Umut Sepeti

Mutfak Ekipmanlarınız Bonvagon'dan!

2012-03-16T04:24:00.001-07:00

Henüz tanışmamışlar için belirtelim. Bonvagon, “gezer, seçer, getirir!” mottosuyla geçtiğimiz Eylül ayında yola çıkmış ve kısa sürede popüler hale gelmiş bir alışveriş kulübü.
Her gün sıradışı tasarım ürünler, özenle seçilmiş markalar ve ilginç aktiviteleri %70’e varan fiyatlarla üyelerine getiren site, şarap/viski tadım aktivitelerinden, yemek kurslarına, gurmelerin tercih ettiği mutfak aksesuarlarından sofra dekorasyonuna kadar her alanda kampanyalar sunuyor. Jamie Oliver’ın mutfak ekipmanları, Hecha döküm tavalar, Alessi ve OXO tasarımları bu seçkilerden birkaçıydı. Eğer alışveriş konusunda detaycı biriyseniz hem markalara ait bilgi ve hikayelerin anlatıldığı hem de iştah açıcı tariflerin yer aldığı blog unu da ziyaret edebilirsiniz.

Türk tasarımcıları buluşturdu!
Bonvagon’u heyecanla takip etmemizin bir diğer sebebi de tematik kampanyaları. Bu hafta Sıra dışı Tasarımcılar, Konuşan Tasarımlar isimli kampanyasıyla Türkiye’den seçtiği 27 tasarımcıyı, en orijinal ürünleri ile birlikte tasarım tutkunlarının karşısına çıkarıyor. Aida Pekin, Karaca Erdem, Dani Benreytan, Itır Saran’ın da içlerinde bulunduğu tasarımcıların eşi görülmemiş tasarımları sadece bir kaç tık ile ulaşılabilir hale getiriyor. Gelecek aylarda bizi bekleyen sürprizlerden ilk önce haberdar olmak için merakla Bonvagon’u takip ediyoruz. www.bonvagon.com’a hala üye olmadıysanız, acele edin deriz. Çünkü Mart ayı boyunca Bonvagon'a davet ettiğiniz her arkadaşınız sayesinde hem siz hem de arkadaşınız 25TL kazanıyor!

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Ispanaklı Fındıklı Muffin

2012-03-15T08:40:00.000-07:00

Çocuğuna ıspanak yediremeyen anneler derneği kurulsa epeyce üyesi olacağını tahmin etmek hiç zor değil.
Hamburger,patates kızartması ve benzerlerini iştahla tüketen çocuklar, ıspanağın ismine bile tahammül edemiyorlar.
Bizzat oğlumdan ve çevremdeki çocuklardan biliyorum..
Doğruyu söylemek gerekirse, çocuğum şunu yemiyor bunu yemiyor diye karalar bağlayan bir anne olmadım hiçbir zaman.
Farklı yollar deneyerek yemediği şeyleri yedirme çabasına da girmedim.
Aşırı yemek seçmeyişinden ,belki de benim de sevmediğim sebzelerin gün gelip soframın en arananlarından olmasıydından dolayı,nasılsa birgün o da sever diye düşünmemden.Tembelliğimden ve kendimi sıkmak istemeyişimden de olabilir tabi.:)
Fakat evde ıspanak furyası yaşadığımız bir dönem,benim yumurtalısından kıymalısına, yoğurtlusundan kaşarlısına hazırladığım ıspanakların-ıspanak ne bereketli sebzedir bilirsiniz - hatta ve hatta ıspanaklı böreğin bile oğlum tarafından rağbet görmemesi üzerine, şu Keloğlana annesi ıspanak yapıp yedirse,veya Bilgecan dede iksirlerinde ıspanak kullansa da, bu vesileyle bizim oğlan da barışsa şu ıspanakla diye düşündüğüm olmuştu.:)
‘’Ama Temel Reis var.‘’ denildiğini duyar gibiyim.:) Lakin bizim oğlanı sarmıyor ki,Temel Reisi örnek alıp güçlenmek için ıspanak yemeye kalkışsın.:)
Lakin Keloğlan denildi mi akan sular duruyor,aynı bölümler döne döne yayınlanmasına harf harf ezberlenmesine rağmen,her defasında göz bile kırpılmadan izleniyor..
En sevdirse böylesine şevkle izlenen bir karakter sevdirebilir ıspanağı çocuklara diye düşünmüştüm..
Ispanaklı muffinin bu kadar rağbet göreceğinden habersizken..

Evdeki ıspanaklarla yapılacak şey kalmayınca :) ben de uzun zaman önce arkadaşlarımda yediğim nefis ıspanaklı pastaları hatırlayıp, muffini de fena olmaz düşüncesiyle, bir tarif araması yaptım ve sevgili arkadaşım Meliha'nın ıspanaklı muffinlerini görünce,aradığım tarifi bulmuş olmanın sevinciyle hemen o gün denedim..Hepimiz, özellikle de oğlum öyle çok sevdi ki,şaştım kaldım.:)
Hiç abartmıyorum, muffinler yapıldığı gün yarısından fazlası Kaan tarafından yenilmek suretiyle ertesi güne kalamıyor.:)
Ne zaman ıspanak alınsa,ille de muffin diyor başka birşey demiyor.:)
Aylar önce yerli malı haftası için de arkadaşlarına ıspanaklı muffin yapmamı istedi .
Ve bilmiş bilmiş ekledi:
-Anne,arkadaşlarım,bu kadar faydalı bir şeyin,bu kadar lezzetli olduğuna inanamayacaklar.:) (Faydalı şeyler sevimsiz ,tatsız tutsuz olur gibi bir düşünce hakim ne hikmetse.)
Ve benim minik oğlum yanılmadı,arkadaşları çok sevdiler, hepsi de fıstıklı kek sandılar.:) Daha önemlisi hakikaten ıspanak olduğuna inandırınca da, ıspanağa karşı olan önyargılarını bir nebze de olsa hafifletmiş oldum.(Büyük başarı :))
Keloğlan'da ancak bu kadar etki edebilirdi sanıyorum.:)
Oldukça pratik ve nefis muffinler için Meliha'cığıma tekrar teşekkür ediyor bende tarifi aynen yazıyorum.:)

ISPANAKLI FINDIKLI MUFFİN

( Tarif için kullanılan bardak 200 ml.)
malzemeler

2 yumurta
1 buçuk su bardağı şeker
Yarım su bardağı sıvıyağ
Yarım kg. ıspanak
1 fincan iri dövülmüş fındık
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu
1 buçuk su bardağı un (Gerekirse ilave yapılabilir)

Üzeri için:

2 paket krem şanti
1 su bardağu süt

Hazırlanması:

Ispanakları güzelce yıkayıp az suda haşlayıp püre haline getiriyoruz.
Yumurta ve şekeri krema haline gelene kadar çırpıyoruz.
Püre haline getirdiğimiz ıspanaktan 3 kaşık kadar ayırıp kalanını ve sıvıyağı yumurtalı karışıma ilave ediyoruz.
Un,kabartma tozu,vanilya ve fındığı da ekleyerek yavaş yavaş karıştırıp kıvamını ayarlıyoruz.Eğer cıvıksa azar azar un ilave ederek uygun kıvama getirebiliriz.
Hazırladığımız karışımı muffin kağıtlarına paylaştırıp önceden ısıtılmış 170 derecede ,içine batırdığımız kürdan temiz çıkana kadar pişiriyoruz.
Krem şantiyi tarifi üzere hazırlayıp,içerisine ayırdığımız ıspanağı ekleyerek sıkma torbasına koyup muffinlerimizin üzerini süslüyoruz.

Sağlık ve afiyet dolu günler diliyorum..
Sevgiyle kalın..

MAYONEZLİ TAVUK VE BLOGGER :)

2012-03-02T06:26:00.000-08:00

Tüm zamanların en ani gelişen yazısıyla karşınızdayım.:)
Gerek internet sorunsalı,gerek öncelikli işlerimin yoğunluğu sebebiyle bir süre bloga vakit ayıramayacağım düşüncesindeydim esasen..
Birazönce Ayşegül ablamdan gelen telefonla,bloggerin yapılandığı,panelin değiştiği haberi üzerine,bende henüz değişim olmadan,oluşacak arayı en aza indirmek adına,yine en acil tarafından bir yazı yazıp, bu konuda fikirlerinize ve bilgilerinize başvurmak istedim..
Bloga adım attığım ilk günlerdeki acemilikleri yaşama ihtimalimin endişesi var üzerimde.
Dilerim zorlanmadan,bloggerin yeni haline adapte olur,aynı şevkle yazılarımızı yazar,tariflerimizi paylaşırız..

Alel acele yayına alınacak yazıya,alel acele hazırlanmış bir yemeğin eşlik etmesi pek isabetli oldu doğrusu.:)
Bu tarifi sizlere biranönce vermek için fırsat kolluyordum ki,nasibi bugüneymiş.Bu vesileyle, üzerinde çok fazla düşünmeden,paneli açıp yazı girmenin de olabildiğini görmekten dolayı mutluyum.:)

Mayonezli tavuk,şimdiye dek yaptığım en pratik,en lezzetli tavuk tariflerinden birisi şüphesiz.
Arkadaşım Merve ile yaptığımız bir yemek sohbeti üzerine,konu tavuk pişirmeye gelince,öyle bir methetti ki tarifi,hemen ertesi gün denemekten alıkoyamadım kendimi.:)
En güzel tarafı da,bir adet tavuk ve bir miktar mayonezle,aklınız karışmadan şahane bir yemek hazırlamış olmak.:)
Çok pratik tarifi ise şöyle:

MAYONEZLİ TAVUK
malzemeler:

1 adet tavuk
mayonez

hazırlanması:

Tavuğu güzelce yıkayıp,derin bir tencere içerisine alıp,üzerine sıcak su ilave ederek 8-10 dk kaynatıyoruz.
Tavuğu tencereden süzgeç üzerine alıp suyunu bırakmasını sağlıyoruz.
Suyunu bırakan tavuğu,fırına dayanıklı tepsiye alıp,heryerine fırça yardımıyla mayonez sürüp,üzeri kızarana kadar pişiriyoruz.(Dilerseniz,domates,soğan da koyabilirsiniz.)
Fırından çıkardığımız tavuğu,parçalara bölüp servis yapıyoruz..

Afiyet olsun...

Blogger yeni yüzüyle ilgili paylaşımlarınızı bekliyorum.:)
Sağlıklı,huzurlu,neşe dolu günler diliyorum..

Ece Sükan Benim Bloguma Yakışan VAIO'yu Seçti... Sıra Sende!

2012-02-27T22:17:00.000-08:00

Bana en çok Yeşil VAIO yakışıyor!
Ünlü moda ikonu Ece Sükan, Sony VAIO için ilginç bir işe imza attı. Blogların renkli dünyası ile Sony VAIO'nun renkli dünyasını birleştiren Ece Sükan, bir çok blog gibi benim blogumu da inceledi ve yakışacak olan rengi belirledi. Ece Sükan, blog içeriği, tasarımı, duruşuna göre 6 farklı rengi olan Sony VAIO içinden bana Yeşil VAIO'yu seçti.

Ayrıca Facebook üzerinde yapılmış özel bir aplikasyonla Ece Sükan profil fotoğraflarını inceliyor ve sana yakışan Sony VAIO'yu belirliyor. Sen de fotoğrafa tıklayarak Facebook üzerinden VAIO kazanma şansı yakalayabilirsin...

Bir bumads advertorial içeriğidir.

ÇAKMA EZOGELİN ÇORBASI ( Orjinalinin Tıpkısının Aynısı (: )

2012-02-26T10:32:00.002-08:00

Çok uzun olmayan fakat bana epeyce uzun gelen mecburi aranın ardından kendimi ilk defa sahneye çıkacak olan assolist gibi hissediyorum desem fazla mı abartmış olurum diye düşünmekteyim.:)
Öyle bir konumda hiç bulunmadığımdan o haleti ruhiyeyi anlamam ihtimal dışı gibi dursa da,şuan yaşadığım heyecanı çarpsak,bölsek,çıkarıp toplasak sanıyorum ona yakın bir heyecan silsilesi çıkabilir ortaya.:)
Fakat sahnenin ( Ciddi ciddi assolist edasına büründüm hayrola inşAllah:)) tılsımından olsa gerek,birkaç cümleden sonrasında öyle rahatlıyorum ki,bir anda terapiden çıkmış dünyayı tozpembe gören,daha biraz önce söylendiği üst kat komşularının gürültü patırtılarını bile klasik müzik gibi algılamaya başlayan maksimum düzeyde pozitif bir varlığa dönüşüveriyorum.:)
Sahnede devleşmek out :) hafiflemek in :)
Bu girişin ardından şöyle afili bir tarif vermeyi çok isterdim lakin,bizim buralarda hava daha da sıcaklaşmadan şu çorbalarımı paylaşmak istedim..
Muhtemeldir ki ben bir sonraki yazıyı yazana kadar, çoktan bahar yüzünü göstermiş,çiçekler açmış,kuşlar buralara göç etmiş,sıcaklar almış başını gelmiş olacak..:)
Bu günlerdeki bitmek bilmeyen yoğunluğumun daha da yoğunlaşacağımın habercisi olduğu mantığıyla düşününce bir sonraki yazı tarihinin çok yakınlarda olamayacağını anlamak hiç zor değil.
Sağlık olsun,bahar gelsin,cemreler düşsün,hava ısınsın,herkes güneşin gülen yüzüyle mutlu olsun da varsın benim tariflerim gecikiversin..
Orjinalinin tıpkısının aynı olan çorbaya dönecek olursak; benden sadece 3 yaş küçük olmasına rağmen ben dahil tüm ailenin gözünde daha miniminnacık bir çocuk olan kız kardeşimden öğrendiğim tarif bu yılın en bomba çorba tarifi benim için.:)
Vaktin dar,işin çok olduğu bir akşam vakti, ben yemek yetiştirme telaşındayken çorba yapımını üzerine alan kardeşimden bu performansı beklemiyordum doğrusu.:)
Çorbanın tadına baktıktan sonra ciddi anlamda şaşırdım ve şimdiye dek benim orijinal ezogelin tariflerinde bile tutturamadığım lezzeti yakalamış olmasından dolayı hem kendi adıma hem de onun adına ziyadesiyle mutlu oldum.
Bu nefis lezzetle mutlu olma sırası şimdi sizde.:)
ÇAKMA EZOGELİN ÇORBASI:
Malzemeler:
- 2 su bardağı kırmızı mercimek
- 3 adet rendelenmiş domates
- 1 çorba kaşığı biber salçası
- 1 çorba kaşığı domates salçası
- 1 adet soğan
- 2 çorba kaşığı tereyağ
- Tuz,karabiber,pulbiber,nane
Hazırlanması:

Mercimekleri iyice yıkayıp suyunu süzdükten sonra tencereye alıp pişiriyoruz.
Mercimekler pişerken,derin bir tencereye incecik doğranmış soğanları ve tereyağı alıp soğanlar yumuşayana kadar çeviriyoruz.
Biber ve domates salçalarını ekleyip 3-5 dk. daha çevirdikten sonra rendelenmiş domatesleri ilave edip koyu bir sos olana kadar pişiriyoruz.
Sosumuza tuz,karabiber,nane ve pulbiber ekleyip haşladığımız kırmızı mercimekleri de ilave edip 4-5 dk kaynatıp ateşten alıyoruz.

Afiyet şifa olsun ..

Tavuk pişireceğim, hele ki fırında hazırlayacağım zaman bir taşım kaynatmak gibi bir özelliğim var.
Böylelikle hem suyundan istifade ediyor hem de daha çabuk pişmesini sağlıyorum.
Hazır bulyon kullanmaktansa haşladığım tavuğun suyu ile etinin bir parçasını çorbalarda ve pilavlarda kullanıp daha sağlıklı (olabileceğinin en sağlıklısı ) daha leziz yemekler ortaya çıkartmaya çalışıyorum.
Fırında pişirmek için haşladığım butların suyunu, yoğun bezelye ile pişirip robottan geçirip yeşil renkli bir çorba yaparak değerlendirme fikrim,yoğun bezelye tadının beğenilip beğenilmeyeceğinden çok emin olamadığım için, kuskus çorbasını bezelye ile renklendirmek daha uygun olacak düşüncesine dönüşünce , ortaya içeriği resimde çok da gözükmeyen bu çorba çıktı.:)
Bu çorbadan sonra bir kez daha anladım ki;bezelye ve kuskus birbirine çok yakışıyor..
BEZELYELİ KUSKUS ÇORBASI
Malzemeler:
- 6 su bardağı tavuk suyu ve bir parça tavuk eti
- 1 çay bardağı bezelye
- 1 çay bardağı kuskus
- 1 çorba kaşığı un
- 3 çorba kaşığı tereyağ
- 1 tatlı kaşığı nane
- tuz

Hazırlanması:

Tencereye 1 çorba kaşığı tereyağ ve unu alıp hafif kavurduktan sonra üzerine azar azar tavuk suyunu ilave ediyoruz.
Çorbanın suyu kaynayınca kuskusları ve bezelyeleri ekleyip, haşlanmış tavuk parçalarını da ilave edip pişmeye bırakıyoruz.( Eğer konserve bezelye kullanacaksak kuskuslar pişene yakın ilave edebiliriz.)
Pişen çorbamıza tuzunu ilave edip,kalan 2 kaşık tereyağı eritip hafif kızarttıktan sonra nane ekleyerek çorbamızın üzerine döküp servis yapıyoruz..

Sağlıklı,bol güneşli, full neşeli haftalar diliyorum..:)

Rumeli Hisarı'nda Masalsı Bir Aşk Hikayesi!

2012-02-21T05:46:00.002-08:00

"Eski aşklar Yeşilçam'da kaldı" lafı klişe olmaya yüz tutmuşken, fırtınalı sevdalar, çekişmeli ilişkiler günümüzde hem magazin basınında hem de yakın çevremizde -buna kendimiz de dahil- karşımıza bolca çıkıyor. Sevgilimizi elimizden almak isteyen dış mihraplar yoğun şekilde çalışırken bize de biricik aşklarımızı elimizde tutmak için yapmamız gereken çok iş düşüyor. Bu konuya nereden geldiğimi açıklıyorum!

