ὑπόγεια τάξις

Η ταμπελίτσα του τρελού!!!!!

2025-12-07T00:28:00.001+02:00

Ψάχνεις μερικές φορές μια γωνιά να ησυχάσεις, να διαβάσεις κάτι σοβαρό, να δεις κάποιο βιντεάκι να γελάσεις(με γάτες), θέλεις να διαβάσεις τα νέα, έχεις την ανάγκη να διαβάσεις την γνώμη των συνανθρώπων σου, μέσα στην δύσκολη ζωή που ζούμε ίσως βρεθεί τελικά μια ιδέα, μια αφορμή για να ξεκινήσει κάτι τελείως καινούργιο και καθώς ψάχνεις και ψάχνεις μοιραία αρχίζεις να διαβάζεις σχόλια και εκεί προσγειώνεσαι σε μια πραγματικότητα που είναι αρένα μέχρι τελικής πτώσης.

Ασέβεια στα πάντα, μίσος στην αντίθετη ιδέα, μια δικαιολογία που επιτρέπει όση βία δεν έχεις φανταστεί στο όνομα ενός έθνους ή κάποιου θεού ή ακόμη και του νόμου. Ότι δεν γίνεται από κάποιον κατανοητό απορρίπτεται είτε ως ηλιθιότητα, είτε ως προδοσία, ή σαν βαλτό από τον εχθρό που θέλει να σε αλλάξει, ή τέλος πάντων κάτι κρύβετε πίσω από μια ιδέα που δεν μας το λένε. Μέσα σε όλο αυτό το αλαλούμ μονάχα στο όνομα της χώρας συμφωνούν μα ο καθένας έχει στο μυαλό του μια δημοκρατία κατά πως τον συμφέρει, ο καθένας νομίζει πως κατέχει το αλάθητο και είναι σίγουρος πως έχεις δίκιο, ο καθένας νομίζει πως όλοι οι υπόλοιποι είναι πρόβατα και πρέπει να ξυπνήσουν μέσα στην δική του παραφροσύνη, γιατί πολύ απλά αυτός ο καθένας ξέρει. Ξέρει από οικονομία και ας είναι χρεωκοπημένος, ξέρει από πολιτική και ας μην έχει ψηφίσει ποτέ χωρίς προσωπικό όφελος, ξέρει από παιδεία αλλά θυμάται πως ήταν εξπέρ στα σκονάκια, ξέρει από υγεία αλλά πάντα έχει τον τρόπο να παίρνει ακόμη και την σειρά ετοιμοθάνατου γιατί ξέρεις ποιος είναι αυτός ο καθένας!! Αυτός ο καθένας εδώ μέσα μόλις γράψει μια πρόταση που χωρίς να το έχει καταλάβει του την έχουν φυτέψει στο μυαλό του τα συμφέροντά του απαιτεί να συμφωνήσω αλλιώς μου δίνει μια ταμπελίτσα γιατί αυτός ξέρει και πάνω από όλα ξέρει τον εαυτό του, κοιμάται ήσυχος με την συνείδηση του πίνοντας λίγα ποτά και μερικά ζάναξ πριν πάει για ύπνο. Αυτός ο καθένας λοιπόν έχει φτιάξει το greek dream, αυτό που θέλει να πληρώνεται χωρίς να δουλεύει και νομίζει πως το δικαιούται κιόλας γιατί είναι αυτός που δεν ξέρει κανείς.

Και όμως μέσα σε αυτή την αρένα γνωρίζω ανθρώπους που πολεμάνε, μα πρώτα πολεμάνε τα δικά τους φαντάσματα, πολεμάνε τις δικές τους σκιές, τα δικά τους ελαττώματα, τις δικές τους αδυναμίες, μα όλοι αυτοί είναι πια πολύ λίγοι και σε τούτο τον κόσμο πάντα την αλλαγή την κάνουν οι λίγοι, αυτοί οι λίγοι που ο καθένας εδώ μέσα λοιδορεί και απαξιώνει βάζοντας την ταμπελίτσα του τρελού!!!!!

Υ.Γ. δεν θέλω να υποσχεθώ κάτι για αυτή την σελίδα, απλά είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου και θα συνεχίσει να υπάρχει

Άκης Κουστουλίδης

Αυτή η "ταινία" δεν είναι για εμάς...

2025-04-23T03:35:00.004+03:00

Το διαρκές άγχος για... επιβίωση δεν είναι ζωή. Είναι κατάντια.

Η διαρκής πληρωμή (άδικων ή άνισων επί το πλείστον) φόρων, ώστε να σου επιτραπεί να ζεις στην "οργανωμένη κοινωνία", είναι δουλεία!

Ο κατ' οίκον εγκλεισμός, για να μη σε βρει κάποιος "αόρατος εχθρός", κι ας σου γαμηθεί η ψυχή και ας εξανεμισθούν τα τελευταία ψίχουλα ελευθερίας σου, δεν είναι-δεν ήταν ποτέ "για το καλό σου". Και ο καθόλου τυχαία ακόλουθος εξαναγκασμός σε υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις (που προβάλλονται ως "ατομική ευθύνη" ακόμη κι αν αυτό δεν αργεί να φανεί σε ασυμφωνία με τη λογική, είτε πείθεσαι είτε όχι), με πειραματικά μάλιστα σκευάσματα που κανείς "αρμόδιος" δεν ήξερε εξαρχής για το τι είδους παρενέργειες θα υπάρξουν και με πειραματόζωο τον ίδιο οργανισμό σου, δεν είναι "επιστήμη", δεν περιέχει καμία ηθική. Αντίθετα, έχει να κάνει μάλλον με επικίνδυνη παράνοια, που και αν το καλοσκεφτείς (ή κακοσκεφτείς) μοιάζει, η άτιμη, σαν να φλερτάρει με νοσηρή απόπειρα ενέσιμης ευθανασίας και μάλιστα με το...στανιό! Πού έχει ξαναγίνει ρε μαλάκα κάτι τέτοιο; Μήπως σε κάτι στρατόπεδα της ναζιστικής Γερμανίας, με επικεφαλής επιστήμονα τον αποκαλούμενο και "δρ. Θάνατο" Γιόζεφ Μένγκελε;

Η απροκάλυπτη διάθεση και προπαγάνδα των πολιτικών ταγών σου μέσω κίβδηλων αφηγήσεων για... πόλεμο και μάλιστα για υποθέσεις που και δεν σε αφορούν και βρωμοκοπάνε από σκοτεινά συμφέροντα και εγκληματική διαφθορά, αποτελούν για σένα και την οικογένειά σου αντιεπιβιωτική προοπτική και συνάμα νοητικά παράσιτα αντιεξέλιξης των ανθρώπινων πλασμάτων.

Όχι. Τα ψέματα και τα καταστροφολογικά αφηγήματα δεν εξασφαλίζουν ούτε την πρόοδο ούτε την ασφάλεια. Η ασφάλεια δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο, αποτελεί μια δεισιδαιμονία. Η σωφροσύνη, το θάρρος, η αυτοπειθαρχία και η ανεξαρτησία πρωτίστως της αντίληψης είναι τα κυριότερα δομικά συστατικά μιας ζωής που μετράει, που αξίζει να την ζούμε και να την ανακαλύπτουμε, χωρίς να γινόμαστε οι προδότες της και συνάμα οι προδότες του εαυτού μας. Μια επίγεια περιπέτεια που δεν μας ντροπιάζει, δεν μας μειώνει, δεν μας εξαπατά ξανά και ξανά, δεν μας σκοτώνει...

Αυτή η "ταινία" δεν είναι για εμάς...

Τι λες κι εσύ;

ανιχνευτής

Η αλλαγή θα έρθει όταν ο άνθρωπος δει τη δύναμή του

2025-03-07T12:44:00.005+02:00

Όταν με προσήγαγαν για να με πάρουν από την Ακαδημία, στην κατάθεσή μου στη γαδα δήλωσα ότι πήγα για να τον φάω τον προδότη (επίσημη κατάθεση). Και δεν χρησιμοποίησα νόμους, ή «λογικά» επιχειρήματα για να αιτιολογήσω την πράξη μου, άλλα κάτι ανιστόρητα του τύπου: «μπορείτε να με σκοτώσετε ή να με φυλακίσετε, αν με αφήσετε ελεύθερη δεν θα σταματήσω, από τα χέρια μου θα πάει. Τη χώρα μου πάνω από το πτώμα μου θα την πάρετε».

Οι λόγοι που ποτέ δεν μου απήγγειλαν κατηγορίες (να πάω να δικαστώ) όσο κι αν παρανόμησα: 1. ΓΝΩΡΙΖΑ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ 2. Δεν υποχωρούσα ό,τι κι αν μου έλεγαν (τοίχος ακλόνητος) και 3. Έβλεπαν ότι κανένα τίμημα δεν μπορεί να με φοβίσει.

(Σε μια άλλη κράτηση -για το κάψιμο του δέντρου- μείναμε στο κρατητήριο κάποιες ώρες και βγαίνοντας έγραψα «αυτήν την απλή κούραση, αυτήν την ελάχιστη ταλαιπωρία, δεν μπορεί να υποστεί ο άνθρωπος;; και κάθεται και υπομένει απείρως μεγαλύτερη;;;; )

Και σήμερα κατάλαβα…. Τι με κάνει τόσο ανθεκτική στην ταλαιπωρία.

Έχεις σκεφτεί πώς είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί μόνος σου; Μπορείς να διανοηθείς το μέγεθος της ΕΥΘΥΝΗΣ που ΕΝΑΣ μόνος του σηκώνει; Μπορείς να φανταστείς ΠΟΣΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ έχω μέχρι σήμερα ΛΥΣΕΙ;;;; Πόσα ΤΙΜΗΜΑΤΑ που ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΝΑΛΟΓΟΥΣΑΝ έχω πληρώσει;;;

Αν ΔΥΟ παιδιά κάποιος μόνος του μεγαλώσει;;;

27 χρόνια έχω σηκώσει φορτία βουνά. Έχω τραβήξει κούραση -κουπί- δέκα ζωών. Έχω αντιμετωπίσει προβλήματα που δεν προκάλεσα κι αναγκάστηκα εγώ τις λύσεις να βρω. Έχω παλέψει με θεούς και με δαίμονες για να καταφέρω να τα λύσω.

Σκέψου κάτι που μπορεί να μου συμβεί από έναν αγώνα μου, που θα είναι ΠΙΟ ΒΑΡΥ από όσα έχω ΗΔΗ σηκώσει, και που θα με κάνει να φοβηθώ, θα με κάνει να πιστέψω ότι δεν θα αντέξω να το σηκώσω, για να τα παρατήσω.

Κάποια στιγμή αναφέρθηκα στον κανόνα του σύμπαντος «όσο πιο εύκολα στην αρχή, τόσο πιο λάθος το μονοπάτι». Ιδού η απόδειξη. Η κούραση σε κάνει θεριό!!! Μια υποσημείωση μόνο… Υπάρχει περίπτωση κάποιος να έχει απείρως στη ζωή του κουραστεί αλλά να μην έγινε θεριό. Σ’ αυτή την περίπτωση ο ίδιος ευθύνεται. Έχω δει σε άνθρωπο δύναμη που ο ίδιος καθόλου δεν αναγνωρίζει. Άρα, για να δεις τη δύναμή σου, τις αντοχές σου, πρέπει αναγκαστικά ο ίδιος -όχι κάποιος να σε πείσει για αυτό- να δεις τι μέχρι σήμερα έχεις περάσει. Αν τα ανυπέρβλητα άντεξες σημαίνει ότι ΤΑ ΠΑΝΤΑ μπορείς να αντέξεις. Αν υπέρογκα φορτία σήκωσες ανάλογη σε μέγεθος είναι και η δύναμή σου.

Όταν το αντιληφθείς βάλε από την άλλη μεριά αυτό που φοβάσαι, αυτό που δεν θέλεις να σου συμβεί και σύγκρινέ τα. Αρκεί.

Στο αντίποδα.. Αν αυτό που φοβάσαι και δεν θέλεις να πάθεις είναι ΠΙΟ ασήκωτο από όσα μέχρι σήμερα έχεις σηκώσει, είσαι οκ, μείνε εκεί που είσαι. Δικαιολογημένος ο φόβος και η υποταγή σου. (Είναι το αποτέλεσμα του μονοπατιού που επέλεξες, αυτού με την εύκολη αρχή..)

Υ.Γ. Η Ελευθερία αν δεν κατακτηθεί θα είναι πρόσκαιρη.

Υ.Γ.2 Η Ιστορία εμάς περιμένει.

Εξουσιαστές VS Λαός

2025-03-07T09:46:00.023+02:00

Χειραγώγηση

Ήμουν με μια φίλη στο μηχανάκι, κάπου πηγαίναμε (αγωνιστικό δρώμενο) και την αισθάνθηκα εντελώς αφημένη πάνω μου. Πλήρης παράδοση. Σταματάω το μηχανάκι, την καθίζω σ’ ένα πεζούλι και της λέω "ξέρεις πώς σε αισθάνομαι; Πώς είναι τα φύκια στο βράχο, που πάνε όπου τα πάει το κύμα.."

Από πάντα ήμουν απόλυτη. Μια απολυτοσύνη που γι’ αυτήν έχω κατηγορηθεί πολλάκις, και που μπορεί να μην ήταν και σωστή (σε προγενέστερο χρόνο δεν έβλεπα ό,τι βλέπω σήμερα). Παρόλα αυτά ΕΙΧΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να είμαι απόλυτη. Διότι ΚΑΘΕ άποψη μου δεν την έβγαλα ακούγοντας κάποιον. Ρωτούσα εμένα κι ό,τι μου έλεγε το μέσα μου αυτό είχα ως άποψη.

Αν για ένα ίδιο θέμα υπάρχουν δύο αντίθετες απόψεις δεν μπορεί ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ να είναι κι οι δυο σωστές (ΔΕΝ έχουν κι οι δυο δίκιο). Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο ακροατής (αυτός που το συμπέρασμα βγάζει) δεν έχει δική του άποψη.

Έχει δύο κακά το να μην ρωτάς τον εαυτό σου για να βρεις τη δική σου άποψη για καθετί: 1. Είσαι -εύκολα- χειραγωγίσιμος (όποιος στα πει πιο ωραία σε έπεισε) και 2. Δεν πατάς στα πόδια σου.

Στο δεύτερο θα μείνω γιατί δεν έχει γίνει ιδιαίτερη μνεία. Όσο ρωτάς τον εαυτό σου τόσο πιο στέρεος γίνεσαι: Οι ρίζες που λέμε, όσο πιο βαθιές, όσο πιο πολλές, όσο πιο εκτεταμένες, τόσο πιο ΓΕΡΑ σε κρατάνε.

Με γερές ρίζες δεν είσαι φύκι - δεν μπορεί να σε πηγαίνει κατά το γούστο του το κάθε κύμα.

Υ.Γ. Υπάρχει κι ένα τρίτο (το πιο σημαντικό), έπεται…

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Το τρίτο, πιο σημαντικό.

Αν δεν έχεις ρωτήσει τον εαυτό σου για να βγάλεις την άποψη σου, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΕΙΣ.

Στην περίπτωση πχ που δώσεις κάποιον αγώνα και σε συλλάβουν, αν αρχίσεις τα «συγνώμη» και τα «μη βαράτε ρε παιδιά» και τα «δεν φταίω» Ή/ΚΑΙ ζητήσεις τη βοήθεια του κόσμου για να σε γλιτώσουν, αυτό σημαίνει ότι ΠΑΡΑΣΥΡΘΗΚΕΣ για να δράσεις, δεν το ΕΠΕΛΕΞΕΣ.

Ο αυθορμητισμός, η παρόρμηση, η συναισθηματική παράσυρση, έχουν θετικό πρόσημο (σε κάθε περίπτωση) όταν ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ η συνειδητή επιλογή. Και αρνητικό πρόσημο (σε κάθε περίπτωση) όταν ΔΕΝ έχει προηγηθεί η συνειδητή επιλογή.

Πρώτα θα σε ρωτήσεις, μετά θα δεις όλα τα πιθανά ενδεχόμενα, μετά θα σκεφτείς αν ΜΠΟΡΕΙΣ/ΔΥΝΑΣΑΙ να σηκώσεις όλα τα τιμήματα, κι αν με τα πάντα είσαι οκ, τότε μπορείς να σε αφήσεις να δράσεις αυθόρμητα, παρορμητικά, να παρασυρθείς από τα συναισθήματα σου. (Θα αγωνιστείς με ψυχή.)

Όποιος αγώνα έδωσε κι έχασε, συνέβη λόγω αυτού. ΟΧΙ επειδή είχε άδικο ή με λάθος τρόπο αγωνίστηκε. Έχασε γιατί δεν τίμησε την άποψη του ΟΤΑΝ ΚΛΗΘΗΚΕ ΝΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ.

Υ.Γ. Το φύκι είναι σύμπτωμα παιδιού. Ο αυθορμητισμός χωρίς προηγούμενη σκέψη είναι αυτό που τα παιδιά κάνουν, και είναι ο λόγος που χρειάζονται την επίβλεψη ενός ενήλικα.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Στην πράξη, ποια η χρησιμότητα

Θα πάρουμε τις δύο περιπτώσεις, από τη μία αυτού που βγάζει την άποψή του από τους άλλους (θα την πούμε χάριν συντομίας α περίπτωση) κι από την άλλη αυτού που ρωτάει τον εαυτό του (β περίπτωση), και πάμε να δούμε σήμερα (μετά τη διαμαρτυρία του Φεβρουαρίου και μετά τις δηλώσεις της κυβέρνησης) τι η καθεμία περίπτωση βλέπει.

Η α περίπτωση: Είναι αλαζόνες, συνεχίζουν τη χειραγώγηση, ο κόσμος θα τους πιστέψει, έχουν όλη τη δύναμη, η δικαιοσύνη υπακούει τις εντολές τους, την καρέκλα δεν θα την αφήσουν ποτέ, κανείς δεν μπορεί να τους ξεκουνήσει, δεν θα αλλάξει τίποτα, όσο κι αν τους πολεμήσουμε, τσάμπα βγήκαμε στους δρόμους, τι μένει να κάνω; ας κοιτάξω τη δουλίτσα μου, αυτές είναι οι συνθήκες, θα τις αποδεχτώ.

Η β περίπτωση: Δεν έχουν καμία νομιμοποίηση (πάει το 40%), χωρίς νομιμοποίηση δεν μπορούν να κυβερνήσουν. Κυβέρνηση που δεν μπορεί να κυβερνήσει δεν υφίσταται, είναι ζήτημα χρόνου να αναδειχθεί. Τι μένει να κάνω; ΑΝΥΠΑΚΟΗ.

Επειδή ακόμη τα πράγματα δεν είναι φανερά, και κατά τη γνώμη μου το β είναι η αλήθεια, θα το αναδείξω (πριν την ώρα του) χρησιμοποιώντας (τι άλλο; ) την Ιστορία.

Διαβάζουμε μαζί ιστορία με τη Δέσπω, στην Ε’ κάνουν για το βυζάντιο. Υπάρχει ένα μοτίβο που της είπα να το χρησιμοποιήσει για να θυμάται το κάθε μάθημα. Το μοτίβο είναι το εξής: Κάθε περίοδο χαρακτηρίζεται από μία έξαρση, μία ύφεση και μία καμπή. Έξαρση όταν μεγαλώνει η αυτοκρατορία, ύφεση όταν συρρικνώνεται και καμπή το σημείο εκείνο στο οποίο οι κατέχοντες εξουσία ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ να φτιάξουν τα πράγματα, για να φύγουν από την ύφεση. Το κοινό σημείο σε κάθε καμπή είναι το πού εστιάζουν για να φτιάξει το πράγμα: 1. Δίνουν προνόμια στο λαό (δυσαρεστώντας τους κατέχοντες) ΚΑΙ 2. Φτιάχνουν τους νόμους δικαιότερους. (Αν τα μάθεις άπαξ -είπα στη Δέσπω- θα ξέρεις όλα τα κεφάλαια, ισχύουν τα ίδια σε κάθε περίοδο.)

Γιατί αναγκάζονται να πάρουν τον λαό με το μέρος τους (εις βάρος των προνομιούχων) και να φτιάξουν τους νόμους δίκαιους;;;; ΑΦΟΥ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΧΟΥΝ!!!! Αφού στους προνομιούχους στηρίζονται!!!! Αφού ο λαός είναι ΠΛΕΜΠΑ και καμία δύναμη δεν έχει!!!!

Χωρίς λαό (αυτόν που μόνιμα απαξιώνεται) δεν μπορεί κανένας να κυβερνήσει (ας είναι κι αυτοκράτορας). Χωρίς λαό μένει ο βασιλιάς χωρίς βασίλειο (σαν τους δικούς μας, με το αλλαγμένο επίθετο. Στο ίδιο σημείο βρίσκονται οι πολιτικοί, μόνον ο τίτλος τούς έμεινε).

Και πάμε στο σημαντικό.. Τι έκανε ο λαός ΩΣΤΕ/ΓΙΑ ΝΑ αναγκαστεί -κάθε φορά- ο κατέχων εξουσία να του κάνει τα κέφια; ΔΕΝ ΥΠΑΚΟΥΕ.

Ένα τελευταίο να προστεθεί, σχετικά με την ακυβερνησία και το χάος που αυτή θα φέρει.

ΠΟΤΕ στην ιστορία η μη συμμόρφωση των λαών δεν έφερε το χάος. ΧΑΟΣ ΥΠΗΡΧΕ ΗΔΗ!!! Στο ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟ χάος έπαυαν οι λαοί να συμμορφώνονται!!!

ΚΑΙ… Το ΜΟΝΑΔΙΚΟ αποτέλεσμα που η μη συμμόρφωση των λαών, ΠΑΝΤΑ έφερνε, ήταν..

Η ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ.

Ηνίοχος = Έχω τον έλεγχο του εαυτού μου

2025-03-02T09:27:00.010+02:00

Ο λόγος που δεν επιλέγει ο άνθρωπος να κατακτήσει την υψηλότερη των κατακτήσεων είναι γιατί κοιτά τα πράγματα επιφανειακά.

Αν πεις σε κάποιον βρες τον εαυτό σου θα σου πει άσε μας ρε φίλε, αυτό θα μου δώσει να φάω;

Ένας άλλος αποτρεπτικός παράγοντας είναι ότι οι πνευματικοί/φιλόσοφοι/μελετητές/ειδικοί, λόγω ημιμάθειας μεταφέρουν άχρηστες πληροφορίες (η ημιμάθειά τους οφείλεται στο ότι δεν εφάρμοσαν στην πράξη τις θεωρίες τους).

Σήμερα θεωρείται κατάκτηση το χρήμα, διότι δίνει εξουσία. Και πράγματι συμβαίνει, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, μπορεί να ελέγχει όλον τον κόσμο, μπορεί να του κάνουν όλοι τα κέφια, αυτός που το χρήμα κατέχει. (Κι όσο περισσότερο χρήμα τόσο μεγαλύτερη εξουσία. Ναι, αλλά δύναμη;;; )

Ο Σωκράτης, ο μέγιστος των φιλοσόφων, είπε «καλύτερα να αδικείσαι παρά να αδικείς». Υπάρχουν άνθρωποι που χρησιμοποιούν τη φράση για να παίζουν το θύμα και άλλοι την σνομπάρουν κοροϊδευτικά γιατί προτιμούν να είναι θύτες. (Ίδιο το ψυχολογικό πρόβλημα, διαφέρει μόνο η έκφραση.)

Η παράμετρος που δεν υπολογίζεται είναι αυτή του χρόνου: ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΧΡΟΝΟΥ είναι καλύτερο να αδικείσαι. Και μία δεύτερη (παραδόξως τελείως άγνωστη): Υπάρχει ένας συμπαντικός κανόνας, ό,τι φαίνεται (φαινομενικά) στην αρχή καλό είναι το αντίθετο του καλού.

Κι επεξηγώ:

Αυτός που επιλέγει το χρήμα, την εξουσία, τον ρόλο του θύτη, έχει θετικά αποτελέσματα από την αρχή, του στρώνονται δηλαδή, γίνεται η ζωή του πιο εύκολη, κερδίζει, επιβεβαιώνεται για την επιλογή του, καμία εσωτερική σύγκρουση, καμία αμφισβήτηση, κι όσο «πιάνει» τόσο φορτσαριστός διαβαίνει τον δρόμο που διάλεξε, όλο και περισσότερα χρήματα θέλει να βγάλει, όλο και μεγαλύτερη εξουσία θέλει να έχει, όλο περισσότερο να διατάζει, όλο περισσότερα θύματα να έχει.

Οι ημιμαθείς ειδικοί λένε ότι δεν θα του βγει σε καλό (χρησιμοποιούν κι αυτοί την παράμετρο του χρόνου αλλά με τελείως λάθος τρόπο: ) κάποια στιγμή θα τιμωρηθεί! Κι εννοούν την τιμωρία που γνωρίζει όποιος επιφανειακά κοιτά. Μα όλοι μας ξέρουμε ότι Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΙΜΩΡΟΣ είναι ο εαυτός. Κι όσοι καταλαβαίνουν και αυτό μένουν στο ότι θα τιμωρηθεί κάποια στιγμή από ενοχές. Μα δεν συμβαίνει ούτε αυτό. Και κάποιοι άλλοι ότι θα κουβαλήσουν κάρμα και θα την πληρώσουν σε επόμενη ζωή. Μα δεν συμβαίνει ούτε αυτό: (Κάρμα δεν σημαίνει πληρωμή τιμήματος από προηγούμενη ζωή, ό,τι έκανα μεταφέρεται σαν ΓΝΩΣΗ στην επόμενη, κι ό,τι νέο περνάω είναι ΜΑΘΗΜΑ για να το έχω ως γνώση στην επόμενη.)

