Update Blog

به پایان آمد این وبلاگ، وبلاگستان همچنان باقیست!

2009-10-02T09:15:24Z

از عمر آپدیت بلاگ چیز زیادی باقی نمانده است و احتمالا ظرف چند روز آینده وبلاگ برای همیشه به تاریخ خواهد پیوست. این نوشته ی من هم بعد از 7 ماه از آخرین پست مسلما و قطعا آخرین نوشته ی من در این وبلاگ خواهد بود فعلا که قصد و فرصتی برای وبلاگ نویسی نیست و اگر روزی هم قصد مجددی برای نوشتن داشته باشم مسلما در دامنه یی جدید و با ایده ی جدیدی شروع به نوشتن خواهم کرد.

برای دوستانی که ممکن است بعدا نیازی به یکی از مطالب آرشیوی اینجا پیدا کنند یک نسخه ی کامل از آرشیو به همراه همه ی مخلفات در آدرس http://updateblog.wordpress.com قرار گرفته است.

به امید روزی که فضای وبلاگستان فارسی دلنشین تر از امروز باشد و از حالت تک بعدی فعلی اش خارج شود و ممنون از همه ی کسانی که در طول این چند ساله همراه همیشگی این وبلاگ بودند و همینطور شرکت ساپورت سیستم که میزبانی این وبلاگ را در طی چند سال اخیر به شایسته ترین نحو ممکن بر عهده داشت. (|^_^|)

گام به گام کامپیوتر بی نظیر و دلخواه خود را بسازیم / قسمت سوم / معرفی و بررسی مادربرد های موجود – بخش اول

2009-03-22T14:06:57Z

آنچه گذشت:

» گام به گام کامپیوتر دلخواه و بی نظیر خود را بسازیم / قسمت اول / مقدمه، معرفی و بررسی CPU ها ی موجود – بخش اول
» گام به گام کامپیوتر دلخواه و بی نظیر خود را بسازیم / قسمت دوم / معرفی و بررسی CPU های موجود – بخش دوم

قسمت سوم: کدام مادربرد به روز و مناسب CPU انتخابی من است؟

در کل برای انتخاب مادربر یک سری فاکتور ها وجود دارد یا بهتر بگویم مادربردی که می خریم لازم است یک سری تکنولوژی ها را حتما به همراه داشته باشد در غیر اینصورت هزینه یی که می کنیم را هدر داده ایم و ضمن اینکه انتخاب مادربر مناسب برای CPU و سپس قطعات مناسب بر مبنای مادربرد و CPU در خرید یک کامپیوتر نکته ای است که همواره بایستی رعایت شود.

اگر قصد دارید CPU یی از خانواده Core i7 کمپانی اینتل که این روزها بهترین و محبوب ترین محصول این کمپانی است تهیه کنید خبر خوبی برای شما ندارم چون تعداد مادربرد های خوبی که برای این CPU ها به بازار عرضه شده است چندان زیاد نیست، ضمن اینکه همانطور که برای CPU هزینه ی نسبتا زیادی کرده اید مادربرد مورد نظر شما نیز شرایطی مشابه خواهد داشت. اما گزینه های شما چه هستند؟

Asus P6T Deluxe

Asus P6T Deluxe مسلما بهترین مادربرد ارائه شده برای خانواده Core i7 نیست، اما یکی از بهترین هاست و از مادربر مشابه و رقیبش یعنی Intel DX58SO یک سر و گردن بالاتر است. مادربرد مذکور به علت پشتیبانی از هر دو تکنولوژی SLI و CrossFire X یکی از بهترین گزینه ها برای افرادی است که قصد انجام امور گرافیکی فوق سنگین را دارند و این مادربرد را در کل مخصوص گرافیست ها و گیمر های حرفه ای می دانند.

اما تکنولوژی SLI چیست؟ این تکنولوژی توسط کمپانی Nvidia غول تولید کننده ی کارت های گرافیکی ارائه شده است و به وسیله آن می توان بین دو یا چند کارت گرافیکی که بر روی یک مادربر سوار شده اند یک لینک یا اتصال به وجود آورد و یک خروجی کلی از آنها دریافت کرد، به عبارت ساده تر مثل این است که شما 3 کارت گرافیکی یکسان را با هم ادغام کنید و کارت گرافیکی به دست بیاورد که کارائیش 3 برابر یک کارت گرافیک اولیه و تنها باشد. تکنولوژی CrossFire X نیز تکنولوژیی مشابه SLI است که توسط کمپانی رقیب Nvidia یعنی ATI ارائه و به منظور رقابت با تکنولوژی SLI ارائه شده است این یعنی اینکه وقتی شما یک مادربرد Asus P6T Deluxe دارید دست شما در خرید و ادغام کارت های گرافیک دلخواه تان حسابی باز است و مادربردتان در این زمینه حسابی به روز می باشد.

P6T Deluxe دارای 6 شیار رم با پشتیبانی از DDR3 است و از همه ی CPU های خانواده ی Core i7 بدون استثنا پشتیبانی به عمل می آورد. از آنجایی که اینتل برای پردازنده های Core i7 خود کنترلر حافظه و برخی امکانات دیگر را به درون CPU برده لذا نقش BIOS مادربرد ها و کارائی و سادگیشان بیش از همیشه اهمیت پیدا کرده است. بایوس P6T Deluxe حسابی کاربر پسند و خوش دست است در حالی که بایوس بسیاری از مادربرد های مشابه خصوصا محصولات اینتل به گونه ای چیدمان و طراحی شده که فقط ممکن است مهندسین و گیک های سخت افزار از آنها سر در بیاورند و البته این را هم بگویم که اگر قصد داشته باشید وارد قسمت Advanced بایوس Asus بشوید ممکن است کمی ترسناک ولی وسوسه انگیز به نظر برسد.

اما یک ایراد اساسی نیز به این مادربر وارد است، ASUS برای تنظیم کرده Turbo Mode پردازنده تان که در قست های قبلی مفصل در موردش بحث کردیم شما را وادار به استفاده از ابزاری با عنوان TurboV می کند که از بد روزگار قادر نیست تنظیمات مورد نظر شما را برای هر هسته ی CPU به صورت جداگانه اعمال کند در حالی که مادربرد های اینتل از طریق بایوس خود قادرند Turbo Mode را برای هر هسته با تنظیمات دلخواه شما به صورت جداگانه اعمال نمایند. کل این قضیه قیاس از نظر کارائی بین محصول ASUS یعنی P6T را با سایر مادربرد های رقیبش از نظر کارائی دشوار می کند چون نمی توان روی آنها تنظیمات یکسانی اعمال کرد. از طرفی این احتمال هم وجود دارد که شاید ASUS با ارائه ی یک به روز رسانی برای بایوس مادربردش این مشکل را حل کند. اشکال بعدی وارد به مادربرد اشکالی است که در قابلیتی به اسم ASUS Express Gate SSD توسط کاربران گزارش شده است، این قابلیت برای وقتی است که شما قصد دارید یک کار دم دستی و ساده را خیلی سریع بر روی اینترنت انجام دهید و فرصت ندارید تا سیستم شما به صورت کامل بوت شود در این زمان می توانید از ASUS Express Gate SSD استفاده کنید تا سیستم با سیستم عامل داخلی خود مادربرد که خیلی بامزه و جذاب است بوت شود و در کمتر از 5 ثانیه بالا بیاید این سیستم عامل امکاناتی مثل مروگر، ابزارهای پیغام رسان و چک کردن ایمیل و برخی موارد دیگر را در اختیار شما می گذارد، این خیلی خوب است، پس اشکالش کجاست؟ مشکل اینجاست که در این وضعیت ورودی های USB طبق گزارش کاربران کار نمی کند و وقتی چند برنامه با هم اجرا می شوند منجر به کرش کردن سیستم عامل می شود.

از طرفی نکته ی خیلی مثبت بعدی مادربرد مذکور این است که اگر یک پردازنده 3.2GHz Core i7 روی P6T سوار کنید می توانید آن را به راحتی تا 3.8GHZ اورکلاک کنید و سیستم شما کماکان مثل روز اولش پایدار خواهد بود. (^_^) برای اطلاعات بیشتر راجع به مشخصات و قابلیت های این مادربرد سایت ASUS گزینه ی مناسبی است و لذا سری به اینجا بزنید.

