatlar iyileşti de ulusal bayraklarını savunmak için ülkelerine giden topçuların İstanbul'a yorgun dönmesi de ağızda ekşi tat bırakmadı değil...

Milli takımda kalesini gollere kapatamayan Uğurcan kalede yer alırken, Okan Buruk sağ beke Sallai ve Singo'nun sakat olması vesilesiyle Barış'ı görevlendirmişti. Çıkış yaptığı ve formayı "tapuladığı" dönemlerde savunmada gösterdiği performans ile dikkati çeken Barış, cuma gecesi Kasımpaşa karşısında da "geride" oynadı, ilk dakikalarda yerini yadırgadı lakin dakikaların ilerlemesiyle pozisyonuna uyum sağladı, rakiplere set olurken, hücuma da "efektiflik" kattı, çalışmasının ödülünü de galibiyet golünü atarak kazandı. Öyle bir etki bıraktı ki Barış, maç sonu kale arkasındaki taraftarlar "Barış gelmeden çıkmıyoruz" diyerek soyunma odasından genç topçuyu çıkarıp, üçlü çektirip öyle terk eylediler stadyumu...

Savunmanın diğer elemanları da klasik olarak Sanchez, Abdülkerim ve Jakobs olmuştu. Onların önünde Torreira ve Sara yer alırken, Rusya milli takımında başarılı maçlar çıkaran Batrakov "orkestra şefi" rolünde, Yunus ve Leao kanatlarda ve genç Deniz forvetteydi. Sakatlıkları geçen Lemina, Osimhen, Sallai ile Sane ve İlkay gibi "pahalı" yıldızlar kulübedeydi.

19 günlük ara sadece milli maçlarla geçmedi, Federasyondaki istifalar, bahis oynayan yöneticiler, MHK başkanının ve "derbi hakemi!" Yasin Kol'un tutuklanması gibi "kaos" ortamı ile geçerken, İngiliz danışman Anthony Taylor "İstanbul derbisine" Halil Umut Meler'i görevlendirdi ki FIFA kokartlı hakem maça damgasını vurmak istercesine daha ikinci dakikada Leao'nun rakibine tartışılan temasında sarı kartı çıkarıverdi... İlk çeyrek saat biterken de Barış'ın pasında Kasımpaşalı topçunun elle topa teması "oyna devam" diye geçilirken, 22. dakikada Kerem Demirbay'ın Yunus'un bileğine basması kırmızı kart yerine sarı kart ile cezalandırıldı. İkinci devre Yunus'un ceza sahasında düşürülmesi penaltı verilecek ağırlıkta değildi ama "turpun büyüğü" sonra ortaya çıkacaktı. Dakikalar 60ları gösterirken, Sanchez'in rakibinin dirsek darbesi ile yerde kalması sonrası oyun kenarında 1 dakika bekletilmesi esnasında Kasımpaşa'nın atağında Benedyczak'ın Abdülkerim'i itmesi "görülmeyip!" devamında Torreira'nın VAR marifeti ile oyundan atılması hakem Halil Umut Meler ve VAR hakemi Gustavo Fernandes Correira'nın kararlarını sorgulatır nitelikteydi. Topun oyunda kaldığı 46 dakika ile ligin en az top oynanan süresinin olduğu maçta FIFA oyunun hızlanması için aut ve taç atışlarında hakeme süre sayma yetkisi verirken, Halil Umut Meler 1 saniyeyi 60 salise değil 120 salise olarak hesaplarken, uzatma dakikalarında Nhaga ve Osimhen'e yapılan faullere devam diyerek rakibe atak şansı veriyordu... Genç oyunculardan oluşan Kasımpaşa'nın savunma yapıp, kontralarla gol aradığı ve oyunun sürekli Galatasaray'ın hakimiyetinde olduğu maçta hakemin ön plana çıkması gerekmezdi ama Halil Umut Meler kendisini oyunda unutturmak istemedi maalesef.

Maça dönersek, milli aradan sonra yapılan karşılaşmaların zorlukları göz önüne alındığında Galatasaray yedi "net" pozisyondan yararlanamayıp, üç golle rakibini semtine yolcu ederken, yarım saat bir kişi eksik oynamasına rağmen "büyük takım refleksi" gösterip üç puanı hanesine yazdırırken, Batrakov'un bir asist, 32 pastan 29 isabet, 4 kilit paslık performansı ön plana çıkarken, Sara'nın "kötü oyunu" maça topçu ıslıklamaya gelen "seyirciye?" fırsat veriyordu. Geçtiğimiz sezonlarda korner ve serbest atışlarda "adrese teslim" paslar atan Brezilyalı bu sezon o maharetlerinden oldukça uzak görünüyor ki, Başakşehir maçında attığı golü bile unutturan bir serbest atış ve üçe ikiye giderken veremediği pasla teknik direktörü bile çıldırttı ki oyundan alındı. Oysa ki maçı tribünden izleyen Okan Buruk Torreira'nın kırmızı kartı sonrası Lemina'yı oyuna alırken, maçın iyilerinden Batrakov'u çıkarıp, her şeye rağmen kendisine güvenini gösteriyordu...

Osimhen'in varlığının Galatasaray adına ne kadar büyük bir güç olduğunu kimse yadsıyamazken, dün gece de son çeyrek saatte sahaya girmesi ile oluşan sinerjiye bir kez daha şahitlik ettik. 10 kişilik takım Nijeryalı forvetin aralarına dahil olması ile 12-13 kişilik bir ekip gibi oynamaya başlayıp, galibiyeti getiren iki golün biri onun başlattığı atak ve diğeri de asisti ile geliyordu. Biraz şanslı olsa, kornerde oluşan karambolde iki adımdan plasesi kale çizgisini de geçecekti ve girer girmez gol sevinci yaşayacaktı Osimhen. Elbette, Osi'yi her daim sahada görmek isteriz de onun yokluğunda istatistiklere yansımasa da Deniz'in takıma katkısı hiç de azımsanmayacak ölçüde. Galatasaray'ın ilk devre ilk atağında çaprazdan cezasına girip çektiği şut kaleciden dönerken, 58'de sırtı dönük aldığı topta rakibini geçip Sara'ya penaltı noktası üzerinde verdiği pas da "usta golcü" meziyetindeydi. En yakın maçta bu çabasını golle süslerse, kendine öz güveni de gelecektir Deniz'in...

Bir kaç hafta evvelki Kocaelsipor maçının bir benzeri sergilenirken, Abdülkerim'in de o maçtan sonra Kasımpaşa'ya gol atması sadece takımına katkı yapmakla kalmayıp, "efsane kaptan" Bülent Korkmaz'ın Galatasaray forması ile attığı gol sayısını geçmesi anlamına geliyordu. Bu gol, özellikle son haftalarda formsuz gözüken Abdülkerim'in özgüvenini yerine getirecektir diye umuyorum. Gol demişken, yarım saatlik mücadelesini golle süsleyen Lemina için de bir kaç cümle etmek zaruri. Gabonlu oyuncu, her ne kadar bir çok kişi tarafından görülmese de, sahada kaldığı sürece takımına hem taktik yönden hem de liderlik anlamında büyük fayda sağlamaktadır. Sakatlanmadan önce ilk devre oynadığı Başakşehir maçında olsun, Kasımpaşa maçında olsun savunmaya katkı sağlarken, Galatasaray'ın alamet-i farikası hücum presinde ön plana çıkarken, Osimhen'in ikramında da rakibinin belini kırıp attığı şutla çabasını golle süslüyordu.

Kasımpaşa maçı son dakikalarda atılan gollerle kazanıldı da Leao taç çizgisi kenarında maharetli olduğu kadar ceza sahası içinde topu filelere yollamakta becerikli olsa oyun çok erken kopabilirdi, Barca maçı için rotasyon denenebilirdi. Dakikalar 18i gösterirken Batrakov'un "al da at" pasında Portekizli gol sevinci yaşayamazken, ikinci devrenin başında yine ceza sahası içinde Kasımpaşalı oyuncuyu "pazara gönderip" kaleye yolladığı top kaleciden dönüyordu.

Galatasaray evindeki yenilmezlik rekorunu 39 maça çıkarırken, kazandığı üç puanla da tekrar liderlik koltuğuna otururken, gecenin tek can sıkıntısı Torreira'nın kaybedilmiş olması. Daha maç bitmeden iki hafta sonra oynanacak olan Fenerbahçe derbisi de hesaba katılırken, "Torreira iki maç ceza alacak" algısı da sosyal medyada başlarken, kural kitapçığında şöyle denilmekte:

"MADDE 43 – KURAL DIŞI HAREKETLER Futbol oyun kurallarına aykırı olarak sert ve ciddi faul yapan futbolculara 2 ila 4, şiddetli harekette bulunan futbolculara ise 3 ila 6 müsabakadan men cezası verilir."

Lucas, herhangi bir sert hareket yapmayıp, aslında temasın bile olduğu şüpheli bir pozisyonda ki Yunus'un penaltı beklediği atakta da temasın şiddeti aynı derecedeydi, sadece gole giden adamı düşürdüğü için bir maç ceza alıp, Gençlerbirliği deplasmanında takımını yalnız bırakacaktır.

Stat: RAMS Park

Tarih: 09/10/2026

Hakemler: Halil Umut Meler, Bersan Duran, Murat Temel VAR: Gustavo Fernandes Correira

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Barış Alper Yılmaz, Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı (Leroy Sane dk. 77), Ismail Jakobs, Gabriel Sara (Renato Nhaga dk. 88), Lucas Torreira, Yunus Akgün, Aleksey Batrakov (Mario Lemina dk. 67), Rafael Leao (Eren Elmalı dk. 67), Deniz Gül (Victor Osimhen dk. 77)

Yedekler: Jankat Yılmaz, El Chadaille Bitshiabu, Rolland Sallai, İlkay Gündoğan, Kaan Ayhan

Teknik Sorumlu: İrfan Saraloğlu

Kasımpaşa: Andreas Gianniotis, Claudio Winck, Kevin Mouanga, Matei Ilie, Ayberk Karapo (Jakob Jessen dk. 78), Andri Baldursson, Güven Yalçın (Thiemoko Diarra dk. 57), Elson Mendes, Kerem Demirbay (Haris Hajradinovic dk. 70), Ali Yavuz Kol (Jeserun Rak-Sakyi dk. 58), Adrian Benedyczak

Yedekler: Ali Emre Yanar, Adem Arous, Atakan Müjde, Marcus Rafferty, Emirhan Boz, Emin Bektaş

Teknik Direktör: Emre Belözoğlu

Goller: Abdülkerim Bardakcı (dk. 45), Barış Alper Yılmaz (dk. 90), Mario Lemina (dk. 90+6) (Galatasaray), Jeserun Rak-Sakyi (dk. 68) (Kasımpaşa)

Kırmızı kart: Lucas Torreira (dk. 65) (Galatasaray)

Sarı kartlar: Rafael Leao, Davinson Sanchez (Galatasaray), Elson Mendes, Kerem Demirbay, Ali Yavuz Kol, Andri Baldursson (Kasımpaşa)

Trabzonspor:4-0:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Sun, 20 Sep 2026 22:19:32 +0300

"Kaosu anlamlandırmanın en hızlı yolu, onu bir kişinin üstüne yıkmaktır. Tek bir kişiyi suçlamak, karmaşık sistemleri kabul etmekten çok daha kolay gelir" der Burcu Kapu piyasaya yeni çıkan kitabı 'Futbol, İnsanın Kendiyle Maçı'nda. Dünkü Trabzonspor mağlubiyeti sonrası sosyal medyada Galatasaray severlerin büyük bir duygusal reaksiyonla yazmış oldukları #OkanBurukİstifa hashtaglerini okuyunca bu cümleler akla geldi. Pek anlaşılır şekilde canları yanıyordu, öfkelerini yönlendirecekleri bir hedef arıyorlardı ki bu genelde sahada görünen teknik direktör olur, sonra topçular gelir ve en son da yönetimle biter "istenmeyenler listesi". Takım kazanırken "Okanball" ki dört yıl boyunca şampiyon olan bir teknik direktör ama kaybettiğinde de "beceriksiz, futbolu bilmez"... Futbolcularıyla bir araya gelip "Okan Buruk İstifa " tezahüratı yapan bir "mentali" bu hashtagler bozamaz da söz konusu nankörlük olunca bizlerin de bir kaç çift laf edesi geliyor.

Ligin Kasımpaşa ile birlikte yenilgisiz iki takımından biri olan Galatasaray, Trabzon deplasmanına Osimhen, Lemina, Singo ve Kaan'dan yoksun giderken, kalede Uğurcan; savunmada klasik dörtlü Sallai, Sanchez, Abdülkerim, Jakobs; ön liberoda Torreira ve Sara ile başlarken, gol yollarında Sane, Yunus, Leao ve en uçta Deniz vardı. Ev sahibi ise "şöhretli transferlerle" güçlendirdiği kadrosunun ligin ilk haftalarında aldığı mağlubiyetler sonrası Trabzon'un çocuğu Fatih Tekke ile yollarını ayırmış, geçici bir Hüseyin Şimşir dönemi sonrası Samsunspor eski hocası Thomas Reis ile anlaşmıştı. Yapılan bilimsel araştırmalar yeni hocaların ilk haftalarda takıma pozitif etki yaptığı kanıtlanmıştı ve cumartesi gecesi buna bir ispat daha eklendi 4-0 lık skorla...

Sporting deplasmanında Galatasaray'ın ilk devre oynadığı baskılı oyun çok beğenilmişti ki Okan Buruk da maça topu ev sahibinin sahasında tutarak başlamak istedi ki yine Portekiz'de attığı golün bir benzerini taç atışında Jakobs'un "elle ortasında" atmak hedeflerken "ava giden avlanır" misali Yunus'un hatalı pasında gelişen Trabzonspor kontraatağında Salah tecrübesi ile fileleri sarsıyordu. Slot ile ipleri kopardıktan sonra Liverpool'dan ayrılan Mo Salah Galatasaray ile özellikle Sami Yen'de oynadığı maçlardaki "hayranlığı" sonrası pek ala yeni adresini Kemerburgaz yapabilirdi ama Galatasaray'ın o bölgede Sane'si olduğu için Mısırlı forvet için bir girişim yapılmadı...

Yenik duruma düşen Galatasaray 5 dakika sonra Salah'tan bir gol daha yiyebilirdi de top direği yalayarak auta gidince derin bir oh çekiyordu sarı-kırmızılılar. Sonrasında ise oyun Galatasaray'ın hakimiyetindeydi, 16'da Leao'nun ara pasında ceza sahasını bir libero misali terk eden Onana Sane'den evvel topu uzaklaştırınca, kalesini bir golden koruyordu. Bir dakika sonra ise Sara'nın köşe atışında Abdülkerim'in kafa ile pasında Sanchez boş pozisyonda topu auta atıyordu. Beraberlik arayan Galatasaray'da Deniz'in baskı ile kaptı topu Sane ceza sahası önünden rahat pozisyonda auta atıyordu. İlk yarının otuzlu dakikalarına girildiğinde Leao'nun şutu kornere gidiyor, Sara'nın köşe atışında Deniz'in kafasını Dju çizgiden çıkarıyordu. Fena da oynamıyordu Galatasaray ama topu çizgiden bir türlü içeri atamıyordu, ki 36'da Leao ile paslaşarak ceza sahsına giren Jakobs'un şutunun Onana ve direk gol olmasına müsaade etmiyordu.

Ve iki dakika sonra Galatasaray yarı sahası ortasında kazanılan bir serbest atışta ev sahibi hızlı başlattı, maçta bir çok defa yaptığı gibi Batuhan Kolak oyunu durdurdu, bir kez daha ev sahibi başlattı ve Galatasaray savunması o kadar dalgındı ki eksik yakalandılar ve Saviolo klas bir plase ile takımın ikinci golünü kaydetti. Golün faturası sağ bek Sallai'ye yazıldı da eli belinde pozisyonu seyreden Sane'yi görmek istemedi gözler o anda. Hiç beklemediği bu skor Galatasaraylı topçuların alamat-i farikası "kırılmayı" da getirdi ve Trabzonlular üçüncü gol için üç dakika içinde üç net pozisyon yakaladılar, önce Dju boş pozisyonda auta attı, sonra golü de buldular ama ofsayt kararı vardı ve bir dakika sonra Sanchez'in kaptırdığı topta Dju Salah'a "al da at" asisti yaptı...

Bir deplasman maçı için fena da oynamazken üç bireysel hata ile ilk yarıyı 3-0 yenik kapamak Galatasaray adına felaket gibi bir skordu. Ve ikinci yarıya başlarken Okan Buruk Deniz ile Barış'ı değiştirdi ki böyle zor deplasmanlarda Barış'ın oynamasında hep yanayımdır ve Sane'nin kulübeye gelmesini bekledim ama hocanın tercihi başkaydı. Teknik direktörlerin işine karışmak gibi bir yapım yoktur, lisans sahibi olup, futbolcularla idman yapan ve onlarla her an olan kendileridir ama Sane için tespitim "Bal yapmayan arı" zira Alma topçunun top ayağına çok yakılıyor, rakip de eksiltiyor lakin sonuç gol ya da asist ile neticelenmiyor, çoğunlukla rakibe geçen bir top oluyor. Öte taraftan rakip sahada baskı oyununu oynayan Galatasaray'da rakip takımlar Sane'nin göstermelik ve temiz baskısından pek çekinmiyor, oysa tatlı sert basan adamdan korkarlar, kimse onlarla "kapışmak istemez".

İkinci yarının 49. dakikasında Galatasaray yine gole çok yaklaştı, ceza sahası önünde bolca top çevirdi ve Sallai'nn şutunda yine Onana topu kornere yolluyordu. Ev sahibi hem skorun etkisiyle savunmaya çekiliyor, hem de baş başından beri ani atakla pozisyon kovalamak planından vaz geçmiyordu ama bir köşe atışında tüm takım Galatasaray kalesi önüne gelince Yunus'un başlattığı kontra atakta Leao topu sürdü sürdü ve ceza sahasına girerken savunmaya yakalanıp şutunu kornere gidiyordu. Salah'ın dördüncü dakika attığı golün benzerini Galatasaray atatamamıştı, üstelik Sane de boştaydı, pas verilse asiste dönüşme ihtimali vardı.

Dakikalar ilerleyip aranan gol gelmeyince Okan Buruk Jakobs, Sara ve Torreira'yı kenara alıp Eren, Batrkov ve Lesley'i oyuna sürdü ama çok da etkili olmadı ve tabela yine değişmedi.

Maç içinde çaldığı düdüklerle "bu maçın hakemi olamayacağını" ufak ufak sezdiren Batuhan Kolak dakikalar 70ye gelirken, önce Okan Buruk'a dördüncü hakemin uyarısıyla sarı kart gösterdi ve bir dakika sonra da "konuşuyor" işareti yaparak kırmızı kartla tribüne yolluyordu. Bu hareketi ile teknik direktörlerin "jest, mimik ve konuşmalarına" hassas olduğu anlaşılan Batuhan Kolak'ın iki hafta evvel oynanan Fenerbahçe-Beşiktaş derbisinde İsmail Kartal'ın kendisine parmak sallamasını Halil Meler'e kulaklıktan belirtmesine rağmen Halil Meler'in onu dikkate almaması sonrası maçın hakemini ısrarla yanına çağırmaması da tuhaf değil mi? Bu hassasiyet kişiye göre mi oluyor diye soralım biz de?

Okan Buruk'un atılmasından daha skandal olan ise Saviç'in Sane'nin ayağını kıracak şekilde tabanla müdahalesinde sadece sarı kart çıkartması ki çok başarılı olduğu söylenen İspanyol VAR hakeminin de onu ekrana çağırmamasıdır. Pozisyon o kadar kırmızı kart ki sonrasında Saviç'in Fabinho'ya "Beni nasıl atamadı ama" dercesine gülerek sohbeti televizyon kameralarına yansıyordu. Galatasaray iyi oynar kötü oynar da hakemlerin görevi maçı en adil şekilde yönetmektir. Hakemin kafasının maçta olmadığı o kadar belliydi ki maç biterken de Lesley'in Ozan'a tekmesini tüm stad gördü ama Batuhan Kolak görmedi, sarı kart verdi ve İspanyol hakem uyarınca kırmızıya döndü kart...

Dakikalar ilerleyip, iki takımın da maçın bitmesini beklediği anlarda Trabzonsporlular yine Sallah'ı Galatasaray savunması arkasına kaçırdılar ve tecrübeli oyuncunun plasesinde fark dörde çıkarken, Mısırlı da hatrick yapıyordu.

Maç Galatasaray adına kötü bitti de akılda kalan en güzel hareket İlkay ve Sane'nin eski takım arkadaşları Salah ve Onana ile "gülerek?" sohbet ederken daha bir aylık Galatasaraylı Batrakov'un tek başına Galatasaray taraftarının olduğu tribüne gidip onları alkışlayarak sahadan çıkmasıydı.

"Herkes kazanmayı öğrenmek ister ama az çok insan kaybetmeyi öğrenebilir. Oysa bazen bir kulübün gerçek seviyesi, kuplarında değil mağlubiyet sonrası verdiği reflekslerde saklıdır" der Burcu Kapu, işte Galatasaray taraftarı için de kendini test etme vakti, kazanırken sevinmek ve sahip çıkmak kolay da ya kaybettiğinde? "Kafana göre Galatasaray" diyebilen kaç kişiyiz?

Stat: Papara Park

Tarih:19/09/2026

Hakemler: Batuhan Kolak, İbrahim Çağlar Uyarcan, Candaş Elbil VAR:Guillerme Cuadra Fernandez

Trabzonspor: Onana, Pina, Nwaiwu, Savic (Cenk Özkaçar dk. 87), Mustafa Eskihellaç, Melih Kabasakal, Fabinho, Muçi (Ozan Tufan dk. 59) Saviola (Cabral dk. 72), Muhammed Salah (Aral Şimşir dk. 87), Dju (Onuachu dk. 59)

Yedekler: Ahmet Doğan Yıldırım, Erol Can, Samet Akaydın, Umut Nayir, Onuachu, Metehan Mimaroğlu

Teknik Direktör: Thomas Reis

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai (Kazımcan Karataş dk. 73), Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı, Ismail Jakobs (Eren Elmalı dk. 68), Lucas Torreira (Lesley Ugochukwu dk. 68), Gabriel Sara (Batrakov dk. 68), Leroy Sane, Yunus Akgün, Rafael Leao, Deniz Gül (Barış Alper Yılmaz dk. 46)

Yedekler: Jankat Yılmaz, El Chadaille Bitshiabu, İlkay Gündoğan, Renato Nhaga, Arda Ünyay

Goller: Muhammed Salah (dk. 4 , 44 ve 80), Saviolo (dk. 39) (Trabzonspor)

Kırmızı kartlar: Okan Buruk (dk. 71), Lesley Ugochukwu (dk. 86) (Galatasaray)

Sarı kartlar: Muçi, Savic, Muhammed Salah, Onana (Trabzonspor), Sane (Galatasaray)

Galatasaray:1-0:Kocaelispor

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Tue, 15 Sep 2026 22:11:08 +0300

Kötü hakem... Berbat zemin... Harika gol...

Galatasaray'ın "Süper" adı verilen ligin altıncı haftasında konuk ettiği Kocaelispor'u tek golle geçerken oynadığı maçın özetini üç sıfat tamlaması ile özetleyebiliriz.

Okan Buruk'un Galatasaray kariyerinde mağlup edemediği Kocaelispor'u iç sahada konuk ederken Galatasaray, sahaya kaptan Abdülkerim'in sakatlığından iyileşmesi ile as savunma oyuncuları ile boy gösterdi. Uğurcan'ın önünde Sallai, Sanchez, Abdülkerim ve Eren yer alırken, ön libero Torreira ve yanında Sara yer alıyordu. Başakşehir maçında ilk onbirde başlayan Batrakov kulübede sırasını beklerken, onun yerine Yunus oynuyor, kanatlarda Leao ve Barış pozisyon almışken, Osimhen'in boşluğunu doldurma görevi de yeni transfer Deniz Gül'deydi.

"Taçsız Kral"'ın vefatının 35. yılında Metin Oktay önce kabri başında anıldı, maç öncesinde de dev ekranda sergilenen videolarla attığı goller genç nesillere gösterilirken, yeşil zeminde daha geniş çaplı bir anma beklerdik ama taraftarın astığı pankartlar dışında göze takılan bir şey yoktu.

Geçen sene Sami Yen'de beraberlikle biten maçta olduğu gibi başladı iki takım da oyuna, Galatasaray rakip sahada basıyor, deplasman ekibi ise çok adamla kalesini savunup, geçiş hücumlarıyla gol aramaktaydı. Başta kaleci Serhat olmak üzere yeşil-siyahlılar savunma işini iyi yaptılar, Galatasaray'a gol şansı vermediler de ileri uç elemanlarının koca doksan dakika içinde dört atağı vardı, en tehlikelisi de 37'de Agyei'nin kontra atağında direkten dönen topuydu. 90+1de ise Metehan'ın kafasında Uğurcan posterlik bir kurtarış yapıyordu.

Galatasaray ise Sara'nın dördüncü dakikada serbest vuruşta Serhat'ı rahatsız etmesiyle başladı rakip kaleye gelmeye, sonra Deniz'in uzaktan şutunda tekrar genç kaleciyi gösteriyordu televizyon kameraları ama aynı dakika içinde Yunus'un açıkça düşürülmesinin ardından hakem Atilla Karaoğlan'ın devam kararı verince, geçen aylarda haberlere de yansıyan sosyal medya hesapları üzerinden kendisine hakaret eden taraftarlara karşı binlerce dava açan hakemin, bu gece sonrası yeni davalara da gideceğini tahmin etmek zor olmasa gerekti. Yine 2 dakika sonrası Deniz'in çekilmesinde faulu Kocaelispor lehine veren Atilla Karaoğlan, 12. dakikada da VAR yardımıyla Galatasaray'ın Deniz Gül ile attığı golü de iptal ediyordu.

Galatasaray gol için bastırıyor lakin zeminin bozukluğunda top sürmede sıkıntı çekerken, Leao ve Deniz'in birlikteliği göze hoş geliyor, Yunus'un presi rakibe oyun kurdurtmuyor da Atilla Karaoğlan sahneye çıkmadan edemiyordu. 24te Barış'ın Haidara'ya müdahalesine devam diyen hakem 3-5 saniye sonra oyuncu yerde yatıyor diye faul çalıyor ve iki dakika sonra Haidara'nın Torreira'ya dirsek atmasında bırakın sarı kartı, faul bile çalmaya tenezzül etmiyordu. Çok değil bir hafta evvel benzer pozisyonda Başakşehir Galatasaray karşısında penaltı kazanıyordu...

Icardi ile yolların ayrılması sonrası Osimhen'in yedeği kimin olacağı merak edilirken Deniz'in Kocaelispor karşısında sergilediği istekli oyun, özellikle sırtı dönük rakipleriyle "boğuşması" ve hiç de devrilmemesi "transfer açlığı" çeken Galatasaray taraftarını mest ederken, ilk yarım saat dolarken Deniz'in sırtı dönük aldığı topta rakibini geçip, çaprazdan yolladığı şut direkten patlamasa, haftanın en güzel gollerine adaydı. Öte yandan yeni transferlerden Leao'nun da topu her ayağına aldığında futbol resitali sergilemesi "parasının hakkını" veriyordu. Fiziksel olarak hazır olmadığı bazı anlarda eli belinde nefes nefes kaldığında anlaşılıyordu da, forma girdiğinde, bir de yanında Osimhen olduğunda yapacakları insana fena hayaller kurdurtuyor.

Galatasaray soyunma odasına gol atmadan gitmek istemiyordu, Sanchez'le başlayan atakta, Barış Yunus'la duvar pası yaptı, Barış'ın Leao'ya al da at pasında Portekizli kolay yerine zoru başardı, topu auta yolladı. Bir dakika sonra Leao'nun şutunda Serhat topu kornere yollarken, köşe vuruşunda kaptan Abdülkerim'in kafa vuruşunu yine Serhat dışarı atıyordu. Bir dakika sonra bu kez Sallai'nin ortasında bomboş pozisyonda Eren kafayla skoru değiştiremiyordu.

İkinci yarı Sara'nın serbest vuruşu auta giderken, üç dakika sonra onun kornerden ortasında Sanchez'in kafası dışarı giderken, Okan hoca oyunu değiştirmek için Sara ile Batrakov'u değiştiriyordu. Sara'nın köşe atışları ön direkte Kocaelililerde kalırken, Rus topçunun kornerlerinde Galatasaray tehlikeler yaratmaya başladı ki bir tanesinde deplasman ekibi topu çizgiden çeviriyordu.

Ve sağdan olmadan, soldan olmadı derken Galatasaray'ın tam takım rakip kale cıvarında kendini konuşlandırdığı dakikalarda kaptan Abdülkerim ceza sahası dışından "yaradana sığınarak" öyle bir top yolladı ki rakip kaleye, kalecinin bakışları arasında zeminin de yardımıyla top ancak ağalarda yolculuğuna son veriyordu. Maçı anlatan spikerin de dediği gibi "Kaptan gemisini kurtarmıştı"...

Maçtan evvel küçük kızı "Baba gol" diye babasını evden uğurladığı için de Abdülkerim gol sevincinde sarı kart görmek pahasına soluğu eşi ve kızının yanında tribünde alıyordu.

Golden sonra Okan Buruk Yunus ve Deniz'in yerine Lesley ile Sane'yi alırken, bir dakika sonra kazanılan serbest atışta Sallai direkleri dövüyordu. Geriye düşen Kocaelispor eşitlik için Galatasaray kalesine gelirken, ev sahibi de boşluklar bulup ikinci golü arıyordu ki maçın iyilerinden Leao alkışlar eşlinde yerini Kazımcana'a bırakırken, Eren de Jakobs ile değişiyordu son beş dakikada...