Αυτό που πραγματικά συμβαίνει (και που για να το καταβάλει κάποιος πρέπει να το ΒΙΩΣΕΙ/ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ) είναι το εξής: Όποιου τα πράγματα του έρχονται βολικά δεν ψάχνει. Όποιος δεν πονάει δεν βαθαίνει.

Και θα μου πεις τώρα, θα προτιμούσα να μην έψαχνα και να μην βάθαινα αν ήταν να έχω όλον τον κόσμο στα πόδια μου.

Αυτό είναι το πρόβλημα, γι’ αυτό κανείς δεν το επιλέγει (σημείωση: δεν είναι επιλογή αυτός που αναγκαστικά το ζει, απλά το χρησιμοποιεί ως άλλοθι). Δεν το επιλέγει κανείς γιατί δεν βλέπει κανένα ΣΥΜΦΕΡΟΝ προσωπικό στη συγκεκριμένη επιλογή.

Ιδού το συμφέρον: Ο άνθρωπος που δεν ψάχνει και δεν έχει βάθος δεν γίνεται με την καμία να γνωρίσει τον εαυτό του. Όποιος δεν γνωρίζει τον εαυτό του δεν γίνεται με την καμία να πάρει τον έλεγχό του (ας έχεις τον έλεγχο του κόσμου όλου, αν δεν έχεις του εαυτού σου τι θα συμβεί στην κρίσιμη; Τι θα κάνεις όταν πάψουν να σου στρώνονται; )

Πρόσθεσε και τούτο: Με την απομάκρυνση από τον εαυτό δεν έχεις περιφερειακή όραση. Βλέπεις παρωπιδέ μόνο αυτό που θες να δεις. Με πρώτο αποτέλεσμα: αυτά που βλέπει πχ ο άδωνις και μας τα πετάει μεσ’ τα μούτρα δεν το κάνει ως κόλπο, για να πείσει εμάς για το ποιοι είμαστε. Αυτό βλέπει. Και δεύτερο: Δεν μπορείς να διαισθανθείς τι πρόκειται να σου συμβεί, ώστε να προετοιμαστείς.

Οπότε έχουμε και λέμε δεν βλέπεις την πραγματικότητα, δεν είσαι προετοιμασμένος γι’ αυτό που θα σε βρει, και όταν πάψει το σύμπαν να στα στρώνει δεν θα έχεις κανέναν έλεγχο του εαυτού σου. Αν τα προσθέσεις όλα τι μάς κάνει; Με ένα χαλίκι μπορεί να πέσει κάτω ο κάθε Γολιάθ. (Ποιο μεγαλύτερο συμφέρον κατ' εσέ, η εξουσία ή η δύναμη;;;; )

Το μεγαλύτερο θεριό είναι ο εαυτός, αν μπορείς να κάνεις αυτόν καλά, τη γη μπορείς να γυρίσεις από την αντίστροφη.

Υ.Γ. Ο λόγος που δεν την πληρώνουν στη μία ζωή, για να το δούμε με τα μάτια μας, για να αποδειχτεί η σπουδαιότητα της επιλογής (αν δεν δει ο άνθρωπος δεν πιστεύει) είναι γιατί οι πολλοί δεν έχουν πάρει τα ηνία του δικού τους εαυτού. (Εμείς, το πλήθος, τους σώνουμε. Από εμάς όλες τις εποχές την γλιτώνουν..)

Αν υπάρχει ένα γεγονός κοσμοϊστορικό στην όλη τιμή εποχή που ζούμε, είναι αυτό: Οι πολλοί θα δουν τη δύναμή τους.

Ολοκλήρωση = θέωση

2025-03-02T07:51:00.011+02:00

Για να γαληνέψεις χρειάζεται να συγχωρήσεις -εσένα πρώτα*- για το πώς στα παιδατα σου σού φέρθηκαν. Η λύτρωση δεν έρχεται με τη γνώση «αυτό διάλεξε η ψυχή μου» αλλά όταν γι' αυτό που απέγινες βλέπεις μόνο τα θετικά.

Για να μην υπάρχουν αρνητικά αρκεί να μην σε ορίζουν τα βιώματά σου -να γίνουν του χεριού σου.

Για να γίνουν του χεριού σου αρκεί 1. να τα αναγνωρίζεις κάθε φορά που σε καβαλούν, 2. να μην τους αντιστέκεσαι -να τ αφήσεις να σε πλημμυρίσουν- και 3. να μην δράσεις ασυναίσθητα.

Αν την ώρα που σε καταλάβουν ΣΤΑΘΕΙΣ και ρωτήσεις τον εαυτό σου «τι θες να κάνεις; αυτό που θες θα είναι εις βάρος σου; θα κουραστείς με κάποιον τρόπο; θα πληρώσεις καποιο τίμημα;» αν σταθείς και σε ρωτήσεις πριν δράσεις, ουσιαστικά τα βιώματά σου είναι του χεριού σου (δεν δρουν κάτω από τη μύτη σου και ανεξέλεγκτα).

Όταν τα βιώματα δεν δρουν ανεξέλεγκτα μένει μόνο η δράση, το θετικό (χωρίς αυτήν καμία πρόοδος).

Αν μείνεις μόνο με τη θετική έκφραση των βιωμάτων σου θα συνεχίσεις να θες να κατηγορήσεις κάποιον για αυτά; (Ο μόνος τρόπος να συγχωρέσεις.)

Το δεύτερο σημαντικό είναι η αγάπη του εαυτού. Η οποία δεν είναι να κάθεσαι και να σου λες «σε αγαπώ», αλλά την ώρα που σε κρίνεις (όχι εμφανώς, την κριτική την υπόγεια, αποτέλεσμα βιωμάτων) να σου λες «έτσι σε θέλω εγώ» (με αυτό το χαρακτηριστικό που όταν το βλέπεις σε σένα νιώθεις άχρηστος).

Αν σταματήσει τον βιασμό του ο άνθρωπος θα έχει όλη του τη δύναμη, αυτήν με την οποία γεννήθηκε και που την κατασπαταλα από ενοχή στην κριτική και την απαίτηση και την τιμωρία.

Κι αυτό είναι η περίφημη ολοκλήρωση, το μέγιστο που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος ζώντας.

* Αν πχ έχω σαν βίωμα ότι η μάνα μου με παράτησε, ΔΕΝ κατηγορώ εκείνη (που την πράξη έκανε), αλλά κρίνω εμένα! Ήμουν ένα άχρηστο παιδί ΓΙ ΑΥΤΟ η μάνα μου με παράτησε.

Αυτό καθαυτό το πλήγμα θα θεραπευόταν σε εύλογο χρόνο. Ο λόγος που ποτέ δεν θεραπεύεται, όσο χρονών κι αν πάει ο άνθρωπος, είναι επειδή ΔΙΑΡΚΕΙ, όχι το τραύμα αλλά η άποψη για τον εαυτό.

Αυτό που διαρκεί για όσο ζει είναι η ενοχή, η κριτική, η απαίτηση, η τιμωρία του εαυτού, και πρόσεξε το οξύμωρο.. Νιώθω ένοχη, με κρίνω, έχω απαίτηση και με τιμωρω, για μία πράξη που ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΕΚΑΝΕ.

Υ Γ. Τα βιώματα δεν ορίζουν μόνο τη δράση αλλά και την μη δράση. Η διαδικασία είναι ακριβώς η ίδια και σ αυτή την περίπτωση, με το που πάρεις τον έλεγχο του εαυτού δεν θα καθηλώνεσαι, κι έτσι θ αρχίσει η δράση (θετικό, πρόοδος).

Ρεαλισμός / Πραγματικότητα

2025-02-09T10:13:00.015+02:00

Σε προγενέστερα βίντεο έκανε μετάφραση των αρχαίων κειμένων (πολύ χρήσιμο για μένα που δεν ξέρω αρχαία), και λιγότερο ερμηνεία.

Για την ερμηνεία των αρχαίων κειμένων απαραίτητη είναι η πνευματικότητα (η επιστήμη, η φιλοσοφία και η πνευματικότητα, δεν λειτουργούν αυτόνομες, μόνο η μία σε σχέση με την άλλη -αν θες να δεις πέραν των φαινομένων).

Για να αποδειχτεί η αναγκαιότητα/υποχρεωτικότητα της πνευματικότητας θα χρησιμοποιήσω το τελευταίο του βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=FTJTGhMWvUw

Για τις ιδέες τις αόρατες

Όλοι οι άνθρωποι, κατά βάθος (αυτό είναι το αόρατο) γνωρίζουμε τα πάντα: Τους θείους νόμους, την αλήθεια, το σωστό, τι πρέπει σε κάθε περίσταση να κάνουμε (τη χρησιμότητα των δυσχερειών, πώς περνιούνται οι τάξεις, πώς φτάνεται η θέωση -αυτά τα αφήνω για μετά, μένω στα προηγούμενα και πάω σε παράδειγμα: ), με παράδειγμα τα ΤΕΜΠΗ.

Αυτό που εύκολα παρατηρούμε είναι ότι σε εκατοντάδες προηγούμενες σαθρές καταστάσεις ο άνθρωπος έβλεπε μόνο ότι του πάσαραν, ήταν ένα χειραγωγήσιμο πλήθος, δεν αντιδρούσε, αδιέξοδα τους ψήφιζε. Κι έχουμε το ίδιο ακριβώς πλήθος που στο θέμα των Τεμπών είδε την αλήθεια, ξέρει το σωστό και έδρασε. Να σημειωθεί ότι και οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι αλλά και οι συνθήκες -ίδιο το παραμύθιασμα, ίδια η μονομερής ενημέρωση, ίδια η χειραγώγηση, ίδιο το αδιέξοδο. Ποια η μόνη διαφορά; Χτύπησε τον άνθρωπο στο βάθος του (κι αν κάτι σε φτάσει εκεί δεν γλιτώνεις, μέγγενη).

Κίνηση

Όπου «κίνηση» βάλε ΔΡΑΣΗ. Η μόνη αμαρτία που υπάρχει είναι ο άνθρωπος να ΣΤΑΘΕΙ. Γνωρίζει εκ προοιμίου (και ηθελημένα -γι’ αυτό ενσαρκώθηκε) ότι καλείται να πάρει κάποια μαθήματα. Όταν όμως μπει στο σώμα καθόλου δεν του αρέσει (παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο). Μα αν σταθεί θα χαραμίσει μία ζωή. Γιατί αφού πεθάνει θα ξαναθελήσει να περάσει την τάξη, άρα θα ξαναενσαρκωθεί. Σπατάλη αν σταθεί. (Αν υπάρχει μία βοήθεια στον άνθρωπο να δοθεί είναι: Φέρε τα αποτελέσματά σου, όσο δεν στέκεσαι τόσο πιο γρήγορα τα φέρνεις, τόσο πιο γρήγορα πας σε επόμενη τάξη. Τρέξτο να φύγει σφαίρα -ό,τι κάνουμε με το τσιρότο.)

Η διαφορά των δύο δράσεων (στον ορατό & τον αόρατο κόσμο)

Η μία δράση αφορά σ’ αυτό που το μέσα σου σού λέει να κάνεις (πχ να μην υποκύψεις στο σαθρό) και η δεύτερη αυτή που ο άνθρωπος ορίζει (πχ αυτό που κάνει στη δουλειά του). Μια σημείωση, άσχετη με το κείμενο: Όσο το σύμπαν σε αφήνει να κάνεις τις δουλειές που ο ίδιος όρισες (δράση ορατού κόσμου) δεν σου δίνει σημασία. Όταν σε αφήνει στην ησυχία σου δεν περνάς κανένα μάθημα.

Ο λόγος που δεν συναντιούνται οι δύο δράσεις είναι γιατί η μία στέκει σαν τροχοπέδη για την άλλη: Όλοι μας ξέρουμε ότι αν ο άνθρωπος ΔΕΝ υποταχθεί στο λάθος, και δη σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να ζήσει. Τον πετάει εκτός το σύνολο (ξεπαρεού), δεν έχει άκρες τη δουλειά του δεν μπορεί να κάνει, παιδεύεται εκατονταπλάσια γιατί πολεμάται από το σύνολο, άρα η δράση του ορατού δεν προχωρά. Και τούμπαλιν, αν ο άνθρωπος επιλέξει τη δράση του ορατού κόσμου και του βγει από μέσα του το σωστό, αυτό που πρέπει να κάνει, θα σταματήσει την αόρατη δράση με τις χιλιάδες δικαιολογίες του («δεν θα φέρω κανένα αποτέλεσμα», «εγώ, ένας κούκος θ’ αλλάξω στον κόσμο;», «ο κόσμος τα δέχεται, τους ψηφίζει», «δεν θα βαράω ανεμόμυλους»). Έτσι σταματάει η δράση που αφορά στον αόρατο κόσμο.

Αυτοκίνητη ψυχή

Δεν ισχύει μόνο ότι κανείς δεν χρειάζεται να την κινήσει, ισχύει κι ότι δεν χρειάζεται και κανέναν για παρέα για να δράσει.

Αν δει από μέσα του ο άνθρωπος τι πρέπει να κάνει, ακόμη κι αν όλοι οι άλλοι υπακούν στο λάθος, θα δράσει (ΚΑΙ.. χωρίς συλλογικότητες, χωρίς μάρτυρες, χωρίς συμπαράσταση) αφ’ εαυτού.

Μέσω της τριβής γίνονται ένα σώμα

Αυτό που παίζει ρόλο δεν είναι η μύηση αλλά το πόσο παλιά είναι μία ψυχή:

Η νέα ψυχή (δεν έχει λάβει πολλά μαθήματα) όταν ακούσει την εσωτερική φωνή και προβάλει τις δικαιολογίες, θα κάνει την εσωτερική φωνή να σιγήσει.

Μια παλιά ψυχή φέρνει κι αυτή άπειρες δικαιολογίες (είναι σε σαρκίο) αλλά δημιουργείται μάχη, γιατί όποια δικαιολογία κι αν φέρει (ως αντίσταση για να μην το κάνει) η εσωτερική φωνή ΔΕΝ ΣΙΓΕΙ. Έτσι η μάχη είναι σφοδρή, κι από τη σφοδρότητα επέρχεται η τριβή. Μετά τη μάχη ο άνθρωπος και η ψυχή έχουν γίνει ένα (που σημαίνει έχουν την ίδια άποψη), αδιαχώριστο σύνολο (ΜΑΣΙΦ, ακλόνητο, αμετακίνητο). Μια σημείωση, άσχετη με το κείμενο: Ο λόγος που ο άνθρωπος αμφιταλαντεύεται, που πάει όπου τον πάει το κύμα, μία από τη μία πλευρά μία από την άλλη, ευθύνεται αυτό.

Αισθητό, Αίσθησης

Ο μεταξύ τους διαχωρισμός είναι παν-απλός:

Η ψυχή πριν ενσαρκωθεί γνωρίζει τα πάντα όπως προείπα (και ό,τι αφορά στο θείο αλλά και σχετικά με την Ιστορία, αλλά και τα σχετικά με τον ατομικό της δρόμο). Μπαίνοντας στο σαρκίο ΔΕΝ ΤΑ ΞΕΧΝΑ, απλώς κουμάντο στην επίγεια ζωή κάνει το αισθητό! (σαν άνθρωπος σκέφτεται, πονάει, φοβάται, νιώθει ανίσχυρος, εγκλωβίζεται, χειραγωγείται, έχει ανάγκες, επιθυμίες που τον σέρνουν, βιώματα που επιδρούν και τον σταματούν -σαν ψυχή τίποτα απ’ όλα αυτά).

ΣΥΝ, πρόσθεσε και τούτο: Έρχεται χωρίς μπούσουλα! Δηλ. χωρίς να είναι γνωστός ο λόγος (όχι το τι ήρθε ο καθένας μας να μάθει, αλλά τα βασικά μαθηματικά «τρέξτο να φύγει σφαίρα»), ΚΑΙ σε μία εποχή που κυριαρχεί το λάθος -το θέμα με τις "αμαρτίες" (η ενοχή είναι ο μέγας εχθρός της δράσης), που αυτά, σε συνδυασμό, το κάνουν μια αδιανόητη δουλειά.

Το τρίτο μάτι

Ο λόγος που εκπίπτει ΔΕΝ είναι επειδή διαμοιράζεται στις πέντε αισθήσεις, αλλά γιατί: Ό,τι είναι ΦΥΣΗ μπορεί να υποχωρεί (δίνει το ελεύθερο, δικαίωμα στον άνθρωπο, αν θα το επιλέξει ή όχι. Η μεγαλύτερη τιμή!)

Μια σημείωση, άσχετη με το κείμενο: Αυτός είναι ο τρόπος για να καταλάβει ο άνθρωπος τι απ’ όλα όσα θεωρεί χαρακτήρα του είναι φυσικό γνώρισμα και τι επίκτητο. Το επίκτητο δεν μπορεί με τίποτα ο άνθρωπος να μην το κάνει.

πχ. Μια φίλη λέει «δεν μπορώ με τίποτα να αργήσω σε ραντεβού». Της λέω, αυτό το γνώρισμα μην το θεωρείς χαρακτήρα σου (Ένα κλειδί, επειδή ως νέοι δεν μπορούμε να αντιγυρίσουμε τα επίκτητα, ένα όμως μπορούμε να κάνουμε, μην τα αγαπάς! Όσο τα θες τόσο στεριώνουν. Στο θέμα: ), όταν ήσουν παιδί έφαγες κριτική και απαίτηση, τότε επέλεξες να είσαι πάντα σωστή. Αν πας σήμερα, στην ενήλική σου ζωή και προσπαθήσεις να μην είσαι σωστή, δεν μπορείς με τίποτα να το κάνεις. Διότι το αντίθετο θα το βιώσεις ως θάνατο! (Ο φόβος του θανάτου δεν έχει να κάνει με το αν θα πεθάνω εγώ, ούτε καν κάποιος δικός μου. Ο φόβος του θανάτου αφορά σε ενθύμηση. Όταν βίωσε το πλήγμα ο άνθρωπος ήταν πέντε και ένιωθε ότι θα πέθαινε! Όταν μετά τρώει ξανά το ίδιο πλήγμα δεν το θυμάται απλώς, γίνεται πάλι πέντε. Γι’ αυτό δεν μπορεί με τίποτα να μην το κάνει, το αντίθετο σημαίνει θάνατος.)

Ενώ, αντίθετα, αν πχ νυστάζεις (φύση), μπορείς και να μην κοιμηθείς.

Οτιδήποτε μπορείς αν θέλεις να μην το κάνεις είναι φύση σου, οτιδήποτε με τίποτα δεν μπορείς να μην το κάνεις είναι επίκτητο (το επίκτητο ευθύνεται για τις αρρώστιες).

Πρόσβαση στο αόρατο κόσμο (καμία σχέση με τρίτο μάτι, καμία σχέση με σταμάτημα των πέντε αισθήσεων)

Την πρόσβαση στη δίνει το βάθος, το απροσπέλαστο η επιφάνεια.

Ο τρόπος να πας στο βάθος: Μην κατασκευάζεις δικαιολογίες.

(Καμία σχέση με τον ύπνο: ) Για το σταμάτημα των πέντε αισθήσεων ΑΡΚΕΙ να μην είναι η πρώτη σου επιλογή (αν δεν είναι για σε σημαντικότερες), δηλ. αν για να πειστείς ΔΕΝ χρειάζεσαι να ακούσεις ή να δεις, αλλά να αφουγκραστείς.

Τα φάσματα, οι αποχρώσεις και οι ήχοι

Τα φάσματα που αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος όταν είναι στο βάθος του δεν τα πιάνουν οι φασματογράφοι 😁, αλλά δεν είναι διόλου πολυσύνθετα, καθώς επίσης είναι και σε όλους γνωστά (απλώς αμελητέα).

Αν έχεις μπρος στα μάτια σου έναν άνθρωπο, που σου εκφράζει με λόγια τα πιο όμορφα συναισθήματά του για σένα, σε φιλάει ταυτόχρονα, σε χαϊδεύει, μυρίζεις το άρωμά του…. ΚΑΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΨΕΜΑΤΑ;;;;

Αυτό που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται στο αόρατο επίπεδο, πέρα από τα φαινόμενα, το έχουν αισθανθεί άπαντες οι ζώντες, έστω και μία φορά στη ζωή τους. (Οι συχνότητες είναι και διαφορετικές αλλά και πιο λεπτοφυείς, πιάνουν και τα απειροελάχιστα.)

Ο καθένας μας μπορεί να αντιληφθεί την ΠΡΟΣΠΟΙΗΣΗ. Άσχετα που δεν επιλέγει τον συγκεκριμένο τρόπο να βλέπει τα πράγματα, όμως ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ το μπορεί (σε καθέναν η δυνατότητα).

Κι επειδή ακριβώς ΔΕΝ επιλέγει να καταλάβει αφουγκραζόμενος γίνονται πιο αδύναμες και οι πέντε του αισθήσεις. Ενώ από την άλλη, αν επιλέξει να αφουγκράζεται εκατονταπλασιάζεται η ισχύς των πέντε του αισθήσεων (πχ αν βρίσκεσαι στο βάθος σου και σε αγγίξει ο αγαπημένος σου θα ανατριχιάσεις, ενώ αν είσαι άνθρωπος θα νιώσεις ό,τι νιώθεις αν ακουμπάς την καρέκλα).

Ο λόγος που τα λέει ο Σωκράτης είναι: Τόση δυνατότητα και πάει τόσο χαμένη.

Θα κλείσω το λογύδριο με τα ακριβή λόγια που ακούγονται στο βίντεο, με τα οποία στην κεραία συμφωνώ:

«Στον ορατό κόσμο κατανοούμε μόνο ένα μικρό κομμάτι της αλήθεια. Η αλήθεια σχετίζεται με τον αόρατο κόσμο. Κι αυτός είναι ο σκοπός της φιλοσοφίας, να μπορέσει να μετατρέψει έναν άνθρωπο από ένα υλικό σώμα που βλέπει και πιάνει την ύλη για να βεβαιωθεί ότι υπάρχει, στο να φτάσει σε σημείο να δει ότι υπάρχουν πράγματα που δεν βλέπει, δεν αντιλαμβάνεται, αλλά είναι εκεί. Κι αυτή είναι η πραγματικότητα.»

Άριστοι / Όχλος

2025-02-05T13:56:00.011+02:00

Παρακολουθώ σχεδόν καθημερινά διαλέξεις, είτε πνευματιστικές είτε φιλοσοφικές. Σε μια πρόσφατη φιλοσοφική διάλεξη η ομιλήτρια χρησιμοποιούσε τόσους ακαδημαϊκούς όρους και πολυσύνθετα νοήματα που κατέβαλα μεγάλη προσπάθεια για να την παρακολουθήσω. (Η ΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ.)

Παρότι υπολειπόμουν γνώσεων, έπιασα το βαθύτερο νόημα των λεγομένων, και της απηύθυνα μία ερώτηση (το θέμα της ήταν η τέχνη): Αν κατάλαβα καλά η ανισορροπία στον άνθρωπο προκύπτει από τις μάχες που μέσα του δίνει και ότι η τέχνη βοηθά στο να έρθει η ισορροπία στον άνθρωπο. Αν όμως η τέχνη χρησιμοποιηθεί γι’ αυτό το σκοπό, θα γίνει εξάρτηση. Και η εξάρτηση, ως διέξοδος, με τον καιρό δεν καλύπτει τον άνθρωπο (από ένα σημείο και μετά δεν πιάνει).

Τυγχάνει να γνωρίζω την ομιλήτρια, εις βάθος. Ξέρω ότι στράφηκε στην τέχνη για να μην κάνει τη δουλειά με τον εαυτό της, κρεμάστηκε από αυτήν. Κι όπως είναι φυσικό καμία ισορροπία -ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ η ενασχόληση με τις τέχνες- δεν της έφερε. (Αν ήταν έτσι όλοι όσοι ασχολούνται με αυτές θα ήταν ισορροπημένοι άνθρωποι.)

Σε επόμενη διάλεξη, με θέμα τον Γοργία του Πλάτωνος, εξετάζαμε αν και κατά πόσο ο όχλος μπορεί -και άρα αν είναι σωστό- να αποφασίζει, ή θα πρέπει μόνο οι άριστοι να αποφασίζουν χωρίς να τους ρωτούν.

Εγώ υποστήριξα ότι ΟΛΟΙ οι άνθρωποι μπορούν να δουν την αλήθεια/σωστό/δίκαιο (δεν είναι προνόμιο μόνο ολίγων και δη μόνο των μορφωμένων). Το ερώτημα που έθεσα ήταν το εξής: Αν όντως υπάρχει δυνατότητα να γίνουμε όλοι δίκαιοι, γιατί οι γνώστες δεν στρέφονται κατά εκεί (να μας δώσουν τον τρόπο το "εν δυνάμει" να πραγματωθεί) παρά επιλέγουν να αφήσουν ως έχουν τους πολλούς και επικεντρώνονται στο πώς θα τους άρχουν;

Το παράξενο της υπόθεσης, και άξιο να σημειωθεί (κι ο λόγος που γράφω) είναι ότι όλοι οι γνώστες ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ, και είναι ο λόγος που ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΝ, λύσεις.

________________________________________________________________________

Μου στέλνει μια φίλη στο μέσεντζερ δύο θέματα (στο καπάκι), το ένα ότι ο τράμπ θα απελάσει Έλληνες υπηκόους και το δεύτερο ότι ο τράμπ σε συζήτηση με τον νετανιάχου είπε «γιατί να γυρίσουν οι παλαιστίνιοι στην γάζα, μια κατεστραμμένη χώρα θα βρουν, θα τους δώσουμε κάπου αλλού ένα κομμάτι γης να φτιάξουν από την αρχή την πατρίδα τους».