در ادامه می توانید بین نتایج یک P6T که به یک Core i7-965 Extreme Edition و 6GB رم Corsair DDR3/1600 و کارت گرافیک EVGA GeForce 280 GTX و هارد دیسک 150GB وسترن دیجیتال و ویندوز 64 بیتی ویستا نگارش Home Premium به عنوان سیستم عامل مجهز شده است در زیر بنچ مارک با نتایج یک مادربرد Intel DX58SO در شرایط نسبتا یکسان قیاس نمائید، در مورد قیمت هم راستش خیلی دقیق نمی توانم بگویم ولی احتمالا بایستی بین 350 الی 450 هزار تومان باشد و فعلا ارزان ترین قیمت در بازارهای آنلاین خارجی 330 دلار است و البته سایت رایان صبا این محصول را 430 هزار تومان قیمت گذاشته است.

MSI Eclipse SLI

همانطوری که گفته شد در بازار مادربردهای ارائه شده برای CPU های Core i7 چندان تنوع ندارد در این تنوع کم شاید بهترین آلترناتیو برای Asus P6T Deluxe مادربردی با عنوان MSI Eclipse SLI باشد. این مادربرد علی رغم اسمش مانند P6T از هر دو تکنولوژی SLI و CrossFire X پشتیبانی می کند، MSI در ابتدا قصد داشت نام این محصولش را Eclipse بگذارد اما اینکه چرا دقیقه ی نود تصمیمش عوض شد و SLI به انتهای Eclipse اضافه شد دقیقا روشن نیست شاید MSI خواسته در دوستی را با Nvidia باز کند! (-: Eclipse SLI با همه ی محصولات خانواده ی Core i7 قوم و خویش است، شش شیار رم DDR3 دارد و یک کارت صدای X-Fi آنبرد که از محصولات بسیار عالی کمپانی Creative است.

از نظر امکانات اگر از کارت های صدا فاکتور بگیریم امکانات اصلی P6T و Eclipse SLI تقریبا یکسان است بد نیست بدانید دو مادربر با CPU ها و قطعات یکسان در زیر بنچ مارک های متفاوت نتایجی تقریبا مشابه ارائه می کنند. در مورد کارتهای صدا برخی معتقدند X-Fi موجود بر روی Eclipse SLI برتری هایی نسبت به کارت صدای موجود بر روی P6T دارد، یک مثالش اینکه برای X-Fi نیازی به فعال کردن هیچ درایوری بر روی برد نیست در حالی که برای ASUS نیاز هست!

تنها تفاوت کلی دو مادربرد در بایوس است که البته ظاهرا در این مورد نیز نظر علما قطعی نیست و بینشان احتلاف وجود دارد. برخی معتقدند محصول Asus بایوس خوش دست تر و کامل تری دارد و برخی هم امکانات بایوس MSI را می پسندند ولی در کل کفه ی ترازو به سمت MSI سنگینی می کند و البته با به روز رسانی مرتب بایوس از جانب کمپانی های تولید کننده این قیاس نمی تواند هرگز قطعی باشد. برای اطلاعات فنی بیشتر در مورد Eclipse SLI می توانید نگاهی هم به وب سایت MSI در اینجا بیاندازید.

مادربرد Eclipse SLI از نظر قیمت اندکی گران تر از P6T می باشد حدود قیمتش بین 390 تا 500 هزار تومان است البته حداقل اینطور به نظر می رسد ولی قیمت هایی که در این وبلاگ ارائه می شوند قطعی نیست و سایت رایان صبا MSI Eclipse SLI را 480 هزار تومان قیمت گذاری کرده است.

+ ادامه دارد…

* در قسمت های بعدی به معرفی مادربردهای مناسب و به روز برای سایر محصولات اینتل و همینطور AMD خواهیم پرداخت. ^_^

پ.ن: استناد به فروشگاه آنلاین رایان صبا برای ارائه قیمت محصولات معرفی شده در مقاله ی فوق به معنی ارائه مناسب ترین قیمت از جانب این سایت نیست و بدیهی است که هیچ هدف تبلیغاتی از این امر دنبال نشده و خرید کردن یا نکردن از این فروشگاه صرفا به نظر شخص خود شما بستگی دارد.

سال 1388 مبارک (^_^)

2009-03-19T08:10:17Z

رضا مقدری http://www.updateblog.net

با Tiny Core کم حجم ترین توزیع لینوکس آشنا شوید [لینوکس]

2009-03-16T15:52:26Z

توزیع های لینوکس به منظور های مختلفی عرضه میشن، دسته ای از این توزیع ها هدف اصلیشون ارائه ی یک سیستم عامل سبک و دم دستی هست مثل Puppy Linux و DSL که با استفاده ازشون میشه خیلی راحت و سریع یک کامپیوتر بدون سیستم عامل رو به سیستم عامل تجهیز کرد و از اون کامپیوتر استفاده های اولیه برد. البته حتی گاهی بیشتر از مسائل اولیه رو هم میشه با کامپیوتری که با چنین سیستم عامل هایی تجهیز شده اند برطرف کرد و یا اینکه با این دسته از این توزیع های لینوکس می توان یک کامپیوتر قدیمی را دوباره حیات بخشید و برای برخی از کارها ازش استفاده برد.

اما Tiny Core Linux ظاهرا دیگه کم حجم ترین و سبک ترین توزیعی هست که تا امروز ارائه شده، چون فقط به 10 مگابایت از فضای هارد دیسک، یا درایو USB شما نیاز داره تا خودش رو اجرا کنه و گفته میشه با نشستن روی حافظه رم و اجرا شدن در این حافظه باعث میشه یکی از سریع ترین سیستم عامل های موجود برای کارهای دم دستی باشه. این توزیع قدرت بخشیده شده توسط Linux 2.6 kernel و Busybox و Tiny X و Fltk و Jwm هستش و تولید کنندگانش معتقدند یکی از بهترین سیستم عامل های دم دستی برای دسترسی هر چه سریعتر به اینترنته.

ولی یک سئوال، چه جوری Tiny Core انقدر لاغر شده؟ Tiny Core کلا هیچی حتی یک دسکتاپ کامل رو هم با خودش به همراه نداره ولی خیلی چیزها مثل مروگر اپرا، ابزار طراحی وب Kompozer، ادیتور گرافیکی Inkscape و ابزارهایی برای پخش فایلهای چند رسانه ای مثل Mplayer و ابزارهایی برای خوندن ایمیل، و ابزاری برای اتصال از طریق بلوتوث و… رو میشه تنها با یک کلیک روش دانلود و نصب کرد، که در کل این مسئله هم حسن هستش هم عیب! بستگی داره کاربر نیازش چه جوری باشه (^_^).

Tiny Core Linux رو می شه به شکل های محتلفی اجرا کرد از روی حافظه ی رم و به صورت لایو، از طریق یک درایو USB یا اینکه کلا روی هارد دیسک نصبش کنید. فایل ISO نسخه ی 1.2 این توزیع رو به صورت آمده برای تبدیل به CD لایو می تونید از اینجا دریافت کنید و سایت رسمیش هم برای دیدن تصاویر و کسب اطلاعات بیشتر گزینه ی مناسبی هست.

+ مرتبط: DSL ناجی و حامی کامپیوتر های فرسوده
+ مرتبط: gOS نسخه یی بزک شده از اوبونتو برای خوره های اینترنت و گوگل

گام به گام کامپیوتر دلخواه و بی نظیر خود را بسازیم / قسمت دوم / معرفی و بررسی CPU های موجود – بخش دوم

2009-03-11T18:56:44Z

+ آنچه گذشت:
- گام به گام کامپیوتر دلخواه و بی نظیر خود را بسازیم / قسمت اول / مقدمه، معرفی و بررسی CPU ها ی موجود – بخش اول

در قسمت اول جلسه ی پرسش و پاسخ مان در رابطه با CPU های خانواده Core i7 نیمه کار ماند چون مطلب طولانی شده بود در این قسمت اجازه بدهید اول این پرسش و پاسخ رو تکمیل کنیم و بعد وارد بحث دیگری بشویم.

سئوال سوم: آیا تکنولوژی Hyper-Threading در پنتیوم 4 مشکل ساز نبود؟ پس چرا در Core i7 شاهد بازگشت این تکنولوژی هستیم؟

قبل از پاسخ به این سئوال بایستی بدانید هسته ی Cpu در هر لحظه تنها قادر به پردازش یک عملیات می باشد. این در حالی هست که یک عملیات ممکن است همه ی توان Cpu شما را نیازی نداشته باشد و لذا بخشی از پتانسیل و منابع بیکار می ماند، اینتل برای حل این مسئله تکنولوژی HyperThreading را اولین بار در چیپ پنیتوم 4 با سرعت پردازش 3.06GHz معرفی نمود. این تکنولوژی قادر بود منابع CPU را دسته بندی کند تا امکان پردازش چند عملیات به صورت همزمان پدید بیاید یا به نوعی چنین توانی شبیه سازی شود.

در مجموع این قضیه باعث می شد در تصور سیستم عامل یک CPU تک هسته ای دو CPU مجزا یا یک CPU دو هسته ای به نظر بیاید، اما چون CPU شما واقعا یک هسته بیشتر نداشت لذا هرگز کارایی که انتظار داشتید توسط HyperThreading برآورده نمی شد. هر چند تکنولوژی مذکور وظیفه اش را نسبتا خوب انجام می داد و اپلیکیشن های که با این تکنولوژی سازگار شده بودند در کنارش کارآیی فراتر از انتظاری را داشتند. مشکل اینجا بود که بسیاری از اپلیکیشن های آن دوارن در زمان ارائه ی HyperThreading برای این تکنولوژی کد نشده بودند و با آن رابطه ی خوبی نداشتند که سبب می شد تکنولوژی مذکور کارایی لازم را نداشته باشد. بعد از این اتفاقات اینتل Hyper-Threading را در زمان عرضه خانواده Core 2 کنار گذاشت اما با گذر از آن دوران اینتل به علت پائین بودن هزینه ها برای بهینه کردن این تکنولوژی و همینطور تغییر کردن اوضاع و احوال اپلیکیشن ها و دست یابی به کارایی بیشتر و بهتر مجددا HyperThreading را در خانوده Core i7 به کار گرفته است.

اینتل در ابتدا قصد داشت تکنولوژی به کار رفته در Core i7 را با عنوان Hyper-Threading 2 معرفی نماید اما چون پایه تکنولوژی همان تکنولوژی اولیه بود و فقط بهینه سازی شده بود از این امر صرف نظر کرد. اما چرا باید اینبار انتظار داشته باشیم که Hyper-Threading مثل دفعه ی قبل شکست نخورد؟ اینتل می گوید در قیاس با پنتیوم 4 اکنون در Core i7 هسته ی Cpu بسیار متفاوت است، حجم حافظه ی کش بسیار بالاتر رفته و در مجموع Cpu ها بسیار بهینه و کارآمدتر شده اند لذا زمان عرضه ی این تکنولوژی فرا رسیده و بسته به اپلیکیشن و نوع کد نویسی اش می توانید با استفاده از Hyper-Threading پرفورمنسی بین 10 تا 30 درصد بیشتر و بهتر را تجربه کنید. البته از آنجایی که به نظر اینتل ممکن بود هنوز بسیاری از مردم تمایلی به استفاده از این تکنولوژی نداشته باشند لذا آن را به گونه یی عرضه کرده که هر کس نخواست از آن استفاده کند قادر باشد تا از طریق منوهای BIOS غیر فعال نمایدش.

سئوال چهارم: حذف گذرگاه باس جلویی یا Front Side Bus از جانب اینتل چقدر مفید و کارشناسی شده بوده است؟

اینتل برای بسط دادن سیستم های چند پردازنده یی خود از گذرگاه باس جلویی استفاده می کند. استفاده از گذرگاه باس جلویی که در قسمت اول در موردش صحبت کردیم مشکل ساز بود، مشکل در اینجا بود که یک گذرگاه باس جلویی وقتی برای دو Cpu چهار هسته ای یا اصطلاحا Quad-core به اشتراک گذاشته میشد با وجود هسته های فراوان این گذرگاه در عبور دادن حجم بسیار بالای دیتا دچار مشکل می شد و عملا به یک گلوگاه بدل می گردید. لذا اینتل سعی کرد این مشکل را با ساختن چیپست هایی که مجهز به دو گذرگاه باس جلویی بودند رفع کند. اما حتی این تلاش اینتل زمانی که کاربران قصد استفاده از سیستمی با چهار یا هشت CPU را داشتند بی حاصل بود. از آنجا که اینتل نمی توانست چیپ هایی با گذرگاه های بیشتر تولید و عرضه کند با کمی تقلب از روی دست AMD تکنولوژی جدید با عنوان QuickPath Interconnect که در اصطلاح به آن QPI می گویند را برای ارتباط مستقیم بین پردازنده ها عرضه نمود. نسخه های ویژه ی سرور پردازنده های Core i7 مجهز به دو رابط QPI است که می توانند امکان نقل و انتقال دیتایی حدودی 25 گیگابایت بر ثانیه را فراهم آورند و نسخه های ویژه ی کامپیوتر های دسکتاپ Core i7 نیز دارای یک رابط QPI هستند.

برای اینتل کنار گذاشتن گذرگاه باس جلویی و به کار گیری QPI در عرصه ی سیستم های مجهز به چند پردازنده یک مزیت و یک جهش محسوب می شود. هر چند این روزها کاربران معمولی اندکی هستند که روی کامپیوتر خود از چند پردازنده استفاده نمایند ولی در دنیای سرورها QPI بسیار بیشتر از یک تکنولوژی معمولی می باشد و تحولی عظیم و ارزشمند محسوب می شود.

سئوال پنجم: از Turbo Mode چه خبر؟

اینتل Core i7 را به گونه ای طراحی نموده است تا در زمینه ی مدیریت انرژی بسیار کامل و قدرتمند عمل نماید. در CPU های Core 2 کاهش انرژی می توانست تا حدی ادامه یابد که به کرش کردن CPU منجر شود. علت این بود که وقتی میزان انرژی ورودی بر روی هسته CPU کاهش میافت کش نیز از این قضیه مجزا نمی شد و سعی می کرد هر مقدار کاهش انرژی را تحمل کند و با آن کنار بیاید که نتیجه ی این امر مطلوب نبود. در Core i7 اینتل برای رفع مشکل مذکور مدار انرژی را جدا سازی نموده و لذا کش انرژی مورد نیازش را به صورت جداگانه دریافت می کند. تقسیم مدار یک حسن دیگر نیز داشته است در Core 2 می بایستی قبل از کاهش و قطع انرژی همه ی هسته ها بیکار و آزاد می شدند اما در Core i7 می توان انرژی هسته های CPU را به صورت مجزا در زمانی که بیکار هستند قطع نمود.

Turbo Mode به بهترین شکل در مصرف انرژی صرفه جویی می نماید زیرا امکان فعالیت یک هسته را در حالی که بقیه هسته ها بیکار هستند و انرژی مصرف نمی کنند فراهم می آورد. ضمنا از آنجایی که امروزه هنوز بسیاری از اپلیکیشن ها نیازی به بهره گیری از تمام توان یک CPU چهار هسته ای مجهز به تکنولوژی Hyper-Threading را ندارند یا برخی از آنها برای چنین کاری طراحی نشده اند می توان با استفاده از Turbo Mode که به صورت خودکار CPU شما را اورکلاک می کند این امکان را به وجود آورد که این دسته از اپلیکیشن ها نیز سریعتر و بهتر کار کنند.

سئوال ششم (آخر): هر چه گفتید قبول! حالا Core i7 با سوکت LGA775 مادربرد من جور در می آید یا نه؟

اگر یادتان باشد ابتدای کار که صحبت کردیم گفتیم قانونی نانوشته وجود دارد که میگوید هر چقدر برای آخرین مدل هزینه کنی فردا مدل جدیدی می آید که بهتر است و شما را متضرر می کند. اگر این روزها بالای چند صد هزار تومان هزینه کرده اید و مادربردی خریده اید با سوکت LGA775 خبر بد این است که Core i7 بر روی این مادبرد سوار نمی شود و بایستی مادربردی تهیه کنید که به سوکت LGA1366 مجهز باشد. البته ناگفته نماند این مسئله تنها دلیل برای خرید مادربر جدید نخواهد بود، پشتیبانی Core i7 از DDR3 و تکنولوژی سه کاناله و چند مورد دیگر نیز دلایل موجهی برای خرید مادربرد جدید می باشند.

AMD Phenom X3

سری Phenom کمپانی AMD شامل محصولات متنوعی است سه مثال خوب از این سری را می توان به 2.4GHz Phenom X3 8750 و 2.3GHz Phenom X3 8650 و 2.1GHz Phenom X3 8450 محدود کرد این CPU ها از همه نظر به جز سرعت با همدیگر برابری می کنند و یک مشخصه عجیب دارند آنهم این که همگی سه هسته ای هستند، عده ای معتقدند AMD با ارائه این محصولات هدف اصلیش مختل کردن بازار CPU های دو هسته ای اینتل بوده است یعنی اگر کسی قصد دارد یک محصول دو هسته ای اینتل را تهیه کند با صرف هزینه مشابه می تواند یک محصول قوی تر از AMD را بخرد. X3 8750 قیمتش حدود 170 هزار تومان، 8650 حدود 130 هزار تومان و 8450 حدود 110 یا 20 هزار تومان است.