Maçın sonuna hakem üç dakika uzatma eklerken, o sürenin bitmesine rağmen Kocaelispor'un atağının devam etmesini bekleyip, Galatasaray topu kapıp atağa kalkacağı anda düdüğü çalıyordu...

Ne demiştik başlarken, "Kötü hakem... Berbat zemin... Harika gol..."

Stat: RAMS Park

Tarih:13/09/2026

Hakemler: Atilla Karaoğlan, Gökhan Barcın, Bilal Gölen VAR: Matej Jug

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai, Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı, Eren Elmalı (Ismail Jakobs dk. 86), Lucas Torreira, Gabriel Sara (Aleksey Batrakov dk. 59), Barış Alper Yılmaz, Yunus Akgün (Lesley Ugochukwu dk. 77), Rafael Leao (Kazımcan Karataş dk. 86), Deniz Gül (Leroy Sane dk. 77)

Yedekler: Jankat Yılmaz, El Chadaille Bitshiabu, İlkay Gündoğan, Kaan Ayhan, Renato Nhaga

Teknik Direktör: Okan Buruk

Kocaelispor: Serhat Öztaşdelen, Anfernee Dijksteel, Tanguy Zoukrou (Arda Özyar dk. 86), Matej Maglica, Massadio Haidara, Mahamadou Susoho (Uğur Kaan Yıldız dk. 86), Show, Berkan Kutlu (Tayfur Bingöl dk. 77), Gonçalo Sousa, Daniel Agyei (Makana Baku dk. 59), Florian Aye (Metehan Altunbaş dk. 78)

Yedekler: Onurcan Piri, Muharrem Cinan, Emir Ortakaya, Mustafa Ege Bilim, Onur Öztonga

Teknik Direktör: Selçuk İnan

Gol: Abdülkerim Bardakcı (dk. 71) (Galatasaray)

Sarı kartlar: Deniz Gül, Abdülkerim Bardakcı, Roland Sallai (Galatasaray), Selçuk İnan, Anfernee Dijksteel (Kocaelispor)

Sporting Lizbon:3-1:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Thu, 10 Sep 2026 23:41:15 +0300

Abdülhak Hâmit Tarhan'ın şiir şeklinde yazdığı tiyatro eseri Eşber'de Pencap Hükümdarı Eşber'in büyük hükümdar Büyük İskender'in devasa ordusuna karşı vatanını korumak için umutsuz ama son derece onurlu bir savaşa giriştiğini anlatır. Savaşın kendi aleyhine sonuçlanacağını ve askeri olarak yenileceğini öngörse de, Eşber teslim olmayı reddeder. Haklı bir davada, ülkesini savunurken ölmeyi nihai bir manevi zafer olarak görür ve bu duruşunu "Galip sayılır bu yolda mağlup!" diyerek ölümsüzleştirir.

Dün gece Galatasaray'ın Portekiz'de Sporting'e karşı yaptığı mücadeleyi seyrederken aklıma geldi bu meşhur söz: Galip sayılır bu yolda mağlup.

Şampiyonlar Ligi kuraları çekildiğinde bilgisayar Galatasaray'ın rakiplerinden birinin Sporting olduğunu ilan ettiğinde "eyvah" demeye kalmadan maçın bir de Lizbon'da olduğunu görünce zor ki ne zor" sözleri döküldü dudaklarımdan. Futbolla yaşayan sıcak kanlı insanların ülkesinde geçen sezon Şampiyonlar Liginde iç sahada oynadığı çeyrek finaldeki Arsenal dışında tüm maçları kazanmış olan bir Sporting vardı ki bunlardan biri de Şampiyon PSG'ye karşıydı. Geçen yıldan bazı topçuları kaybettiler ama yerlerine de iyi takviyeler yaptılar.

Galatasaray ise böyle zorlu bir deplasmana gitmeden önce Osimhen şoku yaşarken, ona bir de zorlu maçlarda Okan Buruk'un en güvendiği topçulardan olan Lemina da eklendi. Singo da sakattı, Abdülkerim de iyileşememişti. Kadroda eksiklikler vardı da tribünde de büyük boşluk gözüküyordu, Sebahattin Şirin'in tutukluluk sürecinde sarf ettiği sözler sonrası ultrAslan-Avrupa "bağımsızlığını" ilan etmiş, Lizbon'da takımını desteklemiyordu.

Play Station'da "sanal"topçuları onbire dizmek kolaydır da kanlı-canlı, her türlü ruh halindeki "insanları" görevlendirmek maharet ister. Okan Buruk da elindeki oyuncularını rakibin oynadığı oyunu da göz önüne alarak çıkardı Jose Alvalade stadına. Kalede Uğurcan varken, sağ bek Sallai ve sol bekte Eren yer alıyordu çünkü Jakobs Sanchez'in stoperdeki partneriydi. Orta sahada son Başakşehir maçının iyileri Torreira ve Sara yer alırken, ileri uçta Sane, Batrakov ve Yunus ile Barış gol arayacaktı.

Ev sahibi tribünler My Way şarkısından esinlenen "O Mundo Sabe Que" nin

Dünya biliyor ki,

Senin sevgin için tutkuluyum,

Seni her zaman önde görmek için

Elimden gelenin en iyisini yapacağım.

sözlerini bitirmeden Galatasaray Sara'nın ortasında Sanchez ile ilk tehlikeyi yarattı. Sanki Sami Yen'de oynar gibi çok adamla baskı yapıp, topu kapıyor, meşin yuvarlağın kıymetini bilip, bolca pas yapıp rakibi kendi sahasına hapsediyordu Galatasaray. Ve daha 5 dakika olmadan Jakobs'un kullandığı taç atışında Sanchez vurdu kaleci çıkardı, dönen topta Torreira'nın volesini bir kez daha Rui Silva çeldi ama top çizgiyi çoktan geçmişti. Yeşil beyazlılar şok yaşarken, 1 dakika sonra Sara penaltı noktası cıvrında kullandığı sol ayağı yerine sağ ile şutu deneyince tabela iki olmuyordu. Sporting'i iyi analiz eden Okan Buruk rakibe atak şansı vermiyor, zor geçmesi beklenen maçı kolaya çeviriyordu ki 16'da yine taç atışında oluşan karambolde kaleciden seken topu Sane kaleye yollayamıyordu.

Ev sahibi adına ilk atak 18. dakikada geldi ve top ağlara da gitti ama yardımcı hakem ofsayt bayrağını sallıyordu çizgi kenarında.

"Hayat futbola fena halde benzer" deriz ya, hayatta olduğu kadar futbolda da kırılma anları çokça bulunmakta, dün gece de maçı kıran anlar az sayıda değildi...Dakikalar 22yi gösterirken Sanchez'in havalandırdığı topa Batrakov kafayı soktu Altimira Rus oyuncunun karnına karateci misali tekmeyi bastı. Maçın hakemi Espen Eskas sarı kart gösterirken, kamu yönetiminden hakemliğe geçiş yapan ve geçen sene de Barcelona'nın UEFA'ya şikayet ettiği Christian Dingert nırveçli hakemi VAR ekranına çağırmadı... Kırılma anı bir...

Ev sahibi10 kişi kalması gerekirken, dört dakika sonra Galatasaray ceza sahası içinde oluşan karambolde eşitliği sağlıyordu.

Sporting'in sol beki Araujo'nun kanadı bırakıp içe kat etmelerini fırsata çevirmek için sağ kanada Sane'yi koyan Okan Buruk bunun ödülünü de 36da alıyordu: Galatasaray'ın hızlı gelişen atağında Yunus-Barış paslaşmasında top Sane'nin önüne düştü, Alman oyuncu rakibini "pazara yolladı" ve bomboş pozisyonda topu kale direğini sıyırarak auta yollayıverdi... Kırılma anı iki...

Maçın hakemi ve VAR'ı o kadar kötüydü ki, Suarez'in Sanchez'in aşil tendonuna basmasına sarı kart verdi, oysa kartın rengi kırmızı olmalıydı.

Devre biterken Uğurcan'ın hatalı pasında savunmayı eksik yakalayan Sporting Lizbon'da Suarez'ın ceza sahası dışından plasesi Uğurcan'ın kucağında kalıyordu.

Norveçli hakemin yönetimi sadece Galatasaray tarafını değil ev sahibi taraftarı da öfkelendirmiş, Sporting'li topçular maç biterken hakemi baskı altına almışlardı ki Espen Eskas ıslıklar altında soyunma odasına gidiyordu.

Bu baskılardan fena halde etkilenmiş olacak ki maçın hakemi ev sahibinin yakaladığı ani atakta Suarez ceza sahasına girer girmez düşünce penaltı düdüğü çalıverdi. Hakem oyun anında pozisyonu görememiş olabilir de VAR'daki Christian Dingert yine ortalıkta yoktu. Bu hata VAR'dan döner diye beklerken, Okan Buruk'un küfür ve bedduaları eşliğinde Suarez penaltıdan takımının ikinci golünü kaydediyordu. Kırılma anı üç...

Bu kadar hakem hatası sonrası bir de Sallai'nin Çorumspor maçında yaptığı gibi rakibini geri geri koşarak karşılayıp ceza sahasına en yakın yerde faul yapması sonrası kazanılan serbest atışta Zalazar Hagivari bir serbest atış golü ile farkı ikiye çıkarıyordu.

Takımı tekrar maça ortak etmek için Okan Buruk önce Sane'nin yerine Leao'yu aldı, sonra da Batrakov'u çıkarıp taze golcü Deniz'i oyuna sürdü. Yapılan değişiklikler sonrası eski takımına karşı oynayan Leao ıslıklardan etkilenmeden Galatasaray'a hareket getirdi, kanattan ortalar yaptı ama onlara kafa vuracak Osimhen yoktu maalesef. Maçın ilerleyen dakikalarında bu sahayı bilen Nhaga ile birlikte İlkay ve Lesley de oyuna girdi, Galatasaray rakibi yine ceza sahasına hapsetti de istediği tehlikeleri yaratamadı.

Galatasaray Şampiyonlar Ligindeki ilk maçından puan çıkaramazken, "as kadrodan" üç oyuncunun olmadığı takımla Sporting Lizbon'u özellikle ilk devrede sahadan silince gelecek maçlar için büyük bir özgüven de kazanmış oldu. Hatta, belki de 27 Şampiyonluğun meşalesi Lizbon'da yakılmış da olabilir. Ne diyordu Abdülhak Hâmit Tarhan tiyatrosunda "Galip sayılır bu yolda mağlup!"... Bazı yenilgiler, hayırlı da olabilir...

Stat: Jose Alvalade

Tarih:09/09/2026

Hakemler: Espen Eskas, Jan Erik Engan, Alf Olav Rossland VAR: Christian Dingert

Sporting: Rui Silva, Altimira, Catamo, Vagiannidis (Ivan Fresneda dk. 84), Zalazar (Gonçalves dk. 66), Araujo, Inacio, Luis Guilherme, Quaresma (Debast dk. 84), Doumbia (Silas Andersen dk. 74), Luis Suarez (Fotis Ioannidis dk. 74)

Yedekler: Kaique, Rafael Ferreira Nel, Pedro Lima Barros, Jesse Derry, Eduardo Felicissimo, Irankunda, Rodrigo Dias

Teknik Direktör: Rui Borges

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai, Davinson Sanchez, Ismail Jakobs, Eren Elmalı, Lucas Torreira (Lesley Ugochukwu dk. 85), Gabriel Sara (Renato Nhaga dk. 84), Leroy Sane (Rafael Leao dk. 58), Aleksey Batrakov (Deniz Gül dk. 64), Yunus Akgün (İlkay Gündoğan dk. 85), Barış Alper Yılmaz

Yedekler: Jankat Yılmaz, Enes Emre Büyük, El Chadaille Bitshiabu, Abdülkerim Bardakcı, Berat Luş

Teknik Direktör: Okan Buruk

Goller: Catamo (dk. 27), Luis Suarez (dk. 57 pen.), Zalazar (dk. 63) (Sporting), Inacio (dk. 6 k.k.) (Galatasaray)

Sarı kartlar: Altimira, Luis Suarez (Sporting), Eren Elmalı, Deniz Gül, Okan Buruk, Ismail Jakobs (Galatasaray)

Başakşehir:2-3:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Sun, 6 Sep 2026 18:24:45 +0300

Hesapta olmayan Çorumspor beraberliği sonrası Erzurumspor ve Göztepe karşısında alınan üçer puanlarla lig sıralamasında tekrar "ait olduğu yere" yere yerleşen Galatasaray, üçüncü defa bir cuma gecesi İstanbul derbisinde Başakşehir'in konuğu oldu. Galatasaray belki misafirdi de Okan Buruk şampiyonluk yaşadığı yerde "ev sahibiydi." İroni de değil bu tamlama zira Okan hocanın çok iyi bildiği bir stadyumdu Fatih Terim stadı aynı zamanda da Galatasaray'ın başında yer aldığı dört sene boyunca 8 galibiyet de aldığı bir takımdı Başakşehir.

Bir hafta evvelki Göztepe maçının ikinci yarısındaki baskılı oyun hem göze zevk verip hem de tabelayı değiştirince, Başakşehir deplasmanında da o oyunun etkenlerinden Batrakov'u ilk onbire alarak sahaya çıkardı takımını başarılı hoca, yanına da Sara'yı yerleştirdi, arkalarına da "etrafı derleyip toparlayacak" Torreira vardı. Kalede sakatlığı geçen Uğurcan, bekler her zamanki gibi Sallai ve Jakobs'ken kaptan Abdülkerim dinlendirilip Sanchez'in partneri "joker" Lemina'ydı. İleri uçta Osimhen her zamanki hırsı ile sahaya ayak basarken, arkasında Yunus ve Sane onu destekleyecekti.

Sezonun en erken golü, daha kronometre dakikaya geçmeden az daha Osimhen'den gelecekti ki genç kaleci Deniz Nijeryalı topçunun kafasını iyi çıkardı. Bu pozisyon maçın gidişatının fragmanı gibiydi aslında: Başakşehir kendi sahasından topla çıkmaya çalışacak, Galatasaray baskı ile kapacak, pozisyon bulacak ve attığı kadar kaçıracak... İlk devre aynen öyle de oldu...

5 dakikada Yunus'un ceza sahası dışından şutunda Deniz başarılıydı; 12'de Yunus'un savunma arkasına attığı topta Osimhen karşı karşıya dönerek kaleye yolladığı topta yine Deniz sahneye çıktı; iki dakika sonra bir kez daha ceza sahasına giren Osimhen'in sert şutu savunmaya da çarpıp direği yalayarak kornere gidiyordu.

Ve dakikalar 16yı gösterirken Başakşehir savunmadan çıkarken top kaptırdı, Osimhen ceza sahası dışından plase ile doksanı nişanladı, top üst direğe çarpıp zeminde kale içine düştü ve geri geldi. Galatasaraylılar gol beklerken, maçı yönetenler devam diyordu. Afrika'daki Dünya Kupasında Lampard'ın Almanya'ya attığı ama çizgiyi geçmesine rağmen sayılmayan gol sonrası kale çizgisi ve çipli top teknolojisi gelmişti futbola, bizim memlekette bu işler hala VAR'ın görüntü analizi ile çözülünce, Galatasaray'ın skorbordu değiştirmesi 2-3 dakika almıştı.

Deplasmanda öne geçen Galatasaray, özellikle Lemina'nın savunmadan orta sahaya kadar gelip etkili presi ile kaptığı toplarla pozisyonlar buluyordu ki 26'da Osimhen'in kafayla pasını Batrakov sol voleyi ıskalayınca asiste dönüştüremiyordu.

Fayzullayev'in 19. dakika uzaktan şutu dışında pozisyonu olmayan Başakşehir karşısında Galatasaray güle oynaya maçı götürürken, "olanlar oldu"... Rakibin attığı bir pası "insansütü bir gayretle" ayağını pergelden hallice açıp kapmaya çalışan Osimhen kasığında bir ağrı hissetti, hemen çıkmadı, devam edip kendini denedi ama ilk yarım saat biterken kenara doğru elini kaldırıverdi... "Sensiz cennet bile sürgündür bana" şarkısındaki gibi Osimhensiz üç puanı neyleyim havasında girmeyen sarı-kırmızı sevdalısı var mıdır?

Osimhen'in yerine Barış oyuna dahil oldu da, sahadaki pozitif hava bir de kara bulutlu yağmur öncesi sıkıntıya döndü Galatasaraylılarda, tam tersi ev sahibi cesaretlendi, Uğurcan'ın kalesine gelmeye yeltendi ve devre biterken Kemen'in çaprazdan karşı karşıya şutunda Uğurcan gole geçit vermedi.

İkinci yarı takımlar sahaya çıkarken bir kayıp daha verdi Galatasaray, bir pozisyonda darbe alan Lemina da içerde kalmış, Abdülkerim onun yerine sahaya çıkıyordu. Kaptan Galatasaray'a geldiğinden beri ilk sezonundaki Giresunspor maçı dışında hep başarılı bir performans ortaya koyarken, belki de sakatlığının etkisiyle cuma gecesi 45 dakikada dört yıllık Galatasaray kariyerinde yapmadığı kadar hata yaptı. Başakşehir'in ani ataklarında kayarak yerde kalmak mı dersiniz, topa vuramayıp çalım yemek mi dersiniz derken, ev sahibinin kazandığı penaltı öncesi de topu uzaklaştırmak yerine plase ile ceza sahası önüne yumuşak vuruş yapınca, dönen top penaltı oluverdi.

Penaltı demişken, Kadir Sağlam'a bir paragraf açmadan geçmeyelim. 1986 Ankara doğumlu hakem ile tanışmamız yine Ziraat Türkiye Kupasında bir Başakşehir maçıyla olmuştu. O karşılaşmada gösterdiği yönetimle Galatasaray camiasının tepkisini çeken Kadir Sağlam, bir kaç hafta evvel Galatasaray'ın Sami Yen'de Villareal hazırlık maçına atanmış, orada da Okan Buruk'u daha maçın başında kırmızı kartla oyundan atmıştı. Söz konusu hakem maçın 63. dakikasında Sanchez'in düşürülmesine devam deyip, penaltı pozisyonunun başını hazırlayıp, Sallai'nin kendisinden kısa Fayzullayev'e dokunmasına tereddütsüz penaltı çalıverdi. Pek de sever kart vermeyi, Sallai, Sanchez ve Okan Buruk sarı kart gördü devamında. Sever dedik ya kart vermeyi, maç bitiminde derdini anlatan Nuri Şahin'e de kırmızı kart gösterdi Kadir Sağlam...

Shomurodov'un penaltı golü ile ev sahibi eşitliği sağlarken Okan Buruk da galibiyet için kulübeye baktı ve yeni transfer Leao'yu sürdü sahaya. Kim mi çıktı? Belki de Galatasaray adına "bize" göre sahanın en kötüsü Sane dururken maçın iyilerinden Batrakov kenara geldi. Sane için Okan hoca maçtan sonra şöyle demeç veriyordu: "Leroy Sane'yi bugün solda kullandık. Sol tarafta oynadığı çok maçı da var. Kaleye dikine gittiği, savunma arkası koşu yaptığı, bunu da zaman zaman denedi. Tersten girip kafa vuruşu vardı, sağ taraftayken bunu belki çok görmüyoruz ama solda oynarken ortaya kafa vurması beni sevindiren şeylerden biri. Hem savunma görevini iyi şekilde yaptı, hücum görevini en iyi şekilde yapmaya çalıştı. Sağ tarafta oynayan Yunus çok formda. Yunus'un çok formda olması, o yüzden özellikle sağ tarafı bozmama nedenim. Çok iyi gidiyor. Sane'nin de solda oynadığı çok fazla maç var. Forvet arkasında da onu kullanabiliriz, o da oynadığı yerlerden biri. Önemli olan çok mevkili oyuncularla hedeflere ulaşmamız. Sane'nin performansından memnunum." Demek ki bizlerin bakışı ile hocaların oyuna bakışı farklı oluyor.

Ve ev sahibinin golünden 5 dakika sonra Leao "sihirli" bir pas attı Barış'a ceza sahası içine, onun pasında Torreira Jakobs ile duvar pası yaptı ve topu filelere yolladı, halı saha golü gibi bir golle Galatasaray tekrar öne geçiyordu. "Transfersevicilerin" yeni maceralara yol açmak için yollamak istediği Lucas Torreira Osimhen'e yaptığı asistten sonra attığı golle de takımına skor katkısı yapıyordu.

Sonrasında zaten maç git gele geldi, orta sahalar hızla geçildi karşılıklı kalelerde pozisyonlar oldu, ev sahibi 74te çaprazdan denedi, Uğurcan kornere attı ve onun ortasında kafalardan seken top Sanchez'in kafasına çarparak tekrar eşitliği sağladı Başakşehir adına.

İlk yarısı Galatasaray'ın hakimiyetinde olan karşılaşma artık iki takımın da eline gelip gidiyordu, Galatasaray'da Sara 77de ceza sahası dışından Norwich City günlerini hatırlatan bir füze yolladı, Deniz'i geçen topun yolculuğu direkte son buldu, sonra Başakşehir geldi ve Galatasaray ceza sahası içinde Leao topu uzaklaştırırken, sonradan oyuna giren Umut Bozuk'un sert hareketi kırmızı karttı, hakem tereddüt etmedi.

Rakip eksik kalınca Okan Buruk galibiyet için Jakobs ile Sane'yi kenara alırken, Eren ve Deniz'i oyuna dahil ettı, forveti çiftledi ve Galatasaray da 82'de Sara'nın ortasında Sanchez ile golü de buldu ama...

Ama... Geçen yıldan kalan yarım gol sevinçleri yine devam etti, oyun başlamadı, VAR baktı, baktı ve ofsayt kararı verdi... Peki pozisyon ofsayt mıydı? Çizgiyi yanlış yerden çekersen, her gol ofsayt olur...

Rahat kazanılacak maçta puan kaybı mı olacaktı düşünceleri kafalara yer edinmeye koyulmuşken, ceza sahası önünde kazanılan serbest atışı bu kez Sara kullandı ( ilk devre aynı yerden Sane kullanmış ve çok farkla auta yollamıştı topu) ve kendisinden beklediğimiz golü kaydetti. En son Galatasaray serbest atıştan bir golü neredeyse bir sezon önce Kaan ile Göztepe deplasmanında atmıştı.

90 dakika bitmiş ama klasiktir Galatasaray önde olduğunda uzatmalarda cömert olur hakemler, 7 dakika daha oynanacak maç dendi, ve +3te Leao uzun topu aldı, sürükledi, ceza sahası içinde Deniz düşürüldü, "doğuştan Cim bomlu çocuk" penaltı kazandırdım diye sevinirken yan hakem ofsayt bayrağı sallıyordu. Şaşırdık nasıl gördü bunu, zira bir adım önünde Barış rakibini formasından çekerken görmemişti de. Penaltı iptal olunca VAR da bir çizgi çekti de o da yanlış kişiden çekilmişti...

Aksiyon biter mi? Ev sahibinin atağında sonradan oyuna giren Saba Kharebashvili'nin orta şut karışımı vuruşu direkten dönerken Galatasaray kalesi büyük bir tehlike atlatmış pozisyonun devamında Leao'nun plasesi de auta gitmişti...

Ve Kadir Sağlam son düdüğü çaldığında Okan Buruk'un pek de görmeye alışık olmadığımız gol sevinci maça dair çok şey anlatıyordu...

Stat: Başakşehir Fatih Terim

Tarih: 04/09/2026

Hakemler: Kadir Sağlam, Mehmet Kısal, Esat Sancaktar VAR:Manuel Schuttengruber

Başakşehir: Deniz Dilmen, Ömer Ali Şahiner (Michal Karbownik dk. 82), Emin Bayram, Jerome Opoku, Christopher Operi (Saba Kharebashvili dk. 63), Andreas Skov Olsen (Ousseynou Ba dk. 82), Jakub Kaluzinski (Umut Bozok dk. 74), Oliver Kemen, Umut Güneş, Abbosbek Fayzullayev (Ivan Brnic dk. 74), Eldor Shomurodov

Yedekler: Volkan Babacan, Yusuf Sarı, Davie Selke, Berkay Özcan, Bertuğ Yıldırım

Teknik Direktör: Nuri Şahin

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Rolland Sallai, Davinson Sanchez, Mario Lemina (Abdülkerim Bardakcı dk. 46), Ismail Jakobs (Eren Elmalı dk. 83), Lucas Torreira, Gabriel Sara, Leroy Sane (Deniz Gül dk. 83), Aleksey Batrakov (Rafael Leao dk. 68), Yunus Akgün, Victor Osimhen (Barış Alper Yılmaz dk. 33)

Yedekler: Jankat Yılmaz, Lesley Ugochukwu, İlkay Gündoğan, Kaan Ayhan, Renato Nhaga

Teknik Direktör: Okan Buruk

Goller: Eldor Shomurodov (dk. 66 pen.), Davinson Sanchez (dk. 76 k.k) (Başakşehir), Victor Osimhen (dk. 16), Lucas Torreira (dk. 71), Gabriel Sara (dk. 90) (Galatasaray)

Kırmızı kartlar: Umut Bozok (dk. 79), Nuri Şahin (Teknik Direktör) (Başakşehir)

Sarı kartlar: Christopher Operi, Saba Kharebashvili (Başakşehir), Rolland Sallai, Davinson Sanchez, Okan Buruk (Teknik Direktör), Rafael Leao (Galatasaray)

Galatasaray:3-2:Göztepe

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Mon, 31 Aug 2026 15:16:57 +0300

"Hayat da futbol da size bilmediğiniz yerden sorar" diyordu Fatih Terim bu hafta sonu yayınlanan youtube kanalındaki sohbetinde. Yaşam içinde de sporda da muhakkak ki bir çok duruma hazırlıklı oluyor insan ama bazen de sürprizler karşına çıkabilir, tıpkı cumartesi gecesi hiç hesapta yokken maça sayılı dakikalar kala Uğurcan'ın sakatlanıp kaleye 2004 doğumlu Jankat'ın geçmesi gibi. Hem taraftar için, hem Okan hoca için hem de Jankat için büyük sürpriz olmuştu, rakip de ligin dişlisi Göztepe olunca, genç kaleci için de Galatasaray kariyeri için "zorlu" bir sınav olacaktı, bu sınavı da başarıyla geçti Jankat Yılmaz...

Bir hafta evvel Erzurum deplasmanından 4 farkla galip gelen Galatasaray "kara bulutları" dağıtmış ama transfer sezonunda taraftar için sahadaki mücadeleden çok "gelen-giden" daha değerli olup Batrakov'un peşinden tüm hafta boyunca transfer beklentisi yaşanıp, "KAP Bildirisi" olmayınca, bir de Şampiyonlar Liginde zorlu rakipler çıkınca torbadan kara bulutlar tekrar gökyüzünü kapladı ve Göztepe maçında "şimşek" gibi protesto beklenirken, Rafael Leao'nun Sami Yen'e getirilmesi kapkara tünelin ucundaki ışık gibi parlattı etrafı...

Göztepe bir hoca takımı olmuştu, iki yıldır Stoilov'un İzmir ekibine ne oynattığı belliydi, bir çok topçusunu kaybetmişlerdi ama yapacakları ortada olunca Okan Buruk da geçen haftaki kazanan on biri bozmamıştı, bir tek değişiklik olarak son dakika sakatlanan Uğurcan'ın yerine Jankat kaleyi koruyacaktı.

İlk on dakika içinde karşılıklı ataklar oldu, Sara'nın ortasında Osimhen'in topuk vuruşunu savunma çeldi; Sara'nın ceza sahası dışından plasesi auta gitti; Göztepe'de Henrique'nin karşı karşıya aşırtaması auta gitti, üç dakika sonra kafasını Jankat kornere çeldi, yine üç dakika sonra taç atışından Bokele kafayla gol aradı, Jankat yine başarılıydı ama kornerden gelen topta Galatasaraylılar adam paylaşımını yapamayınca arka direkte Miroshi bomboş tabelayı değiştiriyordu. Bu pozisyon sonra Galatasaray eşitlik için baskıyı kurunca, deplasman ekibinin Galatasaray kalesinde başka da atağı olmuyordu.

Göztepe nasıl taçlarla gol aradıysa ki ikinci devre Arda'nın taç atışında ikinci golü öyle buldular, Galatasaray da Jacobs ile uzun taç attı, Osimhen, Sanchez ve Abdülkerim'in kafa vuruşlarından gol bekledi. İlk yarım saat biterken Sara'nın ceza sahası dışından plasesi direği yalayarak auta giderken taraftar gol için ayağa kalkarken, tribünlerde "au, ou" gibi cılız sesler çıkmaya başlamışken Yunus'un düşürülmesi sonrası kazanılan serbest atışta topun başına geçen Sallai'nin sert şutu bilardo topu misali Göztepe savunmasından sekip, Sanchez'in göğsünden yön değiştirip filelerle buluşuyordu... Eşitlik ev sahibini rahatlatınca, Galatasaraylılar daha rahat top çevirdi, pozisyon aradı, 38'de Abdülkerim ortaladı Yunus'un kafası dışarı gitti ve devre biterken Sallai'nin ara pasında Osimhen çaprazdan kaleciyi geçemedi. İlk devre biterken de Sara'nın ortasında Barış kendisine has "kafaşata" vuruşu denedi, çerçeveyi tutturamadı. Barış demişken, üç maçtır genç topçuda bir değişim fark ediyorum, kenar çizgiye yaslanıp topu alıyor ve ısrarla rakibini çalımla geçmeye çalışıyor ki bu bizim bildiğimiz Barış özelliği değil ki bu topları sürekli kaptırıp, kötü bir Barış izlenimi yaratıyor. Umarım, bu maçları tekrar izler ve "Ben ne yapmaya çalışıyorum?" diye kendini sarsıp, eski haline döner.

