USPAYI - Küp Küp Zeka

THE 44 MASTER MOVES OF REMARKABLE ENTREPRENEURS

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 29 Mar 2012 05:24:00 +0000

THE 44 MASTER MOVES OF REMARKABLE ENTREPRENEURS
By Robin Sharma

1. They get that the #1 way to build a global brand is one customer at a time.

2. They obsess around having an impact vs. growing their income (and so their income soars).

3. They listen more than they speak. And they deliver more than they promise.

4. They use their most valuable hours to do their most valuable work (don't check email first thing in the morning).

5. They get that you can't have an A-level company if you hire B-level people.

6. They are deeply aware that jealousy is the tribute mediocrity pays to Mastery. And so they fearlessly pour their Genius into the world.

7. They understand that what the amateur calls genius, the professional calls practice.

8. They are fanatics around building a systems-driven company. Everything has a system built around it. This ensures consistently fantastic results. And allows the entrepreneur to take extraordinary amounts of time off. [I've recorded a powerful training video that will show you how to really grow an ultra-successful company while you live a much better life. It's called "The Napa Valley Adventure". Watch it now: http://bit.ly/napavalleyadventure]

9. They trust their vision when everyone else is doubting their vision.

10. They provoke their teammates to do work they never imagined they could do.

11. They know that good enough just isn't good enough. Outright perfection is their ideal.

12. They have discovered that extra hard work is Success' true best friend.

13. They use flight time to get ahead and review their plans vs. playing Angry Birds and watching bad movies.

14. They get that progress often shows up in failure's clothing.

15. They invest deeply in their education and development knowing that the fastest way to double your net worth is to triple your rate of learning.

16. They focus on value versus cost.

17. They hold themselves to performance + ethical standards higher than anyone could ever expect of them.

18. They make the time to think, plan and prepare - understanding that clarity breeds mastery. And there's no point in brilliantly executing the wrong things.

19. They get that their 3 most valuable assets are their mental focus, physical energy and internal creativity. And so they protect them ferociously.

20. They are "Apple-like" in their willingness to think differently and ensure their products leave customers breathless.

21. They stick to their convictions - especially in the face of criticism.

Click here to read all 44 Master Moves of Remarkable Entrepreneurs:

http://www.robinsharma.com/blog/03/44-master-moves-of-remarkable-entrepreneurs

Büyü Kitabı -Ciddi bir terapi

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 10 Jul 2011 09:04:00 +0000

Yeşim Türköz'ün bu kitabını bir dostum hediye etti. Bana da okuduktan sonra kitap hakkında görüşlerimi paylaşmak düştü.

Kitap psikodramanın "Büyü Dükkanı- Magic Shop" tekniğinden esinlenerek kurgulanmış. Yani bir büyü dükkanı var ve siz oradan ne isterseniz alabiliyorsunuz. Şans, mutluluk, geçmiş yaşamı geri almak, şöhret... Her ne isterseniz gidip alabiliyorsunuz. Ancak dünya kuralı orada da geçerli. Her aldığınızın bir bedeli var ve onu ödemeniz gerekiyor. Bu para değil ama. Büyü dükkanın sahibi sizinle istediğiniz karşında pazarlık ediyor. Örneğin tekrar yaşamayı istediyseniz tüm anılarınızı, hafızanızı istiyor sizden. Hırs istediyseniz, huzurunuzu istiyor.

İnsanlar istediklerini elde etmek için bu pazarlığın sonucuna razı geliyorlar mı dersiniz. İşte bunu öğrenmek için okumanız gerekiyor...

Kitabın arka sayfasında şöyle bir tanım var, aslında tüm bu yazdıklarımı kısaca özetliyor.

"Hayatta en çok istediğiniz şey, hayattan alabileceğiniz en iyi şey midir?"

Bu kitabı okuduktan sonra "Being Erica" diye bir dizinin ilk sezonunu seyretme şansım oldu. Bu dizide de 32 yaşındaki bir kadın hayatını sorguluyor ve geçmişe dönerek pişman olduğu şeyleri düzeltmeye çalışıyor. Bu uğraşı içinde anlıyor ki her şey kendisi ile ilgili. Aslında tüm bu terapi boyunca kendisini anlıyor ve artık yersiz pişmanlıklar yaşamıyor...

Onun arabası var güzel mi? Bastı mı gaza gider mi?

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 01 Jun 2011 08:44:00 +0000

Dr. Osman Ata ATAÇ / İŞLETMECİLİK VE DIŞ TİCARET SOHBETLERİ

Dünya gazetesi 1 Haziran 2011 tarihli yayınından alıntıdır.

Bu yazıda geçen yazımda bahsettiğim yönetici ve yönetilen ayırımına değineceğim. Eğer bana "Son yıllarda işletmecilik konusundaki en önemli gelişme nedir?" diye sorarsanız size "Yöneten ile yönetilenin, işletmecilik ile işletmenin ayırımıdır" diye cevap veriririm. Bu ayırımın iyi anlaşılması sizlerin işletmecilik konusundaki düşünce ve uygulamalarınızı kökten değiştirecek önemdedir. Sohbetlerimizin yirmincisi olan bu yazıda işleyeceğimiz işletmecilik ile işletmenin ayırımı kavramı şimdiye kadar tartıştıklarımız arasında en temel olanıdır.

Bu ayırımı anlıyabilmek için şöför ve arabasından başlıyalım. Sürücü ile arabayı ayrı ayrı anlatması kolay. Kime sorsan eğri doğru yapar. Araba denilen araç kaporta, motor, direksiyon aksamı, tekerlek falan filan sıralanır. Çok istiyorsanız yüzlerce parçayı vida vida, somun somun sıralarsınız. Bunlar belli bir işi hep birlikte yapmak için bir araya gelmişlerdir. Her biri bir başka iş yapar. Hiçbiri bir diğerinin işine burnunu sokmaz, ayağına dolaşmaz. Aksi olursa araba hemen sinyal verir. Hepsi üç aşağı beş yukarı standart parçalardır. Tanımları vardır. Ne iş yaptıkları açıktır. Araba insan ve yükü bir yerden bir yere götürmek için tasarlanan bir makinadır. O nedenle iyi çalışan şeylere makina gibi derler. Arabanın hem parçalarını, hem de nasıl çalıştığını anlatabilirsiniz. Hem parça parça tanımlıyabilirsiniz hem de her parçanın işleyişini ayrı ayrı inceleyebilirsiniz. Motor, piston, fren, falan, filan teker teker tanımlarsınız. Her biri araba çalışırken ne iş yapıyor, anlatır irdelersiniz. Biri bozulunca hepsi bozulmaz. Bozulan parçayı çıkarır atar yerine aynısını bulabilirsiniz...

Devamını okumak için lütfen tıklayınız

Genevieve Bell, Intel anthropologist - 10 visions of the future

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 05 May 2011 07:54:00 +0000

Genevieve Bell, Intel anthropologist - 10 visions of the future

As a follow-up to the previous post, Intel’s user experience discourse is further elaborated on by Genevieve Bell, Intel Fellow and the company’s Director of Interaction and Experience Research.

Bell’s main job is to look at what motivates people, and in turn understand how they think, so that ultimately Intel can work towards creating better products. If you’re wondering why that should be important to a company that makes processors rather than actual consumer devices like smartphones or tablets, don’t. Bell’s response is simple.

“If you can make an engineer understand why a processor needs to work without a fan, not because of a power need, but because of a social one, then you can make them create devices that fit into our lives better.”

Here are Bell’s ten predictions:
1. The Internet will get more feral
2. Next-gen interfaces will become old hat
3. We will still be social but the way we use the networks will change
4. We will “sledge” each other…
5. There will be stubborn artefacts
6. We will be bored together
7. We will have a lot of stuff
8. We will manage our connectivity, we will manage our disconnectivity
9. We have to maintain the network
10. We will develop new anxieties

Nine Things Successful People Do Differently

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 29 Apr 2011 07:29:00 +0000

Nine Things Successful People Do Differently

Harvard Business Review'den güzel bir blog yazısı. Vakit olunca Türkçeye çevirip burada yayınlarım

The 50 New Rules of Work

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 18 Apr 2011 06:40:00 +0000

The 50 New Rules of Work
By Robin Sharma, author of the #1 bestseller "The Leader Who Had No Title"

The global economy is in a state of acute disruption. Competition has never been more fierce. Consumers have never been so well-informed and loudly demanding. And what worked yesterday just might be obsolete today.