جالب است بدانید 2.6GHz Phenom X4 9950 یکی از برترین محصولات AMD در این سری تنها 200 هزار تومان قیمت دارد. البته ناگفته نماند اینتل گفته است برای مقابله با AMD به زودی برنامه هایی را برای کاهش قیمت تراشه های 4 هسته ایش پیاده سازی خواهد کرد و البته کارهایی هم در این زمینه کرده است مثلا 2.4GHz Core 2 Quad Q6600 قیمتش به حدود 230 هزار تومان رسیده است.

قیاسی میان Phenom و محصولات مشابه اینتل

در جدول زیر چند محصول سری Phenom با محصولات مشابه اینتل که به نوعی هم رده این محصولات AMD محسوب می شوند به صورت کلی از نظر امکانات و قابلیت هایی که دارند مورد قیاس گرفته است.

پس از آنچه در بالا مشاهده کردید یک CPU اینتل 3,2GHZ Core i7-965 Extreme Edition که در سیستمی با مادربرد Intel DX58SO که با 3GB رم DDR3/1066 و یک هارد 150 گیگابایت وسترن دیجیتال و کارت گرافیک GeForce 8800GTX به همراه ویندوز 64 بیتی ویستا مجهز به سرویس پک یک سوار شده بود با یک CPU دیگر اینتل یعنی 3,2GHZ Core2 Extreme QX 9770 که در یک مادربرد Gigabyte X48T-DQ6 با 4 گیگابایت رم DDR3/1333 و یک هارد دیسک، کارت گرافیک و سیستم عامل مشابه سیستم قبلی سوار گردیده بود با یک محصول برتر AMD یعنی 2,6GHZ Phenom X4 Quad 9950 Balck Edition که در سیستمی با مادربرد MSI K9A2 Platinum مجهز به 4 گیگابایت رم DDR2/800 و هارد دیسک، کارت گرافیک و سیستم عامل مشابه دو سیستم قبل سوار گردیده بود زیر تست های مشابهی قرار گرفتند و نتایجی که در جدول زیر مشاهده می کنید به دست آمد.

+ ادامه دارد…

Sudo برای من یک ساندویچ درست کن! یا یک خط دستور تایپ کنید یک ساندویچ داغ تحویل بگیرید! [گیک]

2009-03-03T21:05:49Z

فکر کنم تیتر این پست به اندازه ی کافی عجیب و غریب هست و البته دوست داشتم فقط تا علامت تعجب اول باشه ولی چون باعث می شه بعضی ها ازش بگذرن یا منظور رو نگیرند بقیه اش رو هم اضافه کردم. ^_^ اما ماجرا از چه قرار هست؟

یک روز دو تاگیک گرسنه به اسم های Adam Cecchetti و Bre نشسته بودن کنار هم دیگه و مشغول تماشای کمیک های گیکی XKCD بودن تا میرسند به این کمیک (تصویر زیر):

برای اونهایی که ممکنه متوجه نشن موضوع از چه قرار هست یک توضیح کوچیک میدم، کسی که روی صندلی نشسته به طرف مقابلش میگه: “برای من یه ساندویچ درست کن”. طرف مقابل یا ایستاده در تصویر هم میگه: “چی؟ خودت برو درست کن.” قسمت بامزه ی ماجرا از اینجاست، اما قبلش یک توضیح: Sudo یک دستور هست که در کامپیوتر های تحت سیستم عامل لینوکس یا خودمونی ترش لینوکس بیس به شما اجازه ی اجرای اپلیکیشن ها را با سطح دسترسی کاربر روت میده (البته این یه تعریفه خیلی نصفه و نیمه است و ممکنه ایراد داشته باشه ولی به هر حال یه همچین دستوریه!). حالا برگردیم به کمیکمون، اون بابایی که نشسته روی مبل در ادامه وقتی میبینه درخواستش اجابت نشد، میگه: “Sudo Make Me A Sandwich” یا به عبارت دیگه درخواستش رو به حالت یک دستور به طرف مقابل میگه و اینبار طرف مقابل چون پیغام دستوری بوده اطاعت میکنه و میگه: چشم. ^_^

دو تا گیک ما به محض دیدن این کمیک که همراه بوده با احساس گرسنگی مضاعف یک چراغ بالا سرشون روشن میشه و میگن چه خوب میشه این ایده عملی بشه! یعنی توی یک پنجره ی ترمینال وارد کنیم Sudo make me a sandwich و یک ساندویچ داغ و خوشمزه تحویل بگیریم! (:

حالا توی این ویدئو کوتاه می تونید ببینید که با مقداری خلاقیت، اطلاعات فنی و از همه مهم تر امکانات(!) آقایون موفق شدن رباتی بسازن و به کامپیوتر متصلش کنن که به محض تایپ دستوری که بالا راجع بهش صحبتی کردیم ربات فعال میشه و دو تا تیکه ی نون رو در حالی که یه ورقه پنیر بینشون هست رو میده توی یک مایکروفر تا تست بشن و بعد تست شدن ساندویچ داغ آماده ی خوردن تحویل صادر کننده ی دستور میشه. مراحل ساخت روبات رو اینجا می تونید به صورت تصویری ببینید و اطلاعات بیشتر رو هم اینجا بخونید و البته این ربات هنوز جای توسعه داره چون ساندویچی که تحویل میده یه خورده مخلفاتش کمه!

با این حساب اگه دفعه ی بعدی من توییت کردم “کاش میشد بخاری رو با یه خط دستور روشن کرد من الان مجبور نبودم از جام بلند شم!!!!” امیدوارم عده ی کمتری من رو متهم به تنبلی یا از اون بدتر مسخره کنند! همیشه یه راهی هست ^_^.

گام به گام کامپیوتر دلخواه و بی نظیر خود را بسازیم / قسمت اول / مقدمه، معرفی و بررسی CPU ها ی موجود – بخش اول

2009-02-28T19:21:20Z

مقدمه:

اگر خواننده ی قدیمی این وبلاگ باشید و خاطرتان باشد پیش تر در آپدیت بلاگ مجموعه پستی پنج قسمتی را منتشر کردم تحت عنوان “مونتاژ یک کامپیوتر (قسمت اول / دوم / سوم / چهارم / پنجم)” که در آنها از پایه و نکات خیلی ریز تا نکات خیلی کلی در رابطه با اصول مونتاژ قطعات کامپیوتری صحبت شد.

اما توانائی در مونتاژ سخت افزارهای کامپیوتر یک بحث است و اینکه بتوانیم قطعات سخت افزاری کارا و مناسب بودجه ی خود انتخاب کنیم و با مونتاژشان بر روی هم کامپیوتری بسازیم که سخت افزارهای انتخابی با یکدیگر سازگاری قابل قبولی داشته باشند و سرعت و کارایی نیز مناسب باشد مبحثی دیگر. بگذارید جور دیگری به قضیه نگاه کنیم گیک های دنیای اتوموبیل برای منظور های مختلفی ماشین های خود را هر جوری که دلشان می خواهد دستکاری می کنند از ظاهر گرفته تا موتور، خوب من و شما چرا نباید در باب کامپیوتر این ابزار دوست داشتنی مثل گیک های دنیای اتوموبیل نباشیم، مگر نه اینکه کامپیوتر دوست داشتنی ترین ابزار زندگی برخی از ما است؟ کامپیوترها را نیز می توانیم بر حسب بودجه و اهدافی خاص بسازیم و از حاصل دسترنج خود لذت ببریم!

برای اینکه کامپیوتر دلخواه خود را بسازیم و از آن راضی باشیم بایستی تکنولوژی های به کار رفته در قطعات مدل های پایه که بسیاری از مدل های بعدی بر مبنای این مدل ها ساخته شده اند را بشناسیم تا انتخاب های مناسبی داشته باشیم. در ادامه و در این مجموعه از پست ها با عنوان “گام به گام کامپیوتر دلخواه و بی نظیر خود را بسازیم” چنین هدفی را دنبال خواهیم کرد و امیدوارم چنین پست ها یی نیز در وبلاگستان روزی مخاطب خود را پیدا کند هرجند ظاهرا بعید است! (^_^)

CPU:

انواع CPU هایی که با تکنولوژی های گوناگون در بازار موجود است به گونه یی می باشد که هر کاربری را دچار سردرگمی می کند، اما نهایتا برای هر کسی با بودجه یی بین 140 یا 150 هزار تومان الی یک میلیون پانصد هزار تومان انتخاب مناسبی وجود دارد.

اگر جز آن دسته از افرادی هستید که حین تبدیل ویدئو ها از فرمتی به فرمت دیگر یا تبدیل فایل های RAW به JPEG مدتهای طولانی پای کامپیوتر می نشینید در حالی که نوار عملکر CPU رقم صد را نشان می دهد و کامپیوترتان هم به شدت کند شده و به نظرتان همه چیز خوب و عادی است می توانید این بخش را نخوانید! چون آنچه که به نظر شما عادی می رسد یک فاجعه است که بخش عمده اش مربوط می شود به قطعه یی با عنوان CPU. از روزهای اولی که کامپیوتر های شخصی به بازار آمد تا امروز هرگز چنین تنوعی در بازار CPU وجود نداشته است اما در لابه لای این تنوع سه خانواده ی از CPU ها را می توان برای کسی که قصد دارد یک کامپیوتر جدید برای خودش دست و پا کند مناسب دانست. خانواده CPU های بسیار جدید و مدرن اینتل تحت عنوان Core i7 و بعد CPU های کمی قدیمی تر ولی کماکان به روز Core 2 Quad اینتل و نهایتا خانواده ی Phenom X4 از کمپانی AMD.

اگر فقط کارایی محض یا به قولی پرفورمنس محض مد نظرتان است سراغ Core i7 اینتل بروید. شاید اینتل و هوادارانش این حرف را یک توهین بدانند ولی این محصول قدرتمند را می توان به مغز Core 2 Quad که با قابلیت های بهینه AMD Athlon 64 آمیخته شده است تشبیه کرد. Core i7 از طراحی مدرن و بهبود یافته ی بهره مند است که آن را نسبت به CPU های 45 نانومتری خانواده های Core 2 Quad و Extreme کاملا کاراتر نموده.

این CPU ها در وضعیت Turbo یا Turbo Mode قابلیت های جدید و جالبی دارند، برای مثال در این وضعیت CPU به صورت اتوماتیک اورکلاک خواهد شد. علاوه بر بازگشت قابلیت Hyper-Threading به خانواده ی Core i7 (بعدا در مورد این قابلیت بیشتر صحبت می کنیم) این CPU ها از کنترلر یکپارچه حافظه به صورت سه کاناله یا tri-channel نیز بهره مند هستند.

Core i7 به نسبت جدید و تازه وارد است و می توان گفت فعلا در بازار سریعترین و خوش ساخت ترین CPU موجود محسوب می شود. اما مدلهای ارائه شده در این خانواده تنوع قیمت مناسبی دارند، پائین ترین عضو خانواده را می توانید با 320 الی 40 هزار تومان تهیه کنید و گران ترین مدل های Core i7 هم به یک میلیون و چند صد هزار تومان می رسند.

سری Core 2 هم هنوز قابل قبول هستند و حرف هایی برای گفتن دارند. این Cpu ها به نسبت ارزان تر هستند و مادربرد های ارائه شده برای آنها نیز فراوان و با تنوع بسیار زیادی است. اینتل چیپ های این خانواده را در دسته بندی های چهار هسته ای Core 2 Quad/Extrem و دو هسته ای Core 2 Duo به بازار ارائه کرده است. اگر واقعا قصد دارید سیستم به روزی را جمع کنید توصیه این است که یک راست همین امروز به سراغ چیپ های چهار هسته ای بروید مگر اینکه از نظر بودجه مشکل دارید و یا ترجیح می دهد بازار این محصول دچار تغییر و تحولات بیشتری شود. اما به هر جهت و در حال حاضر چهار هسته ای ها قیمت مناسبی دارند و از نظر سرعت و کارایی بسیار بالاتر از دو هسته ای ها هستند. بر خلاف چیپ های Core i7 که همگی بر مبنای تکنولوژی ممتاز 45 نانومتری ارائه شده اند، اینتل Core 2 های خود را برای دسکتاپ ها با هر دو تکنولوژی 45 و 65 نانومتری ارائه می کند. از کجا می توان دریافت یک CPU از خانواده Core 2 بر مبنای کدامیک از این تکنولوژی ها ارائه شده؟ کافی است نگاهی به عدد ذکر شده در انتهای تعریف مدل Cpu بیاندازید برای مثال وقتی مدل یک CPU را به این صورت برای شما عنوان می کنند 2.66GHz Core 2 Quad Q6700 چون عدد انتهایی با 6 شروع شده است این CPU از تکنولوژی 65 نانومتری بهره می برد در حالی که 2.66GHz Core 2 Quad Q9450 چون عدد انتهاییش با 9 شروع شده به تکنولوژی 45 نانومتری تجهیز گشته پس 6 برای 65 و 9 برای 45 نانومتری است. اما فرق این دو در چیست. چیپ های 45 نانومتری نسبت به 65 نانومتری ها سریعتر و خنک تر هستند و معماری بهینه یی دارند.

CPU های چهار هسته ای AMD Phenom X4 به قدرتمندی CPU های اینتل نیستند ولی از نظر قیمت برای کسانی که قصد خریدی اقتصادی را دارند و دست و بالشان در بودجه تنگ است گزینه ی بیش از حد مناسبی اند و البته اگر در دسته بندی کاربران خانگی با استفاده های معمولی هستید و بودجه ی شما زیاد نیست این خانواده بهترین است. سریعترین محصول AMD در همین خانواده با عنوان Phenom X4 9950 Black Edition و با سرعت 2.6GHZ قرار دارد و ناگفته نماند که Phenom کاملا خانواده ی Athlon 64 را پشت سر گذاشته و بسیار برتر از این خانواده است. AMD اعلام کرده است CPU های چهار هسته ای 45 نانومتری اش را در انتهای امسال ارائه خواهد کرد و مفسرین بازار معتقدند با آمدن این محصولات AMD احتمالا این کمپانی دوباره وارد رقابت برابری با اینتل شود.

خوب حالا اگر مباحث بالا باعث شده فشارتان بیافتد و بگوئید اینها که الان گفتیم یعنی چه؟ ^_^ بگذارید اینگونه برایتان بگویم: خانواده ی Core i7 مدال طلا گرفته، Core 2 Quad یا Core 2 های چهار هسته ای مدال نقره و Phenom X4 هم برنز. نوع مدال هر یک اینها با وضعیت جیب شما کاملا مرتبط است جیب پر پول می تواند سراغ کسی برود که مدالش رنگین تر است! اما چرا Core i7 طلا گرفت؟

Core i7 محصولی بی همتا و بدون رقیب

امروزه و خصوصا در این چند سال اخیر هر چه پول خرج کنید و سعی کنید جدید ترین و مدرن ترین محصول بازار را بخرید فردایش یک چیز بهتر در بازار است و آنچه شما خریده اید قیمتش افت کرده، شکی نیست که Core i7 هم به شدت مشمول این قاعده می باشد. نسبت به اولین محصولات 45 نانومتری ارائه شده از جانب اینتل Core i7 یک جهش بزرگ در تاریخ این شرکت است که فاصله ی زیادی با آنچه در یکی دو سال اخیر ارائه نموده است دارد. یک محصول چهار هسته ای 45 نانومتری بی نیاز از کنترلر حافظه ی بیرونی و گذرگاه باس جلویی یا FrontSide Bus که باعث شده است کمپانی رقیب یعنی AMD کاملا احساس کند جامانده و برای جبران فاصله ی به وجود آمده حسابی دست و پا بزند. برای شناختن Core i7 بد نیست یک جلسه ی سئوال و جواب راه بیاندازیم. (:

سئوال اول: کنترلر یکپارچه حافظه از چه نظر ارزشمند است؟

یکی از ارزش های Core i7 به همراه داشتن کنترلر یکپارچه حافظه است که در اصطلاح به آن IMC می گویند. به جایی اینکه دسترسی CPU به حافظه با عبور از گذرگاه باس جلویی یا FSB که نسبتا کند است به چیپست های مادربرد و نهایتا حافظه رم فراهم شود، IMC یا همان کنترلر یکپارچه حافظه به کل نیاز CPU به گذرگاه حافظه جلویی و کنترلر حافظه بیرونی را حذف نموده است. این مسئله سبب شده است در مجموع شاهد فاصله زمانی به مراتب کمتری در دسترسی به حافظه رم به نسبت CPU های خانواده Core 2 یا پنتیوم 4 باشیم.