İkinci devreye Abdülkerim'in sakatlığı sonrası Batrakov ile başladı Galatasaray. Lemina'yı "maç seçiyor" diye beğenmiyor Galatasaray taraftarı ama Mario Okan hocanın jokeri. Cumartesi gecesi de stoper çıkıp, stoper girmesi yerine Lemina geriye kaydırılıp, orta sahaya oyuncu alabiliyorsun maçın gidişatına göre, ki maç içinde orta saha başlayıp, stopere kaydı, sonra tekrar orta sahaya geçti Lemina.

Fırtına gibi ikinci yarıya başladı Galatasaray, dakika başı atak yarattı, Sallai'nin ortasında Lemina'nın kafası auta gitti, Yunus'un şutunda kaleci ön plana çıktı, Yunus'un ara pasında Osimhen'in şutu yan ağlarla kucaklaştı, bir dakika sonra yine Yunus ortaladı Osimhen kafayla vurdu kaleci sektirdi, dönen topta Osi vurdu yine Gürcü kaleci başarılıydı. Bu güneşe kar dayanmaz derler ya, bu kadar baskı golü getirdi, Batrakov'un ara pasında Osimhen topukla Sara'ya verdi, onun şutu kalecini koluna çarpıp kale çizgisini geçiyordu.

Öne geçince taraftarın da ateşlenmesiyle baskı devam etti, beş dakika sonra gelişen atakta Batrakov kaleciden seken topu kaptı, pas verdi, karambolde Osimhen düşürüldü ve top tekrar Rus oyuncunun önüne düştü ve ilk maçında çiçeği burnunda transfer az kalsın Galatasaray kariyerine golle başlıyordu da volesini kaleci çıkardı. Eller kafada "ah vah "derken, VAR hakemi penaltı için çağırdı ve Mehmet Türkmen penaltı noktasını gösteriyordu. Topu alan Osimhen takımının üçüncü golünü atarken, ligde de gol sayısını beşe çıkarıyordu.

Daha tribünlerde gol anonsu bitmeden deplasman ekibi Juan ile farkı tekrar bire indirirken, iki dakika sonra Sallai'nin ortasında Osimhen öyle bir kafa golü attı ki, anlatılmaz izlenir. Nijeryalı golcü Ege'nin üzerinden öyle bir havaya sıçradı ki basketbolda Michael Jordan misali sadece en tepeye zıplamadı, bir de yer çekimine meydan okurcasına bir kaç saniye havada uçtu. Rakibin dahi itiraz etmeden belki de içten içe alkışladığı golü ilginç bir VAR ofsayt çizgisi sebep göstererek iptal ettiler.

Maçın devamında sezon başı yorgunluk iki takımda da devreye girdi, orta sahalar kolay geçildi, uzun toplarla pozisyonlar arandı da savunmalar dikkatliydi, gelen topları kolayca uzaklaştırdılar da Galatasaray adına 72'de Barış'ın şutu kalecide kaldı, yine 77'de Jakobs'un ortasında seken topta Batrakov'un volesinde Gürcü file bekçisi yerindeydi ve 90+3te Osimhen'in "pis burun" vuruşunda Luka Gugeshaskvili tekrar gole izin vermedi.

Sezona puan kaybı ile başlayan Galatasaray, sonraki iki maçını da kazanarak puanını 7ye çıkardı ve tekrar aşina olduğu liderlik koltuğuna oturdu. Yaz tatilini "transfersevicilere" zehir eden kuraklık sonrası gelen Leao sonrası, bu hafta içi de Galatasaray alt yapısından çıkma Yusuf Akçiçek ile Porto'dan Deniz Gül'ün takıma katılacakları büyük ihtimalken, bir de orta sahaya bir takviye ile Galatasaray tekrar yelkenlere rüzgarı doldurup 5. şampiyonluk rotasına büyük bir güvenle çıkacaktır.

Stat: RAMS Park

Tarih:29/08/2026

Hakemler: Mehmet Türkmen, Ceyhun Sesigüzel, Abdullah Bora Özkara VAR:Pawel Malec

Galatasaray: Jankat Yılmaz, Roland Sallai, Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı (Aleksey Batrakov dk. 46), Ismail Jakobs, Lucas Torreira (Lesley Ugochukwu dk. 90+1), Mario Lemina, Yunus Akgün (Eren Elmalı dk. 81), Gabriel Sara (Wilfried Singo dk. 73), Barış Alper Yılmaz (Leroy Sane dk. 73), Victor Osimhen

Yedekler: Uğurcan Çakır, İlkay Gündoğan, Kaan Ayhan, Renato Nhaga, Arda Ünyay

Teknik Direktör: Okan Buruk

Göztepe: Luka Gugeshaskvili, Taha Altıkardeş, Malcom Bokele, Ege Yıldırım, Arda Okan Kurtulan, Rhaldney (Alex Matos dk. 90), Novatus Miroshi, Richard Akonnor (Ogün Bayrak dk. 65), Efkan Bekiroğlu (Sinclair Armstrong dk. 65), Andre Henrique (Bekir Böke dk. 79), Janderson (Juan dk. 65)

Yedekler: Arda Özçimen, Şamil Öztürk

Teknik Direktör: Stanimir Stoilov

Goller: Davinson Sanchez (dk. 33), Gabriel Sara (dk. 54), Victor Osimhen (dk. 63 pen.) (Galatasaray), Miroshi (dk. 16), Juan (dk. 65) (Göztepe)

Sarı kartlar: Barış Alper Yılmaz, Eren Elmalı (Galatasaray), Andre Henrique, Richard Akonnor (Göztepe)

Erzurumspor:0-4:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Sat, 22 Aug 2026 20:17:06 +0300

"Her şey ters gittiğinde, işte o zaman elinizden gelenin en iyisini yapmalısınız. Bu oyuncu grubu asla savaşmaktan vazgeçmeyecek." diyordu Galatasaray adına ligin ikinci haftasında oynanan Erzurumspor maçının en iyi topçularından Lucas Torreira...

Kuru kuru istatistikle işim olmaz, maça bakar gözümün gördüğünün yılların futbol seyretmişliğinin aklımla harmanlanmasına inanırım da "matematik"i sevenler için de "atom karinca"nın deniz seviyesinden 2000 metre yüksekteki Kazım Karabekir stadında yaptıklarına bakalım:

54 pasın 48ini (%89) isabetli atmış, 64 defa topla buluşmuş, 4 adet top çalmış, bir kere pas arası yapmış, 6 defa geri kazanmış meşin yuvarlağı, 8 ikili mücadelenin 6sından galip çıkmış, hem de bunları 80 dakikada yapmış...

Peki "deniz seviyesinden 2000 metre yüksekte oynarsan ne olur?" diye yapay zekaya sorduğumda şu cevap geldi:

"Deniz seviyesinden 2000 metre yüksekliğe çıkıldığında atmosfer basıncı ve havadaki oksijen yoğunluğu azalır. Bu durum hava sıcaklığının düşmesine, nefes ve kalp atışlarının hızlanmasına, çabuk yorulmaya ve hassas kişilerde hafif irtifa belirtilerinin görülmesine yol açar."

Sami Yen'de oynamakla, Kazım Karabekir'de oynamak aynı demek değilmiş demek? Evde televizyonu açıp, aynı koltukta İstanbul'daki maç ile Erzurum'daki maç aynı olabilir de, gerçekte işler çok ama çok farklı...

Böyle "sert" bir giriş yaptık da, sebebi sosyal medyadaki "transfersevicilerin" İcardi'den sonra Torreira'nın da Galatasaray'dan kopartılması için el birliği ile "kampanya" yapması. "Lucas Galatasaray'dan gitmek istemişmiş", "Zaten koşmuyormuş", "Şampiyonlar Ligindeki en az koşan orta sahaymış", "Galatasaray'a ne vermişmiş".... miş, muş gider de gider...

"Futbolda dün yoktur" diye de süslü bir zırh almışlar ellerine, her türlü itibar suikastliği ve nankörlüklerine karşı kendilerini koruyorlar. Dün yoksa futbolda, o halde Metin Oktay da yok, Prekazi de yok, Fatih Terim de yok, yok ki yok...

Torreira ve Lemina'nın yerine Erzurumspor deplasmanında 19luk Nhaga ile başlamalıymışız, Okan Buruk gençleri sevmiyormuş... Dadaşların Süper Lige çıktıktan sonra uzun bir aradan sonra "kutu" gibi yaptıkları ve tıka basa doldurdukları stada tecrübeli oyuncular yerine 19luk Nhaga, 23lük Lesley ile çık ak lazımmış... Yenilik, heyecan faturayı başkası ödeyince çok daha güzel de, hesap bizim önümüzü konulduğunda o kadar geniş rahat edemiyoruz, değil mi?

Okan Buruk da "şanssız" Çorumspor beraberliği sonrası deplasmandan alınacak kötü bir skoru bekleyen "akbabalara" karşı fabrika ayarlarına" dönerek "garanti" topçularıyla maça başladı. Geçmişi unutmaya meğilliyiz de hani 31 Mart 2025'te Beşiktaş'a 2-1 kaybettikten sonra Türkiye Kupasında Kadıköy'de Fenerbahçe deplasmanına çıktığı düzenle: Savunmanın önüne Torreira-Lemina koymuş, onların önlerine de Barış- Sara-Yunus'tan bir üçlü yapıp en ileri uca da Osimhen'i yollamıştı... O takım derbiyi kazandıktan sonra yelkenleri arkasına alıp öyle bir fırtına estirmişti ki hem şampiyon hem de kupayı kazanmıştı düzeni bozmadan...

Dün gece de Erzurumspor karşısında Uğurcan kalede, savunmada Sallai, Sanchez, Abdülkerim ve Jakobs ile Galatasaray'a çifte kupayı getirenler vardı.

İlk maçta kaybetmiş ev sahibi taraftarının da desteği ile baskılı başladı oyuna, zaten bu kutu gibi stadyumda rakiplerine çok zorluklar çıkaracaklar, bolca üç puan alacaklardır. Rakıma, zemine, tribün ortamına alışmaya çalışırken Galatasaraylılar on dakika geçti ve kazanılan ilk korner atışında da Sara'nın ortasında kaleci elinden kaçırdı, Sallai iyi kontrol ve şutla tabelayı değiştirdi: 0-1... Erken gol böyle maçlarda büyük avantajdır, taraftarı susturdu, mavi-beyazlı "Arjantin" forması görünümlüleri sersemletti. O anlarda Galatasaray klasiği bir gol daha geliverdi dakikalar yirmiye yaklaşırken, Sara pres yaptı, Yunus kaptı, onun tek pasında Osimhen topu sürdü ve arkadaşına asist yaptı: Yunus boş kaleye topu yuvarladı.

Galatasaray farkı ikiye çıkarınca tecrübeli oyuncuları ile tempoyu da kontrol etti, topu bolca ayağında tuttu, uzun paslarla Osimhen'i, Yunus'u buluşturmaya çalıştı ki Uğurcan bile az kalsın Yunus'a asist yapıyordu, kaptırdığı topları da Torreira ve Lemina ile aldı, savunmada da başta geçen haftanın "hatalısı" Sanchez ve Abdülkerim ile rakiplerine üstünlük sağladı. Temponun artmadığı, topçuların kendilerini pek yormadan devreyi bitirmeye hazırlanırken, Galatasaray Bodo-Glimt'e attığı golün benzerini yolladı Erzurum filelerine: Rakip savunma ayağında topu geveleyip, kaleciye geri pas yaptığında, Osimhen fuleli koştu, heyecanlan kaleci Orbaniç topu ayağından kaçırdı ve Nijeryalı forvet sezonun üçüncü golü attı kendi adına. Biraz da duygu katalım yazıya, golden sonra da gitti Orbaniç'i teselli etti...

Erzurumspor adına ilk devre ise tek pozisyon vardı, o da Galatasaray'ın en kötüsü Barış Alper'in kaptırdığı top sonrası hızlı gelişen kontrada Orhan Ovacıklı'nın düşürülmesi sonrası kazanılan serbest atışı Rodriguez'in auta atmasıydı. Galatasaray oyunu o kadar elinde tuttu ki, ev sahibi sadece Orhan Ovacıklı'nın Barış'tan kazanıp Galatasaray altyapısından çıkan Mustafa Fettahoğlu'na gönderdiği toplarla taraftarını heyecanlandırdı da sarı-kırmızılı savunma o dakikalarda başarılıydı.

İkinci yarıya da aynı düzende başladı takımlar ve Galatasaray önce Lemina'nın kaptığı ve Osimhen'i gol pozisyonuna sokacak pas yerine kaleciye verdiği topla, sonra da Jakobs'un hızlı atağında Osimhen'in şutunu savunmanın engellemesiyle farkı açmaya çabaladı. Ev sahibinin kaleyi tutan ilk şutu sonradan oyuna giren Neriman Axundzade 'nin 57deki plasesi oldu.

Dakikalar 65'i gösterirken Okan Buruk dört oyuncu birden değiştirdi: Sallai, Lemina, Yunus, Jakobs çıktı yerlerine Singo, Lessley, Sane ve Eren girdi.

Serkan Özbalta da değişiklikler ile oyunu biraz daha değiştirmek istedi de "ipler "Galatasaray'ın elindeydi, rahatça maçı götürüp, dördüncü golü de arıyorlardı. 67de Osimhen ortaladı Barış'ın kafasının tersiyle kendine has vuruşu auta gitti, 73te de Barış'ın ceza sahasına pasında Eren şansını denedi, az farkla auta gitti meşin yuvarlak. Erzurum da Rodriguez ve Fernando ile geldi peşi sıra dakikalarda da Sanchez geçen hafta için "özür dilercesine" konsantreydi.

Ve Galatasaray'ın "ani atağında" Barış topu taşıyıp Sara'ya attı ceza sahası içinde, onun kale çizgisine paralel pasında da Osimhen sadece topa dokundu ve farkı dörde çıkardı.

Sonrası ise "bitse de gitsek" havasında geçen 10 dakika, Galatasaray taraftarının Erzurumspor diye tezahürat yapması ve karşılıklı jestler derken, Sane'nin şahsına münhasır çalımları ile Barış'ı kaleciyle karşı karşıya bırakıp, Barış'ın topu auta yollaması... Yine sosyal medyaya malzeme: Sane oluyor Messi, Barış ise "hain"...

Evet, hepimiz Sane topu ayağına aldığında heyecanlanıyoruz, ümitleniyoruz, sahadaki takım arkadaşları da aynı duygulara bürünüyor ama beş topun üçünü kaptırması yok mu? Biz ekran karşısında bakakalıyoruz da savunmacıların geriye koşması da onlar adına pek zevk verici olmuyor, hele ki Leroy'un topu kaptırdıktan sonra olacakları eli belinde seyrederken...

Youtube yorumcularının, sosyal medya kalemşörlerinin küçümsemediği bir galibiyet olmasına rağmen Okan Buruk ve oyuncuları "akbabalara" malzeme vermeden Erzurum'dan 3 puanla dönüp, bir hafta sonra Sami Yen'de oynayacakları Göztepe maçına çevirdiler dikkatlerini. Çiçeği burnunda transfer Batrakov ve gelebilecek bir iki takviye ile daha da güçlenecek olan Galatasaray, peşi sıra beşinci şampiyonluğun yine en büyük adayı...

Ama, iki maç sonrası tek zayıf tarafımız tribünler. Nasıl olacak, kim el atacak konusunda çeşit çeşit fikirler var da, 2001 Ocak ayında olduğu gibi tribüne hayatını veren büyükler ile yöneticiler bir araya gelip bu sorunu çözmeli ve tekrar takıma maç kazandıran o devasa koro Sami Yen ve deplasmanlarda arz-ı endam etmeli...

Stat: Kazım Karabekir

Tarih:21/08/2026

Hakemler: Çağdaş Altay, Bersan Duran, Selim Şenöz VAR:Bülent Birincioğlu

Erzurumspor FK: Matija Orbanic, Orhan Ovacıklı (Festy Ebosele dk. 70), Yakup Kırtay, Amar Gerxhaliu, Nihad Mujakic, Brandon Baiye, Elisha Owusu, Gyrano Kerk (Neriman Axundzade dk. 55), Martin Rodriguez (Sefa Akgün dk. 76), Mustafa Fettahoğlu (Miguel Cardoso dk. 76) , Eren Tozlu (Fernando Andrade dk. 70)

Yedekler: Ertuğrul Taşkıran, Guram Giorbelidze, Mustafa Yumlu, Murat Cem Akpınar, İlkan Sever

Teknik Direktör: Serkan Özbalta

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai (Wilfried Singo dk. 66), Davinson Sanchez, Ismail Jakobs (Eren Elmalı dk. 66), Mario Lemina (Lesley Ugochukwu dk. 66), Lucas Torreira (Renato Nhaga dk. 80), Yunus Akgün (Leroy Sane dk. 66), Gabriel Sara, Barış Alper Yılmaz, Victor Osimhen

Yedekler: Jankat Yılmaz, Kaan Ayhan, Kazımcan Karataş, Arda Ünyay, İlkay Gündoğan

Teknik Direktör: Okan Buruk

Goller: Roland Sallai (dk. 11), Yunus Akgün (dk. 20), Victor Osimhen (dk. 45 ve 80) (Galatasaray)

Sarı kart: Neriman Axundzade (Erzurumspor FK)

Aleksey Batrakov: Lokomotiv’den Avrupa’nın Zirvesine Uzanan Rus Yıldız

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Fri, 21 Aug 2026 15:02:57 +0300

Aleksey Batrakov ile 5 Haziran 2026'da Dünya Kupası başlamadan önce yapılmış en son röportaj. Milli takım antrenmanının ardından Sport24 muhabirleri Andrey Babich ve Aleksandr Muyjnek, Aleksey genç futbolcu ile bir araya geliyorlar ve başlıyorlar sohbete. Biz de ultras/Movement okurları için bu görüşmeyi Türkçeye çevirip, derleyip toparladık. Buyurun bakalım...

Milli takım hocası Valeri Karpin'in uzun ve yorucu lig maratonu sonrası bazı oyuncuların milli takıma çağrılma konusunda “sızlandığını” belirtip, kendisinin de gruba dahil olup olmadığı sorusuna, hayır diye cevap veren Aleksey sözlerine şöyle devam ediyor: "Milli takıma çağrılmak ve burada oynamak büyük bir onur. Burada deneyim kazanıyor ve gelişiyorum. Milli takımda üç maç oynamak elbette alışılmış bir durum değil ama beni rahatsız etmiyor. Ayrıca sezonun ardından biraz dinlenme fırsatı da buldum. Şampiyona bittikten sonra Moskova'da beş gün geçirdim ve kendime gelebildim."

Rusya Milli takımının kendisine ne kattığı sorulduğunda ise iki takımda farklı bir görevleri bulunduğundan, Lokomotiv'de oynadığından daha geride oynayıp hücumları daha fazla başlattığından söz ediyor Batrakov ve bundan da keyif aldığını söylüyor. Lakin daha ileride oynamaya alışık olduğunu da ekliyor cümlelerine. Söz ulusal takımdan devam edip, Mısır mağlubiyeti sorulunca da rakibin iyi bir ekip olduğunu ama kendilerinin de onlardan geri olmadığını, Marmoush'u özellikle beğendiğini belirtip, maçtan sonra üç gün boyunca neden kaybettiklerini analiz ettiklerini ve bazı bölgelerde eksik kaldıklarını açıklıyor.

Muhabirlerin Mısır'ın Dünya Kupasında şansının ne olduğu sorusuna da ikincilik için iyi şanları olduğunu söyleyen Aleksey tahmininde de isabetli oluyor zira Mısır grubu Belçika'nın arkasında ikinci bitirdi. Kendisine Rusya Milli Takımının Mısır'dan daha iyi performans gösterip göstermeyeceği sorulduğunda ise "Bunu düşünmek bile istemiyorum. Bir anlamı yok. Ben ne İspanya'yla ne de Fransa'yla oynadım; nasıl karşılaştırma yapabilirim? Rakiplerimizin seviyesi arasında ciddi bir fark var. Önce Nikaragua'nın temposuna ayak uyduruyoruz, ardından iyi organize olmuş Mısır'la karşılaşıyoruz. Buna alışmak kolay değil." diye yanıtlıyor soruyu.

Muhabirlerin hazırlık maçlarında yorulup yorulmadığını merak ettiklerinde de Aleksey "Tekrar söylüyorum, kıyaslayabileceğim bir deneyimim yok çünkü Rusya Milli Takımı'yla resmi maç oynamadım. Dünya Kupası ve Avrupa Şampiyonası elemelerini görmüş oyuncular için daha zor. Her ne olursa olsun bütün futbolcular bu duruma alıştı ve bir gün değişmesini bekliyor. Milli takım maçlarındaki mücadele bundan etkilenmiyor. Hazırlık maçlarının bile büyük ilgi gördüğünü ve statların dolduğunu görüyoruz. Bu da yeterli motivasyon ve sorumluluk getiriyor. Sadece resmi turnuva maçlarının verdiği deneyimin hazırlık maçlarıyla doldurulamayacağından bahsediyorum." diye cevap veriyor.

Ve konu yavaş yavaş Avrupa futboluna gelip, Andrey Babich ve Aleksandr Muyjnek genç oyuncunun Şampiyonlar Ligi finalinde kimi desteklediğini soruyorlar, Batrakov'un cevabı Safonov'tan dolayı PSG oluyor. Tabii sadece Milli Takımdan arkadaşı değil bunun nedeni, aynı zamanda Arsenal'in savunma ağırlıklı oyununu sevmediğini, PSG'nin tarzını daha ilgi çekici bulduğunu anlatıyor. Khvicha Kvaratskhelia'nın gelişimini de kendisine örnek alıp, Avrupa'ya "kapağı atan" her topçunun sonrasında kaderinin kendi elinde olduğuna inanıyor Aleksey.

Ülkemizde de çok konuşulan PSG'nin Aleksey'i transfer etmek istediği söylentileri sonrası PSG logolu bir t-shirt ile fotoğraf çektirmesine de "kafa bulmak" için yaptığını, olası transfer haberlerinden bıktığını ve kendisinin o kadar da değerli olmadığını söyleyenlere karşı dalga geçmek için o pozu verdiğini anlatıyor. Smolov'un Batrakov'un PSG'de oynayamayacağı için PSG yerine Barcelona'ya gitmesi cümlesi hatırlatıldığında da "Bu Fedor'un düşüncesi. Başkasının düşüncesi farklı olabilir." diye özgüvenini gösteriyor. Muhabirlerin PSG gibi bir takımda oynamak için hangi yönlerini geliştirmelisin sorusuna "Her şeyimi" diyen Aleksey, Arsenal oyuncuları gibi iki saat koşmanın onun oyununa uygun olup olmadığı sorulduğunda Lokomotiv'de de topa çok fazla sahip olmadıklarını ama yaptığı işten memnun olduğunu belirtiyor. Muhabbet PSG'den devam edip, kendileri ile bir transfer görüşmesi içinde olup olmadığı sorulunca şöyle cevaplıyor genç topçu: "Benimle doğrudan kimse iletişime geçmedi. Kulüpler arasında bir şeyler oluyorsa menajerlerim bana haber veriyor. Ama şu anda milli takımdayım ve onlardan hiçbir şey söylememelerini istedim." Transfer Fransa ile ilgili olunca ülkenin dilini bilip bilmediği hususunda ise Fransızca öğrenmediğini ama İngilizce bildiğini de açıklıyor Batrakov.

Rusya Milli Takımı'na ilk kez çağrılan 18 yaşındaki Amir İbrahimov hakkında da konuşan Batrakov, Manchester United akademisinde yetişen genç futbolcunun teknik açıdan Rusya'daki yaşıtlarından daha ileri olduğunu söylüyor. "Teknik açıdan daha iyi. Fiziksel özellikleri de çok iyi. Avrupa'da buna biraz daha farklı yaklaşılıyor." Batrakov, İbrahimov'un gelecekte Manchester United'ın ilk 11'inde yer almasının mümkün olduğunu da düşünüyor:" Yakın gelecekte bunun gerçekleşmesi mümkün."

Lokomotiv'in kaptanı Dmitri Barinov'un takımdan ayrılması da Batrakov'un gündemindeydi. Genç yıldız, eski kaptanın yokluğunun takım tarafından hissedildiğini kabul ediyor "Kaptanın ayrılığını fark etmemek mümkün değil. Bazı anlarda eksikliğini hissediyoruz."

Batrakov, Barinov'un gerektiğinde takım arkadaşlarını sert şekilde uyarmasının da takım açısından önemli olduğunu belirtiyor.

Röportajda muhabirlerin Arsenal karşısında kupadaki maçta penaltıyı kaçırdığı ve daha sonra penaltıları neden kullanmayı bıraktığı sorusuna :"Nisan ayında çok yoğun bir fikstürümüz vardı; bir hafta içinde üç maç oynadık. Önce Orenburg deplasmanı, ardından sahamızda Zenit ve sonra Samara maçı. Zenit karşılaşmasının uzatma dakikalarında penaltı kazandık. Ben daha 65. dakikada bacaklarımda kramp hissetmeye başlamıştım ve penaltıyı normalde olduğu kadar iyi kullanabilecek durumda değildim. Kolya Komlichenko da o sırada oyuna girmişti ve daha dinçti. Ayrıca penaltıları genellikle iyi kullanıyor." diye cevaplıyor.

Söz penaltıdan açılmışken, kız arkadaşı İra Podşibyakina'nın oynadığı “Banka” takımının maçında penaltı kullanması teklif edildi mi diye sorulunca, öyle bir şey olmadığını, bir şekilde nabız yokladıklarını, kullanmaya hazır olup olmadığını sorduklarını söylüyor. Ayrıca, şimdiki eşi İra'nın oynadığı Medya Ligini eskiden takip ettiğini ama artık ilgisini çekmediğini belirtiyor.

Geçtiğimiz sezonu üçüncü sırada tamamlayan Lokomotiv'in daha ileri gidebilecek güce sahip olduğunu söyleyen Batrakov, şampiyonluk yarışının gelecek sezon için gerçekçi bir hedef olduğuna inanıyor. "Elbette. Bahara kadar zaten zirvenin yakınındaydık. Sonrasında kazanmamız gereken maçları kendimiz verdik."

Batrakov için bronz madalya da özel bir anlam taşıyor. Genç futbolcu, bunun Lokomotiv formasıyla kazandığı ilk madalya olduğunu ve değerini küçümsemediğini söyledi.

"Bireysel olarak kazandığın en değerli ödül hangisi?" sorusuna ise "2011 yılında Lokomotiv formasıyla katıldığım ilk turnuvada takımın en iyi oyuncusu seçilmiştim. Hâlâ hatırlıyorum. Son dönemde ise geçen sezonun en iyi genç oyuncusu ödülü." diyor.

Şimdiki eşi İra'nın kedisine motive olmak konusunda yardımcı olup olmadığı sorulduğunda "Elbette. Yanımda olduğu, bazı konularda tavsiyelerde bulunduğu ve benimle konuştuğu için ona teşekkür ederim." diyen Aleksey, İra'nın futbolcu olarak da tavsiyelinden faydalandığını şöyle dile getiriyor: "Evet, hatalarımı gösterebilir. Ama ben de kendi hatalarımı zaten anlıyorum. Ayrıca İra, Şampiyonlar Ligi'nde oynadı; ben ise oynamadım. Demek ki benden daha iyi!"

Batrakov, Rusya Premier Ligi'nde artık gelişebileceği alan kalmadığı yönündeki düşüncelere de katılmıyor. Kendisini hâlâ geliştirebileceğine inanan 20 yaşındaki futbolcu, Avrupa'ya transferin gerçekleşmemesi halinde de Lokomotiv'de kalıp kulübe başarı kazandırmaktan mutlu olacağını belirtti:

"Lokomotiv'de kalır ve kulübe başarılar kazandırırsam ben de mutlu olurum."

Bu açıklama, Batrakov'un kariyerinde Avrupa hedefinin önemli olduğunu ancak transfer gerçekleşmediği takdirde Lokomotiv'de kalmaya da sıcak baktığını gösteriyor.

Röportajın en dikkat çekici bölümlerinden biri ise Batrakov'a Zenit iddialarıyla ilgili yöneltilen soru oldu.

Rus futbolunun önemli isimlerinden Andrey Arshavin kısa süre önce Zenit'in Batrakov'u transfer etmek istemesi halinde genç oyuncunun bu teklifi değerlendirmesi gerektiğini söylemişti.

Batrakov'un cevabı ise oldukça netti:"Avrupa'nın yanında Zenit'e transfer olmak kesinlikle motive etmiyor."

Bu açıklama, genç yıldızın kariyer planındaki önceliği açık biçimde ortaya koyuyor. Batrakov'un hedefi, Rusya'daki başka bir kulübe geçmekten ziyade Avrupa'nın üst düzey liglerinde kendisini kanıtlamak.

Aleksey Batrakov: Ödüllerle Değil, Hedeflerle Yaşayan Genç Yıldız

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Fri, 21 Aug 2026 00:28:12 +0300

Aleksey Batrakov 2025 yılında Lokomotiv Moskova formasıyla mart ayından aralık ayına kadar her ay gol atarak 21 gol sevinci yaşayıp, Football dergisi tarafından Yılın Futbolcusu seçilince, Sovetsky Sport 14 Ocak 2026'da kendisiyle yapışmış oldukça uzun bir röportajı yayımladı.

ultras/Movement blog takipçileri için bu röportajı da derlemek istedim ki Galatasaray'ın yeni transferini daha yakından tanımış olalım...

