Verbal Jam » Verbal Jam

Het kadavertje op het balkon

Arnoud de Jong — Tue, 31 Aug 2010 00:00:00 +0200

Vorige week overleed mijn huisdier. Het was geen hond, hamster, kat of cavia, maar een chinchilla.
Vijftien jaar lang (want zo oud worden die beesten) heb ik bezoekers moeten uitleggen wat dat precies voor een schepsel was.

Het kadavertje ligt nu op het balkon, driedubbel ingepakt in plastic en omwonden met duct tape.
Wij willen immers niet dat de boel gaat stinken.
Het zielige pakketje moet daar verblijven in afwachting van de begrafenis.
Want om het nu zo in de container te flikkeren is ook weer zo harteloos.
Zo hoor je als mens en dier niet met elkaar om te gaan.

De chinchilla was indertijd een impulsaankoop.
Dat was natuurlijk uitermate onverstandig van mij.
Maar het was ook wel een beetje zijn eigen schuld, want in de dierenwinkel zag hij er bijzonder geestig uit.
En ik was daar toevallig met mijn moeder, die al snel vertederd was.
Dat zijn allemaal invloeden die je in zo'n situatie parten spelen.
Heel zwak natuurlijk.

Pas later kwam ik erachter dat hij wel vijftien jaar oud kon worden.
Dat was nu ook weer niet de bedoeling.
Maar ik had het bonnetje al weggegooid.

Ook leerde ik op zeker moment dat chinchilla's liever met een stelletje zijn. Ik had er dus beter minstens twee kunnen kopen.
Het zijn echter nachtdieren. Het vooruitzicht uit mijn slaap gehouden te worden door echtelijke ruzies of veelvuldig copuleren stond mij tegen.
Er restte mij niets anders dan de mogelijke eenzaamheid van het dier zo goed mogelijk te compenseren door het geven van veel aandacht.
Uiteraard met uitzondering van de modules ruzie en copulatie.

Verder hadden wij ook nog de kwestie van de kooi.
Die zat mij toch wel het meeste dwars. Het was een zeer grote kooi, maar ik heb toch op mijn geweten dat ik een levend schepsel vijftien jaar lang in eenzame opsluiting heb gehouden.
Natuurlijk mocht hij er wel eens even uit, maar dan ontstonden er al snel toestanden waar ze bij programma's als De Grote Verbouwing alleen maar van kunnen dromen.

Weliswaar heb ik veel plezier beleefd aan de chinchilla, maar juist bij dit soort beesten weet je nooit of dat helemaal wederzijds is. Voor de zekerheid moet ik nooit meer een huisdier nemen, denk ik. En al helemaal geen huisdier dat moet worden opgesloten in kooi of kom.
Toegegeven, ik kom wat laat tot dit inzicht.

Ik ben stiekem wel een beetje opgelucht dat de chinchilla nu rustig zonder lijden naar de knaagdierenhemel is gegaan. Hij knaagt nu tenminste ook niet meer aan mijn geweten.
De grote metalen kooi heb ik de dag erna direct bij het grofvuil gezet.
Waarschijnlijk wilde ik deze lange episode van dieronvriendelijkheid zo snel mogelijk achter me laten.

De Chinchilla

De Milka koe bestaat

Arnoud de Jong — Mon, 30 Aug 2010 00:00:00 +0200

De Milka koe blijkt echt te bestaan. Hij Zij staat in een Oostenrijkse supermarkt.

Klik voor vergroting

Maar dit is nog niet alles. Kosten noch moeite zijn gespaard om het beestje ook nog te laten bewegen:

De Milka koe from Arnoud de Jong on Vimeo.

Groen fietsenrek

Arnoud de Jong — Sun, 29 Aug 2010 17:21:00 +0200

Even lekker los gaan met de kettingzaag en dan heb je een mooi groen fietsenrek voor een lage prijs.