خوب حالا یک سئوال فنی، چرا به جای بهره گیری از کنترلر یکپارچه حافظه، سرعت کنترلر حافظه بر روی مادربرد را ارتقا نمی دهند؟ بد نیست یادآوری کنیم وقتی صحبت از کنترلر حافظه که به صورت مستقیم در هسته CPU جاسازی شده به میان می آید بدین معناست که سیگنال ها چند میلیمتر در محیطی سلیکونی که چندین گیگاهرتز سرعت دارد باید جابه جا شوند، حال اگر کنترلر حافظه ی بیرونی به جای آنچه که گفتیم جایگزین شود سیگنال ها بایستی از CPU خارج شده و به سمت کنترلر حافظه حرکت کنند و این مسیر چندین اینچ یا حتی کمی بیشتر خواهد بود و البته فقط بحث فاصله نیست. انتقال دیتا به خارج از CPU در قیاس با اینکه این دیتا در خود CPU مورد بهره برداری قرار گیر نیز بسیار کند می باشد.

اما اگر هوادارن AMD این بخش از مقاله ما را بخوانند، شاید بگویند چگونه اینتل مدعی اختراع کنترلر یکپارچه یا IMC است در حالی که AMD برای اولین بار از آن در CPU هایش بهره گرفت؟ اینتل در پاسخ به این سئوال می گوید IMC و همینطور اختراع دیگری با عنوان “هسته گرافیکی یکپارچه” ابتدا توسط اینتل اختراع و ثبت شدند و قرار بود پیش از ارائه اش در Athlon 64 توسط AMD در خانواده ای از CPU های اینتل با اسم رمز Timna به بازار عرضه شوند ولی خوب اینتل هرگز این CPU ها را به بازار عرضه نکرد!

سئوال دوم: آیا برای Core i7 بهره گیری از حافظه رم به صورت سه کاناله بهتر از دو کاناله است و آیا لازم است من راجع به نحوه ی تنظیم کردن و چیدمان رم ها جهت بهره برداری از این تکنولوژی آگاهی داشته باشم؟

در پاسخ بله سه کاناله برتر از دو کاناله می باشد. اول اینکه اینتل در باب نیاز به بهره گیری از تکنولوژی سه کاناله می گوید، طراحی موازی Core i7 نیازمند پهنای باند بیشتر و بهره گیری از تکنولوژی سه کاناله است.

برای تنظیم کردنش نیز بایستی از یک کانال مستقل مادربرد dual-channel خود بهره بگیرید و سه شیار رم مادربرد را به سه رم مجزا اختصاص بدهید تا حداکثر پهنای باند ممکن را به دست آورید. تا اینجا همه چیز خوب است اما یک مسئله نیز وجود دارد، مادربرد های زیادی در بازار 6 شیار برای حافظه رم دارند اما بسیاری از مادربردها هم با 4 شیار به بازار ارائه شده اند. مادربرد های که با 4 شیار عرضه می شوند تا مادامی که سه شیار آنها پر شده است مسئله ای ندارند ولی پر کردن شیار چهارم پهنای باند را کاهش می دهد. اینتل در این زمینه توصیه می کند پر کردن چهار شیار فقط برای افرادی مناسب است که که به رم بیشتر از پهنای باند نیاز دارند. این اشکال در مدل هایی با شش شیار وجود ندارد و اگر هر شش شیار را هم پر کنید مسئله ای پیش نمی آید.

در باب خرید رم برای به کارگیری تکنولوژی سه کاناله باید توجه داشت حداقل به سه رم نیاز دارید که از همه نظر یعنی سرعت، مقدار حافظه و… یکسان باشند توصیه اصلی این است که سه رم یکسان یا هر چه بیشتر از سه تا می خرید همه را از یک فروشنده و یک مدل یکسان تهیه نمائید یا پکیج هایی را بخرید که حاوی سه رم بسته بندی شده به همین منظور هستند تا به مشکل بر نخورید از آنجایی که نحوه ی چیدمان رم ها نیز دارای اهمیت است فکر می کنم تصویر زیر کمک قابل توجهی باشد تا دیگر مشکلی نداشته باشید البته دفترچه های مادربرد هم در این زمینه همیشه توضیحات کافی را دارند.

اینکه چه مقداری حافظه رم بخرید تا حدی به بودجه ی شما بستگی دارد ولی این روزها و با توجه به وضعیت قیمت این نوع حافظه، کمپانی های معتبر و معروف عرضه کننده کامپیوترهای دسکتاپ استفاده از سه رم 2 گیگابایتی یعنی در مجموع 6 گیگابایت حافظه رم را استاندارد می دانند ولی خوب جدای از استاندارد بحث بودجه نیز مطرح است باید اول به جیب خود نگاه کنید.

رم های موجود در بازار عناوینی مثل DDR2 و DDR3 را یدک می کشند این عناوین تکنولوژی است که این حافظه ها بر مبنای آن تولید شده اند و مسلما DDR3 مدرن تر از DDR2 است و البته اندکی گران تر. اما اینتل برای Core i7 رسما و فقط از DDR3/1066 پشتیبانی می کند و چون قیمت این رم ها معقول است بعید می باشد در آینده نیز نظرش عوض شود. در مورد قیمت حافظه های رم و اینکه چه برندهایی نسبت به بقیه برتری دارند نیز در آینده جداگانه بحث خواهیم کرد.

فکر می کنم برای قسمت اول کافی باشد، (: در قسمت بعدی جلسه ی پرسش و پاسخ مان در مورد CPU های Core i7 را کامل خواهیم کرد و با خانواده ی Phenom X4 از AMD بیشتر آشنا خواهیم شد. بدیهی است از این به بعد هر از گاهی سیستم هایی را نیز که قطعاتشان به صورت آزمایشگاهی با یکدیگر تست شده اند و کاراییشان به اثبات رسیده است را نیز همراه با ذکر حدود قیمت قطعات معرفی خواهم کرد تا دستتان در خرید قطعه و جمع کرد سیستم باز تر باشد اما هدف اصلی که در این مجموعه مقاله دنبال می شود آشنایی با تکنولوژی ها و اینکه بدانیم چی با چی جور در می آید است. ^_^

+ ادامه دارد…

Ubiquity را به مرکز فرماندهی فایرفاکس خود تبدیل نمائید [فایرفاکس]

2009-02-23T21:43:28Z

یکی از جالب ترین افزونه هایی که تا به حال توسط آزمایشگاه موزیلا ارائه شده است بدون شک Ubiquity است، یک افزونه ی مبتنی بر خط دستور که لذت، دقت و سرعت استفاده بهینه از فایرفاکس را به چند برابر افزایش می دهد. حال اگر مایل باشید در ادامه می توانیم کمی بیشتر با آن آشنا شویم.

قبل از هر چیز بد نیست بدانید که Ubiquity یک افزونه در مراحل ابتدای توسعه یا خیلی بتا است و ممکن است در موارد نادری فایرفاکس شما را به سک*سکه بیاندازد، اما آخرین نسخه ی ارائه شده ی آن یعنی 0.1.6 نسخه ی نسبتا پایداری است و نصب آن تقریبا بی خطر می باشد. برای نصب این افزونه کافی است بر روی این لینک در فایرفاکس کلیک کنید و مراحل نصب را طی کنید یا سری به این صفحه بزنید.

کاربردهای ابتدائی

وقتی Ubiquity را نصب کردید برای فراخوانی اش کافی است در حین مشاهده هر صفحه وبی در فایرفاکس دو کلید Ctrl+Space را فشار دهید تا پنل دستور Ubiquity در مقابل تان ظاهر شود، از این طریق می توان کارهای خیلی جالبی را تنها با تایپ یک دستور کوتاه و ساده انجام داد. حال ببینیم اوضاع از چه قرار است: در پنل دستور Ubiquity یکی از حروف الفبای انگلیسی را تایپ کنید تا لیستی از دستوراتی که با آن حرف شروع می شوند را مشاهده کنید.

برای مثال می توانید با تایپ کردن حرف G لیستی از دستورات که با این حرف شروع می شوند را مشاهده نمائید، دستور پیش فرض برای حرف G جستجو در گوگل است و اگر می خواهید یکی دیگر از دستورات که با حرف G آغاز شده است را استفاده کنید کافی است حرف بعدی را تایپ کنید مثلا برای gcalcualte که دستور استفاده از ماشین حساب گوگل است کافی است تایپ کنید gc و بعد دستور محاسباتی خود را وارد نمائید و فراموش نکنید اگر می خواهید نتایج جستجو یا محاسبه سریعا در یک برگه یا اصطلاحا تب جداگانه در فایرفاکس به نمایش در آید کافی است بعد از وارد کردن دستور و عبارت مورد جستجو کلید Enter را بزنید.