But this time is also a great time, for the astonishing few who are ready to show leadership. Leaders are at their absolute best during messy cycles versus during the easy ones. And messy cycles bring with them gorgeous opportunities.

As I sit quietly on this airplane at 40,000 feet, away from the rallying cries of a wired world filled with endless interruptions, I've distilled what I've been sharing in my presentations to clients across the planet over the past months, from Kuwait and Dubai to Paris, London and Dusseldorf.

Here are 50 powerful rules to amp up your game so this business cycle is one of your best business cycles yet.

The 50 New Rules of Work

1. You are not just paid to work. You are paid to be uncomfortable - and to pursue projects that scare you.

2. Take care of your relationships and the money will take care of itself.

3. Lead you first. You can't help others reach for their highest potential until you're in the process of reaching for yours.

4. To double your income, triple your rate of learning.

5. While victims condemn change, leaders grow inspired by change.

6. Small daily improvements over time create stunning results.

7. Surround yourself with people courageous enough to speak truthfully about what's best for your organization and the customers you serve.

8. Don't fall in love with your press releases.

9. Every moment in front of a customer is a moment of truth (to either show you live by the values you profess - or you don't).

10. Copying what your competition is doing just leads to being second best.

11. Become obsessed with the user experience such that every touch-point of doing business with you leaves people speechless. No, breathless.

12. If you're in business, you're in show business. The moment you get to work, you're on stage. Give us the performance of your life.

13. Be a Master of Your Craft. And practice+practice+practice.

14. Get fit like Madonna.

15. Read magazines you don't usually read. Talk to people who you don't usually speak to. Go to places you don't commonly visit. Disrupt your thinking so it stays fresh+hungry+brilliant.

Click below to read the remaining 35 rules and share them with your team: http://www.robinsharma.com/blog/03/the-50-new-rules-of-work

Kitap Özeti - İş İşten Geçti (J.Paul Sartre)

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 08 Feb 2011 20:53:00 +0000

KİTAPSAL

İş İşten Geçti – J.P.Sartre

Yaklaşık 80 sayfa olan kitap tiyatro sahneleri gibi kısımlara ayrılmış.İlk okuduğum Sarte kitabı olması hasebiyle heyecanla okumaya başladığım bu kitap 10-15 sayfa sonra Sarte’nin özgün tarzını hissettirdi.Kitap hem biçem hem de konu olarak özgünlüğün zirvesinde.Roman yazı türü olarak olayın sahneler halinde anlatılması ve yazarın hiçbir etkide bulunmayışı kişilerin kendi karakterlerini özgür bir şekilde sergilemesi kitabın uslüp açısından özgünlüğünü göstermeye yeter sanırım. ayrıca kitabın konusu özgünlük açısından değerlendirirken sadece güzel kurgulu bir roman deyip geçmemiz Sarte’a dokunacaktır.Ölüm sonrasını okuyucuya sanki karakterlerin ölmemiş olduğunu zannettirerek yazmak her yiğidin harcı değildir olamaz da.konusuna geçersek pierre adlı bir erkek ve evé adlı bir kadın arasında geçmektedir.Pierre askere karşı isyan etmek istençi taşıyan bir grup muhalifin lideridir.Gruba katılmak isteyen bir genç-pierre bu gencin muhbir olduğunu düşünmektedir- onu gruba almadığı gerekçesi ile pierreyi öldürür.evé ise kızkardeşine göz koyan kocası tarafından zehirlenir.bu iki insan yine aynı paris te ölülerin yaşadığı bir yerde karşılaşırlar ve birbirlerine aşık olurlarr.ölüler yasasının 130. maddesine göre aşıklara 24 saat dünyaya dönme izni verilmektedir.eğer bu 24 saat içerinde aşklarını tam anlamıyla ifade eden bir cinsel ilişki yaşarlarsa dünyada yaşamalarına izin verilmektedir.ama geri dönen aşıklar pierrenin arkadaşlarını yalnız bırakamaması dolayısı ile bir cinsel ilişki yaşayamazlar ondan dolayı da ölüler dünyasına geri dönerler.Ve yeni ölmüş iki genç gelip onlara 130. madde diye bir şey olup olmadıklarını sorduklarında evet cevabını hüzünlü bir şekilde verirler işte bu sahnede kitap biter.

İnsan Kaynaklarında Yeni Trend: IK 3.0

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 07 Feb 2011 06:43:00 +0000

Yazının orjinal adresi: http://fistikyesili.com/2011/02/07/insan-kaynaklarinda-yeni-trend-ik-3-0/

1990′lı yılların sonlarına kadar iş arayanların en çok tercih ettiği yöntem elden CV bırakmaktı. İş başvurusu yapılmak istenen şirkete şahsen gidilip CV’ler o zamanki genel adıyla Personel Müdürlüğü’ne elden teslim edilirdi. Çoğunlukla kullanılan bir diğer yöntem de faks ile özgeçmiş gönderimi idi. 2000 yılından itibaren ise işe alım ve başvuru süreçlerinde yeni bir döneme girildi. Hızla gelişen ve yaygınlaşan internet erişimi sayesinde www.kariyer.net’in başını çektiği insan kaynakları siteleri açılmaya başlandı.

Bu yeni dönemde işe yerleştirme süreçleri kolaylaştı, hızlandı ve çok daha verimli hale geldi. Yine bu dönemde birçok şirket de kurumsal internet adreslerinde CV toplama ve değerlendirme yapmaya başladılar. Günümüzde de insan kaynakları ve kurumsal web siteleri iş arayanların,işverenlerin ve IK danışmanlık şirketlerinin en çok başvurdukları platform durumunda.

Özellikle 2010 yılından itibaren benim adına IK 3.0 adını verdiğim yeni bir döneme girdiğimizi düşünüyorum. IK 3.0′ın ne olduğunu anlatmadan önce müsadenizle 2000 yıllarda hayatımıza giren sosyal medya servislerinin en populerlerine göz atalım.

1999 blogging: halka açık günlük tutmak. Eskiden size özeldi artık genel.

2003 linkedin : genellikle iş ilişkisi içinde bulunduğumuz insanlardan oluşan iş ağı olarak özetleyebileceğimiz site.

2004 facebook : O artık bir fenomen. Market değerinin 50 milyar dolar olduğu söyleniyor.

2006 twitter: çevrimiçi insanların son göz ağrısı. son dakika haberlerini en çabuk öğrenebileceğiniz sürekli gelişen, değişen, mahremiyetin kurallarını yeniden yazan zıpır platform.

Bunlara ek olarak youtube gibi video paylaşım siteleri, flickr gibi resim paylaşım siteleri, foursquare gibi konum bazlı servisler ve daha neler neler var. Sıkı internet kullanıcıları arasında bu servislerin bir çoğunu aktif olarak kullanan birçok tüketici mevcut. Bu profildeki kullanıcılar aktif olarak düşündüklerini, gördüklerini, öğrendiklerini, resimlerini, konumlarını, videolarını paylaşıyorlar. Aslında uçsuz bucaksız internet dünyasına eğitimleri, iş tecrübeleri, fikirleri, yaşam tarzları, zevkleri, hayata bakış açıları veya karakterleri ile imza atıyorlar.

Son yılların populer kavramı yakınsama, 3 genç girişimciyi tetikledi ve yukarıda sıraladığım servis profillerini bir araya getiren about.me ortaya çıktı. about.me, 20 Aralık 2010′daki lansmanından sadece 4 gün sonra AOL (amerika online) tarafından satın alındı. IK 3.0 olarak ifade ettiğim yeni IK trendinin dayanağı da işte bu parlak fikir. about.me sitesindeki tek bir profil üzerinden bir insanın mevcut tüm sosyal medya hesaplarına ulaşmak mümkün.