8x4 yeni deodorantları Beauty ve Beast için muhteşem bir project mapping uygulaması daha yapmış. Gösterinin hikayesi kısaca şöyle: romantik bir aşk hikayesi kötü niyetli bir ejderhanın tehdidi altına giriyor. Kahraman erkeğimiz çekici kokusunun da yardımıyla güzel kızı kurtarıyor ve hikaye mutlu bir şekilde sona eriyor.

8x4 dünyasını Facebook'tan takip etmek isteyenler; http://www.facebook.com/8x4Turkiye

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Sebzeli Kaşarlı Pilav ve Hediyelerim :)

2012-02-16T00:42:00.002-08:00

Yine olmadı..

Yine kaşarları şööyle pişmaniye gibi uzatma hayallerim sekteye uğradı.
Fakat çıtır kaşarlı bir pilav tarifim oldu.:)
Yinelememdeki sebep,yaptığım pizzalarda ve diğer kaşarlı tariflerde kaşarın uzamıyor olmasından dolayı duyduğum üzüntü sonrasında Ayşegül ablamdan aldığım tüyoların akabinde,kaşarı uzatmanın püf noktasının fırında çok tutmamak olduğunu öğrenmiş olmama ve en son hazırladığım kaşarlı tarifim olan pilavı hazırlarken ''Bu defa sakız gibi uzatacağım.'' gibisinden düşüncelerle olayı abartıp kabarttıktan sonra,fırında pilavları unutup,erime aşamasını çoktan tamamlayıp kızarma aşamasından yanma aşamasına ramak kala kurtardığım kaşarlardan mütevellit,hayallerime yine ulaşamamış olmam.:)
Fakat benim hala ümidim var.:)
Yakın zamanda bir mikrodalga fırın edinip,uzadıkça uzayan kaşarlı tarifler hazırlama hayallerimin gerçekleşeceğine dair ümittir beni hayata bağlayan.:)
O zaman da olmazsa,mutfaktan istifa edebilir,kaşar peyniriyle sonsuza dek yollarımı ayırabilir veya artık bu hayalimden vazgeçip,benim için aslolan çıtır kaşardır diyerek,kendime başka yaşama sebepleri edinebilirim.:)
Aslında bu kadar büyütülecek bir durum yok ortada,olay tamamen benim bugün biraz haylaz bir günümde olmam sanırım.:)
Zira bu haliyle de çok leziz bir pilav oldu,emin olun..
Her ne kadar yerken bile,gözümün önünde uzayan kaşarlı pilav canlansa da,benim kızarmış kaşarlı pilavım da damağımda enfes bir tat bırakıp,blogdaki yerini almayı hak etti.:)
Bu aralar yeni yemekler yapacak,heleki resimlerini çekecek vakit bulamıyor oluşum da bir faktör olabilir tabi.
Sonuç olarak,kaşarlı pilav mutlaka denenip tadılası bir lezzet..:)

SEBZELİ KAŞARLI PİLAV

malzemeler:

2 su bardağı baldo pirinç
2 çorba kaşığı tereyağ
1 çorba kaşığı zeytinyağ
tuz,sıcak su
1 fincan rendelenmiş kaşar peyniri

Sebzesi için:

2 adet havuç
1 adet kapya biber
1 adet yeşil biber
2 adet patlıcan
1 çay bardağı bezelye
tuz
1 adet fırın poşeti

hazırlanması:

Sebzelerimizi ve pirincimizi güzelce yıkıyoruz.Sebzeleri küp küp doğrayıp bir kenara alıyoruz.
İyice yıkadığımız pirinçleri zeytinyağ ve tereyağı koyup erittiğimiz tavaya alıp çeviriyoruz.
Üzerine küp küp doğradığımız sebzeleri alıp,tuzunu ekleyerek üzerini geçecek kadar sıcak su ilave ederek kısık ateşte pişmeye bırakıyoruz.
Pilavımız pişince,5-10 dk. dinlendirip,fırına dayanıklı kaplara paylaştırıyoruz.Üzerine rendelenmiş kaşar peyniri serpiştirip,kaşarlar eriyene kadar fırında tutuyoruz.
Ben fırında fazlaca tuttuğum,daha doğrusu unuttuğum için,çıtır kaşarlı oldu :) fakat uzayan haliyle çok daha nefis olduğunu belirtmekte fayda görüyorum.:) Siz siz olun,eğer denerseniz çırıtdatmadan alıp servis yapın.:)

Afiyet olsun..

Umutsepeti'nin ilk günlerinde hikayesi de oldukça komik olan çökertme kebabımı yapıp,beğenen ve bana yorum bırakan Ays olarak tanımıştım onu.:)
Yaptığı yemeğin ismini bile yaptıktan sonra öğrenen cahil bir blogger olarak,tarifimin beğenilmesi ,üstüne üstlük blogda yer verilmesi beni acaip mutlu etmişti.:)
O gün ilk muhabbet kıvılcımları oluşmuştu Ays'e karşı içimde.:)
Sonrasında zaman içerisinde arkadaşımın resimlerindeki değişimi gözlemleyip,içimden ''Acaba kendisi mi çekiyor?'' diye geçirip,yazılarından bizzat kendi objektifinden aktardığı resimler olduğunu anlayınca katlanmıştı ona olan sempati ve muhabbetim..

Derken tatil dönüşü bana gönderdiği mailde,Kandil dolayısıyla benim haberim bile olmadan yaptığı çekilişte tek tek yazdığı isimlerin içinden çıkan şanslı kişinin ben olduğumu haber alınca tabiri yerindeyse şöyle bir havalandım gökyüzüne doğru.:)
Öylesine özel bir günde olması,habersiz olmam,resimde isminin bana gülümsemesi,kendimi büyük ikramiye kazanmıştan öte şanslı hissetmem vs.:)
Umulmadık bir anda olması ve aslında daha yakından tanımak istediğim arkadaşımla yakınen iletişim kurma şansı vermesi de cabası :)
Fakat şu cici mi cici mutfak önlüğü ve diğer güzel hediyeler beni bayram çocukları kadar mutlu etti.:)
Ayrıca oğlumu da düşünmesi,hem onu hem de beni ziyadesiyle duygulandırdı..
Ayşegül'e tekrar tekrar teşekkür ediyorum.

Kendisine de söylediğim gibi, benim için en güzel hediye kazandığım arkadaşlığıdır..
Hayat boyu,umulmadık yerlerden,umulmadık güzelliklerle karşılaşmak,her daim iyilerle karşılaşabilmek duası ile..
Sağlık ve afiyet dolu günler olsun...

Tarçınlı Kurabiye ve Güzel Şeyler :)

2012-02-10T00:26:00.000-08:00

Kurabiyeleri görünce ''Hmm ben bunları daha önce de görmüştüm.'' diye gelebilir aklınıza eğer umutsepeti'nin ilk günlerindeki takipçilerdenseniz.:)

Zira henüz çiçeği burnunda bir bloggerken aklıma düşen kurdelalı kurabiyeleri yapınca içimde oluşan büyük sevgi seli eşliğinde bir çırpıda paylaşıvermişim sizlerle..

Dün, geçmiş yazılara bakıp kalp kurabiyeleri görüp, yazıyı okuyunca, birden o günler canlandı gözümde..

Hazırladığım tarçınlı kurabiye hamurunun yarısını kurdelalı kalplere çevirip sunmak istedim yine ,yeniden...

Feriha ablamın o gayretlerini bir kez daha anımsayıp koşa koşa gittim ziyaretine,cafe pepelayı ne kadar da çok özlediğimi farkettim..

O günden bugüne uzanan süre içerisinde ne kadar güzel şeyler yaşadığımı..

Ne kadar içten ,samimi insanlar tanıdığımı..

Hala da devam ediyorum üstelik yaşamaya, tanımaya..

Kandil çekilişi vesilesiyle görüştüğüm Ayşe'yi bana Allah gönderdi gibi bir his oluşuyor aklıma her gelişinde.:)

O güzel fotoğraflarına baktıkça belki birgün ondan böylesi güzel fotoğraf çekmenin inceliklerini öğrenebilirim diye çocuksu bir sevince garkoluyorum:)

Herşeyin Rabbimin dilemesiyle olduğunun bilinciyle sonsuz teşekkürler sunuyorum O'na bana bu güzellikleri yaşattığı için..

Muhterem ablacığımdan bir yorum alıyorum ve yabancı bir sitede kendimi Cafe Fernando ve Soframız gibi şahane sitelerin olduğu 8 Harika Türk Yemek Blogu arasında görüyorum..

Şaşırıyorum..

Hayret ediyorum..

Gözlerime inanamıyorum..

Ve tahmin edersiniz ki çook mutlu oluyorum..

Her ne kadar kendimi hakikatte o listeye layık bulmasam da, farkedilmek,beğenilmek ve kardeşinin başarısıyla mutlu olan bir güzel yürek tarafından haberdar edilmek ziyadesiyle sevindiriyor beni..

Bunlar çok güzel şeyler..

Rabbim bu güzelliklerden mahrum bırakmasın bizleri..

Aslında kurabiyenin görüntüsü tamamen farklıydı ve içerisinde incir vardı.Fakat ben sırf şu kurdelaya sarıp sarmalayabilmek için :) böyle şekil verip incirini es geçtim.
Kurdela bir yere mi kaçıyordu? Hayır.:)
Başka kurabiye tarifi mi yoktu düpedüz ? Elbette vardı.
E peki neydi benim acelem :) İşte onu bilmiyorum.Bildiğim tek şey bu kurabiyeleri dünya tatlısı arkadaşım Fatime'de yedikten sonra, hemen yapıp paylaşmak istediğim..
Şimdi beynime gelen sinyaller diyor ki;

- Sen bu kurabiyelerin birazını incirli,bir kısmını kurdelalı yapsan da kalanını sarmalasaydın ya kurdelaya...
Ben de diyorum ki: Şimdi mi söylenir bu? :)
Vallahi tam da şuan düşündüm bunu,ben bunu neden akıl edemedim ki.:) Havalar soğuk malum,aklımda donuyor demek bi yerde.:)
Böyle durumlarda kullanılan en uygun geçiş cümlesi ''Sağlık Olsun.''la konuyu bağlayıp tarifimi 72.Porselen Demlik Çay Keyfi Etkinliği'ne ev sahibeliği yapan Güloanne'me ve Çay Kahve Bahane etkinliğine ev sahibeliği yapan Tombul Tarifler arkadaşıma gönderiyor ve her ikisine de kolaylıklar diliyorum.

TARÇINLI KURABİYE

malzemeler:

250 gr tereyağ
1 çay bardağı sıvıyağ
1 su bardağı pudra şekeri
1 şeker kaşığı tarçın
1 paket kabartma tozu
Aldığı kadar un

Hazırlanması:

Yoğruma kabımıza oda sıcaklığında bekletilmiş tereyağ,sıvıyağ,pudra şekerini koyup azar azar un ekliyoruz.
Tarçın ve kabartma tozunu da ilave ederek yumuşak bir hamur elde edene kadar yoğuruyoruz.
Yoğurduğumuz hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar alıp yuvarlayıp şekil verip yağlı kağıt serilmiş tepsiye dizerek hafif pembeleşene kadar pişiriyoruz.
Eğer dilerseniz,içerisine ceviz veya incir koyup poğaça şekli vermek suretiyle tarifi zenginleştirebilirsiniz.

Hepimize sağlık,huzur,mutluluk ve güzel şeylerle dolu günler diliyorum..

Sevgiyle kalın,sevgi de sizinle :)

Beyaz Mavi Tatilimiz :)

2012-02-06T08:15:00.000-08:00

Çoğu kez hayıflanmışımdır mevsimleri öğrendiğim zaman aklımda yer eden bol karlı,kardanadamlı kışları yaşayamıyor olmaktan..
4 mevsimin resimlendiği her karede bembeyaz bir örtüye bürünmüş olan malum mevsim hiç uğramaz bizim buralara..
Bizim yazımız da birdir kışımız da..
Güneşimiz eksik olmaz amma,kışın kupkuru soğuk da çekilmez gelir çoğu kez..
Şöyle arada bir de kar serpiştiriverse de kuru kuru üşümesek diye düşündüğüm vakidir..
Yaylamıza yağan karlara şahitlik etmişliğim, beyaz bir rüyaya uyanmışlığım vardır fakat, güneş izin vermez dolu dolu kar sefası yaşamamıza..
Yağar,erir ve geçip gider..
Hal böyle olunca,televizyonda buz pistine dönen yolları bile imrenerek izlemişliğim vardır.:)
Hep güzel taraflarını hayal ettiğimden,zahmetli tarafları gözümün önünden aklıma uğramadan geçip gitmiştir..
Ta ki bizzat kara kışla yüz yüze gelene kadar..:)

Arkadaşlıklarından,varlıklarından mutluluk duyduğumuz kardeş ailemizle birlikte ,çocuklarımızın ve bizlerin kar hayalini gerçekleştirmek üzere yarıyıl tatilinin ilk haftası düştük yollara..

Bir süre yol aldıktan sonra yolda gördüğümüz her kar topluluğu bizi çocuklar kadar heyecanlandırırken çocuklarımızın sevinci anlatılamaz bir coşkuya dönüştü..:)

''Kaderimiz de buda varmış.''diyen Azra'nın mutluluğu hala gözlerimin önünde.:)

Yoğun sisten dolayı etrafımızı görmeyecek düzeye gelmemiz,arabamızın lastiğinin patlaması,sevincimizi hafifletemedi,kurduğumuz hayallerin verdiği güç ve kuvvetle enerjimizden hiçbir şey kaybetmeden geldik konaklayacağımız tesise.

Karda yürümeye alışkın olmayan,doğrusunu söylemek gerekirse normal yolda yürümeyi bile pek beceremeyen bendeniz, elimdeki malzemelerle kapının önünde kayarak bu işin hiç de öyle uzaktan seyrederken olduğu kadar basit olmadığını anlamış oldum.

Evden çıkarken kar görsek yeter derken, bembeyaz bir dünyanın içine düşmüşken,bu defa da ''Şöyle lapa lapa karın yağışına şahit olsak.'' diye istekler yükselmeye başladı.:)

Biz istedik diye midir yoksa,olacağından mıdır bilinmez :) ertesi gün başladı pamuk pamuk karlar yağmaya..
Pencereden izlemek ayrı güzel,yağan karın altında keyif yapmak ayrı.
Resim çekme konusunda biraz sıkıntı yaşadığımı itiraf etmeliyim.:) Eldivenle makineye hakim olamazken,eldivensiz de soğuktan dolayı ellerime hakim olamadığımdan öyle bol bol resimler çekemedim.:)
Üç-beş kareden sonra verdim makineyi Emirhan'a ,Azra'ya :) Özellikle Emirhan'ın çektiği resimlere hayran oldum.
Yukardaki resim de,bunlardan bir tanesi..Kar yağışından ziyade,benim havaya fırlattığım karları havada öyle güzel yakalamış ki bayıldım..:)

Resimlere bakınca düşündüm de,galiba bu tatilin en keyifli anlarından birisi şüphesiz kardan kız ve oğlanı yaparken yaşadığımız anlardı.
Ablamın,çocuklarımızın yoğun gayretleri sonucu ortaya çıkan bu şirinlikler neşemize neşe kattı.
Onların ortaya çıkmasıyla kendimizi dünyadaki ilk yüz naklini gerçekleştiren doktorlar kadar büyük bir iş başarmışcasına takdir ettiğimizi belirtmeden geçemicem.:)
Karla ilgili hayallerimizi gerçekleştirdiğimiz güzel günlerin ardından,aşırı kar yağışı ve buzlanma sebebiyle arabamız mahsur,eşlerimiz zorda kalınca gördük ki, karda yaşamak kolay değil..
Hele şehir merkezinde eriyen karların ardından çamurlaşan yolları,kat kat giyinmiş yurdum insanlarını,sürekli işyerlerinin önünü temizlemek için çaba harcayan esnafı,buzlayan çatıları gördükten sonra,daha iyi anladık ki,herşey uzaktan görüldüğü gibi hiç değil..
Güzel taraflarının tadını çıkartmış,alacağımız dersi de almış olarak 1 haftanın sonunda tekrar düştük yollara ve ver elini ANTALYA .:)

- 17 derece sıcaklığı rüyamda bile görmemişken birebir yaşadıktan sonra,memleketimize ayak basıp da akşamın bir vakti o ılık ve naif havasını soluyunca anladım ki,Antalya gibi diyar yok.:)
( Yaz gelip de öfleyip pöflemeye başlayınca biri bana bu yazdıklarımı hatırlatsın lütfen.) :)
Halbuki dönüşümüz kara kışın tüm yurtta etkili olduğu, soğukların heryeri deyimi yerindeyse esir aldığı döneme denk gelmişti fakat,Antalya bana öyle yumuşak geldi ki, sarıp sarmalamak geldi içimden,daha çok sevmek,''iyi ki''lerden müteşekkil bir satır satır şiirler döşemek.:)
Ve kışın o ağır şartlarında yaşam mücadelesi veren herkes için Rahman'dan kolaylıklar dilemek..

Beyazın masum görüntüsünün ardındaki zorlukları yaşadıktan sonra,maviyle aramda derin bir bağ oluştu sanki.:)
Her tonu ayrı güzel,her tonundan ayrı bir huzur verici ferahlık fışkırıyor,insan hayran olmaktan kendini alamıyor.
Minik oğlum da bu güzelliğin büyüsüne kapılmış olsa gerek,dalıyor denize.
Biz kardeşimle ayrılırken,ona duyuramıyoruz sesimizi veya duymak istemiyor.
''Dalgalarlda olan oyunum çok güzeldi,onlarla arkadaş olmuştum,niye bozdunuz ki? '' diye sitem ediyor..
Neyse ki, her yanımız deniz..
Başka sahillerde,başka dalgalarda arkadaşlık sözü vererek alıyoruz yanımıza Kaan'ı ve yol alıyoruz başka sahillere...

Sahilden sahile dolaşıyoruz tatilimizin son gününde..
Gök-yer masmavi..
Tek bulut bile yok!
Şubat ayında olduğumuza inanmakta zorlanıyorum bu manzaralar karşısında..
Yurdun dörtbir yanında kış tüm şiddetiyle devam ederken,biran önce baharın gelmesini diliyorum en içimden..