همانطور که گفته شد با دستور های خیلی ساده می توانید بسیار سریع در موتورهای جستجو و دیتا بیس سایتهای بسیاری مثل فلیکر، ویکی پدیا، آمازون، یاهو، یوتیوب و… جستجو کنید. اما چیزی که Ubiquity را بسیار دوست داشتنی می کند قابلیتش در دسترسی و مدیریت بسیار سریع به اطلاعات شخصی شما در سرویس های مثل تقویم گوگل یا Gmail و موارد کاربردی دیگری است که به آن خواهیم پرداخت.

دسترسی به اطلاعات شخصی در تقویم گوگل و مدیریت آن

اگر کاربر تقویم گوگل هستید کافی است Ubiquity را فراخوانی کنید و سپس با تایپ کردن مثلا دستور Check Monday ببینید برای دوشنبه ای که در پیش است چه اتفاقات مهمی را پیشتر در تقویمتان گنجانده اید به همین ترتیب می توانید اتفاقات یک تاریخ خاص را مرور و مدیریت کنید.

Ubiquity در کنار Gmail

اگر کاربر Gmail هستید Ubiquity کارهای فوق العاده ی می تواند برای شما انجام دهد. این افزونه از لیست تماس یا Contact List اشتراک شما در سرویس Gmail باخبر است، در حین وب گردی اگر مثلا خواستید به کسی ایمیل بزنید تا صفحه ی که در حال مشاهده آن هستید لینکش برای وی نیز ایمیل شود، کافی است تایپ کنید email check this! to Reza با این دستور Ubiquity ابتدا لیستی از افرادی که در کانتکت لیست تان با کلمه ی کلید ی Reza وجود دارند را به شما نشان می دهد و هنگامی که آدرس فرد مورد نظر را انتخاب کردید کافی است کلید Enter را زده تا در یک Tab جدید صفحه ی Compose جیمیل خود را آماده ی ارسال یک ایمیل به صورت زیر مشاهده نمائید.

حسن دیگر Ubiquity این است که اگر متن یا تصویر خاصی از یک صفحه ی وب به نظرتان جالب آمد کافی است آن را های لایت کنید و سپس با همین دستور mail آن را از طریق افزونه ی مورد بحث مان به صفحه ی Compose جیمیل خود برده و به راحتی آن را برای فرد مورد نظر ارسال کنید و یا برای مراجعه ی بعدی و به خاطر آوردن راحت تر draft نمائیدش.

ترجمه کردن سریع صفحات غیر انگلیسی به انگلیسی

اگر در صفحه ی وبی غیر انگلیسی هستید و می خواهید بخشی از متون آن را به انگلیسی ترجمه کنید Ubiquity خیلی سریع اینکار را به کمک مترجم گوگل برای شما انجام می دهد، کافی است متن مورد نظر را های لایت کنید با زدن Ctrl+Space این متن را به Ubiquity متنقل کرده و سپس با وارد کردن دستور Translate و زدن کلید Enter به همان صفحه برگشته و همان بخش های لایت شده را این بار به انگلیسی بخوانید. (تصویر زیر) ^_^

با Ubiquity کارهای بسیار دیگری نیز می توان کرد مثل:

چک کرد وضعیت هوا:

توئیت کردن:

دستورهای Ubiquity بسیارند و تقریبا همه شان کارآمد، برای دیدن کلیه دستورات این افزونه کافی است دستور command-list را وارد کرده و کلید Enter بزنید تا همه ی دستورات با توضیح مختصری در مورد کاربردشان در مقابل شما ظاهر شوند.

توسعه دادن Ubiquity

می توان Ubiquity را توسعه داد و برای آن دستورهای ویژه یی تعریف کرد. اما نکته ی منفیش اینجاست که برای اینکار بایستی کمی اطلاعات در زمینه ی برنامه نویسی داشته باشید، اگر چنین اطلاعاتی دارید برای تعریف دستور مورد نظرتان می توانید نگاهی به مستندات مرتبط این افزونه بیاندازید. برای وارد کردن کدهای دستوری که قصد تعریفش را دارید از دستور command-editor استفاده نمائید.

در اینجا هم اجتماعی از برنامه نویسان و توسعه دهندگان این افزونه وجود دارد که کدهای دستورات ابداعی خود را در آن به اشتراک می گذارند.

پوسته ی Ubiquity خود را انتخاب نمائید

برای Ubiquity تا به امروز چهار پوسته ی متفاوت ارائه شده تا محیطش را برای شما دلپذیرتر کنند اگر می خواهید یکی از این پوسته ها را جایگزین پوسته پیش فرض Ubiquity نمائید که بهتر است این کار را انجام دهید کافی است دستور skin-list وارد نمائید و البته اگر کمی CSS بدانید می توانید پوسته های ارائه شده را نیز به شکل دلخواه ویرایش نمائید.

DoubleDesktop عرض دسکتاپ شما را دو برابر می کند [نرم افزار]

2009-02-16T18:24:32Z

به جرات می توانم بگویم نرم افزار DoubleDesktop یک ابزار دوست داشتنی و جادوئی است! همانطوری که از نام DoubleDesktop بر می آید این ابزار شما را صاحب دو دسکتاپ مجازی و چسبیده به یکدیگر خواهد کرد یا به عبارتی عرض دسکتاپ شما را دو برابر خواهد نمود.

ابزار مذکور که حجمش کمتر از یک مگابایت است و استفاده اش از منابع سیستم بسیار اندک بعد از نصب به صورت یک فلش که به سمت دسکتاپ دوم شما اشاره دارد در system tray ویندوزتان خواهد نشست، هر بار که بر روی این فلش دابل کلیک کنید بین دسکتاپ های شما سوئیچ خواهد شد و البته می توانید برای عملیات سوئیچ مابین دسکتاپ ها در بخش تنظیمات نرم افزار کلید های میانبر تعریف نمائید. اما انتقال پنجره ها از دسکتاپی به دسکتاپ دیگر در دفعات اول شاید چندان جالب به نظر نرسد چون بایستی نیمی از پنجره را به قسمت بیرونی نمایشگر بکشید و بعد با سوئیچ به دسکتاپ دوم نصفه یی که از نمایشگر بیرون رفته بود را در آنجا مشاهده کرده و سپس کل پنجره را به درون این دسکتاپ بکشید.

نرم افزارهای بسیاری وجود دارند که وظیفه ی ایجاد و مدیریت دسکتاپ های مجازی را به شکل کاملتر و با تجملات بیشتری مدیریت می کنند ولی حسن بزرگ DoubleDesktop در این است که به هیچ عنوان از سرعت سیستم شما کم نمی کند و به نسبت حجم و تنظیمات اندکش بسیار کارآمد است.

DoubleDesktop برای کاربران ویندوز ارائه شده است و کاملا رایگان می باشد. (^ـ^)

+ دانلود کنید: DoubleDesktop

جیمیل محل استقرار شما را در لحظه ی ارسال ایمیل به امضا تان می افزاید [Gmail]

2009-02-12T20:11:00Z

کاربران Gmail ی که دائم در حال سفر هستند احتمالا این قابلیت آزمایشی جدید جیمیل بایستی برایشان جالب باشد. از این به بعد می توانید از جیمیل بخواهید محل استقرارتان از نظر جغرافیای در زمان ارسال هر ایمیلی به انتهای آن بیافزاید و سپس آن را ارسال نماید، بنابراین فرد دریافت کننده ی ایمیل به سادگی خواهد فهمید شما ایمیل را از کجا برایش ارسال کرده اید یا در لحظه ی ارسال میل کجا بوده اید. (^_^)

جیمیل تعیین مکان را بر مبنای شماره IP شما در زمان ارسال ایمیل انجام می دهد و بر همین اساس نام شهر / ایالت /کشور محل استقرارتان را به پائین ایمیل و در زیر امضاتان خواهد افزود.

چگونه این قابلیت را فعال کنیم؟

گام اول: به بخش تنظیمات اشتراک Gmail خود و به برگه ی Labs بروید و در قسمت Location in Signature گزینه ی Disable را به Enable تغییر دهید. (تصویر زیر)

گام دوم: مجددا در بخش تنظیمات اینبار به سراغ برگه ی General بروید و در قسمت Signature گزینه Append your location to the signature را تیک بزنید.(تصویر زیر)

و خوب از این به بعد هر بار که ایمیلی را که ارسال کنید در انتهای ایمیل ارسالی امضایی مشابه تصویر زیر خواهید داشت. (^_^)

Marco Bonechi برنامه نویس این قابلیت برای Gmail پیشنهاد می کند از آنجایی که مکان یابی بر مبنای IP دقتش صد در صد نیست در صورتی که از یک شبکه ی Wi-Fi آنلاین هستید و ایمیل ارسال می کنید اطمینان حاصل کنید مرورگر شما مجهز به آخرین نسخه ی Google Gears که از ماژول مکان یاب پشتیبانی به عمل می آورد باشد در این شرایط Gears می تواند محل استقرار شما را بر اساس سیگنال access point شبکه ی Wi-Fi ی که در حال استفاده از آن هستید مکان یابی کند که به مراتب دقیق تر از روش اولیه است.