İşe alım konusunda uzman değilim ancak işverenlerin iş görüşmesi yaptıkları adayla ilgili eğitimi ve iş tecrübesinin yanında karakter özellikleri, yaşam tarzı, değerleri ve bunun gibi birkaç sayfalık bir özgeçmişten öğrenemeyecekleri verilere de önem verdiklerine eminim. İşte aslında sosyal medya profillerindeki güncelleme, paylaşım ve iletişim adayın bu özellikleri hakkında kapsamlı veri sağlıyor. Diğer bir ifade ile sadece özgeçmişine veya mulakattaki performansına göre edinebilecek izlenimin çok daha zengin, objektif ve gerçekçi olanını sosyal medyadaki tarihçesine göz atarak anlayabilmek mümkün.

Tabiatıyla günümüzde linkedin, facebook, twitter gibi servisleri kullanmayan, blog yazmayan çoğunluk bir kitle var. Ama bundan çok değil 10 sene sonra işe yerleştirme için kullanılacak enstrümanın sadece bir internet adresinden ibaret olacağını düşünüyorum.

Soru: Özgeçmişini gönderir misin?
Cevap: http://about.me/uboynudelik

Yazan: Uygar Boynudelik
Şehir: İstanbul

22 Ways to Become Spectacularly Inspirational

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 04 Feb 2011 07:31:00 +0000

By Robin Sharma, author of the #1 bestseller "The Leader Who Had No Title"

1. Do important work vs. merely offering opinions.

2. Lift people up vs. tear others down.

3. Use the words of leadership vs. the language of victimhood.

4. Don't worry about getting the credit for getting things done.

5. Become part of the solution rather than part of the problem.

6. Take your health to a level called superfit.

7. Commit to mastery of your craft instead of accepting mediocrity in your work.

8. Associate with people whose lives you want to be living.

9. Study for an hour a day. Double your learning and you'll triple your success.

10. Run your own race. "No one can possibly achieve real and lasting success by being a conformist," wrote billionaire J. Paul Getty

11. Do something small yet scary every single day.

12. Lead Without a Title.

13. Focus on people's strengths vs. obsessing around their weaknesses.

14. Remember that potential unused turns into pain. So dedicate yourself to expressing your best.

15. Smile more.

16. Listen more.

17. Read the autobiography of Nelson Mandela.

18. Reflect on the words of Eleanor Roosevelt who said: "Great minds discuss ideas; Average minds discuss events; Small minds discuss people."

19. Persist longer than the critics suggest you should.

20. Say "please" and "thank you".

21. Love your loved ones.

22. Do work that matters.

Sosyal sorumluluk kampanyaları ile marka yaratmak: Marka Ruhu

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 27 Jan 2011 15:52:00 +0000

yazının orjinal adresi:fistikyesili.com - Ekin Acar Ulukök

İlk baskısını Ocak 2000′de yapan Marka Ruhu, her ne kadar 11 yaşında bir kitap olsa da henüz okumayanlara büyük katkısı olacağına inandığımdan yer vermek istedim. Hamish Pringle ve Marjorie Thompson tarafından kaleme alınan Marka Ruhu, Saatchi&Saathi imzasıyla Scala Yayıncılık tarafından piyasaya sürülmüş.

Marka Ruhu, genel anlamda sosyal sorumluluk kampanyalarının marka geliştirmedeki rolünü örneklerle anlatıyor. Her bir konuyu vaka analizleriyle açıklayan kitapta, hem büyük hem de küçük ölçekli kampanya kurgulamak için yeterli bilgi yer alıyor. Kitap, ana hatlarıyla pazarlamacıya, sosyal sorumluluk kampanyalarının gücünü bir ürün, hizmet ya da kuruluş markası için nasıl kullanabileceğini öğretmeyi amaçlıyor.
Sosyal sorumlulukla ilgilenenlere bu kitabı neden tavsiye ettiğimi biraz daha iyi anlatabilmek için Edward de Bono’nun önsözünden küçük bir alıntı yapmak istedim:

“Bazıları şüpheci bir yaklaşımla, sosyal sorumluluk kampanyalarının kar etmek uğruna halkın merhamet duygusunun istismar edilmesi olduğunu düşünebilir. Başkaları adına bu tür yargılara varmayı kendi üstlerine vazife bilen insanlar her zaman olacaktır. Fakat tüketiciler her zaman son sözü söyleme gücüne sahiptir. Eğer tüketicilerin büyük bir bölümü bundan şüphe ettiğini ve insanların istismar edildiğini hissetseydi, sosyal sorumluk kampanyaları varlığını sürdüremezdi. Böyle bir durum kesinlikle söz konusu değil, ancak bu fikrin gelecekteki başarıları, kuşkusuz bugün, tam bir içtenlikle uygulanmasına bağlı.”

274 sayfa ve yedi ana bölümden oluşan kitabın ana ve alt bölümleri şöyle:

1. SOSYAL SORUMLULUK KAMPANYALARI
Sosyal sorumluluk kampanyalarının tanımı
Vaka analizi: American Express “Açlığa karşı mücadele”

2. SOSYAL SORUMLULUK KAMPANYASI İÇİN ÖN KOŞULLAR
Markaların önemsizleşmesi ve bağlılığın önemi
Vaka analizi: Tesco “Okullara bilgisayar”
İletişim yoğunluğu ve uzman tüketiciler
Vaka analizi: Procter&Gamble “Dash ve Actionaid”
Maslow’un gereksinimler hiyerarşisi ve güvenin yitirilmesi
Vaka analizi: Avon “Meme kanseri bilinç mücadelesi”
Diana etkisi ve markalar için fırsat
Vaka analizi: Reebok “İnsan hakları, şimdi! turnesi”

Hamish Pringle

3. MARKA YARATMADA ÜÇÜNCÜ DALGA
Markalar ve marka yaratmada insanbiçimcilik
Vaka analizi: Körler için akıllı köpekler
Vaka analizi: Birds eye “RNLI”
Marka yaratmada üç dalga
İnanç sisteminin gücü

4. SOSYAL SORUMLULUK KAMPANYALARININ ESASLARI
Sosyal sorumluluk kampanyalarını bağış promosyonlarından ayırmak
Vaka analizi: Daddies Ketchup “NSPPC”
Vermenin doğası
Vaka analizi: VISA “Bana bir masal oku”
Sosyal sorumluluk kampanyalarının ticari boyutu
Vaka analizi: BMW “Mükemmel sürüş”
İşbirliği mi bağımsızlık mı?
Vaka analizi: British Airways “İyi yönde değişim”
Vaka analizi: WHSmith “Bir, iki, oku”
Vaka analizi: Dollond&Aitchison “Dünya gözlerimin önünde”

5. BİR SOSYAL SORUMLULUK KAMPANYASI YARATMAK
Sosyal sorumluluk kampanyasının ön aşamaları
Alan’ı saptamak
Bir sosyal sorumluluk konsepti geliştirmek
Vaka analizi: Kellogg’s “Kids help line”
Bir sosyal sorumluluk kampanyası yaratmak
Vaka analizi: Flora “Londra maratonu”
Sosyal sorumluluk kampanyasını şekillendirmek
Vaka analizi: Austin Reed “Takım elbise değişimi”
Medyaya tarafsız bakmak ve kurumsal beden dili
Vaka analizi: Anchor ve Hovis “Kızıl Haç Helpads”
Sosyal sorumluluk kampanyası ve dijital devrim
Ölçümleme

6. İŞE BAŞLAMAK
Sosyal sorumluluk kampanyasını büyük ölçekli uygulama
Vaka analizi: Liz Claiborne “Aile içi şiddete karşı kadın faaliyeti kampanyası”
Sosyal sorumluluk kampanyasını küçük ölçekli uygulama
Vaka analizi: Norwich Union St. John Ambulance “Hiç kimse daha iyi koruyamaz”

7. SOSYAL SORUMLULUK KAMPANYALARININ GEÇMİŞİ VE GELECEĞİ
Yardım ve bağış kültürü
Viktorya dönemi “devlet baba” yapısından 20. yüzyıl yardımsever yapısına
Şirket kasabaları
Dadı devletinden paydaş topluma
Binyıl etkisi
Jeremy Bullmore’un Marka Ruhu için söylediği sözlerle yazıyı kapatarak keyifli okumalar diliyorum.
“Pazar güçleri ve sosyal sorumluluğun, çoğu kez biraraya gelemeyecek kavramlar olduklarına inanılır. Marka Ruhu, bu görüşe meydan oluyor ve sosyal sorumluluk kampanyaları sayesinde, ticari bir işletmenin bir gönüllü kuruluşla birbirini nasıl destekleyebileceğini, sağlam örneklerle ortaya koyuyor.”

