tag:blogger.com,1999:blog-7975207Tue, 24 Jan 2012 19:35:26 +0000http://veltelech.blogspot.com/noreply@blogger.com (Pinny)Blogger117125tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-99399102891486597Tue, 24 Jan 2012 16:38:00 +00002012-01-24T11:38:30.609-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> בלויער הימל</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <span style="text-align: left;">פון דורכזיכטיגן גרינג</span></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> לאָדנט אויס</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> שווערע ווייס-שטיקער</div> <div dir="rtl" style="text-align: left;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> צערייצטער רעגן</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> זאט פון נישט באקומען</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> שלינגט אפּעטיטלעך</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> פון שטח הפקר&nbsp;טעמ'לאזן מָן&nbsp;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> פאר'חידוש'טע זון</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דאס פּנים צו צייטווייליגן שפּיגל</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> לעקט נעימות'דיג</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דעם עכא פון איר אפּוועזנהייט</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-99399102891486597?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2012/01/blog-post_24.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)7tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-3188226580982102205Mon, 16 Jan 2012 17:12:00 +00002012-01-24T11:44:59.727-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דו ביזט איבעראל און בעצם אלעס;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> ווער איך, טייל פון דיר, נישט מיד דיך זוכן</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אלץ איז אילוזיע -- אזוי איז עס במציאות;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> טו איך, בִּלתִּי עקזיסטענץ, צו דיר אויסשטרעקן נישט-הענט</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דו זעסט אלעס, קוקסט אויף יעדן;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> ווייל ווי יחידים האבן מיר זיך באשאפן אין דיין בריאה</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> נעמסט ארום און פילסט אלץ אן --&nbsp;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> באזייטיג אבער, פולשטענדיגער שלם, תּוך און פאָרם</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אי-ה מקום כבודך:</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> פארוואס זענען פאראן וועגן און פלאץ אין צווישן?</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> נעם וואס איז במילא דיינס:</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> זאלן בטל ווערן געבער און נעמער</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> שרייב זיך אָן פירוש-רש"י אויף אחד,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> און פיר אונז מיט חסד אריין אין די אותיות.<br /> <br /> <br /> <br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-3188226580982102205?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2012/01/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-8643717009459254928Tue, 03 Jan 2012 21:05:00 +00002012-01-24T11:45:13.294-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> איך האב זיך אומגעקוקט אויף דער וועלט און געזען, אז שלעכטס און גוטס זענען נישט אבסעלוט.&nbsp;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דו זאגסט: ער איז גוט, דער איז שלעכט; דאס איז גוט, יענץ איז נישט גוט. זאג איך: אלעס איז א דמיון.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דו זאגסט: יענער איז א גנב. קוק איך פון אלמענטשליכן פערספעקטיוו און זע, אז דער בא'גנב'עטער האט גאר אפגעצאלט א פריער-פון-אלטן חוב, און נאך אן צינזן.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דו רעדסט פון לויפנדע טייכן און קיינמאל-אנגעפילטע אקעאנען. איך קוק פון מקור-וואסער און זע, אז ס'איז אלץ איינס - א מאסע-וואסער, מיט ליידיג פלאץ, קלענער און גרעסער, דא און דארט.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> ליבערשט גיין צום אבל-הויז ווי חתונה-זאל, זאגסטו? אז כ'האלט איין דאס געלויף פון צייט און באטראכט די יחידים דא און דארט, זע איך פארקלעמטע הערצער באהאלטן אונטער יום-טובדיגע מלבושים, פרייד אונטער פארטרערטע אויגן, און ארונות אויסגעבעט מיט מנוחה.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דעם צדיק גייט דאך גוט און נישט גוט אין דער זעלבער מינוט; דאס זעלבע איז אויך מיט'ן רשע. איז דען נישט אלעס אנגעוויזן אינעם קוקער? ווענדט זיך נישט די שטימונג ווי די אומשטענדן ווערן באנומען אין מענטש'ס הארצן?</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> ס'איז נישט דאס, נישט יענץ. ס'איז אלעס איינס, און אין דער זעלבער צייט, גארנישט. פרעג נישט, וועסטו אליין באשליסן. קוק נישט, וועט זיין - גארנישט.&nbsp;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> ווייל אלעס איז נארישקייטן, אלעס איז פוסט-פוסטקייט, אלעס איז - גארנישט. נישט געווען און וועט נישט זיין. מה שהי, הוא שיהי' - גאלע גארנישט. ואין כל - ס'איז גארנישט פאראן. ואין - דער נישט, דער גארנישט, איז דער איינציגער אמת'ער חידוש. <br /> <br /> <br /> <br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-8643717009459254928?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2012/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)3tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-7134148309369037779Mon, 12 Dec 2011 17:27:00 +00002011-12-12T13:00:10.135-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> עס פלאנטערט זיך אין מיר א וועלט פון פרטים,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> וואס באגרייפן נישט זיך אליין.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> פרטימ'לעך און פרטי-פרטים,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> צוזאמגעשטעלט פון עפעס וואס קיינער ווייסט נישט.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> מוטשעט זיך דער אנאליטיקער,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> פון כאאס -- עפעס סדר צו ארויסקריגן.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> לאכט א שטיק מיסטעריע,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אט יענער, וואס די פרטים האלט צונויף.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> וויל איך דורכציען א שנירל,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> צעגייען די רינגלעך א האָר ארויפצו און כהרף-עין פריער.&nbsp;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> שטייט אפהענטיג דער כלל,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> שטוינט אויף א יסוד פון מסודר'דיגער אומלאגיק.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אזא איז מיין גורל,&nbsp;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> באשערט פון הינטערן אומזעבארן פירהאנג.