veggieola

Zupa z kalafiora w indyjskim stylu

2020-12-30T15:42:00.003+01:00

Witajcie moi Drodzy! Kto by pomyślał, że mój blog stanie się blogiem dla wytrwałych, a moje posty będą pojawiać się raz na ruski rok. To nic, najważniejsze, że nadal tu zaglądacie. Nawet Was przybywa, co jest dla mnie największym komplementem i motywacją, aby jednak od czasu do czasu znaleźć trochę czasu i podrzucić Wam coś pysznego.

Nie wiem jak u Was, ale u nas jest bardzo szara i smutna pogoda, na sam widok jest człowiekowi zimno i nic się nie chce. Czy mam na to jakiś sposób? Pewnie, że mam. Pyszną, rozgrzewającą zupę.

Jeśli macie w domu kominek, to koniecznie w nim napalcie, jeśli nie macie, zapalcie wszystkie świeczki i świąteczne światełka. To pomaga!

Tak więc zabierajcie się do gotowania, Jeśli brakuje Wam składników, możecie wykorzystać podobne.
Na przykład inny rodzaj indyjskiej pasty lub cieciorkę zamiast poppadums.

1 kalafior
4 ziemniaki
200 ml mleczka kokosowego
1 saszetka (80 g) pasty Tikka Curry
indyjskie placki poppadums
oliwa z oliwek do zupy
olej rzepakowy do poppadum
sól

Ziemniaki obrać i pokroić na małe kawałki. Podzielić kalafiora na różyczki. Całość zalać wodą i gotować do miękkości. Lekko ostudzić i zmiksować blenderem. Dodać pastę curry, mleczko kokosowe i nieco oliwy. Posolić do smaku.
Na patelni rozgrzać olej rzepakowy i smażyć po jednym poppadum.
Trzeba smażyć je bardzo krótko, aby wafle się nie przypaliły.
Do podania można pokroić na płasko kilka różyczek kalafiora i krótko podsmażyć na patelni.

Czy wiesz ile kalorii zawierają Twoje Dania?
Policz je w kalkulatrze:

https://calories-info.com/kalkulator-kalorii

Kwiaty dzikiego bzu, truskawki, piwonie...

2019-06-15T14:29:00.000+02:00

Czy wiecie, ile czasu minęło od mojego ostatniego wpisu? Pierwszy raz od ponad pół roku (!) kliknęłam dziś na „nowy post“. Przerwa od blogowania dobrze mi zrobiła i myślę, że w takiej formie, jak do mojego poprzedniego wpisu, z taką regularnością i zaangażowaniem już tu nie wrócę.

Nie gonię za liczbą polubień, fanów i czytelników. Jeśli coś napiszę, sfotografuję, nagram, to tylko i wyłącznie z głębokiej ochoty. Blog dał mi bardzo wiele, pomógł mi sprecyzować moje cele zawodowe i zmienił moje nastawienie do wielu spraw. Nie tylko pomógł mi odkryć nowe smaki, zdecydować się na weganizm, rozwijać się kreatywnie, ale dodał mi również odwagi i wiary w siebie. Dzięki niemu przekonałam się, że można wziąć sprawy w swoje ręce, można wyjść do ludzi z tym, co ma się do zaoferowania, a znajdą się odbiorcy i docenią trud. Zauważyłam, że nie ma momentu, w którym jesteśmy perfekcyjni, gotowi do osiągnięcia sukcesu. Tak naprawdę, zawsze jest się jakimś etapie. Zebrane doświadczenie jest może nieco większe od początkujących blogerów, ale z drugiej strony ma się przed sobą całą masę niedoścignionych geniuszy. Ważne jest, aby zaakceptować to, co i jak się robi, podziwiać innych, uczyć się od nich, ale nie zazdrościć. Oni na to zapracowali. Zaczynali od pierwszego posta i doszli do pewnego etapu. Każdy może pójść w ich ślady i coś zbudować. Z całą pewnością warto. Blog dla większości z nas nie jest finansowo lukratywny, wkłada się w niego niesamowitą ilość pracy i jeśli od czasu do czasu wpadnie coś do portfela za wpis sponsorowany, jest to zaledwie mała kropelka, z której nie da się żyć. Są oczywiście osoby, które osiągnęły ogromny sukces, zarabiają dużo, ale też ciężko na to pracują. Nie da się porównać tego z normalną pracą, aby wiele osiągnąć i nie da się robić tego „po godzinach“. To praca non-stop. Ważniejsza jednak od pieniędzy jest motywacja. Nie znam lepszego sposobu na osiągnięcie życiowego celu niż blogowanie. Komentarze i reakcje czytelników dają nam poczucie, że jesteśmy na dobrej drodze i dodają nam skrzydeł.

Jeśli nie prowadzicie jeszcze bloga, zacznijcie najlepiej już dziś. Piszcie o Waszej pasji, o tym, co was nurtuje.

Wszystko zaczyna się od pierwszego posta :-)

P.S.

Jakie są Wasze ulubione kwiaty? Dla są to zdecydowanie piwonie, nigdy nie uświadomiłabym sobie tego, gdyby nie blog!

kilka kwiatostanów dzikiego bzu
kilka świeżych truskawek
3 łyżki mąki z quinoi
3 łyżki mąki kokosowej
1 łyżka mąki ziemniaczanej
200 ml mleczka kokosowego
cukier do posypania
olej do smażenia

Kwiaty należy zbierać w miejscu oddalonym od ulicy i ostrożnie umieścić je w koszyczku (nie w plastikowej torbie). Przed przygotowaniem placków poczekać aż ewentualne robaczki się z nich wyprowadzą. Nie należy ich płukać ani otrzepywać, gdyż cenny pyłek kwiatowy zawiera pyszny aromat.

Ciasto przygotować z mieszanki mąk i mleczka kokosowego. Powinno być gęste, w zależności od potrzeby można dodać nieco więcej mąki lub dolać nieco wody. Mąki można zastąpić innymi, ważne jest tylko aby ciasto miało odpowiednią gęstość.
Zanurzać kwiatostany w cieście i smażyć powoli, najlepiej na głębokim tłuszczu. Podawać z cukrem, świeżymi truskawkami i miętą.
PYCHA!

Sałatka z buraczków z malinami, tofu i rukolą

2018-12-31T10:09:00.003+01:00

Pewnie przygotowania do zabawy już się u Was rozpoczęły, ale może jeszcze zdążę Wam w ostatniej chwili podrzucić pomysł na pyszną sałatkę. Najlepsze w niej jest to, że jej głównym składnikiem są odpady. Przygotowałam wczoraj napój z wywaru z czerwonych buraczków z sokiem pomarańczowym, a same buraczki świetnie nadają się do dzisiejszej sałatki. Ostatnio jestem zafascynowana takim oszczędnym gospodarowaniem, bo jest to dobre dla środowiska, dla portfela i dla zdrowia. Smacznego i miłej zabawy dzisiejszej magicznej nocy!

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

2 ugotowane i obrane buraki
1/2 kostki naturalnego lub wędzonego tofu
2 łyżka oliwy z oliwek
3 łyżki octu balsamicznego
sól do smaku
garść świeżych malin
garść świeżej rukoli
garść świeżych ziół:

Na dnie miseczek umieścić listki rukoli, na nich pokrojone na kawałki buraczki, a na wierzchu pokrojone w kostkę tofu. Wszystko polać oliwą wymieszaną z octem. Na wierzchu umieścić jeszcze kilka dodatkowych listków rukoli i świeże maliny. Całość posolić, posypać posiekanymi ziołami i natychmiast podawać.