Θέλω να δεις αυτά τα δύο θέματα και να σκεφτείς προσωπικά ποια είναι η άποψή σου γι αυτά, γιατί στην ουσία αντικρούουν το ένα το άλλο:

α) Αν είναι λάθος που έφυγαν οι έλληνες και παράτησαν τη χώρα τους στο έλεος, σε καιρό κρίσης, σημαίνει ότι μια χαρά τους κάνει ο τραμπ και τους διώχνει ΚΑΙ τότε (ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ) είναι λάθος το να δώσει στους παλαιστινίους κομμάτι γης σε άλλη χώρα για να φτιάξουν μια νέα πατρίδα.

Αντιθέτως, β) αν μια χαρά έκαναν οι έλληνες που έφυγαν γιατί δεν υπάρχει σωτηρία στην ελλάδα, ΤΟΤΕ/ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ η πατρίδα δεν είναι κάτι σημαντικό, ΠΑΝΤΟΥ ΤΗΝ ΒΡΙΣΚΕΙΣ, ΑΡΑ μια χαρά είναι που στέλνει τους παλαιστινίους να φτιάξουν αλλού μια νέα πατρίδα.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟ ΣΩΣΤΟ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ, για να είναι αλήθεια, σωστό, δίκαιο ΠΡΕΠΕΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ να ισχύει ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ οι αλήθειες -κατά το δοκούν, κατά πώς μας συμφέρει.

___________________________________________________________________________

«Μα τι να μείνω να πολεμήσω, δεν βλέπεις τι γίνεται; Ό,τι κι αν κάνουμε δεν αλλάζει τίποτα!!! Είναι σάπιο το σύστημα παντού!! Κι ο κόσμος τα δέχεται όλα αδιαμαρτύρητα!! Πάει και τους ψηφίζει ρε συ!!! Δεν θα αλλάξει ποτέ τίποτα, εγώ να πολεμήσω; Να βαράω ανεμόμυλους;;;», θα μου πεις…..

Κι εγώ θα σου απαντήσω: Όταν αποφάσισα να αγωνιστώ ήμουν μύγα μέσα στο γάλα, όλοι γύρω μου παπαρίζονταν. Λες εγώ να σκέφτηκα αν αξίζει τον κόπο, αν θα αλλάξει κάτι; Εγώ κοίταξα να βρω τι εγώ πιστεύω. Το δικό μου πιστεύω είναι ότι η πατρίδα είναι ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ. Και το ίδιο ακριβώς αίσθημα είχα και για την Παλαιστίνη, γι’ αυτό αγωνίστηκα ΚΑΙ γι αυτήν. Αν κοίταζα τι κάνει και τι πιστεύει ο καθένας δεν θα είχα κάνει τίποτα. Τον εαυτό μου ήθελα να τιμήσω με τις πράξεις μου.

Αυτό πρέπει να κάνει ο καθείς, πρώτα να βρει το δικό του το σωστό, μετά να το τσεκάρει αν ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΙΔΙΟ, αν αφορά ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ, συν (+) ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, δηλαδή αν παραμένει σωστό ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ.

Το δικό σου σωστό βρες, ανεξάρτητα με το αν μπορεί να εφαρμοστεί, ανεξάρτητα με το αν θα φέρεις αποτέλεσμα, ανεξάρτητα με το αν οι άλλοι θα σε στηρίξουν, και τίμησέ το = αυτό που πιστεύεις να το πεις, να το υποστηρίξεις, να το εφαρμόσεις στην πράξη σταθερά, με όποιο τίμημα.

Για να συνδέσουμε το θέμα με τις διαλέξεις: Γιατί κάποιοι μπορούν να τιμήσουν τον εαυτό τους και οι πολλοί όχι. ΚΑΙ (2^ον) τι λείπει από τους πολλούς, μόρφωση; πλούτος; (γιατί στη διάλεξη άκουσα ότι ΔΕΝ προάγεται ο άνθρωπος όταν ζει στη φτώχια, έχει προβλήματα, είναι σε πόλεμο, ενώ -εγώ σημείωσα- ότι ο άνθρωπος στη δυσκολία βαθαίνει……), τι λείπει και ΔΕΝ μπορούν να τιμήσουν τον εαυτό τους;

________________________________________________________________________

Ο όχλος δεν μπορεί να καταλάβει την αλήθεια; (Τότε γιατί την έκρυβαν οι αρχαίοι μύστες;;;;;;;; Γιατί την κωδικοποίησαν ώστε να μην γίνει βορρά στους απαίδευτους;;;;;; )

Λέω στη μάνα μου (αμόρφωτη, απαίδευτη, ό,τι θεωρούν όχλο οι γνώστες) «την έλλειψή σου δεν μπορεί να στην καλύψει κάποιος άλλος, διότι ναι μεν η μάνα σου σου προκάλεσε το τραύμα αλλά δεν ευθύνεται καθ’ αυτό το γεγονός για το κενό σου. Εσύ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΞΙΑ, κι αυτό (η άποψή σου για σένα) είναι που συντηρεί το έλλειμμα. Καθώς επίσης και, όποιος τρίτος, ό,τι κι αν σου προσφέρει, εσύ θα μένεις εσαεί τρύπιο βαρέλι. Θα γεμίζει από τη μια θα χύνεται από την άλλη».

Η μάνα μου ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ και είδε ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ των λεγομένων, παρά την αμορφωσιά της. Άλλο όμως αν το κατάλαβε, και άλλο αν το επέλεξε (το γιατί δεν το επέλεξε είναι επόμενο θέμα, αρχικά θα μείνω στο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, αυτό της ουσίας και της επιφάνειας..)

ΟΛΟΙ οι άνθρωποι (ΚΑΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ) έχουμε μέσα μας έναν κουβά (κάν’ το εικόνα), στον πάτο του κουβά έχουμε όλες τις αλήθειες (σωστό, δίκαιο). Όταν σου βγει, από το βάθος η αλήθεια ΣΟΥ για ένα θέμα πας και την ΣΚΕΠΑΖΕΙΣ με ένα σωρό δικαιολογίες, δεν είναι ακριβώς έτσι είναι και γιουβέτσι, δεν ισχύει μόνο το ένα ισχύει και το πεντηκοστό τρίτο άλλο, κλπ. Όλα όσα προβάλεις ΜΕ ΜΟΝΟ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΟΥ δες τα σαν πέτρες, που πάνε η μια πάνω στην άλλη και γεμίζουν τον κουβά, κι από την στιγμή που τον γεμίσεις ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΩ!!! Βρίσκεσαι στην επιφάνεια. Στην περίπτωση που ακούσεις την αλήθεια που από το βάθος σου βγει και την τηρήσεις, ΘΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΑΘΟΣ.

Κάτι που σημαίνει ότι: Αυτός που μένει στην επιφάνεια ΜΠΟΡΕΙ ΑΝΕΤΑ ΝΑ ΠΛΑΝΗΘΕΙ. Ενώ αυτός που θεάται από το βάθος θα πιάσει την παπάντζα στον αέρα!!!!! ΌΣΟ ΑΜΟΡΦΩΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ.

_________________________________________________________________________

Αυτό που ευθύνεται για τις δικαιολογίες είναι φυσικά τα ψυχολογικά (παιδάτα βιώματα). Τα οποία πώς λειτουργούν: Όταν μία κατάσταση σου ξυπνάει το τραύμα, δεν στο θυμίζει απλώς. Δεν νιώθεις δηλαδή σαν να το έχεις ξαναβιώσει, μόνο. Σε πάει πίσω. Σε κάνει όσο χρονών ήσουν όταν το πρωτοβίωσες. Με όλες της ιδιότητες που εκείνη η ηλικία έχει, δηλ. νιώθεις όπως ένα πεντάχρονο παιδί, τελείως αδύναμος, ανήμπορος να διαχειριστείς, νιώθεις εγκλωβισμό, αδιέξοδο, πρέπει να αντιμετωπίσεις μία κατάσταση που δεν μπορείς, αναγκαστικά, χωρίς διαφυγή. Κι ας είσαι σήμερα 80, που η ηλικία σου σε κάνει ΙΚΑΝΟ να διαχειριστείς, ΜΠΟΡΕΙΣ να βρεις λύση, δεν είσαι υποχρεωμένος να υπακούσεις εντολές, να υπομείνεις αναγκαστικά. Κι όταν σε κατακλύσει ο φόβος, ο εγκλωβισμός, η ανημπόρια, αρχίζεις να ψάχνεις δικαιολογίες ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΤΗΡΗΣΕΙΣ. (Για να τη σκαπουλάρεις από τον εαυτό, που σου ορίζει πεντακάθαρα -και ως ένα μοναδικό- το σωστό.)

Και πάμε πάλι πίσω στους ειδικούς/γνώστες/αυτούς που τις διαλέξεις δίνουν. Ο λόγος που δεν δίνουν σωστές (= βοηθητικές) καθοδηγήσεις είναι γιατί δεν ξέρουν τι φταίει, άρα ούτε και ποια είναι η λύση. Κι ο λόγος που δεν ξέρουν είναι γιατί τη γνώση τους την ακαδημαϊκή ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ ΣΤΟ ΚΟΥΦΑΡΙ ΤΟΥΣ.

Ένας ψυχολόγος πχ, ό,τι έμαθε σπουδάζοντας νομίζει ότι δεν τον αφορά, είναι για να εφαρμοστεί μόνο σε όλους τους άλλους. ΕΣΥ δηλαδή καλείσαι να θεραπεύσεις τα ψυχολογικά σου, ενώ ο ψυχολόγος ΔΕΝ καλείται να θεραπεύσει τα δικά του, ΠΡΙΝ (και για να έχει το δικαίωμα να) αποφασίσει ότι μπορεί εσένα να θεραπεύσει.

Στο θέμα με τους άλλους που πρέπει να φτιάξουν θα μείνω λίγο.. Δεν αφορά μόνο τους μορφωμένους, αλλά και τους μη. Όλοι θεωρούν ότι οι άλλοι πρέπει να φτιάξουν ποτέ οι ίδιοι, αρχής γενομένης από την κεφαλή. Ο πρωθυπουργός πιστεύει ότι ΔΕΝ οφείλει να γνωρίζει τι έκανε ο άλλος, αυτός που την δουλειά τού ανέθεσε. Οι άλλοι όμως -σε εμάς αναφέρομαι- είμαστε ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ και ΤΙΜΩΡΟΥΜΑΣΤΕ αν πχ ο λογιστής μας παπαριστεί, διότι… ΟΦΕΙΛΕΣ να γνωρίζεις τι κάνει αυτός που τη δουλειά τού ανέθεσες.

Για να καταλήξω στο.. Ποιος θεωρείται άριστος (που στην ουσία σημαίνει, αυτός που ΜΟΝΟ έχει δικαίωμα, είναι ο ΜΟΝΟΣ ικανός, να αποφασίζει): Άριστος θεωρείται αυτός που η αλήθεια, το σωστό, το δίκαιο ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΡΩΤΑ.

________________________________________________________________________

Οι δύσκολες καταστάσεις έρχονται στη ζωή του ανθρώπου για να δει το πρόβλημά του και ΜΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ.

Αυτός που νιώθει ανασφάλεια με τους σεισμούς στη Σαντορίνη, αυτός που νιώθει την εγκατάλειψη με τις πολιτικές του τραμπ, το άδικο με τα ΤΕΜΠΗ, το αδιέξοδο με την πολιτεία, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ να λύσει τα συγκεκριμένα προβλήματα, αλλά να δει ότι του χτυπούν το ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, κι αυτό καλείται να φτιάξει (Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ).

Δική σου δουλειά είναι να σώσεις τον πλανήτη από τον τράμπ; Η να γλιτώσεις τους σαντορινιούς από το ηφαίστειο; Ή να δικαστούν οι δολοφόνοι για τα ΤΕΜΠΗ; Ή να γκρεμίσεις το σαθρό σύστημα; Που τα κουβαλάς λες και είναι δικό σου πρόβλημα και αφήνεις το ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΑΦΤΙΑΧΤΟ. (Εδώ ισχύει το ίδιο με την ομιλήτρια «στράφηκε στην τέχνη για να μην κάνει τη δουλειά με τον εαυτό της», έτσι κι εσύ στρέφεσαι στο έξω από σένα πρόβλημα για να αποφύγεις να λύσεις το μέσα σε σένα.)

Κράτα το σαν μότο: Χρέος έχω να στεριώσω τον εαυτό μου, για το αν η χώρα σωθεί ή θα χαθεί υπεύθυνο είναι το σύμπαν! Δεν είναι δουλειά μου να φτιάξω τον κόσμο, δουλειά μου είναι να φτιάξω τον εαυτό μου.

Κι εδώ θέτω ένα ερώτημα πονηρό. Αν η δική σου στάση ζωής είναι κατ’ εσέ δικαιολογημένη (έχεις τις πεντακόσιες δικαιολογίες σου ξεδιπλωμένες σαν τραχανά), ο άλλος, που υπομένει αδιαμαρτύρητα, γιατί είναι κατακριτέος από εσένα;;;; Κι ο άλλος έχει ψυχολογικά, που δεν ελέγχει, που τον κάνουν 5, και γι΄ αυτό δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, άρα έχει δίκιο;! Όσο δίκιο έχεις κι εσύ.

Και πρόσεξε τώρα το καλό, αυτό το σύνολο που καταδικάζεις (και που δίκιο έχεις, πολύ λογικά τους κρίνεις, γιατί όντως παπαρίζονται, είναι άχρηστοι κλπ), κι αυτοί τους άλλους περιμένουν να φτιάξουν.

Αν ο καθένας μας κοίταζε τα γεγονότα με σκοπό να δει τα δικά του προβλήματα και αυτά να κάτσει να φτιάξει….. Τι θα είχαμε; Ένα θεραπευμένο σύνολο!!!! Που ο θεραπευμένος/υγιής άνθρωπος ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟ ΣΩΣΤΟ, ΤΟ ΗΘΙΚΟ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ, κι ακριβώς επειδή τα γνωρίζει ΤΑ ΤΗΡΕΙ/ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ, πρόσθεσε και ότι ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ, ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ, ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΩΣΕΙ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΕΙ, ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΕΙ, κι αναρωτήσου, αν αποτελούνταν από υγιείς η πλειοψηφία….. ΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΘΑ ΕΜΕΙΝΕ ΑΛΥΤΟ;;;;;;;;;; (Να μην πω ποιος θα τολμούσε να το δημιουργήσει.)

_________________________________________________________________________

Το τραύμα είναι χρήσιμο, δεν ήρθαμε εδώ για να μαρτυρήσουμε, επειδή κάποιος αιμοδιψής θεός αρέσκεται να μας χτυπάει σαν χταπόδι κάτω για να κάνει το κέφι του.

Ο άνθρωπος έρχεται αγνός κι αμόλυντος, δέχεται την επίδραση, η επίδραση τον κάνει να δρα και… (αργότερα).

Θα φέρω ως παράδειγμα εμένα. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι ο λόγος που έκανα τους αγώνες ήταν τα ψυχολογικά μου προβλήματα. Πολεμούσα το άδικο διότι σαν παιδί βίωσα την αδικία. Και κάθε φορά που ξαναβίωνα μια άδικη κατάσταση ένιωθα σαν να μου μπαίνει μια θηλιά στο λαιμό και να με πνίγει. Τότε (αναγκαστικά) ωρυόμουν σαν αλυσοδεμένο θηρίο, για να ξεφύγω από τη θηλιά!! Αυτή είναι η κανονική διάσταση του -κατά τ’ άλλα- σπουδαίου αγώνα μου. Αυτό κρυβόταν από πίσω.

Όταν το αντιλήφθηκα λέω θέλω να δω την κανονική Στε, χωρίς τα ψυχολογικά/την επίδραση. Κι άρχισα έναν αδιανόητο αγώνα, πηγαίνοντας κόντρα σ’ αυτό που μου έβγαινε ακούσια, με σκοπό να το πεθάνω (ή αυτό ή εγώ).

Κοίτα να δεις ποιο είναι το θέμα. Αν ΔΕΝ κουβάλαγα το ψυχολογικό τραύμα της αδικίας, τι θα έπραττα;

Το τραύμα κάνει τον άνθρωπο ΝΑ ΔΡΑ! Αν ξέραμε τι αποτέλεσμα ήρθαμε να φέρουμε ζώντας και ταυτόχρονα μάς δινόταν το ελεύθερο, να αποφασίσουμε οι ίδιοι αν θα το φέρουμε, κανείς μας δεν θα το έκανε. Όλοι μας ΑΝΑΓΚΑΖΟΜΑΣΤΕ να φέρουμε τα αποτελέσματά μας, και ευθύνονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ τα ψυχολογικά. Πάει η κατάσταση και χτυπάει πάνω στο τραύμα και ο άνθρωπος αντιδρά. Έτσι η ιστορία προχωρά. (Αν ήμασταν βούδες τι ιστορία θα γράφονταν;;; )

(η ώρα του «αργότερα») Και αφού φέρουμε τα αποτελέσματά μας, έρχεται η ώρα η καλή, που μπορεί ο άνθρωπος να δει και να θεραπεύσει τα τραύματά του. Που το να «θεραπεύσει» δεν σημαίνει «εξαφανίσει». (Συνεχίζει η αδικία να με χτυπά και να με κάνει να δρω, αυτό που άλλαξε είναι ότι το καταλαβαίνω, στέκομαι -δεν με σέρνει- και επιλέγω -είναι στο χέρι μου- αν και με ποιον τρόπο θα δράσω ΚΑΙ η δράση μου να μην είναι εις βάρος μου.)

ΚΑΙ… φτάνουμε στο σημαντικό. Το ότι σήμερα δίνεται η ευκαιρία στον άνθρωπο να μπορεί (του επιτρέπεται) στην ίδια ζωή (μέσα σε μία) να θεραπευτεί, είναι Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΙΜΗ.

Ποτέ πριν δεν δόθηκε αυτή η τιμή στον άνθρωπο, η ιστορία πάντα προηγείτο, αυτή ήταν η σημαντική. Ο άνθρωπος έπρεπε απλά να την φέρνει -εν αγνοία του και κάτω από τη μύτη του.

Να πω και κάτι σχετικό – άσχετο με την τιμή. Λένε οι ειδικοί ότι τα πάντα υπακούν τους νόμους τους σύμπαντος εκτός του ανθρώπου και γι’ αυτό είναι ο μόνος άχρηστος. Δες τους πλανήτες, αρμονία. Δες τη φύση, αρμονία. Δες το θείο, αρμονία.

Τίποτα όμως απ’ αυτά δεν είναι μέσα σε σαρκίο. Ό,τι δεν είναι σε σαρκίο ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ Η ΕΠΙΛΟΓΗ.

(Δες ρε φίλε, ακόμη κι η Ιστορία, τον άνθρωπο χρειάζεται!!!!! Μπορεί αν θέλει να την γράψει στα παλιά του τα παπούτσια ο άνθρωπος!! Αν θέλει η Ιστορία να γίνει το ένα ή το άλλο, ας έρθει εκείνη να το φέρει!!! Δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο από τον άνθρωπο -τόση δυνατότητα και πάει τόσο χαμένη.)

__________________________________________________________________________

Θα κλείσω το λογύδριο με τους γνώστες (που σημειωτέων θεωρούν τους εαυτούς τους άριστους και τους λοιπούς όχλο).

Εγώ που έγραψα τα παραπάνω είμαι ένας αμόρφωτος άνθρωπος, κάτι που σημαίνει ότι τα πτυχία δεν είναι κριτήριο. Ζω από επιλογή με ελάχιστα χρήματα (αν δεν μεγάλωνα παιδιά θα έμενα σε σπηλιά και θα έτρωγα χόρτα -επειδή το να μην κατέχεις είναι η απόλυτη ελευθερία), άρα το κριτήριο δεν είναι ο πλούτος/το βιοτικό επίπεδο. Πέρασα πόνους (καθότι όλα στο ίδιο βάθος πάνε), έζησα πόλεμο (ακόμη κι αν δεν είναι φανερός), άρα κριτήριο δεν είναι ούτε οι δυσκολίες της ζωής. Δεν θυμάμαι άλλα κριτήρια από τις διαλέξεις, κάτι που σημαίνει ότι Ο ΚΑΘΕΝΑΣ μπορεί/έχει την ικανότητα να γίνει άριστος.

Ο λόγος που οι γνώστες δεν ψάχνουν να βρουν τρόπους για να επιτευχθεί το ζητούμενο: οι πολλοί να γίνουν άριστοι, είναι γιατί… ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΑΡΧΟΥΝ.

Οι γνώστες θέλουν τους πολλούς να τους ακολουθούν γιατί ανάγκη τους είναι να ξεχωρίζουν*.

Θα κοτσάρω στο σημείο αυτό και μία άλλη αλήθεια (μία και μόνη και σε όλους μέσα: ) Ο άριστος ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΡΧΕΙ.

Και μια δεύτερη αλήθεια (μία και μόνη και σε όλους μέσα: ) Ο εχθρός του πνεύματος είναι η φήμη. Κι εδώ θα κλείσω το λογύδριο.

* Η έμφυτη ανάγκη του ΚΑΘΕ ανθρώπου να ξεχωρίζει είναι ΦΥΣΗ. Τίποτα μεμπτό δεν θα είχε αν ο άνθρωπος γνώριζε μια μικρή λεπτομέρεια: Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑ που ο ΚΑΘΕΝΑΣ μας για τον εαυτό του νιώθει, έγκειται στην αδιανόητη αυτή δουλειά που ήρθε για να φέρει εις πέρας. «Το να φέρεις τ’ αποτελέσματά σου ζώντας, σε δύσκολη εποχή, χωρίς καν να ξέρεις ποια είναι αυτά, είναι μια αδιανόητη δουλειά».

Δεν αφορά σε σπουδαιότητα του να σου στήσουν αγάλματα, να πάρει το όνομά σου μια πλατεία, να γραφτούν βιβλία με σένα μέσα, να μείνεις αθάνατος (να σε μνημονεύουν εσαεί).

Αν δεις την κανονική σου σπουδαιότητα θα σου αρκεί.

Πώς ο φόβος μεταλλάσσει την πραγματικότητα

2025-01-19T17:36:00.000+02:00

Ο λόγος που προκαλούσα να συλληφθώ ήταν για να βρεθώ σε δικαστήριο και να απαιτήσω να εκδικαστούν και οι δικές μου υποθέσεις. Ο λόγος που δεν κατέστη εφικτό, όσο κι αν το προσπάθησα, είναι γιατί δεν έχουν νόμο να τους δικαιώσει.

Υπήρχαν άνθρωποι που όταν μιλούσαμε έβγαζαν την μπαταρία από το κινητό τους, την ώρα που εγώ αναρτούσα ανοιχτά ότι θα πάω στην βουλή, θα πάω στο σπίτι του παπούλια, θα πάω στην Ακαδημία. Ποια η μεταξύ μας διαφορά; Αυτός που φοβόταν δεν είχε ποτέ κάνει αυτό που ήθελε πράξη.

Έχω προσαχθεί άπειρες φορές, καμία δεν έγινε σύλληψη (κι είχαν όλους τους νόμους για να πατήσουν). Τα κοινοποιούσα εκ των υστέρων για να δουν κι άλλοι τι ακριβώς συμβαίνει όταν διεκδικείς. Σε κανέναν ποτέ δεν μπόρεσα να μεταφέρω αυτό που βλέπουν τα μάτια μου.

Όταν με κάλεσαν πρώτη φορά για ανάκριση όλοι μου έλεγαν μην πας μόνη σου θα σε φάνε. Πήγα μία, πήγα δύο, την πέμπτη φορά που με κάλεσαν είπα στην ανακρίτρια πες μου τι πρέπει να κάνω για να προχωρήσει η καταγγελία μου, να τα σπάσω όλα εδώ μέσα, να σου ρίξω μπουνιά; τι να κάνω για να επιληφθεί η δικαιοσύνη; Την έκτη φορά δεν πήγα, τους είπα να μου κάνουν μήνυση για απείθεια.

Για ποιον λόγο δεν μπορεί καν να μιλήσει, ακόμη μέχρι σήμερα, ο ένας, και ο άλλος τα χειρότερα να διατρανώσει, είναι ίδιος με τον προηγούμενο. Ποιος από τους δύο έχει δίκιο μένει να απαντηθεί. Ποιος από τους δύο βλέπει την πραγματικότητα;

(Τι θα πάθει ο άνθρωπος όταν αντιληφθεί ότι ο μόνος λόγος που ακόμη στέκουν είναι το ότι βιώνει ο ίδιος μία άλλη, μη ρεαλιστική, πραγματικότητα; )

Κείμενο προς απόδειξη των ισχυρισμών:

https://justiceforgreece.wordpress.com/2013/04/09/%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%BC%CE%AC%CF%87%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B5%CE%AF/?fbclid=IwY2xjawH5-VtleHRuA2FlbQIxMAABHW1d529y_l2hEquYUSJr-mG-xt9G56Vw-3NiNVhXZXHVXtXftRS81YcDyQ_aem_BnVK_T_2Vesg6PJ7ahaABw

Υ.Γ. Με το που ξύπνησα βλέπω ότι ο πρώτος που διάβασε το κείμενο, κι έβαλε καρδούλα!!! είναι ο γιος μου!!!!

Ο μόνος ανυπαίτιος που την πλήρωσε, σε όλη μου τη ζωή.

Όταν άρχισα τον αγώνα ήταν 10 χρονων. Του είπα γιε μου εγώ τη ζωή μου την έζησα, είμαι πλήρης, θα πολεμήσω για να ζήσεις εσύ ελεύθερος.

Τα βαρυγδουπα μου τα έλεγα σε ένα δεκάχρονο παιδί, που από τη μεριά του πίστευε, κάθε φορά που έφευγα από το σπίτι, ότι πάω να σκοτωθώ.

Από τη στιγμή που εκείνος, σήμερα, στα 27 του, και μετά από όσα με μένα πέρασε, θεωρεί τα όσα έκανα καλώς καμωμένα, σημαίνει (και με τη βούλα) ότι είναι η μόνη αλήθεια, το μόνο σωστό, για τον άνθρωπο να κάνει.