Nikita Plokhikh ve Nikita Vakhitov adlı muhabirler oylamada Matvey Kislyak, Stanislav Agkatsev, Igor Akinfeev ve Matvey Safonov'u geride bırakarak yılın futbolcusu seçilen Batrakov'a ödülünün kendisi için neler ifade ettiğini sorarak başlamışlar konuşmaya, Aleksey'in cevabı da: "Elbette memnunum. Ama daha önce de söylediğim gibi, ödüllere çok fazla önem vermemeye çalışıyorum. Her seferinde çok heyecanlanırsam, gelişimimde muhtemelen duraklama yaşarım. Her halükarda, güzel bir şey; doğru yönde ilerlediğimin bir işareti." şeklinde olurken, ödülün güzel bir şey olduğunu ama hala gelişmeye açık alanları olduğunu da eklemeden edememiş.

Muhabirlerin Rusya'da yılın sporcusu oylamasında üçüncü olduğunu hatırlatmalarına da " Alexander Ovechkin ve Islam Mahachev'in ardından üçüncü sırada olmanın utancı yok. Teşekkür ederim, çok memnunum." der Aleksey.

Batrakov, Rusya'nın en çok konuşulan genç futbolcularından biri olmasına rağmen şehirde şimdilik rahatça dolaşabildiğini söylüyor. Gözlük veya şapka takmadan şehir merkezinde yürüyebildiğini, insanların zaman zaman kendisine yaklaştığını ancak bunun sürekli yaşanmadığını anlatıyor. Ünlü olmanın getirdiği ayrıcalıklardan ise şimdiye kadar pek faydalanmamış:

"Dürüst olmak gerekirse, hayır. Konumumdan faydalanmadım ve kimse de öyle bir şey yapmadı. Belki restoranın müdürü öğrenir ve doğrudan masa ayırtabilmeleri için bir kartvizit bırakır. Ama hepsi bu."

Muhabirlerin sporcuların kamuoyu önünde idealist bir sporcu imajı sergilenmesi gerekip gerekmediği sorusuna ise ailesi ve arkadaşları arasında daha rahat olduğu için farklı davrandığını ama bunu bilerek yapmadığını belirtiyor Aleksey ve insanların kendisi hakkında ne düşündüklerini umursamadığını ama bir hayran kitlesi olduğu için, muhtemelen ne olursa olsun onu destekleyeceklerini belirtiyor.

Röportajın ilerleyen dakikalarında Igor Akinfeev yakın zamanda bir giyim markası çıkardığından ve Batrakov'un da benzer planı olup olmadığı soruluyor, Aleksey'in cevabı: "Henüz değil. Bence çok erken; daha çok futbola odaklanmak istiyorum. Genel olarak ilginç bir hikaye; Akinfeev'in giyim markasını gördüm. Hayran kitlesini göz önünde bulundurursak, doğru bir karar." şeklinde olmuş. Konu değişmeden bir markanını reklam yüzü olmak isteyip istemediği sorusuna da Nike ile sözleşme imzalamak ve Ronaldo ile birlikte bir reklamda oynamak istediğini ama bunun hayalini kurarak uykuya dalmadığını da vurgulamış :"Ne olursa, ister olsun ya da olmasın... Onsuz da yaşayabilirim."

Griezmann'ın uzun süredir sosyal medyada Arsène Zakharyan'a yazdığının hatırlatılıp Aleksey Batrakov'un yakın bir zamanda João Félix'le yapmış olduğu görüşmeyi anlatması istendiğinde genç oyuncu şöyle cevap veriyor:

" Griezmann çoğunlukla Arsène'i övdü. Félix beni özellikle övmedi, sadece temsilcisi için menajerimin numarasını istedi. Konuşma orada bitti." Daha detaylı anlatması istendiğinde "Maçtan önce otele giriş yapıyorduk. Silyanov bana birkaç video gönderdiğini söyledi. Kontrol etmek için baktığımda mesajının altında Felix'ten bir istek gördüm. İlk başta sahte olduğunu düşündüm, ama sonra sayfaya girdim ve milyonlarca takipçisi olduğunu gördüm. Tabii ki şaşırdım, birlikte güldük. Güzeldi." diye devam ediyor Batrakov.

Basınla ilgili olarak onların ilgisinden sıkılıp sıkılmadığı sorusuna da "Artık daha sık yanlarından geçip gidiyorum. Bunun işiniz olduğunu anlıyorum, ama aynı sorular çok fazla soruluyor. Birkaç yayın organı aynı şeyi üst üste sorduğunda, görmezden gelip yolunuza devam etmek istiyorsunuz. Ama mümkün olduğunca, iyi maçlardan sonra ve iyi bir ruh halindeyken durmaya çalışıyorum." diyen Aleksey, yenildikleri maçlardan sonra üzgün olduklarını ve konuşmak istememelerini gazeteciler tarafından anlayışla karşılanmasını bekliyor.

"Gazetecilerin size sorduğu en tuhaf soru neydi? Ya da sizi en çok rahatsız eden soru?" sualine de "Avrupa'ya taşınmakla ilgili. Cevaplayamadığım bir soru bu. Evet, istiyorum ama ne zaman bilmiyorum. Hepsi bu." derken Galatasaray'a gelerek de bu soruyu cevaplamış oluyor geç de olsa...

Kendisine saha dışındaki kişiliği açısından bir rol model sorulduğunda verdiği cevap dikkat çekici:

“Tek rol modelim Aleksey Batrakov.”

Genç futbolcu başkasının davranışlarını taklit etmek yerine sakin kalmaya ve kendi karakterini korumaya çalıştığını söylüyor.

Ödüllerinin ise büyük bölümünün babasının kuracağı müzeye gideceğini anlatıyor. Bunun kendisi açısından da faydalı olduğunu düşünüyor. Çünkü kazandığı ödüllere sürekli bakmanın rehavete yol açabileceğini düşünüyor.

"Belki de babamın müzesine gönderirim, böylece sürekli onlara bakmak zorunda kalmam ve gelişimimi durdurmam. Yoksa ödül orada olurdu ve ona bakıp 'Bu yılın en iyi futbolcusu, sorun yok' diye düşünürdüm. Bu yüzden yılda bir kez tatile geliyorum, sadece orada ne olduğunu görmek için."

Röportajda, Aleksandr Golovin'in kupa kazanana kadar CSKA'dan ayrılmayacağı sözlerinin hatırlatılıp, kendisinin de böyle bir hikayesi olup olmadığı merak edilince, Lokomotiv ile kupayı kaldırmak için can attığını ve uzun zamandır kupa bekleyen taraftarları memnun etmek için elimden gelen her şeyi yapacağını belirtiyor Lokomotiv'in genç kaptanı ve Avrupa'ya gitmekle ilgili soruların kendisini çok rahatsız ettiğini belirtiyor. Muhabirlerin ısrarla "Önce hangisi olacak: Avrupa'ya gidişiniz mi yoksa Lokomotiv'in şampiyonluğu mu?" sorusuna da "İnsanların bana seçim yapmamı istemesinden nefret ettiğim türden bir soru bu. Her şeyin nasıl sonuçlanacağını bilmiyorum." diyor.

Bu sezon Lokomtiv ile kupa kazanmayı hedefleyip hedeflemediği sorulduğunda da "Hedef koymazsanız, oynamanın ve gelişmenin ne anlamı var ki? Elbette kupayı ve şampiyonluğu kazanmak istiyorum. Lokomotiv için başka bir hedef olmamalı." diye kesin bir cevap veriyor.

Sıklıkla Matvey Kislyak ile karşılaştırılması hakkındaki görüşü merak edildiğinde ise "Bu rekabet sizin için devam ediyor, bizim için değil. Manşetlere taşınan bu haberleri siz yaratıyorsunuz. Bizi karşılaştırmak tamamen adil değil: farklı pozisyonlarda oynuyoruz. Matvey'nin gol oranı daha düşük çünkü daha aşağıda oynuyor. İki genç ve heyecan verici oyuncunun ortaya çıkmasından mutlu olmalıyız, bizi karşılaştırmamalıyız. Matvey'e başarılar dilerim." diye samimi bir cevap veriyor.

20 yaşındaki oyuncu, 21 gollük sezonun ardından bile kendisini yeterli görmüyor. Tam tersine, hedeflerini daha da yukarı taşıyor. "Çok daha iyileri var, bir sınır yok. Elli gol atmak istiyorum, hiç durmamaya çalışıyorum." Batrakov, Rusya Premier Ligi seviyesini aştığını düşünmediğini de özellikle vurguluyor. Ona göre hâlâ gelişmesi gereken birçok alan var ve kariyerinin bu aşamasında “artık daha üst seviyeye geçmeliyim” düşüncesine kapılmak doğru değil.

Ve laf yine dönüp dolaşıp Avrupa'ya transferine gelince: "Avrupa'da şansımı denemek istiyorum ama hayat farklı şekillerde ilerliyor. Igor Akinfeev bir noktada ayrılabilirdi ama kalmaya karar verdi. Herkes tekliflerden bahsediyor ama kim bilir, belki de hiç teklif gelmez. Lokomotiv benim yuva kulübüm ve onlara bir kupa ile teşekkür etmek istiyorum." diye yineliyor Lokomotiv'e bağlılığını...

Rusya'nın yasaklarının kalkıp Zenit ya da Krasnodar'ın Şampiyonlar Ligine gitme durumunda o takımlara transfer olma ihtimalinin olup olmadığı sorulduğunda Aleksey net bir cevap veriyor: "Bu ya Lokomtiv ile olur ya da farklı bir ligde başka bir takımla..."

Avrupa'da en sevdiği ligin İspanya La Liga olduğunu ve oynamak istediği takımın Barcelona olduğunu söyleyen Batrakov, Barca ile ilgili transfer söylentileri başladığında ne hissettiği sorusuna : "Eğer gerçeklerse, evet. İlk başta sahte olduklarını düşündüm, ama sonra 'Eğer doğruysa, elbette güzel olur' diye düşündüm." diyor. Ve menajerinin bir Suudi Arap kulübünün kendisine 120 milyon avro gibi bir teklif yapabileceğini belirtmiş olması ile alakalı soruya Aleksey "Böyle bir durumda transferi muhtemelen düşünürdüm. Aklınıza ne geleceğini bilmiyorum" şeklinde cevap veriyor...

Konu paradan açılınca "Sözleşmedeki rakamlara bakıyor musunuz, yoksa bu sizin için pek önemli değil mi?" diye merak eden muhabirlere "İmzaladığım şeye baktım. Rakamlar şu anda benim için pek önemli değil. Başka Rus kulüplerinden de teklifler aldım, ama şu anda bunların peşinde değilim; ben futbolun peşindeyim." diyerek geri dönüş yapıyor Batrakov.

Futbolculuğu kadar sosyal hayattaki giyim kuşamı ile de beğenilen Aleksey Batrakov, kıyafet konusunda takip ettiği belirli bir kişinin olmadığını, sosyal medyada insanların nasıl giyindiğine bakıp kendisi için tarz oluşturduğunu söylüyor. "Sizce en şık Rusya Premier Lig futbolcusu kim?" sorusuna da Tokha Miranchuk ve Sasha Chernikov diye cevap veriyor.

Röportaj esnasında üzerinde Travis marka spor ayakkabı, Burberry sweatshirt, Rooth tişört ve Avrupa'daki bir mağazadan aldığı kot pantolon olan Aleksey, ayakkabı tutkunu olduğunu, bir çok ayakkabısı olduğunu belirtiyor.

Moskova'da ayda 30.000 rubleyle geçinmenin zor olduğunu düşünüyor Batrakov ve geçinmenin satın alımlara bağlı olduğunu, kimi zaman 100 bin, kimi zaman 250 bin harcanabildiğini belirtmiş.

Ehliyetini de bir kaç ay önce aldığını ve trafik sıkışıklığı olmadığı zamanlarda Moskova'da otomatik bir araç kullanabildiğini belirtiyor.

Batrakov'un futboldan arta kalan zamanlarında bilgisayar oyunlarıyla ilgilendiği de biliniyor. Özellikle Counter-Strike oynuyor ve FACEIT'te 10. seviyede olduğunu, ELO puanının ise yaklaşık 2100-2250 arasında bulunduğunu söylüyor. Ancak profesyonel bir e-spor oyuncusu olabileceğini düşünmüyor. Geçmişte çok daha fazla oynadığını, bugün ise bunu daha çok arkadaşlarıyla birkaç saat vakit geçirmek için yaptığını belirtiyor.

FIFA konusunda ise kendisine daha fazla güveniyor. En sevdiği FIFA oyununun FIFA 20, favori kartının ise TOTS Griezmann olduğunu söylüyor.

Kendisinin de oyunda yer almasını isteyen Batrakov, 80'in üzerinde bir reyting almayı umuyor. Ancak mevcut durumda 69-70 civarında bir puanı hak ettiğini düşünüyor.

Kendi istatistiklerini değerlendirirken de oldukça temkinli davranıyor. Hızına 73, şutuna 80, pasına 75, driplingine 70 ve savunmasına 63 puan veriyor. Fiziksel özelliklerde ise esprili bir yaklaşım sergiliyor.

"Envanterinizdeki en pahalı ürün hangisi?" diye sorulunca "Son zamanlarda piyasada bir çöküş yaşandı. Ondan önce 35.000 rubleye bir M9 Ultraviyole bıçak aldım. Bunu satabileceğim bir şey olarak düşünüyorum. Tüm paranızı kaybettiğiniz bir alışveriş değil. İstediğim zaman satabilirim, bu yüzden biraz daha rahatım." diye cevaplıyor.

"Spor dizilerinde sürekli sporcular arasındaki kişisel ilişkiler gösteriliyor: Tartışıyorlar ve sahada birbirleriyle etkileşim kurmuyorlar. Profesyonel futbolda da böyle hikayeler yaşanıyor mu, yoksa hayal bile edilemez mi? "diye muhabirlerden gelen soruya Aleksey, böyle şeylerin olduğunu ama kişisel hayatınızı işinizden ayırmanız gerektiğini ve kendi kariyerinde böyle bir şey yaşamadığını açıklamış.

Meslektaşları tarafından iyi muamele görmenin kendisi için ne kadar önemli olduğu sorusuna "Herkesle iyi ilişkiler kurmaya çalışıyorum. Birinin yardıma ihtiyacı varsa, yardım etmeye çalışırım. Tıpkı normal bir insan gibi, yapmaya çalıştığım şey bu." diye cevap veriyor.

Röportajın sonlarına gelinirken kız arkadaşı ile nasıl tanıştığı sorulduğunda " O zamanlar Ira, bir sakatlıktan iyileşirken spor salonunda egzersiz yapıyordu. Onu sık sık görüyordum ve bir noktada ondan hoşlandım: yavaş yavaş konuşmaya başladık ve her şey yolunda gitti." derken " İlişkide olmak, bekar olmaktan daha mı rahat hissettiriyor?" sorusuna "İlişkiler sorumluluklar ve bir ölçüde disiplin getirir. Bu bana saha dışında da yardımcı oluyor: Evde sorumluluklarım olduğunu anlıyorum ve bu beni doğru yolda tutuyor. Bu şekilde kendimi rahat hissediyorum. Benim yaşımdaki bazı insanlar dışarı çıkmak istiyor ama ben artık bunu pek istemiyorum." diyor.

Yaşadığı hayatla ilgili oldukça saygın olduğu ve beğenildiği için futbolculara ne gibi tavsiyeleri olacağı merak edildiğinde "

"Kendin ol, hepsi bu. Başkasına uyum sağlama ya da başkası gibi davranma. Bir maske takma ve sadece kendin ol."

Peki bu kuraldan saptığında kendisini kim uyaracak sorusuna da "Kız arkadaşımdan tutun da aileme ve arkadaşlarıma kadar. Bu yüzden sevdiklerime minnettarım." diyerek röportajı sonlandırıyor Aleksey Batrakov.

Aleksey Batrakov'un Yükselişi: Tren Yolculuklarından Avrupa Hayaline

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Thu, 20 Aug 2026 20:38:40 +0300

Galatasaray, belki de son yıllarda hiç görmediğimiz bir şekilde "transfer susuzluğu" çektiği bir iki ayı geride bırakıp bugün Rusların genç yeteneği Aleksey Batrakov'u sözleşme imzalamak üzere İstanbul'a getirdi. Ukrayna savaşı nedeniyle Avrupa'dan Rusya'ya yaptırımlar uygulanınca Rus ekiplerini UEFA'nın turnuvalarında seyredemiyoruz, bu sebeple de Rus Liginde oynayan topçular hakkında pek bilgi sahibi olamıyoruz. Ama, ülkede bir futbolcunun adı transferde geçince, youtube açılıp bir kaç "skill" videosu izleyen herkes o oyuncu hakkında "ulema" oluyor da, videoseverleri bir kenara bırakıp, Rus ve Avrupa basınında Aleksey Batrakov hakkında yazılanları blog sayfalarında paylaşmak istedim çünkü futbolcu sadece saha içinde yaptıklarıyla değil saha dışındaki yaşamıyla, ailesi ile ilişkilerle, okul yaşantısıyla, gelecek hayalleriyle bir bütündür... O halde bakalım bizim genç topçu nasıl bir oyuncuymuş...

Öncelikle 24 Şubat 2025'te Championat sitesindeki röportajından öne çıkan başlıklara bir göz gezdirelim hep birlikte.

Kış tatilini Maldivler yerine Milano'da geçirme tercihini sorarak başlamış muhabir ve Batrakov da İtalya'yı, özellikle de Milano'yu, yemeklerini, kültürünü çok sevdiğinden dolayı böyle bir seçim yaptığından bahsetmiş. Hazır Milano'ya gittiğinde de çocukluk aşkı Milan'ın San Siro'da şampiyonlar ligi maçını da seyretmiş. Milano'da başka ne yaptın diye sorulduğunda da :

"Javier Zanetti'nin restoranına gittim. Arkadaşlarımla, kendisini görme umuduyla oraya gittik; çünkü sık sık oraya geliyormuş. Bize ertesi gün geleceği söylendi. Ben de onunla fotoğraf çektirmek ve kaptanlık pazubandını satın almak istiyordum. Ayrıca onun kramponları da sergileniyor ama onları satın alamıyorsun. Pazubantlarını ve flamalarını ise satın alabiliyorsun. Çok heyecanlanmıştım; hem bir şeyler satın almak hem de onunla şahsen tanışmak istiyordum. Ertesi gün geleceğimiz konusunda anlaşmıştık." diye cevaplıyor Aleksey ama sonra garsonların Zanetti'nin gelmeyeceğini söylediklerini de hayal kırıklığı içinde belirtiyor.

San Siro dışında çocuklukta "kalbine giren" ilk takım olan Manchester United'ın stadı Old Trafford'u da gezmek istediğini belirtirken, Rooney gibi kızıl olmasından dolayı da kedisine Rooney adını vermiş. Çocukluğunda sevdiği bir başka takım olan Barcelona'nın Nou Camp stadına da gitmiş ama stadyum yapım aşamasında olduğu için sadece dışarıdan bakıp, Barcastore'dan çimler satın almış.

Röportajın devamında çocukluğunda okul ve antrenman sürecini nasıl yürüttüğü sorulduğunda şöyle diyor Aleksey:

"Bütün o dönem çok hızlı geçti. Bazı antrenmanları okul nedeniyle kaçırmak zorunda kalıyordum; bazen de tam tersine okula hiç gitmiyordum. Çoğu zaman annemle derslerden hemen sonra eve koşuyor, hızlıca yemek yiyor, trene atlıyor ve Moskova'ya yaklaşık iki saat gidiyorduk. Sonra bir 30-40 dakika da metroyla yolculuk yapıyorduk. Bütün bunları bir buçuk saatlik antrenman için yapıyorduk ve ardından aynı şekilde eve dönüyorduk. Ödevlerimi çoğu zaman doğrudan trende yapıyordum. İlginçti ama zordu. Hatta trenlerde zaman zaman korktuğum bile oluyordu."

Neden korktuğunu da dönüş treninin işçi treni olduğu ve insanların işten dönerken kalabalık olduklarını ve ezilecek olmaktan çekindiğini belirtmiş, hatta bir keresinde botu vagonla platform arasına bile sıkışmış.

Abisi ile şakalaşırken düşüp, alnının kapı pervazına çarpmasından dolayı kafasında iz kaldığını belirtirken, aile ilişkilerinde küçük kardeşlere gösterilen ilgiden de bahsetmiş.

Batrakov'un yükselişinde son dönemde Lokomotiv'de oluşan kadro değişiminin önemli bir payı bulunuyor. Anton Miranchuk ve Maksim Gluşenkov gibi önemli oyuncuların takımdan ayrılması, genç futbolcu için daha fazla forma şansı anlamına gelmiş ve Batrakov da bunun farkında ama röportajda kendisine verilen fırsatların bu kadar fazla olmasını beklemediğini söylüyor.

Röportajda belirttiğine göre asıl değişim özgüven konusunda yaşanmış. A takıma ilk çıktığı dönemde antrenmanlarda birçok şeyi fazla düşündüğünü belirten Batrakov, zamanla rahatladığını ve teknik direktörünün güveninin kendisine büyük katkı sağladığını ifade ediyor.

Şöhreti nasıl karşıladığı sorusuna ise :"Çok daha fazla röportaj yapılıyor ve benimle fotoğraf çektirmek isteyenler oluyor. Ama beni çok daha fazla tanımaya başladıklarını söyleyemem. Rusya'da halka açık bazı yerlerde beni sadece bir kez, bir restoranda garson tanıdı. Bana indirim yapacağını düşünmüştüm ama yapmadı. "diyor da Türkiye'de futbolculara verilen önemi yaşayarak görecek, cebini cüzdanına pek atmayacaktır.

İlgi görmek konusunda ise herkesin forma istediğini ama bunu reddetmek zorunda kaldığını belirtip, insanların kendisiyle çıkar için iletişim kurmak istemesini de popülerliğin dezavantajı olduğunu belirtmiş.

Muhabirin "Yıldız hastalığına nasıl kapılmıyorsun?" sorusuna da

"Çevrem sayesinde: ailem, yakınlarım. Annem ve babam beni iyi yetiştirdi. Aynı kişi olarak kalmaya çalışıyorum, kendimi kontrol ediyorum ve kendimi fazla kaptırmamaya dikkat ediyorum. Nasıl futbol oynuyorsam yine öyle oynuyorum." diyerek cevap vermiş Aleksey ve kazandığı paralarla daha rahat alışveriş yaptığını, hatta gereksiz şeyler bile aldığını belirtirken, maaşı arttığında da ailesini Maldivlere tatile yollamış.

Söz aileden açılmışken, babasının kendisine verdiği öğüdü hep aklında tutuyor: "Kötü şeylere takılıp kalma. Karanlık dönemin ardından her zaman aydınlık gelir."

2017den beri yani yedi yıldır yatılı okulda kaldığı için ilk zamanlar kendi evinde kalmanın zevkli olduğundan bahseden Aleksey, zamanla temizlik işinin can sıktığından dem vurmuş.

Futbol sahası ile saha dışındaki Aleksey'lerin çok farklı olduğu tespitine " Evet, daha sakin davranabilmek için kendim üzerinde çalışıyorum ama futbol duygularla oynanan bir oyun ve bazen onları kontrol etmek zor. Genç takımda takım arkadaşlarıma fazla yükleniyordum. Bazen bundan utanıyordum. Kaptan ve lider olarak herkese sürekli bir şeyler söylüyordum; sonra soyunma odasında bunun dozunu kaçırdığımı anlıyordum. Özür diliyordum." diye cevap vermiş genç futbolcu.

İnsanlarda samimiyetsizlik ve kibir duygularından nefret ettiğini de eklemiş kendisini en çok sinir eden durumların neler olduğu sorusuna.

Batrakov çocukluk döneminde fiziksel olarak yaşıtlarının gerisinde kalıyormuş ve genç takıma kadar birçok oyuncudan yaklaşık bir kafa boy daha kısaymış ama ona göre bu durum dezavantajdan çok futbol zekâsının gelişmesine yardımcı olmuş. Fiziksel olarak rakipleriyle mücadele edebilmek için daha hızlı düşünmek, karar vermek ve pozisyonu önceden okumak zorunda kalmış ve bugün sahayı çok iyi görmesi ve hızlı karar vermesi, belki de bu dönemin bir sonucu. Üstelik Batrakov hâlâ büyümeye devam ediyor. Bir yıl içerisinde boyunun 168 santimetreden 172 santimetreye çıktığını esprili bir şekilde anlatıyor.

Aleksey, Akademide birkaç maç üst üste yedek kaldığı zaman rekabetin aslında doğru bir şey olduğunu anladığını, antrenmanlarda öyle ekstra çalışmaya başlayıp bir gece aşırı yüklenmeden baldırının kasıldığını söylüyor.

"Uzaktan kumandayla yönetiliyormuş gibi görünen duran toplarının sırrı ne?" diye gelen soruya da hiçbir sırrının olmadığı, sadece antrenmandan sonra ekstra çalışma yaptığını dile getirmiş.

Genç futbolcunun oyun anlayışında birçok büyük yıldızın etkisi bulunuyor. Toni Kroos'un topa vuruş tekniğini izlediğini kabul etse de kendisini daha çok Luka Modrić'e yakın görüyor.

Özellikle Modrić'in dış ayakla yaptığı trivela paslar Batrakov'un dikkatini çekiyor. Kendisinin de bunu sürekli denediğini ancak Hırvat yıldızın yaptığı kadar başarılı olamadığını söylüyor.

Röportajın devamında Rusya Milli Takımı ve Lokomotiv Moskova'dan konu açılıyor. Batrakov'un kariyerindeki önemli dönüm noktalarından biri de Rusya Millî Takımı formasını giymesi olmuş.

Millî takımda daha deneyimli ve farklı liglerde oynayan futbolcularla aynı sahayı paylaşmanın kendisine çok şey kattığını belirten Batrakov, özellikle Aleksandr Golovin'in oyun hızından etkilendiğini ifade ediyor.

Valeri Karpin'in antrenman yaklaşımı da genç oyuncunun hoşuna gitmiş. Özellikle top kaybedildikten sonra hemen geri kazanmak için mücadele edilmesini isteyen Karpin'in bu yaklaşımını beğendiğini söylüyor. Galatasaray'da Okan Buruk'un sistemine de bundan dolayı uyum sağlayacağını tahmin ediyorum Aleksey'in.

Karpin'in genç oyuncuyla ilk karşılaşmalarından birinde yaptığı esprili yorum da Batrakov'un aklında kalmış. Karpin, onun fiziksel yapısına gönderme yaparak biraz daha spor salonuna gitmesi gerektiğini söylemiş.

Röportajın yapıldığı 2025 Şubat ayında Batrakov'un geleceğiyle ilgili en çok merak edilen konulardan biri Avrupa'ya transfer ihtimali. Genç futbolcu için Avrupa'da oynamak açıkça bir hayal. Ancak bunun gerçekleşmesi için belirlediği kesin bir yaş olmadığını söylüyor. Hatta bu konu hakkında fazla düşünmemeye çalışıyor zira Avrupa'ya transfer düşüncesinin kendi mevcut performansına ve gelişimine zarar verebileceğini düşünüyor.

Şimdilik hedefi çok daha basit: Sahadaki anın değerini bilmek ve gelişmeye devam etmek...

Batrakov'un röportajdaki en dikkat çekici cevaplarından biri ise futbol dışındaki hayalleriyle ilgili.

“En büyük hayalin nedir?” sorusuna verdiği cevapta ilk olarak anne ve babasının sağlıklı olmasını dile getiriyor. Yaklaşık beş yıl içinde bir aile kurmayı da kişisel hedefleri arasında sayıyor ki bir yıl sonra 16 Haziran 2026'da Irina Podshibyakina ile evlendi Aleksey...

Ve röportaj biterken, kısa soru cevap bölümünde aşağıdaki cevapları vermiş genç oyuncu:

— En sevdiğin kelime?

— Aile.

— Nefret ettiğin kelime?

— Bağımlılık.

— Neden “bağımlılık”?

— Bu bir hızlı soru-cevap bölümü. (Gülüyor.)

— En sevdiğin ses?

— Okyanusun sesi ve anne babamın gülüşü.

— Nefret ettiğin ses?

— Sivrisinek vızıltısı.

— Güç aldığın yer?

— Ailemle birlikte ev.

Galatasaray:2-2:Çorum FK

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Sat, 15 Aug 2026 16:19:24 +0300

"500 milyon euro transfer bütçemiz var" iddiası...

"Bruno Fernandez ve Camavinga'yı transfer edeceğiz" demeçleri...

Mauro Icardi ile kuru bir instagram yazısı ile vedalaşılması...

Hazırlık maçlarında alınan mağlubiyetler...

Sebahattin Şirin'in taraftarı bölen sözleri...

Sosyal medyada "Yönetim istifa" tagleri...

Bir çok oyuncu ile yolların ayrılıp sadece Lesley Ugochukwu'nun transfer edilmesi...

Dört sene üst üste şampiyon olmuş bir takım beşinci şampiyonluk yolunda sezonun ilk maçına çıkarken böyle bir ortamda lige başlar mı? Evet, burası Türkiye ve takım Galatasaray ise, başlar ve başladı da...