با VehicleFixer مکانیک اتوموبیل خود شوید! [سایت]

2009-02-12T20:06:57Z

علی رغم شرط اخیر راهنمائی و رانندگی مبنی بر گذراندن دوره یی فنی پیش از اخذ گواهینامه اکثر ما بعد از گواهینامه گرفتن و خرید اتوموبیل با وجود گذرندان دوره ی مذکور اطلاعات فنی چندانی درباره ی ماشین مان نداریم! از همه ی اینها بدتر در برخی موارد این عدم آگاهی فنی سبب می شود برای یک مورد ساده سراغ مکانیک هم که می رویم مکانیک عزیز حسابی از ندانستن ما استفاده ببرد. (: (البته بدیهی است که در هر حرفه یی انسان های شریف و غیر شریف بسیارند)

وب سایت VehicleFixer با ویدئوهایی فنی و ساده در باب تعمیر اتوموبیل شما را تا حد زیادی برای رفع بسیاری از مسائل خودرویتان راهنمائی می کند. بسیاری از ویدئو های این وب سایت ویدئو های قدیمی با کیفیت VHS هستند لذا کیفیت ویدئو ها مقداری از حد مطلوب پائین تر است اما علی رغم قدیمی بودن اتوموبیل ها اصول کار و قطعات با اتوموبیل های امروزی چندان تفاوتی ندارد.

در VehicleFixer می توانید ویدئو هایی گام به گام در باب نحوه ی تعویض ترمز ها، روغن، تسمه پروانه، انوع شلنگ های موجود در موتور و موارد بسیار دیگری از این قبیل را به زبانی ساده و قابل فهم برای همه مشاهده کنید (البته به انگلیسی). کل امکانات سایت مذکور رایگان و حتی بی نیاز از ثبت نام می باشد.

+ VehicleFixer.com

Cache Server چیست و چگونه آن را از سر راه برداریم؟ [نکات و ترفند ها]

2009-02-12T20:05:28Z

وبلاگ نگاه مقاله یی نوشته است در باب Cache Server و در این مقاله توضیح داده شده که:

Cache Server خدمات‏دهنده‏ای است که در مراکز خدمات‏دهنده اینترنت نصب شده و صفحات وب یا فایلهای جانبی صفحات وب را بر روی خود ذخیره می‏کند تا در صورت درخواستِ دوباره کاربران به مشاهده آن صفحات، آنها را دوباره از سرور اصلی بارگزاری نکرده و آنها را از محل ذخیره خود برای کاربر بفرستد تا سبب کاهش هزینه پهنای باند گردد.
Cache Serverها بر پایه این اصل بنا شده‏اند که چند کاربر ممکن است نیاز به مشاهده پایگاهها یا منابع یکسان داشته باشند (برای نمونه ممکن است 30% کاربران یک خدمات‏دهنده اینترنت، سایتهای یکسانی را مشاهده می‏کنند؛ برای نمونه یک سایت خبری یا یک سایت عمومی)
Cache Server اولین تقاضایی که برای مشاهده یک سایت (برای نمونه isna.ir) شد را در خود ذخیره می‏کنند. از این به بعد هر کاربر دیگری که مایل به دیدن این صفحه باشد، نسخه ذخیره شده بر روی Cache Server را دریافت کرده و دوباره سایت از سرور اصلی دریافت نمی‏شود.

در ادامه ی مقاله راه حل هایی برای رفع این مشکل عذاب آور داده شده، مثل:

- استفاده از کلید Ctrl + F5

- فریب Cache Server با تغییر ظاهری URL

- استفاده از دامین جایگزین

- تنظیم Cache-Cotnrol در HTML

و چندین و چند مورد جالب دیگر. شما راه حل بهتری سراغ دارید؟ بد نیست آن را در کامنت ها با دیگران به اشتراک بگذارید. (:

+ بخوانید: چگونه از شر Cache Server لعنتی آسوده شویم؟ یا من چگونه Cache Server را کشتم؟

چه تعداد همستر برای تامین برق مورد نیاز یک وسیله لازم است [گیک]

2009-02-12T20:03:39Z

اگر در عالم هپروت به سر می برید یا قصد دارید به زودی سری به این عالم بزنید جهت تکمیل شدن حال و هوایتان در عالم مذکور دیدن حاصل دسترج این محققین با موضوعی که در عنوان پست ذکر شد بد نیست! برای اطلاعات بیشتر و خواندن کل ماجرا هم می توانید سری به اینجا بزنید. ^_^

Wallpaper Juggler ابزاری برای داشتن تصاویر پیش زمینه مناسب و متنوع [نرم افزار]

2009-02-12T20:01:14Z

ابزار Wallpaper Juggler نه تنها به صورت رندوم تصویر پیش زمینه ی دسکتاپ شما را تغییر می دهد بلکه قادر است تصاویر پیش زمینه ی بسیار زیبایی را نیز بر روی سیستم شما دانلود نماید.

استفاده از این ابزار -که معمولا در System Tray ویندوز به سر خواهد برد- بسیار ساده است، اول سری به بخش تنظیمات آن بزنید و محل فولدر والپیپرهای موجود بر روی دسکتاپ تان را برایش مشخص کنید، بعد از این کار می توانید تصویر پیش زمینه ی دسکتاپتان را تنها با انتخاب گزینه ی Juggle Now به سرعت تغییر دهید یا اینکه به نرم افزار این اختیار را بدهید تا به صورت اتوماتیک در فاصله ی زمانی معینی تصویر پیش زمینه ی جدیدی را بر روی دسکتاپ تان به نمایش در آورد. جالب ترین توانایی Wallpaper Juggler در دانلود تصاویر پیش زمینه ی با کیفیت بسیار بالا و متناسب با رزلوشن دسکتاپ شما از سایت هایی مثل InterfaceLIFT و WallpaperStock است.

ابزار فوق الذکر رایگان، اپن سورس و بی نیاز از نصب است.

+ دانلود کنید: Wallpaper Juggler

ADrive به شما امکان ذخیره سازی فایل هایتان تا 50 گیگابایت را به صورت رایگان می دهد [سایت]

2009-02-12T19:58:19Z

سرویس ADrive به شما 50 گیگا بایت فضای رایگان جهت ذخیره سازی فایل هایتان می دهد. از جمله مزایای ADrive به گفته ی کاربرانش ثبات نسبی سرویس و همینطور عدم حذف فایل ها ظرف یک سال گذشته است آن هم در شرایطی که حتی اگر تعدادی فایل را در آن آپلود نمائید و دیگر به این سرویس مراجعه نکنید. همچنین سرویس مذکور ظرف چند روز گذشته رابط کاربریش را نیز بهبود بخشیده است.

البته هنوزم هم فایل آپلودر ADrive مبتنی بر جاوا است که این می تواند از دیدگاه برخی یک نکته ی منفی باشد، لینک فایل های آپلود شده بر روی این سرویس را می توانید با دیگران به اشتراک بگذارید تا آنها را دانلود نمایند لذا می توان از ADrive برای جا به جایی فایلهای حجیمی که توسط ایمیل به عنوان فایل ضمیمه به خاطر حجم شان قابل ارسال به دیگران نیستند استفاده برد، البته فراموش نکنید ADrive برای اشتراک های رایگانش محدودیت دانلود دارد یعنی فایلهای آپلود شده ی شما بر روی ADrive به تعداد دفعات معینی توسط دیگران قابل دانلود هستند مگر اینکه اشتراک خود را راتقا دهید.

ضمنا در صورت ارتقای اشتراک خود می توانید تا یک ترابایت فضا و قابلیت هایی مثل دسترسی از طریق FTP و SSL encryption را نیز در اختیار داشته باشید همچنین کاربران غیر رایگان قادرند اشتراکشان را از طریق یک دسکتاپ کلاینت کراس پلتفرم مدیریت نموده و از تبلیغات هم در سرویس که دریافت می کنند خبری نخواهد بود. هر چند غیر رایگان بودن این موارد عیب هایی اساسی می باشند ولی فکر می کنم سرویس رایگانش برای ما ایرانی های داخل ایران و برای مصارف ویژه در کوتاه مدت مفید باشد.

+ ADrive.com