Klik voor vergroting

Een enorme zeurpiet

Arnoud de Jong — Thu, 26 Aug 2010 15:25:00 +0200

Naar aanleiding van diens uitspraken bij het programma Knevel en Van den Brink, heeft Geert Wilders CDA-voorzitter Bleker 'een enorme zeurpiet' genoemd. Dit gaf uiteraard weer de nodige commotie.

Officieel wilde Bleker niet reageren op de kritiek van Wilders, maar in de wandelgangen heb ik toch wel het nodige opgevangen.

Het zit Bleker namelijk wel degelijk ontzettend hoog.

Fluisterend en schichtig om zich heen kijkend kwalificeerde hij de PVV-leider op zijn beurt als een enorme zeurnazi, een racistische rukhufter, een peniskoker met melkboerenhondenschaamhaar, een zonnebankfucker, een gebraden bokkenlul, een Venlose vlaaienpoeper, een diagonaal hurkend weerhaakhoofd, een afgeneukte palingdrol, een zelfpijppoliticus, een infame eigengeiler, een bronsgroen eikenhouten beftekkel, een Limburgse leprasnikkel, een overrijpe PVV-puist, een scheefgebreide gedooggluiperd, een inhoudsloze hutkoffer met houtworm, een gebleekte anuskuif, een raaskallende reetkameel, een gesteengrilde gluiperd, een schijtbekkende schuursponsbob, een droogneukende druiloor, een volksverlakkend vuilnishoofd en een scheef besneden islamofobische suflul.

En ik moet zeggen: daar zit wel iets in.
Maar Bleker wilde de formatie natuurlijk niet in gevaar brengen...

Spannende hobbies (9)

Arnoud de Jong — Tue, 24 Aug 2010 23:04:00 +0200

Deze hobbie vergt toch meer werk dan je op het eerste gezicht zou denken.
Allereerst komt de Volkswagen Kever niet uit een zompige rivierdijk zetten, maar uit een vermoedelijk behoorlijk gruizige berghelling. Dat geeft nog heel wat hakwerk.
En netjes blijven grasmaaien eromheen, hè...
Bovendien is de wagen fonkelnieuw gespoten, een detail dat je in het voorbij rijden snel kan ontgaan. Het kenmerkt de ware liefhebber...

Klik voor vergroting

Spannende hobbies deel 1
Spannende hobbies deel 2
Spannende hobbies deel 3
Spannende hobbies deel 4
Spannende hobbies deel 5
Spannende hobbies deel 6
Spannende hobbies deel 7
Spannende hobbies deel 8

Ontdek de Islam

Arnoud de Jong — Mon, 23 Aug 2010 02:00:00 +0200

Ik moet telkens denken aan dat tentje op een plein in Neurenberg.
Vooral nu het gaat over die moskee in de buurt van Ground Zero.
En over Geert Wilders, die er op 11 september wel eens heen zal gaan om daar tegen te protesteren.

Op het tentje in Neurenberg stond: 'Entdecken Sie den Islam' ('Ontdek de islam').

Klik voor vergroting

Zou zo'n tentje in Nederland eigenlijk kunnen? Ik heb er nooit een waargenomen.
Is hier het debat al dusdanig verbogen dat het tot commotie zou leiden? Dat het wordt gezien als bewijs van 'islamisering van Nederland'?

De PVV-fractie zou waarschijnlijk te hoop lopen tijdens het vragenuurtje.
"De islam hebben wij op 11 september 2001 al ontdekt!"
En vervolgens iets over 'de ware aard' of daaromtrent.

Het bestrijden van dit soort vooroordelen lijkt me vooralsnog een hopeloze zaak.
Dit kwam vooral ook door de toestand die ik in het tentje aantrof.
Ik besefte meteen dat er altijd een stel beeldbepalende islamitische mannenbroeders zal blijven dat zich voor geen milimeter aanpast aan onze westerse opvattingen en gebruiken.

In de 'Infostand über den Islam stonden twee baardige mannen in een soort Taliban-klederdracht.
De blikken die zij mij toewierpen drukten zowel vermoeidheid als minachting uit.
Het was natuurlijk erg onbehoorlijk van mij om ze als toeristische attractie te beschouwen.

