Valla Durum Budur

ZAYTUNG.COM'un Haberi Gerçek Oldu!

2012-01-07T13:54:00.000-08:00

7 Ocak 2012 Cumartesi günü gazetelerin Internet sitelerine düşen bir haber şöyleydi:
(Bkz. http://www.hurriyet.com.tr/planet/19628497.asp )

Cezayir Başbakanı'ndan Türkiye'yi şoke edecek açıklama

7 Ocak 2012

Cezayir Başbakanı, Türk yetkililerin Fransa’yla yaşadıkları “soykırım” tartışmalarında Cezayir tarihine gönderme yapmaktan vazgeçmelerini istedi.

Associated Press’in haberine göre, Başbakan Ahmed Uyahya, gazetecilere yaptığı açıklamada, “Türkiye’deki dostlarının Cezayir’in kolonileştirilmesinin ticaretini yapmaktan vazgeçmesini” istedi.

Başkanı olduğu Ulusal Demokrasi Yürüyüşü (RND) partisinin kongresinde konuşan Uyahya, “Hiç kimsenin Cezayirlilerin kanından faydalanmaya hakkı yoktur” dedi.

ERDOĞAN "BABASINA SORSUN" DEMİŞTİ

Fransa Ulusal Meclisi’nin geçtiğimiz ay 1915 olaylarına ilişkin Ermeni iddialarının “soykırım” olarak nitelendirilmesini suç sayan yasa tasarısını kabul etmesinin ardından Türkiye ile Fransa arasındaki ilişkiler gerilmişti.

Başbakan Tayyip Erdoğan, oylamadan sonra yaptığı açıklamada, Fransa’nın Cezayir’deki 132 yıllık sömürge yönetimi sırasında Cezayirlilere “soykırım” yaptığını söylemişti.

Erdoğan, "Cezayir'de Fransızların yaptığı soykırımdı. Sarkozy bu soykırımı bilmiyorsa, gitsin babası Pol Sarkozy’ye sorsun" demişti.

**************************************************************************

İşin ilginç yanı ise, geçtiğimiz haftalarda zaytung.com mizah sitesinde yer alan bir haberdi.

Bkz. http://www.zaytung.com/haberdetay.asp?newsid=155429

Cezayir, Gittikleri Her Ülkede Fransa'nın Bu Ülkeye Yaptığı Zulmü Anlatan Türk Diplomatlar Yüzünden Sıkıntılı Günler Yaşıyor

Fransa'da çıkarılması planlanan Ermeni Soykırımı ile ilgili yasa hakkında Türkiye'de süren tartışmalar, son olarak Cezayir'e de sıçradı. Türkiye'nin misilleme yapmak adına "Gittiğimiz her ülkede Fransa'nın Cezayir'e yaptıklarını anlatırız" şeklindeki açıklamalarını başta sevinçle karşıladıklarını belirten Cezayir Dışişleri Bakanı Mourad Medelci, "Ancak maalesef hakkımızda öyle şeyler anlatmışlar, öyle bir üslup kullanmışlar ki insan içine çıkmaya utanır hale geldik. 'Fransızlar var ya, bu Cezayirlileri zamanında çok feci ossurtmuş, bayaa öttürmüş' diye anlatılır mı bu işler ya, ayıp denen bir şey var." sözleriyle, Türkiye'den kulis çalışmalarını abartıya kaçmadan yapmasını rica etti.

Yasa tasarısı insan haklarına aykırı
Fransa’nın 1915 olaylarıyla ilgili Ermeni iddialarının inkarını suç sayan yasa tasarısının ardından Türkiye ile Fransa arasında başlayan demeç savaşına, Dışişleri Bakanı Mourad Medelci'nin yaptığı açıklamalarla Cezayir de dahil oldu. Yasa tasarısının insan haklarına aykırı olduğu konusunda Türkiye ile hemfikir olduklarını vurgulayan Medelci, buna rağmen Türk cephesinin misilleme yapmak adına Cezayir'de yaşananları ölçüsüzce kullanmasını hoş karşılamadıklarını söyledi.
"Böyle diplomasi olmaz olsun"
Türk dostlarının iyi niyetle başladıkları bu propaganda savaşında, oldukça kısa bir süre içinde kendilerini dünya kamuoyuna rezil ettiklerini ifade eden Dışişleri Bakanı, "Tamam Fransızları köşeye sıkıştırmaya her türlü varız ama bunun da bir yolu, yordamı var. Gittiğiniz her yerde 'Oğlum var ya bu Fransızlar Cezayirlileri nasıl hacamat etmiş ya, afedersiniz ağızlarına sıçmışlar' derseniz o şık olmaz..." derken, eleştirilerini şu sözlerle sürdürdü:
"Biz de bu duruma dün Rusya'dan gelen telefonla uyandık. Artık Türk yetkililer ne anlatmışsa, bizzat Başkan Dmitry Medvedev aradı, 'Abi iyi misiniz? Biz olayların bu kadar ayrıntısını bilmiyoduk, çok büyük geçmiş olsun' diye iki saat teselli etmeye çalıştı bizi. Zaten ondan sonra da telefonların, resmi temasların ardı arkası kesilmedi. Adamlar 'Fransızlar Cezayir'e ne geçirdi zamanında'dan girmişler, 'Yazık lan şunların haline bak, garibanların bir elinden tutan da olmamış, koyun gibi yatmışlar Fransa'nın önüne'ye kadar götürmüşler işi. Yani afedersiniz ama böyle diplomasi olmaz olsun. Bizim de bir onurumuz, haysiyetimiz, şerefimiz var..."
"Bizim de elimiz armut toplamadı"
Yaptığı açıklamaları sadece Türkiye'nin değil tüm dünya kamuoyunun dikkate alması gerektiğini de vurgulayan Mourad Medelci, "Bakın çok büyük acılar yaşadık evet, büyük zulümler gördük ancak herkes şunu bilsin, özellikle de Türk dostlarımız; bizim de elimiz armut toplamadı, biz de az Fransız öldürmedik yani" diyerek, bu ülke karşısında ellerinden geldiğince mücadele verdiklerinin altını çizerken, "Hadi tamam ballandıra ballandıra anlatıyosun, 'Adamları böyle parçalamışlar, kadınlara-kızlara şöyle böyle etmişler' ne demek, bunlar konuşulacak şey mi ya..." sözleriyle de, diplomatik anlamda yaşadıkları hayal kırıklığının altını çizdi.
"Biraz da diğer ülkeleri anlatın"
Konuşmasının sonunda, Fransa'nın Afrika'da eziyet ettiği başka bir araba daha ülke bulunduğuna dikkat çeken öfkeli bakan, "Bizi anlattınız ettiniz, tamam çok güzel sağolun eksik olmayın da, esas bu Kara Afrika tabir ettiğimiz kısmı anlatın bi zahmet. Bakın Senegal var, Sudan, Nijer daha böyle bi sürü var; herifler asıl onları çok fena yaptı... Çünkü yani biz yine çakaralmazıydı mavzeriydi filan bi şekilde direndik iyi kötü, o Afrikalı naapsın? Ki o dönem bi de don paça, elde mızrak ağzında tabakla ububu ububu diye dolaşan adamdı bunlar, bunlara niye dikkat çekilmiyor? Mesele Fransa'ya dersini vermekse madem, lütfen bunlar da göz önüne alınsın." diyerek dost ve müttefik Türkiye'ye önemli mesajlar vermeyi de ihmal etmedi.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Çağlar ötesi bir siyaset ve yönetim gurusu: MACHIAVELLI

2012-01-04T05:46:00.000-08:00

O güne kadar aynaya bakanlar, kendilerini güzel görmek istediler. O gün, Rönesans İtalya'sında ilk olarak, korkmadan, kendini olduğu gibi görmek isteyen bir adam aynaya baktı.
Bu adam Niccolo Machiavelli'dir.

Ayna tüm gerçeği gösteriyordu. Geriye, gördüğünü yapmacık utanca kapılmadan açıklamak kalıyordu. Nicollo Machiavelli de sadece bunu, bir bakıma hiçbir güçlüğü bulunmayan bu kolay işi yapacak, bu yüzden de mezar taşına şu sözleri yazdıracaktı:
"Hiçbir övgü bu adın büyüklüğüne erişemez"

Orhan Hançerlioğlu
Düşünce Tarihi s.207-208

"Sonuç yöntemi haklı çıkarır" şeklinde ifade edilen pragmatist düşünce, siyasi literatüre Machiavelli'nin hediyesidir.

1505 yılında yazılan ve 1515'te basılan Il Principe (Prens) adlı eseri, hala 'Yöneticinin El Kitabı' mahiyetinde olup neredeyse 500 yıl sonra bile ilgiyle okunmaktadır.

Günümüzde kitapçı raflarını dolduran yüzlerce yönetim kitabı ve bu kitapları yazan kimbilir kaç tane yönetim gurusu(?) var.

Hepsi de birbirinden acaip reçeteler sunuyorlar bizlere...
Yok EQ, yok yatay iletişimin kilit noktaları vs..vs.

Hiç aklınıza geliyor mu, bunlardan kaç tanesi bırakın 500 yılı, 5 ay sonra bile okunup hatırlanacak?

Niccolo Machiavelli Rönesans İtalya'sının çok önemli bir devlet adamı ve teorisyenidir.

3 Mayıs 1469'da Floransa'da doğdu. 1494'ten itibaren siyasette görevler almaya başladı. 1502'de Romagna'da Cesare Borgia'ya temsilci olarak gönderildi ve Cesare Borgia'nın öldürülmesine kadar geçen olaylara şahit oldu. Machiavelli'nin siyasi felfesi geniş çapta bu olaylardan etkilenmiştir.

Daha sonraki yıllarda Floransa'ya döndü ve iktidar değişikliklerine paralel olarak kah görevinden azledip hapse atıldı, kah Floransa hükümdarı Medici'lere danışmanlık yaptı. 21 Haziran 1527'de öldü.

Mezarının yeri bilinmemekle birlikte Floransa'daki Santa Croce kilisesinde Machiavelli'nin onuruna dikilen bir anıt vardır. Bu anıta yazılan Latince Tanto nomini nullum par elogium sözü
"Hiçbir övgü böyle bir isme yeterli değildir" anlamına gelir.

Niccolo Machiavelli'nin Il Principe (Hükümdar)adlı eserinde açıkladığı pragmatist yaklaşım bugün bile pek çok eleştiri almakla birlikte; insanın doğası ve insan topluluklarının idaresi hakkında çok sağlam bir mantıktan izler taşımaktadır.

Il Principe (Hükümdar / Prens) adlı eseri için "Aslında bir hükümdarın nasıl olması gerektiğini anlatmıyor, sadece kendi çağına bakarak olanı biteni anlatıyordu" diyenler de vardır.

Oysa kitabında kendisi şöyle yazmıştır:
Bu eserin, sizin desteğinize ve onayınıza layık olmasa da, nezaketinize güvenerek, tarafınızca kabul edileceğini düşünüyorum; çünkü size, uzun yıllar boyunca bir çok zorluk ve tehlike pahasına öğrendiklerimi ve bildiklerimi mümkün olan en kısa sürede anlama fırsatından daha iyi bir hediye sunmam mümkün değildir.

Bu eseri şişirmeler veya muhteşem kelimelerle süslemedim, pek çok kişinin eserlerini süslemeyi alışkanlık haline getirdiği yuvarlatılmış noktalarla veya göze batan yapay çekicikler ve güzelliklerle doldurmadım; çünkü istedim ki ya bu eser hiç onurlandırılmasın ya da (sadece) meselenin doğruluğu ve konusunun önemi bu eseri kabul edilebilir (değerli) kılsın.

Il Principe - Giriş Bölümü

Söz konusu kitaptan seçtiğim bazı kısımları aşağıda dikkatinize sunuyorum:
Bir prens (hükümdar / önder) için halkı üzerinde korku yerine sevgi uyandırmak mı, yoksa sevgi yerine korku yaratmak mı daha iyidir sorusuna gelince, belki her ikisini de istemeniz gerektiği cevabı verebilir.

Ancak sevgi ve korku bir insanın kişiliğinde nadiren birleşeceği için birini seçmeniz gerekirse, korkutmak sevilmekten daha güvenlidir. Çünkü insanlar genellikle nankör, riyakar, kaypak ve açgözlü oldukları için; onlara ihtiyaç yokken, sizin için canlarını feda etmeye hazır olduklarını söylerler, ama onlara ihtiyaç yaklaştığında sizin aleyhinize dönerler.

Bu nedenle, sadece insanların sözlerine güvenerek, diğer tedbirleri gözardı eden bir prens mahvolur. Çünkü, büyüklük veya düşünce asaleti dışında, parayla da dostluklar kazanılabilir ama bu emin bir yol değildir ve ihtiyaç anında buna güvenilemez.

Üstelik insanlar sevdiklerini kızdırmamaya kendilerini korkutana göre daha az özen gösterirler. Çünkü sevgi yükümlülük bağıyla korunur ve insanlar ahlaktan yoksun (onursuz) oldukları ve sevdikleri kişiye karşı çıkmak konusunda daha az vicdan azabı duydukları için; bu bağ, kişisel çıkarların söz konusu olduğu her fırsatta kopar. Ancak korku, asla yanılmayan (başarısızlığa uğramayan) bir ceza tehdidi sayesinde sizi korur.

Yine de bir prens korku uyandırırken öyle davranmalıdır ki, sevgi kazanmasa bile nefretten kaçınabilirsin. Çünkü korku yaratarak iktidar sürdürülebilir ama nefret edilerek sürdürülemez.

Ancak hepsinden önemlisi, ellerini diğerlerinin mallarından uzak tutmalıdır. Çünkü insanlar babalarının ölümünü miraslarının kaybından daha çabuk unuturlar.

Bir prensin yanında ordusu ve emrinde pek çok asker olduğunda, namının zalim olarak duyulmasını dikkate almaması gerekir. Çünkü bu nam olmaksızın ordusunu asla bir arada ve göreve hazır şekilde tutamayacaktır.

ŞANS ve KADINLAR Hakkında Machiavelli'nin görüşleri:
Şans değişken ve insanlık kendi yöntemlerine sadık olduğundan, ikisi uyuştuğu sürece insanların başarılı, ama ayrı düştükleri zaman başarısız olacakları sonucuna varıyorum. Kendi adıma, tedbirli olmaktansa cesur olmanın daha iyi olacağını düşünüyorum.

Çünkü şans bir kadındır (kadın gibidir) ve onu elinizde tutmak istiyorsanız, onu dövmeniz ve ona kötü davranmanız gerekir; ve görülür ki ŞANS kendine efendi olarak, işine soğuk bir dikkatle sarılanlardan ziyade, maceracıları seçer. O yüzden her zaman, tıpkı bir kadın gibi, genç erkekleri sever çünkü onlar daha pervasız, daha sert (zalim) olurlar ve ona daha cüretkar ve cesur bir şekilde hükmederler.

Il Medici Bölüm 25

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Üniversite Eğitiminin Yararları

2012-01-03T10:17:00.000-08:00

Dave Barry uzun bir zamandır adından söz ettiren Amerikalı bir 'mizahi köşe' yazarı.

Çeşitli yayın organlarında yazıları yer alıyor. Onu okudukça Serdar Turgut'un kimden ilham aldığını ve tarz olarak etkilendiğini ŞIP diye anlıyorsunuz.

Dave Barry'nin bir yazısını sizin için Türkçe'ye çevirdik.

Dave Barry'nin resmi websitesine gitmek için TIK'layın

DAVE BARRY'NİN YAZISI

Aranızda pek çok genç ciddi olarak üniversiteye gitmeyi düşünüyor.
(Tabii ki bu bir yalan. Siz gençlerin tek düşündüğü içki içip eğlenmek ve seks yapmak. İnanın bana, bunlar üniversite eğitimiyle yakından alakalı.)

Üniversite dedikleri aslında, bir şeyler ezberlemek için kaba bir hesapla iki bin saat harcadığınız odaların topluca bulunduğu yerdir. Bu iki bin saat dört yıla yayılır ve sizler geri kalan zamanı içki içerek, uyuyarak ve kız ayarlamaya çalışarak geçirirsiniz.

Üniversitede iki şey öğrenirsiniz:

1- Sonraki hayatta işinize yarayacak şeyler (iki saatinizi alır). Bunun içinde telefonlara cevap vermek, pijamanızdan bira ve mürekkep lekelerini çıkarmak vb. vardır.

2- Sonraki hayatınızda işinize yaramayacak şeyler (geri kalan 1998 saati bunları öğrenmeye harcarsınız). Genellikle sınıflarda öğrendiğiniz ve isimlerinin sonunda -tik, -loji, -tri gibi ekler olan konulardır. Bu konuları ezberlersiniz, sırası gelince sınav kağıtlarına yazarsınız ve sonra unutursunuz. Eğer bunları unutmayı başaramazsanız bir öğretim görevlisi (hatta profesör) olup hayatınızın geri kalanını üniversitede geçirmek zorunda kalabilirsiniz.

Her şeyi unutmak çok zordur. Mesela ben üniversitedeyken John Donne'dan başka üç metafizikçi şairin daha adını ezberlemek durumunda kalmıştım (sakın neden diye sormayın). Birinin adını unutmayı başarabildim. Ama diğer ikisinin adlarının Vaugham ve Crashaw olduğunu hatırlıyorum. Bazen önemli bir şeyi, mesela eşimin bana yağlı mı yoksa diyet mi ton balığı sipariş ettiğini anımsamaya çalışırken tam da süper marketin orta yerinde aklıma Vaugham ve Crashaw'un isimleri geliyor. Ne korkunç bir zihinsel israf!

Üniversitede bir yılınızı doldurunca kendinize bir anadal seçmeniz beklenir. Anadal, hakkında önce ezber yapmak ve sonra ezberlediklerinizin pek çoğunu unutmaya niyetlendiğiniz konudur.

İşte size çok önemli bir öğüt:
Tartışmasız gerçekler ve kesin cevaplarla ilgilenmeyen bir anadal seçin. Bu demektir ki ASLA matematik, fizik, biyoloji ve kimya dallarını seçmemelisiniz.

Mesela anadalınız matematikse bir gün sınıfa girersiniz ve hocanız size der ki "İkili sayı düzeninde dörtgen bir aksis kadrantının kosinüs integralini tanımlayınız ve bulduğunuz sonucu beş belirgin kesişim noktası üzerinde gösteriniz." Eğer hocanızın aklından geçirdiği cevabın aynısını veremezseniz başarısız olursunuz.

Kimya için de aynısı geçerlidir: Eğer sınav kağıdına karbon ve hidrojenin birleşerek meşe ağacı oluşturduğunu yazarsanız sınavdan çakarsınız. Hocanız sizden, kendisinin ve bütün kimyacıların üzerinde mutabık kaldığı cevabı vermenizi beklemektedir.

Bilim adamları bu konuda son derece tutucudurlar.

Öyleyse; İngilizce, felsefe, psikoloji veya sosyoloji gibi kimin ne dediğinin kimse tarafından anlaşılmadığı ve kesin gerçeklerle ilgisi olmayan konular seçmelisiniz.

Bütün bu konularla ilgili dersler almış biri olarak şimdi size kısa değerlendirmelerde bulunacağım.

1- İNGİLİZCE: Derse girmeden hemen önce kısa alıntılarını okuduğunuz kalın kitaplar hakkında ödevler hazırlamak bu konunun temelini oluşturur. İşte size İngilizce ödevlerinden iyi notlar almanızı sağlayacak bir ipucu: Bir kitap hakkında sağduyu sahibi birinin söyleyebileceği hiçbir şey söylemeyin.

Mesela Moby Dick romanı üzerinde çalıştığınızı varsayalım. Sağduyusu olan herhangi biri Moby Dick'in büyük bir beyaz balina olduğunu söyleyecektir çünkü kitaptaki karakterler yaklaşık on bir bin defa Moby Dick'ten büyük beyaz bir balina olarak bahsetmektedir. Öyleyse siz ödevinizde Moby Dick'in aslında İrlanda Cumhuriyeti'ni temsil ettiğini söyleyin. Sınav kağıtları ve ödevleri okumaktan ölesiye bezmiş ve aslında Moby Dick'i hiç sevmemiş olan hocanız sizin son derece yaratıcı olduğunuzu düşünecektir. Eğer sebat ederek ve sürekli olarak basit hikayelerden çılgınca yorumlar çıkarabilirseniz, İngilizce'yi anadal olarak seçmelisiniz.

2- FELSEFE: Bu konunun ilgilendiği, bir odada oturup gerçeklik diye bir şey olmadığına karar vermek ve sonra öğle yemeğine gitmektir. Eğer bol bol uyuşturucu çekmek gibi niyetleriniz varsa felsefeyi seçmelisiniz.

3- PSİKOLOJİ: Fareler ve rüyalarla ilgilenir. Psikologlar fareleri ve rüyaları takıntı haline getirmişlerdir. Bir keresinde bütün bir sömestiri, bir fareyi belli bir sıra takip ederek bazı düğmelere basması için eğiterek ve sonra aynı eğitimi oda arkadaşıma da uygulayarak geçirdim. Fare çok daha hızlı öğrendi. Oda arkadaşım ise şimdi bir doktor. Eğer fareleri ve rüyaları seviyorsanız, hatta en iyisi fareleri rüyanızda görüyorsanız psikolojiyi seçmelisiniz.

4- SOSYOLOJİ: Nelerden bahsettiğinin anlaşılması mümkün olmayan konular arasında sosyoloji açık farkla birinci gelir. Yüzlerce saat boyunca sosyoloji derslerine girdim ve ağız dolusu sosyoloji yazıları okudum. Ama bütün bu saatler boyunca tutarlı bir önermeyi ne gördüm ne de duydum. Çünkü sosyologlar, bilimadamı sınıfından sayılmak adına, zamanlarının çoğunu basit ve belirgin gözlemleri bilimselmiş gibi görünen bir dile tercüme etmek için harcarlar. Sosyoloji üzerinde çalışmayı planlıyorsanız siz de bu tercüme işinin nasıl yapıldığını öğrenmek zorunda kalacaksınız.

Örneğin, çocukların yere düşünce ağladıklarını gözlemlediniz diyelim. Bunu şöyle yazmalısınız:
"İzole edilmiş ve gelişimini henüz tamamlamamış insanların sosyometrik davranış eğilimlerinin metodolojik gözlemleri, yere yönelik tropism ve gözyaşı veya 'ağlama' biçimindeki davranış formu arasında sebep-sonuç ilişkisi olduğunu göstermektedir."

Bu şekilde elli altmış sayfa yazmayı sürdürebilirseniz, geniş ölçüde devlet burslarından yararlanabilirsiniz.

"College" başlıklı bu yazının İngilizce orijinali için TIK'layınız

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Dave Barry on College

2012-01-03T10:09:00.000-08:00

College is basically a bunch of rooms where you sit for roughly two thousand hours and try to memorize things. The two thousand hours are spread out over four years; you spend the rest of the time sleeping and trying to get dates.

Basically, you learn two kinds of things in college:

1. Things you will need to know in later life (two hours).

2. Things you will not need to know in later life (1,998 hours).
These are the things you learn in classes whose names end in -ology, -osophy, -istry, -ics, and so on. The idea is, you memorize these things, then write them down in little exam books, then forget them. If you fail to forget them, you become a professor and have to stay in college for the rest of your life.

It's very difficult to forget everything. For example, when I was in college, I had to memorize -- don't ask me why -- the names of three metaphysical poets other than John Donne. I have managed to forget one of them, but I still remember that the other two were named Vaughan and Crashaw. Sometimes, when I'm trying to remember something important like whether my wife told me to get tuna packed in oil or tuna packed in water, Vaughan and Crashaw just pop up in my mind, right there in the supermarket. It's a terrible waste of brain cells.

After you've been in college for a year or so, you're supposed to choose a major, which is the subject you intend to memorize and forget the most things about. Here is a very important piece of advice: be sure to choose a major that does not involve Known Facts and Right Answers. This means you must not major in mathematics, physics, biology, or chemistry, because these subjects involve actual facts. If, for example, you major in mathematics, you're going to wander into class one day and the professor will say: "Define the cosine integer of the quadrant of a rhomboid binary axis, and extrapolate your result to five significant vertices." If you don't come up with exactly the answer the professor has in mind, you fail. The same is true of chemistry: if you write in your exam book that carbon and hydrogen combine to form oak, your professor will flunk you. He wants you to come up with the same answer he and all the other chemists have agreed on.

Scientists are extremely snotty about this.

So you should major in subjects like English, philosophy, psychology, and sociology -- subjects in which nobody really understands what anybody else is talking about, and which involve virtually no actual facts. I attended classes in all these subjects, so I'll give you a quick overview of each:

ENGLISH: This involves writing papers about long books you have read little snippets of just before class. Here is a tip on how to get good grades on your English papers: Never say anything about a book that anybody with any common sense would say. For example, suppose you are studying Moby-Dick. Anybody with any common sense would say that Moby-Dick is a big white whale, since the characters in the book refer to it as a big white whale roughly eleven thousand times. So in your paper, you say Moby-Dick is actually the Republic of Ireland.

Your professor, who is sick to death of reading papers and never liked Moby-Dick anyway, will think you are enormously creative. If you can regularly come up with lunatic interpretations of simple stories, you should major in English.

PHILOSOPHY: Basically, this involves sitting in a room and deciding there is no such thing as reality and then going to lunch. You should major in philosophy if you plan to take a lot of drugs.

PSYCHOLOGY: This involves talking about rats and dreams. Psychologists are obsessed with rats and dreams. I once spent an entire semester training a rat to punch little buttons in a certain sequence, then training my roommate to do the same thing. The rat learned much faster. My roommate is now a doctor. If you like rats or dreams, and above all if you dream about rats, you should major in psychology.

SOCIOLOGY: For sheer lack of intelligibility, sociology is far and away the number one subject. I sat through hundreds of hours of sociology courses, and read gobs of sociology writing, and I never once heard or read a coherent statement. This is because sociologists want to be considered scientists, so they spend most of their time translating simple, obvious observations into scientific-sounding code. If you plan to major in sociology, you'll have to learn to do the same thing. For example, suppose you have observed that children cry when they fall down. You should write: "Methodological observation of the sociometrical behavior tendencies of prematurated isolates indicates that a casual relationship exists between groundward tropism and lachrimatory, or 'crying,' behavior forms." If you can keep this up for fifty or sixty pages, you will get a large government grant.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Sen çok iyi bir insansın ama senle olmaz...

2012-01-03T09:16:00.000-08:00

Kadın zor günlerde omzuna yaslanacak 'hoş bir adam'ın arkadaşlığını her zaman ister. Ama bu adam kadının gözünde asla 'seksi ve heyecan verici' bir erkek olamayacaktır.

Siz aslında son derece efendi ve düzgün bir insansınız ama o kız sizi değil de öteki karaktersiz adamı seçti.

Bu duyguyu erkekler iyi bilir: Siz aslında son derece efendi ve düzgün bir insansınızdır. Yakışıklı ve kibar olduğunuzu söylemeye hiç gerek yok. Ama haftalardır peşinde koştuğunuz o kız sizi değil de öteki tipsiz ve yalancı adamı seçti.

Neden? diye sorduğunuzda ise şöyle bir cevap alırsınız:
"Sen çok iyi birisin ama ben seni arkadaş olarak seviyorum.."

"Tanrım bu kadınlar ne kadar da garip?" diye düşündünüz. Dürüst ve kibar bir erkek istediklerini söylerler sonra da en alakasız tipleri seçerler. İlişkilerinin hep hüsranla sonuçlanmasına şaşmalı mı?

"Şimdi hazır olun çünkü size duymaktan pek de hoşlanmayacağınız bazı sırları bir kadının ağzından duymak üzeresiniz..." diyen 'Yahoo! Personals' uzmanı April Masini konuyu şöyle açıklıyor:

Bir defa sizin 'efendi' bir adam olmanız kadınların indinde sıkıcı ve sıradan biri olacağınızı anlamına gelir. Sözlüğe bakın, bu kelimenin anlamı şöyle: uyumlu, sakin ve tatmin edici. Yani hiç sıradışı bir tip değilsiniz, heyecan verici hiç değilsiniz ve .. maalesef seksi değilsiniz. Çünkü 'efendi' adamların 'seksi' olmaları pek rastlanan bir durum değildir.

EFENDİ ADAM 'İYİ ARKADAŞ' OLUR, SEVGİLİ OLAMAZ!

Ama bir kadının 'en yakın' arkadaşı olarak, omzuna yaslanacağı ve diğer erkekleri çekiştirebileceği bir arkadaşa ihtiyacı da vardır ve şansa bakın ki bu arkadaşların da 'efendi' bir erkek olmaları tercih edilir.

Bu tür 'efendi' adamlar kadına pek de heyecan vermiyor. O zaman da 'kimya' tutmuyor. Lütfen yanlış anlamayın: kadınlara yanlış davranıyor değilsiniz. Saygısızlık falan ettiğiniz de yok. Ama hoşlandığınız kadın size "Çok hoş bir insansın ama.." diyorsa, kendinize biraz daha fazla saygı duymanız gereken bir durumdasınız demektir.

Kadına pek de önem vermeyen bencil adam, niçin en sonunda kadını elde eden adam olur?

Cevap çok basit: 'Efendi' arkadaş çok yakında gelecek ve kadını teselli edecektir de ondan. Kadına ilgi gösterip onu şımartacak bir erkeği el altında bulundurmayı her kadın ister. Fedakar ve güvenilir bir arkadaş olarak ondan iyisi bulunmaz zaten.

Ama kadının güvenini kazanmak ve ona nazik davranmak için yani 'efendi bir adam' olabilmek için çaba sarfeden erkeğin, kadının gözünde 'kendine güvensiz, umutsuz ve kadının ilgisine muhtaç' bir görüntü verdiğini bütün kadınlar bilir de hiç biri bunu yüzünüze söylemeyecektir. Çünkü 'hoş ve fedakar' bir arkadaşı kaybetmeyi kim ister ki? Ve bu zavallı adamın kendisine duyduğu saygıdan daha fazlasını kadından görmesi beklenemez.

Kadınlar esas olarak 'kendine güvenen' bir partner arayışı içindedirler. İnsanın doğası böyle: bir şeyi elde etmek için ne kadar çok çaba harcarsak ona o kadar çok değer veriyoruz. Serseri çocuğun 'hoş çocuk karşısındaki avantajı da burada yatıyor işte: O kendisine güvenli ve pervasız olduğu için kadın onun ilgisini çekmek ister. İlgisini zaten kadına yöneltmiş olan 'efendi' çocuğun bu rekabette şansı yok.

Ve 'efendi' çocuk olmaktan sıkılan ve biraz da 'pervasız' adam rolünü takınarak kadınlar karşısında şansını denemek isteyen erkeklere elbette bir tavsiyemiz olacak.

Öyle bir tavır takının ki kadına şu mesajı verin:
"Gerçekten hoş bir kadınsın, seninle birlikte olmak isterim. Ama o kadar meşgulüm ki. .Yapmam gereken o kadar çok önemli iş var ki... Üstelik hayatımda çok heyecanlı şeyler de oluyor ve onları kaçırmak istemiyorum!"

Rolünüzü iyi oynayabilirseniz bir sonraki aşk filminde esas oğlan siz olabilirsiniz.
İyi şanslar!

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Liderlik ve Karizma

2012-01-03T08:41:00.000-08:00

Lider dediğin karizmatik gerek. Pekiyi nedir bu karizma?

Esasını sual edecek olursanız, devrin icaplarına göre tarifi ve muhteviyatı farklılık arz etse de, liderlik evsafının mahiyeti değişmemiştir: Lider addedilen şahıs sadece fikriyatı ve müktesebatı itibarıyla sağlam olmayacak, buna ilaveten etrafına hal ve etvarıyla da müteessir ve muvaffak bir intibaa aksettirecek tabiatta olacaktır. İşte bu kaabiliyetlerin yekununa KARİZMA deniliyor.

Televizyon denilen alet bu derece hayatımıza dahil olmamışken, lider dediğiniz kişinin görüntüsü pek mühim olmasa gerekti diye düşünebilirsiniz. Ama nazarı dikkate almak lazımdır ki, bir vakitler halk liderlerini rey atıp da seçmiyordu. O vakitler ahalinin genel görüşü, bir lidere biat etmesi ve onun peşinden gitmesi, liderin yakınındakilerden -komutanlarından, vezirlerinden vs.- kaynaklanan bir netice idi.

Lider ise, yakın çevresinde zaten müteessir ve kuvvetli bir intibaa bırakabilmeliydi ki diğer insanlara hükmedebilsin, sözünü geçirebilsin.

Halkla münasebetler mütehassısları yeni yeni mülahaza eder oldular velakin bu hususların ehemmiyeti evvelden beri bilinmekteydi.

Misal; Farabi (870 - 950) Ara-yi ehl-i Medine-tül Fazıla isimli eserinde bir liderin sahip olması şart olan vasıfları saymıştı ki, ona göre toplumu yönetecek kişilerde şu hassalar bulunmalıydı:

Organları tamam ve sağlıklı olmalı

Anlayışlı olmalı

Hafızası güçlü olmalı

Akıllı ve ince görüşlü olmalı

Güzel konuşur olmalı

Öğrenmeye gönüllü olmalı

Yiyeceğe, içeceğe ve eğlenceye tutkun olmamalı

Doğruluğu sevmeli ve yalancılıktan tiksinmeli

Nefsini yüksek tutmalı ve kendisinden kuşku duyulmasına neden olacak şeylerden imtina etmeli

Dindar olmalı ve dünya kaygılarında gözü bulunmamalı

Adaletli olmalı ve kötülük yapmaktan imtina etmeli

Sabır ve sebat sahibi olmalı

Bundan birkaç sene evvel okuduğum bir makalede, François Mitterand'ın vefatını müteakip, artık dünyada 'liderler' devrinin kapandığı, bundan sonra ancak 'idarecilerin' dünya siyasetine yön vereceği iddia olunmaktaydı.

Günümüzde ise televizyon ve medyada iyi görüntü verip iyi konuşan kişiler, geniş halk kitlelerin tercihine mazhar olup yüksek nispetlerde rey alabilecekleri kanaatine binaen 'karizmatik lider' kabul ediliyorlar.

Bu tespitte hakikat payı olsa gerektir. Dikkatinizi celbederim: 2002 genel seçimlerinde, hatta İzmir gibi kültür seviyesi en yüksek ve modern bir şehrimizde dahi, hanımlarımız sadece liderini 'yakışıklı ve karizmatik' bulduğu bir siyasi partiye çok yüksek nispette rey verdiler. Söz konusu şahsın ve ailesinin toplum nezdinde son derece kötü bir itibara sahip olması, hatta dolandırıclık yapmış olması bu neticeyi değiştirmedi.

İbret bir durumdur.

İşlerine geldikçe, halkın şaşmaz sağduyusundan dem vuran bir kısım gafil münevveran, bu durumu 'iyi hazırlanmış bir reklam kampanyasının sonucu' şeklinde izah etmeyi tercih etti.

Bu hesapça, 'kafi derecede iyi hazırlanmış bir reklam ve tanıtım kampanyası' marifetiyle, memleketin başına, evvelce her cins zararlı faaliyette bulunmuş ve hatta tehlikeli emellere sahip birileri de getirilebilir, öyle mi?

Naçizane kanaatimce; etrafına kafi derecede akıllı, basiretli ve becerikli bir ekibi toplamayı başarabilmiş bir lider, televizyonlarda güzel görüntü veren süs bebeklerinden daha iyi bir liderdir.

Peki böyle bir kişinin halkımızın teveccühüne mazhar olması ne derece mümkündür? Sizleri bu sualin cevabı üzerinde düşünmeye davet ediyorum.

Sağlıcakla kalınız...

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

TEKSAS Çizgi-Romanı - Çelik Blek

2012-01-02T05:17:00.000-08:00

Orijinal adıyla Il Grande Blek ilk olarak 1954 yılında İtalyan EsseGesse tarafından yayınlanmaya başladı.

EsseGesse stüdyoları, ismini kurucuları olan üç çizerin soyadlarından alır: Giovanni Sinchetto, Dario Guzzon ve Pietro Sartoris (S.G.S. yani İtalyanca okunuşuyla EsseGesse).

Türkiye'de ise ilk olarak 1956 yılında Ceylan Yayınları tarafından yayınlanmaya başladığında Il Grande Blek (Büyük Blek) adı Çelik Blek’e çevrildi (Blek adeta Bilek olarak düşünülerek Çelik Bilekli kahramana gönderme anlamında) ve romanın adı ise TEKSAS olarak belirlendi.

Kardeş yayın olan Tommiks (Capitan Miki) ile birlikte Türkiye’de yayınlanmaya başladığında çocuklar ve gençler arasında o kadar büyük bir ilgiyle karşılandı ki Türkçe’de bu tarz çizgi-romanlar genel olarak Teksas-Tommiks adıyla anılmaya başladı.

ÇİZGİ-ROMANDA ANLATILAN OLAYLAR

Türkiye'de bu çizgi-romana Teksas adı verilmiş olmasına rağmen, konunun Amerika’nın Texas eyaletiyle alakası bile yoktur!
(1770’li yıllarda Texas, Meksika'ya ait, dolayısıyla İspanyol sömürgesi)

Romanın kahramanı Çelik Blek ise Boston ve Portland gibi (bugün Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeydoğusunda yer alan ve New England adıyla anılan) yerlerde dolaşır, bazen Kanada sınırına kadar uzanırdı.

Teksas (Çelik Blek) çizgi-romanında anlatılan olaylar 1770'lerde geçmektedir. Birleşik Krallık'ın (İngiltere diye okuyun) Amerika kıtasındaki bazı kolonileri bağımsızlık mücadelesine girişmişlerdir.

Kolonilerin giriştiği bu bağımsızlık mücadelesine destek veren avcıların lideri Çelik Blek, arkadaşları Profesör Oklitus (orijinal adı P.Occultis) ve daha ergenlik çağındaki Rodi (Roddy) ile birlikte, kah kızılderililerle kapışmakta, kah kırmızı urbalara (İngiliz askerleri) kök söktürmektedir. Arasıra Boston'dan gelen Avukat Konoli (Connoly ?) ise, Amerikan bağımsızlık mücadelesinde istasyon şefi görevi yapmakta, bazen Çelik Blek'e gizli ve tehlikeli görevler vermektedir. (Mission impossible, hesabı) İngiliz zindanlarından adam kaçırmalar mı istersiniz, gizli savaş planlarının ele geçirilmesi mi.. Bazen de mücadeleye katkıda bulunması için İngiliz hazinelerinin araklanması da gerekebilir yani..

Arasıra Boston'dan gelen Avukat Konoli (Connoly ?) ise, Amerikan bağımsızlık mücadelesinde istasyon şefi görevi yapmakta, bazen Çelik Blek'e gizli ve tehlikeli görevler vermektedir. Bu tehlikeli görevler arasında İngiliz zindanlarından adam kaçırmalar, gizli savaş planlarının ele geçirilmesi gibi askeri istihbarat çalışmaları ve bazen de bağımsızlık mücadelesine katkı sağlamak amacıyla İngiliz hazinelerinin ele geçirilmesi vs.. vardır.

Bu çizgi-romanda bütün İngilizler kötü, zalim ve çirkin olarak gösterilirler. Hatta İngiliz komutan ve valiler ise bunlara ek olarak ahmak ve budaladır da...

Kahramanımız Çelik Blek'in kadınlarla işi olmaz, aseksüel bir hayat sürer. O, kendisini mücadelesine adamıştır. Profesör Oklitus ve Rodi'nin ortak zaafı ise yemek yemektir. İkisi de boğazlarına ve keyiflerine düşkündür.

Bu çizgi romanın kahramanları hayal ürünü olmakla beraber tarih açısından gerçekçi bazı kişi ve olaylara da yer verilir.

Örneğin kahramanlarımız bir macerada George Washington'la tanışır, bir diğer macerada Benjamin Franklin'le birlikte Fransa'ya bile giderler.

TÜRK POP-KÜLTÜRÜNDEKİ YERİ

Son olarak, Teksas çizgi-romanı hakkında ileri sürülen iki hipotezi dikkatinize sunmak istiyorum:

1- Leman dergisinde bir tarihte yer alan bir yazıda (Nihat Genç yazmıştı sanırım) Çelik Blek, Rodi ve Profesör Oklitus'un 'devrimci üç özelliği' temsil ettiği söylenmişti. Buna göre; Blek yüksek ahlaklı ve gözüpek savaşçıyı, Profesör Oklitus bilimsel metotları hayatına rehber edinmiş kişiyi ve küçük Rodi de gençliği temsil ediyormuş..

2- TRT'de yıllar önce yayınlanan bir belgeselde, sanırım Mehmet Ali Birand'ın 32. Gün programında Can Dündar, "Marshall yardımından sonra Türkiye'de yükselen Amerikan hayranlığının bir uzantısı olarak, Amerikan bağımsızlık mücadelesinin çizgi-romanlar yoluyla Türkiye'de işlenir olduğunu" söylemişti.

Kimileri de, bu ikinci hipotezden yola çıkarak, Teksas çizgi-romanının, Amerikan kültür emperyalizminin bir parçası olduğunu ileri sürerler.

Ben bu hipotezleri ciddiye almıyorum. Çünkü, söz konusu çizgi-roman İtalyan yapımıdır. Üstelik, bu hipotezleri ileri süren kişilerin; aynı zaman ve mekanda, aynı olayların işlendiği Kaptan Swing çizgi-romanını tamamen esgeçip, sadece Teksas'ı hipotezlerine malzeme yapmış olmaları, bu kişilerin çizgi-romanlar konusunda pek de derin bilgi sahibi olmadıklarını göstermektedir bana göre...

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Batman Çizgi-romanı

2012-01-02T05:12:00.000-08:00

Sinema için çevrilen 1989 tarihli Batman: Kara Şövalye Dönüyor, filmini seyredene kadar ben hiç Batman okumamıştım... Ve filmi ilk seyrettiğimde "Aaa, Batman uçamıyor!.. demiştim. (Onun Superman gibi uçabildiğini sanıyordum önceleri)

1934 yılında Bob Kane adlı çizer tarafından yaratıldı. Batman'in asıl adı Bruce Wayne'dir. Kendisi aslında zengin bir mirasyedidir. Yaşadığı Gotham City (bu isim de bana Goddam City'nin kasıtlı değiştirilmiş hali gibi gelir) aslında New York'a çok benzeyen bir şehir olup, kötülüklerle çepeçevre kuşatılmıştır. Zavallı iyi insanlar, başları sıkışınca projektörleri yakarak gökyüzüne Batman'in amblemini yansıtarak Batman'i çağırmaktadırlar. Bunu gören Bruce, malikanesinin (ki adı Bat Cave: Yarasa Mağarası'dır) gizli kısımlarında kostümünü giyer, artık duruma göre Batmobil'e veya yarasa şeklindeki uçağına atlayarak olay yerine intikal eder... Bumerang gibi (fakat Batman'in amblemi şekli verilmiş) Baterang fırlatarak... Tekme ve yumrukla rakiplerini alteder. Ateşli silah kullanmaz.

Madem kendine yarasa şekli yapmışsın (eyvallah) o kostümü giy hadi... de ... O pelerin (sırf yarasanın kanatları gibi görünsün... iniş ve kalkışlarda saf çizgi-roman okurlarını büyüleyecek resimler versin diye icat edilmiştir aslında) senin yakın dövüş manevralarını etkilemiyor mu be adam?

Batman'in malikanesindeki İngiliz uşağı Alfred Pennyworth, sadık arkadaşı Robin'i ve ezeli düşmanları: iflah olmaz kötü adam Joker, Penguen ve Riddler'ı da burada andıktan sonra, iki noktanın altını çizelim:

1- Batman'in bir macerasında, Amerikan bayrağının arkasından seçtiğimiz (Beyaz Saray veya Kongre Binası) olduğunu tahmin ettiğimiz bir resmi yetkili (Başkan mı?) belki de Bruce'a (resmi yetkilinin kim olduğunu ve kiminle konuştuğunu bilemeyiz) "Demokratik bir hukuk devletinde kahramanlara gerek yok! Onlar iyi niyetli bile olsalar tehlikeli olabilirler... Bir düşünsene, herkes kahramanlara özenip kendi adaletini kendi sağlamak isterse, durum nasıl içinden çıkılmaz olurdu..." demektedir.

AMAN ALLAH! Şu ironinin güzelliğine bak! Ya Batman'in yaratıcısı demokrasiye inanmıyor ya da "politikacılar hep böyle konuşur, ama siz onlara bakmayın.. Demokrasi bir safsatadır ve Amerika'nın kahramanlara ihtiyacı vardır..." demeye getiriyor. Veya resmen Batman ve diğer bütün süper kahramanlarla inceden dalga geçiyor...

2- Batman'in bir diğer macerasında ise, kötü adamlar (artık çevreciler midir, anti-globalizasyoncular mıdır nedir?) bizzat Bruce'un hissedar olduğu bir şirketin tesislerine karşı sabotaja girişiyorlar... Ve hoop, Batman olaya el koyup kötü adamları marizleyip yatırımını kurtarıyor... (Yorum yok)

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

İlkel Çağların Yenilmez Savaşçısı: Barbar Conan

2012-01-02T04:54:00.000-08:00

İşte bu! İşte bu! Tarih öncesi çağlarda yaşamış kahramanlara ait daha önceleri pek çok sinema filmi ve çizgi-roman (özellikle KORKU serisinde bunun örneği çoktur) olmasına rağmen, hiç birisi Conan kadar başarılı olmadı, onun kadar iz bırakmadı.

Aslında Conan, Robert Erwin Howard (1906-1936) tarafından 1932 yılında yaratılan bir hikaye kahramanıdır. (Yazar, annesinin komadan çıkamayacağını öğrendiği için 1936'da intihar etti. Daha 30 yaşındaydı ve önceleri bir sürü fantastik hikaye yazmış, ancak yayınevleri bunların çoğunu reddetmişti.)

Yıllar sonra Robert Erwin Howard'ın basılı veya müsvette halindeki yazıları 1950'lerde derlenip toparlanmaya ve 1967'den itibaren tekrar basılmaya başlandı. Bu işleri götüren kişi Roy Thomas, bazı hikayeleri tekrar yazmıştır. (Bazı okuyucular, Thomas'ın bu yeniden yazım sırasında Robert Erwin Howard'ın orijinal yazılarını bozduğu kanaatindedir.)

İlk Conan çizgi-romanı Ekim 1970'te basıldı. Robert Erwin Howard'ın eserinden uyarlanarak Roy Thomas tarafından yazılan öyküyü genç bir İngiliz Barry Windsor-Smith çizdi. Sonraları John Buscema ve Gil Kane adlı çizerler görevi devraldılar ve yetenekleriyle Conan'a çok şey kattılar.

Conan 1981 civarında Alfa Yayıncılık tarafından Türkiye'de basılmaya başlandı. 1990'da Amerika'daki orijinal yayınevi Marvel Comics, Conan'ın yayınına son verdi.

"Know, O Prince, that between the years when the oceans drank Atlantis and the gleaming cities, and the rise of the Sons of Aryas, there was an Age undreamed of, when shining kingdoms lay spread across the world like blue mantles beneath the stars - Nemedia, Ophir, Brythunia,Hyperborea, Zamora with its dark-haired women and towers of spider-haunted mystery, Zingara with its chivalry, Koth that bordered the pastoral lands of Shem, Stygia with its shadow-guarded tombs, Hyrkania whose riders wore steel and silk and gold. But the proudest kingdom of the world was Aquilonia, reigning supreme in the dreaming west. Hither came Conan the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the earth under his sandled feet."

- The Nemedian Chronicles

Bu metnin biraz kısaltılmışı, 'Bir Nemedya Efsanesinden' alıntı olarak Türkçe basılan Conan ciltlerinde yer alırdı:
"Şunu iyi bilin ki Prensim; kabaran okyanusların Atlantis'i ve onun görkemli kentlerini yutmasından sonra dünyada o güne değin görülmemiş bir çağ başlamıştı. Aryas'ın oğullarının doğduğu bu çağda, Dünya üzerindeki imparatorluklar ve uygarlıklar, gökteki yıldızların mavi parıltıları kadar dağınık fakat belirgindi. İşte bu sırada Kimmeryalı Conan geldi. Çelik bilekli elinden kılıcını hiç bırakmayan bu kara saçlı, şahin gözlü yiğit tüm imparatorlukları sandallı ayağının altında çiğnemek istiyordu..."

Robert Erwin Howard, günümüzden 12.000 yıl kadar önce yaşadığını iddia ettiği Kimmeryalı Barbar Conan'ı, Hiborya Çağı adını verdiği, fantastik-tarihsel bir dekora yerleştirir. Bu dekor Yüzüklerin Efendisi'nin orta dünyasından daha az zengin değildir hani... Şu farkla ki, bu dekor içinde yer alan pek çok ülke, Tanrı, kavim vb. adları gerçek tarihten alınmış ve biraz değiştirilerek kullanılmaktadır.

Sözgelişi Mithra diye bir Tanrı, Zerdüşt ve Mazdeizm dinlerinde gerçekten vardır. Gene Seth adlı tanrı, bir Eski Mısır tanrısıdır. Britunya ülkesi Britanya'dan alınmadır. Khitai dedikleri yer Çin'dir. (Rusça ve Bulgarca'da Çin ülkesine Khitai denir zaten) Styx nehri Yunan efsanelerine göre cehennemdeki bir ırmaktır vs.vs.