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> צו פארשווענדן צייט, פארניצן ענערגיע:</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> דעשיפרירן די מיסטעריע פון הסתר;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אויסזוכן דעם דריידל אין עצם פשט;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> שפאלטן תירוצים אויף ווייטערדיגע קשיות;</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אראפפירן פראגן פון גראדן וועג.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אזוי וועלן טעג זיך אויסשפילן,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> און פורמען חדשים און יארן.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> ביז קומען וועט דער לעצטער אטעם,<br /> קוים&nbsp;מיט געוואלד זיך ארויסשטויסן.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אין אן אויגנבליק</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> וועט אלעס קלאר ווערן.</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> און אויב וועט דער כהרף עין</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> זיך לאזן שפאלטן,</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> <br /></div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> וועט צייט זיין פאר א טרער פון עק אויג זיך ארויסגליטשן --</div> <div dir="rtl" style="text-align: right;"> אונטערווינקען די לעבעדיגע: לאז געמאך...<br /> <br /> <br /> <br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-7134148309369037779?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)8tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-7755544090732590828Tue, 30 Aug 2011 16:25:00 +00002011-08-31T09:59:56.112-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;">און אז איך בין סוף כל סוף איינגעשלאפן, האב איך מיט'ן נאגל פון קלענסטן פינגער געוויזן א שטערן-שטראל צו קומען נאענטער.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">איבערגעלאזט די היים האט דאס שטראכל שוין מער יארטויזנטער ווי מין מענטש וועט אמאל באווייזן אויסציילן. עס פינקלט מיט פרייד; א קלייניגקייט: דינען ווי א בריק פון דרויסן צו תוך-אינעווייניג?&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">"וואס הערט מען עפעס?" פרעג איך אזוי, בלשון נסתר, נישט זייענדיג באהאוונט אין דער גאלאקטישער עטיקעט.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">"וואס איז דאס," פרעגט ער פלוצלונג, במקום ענטפערן, און ווייזט מיר אויף א מסכת "עבודה זרה" אויפ'ן נאכט-קעסטל נעבן בעט.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">דאס רעדט וועגן דעם פארבאט זיך צו מקשר זיין מיט העכערע כוחות. דאס בוך ווארנט די מענטשן נישט צו באטראכטן די דאזיגע כוחות ווערן ווי אזא מין ערדישן אין-סוף -- דערקלער איך אים.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">דער שטראל צעטיילט זיך אויף אלע קאלירן פון זיין ספעקטרום. א סימן, אז ער איז צעמישט.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">"וויאזוי איז שייך צו מאכן אזא טעות?" שאקלט ער זיך דעם עק.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">איך ווייס דען? איך דריי זיך איבער אויף דער רעכטער זייט, צום פענסטער, און פארקוק זיך אויף די ברעקעלעך שטערנדלעך אויפ'ן ראנד פונעם <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Milky_Way">מילך-וועג</a>.<br /> <br /> "זאל איך זיך פארלירן?" שטעל איך די תכלית'דיגע שאלה, און קוק דערביי מיט שרעק צו מיין עגא.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">"<b>דו</b> וועסט דאס נישט קענען באווייזן," קוקט זיין בלוי אין ריכטונג פון דעם שטערן וואס האט אים געבוירן.&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">ער שטעלט פאר א סעקונדע אפ זיין געלויף, און קוקט אויף מיר פארפרוירן: "אזויפיל יא, ווען דו וועסט פארשטיין די מניעה, וועסטו שטיין זייער נאענט צו דיין גאולה."</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">אין יענער רגע, האט אין מיר אויפגעבליצט א פונק אמת.&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">און כ'האב זיך דערוועקט -- דורך א צעקנייטשט צייטונגס-בלעטל, וועלכן דער שטורעם האט צוגעטריבן צו מיין פענסטער.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-7755544090732590828?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/08/blog-post_30.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-1900258666196852077Wed, 17 Aug 2011 17:12:00 +00002011-08-30T12:26:10.863-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;">איך בעט דיך, זאל די גרויסקייט אין דיין רעכטער האנט אפבינדן די פארקניפטע.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;">פארנעם דאס געזאנג פון דיין פאלק, דערהייב אונז, רייניג אונז, אָ פארכטיגער.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;">אָ שטארקער, די וואס זוכן דיין איינציגקייט, ווי דאס שווארצאפל אויף זיי היט.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;">בענטש, רייניג זיי; דאס רחמנות פון דיין רעכטפארטיגקייט שטענדיג שענק זיי.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;">מעכטיג-הייליגער, מיט דיין פיל גוטסקייט פיר דיין געמיינדע.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;">איין-איינציגער גרויסער: צו דיין פאלק קער זיך, די וואס געדענקען דיין הייליגקייט.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;">אונזער אויסרוף פארנעם און דערהער אונזער געשריי, ווייסער פון באהאלטענישן.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;">געלויבט איז דער נאמען פון דיין קעניגרייך אויף אייביגע אייביגקייטן.<br /> <br /> <br /> <br /> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-1900258666196852077?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)1tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-1100436897672301709Sun, 10 Jul 2011 15:42:00 +00002011-08-31T14:54:28.838-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;">אז מען <a href="http://veltelech.blogspot.com/2011/07/blog-post.html">לעבט</a>, <a href="http://zackarysholemberger.com/2011/07/cosmic-mirror-by-pinchas-glauber-from-yiddish-transl-zshb/">דערלעבט </a>מען.<br /> <br /> <br /> <br /> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-1100436897672301709?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/07/blog-post_10.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-717473384218428144Sun, 10 Jul 2011 15:18:00 +00002011-08-30T12:26:31.629-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div style="background-color: transparent; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div dir="rtl" id="internal-source-marker_0.5675006553065032" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"></div><div style="background-color: transparent; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div dir="rtl" id="internal-source-marker_0.5675006553065032" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;">אין דער נאכט פאר תקופת תמוז האב איך שפאצירט ביים ברעג, מיט די פיס ביז'ן קנעכל פארזינקען אין ליים, און געקוקט דארט אהין, וואו דער אוניווערס שפיגלט זיך אפ אין מים העליונים.&nbsp;</span><br /> <span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></div><div dir="rtl" id="internal-source-marker_0.5675006553065032" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">אט וואס כ'האב געזען.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">צוויי און דריי באטרעפן נול; אנדערע זאגן זיבן.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">תמוז-זון צווינגט מענטשן צו די געלעגערס; ווינטער ציט אלעמען צום ים.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">כעלם געקרוינט אלס הויפטשטאט, און די הצלחה שיינט בטלנות דעם וועג.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">דער לץ קלאגט אויף זיין עלטער-באבעס לוי'. מיטליעריגע שקלאפן לאכן זיך אריין אלץ טיפער אין מרה שחורה.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">סינאנים שטעלט זיך להכעיס נעבן איפכא מסתברא, און רש"י פארטייטשט א נישט-געשריבענעם פסוק.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">טראגעדיע פארליבט זיך אין דער לאטערי, און דאס גליק בלאנזשעט אין די קארידארן פון מושב זקנימ'ס.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">קשיות לויפן אין קרייזן, געטריבן פון תירוצים קיילעכיגע יתומים.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">טויבן פירן קאמפיוטער טשיפס אין קאנווערטן, צו ווערן געלייענט דורך א גוסס א קאצנשפרינג אהינצו.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">עופה'לעך טרייסטן צאפלדיגע מאמעס, וואס וויינען נאך נישט-געבוירענע טאטעס.</span></div><span style="background-color: transparent; color: black; font-family: Arial; font-size: 11pt; font-style: normal; font-variant: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap;"></span><br /> <div style="direction: rtl; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;">דאס אלעס האב איך געזען, שטייענדיג אויפ'ן ראנד מיט'ן פנים צום קאסמישן שפיגל.</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /> </span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-717473384218428144?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)1tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-4567695424142908477Mon, 06 Jun 2011 17:12:00 +00002011-06-06T13:24:37.343-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אין א קליין ווינקעלע פון מיין פאנטאזיע וועלט האלט א <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Wormhole">ווארעם-לאך</a> זיך אינמיטן אנטוויקלען. איך ווארט געדולדיג ער זאל זיך געהעריג אפפארטיגן. ווען ער וועט זיין גרייט צום באנוץ, וועט ער מיר דאס מעלדן, דורך דריי ברעקעלעך מן, וואס ער וועט צו האלבערנאכט מיר אריינווארפן אינעם יעצטיגן דא.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די ערשטע צייט-נסיעה וועל איך נעמען קיין מצריים פון 12טן יארהונדערט. מיין צדה לדרך וועט באשטיין פון א פּאר גרויסע זון-ברילן, וואס איך וועל זיך אויסבארגן ביי א האליוואוד-שטערן.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איבער די גאסן פון דארט און דעמאלט וועל איך גיין און פרעגן זיך ביי דורכגייערס, וואו וואוינט דאס ערגעץ מוסא דער זון פון מימון?&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אז איך וועל דאס הויז זיינס געפינען און דער גרויסער פילאסאף וועט מיר א מינוט פון זיין טייערער צייט שענקען, וועל איך, זייער אומזיכער, אזוי א פרעג טאן: איר ווילט קומען, רבי?</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">כ'וועל מיט אים אינאיינעם צוריק אהערקומען. איך וועל דעם רמב"ם ארויפפירן אויפ'ן דרייסיגסטן שטאק פון א מאנהעטנער וואלקנקראצער און שעמעוודיג א פרעג טאן: נו, רבי. וואס טראכט איר יעצט?</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-4567695424142908477?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)3tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-6300674982067617354Sun, 03 Apr 2011 18:05:00 +00002011-04-03T14:05:40.846-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אויב די אוראלטע גריכישע פילאסאפיע האט מיט בלויז טראכטן געפרעגט די זעלבע קשיות און געגעבן ענליכע תירוצים ווי די מאדערנע וויסנשאפט מיט אירע מעטאדן פון עקספערימענטירן און אבסערווירן, איז פשט אז יענע פילאסאפן זענען געווען קלוגער, אדער פשוט מער שפעקולאטיוו?&nbsp;</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-6300674982067617354?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)4tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-3006334369014109373Wed, 16 Mar 2011 22:40:00 +00002011-03-16T18:49:28.767-04:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;">חבר און רבי <a href="http://sholemberger.blogspot.com/2011/03/blog-post.html">שלום בערגער</a> האט <a href="http://yiddish.forward.com/node/3496">עס באמערקט</a>; קאלעגע-בלאגער קטלא קניא האט זיך <a href="http://katlekanye.blogspot.com/2011/03/blog-post.html">(ווארעם) אפגערופן</a>. כיהודא ועוד לקרא, לאמיך דיר, אומבאקאנטער מענטש מיט וועמען איך וויין פון דערווייטנס, זאגן א פאר ווערטער. דאס איז א רעאקציע צו דיין פירוש-רש"י אויפ'ן אריגינעלן בריוו. ס'איז דא אזוי סך צו שמועסן. האפנטליך וועלן מיר עס טאן, האפנטליך פנים-אל-פנים...</span></span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די בריאה איז זייער זיס. די שיינקייט וואס ליגט אפילו אין כאאטישן בערגל שטיינדלעך אין וואלד, איז ריין און דערהויבן. א פאעט האט דעם כוח איבערצוגעבן א נאש פון דעם געפיל, וואס א מענטש קען שפירן פון אזא צופעליג געשעעניש, ווי אן אפגעריסן בלעטל וואס שטויסט זיך מילד אויף דער ערד.</span></span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;"></span></span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די בריאה איז שיין ווי זי איז. זי דארף אנגעקוקט ווערן מיט נאקעטע אויגן -- דווקא אזוי. די בריאה שטייט סך העכער ווי די געדאנקען פון מענטשן, וואס קוקן אויף איר. שיטות און מיינונגען זענען גלאז, דורך וועלכן א ריינע, דערהאבענע באשאף פארלירט עפעס פון איר אמת'דיגקייט. דאס איז אמת פאר יעדער שיטה און יעדער מיינונג. אין מיין שמועס מיט א גרויסן נשמה-מענטש, האט ער זיך אויסגעדריקט אז <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Aryeh_Kaplan">ר' ארי' קאפלאן</a> האט, ווי עס שיינט, אויך נישט פולשטענדיג ארויסגעהאט מעדיטאציע, ווייל אין זיין "דזשואיש מעדיטעישאן" שטעלט ער איין א סדר פון צייטן און סיסטעמס (20 מינוט, 30 טעג, אא"וו). ער "באגרעניצט" די קאנצעפט, אזוי צו זאגן. אין מעדיטאציע וויל די נשמה זיך פאראייניגן מיט דער אבסעלוטער עקזיסטענץ -- אט יענע וואס טרייבט די נאטור צו טרייבן עקזיסטענץ צו עקזיסטירן. די נשמה, אריינגעצווינגען אין א טבע מיט באשטימטע געזעצן און אינגאנצן פיר דימענסיעס, לעכצט נאך דער גאנצקייט און פרייהייט פון דעם קאסמישן כלל, וואו קיין פרטים און טיילן זענען נישטא.