Ekin Acar Ulukök

Ne Hissediyorsunuz?

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 09 Dec 2010 16:50:00 +0000

Gectigimiz hafta NPR radyosunda - ulusal halk radyosu- bir program vardi. Tesadufen denk geldigim..Story - hikaye ismi bu programin. Genelde insanlarin basindan gecen hikayeleri konu aliyor ve bazen cok ilginc olabiliyor. Gecen haftaki yayina bir mimar davetliydi. Kendisi yaklasik 3 yil once bir hastalik dolayisiyla kor olmus ve hala mimarlik yapiyordu. Simdi dedi binalarin akustik dizaynlarina daha cok bakiyorum. Insanlar genelde gorme duyulariyla dunyayi algiliyorlar, belki %80 civarinda duyularimiz bundan ibaret diger %20 si ise dokunma, duyma, tatma, koklama... Tabi gorme duyusunu kaybedince, diger duyularinizi daha cok dinliyorsunuz. Bir nevi islev kazandiriyorsunuz diger duyulariniza dedi... Tabi mimarlik gibi bir meslegi yapmasi daha zor bu sekilde ama azimliydi. Daha da onemlisi mutluydu, hayatla barisik gozukuyordu. Ogluyla nasil beyzbol oynadiklarini anlatti. Tabi topu ogluna o atiyormus, tersi durum daha tehlikeli olurdu.

Konu ilginc. Hislerimize odaklanmamak kismi ozellikle, ve dinlememek. Yolda giderken radyoyu kapattim bir sure sonra ve dinlemeye basladim yolu. Yandan gecen arabanin motor sesinden, arabayi gormeden ne olabilecegini tahmin etmeye calismak veya AC den gelen hafif hava kokusunun degisiminden havasi kirli bir bolgeye girdinizi tahmin etmek. Ufak bir citirtiyi degisik seylere yormak. Yolun kayganligini direksiyondan anlamak ve buzlu olabilecegini dusunmek...Aslinda insanin sinirlarini daha zorluyor ve hayata bakisinizi degistiriyor.

Konuyla ilgili Helen Keller'in hikayesi var. Gorme, isitme duyulari yok. Ayni zamanda konusmayi da bilmiyor cocukken. Tamamen karanlikta. Ilk koleje giden bu ozelliklere sahip Amerikali Keller - sanirim dunyadaki ilk kisidir de. Inanilmasi zor, mucize bir hikayesi var. Elleriyle konusmayi ve dinlemeyi ogreniyor o karanlikta ki, 1.5 yasindayken kor olmus yani hatirlayamacagi bir zamanda bir miktar iletisimi olmus dis dunya ile. Su demeyi ogrenerek basliyor macerasi, onu egitmeye gelen 'mucize' hocasiyla. Universiteyi bitirdigi gibi, Almanca Fransizca gibi dilleri de ogreniyor. Bir aktivist oluyor sonra. Kendisini komunistlikle suclayanlar oluyor. Eski bir filmi var, youtube'te bakip izlemenizi tavsiye ederim. Alabama ceyrekligi uzerinde Helen Keller'in resmi var Amerika'da. Yasamdan pes etmemek, gucluklere ragmen asilmak ve iyi degerlendirmek zamani sanirim Keller'in bize ogrettigi olsa gerek..

Referanslar:
1) http://thestory.org/archive/the_story_120310_fullshow.mp3/view
2) http://tr.wikipedia.org/wiki/Helen_Keller

Satan Reklam Yaratmak

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 24 Aug 2010 07:38:00 +0000

Özet, Ekin Acar tarafından hazırlanmıştır. Yazı http://fistikyesili.com/2010/08/24/satan-reklam-yaratmak/ adresinden alınmıştır...

Luke Sullivan’ın “Satan Reklam Yaratmak” adlı kitabı, ister istemez kafayı taktığı bir tuvalet kağıdı reklamından yola çıkarak, kendini reklam cangılında bulan bir imaj tacirinin ibret dolu öyküsünü anlatıyor.

Bir dönem Amerika’daki reklam kampanyalarının en sinir bozucularından biri olan bu tuvalet kağıdı reklamının, nasıl olup da en başarılı satışı yakaladığı merakından yola çıkarak başlıyor yazarın serüveni. Bu merak başına öyle işler açıyor ki kahramanımız reklamcı oluyor. Hem de en yaratıcı olanlarından…

Kitapta tek başına çok da işe yaramayan yaratıcılığın, “satan” reklama dönüştürülmesindeki tüm incelikleri, yaratıcı yönetmen, müşteri temsilcisi ve müşteri ile başedebilmenin tüm püf noktalarını anlatıyor Sullivan. Bir reklam yazarına özgü kıvrak, oyunbaz ve esprili bir dille…

Radyo cehennemdir. Ama ateşi yakmaz. Zor bir medyada çalışmak üzerine birkaç tavsiye…

Sadece reklam yazarları için değil, tüm yaratıcılar ve yaratıcı geçinenlerin okuması için son derece keyifli bir kitap.

MediaCat kitapları tarafından satışa sunulan, 307 sayfa ve 11 bölümden oluşan kitabın bölümleri şöyle:

Satıcı ekose giymek zorunda değildir
Satış için varınızı yoğunuzu satmayın

Sivri uçlu bir kurşunkalem daha fazla işe yarar
Başlama üzerine bazı düşünceler

Temiz bir sayfa
Etkili bir reklam yapmak

İşi alır almaz yazmaya başlayın
Bir reklam yapmak üzerine küçük ayrıntılar

Gelecekte herkes 30 saniyeliğine ünlü olacak
TV reklamları üzerine birkaç tavsiye

İlginizi çekeceğini düşündüğüm bazı bölümleri aşağıda alıntıladım:

Bu büyük bir iş midir, değilse nedir?

Bir ajansın yaratıcı bölümünde çalışan biri olarak vaktinizin çoğunu, ayaklarınızı masanın üzerine koyup bir reklam üzeridne düşünerek geçirirsiniz. Masanın diğer tarafında yine ayaklarını masanın üzerine koymuş oaln iş ortağınız durmaktadır. Benim durumumdaysanız bu kişi bir sanat yönetmenidir ve sinema hakkında konuşmak istiyordur.

Aslında gerçeği söylemek gerekirse kariyerinizin dörtte birini ayaklarınız masanın üzerinde sinemadan bahsederek geçirirsiniz.

Artık sinemadan bahsedilmez bir noktaya gelinmiştir ve biraz çalışmanız gerekmektedir. Büyük ve beyaz bir sayfayla karşı karşıyasınız ve sınırlı bir zaman içerisinde de onu yeterince ilginç şeylerle doldurmalısınız ki müşteri diğer 1600 reklam mesajı arasından (97 yılı itibariyle) sizinkini görüp hatırlasın.
Herhangi birinin karşılığında para ödediği bir roman yazmıyorsunuz. Bazılarının izlemekten zevk aldığı bir komedi de yazmıyorsunuz. Bütün bu işin arkasında acı ev su götürmez bir gerçek var. Hiçkimse sizin kağıda ne yazacağınızı görmek istemez…

Berbat fikirler üretmekten geri kalmayın
Bir şeyler yazabilmenin tek yolu ilk taslakları gerçekten ama gerçekten saçma yazmaktır. İlk taslak kimsenin onu görmeyeceğini bilerek istediğiniz şeyi yapabileceğiniz,dökip saçabileceğiniz, oynayabileceğiniz ve sonra şekillendirebileceğiniz çocuk taslağıdır. Siz sadece o çocuksu yanınızın, her tür ses ve görüntünün sayfaya dökülemsine izin verin. Eğer karakterlerden biri: “Eee, nolmuş bay düşük pantolon?” demek isterse, bırakın desin.

Konuştuğunuz gibi yazın

Reklam metinlerini, müşteri mektuplarını ve meslektaşlara yazılan notları konuştuğunuz gibi yazın. Nedendir bilinmez, birine kalemi uzatıp da başkaları tarafından görülecek bir şeyler yazmasını istediğinizde 10 kişiden 9′u otoriter bir havanın anlaşılır bir dilden daha ikna edici olduğuna inanır.

Doğal, sade ve kolay bir üslupla yazın. Dilbilgisi kurallarına uyun, kullandığınız sıfatlara dikkat edin. En iyi yol kısa cümleler kullanmaktır. Peki ya tek sözcükü cümleler? Olabilir. Uygun olduğu yerlerde cümlelere “ve” ile başlayn; açık ve net olun.

Bütün bunları yaparken unutmayın ki, siz bir şey satıyorsunuz. Sözcükleri sündürmeye başladığınızda, kolayca unutulacak hale gelirler.

Bu harika bir iş değil de nedir?

Bu harika bir iş!

Ne yaptığınıza bir bakın. Siz bir imaj tacirisiniz. Sözcükleri ve resimleri dokuyor, cansız objelere anlam ve değer yüklüyorsunuz.

1920′lerde Claude Hopkins, “Bir portakal iç” yazdı ve bir ulus meyve suyu içmeye başladı.

Steve Hayden, Apple bilgisayarları için “Neden 1984, 1984 gibi olmayacak?” diye yazdı ve bir ulus bilgisayarların sadece kuruluşlara ait değil, oturma odalarına da ait olduğunu düşünmeye başladı.

Dan Wieden, “Just do it” yazdı ve dünyayı değiştirdi. 1978′de yol kenarlarında çok fazla jogging yapan yoktu, şimdi artık onlardan en az 5 tanesine çarpmadan camdan dışarı bir sopa atamazsınız.

Bu harika bir iş!

Size ne için para ödendiğine bir bakın. Ayaklarınızı dikmek ve düşünmek için. Bu, gerçek işleri olan insanların vakit bulduklarında yaptıkları bir şey aslında. Ayaklarını dikip hayale dalmak, aptalca şeyler düşünmek. Siz ise bunun için para alıyorsunuz.

Yetenekli olduğunuz için şanslısınız. Bu işte olduğunuz için de şanslısınız. Alçakgönüllü kalın!

İmajlar: Miklas Njor, Carsonhsmith.com

Fıstık Yeşili...

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 24 Aug 2010 07:32:00 +0000

İşte yeni bir tanıtımla karşınızdayız:

Fistikyesili, kültür-sanat, müzik, kitap, iş dünyası, pazarlama, web, fotoğraf, şiir ve hatta PC oyunları hakkındaki en güncel yazılar ve yorumları paylaşmak için 2008 yılında kuruldu.

http://fistikyesili.com/

-------------------------
Minik bir ortaklık yaptık ve onların yayınlanan yazıları arasından bizim sitemize uygun olanlarını yayınlıyoruz. İşte ilk kitap özeti geliyor...

Gelecek Planlama Merkezi

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 13 Aug 2010 12:07:00 +0000

Paylaşmak istediğim yeni bir keşif:

Gelecek planlama merkezi

Neler var?

Eğitimler, seminerler, makaleler, haberler... full time futurizm

Kitap Özetleri

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 04 Aug 2010 09:06:00 +0000

Bizde burada zaman zaman kitap özetleri veriyoruz. Aslında bizimki kitabı özetlemekten çok, almadan önce karar vermenizi sağlamak üzerine. Bu kitap sizin için mi sorusunu cevaplamak istiyoruz....

Başka bir motivasyonla (herkes okusun!) kitap özetleri yayınlayan bir site var. Mutlaka tavsiye ederim.

İşte bu da misyonları:

Amacımız, ülkemizde okuma alışkanlığının eğitim ve öğretim yıllarında kazanılmasını sağlamaktır.
Bu yöndeki çalışmalarımız aralıksız sürecektir.

www.ozetkitap.com

Madde - Işık Sergisi ve Suyun Gizli Mesajı

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 12 Jul 2010 15:06:00 +0000

Borusan Müzik Evi'nde (İstiklal Caddesi - Taksim - İstanbul) 9.10.2010 tarihine kadar Madde - Işık Sergisi var. Kaçırmamanızı öneririm.

Sergi'nin web sitesinden hakkında minik bir bilgi:

Detay için: http://www.borusanmuzikevi.com

MADDE-IŞIK sergisi, medya sanatında sezgiye, fizikselliğe ve duyulara dayalı, insan vücudunu sanat deneyiminin merkezinde tutan yeni yönelimlere tanıklık ediyor ve elektronik akademizmi kenara itiyor. Yapıtların bazıları madde ve ışığın işbirliğine dayalı deneyimler sunarken, bazıları bu iki öge arasındaki sürtüşmeden doğuyor.Kiminde Madde Işık’a, kiminde Işık Madde’ye dönüşüyor.

Benim dikkatimi çeken yukarda yerleştirdiğim resim oldu. Serginin bu parçasında bir havuz, havuzun içine yerleştirilmiş (ya da altına) bir ses sistemi ve karşıdan duvara su üzerinden yansıtılan ışık. Sesin her değişiminde duvara yansıyan görüntü dalgaları da verilen müziğe göre değişiyordu.

Bu görüntü aklıma "Suyun Gizli Mesajı" kitabını getirdi. Bu kitaptan "What the bleep do we know" filminde de epeyce bahsedilmişti. Kısaca özetlersem Japon bir doktor (tıp doktoru değil...) suya çeşitli kelimeler söyledikten hemen sonra onları hızla donduruyor ve oluşan buzun kristal yapısını inceliyor.

Kitapta da açıkladığı sonuçlara göre "sevgi", "teşekkür", "şükür" gibi kelimelerden sonra su mükemmel bir kristal yapı oluştururken, "nefret", "aptal" vb gibi kelimelerden sonra da bozuk yapılar oluşturuyor.

İlk duyduğumda hiç mantıklı gelmemişti. Bana mantıklı gelmemesinin sebebi ise doğadaki her form mükemmel enerji düzeyinde yapılar oluşturmaya çalışır. Mesela kristaller en mükemmel enerji formudur (yani dengelidir) Su damlacıkları yerçekimsiz ortamda hemen daire formunu oluştururlar. Bunun nedeni enerji yapısını koruyabilmektir.Yani bu suyun kendi seçimine bağlı olmayan bir oluştur şeklinde düşünüyordum.

Gerçi şöyle bir durum da var, ışığın bir parçacık mı yoksa dalga mı olduğu tartışmasından sonra aslında her ikisi birden olduğu ortaya çıkması sonucu gibi bildiğimiz pek çok şeyin sadece kabuller olduğunu görmek insanın pencerelerini açmasına yetiyor diye de düşünüyorum artık. Yani su neden tepki vermesin, tıpkı bu havuzdaki müziğe göre tepki gibi...

Bununla beraber Masaru Emoto'nun kitap yazmasına rağmen sonuçlarını double - blind testlerle bilimsel olarak ispatlamaya yanaşmaması ve kodladığı suları Hado isimli bir şirket üzerinden sattığını duyunca hayal kırıklığı olmadı değil....

Kitap Özeti: MS 2150

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 28 Jun 2010 12:22:00 +0000

Düşünün ki küresel ısınma nedeniyle önce kutuplardaki buzlar eridi ve dünyayı su bastı. Bunun üzerine su basan ülkelerdeki insanlar hala kuru kalan topraklara göç etmeye başladı. Bu göç sonucu dünyanın yiyecek kaynakları hem azaldı, hem de insanlara erişiminde sıkıntıya uğradı. Alış-veriş ve pazarlar dünyada yaşanan bu felaketler nedeniyle işlemez hale geldi.

Bu açmaz benim kişisel beyin jimlastiğimdir:

Kuru topraklarda yaşayan insanlar, yeni göç eden insanlara nasıl davranır?
Savaşlar çıkar, kıtlık ve hastalıklar oluşur mu?
Bu durumdan sağ çıkmanın bir yolu var mıdır?