Geçen sene şampiyonluğun garantilendiği Antalyaspor maçına başlayan kadronun aynısı vardı sahada, tek fark İlkay'ın yerine Sara oynuyordu cuma gecesi... Kalede Uğurcan, bekler Sallai ve Jakobs, stoperler Sanchez ve Abdülkerim, orta saha Torreira ve Sara, gol yollarında Barış, Yunus, Sane ve Osimhen... İlk on bir aynıydı ama geçen yıl maçı kazandırmak için sonradan girenler Icardi, Lang, Kaan, Lemina ve Eren iken dün gece Eren, Lemina ve Kaan'dan farklı olarak Kazımcan ve İlkay vardı... "Transfersevici" hiç olmadım da en azından gidenlerin yeri dolmalıydı, dolmadı maalesef... Lige yeni çıkmış Çorum FK belki küçümsendi, oyuncu transfer ederken karşı tarafın elini zayıflatmak için bir hafta, belki de ligin bir başka yeni takımı Erzurum da ikinci hafta rakip olacağı göz önüne alınıp iki hafta transfer sarkıtıldı ama evdeki hesap çarşıya uymayınca, Çorum karşısında iki puan kaybedilince bu hafta transfer yapılacak da umarım lig sonunda bu iki puanı aramayız...

Girizgahta da bahsettiğim "kaotik" ortamdan çıkmak için Okan hocanın da dediği gibi alınacak bir galibiyet "kara bulutları" yok edecekti. Hazırlık maçlarındaki ruhsuz oyundan da farklı olarak maça iyi başladı Galatasaray. Topçular da hırslıydı, daha ikinci dakikada Barış, dördüncü dakikada Yunus tribünlere "haydi kalkın, tezahürat yapın" diye gaza getiriyordu. İlk atak Yunus'un düşürülmesi sonrası kazanılan serbest atışta Sara'nın barajı dövmesi ile oldu. Sonra kornerden Osimhen vurdu, Torreira'nın boyu kısa kaldı gol dokunuşu için. İki dakika sonra Barış'ın ortasında Osi'nin kafası az farkla auta gidiyordu. 24te Osimhen ceza sahası dışından denedi maçın adamı Felipe iki hamlede uzaklaştırdı ve devamında Galatasaray'ın golü geldi Sara'nın ortasında Yunus'un kafası ile ama "yan hakem" ofsayt bayrağı kaldırıyordu. Üç dakika sonra Galatasaray ani atakla geldi, Sane getirdi topu da pas yerine şutu denedi, güçsüz vurdu, kaleci zorlanmadı. Ev sahibi gol arıyordu, rakibi kendi sahasına hapsetmişti ve ilk devrenin en etkili pozisyonunda Barış Osimhen'e altı pasta verdi, onun vuruşunda savunma son anda ayağını koydu. Kalan dakikalarda Sara ve Sane'nin de denemeleri vardı da skor tabelası değişmedi.

Galatasaray'ın eski oyuncusu Uğur Uçar'ın çalıştırdığı Çorum FK'nin ise birinci kırk beş dakikada ikisi auta giden biri de ofsayt olan üç pozisyonu vardı...

15 dakikalık (ki normalde bu süre hep uzar, yeni kurallar ile birlikte hakem süreye dikkat etti) aranın ardından Galatasaray maça neredeyse golle başlayacaktı, Yunus'un ortasında "bomboş" havaya sıçrayan Osimhen'in kafa vuruşunu Felipe engelliyordu. Galatasaray yine baskılıydı, gol istiyordu ve 52'de Torreira'nın Hagivari savunma arkası pasında Osimhen uzun bacaklarıyla kaleciden evvel topa dokundu ve boş kaleye çaprazdan plase ile topu yolladı. Bu gol sadece maçın değil aynı zamanda 2026-2027 sezonunun da ilk golüydü. Sami Yen'de Galatasaray adına böyle bir tarih yazılırken, 5 dakika sonra Çorum FK adına da Alexandros Kyziridis ile başka bir tarih yazılıyordu: Yunan oyuncu kırmızı-siyahlı takımın tarihindeki ilk Süper Lig golünü atıyordu ceza sahası dışından... Yenilen golün şaşkınlığını üzerinden atamamış olacak ki Sanchez, iki dakika sonra yaptığı hata ile Uğurcan ikinci kez topu ağlarından çıkarıyordu...

Ve beklenen oluyor, tribünlerde "Yönetim İstifa" sesleri... Protesto haktır, protesto edilebilir, tepki konulabilir de maçın bitimine 30 dakika kala bu olmaz... Ama kime anlatırsın ki? Hagi yuhlanmış, Fatih Terim yuhlanmış, Muslera yuhlanmış vakti zamanında, şimdi mi duracaklar... Oraya protesto için gelenlerin eline fırsat geçmiş, geri dururlar mı: "Yönetim İstifa" diye gırtlak patlatırcasına bağırırlar...

Neyse ki topçular aldırmadılar, beraberlik aradılar, 63te Sane'nin ve ardından Abdülkerim'in şutlarında Felipe yine gole geçit vermedi. Elde hucüm oyuncusu olmayınca Eren ve Lemina girdi, saha içinde değişiklik yaptı Okan Buruk, 70te de Alexandros Kyziridis kırmızı görünce rakip biraz daha kapandı. 77de Sane'nin ceza sahası dışından şutunda sahnede yine bildik kişi vardı, kaleci Felipe ama 81de Yunus'un ortasında Osimhen'in kafası kale ağları yerine tribünleri sınırlayan ağlara gitti. Torreira ile Abdülkerim'in yerine İlkay ve Kazımcan girdi, oyun iyice Çorum ceza sahasına yığıldı, Yunus vurdu, Eren vurdu hep Felipe çıkardı da Sara'nın kornerinde Osimhen kafayla eşitliği sağlıyordu.

Yeni kuralları uygulamakta çok katı davranan, daha topçu taç çizgisine yeni gitmişken saymaya başlayan, gerçekten sakat olduğu için yerde yatan Berat'ı kenara alıp 1 dakika bekleten Batuhan Kolak, maç sonu uzatmalarında o kadar "kararlı" olamadı zira Smolcic'in tedavisi için sadece 5 dakika zaman geçmesine rağmen maç sonu 7 dakika uzatma gösteriyordu. O dakikalarda da Galatasaray Yunus'la Sara ile Kazımcan ile kaleyi "bombaladı" da üç puanı getirecek, "kara bulutları" dağıtacak golü bulamadı...

"İlk elin günahı yoktur" derler, bazen gereksiz hayallere dalarsın bir tokat seni kendine getirir, Galatasaray da bunu her sezon yaşıyor, Süper Kupada farklı Beşiktaş mağlubiyeti, geçen sene arası Süper Kupada Fener yenilgisi... Ligin ilk haftasında iç sahada kaybedilen iki puan da başta yönetim olmak üzere teknik heyet ve topçular için ikaz olacaktır. Dursun Özbek bu hafta yeni bir transferle foto verecek, Kemerburgaz'da da Erzurum maçı ciddi bir şekilde ele alınıp hazırlık yapılacaktır.

"Haydi bastır Galatasaray

En büyüksün Galatasaray

Yönetim, futbolcu, taraftar

Şampiyonsun Galatasaray"

bestesindeki üçüncü etken taraftarın da eğer beşinci şampiyonluk arzu ediliyorsa üzerine düşeni yapması gerekiyor... Geçen yıl hiç şüphesiz taraftarın şampiyonlukta etkisi yadsınamazdı, her türlü provokasyona "kulak tıkayıp" en zor zamanda takıma sahip çıktılar ve mayısta şampiyonluk kutladılar. Bu sene de sosyal medyadaki "transfersevicilerin" negatif havasını, "Fenerbahçeyi şampiyon yapacaklar" safsatalarını, Sebahattin Şirin'in söylemlerini bir kenara bırakıp, Galatasaray için kenetlenmesi gerekiyor.

Çünkü başka Galatasaray yok...

Stat: RAMS Park

Tarih:14/08/2026

Hakemler: Batuhan Kolak, Furkan Ürün, Suat Güz VAR: Fedayi San

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai, Davinson Sanchez (Mario Lemina dk. 71), Abdülkerim Bardakcı (Kazımcan Karataş dk. 84), Ismail Jakobs (Eren Elmalı dk. 71), Lucas Torreira (İlkay Gündoğan dk. 84), Gabriel Sara, Leroy Sane (Kaan Ayhan dk. 90), Yunus Akgün, Barış Alper Yılmaz, Victor Osimhen

Yedekler: Jankat Yılmaz, Lesley Ugochukwu, Renato Nhaga, Wilfried Singo, Arda Ünyay

Teknik Direktör: Okan Buruk

Çorum FK: Marcos Felipe, Gökhan Sazdağı, Alexandre Penetra, Hrvoje Smolcic (Arda Hilmi Şengül dk. 76), Sebastian Borza, Berat Özdemir, Serdar Gürler (Mame Thiam dk. 68), Fredy (Ahmet Ildız dk. 76), Markus Karlsbakk (Mohamed Diomande dk. 54), Alexandros Kyziridis, Jesus Ramirez

Yedekler: Erhan Erentürk, Serdar Saatçı, Emircan Gürlük, Hüseyin Bulut, Kenan Fakılı, Hasan Sayyid

Teknik Direktör: Uğur Uçar

Goller: Victor Osimhen (dk. 53 ve 90) (Galatasaray), Alexandros Kyziridis (dk. 59), Jesus Ramirez (dk. 61) (Çorum FK)

Kırmızı kart: Alexandros Kyziridis (dk. 70) (Çorum FK)

Sarı kart: Yunus Akgün (Galatasaray)

FIFA Arjantin'i Mi Destekliyor?

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Tue, 21 Jul 2026 10:56:47 +0300

2026 Dünya Kupası saha içinden çok saha dışı olaylarla anılacak bir turnuva olarak tarihin sayfalarında yer edindi. ABD'nin Miami'de 11 saat sorguladıktan sonra Somalili hakem Omar Artan'a vize vermemesi; İran ulusal takımından 15 kişiye vize verilmemesi nedeniyle İranlılar Meksika'da kamp yapıp maçlar için günübirlik Amerika'ya girip çıkması; Irak'lı oyuncu Hussein Chicago Havalimanında 7 saat sorgulanması ve takımın fotoğrafçısının ülkeye alınmaması; Senegal ve Özbekistan kafilelerinin polis köpekleriyle aranması ilk akla gelen "tuhaflıklardı"... Bu gariplikler içinde turnuva başlarken, birdenbire "FIFA Arjantin'i destekliyor" diye bir söylenti ortaya atıldı ve sosyal medyanın da "üflemesiyle" bu alev ateşe döndü, yaktı kül etti ortalığı. Nedeni, nasılı bilinmez de sadece dört sene evvel herkesin Messici olduğu bir zaman diliminden Messi "haterlığına" bir geçiş yaşandı. Başarılı olan sevilmez diye psikolojik bir yargı vardır, Messi'nin turnuvaya olağanüstü bir giriş yapıp önce Cezayir maçında hattrick yapması, ardından Avusturya karşısında penaltı kaçırmasına rağmen iki gol atması ve grubun son maçında Ürdün'ü de boş geçmemesi sonrası Arjantinlilerin ki buna takım arkadaşları da dahil bağlılıkları kat be kat artarken sosyal medyada "Messi antpatisi" daha da pompalandı. Neymiş, Cezayir maçında pozisyon gereği rakibinin arkasından koşarken bileğine bastığı için kırmızı kart görmeliymiş de görmemiş... Saha içinde hakemin hatasını "FIFA Arjantin'i kolluyor" a götürmek müthiş derece komplo teorisi değil mi? Folarin Bolagun'un Bosna Hersek maçında kırmızı kart görmesi sonrası ceza almayıp Belçika karşısında sahaya çıkmasına ne demeli? FIFA Amerika'yı mı kolluyor? Ya da yeni kural gereği ağzını kapatıp konuştuğu için Paraguaylı Almiron ve Ekvatorlu Hincapie kırmızı kart görürken, final maçında Cucurella'nın "görmemekten gelinmesi" sonrası "FIFA İspanya'yı şampiyon mu yaptı" diyelim?

Komplo teorileri sosyal medyada "fena satar" etkileşim aldırmanın en iyi yoludur da zaten gittikçe dibe çöken futbolun da yok edilmesi için bir başka etkendir maalesef. Messi üzerinden gidersek, Lionel 39 yaşında olmasına rağmen takımının Yeşil Burun Adaları ve Mısır karşısında zorlanmasına rağmen attığı goller ve sergilediği liderlik ile turnuvada ilerlemesine katkı sunarken sonraki İsviçre ve tarihi İngiltere maçında gol sevinci yaşamamasına rağmen yaptığı asistlerle de galibiyette pay sahibiydi. Günün sonunda 39 yaşında takımına liderlik yapan, 8 gol atmış, 4 asist yapan bir Messi turnuvanın altın topunu alamıyor ama 0 gol 0 asist ile oynayan Rodri turnuvanın en iyi oyuncusu seçiliyor. Altın Top kazanma kriterleri nelerdir:

-Bireysel Performans

-Maçlara Etki

-İstikrar

-Oyun Üzerindeki Etkisi

-Takımın Başarısı

Bunların hangisinde Messi, Rodri'nin gerisinde? İspanya şampiyon oldu, Messi takımını şampiyon yapamadı diyebilirsiniz de Rusya'daki Dünya Kupasında Fransa sevinirken takımını finale taşıyan Luka Modriç turnuvanın en iyi topçusu olmamış mıydı? Ya da geçmişin tozlu raflarını aralarsak 74te Cruyff, 90'da Schillachi, 98'de "gerçek" Ronaldo, 2002 de Oliver Kahn, 2006 Zidane, 2010 Forlan, 2014 Messi şampiyon olmadıkları halde Altın Top aldılar. Hatta o sene Messi finali Almanya'ya kaybedip, sadece 4 gol atıp 1 asist yaptığı için bu ödülü aldı. Demek ki o yıllarda "Messi düşmanlığı" yoktu, ya da sosyal medya bu kadar etkili değildi...

İleri uçtan bir diğer uca geçersek, kaleci Emiliano Martinez sadece final maçında 11 kurtarış yapıp, toplamda 20 kurtarış yaparken kalesine top gelmeyen Simon ise turnuva boyunca 10 kurtarış yaptığı halde kupanın altın eldiveni seçildi. Sadece 1 gol yemiş olmak ve 7 maçta kalesini gole kapamayı kimse göz ardı edemez de buradaki kriteri de tartışmaya açmak lazım değil mi? Kaleciyi iyi yapan kurtarış yapmak mı yoksa gol yememek mi? Zira gol yememek savunma ile birlikte yapılan bir eylemdir...

Neyse, konumuz FIFA'nın Arjantin'i destekliyor teorisi olunca, maçın hakemi Slavko Vinçiç'in seçilmesi de zaten başlı başına bu komployu çürütüyor zira Avrıpalı bir ülke ile Güney Amerikali bir ülkenin finalini sanki başka kıta kalmamış gibi Avrupalı bir hakemin yönetmesi yetmezmiş gibi, Sloven hakemin daha önce yönettiği bir Arjantin maçında da tangocular Suudi Arabistan'a kaybetmişti. Tam ters taraftan bakarsak da Vincic daha önce İspanya'nın 2024 Avrupa Şampiyonasında Fransa'ya karşı 2-1 kazandığı yarı final maçını yönetmiş...

İstanbul'daki Galatasaray-Fenerbahçe maçından da bildiğimiz Vinçiç zorlu ve stresli maçlarda sık sık düdük çalıp, oyunu elinde tutmayı sever, finalde de öyle yaptı, bir yandan da o da "FIFA Arjantin'i Destekliyor" algısını bilinçaltına atmış olacak ki, tarafsız olmak adına çok uğraştı ve Cucurella'ya verilmeyen kırmızı kart, Enzo'ya verilen ilk sarı kart gibi bariz örneklerde görüldüğü gibi maçın kaderine de etki etti bir nebze. Bunları yazarken de İspanya'nın final galibiyetine gölge düşürmek istemem, güçleri ve oyun anlayışları Arjantin'den çok daha üstün olduğu için finali "analarının ak sütü" gibi hak ederek kazandılar...

Son söz, FIFA Arjantin'i destekleseydi şimdi Madrid'de değil Buenos Aires'te üstü açık otobüsle Messi ve arkadaşları kutlama yapıyor olurdu, Messi hak ettiği halde alamadığı Altın Top ile poz veriyor, Emiliano Martinez de Altın Eldiveni bir kez daha göbek bölgesi cıvarında tutup poz veriyordu...

İspanya:1-0:Arjantin

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Mon, 20 Jul 2026 15:31:53 +0300

"İspanya daha iyiydi, gerçek bu."

Maç sonu göz yaşları içindeki Arjantin teknik direktörü Scaloni'nin cümlesi aslında Dünya Kupası final maçının özetiydi. Sadece tek gol yiyerek finale kadar gelen bir takım doğal olarak da maçın favorisiydi de gönlümüz futbol efsanesi Lionel Messi'nin bir kupa daha kazanarak emeklilik kariyerine adım atmasından yanaydı...

Olmadı... Cruyff'un Total Futbolun tohumlarını atarak başlattığı ve sonrasında Pep ile zirveye çıkan Barcelona'nın "tiki-taka"sını genlerine işleten İspanya uzun yıllar dünya futbolunun zirvesinden uzak kalmasına rağmen son yıllarda "yenilmez" bir takım olunca, 2024 Avrupa Şampiyonluğu sonrası 2026'da Dünya Şampiyonu oldu.

Dedik ya kalbimizde Arjantin, üstümüzde mavi-beyazlı forma ama aklımızda da İspanya vardı maç öncesi. Oyun da hiç sürprize yer vermedi, "Boğalar" topa hakim oldu, istediği gibi meşin yuvarlağı dolaştırdı, Tangocular da sadece oradan oraya koşup, savunma yaptılar. Hepsinin gözü Messi'nin üstündeydi, bir "sihir yapar" mı beklentisi vardı ama onu da çok iyi "hapsetti" kırmızı formalılar ki ilk devre bir ya da iki kez topla buluştu, buluşmadı.

İspanyolların oyununa saha içinde karşılık veremeyince Arjantinliler, biraz da "tatlı sert" yaptılar, korkutmak istediler rakiplerini de sahada Avrupalı hakem vardı, İngiltere-Arjantin maçını yöneten Amerikalı İsmail ElFahd gibi sertliklere müsaade etmedi, "zırt pırt" düdük çalınca Güney Amerikalıların B planı da işe yaramadı. Türkiye'de de Galatasaray-Fenerbahçe derbisini de yönetmiş ve "beraberlik" için elinden geleni yapmış olan Sloven hakem Slavko Vinçiç yine "suya sabuna dokunmadan" maç yönetti. Lakin, kritik anlarda kritik hatalarla da maça damga vurdu. Özellikle Enzo'nun ilk sarı kartında Arjantinli oyuncunun düşürülmesine faul çalmayıp itiraza sarı kart göstermesi Tangocuların eksik kalmasının başlangıcıydı...

Messi'nin bebekliğinde kutsadığı Yamal'ın etkisiz olduğu maçta, İspanya adına Rodri en göze çarpan oyuncu olurken, karşı tarafta ise İspanyanın onbir isabetli şutunda kalesini gole kapayan Emiliano Martinez kupayı alsalardı maçın adamı olacaktı hiç şüphesiz.

Uzatma dakikalarına girerken Enzo'nun oyundan atılması ile bir kişi eksik kalan Arjantin yarım saati gol yemeden kaderini dört sene evvelki finalde olduğu gibi Martinez'in eldivenlerine teslim etmek isterken, ilk onbeş dakika bunu başardı ama sonrasında Feran Torres'in golüne engel olamadı...

Geriye düşen Arjantin "ya herrü ya merrü" diyerek maç boyu ilk defa İspanya kalesinde baskı kurdu ve o anlarda beraberliğe çok da yaklaştı, özellikle Simeone'nin altı pastan auta yolladığı top var ki, babası Diego oğlunun kulaklarını fena çekecektir ilk görüştüklerinde. Futbolun ilahları da yanında değildi Messi ve arkadaşlarının zira Simeone'nin şutunda top Nico Williams'ın elini az farkla teğet geçiyordu, Avrupalı hakemlerin çok sevdiği penaltı kararlarından biri olması an meselesiydi ve Vincic yine maçı berabere bağlacakatı...

Maç sonu ise sahada "samimi" hareketler vardı Arjantin tarafında. Dünya Kupası finali oynamışsın, "öyle ya da böyle kaybetmişsin". bir ulusun hayalleri yıkılmış ve "yapmacıktan" sırıtıp tebrik etmek yerine insanın yaratılışına özgü kaybetmenin hayal kırıklığı, öfkesi, kızgınlığı yorgunlukla yoğrulunca kendilerine laf atan İspanyolları "fena patakladı" Parades ve arkadaşları... "Sahalarda görmek istemediğimiz hareketler" demek kolay da bir maç öncesi "Malvinas Arjantinindir" pankartı açan bir ulusun çocukları için futbol sadece futbol demek o kadar da kolay olmuyor.

Lionel Messi ikinci bir Dünya Kupası ile kramponlarını asmak çok isterdi, olmadı ama hakemin son düdüğü ile öyle bir bakış attı ki, dört sene sonra bu kupayı İspanyolların elinden kendi evlerinde almaya niyet eder gibiydi... Bakalım zaman bize ne gösterecek...

Stat: New Jersey

Hakemler: Slavko Vincic, Tomaz Klancnik, Andraz Kovacic (Slovenya)

İspanya: Unai Simon, Porro, Cubarsi, Laporte (Dk. 99 Garcia), Cucurella, Rodri (Dk. 99 Zubimendi), Fabian Ruiz (Dk. 62 Pedri), Yamal, Olmo (Dk. 75 Merino), Baena (Dk. 75 Williams), Oyarzabal (Dk. 62 Ferran Torres)

Arjantin: Emiliano Martinez, Montiel (Dk. 58 Molina), Romero (Dk. 70 Medina), Lisandro Martinez (Dk. 44 Otamendi), Tagliafico, De Paul (Dk. 70 Simeone), Enzo Fernandez, Mac Allister, Nico Gonzalez (Dk. 46 Paredes), Julian Alvarez (Dk. 102 Senesi), Messi

Gol: Dk. 106 Ferran Torres (İspanya)

Kırmızı kart: Dk. 90+3 Enzo Fernandez (Arjantin)

Sarı kartlar: Dk. 41 Lisandro Martinez, Dk. 52 Parades, Dk. 90+2 Romero, Dk. 111 Mc Allister (Arjantin)

İngiltere:1-2:Arjantin

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Sat, 18 Jul 2026 18:10:02 +0300

¡Coronados de gloria vivamos

O juremos con gloria morir!

¡O juremos con gloria morir!

diye gözlerini kapamış, boğazlarında sinirler şişmiş, gırtlakları patlarcasına haykırıyordu mavi siyah forma içindeki Arjantinliler orta sahanın yarım çemberinin içinde. Yalnız da değillerdi, Atalanta Stadının 73 bin kapasitesinin yarıdan fazlasını ele geçirmiş olan vatandaşları da gün boyu sokaklarda coşmuş, bekledikleri anın gelmesiyle hazzın doruğuna ulaşmışlardı...

"Zaferle taçlandırılmış olarak yaşayalım

Ya da ölmeye şerefle yemin edelim!" diyen adamlar futbolun sadece futbol olduğunu mu düşünecekti? 82 senesindeki kendi deyimleriyle Malvinas adaları (Falkland) için İngilizlerle verilen savaşı bir kenara mı atacaklardı? Maradona 86'da Azteca stadında Kraliçenin evlatlarına "Siz bizim adamızı çalarsanız, biz de sizin icat ettiğiniz oyunu çalarız" dercesine herkesin bildiği o meşhur Tanrının Eli golü atmış, ama daha da ötesi bu oyunu en iyi Arjantinliler oynarı tasdik eden unutulmaz bir gol daha yollarken Shilton'ın kalesine Malvinas şehitlerinin ruhları şad oluyordu.

40 sene evvel Buenos Aires'in gecekondu mahallesinden çıkan "ufak tefek" Diego'nun liderlik ettiği Arjantinliler İngilizleri "perişan ederken", şimdi de La Selleccion'ın başında başka bir "ufaklık" vardı: Lionel Andres Messi. Onun hikayesi Diego'dan biraz farklıydı aslında, Rosario'da doğmuş ve Arjantinlilere özgü "pislikleri" öğrenmeden çocuk yaşta memleketinden ayrılmıştı da geri döndüğünde "ukala üst mahalleye" karşı "aşağı mahallenin" tek umudu olmuştu. 78'de Kempes ve 86'da Maradona'nın ellerinde kalkan Dünya Kupası futbolla yatıp kalkan bu memleketin çocuklarına çok uzun yıllar uzak kalmış da 4 sene evvel Messi Arapların pelerini bişti giyip La Albiceleste ( Beyaz ve gök mavisi) için kupayı üçüncü defa kaldırmıştı.

Arap diyarlarından "komşu kıtasına" gelen turnuvayı kazanıp mavi-beyazlı formanın göğsündeki logodaki yıldız sayısını dörde çıkartırken" ezeli düşmanları" Brezilya'ya da yaklaşmak istiyordu Arjantinliler ve bu yolda da zorlukla da olsa da, itiş kakış, dövüş içinde son dakikalarda da olsa yarı finale kadar gelmişlerdi ve rakip İngiltere'ydi. Bir yanda "sömürgeci" İngilizlerin rakip olması, bir yandan da bu kupada tüm yarı finalleri kazanmış bir Arjantin tarihi... Motive olmak için başka bir şeye gerek var mı?

Amerika'ya üniversite okumaya gelip futbolda "conilerin" beceriksizliği karşısında "Siz bu işi yapamıyorsunuz" diyerek hakem olmaya karar veren Fas kökenli İsmail El-Fath'ın düdüğüyle başladı "futbol savaşı". İki takım da çok yetenekli oyunculardan oluşuyordu ama saha içinde futbol resitali görmek yerine "hata yapma" korkusu içinde "ayakları titreyen" topçular izledik koskoca 45 dakika. O kadar baskı vardı ki topçularda "uzaylı bu adam" denilen Messi bile bir sürü top kaybı yaptı. Hal böyle olunca, kalecileri korkutacak pek de pozisyon göremedik de Güney Amerikalıların sertliği ile Avrupalıları yıldırması dikkatlerden kaçmadı. Hele ki Messi'ye yapılan fauller sonrası tüm takımın onun etrafında toplanıp, kalkan olması maçı seyreden Ronaldo'yu fena halde kıskandırmıştır. Maçın hakeminin de kolay kolay faul düdüğü çalmaması da kıran kıran oyuna tuz biber ekince, Atalanta Stadı az kalsın antik Yunan arenalarına dönüyordu.

İngiltere adına Spence sol kanattan çıkışlarıyla Arjantinlileri tedirgin ederken, Kane orta sahaya kadar gelip takıma çıkışlarda destek oluyordu. Öte yandan rakipte Messi her topu aldığında iki kişiyle marke ediliyor, rahat hareket etmesine olanak tanınmıyordu. Karşılıklı rakip kalelerde baskı da yapıyor takımlar, gol yememeyi öncelerken, 35te James'in serbest atıştan ortası Emiliano Martinez'i zorlarken, iki dakika sonra Enzo Fernandez'in füzesi üst direği yalayarak tribünlere gidiyordu.

İkinci devre Arjantin adına ilk tehlikeli atakta Alvarez'in ceza sahası köşesindeki şutunu Pickford çıkarıyor, dönen topta bir kez daha şansını deniyor Arjantinli golcü ve top kornere çıkıyordu. Arjantinliler ufak ufak baskı kurmaya yeltenirken, İngilizler de kontra ataklarla pozisyon arıyor ama başarılı olamıyor zira komut verilmişti : top geçsin adam geçmesin. İlk yarı Lisandro Martinez'in, 51.dakika Romero'nun sarı kartları bu sebeptendi. Lakin İngilizlerin savunma arkasına attığı bir başka uzun topta Arjantin savunması hata yaptı, topla buluşan Rogers'ın ortasında Gordon "fox in the box" misali altı pasta aniden belirip, topa herkesin bakışları arasından dokunuverdi. Gol.

"Evlat babaya benzer" boşa dememişler, Diego Simeone'nın oğlu sahanın en hırçınlarından Giuliano ilk devre ayaklarından çok "elleri ve çenesini" konuşturdu da son yarım saate girilirken atılan ara pasta az kalsın takımının beraberlik golüne imza atacaktı lakin Spence öyle bir dokundu ki, İngiliz tribünlerinden o meşhur "ohhh" sesi yankılandı. Öne geçen "Üç Aslan" birden hocaları Tuchel'in taktiği ile savunmaya çekildi ve topu tamamen Messi ve arkadaşlarına verdi. "Otobüüs çekmek" Mourinho'yu bir çok maçta kurtarmıştır da sahada Messi olunca işe yarayacak mıydı? Scaloni 64'te Gonzalez'i, 72'de Montiel, Otamendi ve De Paul'u oyuna sürerken, 81de de Lautaro Martinez ile gol yollarını güçlendirirken, Tuchel savunmayı sağlamlaştırmak için Burn ve OReilly'i sahay yolluyordu.

İpleri eline alan 39 yaşındaki Messi sağdan soldan ortalarla takım arkadaşlarına gol attırmaya uğraş veriyor ve 68de Nico'nun yakın mesafeden kafasını Pickford parmak uçlarıyla çıkarıyordu. Maçın İngilizler lehine sonuçlanması neticesinde Ada basının Maradona'ya ithafen Pickford'un o kurtarışının üzerine atacağı manşet belliydi: Tanrının Eli. Sadece Pickford korumuyordu İngiltere'yi, futbolun ilahları da onlardan yanaydı, 5 dakika sonra McAllister'in kafası da direkten dönmüştü, yine top çizgiyi geçmemişti... Olmayacak mıydı yoksa?

İngilizler savunmanın boyunu uzatmışlardı da kafaları hep rakipleri vuruyordu, 75 McAllister, iki dakika sonra arka direkte Nico Gonzalez...

Dakikalar hızla eriyordu, tribündeki Arjantinliler tırnaklarını kemiriyor, saha içinde herkes bir telaş içindeyken, bir tartışma esnasında Bellingham'ın "Ronaldo senden daha iyi" dediği iddia edilen ve sadece kafasını sallayan Messi skorborda emin gözlerle bakıyordu. Zamanı gelmişti... Martinez'in ceza sahası dışından topunu kornere çelmişti Pickford ama dönüşünde golü kalesinde göreceğini nereden bilecekti? Messi kornerden topu aldı, ikili savunmayı üzerine çekti ve boştaki Enzo Fernandez'e meşin yuvarlağı pasladı, Chelsea'li topçunun füzesi de stadı yıkıyordu. 1:1...

Skorbordda eşitlik vardı da İngilizler çoktan "beyaz havlu atmıştı", ne ileri gidecek halleri vardı, ne de savunma yapacak, ringte iplere tutunan "kroke" halindeki boksör gibiydi ve nakavt eden yumruk 91de McAlşister'in şutunun bir kez daha direkten dönmesi sonrası kapılan topta Messi'nin muz ortasında Lautaro Martinez'in "babası ilk kramponlarını aldığı günden beri beklediği kafa vuruşuyla" geldi. Aşağı mahallenin çocukları yukarı mahalleyi bir kez daha yeniyordu...

Büyük ihtimal turnuva sonrası görevine son verilecek Tuchel'in Rashford ve Toney değişiklikleri bir fayda getirmiyor ve 11 dakika süren uzatma dakikaları biterken İsmail ElFath son düdüğü çalıyor ve bu tarihi maçı hatasız bitirmenin huzuru ile Allah'a şükretmek için secdeye gidiyordu.

2026 Dünya Kupasının en unutulmaz maçını herkes kendi bakış açısına göre değerlendirken, Arjantinliler açtıkları pankartla mesajı veriyordu: Las Malvinas Son Argentinas ( Malvinas Adaları Arjantinindir)

Stat: Atlanta

Hakemler: Ismail Elfath, Corey Parker, Kyle Atkins (ABD)

İngiltere: Pickford, James (Dk. 82 Burn) , Stones (Dk. 90+6 Toney), Guehi, Spence (Dk. 90+6 Rashford), Declan Rice (Dk. 82 OReilly) , Anderson, Rogers, Bellingham, Gordon (Dk. 72 Konsa), Kane

Arjantin: Emiliano Martinez, Molina (Dk. 72 Montiel), Romero, Lisandro Martinez (Dk. 72 Otamendi), Tagliafico (Dk. 81 Lautaro Martinez), Paredes (Dk. 64 Gonzalez), Simeone (Dk. 72 De Paul), Enzo Fernandez, Mac Allister, Julian Alvarez, Messi

Goller: Dk. 55 Gordon (İngiltere), Dk. 85 Enzo Fernandez, Dk. 90+2 Lautaro Martinez (Arjantin)

Sarı kartlar: Dk. 37 Anderson (İngiltere), Dk. 42 Lisandro Martinez, Dk. 51 Romero, Dk. 90+4 De Paul (Arjantin)

Kasımpaşa:1-0:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Fri, 22 May 2026 09:42:50 +0300

Lig bitmiş, şampiyonluk kutlanmış, milli oyuncular tatile çıkmış... Lakin oynanacak son bir maç kalmıştı, belki Galatasaray için "formalite" manası taşıyordu Beyoğlu derbisi ama ev sahibi Kasımpaşa için "hayat memat" maçıydı. Geçen hafta Süper Ligde alınan sonuçlar sonuçlar sonrası Karagümrük ile Kayserispor küme düşerken, alt lige gidecek son takım bu hafta belli olacaktı: Kasımpaşa Galatasaray ile, Eyüpspor Fenerbahçe ile, Gençlerbirliği Trabzonspor ile ve Antalyaspor kendi evinde Kocaelispor ile oynayacaktı, kağıt üstünde Antalyaspor en şanslı gözüküyordu zira diğer üç takım ligin tepesindeki rakiplerle karşılaşacaktı ama "unu eleyip eleğini serince" zirvedeki takımlar, Akdeniz ekibi Süper Lige veda eden takım olacaktı...

Bir ay sonra başlayacak Dünya Kupası için ulusal topçulara izin veren Okan Buruk, Kasımpaşa karşısında kalede Günay, savunmada Boey, Singo, Arda, Eren, orta sahada Nhaga ve Kaan ile hücum hattında Sane, İlkay, Lang ve şampiyonluk gecesinin starı Icardi ile başlıyordu. Sahadaki sarı-kırmızılıların bazıları cuma gecesi kutlamalarının "promilini" üzerinden atamamışken, genç Nhaga kaptığı formayı bırakmamak, Lang son maçında tatlı bir veda busesi bırakmak, Sane hedefsiz maçın tadını çıkarmak ve Icardi de belki de on bir golle veda etmek istercesine sahada ön plana çıkarken, ilk pozisyon da Lang'ın ceza sahasına girerken yerden plasesi ile geldi. Devamındaki korner atışında da Sane gol için plaseledi ev sahibi kalecisi Ali Yanar son anda çeldi topu. Diğer köşeden ortalanan topu bu sefer Kaan kafayla auta yolluyordu.

Beraberliğin kendisini ligde tutan Kasımpaşa tüm hatlarıyla kapanırken, Galatasaray ise Sane ve Lang'ın kanatlardan getirdiği toplarla öne geçecek golü ararken, Diabete'nin savunma arkasına attığı uzun bir topta Benedyczak çaprazdan Günay ile karşı karşıya kalıp, şık bir aşırtma ile takımını öne geçiriverdi.

Ardından Galatasaray yine gol için yüklendi, Lang'ın ara pasında Sane'nin plasesi üst direği salladı, bir dakika sonra Sane'nin ortasında Becao'nun ters vuruşu direği yalayıp kornere çıkarken ilk devre de sona eriyordu.

İkini yarıya sakatlanan Günay'ın yerine Batuhan başladı oyuna ki ev sahibinin Benedyczak ile karşı karşıya kaldığı bir pozisyonda genç file bekçisi ikinci golü önlüyordu ama atağın başında Sane'nin ayağına basılmasına hakemin devam dediği pozisyon "net" fauldü. Gol olması halinde VAR devreye girer miydi, "şüpheli zira ilk devre Arda'nın ceza sahası içinde yaka paça düşürülmesine kayıtsız kalınmıştı. Yine 69. dakikada Kamil Ahmet'in ceza sahası içinde Sane'nin yüzüne vurması da "görülmemişti"...

Ligi mağlubiyetle bitirmemek için Okan Buruk, Arda ve Boey'in yerine Jakbos ve Sallai'yi alarak oyunu hareketlendirmiş, 79'da Singo'nun kafasını direk engellerken, diğer kale direği de Benedyczak'in ceza sahası dışından sert vuruşunu engelliyordu.

Maçın hakemi Adnan Deniz Kayatepe son düdüğü çalarken, ev sahibi oyuncular ligde kalmanın coşkusunu yaşarken, Galatasaraylılar da uzun bir sezonun yorgunluğunu atıp, 27. şampiyonluğun hazırlıklarına başlamak üzere tatile çıkıyordu.

Stat: Recep Tayyip Erdoğan

Tarih:17/05/2025

Hakemler: Adnan Deniz Kayatepe, Murat Tuğberk Curbay, Osman Gökhan Bilir VAR:Sarper Barış Saka

Kasımpaşa: Ali Yanar, Adem Arous, Rodrigo Becao, Nicholas Opoku, Kamil Ahmet Çörekçi, Andri Baldursson, Cafu, İrfan Can Kahveci, Kerem Demirbay, Fousseni Diabate (Mortadha Ben Ouanes dk. 80), Adrian Benedyczak (Habib Gueye dk. 90)

Yedekler: Ege Albayrak, Eyüp Aydın, Ali Yavuz Kol, Kubilay Kanatsızkuş, Jim Allevinah, Godfried Frimpong, Taylan Utku Aydın, Emre Taşdemir, Habib Gueye

Teknik Sorumlu: İlker Püren

Galatasaray: Günay Güvenç (Batuhan Şen dk. 46), Sacha Boey (Roland Sallai dk. 78), Wilfried Singo, Arda Ünyay (Ismail Jakobs dk. 78), Eren Elmalı, Kaan Ayhan, Renato Nhaga (Ahmed Kutucu dk. 61), Leroy Sane (Can Armando Güner dk. 90+3), İlkay Gündoğan (Ada Yüzgeç dk. 90), Noa Lang, Mauro Icardi

Yedekler: Davinson Sanchez, Eyüp Can Karasu, Furkan Koçak, Mario Lemina

Teknik Direktör: Okan Buruk

Gol: Adrian Benedyczak (dk. 27) (Kasımpaşa)

Sarı kart: Wilfried Singo (Galatasaray)

Galatasaray:4-2:Antalyaspor

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Wed, 13 May 2026 00:00:00 +0300

4 Sene Üst Üste Şampiyon Olduk

Avrupa'nın Kralı Olduk

Gerçekleri Tarih Yazar

Tarihi de Galatasaray...

Bundan 26 sene evvel söylediğimiz bir tezahürattı yukarıda satırları yer alan... Büyük bir gururla söylerdik, "dört sene üst üste şampiyon" olmuştuk ne de olsa... UEFA Kupasıve ardından Süper Kupayı da alarak "Avrupa'nın kralı olmuştuk"... Kimileri "tesadüf" dese de, "gerçekler tarihin sayfalarında" yer alırken, o tarihin yazarı da Galatasaray'dı... O gün 7 numaralı parçalı formayı giyen Okan-Emre-Suat bücürlerinden Okan Buruk, 9 Mayıs 2026 cumartesi gecesi Galatasaray bir kez daha üst üste 4 sene şampiyon olma tarihi yazarken bu kez saha kenarında takım elbiseliler safındaydı... Tarih gerçekleri bir kez daha yazmış, kalemi tutan da Galatasaray olmuştu...

Samsun mağlubiyeti sonrası iç sahada ligin dibine demir atmış Antalya'yı yenip bu maratona mutlulukla son vermek için hafta boyu tam konsantrasyon içindeydi sarı-kırmızılılar da taraftar için aynısını söylemek zordu. Herkes Akdeniz ekibini çantada keklik görüyor, maç öncesinden zafer sarhoşluğu içinde "üç atarız, beş atarız" kafasındaydılar. Okan Buruk ise maçın ciddiyetinde, hafta içi antrenmanlara kayıtılamayan Lemina-İlkay değişikliği dışında as kadrosu ile çıkmıştı şampiyonluk maçına. Konuk ekipte ise Sami Uğurlu sarı kart sınırında olan topçularını sahaya sürmemiş, ligin son haftasındaki "ölüm-kalım" maçı olan Kocaelispor karşılaşmasına saklamıştı.

İlk atak misafir takım adına sonradan sakatlanarak kenara gelecek olan Doğukan'ın ceza sahası dışından plasesi ile gerçekleşti. Sonrasında Galatasaraylılar aldı sazı eline, savunmanın hatasında topu kapan Osimhen dördüncü dakikada skoru değiştireyazdı. Dört dakika sonra Osimhen boşta top beklerken Yunus'un auta giden şutu ve 16'da Yunus'un ortasında Osimhen'in şahane bir göğüs kontrolü ama o kadar da kötü bir şutu vardı. Çok adamla kapanan ve zaman geçirmeyi öncelikleyen Antalyaspor müdafasını kanat ortalarıyla açmaya çalışıyordu ev sahibi oyuncular ama o anlarda Osimhen ve Abdülkerim'in kafa vuruşları dışarı gidiyordu. Telaş ile aceleciliği karıştırınca Galatasaraylılar, bir türlü kendilerini rahatlatacak golü atamıyordu. İşin daha da beteri devre biterken Soner omuzuyla bir de gol atıyordu Antalyaspor adına. Beş dakika uzatmanın verildiği ilk devrenin sonlarında futbolun ilahları konuk takımın yanındaydı ki Abdülkerim2in ortasında Gianetti'nin ters vuruşu direkten dönüyordu, seken topta Osimhen'in kafa vuruşu bir kez daha auta gitmekteydi...

Devre sona erdiğinde Konya'da Fenerbahçe'nin 1-0lik üstünlüğü haberi de alınınca, sosyal medya ergenleri şampiyon teknik direktör için "Okan Buruk İstifa" diyorlardı. Başarısızlıkta hemen fatura teknik adama kesilirken, Sane-Lang ve İlkay-Lemina değişiklikleri ile kazanılan maçtan sonra "Helal olsun Okan Buruk" diyen olmadı, böyle de "nankörler" işte...

İkinci 45 dakikanın başlama düdüğünden on dakika sonra Galatasaray Lemina ile eşitliği yakaladı. Lang kanattan ortaladı, Barış kafa ile asist yaptı ve Lemina boş kaleye dokundu... Mütakip dakikalarda Sallai ve Yunus'un direkleri yalayan şutlarına şahit olurken, Soner kendi takımı adına Hagivari bir gol atarak tekrar susturuyordu Sami Yen tribünlerini.

Lakin, Galatasaray'ın Osimhen'i vardı, şampiyon olmak isteyen aç bir aslanı vardı ki santra vuruşunun hemen ertesinde Antalyaspor ceza sahasına yapılan ortada savunma oyuncusundan evvel ayağını uzattı ve "penaltıyı alıverdi"... İlk devre Antalyalı stoperin hava topunda Osimhen'in suratına vurmasını "göremeyenler" bu defa penaltıyı çalıyorlardı. İki hafta evvel nasıl Osimhen Barış'a topu ikram ettiyse, bu kez Barış arkadaşına penaltıyı hediye ediyordu ve Osimhen de tekrar eşitliği sağlayan golü atıyordu...

Artık Galatasaray'ın önünde tek hedef vardı: Bir gol atıp şampiyon olmak. Çok adamla kapanan savunmaya karşı Okan Buruk Icardi'yi de sahaya sürdü, Jakobs ile Eren'i de değiştirdi. İşte o Eren bitime 2 dakika kala füzeyi yolladı, kaleci sektirdi, Lang "pasladı" ve Osimhen İbrahimoviçvari bir vuruşla şampiyonluk meşalesini yaktı. Öyle bir gol sesi çıktı ki tribünlerden, desibel ölçülse rekor olarak kayıtlara geçerdi.

"Gidecek mi kalacak mı?" "Sami Yen'de son maçına çıkıyor" denilen "aşk çocuğu" Icardi de uzatma dakikalarında iki Antalyaspor'luyu bağlayıp öyle bir çalım attı ki, saha kenarındaki Osimhen daha gol olmadan ellerini havaya kaldırmıştı ki zaten Icardi'nin o asistini gol atamayacak adamı "kızılcık sopasıyla döverler", Kaan Ayhan da maçın fişini çekiverdi...

2005-2006 sezonunun şampiyonu Galatasaray olurken, skorbordda ise "Dominasyon" yazıyordu. Her sene üst üste şampiyon olurken Galatasaray, Türkiye ligini "domine" etmişti...

Ve taraftarlar tekrar o meşhur besteye başlamışlardı:

4 Sene Üst Üste Şampiyon Olduk

Avrupa'nın Kralı Olduk

Gerçekleri Tarih Yazar

Tarihi de Galatasaray...

*Maça ait podcast yorumları dinlemek için tıkla

Stat: RAMS Park

Tarih:09/05/2026

Hakemler: Çağdaş Altay, Esat Sancaktar, Bilal Gölen VAR:Özer Özden

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai, Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı, Ismail Jakobs (Eren Elmalı dk. 67), İlkay Gündoğan (Mario Lemina dk. 46), Lucas Torreira, Leroy Sane (Noa Lang dk. 46), Yunus Akgün, Barış Alper Yılmaz (Mauro Icardi dk. 67), Victor Osimhen (Kaan Ayhan dk. 90+2)

Yedekler: Batuhan Şen, Wilfried Singo, Sacha Boey, Renato Nhaga, Ahmed Kutucu

Teknik Direktör: Okan Buruk

Antalyaspor: Abdullah Yiğiter, Bünyamin Balcı (Erdoğan Yeşilyurt dk. 76), Lautaro Giannetti, Hüseyin Türkmen, Kenneth Paal, Dario Saric (Ramzi Safuri dk. 23), Jesper Ceesay, Abdülkadir Ömür (Samet Karakoç dk. 76), Soner Dikmen, Doğukan Sinik (Sander Van de Streek dk. 31), Samuel Ballet

Yedekler: Julian, Bahadır Öztürk, Georgi Dzhikiya, Bachir Gueye, Yohan Boli, Kerem Kayaarası

Teknik Direktör: Sami Uğurlu

Goller: Mario Lemina (dk. 56), Victor Osimhen (dk. 66 pen. ve 88), Kaan Ayhan (dk. 90+5) (Galatasaray), Soner Dikmen (dk. 45+3 ve 62) (Antalyaspor)

Sarı kartlar: Abdülkerim Bardakcı, Victor Osimhen, Davinson Sanchez, Noa Lang (Galatasaray), Abdullah Yiğiter, Erdoğan Yeşilyurt, Lautaro Giannetti (Antalyaspor)

Samsunspor:4-1:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Mon, 4 May 2026 00:13:00 +0300

"Hazırlıkta başarısızsan, başarısızlığa hazırlanıyorsun" derler, Galatasaray'ın Samsun deplasmanında kaybetmesinden sonra hafta için Ali Sami Yen'de yaptığı taraftara açık idmanı ve Fenerbahçe maçı sonrası kutlamaları "abartmasını" ön plana çıkarıp, teknik ekip ve topçuları suçlayan çok vardır da, ne Galatasaray cumartesi gecesi "kafası leyla" bir oyun oynadı, ne de Samsun deplasmanı öyle çantada keklik bir yerdi...

Zaten Okan Buruk da cezalı kaleci Uğurcan dışında geçen hafta derbiyi kazanan takımı hiç bozmadan sahaya çıkarken, ev sahibi de son haftalardaki kazanma serisini devam ettirmek için taraftarın maç öncesi koreografi desteği ile oyuna başlayıp, kırmızı-beyazlı oyuncuların kendi sahalarında Galatasaray'a şampiyonluk kutlatmama gayesi bir yandan, bir de Avrupa Kupalarına katılabilme hedefini sürdürme amacıyla elinden geleni yapmaktaydılar.

İlk dakikalarda iki takım da birbirlerini tartarken, ilk tehlike Mouandilmadji'nin karşı karşıya Günay'ı geçememesi ile gelişiyordu. Sonrasında ise Osimhen'le van Drongelen mücadelesinde topu kapan Yunus'un uzun bir mesafe meşin yuvarlakla yol kat edip Hagivari bir vuruşla Okan'ı mağlup etmesiyle Galatasaray deplasmanda erken dakikada öne geçiyordu. Bu skor şampiyonluk demekti de, maçın bitmesine daha çok vardı...

Samsunspor savunma arkasına uzun topla forvetlerini kaçırıp eşitlik ararken, Galatasaray ise bir hafta evvel Fenerbahçe'ye taçtan attığı ilk gol gibi yine taç atışıyla başlattığı atakta Barış'ın ortasında Osimhen kafa vuracakken Mendez'in darbesi başına geliyor ama maçın hakemi ve VAR hakemi devam kararı veriyordu. Koca sezon Galatasaray maçlarında "sessizliğe bürünen" VAR hakemleri yine sahnede yoktu.

Bir dakika önceki pozisyonda aklı kalmış olacak ki Galatasaray atağa kalktığı bir posizyonda Osimhen, van Drongelen'e topu kaptırıyor ve devamında gelişen ani atakta Mouandilmadji eşitliği sağlıyordu. Oyun dengeye geldikten sonra Galatasaray yine gol için gidiyor rakip kaleye, Sane'nin serbest vuruşu Okan'da kalırken, beş dakika sonra da Sane'nin kornerden kale içine yolladığı ayak içi plaseyi Okan çizgiden çıkarıyordu...

Oyuna iyi bir başlangıç yapan genç hakem Reşat Onur Coşkunses, geçen dakikalarla birlikte insiyatifi kaybediyor, sertlikle faulleri karıştırırken, ev sahibi de devre biterken Ndiaye ile çok net bir pozisyondan yararlanamıyordu.

Torreira'nın sakatlanıp İlkay ile yer değiştirmesi ile başlayan ikinci yarıda Galatasaray'ın da tehlikeli atakları geldi. Önce Barış boşta arkadaşları olduğu halde ceza sahasında pas mı şut mu derken pozisyonu harcadı, sonrasında Barış'ın ortasında Abdülkerim'in kafası kalecide kalıyordu. Ve "atamayana atarlar" kuralı bir kez daha işledi, 55'te Yunus orta sahadan topla çıktı, rakip kaleye kadar sürüp bir tarafta Sane, diğer tarafta Barış ve Osimhen varken, Osimhen'e pas verdi ve onun şutu auta giderken, bir dakika sonra Ndiaye takımını öne geçiren golü kaydediyordu.

Yine Galatasaray'ın rakip kalede gol arayıp, Sane'nin şutunun direkten dönmesi ve önüne düşen topu Sallai'nin fileleri yollayamaması sonrası Osimhen'in hatalı pasında Mouandilmadji topu kapıp Günay'ı geçeceken top Galatasaray file bekçisinin koluna çarpıyor ve hakem kırmızı kartı çıkarıyordu. Osimhen'in penaltı beklediği pozisyonda "ortada olmayan" VAR ekibi, Mouandilmadji'nin Günay'ın koluna vurmasını da görmüyor ve kartı iptal etmiyordu.

Batuhan oyuna girecekti de kim çıkacaktı? Deplasmanda oldukça enerjik bir takıma karşı oynarsan, eksik kaldığın için iki kişilik koşmalısın ve doğal olarak da takımın en az koşanı Sane'yi kenara aldı Okan Buruk, tabii Alman topçu çıkarken hiç mutlu değildi de, bir seçim yapmak lazım bazen...

Eksik kalan ve geride olan Galatasaray, Avrupa deplasmanlarında gördüğümüz senaryoyu bir kez daha tekrarladı, oyundan koptu, sıkça pas hataları yaptı ve bunun bedelini de Mouandilmadji ve Ndiaye'den yediği iki golle ağır ödedi. Maç biterken skorbortta Okan Buruk'un Galatasaray'ın başında Süper Lig maçında aldığı en ağır yenilginin adı yazıyordu: Samsunspor:4-1:Galatasaray...

Fenerbahçe ile bu sahada hakeme rağmen berabere kalmış, Beşiktaş'ı yenmiş, kupada Trabzonspor'a penaltılarda elenmiş Samsunspor'u kolayca geçip şampiyonluk turuna çıkılacağını zanneden sosyal medya Galatasaraylıları, bir hafta evvel yere göğe sığdırmadıkları Okan Buruk ve topçuları "gömerken", Samsun 19 Mayıs stadının deplasman tribününde yer alan cefakar ve vefakar taraftar her zaman olduğu gibi yine oyuncuları alkışlıyordu...

Şampiyonluğun ilan edilmesi bir hafta gecikmişti de, Okan Buruk ve takımı bu işi haftaya Sami Yen'de bitirecek ve 27 şampiyonluğun ateşini yakacaktır....

Stat: 19 Mayıs

Tarih:02/05/2026

Hakemler: Reşat Onur Coşkunses, Bersan Durak, Hüseyin Aylak VAR:Sarper Barış Saka

Samsunspor: Okan Kocuk, Joe Mendes (Zeki Yavru dk. 87), Lubo Satka, Rick van Drongelen, Logi Tomasson (Ali Diabate dk. 90), Antoine Makoumbou, Yalçın Kayan (Yunus Emre Çift dk. 87), Carlo Holse, Tanguy Coulibaly (Elayis Tavsan dk. 72), Cherif Ndiaye, Marius Mouandilmadji (Soner Gönül dk. 90)

Yedekler: Efe Törüz, İrfan Can Eğribayat, Enes Albak, Toni Borevkovic

Teknik Direktör: Thorsten Fink

Galatasaray: Günay Güvenç, Roland Sallai (Sacha Boey dk. 84), Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı (Wilfried Singo dk. 74), Ismail Jakobs, Mario Lemina, Lucas Torreira (İlkay Gündoğan dk. 46), Yunus Akgün, Leroy Sane (Batuhan Şen dk. 66), Barış Alper Yılmaz (Noa Lang dk. 74), Victor Osimhen

Yedekler: Eren Elmalı, Kaan Ayhan, Renato Nhaga, Mauro Icardi, Ahmed Kutucu

Teknik Direktör: Okan Buruk

Goller: Mouandilmadji (dk. 22 ve 71), Ndiaye (dk. 57 ve 82) (Samsunspor), Yunus Akgün (dk. 9) (Galatasaray)

Kırmızı kart: Günay (dk. 63) (Galatasaray)

Sarı kartlar: Coulibaly, Soner, Yalçın (Samsunspor)

Galatasaray:3-0:Fenerbahçe

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Tue, 28 Apr 2026 21:59:00 +0300

"Bunu defalarca söyledim. Yine söyleyeceğim. Söylemekten hiç sıkılmayacağım. Galatasaray'ı çok seviyorum. Galatasaray armasını her zaman koruyacağım. Bu armayı korumak için her zaman elimden geleni yapacağım. Takım arkadaşlarım için, Galatasaray için mücadeleyi asla bırakmayacağım. Çünkü ben Galatasaray'ı çok seviyorum." diyen bir topçunuz varsa, rakibi de yenersiniz, hakemi de yenersiniz, federasyonu da...

Şampiyonluk yolunda geçen hafta Fenerbahçe'nin Rize'ye iki puan kaybetmesi ve Galatasaray'ın da Ankara'da Gençlerbirliği'ni yenmesi sonrası puan farkının tekrar dörde çıkması ile Kadıköy ekibinin tek şansı kalmıştı: Galatasaray'ı Sami Yen'de yenmek. Düşünülmesi bile zor bir hedefti bu da işi kolaylaştırmak için ligin ilk yarısında Kadıköy'de koskoca 40 dakika Galatasaray lehine tek bir faul dahi çalamayan ve İstanbul derbilerinde Fenerbahçe'nin "kadrolu" hakemi olan Yasin Kol seçilmişti. O da yetmez gibi VAR ekranına da Ömer Faruk Turtay'ın asistanlığına Türkiye'ye "coğrafi ofsayt" kavramını sokan Abdullah Buğra Taşkınsoy verilmişti. Galatasaray yönetimi Federasyonla tüm ilişkileri askıya almıştı, Yasin Kol'u istemiyordu da rakip takımdan "Bu hakemi istemiyoruz" diye bir cümle duyan olmamıştı nedense. Bu "ahval ve şerait" içinde yapılacak tek bir şey kalıyordu: Sami Yen'e çıkıp, full motive bir şekilde, hem rakibi hem de hakemi yenmek. Kolay mı olacaktı. Hayır...

Nasıl ki cemrenin düşmesi baharın müjdecisi olarak kabul edilir "Kapalıya güneşin vurması" da Galatasaray taraftarı için şampiyonluğun habercisidir ve pazar günü de yazdan kalma bir havada sarı kırmızılı bayrakların dalgalandığı karşı tribünün yarısı gölgede yarısı güneşin pırıltısı altındaydı. Tribün inanmıştı, maça konsantre olmuş, maç öncesi "mazot alım" işini asgariye indirmişti. Deplasman tribünü de dolmuştu da yağmur çamur, yaz kış, İstanbul Anadolu demeden takımının peşinde koşan Fenerbahçeliler en arzu ettikleri maça bilet bulamazken, magazin ünlüleri onların yerine Sami Yen'de olacaklarını çektikleri selfilerle gösteriyorlardı, ellerinde yakmayı bilip bilmedikleri şüpheli meşalelerle...

İki sene evvel Mert Hakan Yandaş'a sataşan, "Burası bizim evimiz" diyerek horozlanan, Galatasaray ile şampiyonluk kutlarken şimdi formasını giydiği takıma "analı bacılı küfüler başlatan" Kerem Aktürkoğlu da ısınmaya çıktığında yoğun tepki alırken Galatasaray taraftarından, maç sonu "utanç verici bir mağlubiyet yaşadık" diyen İsmail Yüksek ile ultrAslan tribününe gidip, akıllarınca ortalığı gereceklerdi de "hayvan terliydi", onları kaale alan bile olmadı zira Galatasaray taraftarı haftalar sonra ilk onbirde başlayacak Osimhen'le coşuyordu, hafta içi kupa maçında hatalı gol yiyen Günay'ı motive ediyordu, 200. maçına çıkan Barış Alper'i alkışlıyordu...

"Haftada bir maç oynayan Galatasaray" tehlikesi diye bir şey vardır, bir de rotasyonu bırakmış, esas onbirle oynayan Galatasaray... Geçen sene ligde Beşiktaş'a mağlup olduktan sonra kupada Fenerbahçe'de deplasmanında oynayan takımı hiç değiştirmeden şampiyon olmuştu Galatasaray, ligin son haftaları için de "onu bunu mutlu etmek" yerine kazanacak takımı sahaya sürüyordu Okan Buruk: Kalede Uğurcan, sağ bek Sallai, stoperde Sanchez-Abdülkerim, sol bek Jakobs, onların önünde Lemina ve Torreira ve ilerde Sane, Yunus, Barış ile golcü Osimhen... Sakatlık ve cezalı olmaması halinde ligi bitirecek oyuncular bunlardı...

Geldiğinden beri ülke futbolunun pek alışık olmadık bir tarz sergileyen ve saha dışı polemiklere girmeyip sadece oyuna odaklanan ve Kadıköy'deki maçtan sonra yaptığı gibi pazar gecesi de maç bitiminde Galatasaray'ın büyüklüğü ve gücünü çekinmeden vurgulayacak olan Tedesco, en büyük silahı Assensio'nun yokluğunda elindeki en iyi takımı sahaya sürmüş lakin tek bir sıkıntı göze çarpıyordu, orta sahasında Kante ve Guendouzi yetersiz kalacaktı Galatasaray karşısında, zira Talisca onlara yeterli desteği veremeyecekti. Öyle de oldu...

Maçlar genelde iki takımdan birinin atakları ile başlar da pazar gecesi derbide "esas oğlan" Yasin Kol'du. Önce Guendouzi'nin kendini balıklama atmasına faul verdi, kullanılan serbest atışta "mevzu" arayan Oosterwolde'nin Uğurcan'a dirseğinde çıkan itiş kakışta iki topçuya da sarı kart gösterdi. Aslında dördüncü dakikada maçın fragmanı Sami Yen'e yansımıştı: Yasin Kol cebindeki kart silahını maç içinde bolca kullanacak, Fenerbahçeliler ortalığı gerip Galatasaray'ın sahaya odaklanmasını bozmaya çalışacak ve Oosterwolde'nin arkadaşlarını itmesine seyirci kalmayan ve anında reaksiyon gösteren Galatasaraylılar, bu arzu ve isteği maça da yansıtacaklar...

Galatasaray'ın iç sahadaki baskılı oyununu durdurmaya çalışan Fenerbahçe kaptığı toplarla genç Cherif'i savunma arkasına kaçırmaya çalışırken, Davison'un dikkatsizliği ile bir de penaltı buluverdi. Penaltı haklı karardı ama Yasin Kol'un yine orta saha yakınından bu pozisyonu süzmesi "şahaneydi!", düdüğü çalmasa şaşardık, şaşırtmadı... Topun başına Talisca geçerken, herkes hangi köşeye atacağını biliyordu, Uğurcan da, ve Brezilyalı farklı davranmadı da bu sefer kaleyi de tutturamadı. Takım arkadaşı penaltı atarken dua eden Kerem'e de cevabı sezon boyunca kazanılan haksız puanlara karşılık "ilahi adalet" olarak çok geçmeden veriliyordu.

Fenerbahçe'nin kaçırdığı penaltı sonrası oyunda ipleri eline alan Galatasaray oldu. Önce Sallai'nin uzaktan şutu auta gitti, sonra Sallai'nin ortasında Osimhen ve Barış'tan evvel Skriniar kornere attı topu. Ve yine Yasin Kol'un ön plana çıkacağı dakika geldi çattı. Sane'nin maç içinde bolca yaptığı "al ver"lerin bir tanesinde ceza sahasına girerken Nene tarafından düşürüldü ve hakem "düdüğü çalıp çalmama" tereddütü yaşarken her zaman dediğim gibi Galatasaray lehine hata yapmaktan aleyhine yaparım diyerek penaltıyı vermedi, topu VAR'a attı. Tabii sonrası daha da trajikomik, pozisyonun penaltı olduğunu bilen Archie Brown beyaz noktayı oymakla uğraşırken, yüzde bir ihtimalin peşinde nafile itirazın gayretinde Fenerbahçeliler Yasin Kol'u sarmışken, Ederson'un kendisine kafa atacak yakınlıkta itirazını sarı kart ile geçiştiren Yasin Kol yine şaşırtmadı, penaltıyı vermedi. Maç öncesi beklenilen senaryo sahneye koyuluyordu, "zor da olsa" , "gereksiz de olsa" hakemi de yenmek lazımdı. Fenerbahçe tüm hatlarıyla kapanıyor, Galatasaray ise kanat ortalarıyla onların katı savunmasını delmeye çalıyordu. Bu anlarda taraftarı motive eden olaylar da olmuyor değildi, bir pozisyonda Kerem Davison'u geçmeye çalıştı, bizim Kolombiyalı dur dedi, Kerem düştü ve onun kalkıp topa hareketlenmesini bekleyen Davison "eski takım arkadaşını" bir omuz darbesiyle yere serip, patronun kim olduğunu gösterdi, gol olmuşçasına coştu tribünler.

Skriniar'ın Barış'a dirseğini görmeyen Yasin Kol'un Semedo'nun Barış'ı düşürmesine avantaj deyip, devamında sarı kart vereceğini beklemek saflık olurdu, beklemedik de. Zaten gördüğünü cesurca çalabilseydi, orada Semedo sarı kart alır, ikinci devre de Barış'ın yüzüne vurduğu için oyundan atılırdı, aynen Skriniar'ın ikinci yarı Sallai'ye topsuz alanda vurması sonrası olacağı gibi.

Maçta dakikalar 38i gösterirken, Osimhen ceza sahası kenarında Oosterwolde tarafından düşürüldü, karar oyna devamdı ki VAR yine "üç maymunu" oynadı. Ama bu sezonun adı "İlahi Adalet" olacak şekilde dönüşündeki taç atışında Galatasaray Osimhen ile golü buldu, hem de haftalar önce "Dizinden ameliyat oldu, futbol oynaması sıkıntılı" diye algı yapılan diziyle attı golü Nijeryalı topçu. Futbol tanrıları devreye girmedi diyen olabilir mi? Gol sevinci de ikonikti, kameralara kolunu gösterirken, ağlama işareti yapıyor ve hafta başında Federasyona Osimhen'in alçısını şikayet edenlere selam çakıyordu...

Topçuların bu resitalde öne çıkmasına müsaade eder miydi Yasin Kol? Gol sonrası santraya gerisi geri giden Yunus yanlışlıkla kendisine çarptı ve özür dilerken sarı kartı gördü. Yine flaşlar Yasin'in üzerindeydi...

Golün coşkusuyla baskıyı arttıran Galatasaray Yunus'un volesiyle ikinci bulamazken, 6 dakikalık uzatmanın verildiği anlarda da bir kaç "geçiş" oyununda da ağır kalarak skorbordu değiştiremedi. Deplasman takımı için ise Talisca'nın direği sıyıran şutu penaltı sonrası ikinci tehlikeydi ilk devrede.

Derbilerde soyunma odalarında yaşanılan atmosferi hep merak etmişimdir, orada olmak istemişimdir ve pazar gecesi de Galatasaray soyunma odasının barut fıçısı gibi olduğuna eminim ki ikinci yarıya da alev alev başladı sarı-kırmızılılar. Barış'ın şutunda Osimhen ikinci golü attı, ofsayt bayrağı kalkıyordu, sonrasında Sane'nin Guendouzi ve Kante'yi birbirine dolayıp şık pasında Torreira fileleri havalandırdı, ilk devre "uyuyan" var uyandı, ofsayt kararı verdi, coğrafik miydi, felsefik miydi acaba bilemedik.

Köşeye sıkışmış böksör misali Fenerbahçe kendisini tüm hatlarıyla savunurken, Galatasaray "vurdukça vuruyordu", nakavt yapacağı pozisyonu arıyordu ki Barış'ın orta sahadan ters kanattaki Sane'ye attığı şahane pasla başlayan atakta Alman topçu yine kadife bir dokunuşla Yunus'u pozisyona soktu ve Yunus Oosterwolde'ye unutamayacağı bir doğum günü hediyesi veriyordu. "Artık ben de sizi kurtaramam" der gibi Yasin Kol şaşırtıcı bir şekilde penaltı noktasını gösteriyordu. Evet, 2001 yılından beri ilk defa Galatasaray kendi sahasında Fenerbahçe derbisinde penaltı kazanmıştı. Yasin Kol adını bir kez daha tarihe yazdırmıştı...

Talisca eski takımına karşı gol atma şansı yakalayan Kerem'e penaltıyı vermemişti ama daha önce Fenerbahçe'ye gol atmamış ve 200. maçına çıkma şerefine ulaşan Barış'a penaltıyı atması için topu veriyordu Osimhen. "Galatasaray bir halatı hep birlikte çekenlerin; hep birlikte üzülüp, hep beraber sevinmesini bilenlerin takımıdır" değil mi? Barış farkı ikiye çıkaracaktı da Ederson kalesine geçmiyordu, oyalanıyordu, Yasin Kol'u dinlemiyordu ve bir de hakemin Türkçe dışında başka bir dil bilmediğinden bir şeyler mırıldanıyordu. Keçiören'den Galatasaray'a transfer olur olmaz ilk yaptığı şey İngilizce dersi almak olan Barış Alper, Ederson'un dediklerini Yasin Kol'a çevirince hakem de Brezilyalı kaleciye ikinci sarı kartı çıkarıyordu. Devamı ise komedi: Ederson yine Yasin Kol'un kulağına kafasını uzatıyor, hakem AVM güvenlikçiliği yaptığı günleri hatırlayarak kafasıyla Ederson'a vuracağı esnada TFF'de hakem olarak çalıştığını anımsıyordu... Sahne az kalsın Tarantino filmlerine dönecekti de araya girenler filan olunca, ortalık duruldu, kaleye Mert geçerken, Talisca ve Kerem "boynu bükük" oyundan çıkıyordu. İlahi adalet dedik ya, bir zamanlar Barış'a penaltı attırmayan Kerem "hiçleri" oynarken, Barış ise Süper Ligde on asistinin yanında sekizinci golünü atarak kariyer sezonunu yaşıyordu. (Toplamda 12 gol 13 asist)

Golden sonra Yunus ile Lang yer değiştirirken, Sane'nin ortası az kalsın üncü gol olarak filelerle buluşayazıyordu. 78de Barış'ın ortasında Osimhen'in kafasını çıkarıyor Mert, üç dakika sonrasında kornerden sekip önüne düşen topa dömivole vuran Osimhen'e bir kez daha geçit vermeyen Mert Günok, devamında Lang'ın kullandığı korner atışında topu elinden sektirince Torreira fileleri üçüncü kez havalandırıyordu. Okan Buruk'un takımı Fenerbahçe'ye bir kez daha üç gol atmıştı...

Lemina,Barış ve Jakobs'un çıkıp Icardi, İlkay ve Eren'in girmesiyle takıma taze kan verip, tecrübe katan Okan Buruk, oyuncularına sık sık dördüncü golü aramaları için talimatlar yollasa da koca bir sezonun yorgunluğu ve şampiyonluğun kıyısına gelinmenin rahatlığı ile sarı-kırmızılılar bolca topa hakim olup, vakti öldürmeyi yeğlediler ki taraftarın en sevdiği anlardır "oley" çekmek, tribünleri mutlu ettiler ama rakip prestij golü peşindeydi, İsmail ile denedi Uğurcan izin vermedi, İlkay'ın hatalı pasında Cherif karşı karşıya kaldı auta attı.

Bir çok itiş kakışın olduğu ikinci devreye de 6 dakika uzatma veren Yasin Kol (Bir kaç hafta önce Kadıköy'de oynanan Fenerbahçe-Beşiktaş derbisinin ikinci yarısında hiç bir tartışma ve VAR müdahalesi olmamasına rağmen 8 dakika uzatma vermişti) Osimhen'in yüzüne top atan ve kırmızı kart görmesi gereken Mert Müldür'e sarı kart verip, Osimhen'e de sarı vererek en sevdiği işi yapıp, maçı sonlandırıyordu. Sonrası ise Ali Sami Yen'de bayram havası... "Fener Ağlama" çalıyor, Kerem Aktürkoğlu'nun Galatasaray'dayken kullandığı "Böylesi bence daha güzel oldu, daha tatlı oldu çünkü biraz umut vermek güzel oldu herkese" sözleri dev ekranlara yansıtılıyor, derbinin kazanılması ve farkın yediye çıkması coşkusu doyasıya yaşanırken, Icardi orta sahada üçlü çektiriyordu...

Her şey güzeldi, ama lig daha bitmemişti ve bu satırları yazdığım dakikalarda Trabzon'un da Konya'da kaybetmesi ile hafta sonu oynanacak Samsunspor deplasmanı Galatasaray için şampiyonluğu ilan etme maçı olacak. Çarşamba günü Ali Sami Yen'de taraftara açık yapılacak antrenmanla motive olup Karadeniz'den şampiyonlukla dönecektir bu oyuncular, bunu çoktan hak ettiler...

Stat: RAMS Park

Tarih:26/04/2026

Hakemler: Yasin Kol, Abdullah Bora Özkara, Bahtiyar Birinci VAR: Ömer Faruk Turtay

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai (Wilfried Singo dk. 85), Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı, Ismail Jakobs (Eren Elmalı dk. 82), Mario Lemina (Mauro Icardi dk. 82), Lucas Torreira, Leroy Sane, Yunus Akgün (Noa Lang dk. 68), Barış Alper Yılmaz (İlkay Gündoğan dk. 82), Victor Osimhen

Yedekler: Günay Güvenç, Gabriel Sara, Kaan Ayhan, Renato Nhaga, Sacha Boey

Teknik Direktör: Okan Buruk

Fenerbahçe: Ederson Moraes, Nelson Semedo (Mert Müldür dk. 84), Milan Skriniar, Jayden Oosterwolde, Archie Brown (Levent Mercan dk. 84), N’Golo Kante, Matteo Guendouzi, Dorgeles Nene (Anthony Musaba dk. 71), Anderson Talisca (Mert Günok dk. 65), Kerem Aktürkoğlu (İsmail Yüksek dk. 66), Sidiki Cherif

Yedekler: Çağlar Söyüncü, Fred Rodrigues, Yiğit Efe Demir, Marco Asensio, Oğuz Aydın

Teknik Direktör: Domenico Tedesco

Goller: Victor Osimhen (dk. 40), Barış Alper Yılmaz (dk. 67 pen.), Lucas Torreira (dk. 83) (Galatasaray)

Kırmızı kart: Ederson Moraes (dk. 62) (Fenerbahçe)

Sarı kartlar: Uğurcan Çakır, Yunus Akgün, Barış Alper Yılmaz, Lucas Torreira, Victor Osimhen (Galatasaray), Jayden Oosterwolde, Archie Brown, Matteo Guendouzi, Mert Müldür (Fenerbahçe)

Galatasaray:0-2:Gençlerbirliği

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Thu, 23 Apr 2026 11:40:00 +0300

"Kupa beyi Galatasaray"... Çocukluğuma dair futbolla ilgili hatırladığım ilk tamlamalardan biridir. Şampiyonluklarda belki ezeli rakibinin gerisindeydi bizim takım ama Türkiye Kupasını en fazla müzesine götürendi, boynumuz bükülmüyordu, "Bizim de Türkiye Kupamız var" diyorduk gururla, inatla, ezilmeden...

Tabii aradan yıllar geçti, o romantik vakitlerden sonra paranın her şey olduğu zamanlara geldik, Türkiye Kupası bile adının önüne "sponsor" isimleri aldı, kazanana para vermiyorlar diye kupa ikinci plana düştü, takımlar "rotasyon" dedikleri yedek topçularla maçlara çıktılar, hazırlık maçı havasında oynanmaya başlandı müsabakalar, ülke futbolunu yöneten federasyon da her sene kupaya "acayıp" statüler yükleyince, kulüplerden sonra taraftarın da ilgisi azaldı...

Ligde şampiyonluk peşinde koşan Galatasaray da 3 gün evvel deplasmanda yendiği Gençlerbirliği ile Sami Yen'de kupa maçı için karşılaşacaktı da ne teknik adam maçı ciddiye aldı, ne topçular, ne de taraftarlar. Küme düşmeme mücadelesi veren Ankaralılar da aynı kafadaydı, onlar da hafta sonu oynayacakları "hayati" maç öncesi as topçularını dinlendiriyordu... Bu maça "önem" arz eden yok muydu? Kendisini "ispatlamak!" isteyen Oğuzhan Aksu ve deplasman tribününde yer alıp takımına inanan 12 adet Gençlerbirlikli taraftar...

Lemina ve Sane dışında ki Osimhen'in dönmesiyle Icardi de yedek kulübesine dönecektir, hafta sonu oynanacak derbide yer almayacak 9 "rotasyon" oyuncusu ile başladı Okan Buruk karşılaşmaya. Oysa rakibi Fenerbahçe bir gün evvel Konya'da as takımla sahaya çıkmış ve uzatmalar sonrası kaybetmişlerdi. Yorulan rakibine karşı "as"larını dinlendirip derbide fiziksel yönden avantajlı olmayı denemişti belki de. Belki de rakibini küçümsemişti o da. Tıpkı sahadaki sarı-kırmızılı topçular gibi. Onların da aklı belli ki hafta sonu oynayacakları maçtaydı ki Galatasaray tarihinde belki de ilk defa benim hatırladığım koskoca bir 45 dakika "dişe dokunur" tek bir atak yapılmadan geçti. 30. dakikada Sane'nin ortasında seken topta Icardi'nin dağlara taşlara giden şutu ile 10 dakika sonra Ahmed'in yine aynı şekilde kaleyi tutmayan ceza sahası dışından vuruşu hariç atak yoktu. Tabii, bu "ukalalık" ikinci yarı Ahmed'in kaptırdığı bir top sonrası kendi kalesinde golle sonuçlanınca, "işler sıkıya alındı" daha ciddi ataklar yapıldı da kaleci Erhan'ın becerisi, Galatasaraylıların paniği ile birleşince skorbord değişmedi. "Kader ağlarını örmüştü" diye Türk filmlerinin klişe sözü vardır ya, Barış, Yunus, Sallai ve Osimhen'in de sahaya eşitlik sayısı için sürüldüğü dakikalarda Ankara ekibinin korner atışında Günay elindeki topu kaçırınca bitime 8 dakika kala fark ikiye çıkıyordu...

Dünkü mağlubiyette kimse sütten çıkmış ak kaşık değil demiştik ya, lig ve Avrupa maçlarını tıka basa dolduran kombineli taraftarların büyük bir kesmi de maçı "küçümsemiş" ve Sami Yen'e gelmemiş, iyi niyetle tribünler boş kalmasın diye biletlerini "birilerine" devretmişti. O "yeni gelenler" de restoranda yemeği beğenmeyip garsona çıkışan müşteri gibi maç içi topçulara tepki gösterirken, Günay'ı ıslıklıyordu. İhaleyi sadece onlara yüklemek de yanlış olur zira bir Avrupa maçında Muslera da yuhalanmıştı bu stadyumda maalesef...

Maç sonu "yuhalayanlar" suçluya hesabı kesip, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı nedeniyle tatil olan ertesi gün yapacakları "eğlence" aktivitelerini düşünerek stadyumdan ayrılırken, cefakar ve vefakar ultrAslan tribünü göz yaşları içindeki Günay'ı tribüne çağırıp olması gereken "Yenilsen de yensen de taraftarın senle" tezahüratı ile oyuncularına destek oluyordu. Bir çok kesim bir çok hareketi ile ultrAslan'ı eleştirse de "iyi ki varsın ultrAslan", iyi ki...

Stat: RAMS Park

Tarih:22/04/2026

Hakemler: Oğuzhan Aksu, Bahtiyar Birinci, Kerem Ersoy VAR: Eren Özyemişçioğlu

Galatasaray: Günay Güvenç, Sacha Boey (Roland Sallai dk. 69), Wilfried Singo, Kaan Ayhan, Eren Elmalı, Mario Lemina (İlkay Gündoğan dk. 46), Renato Nhaga (Victor Osimhen dk. 78), Leroy Sane (Yunus Akgün dk. 69), Ahmed Kutucu (Barış Alper Yılmaz dk. 56), Noa Lang, Mauro Icardi

Yedekler: Batuhan Şen, Ismail Jakobs, Davinson Sanchez, Lucas Torreira, Arda Ünyay

Teknik Direktör: Okan Buruk

Gençlerbirliği: Erhan Erentürk, Fıratcan Üzüm, Dimitrios Goutas, Thalisson, Abdurrahim Dursun, Ousmane Diabate, Samed Onur (Franco Tongya dk. 87), Cihan Çanak (Sekou Koita dk. 70), Oğulcan Ülgün (Matej Hanousek dk. 87), Metehan Mimaroğlu (Furkan Ayaz Özcan dk. 90+5), Adama Traore (Göktan Gürpüz dk. 90+5)

Yedekler: Ricardo Velho, Emirhan Ünal, Arda Çağan Çelik, Ensar Kemaloğlu, Yiğit Hamza Aydar

Teknik Direktör: Volkan Demirel

Goller: Fıratcan Üzüm (dk. 51), Adama Traore (dk. 83) (Gençlerbirliği)

Sarı kartlar: Kaan Ayhan, Mario Lemina, Yunus Akgün, Victor Osimhen (Galatasaray), Fıratcan Üzüm, Erhan Erentürk (Gençlerbirliği)

Gençlerbirliği:1-2:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Tue, 21 Apr 2026 00:56:00 +0300

"Yüksek enerji, birlikte mücadele beyler, birlikte mücadele.... Ağustos ayından beri bak, herkes ailesinden uzak, herkes ailesinden uzak, ağustos ayından beri. 5 maç kaldı, 5 maç..." diye motive ediyordu takım arkadaşlarını soyunma odasında Gençlerbirliği karşısına çıkmadan Uğurcan Çakır... Evet, şampiyon olmak için, üç kulvarda da oldukça başarılı geçen bir sezonun finalini kupayla taçlandırmak için sadece 5 maç kalmıştı, 5 maçlık kısa bir turnuva oynayacaktı Galatasaray...

Bu yolda da ilk rakip bu sene ikinci defa takımın başına gelen Volkan Demirel'in çalıştırdığı ve 9 maçtır kazanamayan ve 7 haftadır gol atamayan Ankara'nın Gençlerbirliği ekibiydi. Maçlar haftada bire düşünce Galatasaray'ın hazırlanması ve odaklanması için de geniş vakit vardı, teknik kadro rakibi iyi analiz ederken, ultrAslan da taraftara açık olan idmana gelip oyunculara "baklava" armağan ederek desteğini gösteriyordu. Sebahattin (Reis) Şirin'in idman sahasında topçularla megafonla konuşması kimi çevrelerin eleştirini alıyordu da Avrupa'da bunun örneklerini sıkça rastlarken, Galatasaray tribünü de kimi zaman iyi niyetle kimi zamanda "uyarı" mahiyetiyle Florya ziyareti çok kere yapmıştır, bu defa da Kocaelispor'a kaybedilen iki puandan sonra sosyal medyanın linçlediği teknik ekip ve topçulara güvenlerini gösterip, desteklemişlerdi ki Ankara'da bu "özgüveni" sarı-kırmızılı oyuncularda açıkça görürken, maçtan sonra Barış Alper Yılmaz'ın ısrarla tribüne gidip ultrAslan bayrağını isteyip saha ortasında dalgalandırması bu minnetin göstergesiydi.

Ev sahibi de hazırlanmıştı belli ki Galatasaray maçına da, saha içinden çok saha dışına odaklandıklarını Galatasaray taraftarına 5 bin 200 liralık rekor bilet fiyatı uygun görerek gösteriyorlardı. "Futbolu seven bir Galatasaray taraftarı Gençlerbirliği deplasmanı için 5 bin 200 liraya bilet almayı anlayışla karşılayabilmeli. Galatasaray’ın Osimhen’e verdiği bonservis bedeli bizim bütçemizin tamamı. Geriye bize bu maçlardan gelir elde etmek kalıyor." diye de pişkince kendilerini savunabiliyordu Ankaralı yöneticiler. Peki "sol görüşüyle" bilinen Kara Kızıl taraftar grubu bu "soyguna" ne dedi? Sessizce çalılıklar arasından kaybolup gittiler...

Biz yeşil sahaya dönersek, bir hafta evvel Kocaelispor maçında yapmadığını yaptı Okan Buruk ve kaptan Icardi ile başladı forvet hattında, durum böyle olunca da ideal düzenine döndü, Barış ve Sane kanatlarda oynarken, Sallai de çok daha iyi olduğu sağ beke geçiyordu. Kalede Uğurcan yer alırken, Sanchez ve Abdülkerim stoperde, Jakobs sol bekteydi. Lemina kulübede Torreira sahadaydı ve partneri Sara olurken, Yunus ise Mertens sonrası sıkça denendiği 10 numara görevi alıyordu. "Maça fırtına gibi başladı" deyimini bir çok spikere kullandırırcasına golle başladı Galatasaray, Sane'nin kanattan içe yönelip Yunus'a topu yollaması, onun da Icardi'ye ayak dışıyla pası ve "fox in the box" Mauro en sevdiği işi yapıyordu: Gençlerbirliği:0-Galatasaray:1...

Topu Galatasaray'a verip, çok adamla savunma yapmayı amaçlamıştı Volkan Demirel ve ilk dakikada geriye düşmesine rağmen oyun düzeni bozmadı, katı bir savunma yaptı ve Galatasaraylıların pas bağlantılarını sürekli kapattılar. Bu durumda da Abdülkerim ve Sanchez orta saha cıvarında bolca pas yapıp, bir "boşluk" aradılar ama istediklerini bulamayınca, kanatlardan ortalarla ikinci golü aradı deplasman ekibi ki Jakobs'un ortalarında birinde Yunus'un altı pasta şutunu son anda savunma ayak koyarak önlerken, Barış'ın kafa yerine omuzla vuruşu da auta gidiyordu. İlk onbirde başlamakla birlikte golü de bulmanın morali ile Icardi sahada liderliği alıyor, takım arkadaşlarını yönlendiriyor ve pazu bandının hakkını verirken, yine Sane'nin ara pasında bu kez Sara ceza sahası içinde topla buluşup Yunus'a kariyerinin en kolay gollerinden birini attırıyordu. İlk yarım saat biterken Galatasaray iki farklı öne geçmişti. Soyunma odasına üç farklı da girecekti de Icardi'ye ceza sahası içinde yapılan bir penaltı pozisyonunda hakem devam derken, bir dakika sonra da Arjantinli Sane'nin yine harika pasında topa vurmadan savunma son anda araya giriyordu.

Ev sahibi ilk devre kalesini korumakla o kadar meşgüldü ki Galatasaraylı Gökdeniz Gürpüz'ün abisi Göktan'ın auta giden serbest atışı, Tongya'nın uzaktan Uğurcan'da kalan şutu ve Zuzek'in auta giden kafası dışında pozisyon bulamamıştı rakip kalede.

Göztepe deplasmanında ikinci devrenin başında üçüncü golü atıp fişi çekememişti Galatasaray ve maç sıkıntıya girmişti, aynı durum bir hafta evvel iç sahada Kocaeli karşısında olmuş ve yenilen golle bir puana razı olmuştu, Ankara'da ev sahibi çok "uyanmadan" Sane'nin getirip, Yunus-Sallai paslaşmaları sonrası tekrar Alman topçunun filelerde son bulduğu golle maçın finalini yaptı Okan Buruk'un takımı ama memleket sahalarında bir ilk de yaşanıyordu. Golü atan Sane hiç bir şekilde ofsayt değilken, VAR'ın yarı otomatik ofsayt uygulamasına pasif pozisyondaki Yunus için çizgi çizdirildi ve sistem Gençlerbirliği savunmacısını kendi kalesine daha yakın olduğunu tespit etti. Hakemin gol verdiğini düşünenler fena halde yanıldılar ve VAR ekranına çağrılan Batuhan Kolak nizami golü iptal etti. Koceali deplasmanı, Konya deplasmanı ve şimdi de Ankara'da Galatasaray'ın attığı goller "pasif" alanda oyuncu olduğu gerekçesiyle geçersiz sayılıyordu da bu kez hiç bir Galatasaraylı oyuncu rakiplerinden daha yakın değildi kaleye...

Böyle bir golün iptal edildiğini gören Okan Buruk, ikinci devrenin başında faul dahi olmayacak pozisyonda Sallai'ye çıkan sarı kartı da hesap edince, maçın geri kalanında sahada futbol dışı etmenlerin olabileceğini hesap edip Macar topçunun yerine Boey'i oyuna alırken, rakip de yaptığı oyuncu değişiklikleri ile Galatasaray kalesine daha cesurca gelip, Niang ile farkı tek sayıya indiriyordu. Trabzon ve Kocaeli'den sonra bir kez daha Jakobs'un kanadından gelmişti golün pası.

Sara ve Icardi'nin kenara gelip Lemina ve Lang değişiklikleri ile oyunu tekrar tutmayı arzu eden Okan Buruk rakibe kayda değer tehlikeli atak vermezken, 78de Torreira'nın eskilerin deyimiyle "dömivolesi" direği yalamasa uzun yıllar jeneriklerde izleyebilirdik. Ve beş dakika sonra yine Sane'nin akıl ve klas dolu pasında Yunus oldukça rahat pozisyonda fileleri bulsa maçın finali çok daha erken olabilirdi de olmadı, hem taraftara hem de takıma gereksiz bir 10 dakikalık stres yaşatmış oldu genç topçu.

Cuma günü Fenerbahçe'nin kendi sahasında Rizespor ile berabere kalıp iki puan kaybı ile tekrar en yakın rakibinden 4 puan önde olan Galatasaray, 26. şampiyonluk için son dört maça odaklanırken, hafta içi kupada oynayacağı Gençlerbirliği maçında rotasyonlu bir kadro ile çıkmayı planlarken, tüm dikkatler Sami Yen'deki derbide olacak... Herkesin ilk beklentisi, ki her ne kadar bu sene bulmakta güçlük çeksek de, düzgün bir hakemin maça atanması, gerisini zaten Galatasaraylı topçular hallederler...

Stat: Eryaman

Tarih:18/04/2026

Hakemler: Batuhan Kolak, Furkan Ürün, Osman Gökhan Bilir VAR:Abdullah Buğra Taşkınsoy

Gençlerbirliği: Ricardo Velho, Thalisson Kelven, Dimitrios Goutas, Zan Zuzek, Matej Hanousek, Dele Bashiru, Oğulcan Ülgün (Metehan Mimaroğlu dk. 46), Göktan Gürpüz (Adama Traore dk. 46), Franco Tongya (Samed Onur dk. 87), Sekou Koita (Cihan Çanak dk. 82), Mbaya Niang

Yedekler: Erhan Erentürk, Arda Çağan Çelik, Dal Varesanovic, Ensar Kemaloğlu, Abdurrahim Dursun, Fıratcan Üzüm

Teknik Direktör: Volkan Demirel

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Roland Sallai (Sacha Boey dk. 65), Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı, Ismail Jakobs, Lucas Torreira (Kaan Ayhan dk. 87), Gabriel Sara (Mario Lemina dk. 77), Leroy Sane, Yunus Akgün (Eren Elmalı dk. 87), Barış Alper Yılmaz, Mauro Icardi (Noa Lang dk. 78)

Yedekler: Batuhan Şen, İlkay Gündoğan, Ahmed Kutucu, Renato Nhaga, Noa Lang, Wilfried Singo

Teknik Direktör: Okan Buruk

Goller: Mauro Icardi (dk. 2), Yunus Akgün (dk. 35) (Galatasaray), Mbaye Niang (dk. 66) (Gençlerbirliği)

Sarı kartlar: Roland Sallai, Uğurcan Çakır (Galatasaray), Franco Tongya, Zan Zuzek (Gençlerbirliği)

Galatasaray:1-1:Kocaelispor

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Mon, 13 Apr 2026 22:19:00 +0300

"Kızgın değilim, kırgınım. Koskoca Galatasaray gol yedikten sonra reaksiyon vermediği için. Umutsuz değilim, mutsuzum. İçeride kolay kolay maç vermeyen takımım puan kaybettiği için. Fakat bunların hiçbiri için -bizi bugüne getiren- ekibe sövmem. Sezon sonunda kupa bizim olacak." diye yazmıştı Gamze twitterda. Dün gece maçtan sonra bloga yazı yazmak için oturum, yaz sil, yaz sil, yarım saat oyalandıktan sonra bilgisayarı kapayıp, gözlerin yorgunluktan kapandığı sabahın dördüne kadar beyni uyuştursun diye Amazon'da dizi seyretmiştim... O doksan dakikayı hatırlamak, özellikle son 20 dakikayı aklımdan çıkarmak istiyordum... Futbolla ilgilenmeyen insanlar ne kadar şanslı diye de düşünmedim değil, film eleştirmenin derdi nedir ki? Ya da müzikle ilgilenenin? Kitapseverler mesela, sevdiği yazar kötü kitap yazdı diye geceyi zehir eder mi kendine? Hiç sanmam... Ama futbol böyle bir tutku işte, daha kötüsü de taraftar olmak, hele ki "canım feda" diyenden, öfke geçsin diye topçusuna, hocasına sövmeyip, içine atan... Omurga sahibi olmak belki de, bugün "çöp" dediğin topçuyla fotoğraf çektirmek için yarışmamak, "istifa etsin hoca" dediğin teknik adam şampiyon olduğunda onu övüp övüp bitirememek gerekir ama "o eski çamlar bardak oldu" diyelim geçelim...

Ligde son haftalara yaklaşırken, şampiyonluk için her puan önemliyken, Galatasaray'ın Göztepe deplasmanında kazandığı üç puandan sonra kendi taraftarı önünde Kocaelispor'u "rahatlıkla" yenip yoluna emin adımlarla devam etmesi bekleniyorduk, ki 70. dakikaya kadar da öyle oldu, ilk devre Sane'nin kaptırdığı bir topta Agyei'nin şutunu Uğurcan'ın çıkarması dışında Kocaelispor'un tek atağı yokken, Jakobs'un Can'dan çalım yemesi sonrası siyah-yeşilli oyuncunun ortasında Abdülkerim'in ıskası ile oluşan karambolde Petkoviç eşitliği sağladı ve Galatasaray maçı çeviremedi, iki puan kaybetti. Sami Yen'de Gaziantep'e de iki puan vermişti, Konya deplasmanında da üç puan bırakmıştı... İç burkan kayıplar bunlardı, yoksa, Trabzon'a, Beşiktaş'a, Fenerbahçe'ye, Kocaelispor'a deplasmanda puan vermek çok da can yakmıyordu...

Deplasmandaki Kocaelispor maçında yapılanlar hatırlatılmıştı Okan Buruk tarafından maçtan önce, taraftar da motive olmuştu, stad dolmuştu tıklım tıklım da içerde ertesi maç Fenerbahçe derbisi olunca ceza almamak için biletler devredilmiş, gelenler de pek suskundu. Yine de Felipe Melo'nun ultrAslan tribününde sete çıkması hep de özlemle beklediğimiz bir andı, çok da yakıştı "capoluk" Melo'ya...

Kalede her zamanki gibi Uğurcan vardı, sağ bekte Boey, stoperde Sanchez ve Abdülkerim yer alırken, sol bek Jakobs olacaktı. Lemina dinlenirken Torreira ve İlkay savunma önünde yer alıyor, kanatlarda Sane ve Sallai varken, Sara ortada, ilerde de Barış olacaktı. Kadro fena değildi ama iç sahada kapanan bir takıma karşı Barış kanatta, Icardi ceza sahasında olmalıydı, lakin fena halde bitirildi Icardi Galatasaray'da. Sosyal medya ergenleri ve "teknisyen" youtuberlar Okan Buruk'u da etkilediler diye düşünüyorum ki hoca "kral"ı sildi defterden...

10. dakikada Uğurcan'ın uzun pasında Barış auta attı, sonrasında Sara'nın ara pasında Barış dokunamadı. Tüm takımla kapanan rakibini kanatlardan açmaya çalışırken Galatasaray, en göze batan topçu Sane oluyordu ki onun kanattan çaprazlama dalışları sonrası Boey boş kalıyor ama onun da ortaları sonuç vermiyordu. Jakobs'ın taç atışında Abdülkerim'in kafası kalecide kalırken, yedi dakika sonra Sara'nın şutunu yine genç kaleci çıkarıyordu. Tabii, pozisyonun dönüşünde de Jakobs'un itilmesine penaltı çalacak bir hakem kadrosu yoktu sahada...

Ve iki dakika sonra da Jakobs'un kanattan ortasında Kocaeli savunmasının ıskasında Sane uzun aradan sonra kafayla fileleri havalandırıp, takımını rahatlatıyordu. Takım öyle "rahataladı" ki devre bitene kadar da başka kayda değer atak yapmadı, oyunu rolantiye aldı.

İkinci yarıya Sane'nin ceza sahası dışından sert şutunu yine kaleci Serhat çıkarırken, üç dakika sonra da ani gelişen atakta Sane penaltı noktası üzerinde Sara'ya verdi onun yavaş şutu kalecide kaldı, tıpkı Atletico Madrid maçının son dakikalarındaki pozisyon gibi, aynı topçu, aynı kale...

Topu ayağında tutuyordu Galatasaray da beklenilen net tehlikeleri yaratamıyordu ve oyuna çeşitlilik katmak için Sallai ve Boey çıkıp, Lang ve Singo dahil oluyor ama onlar ad pek faydalı olmuyordu ki, Kocaelispor Petkoviç ile eşitliği sağlayınca Torreira ve İlkay'ın yerine Yunus ve Lemina girdi, Sara çıktı Icardi girdi ama Lang'ın uzaktan auta giden şutu ve Yunus'un uzatmalarda direği ıskalayan şutu dışında Galatasaray üç puanı alacak pozisyonu bulamamıştı... Oysa deplasman takımı 83te Agyei ile ikinci gole de kavuşacaktı da direk müsaade etmedi.

Galatasaray'ın içerde Anadolu takımlarına puan verdiği maçların hakeminin de Oğuzhan Çakır olması tesadüf mü? Kocaelisporluların bir çok sertliğine devam diyen hakem, Galatasaray'ın serbest vuruş kazandığı anda ilk devreyi bitirmiş, uzatmalarda sürekli ayaklarında "çekme" olduğu bahanesiyle zaman çalan yeşil-siyahlıları ödüllendirircesine uzatmayı uzatmamıştı... Jakobs'un itilmesini bahsettik de Kocaelispor'un attığı golde Uğurcan'ın önündeki oyuncuya "pasif" ofsayt neden çalınmadı pek anlamadık? İlk devre Kocaeli'de Galatasaray'ın böyle bir golü iptal edilmiş, yetmedi Konya'da da geçersiz sayılmıştı...

Maç sonu herkeste büyük hayal kırıklığı vardı, topçuların yüzü asılmış, Okan hoca hakeme isyan ederken, ultrAslan yine ateşi yaktı, takımı tribüne çağırıp moral verdi. Bakmayın sosyal medyada yangın çıkaranlara, onları dikkate almıyorum artık... Bu takım, hu hoca, bu yönetim üç yıldır bizi şampiyon yaptı, bu sene de yapacak ve burda en büyük etken haftada bir maç oynayıp konsantre olacak topçular... Yeter ki Galatasaraylıyım diyenler yarın utanacakları sözleri bugün söylemesinler... Beş maçlık mini bir lig başladı ve Galatasaray alnın akıyla oradan çıkacaktır...

Stat: RAMS Park

Tarih:12/04/2026

Hakemler: Oğuzhan Çakır, Ceyhun Sesigüzel, Mehmet Kısal VAR: Adnan Deniz Kayatepe

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Sacha Boey (Wilfried Singo dk. 67), Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı, Ismail Jakobs, Lucas Torreira (Mario Lemina dk. 75), İlkay Gündoğan (Yunus Akgün dk. 75), Leroy Sane, Gabriel Sara (Mauro Icardi dk. 80), Roland Sallai (Noa Lang dk. 66), Barış Alper Yılmaz

Yedekler: Batuhan Şen, Eren Elmalı, Ahmed Kutucu, Kaan Ayhan, Renato Nhaga

Teknik Direktör: Okan Buruk

Kocaelispor: Serhat Öztaşdelen, Ahmet Oğuz, Anfernee Dijksteel, Hrvoje Smolcic, Rigoberto Rivas (Can Keleş dk. 64), Mahamadou Sissoho (Tayfur Bingöl dk. 53), Manuel Show, Habib Keita, Daniel Agyei (Darko Churlinov dk. 87), Joseph Nonge (Massadio Haidara dk. 46), Serdar Dursun (Bruno Petkovic dk. 64)

Yedekler: Gökhan Değirmenci, Karol Linetty, Deniz Ceylan, Furkan Gedik, Samet Yalçın

Teknik Direktör: Selçuk İnan

Goller: Leroy Sane (dk. 30) (Galatasaray), Bruno Petkovic (dk. 72) (Kocaelispor)

Sarı kart: Joseph Boende (Kocaelispor)

Göztepe:1-3:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Thu, 9 Apr 2026 21:22:00 +0300

Tüm maçlar hakemin ilk düdüğü çalmasıyla mı başlar? Hiç mi hakemin bitiş düdüğü ile başlayan karşılaşma yoktur? Bence var, ve en yakını da dün gece İzmir'de oynanan Göztepe-Galatasaray maçı...

Nasıl mı?

Cihan Aydın, üç gün önce Trabzon'da Galatasaray'ın kaybettiği maçın son düdüğünü çaldığında stat hoparlörlerinden Galatasaray'a küfürlü şarkılar başlarken, 17 yaşındaki topçu Abdülkerim'e sinkaflı laflar ederken, Okan Buruk ve Günay'ın "Galatasaray kendisine yapılanlara şampiyonluk kutlamasında cevap verecek" cümlesiyle başlamıştı aslında Göztepe maçı sarı-kırmızılılar için. "Acaba Galatasaray'dan şampiyonluğu alabilir miyiz" diyen Trabzonlular, kendi elleriyle hazırlamışlardı Galatasaray'ı çarşamba gecesi İzmir'de oynayacağı deplasmana...

Avrupa'dan elenmiş ve haftada tek maç oynayacak Galatasaray'ın neler başarabildiğini son üç yıl memleket dahilinde herkesin malumuydu ve Göztepe'yi etüt eden Okan Buruk ve ekibinden Galatasaraylıların şüphesi yoktu lakin sahaya çıkan kadroyu görünce şaşırmadık desek, yalan söylemiş oluruz... Zira Okan hoca hiç de alışık olmayan bir takımla çıkıyordu deplasmana: Kalede Uğurcan, sağ bek Boey, sol bek Eren ve stoperde Abdülkerim'in yokluğunda Singo ve Sanchez tamamdı da, Torreira'nın yerine İlkay, Sara'nın yerine Asprilla hiç de beklenmiyordu. Icardi de yedekteydi de Barış en uçta görev alacaktı, kanatlarda da Sane ve Sallai olacaktı... Riskli bir seçimdi, kazanırsa deha, kaybederse hain olacaktı Okan Buruk...

Kazandı ve de rahatladı Okan Buruk... En yakın rakibiyle puan farkını dörde çıkardı ve daha teri kurumamışken bir sonraki Kocaelispor maçının da ateşini yaktı verdiği demeçle...

Peki, ne yaptı, nasıl kazandı Galatasaray?

Ev sahibinin savunmada boylu poslu ama ağır adamlarla kendisini karşılayacağını etüt eden Okan Buruk, kapalı savunmayı açmak için de en uca hareketli ve güçlü Barış'ı koyup, etrafına da "pırpır" denen Asprilla, Sane, Sallai gibi topçuları serpiştirmişti. Daha da ötesi, Lemina ve İlkay ile topu çevirip, Göztepelileri üzerine çekip, boşluklarla savunmayı yarmak da planın içinde vardı. İlk devre bu senaryo fena halde de işledi. Ne zaman ev sahibi çokça kullandığı taç atışlarıyla Galatasaray kalesine gol için gelse, dönen topu kendi kalesinde tehlike olarak gördü. Sallai'nin hatasında Arda'nın karşı karşıya kaçırdığı pozisyonun dönüşünde Sallai-İlkay işbirliğinde Galatasaray ikinci golü bulması Göztepe için acı bir deneyimdi. Golü kaydeden İlkay'ın arkadaşlarının tebriklerini aldıktan sonra teniste sıkça gördüğümüz "pardon" sayısı gibi Lis'ten özür dilemesi de sahalarda az karşılaştığımız örneklerdendi. Gol sevinci demişken, daha dakikalar beşi göstermeden Sane'nin serbest atış ortasında Barış'ın kafayla maçın gol perdesini açması sonrası Trabzon'da Galatasaray'ın kullandığı 7-8 köşe atışını neden Barış'ın kullandığı sorusu bir çok taraftarın aklına gelmiştir. Abdülkerim ve Icardi'nin yokluğunda koluna kaptanlık bandını takan Barış'ın gol sonrası pazubandına bakış atması, sezonun akılda kalacak fotoğraflarından olacaktır.

Erken öne geçen Galatasaray'da maç önü planı öyle işledi ki, ev sahibi sahada donakaldı, reaksiyon veremedi ve Sallai biraz becerikli olsa ya da cömert davransa soyunma odasına giderken skorbord belki de 4 farklı bir skoru gösterecekti.

İlk yarı Arda'nın kaçırdığı ve Cherni'nin auta giden cılız vuruşu dışında taraftarını heyecanlandıran pozisyonu olmayan Göztepe, ikinci devreye Juan'ın Barış'ın golünün benzeri ile başladı. Futbolu bilen taraftarının desteği ile eşitlik sayısı için de 15 dakika kadar dalga dalga geldiler Uğurcan'ın kalesine. Göztepeliler arzuluydu, baskı yapıyorlardı da Galatasaraylılar da başta Singo olmak üzere, Sane'si, Sara'sı ile ayaklarındaki topu rakiplerine "armağan" ediyorlardı. Cherni'nin kafası ve Efekan'ın uzaktan şutunda Uğurcan "şampiyonluk modunu" açmışken, Juan'ın aşırttığı ve kaleye süzülen topa yarım metreden Janderson'un auta atması ise 2023 senesinde Sami Yen'de oynanan Galatasaray-Karagümrük maçının uzatma dakikalarında ofsaytta olduğu halde kaleye giden topa dokunup takımını golden eden Serdar Dursun'u hatırlatıyordu.

"Atamayana atarlar" derler ya, ev sahibi peşi sıra pozisyonları harcarken, Galatasaray ise ikinci devre ilk defa Göztepe kalesine geldi, kazanılan köşe vuruşunu Sara kullandı ve Lemina üç gün önce Trabzon'da yapamadığını İzmir'de yaptı ve attığı kafa golü ile takımını rahatlattı, Göztepe'nin eşitlik umutlarını söndürdü. Sonrasında da zaten Torreira, Icardi ve İlkay'ın oyuna girmesiyle Galatasaray tekrar soğukkanlı bir şekilde sahaya yayıldı, topu çevirdi ve maçın son düdüğünü bekledi...

Maçı yöneten Alper Akarsu oyun genelinde pek ön plana çıkmadı lakin onuncu dakikada Sallai'nin kaleciden seken topuna kafa vurmak için havaya sıçrayan Asprilla'ya yapılan müdahaleyi görmemesi, Dennis'in İlkay'a müdahalesine sarı kartı çıkarmaması, 60. dakikada Asprilla'nın formasından çekilip düşürülmesine devam ettirip ev sahibinin atağına izin vermesi, Icardi'nin yüzüne atılan dirseğe devam demesi ve en kötüsü de Barış sakatlanıp yerde yatarken oyunu başlatması kendisi adına maçta eksi puan olacak kararlardı...

Lucescu ile de bitirelim... Galatasaray ve Beşiktaş'da şampiyonluk yaşamış, ulusal takımı çalıştırmış Rumen teknik adamın vefatı sonrası Galatasaray ısınmaya üzerinde Lucescu t-shirtleri ile çıkıp, sahaya da "Seni Unutmayacağız" pankartı ile ayak basmışken, İstiklal Marşı öncesi yapışan saygı duruşunu ıslıklamak Göztepe taraftarı gibi futbolu bilenlere yakışmadı. Son nefesini yeşil sahada verecek kadar futbolu seven bir futbol emekçisini tribün kültürünü 14 Haziran 1925ten beri yaşatanlar tarafından ayakta alkışlamasını beklerdik. Olmadı, hayal kırıklığı yaşadık...

Stat: Gürsel Aksel

Tarih:08/04/2026

Hakemler: Alper Akarsu, Gökhan Barcın, Esat Sancaktar VAR: Sarper Barış Saka

Göztepe: Mateusz Lis, Taha Altıkardeş, Heliton, Allan, Arda Okan Kurtulan, Novatus Miroshi, Anthony Dennis (Filip Krastev dk. 79), Cherni, Efkan Bekiroğlu (Alexis Antunes dk. 73), Juan, Janderson (Jeferson dk. 79)

Yedekler: Ekrem Kılıçarslan, Mehmet Şamil Öztürk, Uğur Kaan Yıldız, Ogün Bayrak, Musah Mohammed, Guilherme Luiz

Teknik Direktör: Stanimir Stoilov

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Sacha Boey, Davinson Sanchez, Wilfried Singo, Eren Elmalı (Ismail Jakobs dk. 62), İlkay Gündoğan (Lucas Torreira dk. 79), Mario Lemina, Leroy Sane (Mauro Icardi dk. 85), Yaser Asprilla (Gabriel Sara dk. 63), Roland Sallai (Kaan Ayhan dk. 85), Barış Alper Yılmaz

Yedekler: Günay Güvenç, Renato Nhaga, Noa Lang, Yunus Akgün, Ahmed Kutucu

Teknik Direktör: Okan Buruk

Goller: Juan (dk. 50) (Göztepe), Barış Alper Yılmaz (dk. 5), Allan (dk. 19 k.k.), Mario Lemina (dk. 75) (Galatasaray)

Sarı kart: Barış Alper Yılmaz (Galatasaray)

Trabzonspor:2-1:Galatasaray

noreply@blogger.com (ultras/Movement) — Mon, 6 Apr 2026 00:07:00 +0300

Liverpool maçında yaşanılan sakatlıklar, sonra milli takımdan sakat dönen oyuncular derken Galatasaray uzun bir aradan sonra "eksik" bir kadro ile Trabzon deplasmanına gelirken, rakibin de üç temel oyuncusu yoktu sahada ama onların maça bir kaç gün kala "gaza" getirilen seyircileri vardı. "Galatasaray ile ilişkileri askıya aldık" diyen Trabzon başkanı, bir de söylentilere göre Galatasaray aleyhine yapılacak koreografinin de "sponsoru" olmuştu... Maç günü ortam fena gerilmişti, tüm tepki de Galatasaray'a transfer olurken kulübünden" izin" almış ve takımına 36 milyon euro kazandırmış olan Uğurcan'a karşıydı... O gün "para tatlı" gelirken, bugün Uğurcan "hain" ilan ediliyor, ısınmaya çıktığı dakikadan itibaren "annesine" küfür ediliyordu...

Bir zamanlar Galatasaray forması yakılan Trabzon stadında, dün gece de maçın başından tribünlerin boşaldığı anlara kadar Sezen Aksu'nun "Şinanay" şarkısını eşliğinde Galatasaray'a küfürler edilirken, yayıncı kuruluş da saha içinde canlı yayınla evlere taşıyordu bu küfürleri. Oysa daha bir kaç gün önce RTÜK'ün aldığı kararlar ortadayken.

Maça dönersek, Uğurcan eski takımına karşı kaleyi korurken, sağ bekte Trabzonspor'un uzun forveti Onuachu'yu durdurmaya yardım etmesi için Singo görev alırken, stoperler Sanchez ve Abdülkerim'ken, sol bekte Jakbos vardı. Orta sahada Torreira ve Lemina'nın önünde Sara'nın yerine Yunus takıma 10 numaralık yapacakken, bir kanatta Barış, diğerinde sargılı eliyle Lang ve ilerde Icardi gol arayan elemanlardı. Kağıt üzerinde çok da fena olmayan bir kadroydu ama onlar daha maça alışmadan Pina'nın şahsi beceriyle getirip ortaladığı topta Sanchez kafayla ıskaladı ve korkulan oldu: Onuachu kafayla fileleri havalandırdı...

Bu sezonun Galatasaray adına yenilen en erken golüydü ve rakip takımı cesaretlendirip, tribünleri de ateşlemesi de cabasıydı. Sonrasında Zubkov'un şutu auta giderken, 18'de Augusto'nun vuruşunu Uğurcan kurtarıyor ve dakikalar 25i gösterirken Nwakaeme'nin ceza sahası dışından vuruşu da herkesin bakışları arasında direği yalayarak auta gidiyordu.

Ev sahibi Galatasaray kalesinde pozisyonlar bulurken, sarı-kırmızılılar topu ayaklarında tutuyor, savunma arkasına Barış ve Lang'ı kaçırmaya çalışıyor, onların çabası kornerle neticeleniyor ama köşe vuruşlarından beklenilen sonuç gelmiyordu ki ilk yarım saat dolarken, Barış'ın köşe vuruşunda Lemina'nın kafasını Onana çıkarıyor, bu da Galatasaray'ın ilk 45 dakika en tehlikeli atağı oluyordu. Takımlar soyunma odasına gitmeden Trabzonspor Onuachu ile bir gol daha buldu ama yardımcı hakem ofsayt bayrağı kaldırıyordu...

İkinci yarıya Torreira ve Jakobs'u içerde bırakıp, İlkay ve Eren değişiklikleri ile başladı oyuna Okan Buruk ve eşitlik sayısını da iki dakika sonra Barış'ın arka direğe ortasında Singo ile buldu. İlkay tecrübesi ile topun daha çok Galatasaray'ın ayağında kalmasını sağlayıp, akıllı dağıtınca Galatasaray'ın da beklediği ataklar geliyordu ki, Erkan Engin sahneye çıktı.

Kim mi Erkan Engin? Geçen sezon Fenerbahçe kendi sahasında Kasımpaşa'ya puan kaybedecekken maçın hakemi Cihan Aydın'ı "el ve penaltı" için monitöre çağırıp, penaltı kararı verdiren ve sonrasında hakem eğitimlerinde kendisine bu karar sorulduğunda "hissiyatım" öyleydi diyen kişi. Dün gece Erkan Engin sahadaki hakem olan Cihan Aydın'ı bir kez daha "kurban" ediyordu ki kimsenin kırmız kart beklemediği bir anda VAR monitörüne çağırdı ama Cihan Aydın tecrübeliydi, aynı "tongaya" bir kez daha düşmedi. Bu arad Cihan Aydın demişken, Galatasaray-Trabzonspor maçlarını neden hep Cihan Aydın yönetiyor diye soracağım da "ben yaptım oldu"ya dönüşen futbol ikliminde mantıklı bir cevap gelmeyeceğini biliyorum... Hakem demişken maçın sonuna verilen 4 dakika uzatma da Cihan Aydın'ın Galatasaray burada bir gol filan atarsa başıma bela alırım çekincesi ile verilen bir karar olduğuna yemin edebilirim ama ispat edemem zira Barış'ın faul pozisyonunda düdüğü çaldığında saat 50.38, hakemin VAR'dan dönüşü 53.53 ve oyunun tekrar başlaması ise 54.16'ydı. Yani burada geçen süre 3 dakika 38 saniye ve uzatma 4 dakika...

Galatasaray eşitliği sağlamış, galibiyet golü beklenirken, Abdülkerim'in rakibiyle mücadelesine faul düdüğü çalındı ve yapılan ortada Nwaiwu kafayla takımını tekrar öne geçiriyordu. Geriye düşen Galatasaray eşitliği ararken, ev sahibi kontralarla geliyordu ki Zubkov'un bir şutunu da Sanchez kornere çeliyordu diziyle.

Kırılma anları vardır her maçta, Galatasaray adına da 69da kullanılan korner sonrası oluşan karambolde Icardi'nin şutu kaleye iki adımda bekleyen Lemina'nın önüne düştü de, "kötü" şutu az farkla auta gidiyordu. Oysa, orada kale yerine pası düşünde Sallai boş kaleye meşin yuvarlağı plaseleyecekti. Kalan dakikalar ev sahibin kalesini savunmak ve Galatasaray'ın eşitlik için çabaladığı dakikalar olarak geçti, Sallai'nin zayıf vuruşu Onana'da kalırken, dakikalar 90'ı gösterirken Asprilla'nın sert şutu direği yalayıp auta gidiyordu.

Maç sona ermiş, ev sahibi sevinip, misafir takım üzülürken ki saha içinde centilmence geçen bir maç sonrası stat hoparlörlerinden çalınan o şarkı ve taraftarın küfürlerine eşlik eden Onuralp Çakıroğlu adında Trabzonlu bir genç topçu, Abdülkerim'den gereken cevabı alırken, ortalık karışıyor ve Galatasaray stoperi ikinci sarı kartı alıp, kırmızı kartla hafta içi İzmir'de cezalı duruma düşüyordu.

Galatasaray şampiyonluk yarışındaki rakibine kaybederek, aradaki puan farkını bire indirdi ve gözünü hafta içi oynayacağı Göztepe erteleme maçına çevirdi. Geçen sezon Beşiktaş mağlubiyeti sonrası Kadıköy'den galibiyetle çıkıp, lig ve kupayı kazanan Okan Buruk ve takımı, bu sezon da aynısını yapmaya çabalayacak... Yapabilir mi, neden olmasın? Biz onlara güveniyoruz ki zaten Trabzon'da yapılanlardan sonra, bu yazının yazıldığı bu dakikalarda Fenerbahçe-Beşiktaş maçında Fenerbahçe lehine çalınan penaltıyı gördükten sonra herkes Galatasaray'ın 26. şampiyonluğunu engellemeye çalışırken sarı-kırmızılıların taraftarından başka kimi var ki? Galatasaray taraftarı özellikle sosyal medyada değişik değişik hesaplardan Icardi'ye, Okan Buruk'a, Yunus'a, Sanchez'e ve son olarak Torreira gibi topçulara yapılan itibarsızlaştırmalara kulak asmayıp, takımın arkasında olup "en iyi yaptığı işi" yani takımı şampiyonluğa götürmeyi yapmalıdır... Bizim birbirimizden başka dostumuz olmadığını bir kez daha gördük Trabzon'da... Ve maçtan sonra Günay'ın dediği gibi "Galatasaray camiası unutmaz. Yapılanların cevabı da şampiyonluk kutlamasında verilecek..."

Stad:Papara Park

Tarih:/04/04/2026

Hakemler: Cihan Aydın, Bersan Duran, Süleyman Özan VAR: Erkan Engin

Trabzonspor: Onana, Pina, Saviç, Nwaiwu, Mustafa Eskihellaç (Salih Malkaçoğlu dk. 90), Ozan Tufan (Umut Nayir dk. 87), Folcarelli, Nwakaeme (Lovik dk. 79), Zubkov (Okay Yokuşlu dk. 87), Augusto (Bouchouari dk. 79), Paul Onuachu

Yedekler: Onuralp Çevikkan, Ahmet Doğan Yıldırım, Onuaralp Çakıroğlu, Taha Emre İnce

Teknik Direktör: Fatih Tekke

Galatasaray: Uğurcan Çakır, Wilfried Singo, Davinson Sanchez, Abdüllkerim Bardakcı, Ismail Jakobs (Eren Elmalı dk. 46), Lucas Torreira (İlkay Gündoğan dk. 46), Mario Lemina (Yaser Asprilla dk. 84), Barış Alper Yılmaz, Yunus Akgün (Ahmed Kutucu dk. 88), Noa Lang (Roland Sallai dk. 68), Mauro Icardi

Yedekler: Günay Güvenç, Kaan Ayhan, Renato Nhaga, Arda Ünyay, Sacha Boey

Teknik Direktör: Okan Buruk

Goller: Paul Onuachu (dk. 4), Chibuike Nwaiwu (dk. 62) (Trabzonspor), Wilfried Singo (dk. 48) (Galatasaray)

Sarı kartlar: Okan Buruk, Barış Alper Yılmaz, Davinson Sanchez, Abdülkerim Bardakcı (Galatasaray), Ozan Tufan, Fatih Tekke, Pina, Onana (Trabzonspor)