&nbsp;</span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די דאזיגע דערפארונג איז נישט צוגעבינדן צו קיין איינציגע באשטימטן מהלך המחשבה, שיטה, גלויבן. זי איז א נשמה-זאך. דאס לעכצן, בענקען, פרואווען פארשטיין די אייביגע פראגעס זענען אייגנשאפטן וואס מאכן זיך ביי מענטשן פון אלע שאטירונגען אין לעבן. די וואס זוכן זי אויפריכטיג, געפינען זי אויך, פריער צי שפעטער. בענקען און גליסטן זענען באגריפן, וואס עקזיסטירן פאר זיך אליין. די מאטיווען און סוביעקטן, צו וועלכע די גליסטעניש ווערן אנווענדעט און אנגעבינדן, זענען "מקרה'ס," צופעליגע, אויסערליכע זאכן. א בענקענדע נשמה בלייבט בענקען, פונקט ווי א דענקנדער מוח בלייבט דענקען. טאלסטאי איז געשטארבן מיט די ווערטער, "ליכט, ליכט". להבדיל, דעם קאצקער רבי'ן האבן די עקזיסטענציאנאלע ספיקות אריינגעטריבן אין איזולאציע. די פאעטיש-דערהויבענע נשמה פון ר' נחמן ברעסלאווער האט אים געפירט צו מעדיטירן אין שויס פון דער נאטור -- צו רעדן מיט גראזלעך און טראכטן צו ביימער. גרויס -- גרעסער ווי גרויס -- זענען די דאזיגע צדיקים געווען; אבער אפילו דארט הויך הערשט נישט קיין פולשטענדיגע קלארקייט אינעם באשאף. אלעס, פון אחד-יחיד-ומיוחד און ווייטער, באשטייט פון פרטים און טיילן.</span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">א סביבה מיינט, קעגנזייטיגע פארשטענדעניש מיט לייק-מיינדעד מענטשן. מענטשן מיט איידעלע נשמות און מולטי-דימענסיאנאלע מוחות זענען קינסטלער, פאעטן, גייסט-מענטשן מכל המינים. זיי זענען נישט פרום, נישט פריי, נישט קיין קאנפארמיסטן און אויך נישט קיין ראדיקאלן. זיי זענען מענטשן וואס האבן זיך אויסגעזוכט א וועג אין לעבן. אויפ'ן וועג טרעפן זיי, בדרך כלל, נאך מענטשן ווי זיי, וואס וואנדערן איינזאם, אפטמאל ציללאז, און זוכן "ליכט". אין אן אמת-אפנקעפיגער סביבה, זענען מלבושים און האר-סטיל גאר נישט רעלעוואנט. דארט פארשטייט מען זיך; דארט פילט מען זיך.&nbsp;</span>&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">פילנדע מענטשן זענען געווענליך קאמפליצירט. זיי דארפן זייערע אייגענע ד' אמות. די וועלט פון חתונה-געהאטע מענטשן קומט באגלייט מיט דער גאנצער קאמפליקאציע וואס קומט בהכרח מיטן צוזאמלעבן פון צוויי מענטשן. דאס איז אמת אייביג און איבעראל. די דאזיגע אייגנשאפט איז אוניווערסאל. אין דער אלגעמיינער געזעלשאפט, קומט די פרייהייט פון מער ברירה אינאיינעם מיט דער ענגשאפט פון אלעס טיילן מיט'ן לעבנס-שותף. בדרך כלל, ווערט דאס לעבן אפגעלעבט מיט א געמיש פון פרייד און טרויער, זיסקייט און ביטערניש, שלוות הנפש און אנגסט. די סיבות קענען זיין זייער אנדערש; דער סך הכל -- די געפילן -- איז אבער דער זעלבער.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">איך ווייס&nbsp;אז שיר השירים שילדערט אן אמת'ע אספעקט פון לעבן. דארף מען אבער געדענקען אז שלמה המלך שילדערט אינעם משל דווקא די ווייניג און תמצית'דיגע זיסע מאמענטן, וואס קענען איבערגעגעבן ווערן דווקא נאר מיט זיך אנקוקן און שווייגן. ער מאלט נישט קיין בילד פונעם לעבן ווי עס איז, נאר פון איין באשטימטן פרט אין לעבן. דאס לעבן אלס גאנצעס, באשטייט אבער נישט בלויז פון דער דאזיגער אין-סופ'יגער בלוי. אין לעבן זענען פאראן שוועריגקייטן, קאפ ווייטאגן און הארץ ווייטאגן. ווען די ערשטע כישוף-תקופה לויפט דורך, טרעפט מען זיך מיט א בשר ודם, וואס איז טאקע ליב און טייער, אבער אויך -- א בשר ודם, מיט פעלערס און שוואכקייטן. פון דארט און ווייטער ווערט דאס לעבן אלס מער באנאל, געווענליך, דורכשניטליך, פשוט. נישטא קיין איבערראשונגען, אנטדעקונגען, חידושים.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">ס'איז נישט קיין שאלה פון יושר -- כלפי יענעם און זיך אליין. די פראגע וואס דארף געשטעלט ווערן איז, צי די רייץ מאלט נישט א לעבן אין פארבן וואס זענען בעולם הזה נישטא צו באקומען.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">ס'איז אויך נישט קיין שאלה פון אמת. אמת, אין דער אבסעלוטער פארעם, איז א קאסמישע קאנצעפט, וואס שטייט העכער, "אינדרויסן", פון אלע דערפארונגען און מענטשליכע גבולים. דער אמת אנטפלעקט א געוויסן טייל פון זיך וואו מען זוכט אים נאר. &nbsp;דעם גאנצן אמת איז פון אונזער פרטימ'דיגן פערספעקטיוו אוממעגליך צו זען; והא ראי', ער איז נאך דורך קיינעם נישט געזען געווארן. ווי העכער גרויסע מענטשן זענען דערגאנגען, אלס מער האבן זיי געזוכט. די איינציגע זאך וואס גרויסע מענטשן האבן אפשר פארשטאנען און פארשטייען בעסער ווי אונז איז דאס, אז דער וועג פארמאגט נישט קיין ענדגילטיגן סוף. נישט דא; נישט אין ערגעץ ביז וואו מין אדם האט דערווייל באוויזן אנצוקומען.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">ביי א לעקציע פון פראפעסאר יהושע האלבערשטאם (ער איז, דאכט זיך מיר, א פראפעסאר פון פילאסאפיע אין קאלאמביע), האט עולם צוהערערס אים געפרעגט, וואס דער אלטימאטיווער אמת איז. זיין ענטפער איז געווען, "איך ווייס נישט." ער האט צוגעלייגט אז קיינער ווייסט נישט. איך געדענק נישט צי ער האט געזאגט אז קיינער ווייסט נישט, אדער אזא זאך עקזיסטירט נישט. בכל אופן האט ער אויסגעפירט, אז די קונץ איז צו געפינען סיפוק אינעם עצם זוכן. דער וועג, הייסט עס, איז דער אייגנטליכער ציל.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"></span><br /> <div style="direction: rtl;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">אין דער מזרח'דיגער קולטור רעדט מען וועגן "לעבן אין דער מאמענט". דער דאזיגער געדאנק, ווי עס שיינט, איז נאך דער נאעסטער מהלך צו שלוות הנפש, ווייל עפעס אנדערש איז גאר נישטא. די דאזיגע קאנצעפט איז אריינגענומען געווארן אין דער פסיכאלאגישער שיטה פון <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Dialectical_behavior_therapy">DBT</a>. איך האב לעצטנס זיך אנגעשטויסן אין באריכט אין <a href="http://www.scientificamerican.com/sciammind/">סייענטיפיק אמעריקען מאינד</a> וועגן א שטודיע, וועמענס אויספיר האט געוויזן דאס: לעבן אין מאמענט אין א שליסל צו שלווה. שלווה, מיט זיך אליין, מיט דעם אייגענעם "קאנשאס", מיט דער אייגענער נשמה. ס'איז אזא סארט שלום צווישן נפש און נשמה, הארץ און מוח.&nbsp;</span></div><div style="font-size: 13px;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><br /> </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">זייער ווייניג מענטשן וועלן דיך פארשטיין -- אין אונזער געזעלשאפט, און אין אנדערע געזעלשאפטן. פארשטיין וועלן דיך אזעלכע מענטשן, וואס גייען דורך, אדער זענען אין דער פארגאנגענהייט דורכגעגאנגען ענליכע מצבים. פארשטיין וועלן דיך מענטשן, ביי וועמען עס ברויזט אינעווייניג א שטורעם, וואס פארמאגט גענוג ענערגיע צו צעטרייסלען א שטאט. פארשטיין וועלן דיך מענטשן, וואס קענען זיך צעוויינען פון דער זיסקייט וואס פאראן אין חלל, איבעראל, אין און ארום יעדן און אלעם. פארשטיין וועלן דיך מענטשן, וואס טראכטן און פילן.&nbsp;</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse;">די דאזיגע מענטשן וועלן דיך פארשטיין -- הגם דיינע ספיקות וועלן זיי ביים בעסטן ווילן נישט קענען אויסקלארן.&nbsp;</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;"><br /> </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif;">און די דאזיגע מענטשן זענען פאראן -- איבעראל. דאס איז א טיפ מענטש, מיט אייגנארטיגע נפשיות'דיגע אייגנשאפטן. דאס איז נישט קיין געזעלשאפט, קיין סביבה. דאס איז א געפיל, א פנימיות -- עפעס וואס קען נישט געמאלן און געשילדערט ווערן. די נאעסטע מעגליכקייט צו שמועסן דערפון איז, א שייכות מיט אנדערע מענטשן וואס פילן, ווייסן און דערפארן עפעס כעין זה...</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-3006334369014109373?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/03/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)2tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-9206705617050294241Tue, 22 Feb 2011 17:22:00 +00002011-02-22T12:22:15.782-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><a href="http://www.kdvr.com/news/kdvr-arvada-police-arrest-11yearold-over-inappropriate-stick-figure-drawing-20110221,0,7099823.story">אט איז א ביישפיל</a> פון דערוואקסענע מענטשן וואס האבן זיך אפגעטויט דעם שכל און אנגעהויבן זיך פירן ווי ראבאטן פראגראמירט לויט די לעצטע שטודיעס פון פאפ-פסיכאלאגיע.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">נעבעך.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-9206705617050294241?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/02/ocd.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-2371996553785653321Wed, 16 Feb 2011 23:36:00 +00002011-02-16T18:36:25.060-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איך האב געוואלט קאמענטירן אויף <a href="http://sholemberger.blogspot.com/2011/01/blog-post_26.html#comments">דער דאזיגער פאסט</a>&nbsp;פון שלום בערגער, נאר עפעס פראבלעמען מאכן זיך ווען איך פרואוו. איז, פינף (מאל פינף) שטערנס, מיין גוטער פריינט. וואונדערבאר.&nbsp;</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-2371996553785653321?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/02/blog-post_3559.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)1tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-3126958464893769156Wed, 16 Feb 2011 23:19:00 +00002011-02-16T18:19:04.894-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ביז אייזיק נוטאן איז נישט אויפגעקומען מיט זיין טעאריע פון דעם גראוויטי-כוח, זענען די ווערטער פון "אונטן" און "אויבן" פארשטאנען געווארן פשוט ווי זיי הערן זיך. נאך דעם וואס מיר האבן זיך באקענט מיט דער ערד'ס נאטירליכער צוציאונגס-קראפט, האבן די צוויי ווערטער אנגענומען אנדערע משמעות'ן. "אונטן" איז די ריכטונג אין וועלכער גראוויטי ציט אונז; "אויבן" איז די דירעקציע אין וועלכער מיר וואלטן אפגעפלויגן, אויב גראוויטי זאל אונז "אפלאזן".</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איינשטיין האט מחדש געווען אז גראוויטי איז נישט קיין כוח וואס ציט, נאר ליבערשט א "קוועטש" אין מקום, וואס קומט פון דער אנוועזנהייט פון מאסע. יעדער געגנשטאנד "פּרעסט" זיך איין דער עקזיסטענץ פון פריי-פלאץ, און קלענערע אביעקטן "פאלן" במילא אריין דער געשאפענער "שיפקייט".</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">גראוויטי, קומט אויס, איז א צופעליגע זאך, וואס גשמיות (דבר גוש, ממשות -- עפעס וואס לאזט זיך אנטאפן), ברענגט מיט זיך. ווען מיר "ציען אויף ארויף", ווען מיר "קוקן ארויף", און ווענדן זיך, זוכן עפעס "העכערס", מיינט דאס אונזערס א פרואוו, א רצון זיך צו דערהייבן איבער גשמיות. וואו גשמיות איז אפוועזנד, איז נישטא קיין אראפ און די קאנצעפט פון "אונטן" פארשווינדט.&nbsp;</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-3126958464893769156?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/02/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-194810073871990408Fri, 11 Feb 2011 20:57:00 +00002011-02-14T16:43:40.614-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איך קוק ארויס פון א שמאל פענסטערל און זע דעם פארשנייטן שפיץ פון א בארג. אויף דער אנדערער זייט רוט א שטיק נאטור -- אומ'רחמנות'דיג פארבלאנזשעט אין פארפארוירענעם זיין.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ער רירט זיך פון ארט נישט. ער שטייט דארט אויפ'ן זעלבן פלאץ, אין דער זעלבער פאזע ווי דער רצון פון יצירה האט אים באשאפן.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אזוי חנ'עוודיג איינזאם. ס'גליסט זיך מיר אים באגיסן מיט מער בענקעניש-טרערן&nbsp;ווי מיין הארץ איז בכוח פראדוצירן. גלאט צערייצן דעם אפעטיט, וויל איך אים נישט. וועלן מיינע אויגן בלייבן טריקן. קעגן זייער ווילן.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">גליסט זיך מיר אבער אריבערקלעטערן דעם בארג. דווקא קלעטערן. דווקא איבער'ן שנייאיגן שפיץ. דער אויסגעפלאסטערטער, אויסגעפיצטער וועג איז א פלעק אויף זיין אבסעלוטער, נאטירליכער ריינקייט.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איך וויל אין זיין אומשולדיגן מיטן געפינען א וועלדל. איך וויל אינעם וועלדל ציללאז שפאנען. איך וויל שפאנען ביז א קרימער פעלז וועט אויסוואקסן אין וועג.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אויף דעם פעלז וויל איך זיצן. איך וויל זיצן און טראכטן. איך וויל טראכטן מחשבות, וואס געטרויען קיינעם.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די ביימער וועלן מיך שיצן פון קאלטער אפנקייט. די שאטנס וועלן פארשטעלן מיינע געדאנקען פון פוסטן חלל.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">צוויי אנדערע נאטור-ארעמס, צייט און וועטער, זענען אבער קנאה'דיג פאר'עקשנ'ט. וועל איך זיי מוזן אויסשפילן. וועל איך במקום נאטור אריינקוקן אין א ווירטואלער וועלט, וואס דער שטורעם אין מיר העלפט שאפן. וועל איך מיינע געדאנקען פריילאזן אין דער וועלט פון ווערטער. וועלן ווענט פון אותיות פארשטעלן מיינע געדאנקען -- פון זיך אליין.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">דער ליידיגער תוך פון יעדן אות וועט פארשטיין, אז די ציגל קענען דעם בנין וואס זיי פורמען קיינמאל נישט משיג זיין.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">און ביי דעם זאל עס בלייבן.&nbsp;</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-194810073871990408?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/02/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-3244260214073899230Thu, 10 Feb 2011 23:07:00 +00002011-02-10T18:08:09.192-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ער ארבעט א פאר חדשים אונטערצוהעצן א נאאיווען, פאר'צרה'טן מענטש, ביז עס געלונגט אים צו איבערצוצייגן יענעם דורכצופירן א פארברעכן. איינמאל דער קרבן פאלט אריין אין זיין נעץ, זעצט ער זיך אוועק ביי דער טעלעוויזיע מיטצוהאלטן לעבעדיג די פרוכט פון זיין הארעוואניע. ער רייבט זיך די הענט מיט הנאה, און לאכט זיך דערביי אונטער מיט חוזק, אויפ'ן חשבון פון דעם קרבן זיינעם.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">וועמען און וואס האב איך דא געשילדערט: אן עף-בי-איי אגענט אדער א ראדיקאלן אימאם אין מיטל-מזרח? א געשיכטע מיט "ענטרעפמענט" אדער א טעראר-אקט?</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">דער פאקט וואס ביידע פאסן באקוועם אריין אין א פאראגראף וואס אנטהאלט כאטש 5 פרטים, זאגט עפעס. עס טויג נישט.&nbsp;</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-3244260214073899230?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-5114645655945500902Fri, 14 Jan 2011 20:11:00 +00002011-01-17T13:05:50.592-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">געזעץ איז א מענטשליכער פראדוקט. עס זענען פאראן געזעצן, וועמען דער שכל איז מחייב; נישט מארדן און גנב'ענען זענען צוויי דוגמאות. וואס מיינט דאס אבער, "דער שכל איז זיי מחייב"? נאצי-דייטשלאנד'ס שכל האט מחייב געווען, אז מארדן איז נישט קיין עוולה איבעראל און כלפי יעדן. איסלאמישע טעראריסטן אין אונזערע צייטן טראגן זיך ארום מיט דער זעלבער פילאסאפיע.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אלא מאי, דער שכל איז מחייב ("קאממאן סענס", בלע"ז) מיינט: זייער א סך -- אפשר גאר רוב -- מענטשן זענען דערמיט מסכים. וויבאלד רוב מענטשן זענען דערמיט מסכים, פעלט זיך דערצו נישט אויס קיין הסבר; די סיבה וואס איז דעם געזעץ מחייב ליגט ביי יעדן אין קאפ.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די דאזיגע הנחה קען דינען ווי א שטארקן יסוד פאר א געזעץ. פון דער אנדערער זייט, קען זי זיין זייער מסוכן. אויב קומט א געזעץ נישט בפירוש באגלייט מיט שכל, וואס ווערט קלאר געשריבן און געזאגט, קען זיך מאכן א מציאות אז דאס געזעץ זאל מיסברויכט ווערן אויף א שרעקליכן אופן. די איינציגע זאך וואס דארף געשען איז נאר, אז דער זעלבער "רוב מענטשן" זאל זיך בייטן די מיינונג. איינמאל די מענטשן, אויף וועמענס קאלעקטיווער, אומגעזאגטער לאגיק א געזעץ איז באזירט, הייבן אן טראכטן אנדערש, קען זייער שנעל און גרינג געבוירן ווערן גאר א ניי מציאות.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">דייטשלאנד איז אין די 20ער יארן געווען א דעמאקראטיש לאנד. אין די 30ער יארן עס איז געווען א פאשיסטיש לאנד. אין די 40ער יארן איז דאס געווארן א שרעקליך מערדעריש לאנד.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אין ווייניגער ווי 20 יאר איז דאס זעלבע לאנד, די זעלבע מענטשן, פון דעמאקראטיע-סימבאל פארוואנדלט געווארן אין דער סאמע ווילדער, פרימיטיווער מענטשליכער קאלעקטיוו אין מאדערנער היסטאריע. דאס איז גענוג צו ווייזן, אז א דעמאקראטישע סיסטעם אליין איז ווייט נישט גענוג צו למעשה פארזיכערן פרייהייט.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איך האב א שלעכט געפיל איבער דער צוקונפט פון די פאראייניגטע שטאטן -- אפשר דער מערב-וועלט בכלל. איבערצייגונגען און אויפפירונגען טוישן זיך לעצטנס, הגם זייער פאמעליך און אויף א קליינעם פארנעם. פאראורטיילן, שנאה, כעס און האס מערן זיך ביי יחידים און שפירן זיך אלץ געדעכטער אין דער לופטן. דער צום מערסט באאומרואיגנדער פאקטאר איז, אז די שינויים זענען בדרך כלל נעגאטיוו און אלע גייען זיי אין דער זעלבער ריכטונג.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-5114645655945500902?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2011/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-6344533375677956407Mon, 20 Dec 2010 23:13:00 +00002011-01-17T13:07:30.670-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">א הייזעריגע שטימע,</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">געשטיקט פון טרערן</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">בעט ביי געוויין:</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">פארבלייב אויף דיין ארט,</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">הינטער'ן באוואוסטזיין</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-6344533375677956407?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2010/12/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-2048391228279498911Wed, 15 Dec 2010 22:05:00 +00002011-01-17T13:03:02.269-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div style="background-color: white; color: black; counter-reset: __goog_page__ 0; line-height: normal; margin-bottom: 6px; margin-left: 6px; margin-right: 6px; margin-top: 6px; min-height: 1100px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><div align="right" style="direction: rtl; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span">אין בארא פארק</span>, דער ברוקלינער געגנט אין וועלכער<span class="Apple-style-span">&nbsp;איך בין אויפגעוואקסן</span>,&nbsp;<span class="Apple-style-span">געפינט זיך א ספרים געשעפט וואס פארנעמט זיך מיט פארקויפן אלטע ספרים און ביכער – פון דעם סארט וואס זענען שוין נישטא צו באקומען</span>.</span></div><div align="right" style="direction: rtl; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span">דער הויפט קוואל פאר דער דאזיגער אלטער סחורה איז&nbsp;</span>"<span class="Apple-style-span">שמות</span>" –&nbsp;<span class="Apple-style-span">פעק מיט ספרים און ביכער וואס זענען די אייגנטימער נימאס געווארן, און באשלאסן זיי צו לייגן אין שמות. דער קראם פון אונזער געשיכטע נעמט אפ די באגאזשן; קלייבט פון דארט ארויס די וואס קענען נאך ווייטער פארקויפט ווערן, און דער רעשט ווערט ערגעץ-וואו באגראבן, ווי פרומע אידן טוען מיט די איבערבלייבענישן פון תשמישי קדושה.</span></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די נאכפראגע אויף דער דאזיגער סחורה איז נישט געווען קיין גרויסער. דער געשעפטס-אייגנטומער האט די אלטע ביכער פלאצירט אין קעלער, צו וועלכער עס האבן אראפגעפירט קרימע, קרעכצנדע שטיגן. די עלעקטערי אונטן איז תמיד געווען פארלאשן, און דאס קנעפל איר צו אנצינדן איז פארלוירן געווען ערגעץ-וואו צווישן שענק און שאפעס, וועלכע האבן געגעבן דעם איינדרוק פון א חולה ערב גסיסה. און&nbsp;אויב עמיצער האט געוואלט אראפגיין, האט ער געפרעגט רשות ביים באלעבוס, וועלכער האט יענעם געוויזן די טרעפ. אויפן וועג אראפ, האט, ווי ביי די מאראנען אין שפאניע, די עלעקטערי ווי פון זיך אליין אויפגעשיינט.</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">פלעג איך אין דער דאזיגער קעלער פארברענגען לאנגע שעות, און נישט אזוי זעלטן, א שיין חלק פונעם טאג. בטבע האט מיך תמיד געצויגן צו מיסטיציזם; איך האב פון אייביג אן געשפירט א דראנג צו פרואווען גיין אין דער זעלבער ריכטונג, אבער דווקא צווישן די ביימער אין וואלד, אנשטאט אויפן הויפט-וועג אט ארויפצו. די אומגעווענליכע סביבה האבן צוגעגעבן טעם צו דעם עצם גריבלען זיך אין אלטע ביכער, וואס זענען כמעט אדער בכלל מער נישט בנמצא. דער אומהיימליכער שפאציר א שטאק אראפ, און די פארזשאווערטע שענק אונטן זענען מיר געווען דאס זעלבע ווי א הערליכער אויסקוק פון א פענטהאוז דירה אין א 30-שטאקיגער געביידע. דער גערוך -- שימל, מיט נאך עפעס וועמענס מקור כ'ווייס היינט אויך נישט -- האבן געהאט דעם זיבעטן חן.</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">דער קעלער איז געווען מיין פאנטאזיע-אינזל, ווייט ארויס פון דעם מציאות. צייט און ארט האבן קיין רשות אראפצוגיין פונעם באלעבוס נישט געקריגן; זענען זיי טאקע תמיד שטיין געבליבן ביי דער טיר אויבן, און פאר'חידוש'ט געקוקט אויף דער גלייכגילטיגקייט פון דעם 15-יעריג יונגל, וועלכער כאפט כלל נישט קיין התפעלות פון זייער אומגעווענליכער אפוועזנהייט. דאס יונגל האט זיך באקוועם געמאכט, שטייענדיג צי זיצנדיג, און פארבליבן אין דער זעלבער פאזע פאר א לאנגער צייט -- ביז דער מלאך פון פאנטאזיע האט איינדרימלט און דאס יונגל האט זיך אויפגעכאפט.</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">זענען דורכגעלאפן יארן. איך האב חתונה געהאט, און אריבערגעגאנגען וואוינען קיין וויליאמסבורג. די דאגות פון לעבן האבן אנגעפילט די פרייע צייט און פרייען פלאץ אין קאפ. האט זיך געמאכט אמאל אז כ'האב געדארפט זיין אין דער געגנט וואו יענע געשעפט פון מיין קינדהייט געפינט זיך. קיין סך צייט האב איך נישט געהאט; האט זיך מיר אבער זייער פארוואלט זיך אויף א מינוט אריינכאפן אין "מיין" קעלער. זיך אוועקזעצן לייענען וועל איך טאקע נישט קענען; אבער פארוואס נישט כאטש איבערלעבן יענע זיסע צייטן, אפילו אויב נאר פאר עטליכע מינוט?</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">דער באלעבוס האט מיך אויפגענומען ווי אן אלטן באקאנטן. איך האב אים נישט געדארפט זאגן פארוואס איך בין דא; באלד נאכן עליכם-שלום האט ער זיך געווענדעט צום קעלער. אלץ איז געווען ווי אמאל -- דער אייגענער רוטין.</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איך בין אראפגעקומען אונטן, זיך אומגעקוקט, איינגעזאפט דעם היימליכן שימל-גערוך, און געווארט די געפילן זאלן פון זכרון אפירשווימען. אבער, אומזיסט. איך האב זיך גענומען די טירחא און געפרואווט קלאפן ביים זכרון אויף דער טיר. פארט אן אלטער באקאנטער! ס'האט אבער גארנישט געהאלפן.</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">הפנים, יענע געפילן זענען געווען טייל פון דער יוגנט. אוועק איז די אומשולדיגקייט, און מיט זיך גענומען דאס גאנצע פעקל.&nbsp;</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma;"><br /> </span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-2048391228279498911?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2010/12/blog-post_4852.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-7774072009590746432Wed, 15 Dec 2010 05:10:00 +00002011-01-17T13:07:47.540-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">וואס איז פשט פון דער בריאה: פארוואס איז זי דא? פארוואס "עקזיסטירט" עקזיסטענץ?&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איך ווייס נישט וואס דער תירוץ איז. איך ווייס אבער יא, אז די קשיא איז לעגיטים; דאס איז איינע פון די זאכן וואס וויסנשאפט האט מיך געלערנט: יעדע זאך האט א סיבה -- אפילו ווען איך ווייס זי נישט. סייענס האט זיך אויפגעבויט און וואקסט ווייטער בלויז אויף דעם סמך.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אויב יעדע זאך אין דער בריאה האט א סיבה -- והא ראי' די וויסנשאפט זוכט זי -- מוז דאך זיין אז די בריאה זעלבסט האט א סיבה -- הגם די וויסנשאפט זוכט זי נישט. אנדערש דערווארטן מיר פון די בלעטער צו האבן מער כוח ווי דעם בוים אלץ גאנצס. דער חילוק צווישן די סיבות אין סייענס און דער יסודות'דיגער ערשטער סיבה איז נאר דאס, אז מיר אליין זענען דאך אויך טייל פון דער זעלבער בריאה/עקזיסטענץ ווי די זאכן וועלכע מיר פרואווען פארשטיין. דערפאר איז עס מעגליך. די ערשטע סיבה ליגט אבער אינדרויסן פון דעם גאנצן עסק. אלעס וואס מיר זענען, זעען, און קענען זיך נאר פארשטעלן -- אלעס איז פונעם דעקל און ווייטער. מיר, אונזערע געדאנקען, דערפארונגען, דמיונות, שכל און מחשבות, זענען פרטים אין אן עקזיסטענץ, פון וועמענס גרעניצן מיר קענען נישט ארויסקוקן.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די קשיא, הייסט עס, איז מחייב דער שכל, דער זעלבער וואס פארגעטערט די וויסנשאפט. וואס טוט מען אבער אויב וויסנשאפט קען די פראגע נישט ענטפערן אפילו ביים בעסטן ווילן?</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-7774072009590746432?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2010/12/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-2004407562906744062Tue, 14 Dec 2010 03:22:00 +00002011-01-17T13:07:59.581-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">עס זענען פאראן קשיות אויף וואס מיר קענען געפינען תירוצים. מיר קענען אבער נישט פארענטפערן דעם ענדגילטיגן פארוואס; ד"ה, די ערשטע סיבה פון עקזיסטענץ. די וויסנשאפט פארשט וואס מיר זעען; די דערפינדט זיך אבער נישט קיין "וואס" אויף וועלכן צו דערנאך גיין זוכן א "פארוואס". סייענס לויפט אויף א סיסטעם פון דערקלערן איין וואס מיט א צווייטן וואס. זי זון גיט ארויס ליכט און היץ, ווייל אטאמען אין איר ווערן צונויפגעצוואונגען און לאזן דערביי ארויס די "איבעריגע" ענערגיע. די דאזיגע די אטאמען ווערן צוזאמגעשמאלצן פון דער דרוק וואס די אומגעהויערע היץ אין איר צענטער לייגט אויף זיי ארויף. און אזוי ווייטער.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">סייענס זוכט נישט, פרואווט נישט, און פרעטענדירט נישט צו ענטפערן דעם ערשטן אבסטראקטן "פארוואס". ווער זענען מיר? וואס זוכן מיר דא? פארוואס זענען מיר דא? וואוהין גייען מיר? וויסנשאפט שיקט אייך אנפרעגן די קשיות ביי פילאסאפיע -- אפשר אפילו טעאלאגיע. איך פארקויף שיך; מילך וועט איר געפינען אינעם גראסערי אויף דער נעקסטער גאס.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">פאראן מענטשן וואס אין די צענערלינג אדער דערוואקסענע יארן פירן ביי זיך אין געדאנק דורך א רעוויזיע אויף זאכן וואס די עלטערן און מחנכים האבן זיי געזאגט. זיי שטויסן זיך אן -- אין מערערע פעלער, צום ערשטן מאל אין לעבן -- אין דער וועלט פון וויסנשאפט, און טרעפן דארט זאכן וואס זענען סותר קאנצעפטן מיט וועלכע זיי זענען אויפגעברענגט געווארן. במסקנא קומען א סך פון די צו דער החלטה צו אפווארפן אלעס וואס זיי האבן ביז היינט געוואוסט. אויב נומער 5 איז נישט אמת, זענען אלע אנדערע מסתמא אויך שקר.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">יענע מוזן אבער דערביי געדענקען אז ער מוז געפינען אנדערע תירוצים פאר אלע קשיות פון לעבן, אריינגערעכנט דעם ערשטן, יסודות'דיגן פארוואס. די וויסנשאפט פרעטענדירט אבער אפילו נישט צו באציען זיך צו דער פראגע. סייענס גיט זיך אפ מיט מסביר זיין וואס זי זעט -- זאכן וואס קומען שוין נאך דעם וואס עקזיסטענץ איז צושטאנד געקומען. דער אויסרייד פון "לאזן מיר ווארטן ביז סייענס וועט צו דעם אויך אנקומען" איז אויך נישט בארעכטיגט, ווייל סייענס זוכט דאס נישט.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אויב איז דיר איז גוט וואס דיין טאטע האט דיר איבערגעגעבן די זאך ווי ער האט זי געהערט פון זיין טאטן, וויאזוי יענער האט עס באקומען פון זיין טאטן, דעמאלט לאזט זיך פארשטיין אז דו זאלסט אפווארפן א פרט וואס האט זיך דיר ארויסגעשטעלט צו זיין פאלש. אזא מסורה-צוגאנג איז אפשר זיכער, אבער לאזט פלאץ פאר טעותים. אויב אבער דו ווילסט אלעס אפווארפן און זיך אליין ארויסלאזן אויפ'ן וועג פון דערגיין דעם אמת, מוזטו געפינען תירוצים פאר אלע קשיות וואס זענען יעצט צוריק שווער געווארן.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די תנאי פון טעאלאגיע צו פשוט גלייבן, ביז א געוויסן פונקט, האסטו אפגעווארפן. ניץ אנשטאט דעם "סייענטיפישן מעטאד" פון שטודירן די דאטאבאזע און באשליסן אויף דעם. &nbsp;אנדערש לעבסטו אין א סתירה, און סתירות איז א זאך וואס די מאדערנע וויסנשאפט טאלערירט בשום אופן נישט.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-2004407562906744062?