Napój z buraka i pomarańczy oraz o tym, jak skutecznie osiągnąć cel

2018-12-30T15:23:00.001+01:00

Moi drodzy! Starego roku zostało już bardzo niewiele, czy dopadły Was sentymentalne myśli? Czy spełniły się Wasze oczekiwania? Jakie macie wspomnienia? Mój kończący się rok był dla mnie bardzo dobry. Wyobraźcie sobie, że miałam tylko jeden, bardzo ważny cel i ten udało mi się osiągnąć! Sama w to nie wierzę i muszę Wam się przyznać, że na początku, kiedy sobie ten cel stawiałam, też miałam już wątpliwości. Pomyślałam jednak, że skoro specjaliści polecają pewną skuteczną metodę, to warto jej zaufać.

Jaka to metoda? Metoda S.M.A.R.T., którą poznałam czytając i oglądając porady tego trenera mentalnego. Tu możecie zobaczyć filmik.

Może miałam więcej szczęścia niż rozumu? Nie wykluczam, ale moje postanowienie osiągnęłam.

Jest jeden minus tej całej sprawy, niestety. W moich notatkach z zeszłego roku, na samym dole, znalazłam taki oto zapisek: mniej czasu poświęcać na blogowanie ;-(

To postanowienie niestety również zostało spełnione, ale to chyba dobrze, ponieważ Jędrzej i o tym głosi. Aby osiągnąć cel, należy określić priorytety. Czasami trzeba zaniedbać niektóre sprawy, aby osiągnąć sukces w ważniejszych. Co Wy na to? Trochę smutno, ale nasze możliwości są niestety ograniczone. Coś trzeba wybrać. Moim celem jest rozwój mojej firmy, to od niej zależy moja egzystencja, więc wybaczcie, jeśli czasami musicie nieco dłużej czekać na nowe kreacje kulinarne.

Ponieważ blog mimo mojego ograniczenia czasowego nadal istnieje, musi być dziś znów coś pysznego. Mam dla Was napój z buraczka i soku pomarańczowego. Pycha na gorąco i na zimno. Myślę, że świetnie nadaje się na Sylwestra, a jutro będzie przepis na sałatkę z tego, co zostanie po przygotowaniu tego napoju. Też będzie pysznie i niestandardowo. Pa!

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

1/2 szklanki soku z buraka (może być surowy lub gotowany)
1/2 szklanki świeżo wyciśniętego soku z pomarańczy
plasterki pomarańczy i listki świeżej mięty do dekoracji

Jeśli zdecydujecie się buraka ugotować, koniecznie zachowajcie go na jutro. Będzie pzrepis na sałatkę :-)

Wpis nie jest sponsorowany.

Wesołych Świąt!

2018-12-24T10:40:00.002+01:00

Moi Drodzy, życzę Wam Wesołych Świąt w dosłownym znaczeniu. Wielu uśmiechów i miłych chwil w rodzinnym gronie! Życzę Wam, aby Wasze stoły uginały się od wegańskich potraw, a pod choinkami znalazły się Wasze wymarzone prezenty.
Śniegu też Wam życzyć? Pewnie się nie spełni, ale można spróbować :-)
Trzymajcie się ciepło i odpoczywajcie na Waszych wygodnych kanapach!
Merry Xmas!

Nadziewane pieczone jabłka

2018-11-26T11:48:00.000+01:00

Witajcie! Czy myślicie już powoli o przygotowaniach przedświątecznych? Jest jeszcze sporo czasu, ale jestem pewna, że wielu z nas święta jak zwykle zaskoczą. Tak więc, jeśli natkniecie się na łatwe przepisy, zapisujcie koniecznie, później w stresie nie będzie wiadomo w co ręce włożyć. Pieczone jabłka świetnie nadają się na cały jesienno-zimowy sezon, są pyszne, tanie i pewnie jest milion pomysłów na ich przygotowanie. Jeśli dodamy do nadzienia przyprawy typowe dla świątecznych smakołyków, możemy w bardzo łatwy i szybki sposób zaskoczyć gości. Już widzę, jak siedzicie z całą rodziną, przy oświetlonej choince, miłej muzyce, może z rozpalonym kominkiem w tle i zajadacie soczyste, smakowite jabłka. Zapraszam!

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

4 jabłka

4 łyżki mleka ryżowego
2 łyżki płatków owsianych
2 łyżki ekspandowanej quinoi
2 łyżki ekspandowanego amarantusa

2 łyżki syropu z agawy
1/2 łyżeczki przyprawy do pierników
cukier puder do posypania

Odkroić górne części jabłek, wydrążyć środki i wypełnić nadzieniem z wymieszanych pozostałych składników. Przykryć odkrojonymi częściami, wstawić do naczynia żaroodpornego i piec przez 30 minut w temperaturze 200 ºC. Podawać na gorąco, posypane cukrem pudrem.

Wegańskie pasty do kanapek idealne dla biegacza

2018-10-30T14:19:00.000+01:00

Nasz wegański biegacz Michał (https://www.facebook.com/biegajacyroslinozerca) przypomina mi nieustannie o moim postanowieniu, że i ja w końcu ruszę w drogę, ale muszę się Wam przyznać, że ten klej, za pomocą którego przymocowana jestem do komputera, jest silniejszy ode mnie. A przecież to takie proste – tłumaczę sama sobie – świeże powietrze jest przed drzwiami, wystarczy tylko wskoczyć w buty, jakieś wygodne klamoty i już. Może stworzymy tu na blogu wirtualną grupę (byłych) leni i ruszymy wspólnymi siłami? Co o tym myślicie?

Michała przekonywać nie trzeba, on po prostu biega jak nakręcony. Ostatnio robił to nawet w Chinach! To kolejny dowód na to, że dla chcącego nie ma nic trudnego. Michał był tam w celach zawodowych, ale znalazł oczywiście czas na obligatoryjne kilometry na nieznanym terenie. Myślę, że bieganie w obcym miejscu może mieć szczególny urok, gdyż jesteśmy o wiele szybsi niż normalni piesi, więc możemy sporo zobaczyć, nie siedzimy zamknięci w jakimś dusznym metrze, a przy okazji się ruszamy. Przemyślcie tę kwestię przed kolejną delegacją, może w Waszej walizeczce znajdzie się trochę miejsca na sportowe obuwie?

O sportowych wyczynach Michała możecie poczytać na jego profilu FB i tutaj na blogu.

Tymczasem mam dla Michała i dla Was, pyszne i zdrowe kanapeczki z trzema różnymi pastami. Jako bazę polecam pumpernikiel, gdyż jest to szczególny rodzaj pieczywa. W jego skład wchodzi tylko gruboziarnista mąka żytnia i zakwas (jeśli jest dobrej jakości). Piecze się go bardzo długo, nawet ponad 20 godzin, w niskiej temperaturze, dzięki czemu powstaje typowy, słodkawy smak. Właśnie dzięki tej powolnej produkcji, bardzo korzystnie wpływa on na pracę układu trawiennego. Duża zawartość błonnika powoduje, że szybko czujemy się najedzeni, a uczucie sytości utrzymuje się dość długo. Do jego smaku może na początku trzeba się trochę przyzwyczaić, ale jak już raz polubicie, to już na całego :-)

Dziś przygotowałam trzy nowe pasty i zapewniam, że tym kanapeczkom nie oprze się nikt!

Do miksowania przydał mi się niezawodny blender ręczny HBD801BK firmy Blaupunkt.

Zapraszam również do przeczytania poprzednich wpisów na ten temat i skorzystania z przepisów:

wegańskie śniadanie dla biegacza

wegański obiad dla biegacz a

3 koktajle regeneracyjne dla biegacza

Pasta z pasternaku z imbirem i curry

250 g pasternaku

1 ugotowany ziemniak (100 g)

1 cebula (150 g)

kawałek świeżego imbiru (8 g)

1 łyżka oleju do smażenia (10 g)

1/2 łyżeczki curry (2 g)

sól do smaku (1 g)

Cebulę pokroić w kostkę i smażyć kilka minut z olejem. Dodać pokrojony pasternak i usmażyć do miękkości. Dodać pokrojonego ziemniaka oraz pozostałe składniki i zmiksować.

Wartości odżywcze:

waga 521 g

białka 7,0 g

węglowodany 70,5 g

tłuszcz 10,8 g

kcal 386,2

Pasta z papryki z orzechami włoskimi

1 czerwona papryka (145 g)

1 ugotowany ziemniak (100 g)

1 marchew (150 g)

1 cebula (150 g)

1 łyżka oleju do smażenia (10 g)

czubek łyżeczki ostrej mielonej papryki (20 g)

5 orzechów włoskich (50 g)

sól do smaku (1 g)

Cebulę pokroić w kostkę i smażyć kilka minut z olejem. Dodać paprykę oraz marchew i usmażyć do miękkości. Dodać pokrojonego ziemniaka oraz pozostałe składniki i zmiksować.

Wartości odżywcze:

waga 626 g

białka 15,8 g

węglowodany 52 g

tłuszcz 41 g

kcal 631,5

Pasta ze szpinaku z orzeszkami piniowymi

100 g szpinaku

1 ugotowany ziemniak (100 g)

1 cebula (150 g)

1 łyżka oleju do smażenia (10 g)

1 łyżeczka musztardy (10 g)

10 g orzeszków piniowych

sól do smaku (1 g)

Cebulę pokroić w kostkę i smażyć kilka minut z olejem. Dodać szpinak i usmażyć. Dodać pokrojonego ziemniaka oraz pozostałe składniki i zmiksować.

Wartości odżywcze:
waga 381 g

białka 8,9 g

węglowodany 34,6 g

tłuszcz 17,3 g

kcal 315,2

Kalorie i wartości odżywcze wyliczyłam na stronie: https://www.tabele-kalorii.pl

Wpis sponsorowany

Boczniaki w panadzie musztardowo-migdałowej (film)

2018-10-27T14:26:00.001+02:00

Mam dziś dla Was kolejny filmik z typowo jesiennym jedzonkiem, więc pewnie Wam się przyda. Zbieranie grzybów w lesie nie należy do moich ulubionych zajęć i może dobrze, bo pewnie wytrułabym całą moją rodzinę. Niby rozróżnianie gatunków nie jest trudne, ale jakoś mnie to nie przekonuje, w końcu każdy jadalny grzyb ma swojego trującego sobowtóra. Tak przynajmniej mi się wydaje. Dla świętego spokoju postanowiłam, że moim zadaniem jest gotowanie i kręcenie filmików, a od organizowania składników są inni :-) Wam oczywiście nie odradzam, wręcz przeciwnie, jeśli potraficie z całą pewnością rozpoznać jadalne gatunki, namawiam gorąco.

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

200 g boczniaków2 łyżki musztardy

2 łyżki oleju

2 łyżki oleju do smażenia (można pominąć, jeśli patelnia jest z powłoką nieprzywierającą)

2 łyżeczki sosu sojowego

1 łyżka mielonych migdałów

1/2 łyżeczki cukru

1/2 łyżeczki rozmarynu (suszony i mielony)

1/4 łyżeczki soli

Wszystkie składniki oprócz grzybów wymieszać w miseczce. Jeśli grzyby są bardzo duże, pokroić je na mniejsze kawałki, zanurzać je w masie musztardowo-migdałowej i smażyć powoli z obu stron na patelni z olejem.

Seler w najłatwiejszej wersji

2018-10-17T12:22:00.002+02:00

Czy też macie wrażenie, że wszystkiego wokół nas jest za dużo? Za dużo hałasu, za dużo pośpiechu, za dużo rzeczy materialnych, za dużo śmieci... Wszędzie robi się ciasno. Nasz czas również jest zaśmiecany, przede wszystkim zbędnymi informacjami przekazywanymi nam przez media. Czuję, że nadeszła pora na wielkie wyzwolenie i zastąpienie nadmiaru zwykłą prostotą pod każdym względem. Ostatnio przeczesuję wszystkie obiekty znajdujące się w moim domu, sortuję, wyrzucam i sprzedaję co tylko się da. Stałam się wielką fanką sprzedawania, ponieważ wiele rzeczy jest w zbyt dobrym stanie, aby je wyrzucić. Oddając je w dobre ręce, nawet nieodpłatnie, chronimy środowisko, ponieważ wszystkie te rzeczy zostały wyprodukowane, pochłonęły materiał i energię. Najlepiej mieć to na uwadze już podczas zakupów i nie otaczać się zbędnymi przedmiotami, ale nie jest to łatwe i co jakiś czas każdy z nas powinien pozbyć się nadmiernego balastu.

Do kuchni też już wparowałam i powyrzucałam stare przyprawy, posprzedawałam część nieużywanych od lat sprzętów i choć jeszcze jestem daleko w polu, już czuję się trochę lepiej.

Jeśli chodzi o gotowanie, to zawsze starałam się przygotowywać bardzo proste dania, ale dzisiejsze osiągnęło szczyt prostoty. Wierzcie mi, przy jednym składniku niczego w tym daniu nie ma za dużo, chyba że je przesolicie, ale to dobry znak, ponieważ jedno z popularnych przysłów głosi (przynajmniej w Niemczech), że jeśli kucharz przesolił zupę, to znaczy, że jest zakochany!

Napisałam jeden składnik? W przepisie jest ich nieco więcej, ale to dlatego, że do selera idealnie pasuje sos z awokado i musztardy. Do dzieła, z sosem czy bez, z tym daniem poradzi sobie każdy.

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

1 korzeń selera

1 awokado

1 limonka

1 łyżka musztardy

1 łyżka oleju

sól do smaku

Selera pokroić w plastry o grubości ok. 1 cm i smażyć powoli z obu stron do czasu aż warzywo będzie miękkie.

Awokado, musztardę, sok z limonki i olej zmiksować na gładki krem. Posolić do smaku.

Podawać usmażone plastry selera z kremem i świeżymi ziołami.

Babeczki z karobem i czerwonym buraczkiem

2018-10-10T16:41:00.000+02:00

Czy podobał Wam się mój pierwszy film? Piszcie w komentarzach, czy lubicie taką formę przekazu i czy łatwiej jest Wam zrealizować przepis, gdy widzicie wykonanie. Niestety przygotowanie filmu jest dość czasochłonne, więc na razie będę je zamieszczała tylko w niektórych wpisach, z nadzieją, że z czasem będzie mi to szło coraz szybciej. Tymczasem obserwujcie bloga, aby niczego nie przegapić.
Dziś będą tylko zdjęcia, ale przepis jest naprawdę godny polecenia, a kombinacja karobu i buraczków z pewnością wielu z Was pozytywnie zaskoczy. Smacznego!

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

1 ugotowany i obrany burak (ok. 150 g)
40 g skrobi kukurydzianej
60 g mąki ziemniaczanej
60 g mąki kukurydzianej
40 g mąki kokosowej
150 g margaryny
120 g cukru
100 ml mleczka kokosowego
50 ml wody po cieciorce
1 łyżka karobu
1/2 łyżeczki proszku (kamienia winnego)
1 cukier waniliowy
cukier puder lub lukier i świeże owoce do ozdoby

Buraczka pokroić na kawałki, zmiksować z mleczkiem kokosowym i odstawić. Mąki, karob i proszek do pieczenia wymieszać w oddzielnej miseczce i również odstawić. Wodę po cieciorce ubić na pianę, dosypywać po trochu połowę cukru i ubijać tak długo, aż kryształki się rozpuszczą. Piana powinna być sztywna. Margarynę utrzeć z pozostałą częścią cukru i z cukrem waniliowym. Dodawać na przemian masę buraczkową i mąki i cały czas ucierać. Na koniec dodać do masy pianę z wody po cieciorce i delikatnie wymieszać całość łyżką.

Wyłożyć gotowe ciasto do foremek wysmarowanych margaryną lub olejek i piec we wcześniej nagrzanym piekarniku przez ok. 30 minut w temperaturze 200 ºC.

Sernik jaglany z czekoladą i owocami (film)

2018-10-08T16:28:00.000+02:00

Moi Drodzy! Premiera! Jestem nieco zdenerwowana, podobnie jak było to w roku 2011, kiedy opublikowałam mój pierwszy wpis na tym blogu. Z tą tylko różnicą, że wtedy nikt jeszcze nie wiedział o moim wirtualnym istnieniu. Dziś mam już Was, czyli publiczność, więc trzęsę się jak (wegańska) galaretka. Nadszedł bowiem czas na filmiki, które pokażą Wam, że przepisy mogą być bardzo łatwe. Dziś prezentuję Wam sernik jaglany, pomysł został zaproponowany w konkursie przez Agnieszkę.

Tak więc, na początek nie miałam problemu z wyborem dania, ale musiałam nieco wypróbować samą produkcję filmu i jestem pewna, że jest jeszcze sporo nauki przede mną. Bądźcie dla mnie pobłażliwi, a odwdzięczę się kolejnymi smakołykami, szlifując przy okazji mój warsztat.

Jeśli filmik się Wam podoba, podajcie go dalej i lajkujcie ile się da, ale przede wszystkim zachęcam do pieczenia!

Składniki na spód:

1/2 filiżanki mąki kokosowej

1/2 filiżanki mąki migdałowej

1/2 filiżanki cukru trzcinowego

1/2 filiżanki mleczka kokosowego

1 łyżka mąki ziemniaczanej

Składniki na część jaglaną:

1 filiżanka kaszy jaglanej

1 filiżanka wody

1/2 filiżanki mąki ziemniaczanej

2 filiżanki mleczka kokosowego

3/4 filiżanki cukru trzcinowego

1 pomarańcza

1 łyżeczka soli

Ponadto:

olej do posmarowania foremki

1 tabliczka gorzkiej czekolady wegańskiej

świeże maliny, borówki i porzeczki

kilka listków świeżej mięty

Ogłoszenie wyników konkursu!

2018-09-27T16:38:00.002+02:00

Oj, znów czas mi uciekł, dziś przecież miałam Was powiadomić, więc powiadamiam, ale przyznam, że robię to w pośpiechu. Oczywiście Wasze propozycje studiowałam na bieżąco i od razu kilka fajnych w oko mi wpadło, mam więc z czego wybierać.

Nadszedł czas na podsumowanie konkursu.

Najbardziej spodobał mi się sernik z kaszy jaglanej i to właśnie to ciasto pokażę Wam jako pierwsze. Inne Wasze propozycje nie zginą, też je zrealizuję, ale może nie tak od razu, ponieważ mam jeszcze kilka pilniejszych pomysłów, tak więc śledźcie wszystko, myślę, że będzie ciekawie.

Tymczasem ogłaszam wszem i wobec, że nagroda w postaci dwóch książek poleci do

Agnieszki Miotke, która dodała komentarz na FB.

Bardzo dziękuję za udział, poproszę Agnieszkę o kontakt, a wszystkich zapraszam do odwiedzania mojego bloga i korzystania z łatwych przepisów. Przypominam, że moja książka dostępna jest bezpośrednio u mnie, wystarczy się skontaktować.

Czekajcie też na filmy, będą już niebawem!

3 koktajle regeneracyjne dla biegacza, Michał zajął 2 miejsce!

2018-09-21T11:00:00.000+02:00

Moi drodzy, nasz power-weganin zasłużył na nasz wielki podziw! Michał (biegajacy roślinożerca), zajął w Supraskim Maratonie Leśnym 2 miejsce! Czy da się wycisnąć siły witalne z roślin? Pewnie, że się da! Jeśli Wasze babcie, ciocie i inne bliskie osoby martwią się, że bez produktów pochodzenia zwierzęcego nie będziecie mieć siły (mam nadzieję, że takich osób jest coraz mniej), pokażcie im stronę Michała, jego sukcesy i zadowoloną minę.

Kolejną pozytywną niespodzianką tego biegu przygotowali jego organizatorzy, w postaci najprawdziwszego w świecie wegańskiego bufetu. Michał na swoim profilu FB pisze: „Tu były burgery, zupa na mleku kokosowym z warzywami, tortille, hummusy, pasty z fasoli, leczo. Wszystko wegańskie dla wszystkich. Nikt nie marudził, jedli wszyscy.“ Czyż nie brzmi to wspaniale? Organizatorzy na medal!

Po każdym dużym wysiłku biegacze zasługują na coś pysznego i regenerującego. Najlepiej nadają się do tego pożywne, pełne witamin koktajle. Dziś mam dla Was aż trzy propozycje.

Nawet jeśli nie jesteście biegaczami z prawdziwego zdarzenia (jak ja), możecie wprowadzić takie koktajle do Waszej codziennej diety, kiedy w końcu wskoczycie w sportowe stroje i pobiegniecie, Wasze zdrowe przyzwyczajenia będą jak znalazł ;-)

Poniżej wymienione składniki należy umieścić w mikserze kielichowym i dokładnie rozdrobnić.

U mnie do tego celu służy blender kielichowy TBG701 firmy Blaupunkt, która jednocześnie sponsoruje Michała.

Zapraszam również do przeczytania poprzednich wpisów na ten temat i skorzystania z przepisów:

wegańskie śniadanie dla biegacza

wegański obiad dla biegacz a

koktajl bananowy

1/2 banana (90 g)

1/2 kubeczka jogurtu roślinnego (75 g)

1/2 szklanki mleka ryżowego (75 g)*

1 łyżka mielonych orzechów włoskich (10 g)

1 nektarynka (70 g)

Wartości odżywcze:
waga 320 g
białka 6,1 g
węglowodany 43,5 g
tłuszcz 9,5 g
kcal 284

koktajl jaglany

1 szklanka mleka ryżowego (150 g)*

2 łyżki ugotowanej kaszy jaglanej (60 g)

garść suszonych jagód goji (20 g)

garść malin (80 g)

garść borówek (30 g)
2 daktyle (40 g)

Wartości odżywcze:
waga 340 g
białka 11,7 g
węglowodany 67,7 g
tłuszcz 5,0 g
kcal 356,0

koktajl warzywny

3 łyżki płatków owsianych (18 g)

świeże liście szpinaku, najlepiej baby (50 g)

1/2 kiwi (50 g)

1/2 jabłka (75 g)

1 szklanka wody mineralnej (240 g)*

Wartości odżywcze:
waga 433 g
białka 4,5 g
węglowodany 24,4 g
tłuszcz 1,9 g
kcal 141,4

*1 szklanka = 250 ml

Kalorie i wartości odżywcze wyliczyłam na stronie: https://www.tabele-kalorii.pl

Wpis sponsorowany

Test produktów The Green Woodpecker Trill, risotto z pieczarkami

2018-09-19T08:00:00.000+02:00

Czytelnicy mojego bloga dobrze wiedzą, że często krytykuję gotowe dania. Jeśli już po nie sięgam, muszą być to produkty o dobrym składzie, bez substancji budzących moje podejrzenia. W samym pomyśle gotowców nie ma bowiem nic złego, w końcu mają ułatwić nam życie. Jeśli ich skład jest naturalny i nie różni się od składu dań domowych, można z nich skorzystać. Gdy jesteśmy zabiegani, zjedzmy lepiej zdrowego gotowca, niż coś przypadkowego.

Przetestowałam dla Was właśnie taką mieszankę naturalnych składników, która spokojnie może znaleźć się w Waszej kuchni.

Marka The Green Woodpecker Trill, to linia wysokiej jakości produktów, w którego skład wchodzą tylko ryż lub kasza gryczana i suszone grzyby. Do tego suszone zioła i nic więcej.

Mamy do wyboru:

- risotto z pieczarkami

- risotto z shiitake

- risotto z borowikami

- kaszotto z kurkami

- kaszotto z podgrzybkami

Na początek przygotowałam risotto z suszonymi pieczarkami, gdyż wszystkie inne (według mnie, bardziej szlachetne) grzyby, chciałam zostawić sobie na koniec, kiedy nieco poznam konsystencję i właściwości dania. Później planuję trochę się rozkręcić i poeksperymentować, ale na początku starałam się skrupulatnie trzymać opisu na opakowaniu, żeby ocenić jakość dania.

Przygotowanie okazało się dziecinnie proste. Tak naprawdę wystarczy dodać odpowiednią ilość wody i gotować powoli przez ok. 25 minut. W tym czasie przygotowałam tekst do tego wpisu, co jest dowodem na to, że czas rzeczywiście da się zaoszczędzić.

Jaki był efekt? Danie w wersji wyjściowej jest smaczne i stanowi świetną bazę do samodzielnego posiłku jednogarnkowego, farszu, dodatku do warzyw i zup.

Dobra jakość ryżu i smak pieczarek są takie, jakby ugotowało się wszystko samemu, z poszczególnych składników. Czego oczywiście brakuje, to sól, ale dla mnie to ogromna zaleta, gdyż sama mogę zdecydować o jej ilości i jakości.

Tak więc wystarczy posolić i mamy świetne, wegańskie, bezglutenowe risotto! Bez chemii.

Część ugotowałam nieco wzbogacając skład, przepis znajdziecie poniżej. Po prostu pycha, spróbujcie koniecznie. Już nie mogę się doczekać, kiedy przetestuję kolejne rodzaje.

Czy znalazłam minusy? W samym daniu nie ma nic negatywnego, ale w opisie przygotowania występuje masło i bulion, co mi się trochę nie podoba, ponieważ nie mam zamiaru promować produktów pochodzenia zwierzęcego. Gdyby producent miał ochotę zamienić w tekście masło na dobrą oliwę z oliwy, a do słowa bulion dopisałaby roślinny, byłabym w siódmym niebie. Parmezan też można pominąć. Straty nie byłoby żadnej, gdyż posiłek z dodatkiem produktów roślinnych byłoby równie smaczny, czego dowodzi mój test i poniższy sposób przygotowania.

Sam skład produktów jest absolutnie wegański, inaczej nie byłoby tego wpisu na moim blogu, tak więc bez obaw kupujcie.

Dla mnie to jedno z najlepszych dań gotowych, jakie miałam przyjemność testować, tym bardziej, że lubię jeść grzyby, ale na ich zbieranie siedmioma wołami nikt mnie nie zaciągnie ;-)

Producentem wyżej opisanych produktów jest firma Jantex Group, istniejąca na polskim rynku już od 1981 roku, specjalizująca się w produkcji i dystrybucji grzybów. Możecie być pewni, że spożywacie wysokiej jakości grzyby z polskich lasów lub sprawdzonych upraw, suszone tylko i wyłącznie za pomocą strumienia ciepłego powietrza.

W skład kaszotto wchodzi niepalona kasza, cechująca się wysoką zawartością substancji odżywczych, a risotto zawiera włoski ryż Arborio.

Ciekawostka:

Czy wiedzieliście, że niektóre grzyby zawierają witaminę B12, tak cenną dla wegan? Jest jej wprawdzie niewiele i jest tylko w niektórych rodzajach, ale zawsze to już coś. W kurkach znajdziecie jej najwięcej. Częste spożywanie grzybów nie zastąpi wprawdzie obowiązkowej pigułki, ale dodatkowym ich atutem jest pyszny smak i inne cenne substancje odżywcze.

Moja propozycja przygotowania

1 opakowanie risotto z pieczarkami

1 l wody lub bulionu roślinnego

2 małe cebule

1 łyżka płatków drożdżowych

3 łyżki oliwy z oliwek

100 ml białego, wytrawnego wina (opcjonalnie)

2 łyżeczki suszonego, mielonego rozmarynu

sól i chili do smaku

świeże posiekane zioła, np.: pietruszka, rozmaryn i oregano

Cebule pokroić w kostkę i usmażyć na złoto z oliwą na dużej patelni. Dodać risotto i smażyć ok. 2 minut od czasu do czasu mieszając. Całość zalać wodą i gotować powoli ok. 25 minut od czasu do czasu mieszając. Pod koniec dodać płatki drożdżowe, sól i chili. Przed podaniem posypać świeżymi ziołami.

Wpis sponsorowany

Pyszne smarowidło z cukinii dla alergików

2018-09-11T15:23:00.004+02:00

Dziś mam dla Was przepis, który jest przeznaczony dla moich wszystkich czytelników, ale najbardziej ucieszą się z niego alergicy. Oczywiście każdy alergik ma swoją własną listę zakazanych produktów, więc koniecznie dopasujcie składniki do Waszych potrzeb.

Jakie są Wasze doświadczenia w tym zakresie, czy macie wrażenie, że wśród Waszych znajomych liczba alergików wciąż rośnie? A może sami staliście się „świeżo upieczonymi mimozami“ z całym wachlarzem uczuleń? Trochę nie lubię tu o tym pisać, ponieważ temat ten „ciężko leży mi na żołądku“. Jakiś czas temu, drogą dedukcji, a przede wszystkim metodą prób i błędów, odkryliśmy przyczynę notorycznego złego samopoczucia mojego męża. Bardzo to ograniczyło moje możliwości kulinarne i wpłynęło na mój własny sposób odżywiania, a tym samym na bloga. Dzieję się tak automatycznie, jeśli przebywa się z osobą, która z wielu rzeczy musi zrezygnować, nie ma się po prostu na nie apetytu. Starałam się jednak jak mogłam zachować różnorodność w moim jadłospisie i jakoś dawałam radę. Tymczasem okazało się (tym razem skorzystałam z pomocy lekarza), że ze mną wcale nie jest lepiej... może nawet gorzej. Wiele zakazanych rzeczy się pokrywa i nie możemy ich jeść oboje, ale część z nich doprowadza mnie do szału, ponieważ dotyczy tylko mnie i właśnie moich ulubionych rzeczy. I tak mam już ograniczony wybór będąc weganką, a tu jeszcze doszła cała gama zwykłych rzeczy takich jak na przykład wanilia, czy wszystkie zboża, włącznie z moimi kochanymi płatkami owsianymi! Wiem już o tym już dość długo, ale najpierw postanowiłam sprawdzić, czy diagnoza jest właściwa i przez kilka tygodni stosowałam ścisłą dietę. Bojąc się oczywiście, czy nie nabawię się jakichś niedoborów. Moje samopoczucie rzeczywiście zaczęło się poprawiać, choć bardzo powoli. Po kliku tygodniach mogę stwierdzić, że jest prawie ok.

Ponieważ stwierdzono u mnie „tylko“ nadwrażliwość, a nie typową alergię, powinnam po okresie ścisłego zakazu powoli i w małych ilościach wdrażać zabronione produkty do mojej diety, ale muszę przyznać, że wcale mi się z tym nie śpieszy, ponieważ obawiam się, że ten horror znów powróci. Najpierw chcę przez jakiś czas odetchnąć i czuć się normalnie. Kiedy poczuję, że nadszedł czas, zacznę powoli eksperymentować.

A co z blogiem? Czy to wszystko ma jeszcze sens? Wielokrotnie zadawałam sobie te pytania i ostatecznie Postanowiłam nic nie naginać i prezentować tu przepisy, pod którymi mogę się z czystym sumieniem podpisać. Skoro nie mogę w tej chwili jeść bananów, to oczywiście ich tu nie znajdziecie. Może to moich niektórych czytelników przestraszy, ale z drugiej strony, pewnie nie jestem sama, więc może ktoś skorzysta. A poza tym, bez względu na to, co ugotuję, nie są to przecież rzeczy trujące i każdy może je zjeść ze smakiem. A jeszcze z innej strony, może wszystko wróci znów do normy? Trzeba być cierpliwym... i optymistycznym. Na kanapkę ze zdjęcia mogę tylko popatrzeć, ponieważ wszelkie chleby są u mnie zakazane. Jedynie wafle ryżowe mogą sobie pochrupać. Myślę, że moglibyście trochę mi współczuć ;-)

Zapraszam na moją zapiekankę, którą możecie przygotować w foremce lub w słoiku i przechowywać kilka dni w lodówce lub zabrać ze sobą do pracy.

Przypominam Wam o konkursie i zapowiadam, że obiecane filmy już niedługo wystartują :-)

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

100 g ryżu, najlepiej nadaje się okrągły

700 g małych cukinii

kilka ciemnych oliwek

2 łyżki płatków drożdżowych (mogą uczulać)

1 łyżka oregano

1 ząbek czosnku

sól i chili do smaku (chili może uczulać)

nieco oleju pod posmarowania foremek

Ryż ugotować według opisu na opakowaniu i wystudzić. Można wykorzystać ryż pozostały z poprzedniego dnia. Cukinie zetrzeć na tarce o dużych oczkach. Wszystkie składniki wymieszać, umieścić w foremkach posmarowanych olejem i piec przez pół godziny ww wcześniej nagrzanym piekarniku przy temperaturze 200 °C.

Danie można przygotować w słoikach i przechowywać kilka dni w lodówce. Jeśli słoiki zostaną wysterylizowane i po zamknięciu zapasteryzowane, można przechowywać je przez kilka tygodni.

Najłatwiejsza na świecie zupa z kalarepy

2018-09-06T09:00:00.000+02:00

Założę się z Wami o to, że nie mam łatwiejszego przepisu na zupę z kalarepy niż ta. O co się założycie? Jak podeślecie mi jeszcze łatwiejszą wersję to... na razie nie mam pomysłu, ale do końca wpisu coś przyjdzie mi do głowy :-)

Ta zupa pobija jeszcze inne rekordy, podejrzewam, że jest najtańsza ze wszystkich istniejących zup, jeśli oczywiście jesteśmy zmuszeni składniki kupić w sklepie lub na targu. Ci, którzy mają własne ogródki mają kalarepkę za darmo, przynajmniej jeśli chodzi o system monetarny.

Kolejny rekord – ta zupa jest po prosu pyszna, mino, że zawiera tak niewiele. Kolejny rekord – myślę, że niewiele jest dań o tak niskiej kaloryczności.

Przekonałam was? To nie czekajcie, tylko wypróbujcie!

A wracając do naszego zakładu... osoba, która podeśle mi jeszcze łatwiejszy przepis na zupę z kalarepy, zawierającą jeszcze mniej składników otrzyma ode mnie wszystkie przepisy na zupy z mojej książki w formie PDF. Na Wasze przepisy czekam do 15.09.2018 włącznie.

Zakład trwa :-)

P.S.

Pamiętacie o konkursie? Zachęcam do wzięcia udziału!

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

2 cebule

2 kalarepy

1 łyżka octu

oliwa z oliwy do smażenia

sól do smaku

woda lub bulion warzywny

Cebule pokroić w kostkę i usmażyć na jasnobrązowo z olejem. Dodać pokrojone w kostkę kalarepy, smażyć jeszcze chwilę, do czasu aż i one się nieco zarumienią. Zalać całość wodą lub bulionem, dodać ocet i sól. Zagotować i podawać z dodatkiem świeżych ziół.

Wirtualne kursy kulinarne i książki do wygrania

2018-09-05T13:30:00.002+02:00

Wracam do Was po krótkiej przerwie z nową energią i z nowymi wieściami. Pierwsza dobra wiadomość dla Was to... mój blog istnieje już od 7 lat! Kto nie wierzy, może rzucić okiem na archiwum. Blog nie tylko długo istnieje, ale jest prowadzony bardzo regularnie, więc stali czytelnicy mogą być pewni, że nie zostaną nagle na lodzie, bez pomysłu na szybki posiłek. Jestem z tego oczywiście bardzo dumna, ale najbardziej cieszy mnie to, że jesteście, czytacie, gotujecie, i że zainteresowanie moimi wpisami ciągle rośnie. W związku z tym, pojawił się pomysł na tworzenie filmów kulinarnych, aby gotowanie stało się dla Was jeszcze łatwiejsze. I to była właśnie druga dobra wiadomość. Szykuje się wirtualna szkoła gotowania à la veggieola! Wszystko mam już w głowie wymyślone, teraz nadszedł czas na realizację, ale byłoby fajnie, gdybyście nieco mnie wspomogli i podpowiedzieli, które z moich dań chcielibyście zobaczyć na samym początku. Oczywiście będę filmować nowe przepisy, ale na początek chciałabym pokazać coś, co już wypróbowaliście, co się już w praktyce sprawdziło. Tym sposobem dotarliśmy do trzeciej dobrej wiadomości. Wśród osób, które się zaangażują się w mój projekt i pozostawią w komentarzu chociaż jedną propozycję dania, wybiorę jedną, która otrzyma aż dwie książki z wegańskimi przepisami:

„Wege – tu się kroi coś pysznego“ mojego autorstwa

oraz

„Warzywa Górą! od korzeni po liście“ Katarzyny Gubały (recenzję możecie przeczytać tutaj)

Obie książki trafią do jednej osoby i będę wysłane na terenie Polski.

Propozycje możecie pod wpisem tutaj i na FB do dnia 26.09.2018 włącznie, a wyniki ogłoszę następnego dnia.

Zapraszam!

Najlepszy sposób na słodkie ziemniaki i chutney z cebuli i marchwi

2018-08-13T10:16:00.001+02:00

Z tego co widzę, większość z Was jest już po urlopie i ilość odwiedzin na moim blogu rośnie. Bardzo się cieszę i postaram się publikować teraz z nieco większą częstotliwością. Temperatury na zewnątrz też wróciły do normy, więc awersja do gorącego pieca powinna właściwie u wszystkich minąć. W mojej kuchni nie było prawie letniej przerwy, ale oczywiście w ostatnim czasie dominowały sałatki. Jak zwykle, były dania łatwe i szybkie, takie jak dzisiejsze.

Czasami wiem, że coś dobrze smakuje, że jest zdrowe, ale jakoś nie mogę znaleźć optymalnego sposobu na przyrządzenie. Tak właśnie było ze słodkimi ziemniakami. Gotowane się rozpadają i nadają się tylko do miksowania (polecam przepis z poprzedniego wpisu), pieczone są bardzo dobre, ale mogą być za miękkie, tostowane są genialne (polecam gorąco). Dziś mam nowy, bardzo łatwy sposób – smażenie pojedynczych plastrów – pycha. Mogę jeść je teraz codziennie. Smakują super ze wszystkim. Jako dodatek do sałatek, jako oddzielne danie z różnymi pastami słodkimi i wytrawnymi, na ciepło i na zimno. Przygotowania dania jest błyskawiczne, więc jestem pewna, że uda mi się Was namówić na wypróbowanie.

Proponuję jako dodatek chutney z cebuli i marchwi. Jego przygotowanie wymaga w prawdzie nieco cierpliwości, ale warto, tym bardziej, że można ugotować większą ilość i zamknąć w słoiki. Marchew i cebula to dwa tanie składniki i aż się wierzyć nie chce, że takie cudo można z nich wyczarować. Jak tak patrzę na zdjęcia, to na samo wspomnienie robię się głodna, choć niedawno przecież jadłam śniadanie.

Przepis przygotowałam dla czasopisma VEGE

1 słodki ziemniak (batat)

olej do smażenia

Słodkiego ziemniaka pokroić w plastry o grubości ok, 0,5 cm i smażyć z obu stron z olejem. Można umieścić obok nich gałązki rozmarynu i pokrojony ząbek czosnku.

Chatney

5 cebul, mogą być normalne albo czerwone

2 marchwie

3 łyżki cukru

2 łyżki oleju słonecznikowego

3 łyżki sosu sojowego

1/2 łyżeczki posiekanego drobno świeżego imbiru

1 łyżeczka musztardy

sól do smaku

Cebule pokroić w kostkę i usmażyć na jasno brązowo z olejem. Dodać starte na tarce o dużych oczkach marchwie oraz pozostałe składniki i smażyć powoli, od czasu do czasu mieszając, aż wszystko się rozgotuje.

Świetny dodatek do różnych warzyw, a także sałatek i kanapek.

Makaron z groszku i sos z batata, wegański obiad dla biegacza

2018-08-06T09:00:00.000+02:00

Dziś kolejny wpis dotyczący biegu na 100 km, w którym kibicujemy Michałowi (https://www.facebook.com/biegajacyroslinozerca). Po pysznym śniadaniu nadeszła pora na sycący i wartościowy obiad. Mam nadzieję, że Michał trzyma się ogólnych zaleceń i nie podjada między posiłkami słodyczy, ponieważ nie są one niczym pożytecznym w żadnej diecie, nie tylko sportowca. Kiedyś czytałam, że apetyt na słodycze maleje, jeśli nasze posiłki są bogate w cenne substancje odżywcze i wszystkie potrzeby organizmu są zaspokojone. Coś w tym jest, sama również to zaobserwowałam, a jestem łasuchem niesamowitym. Wszelkie teorie na temat odżywania są jednak zgodne co to faktu, iż obiad to posiłek główny, czyli powinien zawierać najwięcej kalorii i substancji odżywczych ze wszystkim posiłków w ciągu dnia. Sportowcy potrzebują dużo białka, więc kierując się tą myślą, wyszukałam dla Michała makaron z zielonego groszku. Groszek to roślina idealnie nadająca się do budowy i regeneracji mięśni. Kolejną jego zaletą jest duża zawartość błonnika korzystnie wpływającego na pracę jelit, jak również wysoka zawartość mikroelementów takich jak żelazo, magnez, potas, wapń, miedź i cynk. Zawiera on również dużą ilość witamin z grupy B.

Makaron ten nie jest tak popularny i tani jak makaron ze zwykłej mąki pszennej, ale można dostać go w niektórych sklepach internetowych, a każdy dodatkowo wydany grosz będzie dobrze zainwestowany w zdrowie i energię.

Do tak wyjątkowego makaronu warto dodać wyjątkowy sos, a takim z pewnością jest ten z batatów.

Jest bardzo łatwy do przygotowania, wystarczy zmiksować ugotowanego słodkiego ziemniaka blenderem ręcznym firmy Blaupunkt i dodać ulubione przyprawy.

W batatach znajdziecie całe mnóstwo witalnych substancji, między innymi mangan, kwas foliowy, miedź, żelazo, witaminy C, B2, B6 i E, a także biotynę (witamina H). Podobnie jak groszek, zawiera również dużą ilość cennego błonnika.
W dzisiejszym posiłku z pewnością nie znajdziecie tak zwanych pustych kalorii, tak więc całą cenną energię z posiłku możecie produktywnie wykorzystać do budowy mięśni i poprawienia kondycji.

Danie to nie zawiera glutenu (o ile sos sojowy nie zawiera pszenicy, należy zwrócić na to uwagę przy zakupie) i jest świetną alternatywą dla alergików uczulonych na przykład na tradycyjny sos pomidorowy. Śmiało też zestaw ten można polecić osobom zamierzającym pozbyć się zbędnych kilogramów, gdyż jest on sycący, ale nie tuczący. Do dzieła!

100 g makaronu z zielonego groszku

Sos z batata:

1 mała bulwa słodkiego ziemniaka (batata) ok. 200 g

1 duża cebula

1 łyżka oliwy z oliwek

3 łyżki sosu sojowego

chili lub czerwona pasta curry do smaku

sól do smaku

świeże zioła do podania

Batata obrać pokroić na kawałki, zalać wodą (wody powinno być tylko tyle, alby zakryły batata) i ugotować do miękkości. W tym czasie ugotować makaron, a także obrać, pokroić w kostkę i usmażyć na złoto cebulę z dodatkiem oliwy. Na koniec smażenia dodać sos sojowy.

Ugotowanego batata zmiksować blenderem i wymieszać z pozostałymi składnikami.

Makaron podać z sosem i świeżymi ziołami.

Wartości odżywcze:
waga 345 g
białka 26,3 g

węglowodany 85,4 g
tłuszcz 12,4 g
kcal 592,9

Smacznego!

Kalorie i wartości odżywcze wyliczyłam na stronie: https://www.tabele-kalorii.pl

Wpis sponsorowany

Lody, lody i jeszcze raz lody

2018-08-02T11:26:00.000+02:00

Czy w pełni korzystacie z lata? Lato bez lodów to nie lato, więc koniecznie namawiam Was do ich przygotowywania. My teraz jadamy je codziennie. Oczywiście takie z bardzo dużą ilością owoców. Przyznam się nawet po cichu, że kupiliśmy maszynę do ich robienia, choć i tak nadal uważam, że nie jest ona aż tak bardzo potrzebna do życia. Owszem, lody są bardzo kremowe, ale maszyny dobrej jakości sporo kosztują, więc jest to oczywiste, że przed zakupem należy to dokładnie przemyśleć. W naszym wypadku było to niestety konieczne ze względu na alergie. Wszystkie lody ze sklepu zawierają jakieś składniki źle wpływające na nasze zdrowie i samopoczucie, więc nie mieliśmy wyboru. Niezależnie od tego, czy posiadacie maszynę, czy nie, koniecznie namawiam Was do domowej produkcji, gdyż macie wtedy pełną gwarancję, że wiecie co jecie.

Na moim blogu znajdziecie niezły zbiór przepisów, wystarczy, że wpiszecie do okienka do wyszukiwania słowo LODY lub zajrzycie tutaj:

https://veggieola.blogspot.com/search?q=lody

Zapraszam!

Wegańskie lody ryżowe, również dla alergików

2018-07-18T12:58:00.003+02:00

U mnie nadal upalnie, więc dzielę się z Wami małą, pyszną ochłodą, choć słyszałam, że niektórzy z Was nie mają dziś najpiękniejszej pogody. Nic nie szkodzi, dzisiejsze lody znajdą zawsze swoich wielbicieli, szczególnie, że ich baza jest idealna dla alergików. Tych niestety nie brakuje i niektórzy nie mają już pewnie pomysłów na smaczne i bezpieczne dania. Sama niestety mam częściowo ten problem i już nawet zastanawiałam się, czy mój blog ma jeszcze rację bytu, co mam Wam tu prezentować i czy z kolei osób z alergiami jest tak dużo, że znajdą się tutaj czytelnicy. Poza tym alergii i nietolerancji jest takie mnóstwo i każdy ma inne problemy, że niestety jest to sprawa bardzo indywidualna i nie da się jej załatwić jedną etykietką. Każda taka osoba codziennie musi zdobywać informacje, czytać etykiety, obserwować reakcję organizmu i mieć czujność. Szukanie odpowiednich przepisów lub dopasowywanie istniejących to już osobna sprawa. Ryż na szczęście jest dość dobrze tolerowany, więc myślę, że dzisiejsza propozycja Wam się przyda. Owoce można dowolnie zastąpić, gdyby okazało się, że tu również czyha jakaś alergiczna pułapka. Zapraszam!

Danie przygotowałam dla firmy SONKO.

1 torebka ryżu (100 g), najlepszy jest okrągły

400 ml mleczka kokosowego

3 łyżki cukru (lub do smaku)

1 filiżanka świeżych lub mrożonych owoców, na przykład truskawek, czerwonych porzeczek i malin

Ryż ugotować według opisu na opakowaniu i wystudzić. Zmiksować na gładko z mleczkiem kokosowym oraz cukrem, a następnie dodać owoce i miksować, aż będą one rozdrobnione.

Gotową masę wlać do foremek do lodów umieścić w niej patyki lub łyżeczki i wstawić na kilka godzin do zamrażalnika.

Wpis sponsorowany

Grillowany bakłażan z kremem z nerkowców i bulgurem

2018-07-16T10:31:00.000+02:00

Czy korzystacie z pięknej pogody i grillujecie? Ja robię to prawie codziennie i aż nie mogę w to uwierzyć, że mamy prawdziwe lato. Nawet zdążyłam już się dostosować do tych wysokich temperatur i czuję się bardzo komfortowo. Pewnie, że niektórzy narzekają, że gorąco, że nie pada, ale ja ich wcale nie słucham. Jesienią będzie jeszcze wystarczająco padać, prawda?

Były już tu grillowane cukinie, więc dziś pasują bakłażany. Można wykorzystać ten sam krem, ale równie dobrze pasuje pasto, czy jakiś ostra pasta. Myślę, że przepisu nie będę Wam podawać, przygotujcie to danie tak samo jak rolki z cukinii. Wiem, że niektórzy coś z bakłażanem czarują, solą i czekają, ale ja niczego takiego nie robię. Po prostu kroję i od razu grilluję lub smażę. Solę oczywiście, ale tylko do smaku.

A co u mnie nowego? Trochę mało się tutaj dzieje, ponieważ jestem zawalona pracą, z czego oczywiście bardzo się cieszą, ale muszę przyznać, że mój blog nieco na tym ucierpiał. Z drugiej strony, to przecież normalne, że nie da się przez kilka lat robić czegoś ze 100% zaangażowaniem i może pojawić się mały dołek. Taki sam dołek może mi się przytrafić w związku ze zleceniami i wtedy będę mieć znów więcej czasu na blogowanie. Tak więc, wszystko się wyrówna. Ostatnio zajmuję się projektami video i myślę, że niebawem będę prezentować tutaj filmiki z przygotowywaniem dań. Cieszycie się? Ja też. To będzie coś nowego i prawdopodobnie jeszcze bardziej zachęci Was od gotowania niż zdjęcia.

Danie przygotowałam dla firmy SONKO.

Wpis sponsorowany

Paszteciki z pieczarkami

2018-07-09T12:57:00.000+02:00

Lato to czas cudownych ogrodowych imprez i jeśli je organizujemy, albo jesteśmy na nie zapraszani, często zastanawiamy się, co na nie przygotować. U mnie idealnie sprawdzają się małe paszteciki. Szybkie w przygotowaniu, smaczne na ciepło czy na zimno i łatwe w transporcie, spełniają najważniejsze kryteria. Zauważyłam, że cieszą się ogromnym powodzeniem nie tylko wśród wegan. Dzięki majerankowi i płatkom drożdżowym, a także płatkom żytnim, zaskakują „mięsnym“ smakiem i konsystencją. Po takim party wszyscy pytają o przepis. Zapraszam i Was!

150 g płatków żytnich

150 ml śmietany roślinnej

300 g pieczarek

1 cebula

2 łyżki płatków drożdżowych

2 łyżki oliwy z oliwek

1 łyżka mąki ziemniaczanej

1 łyżeczka majeranku suszonego

1/2 łyżeczki mielonego rozmarynu

sól

Cebulę pokroić w kostkę i usmażyć z oliwą na złoty kolor. Dodać posiekane pieczarki i smażyć ok. 5 minut od czasu do czasu mieszając. Lekko wystudzić, po czym połączyć wszystkie składniki i wymieszać. Odstawić na ok. 5 minut, a następnie umieścić* w foremce do babeczek lub w papilotkach i piec we wcześniej nagrzanym piekarniku, w temperaturze 200 ºC, przez około 30 minut.

* Typ: ciasto można bardzo łatwo i szybko porcjować za pomocą łyżki do lodów.

Przepis i zdjęcia przygotowałam dla firmy SONKO.

Wpis sponsorowany

Kibicujmy Michałowi, bieg na 100 km

2018-07-02T09:00:00.000+02:00

Moi Drodzy, powiedzcie mi, jak to u Was ze sportem wygląda? Czy uprawiacie coś regularnie? Jaki sport jest Waszym zdaniem najbardziej efektywny? Ostatnio słyszałam z ust lekarza sportowego, że zwykłe, staromodne bieganie jest sportem idealnym. Prawie nic nie kosztuje, można uprawiać go praktycznie zawsze i wszędzie, dopasować jego intensywność do własnych potrzeb, a co najważniejsze, jest on bardzo skuteczny i pozytywnie wpływa na cały organizm.

Ponieważ od dawna jestem tego wszystkiego świadoma, szukam motywacji, przyglądając się na razie tym, którzy już biegają. Wiem, że któregoś dnia się tym zarażę i cyk... wskoczę w moje sportowe buty i pobiegnę. Czy przyłączycie się do mnie? Razem może szybciej nam się to uda.

Moim biegającym idolem jest Michał (https://www.facebook.com/biegajacyroslinozerca, który wbrew utartej opinii, że weganie nie mają siły, udowadnia, iż jest wręcz przeciwnie.

Michał, nie tylko biega systematycznie, ale w dodatku w tej chwili przygotowuje się do biegu na 100 km (http://supermaraton100lecia.pl). Kibicujmy mu więc wspólnie, a ja zadbam o odpowiednie przepisy.

Na początek mam dla Was pyszne śniadanie, najważniejszy posiłek w ciągu dnia, nie tylko dla biegacza. Proponuję szybki i łatwy do wykonania koktajl, pełen cennych substancji odżywczych. Wystarczy umieścić w blenderze kilka składników i gotowe.

Za jakiś czas zrelacjonuję Wam postępy w treningu naszego zawodnika, a jeśli jesteście bardzo ciekawi, możecie śledzić comiesięczne notki na profilu firmy Blaupunkt, która Michała sponsoruje. Zapraszam!

30 g płatków owsianych (ok. 3 łyżek)
10 g daktyli (1 duża sztuka)

100 g mleka owsianego (3/4 szklanki)

120 g bananów (1 sztuka)

10 g oleju lnianego (1 łyżka )

20 g gorzkiej czekolady 60% (3 kostki)

szczypta cynamonu

nieco prawdziwej wanilii

Wszystkie składniki należy umieścić w kubku do blendera osobistego TBP601BL i dokładnie zmiksować.

Wartości odżywcze:
waga 290 g
białka 7,1 g
węglowodany 61,5 g
tłuszcze 21,90 g
kcal 490

Smacznego i w drogę!

Kalorie i wartości odżywcze wyliczyłam na stronie: https://www.tabele-kalorii.pl

Wpis sponsorowany

Szybka sałatka z awokado i kiwi

2018-06-26T14:55:00.001+02:00

Lato znów wraca, więc myślę, że dzisiejsza sałatka idealnie będzie do niego pasowała. Zielona, niepozorna, ale w smaku niesamowita, a co najważniejsze – czasooszczędna :-)

Kwaskowy smak kiwi nie tylko perfekcyjnie pasuje do awokado, ale ma też tę zaletę, że sałatka szybko nie ściemnieje. Zresztą, tak pyszna rzecz i tak nie ma kiedy ściemnieć... ale wspominam tak na wszelki wypadek.

A mięta? Właściwie jej nie lubię, ale jakimś dziwnym zaczarowanym sposobem wkrada się ona zawsze do mojej kuchni i muszę przyznać, że w niektórych połączeniach jest niezastąpiona. W tym wypadku właśnie tak jest. Bez świeżej mięty, to nie ta sama sałatka, więc koniecznie przygotujcie ją ze wszystkich, podanych przeze mnie składników. Sama nie lubię trzymać się ściśle przepisów, ale tym razem bardzo gorąco Was od tego namawiam.

Przepis przygotowałam do czasopisma VEGE.

garść roszponki

1 dojrzałe awokado

1 dojrzałe kiwi

garść posiekanych pistacji

garść listków świeżej mięty

sól do smaku

Kiwi i awokado pokroić i wymieszać z pozostałymi składnikami. Przed podaniem pokroić oliwą i octem winnym.