Ve son olarak bu tatilde de bana en sevimli gelen şey :)
Minik kuzenim Azra Mina..
O bizim prensesimiz,pamuk şekerimiz..:)
Bu yazıma da bu güzellikle son vererek herkese gönüllerince geçirecekleri yeni bir dönem diliyorum..
Yeni döneme hediyelerle girmek hiç fena olmaz değil mi? :)
O halde hemen Cafe Portakal'ın Westwing.com'dan hediye ettiği şahane kahvaltı setine göz atıp şansımızı deneyelim.:)
Ben buralarda yokken Mevlid Kandili vesilesiyle hediye hazırlayan ve talihlisi olduğum bu anlamlı etkinlik için Ayşegül arkadaşıma da çook teşekkür ediyorum..
Benim için büyük süpriz oldu,bu kadar şanslı mıymışım dedim durdum.:)
Ömrümüzün kandilleri hiç sönmesin.
Dua ve muhabbet dolu nice nice kandillere..
Muhabbetle..

Petek Ekmek ve Tatil Arası :)

2012-01-20T04:08:00.000-08:00

Üzülme ! Dert etme can !
Görebiliyorsan,dokunabiliyorsan,nefes alabiliyorsan,yürüyebiliyorsan ne mutlu sana!
Elinde olmayanları söyleme bana,elinde olanlardan bahset can!
Geceler hep kimsesiz mi geçecek ? Gidenler dönmeyecek mi ?
Yitirdiğin her ne ise,bakarsın yağmurlu bir gecede veya bir bahar sabahında karşına çıkmış.
Bil ki güzellikler de var bu hayatta; Gel git’lerin olmadığı bir hayat düşünebilir misin ?
Hüzün olgunlaştırır,kaybetmek sabrı öğretir..
Şimdilerde bol bol dua ek ! Hasat yakındır can !
Kaderini sev ! Varsa kederini de sev !
Üzülme hastalıklarına, gör hangi günahlarına kefaret olacak..
Terk edildin diye de üzülme,demek ki sevebilecek bir yüreğin var..
Geçmişi unut,hiç yaşanmamış gibi davran.Buluttan nem kapma !
Döküver kirpiklerinden sonbaharı,bir gün elbet mutlu tebessümlerle kol kola gireceksin.
Koklayacaksın yağmur sonrası toprakları,yükleyeceksin ruhunu kelebek kanadına.
Uçacaksın semalara sevdiklerinle can!
Sana tanınan süre üzülmeye değecek kadar uzun değil !
Herkes gibi sen de sonsuzluğa gün gelip kanat çırpacaksın.
Hayatın telaşından insan pek farkında olmuyor ama,kum saati alta doğru hızla akıp gidiyor..
Henüz aşılmamış çok yolların var,hiç mi güzellik yaşamadın ?
Ufacık bir hatırımda mı yok yanında? Hayatın ellerini bırakma,küsme..
Hadi mavilerini giyin,çık dışarı..
Denizle cilveleşen martılar gibi hayata kur yap.
Yitirdiğin güneş için sevda türküleri söylemeye devam et..
Ölümlü de olsa hayat,ölümsüz bakışlarla bak!
Kaçmakla kurtulamazsın ki; yalnızlıktan,hüzünlerden,hayattan..
Ayakta kalman gerek,yaşaman gerek can!
Hayat seni de içinde görmek istiyor,hadi yaklaş !
Unutma ki ; Yapamadıklarının kazası yok !
Ve yine unutma ki; Aydınlık,geceye hiçbir zaman yenik düşmedi CAN !
Mevlana Celaleddin Rumi
Ne güzel söylemiş hz. Mevlana..
İnsanın ekmek kadar su kadar ihtiyaç duyduğu sözler bunlar..
Gönlüme nasıl iyi geliyor yüzyıllar önce söylenen bu kıymetli cümleler..
Can'ıma can, hayatıma hayat katıyor..
İçimdeki Mevlana sevgisi çağlayana dönüşüyor, çoğalıyor,akıyor da akıyor..
O yüce Allah dostunun Aşk'ının derinliklerinde kaybolmak ,daha çok okumak,daha çok ferahlamak,huzur bulmak istiyorum..
Sizlere de nacizane tavsiyem,bir mesnevi edinip,sonsuz huzurun kapısını aralayıp,o kapıdan açılan saadet bahçesinin müdavimlerinden olabilmemiz....
Hep birlikte..

Daha dün gibiyken okulların açılması,bugün ilk yarı sona erdi bile..
Zamanın bu kadar çabuk geçmesinden dolayı şaşkın,oğlum ve kendi adıma faydalı bir yarım dönem geçirmiş olmaktan dolayı mutluyum..
Peteğim gibi nefis ve çok şirin bir ekmekle tanıştığım için de.:)
Öncelikle görüntüsünden ve şahane lezzetinden dolayı pek sevimli geldi bana.
Pıtır pıtır kopartmak öyle keyifli ki,sırf bunun için bile yapılır bu ekmek. :)
Ve sıcacık bir çayın yanında öyle iyi gider ki..Çay demişken,tarifimi Emine arkadaşımın düzenlediği ''Çay kahve bahane'' etkinliğine gönderiyor ve kolaylıklar diliyorum..
PETEK EKMEK
malzemeler:
-20 gr. Yaş maya

-2 su bardağı ılık süt
-3 çorba kaşığı zeytinyağ
-1 çorba kaşığı bal
-1 tatlı kaşığı tuz
-Aldığı kadar un
-1 adet yumurta ( Sarısı üzerine)
hazırlanması:
1-Mayayı ve ılık sütü karıştırma kabına alıp mayayı iyice eritiyoruz.Üzerine zeytinyağ,yumurta beyazı,bal,tuz ve azar azar un ilave ederek yumuşak bir hamur elde edene kadar yoğuruyoruz.
2-Yoğurduğumuz hamurun üzerini nemli bezle örterek mayalanmaya bırakıyoruz.
3-Mayalanan hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar kopartıp,yağladığımız kelepçeli kalıbımıza yerleştiriyoruz.
4-Tüm hamuru yerleştirdikten sonra,fırça ile yumurta sarısı sürerek önceden ısıtılmış fırında üzeri kızarana kadar pişiriyoruz.
not: Petek ekmeği,elinizin alıştığı, lezzeti tarafınızdan test edilip onaylanmış bir poğaça veya ekmek tarifi ile de hazırlayabilirsiniz..

Maddi-manevi başarılarıyla mutluluk kaynağı olan tüm kardeşlerimi gönülden kutluyor,başarılarının devamını diliyorum..
Eğlenceli,neşe,muhabbet ve sağlık dolu tatiller olsun.
Yüzlerden tebessüm,gönüllerden sevgi,bedenlerden sağlık eksik olmasın..

Susamlı Kurabiye ve MUTLULUK :)

2012-01-15T09:16:00.000-08:00

İçimde kuşların ahenkle dansettiğini hissettiğim, yüzümde ve gönlümde çiçekler açtıran mutluluklarım var benim..

O anı yaşarken, dünyayı tümüyle sevgiyle kucaklamak istediğim, sonsuza kadar o hissin beni enerjik ve pozitif kılabileceğini düşündüğüm,kendimi mutluluk taciri gibi hissedip,en bolundan,en kalitelisinden her yüreğe , dağıtmak istediğim..

Bu duyguyu yaşamama sebep gönüllere, sonsuz güzellikler dilediğim..

Bazen bir dostun bir çift güzel sözü,bazen hiç tanımadığım bir yüzün,samimi içten gülüşü..

Beklenilmeyen bir anda ,beklenilmeyen birinden gelen bir fark ediliş bazen..

Küçücük damlalar değil mi devasa gölleri oluşturan zaten?

O küçücük damlalardan oluşan kocaman mutluluklarım var benim,ruhuma armağan gibi gelen..

Mutluluğu dolu dolu yaşayıp şükranlarıma şükran eklediğim bir güzel haftaydı geride bıraktığım..

Gribal enfeksiyonuma , düzelmeye hiç niyeti olmayan kupkuru soğuklu havaya rağmen, hayat bana çok sevimliydi. ( Ki hala da öyle (: )
Aylar önce başladığım blog yolculuğunda öyle çok güzellik yaşadım,öyle dostlar kazandım ki, hayatımın en kazançlı dönemi ilan ettim bu 1,5 yıllık süreyi.:)
İnternet sıkıntısından dolayı yaşadığım stresleri,bunalımları saymazsak hayatıma hep artılar kattı umut sepetim..Sevgi,dostluk,inanç ,huzur ve nice nice hoşluklar…

Perşembe günü Aycan’ımdan gelen hediyelerle ikiye katlandı tüm güzel duygularım..:)
Sanki o güne dek hiç hediye almamışım gibi bir sevinçti yaşadığım..
Öyle garip,bir o kadar da coşku verici bir duygu ki,ben bile şaşırdım bu kadar sevindiğime…
Beklediğim bir hediyeydi,Aycan’ımın çekilişinin 2.şanslısı olarak kayda geçmiş,adresimi vermiş,yolunu gözlemeye başlamıştım fakat,bunca mutluluk duyacağımı aklıma bile getirmemiştim..:)
Paketi getiren eşim ve oğlumun şaşkın bakışları içerisinde bir çırpıda açtığım paketin içinden çıkan cicileri görünce daha bir arttı sevindirikliğim..:)

Hediyelerin herbirini açıp,şöyle bir sıralayıp tekrar tekrar seyrettikten sonra :) hemen aradım Aycan'ımı,ne kadar teşekkür etsem az olacağını bile bile..

Onunla daha yakından tanışmama vesile olan mu sevimli şeyleri bir kat daha sevdim telefon görüşmemizin ardından..
Mutfak masası üzerine itinayla koyduğum tuz-biberlikle her göz göze gelişimde kocaman bir tebessüm yayılıyor yüzümde,içimde.:)
Ne tuhaf şey diyorum,taaa uzaklardan ,görmediğim ,gerçek anlamda tanışmadığım birisinden hediye alıyorum ve dünyalar benim olmuşcasına dupduru bir coşku yaşıyorum..
Küçük çocukların takıntıları olur bazen,ille de Caillou'lu bardakta ister sütünü mesela :) o çocuklar gibiyim bugünlerde ben de; ille de Aycan bardağıyla içiyorum suyumu,bitki çayımı.:)
Ve özellikle eşimin müptelası olduğu kuşburnu reçeli..
Anneanneciğimin ellerine dikenler batma pahasına toplayıp hepimize paket yaptığı kuşburnu çayını kaynatıp içmişliğim vardı fakat,bu şekilde yapıldığını ne görmüş ne de duymuştum..
Toplanma aşamasının epeyce zahmetli olduğunu bildiğim bu nefis lezzeti için ayrıca teşekkür ediyorum arkadaşıma..
Ellerin,yüreğin,ömrün hiç dert görmesin emi?

Veee Umutsepeti Evmanya.com'da ......

Varlığından Eda Hanım'dan gelen mail ile haberdar olduğum evmanya.com ile tanışmış olmak da benim için büyük mutluluk..
Biz hanımlar için evimiz herşeyden önde gelir.
Hatta çocukluğumuzda hepimizin mutlaka ama mutlaka evcilik hatıralarımız vardır..:)
Hep bir ev derleyip toplama,ufak ayrıntılarla evimizi renklendirme çabalarımız olmuş,dekorasyon konusunda hiçbir şeye yormadığımız kadar kafa yormuşuzdur..( Giyim kuşam kısmını hiçbir şeyden ayrı tutuyorum.) :)
evmanya.com evimizle ilgili yapmak istediklerimiz,hayal ettiklerimiz konusunda bize yol gösterecek,fikirler sunacak hatta ve hatta oturduğumuz yerden evimiz için alışveriş yapmanın keyfini yaşatacak mükemmel bir site..
Her ay çıkardıkları çok şık,birbirinden cazip konular ve görsellerle zenginleştirilmiş bir E-dergileri var..
İnsan sayfalarında gezinmeye başlayınca ,o sayfalardan çıkabilmek ne mümkün..
Eda hanımın nazik davetiyle bu özel derginin ocak sayısında yer almış olmaktan dolayı çok mutluyum..
Evmanya ile tanışmama vesile olup,beni de konuk ettikleri için sonsuz şükranlarımı sunuyorum..
(118.sayfada görüşelim. (: )

SUSAMLI KIYIR KURABİYE

Oldukça yorgun olduğum günün akşamında aniden gelen kurabiye yapma isteğimin sonucunda ortaya çıkan kurabiyeler.
Muhtemelen bir çoğumuzda tarifi olan,simit şekli verilen ve üzeri bolca susamlanan kıyır kıyır bir kurabiye.
Eğer yanılmıyorsam ''Kandil simidi'' denilen kurabiye tarifinin ta kendisi.(Ne çelişkili bir cümle oldu.) :)
Nadiren gelen kurabiye yapma isteğini geriye çevirmek istemeyişimden simit şekli vermenin daha zorlayıcı olması sebebiyle hamuru merdane ile açıp kurabiye kalıbıyla şekillendirip ,susamlarını serpiştirip gönderdim fırına..
Muhtemelen herkesin bildiği o tarif :)
Susamlı Kurabiye
malzemeler:

1 paket margarin
1 çay bardağı sıvıyağ
1 çay bardağı şeker
3 çorba kaşığı sirke
yarım çay bardağı limon suyu,
yarım çay bardağı su
1 yumurta sarısı (Beyazı üzerine)
1 tutam tuz
1 paket kabartma tozu
Aldığı kadar un ve tabii ki susam

hazırlanması:

Kurabiye tariflerinde en sevdiğim şey uzun uzadıya bir yapım aşaması gerektirmeyip,tüm malzemenin karıştırılıp yoğuruluyor olması.:)
Yine de mutfaktaki ilk günlerimin anısına kısaca özetlemek istiyorum: Margarini eritip,geniş bir kaba alıyoruz,un ve kabartma tozu haricindeki tüm malzemeyi karıştırıp azar azar un ve kabartma tozunu ekleyip yoğuruyoruz.
Kulak yumuşaklığında bir hamur elde edip,hamuru 2-3 parçaya bölüyoruz.Hamurlardan her birini merdane ile açıp,kurabiye kalıbıyla şekil verip yumurta beyazına bulayıp susam serpiştiriyor ve önceden ısıtılmış fırında üzerleri hafif pembeleşene kadar pişiriyoruz..

Afiyet olsun..

Hayattaki küçük mutlulukları keşfedip büyük mutluluklar yaşayanlardan,büyük mutluluklara vesile olanlardan olabilmek dileğiyle..

Bir Muffin Hikayesi :)

2012-01-11T00:17:00.000-08:00

Bazı anlar vardır,yıllar geçse de unutulmaz. Hele ki bu anlar fotoğraf karesinde dondurulmuşsa….
11 yıl öncesi..
Üzerimde kareli mavi gömleğim..Hemen yanıbaşımda arkadaşlarım,önümde birbirinden nefis börekler,pastalar,kekler ve muffinlerin olduğu mükellef bir sofra..

Resme bakınca, o akşam misafiri olduğum arkadaşımın ne kadar şanslı olduğunu kerelerce tekrarladığımı anımsıyorum.

Eve dönünce ,’’Benim de bir ablam olsa,herkesin var benim niye yok.’’ diye sızlanmak suretiyle, günümüzün ‘’Püskevit’’ çıkışını o zamanlar hakkıyla icra etmiş bir kızcağızdım.

5-6 kız arkadaş Hacer’e misafir olmuş, uzun süre ev ortamında bulunmayan,ev mamalarına hasret kalmış bizler,nefis lezzetleri görünce ,önümüze gökten sofra indirilmişcesine şaşırmış,bir o kadar da mutlu olmuştuk.

Diğer arkadaşlarımın da ablaları olduğundan sofrada ‘’Benim ablam da şunu yapar,bunu böyle hazırlar.’’ gibi muhabbetleri imrenerek hatta biraz da kıskanarak dinlemiştim.

Çünkü ablalar daha yeniliklere açıktı,anneler gibi klasik kek döküp,klasik börekler yapmaktan öte süslü menüler hazırlıyorlardı..
Sık sık görücüleri geliyordu onlar da pasta konusunda epeyce mesafe kat etmiş oluyorlardı..:)

O zaman ben ve yaşıtlarım çocuk sınıfına girdiğimizden,ailemizden uzakta okuduğumuzdan,ancak ayda yılda bir eve geldiğimizden, mutfağa girmiyorduk veya girmemize izin verilmiyordu..

Hal böyle olunca, mutfak olayını gözümde büyüttükçe büyütür,yemek yapmanın uzaya mekik göndermek kadar zorlu bir iş olduğunu düşünürdüm.

Bunda annemin fazla titiz oluşunun,kolay kolay bir şey beğenmemesinin payını söylemeden geçmemeliyim.

Evimin hanımı,çocuğumun anası,mutfağımın aşcısı olsam da, hala annemin yanında rahat hareket edemem,ondan çekinirim,yanlış bir şey yapıcam da annem bana kızacak gibime gelir..:)

Bu sebeplerdendir ki,o zamanlar 3-5 çeşit pasta-börek yapabilitesi olan herkes benim için olağanüstü kişilerdi;elleri öpülesi,hayran olunası, takdir edilmelere doyulamayası..:)

Yemek yapmak sanat,yapan sanatçıdır lakin, öyle çok da büyütülecek bir durum değildir,zira her yiğidin bir yoğurt yiyişi bir de yumurta pişirişi mutlaka vardır..

Sadede gelecek olursam,o akşam o sofradan tüm tarifleri alarak dönmüştüm eve..

En favori tarif ‘’Kağıtlı Kek’’ olarak yazdığım , ilk iş olarak hemen marketten kaplarını aldığım muffinlerdi..

Ne güzel şeylerdi onlar öyle,mini mini,sevimli,lezzetli mi lezzetli..

Her ihtimale karşı elimi muffine değirmeyip annemi izlemekle yetinmiş,tarifin tutmasıyla da, ilk koyunu kopyalayan bilim insanı kadar mutlu olmuştum muhtemelen..:)

Aradan çok zaman geçmedi nişanlandım..15 yaşındayım..

Önceleri;''Daha küçüksün, tatile geldin,dinlen.'' diye mutfağa sokmayan annem,bu defa da ''Evlenince benim yemeklerimi özlersin,nasılsa zamanı gelince öğrenirsin.'' diyerek beni yaklaştırmıyor yanına..

-Zaman mı kaldı anne? Gidiyorum ben! Desem de değişen bir şey olmuyor..

Şimdiki eşim, o zamanki nişanlım ailecek yemeğe geliyorlar, ben sade ve sadece salata yapabiliyorum..

Gerisi için izin çıkmıyor annemden..

Birgün tv’de görüp 4 dakikada yapıldığı iddia edilen yaş pastayı görüp,akşamında kardeşimle denemeye kalkışıp da,tüm pasta katlarını eritip tüketince,özetle iki paket pasta tabanını an-ı vahitte heba edince ,daha başka bir şeyler yapmak da gelmiyor içimden.

Babamın, yemekleri artık benim yapmam gerektiğini söylemesi de annemin mutfağın tek hakimi olmasını engelleyemiyor..

Küçüğüm, vakit de var öğrenmem için..:) Evlenince öğrenirim nasılsa.:)

Hem annem sık sık ziyaretimize gelen nişanlıma ve kayınvalideme söylüyor; ‘’Zeliha hiçbir şey bilmiyor.’’ diye..Onlar da dert etmiyorlar,öğrenir gider diyorlar..:)

Ben de,’’vakti gelince yaparım.’’ fikrini benimseyip evdeki son demlerimi yaşıyorum boş boş..:)

Derken zaman geçiyor, tam anlamıyla mutfağa giremeden,neyin nasıl yapıldığını anlayamadan evleniyorum..

16 yaşında,kalakalıyorum mutfakta tek başıma..:)

Hadi yemek olayını bir şekilde hallediyorum da,şu pasta,kekten çektiğimi kimseler çekmemiştir..:)
Annemin hakkını yemiyeyim,bol bol kurabiye yapıp getiriyor o zamanlar fakat, kurabiye yetmiyor misafir ağırlamak için..Yanına pasta gerek,kek gerek,börek,çörek gerek..
O kadar da kötü değilim, krep yapabiliyorum mesela ama,evli bir hanımın olması gerektiği gibi hamarat,becerikli hiç değilim..
Kek yapmaktan ciddi ciddi korkuyor,ürküyorum..
Eşim bir akşam geldiği zaman müjde veriyor: Arkadaşım ailesiyle birlikte ziyaretimize gelecek…
Seviniyorum ve en iddialı tarifim olan , Hacer’in ablasından tarifini aldığım,sade ve sadece annem yaparken izleyebildiğim ,çeyizime de kaplarından bolca stok yaptığım muffinleri hazırlamaya kalkışıyorum..
Annem yaparken izlemişliğim var o kadar,annem tutturmuş ben de yapabilirim nasılsa.:) Vakit de gelmiş olmalı artık..
Muffinleri hazırlıyorum..
Misafirlerim geliyorlar,çayları, tabakları servis yapıyorum..
Fakat muffinler kağıttan çıkmıyor.:) Sanki içlerine tutkal koymuşum gibisine yapışıklar..
(Muffinleri kağıttan söküp çıkartabilene madalya verilse hakkıdır yani o derece..:)
Kibar misafirlerim her ne kadar muffinler kalıbından çıkmasa da,çıkartabildikleri kadarını yiyip,çok güzel olmuş demeyi ihmal etmiyorlar sağolsunlar.
Yıllar sonra arkadaş ortamında bahsediyorum'' Yeni evliyken Betül bana gelmişti,çok mutlu olmuştum,muffin yapmıştım.'' diyorum..Betül gülümsüyor ve ekliyor: Hatırlıyorum,tahta gibilerdi..:)
Hey gidi zaman heyy diyorum ben de…
O zaman ne yaptım nasıl ettim de öyle yapıştırdım o muffinleri kağıtlara..Nasıl bir tecrübesizlik,nasıl bir beceriksizlik ya da çocukluktu ki olmayası şeyleri oldurabiliyordum..
Normal kek yapmakta hala ustalaşabilmiş değilim ya, muffinlerim o günden sonra verdiğim yaklaşık 4-5 yıllık aranın ardından sonra,yeniden yaptığım hiçbirinde utandırmadılar beni..
En çok da bildiğimiz ıslak kekin muffine uyarlanmış halini yaptım,kakaolu muffin adı altında sorunsuzca ikram ettim..:)
Şimdi de sizlerle paylaşma vaktidir vakit.
Annemin bir bildiği varmış diyorum bazen..
Zamanı gelince her şeyler olup olup gidiyormuş.:)

KAKAKOLU MUFFİN
malzemeler:
-1,5 su bardağı şeker

-2 su bardağı süt
-1 paket kakao
-1 su bardağı sıvıyağ
-2 yumurta
-2 paket kabartma tozu
-Aldığı kadar un
Üzeri için:
-1 paket sade krem şanti

-1 çay bardağı nar suyu
-Nar taneleri
hazırlanması :

Süt,kakao ve şekeri karıştırıp çırpıyoruz.Yumurtalarını ilave edip karıştırmaya devam ediyoruz.
Azar azar un ve kabartma tozunu ekleyerek akışkan bir hamur elde edecek şekilde kıvamını ayarlayıp kaşık yardımıyla muffin kaplarımıza yerleştiriyoruz.
Önceden ısıtılmış fırına koyup, pişip pişmediklerini kürdanla kontrol edip,pişmişse fırından alıyoruz.
Krem şantiye nar suyunu ilave edip,koyu bir kıvam elde edene kadar çırpıyoruz.Eğer çok koyu olursa azıcık nar suyu,cıvık olursa da buğday nişastası koyarak kıvamı ayarlıyoruz..(Eğer ki bu şekilde uğraşmak istemiyorum derseniz sade krem şantiyle de süsleyebilirsiniz..:)
Krem şanti torbasına aldığım şantiyi muffinlerin üzerine yerleştirip servis yapıyoruz.

Muffinlerimi Özlem arkadaşımızın ev sahibeliği yaptığı '' 71.Hafta Porselen Demlik Çay Saati Etkinliğine'' gönderiyorum..Arkadaşıma kolaylıklar diliyorum..

VEEE NEFİS BİR HEDİYE :)

Fotografium Canon 600D profesyonel fotoğraf makinesi hediye ediyor! Yarışmaya katılarak Canon 600D Kit, Manfrotto 055XProb tripod ve Kata123Go-30 fotoğraf çantası kazanma şansı yakalayın! fotografium.com sayfasını ziyaret ederek yarışma hakkında diğer bilgilere ulaşabilirsiniz.

Mutlaka şansınızı deneyin. :)
Hepimize bol şans,bol sağlık,bol neşeli günler diliyorum..

Sebzeli Kebap ve Arnavut Ciğeri

2012-01-06T01:46:00.000-08:00

Kendimi bildim bileli et sevmişimdir ancak,son zamanlarda,eti sosda bekletip hazırlamak,kendi çapımda ufak ayrıntılarla ortaya biraz daha değişik tatlar çıkartmak benim için büyük keyif.
Etleri daha büyük kesip,daha çok inceltmediğim için hayıflanmış olsam da,şimdiye dek yediğim en nefis et tariflerinden birisiydi.
Aslında çok hünerli arkadaşımız Müge'nin ''Başyapıt'' ilan ettiği sebzeli bonfile kulesinden esinlenmedim değil.:)
Tıpatıp aynı olmadı fakat,şahane bir yemek çıktı ortaya.
Blogumun çıraklık döneminde yaptığım kule kebabım vardı birde.:)( Hoş hala aynı yerdeyim ya, maksat muhabbet olsun.:).)
İşte o kebabı da bundan böyle etlerini soslayıp yapma fikrindeyim.
Etin sarımsak,zeytinyağ ,kekik ve baharatlarla olan birlikteliğinden doğan o muhteşem tadı mutlaka tatmalısınız..

Sebzeli dedim ama,patatesin sebze mi bitki mi olduğu düştü aklıma.:) Bu konuda ihtilaflar olsa da,ben sebze kategorisine katmakta bir sakınca görmüyorum..
Domatesin meyve olduğu yerde,patatesin sebze olması yadırganmaz değil mi? :) Üstelik sebzelerin kralı patlıcan var içerikte, her ne kadar resimde çok net gözükmese de. :)

SEBZELİ KEBAP
malzemeler:

10 parça bonfile
2 adet patlıcan
1 adet büyükboy patates
2 adet yeşil dolmalık biber
1 adet soğan
2 adet havuç

Et sos için:
- 3 dilim rendelenmiş sarımsak
-4-5 çorba kaşığı zeytinyağ
- 1 çorba kaşığı sirke
-bir tutam kekik
-taze çekilmiş karabiber,tuz
Domatesli sos için:
- 2 adet olgun domates
- 1 tatlı kaşığı biber salçası
- 2 çorba kaşığı tereyağ
-tuz,çok az karabiber
Hazırlanması:

Etleri mümkün mertebe inceltip derin bir kap içerisine alıp,sos malzemelerini ekleyerek 2-3 saat buzdolabında bekletiyoruz. Beklettiğimiz etleri,iyice ısıttığımız tavaya alıp,önce yüksek ateşte çevirip,sonra kısık ateşte iyice pişiriyoruz.
Patates,havuç,biber,soğan ve patlıcanları küp küp doğrayıp kızartıyoruz.
Domatesli sos için,tavaya tereyağ ve biber salçasını alıp,3-4 dk. soteledikten sonra,rendelenmiş domatesi,tuzunu ve karabiberini ekleyip ocaktan alıyoruz.
İyice pişen etlerimizden bir parça servis tabağına alıp,arasına kızarttığımız sebzelerden koyup,üzerine de bir parça et koyarak,üzerine sos ilave ediyoruz.
Artan sebzelerimizi de ayrıca servis yapabiliriz..

Afiyet,şifa olsun inşAllah..

Yıllar yılı duyduğum,fakat bir türlü fırsat bulup deneyemediğim tariflerden biriydi Arnavut ciğeri.

Ne hikmettir bilinmez,tarifini bilmediğim halde,aklımda zor bir yemek olarak yer etmişti.:)

Kurban bayramı sonrasında, kurbanımızın ciğerini bu şekilde yapmayı düşünüp de,tarife bakınca öyle şaşırdım ki.:)

Meğer benim zor sandığım yemek,ilk okuduğum tarifin doğru olmadığına kanaat getirip,başka başka tarifler aramaya giriştirecek kadar pratikmiş.

Benim gibi düşündüğü için,denemeyen var mıdır bilmiyorum ama,eğer varsa,mutfaksırları.com'dan aldığım tarifi hiç vakit kaybetmeden denesin derim.:)

Ve işte o çok pratik tarif:

ARNAVUT CİĞERİ

malzemeler:

500 gr. dana ciğeri
kızartmak için sıvıyağ
2 su bardağı un,tuz

hazırlanması:

Ciğeri küp küp doğruyoruz.
Bir poşete un ve tuzu koyup karıştırıp,doğradığımız ciğerleri bu poşete alarak iyice unluyoruz.
Ciğerleri iyice una buladıktan sonra,eleğe alıp,fazla ununu silkmesini sağlıyoruz.
Kızartma tenceremize bolca yağ koyup,ısınan yağa ciğerlerimizi atıp karıştırarak 2-3 dk. pişirip ateşten alıyoruz.
Soğan ve maydonoz ile servis yapıyoruz..

İrlanda hayır duası ile bu yazıyı da burada sonlandırıyor,hayırlı cumalar diliyorum...

'' Yol seni karşılamaya çıksın,

Rüzgar hep arkanda olsun.

Güneş ışığı yüzünü ısıtsın,

Yağmurlar tarlalarına nazikçe düşsün.

Yeniden karşılaşana kadar,

Rabbimiz seni/beni avucunda korusun..''

Muhabbetle....

ÇITIR LAHMACUN

2012-01-04T03:41:00.000-08:00

Çok değil,bundan iki yıl öncesi,biri bana ilerde birgün korkmadan,''İçinden çıkabilir miyim acep?'' diye düşünmeden aklıma estiğinde mutfağa girip hamur açabileceğimi söyleseydi,muhtemelen güler ve : ''Çok güzel hayal,sadece hayalde kalacak kadar da hayal üstelik.''derdim.
Zira en büyük bahanem olan ellerimin hamur açmaya müsait olmayan küçüklüğünden sebep,nadiren giriştiğim hamur yapma seanslarında genelde başarısız olmuş,elimde yapış yapış olmuş hamurlarla kalakalmışımdır..
Peki 2 yılda ne değişti?
Ellerim büyüyüp güçlenmediler,hala minikler,hala normal bir insanın 10 dk'da yoğuracağı hamur için en az yarım saat yani iki katından daha fazla mesai harcamaktalar.
2 yılda anladığım şey şu ki; mutfak da,diğer işlerde olduğu gibi sabır ve sebat gerektiriyor..
Bunun için de bir sebep elbet..
Blogger benim mutfakla haşır neşir olmama,cesaretimi toplayıp, bir zamanlar asla altından kalmayacağımı düşündüğüm,aslında basit olan fakat benim gözümde fazlaca büyüttüğüm yemek olayının aslında eğlenceli,dinlendirici ve en kötü ihtimalle 2-3 deneyden sonra mutlaka sonuca ulaştığını görmeme en büyük sebep neredeyse..
Eğer blog olmasaydı,muhtemeldir ki,evde lahmacun yapmak için asla kollarımı sıvamayacak,bunun aslında zevkli bir uğraş olduğundan habersiz oğlumun o müthiş mutluluğuna,her lokmasında teşekkür eden hallerine şehadet edemeden ölüp gidecektim..:)
Yine muhtemeldir ki,arkadaşlarımı ağırlamak için hazır pasta tabanı almaya devam edecek,asla ve asla bir pandispanya keki hazırlamayacaktım..
Ne güzel bir olaydır ki,az zamanda ''Asla yapamam!'' diye düşündüğüm şeyleri yapabiliyor olduğumu görmekten dolayı mutluyum..
Mutluluk demişken, çok sevgili arkadaşım Şeri'm mimlemişti beni..Aslında öncesinde bir dolu mim var cevaplanması gereken fakat,güzel arkadaşlarımın hoşgörülerine sığınarak, yeri gelmişken kısaca bu mimi yanıtlamak istiyorum..Konumuz: Karşımızdakini mutlu etmek için yapılacak şeyler.
-Karşımdaki oğlumsa mutlu etmenin en basit yolu,(Artık basit :) )lahmacun,hamburger gibi mamalar hazırlamak,onun tabiriyle,onunla sarışmak. :) (sarılmak) Uyumadan önce yatağına gidip,biraz sohbet edip,onu uyutmak,mümkünse onunla uyuyup,uyanmak..
-Onun bilim hikayelerini, büyük hayretle dinlemek,ona sorular sorup,yeni şeyler öğrettiği için minnet duymak..
-Eşimse eğer; yüzümden tebessümü eksik etmemek..Ben mutlu o mutlu.:)
-Ailem için de aynen bu geçerli..İnsanın anne babası,diğer aile fertleri, evlatlarının mutluluğuyla mutlu olabilecek,başka beklentiler içerisine girmeyecek en yüce insanlar..
-Arkadaşlarımı ise,konuşarak.:) Çevremde benimle konuştuğu zaman rahatladığını söyleyen hiç te azımsanmayacak kadar arkadaşım olduğunu bilmek de benim için mutluluk hatta övünç kaynağı..
İki gülen göz veya tek güzel sözle bir insanın kendini iyi hissetmesine vesile olabilmek, işte bu mutlulukların en büyüğü..
Güzelliği seven Rabbimiz,içimizi,huzurla,sevgiyle,güzelliklerle,çevremizi de mutluluk veren kişilerle donatsın..Her birimizi mutluluk sebebi kılsın inşAllah..
Duamızı da yaptıktan sonra,çıtır lahmacunların oldukça pratik olan tarifine geçebilirim..
Daha önce lahmacun böreği yapmış,çok tutmuş,çok sevmiş,ard arda defalarca hazırlamıştım..Hamurunu çok açmak gerekmediği için daha pratikti,fakat lahmacun dediğin biraz da çıtırtılı bir şey olmalı diyerek,bu defa da bu tarifi denedim ve bunu da tuttum...Umarım siz de tutarsınız.:)

ÇITIR LAHMACUN

Malzemeler:
Hamuru için:
-3 su bardağı un
-1 çay kaşığı tuz
-1 çorba kaşığı kuru maya
-Su
içi için

-Yarım kg kıyma
-3 tane domates
-2 tane sivribiber
-3 tane soğan
-1 yemek kaşığı domates salçası
-1 yemek kaşığı biber salçası
-4/5 yemek kaşığı sıvı yağ
-Kimyon, karabiber, toz biber, tuz
- Domates sosu veya ılık su ile karıştırılmış domates salçası.
hazırlanması:

Un, maya ve suyu bir kabta yoğuruyoruz. Kulak memesinden biraz daha yumuşak olunca üzerini bezle örtüp 30 dk. dinlendiriyoruz.
İç malzemesini robottan geçirip, baharatlarını ekliyoruz.
Dinlenen hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar kopartıp,merdane ile açarak,üzerine domates sosu veya salçalı sudan gezdirip,iç malzemesini yerleştiriyoruz.
Tüm bezeleri bu şekilde hazırlayıp 200 derecede üzeri kızarana kadar pişiriyoruz.
Pişen lahmacunları üst üste alıp,üzerlerini örterek biraz nemlendirdikten sonra,soğan salatası ve ayran ile servis yapıyoruz..

Sevdiklerimizi bu lezzetle mutlu etmenin haklı sevincini yaşıyoruz..:)

Yine mutlu etmekten yola çıkarak, arkadaşım mahmur prenses'in ''Sevgi Perdesi Projesi'' adındaki etkinliğinden haberdar etmek istiyorum sizleri de.

Her ne kadar bu ara elişi yapmaya fırsat bulamasam da,ben de paylaşarak bu projede yer almayı uygun gördüm..

Eğer sevgi gönüllüsü olmak isterseniz arkadaşımızı mutlaka ziyaret etmelisiniz..