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2010/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)1tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-679711329813325614Sun, 21 Nov 2010 04:00:00 +00002011-01-18T11:53:22.745-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">דער אוניווערס איז רונדיג און בלאזט זיך כסדר אלץ מער. וואס גרעסער ער ווערט, אלץ ניכר'דיגער ווערט ער, און אלץ נייע אספעקטן פון אים באווייזן זיך.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די ערשטע פילאסאפן זענען נאענטער געווען צום צענטער. דערפאר האבן זיי אבסערווירט די בריאה מיט א מער כללית'דיגן בליק, און אלץ תוצאה אלעס אנאליזירט מער יסודות'דיג. היינט באווייזן זיך מער פרטים פון דער זעלבער בריאה ווי דעמאלט; אונז דאכט זיך אז די פרטים זענען עפעס גאר ניי, און די פילאסאפיע האט וועגן זיי בכלל נישט געוואוסט. דאס אנאליזן לאזט אונז נישט איבער מיט צייט צוריקצוגיין צו די ערשטע קשיות פון טויזנטער יארן צוריק.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די בריאה איז א קרייז, וואס וואקסט כסדר; די מענטשהייט קריכט נייגעריג צום ראנד, וואס ווערט אלץ ברייטער. וואס מער צייט, פארגעסט דער מענטש מער אז דער תירוץ איז אויף צוריק.&nbsp;</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-679711329813325614?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2010/11/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-6239605601283635461Thu, 18 Nov 2010 04:29:00 +00002011-01-18T11:53:36.774-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">א מחשבה וויל נישט מער ווי געבוירן ווערן, באקליידעט און באשפייזט ווערן. ס'איז איר איין נפק"מ צי אויף א פיצל פאפירל אדער דורך א הויכהילכער.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">לאז דעם עגא אינדרויסן, און צופרידן וועט דאס מחשבה'לע דרימלען אין א ווינקל.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-6239605601283635461?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2010/11/blog-post_17.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-7112939576117850475Thu, 11 Nov 2010 23:31:00 +00002011-01-18T11:53:49.953-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">א ישיבה, האט מען מיך געלערנט, איז אן אינסטיטוציע אין וועלכער בחורים ווערן מחונך. היינט האבן מיר א סורפלוס פון ישיבות "למצויינים", געווידמעט בחורים פאר וועמען די מגידי שיעור דארפן נישט אריינלייגן קיין פינגער אין קאלט וואסער. דארט ווערן אנגענומען בלויז די בעסטע סחורה -- וואס גראדואירן מיט די העכסטע אויסצייכנונגען אויף פוסטער גאווה און ביטול כלפי אלעם און יעדן.&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">מיט דער הנחה קען מען שפעקולירן אז די דאזיגע מוזעאום ישיבות -- וואו דער תפקיד פון די תלמידים איז צו גלאנצן אין שוי פענסטער -- זענען בעצם שוואכער ווי געווענליכע ישיבות. דער וואן-סייז-פיט-אל מיטל פאר א בחור וואס דארף הילף איז א "לא נתקבל" צום קומענדיגן זמן, אדער א "נישט קיין פלאץ" פאר פרישע קאנדידאטן. די מגידי שיעור האבן מיט חינוך קיין שייכות און די וויכטיגסטע קוואליטעט פון אזא איינעם איז, יענער זאל האבן א נאמען פון וועלכן די גאס האט שוין פריער געהערט.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-7112939576117850475?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2010/11/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0tag:blogger.com,1999:blog-7975207.post-8011685997505030435Mon, 08 Nov 2010 15:38:00 +00002011-01-18T11:54:00.128-05:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די לופט אויפ'ן בארג ווי וויין&nbsp;קלאר&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">און דער גערוך פון טענענביימער</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">טראגט זיך מיט'ן אוונט ווינט</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">מיט גלאקן קול צוזאם&nbsp;</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אין פארדרימלטער בוים און שטיין</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">א געפאנגענע אין איר חלום</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">איז די עלנטע שטאט</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">מיט א מויער אין הארצן</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></i></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ירושלים פון גאלד, פון קופער און ליכט</span></i></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">א פידל איך בין&nbsp;</span></i></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">פאר דיינע געזאנגען אלע</span></i></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">די וואסער-גראבנס זענען פארטריקנט</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">דאס מארק-פלאץ - פוסט</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ליידיג פון באזוכערס איז דער הר הבית</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אין דער אלטשטאט</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אין די היילן וואס אין די פעלזן</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">וואיעט דער ווינט</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">עס נידערט קיינער צום ים המלח</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אויפ'ן וועג צו יריחו</span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ירושלים פון גאלד, פון קופער און ליכט</span></i></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">א פידל איך בין&nbsp;</span></i></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">פאר דיינע געזאנגען אלע</span></i></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">אבער ווי איך קום אויסזינגען דיין לויב</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">און דיר אנמעסטן קרוינען</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">קלענער בין איך פון דעם יונגסטן פון דיינע זין</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">און נאכ'ן לעצטן פון די פאעטן</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ווייל דיין נאמען ברענט זיך איין די ליפן</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ווי דעם קוש פון אן עקדיס</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">א, אויב כ'זאל דיר פארגעסן, ירושלים</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">דורכויס פון גאלד</span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ירושלים פון גאלד, פון קופער און ליכט</span></i></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">א פידל איך בין&nbsp;</span></i></div><div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">פאר דיינע געזאנגען אלע</span></i></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <div dir="rtl" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: right;"><br /> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7975207-8011685997505030435?l=veltelech.blogspot.com' alt='' /></div>http://veltelech.blogspot.com/2010/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Pinny)0