Aklımda felaket senaryoları dönüyor, göç etmek isteyen halk göç etmesini engellemeye çalışan diğer halkla savaşıyor. İnsanlar acıdan kıvranıyor, zaten az olan kaynaklar bu savaşlarda çar çur oluyor.... Zor bir dünyada ayakta kalmaya çalışan ben ve sevdiklerim....

Bir süre önce ermiş gibi bir anda bundan zarar görmeden çıkmanın yolunu buldum. Hatta güzel haber, hepimizi kurtarabilirdi bu buluş! (Yalnız benim bulmadığımı da biliyorum üstelik!)

Eğer herkes birbirini (sadece sevdiklerini değil, herkesi, tüm dünyayı) kabullenir, yaşam alanını, yemeğini onunla paylaşırsa bu beladan zarar görmeden, savaşa girmeden, hastalıklar yayılmadan kurtulmak mümkündü.

Ben bunları düşünmekte yalnız değilim, hatta benden daha önce düşünen insanlarda olmuş, güzel güzel kitaplar da yazmışlar. M.S. 2150 bu kitaplardan biri.

Kısaca konusuna değinirsem 1976 yılında bir adam, astral seyehat ile 2150 yılına gidiyor ve orada kendine bir beden ediniyor. İki zaman arasında sürekli gidip geliyor ve amacı 2150'de o güzel makro dünyada kalmak oluyor. Bu nedenle de sürekli kendini makro bilgilerle geliştiriyor ve yetenekleri artıyor.

Kitap farklı kişiler tarafından değişik açılardan yorumlanmış. İnanca bağlayan, dünya düzenleri üzerinden de inceleyenler olmuş. Bilmem ki bu açıdan değerledirenler mikro düzeyden değerlendirmezler mi bu kitabı? :)

Bilmem ki bu kadar zor mu ben'den bize geçmek?

Kitabı öneren sevgili hocam Banu Gökçül'e teşekkürler...

Düşünürken Yaptığımız Sistemik Hatalar

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 07 Jun 2010 06:17:00 +0000

Kaynak: İnternet
Genç adam babasına mutluluğun sırrını sorar.

"Pencerenin yanına git, dışarı bak ve bana neler gördüğünü ve gördüklerinin sana ne hissettirdiğini söyle." der babası.

"Sokağı, dolaşan, gülen, tartışan, alışveriş yapan, birbirine sarılan, kavga eden insanları görüyorum. Gördüklerim dışarıda bir yaşam olduğunu düşündürtüyor ve kendimi iyi hissediyorum. " diye cevap verir genç adam.

Babası tekrar sorar:

"Şimdi aynanın karşısına git. Gördüklerini ve hislerini bana söyle."

"Doğal olarak kendimi görüyorum ve sadece kendimi gördüğüm için yalnız hissediyorum. " der genç adam kafası biraz karışmış olarak.

"İki seferde de bir cam parçasına bakıyordun. Bana aradaki farkı söyleyebilir misin?" diye sorar yaşlı adam.

"Birincisinde dışarısını ve insanları görmemi sağlayan temiz bir camdan bakıyordum,

ikincisinde ise kendi görüntümü bana yansıtan arkası sırla kaplı bir camdan bakıyordum."

"İşte evladım, mutluluğun sırrı da burada yatar:

Eğer dışarıdaki insanlar ve kendi arana sırrın girmesine izin verirsen

sadece kendini görürsün."

Hepimizin ruhsal yapısı, genellikle yaşamda karşılaştığımız tüm sorunları çözümleyecek güçtedir.

Bizleri ruhsal açıdan zorlayan ve bazı rahatsızlıklara neden olan etkenler olaylara "bakış açımızda" yatmaktadır.

Yani sorun olayın kendisinde değil, o olayı anlarken (anlamlandırırken) yaptığımız düşünsel hatalardadır.

Bu tip düşünsel hatalar tüm insanlarda görülmektedir.

Ancak, depresyondaki veya diğer ruhsal sıkıntı içindeki kimseler

bu hataları çok sık ve yaygın olarak yapmakta

ve onları değiştirmek ellerinde değilmiş gibi algılamaktadırlar.

Aşağıda bu tip düşünsel hatalara örnekler verilmiştir.

SEÇİCİ ALGILAMA:

Bir durumun seçici olarak belli bir ayrıntısının algılanması, diğer önemli özelliklerin ise göz ardı edilmesidir. Geri plandaki olumsuz anlamlandırma nedeni ile olayların genellikle olumsuz detayları algılanmakta, olumlu detaylar gözden kaçmaktadır.

Örnek:

"Bugün her şey ters gitti. İyi giden hiç bir şey olmadı." (Gün içinde nötr veya olumlu pek çok olaya rağmen bir kaç olay tüm günün içinden seçilmiş ve bunlara göre genel bir değerlendirilme yapılmaktadır. )

"Sinemaya gitme teklifimi kabul etmedi. Benimle beraber olmak istemiyor." (Daha önce pek çok yere beraber gitmelerine rağmen, sadece bir teklifin reddi algılanmakta ve bu istenilmeyen birisi olduğuna ilişkin düşüncelerini pekiştirmektedir. )

"Sınıfta arka sıradaki iki öğrenci dersle ilgilenmedi. Ben başarısız bir öğretmenim. " (Dersle ilgilenen 20 öğrenci yerine sadece iki öğrencinin ilgisizliği algılanmaktadı r.)

AKIL OKUMA:

Karşımızdaki kişinin veya kişilerin zihninden geçenleri tahmin etmeye dayanan bir düşünce hatasıdır.

Eylemlerimiz ve duygularımızı tahmin ettiğimiz bu düşüncelere göre şekillendiririz.

Örnek:

"Bunları onu aşağılamak için söylediğimi düşünüyor."

"Terapistimi sinirlendirdim. Benim basit bir insan olduğumu düşünüyor.

"Söylediklerine kızacağımı bile bile anlattı."

ABARTMA:

Yaşanan olumsuz olaylardan kendisi, çevre ve gelecek ile ilgili abartılı sonuçlar çıkarmaktır. Ufak sorunlar bile tüm geleceğin kötü geçeceğine işaret olarak algılanmaktadı r.

Örnek:

"Gece uyuyamadım. Hastalığım iyice ilerliyor." (Bir gece uyuyamamak hastalığının iyice ilerlediğine işaret olarak algılanmaktadı r.)

"Bu işi başaramadım ve başarısız bir yönetici olduğumu düşünüp beni işten atacaklar."

"Gittikçe kötüleşiyorum ve dibe batacağım."

"Eğer düşündüklerimi söylersem karşımdaki kişi kırılır ve çok öfkelenir."

"Hata yaptığını söylersem mahvolur."

"O kadar saçmaladım ki daha kötüsü olamazdı herhalde."

KÜÇÜMSEME:

Olumlu olayları küçümseme. Kişinin başarıları şans eseri meydana gelmiştir. Kendisinin herhangi bir

etkisi olmamıştır. İnsanlar ona acıdıkları için onunla beraberdirler.

Örnek:

"Sınavdan iyi not almam önemli değil. Bunu herkes yapabilirdi. "

"Beni işte tutmalarının sebebi yaptığım işi beğendikleri için değil, başka kimse bulamadıkları için."

"Sevdiklerim bana acıdıkları için benimle beraberler."

AŞIRI GENELLEME:

Bir tek olaydan genel kurallar çıkartmadır. Genellikle bu tür düşünceler ve ifadeler içinde sık sık "her

şey, hiç bir şey, her zaman, hiç bir zaman, asla, hep gibi tanımlamalar geçer.

Örnek:

"Elime aldığım her şeyi berbat ederim, hiç bir işi doğru dürüst yapamam."

"Kimse bana saygı duymuyor."

"Hiç bir zaman bana 'aferin' denmedi."

"Herkes birbirinin kuyusunu kazıyor."

BİREYSELLEŞTİRME:

Çevrede olan olaylar veya kişilerle ilgili kişisel karşılaştırmalar yapılır veya kişisel bağlantılar kurulur.

Örnek:

"Beni görmeden geçti. Her halde onu kızdıracak bir şey yaptım."

"Düşüncelerini ne kadar kolay ifade edebiliyor. Ben ise sürekli saçmalıyorum."

"İnsanlar ne kadar rahat anlaşıyorlar, gülüyorlar, eğleniyorlar; ben ise aralarına karışamıyorum."

HEP YA DA HİÇ TARZI DÜŞÜNME

Olaylar, siyah- beyaz, iyi-kötü gibi iki uçta algılanır.

Örnek:

"Bir işi mükemmel yapamayacaksam hiç başlamam daha iyi."

"Bir hata yaptıysan bu iyi bir kariyer yapamayacaksı n demektir.."

"Bana âşık olmadığını söyledi. Beni önemsemiyor. Onun için bir hiçim."

KONTROL YANILSAMASI / AŞIRI SORUMLULUK

Kişi kendisini çevresindekilerin acılarından veya mutluluğundan sorumlu olduğunu hisseder.

Örnek:

"Hastamın iyileşmemesi benim suçumdu."

"Kardeşimin başına gelenlerden ben sorumluyum."

"Bayramda akrabalarımla bir araya geldiğimizde herkesin canı sıkıldı. Onları eğlendirmem gerekirdi. Benim yüzümden sıkıldılar"

"Televizyonun sesi çok açık, komşular rahatsız olabilirler. Sesi kapattırmam lazım. ( Kişi o sırada bir yılbaşı partisinde ve arkadaşının evindedir.)"

KEYFİ ÇIKARSAMA

Kanıt olmadan ya da aksi kanıt olduğu halde bazı sonuçlara ulaşma.

Örnek:

"Yetiştiremeyeceğimi bildiği halde beni zorlamak için böyle yapıyor."

"Beni basit bir kadın olarak gördüğü için benimle beraber olmak istemiyor."

"Duygularımı açıkça söylersem insanları kaybederim."

"Kadınlar sadece yakışıklı ve esprili buldukları erkekleri severler."

ETİKETLEME

Kişinin kendisini veya karşısındaki kişiyi bir davranışına dayanarak tutumu hakkında bir genelleme yapmak.

Örnek:

"Bana maaşımı geç ödedi. Cimri ve hep kendini düşünen bir insan."

"Anneme yardım edebilirdim. Ben bencil bir insanım."

DUYGUSAL KARAR VERME

Duygusal karar verme kişinin olay veya insanlar hakkında hissettiklerinin doğru olacağına inancından doğan düşüncelerdir.

Örnek:

"Bir insanı ilk görüşte onun iyi ya da kötü olup olmadığını hissedebilirim. "

"İnsanların onlar için kötü düşündüğümü anlıyorlar olabilirler( akıl okuma). İçimde bir suçluluk hissediyorum, dolayısıyla anlamış olmalılar.

VAMPİRLERLE DANS

noreply@blogger.com (Eylem Yalın) — Wed, 19 May 2010 11:56:00 +0000

Vampirlerin dünyasında kendimize nasıl iyi bakabileceğimizi öğrenmemiz gerektiğini düşünüyorum.

Benim için de yeni bir kavram bu, geçen haftaya kadar haberdar değildim. Ta ki, hayatımın içindeki zor bir profili anlama ve yorumlama çabalarına girişinceye dek.

Bu konuya dair bir dizi kitap okudum, şimdi içlerinden oldukça çarpıcı ifadeler ve tanımlamalar veren birini sizlerle paylaşacağım:

Etrafımızda kanımızı emen insanlar olduğunu söylüyor okuduğum kitap. Bu insanlar evimizde, işyerimizde, sokakta kısacası her yerde olabilirler. Bir şekilde iletişim kuruduğumuzda, bizleri ağlarına düşürüp karınlarını doyuruyorlar. Bunu bilinçli olarak yapmıyorlar. Kurguları bu şekilde. Davranışları, hayata ve olaylara bakışları, algıları onları kan emerek beslenmeye yöneltmiş.

Kitapta vampirler şöyle sınıflandırılmış: anti-sosyal, dramatik, narsisist, paranoyak, obsesif-kompulsif.

- Anti-sosyallerin bağımlılığı heyecan. Sosyal kurallara aldırmıyorlar. Tüm istedikleri iyi zaman geçirmek, aksiyon ve isteklerinin anında doyurulması.

- Dramatikler ilgi ve onay için yaşıyorlar. İşinize ve yaşamınıza girmek için herşeye sahipmiş gibi görünseler de aman dikkat sergiledikleri tamamen şov.

- Narsisistler sadece egoları büyük olup başka herşeyleri küçük olan, kendilerinden başka kimseyi düşünmeyen tipler.

- Paranoyaklar hayattaki her türlü ayrıntıyı ve belirsizliği keşfederek yaşarlar. İlişkinizde size bunların detaylarını sorar ve her seferinde onların güvenini tazelemenizi gerektirecek davranışlar sunmanızı beklerler. Çok yoruculardır.

- Obsesif-kompulsiflerin bağımlılığı güven duygusudur. Herşeyi kontrol ederek bu güveni sağlayacaklarına inanırlar. Değişmez kesinliği olan kurallarla yaşar ve herkesin de uymasını beklerler.

Yukarıda yapmaya çalıştığım tanımlamalar bütünü anlamak için yeterli detayda değil ancak şu haliyle bile etrafımdaki insanları değerlendirdiğimde, bu tanımlamalara girenleri kolaylıkla ayırdedebiliyorum. Buna kendim de dahilim. Ayrı bir yazının konusu.

Hemen şunu belirteyim. Benim de düştüğüm bir yanılgı olduğu için açıklama ihtiyacı hissediyorum. Vampir dediğimizde her ne kadar “olumsuz”, “istenmeyen” bir şey algılansa da, buradaki kullanım amacı hayatımızın içerisindeki insan tiplerini tanımlayabilmek. Vampir tabirinin kullanımını da bu tiplerin davranışları karşısında kanımızın çekildiğini hissetmemiz, tansiyonumuzun yükselmesi veya düşmesi, midemize kramplar girmesi, kronik baş ağrıları, vb.etkiler olarak yorumluyorum.

Yazar diyor ki “İnsanlar kendi kendilerini deli ediyorlarsa nörotik ya da ruh hastasıdır, başkalarını deli ediyorlarsa kişilik bozuklukları vardır”. Ben de diyorum ki, bu insanların farkında olalım, mümkünse onlardan uzak duralım, yok illa birlikte olmamız gerekiyorsa da önlemimizi alalım.

Kitabı almak isterseniz adı Duygusal Vampirler, yazarı Albert J. Bernstein...

Blog duyurusu...

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 17 May 2010 10:51:00 +0000

Gezerken buldum bu blog'u güzel yazılar ve başarı örnekleri var. Değerlendirmek için:

http://www.globalyenilik.blogspot.com/

Eğlence Pazarlaması ve Yakınsama

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 12 May 2010 07:37:00 +0000

Gerçekten çok güzel bir sunum...

Eglence pazarlamasi ile markanızı güçlendirmek

View more presentations from Ozgur Alaz.

Ya geleceğimiz çocuklar değil de sizseniz?

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 29 Mar 2010 08:14:00 +0000

Bugünkü Radikal.com.tr'da güzel bir yazı dikkatimi çekti. Yazının tamamı daha da güzel, ben sadece bir parçasını aldım.

Kaynak: http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspxaType=RadikalEklerDetay&ArticleID=987740&Date=29.03.2010&CategoryID=41

1 Mart’ta The New York Times’de yayımlanan ‘Kültür insan evrimini tamamlayan bir güç olarak ortaya çıktı’ başlıklı yazı, kıtlık, hastalık ya da iklim gibi faktörlerle şekillenen doğal seleksiyona bir madde daha eklenebileceği üzerineydi. Yani ‘kültür’ olarak özetlenebilecek, insanın sonradan öğrendikleri de kendi evrimini şekillendirmesine yardım ediyordu. Nicholas Wade’in kaleme aldığı yazıda verilen laktoz toleransının doğru örnek olup olmadığı eleştirilse yahut bunun zaten antropologlar tarafından uzun süredir dile getirilen bir hakikat olduğunun altı çizilse de, fikir çoğunluk tarafından çarpıcı ve yeni bulundu.

19 Mart’ta Guardian gazetesinin g2 ekinde yer alan Oliver Burkeman imzalı olanı ise Darwin’in teorisini kaldığı yerden sürdüren, şimdiye kadar bilinenleri elden geçiren bir makaleydi. Evrimsel psikoloji mıntıkasındaki milliyetçilik yahut kadına karşı şiddet genlerinin aktarımı üzerine ve bu tür temayülleri ‘doğallaştırıcı’ yanıyla hayli tartışmalı olan kısmı başka bir yazıya bırakıp lafa girdiğimiz yerle alakalı tezle devam edelim.

Çevresel koşulların genler üzerindeki etkisi bilinirken, şimdiye dek dile getirilen, hep bu genlerin değişmeden bir sonraki kuşağa, sonrakine, ondan sonrakine aktarıldığıydı. İşte tam da burada, bilim yazarı David Shenk’in görüşlerine yer verilerek soruluyor: Ya hayat tarzınızı da çocuğunuza aktarıyorsanız? Sözün uzadığı ve tabii ki tezin şehvetiyle dallanıp budaklandığı yerde, maruz kaldığınız stres oranından yediğiniz içtiğiniz her şeyin toplamıyla, torununuzun yaşam süresine etki edebilme ihtimaline kadar geliniyor. Klişeleşen tabirdir ya, çocuklar geleceğimizdir, yani belki de gelecek sizsiniz demeye geliyor.

Bu bağlamda bir de 28 Şubat’ta The New York Times Magazine’de yer alan Jonah Lehrer imzalı yazının temel sorusunu anmak lazım: Kendimizi üzgün hissetmenin evrimsel bir gayesi olabilir mi?

Bir cenah, modern zamanlarda adı ‘depresyon’ olarak konarak, nasıl ele alınacağını da fikren ipotek altına alan anlayışın insan evrimini gerilettiği görüşünde. Stres ve travmalara karşı verilen mücadelenin bilhassa ilaç kullanımıyla geçici bir süre durdurulması ama aslında sorunun kendisinin çözülmeden olduğu yerde kalması, hem o acıyı çeken insan hem de genel manada insanlık için geriye düşürücü bir adım sayılıyordu. Bu dertten uzun süreli mustarip olanların ıstırabını aşağılamak gibi bir dert yok, bilakis yazı melankoliden depresyona geçişin mutlu olma halini sektörleştirmesinden dem vuruyor. Önerilen tedaviyse antidepresansız bir terapi süreci...

Evrim magazini

İster depresyon deyin, ister kesif mutsuzluk hali, bunda kıymet verilen ve istikbal için faydalı bulunan yan ise çok çeşitli deneylerde ispatlandığı üzere, zihni faaliyetlerin bu ‘negatif’ dönemlerde artması. Hatta sürekli aynı derde/ travmaya odaklanarak düşünmenin, acı verici ama meseleyi daha basit lokmalara bölerek yutmayı kolaylaştırıcı yanından söz ediliyor. ‘Depresif realizm’ tamlaması, mutsuzluk halinde hakikati kavrama yeteneğinin artışı için kullanılıyor. Bir de tabii yaratıcılığı coşturma faktörü var zikredilen. Toplamında acısına değer bir ilerleme mevzubahis.

Belki melankolinin açtığı zihnimin bir oyunu, bunları okuduktan sonra aklıma kimi sorular yığıldı. Bilim insanlarının bu tür spekülasyonlardan pek hazzetmeyişini göze alarak, kanıtlanmamış dahi olsa bu tezlerin peşinde, bu topraklara, bu zamanlara özgü hayat tarzının evrim sürecimize tesirine dair soruları sıralayalım. ‘Deneysel evrim’ zaten var olan ciddi bir müessese, varsın evrim magazini olsun bizimkinin adı. Lüzumsuz fikir jimnastiğinin de ‘İşleyen demir ışıldar’ etkisi sürece katkıda bulunur bir ihtimal... İster 20 sene sonra, ister 2 milyon yıl...

Kaynak: Radikal Gazetesi
http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspxaType=RadikalEklerDetay&ArticleID=987740&Date=29.03.2010&CategoryID=41

PROBLEM vs ÇÖZÜM

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 23 Mar 2010 08:11:00 +0000

Bir arkadaşımın maille paylaştığı bu yazıyı bende sizlerle paylaşmak isterim.

PROBLEMLERE ODAKLANMAK ile ÇÖZÜMLERE ODAKLANMAK arasındaki fark:

Durum 1: NASA uzaya astronot gönderdiğinde tükenmez kalemlerin yer çekimi olmayan ortamda çalışmadığını fark etti (yerçekimi olmadığı için mürekkep kağıdın üzerine akmıyordu).

Çözüm 1: Bu problemin çözümü NASA'ya ilave 12 milyon dolara mal oldu. Öyle bir tükenmez kalem ürettiler ki bu kalem yerçekimsiz ortamda, yukarı yönde, suyun altında ve sıfırın altında 300 C 'ye kadar olan sıcaklıklarda yazı yazmaya olanak sağlıyordu.

Çözüm 2: Peki Ruslar ne yaptı...?? Kurşun kalem kullandılar.

Durum 2: Japon yönetim sistemindeki en hatırda kalır çalışmalardan bir tanesi Japonya'daki en büyük kozmetik firmalarından birinde yaşanan boş sabun kutusu problemidir. Müşterilerden birisi firmaya, aldığı sabun kutusunun boş olduğu konusunda şikayette bulunmuştur. Yetkililer hemen, üretilip paketlenen sabun kutularını sevkiyat birimine gönderen hattı izole ettiler. Bu sırada bir şekilde bir sabun kutusunun hattan içi boş şekilde geçtiği tespit edildi. Yönetim, mühendislerine problemi çözmesi için talimat verdi..

Çözüm 1: Mühendisler iki kişi tarafından kullanılan yüksek çözünürlükte bir X-ışını cihazı tasarlamak için ciddi uğraş verdiler. Bu sayede hattan geçen bütün sabun kutuları izlenebilecek ve boş olmadıklarından emin olunacaktı.

Çözüm 2: Küçük bir şirketteki sıradan bir isçi aynı problemle karşılaştığında, X-ışını vb karmaşık şeylerle uğraşmadı, onun yerine farklı bir yol buldu. Güçlü endüstriyel bir elektrikli vantilatör alarak hatta doğru yöneltti. Vantilatörü açtığı anda dolu olan kutular hattan geçerken boş olanlar hattın dışına doğru savruldu.

Üstat

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 12 Mar 2010 08:33:00 +0000

Bir üstat bir köyden geçerken herkes kendisine çok kötü şeyler söyler, hakaret ederler, üstat hiç tepki vermez. İnsanlar daha kötüsünü söylerler ve daha kötüsünü. En sonunda biri sorar: “O kadar kötü sözler söyledik ve daha fenalarını söylüyoruz hiç etkilenmiyorsun, birşey demiyor, üzülmüyor, kızmıyor ve kırılmıyorsun.”

Üstat der ki; yetişmeliyim, siz şimdilik görevinizi yaptınız ve bende size dinledim, işinizi çok iyi yaptınız, şimdi izin verin gideceğim yere gidip döneyip ve dilerseniz devam edin.”

Adamlar iyice şaşırırlar: "Peki neden etkilenmiyorsunuz?”

Üstat cevap verir:
"Benim huzurumu ve mutluluğumu sadece ben bozabilirim, kendimin efendisi kendimim. Beni kimsenin ve dışardan gelen hiçbirşeyin etkilemesine izin vermezsem bana kim ne yapabilir ki…

Sizi duydum, dinledim ve anladım, sizi olduğunuz gibi kabul ediyorum, lakin ben istemeden beni mutsuz etmenize izin vermiyorum, hepsi bu.”

Thoreau

Site tanıtımı: Kariyer Yolculuğu

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 02 Mar 2010 09:45:00 +0000

Uzun zamandır böylesine anlamlı bir site ile karşılaşmadım. Kariyer yolculuğu hakkında aklınıza gelen, kafanıza takılan, kendinizi hırpaladığınız soruların cevabı bu sitede. En azından ben öyle gördüm....

http://kariyeryolculugu.com/blog

Aslında konu olarak benzer bir blog, ama uspayında rekabet gibi derdimiz de yok :)

Keyfini çıkarın