Kahramanımız Conan, Kimmeryalıdır. (Bu kavim aslında Mezopotamya, ön Asya ve Ortadoğuda yaşamış Kimmerlilerin yansıması. Voltaire'in ZADİG romanına bakarsak, Kimmer ülkesi şimdiki Rusya'dır. Bu hesapça Conan'ın Rus olması gerekir ama siyah saçlı ve bronz renkli bir Rus da bana pek inandırıcı gelmiyor.) Çizgi-romanda ve Conan filmlerinde ise Kimmerya, karlarla kaplı, taygalarla çevrili, insanların kürklü elbiseler giydiği soğuk bir kuzey ülkesidir. Finlandiya veya İsveç'e benzetilebilir.
("Tayga nedir?" mi dediniz..Oh olsun, lisede Coğrafya öğretmeninizi kös dinlerseniz böyle olur işte. Şimdi davranın bakalım sözlüklere..)

Uygar ülkelerde(?) veya Zambula'nın güneyindeki çöllerde (ki buraları da Arap çöllerine benzemekte, ahalisi de Araplar ve Berberiler gibi giyinmektedir) dolaşan Conan, duruma göre paralı askerlik, hırsızlık ve yağmacılık yapmaktadır. Bunu gizleme ya da bundan gocunma gereği de duymaz zaten.

Zaten o devirlerde "iyiler ve kötüler" diye bir ayrım yapmak da saçma olurdu. Bu şekilde bakıldığında Conan klasik çizgi-roman kriterlerine pek uymaz. İlla bir ayrım yapılacaksa zayıflar ve güçlüler; Conan'ın düşmanları veya dostları diye bir ayrım yapılabilir. Gerçi Conan'ın pek dostu da yoktur ya...

Büyülerin, büyücülerin, mistik ve doğaüstü güçlerin egemen olduğu karanlık ve dehşet dolu bir dünyada yaşayan Barbar Conan'ın iki emeli vardır: Bileğinin ve kılıcının gücüyle bir gün kendi krallığını kurmak, ve ölüm kendisini almaya geldiğinde onu elinde kılıçla dimdik ayakta karşılayabilmek..

Conan; uzun siyah saçları omuzlarına dökülen, korkunç bakışlı, iriyarı, bronz tenli bir adamdır. Tanrılara inanır ama onlardan birisi karşısına dikilecek olursa üstüne yürümekten çekinmez. Çünkü o, kılıcının kesemeyeceği hiçbir şey olmadığını çok önce öğrenmiştir. Hatta bir macerada kale komutanı arkadaşının "Tanrılara inanmayan askerlerim bile dışarıda olup bitenden dehşete kapılmışken sen cesaretini nasıl koruyabiliyorsun?" sorusuna "Ben kılıcımın kesemeyeceği hiçbir şey olmadığını çok önce öğrendim" diye cevap verirken, adeta Yunan mitolojisindeki Prometheus'tan ateşin sırrını almış gibidir.

Kendini dünya nimetlerinin hiç birinden alıkoyma gereği duymadan (kadınlar, içki, kumar, sefahat vs.), Tanrılara inanmasına rağmen onlara kafa tutarak ve herhangi bir ahlak anlayışını benimsemeksizin sadece kendi çıkarları için yağmacılık, vurgunculuk, hırsızlık yapan Conan; düşmanlarına karşı merhametsiz ve zalimdir de... Ama gene de kahramandır işte..

Okuyucular kendilerini onunla özdeşleştirmekten tarifsiz bir keyif alırlar. Galiba bilinçaltımızın en karanlık köşelerindeki seslendirmekten çekindiğimiz ve korktuğumuz yanlarımızı ve egomuzun en yapmacıksız ifadesini Conan'da bulduğumuz için onu çok sevdik ve hayran olduk. Ya da ben sadece kendi adıma konuşmuş olayım..

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Günümüz Teknolojisi Kaçamakların Sonunu Getiriyor

2012-01-02T04:32:00.000-08:00

Herkes "Ben bu tür işlere kesinlikle karşıyım!" diyor ama sosyal tanışma ve kaynaşma amaçlı Internet sitelerinin üye sayıları katlanarak artıyor.

Cep telefonları, BlackBerry’ler, e.mailler ve sosyal websiteleri sayesinde eş ve sevgilileri aldatmak hiç olmadığı kadar kolaylaştı. Ama durun bir dakika!

Aynı teknolojik gelişmeler yüzünden her yerde dijital izler bırakıyoruz ve saklanma imkanı da giderek ortadan kayboluyor. Artık hiçbir sırrımız da kalmadı. Şimdi ne olacak?

Internet ilk yaygınlaşmaya başladığında pek çok evlilik ve birliktelik çatırdamaya başlamıştı. Çünkü bu sihirli oyuncak sayesinde sanal alemin tadına varan insanlar ‘hayallerinde yarattıkları’ dünyayı ‘gerçekleştirmeye’ başlayınca hayatın başka türlü gerçeklerine çarptılar.

Sorulduğunda hemen herkes “Ben bu tür işlere kesinlikle karşıyım! Asla yapmıyorum” dese de, Internet üzerinden hizmet veren arkadaşlık sitelerinin ve facebook gibi sosyalleşme sitelerinin üye sayısı katlanarak artıyor.

'Internette bulduğu aşk' yüzünden insanların başlarına neler geldiğini hemen her gün gazetelerde okuyoruz. Oysa madalyonun bir de öteki yüzü var: Sizi ‘özgürleştiğirdiğini’ düşündüğünüz modern teknoloji harikası iletişim araçları aynı zamanda ‘sizin nerede ne yaptığınızı her an izleyen casuslar’ oldular.

BÜYÜK BİRADER HER AN SİZİ GÖZLÜYOR

21.Yüzyıl toplumunun bir üyesi olarak her gün bir sürü elektronik aletle uğraşmak zorundayız ve bunların çoğunun nasıl çalıştığına dair en ufak bir fikrimiz bile yok! Oysa her an her yerde dijital ayak izlerimizi bırakmaktayız.

Ekonomi, toplum güvenliği vs gibi konularda ortaya çıkan yeni durum ve kuralları bir kenara bırakalım, toplumsal yaşayışımız ve ahlak kurallarımız bile bu teknolojik devrimle birlikte yeni bir şekil alma yoluna giriyor. Sosyologların bu konuda yapması gereken pek çok araştırma olduğu kesin.

Evlilik dışı ilişkiler konusunda 70’li, 80’li hatta 90’lı yılların trendleri bile hızlı bir değişim geçirmekte. Bu milenyumda kaçamak yapmanın yeni kuralı “Sadakatsizlik yapmak daha kolay ama yakalanmak ondan da kolay” şeklinde özetlenebilir.

Bilimsel gelişmeler bu şekilde devam ederse önümüzdeki 10 yıl içinde ‘uzun süreli’ yasak aşkların artık tarihe karışacağını söylemek pek de yanıltıcı olmaz. Aynı mantıktan giderek önümüzdeki yıllarda yaşanacak kaçamakların giderek sıklaşacağını ve kısa süreli olacağını söylemek de mümkün.

PC denen harika alet hayatımıza gireli beri canı sıkılan pek çok karıkoca online heyecanların peşine düştü. Friends Reunited, MySpace veya Facebook üzerinden ‘eski arkadaşlarını’ arayan insanların çoğu ise aslında bir tür romantik heyecan aradığını itiraf ediyor.

Gelegelim modern teknoloji sayesinde attığınız her adımın izlendiğini de bilmelisiniz. Cep telefonunuzun kayıtları tutuluyor, Internet’te ziyaret ettiğiniz sayfaların bilgisi bir yerlerde kaydediliyor. Yakın gelecekte Akbil’inizi kontrol ederek geçtiğimiz bir yıllık dönemde şehrin nerelerine gittiğinizi öğrenmek bile mümkün olabilecek belki de?

EŞİNİZ SİZİ ALDATIYOR MU?

Ve giderek büyüyen yepyeni bir işkolu daha var ki bahsetmemek olmaz! Modern teknolojinin imkanlarını kullanarak eşinizin veya sevgilinizin sizi aldatıp aldatmadığını öğrenen yeni model bir detektif türü ortaya çıktı. Gazetelerin seri ilanlarına bakarak bu türden hizmetleri bulmak henüz Türkiye için alışılmadık bir deneyim gibi görünüyor ama İngiltere ve Amerika’da bu uygulamalar çoktan hayata geçmiş durumda.

Kendisine yanlış yapıldığını düşünen eşler ve sevgililerin şüphelerinden ve intikam arzularından beslenen böyle bir sektörün varlığı size ürkütücü gelmesin! Bütün bunlar ‘gelişen iletişim teknolojisinin’ nimetleri aslında…

İlişki uzmanları, evlilik danışmanları ve psikologlar bu değişimin nedenleri kadar bu yeni ortamda ortaya çıkan birey davranışlarını da mercek altına yatırmış durumdalar. Gazeteler ve internet sitelerinde ise bir sürü köşe yazarı ve kanaat önderi ‘insanlara akıl vermekle’ meşgul. Oysa çoğunun aklı, akıl vermeye kalkıştıkları insanlar kadar karışık vaziyette.

New Hampshire Üniversitesi'nde yapılan bir araştırmada ise 55 yaş üstü erkeklerin ‘en yüksek kaçamak yapma’ oranına sahip olduğu saptandı. Çünkü belli bir yaşın üzerindeki insanların teknolojiyle olan bağlantıları gençler kadar yoğun değil. Dolayısıyla onlar ‘klasik’ yöntemleri kullanıyor ve dijital sistemde çok daha az iz bırakıyorlar.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Medya Okur-yazarlığının Neresindeyiz?

2012-01-02T03:58:00.000-08:00

Medya, kitlelerin düşünce yapılarına müdahale edebiliyor. Bu yüzden ona kızıyoruz ama onsuz da olamıyoruz.

İnsanlara 'neyi bilmeleri gerektiğini' söyleyerek, kendileri dışındaki olayları ve olguları 'nasıl algılamaları gerektiğini' empoze etmek mümkündür.

Kitlesel iletişim araçları (medya) üzerinde inisiyatif ve kontrol sahibi olunarak; gerçekte hiç var olmamış olguları veya hiç cereyan etmemiş olaylar 'tartışılmaz ve somut gerçekler' olarak lanse etmek; ve gene aynı şekilde, son derece somut ve gerçek olayları 'hayal ürünü ve safsata' olarak göstermek de mümkün olabilmektedir.

Aklıbaşında herkes bu gerçeğin çok uzun bir süredir farkında. Bu konuda yapılmış çok sayıda akademik çalışma ve popüler bilgi kaynağını Internet üzerinde kısa bir araştırmayla hemen bulabilirsiniz.

Bu konuda yapılmış çok sayıda akademik çalışma ve popüler kaynağı Internette kısa bir araştırmayla hemen bulabilirsiniz.

Bu kadar cafcaflı lafları sıraladıktan sonra dikkatinizi çekmek istediğim konu şu: İlkesel açıdan hemen hepimiz aynı fikirdeyiz. İnsanların 'doğru bilgilendirilmesi' gerektiğini söylüyor ve 'kitlesel manipülasyonların' ahlaksız ve tehlikeli girişimler olduğunu iddia ediyoruz. İnsanların böyle bir dezenformasyon tehlikesinden korunması gerektiği konusunda fikirler ileri sürüyoruz.

Ama şurası bir gerçek ki aşağıdaki düşünceler hemen hepimizin aklından geçiyor:

Aslında biz haklıyız, diğerleri haksız
Çünkü bizim gibi düşünmeyen insanlar ya cahil ya da kötü niyetli
Bizim gibi 'doğru' düşünenlerse azınlıkta kalmış durumda
Yanlış ve haksız görüşlere sahip diğer insanların 'tehlikeli şekilde' çoğunluk oluşturmuşlar
Biz, medyadan kaynaklanan manipülasyonlara karşı uyanık ve dikkatliyiz
Ama diğer yandan, yanlış şekilde bilgilendirildikleri için yanlış ve haksız görüşlere sahip diğer insanların aslında 'doğru şekilde yönlendirilebilirlerse' herşeyin daha güzel ve olumlu olacak...

Bu yukarıdaki düşüncelere sahip olan insanlar, aslında ilkesel olarak medyanın tarafsız olması gerektiğini söyleseler de, kendi amaç ve görüşlerine uygun fikirlerin medya üzerinden kitlelere empoze edilmesine aslında olumlu yaklaşıyorlar.
(Burada bir parantez açayım ve "Paranoyak olmanız, takip edilmediğiniz anlamına gelmez" özdeyişini hatırlatayım.

Kendinizi haklı ve çoğunluğu ise 'tehlikeli derecede haksız' buluyor olmanız, haklı olmadığınız anlamına gelmez! Burada lütfen kapatalım parantezi)

İşte elimde Tony Buzan'ın orijinal ilk basımı 1984'te yapılan Make the Most of Your Mind adlı kitabının

Türkçe olarak Aklını En İyi Şekilde Kullan adıyla ilk olarak 1995'te basılan nüshası...

Kitaplığımı düzenlerken arka raflardan çıktı.

Beyin ve öğrenme teknikleri üzerinde önde gelen otoritelerden biri olarak ‘Mind Maps’ (Zihin haritaları) ve ‘Mental Literacy’ (Zihinsel okur-yazarlık) gibi kavramların yaratıcısı Tony Buzan (d.1942) zihin ve algıların kullanılması konularında çok sayıda kitap yazmış bir uzman olarak dünyaca ünlüdür. Matematik, mantık ve dilbilim konularındaki akademik derecelerinin yanısıra pek çok global şirket ve medya kuruluşuna danışmanlık hizmetleri vermektedir.

Zihin, medya, doğru iletişim vs. gibi konular Batı dünyasında 30 yıla yakın süredir gündemde. Ülkemizde ise konunun önemi çok geç anlaşılmaya başladı.

Orijinali 1984 yılında basılan kitabın Türkçesi ancak 1995'te çıkabilmişti. Arada geçen bunca zamana rağmen Türkiye'de konuya yabancı çok sayıda insan bulunuyor.

Kitabın Türkçe versiyonunu Ideefixe.com'dan almak için TIK'layın

Kitabın orijinalini amazon.com'dan almak için TIK'layın

Tony Buzan'ın okurlarına zihin geliştirme egzersizleri önerdiği bu kitabın Mantık ve İrdeleme başlığı taşıyan dokuzuncu ve son bölümü tamamen 'medya yoluyla iletilen mesajları doğru okuma ve anlama' yeteneğinin geliştirilmesi konusuna ayrılmış.

Şöyle diyor Tony Buzan:
"İletişimin giderek önem kazandığı ve gün be gün siyasi liderlerimizin, televizyon ve radyomuzun, gazete ve dergilerimizin, idari ve bilimsel danışmanlarımızın 'sözlerinin ardındaki' gerçeğe ulaşmamız gereken bir dünyada, hepimizin mantıksal irdeleme kapasitemizi geliştirmesi gerekmektedir.

Propaganda ve ikna teknikleri ustalaştıkça, sapı samandan ayıracak zihinsel donanım da ustalaşmıştır..."

Tony Buzan ile ilgili geniş bilgi için TIK'layın

Şimdilerde Medya Okur-Yazarlığı dersini ilköğretim okullarımızın müfredatına sokmayı başarabilmiş olmamıza seviniyorum. Fakat bu dersi işleyecek öğretmenlerimizin donanım ve yöntemleri konusunda kuşkularım var.

Bazı gazetelerimizin Internet sayfalarında yer alan haberlere ve hatta köşe yazılarına bile okuyucuların yorum ekleyebilmesi imkanı tanındı uzunca bir süredir.

Bunun çok yararlı olduğunu düşünüyorum:
Gazetede okuduğu bir haberi yorumlama ihtiyacı duyan okur, hem söz konusu websitesinin yöneticilerine ve yazarlarına hem de diğer okurlara çok değerli bir geri bildirimde bulunmuş oluyor.

İlk başlarda şaşırarak karşıladığım ancak daha sonra kanıksadığım ve bir tür 'sosyolojik vaka çalışması' olarak kabul ettiğim durum şu:
Maalesef ortalama bir okuyucu, izlediği/okuduğu bir haberi doğru analiz etmek bir yana, anlamakta bile güçlük çekiyor.
Dahası, ortalama okuyucu herhangi bir haberi okurken (veya herhangi bir TV programını izlerken) konunun esas parametrelerini kaçırdığı yetmezmiş gibi, mantıksal ve anlamsal ilişkisi olmayan olayları da birbiriyle ilişkilendirebiliyor.

Söz gelişi, geçtiğimiz dönemde sansasyonel bir haber medyada kendine yer buldu: Öldürdüğü kurbanlarının etini yiyen 'yamyam' bir katil soğukkanlı bir şekilde polise verdiği ifadesinde "insan etini yerken nasıl da zevk aldığını" anlatıyordu.

Normal şartlarda insanın kanını dondurması gereken bir haber bu!
(Ya da en azından: benim gibi eski model adamlar için korkunç bir haber bu!)

Oysa söz konusu habere bırakılan okur yorumlarına baktığınızda farkediyorsunuz ki okurlar:

Durumun vehametinden ve korkunçluğundan pek etkilenmiş gibi görünmüyorlar
Bu türden bir cinayeti tamamen alakasız konularla -söz gelişi, Merkez Bankasının faiz politikalarıyla- ilişkilendirebiliyorlar
Normalde bir insanlık trajedisi olarak ele alınması gereken bu haberi 'bir mizah unsuru' veya 'gündem değiştirmek için ortaya atılmış bir saçmalık' olarak değerlendirebiliyorlar.

O zaman ister istemez merak ediyorsunuz:
Medya okur-yazarlığımız ve toplumsal duyarlılığımız bu derece düşük olduğu için mi aramızdan 'yamyam katillerin' çıkması bizi hiç şaşırtmıyor?

Yoksa toplumsal iletişim ve duyarlılık kodlarımız bozulduğu için mi aramızdan yamyam katiller çıkmaya başladı?

Okur yorumlarına baktığımızda anlıyoruz ki gidecek daha çok yolumuz var!..

Son olarak, konuyla dolaylı şekilde ilişkili olduğunu düşündüğüm bir not iletmek istiyorum. Üstad Stephen King, yazar olmak isteyenlere verdiği öğütlerde şöyle demiştir:
"Okumak zaman ister ve o camdan emzik (televizyonu kastediyor) zamanınızın çoğunu alır götürür. O aptal kutusunu kapatmak, söylemek isterim ki, yazdığınız yazıların kalitesi kadar, yaşam kalitenizi de geliştirecektir. TV seyretme saplantısından kurtulan pek çok insan, okuyarak ne kadar eğlenceli vakit geçirebileceğinin farkına varır. Hayatınızı bütünleştirmek için daha kaç TV dizisine ihtiyacınız var ki? Ve eğer, CNN'deki haber analizlerini, MSNBC'deki borsa haberlerini ve ESPN'deki spor haberlerini seyretmenizin ŞART olduğuna inanıyorsanız, yazı işini ne kadar ciddiye aldığınızı sorgulama vakti gelmiştir." (Bkz. On Writing s.143)

Zihinsel yeteneklerinizi geliştirmek gibi bir kaygınız yoksa, televizyon seyretmeye (veya diğer kitlesel iletişim araçlarını izlemeye) aynen şimdiki gibi devam edebilirsiniz.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

O Bir Kuş.. O Bir Uçak... O Süpermen!

2012-01-01T05:52:00.000-08:00

1934 yılında, o yıl liseyi bitiren iki yakın arkadaş, Jerry Siegel (1915-1996) ve Joe Schuster (1914-1992) tarafından yaratıldı. Ama ilk sayısının basılması 1938 yılında oldu.
(Ekonomik buhran Amerika'yı sallayıp çökertmeye yeni başlamış... İnsanların dikkatini hayal dünyasından gelecek bir kurtarıcıya yöneltmek gerekiyor biraz da...)

Superman de tıpkı Tarzan gibi öyle bir fenomen oldu, o kadar çok taklitleri, filmleri yapıldı, o kadar çok karikatüre ve espriye konu oldu ki, Superman kimdir, necidir, ne yapar, ne yer, ne içer, bunları pek fazla kişi bilmiyor artık.

Efendim, Superman çok uzaktaki Kripton gezegeninin yargıçlarından Jor-el'in oğlu olup, asıl adı Kal-el'dir. Söz konusu gezegen nükleer bir patlamayla yok olmadan önce, özel bir araçla dünyaya gönderiliyor. Dünyaya gelen bebek, Kansas eyaletinin Smallville kasabasında, çocuksuz Kent çiftince bulunur ve evlat edinilir ve kendisine Clark Kent adı verilir. Daha sonra Metropolis üniversitesine giden Clark Kent, Daily Planet gazetesinde muhabir olarak çalışmaya başlar. Böylece, normal halde Clark Kent adıyla çalışırken, icabı halinde Superman kimliğine bürünen kahramanımız ortaya çıkar. Ezeli düşmanı Lex Luthor başta olmak üzere, dünyayı, uzaylı bilumum kötülerden ve kötülüklerden korur. Gazeteden arkadaşı Loise Lane'le aralarında bir yakınlaşma da doğar. Ne var ki, Loise Lane Superman'a aşıktır ve çıtkırıldım Clark Kent'le işi olmaz. İkisinin aynı kişi olduğu bir türlü aklına gelmez.

Superman'ın kostümü de, bir zamanlar çok orijinaldi herhalde. Ama şimdi, pelerin gerekli miydi diye düşünüyorum...

Ve de tabii, Amerikan bayrağını elinden düşürmeyen ve Amerikan başkanına fırsat buldukça saygılarını sunan bir Superman de bana "Kahraman dediğin bu kadar da yalaka mı olur, birader?" diye düşündürtüyor. Sen dünyalı bile değilsin... Seni taşıyan kapsül Amerika'ya değil de Sibirya'ya düşseydi... seni de çocuksuz çift Bay ve Bayan Lubovski alsaydı, İzvestiya gazetesinde muhabirlik ederken, bir yandan da orak çekiçli bayrağı Kremlin'in tepesine dikecek ve Komünist Parti Genel Sekreteri'ne "Pardon yoldaş! Bir daha sosyalizmi ve partimizi kurtarmak için bu kadar geç kalmam.."(*) mı diyecektin?

(*) 1981 yapımı Superman II filminin sonunda, Amerikan Bayrağını Beyaz Saray'ın tepesine dikip, Başkan'a "Üzgünüm, uzun süredir ortada yoktum. Ama bir daha sizi hayalkırıklığına uğramayacağım.." demiştir.

Quentin Tarantino'nun unutulmaz filmi KILL BILL'in ikincisinde, filmin finaline gelindiğinde Bill (David Carradine) ile Beatrix Kiddo (Uma Thurman) arasında geçen sahnede SUPERMAN karakterine atıfta bulunulur.

Çizgileri pek de özenli ve seçkin olmasa da, Superman karakterinin diğer bütün çizgi-roman karakterlerinden farklı olduğu, çünkü anlattığı mitolojinin "eşsiz" olduğu Bill tarafından vurgulanır.

Bill şöyle anlatır:
"Batman aslında Bruce Wayne, Spiderman de Peter Parker'dır. O karakter sabah uyandığında Peter Parker'dır. Örümcek Adam olabilmesi için bir kostüm giymesi gerekir. Ve bu noktada Superman'in benzeri yoktur. Superman, sonradan Superman haline gelmedi. Superman olarak doğdu. Superman sabah kalktığında Superman'dir. Diğer karakteri Clark Kent, büyük kırmızı S'li kıyafeti.. Kent'ler onu bulduklarında bu kıyafet, sarılı olduğu battaniyedir. Bunlar onun kıyafetleri. Clark Kent'in giydikleri; gözlüğü, takım elbisesi esas kostüm bu. Bu Superman'in aramıza karışmak için giydiği kostüm. Clark Kent bizim, Superman'in gözündeki yansımamız. Peki, Clark Kent'in karakter özellikleri nelerdir? Güçsüzdür, kendine güveni yoktur. Korkağın tekidir. CLARK KENT, SUPERMAN'İN TÜM İNSAN IRKI HAKKINDAKİ ELEŞTİRİSİDİR."

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Ormanlar Kralı TARZAN

2012-01-01T05:48:00.000-08:00

Bundan yaklaşık 100 yıl önce uygar dünyanın insanları, ormanda yaşayan bir kahramanı çok sevdiler.

Edgar Rice Burroughs tarafından ilk olarak 1912 yılında yaratılan Tarzan figürü önce dergilerde tefrika edildikten sonra 1914'te 'Tarzan of the Apes' adıyla kitap olarak yayınlandı.

O zamandan bugüne dek sayısız sinema filmi, TV dizisi ve çizgi-romanda Tarzan figürünü izledik. Hatta bu kahramandan ilham alan pek çok çizgi-roman ve film kahramanı da yaratıldı.

TARZAN KARAKTERİ KİMDİR?

Tarzan, bir İngiliz lordunun oğludur. Daha küçücük bir bebekken annesi ve babası Afrika'nın batı kıyısında vahşi kabileler tarafından katledilen Tarzan'ı 'mangani' maymunlarından bir grup büyütür. Ona analık yapansa Kala adındaki maymundur.

Tarzan sözcüğü maymun dilinde 'beyaz derili' anlamına gelmektedir. Bu isim ona maymunlar tarafından takılmıştır ama Tarzan'ın asıl adı John Clayton olup kendisi aynı zamanda babasından gelen asalet ünvanından ötürü Greystoke Lordu'dur.

Yetişkinliğe erişen Tarzan, ormanda Jane Porter adlı bir Amerikalıyla tanışacak ve ona aşık olacaktır. Jane Porter Amerika'ya döndüğünde Tarzan ormanı terkederek sevdiği kadını aramak üzere Amerika'ya gidecektir.

Sonraki kitaplarda Jane ile Tarzan birbirine kavuşacak ve hatta bir oğulları bile olacaktır. Ancak romanın özü, uygarlık kavramının sıkı bir eleştirisidir. Uygar insanın ikiyüzlülükleri ve uygar hayatın acımasızlığı sonunda Tarzan ormanına geri döner.

Bundan sonraki kitaplarda da Jane ve Tarzan'ın Afrika'ya dönüşleri, orada kendilerine bir yuva kurmaları ve başlarından geçen maceralar anlatılır.

Tarzan'ın kişiliğinde, Burroughs 'ideal' kahramanını yaratmıştır. Son derece atletik bir vücuda sahip siyah saçlı ve mavi gözlü Tarzan beyaz ırkın adeta gurur kaynağıdır. Sadık, cesur ve istikrarlı bir kişiliği vardır. Çok akıllıdır ve yeni dilleri kolaylıkla öğrenir.

DOĞAYA DÖNÜŞ FELSEFESİNİN EN YALIN HALİ

Bu asil özeliklere bir tezat oluşturacak şekilde, Tarzan'ın felsefesi ise temelde bir 'doğaya dönüş' temasının ifadesidir. Uygar toplum içinde bir centilmen gibi davranmayı öğrenecek kadar yetenekli ve akıllı olmasına rağmen Tarzan'In tercihi 'medeniyet denen ince kabuğu' sıyırarak özüne ve doğaya dönmek olmuştur.

Tarzan'ın bu felsefesi inanılmayacak kadar çok hayranında yankı buldu. İnsanlar özü-sözü bir ve cesur bir kahramana hayranlık duydular.

Üstelik bu kahraman çok çevik bir yapıya, atletik bir vücuda ve ormanda kendi başına yaşamasını ve avlanmasını mümkün kılan becerilere sahipti. Gerektiğinde insan formunda bir maymun olup zıplıyor, ağaçlara tırmanıyor dallara tutunuyor; gerektiğinde uygar bir insan gibi davranmasını da biliyordu.

Tarzan'ın doğal yetenekleri ön plana çıkarılarak oluşturulmuş bir süper kahraman olduğu söylenebilir. Bundan yaklaşık 100 yıl önce yaratılmış fantastik bir roman kahramanından bahsettiğimizi göz önünde bulunduracak olursak Tarzan romanlarının edebiyat dünyasında da yeni bir çığır açtığını daha rahat anlayabiliriz.

GÜNÜMÜZDE TARZAN İMAJI

1970'lerden itibaren Batı'daki toplumsal değişim o noktaya geldi ki Tarzan kitapları ve filmleri açık bir şekilde 'ırkçı' olmakla eleştirilir oldular. Özellikle ilk kitaplarda Afrikalıların ve Arapların çok olumsuz şekillerde tasvir edildiğini söylemek mümkün.

Burroughs'un İngiliz asil sınıfına yönelik hoşnutsuzluğu da Tarzan romanlarında açıkça görülür. 21.Yüzyıl değer yargılarıyla bakıldığında onu ırkçı ve şoven görüyor olabiliriz ancak kitaplarını yazdığı sıradaki sosyo-kültürel atmosferin etkisini de unutmamak gerek.

Sonraları Tarzan o kadar çok karikatüre, fıkraya ve espriye konu oldu ki, belki de yeni nesiller onu sadece "Ormanda maymunluğa ve şaklabanlığa heves etmiş biraz deli, biraz aptal ama illa ki komik" bir figür olarak hatırlayacaklar.

'Ormanda düzenin efendisi olan beyaz adam' imajının daha sonra Ormanın Çocuğu Mowgli, Zembla ve hatta bir dereceye kadar Kızılmaske gibi çizgi-roman kahramanlarında kullanıldığını düşünecek olursak, Tarzan'ın bu figürlerin babası olduğunu söylemek de yanlış olmaz.

Globalleşen ve şehirleşen dünyada artık 'doğaya dönerek kahramanlık yapma' rüyası sona erdiği için olsa gerek modern kahramanlar artık kötü adamlarla ya şehirlerde ya da uzayda mücadele ediyorlar.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Eşyanın Tabiatı

2012-01-01T05:34:00.000-08:00

Eşyanın tabiatı diye bir mevhum mevcuttur. Bunu işittiğinizde eğer aklınıza 'mobilyaların hangi keresteden yapıldığı' veya 'koltukların ne cins kumaşla kaplandığı'ndan başka bir şey gelmiyorsa, müktesebatınız pek bir aciz manasına gelir.

"Eşyanın tabiatı gereği.." veya "eşyanın tabiatına ters.." gibi ifadeler, objelerin mülahazasını ve husule gelme gayesini işaret eder. Sebep ve neticenin alakasına dair hükümde bulunur.

Misal, suya düşen bir nesne ıslanır. Islanmak, suya maruz kalmaktan husule gelir. Hal böyleyken "Bu ne biçim su? Gömleğime dökülünce gömleğimi ıslattı.." gibi bir cümle kurarsanız, herkes size güler.

Niçün?

Eşyanın tabiatı gereği su 'ıslatacaktır' da ondan. Suyun mülahazası bunu icap eder.

Mesela aynı şekilde "Hem horoz olsun, hem de yumurtlasın" derseniz, olmaz o! Eşyanın tabiatına terstir.

Neden?
Horozunuz varsa sabahları öterek sizi uyandırır ama yumurtlamaz.
Yok eğer yumurtlasın istiyorsanız, horoz değil tavuk alacaksınız.
O da gıdaklayıp durur ve asabınızı bozar.

Ama hem sabahları sizi öterek uyandırsın hem de yumurtlasın istiyorsanız, o vakit tavuk veya horozla mesainiz olmaz. Bir kadınla izdivacınız iktiza eder ki hem yumurtlasın hem de sabahları sizi uyandırsın.

Haah haah haa, pek hoş bir latife oldu doğrusu...

Pekiyi bunca lakırdının maksadı nedir?

Efendim, eş-dost ve akraba-ı talukat düşünmüş taşınmış ve benim mazbut ve müşfik bir hanımla izdivacımın faideli olacağı fikrinden hareketle münasip bir talip bile bulmuşlar. Epeyce zamandır envayı vesilelerle telkin ve tavsiyelerde bulunuyorlardı, artık meselenin muacceliyet kesbettiği kanaatiyle evvelki akşam evime topluca gelip ısrarcı oldular.

Kat'iyyen reddettim.

Vakıa epey bir vakittir tek başıma yaşamaktayım velakin askeri idadideki leyli meccani senelerimden beri ben kendime kifayet etmeyi talim ve terbiye etmiş vaziyetteyim. Bilahare, artık yaşımız kemale ermiş olduğundan galat, bir hanımla bir bey arasındaki sair münasebetlerin ihtiyacı içersinde de değilim.

İşbu halde bir hanımın bana ne faidesi olabilir ki, tekaüt maaşıma tebelleş olmaktan gayri? Bu saatten sonra benim izdivacım eşyanın tabiatına ters olur.

Bu keyfiyeti aynen ve böyle sahih kelimelerle ifade ettim. İkna olduklarını ümid ediyorum, efendim. Akabinde oturup bunları şifahi olmaktan ziyade kaydi şerh düşme kararına vardım.

Dimağınız berrak, vicdanınız müsterih olsun aziz okurlarım.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Kadın Müşteriler İçin Genelev Açılırsa

2011-12-30T06:51:00.000-08:00

Yazar Ariel Leve İngiliz The Times gazetesinde
"Geçen gün gazetede okudum. Heidi Fleiss kadın müşteriler için Nevada'da bütün çalışanları erkek olan bir genelev açmayı planlıyormuş. Eğer bu proje gerçekleşirse bir sürü karmaşıklık yaşanır" diye başlayan bir makale yazdı.
MAKALENİN ORİJİNALİ İÇİN TIK'LAYIN

Kadınlar genelevi açılacak olursa yaşanacak olanları Ariel Leve'in kaleminden okuyalım:

Ertesi gün telefonda en az yarım saat konuşamayacağım biriyle yatamam ben mesela. O halde anlaşmayı o şekilde yapmalıyız ki ertesi gün yani iş olup bittikten sonra ben o adama telefon edip yarım saat konuşabileyim. Konuşma esnasında aklıma gelen her türlü soruyu da sormak isterim. Bunu da fiyata dahil etsinler.

Eh peki ayrılık stresi ne olacak?
Birlikte olduğum kişi artık her kimse bana zamanın dolduğunu söyleyecek ve ben "Şimdi mi?" diye sorduktan sonra nereye gittiğini ve benden sonra kiminle görüşeceğini bilmek isteyeceğim. Adam bana "Seni ilgilendirmez" diyecek ve oracıkta kavgaya tutuşacağız. Bu kavga gözyaşlarıyla sona erecek ve ben de paramı geri isteyeceğim.

Eğer kadınların fantazilerine hitap edecek bir erkek genelevi açılacaksa, orada hizmet verecek erkeklerin nitelikleri de kategorize edilip listelenmeli: "Nazik, cömert, düşünceli" veya "Sizden ayrılmak istediğinde SMS mesajıyla ilişkiyi bitirmeyecek tipte bir erkek"
(Yoksa siz kategorilerin aletin boyuna göre olacağını mı sanmıştınız?)

Orada çalışacak erkeklerin neye benzeyeceğini de merak ediyorum. Mesela çok yaşlı bir adam olması lazım, şöyle baba figürü arzulayan kadınlar için mesela. Mizah duygusu olan bir erkek de lazım ayrıca. Sizi güldürebildiği sürece tipi nasılmış hiç önemli değil. Şöyle bir de her şekle giren adam olmalı ki kadınlara eskiden birlikte oldukları birilerini hatırlatsın.

Bir arkadaşım bana demişti ki, bir erkek genelevine gidecek olsa, seks yapmak isteyeceği adam bir ofis çalışanı olacakmış. Yani şöyle havalı bir işadamı falan değil de, normal koşullarda seks yapmak istemeyeceği sıradan bir tip. Maceraya bakın siz. Yani tıpkı Pamela Anderson'a benzeyen bir hemşire bulmanız ne kadar fantazi ise bu da öyle.

Benim fantazilerimdeki adamın neye benzeyeceğinden emin değilim. Belki bir doktor olur. Önlüğünü giymiş ve ‘operasyona hazır bir cerrah' gibi bakan bir tip. Sonra beni muayene etmesini isterim ondan. Bende neler var, neler yok bir saat boyunca sorguya çekerim onu. Sorularımın hepsine cevap veremese bile bir saat boyunca onun tüm dikkatini üstümde toplamış olmak yeter bana. Bundan daha zevkli ne olabilir ki?

Fiyatlandırma konusunda gelince. Hiç durmadan bir saat boyunca şikayetlerimi dinlerse 1.000 dolar. Eğer bunu yaparken size iyi bir ayak masajı da yapar ve eski erkek arkadaşınızın yeni kız arkadaşı konusunda size nasihatte bulunursa 2.000 dolar.

Genelevdeki en popüler adam mı? Size şefkatle sarılan adam o adamdır işte. Hele de sizinle yatakta kalıp 'Sex and the City'nin altı sezonunu sizinle birlikte izleyecek adam liste başı olur.

Son olarak dikkate alınması gereken bir husus daha var. Genelevler erkeklere çekici gelir çünkü iş bittikten sonra çekip gidebilirler. Böylesi bir ilişki kadınlar için çekici değil çünkü aranınca kolaylıkla bulunabilir.

Buradan çıkıp da herhangi bir beklenti, talep veya gizli gündem olmaksızın seks yapmak isteyeceğim bir erkek aradığımı ilan etsem, millet kapıda kuyruğa girer zaten. Nevada'ya kadar gitmeme ne gerek var?

O nedenle, kadın müşterilere hizmet verecek bir erkekler genelevi teorik olarak mümkün olsa bile pratikte işe yaramaz. Kadınlar seks için üste para vereceklerse, seksten sonra olacaklar için verirler çünkü.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Hormonlar: Hayatın Kimyası

2011-12-30T06:17:00.000-08:00

Lisede biyoloji dersini boş geçen arkadaşları biraz aydınlatayım diye yazıyorum bu yazıyı.

Doktor ve biyolog arkadaşlar da ukalalığımı mazur görsünler lütfen...
"Hayatın gerçeklerine dair bir şeyler öğretelim millete" diye uğraşıp duruyoruz işte.

Peki bu iş için bana para ödüyorlar mı?
Ne gezer! Bizimkisi vatan-millet aşkı sadece...

Hormon dediğimiz şey insan vücudundaki bir takım salgı bezlerince üretilen bio-kimyasal maddeler olup; vücuttaki bazı kimyasal reaksiyonları hızlandırır, çabuklaştırır veya yavaşlatıp durdururlar.

Bazı hormonların gereğinden fazla veya az salgılanması, insan vücudunda fizyolojik veya psikolojik sorunların ortaya çıkmasına neden olur.

Hormon salgıları düzenli bir insan, ona buna kafasını yormaz. Buna zahmet etmez, gerek duymaz. Herkes gibi düşünmek, herkes gibi konuşmak ve herkes gibi yaşamak ona yeter de artar bile.

Paradoksal bir şekilde bu tiplerin büyük bir çoğunluğu, fikirleri sorulduğunda "kendilerinin diğer insan sürüsünden bariz şekilde ayrıldığını ve kimselere benzemediğini" iddia etmektedir.

Bu kişilere sosyal bilimler literatüründe 'konformist', gazete haberlerinde 'sokaktaki adam' ve günlük konuşmalarda 'vatandaş' diyoruz.

Oysa siz gecenin bir vakti uyanırsınız ve aklınıza takılır:
"Sahiden yapmak istediğim şeyler bunlar mıydı? Hayatım nereye kayıp gidiyor böyle?"

Bakın bu sorular tehlikeli sorulardır. Sağduyu sahibi adam o sırada öteki tarafına dönüp uykusuna kaldığı yerden devam edendir.
(Buradan ne çıkarıyoruz? Hormon salggıları düzenli olan kişiler aynı zamanda sağduyu sahibi olurlar)

Özellikle serotonin, endorfin, melatonin ve adrenalin hormonlari, psikolojik yapımızı derinden etkiler. Etkilemek ne kelime? BELİRLER demem lazım.

Kendimizi stresli, bezgin veya tam tersi mutlu ve neşeli hissetmemiz, vücudumuzdaki endorfin seviyesiyle ilgilidir.

Östrojen, androjen, testosteron gibi hormonların düzeyi de kişinin cinsel hayatını etkiler. Ve ayni zamanda kişinin cinsel hayatına bağlı olarak bu hormonların seviyesi düşer veya artar.

Kişinin tatmin edici bir cinsel hayatı olması da, endorfin (ve kadınlarda ayrıca 'östrojen') salgılanmasına yol açar.

Yani nedir?
Cinsel hayatı sönük geçen kişiler, vücutta sıklıkla ortaya çıkan ağrılarla ve kronik depresyonla başetmek zorundadır.
(Endorfin ve serotonin eksikliğinden ötürü)

Dahası da var:
Cinsel hayatı sönük veya eksik geçen kadınlarda östrojen seviyesi düşeceği için, östropoz ve menapoza yakalanma riskleri daha yüksek ve yakalanma yaşları daha erken olur.

Bunun geyikçeye tercümesi şöyle oluyor:
Beyaz atlı prens veya 'anlamlı bir ilişki' beklentisi içinde kendi cinsel yaşamlarını ihmal eden hanımlarımızı, daha erken yaşlarda ortaya çıkacak menapoz ve östropoz riski beklemekte.

Bu süreçte kronik hale gelecek çeşitli ağrılar ve 'derin ve sürekli depresyon' tehlikesinden hiç bahsetmiyorum.

Erkeklerde testosteron seviyesinin yükselmesi sonucunda oluşabilecek psikosomatik bozukluklar ve libidal enerji kavramının bununla ilgisini açıklayan birşeyler daha yazacaktım ama bu yazı fazla patalojik bir görünüm kazanmaya başladı.

En iyisi teknik detayları uzmanlara bırakalım.

Mesela macera tutkusu da adrenalin bağımlılığından gelir.

Macera 'daha ötelere gidebilmek' demektir. Macerayı arada bir yapılan zıpçıktılık olarak değil de yaşam biçimi olarak ele almışsanız, daha ötelere gidebilmek tutkusu içinize işlemişse, sizin hayatınızı yönlendiren şey adrenalindir.

Durum böyleyse işiniz zor demektir. Çünkü adrenalin bağımlılığının insanın başını sık sık belaya sokma gibi bir yan etkisi olduğu klinik deneylerle kanıtlanmıştır.

"Adrenalin de nedir yahu?" diye soracak olan arkadaşlar yukarıdaki bölümü atlasınlar lütfen.
(Takımınızın en son transfer ettiği Brezilyalı adamın adını biliyorsunuz ama?)

Bu kadarına cesareti yetmeyenler, Discovery Channel veya National Geographic'le idare ederler. Onu da yapamayan adamları, ellerinde at yarışı bültenleri veya iddaa kuponlarıyla görürsünüz etrafta.

Hayata biraz da heyecan katmak meselesi işte...

Siz lütfen kendinize iyi bakın, hormon dengenizi sağlam tutun!
Alıcılarınızın ayarlarıyla oynamayın sakın!

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Erkeklik Ölürken

2011-12-30T06:11:00.000-08:00

Bilmiyorum sağda solda gözünüze çarptı veya kulağınıza çalındı mı, erkek cinsinin genetik yapısı hakkında bir takım yeni teoriler ortaya konuyor.

Y kromozomunun aslında yapısal bir bozukluk içerdiği ve evrim sürecinde erkek cinsinin aslında gelişimini tamamlamamış bir format olduğunu iddia ediyor bu teoriler.

Bu teorilerin dayandığı bazı bilimsel açıklamaları akla yakın ve mantıklı bulduğumu söylemeliyim.

Koyunların klonlanması hadisesinden çok önce (seksenli yılların başıydı, yanılmıyorsam) laboratuar ortamında kadın yumurtasını spermsiz döllemeyi başarmışlardı.

Bu ne demek? İnsan neslinin devamı için artık teorik olarak erkek cinsine ihtiyaç kalmadı demek.

XX kromozomlarına sahip yumurtanın mayoz bölünmesini takip eden süreçte herhangi bir Y kromozomu devreye girmediği için, bu tarz üremenin sonucunda bebek mutlaka kız oluyor.

Gerçi bilimadamları erkek cinsinin bu gezegenden tamamen yok olmasından önce binlerce yıl geçeceğini söylüyorlar. Ama sayılı gün çabuk geçer.

İnsanın kendisini 'lüzumsuz, yararsız ve kesinlikle vazgeçilebilir' olarak düşünmesi çok acı verici. Ölüm kavramıyla halleşebilmek için zaten bir ömür yetmezmiş gibi, birileri çıkıp "Siz aslında genetik bir hatasınız. Artık devamınıza gerek kalmadı. Hadi ortadan yok olun!" dediğinde herhalde kendinizi iyi hissedecek değilsiniz.

(Hanımlara ipucu: Bugünlerde erkek milleti kendini kötü ve yararsız hissediyorsa, sebebi bu olabilir)

İçinde erkeklerin olmadığı bir dünya muhtemelen son derece sıkıcı, problematik, kompleksli, kıskanç ve rasyonaliteden uzak olur.

Düşünsenize: 'Bir erkek tarafından şımartılmayan ve istekleri yerine getirilmeyen' bir gezegen dolusu kadın! Ortaya çıkacak negatif dalgaların boyutu hakkında bir fikir edinmek isterseniz, kadın bir yöneticiyle çalışmak zorunda kaldığınız durumları düşünün. Erkek olmayan işyerlerindeki kıskançlık, haset ve kapris dolu durumları gözünüzün önüne getirin.

Öyle bir durumun ne kadar sıkıcı ve korkunç olacağını kavramaya biz erkeklerin hayalgücü yetmez. Üniversitede kızlar yurdunda kalmış hanımlar bunu bilirler ama!..
(Kadınlar bunu açıkça itiraf etmezler, sadece yakın ve samimi sohbetlerde fısıldarlar. Bir kadın yöneticiyle çalışmak, bir kadın için çok sıkıntılı ve müşkül bir konudur. Jinekologlarının bile kadın değil erkek doktor olmasını tercih eden kadınlar tanıdım)

Erkeksiz bir dünyada mizah duygusunun külliyen ortadan kalkacak olması bir yana, yirmi sekiz günde bir periyodik olarak yaşanacak asabiyeti ve vahşeti buna ekleyin.
(Yani yirmi sekiz günde bir dolunay çıkıyor ya.. Dolunayda 'kurt kadın' olanların yaratacağı kanlı dehşetten bahsediyorum. Siz ne sanmıştınız? Ped reklamı yaptığımı falan mı? Ay ömürsünüz vallahi..)

Dünyanın bu haliyle zaten olabildiğince tatsız-tuzsuz, asabi ve vahşi olduğunu, durumun bundan daha kötü olmayacağını iddia edecek arkadaşlara notum şöyle: On sene sonra, kısmet olursa, oturur gene bu konuları tartışırız. Gidişatın bugünkünden daha iyiye olduğu yönündeki izlenimlerinizi o zaman da dinlemek isterim.

Ne demişler? İyimser, mümkün olan en iyi dünyada yaşadığımızı düşünür. Kötümser ise bunun doğru olmasından korkar. İşlerin şimdi olduğundan daha kötü olmayacağını düşündüğünüz her durumda, hayat size gösterecek yeni bir numara hazırlamıştır mutlaka.

Şimdi de iyi habere geçiyorum: O tatsız-tuzsuz, asabi ve vahşi dünya gerçek olduğunda, ben çoktan gitmiş olacağım. Geride kalanlar düşünsün. (Çok adiyim, çok! Yalnız kendini düşünen bir bencilim ben!)

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Tabiat Aşıklarını Konuya Uyandıralım

2011-12-30T06:03:00.000-08:00

"Tabii hayat" denince her ne sebeptense, 'pastoral ve şiirsel bir güzellikler diyarı' tahayyül ediyoruz. Yemyeşil kırlarda, bir su başında keyfe dalıp efkarımızı unutmak vs. vs.

Şehir hayatından bitap düşenlerin daima bir 'tabii hayat' veya 'tabiata rücu' hasleti vardır,
bazen yüksek sesle dile getirilir:
"Ben doğaya dönecem, huzur bulacam!"

Hadi oradan! Ne sanırlar köydeki hayatı? Televizyondaki margarin reklamları gibi bir şey mi?

Sen alışmışsın şehir hayatına. Steril ve pastörize.. Sivrisinekten tırsarsın, tezek kokusu duyunca miden bulanır. Açık arazide gece yürüyüşü bile yapamazsın.

Sahra Çölü'ndeki bir kum fırtınasında veya Karayiplerde bir kasırga esnasında da tastamam 'tabii' bir pozisyondasınız! 'Tabii hayat' deyince niye aklınıza bu gelmez? 'Tabiata rücu etmek' deyince niçün mesela bunları düşünmezsiniz?

"Yok efendim, biz Türkiye'den bahsediyoruz. Bize ne Sahra Çölü'nden, Karayip denizinden?" diyorsanız; Mardin'in sıcağında veya Erzurum'un soğuğunda, o da olmazsa İstanbul'da orta şiddette bir Lodos eserken de 'tabii' bir ortamdasınız. Zevkine varsanıza?!

Çevreci hareketin samimiyetine gelince...

Mesela, Brezilya'daki yağmur ormanlarını korumak gayesine hizmet için teşkil edilen organizasyonlardan birinin bile, o ormanları ucuz kereste için yağmalattıran Japonya'da nümayiş tertip ettiğini işittiniz mi?

Japonlara sual ederseniz "Biz parasını verip alıyoruz, kerestenin nereden geldiği bizi ilgilendirmez.." diye kestirip atıyorlar.

Veyahut, Hindistan ve Çin'in 'nehir ve göllerde yarattığı kirlenmeyi' protesto etti mi Greenpeace?

Bütün bu 'çevrecilik' meselesi, iktisaden kalkınma gayretindeki (Türkiye gibi) ülkeleri sanayiileşmekten alakoyma maksadıyla teşebbüs edilen bir hamle olmasın?

İşte bakınız, küresel ısınma dedikleri hadise...
Para kazanmak için uydurulmuş büyük bir yalanla mı karşı karşıyayız?

Al Gore ABD Başkan Yardımcısı iken imzalamayı reddettiği Kyoto Protokolü'nü şimdi niye savunuyor?

2000 yılındaki ABD Başkanlık seçimlerini kazansa aynı şeyleri gene söyleyecek miydi?

Ne tür bir üçkağıttır bu oynanan?

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Ne Olacak Bu Kore'nin Hali?

2011-12-30T05:55:00.000-08:00

Daha önce duymayan arkadaşlarımız için hatırlatalım:
Dünyanın ta öteki ucunda Kore diye bir ülke vardır.

Çekik gözlü insanlar bunlar, aynı Japonlar ve Çinliler gibi. Ama Koreliler ne Japondur ne Çinli. Nasıl bir millettir peki?

Koreliler ikiye ayrılır: Adı "Kim" olanlar ve diğerleri. İnanmayacaksınız belki ama birinci grup çoğunluğu oluşturur. (Bkz. Kore nüfus idaresi kayıtları)

Sizin düşündüğünüzün aksine, Koreliler kimin "Kim" olduğunu kimin olmadığını şıp diye anlarlar.

"Bu çekik gözlülerin hepsi birbirine benziyor zaten. Adını bilsem ne olur bilmesem ne olur?" diyen arkadaşlarım... Sizler de haklısınız. Filmi biraz başa alarak söylemimi şu şekilde değiştireyim o zaman:
Koreliler ikiye ayrılır: Kuzey Koreliler, Güney Koreliler.

Esasen aynı milletten olup konuştukları dil bir olsa da, rejimleri farklı iki devlettir bunlar.

Bir zamanlar Doğu ve Batı Almanya vardı, hatırlar mısınız? Aynen öyle işte..

Güney Kore çeşitli sancılı dönemlerden geçtikten sonra dünya kapitalist sistemine entegre olmuş, kendi çapında ekonomik mucizeler gerçekleştirip Asya Kaplanı terimini dünya ekonomik literatürüne kazandırmış; fakat buna rağmen çıktıkları milli maçın daha ilk saniyelerinde Hakan Şükür'den gol yemiş bir ülkedir.
(Bkz. 2002 Dünya Kupası, Kore-Türkiye 3.lük maçı)

Bu golü onlara atan adamın kim olduğu bir yana, dünya kupasının en hızlı golünü yemiş bir ülkenin bilemiyorum artık daha nesini anlatmalı?

Kuzey Kore denilen ülke ise adı 'Cumhuriyet' olduğu halde babadan oğula geçen bir hanedan tarafından yönetilen (ki bu haliyle Suriye Arap Cumhuriyeti'ne benzemektedir) ve kendi halkı açlıktan kırılırken nükleer silah yapıp başarıyla deneyen bir ülkedir.

Irak'taki kitle imha silahları var mıydı yok muydu argümanının aksine, Kuzey Kore "Bizde nükleer bomba var mı yok mu diye boşuna tartışmaya girmeyin. İşte bakın deniyoruz..." diyerek bombasını aslanlar gibi denedi. O sırada 4.2 Richter ölçeğinde deprem yarattılar.

Başta ABD olmak üzere, global dünya düzenine ters çıkışlar yapan bu ülkenin ufak tefek lideri Kim Jong Il "Madem bu kadar rahatsız oldunuz, bir daha deneme yapmayız. Nükleer bombalarımızı direkman sizin kafanızda patlatırız" tarzında nazik bir üslupla konuşurken; ABD ise "Sizin bomba sahibi olmanıza bir şey demiyoruz da, bu bombaları önünüze gelene satacak olma ihtimaliniz bizi endişelendiriyor" demektedir.

Kuzey Kore'nin şu ana kadarki vukuatları arasında sahte Viagra üretip dünyada pazarlamak (ki etkisinin gerçek viagradan daha iyi olduğu söyleniyor ama takdir edersiniz ki bunu ben bilemem) aslından ayırdedilmeyecek kalitede sahte ABD doları basmak (yani resmen kalpazanlık yapmak) İran ve Pakistan'a nükleer teknoloji satmak gibi sabıkalar vardır.

Aralık 2011'de babasının ölümünden sonra Kuzey Kore'Nin başına geçen 27 yaşındaki Kim Jong-un, 3.kuşak Kim olarak güzellikler ve özgürlükler diyarı Kuzey Kore'nin başına geçti. Şu ana kadar bilgisayar oyunları oynamaktan başka bir becerisi bulunmayan bu tombul ve ebleh suratlı genç, babasının ölümü üzerine derhal "General" rütbesine yükseltildi.

Bu kadar ansiklopedik bilgiden sonra hadi biraz fikir egzersizi yapalım:

1- Anti-Amerikan bir tutum sergilediğine göre Kuzey Kore'nin tutumunu desteklemeli miyiz?
(Bu konuda Hugo Chavez'den bir yorum almam mümkün olmadı. Evo Morales'in aklı zaten ermiyor. Greenpeace'ten çıt yok. Türk yetkililer ve kanaat önderleri Kuzey Kore'nin nükleer programı hakkında ne düşünüyor bilmiyorum)

2- Bu Kuzey Koreli arkadaşlar nükleer füzelerini Güney Kore veya Japonya'ya atarlarsa bizim tutumumuz ne olmalı?
(ki hiç de ihtimal dışı bir durum değil bu. Japonya'nın tarihinde iki nükleer bombaya hedef olmak var zaten. Kuzey Kore ise Güney Kore'nin gemilerine ve uçaklarına saldırıyor arasıra)

Global dünya düzenine karşı sert duruş sergiliyorlar diye Kuzey Korelileri alkışlayacak mıyız yoksa "Çok ayıp ettiniz.." diye kınayacak mıyız?

(Milliyet gazetesinin duyarlı görünen salak yazarlarından bu konuda bir yorum okumadım şu ana kadar. İslamcı basın ise Yecüc Mecüc kavimleri arasında çıkması muhtemel bir nükleer savaş hakkında fikir beyan etmiş değil)

3- Peki bu Kuzey Kore'li arkadaşlar çantada taşınabilecek boyutlarda bir nükleer bombayı mesela El Kaide'ye satarlarsa ve de El Kaide elemanları bu bombayı İstanbul'da patlatacak olurlarsa acaba imanımız ve Amerikan aleyhtarlığımız zarar görür mü?

4- Kuzey Kore'ye demokrasi gelmeli mi? Yoksa böyle kalsın iyi mi?
Zamanında Kore'yi komünizm belasından kurtarmak için ta oralara asker göndermiş bir ülkenin vatandaşları olarak bu kadarını da merak etmeyelim mi yani?

Konuyla doğrudan ilgisi yok ama gene de aklıma takılıyor:
Birinci Dünya Savaşı'nda kaybedenlerin tarafındaydık. Neticede koskoca Osmanlı Devleti elden gitti.

İkinci Dünya Savaşı'na girmedik ama milletimiz ve devletimiz Hitler rejimine muhabbet ve sevgi duyuyordu. O rejim de yıkıldı gitti.

Şimdi Üçüncü Dünya Savaşı sürüyor peki biz nerede saf tutuyoruz?

Nükleer enerjinin her türlüsüne karşı olan anti-nükleercilerimiz ve Greenpeace'çilerimiz İran ve Kuzey Kore'nin nükleer programları hakkında ne düşünüyor acaba? Açıklasalar da meraktan kurtulsak.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Havuz Problemleri Nasıl Çözülür?

2011-12-28T05:10:00.000-08:00

Eş-dost muhabbetlerinde tedrisat hayatına dair nükte yapmak lüzumu hissedilirse iki husus temcit pilavı gibi meydana sürülür:

Biri kurbağanın sindirim sistemi, diğeri de havuz problemleri...

Ki bu iki misal aynı zamanda milli tedrisat müfredatının abesliğine ve beyhudeliğine delil gösterilir.

Halihazırda iptidai mekteplerde ve dahi liselerde tatbik olunan müfredatın kifayetsizliği hususunda hemen herkes mutabıktır. Velakin bu kifayetsizliğin teşhisine dair, ve bahusus mezkur müfredatın hem tatbiki hem de nazari manada daha faideli hale konulmasına mahsus tedbirler mevzuunda akıllar ve fikirler ziyadesiyle karışıktır.

Eğitim Şart

Bakınız, Maarif Nezareti cumhuriyetin ilk yıllarında pek ve büyük işler başardı. Türkiye'nin genç nüfusunu o vakitler kısa bir zaman zarfında o seviyelere getirmek ancak o müfredat sayesinde mümkün olabildi.

Vakıa 1940'lı veya 1950'li yıllarda lise tahsilini ikmal etmiş bir talebe fevkalade ilim ve irfan sahibi addedilirdi. Hala da iddiam odur ki, farz-ı misal 1950 senesinde lise mezunu bir talebenin yurt ve dünya meselelerine, efendim, tahsilini gördüğü derslere hakimiyeti, bugünkü vasati bir üniversite mezununun fevkindedir.

Eğitim ve Rekabet

Zannımca iki vahim hata mevzubahistir:

1- Tedrisat müfredatı devrin icabına binaen terakki ettirilip muhteviyatı zenginleştirilemedi.

2- Talebeler daha çok çalışmaya teşvik edilecek yerde, daha kolay sınıf geçmelerini teminen maarif müfredatının seviyeleri peyderpey aşağı çekildi.

Netice ortada! İffet Aymaz hanım pek değerli yazılarıyla misallerini bir bir izah ediyor. Tedrisatımız iflas etmiştir ve bunun dahli çokça da talebelere ve talebe velilerine aittir.

Adam teknik üniversiteden mühendis çıkmış, entegral hesabı bilmiyor.. Edebiyat fakültesinden mezun olmuş, iki satır dilekçe yazmaktan aciz..

Ve de cehaletimizle iftihar eder haldeyiz:
"Havuz problemlerini bir türlü çözemezdim ortaokulda..."
Eh, helal olsun sana evladım! Şuna adıyla sanıyla "basit kesir hesabı yapamayacak kadar cahilim.." desene...

Üniversite Eğitiminin Yararları

Sizlere bir nebze faydam dokunsun, havuz problemleri nasıl çözülür anlatayım:

Bu problemlerde asgari iki adet musluk havuzu doldurur. Asgari bir, bazen iki ayrı musluk da havuzu boşaltır. Hepsinin açık oluğu vaziyette havuzun ne kadar zamanda dolacağını bilmeniz istenir.

Evvela bütün muslukların havuzu doldurma ve boşaltma zamanlarını aynı zamanda ifade edilecek şekilde ayarlayın. (Saatse saat, dakikaysa dakika) Sonra bu zamanları BİR BÖLÜ şeklinde basit kesir olarak yazın. Havuzu dolduran muslukların kesirlerini ARTI, havuzu boşaltan muslukların kesirlerini EKSİ (nakıs) alın.

Misal, bir musluk havuzu tek başına 10 saatte, bir diğeri 12 satte dolduruyor farzedelim. Havuzun dibindeki bir diğer musluk da dolu havuzu tek başına 15 saatte boşaltıyor olsun.

Ve yine farzedelim ki, havuzdaki mesul memur şimdiki talebeler gibi şaşkın ve dalgın olduğundan, bütün muslukları aynı anda açık bırakıyor. Bu durumda boş havuz kaç saatte dolar?

Önce işlemini yapıyoruz.

Neticeyi olarak tespit ediyoruz.

Bu neticenin de BİR BÖLÜ halini alınız, nedir o?

Bunun ondalık ifadesi 8.57 eder ki, doğru cevap işte budur: 8.57 saat.

(Bunu da 8 saat 57 dakika diye okuyan adam, bir saatin 60 değil 100 dakika olduğunu zannediyor demektir ki, onu da ayrıca ikmale bırakmak iktiza eder)

Var mı efendim daha başka aritmetik sualiniz?

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Kadın-Erkek İlişkilerinde Hizmet Sektörü ve Leasing

2011-12-28T04:23:00.000-08:00

Şimdilerde yeni bir şirket çıktı, uzun dönemli araba kiralama, yani leasing işi yapıyor.

Siz belirli bir ücret ödüyor ve kendi belirleyeceğiniz bir süre için arabaya sahip oluyorsunuz. Bu sürede arabanın kaskosuymuş, bakımıymış gibi dertlerle uğraşmıyorsunuz.

Arabayla kaza yapsanız bile, kaza yaptığınız yerde arabayı bırakıp gidebiliyorsunuz. Kısa bir süre sonra size yepyeni bir araba veriyorlar.

Seneye ise, yepyeni bir modele geçiş yaptığınızda, ne alım-satım işleriyle ne de devir-teslim formaliteleriyle vaktinizi harcamak zorunda değilsiniz.

Mesele bu kadar basit ve kolay oldu artık.

Geçenlerde bir e.mail aldım. Arkadaşın biri oturup en ince noktasına kadar hesaplamış: Özellikle İstanbul'da işe kendi aracınızla gidip gelmek kesinlikle taksiyle gidip gelmekten daha pahalıya geliyormuş.

Bir fahişeyle birlikte olmak da, herhangi bir kadının size sunacağı hizmete leasing yoluyla sahip olmak gibidir. Ve gerçekten çok daha ucuza gelir.

İyi organize edilmiş bir hizmet ağı varsa, naz çekmeden işinizi halledersiniz. İşiniz bitince ister arkadaşlarınızla buluşmaya gider, ister televizyonda maç izlemeye vakit ayırırsınız. Tamamen size kalmış. Hesap soran yok. Dırdır çekmek yok. Ve aslında parasal olarak da daha ucuza gelmekte.

Bu konuda başka bir bekar arkadaşla konuşuyorduk.
"Bedavaya bir kadınla birlikte olmak için bir kız arkadaş edinmeye çalışmak, kesinlikle daha pahalıya geliyor.." dedi.

Ufak bir hesap yaptık, adam haklıymış gerçekten de...

Şubat 2001 krizinin iyice ayyuka çıktığı günlerdeydi. Moraller sıfırın altında. Bir arkadaşla konuşurken konu oraya geldi: "Rusya'ya döndük valla! İster misin Türk kadınları da başka ülkelere gidip Nataşalık yapsınlar?.." diyecek oldum.

Cevap anında geldi:
"Valla aç kalırlar! Herkes Türk erkeği gibi kalender mi? Bu sektör bu kadar düşük hizmet kalitesini kaldırmaz! Yabanci ülkelerdeki aracılardan (kendisi p.. ile başlayan orijinal sözcüğü kullanmıştı) sopa yiyip geri dönerler..."

Karadeniz bölgesinde kocalarını Rus ve Ukraynalı kadınlara kaptıran kadınlara, aklı eren okumuş kadınlar nasıl akıl veriyor, bilir misiniz?
"Siz de biraz albenili olun, kocanızı kaptırmayın.."

Fakat bu nasihat derde derman oluyor mu? Ne gezer.. Sonuç ortada işte... Vermeyince Mabut, neylesin bizim Mahmut?

Ha, bu fikri kışkırtıcı bulması muhtemel bazı hanımlar
"İyi o zaman! Biz de canımızın çektiği erkeğe para karşılığı sahip oluruz, işimiz bitince de sepetleriz..." diyebilir.

Çenesi düşük ve aklı kıt kadınlara cevap mı veremeyeceğiz yani?

Eh, siz talebinizi ortaya koyun, arz da mutlaka arkasından ortaya çıkar.

Dırdırınızı çeksin diye elin adamına para ödemek? Olur mu olur valla.. Bu işin ancak para karşılığı yapılacak bir angarya olduğu iyice tescillenmiş olur, fena mı?

Zaten INTERNET üzerinden hizmet veren jigololar da çıktı. Talep olmadan arz ortaya çıkar mı?

Ha evet, bir de "anlamlı ilişki" argümanı var. Olabilse tabii en güzeli o!
Mesela ben de annemin yemeklerini çok özlüyorum ama, öğlen karnınız acıktığında siz ne yapıyorsunuz? Otobüse atlayıp annenizin evine mi gidiyorsunuz? Yoksa başınızın çaresine mi bakıyorsunuz?

Aslında ben, deneysel bilimlerle spekülatif felsefe arasında karşılaştırmalı bir inceleme yazısı yazacaktım. Oradan dediler ki "Ekonomik teorileri kadınlarla ilişkiler kavramına uyarlayabilir misin mesela?"
Al işte, uyarladım gitti. Olmuş mu?

Siz kendinize iyi bakmaya devam edin. Sıkmayın canınızı hiçbir şeye.

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Bunun Baymayan Cinsi Yok mu?

2011-12-22T15:12:00.000-08:00

Hadi buyrun buradan yakın: Medya dünyasındaki entel kevaşeler 'andropoz durumları' diye yeni bir terane doladılar dillerine...

Hatta hızını alamayan bazı yellozlar, babası yaşındaki adamların hürmetle ellerinden öpeceklerine "Satranç oynayın, briç oynayın. Yeter ki hanımlarla aşnafişne yapmayın.." mealinde akıllar veriyorlar.

Nedir dedim ya, ne oluyor memlekette?

Efendim neymiş, son zamanlarda yaşını başını almış bazı adamlar evdeki karılarını bırakıp genç hanımlara meyleder olmuşlar. Cemiyetin önde gelen bazı kişileri bu nedenle alemin diline düşmüş, gazetelere haber olmuş.

Adamın parası pulu, o genç hanıma yetişecek gücü kuvveti varsa "Helal olsun!" demek lazım.

Adam razı, kadın razıysa size mi düştü bunun derdi tasası?

Şimdi harbi konuşalım:
Uzun ve sağlıklı yaşam diye bir terane icad ettiler mi? Ettiler.
Spor yapın, egzersiz yapın diye gaz vermediler mi? Verdiler.
"Seks yapmak, spor yapmak demektir. Bundan asla geri durmayın ki vücudunuz sıhhat bulsun. Yoksa o aleti kullanmayı bırakırsanız maazallah kullanılmadığı için incelir, düşer..." dediler mi? Dediler.

Medyanın aklına uyup gereğini yaptılar diye, bu memleketin delikanlı erkeklerine ne diye çamur atıyor bu medyanın kevaşe ve yelloz karıları? "Formda kalın, seks hayatınızı devam ettirin" dediniz, bu adamlar da sizin dediğinizi yaptı.

Şimdi sizin istediğiniz kadınları değil de kendi istedikleri kadınları şeytmeye başladıkları için mi "O adam andropoz olmuş. Kırkından sonra azanı teneşir paklar" edebiyatı yapıyorsunuz?

Yaşı ilerlemiş olsa da delikanlı adam hangi kadınla ne yapılacağını iyi bilir! Entel ve kart karılara da böyle çamur atmak düşer!

Tıbbi gelişmeler neticesinde insan ömrü giderek uzuyor. Viagra diye bir de hap icad ettiler, Allah razı olsun icad edenlerden...

Sigarayı bırakın, spor yapın, sağlıklı yaşayın. Eyvallah! E peki eksik etek taifesi niçin vırvır ediyor?

Adamlar bakımlı olsun, sağlıklı olsun, yatakta her daim süper olsun dediniz. Ne diye sızlanıyor şimdi kadın milleti?

Ve dahi dikkat et bak:
En çok şikayetçi olan kadınlar da nedense en paçoz ve cadaloz karılar.

Medyadaki bayan entellerin kafası basmaz. Bak bir laf edeyim de mabadları iyice tavana vursun hayretten:
Sizin babalarınız değilse bile, dedeleriniz de böyleydi. Bundan 30-40 yıl önce, mesela 60 yaşına gelen bir adamın yeni ve genç bir hanım alıp ondan da çocuk sahibi olması gayet normal bir hadiseydi cemiyet hayatında.

Cüzdanı ve sıhhati müsait her erkek bunu yapar zaten. Buna 'andropoz sendromu' falan diye kulp takmaya gerek yok.

Yahu kardeşim, el insaf... Medyada olsun, entel taifesi arasında olsun, bu cahil ve cadaloz bayan milletinden gına geldi artık!
Bir vakitler yenilik olsun veyahut modern bir şekil olsun diye bunlara gaz verdiler: 'Bayan Yazar' 'bayan gazeteci' yok efendim 'bayan televizyoncu' diye tepemize çıkardılar.

Şimdi soruyorum ben buradan: Bunun baymayan cinsi yok mu?

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Gelin Sizi Köşe Yazarı Yapalım

2011-12-22T13:28:00.000-08:00

Hürriyet gazetesi "Gençlere fırsat, gelin sizi köşe yazarı yapalım!" kampanyası yapmış. Tam bir fiyasko, büyük falso, acıklı komedi...

Gülmekten yarıldım, gülmekten yarılmışlar, okusanız siz de gülmekten yarılırsınız...

Hala kaldırmadılarsa, haberin linki işte şurada

Jürili yarışma programları yüksek rating alınca,

Bu programlara 'köşe yazarı' kontenjanından katılan Oray Eğin ortalığı sallayınca,

Hürriyet gazetesinde birilerinin kafasında şimşek çakmış olmalı: "Orhan Pamuk film festivaline jüri oluyorsa, bizim gazetenin köşe yazarlarından da jüri üyesi olur.."

Hadi bir yarışma yapalım...
Ne olsun? Hah buldum: Köşe yazarı seçelim!

2006 başlarında Akşam gazetesinde Serdar Turgut bunun benzerini denemişti.
"Gençlerden kendime köşe yazarı seçiyorum. Herkese şans veriyorum. Hadi bana gönderin yazılarınızı..." demişti.

O da şapa oturmuştu.
(Jüri toplamayı akıl edemedi, ondan mı acaba?)
Eh kardeşim, sen kendi gazetenin köşe yazarını jüri üyesi yapmazsan, o da gider televizyondaki müptezel programlara jüri üyesi olur.

Kendi köşe yazarlarından "jüri oluşturmak" fikrini Hürriyet gazetesine kim üflediyse, alnından öpmek lazım. Cem Yılmaz'ın tahtını sallayacak bir komedyen geliyor demektir.

Bakar mısınız, KOMPOZİSYON demişler yaa...
Ortaokul öğrencileri arası kompozisyon yarışması, kazanan çocuğu 23 Nisan'daki gibi 'bir günlüğüne köşe yazarı' mı yapacaksınız yani?

Ve de jüriye bir bakınız kimler var aralarında:

Milliyet'ten şutlanan bir adet başarısız genel yayın yönetmeni

Aslında gazeteci olmayıp özel davetle köşe yazarı yapılan bir arkadaş. N'aaber Cücü?

Internet'te yazı yazanlara karşı öfke ve panik duyan Özdemir İnce

Şu kimdi ya? Onu çıkaramadım..
Takvim-i Vakayı gazetesini çıkaran Agah Efendi mi?
Haa yok değilmiş.. Ama antika değeri var onun da: Doğan Hızlan..

Kimsenin takmadığı Basın Konseyi şeysi de buradaymış.
Konsey üyesi bile olmayan kişilere ceza kesen Oktay Ekşi.
Hadi bana da kınama cezası ver!

Serdar Devrim de buna bakıp bakıp gülüyor mu acaba?
Seni Hürriyet'teki köşenden şutlasınlar,
Git bir blog sitesinde "Hıyar krallardan" bahset.
Seni gene de kimsecikler okumasın, kimse ciddiye almasın.
Ama senin köşeni boşaltan gazeten "Gel vatandaş gel, köşe yazarı aranıyor gel.." diye sağa sola goygoyculuk yapsın.

Beni nasıl gülme tutmasın?

Serdar Turgut da çuvallayınca Ece Arar'ı köşe yazarı yapmıştı.
(Sanırım kızın bacakları güzeldi? Yazdıkları için aynı şeyi söylemek mümkün değil çünkü)

Ertuğrul Özkök'ün damadı olsak biz de Hürriyet'e köşe yazarı olurduk, kaabiliyet istemez. (Bkz. Ercan Saatçi olayı)

Bunları bile bile "Gel gel" yapılan okurlar kolpayı yememiş ama!..
Okur yorumlarını okudukça beni gülme tuttu.

Şurayı bir TIK'layın siz de okuyun:
Verilen hediyelerle dalga geçen mi ararsınız, bu işteki safoşluğu çakıp lafını geçirenler mi istersiniz. Hepsi var.

Ahmet Kaya'nın bir şarkısı vardı, nasıldı o?
"Nerden baksan tutarsızlık, nerden baksan tutarsızlık..
Nerden baksan ahmakçaaaaa"
Nedense o geldi aklıma.

Bu yazının ilk hali çok uzundu. Yazmışım da yazmışım...
Sonra baktım ve "O-hooo kim okur bunu?" dedim. İyice budadım.
Ortaya bu yazı çıktı. Ne dersiniz? Derdini anlatabiliyor mu?

Yoksa "anlama özürlüler" için şekil üzerinde göstere göstere 'uzun' versiyonu dayasam mı? Mühim olan boyu mu? İşlevi mi?

Hadi bana puan verin jüri üyeleri... Benden size SIFIR!

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

La Donna e Mobile - Kadın Oynaktır

2011-12-21T12:40:00.000-08:00

Guiseppe Verdi'nin Rigoletto adlı bir operası vardır.
(Sadece yedi kelime kullanarak bundan daha ukalaca bir cümle kurmak da zor iştir yani)

Bu operanın bir sahnesinde Mantova Dükü'nün söylediği La donna é mobile (Kadın oynaktır) aryası çok ünlüdür.

La donna é mobile
Qual piuma al vento,
Muto d'accento - e di pensiero.
Sempre un'amabile leggiadro viso,
In pianto o in riso - e menzogner.
E sempre misero chi a lei s'affida,
Chi le confida - mal cauto il cor!

Kadın oynaktır
Rüzgardaki tüy gibi
Her an fikri değişir
Kadınların sevimli yüzü
Gözyaşları veya hatta bir gülüşle
Hep aldatır
Ve her zaman zavallıdır bir kadına inanan
Ne tedbirsizdir ona güvenen!

diye çevirebiliriz

(İtalyancam nasıl bu arada? Che bella la luna amore mio, si, la Turchia e piu bella. Grazie, ti amo.. Ve bittabi LAŞATEMİ KANTARE KON LA GİTAR AY MANO)

Kadınların söylediği sözlerin semantik anlamlarını baz alacak veya bu sözlere inanacak olan erkeklerin vay haline!

Klasik müzik temalarında bile bahsedilecek kadar evrensel bu gerçeği, yaşı 30'u geçmiş her erkek bir şekilde öğrenir.

Arada bir 'unutuverecek' olsanız -ki bu duruma halk arasında 'bile bile lades' denir- kıçüstü oturacağınızın resmidir..

Yazar kardeşinizin bu konudaki kıçüstü oturma performansı rekorlar kitabına girmediyse, bunun sebebi Guinnes yetkililerinin "Bu işte bir hile var, bir insan bu kadar da salak olamaz!" diye düşünmeleridir.

Bu arada burcum yay, yükselenim boğa... tatlılardan vezirparmağı...
(Yahu bu espriyi de benden başka kimse anlamıyor. Artık yapmaktan vazgeçeyim bari.)

Hani bir laf vardır ya 'Hayvanlar koklaşa koklaşa, insanlar konuşa konuşa anlaşır'. Bu laf kadınlar için pek geçerli değildir. Değil mi ki onlar daha üstün ve aşkın (transcendent) yaratıklardır, iletişim yöntemleri de biz sıradan ölümlülerin kullandığı yöntemlerden farklı olacaktır tabii.

Onların kullandığı 'iletişim' yöntemleri çok daha sofistike olsa gerektir. Konuşmak, yani 'anlamlı ve tutarlı sözler söylemek' onların iletişim yöntemi değildir; daha ziyade 'manipülasyon' ve 'deşarj' yöntemidir. (Konuşmak 'bir iletişim yöntemi olarak' kadınlara çok ilkel geliyor olmalı)

Independence Day filmindeki uzaylılar geldi aklıma şimdi. O üstün ırkın ses telleri yoktu. İletişim kurmak için seslere veya konuşmaya ihtiyaçları da yoktu. Ve onların da dünyaya geliş sebebi ortalığın altını üstüne getirmekti. Gel de kadınların uzaylı olduklarını düşünme?!

Meselenin gelip dayandığı yer neresi?
(Tamam görüyorum, parmağını çek yavrum oradan) İşte burası:
Hayvanlarla iletişim kurmak pek çok açıdan kadınlarla iletişim kurmaktan daha kolay. Mesela bir hayvan sizi ısırmaya, tırmalamaya veya tekmelemeye kalkarsa, bunu niçin yaptığını az çok kestirebilirsiniz.
(Onu kızdırmış veya korkutmuşsunuzdur)

Ama bir kadın sizi ısırmaya, tırmalamaya veya tekmelemeye kalkarsa bunun nedenini genellikle bilemezsiniz. Bunun yüz otuz yedi değişik nedeni olabilir ve bahse girerim kızmış ya da korkmuş olması bunların içinde yer almaz bile. Yatak odası sporları bunun büsbütün dışında zaten.

..tatlılardan vezirparmağı...
(Pardon, bu espriyi bir daha yapmayacaktım değil mi?)

Ne? "YUUUH AYIII!" mı dediniz? Valla bunu iltifat olarak alırım. Başka vesilelerle bana iltifat olarak HAYVANSIN dendiği de olmuştur ve çok hoşuma da gitmiştir. Ayılar son derece duygusal ve zeki hayvanlardır üstelik. Birbirlerine hakaret etmek istediklerinde kendi dillerince "YUH İNSANOĞLU İNSAN!" diyorlardır herhalde.
(Hayvanlar alemine dair IQ ve EQ saptaması da yaptım, artık beni Animal Planet kanalına yapımcı tayin ederlerse şaşırmayın!)

E derdimizi anlattık, mesajımızı verdik de ne oldu sanki?

Bir sonraki sahnede ben gene bir kadının bana söyleyeceği sözlerin 'doğruları ve gerçekleri' yansıttığına inanıyor ve sonunda gene duvara tosluyor olacağım.

Ve gene oturup 'bunun neden hep böyle olduğunu' düşüneceğim...

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri

Kaptan Swing (Il Comandante Mark)

2011-12-17T06:24:00.000-08:00

İtalyan patentli bu kahraman 1961 yılında IL COMMANDANTE MARK (Komutan Mark) adıyla yaratıldı. Fransa'da Captain Swing adını aldı, Türkiye'ye de Kaptan SWING olarak geldi.

O da tıpkı Teksas'ın Çelik Blek'i gibi, 1774-1780 yıllarında yaşamaktadır. Ontario gölünün kenarındaki kalesinde konuşlanmış bulunan 'Ontario Kurtları' adlı paramiliter bir grubun lideri olup, İngilizlere karşı Amerika'nın bağımsızlığı için savaşmaktadır.

Arkadaşları Gamlı Baykuş (Göllerin 4 kabilesinin reisi.. feylesof kızılderili UGH..) ve Mister Blöf ile maceradan maceraya koşan SWING, her seferinde Ontario kalesinde kendisini beklemekte olan sevgilisi Betty'e sağsalim dönmeyi başarır.

Aynı Çelik Blek'in giydiği gibi, kunduz kürkünden bir başlık takar. Kırmızı urbalara karşı savaşan gözü pek bir VATANSEVER'dir.

Bir de iyi yürekli vatansever korsan El Ginşo vardır ki, Ontario gölünde İngiliz gemisi batırmak gerekiyorsa, oda SWING'in yardımına koşar.

Mister Blöf'ün sıska köpeği Puik'i nasıl unutabiliriz? Ne yazık ki Gamlı Baykuş'un Puik'le yıldızı asla barışmayacaktır. Puik, fırsat bulduğu her an Gamlı Baykuş'un poposunu ısıracak, beriki ise ötekine ince tuzaklar kuracak ve onun hakkında "Pire torbası" diye ileri geri konuşup duracaktır.

Fransa'da yayınlanan çizgi-romanlar hakkında bilgi veren bir INTERNET sitesinde Kaptan SWING hakkında şunlar yazılıydı:
"Kaptan SWING'in 281 macerası yazıldı. Biri dışında hepsi Fransa'da basıldı. O basılmayan macerada Amerika'nın nihayet bağımsızlığa kavuştuğunu ve Kaptan SWING'in en sonunda Betty ile evlendiğini söylersek, herhalde niçin Fransa'da basılmadığı da anlaşılmış olur..."

Yorum sizin..

Kaptan SWING'in alameti farikası : "Hay bin kunduz!"
(Dikkat! Bu laf Swing'e aittir, Çelik Blek'in değildir. Karıştırmayın sakın...)

Gamlı Baykuş: "Büyük büyük dedem derdi ki....." ve "Vakonda aşkına..."

Mister Blöf: "Keçinin sakalı..." "Jüpiter'in sakalı..."

Türkiye'de 1971 tarihinde çevrilen KORKUSUZ KAPTAN SWING
filmini ONLINE izlemek için TIK'layınız

Başka hiçbir yerde bulamayacağınız ÖZEL CD'lerimiz
5 TL'den başlayan fiyatlarla

Şarkılar ve Öyküleri

Nostaljinin Sesi Blog

Müzik ve Ötesi Not Defteri