Διότι ένα μόνο είναι το κριτήριο για να μην καταντησουν πτυσσόμενες οι ιδεες: Αν παραμένουν αλήθεια, σωστό, δίκαιο, όταν καθόλου δεν σε συμφέρει.

(Πολλοί σκέφτονται την οικογένεια τους και δεν αντιδρούν -το δικό μου το παιδί είχε μόνον εμένα. Κατά πόσο η απραξία του γονέα είναι για το καλό του παιδιού τελικά; )

Διπλωματία VS Πόλεμος

2024-11-22T12:01:00.011+02:00

Είναι άλλο το "χρησιμοποιώ τη διπλωματία ως μέσο ειρηνικής επίλυσης ζητημάτων" κι άλλο το "υποτάσσομαι γιατί είμαι κότα τριλειρη".

Το βασικό μου μέλημα με τη μετοίκηση στην Ερεικούσσα ήταν να βγει πρόγραμμα με το οποίο θα επιδοτείται η μετοίκηση στις ακριτικές περιοχές (οι οποίες οριοθετούν τα σύνορα της χώρας -κυριως τα θαλάσσια που τίθενται μόνιμα σε αμφισβήτηση).

Ο λόγος που δεν υλοποιούν ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι γιατί όταν το επιχείρησαν... οι τουρκοι απάντησαν με τα Ίμια (από τότε τούς έμεινε η ουρά στα σκέλια).

Κι όσον αφορά στο επιχείρημα «σε όποιον δεν αρέσει η "διπλωματική" οδός να στείλει το παιδί του να πολεμήσει», αφορά σε επιχείρημα δουλοπρεπων, ασκεφτων, απαιδευτων, ανόητων, αλογων υπάρξεων.

Ποιος θα αφήσει την τουρκια να κερδίσει έναν τέτοιον πόλεμο; θα αφήσει η ευρώπη, οι ηπα, η ρωσια, η κινα; Θα αφήσουν την τουρκια να καρπωθεί και να ελέγχει κατ αποκλειστικότητα το στατηγικοτερο κομμάτι της Μεσογείου;

Υ.Γ. Δεν θα σπεύσουν για βοήθεια, θα απαντήσουν στην τουρκια διοτι δεν τους συμφέρει να αποκτήσει ο δικτάτορας το γεωστρατηγικό πλεονέκτημα.

Υ.Γ.2 Συμφέρει όλους να ανήκει στην Ελλάδα, όπου η εξουσία της ελέγχεται και (όλες*) οι κυβερνήσεις υπακούν δουλοπρεπως κάθε έξωθεν εντολή.

*το "όλες οι κυβερνήσεις" δεν αφορά μόνον όσες έχουν ήδη δοκιμαστεί αλλά ΚΑΙ όσες ποτέ δεν κυβέρνησαν (βλ. ΚΚΕ), αλλά ΚΑΙ όλες τις εν δυνάμει (στα σπάργανα). Στο υπάρχον σύστημα όποιος κι αν λάβει την εξουσία το ίδιο "καταστατικό" τυφλοσουρτέ θ' ακολουθήσει. Πρώτα θ' αλλάξει το καταστατικό και μετά όποιος πάρει την εξουσία θα κυβερνά σωστά. Πώς θ' αλλάξει τώρα θα μου πεις.. Ανάγκα και οι θεοί πείθονται!!! 😊

(Θα αλλάξει εξ ανάγκης.

Θα τους αναγκάσει η ανυπαρξία λόγου υπάρξεως.)

Πρόβλημα με το νερό

2024-08-04T09:56:00.004+03:00

Για τα προβλήματα που οι κυβερνώντες δημιουργούν και μετακυλούν την ευθύνη αλλά και το τίμημα (το μάρμαρο) στους πολίτες, η μόνη διαμαρτυρία που ακούω είναι το "..και δεν μιλάει κανείς".

Όταν σθεναρά αγωνιζόμουν περνούσα πολύ ωραία -ήταν η πιο εύκολη περίοδος της ζωής μου. Έπαιρνα την αξία μου, δεν είχα ενοχές αφού έκανα το χρέος μου, είχα απτό τον λόγο ύπαρξής μου, εύκολα διάβαινα τον δρόμο μου. Κι ενώ περνούσα ζάχαρη μεταπήδησα στη ψυχοδιατριβή -το ακριβώς αντίθετο του εύκολου. Κι από τα "μίλα" και τα "αγωνίσου" πήγα στο "φτιάξε τον εαυτό σου".

Τι κερδίζεις αν κάνεις την ανυπέρβλητη αυτή δουλειά (με τον εαυτό): Δεν κολλάς στο δίλημμα "θες να σε σκοτώσω με όπλο ή με μαχαίρι". Μπορείς να διακρίνεις και τη λύση να μην σε σκοτώσει.

Πρακτικό, ρεαλιστικό, γειωμένο παράδειγμα: Πρόβλημα με το νερό.

Στην Κινέτα υπάρχουν 2-3 πάροχοι υφάλμυρου (δεν πίνεται), ακριβού νερού. Έχουν γίνει διαγωνισμοί επί διαγωνισμών για να έρθει η ΕΥΔΑΠ, αγώνες επί αγώνων των κατοίκων, πολλά χρόνια, με κανένα αποτέλεσμα. Διότι δεν συμφέρει τους νυν προμηθευτές που βγάζουν τόσα χρόνια, τόσα χρήματα.

Η λύση είναι να διαμαρτυρηθείς; Ο λόγος που δεν νικούν οι κάτοικοι είναι γιατί είναι λίγοι αυτοί που αγωνίζονται; (Σκέψου για λίγο τα συμφέροντα, τα πολλά χρήματα, την εξουσία, τα μέσα που διαθέτουν, καθώς και την λαμογιά σε συνδυασμό με τη γραφειοκρατία, πόσα χρόνια μπορούν να τρενάρουν την υπόθεση; )

Η λύση είναι.. να μαζεύεις το βρόχινο. (Στην οικονομική επιστήμη το στοπ στην ασυδοσία το δίνει ο ανταγωνισμός, η μειωμένη ζήτηση...) Όσο τους έχεις ανάγκη τόσο θα παίζουν ταμπούρο στην καμπούρα σου. (Ισχύει για κάθε περίπτωση.)

Και.. για να το συνδέσω με το προηγούμενο: Για να δεις τη λύση, αλλά και για να σου είναι απλή στην εφαρμογή της, για να μην ψάχνεις δικαιολογίες να μην την εφαρμόσεις, για να μην αισθάνεσαι ανήμπορος μπρος στα θεριά, για να είναι στο δικό σου χέρι η ζωή σου, πρέπει να μην έχεις κουμπιά να σου πατούν. (Η δουλειά με τον εαυτό εξαφανίζει τα κουμπιά.)

Βία

2024-04-05T18:18:00.001+03:00

Βρήκα ένα κόλπο φοβερό, το οποίο θέλω να μοιραστώ, με αποτελέσματα σίγουρα, μόνιμα και ανεξάρτητα από συνθήκες, τα οποία είναι:

Δεν σηκώνεις βάρος από το φταίξιμο άλλου, μένει ολόκληρο σ’ αυτόν που την άδικη πράξη κάνει. Δεν μπορεί τίποτα να σε βάλλει, έχεις καθαρό οπτικό, δεν νιώθεις αδικημένος, δεν νιώθεις ένας απέναντι όλων. Αποκτάς τον έλεγχο της ζωής σου, όλη σου τη δυναμική, ισορροπία και ψυχική ηρεμία.

Το κόλπο είναι: όταν θυμώσεις στείλε ευλογία! Θα πάψει να φαίνεται αστείο μετά την απόδειξη (θα χρησιμοποιήσω τον -γνωστό σε όλους- αντίποδα).

Όταν κάποιος σε αδικεί κι εσύ θυμώσεις σαν αποτέλεσμα φέρει… το συναίσθημα που σου προκλήθηκε. Μ’ αυτό μένεις, εσύ το κουβαλάς κι όχι ο κακοπράττον. Αυτός που την κακή πράξη έκανε δεν παθαίνει τίποτα. Τουναντίον όσο εσύ στεναχωριέσαι ή/και αντιδράς, τόσο εκείνος νιώθει ότι είχε δίκιο για ό,τι σου έκανε. (Πατάει στην αντίδρασή σου για να δικαιωθεί, είτε κλαις και παρακαλάς, είτε ωρύεσαι και βαράς). Όταν νιώθεις αδικημένος οι σκέψεις δεν σ’ αφήνουν να ησυχάσεις και νιώθεις αδύναμος. Η αντίδραση η δική σου δεν είναι του ελέγχου σου, κι όσο ανεξέλεγκτα αντιδράς τόσο χάνεις το δίκιο σου, τόσο απαλλάσσεται ο φταίχτης.

Σε κάθε δίπολο ό,τι ισχύει για τη μία πλευρά το ακριβώς αντίθετο ισχύει για την άλλη (η απόδειξη του ισχυρισμού), θα προσθέσω μόνο μερικά βοηθητικά.

Δεν στέλνεις ευλογία σ’ αυτόν που σε αδικεί, αλλά γενικά, στο σύμπαν, στην ανθρωπότητα, στον πλανήτη, στα ζώα, στα φυτά (δική σου επιλογή). Υποχρεωτικά πρέπει να είναι αληθινό αυτό που αισθάνεσαι, τόσο αληθινό όσο είναι ο θυμός σου -γι’ αυτό πιάνει. Όταν κάποιος σε ευεργετεί στέλνεις ευλογία στον ίδιο. Όταν γίνεσαι δίαυλος μιας (όποιας) ενέργειας, η ενέργεια γεμίζει πρώτα εσένα και μετά διοχετεύεται. Αφού την διοχετεύσεις η ενέργεια που σε διαπέρασε δεν εξαφανίζεται. (Αβάλβιδο το σώμα, αφού γεμίσει δεν αδειάζει.)

Υ.Γ. Στο συγκεκριμένο παίζει ρόλο η ηλικία, δεν αφορά νεαρά άτομα, όχι γιατί όσο γερνάς γίνεσαι σοφός (δείξε μου έναν) αλλά γιατί μέχρι μία ηλικία είναι υποχρεωτικό να άγεσαι/φέρεσαι, για να μπορέσεις να φέρεις τα αποτελέσματά σου, που όλοι χωρίς να θέλουμε τα φέρνουμε.

-------------------------------------------------------------------------------

Η γυναικοκτονία είναι αποτέλεσμα χρόνων, δεν αφορά σε παρόρμηση μιας -κακιάς- στιγμής. (Δεν έφαγε ξύλο στο πρώτο ραντεβού και είπε "να, αυτή τη σχέση ονειρευόμουν όλη μου τη ζωή", αφορά σε εξέλιξη.)

Πώς εξελίσσεται το φαινόμενο, αρχίζοντας από την πρώτη φορά που δέχεται κακοποίηση.

Καλείται η πάσχουσα να βρει λύση σ’ ένα πρόβλημα που ένας άλλος δημιουργεί. Τα βάζει με τον εαυτό της για την λανθασμένη αντίδραση ή την μη αντίδρασή της. Φταίει για ό,τι δεν είδε/κατάλαβε γι’ αυτόν, φταίει επειδή δεν προνόησε για να μην της συμβεί. Δεν μπορεί να ζητήσει βοήθεια γιατί θα της πουν «ας μην τον επέλεγες» ή «δεν μπορεί, κάτι του έκανες».

Κι όσο εκείνη παιδεύεται με αυτά κουβαλώντας όλο τον πόνο, την στεναχώρια, την απογοήτευση, τις ενοχές (ένα αδιανόητο βάρος για μια πράξη που δεν έκανε), ο υπεύθυνος της πράξης είναι άνετος! (Γιατί να μην είναι; αφού κουβαλά για χάρη του όλα όσα εκείνος θα έπρεπε να κουβαλά.)

Με όλα αυτά δε, που συμβαίνουν μέσα της και δεν μπορεί να διαχειριστεί (φυσικά δεν μπορεί, αφού δεν είναι δικά της) η στάση της είναι τέτοια που δικαιώνεται στα μάτια του ο φταίχτης. Κι όσο εκείνη μένει (στήλη άλατος) μέχρι να τα διαχειριστεί, τόσο τις τρώει, κι η παράσταση κλείνει με.. γυναικοκτονία.

Η λύση για την επιδημία δεν είναι να παρέχουμε στις κακοποιημένες γυναίκες άσυλο, ούτε φυσικά να περιμένουμε την κοινωνία να μάθει να ρίχνει το φταίξιμο στον φταίχτη, οι γυναίκες θα πάψουν να είναι θύματα, επειδή θα πάψουν να σηκώνουν το βάρος του φταίχτη.

Υ.Γ. Υπάρχει άκρατος εγωισμός πίσω από την θεϊκή κατά τ’ άλλα σκέψη με την ευλογία. Να μην καταδεχτείς να πάθεις εσύ το παραμικρό για μια πράξη που ένας άλλος κάνει. (Αφιερωμένο με όλη μου την αγάπη στην κόρη μου που μου το δίδαξε.)

---------------------------------------------------------------------

Εκτός από άκρατο εγωισμό, η σκέψη για την ευλογία κρύβει και υπέρμετρη πονηριά. Εξετάζοντας τον φταίχτη:

Τι ωθεί ένα παιδί να κάνει μπούλινγκ; Τον βιαστή να βιάσει; Τον άντρα να σκοτώσει;

Η ανάγκη για εξίσωση.

Ό,τι νιώθει θέλει να το νιώσει κάποιος άλλος, πιστεύοντας ότι έτσι θα φύγει το συναίσθημα από μέσα του. Ακριβώς όμως όπως με τα ναρκωτικά, το «κόλπο» προσφέρει πρόσκαιρη ανακούφιση, η οποία γρήγορα ξεθυμαίνει και έχει την ανάγκη να επαναληφθεί. Κάθε επόμενη φορά έχει μικρότερη διάρκεια η ανακούφιση και κάθε επόμενη φορά χρειάζεται μια πιο ισχυρή δόση.

Αυτό που θέλει να νιώσει ο άλλος είναι πόνος, φόβος, ενοχές, εξευτελισμό, ότι δεν μπορεί να ξεφύγει, να νιώσει μικρός, ένα τίποτα, ότι τον εξουσιάζει, να παρακαλάει για λύτρωση.

Ό,τι στον άλλο προκαλεί τον ανακουφίζει, κράτα το αυτό. Το σημαντικό όμως είναι ότι τα συγκεκριμένα αισθήματα που προσπαθεί να σου προκαλέσει τα νιώθει ο ίδιος.

Τι θα συμβεί αν δεν πετύχει; (Τυχαία επιλέγει, αν δεν του κάτσει σωστό θύμα δεν παθαίνει τίποτα, ψάχνει απλά το επόμενο.)

Όταν ήμουν 20 σταμάτησε ένα αμάξι μπροστά μου σε κεντρικό δρόμο κι ο οδηγός άρχισε να χαϊδεύεται. Ένιωσα τ' αναμενόμενα για ελάχιστα δευτερόλεπτα κι όταν συνήλθα πήγα κοντά, έσκυψα στο παράθυρο και του είπα «τουλάχιστον ας τον είχες μεγάλο». Τι νομίζεις ότι συνέβη;

Αν δεν πετύχει το σωστό θύμα.. απλά θα φύγει. (Δεν σώνεις κανέναν επόμενο, ο καθένας σώζεται μόνος του. Δυνατούς ανθρώπους θέλει η βία για να εξαλειφθεί.)

Το σώμα ό,τι και να πάθει θεραπεύεται, πληγή δεν αφήνει καθαυτό κανένα συμβάν, πληγή αφήνει ό,τι συμβαίνει μέσα μας.

(Αν κάποιος προσπαθήσει να σε βιάσει και μείνεις ήρεμη, σαν να μην σου καίγεται καρφί, θα χάσει τη στύση του.)

Η πονηριά πίσω από τη σκέψη: Αν δεν βρει να εξισώσει θα μείνει μέσα του ό,τι νιώθει. Υπάρχει μεγαλύτερη τιμωρία από το να ζεις με ό,τι μέσα σου κουβαλάς;

----------------------------------------------------------------------

Υπάρχει λόγος που συνέδεσα μια θεϊκή λέξη όπως είναι η ευλογία, με τις τρισκατάρατες, τον εγωισμό και την πονηριά.

Ο λόγος είναι ότι έχουν χάσει κάθε νόημα.

Λες καλό έναν άνθρωπο ο οποίος λέει "ναι" σε όλα.

Καμία καλή έννοια δεν μπορεί να έχει έλλειμμα (στο θετικό δεν εκλείπει κάτι). Ο καλός που αναγνωρίζεται ως τέτοιος έχει έλλειψη: προσωπικότητας, κρίσης, επιλογής, ευθύνης, δικαίου.

Αντίστοιχα, τίποτα καλό δεν μπορεί να έχει η ευλογία αν έχει να κάνει με συμφέρον, ή όταν υποβόσκει η ανάγκη, ή όταν σε ωθεί το βίωμα (άγεσαι/φέρεσαι από τα πάθη και τις επιθυμίες σου, τι εκλείπει; Η προσωπικότητα, η κρίση, η επιλογή, η ευθύνη, η δικαιοσύνη).

Από την άλλη ο εγωισμός, το να φροντίσεις εσύ να μην πάθεις το παραμικρό από κακή πράξη άλλου είναι θεάρεστο! Και φαίνεται στο αποτέλεσμα, της υγείας, της δύναμης, της ισορροπίας. (Τι ΔΕΝ εκλείπει; Η προσωπικότητα, η κρίση, η επιλογή, η ευθύνη, η δικαιοσύνη.)

Και η πονηριά; Μένουμε με ό,τι εμείς παθαίνουμε, ασχολούμαστε μόνο με αυτό και αφήνουμε ελεύθερο τον άλλο. Αν σταθείς μόνο σε αυτόν, αυτόν ενδελεχώς να εξετάσεις και δεις τον σκοπό πίσω από την πράξη του, κι αν αντιληφθείς ότι ο σκοπός του είναι κακός (δεν προσφέρει ούτε καν τον ίδιο), αν δεν επιτρέψεις να τον πετύχει, τότε τι ΔΕΝ εκλείπει; Η προσωπικότητα, η κρίση, η επιλογή, η ευθύνη, η δικαιοσύνη.

Υ.Γ. Μέσα στον απόλυτο χαμό του "όλοι καλοί είμαστε" και του "κανείς δεν φταίει" τσέκαρε καθετί βάσει τα: προσωπικότητα, κρίση, επιλογή, ευθύνη, δικαιοσύνη. Άριστα κριτήρια διαχωρισμού του θετικού από το μιαρό.

Πώς λύνεται ο γόρδιος δεσμός

2023-12-08T10:45:00.006+02:00

Τη στιγμή που αντιλήφθηκα ότι η επίδραση που δέχτηκα ως παιδί με όρισε σαν άνθρωπο (τον χαρακτήρα και τη δράση μου), αποφάσισα να απαλλαχτώ από δαύτην (για να δω τον κανονικό μου εαυτό).

Φυσικά δεν αλλάζει η επίδραση (έχει λόγο ύπαρξης) αυτό που αλλάζει (πρέπει να αλλάξει) είναι να μην είναι η επίδραση τ αφεντικό.

Για να συμβεί αρκεί να γνωρίζεις όλο της το φάσμα (πώς προέκυψε καθετί που είσαι). Σ αυτή τη μόνη περίπτωση δεν μπορεί να κάνει κουμάντο.

-----------------------------------------------------------------

Πήγα ν αλλάξω λάστιχο και το παλικαράκι που με εξυπηρέτησε έκανε περισσότερα απ' όσα ήταν υποχρεωμένος, φεύγοντας του είπα να είσαι πάντα έτσι άξιος κι ας μην αξιολογείται από τους άλλους, τιμάς τον εαυτό σου με αυτόν τον τρόπο.

Θα το χρησιμοποιήσω για να πω για ποιον λόγο, ενώ είναι αληθές και σωστό αυτό που του είπα, επί του πρακτέου δεν έχει εφαρμογή και στέκει ως βαρύγδουπη μεγαλοστομία.

Όταν η -οποία- δράση είναι αποτέλεσμα της επίδρασης και κάνει κουμάντο (δεν μπορεί ο άνθρωπος να δράσει διαφορετικά) σε καμία περίπτωση δεν θα έχει σωστό αντίκτυπο, ούτε στον ίδιο που τη δράση κάνει ούτε και στους αποδέκτες αυτής.

Για έναν σπουδαίο λόγο συμβαίνει: για να δεις την επίδραση.

------------------------------------------------------------------

Είναι ένα νεαρό παιδί στη γειτονιά που με ελεημονεί επειδή είμαι ανύπαντρη μητέρα 😊.

Διστακτικά μια μέρα με ρώτησε αν μπορεί να φέρει ένα δωράκι για τη μικρή κι έκτοτε, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, περνάει και μας δίνει το κατιτίς του. (Για εμάς φυσικά πάντα καλοδεχούμενα τα καλούδια!)

Του αρέσει να βοηθάει ανθρώπους σε δυσμενή κατάσταση, ανοιχτά, εξ αρχής, μου είπε.

Θα σου κάνω έκπληξη και δεν θα αναφερθώ στην επίδραση που ορίζει τη δράση του. Τον χρησιμοποιώ για να αναδείξω ένα άλλο γλυκουλι ζήτημα.

Παρότι αν με δει κάποιος δεν θα σκεφτεί με τίποτα ότι είμαι άνθρωπος σε δυσμένεια, το συγκεκριμένο παιδί έβγαλε το συμπέρασμα από τις προσλαμβάνουσές του. Στο μυαλό του μια ανύπαντρη μητέρα είναι κρίμα, ο άντρας -σε κάθε περίπτωση- αρνήθηκε να την νυμφευθεί, είναι και λίγο ντροπιαστικό το ότι έμεινε έγκυος εκτός γάμου, είναι σίγουρος ότι και η κοινωνία την κρίνει, άρα μιλάμε σίγουρα για γυναίκα που ανήκει στην ομάδα ατόμων "ενός κατώτερου θεού". (Αν κοιτάξουμε ποιους βοηθάμε θα βρούμε την άποψή μας για τον εαυτό μας.)

Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν τσέκαρε στιγμή εμένα, να δει αν ταιριάζω με την εικόνα που έχει στο μυαλό του για τις ανύπαντρες μητέρες. Και.. έφτασα στο ζητούμενο: Η άποψη που έχουν οι άλλοι για σένα είναι δικό τους πρόβλημα (κυριολεκτικά και μη).

------------------------------------------------------------------

Η επίδραση που δέχτηκε ο άνθρωπος που ελεημονεί είναι ίδια με του φιλοτομαριστή (ίδια επίδραση αντίθετη έκφραση), πάσχουν κι οι δυο από έλλειψη αξίας εαυτού.

Κι ενώ δεν είναι καθόλου εμφανές ( ε; ) ότι και ο συντρέχτης είναι εγωιστής (που ο εγωισμός είναι ξεκάθαρη μειονεξία) είναι τόσο εγωιστής -ακριβώς- όσο και ο παρτάκιας.

Και αποδεικνύεται περίτρανα από το προηγούμενο παράδειγμα, μιας και 1. Καθόλου δεν τον ενδιαφέρει/δεν ασχολείται με τον άνθρωπο που βοηθά και 2. Προσφέρει για να εξισώσει -φέρνει ένα συν στο μείον για να έρθει στα ίσα.

Καθόλου εμφανώς, όμως απόλυτα και μόνο τον εαυτό του κι αυτός σκέφτεται, και από την ίδια με του φιλοτομαριστή ωφελιμιστική πλευρά.

Άρα (άλλη μια πολύ λογική εξήγηση): Αν ο λόγος που κάνει κάποιος το καλό είναι κακός, το αποτέλεσμα που θα φέρει δεν μπορεί να είναι καλό, ούτε για τον ίδιο που τη δράση κάνει ούτε και για τον αποδέκτη της.

------------------------------------------------------------------

Όλα τα πορίσματα στην καμπούρα μου τα έβγαλα. Θα μπορούσα φυσικά να τα εξάγω κοιτώντας/ασχολούμενη αποκλειστικά και μόνο με τους άλλους. (Ακριβώς τα ίδια θα έβρισκα, ότι πρόκειται για μειονεξία, που οδηγεί σε εγωισμό, τις αντίθετες εκφράσεις, την ανάγκη για εξίσωση, το καθρέφτισμα -αν δεις ποιους βοηθάς θα βρεις την άποψή σου για τον εαυτό σου.)

Έχει ένα επιπλέον πλεονέκτημα το να χρησιμοποιήσεις τον εαυτό σου ως πειραματόζωο, για το οποίο έφτιαξα τον τίτλο 😄

Πώς λύνεται ο γόρδιος δεσμός

Αν χρησιμοποιήσεις τους άλλους ΔΕΝ θα δεις τη δική ΣΟΥ επίδραση, η οποία ορίζει τον χαρακτήρα και τη δράση σου, και άρα δεν θα καταφέρεις να την πετάξεις από το βάθρο.

Έναν πύρο χρειάστηκε να βγάλει για να λυθεί ο τόσο περίπλοκος, χωρίς αρχή και τέλος, δεσμός. Ο πύρος στην περίπτωση του ανθρώπινου κουβαριού είναι η γνώση. Αν γνωρίσεις για ό,τι είσαι τι ευθύνεται, τι το προκαλεί, αυτομάτως γίνεται του χεριού σου. Αν γίνει του χεριού σου καμία υπεροχή, καμία δύναμη, καμία ισχύ δεν θα έχει. (Ακριβώς -και μόνο- επειδή η επίδραση δρα ανεξέλεγκτα, κάτω από τη μύτη σου και χωρίς την έγκρισή σου, στήνεται, από σένα τον ίδιο, το βάθρο.) Αν μόνο βγάλεις τον πύρο δεν θα χρειαστεί να λύσεις το τόσο περίπλοκο, χωρίς αρχή και τέλος, προσωπικό σου κουβάρι.

Τα μόνα δεσμά που υπάρχουν είναι αυτά που βάζει ο ίδιος ο άνθρωπος στον εαυτό του. Και ο κατασκευαστής τους (δεν είναι ο Ήφαιστος) είναι η επίδραση που δέχτηκε ως παιδί.

μπορεί και να ξημερώσει

2023-09-12T01:43:00.004+03:00

Άνοιξε το παράθυρο αγάπη μου, άνοιξέ το, πνίγομαι, πνίγομαι σε ένα δάκρυ μέσα, πνίγομαι μέσα στα λόγια του αέρα. ακούω τη θάλασσα, μπορεί να θέλει να με σώσει, να με τραβήξει από την άβυσσο των δακρύων, κάτι θέλει να μου πει.
Μπορεί και να ‘ναι θυμωμένη, τόσος καιρός χαμένος, τόσος καιρός ανυπομονησίας ίσως να θέλει να με μαλώσει που έκλεισα το παράθυρο και χάθηκα στα τάματα του πολιτισμού.

Την πεθύμησα, με πεθύμησε, δεν ξέρω, μα κάτι θέλει να μου πει, τα 'χω χάσει μπροστά στην απέραντη ομορφιά της, της δίνω το χέρι για να με σώσει απ΄ το πνιγμό, μα την ακούω που αγριεύει, με μαλώνει στοργικά, μ΄ αφήνει μέσα στο δάκρυ μου να παλέψω λίγο ακόμα μέχρι να αφήσω και την τελευταία ανάσα του πολιτισμού μου μέσα στο κελί.
Κάτι με μπερδεύει, κάτι με τραβάει προς τα πίσω, θέλω να φτάσω στο παραθύρι να δραπετεύσω από όλο το πλούτο του κελιού μου, θέλω να σ΄ αγγίξω, να πέσω μεσ΄ στα νερά σου να σωθώ, να περπατήσω στις πιο ψηλές κορφές του βυθού σου μέχρι να γίνουμε ένα.
Ναι είμαι τόσο κοντά, ένα μέτρο ανάστημα ακόμη, δεν θα τα καταφέρω, θα μείνω μέσα στα παλάτια για άλλη μια φορά, ίσως λέω, ίσως την επόμενη φορά θα μπορέσω να σ΄ αγγίξω, μα ο χρόνος τρέχει σαν παιδί, τρέχει και γελά με όλα μου τα καμώματα, τρέχει και χάνεται σαν μια στάλα στον ωκεανό θυμίζοντάς μου πόσο μάταιο είναι να περιμένω την επόμενη στιγμή.
Μα μπορεί να μην υπάρξει επόμενη, λίγο θάρρος ακόμη, μια απόφαση, ένα μέτρο ανάστημα είναι.
Πέφτω στα γόνατα, κουράστηκα να κρύβομαι μεσ΄ τα παλάτια, βαρέθηκα να ξεπουλώ τις στιγμές μου για να προστατεύω ένα κορμί που γερνά, σε ικετεύω, συχώραμε για άλλη μια φορά, ξέρω, ναι πολέμησα τα βουνά και πλήγωσα ποτάμια, έγινα θεός στου μυαλού μου τα συντρίμμια, ξέρω πως πάντα μου μιλούσες και ας έκανα το κουφό, κάπου βαθιά μέσα μου είχα κρύψει την λευτεριά, την σκέπασα με βράχους έτσι που να μην φαίνεται στα όνειρά μου.
Συχώραμε και ας μην τα καταφέρω ποτέ να σ΄ αγγίξω, μίλα μου και ας μη μπορέσω ποτέ να σ΄ ακούσω, μονάχα τούτο άφησέ με να κάμνω, άφησέ με να γράψω πάνω στο κύμα σου την πιο θλιβερή ιστορία ενός θεού που έγινε αρρώστια πάνω στο κορμί σου. Μονάχα αυτό και κράτησέ το για τον επόμενο θεό που θα διαλέξεις να του χαρίσεις τον παράδεισο, ναι ίσως ο επόμενος να μπορέσει να γευτεί όλα όσα μου χάρισες.
Συχώραμε για τελευταία φορά, για τελευταία φορά…………………

Αγάπη μου άφησε ανοιχτό το παραθύρι, άφησέ το μπορεί και να ξημερώσει θαύμα!!!!!!

άκης κουστουλίδης

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

2023-09-10T11:34:00.005+03:00

Όσες μέρες παρακολουθούσα την καταστροφή σκεφτόμουν με ποιον τρόπο θα μπορούσα να συνδράμω. Είδα σ' ένα βίντεο μια κοπέλα που έψαχνε έναν δικό της άνθρωπο, είπε ότι η ομάδα (σπηλαιολογική) Χείρων ήρθαν για βοήθεια, έψαχναν μέσα στα φρεάτια τη σωρό. "Να τους βρούμε τουλάχιστον, να τους πλύνουμε", είπε. Συγκλονιστικό.

Την επομένη ακριβώς βγαίνει μια αποστολή για Θεσσαλία, σπηλαιοδιάσωσης, αιτήθηκα το ίδιο λεπτό. Πήγαμε Καρδίτσα και μας έδιωξαν, ως αχρείαστους!!

Από τη μία δεν μπορείς να πληρώνεις προσωπικό για τέτοια έκταση καταστροφής κι από την άλλη τους εθελοντές τους στέλνεις σπίτι.

Ο λόγος που μας έδιωξαν; Δεν ασχολούνται τώρα με τις σωρούς, μόνο με απεγκλωβισμούς!!

Όλα σε λάθος ώρα τα κάνουν, όταν ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου οι απεγκλωβισμοί δεν έβγαζαν τα ελικόπτερα, και τώρα που είναι ζήτημα ζωής και θανάτου να βγουν οι σωροί έχεις όλο τον κρατικό μηχανισμό να ασχολείται με όσους δεν κινδυνεύουν και δεν φεύγουν από τα σπίτια τους, να πάνε και να ρχονται άπραγοι.

Λιμνάζοντα ύδατα, κουνούπια, υπόνομοι ξεχειλισμένοι, πετρέλαια χυμένα, όλων των ειδών τα απορρίμματα, ΖΕΣΤΗ, κι αφήνεις μέσα σωρούς ζώων και ανθρώπων, ΕΠΕΙΔΗ (η καραμέλα σου) ΠΡΟΕΧΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ!

Όλα στην λάθος ώρα! Κυνηγάνε από ΠΙΣΩ τα δρώμενα, κι αφού σαρώσουν τότε σπεύδουν. (Γι' αυτήν την δουλειά εμείς τους πληρώνουμε.)

Ένα το σημαντικό, κι ας έφυγα άπραγη. Όταν δρας έχεις το πάνω χέρι. Έχεις δικαίωμα -όλα τα δικαιώματα. (Τα δικά μου τα χρησιμοποιώ.)

Κι αν ψάχνεις τρόπο δράσης. Στα τελευταία διόδια υπήρχε υπάλληλος, μας είπε ΔΕΝ ΠΛΗΡΏΝΕΤΕ 😲 και θυμήθηκα μια κάτοικο που τους είχε ρομπιάσει, έλεγε "βοήθεια δεν ξέρετε να στείλετε τα διόδια όμως ξέρετε να τα εισπράττετε".

Αντίσταση δεν μπορείς να κάνεις, βοήθεια δεν μπορείς να προσφέρεις, ΑΠΑΙΤΗΣΕ.

Πώς χρησιμοποιώ τα δικαιώματά μου:

έστειλα στους:

periferiarxis@thessaly.gov.gr,

protokolo@larissa.gov.gr,

e.naoum@volos-city.gr,

protocol@trikalacity.gr,

municipality@dimoskarditsas.gov.gr,

m.mpagou@dimoskarditsas.gov.gr,

secretary2@trikalacity.gr,

mayor@volos-city.gr,

yme@yme.gov.gr,

kyriakos@parliament.gr,

ethelontismos@civilprotection.gr

επικυρωμένη την ακόλουθη αίτηση-απαίτηση μου:

ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ

ΠΕΙΡΑΙΑΣ 10/09/2023

Το πρόβλημα δεν είναι ότι είστε άχρηστοι ΑΛΛΑ ΟΤΙ ΠΛΗΡΩΝΕΣΤΕ!!!!!!!

ΟΥΡΑΓΟΙ, κυνηγάτε από ΠΙΣΩ τα φαινόμενα, κι ΑΦΟΥ σαρώσουν σπεύδετε, και για την ΑΧΡΕΙΑΣΤΗ αυτή δουλειά ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ χιλιάδες ΑΕΡΓΟΥΣ!!!!!!!

Όταν ΕΠΡΕΠΕ να γίνουν αντιπλημμυρικά δεν τα κάνατε, όταν έπρεπε οι δήμοι να σώσουν τον κόσμο τον άφησαν στο έλεος, όταν έπρεπε να ασχοληθείτε με τους απεγκλωβισμούς δεν βγάλατε τα ελικόπτερα, ΧΘΕΣ που έπρεπε να βγάλετε τις σωρούς από τα λιμνάζοντα ύδατα, απασχολείτε ολάκερο τον κρατικό μηχανισμό με όσους δεν κινδυνεύουν να πάνε και να ρχονται με τις βάρκες άπραγοι.

Λιμνάζοντα ύδατα, κουνούπια, υπόνομοι ξεχειλισμένοι, πετρέλαια χυμένα, όλων των ειδών τα απορρίμματα, ΖΕΣΤΗ, κι αφήνετε μέσα σωρούς ζώων και ανθρώπων, ΕΠΕΙΔΗ (η καραμέλα σου) ΠΡΟΕΧΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ!

Όλα στην λάθος ώρα! Κυνηγάτε από ΠΙΣΩ τα φαινόμενα, κι ΑΦΟΥ σαρώσουν σπεύδετε, και για την ΑΧΡΕΙΑΣΤΗ αυτή δουλειά ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ, ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΚΟΕΡΓΙΩΝ ΣΑΣ, τους χιλιάδες εσάς ΑΕΡΓΟΥΣ!!!!!!!

Έψαχνα στο διαδίκτυο να βρω τα μειλ όλων των ΑΝΕΥΘΥΝΩΝ για να στείλω την αίτησή μου, και μάντεψε τι βρήκα!!! Την λίστα που ακολουθεί!!!!!!!!!!

ΑΙΤΟΥΜΑΙ

1. Να μου αποδώσετε λογαριασμό, ΠΟΣΟΙ ΑΕΡΓΟΙ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ και ΠΟΣΑ σε κάθε μία από τις υπηρεσίες που βρίσκονται στην συγκεκριμένη λίστα.

2. ΝΑ ΑΠΟΛΥΘΟΥΝ

Η ΑΙΤΟΥΣΑ (η οποία πήγα Καρδίτσα ως ΕΘΕΛΟΝΤΡΙΑ, με την ομάδα που συνέταξε η Σπηλαιολογική Ομοσπονδία, για να συνδράμω στην ανάσυρση των σωρών, και ΜΑΣ ΕΔΙΩΞΑΝ γιατί ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΩΡΑ να ασχοληθεί η κρατική μηχανή με το συγκεκριμένο θέμα!!!!)

ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΛΥΓΕΡΟΥ του ΙΩΑΝΝΗ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ…

ΑΦΜ …..

ΑΡ. ΤΑΥΤ. …….

ΛΙΣΤΑ

ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

§ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

§ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

§ ΔΗΜΟΣ ΑΡΓΙΘΕΑΣ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΡΓΙΘΕΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Βλασίου

§ Τοπική Κοινότητα Δροσάτου

§ Τοπική Κοινότητα Κουμπουριανών

§ Τοπική Κοινότητα Λεοντίτου

§ Τοπική Κοινότητα Πετρίλου

§ Τοπική Κοινότητα Πετροχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Στεφανιάδος

§ Τοπική Κοινότητα Φουντωτού

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΓΙΘΕΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Ανθηρού

§ Τοπική Κοινότητα Αργιθέας

§ Τοπική Κοινότητα Ελληνικών

§ Τοπική Κοινότητα Θερινού

§ Τοπική Κοινότητα Καλής Κώμης

§ Τοπική Κοινότητα Καρυάς

§ Τοπική Κοινότητα Μεσοβουνίου

§ Τοπική Κοινότητα Πετρωτού

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΧΕΛΩΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αργυρίου

§ Τοπική Κοινότητα Βραγκιανών

§ Τοπική Κοινότητα Καταφυλλίου

§ Τοπική Κοινότητα Μαράθου

§ ΔΗΜΟΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΤΑΜΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αμαράντου

§ Τοπική Κοινότητα Αμπελικού

§ Τοπική Κοινότητα Καλλιθήρου

§ Τοπική Κοινότητα Καροπλεσίου

§ Τοπική Κοινότητα Καστανέας (Καστανιάς)

§ Τοπική Κοινότητα Καταφυγίου

§ Τοπική Κοινότητα Νεράιδας

§ Τοπική Κοινότητα Ραχούλας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΛΛΙΦΩΝΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Απιδέας

§ Τοπική Κοινότητα Δαφνοσπηλιάς

§ Τοπική Κοινότητα Ζαϊμίου

§ Τοπική Κοινότητα Καλλιφωνίου

§ Τοπική Κοινότητα Μολόχας

§ Τοπική Κοινότητα Παλιουρίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΜΠΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Θεοδώρου

§ Τοπική Κοινότητα Μακρυχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Μελίσσης

§ Τοπική Κοινότητα Μυρίνης

§ Τοπική Κοινότητα Προδρόμου

§ Τοπική Κοινότητα Πτελοπούλας

§ Τοπική Κοινότητα Σταυρού

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Καρδίτσης

§ Δημοτική Κοινότητα Καρδιτσομαγούλας

§ Τοπική Κοινότητα Αγιοπηγής

§ Τοπική Κοινότητα Αρτεσιανού

§ Τοπική Κοινότητα Παλαιοκκλησίου

§ Τοπική Κοινότητα Ρούσσου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Γεωργίου

§ Τοπική Κοινότητα Γεωργικού

§ Τοπική Κοινότητα Κρύας Βρύσης

§ Τοπική Κοινότητα Μητρόπολης

§ Τοπική Κοινότητα Ξινονερίου

§ Τοπική Κοινότητα Πορτίτσης

§ Τοπική Κοινότητα Φράγκου

§ ΔΗΜΟΣ ΛΙΜΝΗΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΝΕΒΡΟΠΟΛΗΣ ΑΓΡΑΦΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Καρβασαρά

§ Τοπική Κοινότητα Καρίτσης Δολόπων

§ Τοπική Κοινότητα Κρυονερίου

§ Τοπική Κοινότητα Μπελοκομίτης

§ Τοπική Κοινότητα Νεοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Πεζούλας

§ Τοπική Κοινότητα Φυλακτής

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΛΑΣΤΗΡΑ

§ Τοπική Κοινότητα Κερασέας

§ Τοπική Κοινότητα Λαμπερού

§ Τοπική Κοινότητα Μεσενικόλα

§ Τοπική Κοινότητα Μορφοβουνίου

§ Τοπική Κοινότητα Μοσχάτου

§ ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΖΑΚΙΟΥ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΘΩΜΗΣ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Ακακίου

§ Τοπική Κοινότητα Ελληνοπύργου

§ Τοπική Κοινότητα Καναλίων

§ Τοπική Κοινότητα Καππά

§ Τοπική Κοινότητα Λοξάδας

§ Τοπική Κοινότητα Πύργου Ιθώμης

§ Τοπική Κοινότητα Φαναρίου

§ Τοπική Κοινότητα Χάρματος

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥΖΑΚΙΟΥ

§ Δημοτική Κοινότητα Μαυρομματίου

§ Δημοτική Κοινότητα Μουζακίου

§ Τοπική Κοινότητα Αμυγδαλής

§ Τοπική Κοινότητα Ανθοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Βατσουνιάς

§ Τοπική Κοινότητα Γελάνθης

§ Τοπική Κοινότητα Δρακότρυπας

§ Τοπική Κοινότητα Ελληνοκάστρου

§ Τοπική Κοινότητα Κρυοπηγής

§ Τοπική Κοινότητα Λαζαρίνας

§ Τοπική Κοινότητα Μαγουλίτσης

§ Τοπική Κοινότητα Οξυάς

§ Τοπική Κοινότητα Πευκοφύτου

§ Τοπική Κοινότητα Πορτής

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΜΙΣΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αγναντερού

§ Τοπική Κοινότητα Κρανέας

§ Τοπική Κοινότητα Μαγούλας

§ Τοπική Κοινότητα Παλαιοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Ριζοβουνίου

§ ΔΗΜΟΣ ΠΑΛΑΜΑ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΛΑΜΑ

§ Δημοτική Κοινότητα Παλαμά

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Δημητρίου

§ Τοπική Κοινότητα Βλοχού

§ Τοπική Κοινότητα Γοργοβιτών

§ Τοπική Κοινότητα Καλυβακίων

§ Τοπική Κοινότητα Κοσκινά

§ Τοπική Κοινότητα Μάρκου

§ Τοπική Κοινότητα Μεταμορφώσεως

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ Ε
ΝΟΤΗΤΑ ΣΕΛΛΑΝΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίας Τριάδος

§ Τοπική Κοινότητα Καλογριανών

§ Τοπική Κοινότητα Μαραθέας

§ Τοπική Κοινότητα Πεδινού

§ Τοπική Κοινότητα Προαστίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΥΛΛΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αστρίτσης

§ Τοπική Κοινότητα Ιτέας

§ Τοπική Κοινότητα Λεύκης

§ Τοπική Κοινότητα Ορφανών

§ Τοπική Κοινότητα Πετρίνου

§ Τοπική Κοινότητα Συκεών

§ Τοπική Κοινότητα Φύλλου

§ ΔΗΜΟΣ ΣΟΦΑΔΩΝ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΝΗΣ

§ Τοπική Κοινότητα Ερμητσίου

§ Τοπική Κοινότητα Κυψέλης

§ Τοπική Κοινότητα Ματαράγκας

§ Τοπική Κοινότητα Πύργου Κιερίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕΝΕΛΑΪΔΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Αηδονοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Βαθυλάκκου

§ Τοπική Κοινότητα Θραψιμίου

§ Τοπική Κοινότητα Κέδρου

§ Τοπική Κοινότητα Λουτροπηγής

§ Τοπική Κοινότητα Λουτρού

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΡΕΝΤΙΝΗΣ

§ Τοπική Κοινότητα Ρεντίνας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΟΦΑΔΩΝ

§ Δημοτική Κοινότητα Σοφάδων

§ Τοπική Κοινότητα Αγίας Παρασκευής

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Βησσαρίου

§ Τοπική Κοινότητα Αμπέλου

§ Τοπική Κοινότητα Ανωγείου

§ Τοπική Κοινότητα Γεφυρίων

§ Τοπική Κοινότητα Δασοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Καππαδοκικού

§ Τοπική Κοινότητα Καρποχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Μασχολουρίου

§ Τοπική Κοινότητα Μαυραχάδων

§ Τοπική Κοινότητα Μελισσοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Πασχαλίτσης

§ Τοπική Κοινότητα Φιλίας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΑΜΑΣΙΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Ανάβρας

§ Τοπική Κοινότητα Ασημοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Αχλαδέας

§ Τοπική Κοινότητα Γραμματικού

§ Τοπική Κοινότητα Κτιμένης

§ Τοπική Κοινότητα Λεονταρίου

§ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

§ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

§ ΔΗΜΟΣ ΑΛΜΥΡΟΥ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΛΜΥΡΟΥ

§ Δημοτική Κοινότητα Αλμυρού

§ Δημοτική Κοινότητα Ευξεινουπόλεως

§ Τοπική Κοινότητα Ανθοτόπου

§ Τοπική Κοινότητα Κοκκωτών

§ Τοπική Κοινότητα Κροκίου

§ Τοπική Κοινότητα Κωφών

§ Τοπική Κοινότητα Πλατάνου

§ Τοπική Κοινότητα Φυλάκης

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΒΡΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Ανάβρας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΤΕΛΕΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίων Θεοδώρων

§ Τοπική Κοινότητα Αχιλλείου

§ Τοπική Κοινότητα Πτελεού

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΟΥΡΠΗΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Σούρπης

§ Τοπική Κοινότητα Αγίας Τριάδος

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Ιωάννου

§ Τοπική Κοινότητα Αμαλιαπόλεως

§ Τοπική Κοινότητα Βρυναίνης

§ Τοπική Κοινότητα Δρυμώνος

§ ΔΗΜΟΣ ΒΟΛΟΥ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΓΡΙΑΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Αγριάς

§ Τοπική Κοινότητα Δρακείας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΙΣΩΝΙΑΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Διμηνίου

§ Τοπική Κοινότητα Σέσκλου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΤΕΜΙΔΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Βλασίου

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Λαυρεντίου

§ Τοπική Κοινότητα Άνω Λεχωνίων

§ Τοπική Κοινότητα Κάτω Λεχωνίων

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΟΛΟΥ

§ Δημοτική Κοινότητα Βόλου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΩΛΚΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Ονουφρίου

§ Τοπική Κοινότητα Ανακασιάς

§ Τοπική Κοινότητα Άνω Βόλου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΑΚΡΙΝΙΤΣΗΣ

§ Τοπική Κοινότητα Μακρινίτσης

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΝΕΑΣ ΑΓΧΙΑΛΟΥ

§ Δημοτική Κοινότητα Νέας Αγχιάλου

§ Τοπική Κοινότητα Αϊδινίου

§ Τοπική Κοινότητα Μικροθηβών

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Νέας Ιωνίας

§ Τοπική Κοινότητα Γλαφυρών

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΡΤΑΡΙΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Άλλης Μεριάς

§ Τοπική Κοινότητα Κατωχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Πορταριάς

§ Τοπική Κοινότητα Σταγιατών

§ ΔΗΜΟΣ ΖΑΓΟΡΑΣ – ΜΟΥΡΕΣΙΟΥ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΖΑΓΟΡΑΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Ζαγοράς

§ Τοπική Κοινότητα Μακρυρράχης

§ Τοπική Κοινότητα Πουρίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥΡΕΣΙΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Δημητρίου Πηλίου

§ Τοπική Κοινότητα Ανηλίου

§ Τοπική Κοινότητα Κισσού

§ Τοπική Κοινότητα Μουρεσίου

§ Τοπική Κοινότητα Ξορυχτίου

§ Τοπική Κοινότητα Τσαγκαράδας

§ ΔΗΜΟΣ ΝΟΤΙΟΥ ΠΗΛΙΟΥ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΓΑΛΑΣΤΗΣ

§ Τοπική Κοινότητα Αργαλαστής

§ Τοπική Κοινότητα Μετοχίου

§ Τοπική Κοινότητα Ξινόβρυσης

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΦΕΤΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Αφετών

§ Τοπική Κοινότητα Καλαμακίου

§ Τοπική Κοινότητα Λαμπινούς

§ Τοπική Κοινότητα Νεοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Συκής

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΗΛΕΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Γεωργίου Νηλείας

§ Τοπική Κοινότητα Βυζίτσης

§ Τοπική Κοινότητα Καλών Νερών

§ Τοπική Κοινότητα Μηλεών

§ Τοπική Κοινότητα Πινακατών

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΗΠΙΑΔΟΣ

§ Τοπική Κοινότητα Λαύκου

§ Τοπική Κοινότητα Μηλίνης

§ Τοπική Κοινότητα Προμυρίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΡΙΚΕΡΙΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Τρικερίου

§ ΔΗΜΟΣ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΡΛΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Καναλίων

§ Τοπική Κοινότητα Κερασέας

§ Τοπική Κοινότητα Ριζομύλου

§ Τοπική Κοινότητα Στεφανοβικείου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΡΑΜΙΔΙΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Κεραμιδίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΕΡΩΝ

§ Δημοτική Κοινότητα Βελεστίνου

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Γεωργίου Φερών

§ Τοπική Κοινότητα Αερινού

§ Τοπική Κοινότητα Μικρού Περιβολακίου

§ Τοπική Κοινότητα Περιβλέπτου

§ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

§ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

§ ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΣΠΡΟΠΟΤΑΜΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίας Παρασκευής

§ Τοπική Κοινότητα Ανθούσης

§ Τοπική Κοινότητα Καλλιρρόης

§ Τοπική Κοινότητα Καταφύτου

§ Τοπική Κοινότητα Κρανέας

§ Τοπική Κοινότητα Πολυθέας

§ Τοπική Κοινότητα Στεφανίου

§ Τοπική Κοινότητα Χαλικίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ

§ Τοπική Κοινότητα Βασιλικής

§ Τοπική Κοινότητα Θεοπέτρας

§ Τοπική Κοινότητα Περιστέρας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Καλαμπάκας

§ Τοπική Κοινότητα Αύρας

§ Τοπική Κοινότητα Βλαχάβας

§ Τοπική Κοινότητα Διάβας

§ Τοπική Κοινότητα Καστρακίου

§ Τοπική Κοινότητα Κρύας Βρύσης

§ Τοπική Κοινότητα Μεγάλης Κερασέας

§ Τοπική Κοινότητα Ορθοβουνίου

§ Τοπική Κοινότητα Σαρακήνας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΣΤΑΝΙΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Αμαράντου

§ Τοπική Κοινότητα Αμπελοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Καλομοίρας

§ Τοπική Κοινότητα Καστανέας

§ Τοπική Κοινότητα Ματονερίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΛΕΙΝΟΒΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αηδόνος

§ Τοπική Κοινότητα Γλυκομηλέας

§ Τοπική Κοινότητα Καλογριανής

§ Τοπική Κοινότητα Κλεινού

§ Τοπική Κοινότητα Παλαιοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Χρυσομηλέας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΑΛΑΚΑΣΙΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Κορυδαλλού

§ Τοπική Κοινότητα Μαλακασίου

§ Τοπική Κοινότητα Παναγίας

§ Τοπική Κοινότητα Πεύκης

§ Τοπική Κοινότητα Τρυγόνος

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΥΜΦΑΙΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Γερακαρίου

§ Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας

§ Τοπική Κοινότητα Κονισκού

§ Τοπική Κοινότητα Λογγάς

§ Τοπική Κοινότητα Μαυρελίου

§ Τοπική Κοινότητα Φλαμπουρεσίου

§ Τοπική Κοινότητα Φωτεινού

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΧΑΣΙΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Αγιοφύλλου

§ Τοπική Κοινότητα Αγναντιάς

§ Τοπική Κοινότητα Ασπροκκλησιάς

§ Τοπική Κοινότητα Αχλαδέας

§ Τοπική Κοινότητα Γάβρου

§ Τοπική Κοινότητα Κακοπλευρίου

§ Τοπική Κοινότητα Οξυνείας

§ Τοπική Κοινότητα Σκεπαρίου

§ ΔΗΜΟΣ ΠΥΛΗΣ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΙΘΗΚΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Νικολάου

§ Τοπική Κοινότητα Αθαμανίας

§ Τοπική Κοινότητα Βροντερού

§ Τοπική Κοινότητα Γαρδικίου

§ Τοπική Κοινότητα Δέσης

§ Τοπική Κοινότητα Δροσοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Ελάτης

§ Τοπική Κοινότητα Καλογήρων

§ Τοπική Κοινότητα Νεραϊδοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Περτουλίου

§ Τοπική Κοινότητα Πύρρας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΓΟΜΦΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Γόμφων

§ Τοπική Κοινότητα Δροσερού

§ Τοπική Κοινότητα Λυγαριάς

§ Τοπική Κοινότητα Μουριάς

§ Τοπική Κοινότητα Παλαιομοναστήρου

§ Τοπική Κοινότητα Πηγής

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΥΡΟΦΥΛΛΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Μυροφύλλου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΝΕΡΑΙΔΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Αρματολικού

§ Τοπική Κοινότητα Κορυφής

§ Τοπική Κοινότητα Νεράιδας

§ Τοπική Κοινότητα Παχτουρίου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΙΑΛΕΙΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Ελευθεροχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Παραποτάμου

§ Τοπική Κοινότητα Πιαλείας

§ Τοπική Κοινότητα Φήκης

§ Τοπική Κοινότητα Φιλύρας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΙΝΔΕΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Βαθυρρεύματος

§ Τοπική Κοινότητα Βαλκάνου

§ Τοπική Κοινότητα Λιβαδοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Μεσοχώρας

§ Τοπική Κοινότητα Μοσχοφύτου

§ Τοπική Κοινότητα Νέας Πεύκης

§ Τοπική Κοινότητα Παραμέρου

§ Τοπική Κοινότητα Πολυνερίου

§ Τοπική Κοινότητα Στουρναραιίκων

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΥΛΗΣ

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Βησσαρίωνος

§ Τοπική Κοινότητα Αγίου Προκοπίου

§ Τοπική Κοινότητα Κοτρωνίου

§ Τοπική Κοινότητα Παλαιοκαρυάς

§ Τοπική Κοινότητα Πετροχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Πύλης

§ Τοπική Κοινότητα Ροποτού

§ ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΣΤΙΑΙΩΤΙΔΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Λόγγου

§ Τοπική Κοινότητα Μεγαλοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Πατουλιάς

§ Τοπική Κοινότητα Χρυσαυγής

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΛΛΙΔΕΝΔΡΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Βαλτινού

§ Τοπική Κοινότητα Δενδροχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Κάτω Ελάτης

§ Τοπική Κοινότητα Φωτάδας

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΟΖΙΑΚΑ

§ Τοπική Κοινότη
τα Γενεσίου

§ Τοπική Κοινότητα Γοργογυρίου

§ Τοπική Κοινότητα Ξυλοπαροίκου

§ Τοπική Κοινότητα Πρίνου

§ Τοπική Κοινότητα Προδρόμου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΑΛΥΒΙΩΝ

§ Δημοτική Κοινότητα Μεγάλων Καλυβίων

§ Τοπική Κοινότητα Αγίας Κυριακής

§ Τοπική Κοινότητα Γλίνου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΛΗΟΚΑΣΤΡΟΥ

§ Τοπική Κοινότητα Αγρελιάς

§ Τοπική Κοινότητα Αρδανίου

§ Τοπική Κοινότητα Ζηλευτής

§ Τοπική Κοινότητα Κουμαριάς

§ Τοπική Κοινότητα Κρηνίτσης

§ Τοπική Κοινότητα Λιοπράσου

§ Τοπική Κοινότητα Παλαιοπύργου

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΛΗΘΑΙΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Ελληνοκάστρου

§ Τοπική Κοινότητα Πλατάνου

§ Τοπική Κοινότητα Ράξας

§ Τοπική Κοινότητα Ριζώματος

§ Τοπική Κοινότητα Σπαθάδων

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ

§ Δημοτική Κοινότητα Τρικκαίων

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΑΛΩΡΕΙΑΣ

§ Τοπική Κοινότητα Διαλεκτού

§ Τοπική Κοινότητα Διποτάμου

§ Τοπική Κοινότητα Κεφαλοβρύσου

§ Τοπική Κοινότητα Μεγάλου Κεφαλοβρύσου

§ Τοπική Κοινότητα Μεγάρχης

§ ΔΗΜΟΣ ΦΑΡΚΑΔΟΝΑΣ

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΟΙΧΑΛΙΑΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Οιχαλίας (Νεοχωρίου)

§ Τοπική Κοινότητα Γεωργανάδων

§ Τοπική Κοινότητα Κλοκοτού

§ Τοπική Κοινότητα Κρήνης

§ Τοπική Κοινότητα Πετρωτού

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΕΛΛΙΝΑΙΩΝ

§ Τοπική Κοινότητα Νομής

§ Τοπική Κοινότητα Πετροπόρου

§ Τοπική Κοινότητα Σερβωτών

§ Τοπική Κοινότητα Ταξιαρχών

§ Τοπική Κοινότητα Φανερωμένης

§ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΑΡΚΑΔΟΝΑΣ

§ Δημοτική Κοινότητα Φαρκαδόνος

§ Τοπική Κοινότητα Αχλαδοχωρίου

§ Τοπική Κοινότητα Γριζάνου

§ Τοπική Κοινότητα Διασέλλου

§ Τοπική Κοινότητα Ζάρκου

§ Τοπική Κοινότητα Κεραμιδίου

§ Τοπική Κοινότητα Παναγίτσας

§ Τοπική Κοινότητα Πηνειάδος

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΓΙΑΣ

Δημοτική Κοινότητα Αγιάς
Τοπική Κοινότητα Αετολόφου
Τοπική Κοινότητα Ανάβρας
Τοπική Κοινότητα Γερακαρίου
Τοπική Κοινότητα Ελάφου
Τοπική Κοινότητα Μεγαλοβρύσου
Τοπική Κοινότητα Μεταξοχωρίου
Τοπική Κοινότητα Νερομύλων
Τοπική Κοινότητα Ποταμιάς

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΥΡΥΜΕΝΩΝ

Τοπική Κοινότητα Καρίτσης
Τοπική Κοινότητα Ομολίου
Τοπική Κοινότητα Παλαιοπύργου
Τοπική Κοινότητα Στομίου

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΚΕΡΕΙΑΣ

Τοπική Κοινότητα Αμυγδαλής
Τοπική Κοινότητα Ανατολής
Τοπική Κοινότητα Δήμητρας
Τοπική Κοινότητα Καστρίου
Τοπική Κοινότητα Μαρμαρίνης

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕΛΙΒΟΙΑΣ

Τοπική Κοινότητα Μελιβοίας
Τοπική Κοινότητα Σκήτης
Τοπική Κοινότητα Σκλήθρου
Τοπική Κοινότητα Σωτηρίτσης

ΔΗΜΟΣ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΧΑΣΙΩΝ

Δημοτική Κοινότητα Κρανέας Ελασσόνος
Τοπική Κοινότητα Άκρης
Τοπική Κοινότητα Λουτρού Ελασσόνος

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΕΡΔΙΚΟΥΣΗΣ

Δημοτική Κοινότητα Βερδικούσσης

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ

Δημοτική Κοινότητα Ελασσόνος
Τοπική Κοινότητα Βαλανίδας
Τοπική Κοινότητα Γαλανόβρυσης
Τοπική Κοινότητα Δρυμού
Τοπική Κοινότητα Ευαγγελισμού Ελασσόνος
Τοπική Κοινότητα Κεφαλοβρύσου
Τοπική Κοινότητα Παλαιοκάστρου
Τοπική Κοινότητα Στεφανοβούνου

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΡΥΑΣ

Τοπική Κοινότητα Καρυάς
Τοπική Κοινότητα Κρυόβρυσης
Τοπική Κοινότητα Συκαμινέας

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΙΒΑΔΙΟΥ

Δημοτική Κοινότητα Λιβαδίου
Τοπική Κοινότητα Δολίχης

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΟΛΥΜΠΟΥ

Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας Ελασσόνος
Τοπική Κοινότητα Κοκκινογείου
Τοπική Κοινότητα Κοκκινοπηλού
Τοπική Κοινότητα Λόφου
Τοπική Κοινότητα Ολυμπιάδος
Τοπική Κοινότητα Πυθίου
Τοπική Κοινότητα Φλαμπούρου

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑΣ

Τοπική Κοινότητα Αμουρίου
Τοπική Κοινότητα Βλαχογιαννίου
Τοπική Κοινότητα Δομενίκου
Τοπική Κοινότητα Μαγούλας
Τοπική Κοινότητα Μεγάλου Ελευθεροχωρίου
Τοπική Κοινότητα Μεσοχωρίου
Τοπική Κοινότητα Πραιτωρίου
Τοπική Κοινότητα Συκέας

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΡΟΥ

Τοπική Κοινότητα Αζώρου (Βουβάλας)
Τοπική Κοινότητα Γερανίων
Τοπική Κοινότητα Γιαννωτών
Τοπική Κοινότητα Λυκουδίου
Τοπική Κοινότητα Μηλέας
Τοπική Κοινότητα Σαρανταπόρου
Τοπική Κοινότητα Τσαπουρνιάς

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΣΑΡΙΤΣΑΝΗΣ

Δημοτική Κοινότητα Τσαριτσάνης

ΔΗΜΟΣ ΚΙΛΕΛΕΡ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΜΕΝΙΟΥ

Τοπική Κοινότητα Αρμενίου
Τοπική Κοινότητα Μεγάλου Μοναστηρίου
Τοπική Κοινότητα Νίκης
Τοπική Κοινότητα Σωτηρίου

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΙΛΕΛΕΡ

Τοπική Κοινότητα Αγναντερής
Τοπική Κοινότητα Καλαμακίου
Τοπική Κοινότητα Κιλελέρ (Κυψέλης)
Τοπική Κοινότητα Μελίσσης
Τοπική Κοινότητα Νέου Περιβολίου

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΡΑΝΝΩΝΟΣ

Τοπική Κοινότητα Αγίου Γεωργίου Λαρίσης
Τοπική Κοινότητα Αγίων Αναργύρων
Τοπική Κοινότητα Βουναίνων
Τοπική Κοινότητα Δοξαρά
Τοπική Κοινότητα Κραννώνος
Τοπική Κοινότητα Κυπαρίσσου
Τοπική Κοινότητα Μαυροβουνίου
Τοπική Κοινότητα Μικρού Βουνού
Τοπική Κοινότητα Ψυχικού

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΝΙΚΑΙΑΣ

Δημοτική Κοινότητα Νικαίας
Τοπική Κοινότητα Διλόφου Λαρίσης
Τοπική Κοινότητα Ζαππείου
Τοπική Κοινότητα Μοσχοχωρίου
Τοπική Κοινότητα Μύρων
Τοπική Κοινότητα Νέας Λεύκης
Τοπική Κοινότητα Νέων Καρυών
Τοπική Κοινότητα Χαράς

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΛΑΤΥΚΑΜΠΟΥ

Τοπική Κοινότητα Γαλήνης
Τοπική Κοινότητα Γλαύκης
Τοπική Κοινότητα Ελευθερίου
Τοπική Κοινότητα Μελίας
Τοπική Κοινότητα Μελισσοχωρίου
Τοπική Κοινότητα Ναμάτων
Τοπική Κοινότητα Ομορφοχωρίου
Τοπική Κοινότητα Πλατυκάμπου
Τοπική Κοινότητα Χάλκης

ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ

Δημοτική Κοινότητα Γιάννουλης
Δημοτική Κοινότητα Φαλάννης

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΟΙΛΑΔΑΣ

Τοπική Κοινότητα Αμυγδαλέας
Τοπική Κοινότητα Ελευθερών
Τοπική Κοινότητα Κοιλάδος
Τοπική Κοινότητα Κουτσοχέρου
Τοπική Κοινότητα Λουτρού Λαρίσης
Τοπική Κοινότητα Μάνδρας
Τοπική Κοινότητα Ραχούλας

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ

Δημοτική Κοινότητα ου Διαμερίσματος Λαρίσης
Δημοτική Κοινότητα ου Διαμερίσματος Λαρίσης
Δημοτική Κοινότητα ου Διαμερίσματος Λαρίσης (συμπεριλαμβάνονται οι οικισμοί Κουλούριου και Αμφιθέας)
Δημοτική Κοινότητα ου Διαμερίσματος Λαρίσης
Τοπική Κοινότητα Τερψιθέας

ΔΗΜΟΣ ΤΕΜΠΩΝ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΜΠΕΛΑΚΙΩΝ

Τοπική Κοινότητα Αμπελακίων
Τοπική Κοινότητα Τεμπών

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΓΟΝΝΩΝ

Δημοτική Κοινότητα Γόννων
Τοπική Κοινότητα Ιτέας
Τοπική Κοινότητα Καλλιπεύκης

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΩ ΟΛΥΜΠΟΥ

Τοπική Κοινότητα Αιγάνης
Τοπική Κοινότητα Κρανέας
Τοπική Κοινότητα Πυργετού
Τοπική Κοινότητα Ραψάνης

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΑΚΡΥΧΩΡΙΟΥ

Τοπική Κοινότητα Ελατείας
Τοπική Κοινότητα Ευαγγελισμού Λαρίσης
Τοπική Κοινότητα Μακρυχωρίου
Τοπική Κοινότητα Παραποτάμου

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΝΕΣΣΩΝΟΣ

Δημοτική Κοινότητα Συκουρίου
Τοπική Κοινότητα Καλοχωρίου
Τοπική Κοινότητα Κυψελοχωρίου
Τοπική Κοινότητα Νέσσωνος
Τοπική Κοινότητα Όσσης
Τοπική Κοινότητα Πουρναρίου
Τοπική Κοινότητα Σπηλιάς

ΔΗΜΟΣ ΤΥΡΝΑΒΟΥ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΜΠΕΛΩΝΟΣ

Δημοτική Κοινότητα Αμπελώνος
Τοπική Κοινότητα Βρυοτόπου
Τοπική Κοινότητα Δελερίων
Τοπική Κοινότητα Ροδιάς

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΥΡΝΑΒΟΥ

Δημοτική Κοινότητα Τυρνάβου
Τοπική Κοινότητα Αργυροπουλείου
Τοπική Κοινότητα Δαμασίου
Τοπική Κοινότητα Δένδρων Τυρνάβου

ΔΗΜΟΣ ΦΑΡΣΑΛΩΝ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΝΙΠΠΕΑ

Τοπική Κοινότητα Αγίου Γεωργίου Φαρσάλων
Τοπική Κοινότητα Βασιλή
Τοπική Κοινότητα Κατωχωρίου
Τοπική Κοινότητα Κρήνης
Τοπική Κοινότητα Μεγάλου Ευυδρίου
Τοπική Κοινότητα Πολυνερίου
Τοπική Κοινότητα Σταυρού
Τοπική Κοινότητα Υπερείας

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΝΑΡΘΑΚΙΟΥ

Τοπική Κοινότητα Δένδρων Φαρσάλων
Τοπική Κοινότητα Διλόφου Φαρσάλων
Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας Φαρσάλων
Τοπική Κοινότητα Ναρθακίου
Τοπική Κοινότητα Σκοπιάς

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΛΥΔΑΜΑΝΤΑ

Τοπική Κοινότητα Αμπελείας
Τοπική Κοινότητα Βαμβακούς
Τοπική Κοινότητα Δασολόφου
Τοπική Κοινότητα Ερετρίας
Τοπική Κοινότητα Ζωοδόχου Πηγής
Τοπική Κοινότητα Κάτω Βασιλικών
Τοπική Κοινότητα Νεράιδας
Τοπική Κοινότητα Πολυδαμείου
Τοπική Κοινότητα Ρευματιάς
Τοπική Κοινότητα Σιτοχώρου
Τοπική Κοινότητα Σκοτούσσης
Τοπική Κοινότητα Χαλκιάδων

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΑΡΣΑΛΩΝ

Δημοτική Κοινότητα Φαρσάλων
Τοπική Κοινότητα Αχιλλείου
Τοπική Κοινότητα Βρυσιών

Περιμένοντας του Βαρβάρους

2023-05-18T17:03:00.004+03:00

Αν ρωτήσεις οποιονδήποτε γύρω σου αν συμφωνεί με την Άμεση Δημοκρατία (να λάβει τέλος δηλ. η εκπροσώπηση και να αποφασίζει για τα πάντα ο λαός με δημοψηφίσματα), δεν θα βρεις κανέναν σύμφωνο. Την απάντηση στην κουφή εκδοχή ζωής που προτιμούν και επιλέγουν άπαντες την δίνει ο Λιαντίνης διαβάζοντας Καβάφη: "Και τώρα;;;;;;; Τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβαρους;;;;;;;;"

Υ.Γ. Πέρασαν άνθρωποι με πνεύμα οι οποίοι μας παρέδωσαν στο πιάτο έτοιμη τη γνώση, όχι για να την παπαγαλίσουμε και να πάρουμε πτυχίο, αλλά με σκοπό να την χρησιμοποιήσουμε για να ισιώσουμε την καμπούρα μας.

-Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

-Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;

Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.

Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;

Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

-Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,

και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη

στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.

Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί

τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε

για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί

τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

-Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν

σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·

γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,

και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια·

γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια

μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·

και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.

-Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα

να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·

κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.

-Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία

κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).

Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,

κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.

Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,

και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

https://www.youtube.com/watch?v=lpji93Cl4qo

Περί Υποχρεωτικότητας φοίτησης

2023-03-28T12:13:00.006+03:00

(αφορά το αρ. 88 του Νόμου 4871/21 περί Υποχρεωτικότητας φοίτησης στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό και στο γυμνάσιο)

Πήγα στο αστυνομικό τμήμα σήμερα να δώσω ανωμοτί κατάθεση για μια καταγγελία που έκανε εις βάρος μου ο Ανθης (γνωστός και μη εξαιρετέος στους κατοίκους της #Ερεικούσσας).

Άδραξα την ευκαιρία να ρωτήσω τον εισαγγελέα αν ΜΟΝΟ η πολιτεία έχει δικαίωμα να δικάζει τους πολίτες; Στην περίπτωση που ο ΙΔΙΟΣ νόμος καταπατείται από την πολιτεία γιατί αυτοί δεν δικάζονται;

Αν η δικαιοσύνη ΔΕΝ δικάζει μέρος της κοινωνίας (πχ πολιτικούς) για την καταπάτηση του ΙΔΙΟΥ Νόμου, τότε δεν έχει το δικαίωμα να δικάσει ούτε τους πολίτες. Αν η δικαιοσύνη ΔΕΝ είναι ΙΣΗ για ΟΛΟΥΣ τότε δεν ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ.

Αυτή ήταν εν ολίγοις η κατάθεσή μου, δεν παρέλειψα να αποστείλω συνημμένη την καταγγελία* που εγώ ως πολίτης έκανα στην πολιτεία κι η οποία ΔΕΝ εκδικάστηκε -μπήκε αρχείο-, καθώς επίσης (επί τη ευκαιρία) και ΟΛΕΣ τις υπόλοιπες τις σχετικές με το ακριτικό νησί, με σκοπό να επιληφθεί ο εισαγγελέας ΚΑΙ γι’ αυτές.

* (…) Στο ακριτικό νησί της Ερεικούσσας δεν υπάρχει γυμνάσιο. Αναγκαστικά οι κάτοικοι καλούνται να εγκαταλείψουν τη μόνιμη κατοικία τους για να συνεχίσει το παιδί τους τη φοίτηση στην ΥΠΟΧΡΩΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ. Είναι κι ο λόγος που ΕΡΗΜΩΝΟΥΝ τα ακριτικά μας νησιά, ενώ είναι μείζονος σημασίας το να κατοικούνται. Επίσης, σε πολλά από τα ακριτικά μας νησιά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ! Οι κάτοικοι των ακριτικών μας νησιών ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ -ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ- ΝΑ ΓΕΝΝΟΥΝ!

ΕΠΕΙΔΗ

Είναι παράνομα τα δύο μέτρα και δύο σταθμά, από τον Νόμο

ΚΑΙ

Η κυβέρνηση, ΔΕΝ παρέχει ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ως οφείλει, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο Νόμο, σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας,

ΚΑΙ

Ταυτόχρονα η ίδια πολιτεία, που ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΟΝ ΝΟΜΟ, τον χρησιμοποιεί εναντίων των πολιτών

ΛΟΓΩ ΑΥΤΩΝ

Καταγγέλλω την κυβέρνηση για κατάχρηση εξουσίας και παράβαση καθήκοντος.

ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΩ

Από τη δικαιοσύνη να ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ! Ακριβώς όπως κρίνει τον πολίτη (εύκολα) ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ! Τους πολιτικούς!

Σε περίπτωση που η δικαιοσύνη ΔΕΝ κρίνει (εξίσου εύκολα) τους πολιτικούς, ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΝΟΜΟ, ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΑΡΑΠΤΩΜΑ, σημαίνει ότι ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΜΕΛΕΙΩΔΗ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, και άρα σημαίνει ότι δικαιοσύνη ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ, και ΟΛΕΣ οι αποφάσεις τους, των δύο μέτρων και σταθμών, είναι ΑΚΥΡΕΣ.

Η καταγγέλλουσα

Στεφανία Λυγερού του Ιωάννη

Υ.Γ. Μέρος λοιπών καταγγελιών εδώ https://pitsirikos.net/.../%cf%83%ce%ba%ce%bb%ce%b7.../...

σώπα για λίγο και άκου τον τόπο σου.....

2023-03-15T00:26:00.000+02:00

Σιωπή....μουσική.....αγανάκτηση....αντίσταση....σκάστε.....ψέματα.....φεύγω......μένω.....

αγώνας.....παραίτηση......μίσος.....εγωισμός....κώφωση........πολυφωνία.....αίμα ,,,,εκδίκηση....

έγκλημα.....ένοχος.....αθώος,,,,, κούραση......

λέξεις στον αέρα με ένα χάος απόσταση ανάμεσα τους,

ένας παράξενος πύργος της Βαβέλ ορθώνει ανάστημα μπροστά στο κάθε τι ανθρώπινο, ξεγελάει ακόμη και τον πιο σοφό πάνω σε τούτο τον τόπο. Κάποιοι έχουν εκπαιδευτεί να χειρίζονται τους πολλούς και οι πολλοί έχουν εκπαιδευτεί να χαρίζουν την ζωή τους στους λίγους με αντάλλαγμα μια πραγματικότητα που βολεύει, μα δεν βολεύει τούτο τον τόπο, δεν μπορεί τούτος ο τόπος να αντέξει το αίμα, δεν μπορεί να το απορροφήσει πια, δεν μπορεί να χαθεί μέσα στα ποτάμια και τις θάλασσες, έχει πια κουραστεί.. Έχει κουραστεί να προσφέρει ζωή και να του ανταποδίδουν θάνατο, δεν μπορεί να είναι ένας μικρός παράδεισος που βλέπουν κόλαση οι τυφλοί, έχει κουραστεί να ανταμείβει με όλου του κόσμου τα αγαθά την ανθρώπινη ανοησία.

Δεν ξέρω αν θα μου ξαναμιλήσει, δεν ξέρω αν θα μπορέσω να τον αντικρίσω ξανά και να σταθώ απέναντί του. Ναι κάπου κάπου τα λέμε, προσπαθώ να ακούσω την άλλοτε βροντερή του φωνή που τώρα έγινε ψίθυρος στα αυτιά μου, προσπαθώ να τον κοιτάξω στα μάτια μα ντρέπομαι, ντρέπομαι για την κάθε υπογραφή ανθρώπινης βλακείας πάνω στο κορμί του, δεν μπορώ να γιάνω καμία από τις πληγές του. Πονάει ο τόπος μου, κλαίει ο παράδεισός μου, προσπαθώ, του λέω σήμερα το πρωί, προσπαθώ να σκαρφαλώσω στις απάτητες κορφές σου να γίνω χιόνι μπας και παγώσω μαζί με την αλήθεια εκεί ψηλά.

Δύσκολα, ως αδύνατον να βρεις κορφή πάνω στο κορμί μου που να μπορείς να κρυφτείς, οι φωνές αντικρούονται από την κώφωση σας και έρχονται απεγνωσμένες πάνω στις κορφές, γαντζώνονται στα κλαδιά και περιμένουν κάποιο αγέρι να τους ταξιδέψει σε κάποιου τυφλού την φωλιά.

Οι τυφλοί δεν ακούν πια και οι κουφοί μόνο μιλάνε, έτσι βολεύει, έτσι βασιλεύει το σκοτάδι, έτσι γίνεται η κάθε αγάπη σύννεφο μακρινό, έτσι ο κάθε λογής ανόητος από το βασίλειο της απληστιάς νομίζει πως έχει κατακτήσει τούτο τον τόπο, ζει μια παραίσθηση της αθανασίας μέχρι να δει το δικό του αίμα να παίρνει το μονοπάτι του Άδη, μα μέχρι να το δει παραμένει ένας κουφός άρχοντας του τίποτα που μιλά μπροστά σε τυφλούς που αρνούνται να ακούσουν.

Και να που σιγά σιγά ζυγώνω στην κορφή μπας και δω μια σύγχρονη Βαβέλ από ψηλά, μήπως και τύχει να χαθώ μέσα στην ασημαντότητά μου και έστω για λίγο γίνω ένα τίποτα και σαν τίποτα ίσως μπορέσω να νιώσω το μαρτύριο του τόπου μου πιο καθαρα. Ναι το μαρτύριο χρειάζεται να γίνει δικό μου, πρέπει, ναι πρέπει να γίνω ένα μαζί του, όχι για να βρω μια λύση, αυτές έχουν γίνει σκιές εδώ και αιώνες, όχι για να σώσω κάτι, μόνο να νιώσω τον πόνο του θέλω, να μου δώσει για λίγο τα μάτια του μπας και μπορέσω να κατανοήσω το μέγεθος της προδοσίας απέναντι στον τόπο μου, την προδοσία απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό.

Έλα κάθισε μου λέει και αρχίζω να τρέμω από αγωνία, ακούω την καρδιά να χτυπά δυνατά και άστατα, μα αυτός γέρνει ένα πλάτανο και με παίρνει αγκαλιά, με σφίγγει μέχρι να χαθεί από τα αυτιά μου ακόμη και ο ήχος του αέρα, με σφίγγει μέχρι που η φωνή του γίνεται η μία και μοναδική που στην πρώτη της λέξη ταλαντεύομαι σαν χορδή μέσα στο όλο.

Άκου με γιε μου, μου λέει, ήθελες να σου δώσω τα μάτια μου για να δεις, ήθελες να σου δώσω τον χτύπο της καρδιάς μου για να νιώσεις όλη την έκσταση του πόνου, μα δεν γίνεται να αντέξει άνθρωπος απέναντι σ΄ αυτό που έζησα, απέναντι σ΄ αυτό που νιώθω αιώνες τώρα. Προσπάθησα να κρατήσω όλη την σοφία της ζωής ζωντανή την ώρα που εσείς σκοτώνατε την κάθε ανθρώπινη φωνή που την μετέδιδε. κάποιοι χτίσανε μνημεία για να μην ξεχαστεί ποτέ η ιστορία, μα εσείς προσπαθήσατε να ξεχάσατε και γίνατε απόκληροι της ίδιας σας της ράτσας. Κράτησα ζωντανούς όλους τους θεούς και δαίμονες που κατα καιρούς υμνούσατε λίγο πριν τους δολοφονήσετε και θέλατε να γεννήσω τον επόμενο που σαν αρνί θα θυσιάζατε μπροστά στο εγώ σας και θέλατε τον επόμενο και ξανά το επόμενο θύμα της αχορταγιάς σας. Μείνατε μονάχοι πάνω στο κορμί μου, τόσο μόνοι και τόσο παράφρονες που νομίζεται πως μπορείτε να με σώσετε την ίδια στιγμή που με σκοτώνετε, την ίδια στιγμή που καταριέστε το όνομά μου ορκίζεστε στις παρανοϊκές ιδέες του εαυτούς σας, του εαυτού που έχασε την ταυτότητα του εδώ και αιώνες. Την ίδια στιγμή που αρνείστε να ζήσετε στον παράδεισο του κορμιού μου τάζετε κάποια κόλαση που να μοιάζει στην μορφή σας και ίσως τελικά μονάχα αυτό να σας αξίζει, μια κόλαση βγαλμένη από την ίδια σας την διαστροφή και νομίζετε πως είναι τόσο δυνατή η διαστροφή σας που μπορείτε να καταστρέψετε ένα παράδεισο για να αποδείξετε την ανούσια ύπαρξή σας.

Χαμηλώνει λίγο την φωνή του και μια ανάσα ανακούφισης διαπερνά την ασήμαντη παρουσία μου πάνω σε μια κορφή του τόπου μου και λίγο πριν με παραδώσει στην δική μου οχλαγωγία του πολιτισμού μου, μου λέει : κάποτε ίσως ανακαλύψετε πως κάτω από το εγώ σας κρύβετε ένας απέραντος παράδεισος και η πόρτα πάντα είναι μισάνοιχτη και περιμένει αυτόν που θα γυρίσει να την δει, οι άλλοι απλά θα χτίζουν ακόμη ένα σκοτάδι του εγώ τους..............

άκης κουστουλίδης

13 χρόνια κατοχής!!!!

2023-03-09T00:16:00.003+02:00

Το πιο εύκολο αυτή την στιγμή είναι να αρχίσω το ανάθεμα σε πολιτικούς και δημοσιογράφους, να βρίζω το κακό το σύστημα, να ψάξω και λίγο παραπέρα για το κακό που μας βρήκε, να ανεβάσω κανα ψαγμένο ποστ προσπαθώντας να δείξω μια εικόνα του εαυτού μου που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα της ψυχής μου.

Ακόμη πιο εύκολο είναι να χαθώ μέσα σε μια διαδήλωση , να αφήσω την οργή να με κυριέψει, να ξεχάσω τι ήθελα να πω. Δεν θέλω να κρίνω κανέναν που αντιδρά έτσι, δεν θα πω ποτέ πως είναι λάθος, απλά έμαθα αλλιώς, με άλλον τρόπο έκανα την δική μου επανάσταση στον δικό μου κόσμο, με άλλον τρόπο νίκησα και επέζησα από την μεγαλύτερη μάχη που έδωσα σε προσωπικό επίπεδο και όταν μιλάμε για ναρκωτικά ξέρουμε πως ο αγώνας είναι άνισος, όπως άνισος είναι ο αγώνας που δίνει ο καθένας από μας τα τελευταία δεκατρία χρόνια απέναντι στην πιο αισχρή πολιτική σαπίλα. Απέναντι έχουμε τέρατα, μα γνώρισα τέρατα και δαίμονες που μ΄ έπνιγαν κάθε βράδυ, το σκοτάδι εκεί παρόν σε κάθε μου σκέψη, παρόν και ετοιμοπόλεμο να νικήσει την κάθε απόπειρα να ονειρευτώ, και από την άλλη μονάχος να υπομένω στον χρόνο, να αντέχω στον πόνο μέχρι να βρω λίγο κουράγιο να πολεμήσω για άλλη μία μέρα, να μείνω ζωντανός μέχρι το πρωί μπας και μπορέσω να δω πέρα από την μιζέρια μου. Την μία να θέλω να φουντάρω και την άλλη να θέλω να εξαφανιστώ μήπως και μπορέσω και απαλλαγώ από μια πραγματικότητα που σκοτώνει οποιοδήποτε ίχνος αντίστασης, μια πραγματικότητα που με θέλει υποταγμένο χωρίς όνειρα, χωρίς το παραμικρό ψεγάδι πίστης και δεν μιλάω για την ζωή μου μέσα στα ναρκωτικά αλλά για τα πρώτα χρόνια των μνημονίων, ναι τότε που μας απειλούσαν θεοί και δαίμονες πως χωρίς αυτούς θα σταματούσε η γη να γυρίζει. Ναι ήταν τότε που και επίσημα χάθηκε κάθε έννοια λογικής και ο φόβος για άλλη μια φορά εργαλείο σε λάθος χέρια.

Τότε ήταν που χωρίς να ξέρω πως να αντιδράσω άρχισα να γράφω δειλά-δειλά στο φατσοβιβλίο με τον μοναδικό τρόπο που ήξερα, με αυτόν που μου έσωσε την ζωή, αυτόν που πάντα εκθέτει το εγώ ασχέτως αν πληγώνεται ή τονώνεται. Και να σου από την μία η Στεφανία και άλλη μια Στεφανία και να σου και ο Χρήστος και ακόμη ένας Χρήστος και σιγά σιγά ένιωθα την μοναξιά να με εγκαταλείπει και να δυναμώνει η πίστη μου πως κάποτε θα νικήσουμε!

Δυστυχώς ενώ τότε είχαμε πυρηνική κεφαλή στα χέρια μας δεν είχαμε την πείρα να την χρησιμοποιήσουμε, δεν ξέραμε πως τα δεσμά που βάραιναν την λαχτάρα μας για λευτεριά ήταν τελείως πλασματικά και στην ουσία τα φορέσαμε εμείς οι ίδιοι στα χέρια μας. Δεν είχαμε την πείρα και απλά μαθαίναμε τι μορφή έχει το τέρας απέναντί μας, μαθαίναμε ποιος είναι αυτός που είναι δίπλα μας, χαρτογραφούσαμε απάτητα μονοπάτια, προσπαθούσαμε να εισβάλουμε στον δικό τους κόσμο και να τους νικήσουμε μέσα στην δική τους πραγματικότητα.

Δυστυχώς τότε είχαμε την ψευδαίσθηση πως μπορούσαμε να νικήσουμε με τους νόμους που φτιάξανε αυτοί για να μείνουν αήττητοι. Δυστυχώς δεν μπορεί να νικήσει κανένας το εικονικό κόσμο του εχθρού και εκεί κερδίζει πάντα αυτός που τον δημιούργησε.

Δυστυχώς για να μάθουμε εμείς που από τύχη επιβιώσαμε είδαμε το αίμα να χύνεται ποτάμι μπροστά στα μάτια μας, χάσαμε παιδιά και αδερφούς, χάσαμε πατεράδες και μανάδες, αλήθεια τόσοι θάνατοι που περιτριγυρίζουν τις ζωές μας πως τους αντέχουμε; είμαστε σίγουροι πως αντέχουμε άλλο ένα Μάτι, άλλο ένα δράμα από τα Τέμπη; ΟΧΙ, εγώ δεν άντεχα ούτε και αντέχω να βλέπω μια πολιτική παρακμή να με δολοφονεί αργά και βασανιστικά.

Πλέον όλοι ξέρουμε ποιοι είναι οι δολοφόνοι και ποιοι τα θύματα !!!!!!

Υ.Γ. αυτή η σελίδα γεννήθηκε μέσα στα μνημόνια και άντεξε(άντεξα) χωρίς την παραμικρή έκπτωση, ποτέ δεν πέρασε η ιδέα του ξεπουλήματος και η διαπραγμάτευση της αλήθειας και αληθινά γράφει κάποιος που δεν έχει κανένα κίνητρο πίσω από της λέξεις!!!!

όποιος θέλει να γράφει απλά στέλνει μήνυμα!!!!

άκης κουστουλίδης

Συνωμοσιολογία + Πνευματικοί σωτήρες

2023-03-08T09:38:00.005+02:00

Έγραψα χθες σε ποστ «να πάρουν όλα τα κόμματα από 5% για να μην μπορούν να κυβερνήσουν». Μια αγαπημένη φίλη επικοινώνησε μαζί μου και μου είπε «αυτός είναι ο στόχος της ΝΤΠ, ακυβερνησία για να προκληθεί το χάος και να έρθει σαν ο σωτήρας αυτός ο ένας και μοναδικός παγκοσμίως.»

Έκανα την εξής απλή ερώτηση: Αυτός που μιλάει για τη ΝΤΠ και ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ αυτά, τι λέει να κάνουμε; (Ερώτηση πανάκεια, μέγα κριτήριο για να καταλάβεις αν αυτός που μιλάει πράττει ή φαμφαρολογεί.)

Ανοίγω μια παρένθεση για να πω τα εξής:

- Όσο υπερεκτιμώ τον εχθρό τόσο πιο μυρμήγκι θα γίνομαι

- Όσο γίνομαι μυρμήγκι τόσο δεν πράττω

- Όσο δεν πράττω όλο και πιο μυρμήγκι θα γίνομαι

Μιλάμε για μαθηματικά, ένα κι ένα κάνουν δυο, ΚΑΡΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ.

Αν το πάρω αλλιώς:

Είμαι ένας, με τις δικές μου δυνάμεις ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΩ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, αλλά για να σταματήσω ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ βιασμό; Αυτό που μπορώ να κάνω με τις ΜΙΚΡΕΣ ΜΟΥ, ΑΤΟΜΙΚΕΣ δυνάμεις είναι……. Να πω ένα ΣΤΟΠ ΔΕΝ ΣΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΩ.

Θέλω να σκεφτείς λίγο, τι θα γινόταν αν 10 εκατομμύρια άνθρωποι λέγαμε στοπ, σε καθένα που καταχράται τα δικαιώματά μας; Αφού βρεις την απάντηση, πήγαινε σε όλους αυτούς που πλασάρονται ως θεοί και δες σε ποιους απευθύνονται! (Θα το βρεις από τους τρόπους που χρησιμοποιούν.) Στους φοβικούς, χωρίς δικαιώματα, χωρίς δυνάμεις, ανθρώπους. ΑΡΑ (απλά μαθηματικά) ΔΕΝ ΘΑ ΥΦΙΣΤΑΝΤΟ στην περίπτωση που ΔΕΝ φοβόμασταν, γνωρίζαμε τα δικαιώματά μας, είχαμε τη δύναμή μας οι άνθρωποι.

Κλείνω την παρένθεση, συνέχεια στη συζήτηση:

Η φίλη μου απαντά «Αυτός λέει ότι ο μόνος τρόπος για να ξυπνήσουν οι λαοί είναι να βιώσουν την κατρακύλα και να καταλάβουμε ότι ποτέ οι κυβερνήσεις δεν δούλεψαν υπέρ των λαών τους, να μην περιμένουμε τη σωτηρία από κανένα θεό γιατί θεοί είμαστε εμείς οι ίδιοι, σαν οντότητες και πως την ανατροπή μπορούμε να την φέρουμε σαν σύνολο αφού αντιληφθούμε τις δυνάμεις που έχουμε μέσα μας.»

Θα δώσω αυτούσια την απάντηση μου στη φίλη, η οποία συνδέεται αυτομάτως με τα προηγούμενα: «Τι να σου πω κοριτσάκι μου, και ξέρεις ότι εγώ ειδικά είμαι και πνευματικός τύπος. ΠΑΠΑΡΟΛΟΓΙΕΣ! Ξέρεις γιατί όντως είμαι θεός, και πώς το αντιλήφθηκα; ΑΝΤΙΔΡΩ! Δεν υπάρχει κάτι άλλο, ό,τι είναι σαθρό εναντιώνομαι.»

Σκέψου λίγο φίλε μου ένα ενδεχόμενο, να είσαι ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ, απέναντι σου όλοι οι υπηρετούντες το σύστημα, και να στέκεσαι ευθυτενής, άβοφος, και να τιμάς στηρίζοντας τις πράξεις και τα λεγόμενά σου. Τι θα αισθανθείς; Κάτι λιγότερο από ΘΕΟΣ;

Κι αυτή είναι η καλύτερη πάσα για να πάω στους πνευματικούς σωτήρες. Με διαλογισμό υπάρχει περίπτωση να το καταφέρει αυτό κανείς;;;; Τα πνευματικά (κάθε είδους) βοηθούν στην ισορροπία (όταν αμφισβητείς εαυτόν), βοηθούν όταν έχεις κατασπαταλήσει την ενέργειά σου, να μείνεις λίγο να ξανα-αναβλύσει για να φορτίσεις μπαταρίες, και ΜΕΧΡΙΣ ΕΚΕΙ. Δεν σε κάνουν τα πνευματικά θεό! Η ΠΡΑΞΗ ΜΟΝΟ ΣΕ ΚΑΝΕΙ.

Θα το προχωρήσω και θα πω για…. την ΑΓΑΠΗ!!!!!! Το μίσος, ο θυμός λένε (ΟΛΕΣ οι κάστες) επιβαρύνουν τον ίδιο που τα νιώθει, ΑΡΑ ΑΓΑΠΗ να γεμίσεις για να μην επιβαρύνεσαι. Σωστό εκ πρώτης, πάμε στο δευτέρας:

- Η απόλυτη καταπίεση είναι να νιώθεις θυμό και να μην τον εκφράζεις (όλες οι ασθένειες απ’ αυτό προκύπτουν. Ο μόνος λόγος που δεν έχω πάθει ΑΚΟΜΗ καρκίνο είναι αυτός, δεν έκλεισα ποτέ το ρημάδι.)

- Όσοι, σ’ αυτή τη συγκυρία, σήμερα, ακολουθούν αυτές τις μεθόδους «λύτρωσης» είναι ΠΑΡΤΑΚΗΔΕΣ. Έχουν απομονωθεί μέσα σε μία κάστα, ο κόσμος γύρω τους να καίγεται, αυτοί να μην πονούν.

- Ο Χριστός, ο καλύτερος όλων, όταν μπήκε στον ναό ΤΟΝ ΓΚΡΕΜΙΣΕ. ΠΡΩΤΑ η κάθαρσης και μετά οι αγάπες.

Και το κρίσιμο ερώτημα: Έχεις δει ποτέ κάποιον από αυτούς τους «αγάπη και φως» να διαμαρτύρονται; Να διαμαρτύρονται, να αντιδρούν, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΑΣΜΟ;;;; Μούγκα στην στρούγκα.

Αυτό είναι η λύση; Αυτό πρεσβεύετε; Να κάθομαι να υπομένω τον βιασμό, να βουλώνω το στόμα μου, και να βρίσκω διέξοδο να εκτονώνω/διοχετεύω τον πόνο, την καταπίεση, μία ώρα την εβδομάδα, σε μία ομάδα-κάστα; Η απόλυτη μουφιά. Η απόλυτη παραπλάνηση. Διότι το σωστό είναι: ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ η μία ημέρα εκτόνωσης στην κάστα θα μπορούσες να ΜΗΝ ΕΚΛΕΙΝΕΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ, ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΈΜΕΙΝΕΣ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ. Το λυτρωτικό είναι να μην έχεις ΛΟΓΟ να πας στην κάστα.

Θα το κλείσω με μια άλλη προσφιλή τους έννοια την…. ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ. Μάλωσα την κόρη μου για κάτι, έκλαψε κι αφού της πέρασε μου λέει «μαμά πρέπει να μου ζητήσεις συγνώμη που με στεναχώρησες». Της απάντησα: ΌΧΙ κοριτσάκι μου, δεν μπορώ να σου ζητήσω συγνώμη ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΩ!!!!!!!!

Συγνώμη ζητάμε ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ που έχουμε κάνει ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΟΡΘΩΤΙΚΕΣ εκείνες κινήσεις ώστε αυτό που πλήγωσε κάποιον ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΤΕ ΕΠΑΝΑΛΛΗΦΘΕΙ. Σε κάθε άλλη περίπτωση μιλάμε για την απόλυτη ΨΕΥΤΙΑ.

Υ.Γ. Ό,τι ακούγεται είναι μουφιά, είτε πρόκειται για τρολς, είτε για συνωμοσιολογία. Άνθρωποι που ΠΡΑΤΤΟΥΝ θα πρεπε μόνο να μιλούν. Όσοι κάνουν πράξη τις μεγαλοστομίες τους και μπορούν να τιμήσουν όσα πρεσβεύουν όταν κληθούν.

φτάνει πια η σιωπή!!!

2023-03-07T23:36:00.001+02:00

καταρχήν να ευχαριστήσω την Στεφανία Λυγερού που κράτησε αυτή την σελίδα ζωντανή σε όλα τα τελευταία χρόνια της σιωπής μου.

Ναι έμεινα από επιλογή μέσα στην άβυσσο της και απλά παρακολουθούσα, απλά γινόμουν δέκτης πόνου, δέκτης άλλης μιας προδοσίας, γινόμουν δέκτης μια ατελείωτης σαπίλας που σαν λαίλαπα καίει οτιδήποτε ανθρώπινο στο πέρασμά της. Ναι έμεινα μέσα στην σιωπή παίζοντας με τα όρια της λήθης μου, έμεινα στο σκοτάδι από επιλογή αρνούμενος να συμμετέχω σε μια πραγματικότητα που γυαλίζει αλλά δεν είναι και δεν ήταν ποτέ ο χρυσός της ζωής. Ναι ένιωθα την ανάγκη να αποστασιοποιηθώ για να μην πουλήσω την ψυχή μου για μια διαφήμιση, ήθελα να μείνω όσο πιο πολύ καιρό γινότανε μέχρι το προχθεσινό μπαμ. Ναι εκείνη η έκρηξη των δύο τρένων που καταγράφηκε σε βίντεο ήταν σαν να έγινε μέσα μου.

ΟΧΙ, φτάνει πια, δεν πάει άλλο και ταυτόχρονα ακούω το σκοτάδι να μου λέει: πόσες φορές δεν το είπες αυτό; πόσες φορές τα παράτησες στα μέσα της διαδρομής; πόσες φορές είπες πως πιάσαμε πάτο και έβλεπες τον πάτο να σε καλωσορίζει στον επόμενο πάτο; πόσες φορές άφησες το ψέμα να σου ομορφύνει την βολική σου αλήθεια; πόσες φορές προσπάθησες να πουλήσεις την μνήμη σου με μια θέση στην αγκαλιά της λήθης;

Ναι ήταν πολλές οι φορές που έριχνα την στάχτη μονάχος στα μάτια μου, ήταν πολλές οι στιγμές που ήθελα να πιστέψω στην ήττα, στην ήττα; και τι σημασία έχει το αποτέλεσμα όταν δεν κατεβαίνω ποτέ στο πεδίο να δώσω την μάχη; απλά βόλευε να πιστεύω πως ότι και να κάνω δεν θα αλλάξει τίποτα και έτσι καταλήγω θεατής στην ζωή μου δίνοντας το δικαίωμα να μου προκαθορίσουν οι άλλοι τον ρόλο που θα παίξω.

Και ποιοι είναι οι άλλοι; ποιος αλήθεια μπορεί να μου δώσει έναν ρόλο να παίξω αν πρώτα δεν συμφωνήσω εγώ; ποιος αλήθεια έχει την δύναμη που να μπορεί να με πείσει να πουλήσω την ψυχή μου; κανείς μα κανείς δεν μπορεί να το κάνει αν δεν δώσω την συγκατάθεση εγώ. Είναι δυνατόν ποτέ να μπορέσω να πείσω την ψυχή μου πως οι πολιτικοί με την πολιτική τους αγωνίζονται για το δικό μου καλό; ποτέ όμως , όπως και οι περισσότεροι μην πως όλοι, αλλά, πιο βολικό δεν είναι να ρίχνω την ευθύνη σε αυτούς για ότι μου συμβαίνει; Πιο εύκολο είναι να κάνω μια χειραψία με αυτόν που μου ζητάει το μέλλον μου για δικά του συμφέροντα και να του πω καλή επιτυχία παρά να τον βάλω στην γωνιά και να τον αρχίσω σε ερωτήσεις δείχνοντάς του πως δεν μπορείς άλλο να παίζεις μαζί μου. Ακόμη πιο βολικό βέβαια είναι να κάνω τουμπεκί και να κοιτάω την δουλειά μου......

Όχι ευχαριστώ δεν θα πάρω άλλο, δεν θέλω άλλο για το καλό μου τίποτα, δεν θέλω κανέναν άγιο σώστη να με σώσει ....και αλήθεια από που θέλω σώσιμο και τι θέλει να μου πει ο πολιτικάντης; να με σώσει από κάτι ιδανικά που με το ζόρι προσπαθούν να μείνουν γαντζωμένα πάνω μου; ή να με σώσει από την ιδέα πως χωρίς εμένα είναι απλά ένα τίποτα;

και κάπου εδώ αρχίζω να νιώθω την οργή να μου χτυπάει την πόρτα και δεν θέλω να με παρασύρει στα σκοτεινά μονοπάτια , δεν θέλω να την ξοδέψω μέσα σε λίγες λέξεις, απλά θέλω να την χαρίσω εκεί που της αξίζει να πάει..........

Υ.Γ. και αυτό που το ακούγαμε στα γήπεδα καιρός είναι να το φέρουμε στην ζωή μας, ναι ντε κείνο που έλεγε: Καμία ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη

Άκης Κουστουλίδης

Aν είσαι "φευγάτος-η", να ξέρεις...Δεν είσαι μόνος-η σου!

2022-05-15T15:58:00.009+03:00

Time to decide and time to forget, Time to find my mind And time to take my time

Ένα τραγούδι από μια αξιόλογη "alternative rock" ελληνική μπάντα. Το όνομά τους προέρχεται από ένα σκόπιμο ορθογραφικό λάθος του ονόματος του Ουκρανού γιατρού Alexander A. Bogomolets (1881-1946), ο οποίος έκανε έρευνα για την παράταση της ζωής, παράγοντας επίσης έναν ορό ("ελιξήριο νεότητας") με το ίδιο όνομα.

Αν θες να τους γνωρίσεις καλύτερα: Bokomolech discography

" Σου φαίνεται πως σβήνουμε, σ' ακούω να μουρμουρίζεις...Μάθε να γρικάς τους ψιθύρους που κουβαλάνε απρόβλεπτοι αγέρηδες και να θωρείς τις εικόνες πίσω από την επιφάνεια των εικόνων.
Η αδυναμία κυοφορεί τη Δύναμη και οι άνθρωποι γίνονται αυτό που όλοι γύρω τους τούς έλεγαν πως δεν είναι, με το να κάνουν όλα όσα νόμιζαν πρωτίστως οι ίδιοι πως αδυνατούσαν... Σου φαίνεται πως σβήνουμε...Προδομένοι κι αποκηρυγμένοι κι από χτεσινούς δήθεν συνοδοιπόρους, στον απόηχο διασποράς φημών πως οι καιροί παραζόρισαν, πως τα κεφάλια που σηκώνονται θα κόβονται, ποικιλοτρόπως. Όπως λέμε δηλαδή "πρώτη φορά θα μας...ξανα-συμβεί!" Στην πραγματικότητα δεν αλλάζουν οι καιροί, little brother. Aλλάζει μόνο η αντίληψή μας σε σχέση με αυτούς. Πώς βλέπουμε κι εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας τώρα σε σχέση με το τότε..." It's all right, little brother!

Αφιερωμένο. Από εμάς. Στην ευαίσθητη χορδή μιας αέναης στιγμής ... "που λυγίζει αλλά δεν σπάει, βρίσκει τη δύναμη να σηκωθεί από κάτω ακόμα κι αν στάζει αίμα, θλίψη και πικρία και τελικά...αισιοδοξεί. Για τη χαραμάδα, τη ρωγμή μέσα στο σκοτάδι, που θα της επιτρέψει να ξεχυθεί στο χώρο που θα φωτίσει με τη δική της αυτόφωτη λάμψη. Πού ξέρεις; Ακόμα και στον πιο άβολο, κακοτράχαλο και παράξενο δρόμο δεν είναι καθόλου απίθανο να βρεις και καλή παρέα." Παραμιλητό μέσα σ'ένα "κενό" του συνηθισμένου χρόνου...

Aφιερωμένο από εμάς. Σε όσους νιώθουν "φευγάτοι" μέσα στο MATRIX. Κι αταίριαστοι. Με κάθε λογής οχλαγωγία, με κάθε είδους "ξηλωμένα αφηγήματα" και εμφυτευμένες δημοφιλείς πεποιθήσεις που δεν έχουν το θάρρος και την ευφυΐα να αναθεωρήσουν και "να επιτεθούν" στην κίβδηλη "ταυτότητα" που υιοθέτησαν...

Αφιερωμένο, από εμάς. Σε όσους νιώθουν "να λυγίζουν", αλλά τελικά δεν σπάνε, δεν αφήνουν την απογοήτευση να τους θολώσει το μυαλό, δεν παραδίδονται ψυχή τε και σώματι στον Φόβο, αυτόν τον μέγα κλέφτη της αιώνιας χαράς της ζωής, δεν σέρνονται στο χώμα έχοντας επιτρέψει στον, ευάλωτο στους εξωτερικούς "ρύπους" και υποδουλωτικές ριπές, εαυτό τους να καταστεί νεκρός εν ζωή (ποια..."ζωή";).

Σε όσους και όσες γίνονται και παραμένουν συνειδητά "ξεροκέφαλοι" και"πεισματάρηδες", και δεν κάνουν τη χάρη να υποταχθούν στις ορέξεις και δημοφιλείς πεποιθήσεις της "too much TV παρεούλας" ή της κομματικής ομήγυρης και της ιδεολογικής ετικέτας, ακόμη και της ίδιας της οικογένειας που "θέλει το καλό τους", όπως άλλωστε το.."θέλουν" και οι τυραννίσκοι "ηγέτες" και δικτατορίσκοι "ειδικοί" και οι ορατοί ή αόρατοι αφεντάδες της πολύπτυχης κοινωνικής αυτής Φυλακής. Σε όσους και όσες συνειδητά ανεβάζουν τις δονήσεις τους, ακόμα και μέσα στην εκκωφαντικά νεκρική σιωπή ή αποκαρδιωτική οχλαγωγία συντριβής της θαυμαστής ανθρώπινης φύσης και των αστείρευτων δυνατοτήτων της, γυρεύοντας το κελάρυσμα του ποταμού της ορμής της ΖΩΗΣ. Καθώς και τους συνοδοιπόρους στην πιο γενναιόψυχη, υπερβατική ατραπό...! (" Homo Aνεμπόδιστος "). Σε όσους και όσες "αναγεννιούνται από τις στάχτες" σαν τον μυθικό Φοίνικα...

ανιχνευτής

Do not lose your soul !!

Aυτό το πολύ σοβαρό ζήτημα το είχατε άραγε σκεφτεί;;; (και, με την ευκαιρία, κάποιες σκέψης γενικότερες στα πλαίσια της προσπάθειας για επιβίωση, σε μια από τις ολοφάνερες μπανανίες της "Δύσης"...)

2022-05-07T12:55:00.002+03:00

" Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός: “Οι μπολιασμένοι δε μπορούν να δίνουν αίμα γιατί το μπόλι καταστρέφει τα αντισώματα .” Ελλάδα κανονικά (φυσικά) δίνουν αίμα..." από ανάρτηση στο twitter, απ' όπου και το βίντεο που ακολουθεί:

Ιδού, λοιπόν, και κάτι απόλυτα σχετικό: "Μολύνουν το αίμα οι εμβολιασμένοι με mrna"

Ακολουθούνε κάποιες γενικότερες ή εφ όλης της ύλης σκέψεις, ("ατάκτως ερριμένα" θα μπορούσες να πεις με μια πρώτη ματιά;), με έκδηλο τον προβληματισμό. Γιατί... "άνθρωποι είμαστε", άρα νιώθουμε συχνά να είμαστε ευάλωτοι, καθώς μας βομβαρδίζουν από παντού με τα υλικά και πνευματικά τους τοξικά προϊόντα οι μισάνθρωποι...Και με την ευκαιρία, μια ματιά σε πολλά "κακώς (μα πολύ κακώς) κείμενα" που ταλανίζουν τον τόπο των ... παθητικών υπηκόων.

Αν λοιπόν ανήκεις κι εσύ στην "φυλή των ανεμβολίαστων" (που άντεξαν στον μεγαλύτερο ψυχολογικό πόλεμο της σύγχρονης Ιστορίας...) πρόσεχε καταρχήν όσο μπορείς την ποιότητα της διατροφής σου! Κόψε τελείως τις "νόστιμες σαβούρες" που και κοστίζουν και δεν έχουν κανένα θρεπτικό όφελος, το αντίθετο ισχύει...Απόφυγε, όπως ο χριστιανικός διάβολος το λιβάνι, τις τοξικές και εκπέμπουσες μιζέρια και πληθώρα αγκυλώσεων συναναστροφές...

Κι εφόσον έχεις την "τύχη" να ζεις στο Ελλαδιστάν θα' ναι πιο εύκολο! Αν ανήκεις σε αυτούς που είναι αναγκασμένοι να τρώνε λιγότερο από πριν (όπως προτρέπουν και οι δημοσιοκάφροι στην "TSONTA ΤV") , σε αντίθεση με τους "αλώβητους" ή θησαυρίζοντες από τεχνηέντως κατασκευασμένες "κρίσεις" κάθε είδους, που εξακολουθούνε να "τρώνε με χρυσά κουτάλια".. Και νιώθεις πως πλέον "πρέπει" να ανήκεις σε όλους αυτούς που οφείλουν να "δουλεύουν" (η δουλειά, όπως την εννοούν οι "πασάδες" και "κοτζαμπάσηδες" και οι "επενδυτές" τους, από τη δουλεία διαφέρει στον τόνο!) για να μαζεύουν λεφτά και να πληρώνουν ίσως και τα πιο ακριβά καύσιμα της Ευρώπης. Βλέπεις, η κυβέρνηση των "πρωτόγονων ιθαγενών" του προτεκτοράτου αυτού αρνείται πεισματικά ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΦΟΡΟ που σχετίζεται με την κατανάλωση καυσίμων, διότι δεν θέλει να ευνοήσει τους...ιδιοκτήτες πανάκριβων οχημάτων τύπου Porche Kayenne, σύμφωνα με τις δηλώσεις των πιο "ειλικρινών" στελεχών της. Και να βρίσκεις χρήματα να τα σκας στους πλέον υπέρογκους λογαριασμούς ρεύματος (ποιο "δημόσιο αγαθό"; αυτό πια αναβαθμίζεται σε είδος πολυτελείας!), συχνά πάνω έως πολύ πιο πάνω από τους βασικούς μισθούς. Κι αυτό το φοβερό δεν ήρθε ασφαλώς από το πουθενά, ούτε οφείλεται αποκλειστικά στην παγκόσμια "ενεργειακή φτώχεια", πώς σε άλλες χώρες της Ευρώπης προχώρησαν σε γενναίες επιδοτήσεις και μειώσεις φόρων που σχετίζονται με τα καύσιμα; (για παράδειγμα η ακριβότερη τιμή της βενζίνης στην Κύπρο βρίσκεται περίπου στα 1,40 ευρώ και όχι κοντά στα 2,2 ευρώ ή και παραπάνω!...). Αλλά ήταν κι απόρροια εγκληματικών πολιτικών επιλογών: H EE ματαίωσε το κλείσιμο των εργοστασίων λιγνίτη το 2024 και έδωσε παράταση μέχρι το 2028 – Εκτεθειμένη η ελληνική κυβέρνηση. και Απίστευτο: Η τιμή του ρεύματος έπεσε σε όλες τις χώρες της Ευρώπης – Στην Ελλάδα… ανέβηκε!

Επιστρέφουμε σε...συμβουλές διατήρησης ή απόκτησης πολύτιμης και με το παραπάνω ευεξίας, στους παράλογους ως το μεδούλι και σκοτεινούς καιρούς που ζούμε. Επίσης, μην ξεχνάς να (ή ξεκίνα να) ασκείσαι (το περπάτημα σε τακτική βάση αποτελεί μια πολύ καλή ψυχοσωματική μορφή άσκησης) και φρόντισε, όσο κι αν σου μοιάζει ανέφικτο, να σκέφτεσαι όσο μπορείς θετικά, επιστημονικά αποδεκτή "εσωτερική ασπίδα" που αποτελεί πολύ μεγάλη υπόθεση παρά την τοξική περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ειδικά στο προτεκτοράτο αυτό: Οι Έλληνες οι πιο δυστυχισμένοι πολίτες της ΕΕ την τριετία Μητσοτάκη – Τι δείχνει η έρευνα του HWR!). Σκέψου πως αυτό αποτελεί την πρώτη προσωπική και πολύ σημαντική, συνειδητοποιημένη γραμμή αντίστασης ενάντια στους απατεώνες, σεσημασμένους υποκριτές και σκατόψυχους που θέλουν να σε πείσουν να αποδεχτείς άκριτα κι εθελόδουλα την ελεεινή δυστοπία τους ως μονόδρομο... Επιτέλους, αναγνώρισε και αντιμετώπισε στα ίσια τον μεγαλύτερο (εσωτερικό) εχθρό του ανθρώπινου όντος, που του κλέβει όλες τις ζωτικές χαρές της ύπαρξης και φρόντισε να ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ότι σώνει και καλά θα ασθενήσεις...Γιατί τότε ίσως και να ελκύσεις την ασθένεια (κι αν έχουν δίκιο οι επιστήμονες που υποστηρίζουν ότι οι ασθένειες συχνά παγιώνονται πρώτα στο μυαλό και μετά εκδηλώνονται στο σώμα;), ώστε να μειώνονται οι πιθανότητες να καταλήξεις σε κάποιο από τα εναπομείναντα, υπολειτουργούντα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας... Αυτού που ξεκάθαρος από τα πάνω στόχος ήταν και είναι η πλήρης απαξίωση και διάλυσή του και γενικευμένη ιδιωτικοποίησή του (Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα, είχε μυστική συνάντηση με 12 βουλευτές – γιατρούς της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να προχωρήσει το σχέδιο της κυβέρνησης να βάλει «λουκέτο» σε νοσοκομεία), σε ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ και με τη συνεχιζόμενη, απαράδεκτη και τελείως ατεκμηρίωτη επιστημονικά, αναστολή δίχως αποδοχές 7.000 περίπου υπερπολύτιμων ανεμβολίαστων υγειονομικών... Γιατί άραγε οι άνθρωποι αυτοί εμμένουν σθεναρά στην αρχική απόφασή τους παρά την απειλή της οικονομικής ανέχειας; γνωρίζουν κάτι παραπάνω από τον "απλό"-υπάκουο-"αναλώσιμο πολίτη";; Ακόμη κι αν σου περισσεύουν χρήματα για νοσηλεία σε ιδιωτική κλινική, όπου ίσως όμως χρειαστείς μετάγγιση αίματος, κανείς δεν θα μπορεί να σου εξασφαλίσει ότι αυτό θα προέρχεται από ανεμβολίαστο, όπως εσύ κι εμείς, άτομο. Κακά τα ψέματα, είναι κι αυτό ένα πρόβλημα και διόλου μικρό, όπως το βλέπουμε εμείς...

Καλή μας δύναμη!

Υ.Γ. Φυσικά και απευθυνόμαστε, με την παραπάνω "φλυαρία" και σε εμβολιασμένους συνανθρώπους μας (αρκετοί από αυτούς δεν έπαψαν ποτέ να είναι φίλοι μας και να υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση και ενδιαφέρον) και ειδικά σε αυτούς που εκβιαστικά και παρά τη θέλησή τους ωθήθηκαν σε συγκεκριμένη ιατρική πράξη, ενάντια σε κάθε έννοια αυτοδιάθεσης και δικαιωμάτων του ανθρώπου...

ανιχνευτής

Τι λένε οι "soultakers"?

2022-05-07T12:51:00.007+03:00

(Κι εμείς απλά τους ακούμε μακάρια όπως τα πρόβατα στα παραγγέλματα των βοσκών;)

Παραθέτουμε δύο βίντεο, το πρώτο στα ελληνικά (https://rumble.com/v1382p9-sadhguru-.html) και το 2ο απόσπασμα από σχετικό βίντεο στο rumble (https://rumble.com/v135oon-wefs-sadhguru-you-want-more-people-we-want-less.html).

«Όλα τα θρησκευτικά βιβλία είναι εναντίον μου, επειδή εγώ μιλάω για τον πληθυσμό.Θέλουν περισσότερες ψυχές, εγώ θέλω λιγότερες ψυχές στον πλανήτη»!
Μάλιστα ο "μες στην τρελή χαρά" δημοσιογράφος του Φόρουμ που του παίρνει συνέντευξη, κι εν μέσω "αυθόρμητου γέλιου", κάνει λόγο και για "μία αίσθηση ανακούφισης από την ειλικρίνειά" του γκουρού, γνωστού ως Sadhguru, "πνευματική μορφή" του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

Πάλι στο ίδιο περιβάλλον, του "Παγκόσμιου Οικονομικου Φόρουμ", είχαν ακουστεί τέτοιες παρεμφερείς δηλώσεις, απόρροια "μεγαλεπήβολων οραμάτων" για το "μέλλον" της ανθρωπότητας (μισητής, όπως φαίνεται, για όλους αυτού του είδους τους "οραματιστές" και τα αφεντικά τους) : «Θέλουμε μείωση πληθυσμού»: Δείτε τι είχε ειπωθεί στο WEF λίγο πριν ξεσπάσει ο εφιάλτης του Covid-19 (βίντεο) - Τι έλεγε στις αρχές του 2020 η Jane Goodall

{Εικόνα παρακάτω: ο "αρχιερέας" γαλουχεί το ιερατείο και ειδικά τα "ελπιδοφόρα" νέα μέλη, για να εμεπεδώσουν τα κηρύγματα και να διαμορφώσουν, με πυγμή και πίστη, κι αυτοί με τη σειρά τους στη συνέχεια, την υλική και διανοητική "πραγματικότητα" των ανθρώπινων κοπαδιών ή ποίμνιου... Δες τι δηλώνει στο HARVARD (πόσοι πρωθυπουργοί, σε Ελλάδα και όχι μόνο, "έκαναν εκεί τη θητεία τους", ασχέτως αν συχνά δεν ήταν και τόσο έξυπνοι;), το 2017: "SCHWAB-2017-ΧΑΡΒΑΡΝΤ- ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΔΙΕΙΣΔΥΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ"- SCHWAB-2017-HARVARD- WE ARE PROUD TO PENETRATE IN ALL GOVERNMENTS "}

Για να κατανοήσει κάποιος το "υπόβαθρο" των δηλώσεων του σκοταδόψυχου "guru" στο video, για να εντρυφήσει στο πνεύμα μέσα στο ..."χάος" του οποίου εδράζονται τέτοιες μισάνθρωπες αν όχι κι "αποπληθυσμιακές αντιλήψεις", πρέπει πρώτα να έχει μια στοιχειώδη έστω ιδέα γύρω από τον Klaus Schwab, ιδρυτή του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) και συγγραφέα του βιβλίου "COVID-19, THE GREAT RESET", best seller σε υψηλούς κύκλους της "μαύρης τέχνης" της πολιτικής (ένα χαρακτηριστικό ελληνικό παράδειγμα ΕΔΩ) και των κυρίαρχων δεξαμενών σκέψης (think tanks). Για το τι δηλώνουν, αυτός και συνεργάτες, με αξιοθαύμαστο κυνισμό δημόσια τα τελευταία χρόνια και για το πώς αντιλαμβάνονται το μέλλον του "μετανθρωπισμού" (όσων... "απομείνουν", τέλος πάντων, ως "ανθρωπότητα"). Οπότε, για να συμβάλουμε όσο μπορούμε σε αυτή την κατανόηση, παραπέμπουμε στα εξής:

Έχετε πραγματικά κατανοήσει την ατζέντα της "Μεγάλης Παγκόσμιας Επανεκκίνησης"?
Klaus Schwab: «Το 2026 θα έχουμε όλοι τσιπάκι στον εγκέφαλο μας» (βίντεο) - K. Swab: "In 2026 we will all have a chip in our brain" (video) QUESTION: Will we have a chip in our ass, too?
World Economic Forum: "You'll own nothing, and you'll be happy" (While Oligarchs Own Everything) - Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ: Δεν θα σας ανήκει τίποτα και θα είστε (καλωδιωμένοι, τεχνοσκλάβοι) ευτυχισμένοι (ενώ τα πάντα θα ανήκουν στους ολιγάρχες)
"Οι Άχρηστοι Άνθρωποι του Harari"- Klaus Schwab: Ανθρώπινη Επεξεργασία (ή αλλιώς: γενετική τροποποίηση...)
O κροίσος ιδρυτής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ σε απροκάλυπτη επίδειξη κυνισμού. Όταν στα λένε μέσα στα μούτρα δεν αποτελεί κι ένα είδος διανοητικού τεστ; - "We Control Everyone" : πολιτικούς, ΜΚΟ, συνδικαλιστικές οργανώσεις, ΜΜΕ, επιστήμονες, ακαδημαϊκούς, θρησκευτικούς ηγέτες...Όλη την "αφρόκρεμα" της ολοκληρωτικής ποδηγέτησης και παγκόσμιας "πολιτισμικής παράκρουσης", δηλαδή...

Κι εμείς, με το φτωχό και αηδιαστικά ανθρώπινο (για τους ανήκοντες σε "ανώτερο είδος") μυαλό μας, αναρωτιόμαστε: Εφόσον το WEF, σύμφωνα και με τις δηλώσεις του "αρχιερέα", ΕΛΕΓΧΕΙ τους πάντες και οι πολιτικοί αχυράνθρωποι της Δύσης (και όχι μόνο) είναι δικά τους παιδιά, άρα συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές, όπως η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΑΧΡΗΣΤΑ PCR ("πανδημία των pcr rests"-σκουπιδιών!) ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ LOCKDOWNS ΩΣΤΕ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΑ ΛΥΓΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΟΥΝ ΣΕ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ, η υποχρεωτική μασκοφορία με ό,τι αυτό σήμαινε για αναπνευστικό και όχι μόνο σύστημα μικρών και μεγάλων και για τον ψυχισμό κυρίως των ανηλίκων ΚΑΙ Ο ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕ ΤΑ "ΔΗΛΗΤΗΡΙΑ" κατά τον νομπελίστα μακαρίτη Μοντανιέ (και όχι μόνο - ΔΕΣ κι αυτό ΕΔΩ!!) ΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΜΜΥΡΙΔΑ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ "ΞΑΦΝΙΚΙΤΙΔΑΣ", επιβλήθηκαν στους εντολοδόχους και αυτοί με τη σειρά τους τα εφάρμοσαν με ναζιστικού τύπου ζήλο στις κοινωνίες; Και σχεδιάστηκαν κι επιβλήθηκαν ως "θέσφατα δόγματα" (της θρησκείας με big boss τον Βάαλ, μήπως;) από "μυαλά"που διακατέχονται από πεποιθήσεις όπως αυτές που προβάλλονται στην αρχή της ανάρτησης (???) ... ΩΧ!

VIDEO ΕΠΙΛΟΓΟΥ: SCHWAB-2017-ΧΑΡΒΑΡΝΤ: "ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΔΙΕΙΣΔΥΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ "

(https://rumble.com/vtcca8-schwab-2017-.html)

ανιχνευτής

Η έλλειψη δεν σημαίνει ακύρωση

2021-12-23T10:55:00.001+02:00

Διαχειριστής σε μία πολυκατοικία γίνεται ένας από τους ιδιοκτήτες. Ιδιοκτήτες παραμένουν κι οι άλλοι όταν αναλάβει, δεν μεταμορφώνεται -μαγικά- σε περισσότερο ιδιοκτήτης από τους λοιπούς, με την ανάληψη του καθήκοντος.

Ο λόγος που χρειάζεται να οριστεί ένας διαχειριστής είναι αμιγώς πρακτικός, δεν θα ήταν εύκολο να πηγαίνουν όλοι μαζί σε μία υπηρεσία για να κάνουν μια δουλειά. Ορίζουν το λοιπόν (οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες) τον διαχειριστή ως ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥΣ για να κάνει τις δουλειές και για όλους τους υπόλοιπους.

Να πούμε ότι κάνει στους λοιπούς χάρη; Ας το πούμε. Όποιος μάς κάνει χάρη τον κερνάμε κατιτίς (έλα να σε κεράσω έναν κουραμπιέ ρε αδελφέ μου), δεν πέφτουμε στα τέσσερα. Αλλά δεν είναι αυτό το πόιντ μου. Ξέρεις γιατί ο διαχειριστής μιας πολυκατοικίας ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ; (Κανονικά, λογικά, αν κάποιον στέλνουμε για τις δουλειές μας, για να μην κουράσουμε το κωλαράκι μας, κανονικά θα έπρεπε να πληρώνεται.) Ο λόγος που δεν πληρώνεται ο εκπρόσωπος-διαχειριστής είναι γιατί........ Ο ΡΟΛΟΣ ΓΥΡΝΑΕΙ!!!!!!!! ΟΛΟΙ οι ιδιοκτήτες είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να αναλάβουν τη διαχείριση. Ο ένας μετά τον άλλο. Έτσι, δεν χρωστάει κανείς σε κανέναν.

ΚΑΙ...... φτάσαμε στο ζητούμενο! Αυτός είναι ο τρόπος να ΛΕΙΤΟΥΡΓΉΣΕΙ η Δημοκρατία! Δέκα εκατομμύρια είμαστε, όλοι να περάσουμε από τη ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ!

Προσόντα ιδιαίτερα ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ!! Ο εκπρόσωπος ΕΝΤΟΛΕΣ ΕΚΤΕΛΕΙ! ούτε σοφός χρειάζεται να είσαι, ούτε πανάξιος, ούτε γνώστης όλων των θεμάτων (υπάρχουν εξειδικευμένοι σύμβουλοι, που πληρώνονται ΑΔΡΟΤΑΤΑ για να "δίνουν τα φώτα τους" στους ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΣΟΦΟΥΣ, ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ, ΠΑΝΙΒΛΑΚΕΣ που κάθονται στα έδρανα της βουλής, όλα τα χρόνια -από τη μεταπολίτευση κι ενταύθα!) Αρα, ο καθένας μας μπορεί να αναλάβει (μέχρι και η κόρη μου θα μπορούσε), έχοντας τις μελέτες των ειδικών και την εντολή των πολλών, πις οφ κεικ!

Και θα μου πεις τώρα "κοπελιά μου σε ποιο συννεφάκι ζεις; κατέβα να μας κάνεις λίγο παρέα, αυτά τα πράγματα απλά ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ!!!" Και θα σου πω "έχεις απόλυτο δίκιο"! Το ότι δεν γίνεται όμως Δημοκρατία να έχουμε δεν σημαίνει ότι ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ! Η οποία είναι:

• Όταν οι εκπρόσωποι πληρώνονται σας βασιλιάδες, έχουν θρόνους, κόκκινα χαλιά και παλαμάκια, μιλάμε για το πολίτευμα της ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ/ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ.

• Όταν οι εκπρόσωποι βρίσκονται στο ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ μιλάμε για το πολίτευμα της ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ.

• Όταν οι εκπρόσωποι την εντολή του λαού την γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια, θεωρούν ότι λευκή επιταγή παίρνουν με κάθε εκλογή τους, και όταν πάρουν τη θέση κάνουν Ό,ΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ, μιλάμε για το πολίτευμα της ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ.

Κι αν κάνουμε τη σούμα!!!!! μια απλή πρόσθεση των ανωτέρω, θα έχουμε το πολίτευμα.... (το χωρίς όνομα) ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ!!!

Υ.Γ. Το φοβερότερο όλων ξέρεις ποιο είναι; Και ΠΡΙΝ ΤΟ 2010..... ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΙΣΧΥΑΝ!!!!!! κανέναν μας δεν ενοχλούσε ΠΡΙΝ αρχίζει να βαίνει εις βάρος μας. Φυσιολογικότατο θα το πω, έτσι είναι φτιαγμένος ο άνθρωπος, ΟΜΩΣ... δεν γίνεται να μην κάνω μια ιδιαίτερη μνεία, στον άνθρωπο που είχε πρόβλημα και πριν το 10. Όχι για να τον εξυψώσω, αλλά για να αναδείξω κάτι χρήσιμο για τα νέα παιδιά: Αυτός που ΠΑΣΧΕΙ σε μία κατάσταση σαθρή έχει βάθος, όχι ψυχικό νόσημα. Η φωτό αφιερωμένη εξαιρετικά.)