Farah zit sinds afgelopen vrijdag op zwemles. Ze is eigenlijk nog iets te jong, maar de zwakbegaafde zwemverenigingmedewerker heeft haar toch geplaatst. En aangezien ze een echte waterrat is, leek dat ons wel prima. Jong geleerd, oud gedaan. En nog zo’n inkopper: zo vader, zo dochter. De een na jongste van het stel heet trouwens ook Farah. Maar haar moeder heeft een hoofddoek.

Zo leuk als Farah het vindt, zo walgelijk vindt mama het nu al. De wekelijkse (en jarenlang durende) kwelling voor ouders is begonnen. Terwijl Faripops zich kostelijk vermaakt als eend of kikker in de warme wateren van de Sweet Lake City pool, zit mama vanaf volgende week een half uur in een snikhete, stinkende kleedkamer. De gemeente Zoetermeer heeft namelijk besloten de kantine dicht te gooien. Nu maar hopen dat ze het geld dat ze daarmee bespaart, gaat uitgeven aan de infrastructuur in onze wijk. Daar wil ik best iedere week een half uur voor boeten.

Just keep swimming

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Farah zit nog maar een week op school. Na drie dagen kwam zij echter al thuis met haar eerste scheldwoord. Ze wist ons te vertellen dat een jongetje uit haar klas een ander jongetje een ‘poepchinees’ had genoemd. Wij lachten in ons vuistje.
Leah scheldt trouwens dagelijks. Onbewust weliswaar, maar toch. Het Zweedse meisje met de twee vlechtjes noemt zij Pikkie Langkous! Een speaking name misschien? In ieder geval erg komisch.
Ga zo door, meiden!

Farah hoopte al enige tijd op een dik pak sneeuw en gisteren was het dan eindelijk zover. Gelukkig was mama thuis en mochten de meiden de sneeuw in. Leah was het na vijf minuten spuugzat en zette het op een krijsen. Ik heb de deur open gedaan en haar in de hal gezet met een boekje, maar

ook dat voldeed niet aan de verwachtingen.

Farah vond het helemaal te gek en speelde dat het een lieve lust was. En toen de sneeuwpop, compleet met peen en knopen, ter aarde was gestort, maakte ze gewoon een nieuwe. Die inmiddels ook weer ter aarde is gestort, maar dat terzijde.

Farah is vorige week 4 jaar geworden. We hadden niet van tevoren gezegd dat ze ‘morgen’ jarig zou zijn, dus de verrassing was groot.

Afgelopen zaterdag kwam er

ook nog eens bezoek, dat was natuurlijk helemaal tof. Het cadeauhoogtepunt was toch wel de roze prinsessenjurk met bijbehorend kroontje en oorbellen… Farah is een enorme klimmer en renner, maar toch houdt ze stiekem wel erg veel van roze jurken en Little Pony’s (door Farah zelf Hello Pony’s genoemd). Wat een prachtig contrast.

Overigens is de voorliefde voor afzichtelijke roze kleding genetisch bepaald. Ik wilde als kind graag bij de majorettes (lijkt me nog steeds heel leuk ; ), maar dat mocht niet van mijn ouders. En daar heb ik een trauma aan over gehouden. Dus.

De kamer is weer versierd.

Vandaag werd duidelijk dat Farah alleen gewend is DVD te kijken. Farah wilde Sinterklaasjournaal kijken op TV. Sesamstraat  gaat daaraan vooraf. Toen ze Sesamstraat zat te kijken en daaropvolgend lastig gevallen werd door nietszeggende reclame zei ze: “Pappa wil je hem aanzetten?”. Hoe leg je dan uit dat dit TV is en niet DVD terwijl het altijd al TV-kijken noemde.

Klik hier om de embedded video te bekijken.