Ayrıca mail yoluyla bana ulaşan Yasemin Hanım'ın İndirimler.com adlı sitesine de bir göz atmanızı tavsiye ediyorum..

En kısa zamanda,sağlıkla,güzel haberlerle buluşmak dileğiyle.

Mutlulukla kalın,mutluluk da sizinle :)

Mercimekli Kuskus,Lahana ve Barbunya Salatalarımla İnşAllah Ben Geldim :)

2011-12-30T12:43:00.000-08:00

Hoca Merhumun bir hikayesi vardır:
Hanımına der ki:
- Yarın hava iyi olursa tarlaya gideceğim, yağışlı olursa ormana...
Hanımı:
- İnşAllah de hoca, inşAllah de...
Hoca:
- Bu işin inşAllahı maşAllahı yok. Hava iyi olursa tarlaya gideceğim, yağışlı olursa ormana...
Ertesi günü sabah hava yağışlıdır. Baltasını omuzlayan Hoca, ormana gider. Yolda denk geldiği Sipahiler, Hoca'dan bir köyün adresini ve o köye nasıl gidebileceklerini sorar. Sipahilere aldırmayan Hoca yoluna devam eder.
Hoca'nın bu kayıtsızlığına öfkelenen sipahiler, Hoca'yı önlerine katar ve o köye giderler. Gece yarısı sipahilerden güç bela kurtulan Hoca, evin kapısının tokmağını vurur.
İçerden seslenen hanımı, "kim o?" diye sorar.
Nasreddin Hoca:
- Aç kapıyı hatun İnşAllah ben geldim...
Hoca Nasreddin misali,günlerdir kendimce planlar yapıyorum,bloga yazmak için..Akşam olsun kurstan gelince oturur yazarım diyorum,oturacak fırsat bulamıyorum.
Uyumazdan evvel,sabah erken kalkıp,bir yazı eklemeliyim diyorum,sabahın yazısını garantilemişcesine uykuya dalıyorum..
Sabah oluyor,ekstra çıkan işlerden sebep ps başına oturacak vakit bulamıyorum..
Koşturmaca içinde geçerken günler,bir boş gün yakalayıp seviniyorum, ''Ohh be'' diyorum,bugün evdeyim,bugün yazarım şöyle rahat rahat bloguma,uğrarım dostlarıma,özlem gideririm..
Keyifle geçiyorum bilgisayarımın başına, bu defa da nete bağlanamıyorum.:)
Tüm bunlardan sonra düşünüyorum da,galiba ben kafamdan planlar yaparken İnşAllah demeyi unutuyorum..
Bugün aklıma Hocanın bu hikayesi geliyor ne hikmetse..
Yine kurstayım,fakat eve dönüp yazı yazma hayali kuramıyorum çünkü internet bağlantısı yok..
Yazamayacağımı bilmek içimi burkuyor,2-3 günlük bir sorun gözümde büyüyor,''Keşke yazabilseydim,inşAllah düzelir.''Diyorum..
Eve geliyorum ve eşim kısmen de olsa sorunu çözdüğü müjdesini veriyor..:)
Hay MaşAllah deyip soluğu bilgisayarımın başında alıyorum hemen..
Hazine bulmuşum gibi seviniyorum, acizliğimi hiç aklımdan çıkartmamam gerektiğini bir kez daha anlıyorum..
Kainata nispeten bir nokta büyüklüğünde bile olmayan Dünya'da sahipsiz olmadığımı,her halimden haberdar olanı ,her halimde hatırlamam gerektiğini de..
Herşeyin O Yüceler Yücesinin dilemesiyle olduğunu, dilimizden ve kalbimizden O'nu eksik etmeyerek,kendimize iyiliklerin en büyüğünü yapacağımızı hatırlatmak istiyorum kendime,hepimize...
Rabbim hakkımızda hayırlı olana gönlümüzü razı,gönlümüzün razı olduğunu da hakkımızda hayırlı eylesin inşAllah...
Duamızı da yaptıktan sonra,gönül rahatlığıyla tariflere geçebilirim...:)

Mevsim kış. Çarşı,pazar,manav birbirinden lezzetli ve faydalı sebzelerle yeşilliklerle dolu..
Bunların içerisinde faydası ve lezzeti en bol olanlarından biri semizotu şüphesiz..
Her türlü sebzeye yakıştırdığım bu sevimli yeşili en son barbunya ile hazırladım ve çok beğendim..
Deneme sırası şimdi sizde.:)
Afiyet,şifa olsun inşAllah..

BARBUNYALI SEMİZOTU SALATASI:
malzemeler:

yarım bağ semizotu
1 su bardağı haşlanmış barbunya
2 adet taze soğan
1 adet limon,
1 adet büyük domates
3 çorba kaşığı zeytinyağ
tuz

hazırlanması:

Semizotumuzu güzelce yıkayıp,elimizle parçalara ayırıp geniş bir kaseye alıyoruz.
Haşlanmış barbunyaları,ince doğranmış domates,taze soğan ve ince kıyılmış çeyrek limonu ekleyip,yağını ,tuzunu da ilave ederek karıştırıp servis yapıyoruz..

Beyaz lahana sarmayı pek beceremediğimden, aslında bunun için uğraşmak istemeyişimden kolay kolay lahana almazdım manavdan..Fakat şu salatayı yaptıktan sonra neredeyse dolabımdan hiçeksik olmayan sebzelerden biri haline geldi lahana..
İster çay sofrası olsun ister yemek..
Her ikisine de çok yakışıyor,çok beğeniliyor,herkesten tam not alıyor..
Mutlaka denemenizi tavsiye ederek tarifi veriyorum.
HAVUÇLU LAHANA SALATASI :
malzemeler:

7-8 yaprak beyaz lahana
3 adet orta boy havuç
1 tutam dereotu
1 su bardağı iri dövülmüş ceviz
1,5 su bardağı süzme yoğurt
4 yemek kaşığı mayonez
3 diş sarımsak
tuz

hazırlanması:

Lahanayı güzelce yıkayıp,incecik doğrayıp derin bir karıştırma alıyoruz.
Havuçların kabuklarını soyup rendeledikten sonra,tavaya alıp,üzerine mayonezi ekleyerek havuçlar yumuşayana kadar soteliyoruz.
Dereotunu incecik doğrayıp,lahananın üzerine ekliyoruz.
Yoğurda azıcık su ilavesiyle kaymak kıvamında inceltip,lahananın üzerine ilave ediyoruz.
Tuzunu,rendelenmiş sarımsağını ve iri dövülmüş cevizleri ekleyip karıştırıp servis yapıyoruz..

Normalde çocuklar mercimek sevmez ya hani..

En azından benim tanıdığım çocuklardan mercimek seven yok.:)

Fakat şu yukardaki salata varya,işte onu tüm çocuklar bayıla bayıla yiyorlar.

Kuskusları makarna olarak algılayıp,( ki esasında öyle :) ) mercimekle birbirlerine çok yakışan görüntülerinin cazibesiyle başladıkları salata yeme faslına, ''Yok mu bir tabak daha?) nidalarıyla devam edip, ''Benim en sevdiğim makarna yemeği bu işte.'' demek suretiyle nokta koyuyorlar.:)

MERCİMEKLİ KUSKUS SALATASI

malzemeler:

2 su bardağı kuskus
1 çay bardağı haşlanmış mercimek
1 tutam dereotu
1 adet taze soğan
1 tutam maydonoz
3 çorba kaşığı zeytinyağ
tuz
yarım limon

hazırlanması:

Ortaboy tenceremize 5 su bardağı sıcak su koyup,kaynayınca kuskusları ilave ediyoruz.Eğer hazırda haşlanmış mercimeğimiz yoksa, 1 saat önceden sıcak suda beklettiğimiz mercimekleri de kuskusa ekleyebilirz.
Kuskuslarımız pişince,süzgeçten geçirip,salata karıştırma kabımıza alıp,üzerine ince kıyılmış,dereotu,maydonoz,taze soğan ile yağını,tuzunu ve limonunu da ekleyerek karıştırıyoruz.

Tüm bu salataları,damak tadınıza uygun ekstralarla zenginleştirebilir,lezzetine lezzet katabilirsiniz..

Sağlıkla,Huzurla,İnançla,Sevgiyle,Başarıyla,Saygıyla,Umutla, Mutlulukla ve Dünya'nın tüm güzellikleriyle yaşanacak nice nice güzel günlere....

İşte Tüm Türkiye’nin Merakla Beklediği Tarif!

2011-12-25T21:37:00.000-08:00

Son zamanlarda herkesin konuştuğu hatta Obama’nın hanımının bile merak ettiği tarif; Pınar Labneli!

Herkes bu tarifi merak ediyor, lezzeti dünyanın bir ucuna yayılıyor.

Pınar Labneli Yedi Baharatlı Pasta’nın tarifini www.facebook.com/PinarLabne adresinden öğrenebilirsiniz.

Diğer Pınar Labne’li tarifleri herkesten önce öğrenmek için sayfayı takip etmeyi unutmayın!

Bir bumads advertorial içeriğidir.

BİRBİRİNDEN NEFİS BÖREKLER VE DİYETSİZ ZAYIFLAMANIN YOLLARI :)

2011-12-17T00:14:00.000-08:00

Yıllardır,böreğinden,çöreğinden,yemeğine kadar zerre kısıtlamaya gitmeden zayıf kalmış,hala da zayıflığıyla çevresindekileri şaşırtan birisi olarak,hele ki son zamanlarda tüm iştahına rağmen 3 kilo kadar verip 48 kiloya düşebilen,nasıl olduğunu anlayamayan fakat bu durumdan son derece memnun olan ben,bu durumun bünyeyle ilgili olma gerçeğini de göz önünde bulundurmakla birlikte, yiyerek zayıf kalmanın püf noktaları diyebileceğim bazı detayları paylaşmamın toplumun faydasına olacağını düşünüyorum..:)
Bu vesileyle,sanırım hayatımın en uzun cümlesini de kurmuş bulunmaktayım.:)
Normal şartlarda aç tartınmak gerekirken,aşırı derecede doyduğum kaba tabirle patlayana kadar yediğim,arkadaşım Betül'ün kahvaltı sofrasından sonra,(kahvaltı esnasında 1,5 kg su içtiğimi de eklemeliyim.)gele gele 48 kg geldikten sonra,beslenme alışkanlıklarımı göz önünde bulundurarak , aç kalmadan,kendimizi kasmadan yiyerek,içerek zayıf kalmanın yollarını tespit ettim.:)
1- Yemekten en az 15 dk önce mutlaka su için.Öncesi,ortası,sonrası farketmeksizin neredeyse her saat su içebilen ben,zayıf olmamdaki en büyük etkenlerden birinin bol su tüketmem olduğunu düşünüyorum..
2- Çok çiğnediğiniz zaman daha çok tat alır,daha az yersiniz.Böylelikle formunuzu korumanız kolaylaşır.Hızlı ve çok yedikten sonra,hissettiğiniz ağırlık ve pişmanlık hissini asla yaşamamış olursunuz.
3- Abur cubur tüketmek yerine, mümkün mertebe evde yemek bulundurup,acıkınca bir kase çorba içebilir veya kendi yaptığınız kurabiye ,pasta tarzı daha sağlıklı besinler tüketebilirsiniz..
İlle de çikolata yemek istiyorum derseniz,fazlasından kaçınmak ve azıyla yetinebilmek için,çikolatayı önce koklayıp :) sonra da azar azar yemek suretiyle fazla kalorilere geçit vermeyerek formdan düşmezsiniz.
4- Akşam yemeğini mümkün mertebe erken yiyerek,uyku zamanına kadar yaptığımız hareketlerle,yediklerimizi büyük oranda eritip,vücudumuzda kalıcı olmasını engelleyebilirsiniz..
5- Yemekte mutlaka ama mutlaka salatayı eksik etmeyin.Yağı,tuzu az,limonu bol salatalar sofranızın vazgeçilmezi olsun.Hatta limonu her yemekte kullanmaya çalışın..:) Ben pilav ve makarna hariç her yemekte seve isteye büyük zevkle tüketirim.Ve zayıflattığına dair inancım oldukça kuvvetli.
6- Ekmek sevenlerdenseniz,ekmekleri bayatlatmak suretiyle daha az tüketebilirsiniz.Ancak gelin görün ki ben ekmeği,taze bayat demeden hatta bazen kuru kuru bile yiyebilen bir varlığım.:) O derece çok severim, ama ben çok haraket ettiğim için yakma kapasitem yüksek.:) Bunu göz önüne alarak siz de istediğiniz gibi ve kadar yiyebilirsiniz..:)
7- Yemeğe başlamadan beyninize az yiyerek doyacağına dair sinyaller gönderin.Mesela normal şartlarda 3 dilim ekmek 1 kase çorbaysa,1 dilim ekmek ve yarım kase çorbayla doyabileceğinizi düşünerek başlayın yemeğe..İyice odaklandıktan sonra,zaten beyniniz doyacak ve midenize ''doydun'' komutu gönderecektir.:) Test edilip,onaylanmıştır.:)
8- Tatlıyla aranızda her zaman bir mesafe olsun..Tamamen uzaklaşmayın ama ölçüyü de asla kaçırmayın..Yukarda bahsettiğim az çiğneyip çok tat alma şıkkı tatlı için biçilmiş kaftan.:) Hızlı yiyerek 5 dakikada 5 dilim yemektense,yavaş yavaş o tadı hissederek 5 dakikada 2 dilim yeseniz hiç bir kaybınız olmaz..Aynı oranda doymuş hissedersiniz kendinizi..Emin olun :) Ve deneyin .:)
9- Meyvelerle çok sıkı dostluklar kurun.:) Ben hala bu samimiyeti oluşturabilmiş değilim,malesef beynim ne kadar istese de içimde bir türlü meyve yeme isteği oluşturamıyorum.Buna rağmen, şifa olacağı düşüncesiyle,bir görev gibi de olsa,meyve yemeye çalışıyorum.
10- Eğer vakit sıkıntısı yaşamıyorsanız, kısa mesafeli gidip gelmelerde mutlaka ayaklarınızı tercih edin..Ne kadar çok yürür,ne kadar çok hareket ederseniz,yediklerinizi eritmeniz o kadar kolay olacaktır..Mutfakta yemek yaparken bile hareket edebilir,tv izlerken bisiklete binebilir,hatta uzanırken pedal çevirme hareketleri yaparak fazlalıkların barınma olasılığını minumuma indirebilirsiniz..

Şimdilik benden bu kadar.:) Bunları uyguladığınız takdirde,mutlaka ama mutlaka bir değişim olacağına inanıyorum..Siz de inanmalı ve sonuca ulaşıp,mutlu olmalısınız.:)

KIYMALI PATLICANLI RULO BÖREK

Yiyerek zayıf kalabilmenin yollarını paylaştığıma göre, nefis böreklerin tariflerini de verebilirim.:)

Bol kıymalı= bol kalorili,patlıcanlı= bol lezzetli bu böreği çok beğendim..Patlıcanı kızartma fikrimden vazgeçip,tavada kıyma ile birlikte soteleme fikrim pratik olduğu kadar çekici gelmemişti ancak,patlıcanlar öyle çabucak ve güzel piştiler ki, daha önce neden bu şekilde pişirmeyi düşünmediğime şaşırdım..
Azıcık artan kıymalı,patlıcanlı harcımızın içerisine kırdığım iki yumurta ile hazırladığım pratik yemek de tam not aldı hepimizden..
KIYMALI RULO BÖREK
malzemeler:

3 adet yufka
500 gr yağlı kıyma
1 adet büyük boy soğan
4 adet ince patlıcan
maydonoz,tuz ,karabiber
haşhaş (Üzeri için)

sosu için:

1 çay bardağı süt
1 çay bardağı sıvıyağ
1 yumurta

hazırlanması:

Kıymayı tavaya alıp, rengi dönene kadar soteliyoruz.Rengi pişmeye dönünce ateşi kısıp,incecik küpler halinde doğradığımız patlıcanları ve soğanı ilave edip,birlikte pişmeye bırakıyoruz.Kıyma ve patlıcanlar pişince,ince doğranmış maydonoz,tuz ve taze çekilmiş karabiber ekleyip soğumaya bırakıyoruz.
Yufkaları üst üste koyarak, ortadan kesiyoruz.süt,yumurta ve sıvıyağla hazırladığımız harcı fırça ile yufkanın üzerine sürüp,uç kısmına kıymalı karışımdan koyup,fırın tepsimizin boyutunda rulo yaparak sarıyor ve yağlanmış tepsimize yerleştiriyoruz.
Tüm yarım yufkalara bu işlemi uyguladıktan sonra (toplamda 6 adet rulomuz oluyor) kalan sosumuzu yufkaların üzerine sürüp,haşhaş serpiştirerek önceden ısıtılmış fırında üzeri kızarana kadar pişiriyoruz.

SUCUKLU ÇITIR BÖREK

Böreklerle aram o kadar iyi ki,sabah,öğlen,akşam demeden,bıkmadan,usanmadan,yiyebilirim..Nasılsa kilo derdim yok.:) Ama ,fakat gelin görün ki,benim boyum da yok .:)

Zarla,zorla anca 1.60 gelebilen boyumdan muzdarip olsam da, şimdilik her canımın istediğini rahat bir şekilde yiyebiliyor olmaktan dolayı şanslı görüyorum kendimi..

Bazen hareket kısıtlılığından ağırlaşmaya başlasam,biçimsiz hallere doğru adım adım ilerlesem, tombik teyze Adile Naşit olma yoluna girsem de,böreklerimden vazgeçemem ben.:)

Hem yukarıda o kadar madde saydım,5 parça yiyene kadar,sindire sindire yediğimiz 3 parça börekle aç kalmadan,yeme zevkimizden feragat etmeden de pekala formda kalabiliriz değil mi?

SUCUKLU ÇITIR BÖREK :

malzemeler:

2 adet yufka
çeyrek kangal sucuk
1 su bardağı kaşar peynir
yarım fincan sıvıyağ
yarım fincan süt

hazırlanması:

1-Yufkanın birini serip üzerine,sür ve sıvıyağı karıştırıp fırça ile sürüyoruz.Süt karışımı sürdüğümüz yufkayı 8 eşit parçaya kesiyoruz.

2-Sucukları incecik doğrayıp,rendelenmiş kaşar peyniri ile karıştırıyoruz. Kestiğimiz yufkanın geniş tarafına sucuklu karışımdan ekleyip,sigara böreğinden biraz daha kalın olacak şekilde sarıp yağlanmış fırın tepsisine yerleştiriyoruz.

3- Kalan süt,yağ karışımını da böreklerin üzerine sürerek üzerleri kızarana kadar pişiriyoruz.

KAPYA BİBERLİ,KAŞARLI MİLFÖY BÖREK

Öyle başlıklar atıyorum ki ,başlığı okuyan,içeriğini okumaya gerek bile duymadan hazırlayabilir,dilediği tarifi.:) Diğerlerinde önemli detaylar var belki ama,bu börek tamamen başlıktan ibaret..:) Umut Sepeti'nin en pratik tariflerinden bir tanesi..
Kapya biberi bilirsiniz,közlemesi,dolması,kızartması,fırınlanmışı hepsi de birbirinden nefistir, aklınıza gelebilecek her türlü yemekte kullanılabilir.
Ben de bu kullanışlılığından yola çıkarak,börek yaptım ve çok güzel,hafif bir tarif edinmiş oldum.
Mutlaka deneyin demeyi ihmal etmeden,başlıkta açıklanmış olmasına rağmen,usuldendir deyip :) tarife geçiyorum..

malzemeler:

1 paket milföy
1 kg kapya biber
250 gr. kaşar peynir
1 yumurta sarısı

Hazırlanması:

Biberleri fırında veya ateşte közleyip,kabuklarını soyup,çekirdeklerini alıp,doğruyoruz.Üzerine hafifçe tuz çiseleyip,resimdeki gibi şekil verdiğimiz milföylerin ortasına yerleştiriyoruz.
Üzerine küp doğranmış kaşar peynirlerini ekleyip,kenarlarına yumurta sarısı sürerek,önceden ısıtlmış fırında üzerleri kızarana kadar pişiriyoruz.
Sıcacık servis yapıp,afiyetle tüketiyoruz.:)

Sağlıklı,neşe ve lezzet dolu günler diliyorum..

KAŞARLI SUCUKLU PİDE VE CUMA GÜNÜ ÜZERİNE :)

2011-12-09T01:21:00.000-08:00

Ben çocukken, büyüklerim ‘’Cuma gününü nasıl geçirirsen,diğer günlerin de öyle geçer.’’ derlerdi..
Hal böyle olunca, o günü iyi geçirmek için azami gayret gösterirdim..
Bazen aklıma gelir yine,cumayı güzel geçirme çabalarım..Bugün olduğu gibi.:)
Cumanın tılsımından nasibimi alma amaçlı, halimi tavrımı yumuşak tutup,tüm hafta boyunca rahat etme planları yaptığım oldu ama,beklenildiği üzere,olağanüstü günler değildi bu günler..
Her insanın yaşadığı kadar..
Biraz hüzün,biraz mutluluk,biraz neşe..Ortaya karışık bir hayat tabağı.
Şöyle düşünüyorum bu konuda;cuma mübarek gün malum,mü'minlerin bayramı..O yüzden muhtemeldir ki,bugünün en iyi şekilde değerlendirilmesi ve bayram havasında geçirilmesi için, böyle söylenilmiş..
Şöyle de olabilir;hani insan hep bir başlangıç yapmak ister bir yerlerden..Kendine milat olarak almak ister bazı olayları..
Cuma gününün,yeniliklere ev sahipliği yapması açısından,başlangıç noktası olarak algılanması için de söylenmiş olabilir…
İnsan saat pili gibi bir şey,enerjisinin nerde, ne zaman ve hangi olaylar karşısında biteceği belli değil.
Cuma sabahı…
’’ Bugün çok güzel olmalı.’’ Diyorum..
Beyne komut verince, tüm hücreler odaklanıyor,içimde kelebekler mi istersin? Dilimde neşeli cıvıltılar,yüzümde kocaman gülücükler..Mutluluk adına ne ararsan mevcut;’’ Bugün çok güzel bir gün olacak.’’
İnsan böyle mutlu olur da,evde durur mu? J
Dışarıya çıkacağım,hava güneşli,güneş kremi gerek..(Antalya burası,Aralık ayında bile yakar güneşi.)Çantadan kremi alırken cüzdanı göremiyorum ,bu defa meraklanıp detaylı bir şekilde aramaya başlıyorum..
Yok..!
Çantayı boşaltıyorum..Yok.!
Acaba başka bir çantada mıydı deyip tüm çantaları didikliyorum ama yine yok..
Düşünüyorum artık,acaba en son nerde ne aldım? Nerde bıraktım,naptım? Yoksa çaldırdım mı?
Ama nafile…Aklım defter değil ki,bulayım. :)
Gitti tüm pozitifliğim,cüzdan yok,içindeki param,nüfus cüzdanım ıvırım zıvırım yok..Tutayım ki uçmasın o kelebekler şimdi…İçimde büyük bir hüzün…
Oysa Cuma günüydü,kendimi odaklamıştım,her şey çok güzel gelişecekti,olanca pozitifliğimle,bugünün en iyi olması içindi çabam,1 hafta rahat etmek vardı sonundaJ Değerdi hani,o çabaya ...
Ama ufacık bir cüzdan, can sıkmaya,tüm neşemi söndürmeye yetti de arttı bile..
E nolucak şimdi?
Amaaan,deyip geçsen geçemiyorsun,kendini damdan atsan atamıyorsun..:)
Fakat, bugünü( Ve hergünü) mübarek kılan O en güzel c.c., O en içimizi bilen, biz O’na itimat edince asla geri çevirmeyen Yüceler Yücesi var ya…
Tüm samimiyetinle O’ndan isteyince ve tabi ortalığı da ayaklandırınca, (Öyle, cüzdan hoop önüme düşsün olayını yaşamak için evliya olmak lazım,bize gayret gerek.) bir de bakıyorum cüzdan kazaklarımın arkalarından bana bakıyor..Hangi ara kaldırdım,oraya koydum ettim,bunu hiç bilmiyorum..
Tek bildiğim şey, hayatın acısıyla,tatlısıyla anlam kazandığı..
Başta beni hırpalayan,oflatıp poflatan olayların belki de beni daha çok sevindirmek için ayarlandığı..Bugün O’nu en katıksız şekilde hatırlamam için belki..
Her günü Cuma bilmeli,her olumsuzluğu,mutluluğa götürecek bir adım bellemeli..
Kara kışa kızıp, çekip giden,baharı görebilir mi hiç?
O zaman herkese hayırlı cumalar .. :))
SUCUKLU KAŞARLI PİDE

Bakmayın bugün, baya bildiğimiz hamur yoğurulup açılan, zaman ve emek gerektiren pideleri paylaştığıma..:) Cuma günleri böyle hamur işlerine filan girişmem ben..Haftaboyu fırıncı ustaları misali,elimi ,kolumu hamurdan, mutfaktan çıkaramayacağımı düşünmemle ilgisi yok bunun.:)

Bugünüm yoğun geçer hep,öyle uzun uzadıya yemek yapacak vaktim olmaz,olmamıştır,muhtemelen de olamayacaktır..:)( Misafir gelecekse başka elbet.) Alışveriş günüdür cuma,mutfaktaki eksiklerin saptanıp,haftaiçi yapılacak mamaların temelinin atıldığı gün.:)
Fakat ertesi idealdir hamur açmak,emek isteyen yemekler yapmak için..
(Şimdilerde cumartesim de yok ama,onun ertesi ne güne duruyor.:) Neredeyse tek boş günüm olan pazar gününü,bundan böyle pideler,çörekler yapma,mutfakla özlem giderme günü olarak ilan ettim.:) Pazar günleri açığız efendim..:)
Yok ben kendi pidemi kendim yaparım derseniz işte tarif: :)

SUCUKLU KAŞARLI PİDE
hamuru için:

4 su bardağı un
yarım paket yaşmaya
1 tatlı kaşığı tuz
ılık su

iç malzemesi için

1 kase ince kıyılmış sucuk
300 gr kaşar peynir
3 çorba kaşığı tereyağ

hazırlanması :

Karıştırma kabına un ve tuzu alıp,ortasına mayayı koyup,azar azar ılık su ilave ederek kulak memesi yumuşaklığında bir hamur yoğuruyoruz.
Hamuru 20 dk. dinlendirip,cevizden büyük parçalar kopartıp bezeler hazırlıyoruz.
Sucukları,rendelenmiş kaşar peynirini ve eritilmiş tereyağını karıştırıyoruz.
Eğer uzun pideler hazırlamak istiyorsak,bezeyi merdane ile uzunlamasına açıp,ortasına sucuklu kaşarlı karışımdan koyup kenarlarını içe doğru kıvırıp,pide şekli veriyoruz.
Eğer çanak şeklinde pideler yapmak istersek,bezeleri daire şeklinde ve küçük tatlı tabağı büyüklüğünde açıp,içerisine dilersek sucuklu karışımdan dilersek sadece kaşar ve tereyağ koyarak kenarlarından toparlayıp,yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine yerleştirip 200 derece fırında üzerleri kızarana kadar pişiriyoruz.
Parlak olmalarını sağlamak içinse,fırından çıkarttıktan sonra,tereyağ veya zeytinyağ sürüyoruz.(Eğer pidelerimizin nar gibi kızarmasını istiyorsak,fırına göndermezden evvel yumurta sarısı sürebiliriz.)

Afiyet,lezzet dolu günler diliyorum..

Cuma'nın tılsımından nasiplenenlerden olabilmek duası ile..

Umutla kalın,umut da sizinle..:)

SAFRANLI TAVUK VE ÇAKMA PAÇA ÇORBASI :)

2011-12-07T01:15:00.000-08:00

Çorba yapmak için en ideal günlerden birine uyandım bugün..Her halükarda çok sever,afiyetle tüketir,yokuluğunda büyük eksiklik hissederim ancak,özellikle soğuk kış günlerinde çorba benim biricik,yegane,en özel yemeğim oluverir..
Yağmur bulutlarının tüm gökyüzünü kaplamış olması ,ılıman havaya rağmen ufaktan ufaktan düşen damlaların gittikçe hızlanmaya meyilli halleri,sabah sabah çorba yapma isteği uyandırdı içimde..
Böylesine lezzetli bir istek gelir de geri çevrilir mi hiç? :) Ben de çevirmeyip,büyük bir coşkuyla koştum mutfağa.:)
Şöyle bol domatesli bir tarhana yapmak vardıysa da niyetimde, sabahki gribal enfeksiyona hazır ve nazır halimden sebep,beni ve ev ahalisini daha güçlü kılacağını düşündüğüm, çorbalık ayırdığım kemikli etler geldi aklıma..
Ardından da,en son kurban bayramında yediğim kelle paça çorbası..:) Grip belirtileri ciddi ciddi bünyesini sarmalamış birisi için ağır bir çorba gibi gözükse de,bu gözükmeyi görmezden gelip,hemen çıkarttım etleri dondurucudan..
1 saat sonrasında da missler gibi çakma paça çorbası..Terbiyeli,nohutlu,sarımsaklı ve pek lezzetli..:)
Bir kase içince bile psikolojik olarak kendimi kış boyu tüm hastalıklara karşı dirençli durabilecek kadar güçlü hissettim..:) (Psikolojimi seveyim.Seviyorum da (: )
Annemlerin yaptığının ucuna bucağına yaklaşmayacak kadar basit,fakat o kadar zahmetle hazırlanan çorbayı aratmayacak düzeyde nefis..
Klasik kelle-paça çorbasının hazırlanma aşamasını bilirsiniz,ocakta tütsülenir,yakılır ,edilir,binbir zahmetle derisinden ayrılır,uğraşılır da uğraşılır..
Çakma paça çorbası ise öyle kolaydır ki,bu kadar pratik oluşu şaşırtır.:)

ÇAKMA PAÇA ÇORBASI :
malzemeler:

1 kg. çorbalık,kemikli et
1 su bardağı haşlanmış nohut
1 adet yumurta sarısı
1 adet limon
2 diş sarımsak
tuz,karabiber

hazırlanması:

Kemikleri güzelce yıkayıp,düdüklü tencereye alıyoruz..Üzerini geçecek kadar su ekleyip 45 dk veya 1 saat pişiriyoruz..(Etlerin tazeliğine göre pişme süresi azalıp,uzayabiliyor.)
Etler pişince,kemik suyunu çorba tenceresine alıp,etlerini ayıklayarak tencereye dahil ediyoruz.
Çorba tenceresini tekrar ateşe koyup,haşlanmış nohutları ilave edip,yumurta sarısını iyice çırpıp,1 limon suyunu ekleyerek terbiyesini hazırlıyor ve kaynayan çorba suyundan 3-4 kaşık üzerine ilave edip karıştırarak yavaş yavaş çorbaya ekliyoruz.
2 siş sarımsağı minik minik doğrayıp,çorbaya ilave edip,bir taşım kaynatıp ocaktan alıyoruz.

En pratik yoldan,böyle nefis bir çorba hazırlamış olmanın hazzıyla öğleni bekleyemeyip içiyor,içiyoruz..:)

SAFRANLI TAVUK ÇORBASI

Madem kış dedim,soğukta çorba iyi gider dedim,o zaman epey zaman önce yaptığım safranlı çorbamı da paylaşıvereyim..

Safran bana çok gerekli bir baharat gibi gelmemişti denemezden evvel..

Sırf safranı değerlendirmek amaçlı yaptığım safranlı pilav'ın ardından,çok beğenilmesi üzerine,''safranı başka nerede kullanabilirim?'' sorumun cevabı ,çorba olarak yankılandı beynimde.:)

Google'da aradım,taradım, ''budur'' diyebileceğim bir çorbaya da rastlayamadım..Hal böyle olunca,damak tadımıza çok da uzak olmayacak şekilde,kendimce bir çorba uyarlayıp,sundum ev halkının beğenisine..

Burada paylaşıyor olmamdan da anlaşılacağı üzere (Beğenilmeyenleri paylaşmıyorum.:) ) çok beğenildi,tek öğünde bitirildi.:) Ki normalde,özellikle oğluma bir kase çorba içirtebilmek bile deveye hendek atlatmaktan zordur.:)

Kış günlerinin geldiği,hastalıkların kol gezdiği bu günlerde,içerisinde soğan olan çorbaların vücut direncini arttırdığına dair sarsılmaz bir inancım var. Bu inançtan yola çıkarak ,bu çorbamı da en sağlıklı çorbalar kategorisine ekleyip,denemenizi tavsiye ederek tarife geçiyorum..

SAFRANLI TAVUK ÇORBASI

malzemeler:

Yarım tavuk göğsü
1 adet soğan,1 adet sivri biber
Yarım fincan şehriye
4 çorba kaşığı un
2 çorba kaşığı tereyağ
2 çay kaşığı safran
taze çekilmiş karabiber,tuz
6 su bardağı sıcak su

hazırlanması:

Tavuk göğsünü kuşbaşıdan daha minik doğrayıp,çorba tenceresine alıyoruz.Tereyağ ekleyip,kısık ateşte tavukların rengi dönene kadar soteliyoruz.
İncecik doğranmış soğanı,sivri biberi ve şehriyeyi de ekleyerek soğanlar iyice eriyene kadar çeviriyoruz.
Soğanlar eridikten sonra,sıcak suyu ve safranı ilave ederek kaynatıyoruz.
Unumuzu azar azar soğuk su ile inceltip,kaynayan çorbaya ekliyoruz.
Tuzunu ve taze çekilmiş karabiberi ekleyip,sıcak servis yapıyoruz..

Sabah kalktığım zaman beni çorba hazırlamam konusunda kışkırtan hava,an itibarı ile nanik yaptım dercesine açıldı saçıldı.:)

Güneş şuan mutfak penceresinden olanca sıcaklığıyla bana göz kırparken,Antalya'nın kışına,bulutuna,hatta yağmuruna itibar etmemek gerektiği gerçeğiyle bir kez daha yüz yüze gelmiş bulunmaktayım..:)

Sizlere sıcacık Antalya'dan,bol bol güneş göndermek isterdim ancak ,içinizi ısıtacak çorba tarifleriyle sizleri başbaşa bırakıp,herkese yüreklerindeki güneşin hiç batmamasını dilemekten ötesi gelmiyor elimden..

Hem bizim içimiz sıcacık olduktan sonra,hangi yağmur ıslatabilir,hangi bulut griye döndürebilir ki hayatımızı,hislerimizi?

Gönüllerdeki güneşin her daim parlaması ümidiyle..

DOLDURUŞA GELMİŞ KUZU BALIĞI :)

2011-12-05T08:40:00.000-08:00

İlk cümleyi boş bıraksam nasıl olur acaba?
İlk cümleyi es geçsem,ikincisiyle başlamak daha kolay olabilir mi ki?
Dakikalardır bunu düşünüyorum ve işin içinden çıktığımı söyleyemem..Buraya yazmak benim en keyif aldığım şeylerden birisi..Amma velakin,o ilk giriş cümlesi yok mu ya,işte o beni öyle bir zorluyor ki, konuya giriş yapana kadar nedereyse bir roman yazabilecek kadar (Hikaye de diyebiliriz.:) ) senaryo ve konu geçiyor da aklımdan nasıl giriş yapacağımı kestiremiyorum bir türlü..

Bunun bir yolu olmalı, ama ne?

Bilen,çözen,zorlanmadan giriş yapabilen lütfen beri gelsin..:)

Sanıyorum bazı zamanlarda giriş yapmakta bu kadar zorlanmamdaki en büyük etken netten uzak kalmam..Bir süre ayrı kalınca,yabancılaşıyoruz sanki blog paneliyle birbirimize.:) O da naz yapıyor,o kadar boşlarsan,böyle bön bön bakınırsın diyor sanki..:) ( İlham gelmiyor,sorun bende demiyorum da,en olmayacak yere bağlıyorum öz mü öz sorunsalımı.Yuh bana.)

Neyse ki zor da olsa başladıktan sonra çözülüyorum,rahatlıyorum,hapımı almışım da yavaş yavaş tesir etmeye başlamış gibi bir açılma hissediyorum..:)

Sonrası geldikçe geliyor mübarek..:) Bu defa da, onu kovala,bunu atla,şunu geç diye frenlemekten bir hal oluyorum..:)

Bugünlerde konuşurken de kelime seçmece oynuyorum.:)

Her aklıma geleni bırakmıyorum öyle misal..:) Ama sanıyorum bu oyunu devam ettirmem olanaksız..İnsanın içinden geldiği gibi davranabilmesi,özgürlüğün ta kendisi,tersi de tutsaklık bana göre..

İnsan,kimin veya kimlerin yanında içinden geldiği gibi davranabiliyorsa,kısıtlamıyorsa kendini işte orası onun biricik mekanı..Aksi takdirde, bünye dayanamaz iflas bayrağını çeker,heba olur gider şu fani dünyadan...

Zaten günümüzde tüm hastalıkların kaynağı stres..

Peki stres neden kaynaklanıyor? Kişilerin kendisini ifade edememesinden,anlaşılamamaktan,yaşanılan olumsuz olaylardan ve (bilimsel bir çalışma değil ) %90 ( 99 bile olabilir) insan kaynaklı sorunlardan...

Bir çoğumuz anlatamadığımız,konuşamadığımız,içimize attığımız için,o içimizde büyüyen sıkıntıların sonucunda karşı karşıya geliyoruz türlü maddi ve manevi rahatsızlıklarla..

Bundan sebep,susmayın konuşun derim ben.:)

Konuşacak insan bulmak,hele ki bu zamanda dert dinleyecek derman bulmak öyle he deyince olabilecek şey de değil amma,bize her daim kapısını açık tutan,biz anlatmasak bile içimizde olanları en ince ayrıntılarına kadar bilen,bizi bizden öte hem de daha ziyade tanıyan Rabbimiz var...

O varsa sorun yok,O varsa huzur bol,saadet çok..

Daha sağlıklı olduğunu bilmek,kızartmayı aratmayan nefis tadı,hiç bir yeri kirletmeden yağlandırmadan balığı fırından alıp,sofraya koymak, balığı daha da çok sevmeme sebeb oldu ayrıca..

Bir kere,evde balık yapmak istemeyişimin en büyük sebebi olan kokusu,fırında yapıldığı zaman mutfakla sınırlı kalıyor diyebilirim..

Hal böyle olunca,hergün olsa pişirmekten gocunmayacağım bir yemeğe dönüşüyor balık..

Balık + salata en ideal menü olsa da, birlikte pişirdiğim sebzeler de çıtırtıları ve lezzetleriyle nefaset katıyor bu menüye..

Kullandığınız balık hangisi olursa olsun,dolduruşa getirmeyi ihmal etmeyin..:)

DOLDURUŞA GELMİŞ BALIK :

malzemeler:

Kişi adedince kuzu balığı ( Çipura veya levrek de çok güzel oluyor)
1 adet büyük boy patates
2 adet havuç
1 adet soğan
2 adet yeşil biber
1 tatlı kaşığı kekik
tuz,karabiber
3 çorba kaşığı zeytinyağ

hazırlanması:

1. Balıkları temizletip tekrar yıkayıp tuzladıktan sonra,yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine yerleştiriyoruz.

2. Patates ,soğan,havuç ve biberleri yıkayıp küp şeklinde doğrayıp bir leğene alıyoruz.

3. Sebzelerin üzerine zeytinyağ,kekik,tuz ve taze çekilmiş karabiber ekleyip iyice harmanlıyoruz.

4. Sebzeleri balıkların içerisine veya kenarlarına yerleştirip,leğende kalan kekik soslu yağı fırça ile balıkların üzerine sürüyoruz.

5. 180 derecede balıklar kızarana kadar pişiriyoruz...

Afiyet şifa olsun ....

Mutlu,sağlıklı,bol muhabbetli,içimizden geldiği gibi davranabileceğimiz,konuşarak anlaşabileceğimiz,kendimizi sınırlamak zorunda kalmadan her anın tadına varabileceğimiz ,günler,haftalar, yıllar diliyorum...

Yeni yılımız hayırlara vesile olsun inşAllah..

Geçen yıl yaptığım aşure tarifine buradan ulaşabilirsiniz..

Dua ve muhabbetle....

BİR SEN VARSIN RABBİM..

2011-12-02T04:00:00.000-08:00

Hangi kapıyı iki defa çalsak, “Yine mi?” derler.

Hangi sözü iki defa söylesek, “Kaç defa duyduk, hep aynı şeyler!..” derler.
Rabbim, bizi kullarının merhametine bırakma..
“İsteyin, vereyim!” buyuruyorsun. Kaç kere, ama kaç kere, aynı şeyleri, hem de belki zararımıza olacak şeyleri ısrarla istiyoruz, dileniyoruz. Ancak o kerîm kapın yüzümüze hiç kapanmıyor. Hata üstüne hata, günah üstüne günah işliyor, tekrar ellerimizi açıyoruz Sana, hiç sıkılmadan… “Yeter artık, senden bıktık!..” denilmiyor o kapıda…

Zaten o kapıdan başka çalacak kapı yok ki…
Çamura düşsek de, yanlışlar içinde olsak da bize kim acır senden başka?!
Uğruna gecemizi gündüzümüzü fedâ ettiğimiz yavrularımız mı? Sebeb-i hayatımız olan ana-babamız mı? Eşimiz-dostumuz mu? Bizden bıkıvermeleri o kadar kolay ki…
En basit dünyalık isteğini birkaç kez tekrar etsek ne hatır kalır, ne gönül!..

Aman Yâ Rabbi, son nefesimize kadar günün her saatinde, her hâlimizle kapında dilenciyiz. Bunun ne gecesi var, ne gündüzü… “Acaba bu saatte olur mu? Bana kızar mı? Duâlarım yüzüme çarpılır mı?” diye bir kaygımız yok.

Tek sığınak, tek dost, başa kakmayan, hesapsız veren, tek yardımcı Sen’sin!.. Olmaz, imkânsız dediğimiz şeyleri bir lahzada olduran sensin Yâ Rabbi!..
Sen Gafûru’r-Rahîmsin, bağışlayansın. Nice günahkarların tevbesini kabul edip günahlarını sıfırlayansın. Senin esmândaki son ismin “es-Sabûr”…
Sabırla sana dönmemizi bekliyorsun, bizde sabır da çok az… Her şey bir an önce oluversin diyoruz, bu âciz hâlimizle… Sen “el-Âdil”sin, biz unutsak bile yıllar sonra adaletin yerini bulur, mazlûmun hakkını zâlimden mutlaka alırsın!..
Mazlûm, Sana inanmasa bile hak tecellî eder. Kimsenin göremediğini, “el-Basîr” ism-i şerîfinle görürsün. Gözlerimiz perdeli hâdiselerin arkasını göremediği gibi, baktığımız her şeyi bile hakkıyla göremiyoruz.
Sen “es-Semîi”sin; kimsenin işitmediğini, dahası kalbimizin sesini, ruhumuzun bize fısıltılarını bile duyarsın.
Sen “el-Ganî”sin; mülkün sahibisin. Nice zenginler bir afetle, bir sayhayla dilenecek hâle geldiler; senin hazinelerin ise hiçbir zaman tükenmez.

Yâ Rab, sen “el-Alîm”sin. Gelmiş gelecek bütün âlimler bir araya toplansalar, Senin ilmine karşı bilgileri, okyanustan bir damla bile değil. En yüksek tahsili yapmış bir profesör bile Senin sonsuz ilminin sadece bir şubesine yoğunlaşabiliyor, onda bile kâmil bir bilgi sahibi olamıyor. Bütün ömrü, o ilmi kuşatmaya yetmiyor.

Yâ Rabbi, sen “el-Musavvir”sin. Yarattığın bunca eserin hiçbiri, diğerine benzemiyor. Herkeste göz var, fakat birbirine benzemiyor; el-ayak var, benzemiyor. Kardeş kardeşe benzemiyor, ikizler bile aynı değil. Bunca insan, bunca hayvan ve nebât, hepsi, ama hepsi değişik, hepsinin faydaları farklı… Görünüşleri, kokuları, tatları farklı farklı… Bunlar, Senin eşsiz eserin… Bunlara, senden gayrı kimsenin gücü yetmez.

Yâ Rabbi!.. Sen Vedûd‘sun. Kullarını en fazla seven, sevilmeye en lâyık olan…
Kullarının kalbine sevginin tohumlarını yerleştiren…

Ey bizi bizden çok seven Rabbim!.. Mâide sûresinde buyurduğun gibi; “Allah onları sever, onlar da Allâh’ı severler.” Önce Sen sevdin bizi, o sevgiyi verdin kalbimize… Yoksa bu kadar dünyayla meşgul olan kalbimiz, Seni sevmeyi nereden bilebilirdi?!
Ey bizi bizden çok seven Rabbimiz!.. En güzel sûrette yarattığın insanlığa, en güzel aşkını lutfeyle. Sevgini diliyoruz Sen’den, aşkımız ölümsüz olsun. Aşkını verdin, aşkında zirveye erdir. Senden Cemâlini ve Habibi’ni dileniyoruz. Sevginle yaşayanlardan, sevgisini insanlara karşılıksız sunanlardan eyle bizi…
Ey Habibi’nin kalbini kendine ve güzel isimlerine ayna yapan Allâh’ım!.. Bizi sevginle yoğrulanlardan eyle. Sevginle dopdolu olarak yaşat, sevginle öldür, sevginle dirilt, sevginle huzuruna al!..

Yâ Rab!.. Senin sevgin, bütün sevgilerin fevkindedir, bize sevmeyi Sen öğrettin… Sevgini, kalbimizde dâim eyle!.. Yâ Rab!.. sev bizi, sevdir bizi, sevindir bizi…
Âmin.
Elif Mencet

BİR BUMERANG GECESİ :)

2011-11-28T10:27:00.000-08:00

(Diğer resimler için buraya.)

Bir Cuma akşamıydı..Bir taraftan yemeğe gelecek olan teyzemler için hazırlık yaparken,diğer taraftan da evi derleyip toparlamak için cebelleşirken çaldı telefonum..

Telefonun ucundaki nazenin sesin sahibesi,Hürriyet-Bumerang’dan aradığını söylüyordu..

Normal zamanda bile kayıtlı olmayan numaraları algılama sorunu yaşayan ben, o karmaşıklık içerisinde karşımdaki hanımefendiye epey uğraş verdirdikten sonra anlayabildim,bir süre önce üye olduğum ‘’Bumerang’’ dan arandığımı…’’Telefon numaramı nerden aldınız?’’ gibi bir soruyu sorduğum için de hala utanıyorum kendimden..

Ben olayı az buçuk algıladıktan sonra, ödüller için neden aday olmadığımı sordu yine o nazenin ses..

Ödülleri bloglarda görmüştüm ancak,kendimi ödüle layık bir blogger görmediğimden,kafamda gerekli gereksiz bir sürü şey varken bir de yarışma heyecanıyla uğraşmak istemediğimden es geçmiştim..

Hem kategorilerin hiçbirisine kendimi yakıştıramamıştım da..

En tarz desem,hiç tarzım olmadı ki benim,bi öyle bi böyle..
Bilgeliğinse,ucundan bucağından geçebilsem ne ala, ‘’en’’ olabilmek hayal ötesi..

En sosyal’de olamazdım,çünkü ‘’en’’olabilecek kadar aktif olduğumu düşünmedim hiç..

En çalışkan olmaksa, kafasına estiğinde blog güncelleyen bir blog sahibesi için,biraz uçuk kaçacak bir kategoriydi..

Blogum yerel bir site de olmadığı için,detaylara,katılım şartlarına bakmamıştım bile !

Taa ki o telefon gelene kadar..

Tam bir facia olan telefon konuşmamızdan ve karşımdaki hanımefendiden (Hala o gün hangi bumerang meleğiyle konuştuğumu bilmiyorum,bilmemem daha iyi,utanıyorum...) gerekli bilgiyi aldıktan ve benim için uygun gördüğü kategoriyi belirledikten sonra, karşımdakine saç baş yolduracak cinsten panik atak haliyle,sık sık teknik konularda iyi olmadığımı belirtsem de,aşırı acemi konuşmalarım,iki kelimeyi bir araya getirip eli yüzü düzgün bir cümle kuramayışlarıma,internetin kesilip durması da eklenince, ben renkten renge,kılıktan kılığa girdim de karşımdaki melek ( Benim saçmalıklarıma bir insan dayanamazdı.) sabrından,sükunetinden bir gram dahi taviz vermeksizin güzelcene anlattı..

Nihayetinde üye olmayı başarıp, kolaylıklar dileyerek kapattım telefonu..

Sonrasında da,yok şöyle deseydim,yok böyle etseydim gibisinden yersiz hayıflanışlar..

O konuşmadan sonra,(konuşamama desem daha doğru olur) değil ödül almak,bumerang üyeliğimin bile iptal edileceğini düşünmüştüm.. Konuşma ve üyelik ne alakaysa J

Sonrasında ise,hını hısım,dost,arkadaş,uzak,yakın kim varsa,oy kullanması için ricada bulunmalar vs. işte.:)

Yarışma başladıktan epey sonra katıldığım için,şansımı çok düşük görmekle beraber,yine de sevgili arkadaşlarımın desteğine duyduğum güvenle,olabilirliğine dair bir küçük umut da oluşmuştu içimde..

Şükürler olsun ki, oyları boşa gitmedi ve bendeniz bumerangdan bu defa ödül törenine davet edildiğim bir mail aldım..

Aramayıp mail atmalarına hiç şaşırmadım..:) Ve ben kendime bir çeki düzen verip,aklımı,beynimi,benim bir kez daha saçmalamamam için ortaya toplanması gereken her ne varsa toparlayıp,tüm cesaretimle aradım yetkilileri ve katılacağımı belirtip tekrar kolaylıklar dileyerek,bu defa kendini daha iyi ifade edebilmiş olmanın verdiği rahatlıkla kapattım telefonu..

Sonrasında ise, sadece bloggerlerin katılacağının belirtilmesinden dolayı gel-gitler yaşadım bir süre..

Yalnız gitmem gerekiyordu eşim çalışıyor olacağı için..Ve ben tarihimde ilk defa şehir dışına çıkacaktım bir başıma..

Acaba başarabilir miydim? Kaybolmadan geri dönebilir miydim?

Neyse ki İstanbul’daki arkadaşımız yetişdi imdada;’’Ben alırım,ben bırakırım,ne zaman istersen arayabilirsin.’’ diyerek güvence verdi de, rahatladım..Orada başım sıkışınca imdat diyebileceğim birinin olmasının verdiği güven duygusuyla, çıktım yola ve

Çarşamba sabahı İstanbul’dan merhaba dedim yeni güne..

Gün boyu gezdim ,tozdum, gözümde büyüttüğüm kadar zor olmadığını görüp,bana o günü yaşatan Allah’a sonsuz teşekkür ettim..:)

Ve akşam olunca kafamda soru işaretleri ve muhtelif cevaplarıyla vardım Bumerang gecesinin düzenleneceği otele..

İşte aklımda oluşan sorulardan bazıları:

Soru x:

-Elimde davetiye de yok,ya beni almazlarsa ne yaparım?

El-cevap:

1-'' Hilal hanımla görüşmek istiyorum.J Kendisiyle unutulmaz bir telefon konuşması yaptık da.''diyerek kendimi içeriye aldırabilirim..(Kız,Hilton Harbiye diyor,ben tam olarak adresi alabilir miyim? diyorum,hey gidi heey..:)

2-'' Eğer beni almazsanız,blogumda yazarım bunuuu,''diyerek cingar çıkartabilir,böylelikle zoraki de olsa,bir köşede kendime yer bulabilirim.Şehir dışı edilmezsem.:)

3- Hiç sesimi bile çıkartamadan ‘’ben biliyordum böyle olacağını.’’ diyerek geri ağlamaklı halimle usulca geri dönebilirim.

Soru xx:
-Ben kimseyi tanımıyorum, neden atladım ki hemen,napıcam şimdi içerde,gelmese miydim yoksa?

El-cevap:
1- Herkes tek katıldığına göre,kimse kimseyi tanımıyor rahat ol..Hem tanınmamak daha iyidir boşver,hele bir içeriye gir de,gerisini hallolur..Tanışır gidersin..:)
2- Keşke gelmeseydim demek,keşke gidebilseydim demekten daha kötü değil,bunu unutma Zel! Sen davet edildin ve geldin,davete icabet iyi bir şeydir,rahatla hadi.
3- Hem sen hemen atlamadın ki,bin dereden su getirdin zaten,hala da getiriyosun,kes şu kafandaki soruları ve gir içeriye!

Benzer soru ve cevaplarımla yürüdüm törenin yapılacağı mekana doğru..Ben içeriye girerken bir dolu sorgu sualle karşılaşacağımı beklerken ,bir anda içeride buldum kendimi..

İçeriye doğru ilerleyip,sağıma soluma bakınırken,karşımda dünya tatlısı bir güzellik belirdi ve bir çırpıda,tanışıp kaynaşıverdik..

‘’Telefonda ne çok yordum sizi’’ dediğim Hilal’di kendisi..

İnanın aklımdan türlü senaryolar geçmişti ama,bu kadar sıcak bir karşılanma,böylesine samimi bir ortam olacağını hiç düşünmemiştim..

Yoğun bir kalabalığın içerisinde kaybolup gideceğim,olaylara uzaktan şahit olup,bir süre oturup geriye döneceğime dair bir gece çizilmişti kafamda oluşan baloncuklarda..

Fakat birbiri ardına tanıştığım Bumerang meleklerini gördükçe,tüm negatiflikler el birlik olup uçup gittiler..

Her tanıdığım gülen yüzün ardından içimde ‘’iyi ki’’lerle dolu kocaman bir ırmak oluştu sanki..

Bir müddet izledim onları..

Canla,başla,heyecanla ve aşkla uğraş veren,davetlilerle ilgilenen,o güzel yüzlerindeki sıcacık gülümsemeyle insana sanki 40 yıllık dostmuşlarcasına bir güven ve huzur veren gencecik,aktif bir ekip..

Bir de çok hoş bir hanımefendiyle tanıştım ve sohbet ettim ki,benim için gecenin en güzel taraflarından birisi de buydu..

Gece aynı zamanda sosyal medya reklam platformu olan bumads’ın tanıtım gecesiydi..

Konuşmalar yapıldı ve sonrasında blogger oscarı diyebileceğimiz ödüller sahiplerini buldu..:)

En Tarz Blog

hakancezhifi.stereomecmuasi.com

En Sosyal Blog

semiyun.com

En İyi Yerel Site

erzurumrehberi.net

En Çalışkan Blog

egoistokur.com

En Bilge Forum

grafikerler.org

Jüri Özel Ödülü

businessonair.net

Ben-Zel, gecede görünürde elle tutulur,gözle görülür bir ödül almadım,ancak orada bulunmak, davet edilmek,Bumerang ekibiyle tanışmış olmak benim için en güzel ödüldü..

Bunu laf olsun diye veya böyle söylemem gerektiği için değil,hakikaten böyle hissettiğim için söylüyorum..

Başta da söylediğim gibi, haftada on günde bir blog güncelleyen biri olarak,hem de ‘’En çalışkan blog’’ seçilseydim büyük haksızlık olurdu sık sık güncelleme yapan,türlü emek sarfeden arkadaşlarımıza..

Zaten Hürriyet.com’un bloglarımıza ana sayfasında yer verip,daha çok kişiye ulaşmamızı sağlıyor olması, tüm bloggerler için ödüllerin en büyüğüdür bence..

Bumarang’la tanışmama vesile olan sevgili arkadaşım Eylem’e, beni Bumerang’a üye yaparak bu mutluluğu yaşamama vesile olan canım Hasret’ime, o akşam arayan,sıcacık sesiyle yanımda olan canım arkadaşım Şeri’me,gösterdiği büyük ilgi ve alaka için aile dostumuz Saliha’ya ,tüm Bumareng ekibine, gecenin fikir babası Erhan Acar beyefendiye,beni törene göndererek anı veribankamda böylesine özel bir gecenin yer etmesine sebep olan bitanecik eşime çoook teşekkür ediyorum....

Tören öncesi buluşmamızda beni yerlere göklere sığdıramayıp,o gün beni aramayı unutan kankaların yüz karalarına da teessüflerimi bildiriyorum..:)

Bir başka Bumerang gecesinden izlenimlerimde buluşmak ümidiyle, hepimize musmutlu haftalar diliyorum..

( Kıymetli vakitlerini ayırıp ,benim için oy kullanan herkese sonsuz saygılarımı sunuyorum.Oy verenler tez zamanda altın bulsun inşAllah. (: )

Yeniçarşım.com ile Evden Çıkmadan Çarşıya Çıkıyoruz!

2011-11-24T07:27:00.000-08:00

buEkim ayından bu yana yayında olan Yeniçarşım.com, alışkın olduğumuz e-ticaret sitelerinden oldukça farklı. Site şimdiden sloganı olan “Evden çıkmadan çarşıya çık” mottosunu fazlasıyla yerine getiriyor. Çünkü şimdiden Yeniçarşım.com’da yüzlerce mağaza var ve siz dilediğiniz ürünü bu mağazalar arasından seçerek kolaylıkla satın alabiliyorsunuz. Üstelik, internetten alışveriş yaparken en çok çekindiğimiz “güvenlik” engelini Hürriyet Güvenli Alışveriş Sistemi ile çözmüşler. Sistemi açıklayan video:

Yeniçarşım.com’un diğer alışveriş sitelerinden önemli farkları var. Platformun en belirgin karakteristiği olan alıcı ile satıcıyı bir araya getirme stratejisi, satıcıların (mağazaların) ticari kuruluş olması gibi akıllıca bir taktikle desteklenerek, son derece başarılı bir sistem getirilmiş durumda. Yeniçarşım.com’da satış yapan her mağaza, ticari unvana sahip, fatura kesen ve dolayısıyla garantili ürün satan mağazalar. Bu sayede aynı ürünü birden fazla mağaza arasından güvenle seçerek satın alabiliyorsunuz. Herhangi bir problemde “Hürriyet Güvenli Alışveriş Sistemi” ve Yeniçarşım’ın başarılı müşteri hizmetleri departmanı hizmetinizde.

http://www.yenicarsim.com'da/ 24 farklı kategoride onbinlerce ürün bulunuyor. Mutfak ve küçük ev aletleri bölümünde ise birbirinden güzel ürünler mevcut. Yemek yaparken ihtiyacınız olan mutfak aletlerine kolaylıkla ulaşabilir ve güvenli şekilde satın alabilirsiniz.

Ayrıca, www.facebook.com/yenicarsim ve https://twitter.com/#!/yenicarsimadreslerinden ise Yeniçarşım’ı takip edebilir, kampanya ve fırsatlardan haberdar olabilirsiniz.

Bir bumads advertorial içeriğidir.

BÖREKLERİN EFENDİSİ :)

2011-11-18T23:15:00.000-08:00

Bir zamanlar ne kadar da zor olduğunu düşünürdüm hamur açmanın,börek yapmanın,hasılı mutfakla haşır neşir olmanın..

Hoş, hala da aklıma esince kendimi mutfağa atabiliyor değilim ya..

Tutup ta,canım çektiği an kek, börek yapmışlığım yoktur örneğin veya gelecek olan misafire ilk defa deneyeceğim bir lezzet hazırlamak da büyük cesaret gerektiren bir iştir,bu da bana oldukça uzaktır..

Özellikle ilk deneyeceğim bir tarif için önce psikolojik olarak hazır olmam lazım, birkaç gün üzerinde düşünüp, sonra da sessiz sakin bir ortam oluşturup,alnımın akıyla başarıya ulaşmak için adım adım tarifi uygulamam..

Evliliğimin ilk yıllarında,olağanüstü tecrübesizliğimi bildiğimden,(noktası virgülüne uyguladığım tariflerde bile başarısız olmam sebebiyle)özellikle pasta kurabiye yapmaktan öylesine korkardım ki..:)

Birileri gelmek istese ille de yemeğe alalım derdim..:) Hazır pasta alsak,kendimi çok beceriksiz hissedicem(normalde çok hamaratım ya )çayın yanına bir şeyler yapmaya kalksam muhtemeldir ki hüsranla sonuçlanacak, hal böyle olunca,yemek yapmak daha kolayıma gelirdi..Pilavı çoğu kez eşim yapardı çünkü J

Diğer menülere de mutlaka elinin değmişliği vardı elbet..:) Yoksa o tecrübesiz halimle,altından kalkamazdım asla en basit yemeklerin bile..

Geriye dönüp bakınca, acemi hallerimi hatırlayıp gülüyorum..

Bazen de eski acemiliklerimi aratmayan sakarlıklar yaşayabiliyorum ender de olsa.

Dalgınlığıma verip geçiyorum fakat, en zinde olduğum zaman bile mutfakta benden başkası varsa,elim ayağıma dolanıyor,ortalarda,kendimi muhabbete bağlayıp bıdı bıdılayarak dönüp duruyorum öylece..:)

Nasıl oluyor bilmiyorum,yine de ortaya koyacak bir şeyler çıkabiliyor,mahcup olmuyorum çok şükür..

Mutfak güzel mekan,hoş mekan..

İnsanın azıcık özveri gösterince çok şeyi başarabileceğini görebileceği en kestirme mekan..

Biraz zaman ayırınca, isteyince,yeni lezzetler tatmaya heveslenince,mutfak bizim bildiğimiz-yemek pişirilecek mekan – anlamından çıkıp sanki bir terapi köşesine dönüşüveriyor.

Televizyonda çikolata veya bisküvi reklamlarını izlerken ‘’ yok artık daha neler ‘’ diye söylendiğim günleri unutmuşcasına,beğenilen yeni bir lezzetin ardından, Mars’ta yaşam olduğunu keşfetmiş ilk bilim insanıymışımcasına bir sevinç yaşıyorum.. (Öyle bir sevinme şekli muhtemelen henüz vuku bulmadı ama aklıma bu geldi. J )

Üstelik bu işin riski yok denilecek kadar az..( Mı acaba dedim,elimi kestiğim,tencereyi ocakta unutup yemekleri yaktığım anları anımsayınca.)

Biliyorum,abartıyorum ama hakikaten mutlu oluyorum

Deliye hergün bayram,bana her küçük güzel şey …J

Büyüklerine de itirazım yok tabi,güzellik olsun yeter ki ,her türlüsü kabulüm .

Minicik olumsuzlukları büyütüp büyütüp,altından kalkamıyacağımız kocaman dağlar haline getirmeyi becerebiliyoruz ya,ufacık mutlulukları da abartıp kabartabilmeliyiz değil mi?

Etli böreği hamur kısmına tamamen sadık kalıp,sadece içini değiştirerek Oktay Usta’nın kitabından uyarladım..

Her zamankiler gibi,oldukça pratik bir tarif. Yormayacak,uygulamak için psikolojik olarak hazırlık yapmanıza sebebiyet vermeyecek türünden.

ETLİ BÖREK

malzemeler

- 4 su bardağı un

- 1 tatlı kaşığı tuz

- Aldığı kadar ılık su

- 1,5 fincan zeytinyağ

- 1 yumurta sarısı (üzerine)

İç malzemesi:

- 250 gr. Dana eti

- 2 çorba kaşığı sıvıyağ
- 1 adet büyükboy soğan

-Tuz,karabiber

Etin hazırlanması:
1-Etleri minik parçalar halinde doğrayıp sıvıyağ eklediğimiz tavaya alıyoruz.
2-Etleri yüksek ateşte rengi dönene kadar kavurduktan sonra,altını kısıp pişmeye bırakıyoruz.
3- Pişmeye yakın yemeklik doğradığımız soğanı ilave ederek etler tam pişince
tuz ve taze çekilmiş karabiber ekleyip bir kenara alıyoruz.

hamurun hazırlanması :

1- Karıştırma kabına un,tuz ve zeytinyağı alıp karıştırıyoruz.

2- Azar azar ılık su ekleyerek kulak memesi yumuşaklığında bir hamur yoğuruyoruz.

3- Hamurumuzu nemli bir beze sarmalayıp,10-15 dk. Bekletiyoruz.

4- Dinlenen hamurdan cevizden büyük parçalar kopartıp bezeler hazırladıktan sonra,merdane yardımıyla açıp,bir kenarına hazırladığımız etleri koyarak diğer kenarını üstüne kapatıyoruz..

5- Böreklerimizin üzerine yumurta sarısı sürerek üzerleri kızarana kadar pişiriyoruz.

Fırından çıkarttığımız böreklerimizi sıcacık servis yapıyoruz..:)
Bunu söylemek, kolanın üzerine soğuk içiniz yazılmasından daha anlamsız ama :) adet yerini bulsun..:)
Güneşli,sevinçli bol lezzetli günler diliyorum...
Yazıya Audrey Hepburn'un şu güzel sözleriyle veda etmek istiyorum..

Eğer güzel gözlerin olmasını istiyorsan,
İnsanlara iyilikle bak.
Eğer saçların güzel olsun istiyorsan,
Bırak çocuklar ellerini geçirsin saçlarından.
İnce bir bedense isteğin,
Ekmeğini açlarla bölüş.
Ve güzel dudaklara sahip olmak için,
Sadece güzel sözler söyle..

FRANSIZ USULÜ SOĞAN ÇORBASI

2011-11-15T22:27:00.000-08:00

Hayat Paylaşınca Güzel :)

Ne mutlu bana ki yine dünyanın en güzel arkadaşlarıyla (Herkesin dostu kendine güzel ama değil mi? J ) birlikte nefis bir gün geçirdim,ruhum da midem de bayram etti,bayram üstüne bayram ne iyi geldi..

Halbuki Ahsen sıkı sıkı tembihlemişti bir önceki buluşmamızda,''O kadar da ortaya döküverme olup biten her şeyi,göze gelir,nazar değer,canını sıkanlar olur.'' diye.:)

Ama işte insan bu,içinde ne varsa o!

Bal dolu küpten sirke sızacak değil ya.:)

Çok şükür,binlerce şükür,sonsuz şükür..

Rabbim herkese nasip etsin en güzelinden,en hakikisinden,kardeşler,arkadaşlar....

Hem öğrencisi hem eğitmeni olduğu sıkı,sarsılmayan dostluklar..

Epeydir görüşemediğim,özlediğim,görür görmez de sitem ettiğim arkadaşım,(Neymiş? İnsan sevdiğine,nazının geçtiğine sitem edermiş,sitem edenlere alınmamak gerekirmiş.:) ) vakit sıkıntısından dem vurarak ekledi;

- Vaktim yok diyen insan en boş insandır:) arkasından kahkaha tufanı..:)

E hiçbirimizin vakti yok,fakat öyle doluyuz ki..:)

Çoluk çocuğa karışmışız,evimizin hanımı,çocuğumuzun anası olup,dizimizi kırıp oturacağımız yere tutmuşuz bu yaşta kurslar,okullara gitmelere heveslenip bir de bunca sorumluluğun üzerine öğrencilik gibi çok da kolay olmayan bir yükümlülüğünün altına girivermişiz..

Yıllardır ciddiye almadığımız öğrencilik neredeyse hayati önem taşıyan,gündemimizi oluşturan en ciddi olayımız olup,gelip kurulmuş hayatımıza..

Fena mı olmuş?

Tam aksine, bir canlılık,bir hareket bir bereket getirdiği,bizi mutlu ettiği aşikar..

Artık ‘’keşke’’ diye başlayan cümleler bile kurmaz ,emin adımlarla yol alır olmuşuz..

‘’O c.c. vermek istemeseydi,istek vermezdi.’’ Klavuzumuz olmuş,isteklerimiz belirginleşmiş,hedefimiz kesinleşmiş..

Öncesini sonrasını çok fazla düşünmeyip,şimdi yapılacaklara odaklamışız kendimizi…

Helal bize..:)

‘’Boşver be yaşı,başı kim tutar seni? Kim?

Gönlün ne kadar şık sen ondan haber ver,

Kimse inanmazsa inanmasın, sen inan yüreğine,

Hem ona geçmezse kime geçer sözün?

Yaşa be ,yaşa da öyle git,gireceksen toprağa.’’ diyor ya Can Yücel..

Şimdi daha anlamlı geliyor bana cümleleri,şimdi daha bir zevkle mırıldanıyorum..

Yaş baş dedimse,yaşımız da öyle kemale ermiş değil ha..:)

26 diyorum ben,sanırım bir süre 26 olarak kalıcam,çok sevdim bu yaşı,hiç yok yukarılara çıkasım..:)

Ne tezat oldu dimi ya? J

Olsun..

Boşverelim rakamları,gönlümüzden, hissettiklerimizden,ruhumuzdan ne haber?

Sevinebiliyor mu minik mutluluklarda?

Aslında incir çekirdeğini doldurmayacak olumsuzluklardaki kızgınlıkları örtbas edebilecek kadar?

Sevebiliyor mu dünyayı,çirkinliklerine itibar etmeden?

Soykırımın hesabını Allah’a bırakıp,mavi kelebeğin izinde umuda yolculuk hayatın adı..

İmkansız bile olsa,hayaller kurabilmekte hayatın tadı..

Mutfakta pişirilen Fransız çorbasını,sanki Eiffel kulesinde içiyormuşcasına mutlu olabilmekte gizli hayatın anlamı..

Hem bizim mutfağımız o demir yığınından çok daha sıcacık,çok daha samimi değil mi?

''Soğan çorbası mı ıyyy'' gibisinden bir bakışım vardı tatmazdan, böylesine nefis bir çorba olduğunu bilmezden evvel..

Zaten ismini de ilk defa geçen yıl kadim dostum Sakine'den duymuştum..

Fransa'ya uygun uçak bileti olduğunundan haberdar olunca,kendisine yol arkadaşı arıyordu ciddi ciddi.:)

Gidip,bir soğan çorbası içip geri dönecekti,tek isteğiydi bu..:)

Kahkaha krizine girmiştim,nayır nolamazlar peşpeşe gelmişti..:) Oralara bir çorba için gidilir miydi? Soğan çorbası için hem dee.:)Arkadaşımın başına saksı düşmüş olabilir miydi? Böyle bir istek gerçek olabilemezdi ki.:)

(Çorba bahane,amaç gitmiş olmak tabi.:)

Mutfak sırları'ndan aldığım tarif ile çorbayı ilk yaptığımda bir kez daha anladım ki,Sakine'yi kendime asistan yapmalıyım.:) O bayan herşeyi bilen, o,zevkine,hayallerine,isteklerine itibar edilmesi gereken..:)

Eğer siz de soğan çorbası hakkında benim gibi düşünenlerdenseniz,büyük yanılgı içindesiniz.(Damak tatlarının aynı olmamasından dolayı yine bir açık kapı da bırakmalı,genelleme yapılmamalı..Yani muhtemelen.:)

FRANSIZ USULÜ SOĞAN ÇORBASI

malzemeler:

4 adet kuru soğan
2 diş sarımsak
3,5 çorba kaşığı un
2 çorba kaşığı tereyağ (zeytinyağ da olabilir)
5-6 su bardağı et suyu
tuz,karabiber,pulbiber
ekmek dilimleri
kaşar peyniri

hazırlanması:

Soğanları ve sarımsakları yemeklik doğrayıp,çorba tenceresine alıp,tereyağ ilave ederek soğanlar pembeleşene kadar soteliyoruz.
Soğanların üzerine unu ekleyip,karıştırıp üzerine et suyunu ekleyip,tuz,karabiber ve pulbiberi ilave ediyoruz.
Çorbamızı 15 dakika kaynatıp,fırına dayanıklı kaselere paylaştırıp,üzerlerine kaselerin büyüklüğünde ekmek dilimleri yerleştiriyoruz.
Ekmek dilimlerinin üzerine,rendelenmiş kaşar peynirlerini serpiştirip,fırında kaşarlar kızarana kadar pişiriyoruz..

Fırından çıkan çorbamızı içmelere doyamıyor,aynı öğünde hepsini bitirip yenisi için kolları sıvıyoruz..:)
Çorbayı robottan geçirerek de fırınlayabilirsiniz..Takdir sizin..:)

Afiyet,şifa olsun inşAllah..

Gitmeden önce buraya tıklayıp, bu güzellikten nasiplenmeniz ricası ile mutlu günler diliyorum..:)