Ik ben er nog niet helemaal uit. Ik blijf zitten met vragen als: welk statement willen twee mannen maken die met jurk, baard en badmuts in een drukke westerse winkelstraat gaan staan? Of meer nog: hoe moet ik dat interpreteren?

Klaarkomen met een iPad

Arnoud de Jong — Fri, 20 Aug 2010 00:00:00 +0200

De afgelopen maanden heb ik mij regelmatig afgevraagd: is mijn leven wel compleet zonder een iPad?
Een verstandig man stelt die vraag nooit in het bijzijn van zijn echtgenote, want die zegt onmiddellijk: "Ja, want je hebt mij al."

Daar heeft ze absoluut gelijk in, maar ze bedoelt daarbij tevens: daar gaan wij onze centjes niet aan verbrassen.
En de eerlijkheid gebiedt mij schoorvoetend toe te geven dat ze ook dáármee wel een punt heeft.

Want de iPad is weliswaar een zeer gelikt hebbeding, de ultieme gadget, maar ik lees zelfs in de meest enthousiaste reviews dat hij op vele punten zwaar tekortschiet. Je kunt er bijvoorbeeld alleen maar applicaties op gebruiken die door Apple zijn goedgekeurd.

Je schijnt er ook E-boeken op te kunnen lezen. Maar uitsluitend E-boeken die zijn voorzien van een door Apple aangebrachte beveiliging. Alle geldstromen moeten immers richting Apple blijven vloeien.

Op zichzelf is het heel knap om een apparaat te maken dat qua design en beleving dusdanig perfect is, dat het gebruik ervan leidt tot een bepaalde vorm van orgasme. Waarschijnlijk maakt een iPad in de hersenen een nog niet ontdekt stofje vrij (iPamine?) dat een uitermate lekker gevoel geeft en elk kritisch vermogen uitschakelt.

Commercieel is het zonder meer briljant: klanten die elke keer weer in lange rijen staan om veel geld uit te geven aan producten waarover ze nooit volledige controle en eigendom verwerven.

Een Apple product is ook een manier geworden om jezelf een bepaald imago aan te meten: op z'n minst tamelijk welgesteld (noodzakelijk om je überhaupt Apple spullen te kunnen veroorloven), modern, goede smaak, creatief, vooruitstrevend en hip.

Als Apple-gebruiker is het handig om single te zijn. Zelf kunnen bepalen over welke balk je het geld smijt is namelijk een absolute voorwaarde om alle Apple-trends te kunnen volgen.
En anders moet je een partner hebben die meegaat in het idee dat het leven niet compleet is zonder een iPad, iPhone of Macbook.
Herstel: iPad, iPhone én Macbook.

Voor mensen die het geld niet hebben om zichzelf ruimschoots van Apple-gadgets te voorzien, gloort er hoop aan de Android-horizon. Android is het gratis, open besturingssysteem van Google dat Apple de komende jaren naar de kroon gaat steken.

Mijn verwachting is dat Apple op den duur behoorlijk last krijgt van de wet van de remmende voorsprong. Nu al zijn de mooiste Android smartphones goedkoper en beter dan een iPhone. En heel vaak zelfs gelikter, maar dat is een kwestie van smaak.

Mijn echtgenote heeft al dezelfde Android-telefoon als ik. De eerste horde naar een toekomstige Android-Pad is dus al genomen. Dan zijn wij niet alleen modern, van goede smaak, creatief, vooruitstrevend en hip, maar ook nog eens vrij. Althans, dat is dan de illusie. Maar waarschijnlijk wel een goedkopere illusie.

Bovenste foto: Mac-store in München, bij de introductie van de iPad in Duitsland.

Update 24-08-2010:

Er was aanvankelijk onduidelijkheid over de mogelijkheid om Nederlandse e-books te lezen op de iPad.
Daarom enkele links die hulp bieden: