Village Tips : Medicinal Plants | Home Remedies

രാസ്നാദി കഷായം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, കഴിക്കേണ്ട വിധം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 29 Sep 2026 12:06:02 +0000

ശരീരത്തിൽ വേദന, സന്ധികളിൽ അസ്വസ്ഥത, പേശികളിൽ പിടുത്തം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ വരുമ്പോൾ പലരും ആയുർവേദ ചികിത്സയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു കഷായമാണ് രാസ്നാദി കഷായം (Rasnadi Kashayam). പ്രത്യേകിച്ച് വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ശരീരവേദനകൾക്കും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

രാസ്നാദി, ഐരണ്ഡ തുടങ്ങിയ ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ കഷായത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ പലർക്കും താൽപര്യമുണ്ട്. സന്ധിവേദന, പേശീവേദന, ശരീരത്തിലെ stiffness തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം എന്താണ്? രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണ്? തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളാണ് ഈ ലേഖനത്തിൽ ലളിതമായി നോക്കുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത അറിവും ഇന്നത്തെ ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളും വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് രാസ്നാദി കഷായത്തെ പരിചയപ്പെടാം.

രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ മറ്റൊരു പേര് (Rasnairandadi Kwatham)

വിപണിയിലും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഈ ഔഷധം രാസ്നൈരണ്ഡാദി ക്വാഥം (Rasnairandadi Kwatham) എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ കഷായത്തിന് പറയുന്ന മറ്റൊരു ശാസ്ത്രീയ നാമമാണ് 'ക്വാഥം'.

ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളായ രാസ്നാ (Rasna - അരത്ത), ഏരണ്ഡം (Eranda - ആവണക്കിൻവേര്) എന്നിവയുടെ പേരുകൾ ചേർത്തുവെച്ചാണ് "രാസ്നൈരണ്ഡാദി" എന്ന പേര് വന്നിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രമുഖ ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാതാക്കളുടെ കുപ്പികളിൽ Rasnadi Kashayam, Rasnairandadi Kashayam, അല്ലെങ്കിൽ Rasnairandadi Kwatham എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത പേരുകളിൽ കാണുന്നത് ഒരേ ഔഷധക്കൂട്ടിനെ തന്നെയാണ്. കൂടാതെ, സാധാരണ സംസാരത്തിലും നാട്ടുനടപ്പിലും പലരും 'ചെറിയ രാസ്നാദി കഷായം' എന്ന് വിളിക്കുന്നതും ഈ രാസ്നൈരണ്ഡാദി കഷായത്തെ തന്നെയാണ്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രാസ്നാദി കഷായം (ശ്ലോകവും അർത്ഥവും)

സഹസ്രയോഗം തുടങ്ങിയ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ ചേരുവകളെയും ഗുണങ്ങളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

"രാസ്നൈരണ്ഡബലാസഹാചരവരീദുഃസ്പർശവാസാമൃതാ-

ദേവാഹ്വാതിവിഷാഘനൈക്ഷുരശഠീവിശ്വൈഃ കഷായഃ ശൃതഃ ।

സർപ്പിസ്തൈലവിമിശ്രിതഃ പ്രശമയേദ്വായും സശൂലം തഥാ

ജങ്ഘോരുത്രികപൃഷ്ഠപാർശ്വഹനുഗം ശോഫം ച വാതാസ്രജമ് ॥"

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഈ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകം രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ ചേരുവകളെയും (ദ്രവ്യങ്ങൾ), അത് സേവിക്കേണ്ട അനുപാനത്തെയും, ഏതൊക്കെ ഭാഗങ്ങളിലെ രോഗാവസ്ഥകളെയാണ് ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്നതിനെയും വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു.ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ഓരോ പദവും നൽകുന്ന അർത്ഥതലങ്ങൾ താഴെ വിവരിക്കുന്നു:

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതി കഷായത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ദിവ്യൗഷധങ്ങളെയാണ് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇതിൽ 'രാസ്ന' എന്നാൽ വാതഹരങ്ങളിൽ അഗ്രഗണ്യമായ അരത്തയാണ്. 'ഐരണ്ഡ' എന്നാൽ വാതത്തെ താഴോട്ട് നയിക്കുന്ന ആവണക്കിൻവേരും, 'ബലാ' എന്നാൽ ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുന്ന കുറുന്തോട്ടിവേരുമാണ്. 'സഹാചര' എന്നത് കരിങ്കുറിഞ്ഞിയെയും, 'വരീ' എന്നത് ധാതുപുഷ്ടി നൽകുന്ന ശതാവരിയെയും കുറിക്കുന്നു. 'ദുഃസ്പർശ' എന്നാൽ തൊട്ടാൽ പൊള്ളുന്ന ഗുണമുള്ള കൊടിത്തുവ (Kodittuva) ദുരാലഭ / ധന്വയസം (Dhanvayasam) . 'വാസാ' എന്നത് കഫരക്തങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ആടലോടകവും, 'അമൃതാ' എന്നത് ത്രിദോഷശമനിയായ ചിറ്റമൃതുമാണ്.

തുടർന്നുള്ള വരിയിൽ 'ദേവാഹ്വാ' എന്നാൽ ദേവതാരം എന്ന സുഗന്ധദ്രവ്യവും, 'അതിവിഷാ' എന്നാൽ ദഹനത്തെയും ആമത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന അതിവിടയവുമാണ്. 'ഘന' എന്നത് നീർക്കെട്ടിനെ ശമിപ്പിക്കുന്ന മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങും, 'ഐക്ഷുര' എന്നാൽ മൂത്രളഗുണമുള്ള വയൽച്ചുള്ളിയുമാണ്. 'ശഠീ' എന്നത് കച്ചോലത്തെയും, 'വിശ്വൈഃ' എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ വിശ്വഭേഷജമായ ചുക്കിനെയും അർത്ഥമാക്കുന്നു. 'കഷായഃ ശൃതഃ' എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ പതിനാല് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധജലത്തിൽ കാച്ചി കുറുക്കിയെടുത്ത കഷായം എന്നാണ് .

മൂന്നാമത്തെ വരിയിൽ ഈ ഔഷധത്തിന്റെ അനുപാനവും പ്രവർത്തനവീര്യവും വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'സർപ്പിസ്തൈലവിമിശ്രിതഃ'—ഇതിൽ സർപ്പിസ്സ് എന്നാൽ പശുവിൻ നെയ്യും, തൈലം എന്നാൽ എള്ളെണ്ണയുമാണ്. കഷായം സേവിക്കുമ്പോൾ യുക്തമായ അളവിൽ നെയ്യും നല്ലെണ്ണയും ചേർത്ത് കഴിക്കണം എന്നാണ് വിധി. ഇപ്രകാരം ചെയ്യുമ്പോൾ അത് 'പ്രശമയേദ്വായും സശൂലം തഥാ' ആയി മാറുന്നു; അതായത് ശരീരത്തിൽ അതികഠിനമായ കുത്തുനോവോടുകൂടി (സശൂലം) ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രകോപിത വാതദോഷത്തെ (വായും) ഇത് ശാന്തമാക്കുന്നു (പ്രശമയേത്).

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം ഈ കഷായം ശരീരത്തിൽ എവിടെയെല്ലാമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും ഏത് വ്യാധിയെയാണ് മാറ്റുന്നതെന്നും അക്കമിട്ടു പറയുന്നു. 'ജങ്ഘ' എന്നാൽ കണങ്കാലുകൾ, 'ഊരു' എന്നാൽ തുടകൾ, 'ത്രിക' എന്നാൽ അരക്കെട്ടും നട്ടെല്ലിന്റെ താഴ്ഭാഗവും (ത്രികാസ്ഥി), 'പൃഷ്ഠ' എന്നാൽ മുതുകും നട്ടെല്ലും, 'പാർശ്വ' എന്നാൽ വാരിയെല്ലുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന പാർശ്വഭാഗങ്ങൾ, 'ഹനുഗം' എന്നാൽ താടിയെല്ല് (ഹനു) തുടങ്ങിയ സ്ഥാനങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് ഈ ഭാഗങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന ചലനശേഷിക്കുറവിനെയും വേദനയെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഒപ്പം 'ശോഫം ച വാതാസ്രജമ്'—ശോഫം എന്നാൽ നീർക്കെട്ടും വീക്കവുമാണ്; രക്തവും വാതവും ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന വാതരക്തം (ഇന്നത്തെ ഗൗട്ട് അഥവാ റുമാറ്റോയ്ഡ് അവസ്ഥകൾ) മൂലം സന്ധികളിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ നീർക്കെട്ടിനെയും തടിപ്പിനെയും ഈ കഷായം ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് ആചാര്യൻ ശ്ലോകം ഉപസംഹരിക്കുന്നു.

രാസ്നാദി കഷായം ഏത് രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?

നമ്മുടെ പഴമക്കാർ വാതവേദനകൾക്ക് ഏറ്റവും വിശ്വസിച്ച് നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ള ഒരു ഔഷധമാണ് രാസ്നാദി കഷായം. സഹസ്രയോഗത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ആ ശ്ലോകം വെറുതെ ഒന്ന് സൂക്ഷ്മമായി വായിച്ചുനോക്കിയാൽ മതി, ശരീരത്തിന്റെ ഏതൊക്കെ ഭാഗങ്ങളിലെ, എന്തെല്ലാം തരം വേദനകൾക്കാണ് ഈ ഒരൊറ്റ കഷായം പരിഹാരമാകുന്നതെന്ന് ആചാര്യന്മാർ എത്ര കൃത്യമായാണ് വരച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാകും. ആ വരികൾ ഓരോന്നായി വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ രാസ്നാദി കഷായം ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതെന്ന് വ്യക്തമായി കാണാം.

കഠിനമായ കുത്തുനോവോടുകൂടിയ വാതം (സശൂല വാതം)

ശ്ലോകത്തിൽ "പ്രശമയേദ്വായും സശൂലം" എന്നാണ് പറയുന്നത്. സാധാരണ വേദനയല്ല, ഉള്ളിൽ നിന്ന് സൂചി കൊണ്ട് കുത്തുന്നതുപോലെയും തുളയ്ക്കുന്നതുപോലെയുമുള്ള തീവ്രമായ വാതവേദനകളെയാണ് 'ശൂലം' എന്ന് പറയുന്നത്. ശരീരത്തിൽ വാതകോപം അതിരൂക്ഷമാകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം കഠിനമായ പിടുത്തത്തിനും വേദനയ്ക്കും ഈ കഷായം വളരെ പെട്ടെന്ന് ശമനം നൽകുന്നു.

അരക്കെട്ടും നട്ടെല്ലും തളർത്തുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ (ത്രിക, പൃഷ്ഠ)

നടുവേദന കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർ ഇന്നത്തെ കാലത്ത് വളരെ കൂടുതലാണ്.

ത്രിക: നട്ടെല്ലിന്റെ ഏറ്റവും താഴെ അരക്കെട്ടുമായി ചേരുന്ന ഭാഗത്തെയാണ് (Sacral region) 'ത്രികം' എന്ന് പറയുന്നത്. ദീർഘനേരം ഇരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന അരക്കെട്ട് വേദന, ഡിസ്കിന്റെ തേയ്മാനം (Lumbar Spondylosis) എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് ഉത്തമമാണ്.

പൃഷ്ഠ: മുതുകും നട്ടെല്ലിന്റെ മുകൾഭാഗവും ഉൾപ്പെടുന്ന ഇടമാണിത്. നട്ടെല്ലിനുണ്ടാകുന്ന മുറുക്കം, കുനിയാനും നിവരാനും പറ്റാത്ത വിധമുള്ള പിടുത്തം എന്നിവ മാറ്റാൻ ഈ കഷായം സഹായിക്കുന്നു.

കാലുകളിലേക്ക് പടരുന്ന വേദനകൾ (ജങ്ഘ, ഊരു)

നടുവിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി കാലുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന സയാറ്റിക്ക (Sciatica) പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഈ ഭാഗങ്ങൾ പെടും.

ഊരു: തുടകളിലുണ്ടാകുന്ന വേദന, പേശിവലിവ്, കാലുകൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന ഭാരക്കൂടുതൽ എന്നിവയെ ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ജങ്ഘ: കണങ്കാലുകളിലെ വേദനയാണിത്. രാത്രി സമയങ്ങളിൽ കണങ്കാൽ പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകി ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയ്ക്കും (Calf muscle cramps) നടക്കുമ്പോൾ ഉപ്പൂറ്റി മുതൽ മുകളിലേക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദനകൾക്കും ഇത് ആശ്വാസമേകും.

വാരിയെല്ലുകളിലെയും പാർശ്വങ്ങളിലെയും വേദന (പാർശ്വഗം)

തുമ്മുമ്പോഴോ ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴോ ശരീരത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ അഥവാ വാരിയെല്ലുകളുടെ ഭാഗത്ത് കഠിനമായ വേദന വരാറുണ്ട്. വാതം പാർശ്വഭാഗങ്ങളിലെ ഞരമ്പുകളെ ബാധിക്കുമ്പോഴാണ് (Intercostal Neuralgia) ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്. ശ്ലോകത്തിലെ "പാർശ്വഗം" എന്ന വാക്ക് ഇത്തരം വേദനകളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

താടിയെല്ല് അനക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ (ഹനുഗം)

'ഹനു' എന്നാൽ താടിയെല്ലാണ്. ചിലർക്ക് ഉറങ്ങി എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ വാതകോപം കൂടുമ്പോഴോ താടിയെല്ല് അനക്കാൻ പറ്റാതെ വരിക, വായ തുറക്കുമ്പോൾ കഠിനമായ വേദനയും ശബ്ദവും ഉണ്ടാവുക (TMJ Disorders / Lockjaw) തുടങ്ങിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇതിനെ ആയുർവേദത്തിൽ 'ഹനുഗ്രഹം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. താടിയെല്ലിന്റെ ഭാഗത്തെ വാതത്തെയും രാസ്നാദി കഷായം ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

വാതരക്തവും നീർക്കെട്ടും (ശോഫം ച വാതാസ്രജമ്)

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് പറയുന്നത്:

വാതാസ്രജം: ശരീരത്തിൽ വാതവും രക്തവും ഒരുപോലെ ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. ഇന്നത്തെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ യൂറിക് ആസിഡ് കൂടുന്നതുവഴി വിരലുകളിലും സന്ധികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന 'ഗൗട്ട്' (Gout), അതുപോലെ റുമാറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ് (Rheumatoid Arthritis) എന്നിവ.

ശോഫം: സന്ധികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടും തടിപ്പും. നീര് വന്ന് വിരലുകളോ സന്ധികളോ മടക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആ നീരിനെ വറ്റിക്കാൻ ഇതിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

രാസ്നാദി കഷായം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ ഉപയോഗരീതി അതിന്റെ രൂപത്തെയും രോഗിയുടെ അവസ്ഥയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. വിപണിയിൽ ലഭിക്കുന്ന റെഡിമെയ്ഡ് ദ്രാവക കഷായം, കഷായം തയ്യാറാക്കാനുള്ള ഔഷധക്കൂട്ട്, കഷായ ഗുളികകൾ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളിൽ ഉപയോഗരീതി വ്യത്യസ്തമായേക്കാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ അളവ് മറ്റൊരു ഉൽപ്പന്നത്തിനും അതേപടി ബാധകമാണെന്ന് കരുതരുത്.

ദ്രാവക കഷായം: റെഡിമെയ്ഡ് കഷായത്തിന് പല നിർമ്മാതാക്കളും വ്യത്യസ്ത അളവും നിർദേശങ്ങളും നൽകുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ കുപ്പിയിലെ ലേബലിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന അളവ് പാലിക്കുകയോ ചികിത്സിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതാണ് ഉചിതം. സാധാരണയായി കഷായം ആവശ്യമായ അളവിൽ ചെറുചൂടുവെള്ളം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് കാണുന്നത്.

കഷായ ഗുളികകൾ: Rasnadi Kashaya Gulika Tablet കഷായത്തിന്റെ രുചി കാരണം ദ്രാവകരൂപം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർക്ക് ചില നിർമ്മാതാക്കൾ കഷായ ഗുളികകൾ ലഭ്യമാക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഗുളികയുടെ ശക്തിയും ഘടകങ്ങളുടെ അളവും ഓരോ ബ്രാൻഡിലും വ്യത്യാസപ്പെടാം.

നെയ്യും നല്ലെണ്ണയും ചേർത്ത് കഴിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം (സർപ്പിസ്തൈലവിമിശ്രിതഃ)

ശ്ലോകത്തിൽ വെറുതെ കഷായം കുടിക്കാനല്ല പറയുന്നത്, മറിച്ച് പശുവിൻ നെയ്യും നല്ലെണ്ണയും യുക്തമായ അളവിൽ മേമ്പൊടി ചേർത്ത് സേവിക്കാനാണ് (സർപ്പിസ്തൈലവിമിശ്രിതഃ). വാതത്തിന്റെ പ്രധാന സ്വഭാവം വരൾച്ചയാണ് (രൂക്ഷത). നെയ്യും എണ്ണയും ചേരുമ്പോൾ അത് സന്ധികൾക്ക് സ്നിഗ്ദ്ധതയും ബലവും നൽകുകയും, ഉള്ളിലെ ഞരമ്പുകളിലേക്ക് ഔഷധവീര്യം എളുപ്പത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശരീരത്തിന്റെ താഴത്തെ അറ്റം മുതൽ താടിയെല്ല് വരെയുള്ള സകല സന്ധികളെയും പേശികളെയും ബാധിക്കുന്ന നീർക്കെട്ടും വേദനയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലും കൃത്യമായ മറ്റൊരു ഔഷധവിധി കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്. എങ്കിലും ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും രോഗാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് മേമ്പൊടിയുടെ അളവിലും സേവനരീതിയിലും മാറ്റങ്ങൾ വരാമെന്നതിനാൽ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശത്തോടെ ഇത് ശീലമാക്കുന്നതാണ് എപ്പോഴും ഉചിതം.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം:

ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതിയും ദോഷാവസ്ഥയും രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും പരിഗണിച്ച്, മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്തും (സഹൗഷധമായി) രാസ്നാദി കഷായം വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ വൈദ്യന്മാർ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ലേഖനത്തിൽ, ആയുർവേദ യോഗഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗത്തിലെ നിർദ്ദിഷ്ട ശ്ലോകത്തിൽ നേരിട്ട് പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള ഗുണങ്ങളെയും ഉപയോഗങ്ങളെയും കുറിച്ച് മാത്രമാണ് വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളും ആരോഗ്യപരമായ അറിവുകളും പൊതുവായ അറിവിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഇവ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ വ്യക്തിഗത ചികിത്സാനിർദേശത്തിന് പകരമല്ല.

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ഈ വെബ്സൈറ്റിലെ വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തുകയോ നിലവിലുള്ള ചികിത്സ നിർത്തുകയോ മരുന്നിന്റെ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഏതെങ്കിലും ഔഷധം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതകളോ പാർശ്വഫലങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഉപയോഗം തുടരുന്നതിന് മുമ്പ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം തേടുക.

ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ രോഗനിർണയം നടത്തുന്നതിനോ രോഗം ചികിത്സിക്കുന്നതിനോ രോഗശമനം ഉറപ്പുനൽകുന്നതിനോ ഉള്ള നേരിട്ടുള്ള മെഡിക്കൽ ഉപദേശമായി കണക്കാക്കരുത്. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും ശരീരപ്രകൃതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഔഷധങ്ങളുടെ ഉപയോഗം വ്യക്തിഗതമായ വൈദ്യോപദേശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം.

ബ്രഹ്മി ഘൃതം : ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 26 Sep 2026 18:28:09 +0000

ഓർമ്മശക്തി കുറയുന്നു, കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് മറന്നുപോകുന്നു, പഠിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു എന്നൊക്കെ പലരും പറയാറുണ്ട്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ബ്രഹ്മി ഘൃതം - ബ്രാഹ്മി ഘൃതം (Brahmi Ghritam). ബ്രഹ്മി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ഘൃതം പ്രധാനമായും മനസ്സിന്റെയും ബുദ്ധിയുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഓർമ്മശക്തി, ഏകാഗ്രത, മാനസിക ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മി ഘൃതത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗം എന്താണ്? ഇത് എങ്ങനെയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത്? ആരൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും അളവും എങ്ങനെയാണ്? ബ്രഹ്മി ഘൃതത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങളും ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

കുറിപ്പ്: ബ്രഹ്മി ഘൃതത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും പ്രയോഗങ്ങളും പ്രധാനമായും ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഏതെങ്കിലും രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് സ്വയം ചികിത്സയായി ബ്രഹ്മി ഘൃതം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ബ്രഹ്മീ ഘൃതത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

ബ്രഹ്മീ ഘൃതത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഉത്തരസ്ഥാനത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ശ്ലോകം:

ദ്വൗ പ്രസ്ഥൗ സ്വരസാദ് ബ്രാഹ്മ്യാ ഘൃതപ്രസ്ഥം ച സാധിതം ।

വ്യോഷശ്യാമാത്രിവൃദ്ദന്തീശംഖപുഷ്പീനൃപദ്രുമൈഃ ॥

സസപ്തലാകൃമിഹരൈഃ കല്കിതൈരക്ഷസംമിതൈഃ ।

പലവൃദ്ധ്യാ പ്രയുഞ്ജീത പരം മാത്രാ ചതുഷ്പലം ॥

ഉന്മാദകുഷ്ഠാപസ്മാരഹരം വന്ധ്യാസുതപ്രദം ।

വാക്സ്വരസ്മൃതിമേധാകൃദ്ധന്യം ബ്രാഹ്മീഘൃതം സ്മൃതം ॥

ആയുർവേദത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠ ഗ്രന്ഥമായ ശ്രീമദ് വാഗ്ഭടാചാര്യന്റെ അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ഉത്തരസ്ഥാനത്തിലെ 'ഉന്മാദപ്രതിഷേധം' എന്ന അധ്യായത്തിലാണ് ബ്രാഹ്മീഘൃതത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധിയും ഗുണവിശേഷങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ വിശദമായ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം വരി: പ്രധാന ചേരുവകൾ

"ദ്വൗ പ്രസ്ഥൗ സ്വരസാദ് ബ്രാഹ്മ്യാ ഘൃതപ്രസ്ഥം ച സാധിതം"

അർത്ഥം:

ദ്വൗ പ്രസ്ഥൗ: രണ്ട് പ്രസ്ഥം അളവ് (ആയുർവേദ അളവുപ്രകാരം ഒരു പ്രസ്ഥം എന്നാൽ ഏകദേശം 768 മില്ലിലിറ്റർ; അതായത് രണ്ട് പ്രസ്ഥം എന്നത് ഏകദേശം ഒന്നര ലിറ്ററിലധികം വരും).

സ്വരസാദ് ബ്രാഹ്മ്യാ: പച്ച ബ്രഹ്മി ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞെടുത്ത ശുദ്ധമായ നീര് (സ്വരസം).

ഘൃതപ്രസ്ഥം ച: ഒരു പ്രസ്ഥം നല്ല നാടൻ പശുവിൻ നെയ്യ്.

സാധിതം: വിധിപ്രകാരം സാവധാനം പാകം ചെയ്തെടുക്കുക.

ഒരു ഔഷധഘൃതം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ അതിലടങ്ങിയ ഔഷധനീരിന്റെയും നെയ്യിന്റെയും അനുപാതം വളരെ കൃത്യമായിരിക്കണം. ഇവിടെ ആചാര്യൻ കൽപ്പിക്കുന്നത്, ഒരു ഭാഗം (ഒരു പ്രസ്ഥം) ശുദ്ധമായ പശുവിൻ നെയ്യിൽ അതിന്റെ ഇരട്ടി അളവിൽ, അതായത് രണ്ട് പ്രസ്ഥം പച്ച ബ്രഹ്മിനീര് ചേർത്ത് മന്ദാഗ്നിയിൽ പാകം ചെയ്യണം എന്നാണ്. ബ്രഹ്മിയുടെ ഔഷധമൂല്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും നെയ്യിലേക്ക് ലയിച്ചുചേരാനാണ് ഇരട്ടി നീര് ചേർക്കുന്നത്.

രണ്ടാം വരി: അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട ഔഷധങ്ങൾ (ഭാഗം 1)

"വ്യോഷശ്യാമാത്രിവൃദ്ദന്തീശംഖപുഷ്പീനൃപദ്രുമൈഃ"

അർത്ഥം:

വ്യോഷ: ത്രികടു (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ തുല്യമായി ചേർത്തത്).

ശ്യാമാ: കറുത്ത ത്രികോല്പക്കൊന്ന (കൃഷ്ണ ത്രിവൃത്ത്).

ത്രിവൃത്: വെളുത്ത ത്രികോല്പക്കൊന്ന (ശ്വേത ത്രിവൃത്ത്).

ദന്തീ: നാഗദന്തി എന്ന ഔഷധവേര്.

ശംഖപുഷ്പീ: ബുദ്ധിശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ശംഖുപുഷ്പം.

നൃപദ്രുമൈഃ: രാജവൃക്ഷം അഥവാ കണിക്കൊന്ന (മരത്തൊലി അല്ലെങ്കിൽ കാമ്പ്).

നെയ്യ് വെറുതെ കാച്ചിയെടുക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. ഔഷധവീര്യം ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളിലേക്കും മസ്തിഷ്കത്തിലേക്കും വേഗത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ ചില പ്രത്യേക ഔഷധങ്ങൾ ഇതിൽ കൽക്കമായി (അരച്ച്) ചേർക്കണം. ദഹനശക്തിയെയും ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ഉണർത്തുന്ന 'വ്യോഷ'വും (ചുക്ക്, മുളക്, തിപ്പലി), ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെയും വിഷാംശങ്ങളെയും പുറന്തള്ളാൻ സഹായിക്കുന്ന ത്രികോല്പക്കൊന്ന, നാഗദന്തി, കണിക്കൊന്ന എന്നിവയും, ഒപ്പം ബുദ്ധിശക്തിയെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന ശംഖുപുഷ്പവും ഇതിൽ കൽക്കമായി ചേർക്കുന്നു.

മൂന്നാം വരി: അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട ഔഷധങ്ങളും അവയുടെ അളവും

"സസപ്തലാകൃമിഹരൈഃ കല്കിതൈരക്ഷസംമിതൈഃ"

അർത്ഥം:

സസപ്തലാ: ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണ ശാസ്ത്രപ്രകാരം 'സപ്തല' എന്നത് Acacia sinuata മലയാളത്തിൽ ചീവക്കായ് അഥവാ ചാർമ്മകഷ)) കൂടി ചേർത്ത്.

കൃമിഹരൈഃ: കൃമിഹരം അഥവാ വിഴാലരി (വിഡംഗം).

കല്കിതൈഃ: നല്ലതുപോലെ നേർമയായി അരച്ച് കൽക്കരൂപത്തിലാക്കി.

അക്ഷസംമിതൈഃ: ഓരോ അക്ഷം അളവിൽ (ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു അക്ഷം എന്നാൽ ഒരു കർഷം, അതായത് ഏകദേശം 12 ഗ്രാം വീതം).

മേൽപ്പറഞ്ഞ കൂട്ടുകളോടൊപ്പം ശരീരത്തിലെ അണുബാധകളെയും കൃമികളെയും അകറ്റാൻ ഉത്തമമായ വിഴാലരിയും (കൃമിഹരം), സപ്തലയും കൂടി ചേർക്കണം. ഇവയെല്ലാം ഓരോന്നും കൃത്യമായി ഓരോ 'അക്ഷം' (ഒരു തോല അഥവാ 12 ഗ്രാം വീതം) എടുത്ത് നേർമയായി അരച്ചെടുക്കണം. ഈ കൽക്കം നെയ്യിലും ബ്രഹ്മിനീരിലും ചേർത്ത് പതയടങ്ങി മണൽപാകത്തിൽ കാച്ചിയെടുക്കുകയാണ് ഘൃതനിർമ്മാണ വിധി.

നാലാം വരി: സേവനരീതിയും പരമാവധി മാത്രയും

"പലവൃദ്ധ്യാ പ്രയുഞ്ജീത പരം മാത്രാ ചതുഷ്പലം"

അർത്ഥം:

പലവൃദ്ധ്യാ: ക്രമേണ ഓരോ 'പലം' വീതം കൂട്ടി നൽകുക (ഒരു പലം = ഏകദേശം 48 ഗ്രാം).

പ്രയുഞ്ജീത: സേവിക്കുക അഥവാ പ്രയോഗിക്കുക.

പരം മാത്രാ: നൽകാവുന്ന പരമാവധി ഔഷധ മാത്ര (അളവ്).

ചതുഷ്പലം: നാല് പലം വരെ ).

ഇതൊരു വിശേഷപ്പെട്ട സ്നേഹപാന ഔഷധമാണ്. ഘൃതം ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് കൂടിയ അളവിൽ കഴിക്കാൻ പാടില്ല. രോഗിയുടെ അഗ്നിബലം (ദഹനശേഷി), ശാരീരിക ബലം, കോഷ്ഠം എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് ചെറിയ അളവിൽ സേവിച്ചുതുടങ്ങി, ക്രമേണ വർദ്ധിപ്പിച്ച് പരമാവധി നാല് പലം വരെ എത്തിക്കാം എന്നാണ് ശാസ്ത്രം. (ശ്രദ്ധിക്കുക: നിത്യേനയുള്ള ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനും ഓർമ്മശക്തിക്കുമായി കഴിക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി 5 മുതൽ 10 ഗ്രാം വരെ മാത്രമാണ് നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്. ശോധനചികിത്സയ്ക്കും കഠിനമായ രോഗാവസ്ഥകൾക്കുമുള്ള സ്നേഹപാനത്തിനാണ് ഈ വലിയ അളവ് നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളത്).

അഞ്ചാം വരി: രോഗശമന ഫലങ്ങൾ

"ഉന്മാദകുഷ്ഠാപസ്മാരഹരം വന്ധ്യാസുതപ്രദം"

അർത്ഥം:

ഉന്മാദ: മനസ്സിനെയും ബുദ്ധിയെയും ബാധിക്കുന്ന മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ, ഉന്മാദ രോഗങ്ങൾ.

കുഷ്ഠ: സകലവിധ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ.

അപസ്മാര: അപസ്മാരം, ബോധക്ഷയം, നാഡീവലിവ് എന്നിവ.

ഹരം: വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് / ശമിപ്പിക്കുന്നത്.

വന്ധ്യാസുതപ്രദം: വന്ധ്യത അകറ്റി ഉത്തമ സന്താനഭാഗ്യം നൽകുന്നത്.

വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളുടെ തകരാറുമൂലം മനസ്സിനും മസ്തിഷ്കത്തിനും ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വിഭ്രാന്തികളെയും (ഉന്മാദം), നാഡീവ്യൂഹത്തെ തളർത്തുന്ന അപസ്മാരത്തെയും ഈ ഘൃതം പൂർണ്ണമായും ശമിപ്പിക്കുന്നു. രക്തശുദ്ധീകരണ ഔഷധങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ രക്തദൂഷ്യം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ മാറും. കൂടാതെ, സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാരിലെ പ്രത്യുൽപാദന ന്യൂനതകൾ പരിഹരിച്ച് വന്ധ്യത മാറ്റി സദ്ഗുണമുള്ള സന്താനമുണ്ടാകാനും ഈ നെയ്യ് ഉത്തമമാണ്.

ആറാം വരി: ബുദ്ധീന്ദ്രിയ ഗുണങ്ങൾ

"വാക്സ്വരസ്മൃതിമേധാകൃദ്ധന്യം ബ്രാഹ്മീഘൃതം സ്മൃതം"

അർത്ഥം:

വാക്: സംസാരശേഷി, വാഗ്മിത്വം, വ്യക്തമായി സംസാരിക്കാനുള്ള കഴിവ്.

സ്വര: ശബ്ദത്തിന്റെ തെളിച്ചവും മാധുര്യവും.

സ്മൃതി: ഓർമ്മശക്തി (പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി ഓർത്തെടുക്കാനുള്ള ശേഷി).

മേധാ: ധാരണാശക്തിയും പ്രതിഭയും ചേർന്ന ബുദ്ധി.

കൃത്: ഉണ്ടാക്കുന്നത് / പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ധന്യം: ശ്രേഷ്ഠവും സർവ്വമംഗളകരവുമായത്.

ബ്രാഹ്മീഘൃതം സ്മൃതം: ഇപ്രകാരമുള്ള വിശിഷ്ട ഔഷധക്കൂട്ടാണ് 'ബ്രാഹ്മീഘൃതം' എന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നത്.

കുട്ടികളിലെ സംസാരവൈകല്യങ്ങൾ, വിക്കൽ എന്നിവ മാറ്റി നല്ല വാഗ്മിത്വവും ശബ്ദത്തിന് മികച്ച ഗാംഭീര്യവും തെളിച്ചവും നൽകാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്. കേവലം വിവരങ്ങൾ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഓർമ്മശക്തി (സ്മൃതി) മാത്രമല്ല, പുതിയ അറിവുകളെ പെട്ടെന്ന് ഉൾക്കൊള്ളാനും വിശകലനം ചെയ്യാനുമുള്ള ബുദ്ധിശക്തിയെയും (മേധ) ഇത് വളർത്തുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ സർവ്വഗുണസമ്പന്നവും ധന്യവുമായ ഒരു 'മേധ്യ രസായനമായി' ബ്രാഹ്മീഘൃതത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.

ബ്രഹ്മീ ഘൃതം ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്?

പലരും വിചാരിക്കുന്നത് ബ്രഹ്മി ഘൃതം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കുട്ടികൾക്ക് പരീക്ഷാക്കാലത്ത് ഓർമ്മശക്തി കൂട്ടാൻ കൊടുക്കുന്ന വെറുമൊരു ടോണിക് മാത്രമാണെന്നാണ്. എന്നാൽ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ ശ്ലോകം കൃത്യമായി വായിച്ചുനോക്കിയാൽ മനസ്സിലാകും, ഇതൊരു സാധാരണ നെയ്യല്ല; മസ്തിഷ്കത്തെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന കഠിനമായ പല രോഗങ്ങൾക്കും ആയുർവേദാചാര്യന്മാർ വിധിച്ചിട്ടുള്ള അതീവ ശക്തമായ ഒരു ഔഷധമാണിത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ഓരോ വരിയും പരിശോധിച്ച്, ഇത് ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്കാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നും, ആ അസുഖങ്ങളിൽ ഈ നെയ്യ് എങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

1. ഉന്മാദം (മാനസിക വിഭ്രാന്തികളും കടുത്ത വിഷാദവും)

ശ്ലോകത്തിൽ രോഗശമനത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആചാര്യൻ ആദ്യം എടുത്തുപറയുന്നത് "ഉന്മാദഹരം" എന്നാണ്. അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ 'ഉന്മാദപ്രതിഷേധം' എന്ന അധ്യായത്തിലാണ് ഈ യോഗം വരുന്നത് തന്നെ. ചിന്തകളിലും പെരുമാറ്റത്തിലും ഉണ്ടാകുന്ന താളപ്പിഴകൾ, അമിതമായ ഉത്കണ്ഠ (Anxiety), കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദം, വിഷാദം (Depression), ഉറക്കമില്ലായ്മ, സ്വബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്ന മാനസികാവസ്ഥകൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള പ്രധാന ഔഷധമാണിത്. വാത-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ തലച്ചോറിലെ നാഡികളെ പ്രകോപിപ്പിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ച് ശാന്തമാക്കാൻ ബ്രഹ്മിയും നെയ്യും ചേർന്ന ഈ കൂട്ടിന് സാധിക്കും.

2. കുഷ്ഠം (ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ)

നെയ്യ് കഴിച്ചാൽ സ്കിൻ അലർജിയോ ത്വക്ക് രോഗങ്ങളോ കൂടുമെന്ന് ഭയപ്പെടുന്നവരുണ്ട്. എന്നാൽ ശ്ലോകം വ്യക്തമായി പറയുന്നു ഇത് "കുഷ്ഠഹരം" ആണെന്ന്. ആയുർവേദത്തിൽ കുഷ്ഠം എന്നാൽ സോറിയാസിസ്, എക്സിമ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സകലവിധ ചർമ്മരോഗങ്ങളുമാണ്. രക്തത്തിലെ അശുദ്ധിയും ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളുമാണ് പലപ്പോഴും ചർമ്മരോഗങ്ങൾക്ക് കാരണം. ഈ ഘൃതത്തിൽ വെറും ബ്രഹ്മി മാത്രമല്ല ഉള്ളത്; രക്തം ശുദ്ധീകരിക്കാനും ശരീരത്തിലെ മാലിന്യങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും സഹായിക്കുന്ന ത്രികോല്പക്കൊന്ന (ത്രിവൃത്ത്), നാഗദന്തി, കണിക്കൊന്ന (നൃപദ്രുമം), വിഴാലരി (കൃമിഹരം) തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇത് വിട്ടുമാറാത്ത ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്.

3. അപസ്മാരം (Epilepsy / Seizures)

ശ്ലോകത്തിലെ അടുത്ത പ്രധാന വാക്ക് "അപസ്മാരഹരം" എന്നാണ്. നാഡീവ്യൂഹത്തിലുണ്ടാകുന്ന പെട്ടെന്നുള്ള തകരാറുകൾ കൊണ്ട് രോഗി ബോധരഹിതനായി വീഴുക, ശരീരം കോച്ചിവിറയ്ക്കുക, വായിൽ നിന്ന് നുരയും പതയും വരിക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയാണ് അപസ്മാരം എന്ന് പറയുന്നത്. മസ്തിഷ്കത്തിലെ ന്യൂറോണുകളുടെ പ്രവർത്തനം താളംതെറ്റുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും (Neuroprotective), നാഡീവലിവ് തടയാനും ബ്രഹ്മിയും ശംഖുപുഷ്പവും അടങ്ങിയ ഈ നെയ്യ് വളരെ ഫലപ്രദമാണ്.

4. വന്ധ്യതയും ഗർഭധാരണ പ്രശ്നങ്ങളും (വന്ധ്യാസുതപ്രദം)

വന്ധ്യതയനുഭവിക്കുന്ന ദമ്പതികൾക്ക് ഉത്തമ സന്താനഭാഗ്യം നൽകാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ബ്രാഹ്മീഘൃതം ("വന്ധ്യാസുതപ്രദം"). ഇത് കേവലം ലൈംഗികശേഷി കൂട്ടലല്ല. സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും അമിത മാനസിക സമ്മർദ്ദം കൊണ്ടും ഹോർമോൺ അസന്തുലിതാവസ്ഥ കൊണ്ടും ഉണ്ടാകുന്ന പ്രത്യുൽപാദന തകരാറുകൾ പരിഹരിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളിൽ അണ്ഡോത്പാദനത്തിനും ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും, പുരുഷന്മാരിൽ ബീജത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനും ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളെ സന്തുലിതമാക്കി ഇത് വഴിയൊരുക്കുന്നു.

5. വാക് - സംസാര വൈകല്യങ്ങൾ

കുട്ടികളിൽ പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് സംസാരം വരാതിരിക്കുക (Speech delay), സംസാരിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ കുഴഞ്ഞുപോവുക, വിക്കൽ (Stammering/Stuttering), വ്യക്തമായി ഉച്ചരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ എന്നിവ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ഈ നെയ്യ് ഉത്തമമാണെന്നാണ് ശ്ലോകം പറയുന്നത് ("വാക്...കൃത്"). നാവിന്റെ ചലനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന തലച്ചോറിലെ നാഡീ കേന്ദ്രങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാൻ ഇതിലെ ചേരുവകൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

6. സ്വര - ശബ്ദ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ

ശബ്ദത്തിന് നല്ല തെളിച്ചവും ഗാംഭീര്യവും നൽകാനും (Vocal clarity) ശബ്ദമിടർച്ച, തൊണ്ടയടപ്പ് എന്നിവ മാറ്റാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു ("സ്വര...കൃത്"). ഗായകർ, അധ്യാപകർ, പ്രഭാഷകർ തുടങ്ങി ശബ്ദം നിരന്തരം ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് തൊണ്ടയിലെയും നാഡികളിലെയും വരൾച്ച മാറ്റി ശബ്ദശുദ്ധി നൽകാൻ ബ്രാഹ്മീഘൃതം സേവിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

7. സ്മൃതി - മറവി രോഗങ്ങൾ

പഠിച്ചതോ കണ്ടതോ ആയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കാനും കൃത്യസമയത്ത് അത് ഓർത്തെടുക്കാനുമുള്ള കഴിവിനെയാണ് 'സ്മൃതി' എന്ന് പറയുന്നത് ("സ്മൃതി...കൃത്"). പരീക്ഷയെഴുതുന്ന കുട്ടികളിലെ മറവി മുതൽ, പ്രായമായവരിലുണ്ടാകുന്ന ഡിമെൻഷ്യ (Dementia), അൽഷിമേഴ്സ് തുടങ്ങിയ മറവി രോഗങ്ങളിൽ മസ്തിഷ്ക കോശങ്ങളുടെ തേയ്മാനം തടയാനും ഓർമ്മശക്തി വീണ്ടെടുക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

8. മേധ - ഗ്രഹണശക്തിയും ബുദ്ധിശക്തിയും

ഒരു പുതിയ കാര്യം പറഞ്ഞുകൊടുത്താൽ അത് പെട്ടെന്ന് ഗ്രഹിക്കാനും, സ്വന്തം ബുദ്ധികൊണ്ട് അതിനെ വിശകലനം ചെയ്യാനുമുള്ള കഴിവിനാണ് 'മേധ' എന്ന് പറയുന്നത് ("മേധാകൃത്"). ഏകാഗ്രതക്കുറവ് (ADHD), പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിച്ചെടുക്കാനുള്ള മടി, മന്ദത എന്നിവ മാറ്റി ബുദ്ധിക്ക് നല്ല മൂർച്ചയും ഉണർവ്വും നൽകാൻ ഈ നെയ്യ് ഉത്തമ ഔഷധമാണ്.

ചേരുവകൾ രോഗങ്ങളെ മാറ്റുന്നത് എങ്ങനെ?

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് പറയുന്ന ചേരുവകൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഇതിന്റെ പ്രവർത്തന രഹസ്യം മനസ്സിലാകും:

ബ്രഹ്മിനീരും നെയ്യും: നെയ്യ് (ഘൃതം) ഒരു 'യോഗവാഹി'യാണ്; അതായത് ഏത് ഔഷധത്തെയാണോ ചുമക്കുന്നത് അതിന്റെ ഗുണം ഒട്ടും ചോർന്നുപോകാതെ രക്തത്തിലൂടെ തലച്ചോറിലെ രക്ത-മസ്തിഷ്ക തടസ്സങ്ങൾ (Blood-Brain Barrier) ഭേദിച്ച് കോശങ്ങളിലേക്ക് നേരിട്ടെത്തിക്കാൻ നെയ്യിന് മാത്രമേ സാധിക്കൂ.

വ്യോഷം (ത്രികടു): ചുക്കും മുളകും തിപ്പലിയും ചേരുമ്പോൾ ദഹനശക്തി (അഗ്നി) കൂടുകയും നെയ്യ് ശരീരത്തിൽ വേഗത്തിൽ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശോധന ഔഷധങ്ങൾ: കറുത്തതും വെളുത്തതുമായ ത്രികോല്പക്കൊന്ന, നാഗദന്തി, കണിക്കൊന്ന എന്നിവ കുടലിലെയും ആമാശയത്തിലെയും ദോഷങ്ങളെ ഇളക്കി പുറന്തള്ളുന്നു. ആധുനിക ശാസ്ത്രം പറയുന്ന കുടലും തലച്ചോറും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം (Gut-Brain Axis) നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ കണ്ടറിഞ്ഞാണ് ആചാര്യന്മാർ തലച്ചോറിനുള്ള മരുന്നിൽ കുടൽ ശുദ്ധിയാക്കുന്ന മരുന്നുകൾ കൂടി ചേർത്തത്.

വിഴാലരി (കൃമിഹരം): പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ ആന്തരിക അണുബാധകളെയും കൃമികളെയും അകറ്റുന്നു.

കഴിക്കേണ്ട രീതിയും മാത്രയും (ശ്ലോകത്തിലെ നിർദ്ദേശം)

"പലവൃദ്ധ്യാ പ്രയുഞ്ജീത പരം മാത്രാ ചതുഷ്പലം" എന്നാണ് ശ്ലോകം പറയുന്നത്. അതായത്, കഠിനമായ ഉന്മാദം, അപസ്മാരം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളിൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ 'സ്നേഹപാനം' ചെയ്യുമ്പോൾ ചെറിയ അളവിൽ തുടങ്ങി ക്രമേണ കൂട്ടി പരമാവധി നാല് പലം വരെ രോഗിയുടെ ദഹനശേഷി നോക്കി നൽകാറുണ്ട്.

എന്നാൽ ഓർമ്മശക്തിക്കും സാധാരണ ആരോഗ്യത്തിനുമായി വീടുകളിൽ കഴിക്കുമ്പോൾ ഇത്രയും വലിയ അളവ് ആവശ്യമില്ല. സാധാരണയായി മുതിർന്നവർക്ക് രാവിലെ വെറുംവയറ്റിൽ 5 മുതൽ 10 ഗ്രാം വരെയും (ഒരു ചെറിയ ടീസ്പൂൺ), കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് അര ടീസ്പൂൺ വീതവും ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിലോ ഇളം ചൂടുപാലിലോ ചേർത്ത് കഴിക്കാവുന്നതാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ഉന്മാദം മുതൽ അപസ്മാരം വരെയുള്ള നാഡീ-മാനസിക രോഗങ്ങൾക്കും, രക്തദൂഷ്യം കൊണ്ടുള്ള ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും, ഒപ്പം സംസാരശേഷിയും ബുദ്ധിശക്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഒരേപോലെ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ധന്യമായ ഒരു മഹാ ഔഷധമാണ് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ നമുക്ക് പറഞ്ഞുതന്ന ബ്രാഹ്മീഘൃതം.

ബ്രഹ്മീ ഘൃതത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

ബ്രഹ്മീ ഘൃതം ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധഘൃതമാണെങ്കിലും, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് സ്വയം വാങ്ങി കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

പ്രത്യേകിച്ച് പ്രമേഹം, കൊളസ്ട്രോൾ കൂടുതലുള്ളവർ, ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളുള്ളവർ, ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദമുള്ളവർ ബ്രഹ്മീ ഘൃതം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം. ഘൃതത്തിന്റെ ഘടനയും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും കണക്കിലെടുത്താണ് ഉപയോഗം തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

അളവിൽ കൂടുതൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറിളക്കം, ദഹനക്കുറവ്, വയറിന് അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ “കൂടുതൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം കിട്ടും” എന്ന രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കരുത്.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

കുങ്കുമാദി തൈലം ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗവും | Kumkumadi Thailam

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 25 Sep 2026 06:37:21 +0000

മുഖത്തെ പാടുകളും കറുത്ത പുള്ളികളും മാറി ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കം കിട്ടാൻ എന്തെങ്കിലും പ്രകൃതിദത്തമായ മാർഗം നോക്കുന്നവരാണോ നിങ്ങൾ?

ആയുർവേദത്തിൽ ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു എണ്ണയാണ് കുങ്കുമാദി തൈലം (Kumkumadi Thailam). പേരിൽ കുങ്കുമം ഉണ്ടെങ്കിലും, കുങ്കുമം മാത്രമല്ല ഇതിലെ പ്രധാന ഘടകം. വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങളും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ചേർത്താണ് ഈ തൈലം പരമ്പരാഗതമായി തയ്യാറാക്കുന്നത്.

ചർമ്മത്തിലെ കറുത്ത പാടുകൾ, മുഖക്കുരു വന്നതിന് ശേഷമുള്ള പാടുകൾ, ഹൈപ്പർപിഗ്മെന്റേഷൻ, വരൾച്ച തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്കായി കുങ്കുമാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുന്നവരുണ്ട്. മുഖത്ത് പുരട്ടുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിന് ഈർപ്പം നൽകാനും സ്വാഭാവികമായ തിളക്കം നിലനിർത്താനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ എല്ലാവരുടെയും ചർമ്മത്തിന് ഒരേ രീതിയിൽ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് കുങ്കുമാദി തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം, ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നതും അറിയുന്നത് പ്രധാനമാണ്.

കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കേണ്ട ശരിയായ രീതി, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശദമായി നോക്കാം.

കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത കൂട്ടും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും

കുങ്കുമാദി തൈലം ഇന്നത്തെ കാലത്ത് സൗന്ദര്യസംരക്ഷണത്തിനായി പലരും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇതിന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത തയ്യാറാക്കൽ രീതിയുണ്ട്. കുങ്കുമം, ചന്ദനം, മഞ്ജിഷ്ഠ, യഷ്ടിമധു, ഉശീര, പദ്മകം, നീലോത്പലം തുടങ്ങിയ നിരവധി ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്താണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നതെന്ന് ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ ചേരുവകളും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ശ്ലോകം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

കുങ്കുമം ചന്ദനം ലാക്ഷാ മഞ്ജിഷ്ഠാ മധുയഷ്ടികാ ।

കാലീയകമുശീരഞ്ച പദ്മകം നീലമുത്പലം ॥

ന്യഗ്രോധപാദാഃ പ്ലക്ഷസ്യ ശുങ്ഗാഃ പദ്മസ്യ കേശരം ।

ദ്വിപഞ്ചമൂലസഹിതൈഃ കഷായൈഃ പലികൈഃ പൃഥക് ॥

ജലാധകം വിപക്വവ്യം പാദശേഷമഥോദ്ധരേത് ।

മഞ്ജിഷ്ഠാം മധുകം ലാക്ഷാ പത്തംഗമധുയഷ്ടികേ ॥

കർഷപ്രമാണൈരേതൈസ്തു തൈലസ്യ കുഡവം പചേത് ।

അജാക്ഷീരം ദ്വിഗുണിതം ശനൈർമൃദ്വഗ്നിനാ പചേത് ॥

സമ്യക് പക്വം പരം ഹ്യേതന്മുഖവർണപ്രസാദനം ।

നീലികാപിഡകാവ്യംഗാനഭ്യംഗാദേവ നാശയേത് ॥

സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ ഭവേത് കാഞ്ചനസന്നിഭം ।

കുങ്കുമാദ്യമിദം തൈലമശ്വിഭ്യാം നിർമ്മിതം പുരാ ॥

— ഭൈഷജ്യരത്നാവലി, ക്ഷുദ്രരോഗാധികാരം, 60/115–120

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ‘ക്ഷുദ്രരോഗാധികാര’ത്തിൽ ആചാര്യന്മാർ ഉപദേശിച്ചിട്ടുള്ള ദിവ്യൗഷധമായ കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ ശ്ലോകങ്ങളെ ആയുർവേദ ശാസ്ത്രദൃഷ്ട്യാ താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ശ്ലോകം: കഷായദ്രവ്യങ്ങൾ

കുങ്കുമം ചന്ദനം ലാക്ഷാ മഞ്ജിഷ്ഠാ മധുയഷ്ടികാ ।

കാലീയകമുശീരഞ്ച പദ്മകം നീലമുത്പലം ॥

ന്യഗ്രോധപാദാഃ പ്ലക്ഷസ്യ ശുങ്ഗാഃ പദ്മസ്യ കേശരം ।

ദ്വിപഞ്ചമൂലസഹിതൈഃ കഷായൈഃ പലികൈഃ പൃഥക് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ തൈലം നിർമ്മിക്കാൻ ആവശ്യമായ കഷായക്കൂട്ടിന്റെ ചേരുവകളെയും അവയുടെ അളവുകളെയുമാണ് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. കുങ്കുമം എന്നാൽ വർണ്ണപ്രസാദകങ്ങളിൽ (ചർമ്മത്തിന് ശോഭ നൽകുന്നവയിൽ) ഒന്നാമതായ കുങ്കുമപ്പൂവ്. ചന്ദനം എന്നാൽ പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന വെളുത്ത ചന്ദനം (അല്ലെങ്കിൽ രക്തചന്ദനം). ലാക്ഷാ എന്നാൽ മുറിവുകൾ ഉണക്കാനും രക്തപ്രസാദത്തിനും ഉത്തമമായ കോലരക്ക്. മഞ്ജിഷ്ഠാ എന്നാൽ രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന മഞ്ചട്ടി. മധുയഷ്ടികാ എന്നാൽ ചർമ്മത്തിന് കുളിർമയും ജീവസ്സും പകരുന്ന ഇരട്ടിമധുരം. കാലീയകം എന്നാൽ മഞ്ഞളിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന മരമഞ്ഞൾ . ഉശീരഞ്ച എന്നാൽ ഉഷ്ണത്തെയും ദാഹത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന രാമച്ചവും. പദ്മകം എന്നാൽ പതിമുഖം (പത്മുഖം). നീലമുത്പലം എന്നാൽ നീലയാമ്പൽ പൂവുകൾ. ന്യഗ്രോധപാദാഃ എന്നാൽ പേരാലിന്റെ വായുവിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വേരുകൾ അഥവാ പേരാൽ വടുകൾ. പ്ലക്ഷസ്യ ശുങ്ഗാഃ എന്നാൽ ഇത്തിമരത്തിന്റെ തളിരിലകൾ അഥവാ മുകുളങ്ങൾ. പദ്മസ്യ കേശരം എന്നാൽ താമരപ്പൂവിന്റെ നടുവിലുള്ള പൂമ്പൊടിയടങ്ങിയ താമരയല്ലികൾ. ദ്വിപഞ്ചമൂലസഹിതൈഃ എന്നാൽ ലഘുപഞ്ചമൂലവും (ഓരില, മൂവില, ചെറുവഴുതിന, കണ്ടകാരിചുണ്ട, ഞെരിഞ്ഞിൽ) മഹത്പഞ്ചമൂലവും (കൂവളം, മുഞ്ഞ, പാതിരി, കുമിഴ്, പലകപ്പയ്യാനി) ചേർന്ന പ്രസിദ്ധമായ ദശമൂലങ്ങളോടൊപ്പം. പലികൈഃ പൃഥക് എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ ഓരോ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും ഓരോ പലം വീതം (ഒരു പലം എന്നത് ആയുർവേദ അളവുപ്രകാരം 48 ഗ്രാം) വെവ്വേറെയായി എടുക്കണം എന്ന് അർത്ഥം.

മൂന്നാമത്തെ ശ്ലോകം: കഷായപാകവും കൽക്കദ്രവ്യങ്ങളും

ജലാഢകം വിപക്തവ്യം പാദശേഷമഥോദ്ധരേത് ।

മഞ്ജിഷ്ഠാം മധുകം ലാക്ഷാ പത്തംഗമധുയഷ്ടികേ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

കഷായം തയ്യാറാക്കേണ്ട വിധവും അതിലേക്ക് അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട കൽക്കദ്രവ്യങ്ങളുമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. ജലാഢകം എന്നാൽ ഒരു ആഢകം ജലം (ഏകദേശം 3.072 ലിറ്റർ ശുദ്ധജലം). വിപക്തവ്യം എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ കഷായദ്രവ്യങ്ങൾ ചതച്ച് ഈ വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ച് വേവിക്കണം. പാദശേഷമഥോദ്ധരേത് – 'പാദശേഷം' എന്നാൽ നാലിലൊന്നായി (കാൽഭാഗമായി അഥവാ ഏകദേശം 768 മില്ലി ആയി) വറ്റിച്ച് കഷായം പാകമാക്കി പിഴിഞ്ഞരിച്ചെടുക്കുക. മഞ്ജിഷ്ഠാം എന്നാൽ എണ്ണയിൽ അരച്ചു ചേർക്കാനായി വീണ്ടും മഞ്ചട്ടിയും, മധുകം എന്നാൽ ഇരിപ്പ-Madhuca longifolia, ലാക്ഷാ എന്നാൽ കോലരക്കും, പത്തംഗം എന്നാൽ പതിമുഖത്തിന്റെ കാതലും, മധുയഷ്ടികേ എന്നാൽ അതിമധുരമായ ഇരട്ടിമധുരവും ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

നാലാമത്തെ ശ്ലോകം: സ്നേഹപാകവിധിയും പ്രമാണവും

കർഷപ്രമാണൈരേതൈസ്തു തൈലസ്യ കുഡവം പചേത് ।

അജാക്ഷീരം ദ്വിഗുണിതം ശനൈർമൃദ്വഗ്നിനാ പചേത് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ എണ്ണയുമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്ന സ്നേഹപാകക്രിയയാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വിവരിക്കുന്നത്. കർഷപ്രമാണൈഃ ഏതൈസ്തു എന്നാൽ മുൻപ് പറഞ്ഞ കൽക്കദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും ഓരോ കർഷം വീതം (ഒരു കർഷം എന്നത് 12 ഗ്രാം) എടുത്ത് നന്നായി അരച്ചെടുക്കണം. തൈലസ്യ കുഡവം എന്നാൽ ഒരു കുഡവം അളവിൽ (ഏകദേശം 192 മില്ലി ലിറ്റർ) നല്ലെണ്ണ അഥവാ തിലതൈലത്തിൽ. പചേത് എന്നാൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായവും ഈ കൽക്കവും ചേർത്ത് പാകം ചെയ്യണം. ഇതിലേക്ക് അജാക്ഷീരം ദ്വിഗുണിതം – എണ്ണയുടെ ഇരട്ടി അളവിൽ (രണ്ട് കുഡവം അഥവാ ഏകദേശം 384 മില്ലി ലിറ്റർ) ശുദ്ധമായ ആട്ടിൻപാൽ കൂട്ടിചേർക്കണം. ശനൈഃ മൃദ്വഗ്നിനാ പചേത് – തിടുക്കം കൂട്ടാതെ, വളരെ സാവധാനം മന്ദാഗ്നിയിൽ (ചെറുതീയിൽ) ഇളക്കിക്കൊണ്ട് തൈലപാകവിധിയിലെ മധ്യപാകം എത്തുന്നതുവരെ ശ്രദ്ധയോടെ പാകം ചെയ്തെടുക്കണം.

അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും ശ്ലോകം: ഫലശ്രുതിയും തൈലത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും

സമ്യക് പക്വം പരം ഹ്യേതന്മുഖവർണ്ണപ്രസാദനം ।

നീലികാപിഡകാവ്യങ്ഗാനഭ്യങ്ഗാദേവ നാശയേത് ॥

സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ ഭവേത് കാഞ്ചനസന്നിഭം ।

കുങ്കുമാദ്യമിദം തൈലമശ്വിഭ്യാം നിർമ്മിതം പുരാ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണഫലങ്ങളെയും അതിന്റെ പാരമ്പര്യ മഹിമയെയും പറ്റി ആചാര്യൻ ഉപസംഹരിക്കുന്നു. സമ്യക് പക്വം എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയവിധിപ്രകാരം കൃത്യമായി പാകം ചെയ്തെടുത്ത, പരം ഹ്യേതത് മുഖവർണ്ണപ്രസാദനം – ഈ തൈലം മുഖത്തിന് സ്വാഭാവിക കാന്തിയും വർണ്ണശുദ്ധിയും നൽകുന്നതിൽ പരമശ്രേഷ്ഠമാണ്. നീലികാ-പിഡകാ-വ്യങ്ഗാൻ – മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന നീലിക (കവിളിലും മൂക്കിലുമൊക്കെ പടരുന്ന കറുത്ത പാടുകൾ), പിഡക (മുഖക്കുരുക്കൾ), വ്യംഗം (ചർമ്മത്തിലെ കറുപ്പും മങ്ങലും ഉണ്ടാക്കുന്ന മെലാസ്മ പോലുള്ള ദോഷങ്ങൾ) എന്നിവയെല്ലാം, അഭ്യങ്ഗാദേവ നാശയേത് – ഈ തൈലം മുഖത്ത് പുരട്ടി മൃദുവായി തടവുന്നതിലൂടെത്തന്നെ (അഭ്യംഗം കൊണ്ട്) പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകും. സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ എന്നാൽ ചിട്ടയോടെ തുടർച്ചയായി ഏഴ് രാത്രികൾ ഈ തൈലം മുഖത്തു പുരട്ടി സേവിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഭവേത് കാഞ്ചനസന്നിഭം – ചർമ്മം മാലിന്യങ്ങൾ നീങ്ങി സ്വർണ്ണം പോലെ (കാഞ്ചനം പോലെ) ശോഭയുള്ളതായി മാറും. കുങ്കുമാദ്യമിദം തൈലം – കുങ്കുമപ്പൂവ് പ്രധാന ചേരുവയായിട്ടുള്ള ഈ ദിവ്യമായ കുങ്കുമാദി തൈലം, അശ്വിഭ്യാം നിർമ്മിതം പുരാ – പുരാതനകാലത്ത് സമസ്ത രോഗങ്ങളുടെയും ശമനത്തിനായി സാക്ഷാൽ ദേവവൈദ്യന്മാരായ അശ്വിനീദേവന്മാർ ലോകത്തിന് പകർന്നു നൽകപ്പെട്ടതാണ്.

കുങ്കുമാദി തൈലം എന്തിനൊക്കെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്

കുങ്കുമാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാത്തവരായി ഇന്ന് ആരും കാണില്ല. എന്നാൽ പലരും വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇത് വെറുമൊരു "ഫെയർനസ്സ് ഓയിൽ" അല്ലെങ്കിൽ മുഖത്തിന് തിളക്കം കൂട്ടാൻ മാത്രമുള്ള ഒന്നാണെന്നാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിൽ കുങ്കുമാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് 'ക്ഷുദ്രരോഗാധികാരം' എന്ന അധ്യായത്തിലാണ്. അതായത്, മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന പലതരം രോഗങ്ങൾ ചികിത്സിച്ച് മാറ്റാനുള്ള ഉഗ്രനൊരു ഔഷധമാണിത്.

ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യന്മാർ അക്കമിട്ട് പറയുന്ന രോഗങ്ങളും, ഇതിലെ ഓരോ ചേരുവകളും ആ രോഗങ്ങളെ എങ്ങനെയാണ് മാറ്റിയെടുക്കുന്നത് എന്നും നമുക്കൊന്ന് വിശദമായി നോക്കാം.

1. വ്യംഗം (Vyanga - കരിമംഗലം അഥവാ Melasma)

ശ്ലോകത്തിൽ എടുത്തുപറയുന്ന പ്രധാന രോഗാവസ്ഥയാണ് 'വ്യംഗം'. സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും മൂക്കിന് മുകളിലും കവിളുകളിലുമായി പൂമ്പാറ്റയുടെ ചിറകുപോലെ കറുപ്പോ തവിട്ടോ നിറത്തിൽ പടരുന്ന 'കരിമംഗലം' അല്ലെങ്കിൽ മെലാസ്മയാണിത്. ശരീരത്തിലെ പിത്തദോഷവും രക്തവും ദുഷിക്കുമ്പോഴാണ് ചർമ്മത്തിൽ ഇത്തരം കറുപ്പടയാളങ്ങൾ വരുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിലെ പരിഹാരം: ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന മഞ്ജിഷ്ഠ (മഞ്ചട്ടി), ചന്ദനം, രക്തചന്ദനം (കാലീയകം), കുങ്കുമപ്പൂവ്, ലാക്ഷ (കോലരക്ക്) എന്നിവ മികച്ച രക്തശുദ്ധീകരണികളും പിത്തശമനികളുമാണ്. ഇവ രക്തത്തിലെ ചൂടും മാലിന്യങ്ങളും മാറ്റി, ചർമ്മത്തിന് അടിയിലുള്ള കറുത്ത പിഗ്മെന്റേഷനെ തകർത്ത് സ്വാഭാവിക നിറം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

2. നീലിക (Neelika - ആഴത്തിലുള്ള കറുത്ത പാടുകൾ)

വ്യംഗത്തേക്കാൾ കടുത്തതും, നീല കലർന്ന കറുപ്പ് നിറത്തിലോ തവിട്ടുനിറത്തിലോ ചർമ്മത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നതുമായ അടയാളങ്ങളെയാണ് ആയുർവേദം 'നീലിക' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ സൺ ടാൻ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത കരുവാളിപ്പ്, ഹൈപ്പർപിഗ്മെന്റേഷൻ, പ്രായമാകുമ്പോൾ മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന കറുത്ത പുള്ളികൾ (Age spots) എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽപ്പെടും.

ശ്ലോകത്തിലെ പരിഹാരം: ഇതിനായി ശ്ലോകത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത് കഷായം വെക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉശീരം (രാമച്ചം), പദ്മകം (പതിമുഖം), നീലോത്പലം (നീലയാമ്പൽ), പദ്മകേശരം (താമരയല്ലി) തുടങ്ങിയ ശീതവീര്യമുള്ള കൂട്ടുകളാണ്. കഠിനമായ വെയിൽ മൂലമുണ്ടാകുന്ന കോശനാശവും കരുവാളിപ്പും തണുപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കാൻ രാമച്ചത്തിനും താമരപ്പൂവിനും പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

3. പിഡക (Pidaka - മുഖക്കുരുവും കുരുക്കളുടെ പാടുകളും)

ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന പഴുപ്പുള്ളതോ അല്ലാത്തതോ ആയ മുഖക്കുരുക്കൾ, ചെറിയ കുരുക്കൾ, പരുക്കൾ എന്നിവയ്ക്കാണ് 'പിഡക' എന്ന് പറയുന്നത്. വായുസഞ്ചാരമില്ലാതെ സുഷിരങ്ങൾ അടഞ്ഞ് കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ കൂടുമ്പോഴാണ് ഇത് വരുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിലെ പരിഹാരം: ഇവിടെയാണ് ശ്ലോകത്തിലെ 'ദ്വിപഞ്ചമൂലസഹിതൈഃ' (ദശമൂലം) എന്ന വിസ്മയക്കൂട്ടിന്റെ പങ്ക്. സാധാരണ സൗന്ദര്യ എണ്ണകളിൽ കാണാത്ത പത്ത് വേരുകൾ (ദശമൂലം) ഇതിൽ ചേർക്കുന്നത് വീക്കവും (Inflammation) നീർക്കെട്ടും കുറയ്ക്കാനാണ്. കൂടാതെ ന്യഗ്രോധപാദം (പേരാലിന്റെ വടുകൾ), പ്ലക്ഷസ്യ ശുങ്ഗം (ഇത്തിത്തളിരുകൾ) എന്നിവയിലെ ചവർപ്പുരസം (കഷായരസം) മുറിവുകളെ പെട്ടെന്ന് ഉണക്കാനും, ബാക്ടീരിയ ബാധ തടയാനും, മുഖക്കുരു പൊട്ടിയുണ്ടാകുന്ന പാടുകളെയും കുഴികളെയും മായ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

4. മുഖവർണ്ണനാശം (Loss of Glow & Complexion)

'പരം ഹ്യേതന്മുഖവർണ്ണപ്രസാദനം' – ജീവനില്ലാതെ മങ്ങിയിരിക്കുന്ന മുഖത്തിന് വർണ്ണവും തുടുപ്പും പ്രസാദവും നൽകാൻ ഇതിലും മികച്ച മറ്റൊരു ഔഷധമില്ലെന്നാണ് ശ്ലോകം അടിവരയിടുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിലെ പരിഹാരം: കൽക്കമായി അരച്ചു ചേർക്കുന്ന മധുകം (എണ്ണപ്പൂവ് / ഇരിപ്പപ്പൂവ്), മധുയഷ്ടിക (ഇരട്ടിമധുരം) എന്നിവ ചർമ്മത്തിലെ അമിത വരൾച്ചയെ തടയുന്നു. കൂടെ ചേർക്കുന്ന അജാക്ഷീരം (ആട്ടിൻപാൽ) ചർമ്മകോശങ്ങളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് പോഷണം നൽകുന്ന നാച്ചുറൽ മോയ്സ്ചറൈസറാണ്. ആട്ടിൻപാലിന്റെ കൊഴുപ്പും ഔഷധഗുണവും ചേരുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മൃദുത്വവും തിളക്കവും ലഭിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം പറയുന്ന ഉപയോഗക്രമവും ഫലവും

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന വരികൾ ഇതിന്റെ ഉപയോഗവിധിയും എത്ര നാളുകൊണ്ട് ഫലം കിട്ടുമെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്:

'അഭ്യങ്ഗാദേവ നാശയേത്': വെറുതെ മുഖത്ത് തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ; രാത്രി കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് മുഖം നന്നായി കഴുകി വൃത്തിയാക്കി, വിരലുകൾ കൊണ്ട് മൃദുവായി മസാജ് (അഭ്യംഗം) ചെയ്ത് വേണം ഇത് പുരട്ടാൻ. ഇത് ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ചർമ്മത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ സഹായിക്കും.

'സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ ഭവേത് കാഞ്ചനസന്നിഭം': തുടർച്ചയായി ഏഴ് രാത്രികൾ ഈ ചിട്ടയോടെ ഉപയോഗിച്ചാൽ തന്നെ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങും; ചർമ്മം സ്വർണ്ണം പോലെ (കാഞ്ചനം പോലെ) തിളക്കമുള്ളതായി മാറും എന്നാണ് ആചാര്യൻ പറയുന്നത്.

ദേവവൈദ്യന്മാരായ സാക്ഷാൽ അശ്വിനീദേവന്മാർ പണ്ടുകാലത്ത് മനുഷ്യർക്കായി ഉപദേശിച്ചു തന്നതാണ് ഈ അത്ഭുതക്കൂട്ടെന്ന് ശ്ലോകം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുങ്കുമാദി തൈലത്തെ വെറുമൊരു കോസ്മെറ്റിക് പ്രൊഡക്റ്റായി കാണാതെ, കരിമംഗല്യം മുഖക്കുരുവും പാടുകളും മാറ്റാൻ ശാസ്ത്രം തന്ന ഒരു ദിവ്യൗഷധമായി കണ്ട് കൃത്യമായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഇന്ന് കുങ്കുമാദി ലേപം ക്രീം രൂപത്തിലും വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്.

തൈലത്തിലുള്ള സാക്ഷാൽ കുങ്കുമപ്പൂവ്, ചന്ദനം, മഞ്ചട്ടി, ഇരട്ടിമധുരം തുടങ്ങിയ ദിവ്യൗഷധങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഇത്തരം ക്രീമുകളിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. വ്യത്യാസം ഒന്നേയുള്ളൂ—ഇത് എണ്ണ രൂപത്തിലല്ലാതെ, ചർമ്മത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ വലിഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു ലൈറ്റ് ക്രീം ബേസിലാണ് തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമോ? ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം?

കുങ്കുമാദി തൈലം പരമ്പരാഗതമായി ചർമ്മപരിചരണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുർവേദ തൈലമാണ്. എന്നാൽ “പ്രകൃതിദത്തം” എന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും യാതൊരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് പറയാനാകില്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും ചർമ്മപ്രകൃതിയും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ചേരുവകളും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ ചിലരിൽ ചർമ്മത്തിൽ അസ്വസ്ഥതയോ അലർജിക് പ്രതികരണമോ ഉണ്ടാകാം.

എണ്ണമയമുള്ള ചർമ്മക്കാർ (Oily Skin): കട്ടി കൂടിയ എണ്ണമയമുള്ളതിനാൽ അമിതമായി തേച്ചാൽ സുഷിരങ്ങൾ അടഞ്ഞ് മുഖക്കുരു കൂടും. 1–2 തുള്ളി മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ തൈലത്തിന് പകരം കുങ്കുമാദി ക്രീമോ ലേപമോ തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

സെൻസിറ്റീവ് ചർമ്മമുള്ളവർ: ചില ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ അലർജിയുണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ മുഖത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുൻപ് കൈത്തണ്ടയിലോ ചെവിക്ക് പിന്നിലോ പുരട്ടി 'പാച്ച് ടെസ്റ്റ്' നിർബന്ധമായും ചെയ്യുക.

പാർശ്വഫലങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ 4 കാര്യങ്ങൾ:

രാത്രി മാത്രം പുരട്ടുക: പകൽ പുരട്ടി വെയിലത്തിറങ്ങരുത്; രാത്രി കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

കഴുകിക്കളയുക: എണ്ണമയമുള്ള ചർമ്മക്കാർ രാത്രി മുഴുവൻ വെക്കാതെ, പുരട്ടി 30–40 മിനിറ്റിനു ശേഷം കഴുകിക്കളയുക.

ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടാൽ നിർത്തുക: ചുവപ്പ്, ചൊറിച്ചിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ കുരുക്കൾ കണ്ടാൽ ഉപയോഗം ഉടൻ നിർത്തുക.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം:

കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും പാർശ്വഫലങ്ങളും വിപണിയിൽ ലഭ്യമായ എല്ലാ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാകണമെന്നില്ല. ഓരോ നിർമ്മാതാക്കളും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധച്ചേരുവകളിലും അവ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ ചേരുവകളിൽ കമ്പനികൾക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യാസം കാണാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ കുപ്പിയിലോ പാക്കറ്റിലോ നൽകിയിരിക്കുന്ന ചേരുവകളുടെ പട്ടികയും ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതിയും കൃത്യമായി വായിച്ചുമനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമാണ്.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

വരണാദി കഷായം ഗുണങ്ങൾ: തടിയും കൊളസ്ട്രോളും കുറയ്ക്കാം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 25 Sep 2026 03:38:28 +0000

വരണാദി കഷായം (Varanadi Kashayam) എന്ന പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ പലർക്കും ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കൊഴുപ്പ്, അമിതഭാരം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളായിരിക്കും. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിൽ വരണാദി കഷായത്തിന് ഇതിലും വിശാലമായ പ്രയോഗങ്ങളാണ് പറയുന്നത്.

ശരീരത്തിലെ കഫദോഷത്തിന്റെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ, ദഹനക്കുറവ്, ശരീരത്തിൽ ഭാരവും മന്ദതയും അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പരമ്പരാഗതമായി വരണാദി കഷായം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ കൊഴുപ്പ് കുറയ്ക്കുന്നതിനും ശരീരത്തിലെ മെറ്റബോളിസത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്ന കഷായമായി ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇത് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

പക്ഷേ, “വരണാദി കഷായം കഴിച്ചാൽ തടി കുറയും” എന്ന രീതിയിൽ മാത്രം ഇതിനെ കാണുന്നത് ശരിയല്ല. ഒരാളുടെ ശരീരപ്രകൃതി, ദോഷാവസ്ഥ, ഭക്ഷണരീതി, ജീവിതശൈലി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കൂടി പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

വരണാദി കഷായത്തിൽ എന്തൊക്കെ ഔഷധങ്ങളാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം? ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? — ഇക്കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

കുറിപ്പ്: വരണാദി കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഉപയോഗങ്ങളാണ് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഏതെങ്കിലും രോഗാവസ്ഥയ്ക്കായി സ്വയം ചികിത്സയായി കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യതയുള്ള ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

വരണാദി കഷായത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

വരണാദി കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സൂത്രസ്ഥാനത്തിൽ, ശോധനാദിഗണസംഗ്രഹം എന്ന അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. വാരണാദി ഗണത്തിലെ ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവയുടെ പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.

സംസ്കൃത ശ്ലോകം:

वरुणसैर्यकयुग्मशतावरीदहनमोरटबिल्वविषाणिकाः।

द्विबृहतीद्विकरञ्जञ्जयाद्वयंबहलपल्लवदर्भरुजाकराः॥२१॥

वरुणादिः कफं मेदो मन्दाग्नित्वं नियच्छति।

आढ्यवातं शिरःशूलं गुल्मं चान्तः सविद्रधिम्॥२२॥

വരുണസൈര്യകയുഗ്മശതാവരീ-

ദഹനമോരടബില്വവിഷാണികാഃ ।

ദ്വിബൃഹതീദ്വികരഞ്ജജയാദ്വയം

ബഹലപല്ലവദർഭരുജാകരാഃ ॥ 21 ॥

വരുണാദിഃ കഫം മേദോ മന്ദാഗ്നിത്വം നിയച്ഛതി ।

ആഢ്യവാതം ശിരഃശൂലം ഗുല്മം ചാന്തഃ സവിദ്രധിം ॥ 22 ॥

അഷ്ടാംഗഹൃദയം സൂത്രസ്ഥാനത്തിലെ പതിനഞ്ചാം അധ്യായമായ 'ശോധനാദിഗണസംഗ്രഹ'ത്തിൽ വാഗ്ഭടാചാര്യൻ ഉപദേശിച്ച അതിപ്രധാനമായ വരുണാദി ഗണത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും തത്ത്വവിശകലനവും താഴെ നൽകുന്നു.

ശ്ലോകം 21: ദ്രവ്യവിഭാഗം (ഔഷധ ചേരുവകളുടെ വ്യാഖ്യാനം)

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വരുണാദി ഗണത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ദിവ്യൗഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്നത്.

വരുണ (നീർമാതളം): കഫ-വാത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതും, മൂത്രാശയത്തിലെ കല്ലുകളെയും ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യമായ മുഴകളെയും അലിയിച്ചു കളയാൻ അഗ്ര്യവുമായ നീർമാതളത്തിന്റെ തൊലിയാണ് ഇവിടെ വരുണ എന്ന പദം കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്.

സൈര്യകയുഗ്മ (രണ്ടുതരം കുറിഞ്ഞികൾ): നീലക്കുറിഞ്ഞിയും (സഹചരം) വെള്ളക്കുറിഞ്ഞിയും ചേർത്ത് സൈര്യകയുഗ്മം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇത് വാതഹരവും നാഡികൾക്കും സന്ധികൾക്കും ബലം നൽകുന്നതുമാണ്.

ശതാവരീ (ശതാവരിക്കിഴങ്ങ്): തീക്ഷ്ണ ഔഷധങ്ങളുടെ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കി ശരീരത്തിന് ധാതുബലവും തണുപ്പും നൽകുന്ന രസായന ഗുണമുള്ള ശതാവരി.

ദഹനഃ (കൊടുവേലി): 'ദഹനൻ' എന്നാൽ അഗ്നി എന്നർത്ഥം. അഗ്നി തുല്യമായ വീര്യമുള്ളതും ജഠരാഗ്നിയെ അതിശക്തമായി ജ്വലിപ്പിച്ച് ആമദോഷത്തെയും കഫത്തെയും ഭസ്മമാക്കുന്നതുമായ ചുവന്ന കൊടുവേലി (ചിത്രകം).

മോരടഃ (പെരുങ്കുരുമ്പ): മൂർവ്വ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ വള്ളിച്ചെടി കയ്പുരസ പ്രധാനവും രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും വിട്ടുമാറാത്ത ജ്വരങ്ങൾക്കും ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും ഉത്തമവുമാണ്.

ബില്വഃ (കൂവളം): ദശമൂലങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായ കൂവളം. ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതിനും വായുകോപം ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും ഇതിന്റെ വേര് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

വിഷാണികാഃ (ആടുതൊടാപ്പാല): ആട്ടിൻകൊമ്പുപോലെയുള്ള കായ്കളുള്ളതിനാൽ വിഷാണിക എന്ന് പേര്. ശരീരത്തിലെ അമിത കൊഴുപ്പിനെയും മേദസ്സിനെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന്റെ ഇലകളും വേരുകളും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ദ്വിബൃഹതീ (രണ്ടുതരം ചുണ്ടകൾ): കണ്ടകാരിച്ചുണ്ടയും ചെറുവഴുതിനയും. ശ്വാസകോശത്തിലെ കഫത്തെ ഇളക്കിമാറ്റാനും മൂത്രതടസ്സം നീക്കാനും ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ദ്വികരഞ്ജ (രണ്ട് തരം ഉങ്ങുകൾ): സാധാരണ ഉങ്ങും (കരഞ്ജം) ആവിൽ. വ്രണങ്ങളെ ഉണക്കാനും, രക്തത്തിലെയും ലസികയിലെയും അഴുക്കുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും കഫത്തെ ലേഖനം (scrape out) ചെയ്യാനും ഇവ ഉത്തമമാണ്.

ജയാദ്വയം (രണ്ടുതരം ജയകൾ): പ്രധാനമായും മുഞ്ഞയും (അഗ്നിമന്ഥം) തഴുതാമയും (പുനർനവ). ശരീരത്തിലെ നീർക്കെട്ടിനെ വലിച്ചെടുത്ത് മൂത്രത്തിലൂടെ പുറന്തള്ളാൻ ഈ സസ്യങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.

ബഹലപല്ലവഃ (മുരിങ്ങ): 'ബഹലമായ' (ഇടതൂർന്ന) ഇലകളോടുകൂടിയ മുരിങ്ങ. തീക്ഷ്ണ-ഉഷ്ണ വീര്യമുള്ള മുരിങ്ങാവേര് ശരീരത്തിലെ ആന്തരികമായ നീർവീക്കങ്ങളെയും കൊഴുപ്പിനെയും തകർത്തെറിയാൻ ശേഷിയുള്ളതാണ്.

ദർഭഃ (ദർഭപ്പുല്ല്): മൂത്രളമായ (diuretic) ഗുണമുള്ള ദർഭ, ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും മൂത്രാശയ തടസ്സങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

രുജാകരാഃ (ചേര് / ഭല്ലാതകം): ശരീരത്തിൽ സ്പർശിച്ചാൽ രുജയെ (വേദനയെയും പൊള്ളലിനെയും) ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഭല്ലാതകത്തിന് രുജാകരൻ എന്ന് പേരുവന്നത്. ശാസ്ത്രീയമായി ശുദ്ധിചെയ്തു ചേർക്കുന്ന ചേര് കഫത്തെയും അർബുദ സമാനമായ കട്ടികളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന പരമൗഷധമാണ്.

ശ്ലോകം 22: ഫലശ്രുതി (കർമ്മങ്ങളും രോഗശമനവും)

ഈ ഔഷധങ്ങൾ സമം ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന കഷായം ശരീരത്തിൽ എപ്രകാരമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങളെയാണ് ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതെന്നും ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വരുണാദിഃ (വരുണാദി ഗണം): മേൽപ്പറഞ്ഞ വരുണൻ മുതലായ പതിനാറോളം ദിവ്യൗഷധങ്ങൾ ചേർത്തു തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം.

കഫം (കഫദോഷത്തെ): ശരീരത്തിൽ അധികരിച്ചുനിന്ന് സ്രോതസ്സുകളിൽ (ശരീര നാളികളിൽ) തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്ന ഘനരൂപത്തിലുള്ള ദുഷ്ടകഫത്തെ...

മേദഃ (മേദസ്സിനെ): ശരീരത്തിൽ ക്രമരഹിതമായി അടിഞ്ഞുകൂടി ദുർമേദസ്സായി മാറുന്ന കൊഴുപ്പിനെയും കൊളസ്ട്രോളിനെയും...

മന്ദാഗ്നിത്വം (വിശപ്പില്ലായ്മയെ): ദഹനപ്രക്രിയ മന്ദീഭവിച്ച് ആഹാരം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ 'ആമം' ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയെ...

നിയച്ഛതി (നിയന്ത്രിക്കുന്നു / പരിഹരിക്കുന്നു): പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുകയും ജഠരാഗ്നിയെ ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആഢ്യവാതം (ഊരുസ്തംഭം): അമിതമായ മേദസ്സും കഫവും വാതവുമായി കൂടിച്ചേർന്ന് തുടകളെ സ്തംഭിപ്പിക്കുകയും കാലുകൾ അനക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം ഭാരവും മരവിപ്പും ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന 'ഊരുസ്തംഭം' എന്ന കഠിന രോഗാവസ്ഥയെ വരുണാദി കഷായം ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ശിരഃശൂലം (വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദന): കഫവും വാതവും ശിരസ്സിലെ നാഡികളിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ തലവേദനയെയും മൈഗ്രേനെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ഗുല്മം (ഗുല്മരോഗം): ഉദരത്തിൽ വായുവും കഫവും തങ്ങിനിന്ന് ഉരുണ്ടുകൂടി മുഴപോലെ കാണപ്പെടുന്ന ഗുല്മത്തെയും അഥവാ വാതക്കട്ടികളെയും...

ച അന്തഃ സവിദ്രധിം (ആന്തരിക പരുക്കളെയും മുഴകളെയും): 'ച' എന്നാൽ 'കൂടാതെ' എന്നർത്ഥം. ആന്തരിക അവയവങ്ങളായ ആമാശയം, കരൾ, വൃക്കകൾ, ഗർഭാശയം തുടങ്ങിയവയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വിദ്രധി (ആന്തരിക പരുക്കൾ, കുരുക്കൾ, പഴുപ്പ് നിറഞ്ഞ ആന്തരിക മുഴകൾ അഥവാ Internal Abscesses / Cysts) എന്നിവയെയും വരുണാദി ഗണം വേരോടെ പിഴുതെടുത്ത് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

വരണാദി കഷായം ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

വാരണാദി കഷായത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആദ്യം നോക്കേണ്ടത് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ വാരണാദി ഗണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകങ്ങളാണ്. വെറുതെ “കൊഴുപ്പ് കുറയ്ക്കുന്ന കഷായം” എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരം, ആചാര്യൻ ഈ യോഗത്തെ ഏത് അവസ്ഥകളിലാണ് പ്രയോജനകരമായി കാണുന്നതെന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ തന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ വാക്കും പരിശോധിച്ചാൽ ഇത് ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് വളരെ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം:

1. കഫം (ദുഷ്ടകഫവും നാളികളിലെ തടസ്സങ്ങളും)

ശരീരത്തിൽ അമിതമായി കഫം അടിഞ്ഞുകൂടി ശരീര നാളികളിൽ (സ്രോതസ്സുകളിൽ) തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് വരുണാദി ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. തൊണ്ടയിലും നെഞ്ചിലും കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുക, എപ്പോഴും ഒരു ഭാരവും മന്ദതയും അനുഭവപ്പെടുക, ശരീരത്തിൽ നീർക്കെട്ട് വരിക തുടങ്ങിയ കഫജന്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് ഉത്തമ പ്രതിവിധിയാണ്.

2. മേദസ്സ് (അമിതവണ്ണം, കൊളസ്ട്രോൾ, ഫാറ്റി ലിവർ)

ശ്ലോകത്തിലെ 'മേദോ നിയച്ഛതി' എന്ന വാക്ക് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഏറ്റവും പ്രസക്തമാണ്. ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ചീത്ത കൊഴുപ്പിനെ കുറയ്ക്കാനും ദുർമേദസ്സ് ഉരുക്കിക്കളയാനും ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നാംതരം ഔഷധമാണിത്. വ്യായാമം ചെയ്തിട്ടും കുറയാത്ത അമിതവണ്ണം, ട്രൈഗ്ലിസറൈഡ്സ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള കൊളസ്ട്രോൾ പ്രശ്നങ്ങൾ, ഫാറ്റി ലിവർ എന്നിവയിൽ വരുണാദി കഷായം നൽകുന്ന ഫലം വളരെ വലുതാണ്. ഇതിലെ ഔഷധങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പിനെ ചുരണ്ടിമാറ്റുന്ന 'ലേഖന' സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്.

3. മന്ദാഗ്നിത്വം (ദഹനക്കുറവും കുറഞ്ഞ ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളും)

എന്ത് കഴിച്ചാലും ദഹിക്കാതെ കിടക്കുക, വിശപ്പില്ലായ്മ, കഴിച്ചയുടൻ വയറു വീർത്തു വരിക, ശരീരം മെറ്റബോളിസം കുറഞ്ഞ് തളർന്നുപോവുക എന്നിവയാണ് മന്ദാഗ്നിത്വം. വരുണാദിയിലെ കൊടുവേലിയും കൂവളവുമെല്ലാം ഉള്ളിലെ ജഠരാഗ്നിയെ ആളിക്കത്തിച്ച് ദഹനപ്രക്രിയയെ കൃത്യമാക്കുന്നു. ആഹാരം ശരിയായി ദഹിച്ച് ശരീരത്തിന് പോഷകമായി മാറാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

4. ആഢ്യവാതം (തുടകൾ മരവിച്ചുപോകുന്ന ഊരുസ്തംഭം)

നടുവിന് താഴേക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് തുടകളിലും കാലുകളിലും കഠിനമായ വേദനയും ഭാരവും മരവിപ്പും വന്ന് കാലുകൾ അനക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ആഢ്യവാതം അഥവാ ഊരുസ്തംഭം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. വാതവും കഫവും അമിത കൊഴുപ്പും കൂടി തുടകളിലെ നാഡികളെയും പേശികളെയും സ്തംഭിപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. സാധാരണ വാതമരുന്നുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം ഇത് മാറില്ല; കൊഴുപ്പിനെയും കഫത്തെയും അലിയിക്കുന്ന വരുണാദി ഗണം ഇവിടെ അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കും.

5. ശിരഃശൂലം (വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദനയും മൈഗ്രേനും)

കഫക്കെട്ടും തലയിലെ ഞരമ്പുകളിലെ നീർക്കെട്ടും കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദനകൾ, തലയ്ക്ക് എപ്പോഴും കനം തോന്നുന്ന അവസ്ഥ, മൈഗ്രേൻ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഈ യോഗം സഹായിക്കുന്നു. തലച്ചോറിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ആമദോഷങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്താണ് ഇത് സാധ്യമാക്കുന്നത്.

6. ഗുല്മം (വയറ്റിലെ വായുകട്ടികളും മുഴകളും)

ദഹനക്കേടും വായുവും കഫവും ചേർന്ന് ഉദരത്തിൽ ഉരുണ്ടുകൂടി മുഴപോലെ വേദനയുണ്ടാക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഗുല്മം. വായു സഞ്ചാരം തടസ്സപ്പെട്ട് അടിവയറ്റിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം വീക്കങ്ങളെയും ഗ്യാസ് ട്രബിളിന്റെ കഠിനമായ അവസ്ഥകളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലെ കാറ്റഗറ്റീവ് ഗുണങ്ങളുള്ള പച്ചമരുന്നുകൾ സഹായിക്കും.

7. അന്തഃ സവിദ്രധിം (ആന്തരിക മുഴകളും സിസ്റ്റുകളും)

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമായ 'അന്തഃ സവിദ്രധിം' എന്നത് സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ അടക്കം ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ആന്തരിക അവയവങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കുരുക്കൾ, പരുക്കൾ, പഴുപ്പുകൾ, വീക്കങ്ങൾ എന്നിവയാണ് അന്തർവിദ്രധി. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ സ്ത്രീകളിലെ PCOD (പോളിസിസ്റ്റിക് ഒവേറിയൻ ഡിസീസ്), അണ്ഡാശയത്തിലെയും ഗർഭാശയത്തിലെയും സിസ്റ്റുകൾ (Ovarian cysts / Fibroids), മറ്റ് ആന്തരിക അവയവങ്ങളിലെ നീർക്കെട്ടുകൾ എന്നിവയെ അലിയിച്ചു കളയാൻ വരുണാദി യോഗത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കെട്ടിക്കിടക്കലുകളെ — അതൊരു മുഴയാകട്ടെ, കൊഴുപ്പാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ദഹിക്കാത്ത കഫമാകട്ടെ — അതിനെയെല്ലാം വലിച്ച് പുറന്തള്ളാൻ വരുണാദി ഗണത്തോളം പോന്ന മറ്റൊരു കൂട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ വിരളമാണ്.

വരണാദി കഷായം എങ്ങനെ കഴിക്കണം?

സാധാരണയായി വാരണാദി കഷായത്തിന്റെ 15–20 മില്ലി വീതം, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ കഴിക്കാനാണ് ഉൽപ്പന്ന നിർദേശങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന് ഏകദേശം 30 മിനിറ്റ് മുമ്പ് കഴിക്കുന്നതാണ് പൊതുവെ നിർദേശിക്കുന്നത്.

15–20 മില്ലി എന്നത് ഏകദേശം 1 മുതൽ 1½ ടേബിൾസ്പൂൺ വരെ വരും.

കടയിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ലഭിക്കുന്ന കഷായമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെങ്കിൽ, കഴിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു ടേബിൾസ്പൂൺ വെള്ളം ചേർത്ത് നന്നായി കലക്കി കഴിക്കാമെന്നും ഉൽപ്പന്ന നിർദേശങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

എന്നാൽ കഷായത്തിന്റെ അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന സമയവും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, കുട്ടികൾ തുടങ്ങിയവർ സ്വയം അളവ് തീരുമാനിക്കുന്നതിന് പകരം ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് നല്ലത്.

വരണാദി കഷായം ലഭിക്കുന്ന രൂപങ്ങൾ

വാരണാദി കഷായം കഷായരൂപത്തിൽ മാത്രമല്ല, ചില ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ ചൂർണം, ഗുളിക/വടി, സിറപ്പ്, ക്യാപ്സ്യൂൾ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളിലും ലഭിക്കാറുണ്ട്.

വരണാദി കഷായത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

ശരിയായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ച് പാർശ്വഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നാണ് ഉൽപ്പന്ന വിവരങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. എന്നാൽ അമിതമായി കഴിക്കുന്നത് അമിതമായ മൂത്രവിസർജനം ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്, കാരണം വരണാദി കഷായത്തിന് മൂത്രം വർധിപ്പിക്കുന്ന (diuretic) സ്വഭാവം ഉണ്ടെന്ന് ഉൽപ്പന്നവിവരങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും വരണാദി കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം. കുട്ടികൾക്ക് ഇത് സ്വയം നൽകാതിരിക്കുകയും മരുന്ന് കുട്ടികളുടെ കൈയെത്താത്ത സ്ഥലത്ത് സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

മഹാനാരായണ തൈലം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 24 Sep 2026 04:06:48 +0000

ശരീരത്തിൽ എവിടെയെങ്കിലും വേദനയോ പിടിച്ചിലോ ഉണ്ടായാൽ പലരും ആദ്യം ഓർക്കുന്നത് ഒരു നല്ല എണ്ണ തേച്ച് തിരുമ്മുന്നതാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പണ്ടുമുതൽ തന്നെ ഇത്തരത്തിലുള്ള എണ്ണകൾ ശരീരപരിചരണത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. അത്തരത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പരിചിതമായ ഒരു തൈലമാണ് മഹാനാരായണ തൈലം (Mahanarayana Thailam).

പ്രത്യേകിച്ച് സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥത, പേശികളിലെ വേദനയും പിടിച്ചിലും, ശരീരത്തിലെ stiffness, പുറംവേദന, കഴുത്തിലെയും തോളിലെയും വേദന തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ മഹാനാരായണ തൈലം പുറമേ പുരട്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം. ശരീരത്തിന് നല്ലൊരു ഉന്മേഷവും ആശ്വാസവും നൽകുന്നതിനായി എണ്ണ തേച്ചുള്ള അഭ്യംഗത്തിനും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

മഹാനാരായണ തൈലത്തിൽ പല ഔഷധസസ്യങ്ങളും ചേർന്നിട്ടുള്ളതിനാൽ ഇത് വെറുമൊരു സാധാരണ മസാജ് ഓയിൽ മാത്രമല്ല. വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശരീരാസ്വസ്ഥതകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഇതിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഒരു രോഗത്തിനുള്ള ഉറപ്പായ ചികിത്സയായി ഇതിനെ കാണാതെ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

മഹാനാരായണ തൈലത്തിൽ എന്തൊക്കെയാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്? ഇത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം? ഏത് തരത്തിലുള്ള ശരീരാസ്വസ്ഥതകളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാമോ?

ഇതൊക്കെയാണ് ഇനി വിശദമായി നോക്കുന്നത്.

മഹാനാരായണ തൈലത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്

മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യവും ഉത്പത്തിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകമാണിത്. വാതവ്യാധികളിലും അസ്ഥി-സ്നായു ക്ഷതങ്ങളിലും ഈ തൈലം എന്തുകൊണ്ട് പരമൗഷധമായി കരുതപ്പെടുന്നു എന്ന് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഇതിന്റെ ഓരോ പദത്തിലും അതിഗഹനമായ ചികിത്സാതത്ത്വങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കാണാം.:

ദേവാസുരേ യുദ്ധപരെ സമീക്ഷ്യ

സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്നാനസുരൈഃ സുരാംശ്ച ।

നാരായണേനാപി സുബൃംഹണാർത്ഥം

സ്വനാമതൈലം വിഹിതഞ്ച തേഷാം ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ദേവാസുരേ — ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ. യുദ്ധപരെ — യുദ്ധം ശക്തമായി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ. സമീക്ഷ്യ — ശ്രദ്ധാപൂർവം നിരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ. സ്നായു — ശരീരത്തിലെ സ്നായുക്കൾ, നാരുകൾ തുടങ്ങിയ ഘടനകൾ. അസ്ഥി — എല്ല്. ഭഗ്നാൻ — ഒടിഞ്ഞതോ ക്ഷതപ്പെട്ടതോ ആയവ. അസുരൈഃ — അസുരന്മാരാൽ. സുരാംശ്ച — ദേവന്മാരെയും. നാരായണേന — നാരായണനാൽ. സുബൃംഹണാർത്ഥം — ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്നതിനായി. സ്വനാമതൈലം — തന്റെ നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന തൈലം. വിഹിതം — തയ്യാറാക്കുകയോ നിർദേശിക്കുകയോ ചെയ്തത്. തേഷാം — അവർക്കായി.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആശയം

മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ പേരിന് പിന്നിൽ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഒരു രസകരമായ പരമ്പരാഗത ആഖ്യാനമുണ്ട്. ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിൽ മഹാനാരായണ തൈലത്തെ വിവരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ അവസാനം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ നടന്ന യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ശരീരത്തിലെ സ്നായുക്കൾക്കും അസ്ഥികൾക്കും ക്ഷതവും ഭംഗവും സംഭവിച്ച അവസ്ഥ നാരായണൻ ശ്രദ്ധിച്ചതായാണ് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്.

ഇവിടെ “നാരായണൻ” എന്നത് മഹാവിഷ്ണുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. യുദ്ധത്തിൽ പരിക്കേറ്റ ദേവന്മാരുടെ ശരീരത്തിന് വീണ്ടും ബലവും പോഷണവും ലഭിക്കുന്നതിനായി, നാരായണൻ തന്റെ പേരിൽ ഒരു തൈലം നിർദേശിച്ചതായാണ് ഈ പരമ്പരാഗത വിവരണം. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ തൈലത്തിന് “നാരായണ തൈലം” എന്ന പേര് ലഭിച്ചതെന്ന ആശയവും ഗ്രന്ഥവ്യാഖ്യാനത്തിൽ കാണാം.

ഇവിടെ പറയുന്ന “ബൃംഹണം” എന്ന ആശയം ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിന് പോഷണം നൽകുക, ക്ഷയിച്ച ശരീരത്തിന് പുഷ്ടിയും ബലവും പിന്തുണയ്ക്കുക എന്നീ അർത്ഥങ്ങളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

മഹാനാരായണ തൈലം – ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിൽ പറയുന്നത്

മഹാനാരായണ തൈലത്തെക്കുറിച്ച് ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയുടെ വാതവ്യാധി അധികാരത്തിൽ വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. തൈലം തയ്യാറാക്കുന്ന വിധം, അതിൽ ചേർക്കുന്ന വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ, പരമ്പരാഗതമായി ഏത് തരത്തിലുള്ള വാതവ്യാധികളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളാണ് ഈ ഭാഗത്ത് വിവരിക്കുന്നത്.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന പ്രധാന ശ്ലോകഭാഗം ഇങ്ങനെയാണ്:

ബിൽവാശ്വഗന്ധാ ബൃഹതീ ശ്വദഷ്ട്രാ ശ്യോനാക വാട്യാലക പാരിഭദ്രമ് ।

ക്ഷുദ്രാകഠില്ലാതിബലാഗ്നിമന്ഥം മൂലാനി ചൈഷാം സരണീയുതാനാമ് ॥ 151 ॥

മൂലം വിദധ്യാദഥ പാടലീനാം പ്രസ്ഥം സപാദം വിധിനോദ്ധൃതാനാമ് ।

ദ്രോണൈരപാമഷ്ടഭിരേവ പക്ത്വാ പാദാവശേഷേണ രസേന തേന ॥ 152 ॥

തൈലാഢകാഭ്യാം സമമേവ ദുഗ്ധമാജം നിദധ്യാദഥവാപി ഗവ്യമ് ।

ഏകത്ര സമ്യഗ്വിപചേത്സുബുദ്ധിർദദ്യാദ്രസഞ്ചൈവ ശതാവരീണാമ് ॥ 153 ॥

തൈലേന തുല്യം പുനരേവ തത്ര രാസ്നാശ്വഗന്ധാമിഷിദാരുകുഷ്ഠമ് ।

പർണീചതുഷ്കാഗുരുകേശരാണി സിന്ധൂത്ഥമാംസീരജനീദ്വയഞ്ച ॥ 154 ॥

ശൈലേയകം ചന്ദനപുഷ്കരാണി ഏലാസ്രയഷ്ടീതഗരാബ്ദപത്രമ് ।

ഭൃംഗാഷ്ടവർഗാംബുവചാപലാശം സ്ഥൗണേയവൃശ്ചീരകചോരകാഖ്യമ് ॥ 155 ॥

ഏതൈഃ സമസ്തൈർദ്വിപലപ്രമാണൈരാലോഡ്യ സർവം വിധിനാ വിപക്വമ് ।

കർപ്പൂരകാശ്മീരമൃഗാണ്ഡജാനാം ചൂർണീകൃതാനാം ത്രിപലപ്രമാണമ് ॥ 156 ॥

പ്രസ്വേദദൗർഗന്ധ്യനിവാരണായ ദദ്യാത് സുഗന്ധായ വദന്തി കേചിത് ।

നാരായണം നാമ മഹച്ച തൈലം സർവപ്രകാരൈർവിധിവത്പ്രയോജ്യമ് ॥ 157 ॥

ആശ്വേവ പുംസാം പവനാര്ദിതാനാമംഗഹീനാർദിതവേപനാനാമ് ।

യേ പങ്കവഃ പീഠവിസർപ്പിണശ്ച ബാധിര്യശുക്രക്ഷയപീഡിതാശ്ച ॥ 158 ॥

മന്യാഹനുസ്തംഭശിരോരുജാർത്താ മുക്താമയാസ്തേ ബലവർണ്ണയുക്താഃ ।

സംസേവ്യ തൈലം സഹസാ ഭവന്തി വന്ധ്യാ ച നാരീ ലഭതേ ച പുത്രമ് ॥ 159 ॥

വീരോപമം സർവഗുണോപപന്നം സുമേധസം ശ്രീവിനയാന്വിതഞ്ച ।

ശാഖാശ്രിതേ കോഷ്ഠഗതേ ച വാതേ വൃദ്ധൗ വിധേയം പവനാര്ദിതാനാമ് ॥ 160 ॥

ജിഹ്വാനിലേ ദന്തഗതേ ച ശൂലേ ഉന്മാദകൗബ്ജ്യജ്വരകർഷിതാനാമ് ।

പ്രാപ്നോതി ലക്ഷ്മീം പ്രമദാപ്രിയത്വം വപുഃപ്രകർഷം വിജയഞ്ച നിത്യമ് ॥ 161 ॥

തൈലോപസേവീ ജരയാഭിമുക്തോ ജീവേച്ചിരാച്ചാപി ഭവേദ്യുവേവ ।

ദേവാസുരേ യുദ്ധപരേ സമീക്ഷ്യ സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്നാനസുരൈഃ സുരാംശ്ച ।

നാരായണേനാപി സുബൃംഹണാർത്ഥം സ്വനാമതൈലം വിഹിതഞ്ച തേഷാമ് ॥ 162 ॥

മഹാനാരായണ തൈലം — ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം

1. ക്വാഥദ്രവ്യങ്ങളും കഷായ നിർമ്മാണവും (ശ്ലോകം 151 - 152)

ബിൽവാശ്വഗന്ധാ ബൃഹതീ ശ്വദഷ്ട്രാ ശ്യോനാക വാട്യാലക പാരിഭദ്രമ് ।

ക്ഷുദ്രാകഠില്ലാതിബലാഗ്നിമന്ഥം മൂലാനി ചൈഷാം സരണീയുതാനാമ് ॥ 151 ॥

മൂലം വിദധ്യാദഥ പാടലീനാം പ്രസ്ഥം സപാദം വിധിനോദ്ധൃതാനാമ് ।

ദ്രോണൈരപാമഷ്ടഭിരേവ പക്ത്വാ പാദാവശേഷേണ രസേന തേന ॥ 152 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ബിൽവ: കൂവളത്തിന്റെ വേര്. അശ്വഗന്ധാ: ശരീരത്തിന് കുതിരയുടെ കരുത്തും ധാതുപുഷ്ടിയും നൽകുന്ന അമുക്കുരക്കിഴങ്ങ്. ബൃഹതീ: പുത്തരിച്ചുണ്ട വേര്. ശ്വദഷ്ട്രാ: ത്രിദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഞെരിഞ്ഞിൽ. ശ്യോനാക: പലകപ്പയ്യാനിയുടെ വേര്. വാട്യാലക: വാതത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്ന കുറുന്തോട്ടിവേര്. പാരിഭദ്രമ്: മുരിക്ക് . ക്ഷുദ്രാ: കണ്ടകാരിവേര് . കഠില്ല: നീർവീഴ്ചയും വീക്കവും അകറ്റുന്ന തഴുതാമവേര്. അതിബലാ: അതീവ ബലം തരുന്ന ആനക്കുറുന്തോട്ടിവേര്. അഗ്നിമന്ഥം: ദഹനത്തെയും വാതത്തെയും നേരെയാക്കുന്ന മുഞ്ഞവേര്. സരണീയുതാനാം: സന്ധികൾക്ക് ചലനശേഷി വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രസാരണി (തലനീർപ്പടർപ്പ്) കൂടിച്ചേർത്തുള്ള. ഏഷാം മൂലാനി: ഈ പറഞ്ഞ ഔഷധങ്ങളുടെയെല്ലാം വേരുകൾ.

അഥ പാടലീനാം മൂലം: അതിനുപുറമെ പാതിരിയുടെ വേരും. വിധിനാ ഉദ്ധൃതാനാം: ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം ശുദ്ധമായ നിലത്തുനിന്ന് പറിച്ചെടുത്തവ. സപാദം പ്രസ്ഥം വിദധ്യാത്: മേൽപ്പറഞ്ഞ ഓരോ ഔഷധവും ഒന്നേകാൽ പ്രസ്ഥം (ഏകദേശം 20 പലം വീതം) എടുക്കണം. അഷ്ടഭിഃ ദ്രോണൈഃ അപാം: ഇവയെല്ലാം ചതച്ച് എട്ട് ദ്രോണം (ഏകദേശം 100 ലിറ്ററോളം) ശുദ്ധജലത്തിൽ ചേർക്കണം. ഏവ പക്ത്വാ: മന്ദാഗ്നിയിൽ ക്രമമായി തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച്. പാദാവശേഷേണ തേന രസേന: നാലിലൊന്നായി (രണ്ട് ദ്രോണമായി) ചുരുക്കി ആ കഷായനീര് അരിച്ചെടുക്കണം.

2. സ്നേഹദ്രവ്യവും ദ്രവദ്രവ്യങ്ങളും (ശ്ലോകം 153 - 154 ആദ്യപകുതി)

തൈലാഢകാഭ്യാം സമമേവ ദുഗ്ധമാജം നിദധ്യാദഥവാപി ഗവ്യമ് ।

ഏകത്ര സമ്യഗ്വിപചേത്സുബുദ്ധിർദദ്യാദ്രസഞ്ചൈവ ശതാവരീണാമ് ॥ 153 ॥

തൈലേന തുല്യം പുനരേവ തത്ര...

വ്യാഖ്യാനം:

സുബുദ്ധിഃ: ശാസ്ത്രബോധവും യുക്തിയുമുള്ള ഭിഷഗ്വരൻ. തൈലാഢകാഭ്യാം: രണ്ട് ആഢകം (ഒരു ദ്രോണത്തിന്റെ പകുതി അഥവാ 8 പ്രസ്ഥം) ശുദ്ധമായ നല്ലെണ്ണയിൽ. ആജം അഥവാ അഭി ഗവ്യം ദുഗ്ധം: എണ്ണയുടെ അതേ അളവിൽ ആട്ടിൻപാലോ അല്ലെങ്കിൽ പശുവിൻപാലോ. സമം ഏവ നിദധ്യാത്: ഒരേ അളവിൽ ചേർക്കണം.ശതാവരീണാം രസം ച ഏവ: വാതപിത്തങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ശതാവരിക്കിഴങ്ങിന്റെ നീര്. തൈലേന തുല്യം പുനഃ ഏവ തത്ര: നല്ലെണ്ണയുടെ അതേ തുല്യ അളവിൽ വീണ്ടും അതിലേക്ക് ചേർക്കണം. ഏകത്ര സമ്യക് വിപചേത്: ഇവയെല്ലാം ഒന്നിച്ചുചേർത്ത് ശാസ്ത്രീയമായി പാകം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങണം.

3. അരപ്പുദ്രവ്യങ്ങൾ അഥവാ കൽക്കം (ശ്ലോകം 154 രണ്ടാംപകുതി - 156 ആദ്യപകുതി)

...രാസ്നാശ്വഗന്ധാമിഷിദാരുകുഷ്ഠമ് ।

പർണീചതുഷ്കാഗുരുകേശരാണി സിന്ധൂത്ഥമാംസീരജനീദ്വയഞ്ച ॥ 154 ॥

ശൈലേയകം ചന്ദനപുഷ്കരാണി ഏലാസ്രയഷ്ടീതഗരാബ്ദപത്രമ് ।

ഭൃംഗാഷ്ടവർഗാംബുവചാപലാശം സ്ഥൗണേയവൃശ്ചീരകചോരകാഖ്യമ് ॥ 155 ॥

ഏതൈഃ സമസ്തൈർദ്വിപലപ്രമാണൈരാലോഡ്യ സർവം വിധിനാ വിപക്വമ് ।

വ്യാഖ്യാനം:

തൈലത്തിന് വീര്യമേകുന്ന അരപ്പുദ്രവ്യങ്ങൾ ഇവയാണ്: രാസ്നാ: വാതവേദനകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ അരത്ത. അശ്വഗന്ധാ: അമുക്കുരം. മിഷി: ശതകുപ്പ. ദാരു: ദേവദാരം. കുഷ്ഠമ്: കൊട്ടം. പർണീചതുഷ്ക: ജീവനശക്തി നൽകുന്ന നാല് ഇലച്ചെടികൾ (ഓരില, മൂവില, കാട്ടുപയർ, കാട്ടുഴുന്ന്). അഗുരു: അകിൽത്തടി. കേശരാണി: നാഗപ്പൂവ് (നാഗകേസരം). സിന്ധൂത്ഥ: ഔഷധത്തെ കോശങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറക്കുന്ന ഇന്തുപ്പ്. മാംസീ: നാഡികൾക്ക് തണുപ്പ് തരുന്ന ജടാമാഞ്ചി. രജനീദ്വയഞ്ച: രണ്ട് മഞ്ഞളുകൾ (പച്ചമഞ്ഞളും മരമഞ്ഞളും).

ശൈലേയകം: കൽപ്പാസി-(കൽപ്പൂവ് (Parmotrema perlatum.) ചന്ദന: രക്തപ്രസാദകമായ ചന്ദനം. പുഷ്കരാണി: പുഷ്കരമൂലം. ഏലാ: ഏലത്തരി. അസ്ര: രക്തചന്ദനം. യഷ്ടീ: ഇരട്ടിമധുരം. തഗര: തകരം. അബ്ദ: മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്. പത്രമ്: എലവർഗ്ഗത്തോൽ (വയണയില). ഭൃംഗ: കഞ്ഞുണ്ണി (കയ്യോന്നി). അഷ്ടവർഗ: ജീവകം, ഇടവകം, മേദ, മഹാമേദ, കാകോളി, ക്ഷീരകാകോളി, ഋദ്ധി, വൃദ്ധി എന്നീ അപൂർവ്വ ധാതുപോഷക രസായനക്കൂട്ടുകൾ. അംബു: ഇരുവേലി. വചാ: വയമ്പ്. പലാശം: പ്ലാശിൻപൂവ്/വിത്ത്. സ്ഥൗണേയ: കൊട്ടം (Kottam). വൃശ്ചീരക: വെള്ളത്തഴുതാമ. ചോരകാഖ്യമ്: ചോരകം (Angelica glauca).

ഏതൈഃ സമസ്തൈഃ: മേൽപ്പറഞ്ഞ കൽക്കദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം. ദ്വിപലപ്രമാണൈഃ: ഓരോന്നും രണ്ട് പലം വീതം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം വീതം) എടുത്ത്. ആലോഡ്യ: നന്നായി അരച്ച് കഷായത്തിലും പാലിലും എണ്ണയിലും കലക്കിച്ചേർത്ത്. വിധിനാ സർവം വിപക്വം: ശാസ്ത്രീയമായ സ്നേഹപാകവിധി പ്രകാരം മന്ദാഗ്നിയിൽ കാച്ചിയെടുക്കണം.

4. സുഗന്ധ-പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങൾ (ശ്ലോകം 156 രണ്ടാംപകുതി - 157)

...കർപ്പൂരകാശ്മീരമൃഗാണ്ഡജാനാം ചൂർണീകൃതാനാം ത്രിപലപ്രമാണമ് ॥ 156 ॥

പ്രസ്വേദദൗർഗന്ധ്യനിവാരണായ ദദ്യാത് സുഗന്ധായ വദന്തി കേചിത് ।

നാരായണം നാമ മഹച്ച തൈലം സർവപ്രകാരൈർവിധിവത്പ്രയോജ്യമ് ॥ 157 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

കർപ്പൂര: പച്ചക്കർപ്പൂരം. കാശ്മീര: കാശ്മീരിലെ ശുദ്ധമായ കുങ്കുമപ്പൂവ്. മൃഗാണ്ഡജാനാം: കസ്തൂരിമാനിന്റെ കസ്തൂരി. ചൂർണീകൃതാനാം: ഇവയെല്ലാം സൂക്ഷ്മമായി പൊടിച്ചെടുത്ത്. ത്രിപലപ്രമാണമ്: ആകെ മൂന്നു പലം അളവിൽ പാകം ചെയ്തു വാങ്ങിവെച്ച തൈലത്തിൽ തൂവണം. പ്രസ്വേദ ദൗർഗന്ധ്യ നിവാരണായ: ശരീരത്തിലെ അമിതമായ വിയർപ്പും ദുർഗന്ധവും അകറ്റാനാണ് ഇത് ചേർക്കുന്നത്. സുഗന്ധായ വദന്തി കേചിത്: തൈലത്തിന് ദിവ്യമായ സൗരഭ്യം നൽകുന്നതിനാണ് ഇതെന്നും ചില ആചാര്യന്മാർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മഹത് നാരായണം നാമ തൈലം: ഇതിനെയാണ് അതിശ്രേഷ്ഠമായ മഹാനാരായണ തൈലം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. സർവപ്രകാരൈഃ: തേച്ചുരുമ്മൽ, ഉള്ളിൽ കഴിക്കൽ, നസ്യം, വസ്തി തുടങ്ങിയ സകല ചികിത്സാരീതികളിലൂടെയും. വിധിവത് പ്രയോജ്യമ്: രോഗിയുടെ അവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് കൃത്യമായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്.

5. ഫലശ്രുതിയും രോഗശമന ഗുണങ്ങളും (ശ്ലോകം 158 - 161)

ആശ്വേവ പുംസാം പവനാര്ദിതാനാമംഗഹീനാർദിതവേപനാനാമ് ।

യേ പങ്കവഃ പീഠവിസർപ്പിണശ്ച ബാധിര്യശുക്രക്ഷയപീഡിതാശ്ച ॥ 158 ॥

മന്യാഹനുസ്തംഭശിരോരുജാർത്താ മുക്താമയാസ്തേ ബലവർണ്ണയുക്താഃ ।

സംസേവ്യ തൈലം സഹസാ ഭവന്തി വന്ധ്യാ ച നാരീ ലഭതേ ച പുത്രമ് ॥ 159 ॥

വീരോപമം സർവഗുണോപപന്നം സുമേധസം ശ്രീവിനയാന്വിതഞ്ച ।

ശാഖാശ്രിതേ കോഷ്ഠഗതേ ച വാതേ വൃദ്ധൗ വിധേയം പവനാര്ദിതാനാമ് ॥ 160 ॥

ജിഹ്വാനിലേ ദന്തഗതേ ച ശൂലേ ഉന്മാദകൗബ്ജ്യജ്വരകർഷിതാനാമ് ।

പ്രാപ്നോതി ലക്ഷ്മീം പ്രമദാപ്രിയത്വം വപുഃപ്രകർഷം വിജയഞ്ച നിത്യമ് ॥ 161 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

പവനാര്ദിതാനാം പുംസാം: അതിശക്തമായ വാതകോപത്താൽ വലയുന്ന മനുഷ്യർക്ക്. ആശു ഏവ: അതിവേഗം തന്നെ ശമനം തരുന്നു. അംഗഹീന: ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തളർന്നുപോയ പക്ഷാഘാതം. അർദിത: മുഖം ഒരുവശത്തേക്ക് കോടിപ്പോകുന്ന മുഖവാതം. വേപനാനാം: വിറവാതം, കമ്പവാതം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ. യേ പങ്കവഃ: കാലുകൾക്ക് ശേഷിയില്ലാതെ മുടന്തി നടക്കുന്നവർ. പീഠവിസർപ്പിണഃ ച: സ്വന്തമായി നിൽക്കാനോ നടക്കാനോ കഴിയാതെ പലകയിലോ വീൽചെയറിലോ നിരങ്ങി നീങ്ങേണ്ടിവരുന്ന പരസഹായമില്ലാത്ത തളർവാതരോഗികൾ. ബാധിര്യ: കേൾവിക്കുറവും ബധിരതയും. ശുക്രക്ഷയ പീഡിതാഃ ച: ധാതുക്ഷയം മൂലവും ശുക്ലക്കുറവുമൂലവും പ്രയാസപ്പെടുന്നവർ.

മന്യാസ്തംഭ: കഴുത്ത് തിരിക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം മുറുകിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥ. ഹനുസ്തംഭ: താടിയെല്ല് അനക്കാനോ വായ തുറക്കാനോ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. ശിരോരുജാ ആർത്താഃ: വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദനയുള്ളവർ. സംസേവ്യ തൈലം: ഈ തൈലം വിധിപ്രകാരം ശീലിക്കുന്നതിലൂടെ. സഹസാ മുക്താമയാഃ: രോഗങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം അതിവേഗം മുക്തി നേടി. ബലവർണ്ണയുക്താഃ ഭവന്തി: ശരീരത്തിന് അപാരമായ ബലവും തിളക്കമുള്ള വർണ്ണവും ഉള്ളവരായി മാറുന്നു.

വന്ധ്യാ ച നാരീ: കുട്ടികളില്ലാത്ത വന്ധ്യയായ സ്ത്രീക്ക്. ലഭതേ ച പുത്രമ്: ഉത്തമനായ പുത്രനെ ലഭിക്കുന്നു; ആ കുട്ടി: വീരോപമം: പരാക്രമശാലിയും. സർവഗുണോപപന്നം: സകല സൽഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞവനും. സുമേധസം: അതീവ ബുദ്ധിമാനും. ശ്രീവിനയാന്വിതഞ്ച: സമ്പത്തും വിനയവും തികഞ്ഞവനുമായിരിക്കും.

ശാഖാശ്രിതേ വാതേ: കൈകാലുകൾ, പേശികൾ തുടങ്ങിയ ശാഖകളിൽ ബാധിച്ച വാതത്തിലും. കോഷ്ഠഗതേ വാതേ: ഉദരം, കുടൽ തുടങ്ങിയ ആന്തരാവയവങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയ വാതത്തിലും. വൃദ്ധൗ: അണ്ഡവൃദ്ധി, ഹെർണിയ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും. വിധേയം: ഈ തൈലം വളരെ പ്രയോജനപ്രദമാണ്.

ജിഹ്വാ അനിലേ: നാവിന്റെ തളർച്ചയിലും സംസാരശേഷി കുറയുന്നതിലും. ദന്തഗതേ ച ശൂലേ: ഞരമ്പുകളിലെ ബലക്കുറവുമൂലമുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ പല്ലുവേദനയിലും. ഉന്മാദ: മാനസിക നില തെറ്റുന്ന അവസ്ഥകളിൽ. കൗബ്ജ്യ: നട്ടെല്ല് വളഞ്ഞുപോകുന്ന കൂന്. ജ്വരകർഷിതാനാം: വിട്ടുമാറാത്ത പനി ബാധിച്ച് ശരീരം ക്ഷയിച്ചു മെലിഞ്ഞുപോയവരിലും.

പ്രാപ്നോതി ലക്ഷ്മീം: ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വ്യക്തി ഐശ്വര്യം നേടുന്നു. പ്രമദാപ്രിയത്വം: മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രിയങ്കരനായി മാറുന്നു. വപുഃപ്രകർഷം: ശരീരത്തിന് നല്ല കരുത്തും വശ്യതയും ഉണ്ടാകുന്നു. വിജയം ച നിത്യമ്: രോഗങ്ങളെ ജയിച്ച് ദീർഘായുസ്സോടെ വിജയം വരിക്കുന്നു.

6. രസായന ഗുണവും ദിവ്യ ഉത്പത്തിയും (ശ്ലോകം 162)

തൈലോപസേവീ ജരയാഭിമുക്തോ ജീവേച്ചിരാച്ചാപി ഭവേദ്യുവേവ ।

ദേവാസുരേ യുദ്ധപരേ സമീക്ഷ്യ സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്നാനസുരൈഃ സുരാംശ്ച ।

നാരായണേനാപി സുബൃംഹണാർത്ഥം സ്വനാമതൈലം വിഹിതഞ്ച തേഷാമ് ॥ 162 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

തൈലോപസേവീ: ഈ തൈലം നിത്യവും ഉപയോഗിക്കുന്നയാൾ. ജരയാ അഭിമുക്തഃ: അകാലവാർദ്ധക്യം, സന്ധിതേയ്മാനം, ഞരമ്പുകളുടെ തളർച്ച എന്നിവയിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായി രക്ഷപ്പെടുന്നു. യുവ ഏവ ഭവേത്: ചെറുപ്പക്കാരനെപ്പോലെ വീര്യമുള്ളവനായി മാറുന്നു. ചിരാത് ജീവേത് ച അപി: ദീർഘകാലം ആരോഗ്യത്തോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദേവാസുരേ യുദ്ധപരേ: പണ്ട് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ അതിഘോരമായ യുദ്ധം നടന്ന വേളയിൽ. അസുരൈഃ: അസുരന്മാരുടെ കഠിനമായ ആയുധപ്രഹരങ്ങളാൽ. സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്നാൻ: സന്ധികളെ ബന്ധിപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന സ്നായുക്കൾക്കും എല്ലുകൾക്കും ഗുരുതരമായി ക്ഷതവും ഒടിവും സംഭവിച്ച. സുരാംശ്ച: ദേവന്മാരെ. സമീക്ഷ്യ: നേരിൽക്കണ്ട് മനസ്സിലാക്കി. നാരായണേനാപി: ജഗത്‌രക്ഷകനായ സാക്ഷാൽ ശ്രീനാരായണനാൽ. തേഷാം: പരിക്കേറ്റ ആ ദേവന്മാർക്ക്. സുബൃംഹണാർത്ഥം: തകർന്ന കലകളെയും ഞരമ്പുകളെയും അതിശക്തമായി പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു ബലപ്പെടുത്തുന്നതിനായി. സ്വനാമതൈലം: സ്വന്തം നാമത്തിലുള്ള ഈ വിശിഷ്ട ഔഷധക്കൂട്ടായ നാരായണ തൈലം. വിഹിതം ച: ശാസ്ത്രീയമായി നിർമ്മിച്ച് ഉപദേശിച്ചു നൽകപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

മഹാനാരായണ തൈലം ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു? ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത് എന്താണ്?

മഹാനാരായണ തൈലം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ പലർക്കും ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് സന്ധിവേദനയ്ക്കും ശരീരവേദനയ്ക്കും തേച്ചുപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ എണ്ണ എന്നതാണ്. എന്നാൽ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയുടെ വാതവ്യാധി അധികാരത്തിൽ വരുന്ന മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ ശ്ലോകങ്ങൾ നോക്കിയാൽ, ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം അതിലും വിശാലമാണെന്ന് മനസ്സിലാകും. സന്ധികൾ, പേശികൾ, സ്നായുക്കൾ, ചലനക്കുറവ്, വാതവ്യാധികൾ, ശരീരക്ഷയം തുടങ്ങിയ പല അവസ്ഥകളും ശ്ലോകങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

തളർവാതങ്ങളും നാഡീരോഗങ്ങളും

ശ്ലോകത്തിൽ ആദ്യം തന്നെ പറയുന്നത് കഠിനമായ വാതകോപം കൊണ്ട് വലയുന്നവരെക്കുറിച്ചാണ് (പവനാര്ദിതാനാം). ശരീരം ഒരുവശം തളർന്നുപോകുന്ന പക്ഷാഘാതം അഥവാ പാരാലിസിസ് (അംഗഹീന), മുഖത്തിന്റെ പേശികൾ കോടിപ്പോകുകയും വായ ഒരുവശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന ബെൽസ് പാൾസി അഥവാ മുഖവാതം (അർദിത), കൈകാലുകൾ അനിയന്ത്രിതമായി വിറയ്ക്കുന്ന പാർക്കിൻസൺസ് അഥവാ കമ്പവാതം (വേപന) എന്നിവയ്ക്കൊക്കെ ഈ തൈലം തളർന്ന നാഡികളെ ഉണർത്താൻ സഹായിക്കും.

നടക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥകളും സന്ധി-സ്നായു തകരാറുകളും

കാലുകൾക്ക് സ്വാധീനക്കുറവുള്ളതുകൊണ്ട് വേച്ചുനടക്കുന്നവർക്കും മുടന്തുള്ളവർക്കും (പങ്കു) ഈ തൈലം വളരെ ആശ്വാസമാണ്. ഇതിലും കഷ്ടമാണ് നടക്കാൻ പോയിട്ട് സ്വന്തമായി എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ പലകയിലോ വീൽചെയറിലോ നിരങ്ങി നീങ്ങേണ്ടിവരുന്ന പരസഹായമില്ലാത്ത കിടപ്പുരോഗികളുടെ അവസ്ഥ (പീഠവിസർപ്പിണഃ); അവർക്ക് പേശികൾക്ക് ജീവൻ നൽകാൻ മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ അഭ്യംഗം വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു. ഒപ്പം കഴുത്ത് അനക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കല്ലിച്ചുപോകുന്ന സെർവിക്കൽ സ്പോണ്ടിലോസിസ് അഥവാ മന്യാസ്തംഭം (മന്യാസ്തംഭ), വായ തുറക്കാനോ ഭക്ഷണം ചവയ്ക്കാനോ പറ്റാതെ താടിയെല്ലുകൾ പൂട്ടിപ്പോകുന്ന ലോക്ക്-ജോ അവസ്ഥ (ഹനുസ്തംഭ), നട്ടെല്ല് വളഞ്ഞുപോയി കൂന് വരുന്ന അവസ്ഥകൾ (കൗബ്ജ്യ) എന്നിവയിലെല്ലാം അസ്ഥികൾക്കും സന്ധികൾക്കും വഴക്കം നൽകാൻ ഇത് ഉത്തമമാണ്. കൂടാതെ, ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ പരിക്കേറ്റവർക്കായി നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ, ലിഗമെന്റുകൾക്ക് ഏൽക്കുന്ന കീറലുകൾ, ടെൻഡൻ ഇഞ്ചുറികൾ, ഒടിവുചതവുകൾ എന്നിവയിലെല്ലാം കോശങ്ങളെ വീണ്ടും യോജിപ്പിക്കാൻ (സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്ന) ഇതിലും മികച്ചൊരു കൂട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ വേറെയില്ല.

ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും ശിരസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ

ശരീരത്തിന്റെ പുറമെയുള്ള വേദനകൾക്ക് മാത്രമല്ല ഇത്. നാഡികളുടെ ക്ഷയം കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന കേൾവിക്കുറവിനും ബധിരതയ്ക്കും (ബാധിര്യ), നാവ് കുഴഞ്ഞുപോകുന്നതിനും സംസാരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് വരുന്നതിനും (ജിഹ്വാനില), ഞരമ്പുകളിലെ ബലക്കുറവ് കാരണം പല്ലിന്റെ വേരുകളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ പല്ലുവേദനയ്ക്കും (ദന്തശൂല), വല്ലാത്ത തലവേദനയ്ക്കും മൈഗ്രേനിനും (ശിരോരുജാ) ഈ തൈലം കൃത്യമായ വിധിപ്രകാരം പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആന്തരാവയവങ്ങളിലെ വാതവും ശരീരവീക്കങ്ങളും

കൈകാലുകളിലെ പേശികളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ശാഖാശ്രിത വാതത്തിലും (ശാഖാശ്രിതേ വാതേ), ആമാശയവും കുടലും അടങ്ങുന്ന ആന്തരാവയവങ്ങളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടി വയറുവേദനയും ഗ്യാസും ഉണ്ടാക്കുന്ന കോഷ്ഠഗത വാതത്തിലും (കോഷ്ഠഗതേ വാതേ) ഇത് ഒരുപോലെ ഫലം ചെയ്യും. കൂടാതെ വൃഷണം വീർത്തു വരുന്ന അവസ്ഥകൾ, ഹൈഡ്രോസിൽ, ഹെർണിയ പോലുള്ള രോഗങ്ങളിലും (വൃദ്ധൗ) ശ്ലോകം ഈ തൈലപ്രയോഗം പ്രത്യേകം നിഷ്കർഷിക്കുന്നുണ്ട്.

മാനസികാരോഗ്യവും വിട്ടുമാറാത്ത പനിയും

ശരീരത്തിൽ വാതം അതിരൂക്ഷമാകുമ്പോൾ അത് മനസ്സിനെയും ബാധിക്കാം. അത്തരത്തിൽ ബുദ്ധിഭ്രമവും അമിതമായ ഉത്കണ്ഠയും മനോനില തെറ്റലും ഉണ്ടാകുന്ന ഉന്മാദാവസ്ഥകളിലും (ഉന്മാദ), വിട്ടുമാറാത്ത പനി വന്ന് ശരീരം മെലിഞ്ഞ് എല്ലും തോലുമായി പോയവരിലും (ജ്വരകർഷിത) നഷ്ടപ്പെട്ട കരുത്ത് തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഈ തൈലം ഉള്ളിലേക്കും പുറമേക്കും നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

പ്രത്യുൽപാദനശേഷിയും വന്ധ്യതാ നിവാരണവും

ശുക്ലക്കുറവും ധാതുക്ഷയവും ലൈംഗിക തളർച്ചയും കൊണ്ട് വിഷമിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് (ശുക്രക്ഷയപീഡിത) ഇത് മികച്ച പോഷണം നൽകുന്നു. അതുപോലെതന്നെ കുട്ടികളുണ്ടാകാതെ വിഷമിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് ഗർഭധാരണത്തിന് സഹായകമായി (വന്ധ്യാ ച നാരീ ലഭതേ ച പുത്രമ്) ആയുർവേദത്തിൽ ഈ തൈലം വിധിക്കാറുണ്ട്. അങ്ങനെ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞ് ആരോഗ്യവാനും ധൈര്യശാലിയും സകല സൽഗുണങ്ങളും വിനയവും തികഞ്ഞവനുമായിരിക്കും (വീരോപമംവഗുണോപപന്നം) എന്നും ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യന്മാർ വാഴ്ത്തുന്നു.

യൗവനവും ശരീരസൗന്ദര്യവും വിയർപ്പുനാറ്റവും

കസ്തൂരിയും കുങ്കുമപ്പൂവും പച്ചക്കർപ്പൂരവും ചേർത്ത് കാച്ചിയെടുക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അമിതമായി വിയർക്കുന്നതും വിയർപ്പിന്റെ അസഹ്യമായ ദുർഗന്ധം മാറ്റുന്നതിനും (പ്രസ്വേദദൗർഗന്ധ്യനിവാരണായ) ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്. ശരീരത്തിന് അപാരമായ ബലവും തിളങ്ങുന്ന ചർമ്മകാന്തിയും (ബലവർണ്ണയുക്താഃ) വശ്യതയും (വപുഃപ്രകർഷം) നൽകുന്ന ഈ തൈലം സ്ഥിരമായി ശീലിക്കുന്നവർക്ക് അകാലവാർദ്ധക്യം ഉണ്ടാവില്ലെന്നും ദീർഘകാലം ചെറുപ്പക്കാരെപ്പോലെ ആരോഗ്യത്തോടെ ജീവിക്കാമെന്നും (ജരയാഭിമുക്തോ ഭവേദ്യുവേവ) ഭൈഷജ്യരത്നാവലി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

മഹാനാരായണ തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

മഹാനാരായണ തൈലം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരുടെയും മനസ്സിൽ വരുന്നത്, കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി വേദനയുള്ള കാൽമുട്ടിലോ നടുവിലോ കുറച്ചു തടവി വിടുന്ന കാര്യം മാത്രമായിരിക്കും. എന്നാൽ പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത് രോഗത്തിന്റെ കാഠിന്യമനുസരിച്ച് ഒരൊറ്റ എണ്ണ കൊണ്ട് തന്നെ നാല് വ്യത്യസ്ത വഴികളിലൂടെ ശരീരത്തെ സുഖപ്പെടുത്താം എന്നാണ്.

പുറമെ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കൽ (അഭ്യംഗം)

നമ്മൾ സാധാരണയായി ചെയ്യുന്ന രീതിയാണിത്. പക്ഷേ ഇതിലുമൊരു ചെറിയ ശ്രദ്ധ വേണം. എണ്ണ നേരിട്ട് തീയിൽ വെച്ച് ചൂടാക്കാതെ, ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിലൊഴിച്ച് ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഇറക്കിവെച്ച് ഇളംചൂടാക്കി വേണം പുരട്ടാൻ. വേദനയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ എണ്ണ പതുക്കെ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച് മൃദുവായി തടവുകയാണ് വേണ്ടത്; അല്ലാതെ ശക്തിയായി തിരുമ്മുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ തൈലത്തിലെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ ചർമ്മത്തിലെ സൂക്ഷ്മ സുഷിരങ്ങളിലൂടെ ഞരമ്പുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലും. അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം ചൂടുവെള്ളത്തിൽ മുക്കിപ്പിഴിഞ്ഞ തുണി കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുക്കുകയോ കുളിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ പേശികളിലെ മുറുക്കം താനേ അയയും. നടുവേദനയ്ക്കുള്ള കടിബസ്തിയും മുട്ടുവേദനയ്ക്കുള്ള ജാനുബസ്തിയുമൊക്കെ ഇത്തരത്തിൽ പുറമെ ചെയ്യുന്ന പ്രത്യേക ചികിത്സകളാണ്.

ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കുന്നത് (പാനം)

എണ്ണ കുടിക്കുക എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ പലർക്കും ചെറിയൊരു അതിശയം തോന്നാം. എന്നാൽ നാഡികൾ വല്ലാതെ ക്ഷയിച്ചുപോയ അവസ്ഥകളിലും തളർവാതത്തിലും പുറമെ മാത്രം എണ്ണ തേച്ചതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് ഫലം കിട്ടണമെന്നില്ല. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ ഔഷധവീര്യം നേരിട്ട് ആന്തരിക കോശങ്ങളിലേക്ക് എത്താൻ ഡോക്ടർമാർ ഇത് ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്. സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം കുടിക്കുന്ന ഒന്നല്ലിത്. രോഗിയുടെ ദഹനശേഷി നോക്കി, തിളപ്പിച്ചാറിയ പാലിലോ നിർദ്ദിഷ്ട കഷായങ്ങളിലോ വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ തുള്ളികളായി ചേർത്താണ് വൈദ്യന്മാർ ഇത് സേവിക്കാൻ നൽകുന്നത്.

മൂക്കിലൂടെയുള്ള പ്രയോഗം (നസ്യം)

കഴുത്തിന് മുകളിലോട്ടുള്ള രോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്ന വഴിയാണിത്. കാരണം, തലച്ചോറിലേക്കും അവിടുത്തെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളിലേക്കുമുള്ള എളുപ്പവഴിയാണ് നമ്മുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങൾ. മുഖം ഒരുവശത്തേക്ക് കോടിപ്പോകുന്ന മുഖവാതം, കഴുത്ത് അനക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കല്ലിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥ, ഞരമ്പുകളുടെ തളർച്ച കൊണ്ടുള്ള കേൾവിക്കുറവ്, തലവേദന എന്നിവയിലൊക്കെ മഹാനാരായണ തൈലം കൃത്യമായ അളവിൽ മൂക്കിലേക്ക് ഇറ്റിക്കുന്ന നസ്യചികിത്സ ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇത് തളർന്ന നാഡികളെ വളരെ വേഗത്തിൽ ഉണർത്താൻ സഹായിക്കും.

വൻകുടലിലേക്ക് നൽകുന്ന വസ്തിചികിത്സ

ആയുർവേദത്തിൽ വസ്തിചികിത്സയ്ക്ക് വാതവ്യാധികളുടെ ചികിത്സയിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനമാണ് നൽകുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മഹാനാരായണ തൈലത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ വസ്തിയെക്കുറിച്ചും അറിയുന്നത് നല്ലതാണ്.

വസ്തി എന്നത് ഗുദമാർഗത്തിലൂടെ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ നിർദ്ദിഷ്ട രീതിയിൽ ശരീരത്തിലേക്ക് നൽകുന്ന ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയാണ്. ഇത് വെറുതെ തൈലം ഉള്ളിലേക്ക് ഒഴിക്കുന്ന ഒരു രീതിയല്ല. ഏത് തൈലം ഉപയോഗിക്കണം, എത്ര അളവിൽ നൽകണം, എപ്പോൾ നൽകണം, എത്ര ദിവസം ചെയ്യണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ നോക്കിയാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ തൈല വസ്തി, പ്രത്യേകിച്ച് അനുവാസന വസ്തി, ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. നടുവിനും കാലിനും പടരുന്ന വേദന, സയാറ്റിക്കയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില വാതാവസ്ഥകൾ, സന്ധി-സ്നായു സംബന്ധമായ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ രോഗനിർണയത്തിന് ശേഷം വസ്തി ചികിത്സ പരിഗണിക്കാം.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കോഷ്ഠം വാതത്തിന്റെ പ്രധാന സ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് വാതവ്യാധികളുടെ ചികിത്സയിൽ വസ്തിക്ക് ഇത്രയും പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. എന്നാൽ “വൻകുടലിലേക്ക് തൈലം കൊടുത്താൽ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ വാതപ്രശ്നങ്ങളും മാറും” എന്ന രീതിയിൽ ഇതിനെ പറയുന്നത് ശരിയല്ല. വസ്തിയുടെ ഫലം രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും രോഗിയുടെ ശരീരാവസ്ഥയെയും ചികിത്സാരീതിയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.

മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം — വസ്തി വീട്ടിൽ സ്വയം പരീക്ഷിക്കേണ്ട ചികിത്സയല്ല. ശരിയായ രീതിയിൽ ചെയ്യാത്ത പക്ഷം അസ്വസ്ഥതകളും സങ്കീർണതകളും ഉണ്ടാകാം. രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥ, ശരീരശക്തി, പ്രായം, ദഹനശക്തി, രോഗത്തിന്റെ ഘട്ടം തുടങ്ങിയവ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ വസ്തിയുടെ തരം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ ഗുണം എണ്ണയുടെ പേരിൽ മാത്രം തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. ആർക്കാണ്, ഏത് രോഗാവസ്ഥയിലാണ്, എങ്ങനെ, എത്ര അളവിൽ, ഏത് ചികിത്സാരീതിയിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നതും പ്രധാനമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറയുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി, സ്വന്തം രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ ഉപയോഗരീതി വൈദ്യന്റെ നിർദേശത്തോടെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ സമീപനം.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

വില്വാദി ഗുളിക: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ആയുർവേദ വിവരങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 23 Sep 2026 06:22:27 +0000

പുറത്തുനിന്നൊരു ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പെട്ടെന്ന് വയറിന് അസ്വസ്ഥതയോ ഛർദ്ദിയോ വന്നാൽ നമ്മുടെ വീട്ടിലെ മുതിർന്നവർ ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത് "അകത്ത് ഒരു വില്വാദി ഗുളിക ഇരിപ്പുണ്ടോ?" എന്നായിരിക്കും. പണ്ടുകാലം മുതലേ ഓരോ മലയാളി വീടുകളിലും പ്രഥമശുശ്രൂഷയ്ക്ക് കരുതിവെക്കുന്ന ഒന്നാണ് വില്വാദി ഗുളിക (Vilwadi Gulika).

ഭക്ഷ്യവിഷബാധ, വയറിളക്കം, ഗ്യാസ് മൂലമുള്ള കടുത്ത വയറുവേദന എന്നിവ മുതൽ ചെറിയ പ്രാണികളോ വണ്ടോ കടിച്ചാലുണ്ടാകുന്ന വിഷാംശം കുറയ്ക്കാൻ വരെ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും വിശ്വസിച്ചു നൽകുന്ന ഒന്നാണിത്. വില്വാദി ഗുളിക എന്തിനൊക്കെ നല്ലതാണെന്ന് കേട്ടറിവുണ്ടെങ്കിലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏതൊക്കെ സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്? വില്വാദി ഗുളികയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും അത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട ശരിയായ രീതികളെക്കുറിച്ചും വിശദമായി വായിക്കാം.

വില്വാദി ഗുളികയെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

വില്വാദി ഗുളികയെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ഉത്തരസ്ഥാനം 36-ാം അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിലെ ശ്ലോകത്തിൽ വില്വത്തിന്റെ വേര്, സുരസത്തിന്റെ (തുളസി) പുഷ്പം, കരഞ്ജത്തിന്റെ ഫലം തുടങ്ങിയ വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന യോഗത്തെക്കുറിച്ചാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

(ബിൽവാദി ഗുളിക)

ബിൽവസ്യ മൂലം സുരസസ്യ പുഷ്പം

ഫലം കരഞ്ജസ്യ നതം സുരാഹ്വം ।

ഫലത്രികം വ്യോഷനിശാദ്വയഞ്ച

ബസ്തസ്യ മൂത്രേണ സുസൂക്ഷ്മപിഷ്ടം ॥

ഭുജംഗലൂതോന്ദുരവൃശ്ചികാദ്യൈർ-

വിഷൂചികാജീർണ്ണഗരജ്വരൈശ്ച ।

ആർത്താന്നരാൻ ഭൂതവിധർഷിതാംശ്ച

സ്വസ്ഥീകരോത്യഞ്ജനപാനനസ്യൈഃ ॥

— അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ഉത്തരസ്ഥാനം (അധ്യായം 36 / ശ്ലോകം 84-85)

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഉത്തരസ്ഥാനത്ത് വില്വാദി ഗുളികയെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകമാണിത്. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഗുളിക തയ്യാറാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും, ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി പറഞ്ഞിട്ടുള്ള പ്രയോഗങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 1 (ഔഷധ ചേരുവകളും നിർമ്മാണവിധിയും):

ബിൽവസ്യ മൂലം സുരസസ്യ പുഷ്പം

ഫലം കരഞ്ജസ്യ നതം സുരാഹ്വം ।

ഫലത്രികം വ്യോഷനിശാദ്വയഞ്ച

ബസ്തസ്യ മൂത്രേണ സുസൂക്ഷ്മപിഷ്ടം ॥

അർത്ഥവിശദീകരണം:

ഈ ആദ്യ ശ്ലോകത്തിൽ വില്വാദി ഗുളിക തയ്യാറാക്കാൻ ആവശ്യമായ വിശിഷ്ട മൂലികകളെയും അത് അരച്ചെടുക്കേണ്ട ശാസ്ത്രീയ വിധിയെയുമാണ് ആചാര്യൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ഇതിൽ 'ബിൽവസ്യ മൂലം' എന്നാൽ രോഗശമന ശേഷിയുള്ള കൂവളത്തിന്റെ വേരാണ്. 'സുരസസ്യ പുഷ്പം' എന്നത് തുളസിയുടെ പൂവിനെയും, 'ഫലം കരഞ്ജസ്യ' എന്നത് ഉങ്ങിൻ കായയെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്. 'നതം' എന്നതുകൊണ്ട് വിഷഹരമായ തഗരവും (തകരവേര്), 'സുരാഹ്വം' എന്നതുകൊണ്ട് ദേവതാവൃക്ഷമായ ദേവദാരുവും അർത്ഥമാക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്നു വരുന്ന 'ഫലത്രികം' കടുക്ക, നെല്ലിക്ക, താന്നിക്ക എന്നിവ ചേർന്ന ത്രിഫലയെയും, 'വ്യോഷ' എന്നത് ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നീ ത്രികടുകുകളെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 'നിശാദ്വയഞ്ച' എന്നതുകൊണ്ട് പച്ചമഞ്ഞൾ (ഹരിദ്ര), മരമഞ്ഞൾ (ദാരുഹരിദ്ര) എന്നീ രണ്ട് മഞ്ഞളുകളെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. ഔഷധഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ ദിവ്യദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം സമമളവിലെടുത്ത്, 'ബസ്തസ്യ മൂത്രേണ' അഥവാ ശുദ്ധമായ ആട്ടിൻമൂത്രത്തിൽ ചേർത്ത്, യാതൊരുവിധ പരുക്കൻ തരികളുമില്ലാതെ അതീവ സൂക്ഷ്മമായി (സുസൂക്ഷ്മപിഷ്ടം) കല്ലിൽ അരച്ചെടുത്ത് ഗുളികകളാക്കി ഉണക്കി സൂക്ഷിക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യവിധി.

ശ്ലോകം 2 (രോഗശമന ഗുണങ്ങളും പ്രയോഗരീതികളും):

ഭുജംഗലൂതോന്ദുരവൃശ്ചികാദ്യൈർ-

വിഷൂചികാജീർണ്ണഗരജ്വരൈശ്ച ।

ആർത്താന്നരാൻ ഭൂതവിധർഷിതാംശ്ച

സ്വസ്ഥീകരോത്യഞ്ജനപാനനസ്യൈഃ ॥

അർത്ഥവിശദീകരണം:

രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകം വില്വാദി ഗുളികയുടെ രോഗനാശന സാദ്ധ്യതകളെയും ജീവരക്ഷയ്ക്കായി ഇത് ശരീരത്തിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ട മൂന്ന് പ്രധാന വഴികളെയുമാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ 'ഭുജംഗ' എന്നാൽ സർപ്പത്തെയും, 'ലൂത' ചിലന്തിയെയും, 'ഉന്ദുര' എലിയെയും, 'വൃശ്ചിക' തേളിനെയും കുറിക്കുന്നു. 'ആദ്യൈഃ' എന്ന പദം ചേർത്തതിലൂടെ ഇവയെപ്പോലുള്ള മറ്റെല്ലാ വിഷപ്രാണികളുടെയും ദംശനം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വിഷബാധകളെ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ദഹനവ്യവസ്ഥയെ തകിടംമറിക്കുന്ന അസുഖങ്ങളെ പരാമർശിക്കുന്നു; 'വിഷൂചിക' എന്നാൽ കഠിനമായ വയറിളക്കവും ഛർദ്ദിയുമുണ്ടാക്കുന്ന കോളറ പോലുള്ള അവസ്ഥയും, 'അജീർണ്ണ' എന്നാൽ അഗ്നിമാന്ദ്യം മൂലമുള്ള കടുത്ത ദഹനക്കേടും, 'ഗര' എന്നാൽ ഭക്ഷണത്തിലൂടെയോ അല്ലാതെയോ ഉള്ളിലെത്തുന്ന വിഷാഹാരാദികളും (ഭക്ഷ്യവിഷബാധ), 'ജ്വരൈശ്ച' എന്നാൽ ഇത്തരം വിഷബാധകൾ നിമിത്തമുണ്ടാകുന്ന പനികളുമാണ്.

ഇത്തരം ദുരിതങ്ങളാൽ വലയുന്ന മനുഷ്യരെയും (ആർത്താൻ നരാൻ), വിഷബാധ രക്തത്തിലും നാഡികളിലും പ്രവേശിച്ച് മനോവിഭ്രാന്തിയോ ബോധക്കേടോ അണുബാധയോ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയിലുള്ളവരെയും (ഭൂതവിധർഷിതാംശ്ച) ഈ ഗുളിക പൂർണ്ണാരോഗ്യത്തിലേക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവരുന്നു. അതിനായി രോഗിയുടെ അവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് തുളസിനീരിലോ മറ്റ് അനുയോജ്യമായ ദ്രവ്യങ്ങളിലോ ഗുളിക അരച്ച് കണ്ണിലെഴുതുന്ന അഞ്ജനമായും (അഞ്ജന), ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്ന മരുന്നായും (പാന), മൂക്കിലേക്ക് ഇറ്റിക്കുന്ന നസ്യമായും (നസ്യൈഃ) പ്രയോഗിച്ച് അവരെ രോഗമുക്തരാക്കി പൂർണ്ണ സ്വാസ്ഥ്യത്തിലേക്കും ആയുസ്സിലേക്കും നയിക്കുന്നു (സ്വസ്ഥീകരോതി) എന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വില്വാദി ഗുളിക ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതാണ്?

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ വിഷചികിത്സാ അധ്യായത്തിൽ വില്വാദി ഗുളികയുടെ ഫലശ്രുതി വിവരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകം ശരിയായി വായിച്ചുനോക്കിയാൽ, നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ഈയൊരു ഗുളികയെ വീടുകളിൽ എത്രത്തോളം വിലമതിച്ചിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാകും. ഏതെങ്കിലും ഒന്നോ രണ്ടോ അസുഖങ്ങൾക്ക് മാത്രമല്ല, ജീവനുതന്നെ ഭീഷണിയാകുന്ന ഒട്ടനവധി അവസ്ഥകൾക്കാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇത് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് വിശദമായി നോക്കാം.

1. വിഷജീവികളുടെ കടിയേറ്റാലുള്ള അവസ്ഥകൾ (ഭുജംഗ-ലൂതോന്ദുര-വൃശ്ചികാദ്യൈഃ)

ശ്ലോകം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ വിഷദംശനങ്ങളെ പരാമർശിച്ചുകൊണ്ടാണ്.

ഭുജംഗ (പാമ്പ് കടി): സർപ്പദംശനമേറ്റാൽ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ വിഷം രക്തത്തിലേക്ക് പടരുന്നത് തടയാനും വിഷതീവ്രത കുറയ്ക്കാനും ആയുർവേദ വിഷചികിത്സയിൽ വില്വാദി ഉള്ളിൽ നൽകുകയും പുറമേ പുരട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ലൂത (ചിലന്തി വിഷം): ചിലന്തി കടിച്ചാലോ മൂത്രമൊഴിച്ചാലോ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ ചൊറിച്ചിൽ, പഴുപ്പ് നിറഞ്ഞ കുമിളകൾ, തടിപ്പുകൾ എന്നിവ മാറ്റാൻ ഇത് ഉത്തമമാണ്.

ഉന്ദുര (എലി വിഷം): എലി കടിച്ചാൽ പെട്ടെന്ന് ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടില്ലെങ്കിലും ശരീരത്തിൽ വിഷാംശം അവശേഷിക്കാറുണ്ട്. ഇത്തരം എലിവിഷബാധയെയും അതുണ്ടാക്കുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്.

വൃശ്ചിക (തേൾ വിഷം): തേൾ കുത്തുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ നീറ്റലും വേദനയും നീരും കുറയ്ക്കാൻ ഈ ഗുളിക അരച്ചുപുരട്ടാറുണ്ട്.

ആദ്യൈഃ (മറ്റ് വിഷപ്രാണികൾ): ഈ വാക്ക് വളരെ പ്രധാനമാണ്. തേനീച്ച, കടന്നൽ, പഴുതാര, വണ്ട്, പല്ലി തുടങ്ങി മനുഷ്യരെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന മറ്റ് സകല ജീവികളുടെയും വിഷബാധകൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

2. ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ (വിഷൂചിക-അജീർണ്ണ-ഗര)

വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ പല പ്രശ്നങ്ങൾക്കും വില്വാദി ആദ്യ ഔഷധമാണ്.

വിഷൂചിക (കോളറ പോലുള്ള അസുഖങ്ങൾ): സൂചി കുത്തുന്നതുപോലുള്ള കഠിനമായ വയറുവേദനയോടൊപ്പം ഒരേസമയം ഛർദ്ദിയും വയറിളക്കവും വരുന്ന കോളറ, അക്യൂട്ട് ഗ്യാസ്ട്രോഎന്ററൈറ്റിസ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് അത്ഭുതകരമായ ഫലം തരുന്നു.

അജീർണ്ണ (കടുത്ത ദഹനക്കേട്): കഴിച്ച ഭക്ഷണം ഒട്ടും ദഹിക്കാതെ വയർ സ്തംഭിക്കുക, പുളിച്ചുതികട്ടുക, അമിതമായ ഗ്യാസ് കാരണം നെഞ്ചിലും വയറ്റിലും കുത്തുന്നതുപോലുള്ള വേദന വരിക തുടങ്ങിയ ദഹനക്കേടിന്റെ എല്ലാ വകഭേദങ്ങൾക്കും ഇത് ഉടനടി ആശ്വാസമേകും.

ഗര (ഭക്ഷ്യവിഷബാധ): ആയുർവേദത്തിൽ പലതരം വിഷങ്ങൾ ഒത്തുചേർന്നുണ്ടാകുന്നതിനെയാണ് 'ഗരവിഷം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ കാലത്തെ 'ഫുഡ് പോയിസണിംഗ്' തന്നെയാണ് ഇത്. പഴകിയതോ വിഷാംശമുള്ളതോ ആയ ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിച്ച് വയറിന് അസ്വസ്ഥത വരുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ വിഷാംശത്തെ നിർവീര്യമാക്കാൻ വില്വാദി നൽകുന്നു.

3. വിഷം കലർന്ന പനികൾ (ജ്വരൈശ്ച)

സാധാരണ വരുന്ന ജലദോഷപ്പനിയല്ല ഇവിടെ പറയുന്നത്. ശരീരത്തിൽ ദഹിക്കാത്ത ആഹാരത്തിന്റെ വിഷാംശം (ആമം) കെട്ടിക്കിടന്നുണ്ടാകുന്ന പനികൾ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രാണികളുടെ കടിയോ മറ്റ് ബാക്ടീരിയൽ അണുബാധകളോ മൂലം രക്തത്തിൽ വിഷം കലർന്നുണ്ടാകുന്ന പനി (വിഷജ്വരം) മാറ്റാൻ ഈ ഔഷധം മികച്ചതാണ്.

4. നാഡീവ്യൂഹത്തെയും മനസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന അവസ്ഥകൾ (ഭൂതവിധർഷിതാംശ്ച)

വിഷം ശരീരത്തിൽ മൂർച്ഛിക്കുമ്പോൾ രോഗിക്ക് സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെടുക, അബോധാവസ്ഥയിലാവുക, അപസ്മാരം പോലെ ശരീരം വിറയ്ക്കുക, പരസ്പരവിരുദ്ധമായി സംസാരിക്കുക, പെട്ടെന്ന് ഭയം തോന്നുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കാം. അണുബാധകൾ തലച്ചോറിനെയും നാഡികളെയും ബാധിക്കുന്ന ഇത്തരം വിഷമഘട്ടങ്ങളിൽ രോഗിയെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ വില്വാദി ഗുളിക പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

ശരീരത്തിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ട മൂന്ന് വഴികൾ (അഞ്ജന-പാന-നസ്യൈഃ സ്വസ്ഥീകരോതി)

ഈ പറഞ്ഞ രോഗങ്ങളാൽ വലയുന്ന മനുഷ്യരെ (ആർത്താൻ നരാൻ) പൂർണ്ണ ആരോഗ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിക്കാൻ (സ്വസ്ഥീകരോതി) രോഗാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് മൂന്ന് രീതികളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

പാനം (ഉള്ളിൽ കഴിക്കുക): വയറിളക്കം, ഛർദ്ദി, ദഹനക്കേട്, ഭക്ഷ്യവിഷബാധ, സാധാരണ പനി എന്നിവയ്ക്ക് ജീരകവെള്ളത്തിലോ തുളസിനീരിലോ ഉരച്ച് കുടിക്കാൻ നൽകുന്നു.

അഞ്ജനം (കണ്ണിലെഴുതുക): കടുത്ത വിഷബാധയേറ്റ് രോഗി മയങ്ങി വീഴുമ്പോഴോ ബോധക്കേടിലേക്ക് പോകുമ്പോഴോ ഗുളിക നേർമയായി ഉരച്ച് കണ്ണിൽ എഴുതിയാൽ നാഡികൾ ഉത്തേജിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ബോധം തെളിയുകയും ചെയ്യും.

നസ്യം (മൂക്കിലേക്ക് ഇറ്റിക്കുക): ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുകയോ ബോധം പൂർണ്ണമായി മറയുകയോ ചെയ്യുന്ന അതീവ ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ അനുയോജ്യമായ നീരിൽ ഗുളിക അരച്ച് മൂക്കിലേക്ക് ഇറ്റിക്കാറുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ചെറിയൊരു പ്രാണിയുടെ കുത്തേറ്റാലുള്ള വേദന മുതൽ ഉള്ളിലെത്തുന്ന കടുത്ത ഭക്ഷ്യവിഷബാധ വരെ ഒരുപോലെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിവുള്ളതുകൊണ്ടാണ് പഴമക്കാർ വില്വാദി ഗുളികയെ ഒരു അത്യാഹിത മരുന്നായി എപ്പോഴും കൂടെക്കരുതിയിരുന്നത്. വയറിന് ഒരു തകരാറോ ചെറിയ വിഷബാധയോ തോന്നുമ്പോൾത്തന്നെ ശരിയായ രീതിയിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചാൽ വലിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാം.

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം നാം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. മേൽപ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത അറിവുകളും പ്രയോഗങ്ങളുമാണ്.

നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് നമ്മുടെ ആചാര്യന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിവെച്ച ഈ അറിവുകൾ ആയുർവേദ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ അത്യുദാത്തമായ പാരമ്പര്യത്തെയാണ് കാട്ടിത്തരുന്നത്. ഇന്നത്തെപ്പോലെ അത്യാധുനിക സജ്ജീകരണങ്ങളോ സാങ്കേതികവിദ്യകളോ ഇല്ലാതിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, പ്രകൃതിയിലെ ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ട് മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ അവർ കണ്ടെത്തിയ മഹത്തായ വഴികളാണ് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലൂടെ നാം വായിച്ചറിഞ്ഞത്.

എന്നാൽ കാലത്തിനനുസരിച്ച് സാഹചര്യങ്ങളും ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങളും മാറിയിട്ടുണ്ട്. ആതുരന്റെ 'പ്രാണരക്ഷ' ഉറപ്പാക്കുക എന്നതുതന്നെയാണ് ആയുർവേദവും എപ്പോഴും ഏറ്റവും പ്രധാനമായി കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ പാമ്പുകടി, എലിവിഷബാധ തുടങ്ങിയ അതീവ ഗുരുതരമായ അത്യാഹിതങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഓരോ നിമിഷവും അമൂല്യമാണ്. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ വീട്ടിലിരുന്ന് സ്വയംചികിത്സ നടത്താതെ, ആന്റിവെനവും (Anti-snake venom) ഐ.സി.യു അടക്കമുള്ള എമർജൻസി സംവിധാനങ്ങളുമുള്ള ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ച് അടിയന്തര വൈദ്യസഹായം ഉറപ്പാക്കുകയാണ് നാം ആദ്യം ചെയ്യേണ്ട വിവേകപൂർണ്ണമായ കാര്യം.

അതേസമയം, വില്വാദി ഗുളികയുടെ മഹത്വം ഒട്ടും കുറയുന്നില്ല. കടന്നൽ, ചിലന്തി, പഴുതാര തുടങ്ങിയ വിഷപ്രാണികളുടെ കുത്തേറ്റാലുള്ള നീറ്റലും വേദനയും കുറയ്ക്കാനും, പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന ദഹനക്കേട്, കടുത്ത ഗ്യാസ്ട്രബിൾ, ഭക്ഷ്യവിഷബാധ മൂലമുള്ള വയറുവേദന എന്നിവയ്ക്കുമെല്ലാം വീട്ടിൽ എപ്പോഴും കരുതിവെക്കാവുന്ന ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ പ്രഥമശുശ്രൂഷയായി (First Aid) ഇന്നും വില്വാദി ഗുളിക തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു. ആധുനിക വൈദ്യസഹായത്തോടൊപ്പം നമ്മുടെ പാരമ്പര്യ ഔഷധങ്ങളെ ശരിയായ അറിവോടെയും ജാഗ്രതയോടെയും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്ക് പുറമെ ആധുനിക ആയുർവേദ പ്രാക്ടീസിൽ വില്വാദി ഗുളിക ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില സാഹചര്യങ്ങൾ

വില്വാദി ഗുളികയെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത് പ്രധാനമായും വിഷചികിത്സയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്. പാമ്പ്, ചിലന്തി, തേൾ, എലി തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷബാധകൾ, വിഷൂചിക, ജീർണ്ണസംബന്ധമായ ചില അവസ്ഥകൾ, ഗരവിഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജ്വരം തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങളാണ് ശ്ലോകത്തിൽ കാണുന്നത്.

പക്ഷേ ഇതുകൊണ്ട് വില്വാദി ഗുളികയുടെ ഉപയോഗം വിഷബാധകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നു എന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല. കേരളത്തിലെയും മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലെയും ആയുർവേദ ക്ലിനിക്കൽ പ്രാക്ടീസിൽ, ഈ യോഗം ചില ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ, അണുബാധയോടനുബന്ധിച്ച അവസ്ഥകൾ, ദഹനസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് സഹായൗഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള ക്ലിനിക്കൽ നിരീക്ഷണങ്ങളിലും അവലോകനങ്ങളിലും കാണാം.

ശീതപിത്തം പോലുള്ള അലർജി-ത്വക്ക് പ്രശ്നങ്ങൾ

ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ശീതപിത്തം (Urticaria/Hives) പോലുള്ള ചൊറിച്ചിലും തടിപ്പും ഉണ്ടാകുന്ന ത്വക്ക് അവസ്ഥകളിൽ വില്വാദി ഗുളിക മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

ദഹനക്കേട്, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ

വില്വാദി ഗുളികയുടെ പാരമ്പര്യ ചികിത്സാവിധികളിൽത്തന്നെ അജീർണ്ണം (ദഹനക്കേട്), വിഷൂചിക, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ ദഹനസംബന്ധമായ രോഗാവസ്ഥകൾ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, പ്രമുഖ ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാതാക്കളുടെ ഔഷധവിവരക്കുറിപ്പുകളിലും ദഹനക്കേട്, അതിസാരം (വയറിളക്കം), രക്താതിസാരം (വയറുകടി) തുടങ്ങിയവ ഈ മരുന്ന് സേവിക്കാവുന്ന രോഗാവസ്ഥകളായി പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

ചില അണുബാധകളിലും വൈറൽ രോഗങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിലും

ഡെങ്കിപ്പനി, ചിക്കൻഗുനിയ തുടങ്ങിയ വൈറൽ അണുബാധകൾ മാറിയ ശേഷവും പലരിലും വിട്ടുമാറാത്ത സന്ധിവേദനയും കഠിനമായ തളർച്ചയും കാണപ്പെടാറുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ഇത്തരം അണുബാധാവശിഷ്ടങ്ങളെ 'ദൂഷീവിഷം' എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിലാണ് കാണുന്നത്. ഈ അവസ്ഥയിൽ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധശേഷി വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള പിന്തുണയായി ഡോക്ടർമാർ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ചില ത്വക്ക് രോഗങ്ങളിൽ

വില്വാദി ഗുളികയുടെ ക്ലിനിക്കൽ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അവലോകനത്തിൽ skin conditions ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് ആയുർവേദ വൈദ്യർ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതിയും ചില ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ഔദ്യോഗിക വിവരങ്ങളിൽ കാണാം. ഉദാഹരണത്തിന്, ചില നിർമ്മാതാക്കൾ തുളസിനീരിനൊപ്പം ബാഹ്യപ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

പഴുപ്പുള്ള മുഖക്കുരുക്കളിൽ ബാഹ്യപ്രയോഗം

വേദനയും വീക്കവും ഉള്ള ചില മുഖക്കുരുക്കുകളിലും ത്വക്കിലെ ചെറിയ കുരുക്കുകളിലും വില്വാദി ഗുളിക ബാഹ്യമായി അരച്ച് പുരട്ടുന്ന പ്രയോഗം ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഗുളിക തുളസിനീരിലോ ശുദ്ധജലത്തിലോ ചേർത്ത് നേർമയായി അരച്ച് ബാധിച്ച ഭാഗത്ത് പുരട്ടുന്നതും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

വിഷബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രയോഗമാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത

ഇവയെല്ലാം പറയുമ്പോഴും വില്വാദി ഗുളികയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രത്യേകത മറക്കരുത്. ഇതിന്റെ ക്ലാസിക്കൽ പരാമർശം തന്നെ അഗദതന്ത്രവുമായി, അതായത് വിഷചികിത്സയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പാമ്പ്, തേൾ, ചിലന്തി, എലി തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷബാധകളിൽ ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം അഷ്ടാംഗഹൃദയം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

മാനസമിത്ര വടകം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 22 Sep 2026 08:34:51 +0000

മനസ്സിന് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത, അമിതമായ ടെൻഷൻ, ഉറക്കക്കുറവ്, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള ഭയം... ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന പലരും നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. മനസ്സിന്റെ ആരോഗ്യം ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തെപ്പോലെ തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്ന് പറയാറുണ്ടല്ലോ.

ആയുർവേദത്തിൽ മനസ്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ഉറക്കപ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് മാനസമിത്ര വടകം (Manasamitra Vatakam). ഇതിന്റെ പേരിനെക്കുറിച്ചും ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും പലർക്കും അറിയാമെങ്കിലും, ഇത് എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എന്ന കാര്യങ്ങളിൽ വ്യക്തമായ ധാരണ എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല.

മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഉറക്കക്കുറവ്, ഓർമ്മശക്തി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മാനസമിത്ര വടകത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ലേഖനം ഉപകാരപ്പെടും. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാം.

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ചേരുവകൾ, കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശദമായി വായിക്കാൻ പൂർണ്ണ ലേഖനം നോക്കൂ.

കുറിപ്പ്: മാനസമിത്ര വടകം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക. മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് സ്വയം ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമല്ല.

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ശ്ലോകവും ആയുർവേദ പരാമർശവും

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ചേരുവകളും പരമ്പരാഗത ഗുണങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന സംസ്കൃത ശ്ലോകം സഹസ്രയോഗം – ഗുളിക പ്രകരണം എന്ന വിഭാഗത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഔഷധയോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന വിവിധ സസ്യങ്ങളും ധാതുഘടകങ്ങളും അവ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്

ബലാ നാഗബലാ ബില്വധാവനീമൂലവിദ്രുമൈഃ ।

ശംഖപുഷ്പീ താമ്രചൂഡപാദികാ ഹേമപുഷ്കരൈഃ ॥

മൃഗശൃംഗവചാതാപ്യചന്ദനദ്വയമൗക്തികൈഃ ।

കാലലോഹമധൂകത്വങ്മാഗധീഘനസാരകൈഃ ॥

ഐലേയകവിശാലാര്ക്കരാഗനിര്ഗുണ്ഡികാപ്ലവൈഃ ।

രാസ്നാ രജതശൈലേയഗോജിഹ്വാപദ്മകേസരൈഃ ॥

ജീവകര്ഷഭകാകോലീബൃഹതീശ്രാവണീയുഗൈഃ ।

ഭൂനിംബകൃതമാലത്വക്പരൂഷകഫലത്രയൈഃ ॥

അമൃതാ ഗോപികാദ്വന്ദ്വം ജീവന്തീ സോമവല്ലരീ ।

ഹയഗന്ധാ നിശോശീരദ്രാക്ഷായഷ്ട്യാഹ്വയര്ദ്ധിഭിഃ ॥

ദൂര്വാ ഹംസപദീ ഭദ്രാ ലവംഗതുളസീദലൈഃ ।

കസ്തൂരീകുങ്കുമാഭ്യാം ച പിഷ്ടൈസ്ത്രായന്തികാരസേ ॥

ശംഖപുഷ്പീകഷായേ ച തോയേ ച വചയാ ശൃതേ ।

അനന്താലക്ഷ്മണാബില്വബലാമൂലശൃതേപി ച ॥

ഗോക്ഷീരേ ജീരകക്വാഥേ സോമവല്യാശ്ച വാരിണി ।

സ്തന്യേ ച വടകാന് കുര്യാദ് ഭൂനിംബഫലസമ്മിതാന് ॥

ഛായായാമഥ സംശോഷ്യ പ്രാപ്തകാലേ സുചൂര്ണ്ണിതം ।

തേഷ്വേകൈകാം സമാലോഡ്യ നവ്യേ പയസി പായയേത് ॥

ഏതേ മാനസമിത്രാഖ്യാ വടകാഃ പൂര്വ്വസമ്മതാഃ ।

മനോദോഷഹരാഃ പ്രജ്ഞാം മേധാം പ്രതിഭാമാപി ॥

വാഗ്മിത്വം കവിതാം ചാശു പ്രയച്ഛേയുരസംശയം ।

ന ചൈനാമതിവര്ത്തേരന്നുന്മാദാഃ പ്രബലാ അപി ॥

ആയുർവേദത്തിലെ സുപ്രസിദ്ധ പ്രയോഗഗ്രന്ഥമായ 'സഹസ്രയോഗ'ത്തിലെ ഗുളികാപ്രകരണത്തിലാണ് മാനസമിത്ര വടകം എന്ന ഈ ദിവ്യയോഗം പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'മനസ്സിന്റെ ഉത്തമ സുഹൃത്ത്' എന്നാണ് ഇതിന്റെ പൊരുൾ. മനസ്സിനെ ബാധിക്കുന്ന സമസ്ത വികാരങ്ങളെയും ദോഷങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ സസ്യാഹാര ഔഷധങ്ങളും രത്ന-ലോഹ ഭസ്മങ്ങളും ദിവ്യരസായനങ്ങളും ചേർത്ത് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതാണ് ഈ യോഗം.

ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ ഓരോ വരിയിടേയും വിശദമായ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ശ്ലോകം 1: ഔഷധമൂലങ്ങളും രത്നങ്ങളും

"ബലാ നാഗബലാ ബില്വധാവനീമൂലവിദ്രുമൈഃ ।

ശംഖപുഷ്പീ താമ്രചൂഡപാദികാ ഹേമപുഷ്കരൈഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഇവിടെ യോഗത്തിന്റെ ആദ്യഘടകങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. 'ബലാ' എന്നാൽ വാതഹരവും നാഡികൾക്ക് ബലം നൽകുന്നതുമായ കുറുന്തോട്ടിവേര്. 'നാഗബലാ' എന്നത് കൂടുതൽ ബലവർദ്ധകമായ ആനക്കുറുന്തോട്ടിയാണ്. 'ബില്വ' എന്നാൽ ദശമൂലത്തിൽ പ്രധാനമായ കൂവളത്തിന്റെ വേരെന്നും, 'ധാവനീമൂല' എന്നാൽ നാഡീവ്യൂഹത്തിന് ബലമേകുന്ന ദശമൂലഘടകമായ മൂവിലയുടെ വേരാണ്. 'വിദ്രുമൈഃ' എന്നത് കടലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന പവിഴത്തെയാണ് (പ്രവാള ഭസ്മം) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; ഇത് പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും മനസ്സിന് കുളിർമ്മയേകാനും അത്യാവശ്യമാണ്. അടുത്ത വരിയിൽ 'ശംഖപുഷ്പീ' എന്നാൽ ബുദ്ധിവികാസത്തിനും നാഡീശാന്തിക്കും ശ്രേഷ്ഠമായ ശംഖുപുഷ്പം. 'താമ്രചൂഡപാദികാ' എന്നത് പൊൻകൊരണ്ടി' (അല്ലെങ്കിൽ ഏകനായകം); ഇത് രക്തശുദ്ധിക്കും മാനസിക സമനിലയ്ക്കും ഉത്തമമാണ്. 'ഹേമ' എന്നാൽ സാക്ഷാൽ സ്വർണ്ണമാണ് (ശുദ്ധിചെയ്ത സ്വർണ്ണഭസ്മം); ഇത് പരമമായ ആയുഷ്കരവും ഓജോവർദ്ധകവുമാണ്. 'പുഷ്കരൈഃ' എന്നാൽ ഹൃദയത്തിനും ശ്വാസകോശത്തിനും ശാന്തി നൽകുന്ന പുഷ്കരമൂലം എന്ന ഔഷധവേരാണ്.

ശ്ലോകം 2: ഭസ്മങ്ങളും സുഗന്ധ-ദീവന ദ്രവ്യങ്ങളും

"മൃഗശൃംഗവചാതാപ്യചന്ദനദ്വയമൗക്തികൈഃ ।

കാലലോഹമധൂകത്വങ്മാഗധീഘനസാരകൈഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'മൃഗശൃംഗ' എന്നാൽ ശുദ്ധിചെയ്തെടുത്ത മാൻകൊമ്പ് (ശൃംഗഭസ്മം); ഇത് നെഞ്ചെരിച്ചിലിനും ഹൃദയസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ശമനം നൽകുന്നു. 'വചാ' എന്നാൽ മേധാജനകമായ വയമ്പാണ്, സംസാരശേഷിക്കും ഓർമ്മശക്തിക്കും ഇത് പ്രധാനമാണ്. 'താപ്യ' എന്നാൽ സ്വർണ്ണമാക്ഷിക ഭസ്മമാണ്; ഇത് രക്തത്തെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും ഒരുപോലെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. 'ചന്ദനദ്വയ' എന്നത് ശ്വേതചന്ദനവും രക്തചന്ദനവുമടങ്ങുന്ന ചന്ദനദ്വയത്തെ കുറിക്കുന്നു; ഇവ രണ്ടും അതീവ ശീതവീര്യമുള്ളവയും പിത്തശാമകങ്ങളുമാണ്. 'മൗക്തികൈഃ' എന്നാൽ പ്രകൃതിദത്തമായ മുത്താണ് (മുക്താഭസ്മം/പിഷ്ടി); ഇത് മനസ്സിന്റെ അത്യുഗ്രമായ ചൂടിനെയും ഉത്കണ്ഠയെയും തണുപ്പിക്കുന്നു. 'കാലലോഹ' എന്നാൽ ശുദ്ധിചെയ്ത കാന്തലോഹം അഥവാ തീക്ഷ്ണ ഇരുമ്പ് (ലോഹഭസ്മം) ആണ്; ഇത് രക്തധാതുവിനെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നു. 'മധൂകത്വക്' എന്നാൽ ഇരിപ്പമരത്തിന്റെ തൊലിയാണ്. 'മാഗധീ' എന്നത് ദഹനത്തെയും ആഗിരണത്തെയും ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന തിപ്പലിയും, 'ഘനസാരകൈഃ' എന്നാൽ മനസ്സിന് ഉണർവും തെളിച്ചവും നൽകുന്ന ശുദ്ധമായ പച്ചക്കർപ്പൂരവുമാണ്.

ശ്ലോകം 3: വിഷഹരങ്ങളും നാഡീബലപ്രദവുമായ ഔഷധങ്ങൾ

"ഐലേയകവിശാലാര്ക്കരാഗനിര്ഗുണ്ഡികാപ്ലവൈഃ ।

രാസ്നാ രജതശൈലേയഗോജിഹ്വാപദ്മകേസരൈഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'ഐലേയക' എന്നാൽ ഹിമാലയൻ ചെറി (Prunus cerasus). 'വിശാലാ' എന്നാൽ ഉള്ളിലെ മാലിന്യങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്ന പേയ്ക്കുമ്മട്ടി (ആട്ടങ്ങ). 'അര്ക്കരാഗ' എന്നത് കടൽത്തേങ്ങ. 'നിര്ഗുണ്ഡികാ' എന്നാൽ നീർക്കെട്ടും വാതവേദനകളും ശമിപ്പിക്കുന്ന കരിനൊച്ചിയാണ്. 'പ്ലവൈഃ' എന്നത് വെള്ളത്തിൽ വളരുന്ന പ്ലവം (കൈതപ്പൂവ് അല്ലെങ്കിൽ നാഗരമുസ്താ) ആണ്. 'രാസ്നാ' എന്നാൽ സർവ്വ വാതവികാരങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന അരത്തയാണ്. 'രജത' എന്നാൽ വെള്ളി അഥവാ രജതഭസ്മം; ഇത് തലച്ചോറിലെ ഞരമ്പുകൾക്ക് കുളിർമ്മയും ശക്തിയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. 'ശൈലേയ' എന്നാൽ കൽപ്പായൽ (കൽപ്പൂവ്വ്- parmelia perlata ). 'ഗോജിഹ്വാ' എന്നത് പശുവിന്റെ നാവുപോലെ പരുക്കനായ ഇലകളുള്ള ആനച്ചുവടിയാണ്; ഇത് മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും തണുപ്പേകുന്നു. 'പദ്മകേസരൈഃ' എന്നാൽ പവിത്രമായ താമരപ്പൂവിന്റെ കേസരങ്ങളാണ് (അല്ലി); ഇത് ഹൃദയത്തിനും ബുദ്ധിക്കും അതീവ ഹിതകരമാണ്.

ശ്ലോകം 4: ജീവനീയ ഔഷധങ്ങളും ത്രിഫലയും

"ജീവകര്ഷഭകാകോലീബൃഹതീശ്രാവണീയുഗൈഃ ।

ഭൂനിംബകൃതമാലത്വക്പരൂഷകഫലത്രയൈഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ആയുർവേദത്തിലെ ജീവനീയഗണത്തിലെ അതീവ ദുർലഭമായ രസായന ഔഷധങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ ചേർത്തിരിക്കുന്നത്. 'ജീവക', 'ഋഷഭ' (ഇടവകം), 'കാകോലീ' എന്നിവ ശരീരധാതുക്കളെയും ഓജസ്സിനെയും പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്ന അഷ്ടവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങളാണ്. 'ബൃഹതീ' എന്നാൽ പുത്തരി ചുണ്ട വേരാണ്. 'ശ്രാവണീയുഗൈഃ' എന്നത് ശ്രാവണിദ്വയത്തെ—അതായത് ചെറിയ മുണ്ടിയും വലിയ മുണ്ടിയും (കൊട്ടത്തല്ലി, അടയ്ക്കാമണിയൻ)—സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇത് മാനസിക വിഷാദത്തെ മാറ്റാൻ ഉത്തമമാണ്. 'ഭൂനിംബ' എന്നാൽ കരളിനെയും ദഹനത്തെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന കയ്പുനിറഞ്ഞ കിരിയാത്ത്. 'കൃതമാലത്വക്' എന്നാൽ രക്തശുദ്ധീകരണത്തിന് പ്രസിദ്ധമായ കണിക്കൊന്നയുടെ തൊലി. 'പരൂഷക' എന്നാൽ ശരീരത്തിന് കുളിർമ്മയേകുന്ന ഫാൽസപ്പഴമാണ് (Grewia asiatica).. 'ഫലത്രയൈഃ' എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിന്റെ ആധാരശിലയായ ത്രിഫലയാണ്—കടുക്ക, നെല്ലിക്ക, താന്നിക്ക എന്നിവ ചേരുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ സമസ്ത ദോഷങ്ങളും സമതുലിതാവസ്ഥയിലാകുന്നു.

ശ്ലോകം 5: രസായനങ്ങളും മേധ്യദ്രവ്യങ്ങളും

"അമൃതാ ഗോപികാദ്വന്ദ്വം ജീവന്തീ സോമവല്ലരീ ।

ഹയഗന്ധാ നിശോശീരദ്രാക്ഷായഷ്ട്യാഹ്വയര്ദ്ധിഭിഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'അമൃതാ' എന്നാൽ അമരത്വം നൽകുന്നത് എന്ന് അർത്ഥമുള്ള ചിറ്റമൃതാണ്; ഇത് രോഗപ്രതിരോധശേഷിക്കും ത്രിദോഷശമനത്തിനും അത്യുത്തമമാണ്. 'ഗോപികാദ്വന്ദ്വം' എന്നാൽ വെളുത്ത നറുനീണ്ടിയും കറുത്ത നറുനീണ്ടിയും ചേർന്ന ശാരിബാദ്വയമാണ്; ഇത് മനസ്സിനെയും രക്തത്തെയും ശുദ്ധീകരിച്ച് തണുപ്പ് നൽകുന്നു. 'ജീവന്തീ' എന്നാൽ കണ്ണിനും ശരീരത്തിനും ഉന്മേഷം നൽകുന്ന അടപതിയൻ കിഴങ്ങാണ്. 'സോമവല്ലരീ' എന്നത് വേദകാലം മുതലേ മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയ്ക്കായി പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ട സോമലതയാണ്. 'ഹയഗന്ധാ' എന്നാൽ കുതിരയുടെ കരുത്ത് നൽകുന്നതും മാനസികസമ്മർദ്ദം പൂർണ്ണമായി അകറ്റുന്നതുമായ അശ്വഗന്ധ (അമുക്കുരം) ആണ്. 'നിശാ' എന്നാൽ വിഷഹരമായ മഞ്ഞൾ. 'ഉശീര' എന്നാൽ ശരീരോഷ്മാവ് കുറയ്ക്കുന്ന രാമച്ചം. 'ദ്രാക്ഷാ' എന്നാൽ ഉണക്കമുന്തിരിങ്ങാ. 'യഷ്ട്യാഹ്വയ' എന്നാൽ തൊണ്ടയ്ക്കും നാഡികൾക്കും അമൃതസമാനമായ ഇരട്ടിമധുരം. 'ഋദ്ധിഭിഃ' എന്നാൽ അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിലെ മറ്റൊരു ദിവ്യരസായനമായ ഋദ്ധി എന്ന ഔഷധവുമാണ്.

ശ്ലോകം 6: പവിത്ര സസ്യങ്ങളും ഭാവനാദ്രവ്യങ്ങളുടെ തുടക്കവും

"ദൂര്വാ ഹംസപദീ ഭദ്രാ ലവംഗതുളസീദലൈഃ ।

കസ്തൂരീകുങ്കുമാഭ്യാം ച പിഷ്ടൈസ്ത്രായന്തികാരസേ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'ദൂര്വാ' എന്നാൽ പ്രകൃതിയുടെ സാത്വികോർജ്ജമായ കറുകപ്പുല്ലാണ്. 'ഹംസപദീ' എന്നാൽ നിലംപരണ്ടയെന്നും, 'ഭദ്രാ' എന്നാൽ മംഗളകരമായ ചെറൂള എന്നും അർത്ഥം. 'ലവംഗ' എന്നാൽ പ്രാണവായുവിന് തെളിച്ചമേകുന്ന ഗ്രാമ്പൂവാണ്. 'തുളസീദലൈഃ' എന്നാൽ പവിത്രമായ കൃഷ്ണതുളസിയുടെ ഇലകൾ. 'കസ്തൂരീ' എന്നാൽ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മഗുണമുള്ള സുഗന്ധദ്രവ്യമായ ശുദ്ധകസ്തൂരി; ഇത് തലച്ചോറിലെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കോശങ്ങളെ ഉണർത്താൻ ശേഷിയുള്ളതാണ്. 'കുങ്കുമാഭ്യാം ച' എന്നാൽ രക്തപ്രസാദകമായ കുങ്കുമപ്പൂവാണ്. മേൽപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ ഔഷധങ്ങളെയും ഒന്നിച്ചുചേർത്ത് 'പിഷ്ടൈഃ'—അരച്ചെടുക്കേണ്ടതാണ്. എന്തിലാണ് അരയ്ക്കേണ്ടത് എന്നതിന്റെ തുടക്കമായി ആചാര്യൻ പറയുന്നു: 'ത്രായന്തികാരസേ'—ത്രായമാണ എന്ന വിശിഷ്ട ഔഷധത്തിന്റെ സ്വരസത്തിലോ കഷായത്തിലോ ആണ് ആദ്യമായി അരച്ചെടുക്കേണ്ടത്.

ശ്ലോകം 7: ഭാവനാ കഷായങ്ങൾ

"ശംഖപുഷ്പീകഷായേ ച തോയേ ച വചയാ ശൃതേ ।

അനന്താലക്ഷ്മണാബില്വബലാമൂലശൃതേപി ച ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഗുളികയ്ക്ക് വീര്യം കൂട്ടാനായി പലവിധ ഔഷധനീരുകളിൽ ആവർത്തിച്ച് അരയ്ക്കുന്ന പ്രക്രിയയ്ക്കാണ് 'ഭാവന' എന്ന് പറയുന്നത്. ഇവിടെ ആചാര്യൻ ഭാവനാദ്രവ്യങ്ങളെ എണ്ണിപ്പറയുന്നു: 'ശംഖപുഷ്പീകഷായേ ച'—ശംഖുപുഷ്പം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കഷായത്തിലും, 'തോയേ ച വചയാ ശൃതേ'—വയമ്പിട്ട് വെന്ത വെള്ളത്തിലും (വയമ്പുകഷായം), 'അനന്താ-ലക്ഷ്മണാ-ബില്വ-ബലാമൂല ശൃതേപി ച'—, പുത്രോല്പാദനശക്തിയുള്ള ലക്ഷ്മണ- തിരുതാളി എന്ന ഔഷധം, കൂവളത്തിൻവേര്, കുറുന്തോട്ടിവേര് എന്നിവ തുല്യമായി ചേർത്തുണ്ടാക്കിയ കഷായത്തിലും ക്രമപ്രകാരം അരച്ചെടുക്കണം.

ശ്ലോകം 8: ഭാവനയുടെ പൂർണ്ണതയും ഗുളികാനിർമ്മാണവും

"ഗോക്ഷീരേ ജീരകക്വാഥേ സോമവല്യാശ്ച വാരിണി ।

സ്തന്യേ ച വടകാന് കുര്യാദ് ഭൂനിംബഫലസമ്മിതാന് ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഭാവന വീണ്ടും തുടരുന്നു: 'ഗോക്ഷീരേ'—നാടൻ പശുവിൻപാലിലും, 'ജീരകക്വാഥേ'—ജീരകം തിളപ്പിച്ച കഷായത്തിലും, 'സോമവല്യാശ്ച വാരിണി'—സോമലതയുടെ നീരിലും, ഒടുവിൽ പരമപവിത്രമായ 'സ്തന്യേ ച'—ശുദ്ധമായ മുലപ്പാലിലും പലവട്ടം അരച്ചെടുക്കണം. ഇത്രയും വിശേഷപ്പെട്ട ദ്രവ്യങ്ങളിൽ അരച്ച് പാകപ്പെടുത്തിയ ഔഷധക്കൂട്ടിനെ 'വടകാന് കുര്യാദ്'—ചെറിയ ഗുളികകളായി ഉരുട്ടിയെടുക്കണം. ആ ഗുളികകളുടെ വലിപ്പം എത്രയായിരിക്കണം എന്നതിന് ആചാര്യൻ നൽകുന്ന അളവാണ് 'ഭൂനിംബഫലസമ്മിതാന്'—കിരിയാത്തിന്റെ കായുടെ വലിപ്പത്തിൽ (ഏകദേശം ഒരു ഗുഞ്ജ അഥവാ 125 മുതൽ 250 മില്ലിഗ്രാം വരെ തൂക്കത്തിൽ) ചെറിയ ഗുളികകളായി ഉരുട്ടണം.

ശ്ലോകം 9: ഉണക്കലും സേവനവിധിയും

"ഛായായാമഥ സംശോഷ്യ പ്രാപ്തകാലേ സുചൂര്ണ്ണിതം ।

തേഷ്വേകൈകാം സമാലോഡ്യ നവ്യേ പയസി പായയേത് ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'ഛായായാമഥ സംശോഷ്യ'—ഇങ്ങനെ ഉരുട്ടിയ ഗുളികകളെ ഒരിക്കലും നേരിട്ട് വെയിലത്തു വെക്കരുത്; അവയിലെ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെയും രസായനങ്ങളുടെയും വീര്യം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ തണലത്തു വെച്ച് നന്നായി ഉണക്കിയെടുക്കണം. 'പ്രാപ്തകാലേ'—രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും ഔഷധസേവയ്ക്കുമുള്ള ഉചിതമായ സമയം വരുമ്പോൾ (സാധാരണയായി രാത്രി കിടക്കുന്നതിനു മുൻപോ പ്രഭാതത്തിലോ), 'സുചൂര്ണ്ണിതം'—ഈ ഗുളികയെ നന്നായി നേർമ്മയായി പൊടിച്ചെടുക്കണം. 'തേഷ്വേകൈകാം സമാലോഡ്യ'—അതിൽനിന്ന് ഓരോ ഗുളികയുടെ പൊടി വീതമെടുത്ത്, 'നവ്യേ പയസി പായയേത്'—പുതിയതായ, ശുദ്ധമായ ഇളംചൂടുള്ള പശുവിൻ പാലിൽ നന്നായി കലക്കി സേവിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. ഇവിടെ പശുവിൻപാൽ അനുപാനമായി പ്രവർത്തിച്ച് ഔഷധത്തെ തലച്ചോറിലേക്ക് നേരിട്ട് എത്തിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 10: ഫലശ്രുതി - ബുദ്ധീന്ദ്രിയ ഗുണങ്ങൾ

"ഏതേ മാനസമിത്രാഖ്യാ വടകാഃ പൂര്വ്വസമ്മതാഃ ।

മനോദോഷഹരാഃ പ്രജ്ഞാം മേധാം പ്രതിഭാമാപി ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഇവിടെ ആചാര്യൻ ഈ യോഗത്തിന്റെ മഹിമ വർണ്ണിക്കുന്നു: 'ഏതേ മാനസമിത്രാഖ്യാ വടകാഃ'—ഇവയാണ് 'മാനസമിത്രം' എന്ന് പേരുള്ള പ്രസിദ്ധ ഗുളികകൾ. 'പൂര്വ്വസമ്മതാഃ'—ഇത് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ഉണ്ടായതല്ല, പൂർവ്വികരായ മഹർഷിമാരും ആചാര്യന്മാരും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ് പൂർണ്ണമായി അംഗീകരിച്ച ഒന്നാണ്. ഇതിന്റെ പ്രധാന കർമ്മം 'മനോദോഷഹരാഃ' എന്നതാണ്—മനസ്സിനെ അന്ധകാരത്തിലാഴ്ത്തുന്ന രജോഗുണം, തമോഗുണം തുടങ്ങിയ മാനസികദോഷങ്ങളെയും, മനസ്സിനെ ഇളക്കിമറിക്കുന്ന വാതാദി ശാരീരികദോഷങ്ങളെയും ഇത് വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നു. കൂടാതെ 'പ്രജ്ഞാം'—സാഹചര്യങ്ങളെ ശരിയായി ഗ്രഹിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിശക്തിയെയും, 'മേധാം'—പഠിച്ചതും കണ്ടതുമായ കാര്യങ്ങളെ ആഴത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാനും ഓർത്തു സൂക്ഷിക്കാനുമുള്ള ധാരണാശക്തിയെയും, 'പ്രതിഭാമാപി'—സാധാരണക്കാർക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത സത്യങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി അറിയാനുള്ള അന്തർജ്ഞാനത്തെയും വിവേചനബുദ്ധിയെയും ഇത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 11: വാക്ചാതുര്യവും കഠിന ഉന്മാദശമനവും

"വാഗ്മിത്വം കവിതാം ചാശു പ്രയച്ഛേയുരസംശയം ।

ന ചൈനാമതിവര്ത്തേരന്നുന്മാദാഃ പ്രബലാ അപി ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഈ ദിവ്യഗുളിക സേവിക്കുന്നതിലൂടെ 'വാഗ്മിത്വം'—സദസ്സുകളെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന വാക്ചാതുര്യവും പ്രഭാഷണ പാടവവും, 'കവിതാം ച'—സർഗ്ഗാത്മകതയും കവിത്വവാസനയും ഭാവനയും, 'ആശു പ്രയച്ഛേയുഃ'—വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ മനുഷ്യന് സിദ്ധിക്കുന്നു; 'അസംശയം'—ഇതിൽ ലവലേശം സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. ഒടുവിൽ ആചാര്യൻ ഈ യോഗത്തിന്റെ പരമമായ ചികിത്സാവിജയം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: 'ന ചൈനാമതിവര്ത്തേരന്നുന്മാദാഃ പ്രബലാ അപി'—എത്ര അത്യുഗ്രവും പ്രബലവുമായ 'ഉന്മാദം' (ഗുരുതരമായ മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ, ചിത്തഭ്രമം, ഭയം, വിഷാദം, ഹിസ്റ്റീരിയ തുടങ്ങിയ മനോരോഗങ്ങൾ) ആണെങ്കിൽപ്പോലും, അവയ്ക്കൊന്നും തന്നെ ഈ മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ഔഷധശക്തിയെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ, ഏറ്റവും കഠിനമായ മനോവികാരങ്ങളെപ്പോലും ശാന്തമാക്കി മനസ്സിന് തെളിച്ചവും ആയുസ്സും നൽകാൻ ഈ യോഗത്തിന് തുല്യമായി മറ്റൊന്നില്ല.

മാനസമിത്ര വടകം എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത് എന്തൊക്കെ?

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ശ്ലോകത്തിലൂടെ ആഴത്തിൽ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചാൽ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാകും—നമ്മളിൽ പലരും കരുതുന്നതുപോലെ ഇത് വെറുമൊരു "ഉറക്കഗുളിക" അല്ല. തലച്ചോറിനെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും മനസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന അതീവ സങ്കീർണ്ണമായ അവസ്ഥകളെ ഏതെല്ലാം തലത്തിൽ ചികിത്സിച്ച് മാറ്റാമെന്നാണ് ആചാര്യൻ ഓരോ വരിയിലും അക്കമിട്ട് നിരത്തിയിരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരികൾ മുതൽ അവസാനത്തിലെ ഫലശ്രുതി വരെയുള്ള ഭാഗങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാൽ, ഏതൊക്കെ അസുഖങ്ങൾക്കാണ് ഇത് അമൃതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം.

1. ഗുരുതരമായ മനോവിഭ്രാന്തികളും ഭയവും (ഉന്മാദ ചികിത്സ)

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ആചാര്യൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്ന ഒരു വാക്കുണ്ട്: "ന ചൈനാമതിവർത്തേരന്നുന്മാദാഃ പ്രബലാ അപി". അതായത്, എത്ര കഠിനമായ ഉന്മാദാവസ്ഥയാണെങ്കിലും മാനസമിത്ര വടകത്തിന് മുന്നിൽ തോറ്റുപിന്മാറും എന്ന്.

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്ന ബൈപോളാർ ഡിസോർഡർ (Bipolar disorder), സ്കീസോഫ്രീനിയ (Schizophrenia) പോലുള്ള മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ, അകാരണമായ ചിത്തഭ്രമം എന്നിവയിൽ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

അർക്കരാഗം (കടൽത്തേങ്ങ), വിശാല (പേയ്ക്കുമ്മട്ടി), മൃഗശൃംഗം എന്നിവ ചേരുന്നതുകൊണ്ട് ഉള്ളിലുള്ള വിഷമയമായ ചിന്തകളെയും അമിതമായ വിഭ്രാന്തിയെയും ഇത് വേഗത്തിൽ അലിയിച്ചു കളയുന്നു.

2. അമിതമായ ഉത്കണ്ഠയും പാനിക് അറ്റാക്കും (മനോദോഷഹരം)

"മനോദോഷഹരാഃ" എന്ന ഒറ്റവാക്കിൽ മനസ്സിന്റെ താളംതെറ്റിക്കുന്ന സകല അവസ്ഥകളെയും ആചാര്യൻ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനസ്സിലെ രജോഗുണവും തമോഗുണവും കൂടുമ്പോഴാണ് ടെൻഷനും ദേഷ്യവും നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത പേടിയുമൊക്കെ വരുന്നത്.

ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും ഹൃദയം പടപടാന്ന് ഇടിക്കുക, വല്ലാത്ത ശ്വാസംമുട്ടൽ തോന്നുക, കൈകാലുകൾ വിറയ്ക്കുക തുടങ്ങിയ പാനിക് അറ്റാക്ക് (Panic attacks) അവസ്ഥകൾക്ക് ഇത് ഉത്തമ പരിഹാരമാണ്. ഇതിലെ സ്വർണ്ണഭസ്മവും മുക്താഭസ്മവും (മുത്ത്) പ്രവാളവും (പവിഴം) മനസ്സിന്റെ വിറയൽ മാറ്റി പെട്ടെന്ന് ധൈര്യവും ശാന്തതയും തരുന്നു.

കാരണമില്ലാതെ എപ്പോഴും മനസ്സിൽ തോന്നുന്ന സങ്കടവും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും (Generalized Anxiety Disorder / Depression) മാറ്റിയെടുക്കാൻ ശ്രാവണിദ്വയവും (മുണ്ടിക്കായ) അശ്വഗന്ധയും സഹായിക്കുന്നു.

3. വിട്ടുമാറാത്ത ഉറക്കമില്ലായ്മ (അനിദ്ര)

ശരീരം ക്ഷീണിച്ചാലും മനസ്സ് പല വഴിയെ ഓടുന്നത് കൊണ്ടാണ് പലർക്കും ഉറക്കം വരാത്തത്. സോമവല്ലരി, ശംഖുപുഷ്പം, ചന്ദനം, കസ്തൂരി എന്നിവയോടൊപ്പം ഗോക്ഷീരത്തിലും (പശുവിൻപാൽ) മുലപ്പാലിലും പലവട്ടം അരച്ചെടുത്താണ് (ഭാവന ചെയ്താണ്) ഈ ഗുളിക ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

ഇത് തലച്ചോറിലെ അമിതമായ ഉഷ്ണം കുറയ്ക്കുകയും നാഡികൾക്ക് ആഴത്തിലുള്ള വിശ്രമം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഉറക്കഗുളികകൾ കഴിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്നതുപോലെ രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ തലയ്ക്ക് ഭാരമോ മന്ദതയോ ഉണ്ടാക്കാതെ, തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ സുഖനിദ്ര പ്രദാനം ചെയ്യാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

4. ഓർമ്മക്കുറവും ശ്രദ്ധക്കുറവും (പ്രജ്ഞ, മേധ, പ്രതിഭ)

ശ്ലോകം പറയുന്നത് ഇത് ബുദ്ധിയുടെ മൂന്ന് തലങ്ങളെ ഉണർത്തുമെന്നാണ്—പ്രജ്ഞ (കാര്യങ്ങൾ ശരിയായി ഗ്രഹിക്കാനുള്ള കഴിവ്), മേധ (പഠിച്ച വിവരങ്ങൾ മറന്നുപോകാതെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താനുള്ള ധാരണാശക്തി), പ്രതിഭ (പുതിയ ആശയങ്ങളും ക്രിയാത്മകതയും കണ്ടെത്താനുള്ള ബുദ്ധിശക്തി).

ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ (ADHD), പഠനവൈകല്യങ്ങൾ, പഠിച്ചതൊക്കെ മറന്നുപോകുന്ന സ്വഭാവം എന്നിവയുള്ള കുട്ടികൾക്കും മുതിർന്നവർക്കും ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്.

പ്രായാധിക്യം കൊണ്ട് മുതിർന്നവരിലുണ്ടാകുന്ന മറവിരോഗം (Dementia / Early Alzheimer's) തടയാനും തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങൾക്ക് പുനരുജ്ജീവനം നൽകാനും ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന കുറുന്തോട്ടി, മൂവില, വയമ്പ്, ജീവനീയ ഔഷധങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് സാധിക്കും.

5. സംസാരവൈകല്യങ്ങളും ആത്മവിശ്വാസക്കുറവും (വാഗ്മിത്വം)

"വാഗ്മിത്വം കവിതാം ചാശു പ്രയച്ഛേയുരസംശയം" എന്നാണ് ശ്ലോകം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്.

സംസാരശേഷി കൃത്യമായി വികസിക്കാത്ത കുട്ടികൾ (Speech delay), വിക്കുള്ളവർ, സംസാരിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയ്ക്ക് ഈ മരുന്ന് ഫലപ്രദമാണ്. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വയമ്പും (വചാ) തിപ്പലിയും സംസാരശേഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഞരമ്പുകളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു.

ആളുകളെ അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള പേടി (Stage fright / Social anxiety) മാറ്റി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ സദസ്സിൽ സംസാരിക്കാനുള്ള മാനസിക ധൈര്യം പകരാൻ ഇതിലെ ചേരുവകൾക്ക് കഴിവുണ്ട്.

6. അപസ്മാരവും നാഡീവ്യൂഹ രോഗങ്ങളും (അപസ്മാര - ആക്ഷേപക ശമനം)

തലച്ചോറിലെ സിഗ്നലുകൾ തെറ്റി പെട്ടെന്ന് ബോധം മറഞ്ഞുപോവുക, ശരീരം കോച്ചിപ്പിടിക്കുക, വിറയൽ വരിക തുടങ്ങിയ അപസ്മാര (Epilepsy / Seizures) രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഇത് വളരെ ആധികാരികമായി കുറിക്കാറുണ്ട്.

ലോഹഭസ്മം, താപ്യം (സ്വർണ്ണമാക്ഷികം), രജതം (വെള്ളി) എന്നീ ധാതുക്കൾ തലച്ചോറിലെ ഞരമ്പുകൾക്ക് താങ്ങായി നിന്ന് വൈദ്യുത തരംഗങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.

അമിതമായ സ്ട്രെസ്സ് കാരണം കൈകാലുകൾ തരിപ്പുകയറുക, പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകുക തുടങ്ങിയ നാഡീസംബന്ധമായ (Neurological) പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇത് ആശ്വാസമേകുന്നു.

7. സ്ട്രെസ്സ് മൂലമുണ്ടാകുന്ന ശാരീരിക രോഗങ്ങൾ (Psychosomatic Disorders)

മനസ്സിന് സമാധാനമില്ലെങ്കിൽ അത് ആദ്യം ബാധിക്കുക ദഹനത്തെയും ഹൃദയത്തെയുമാണ്.

സ്ട്രെസ്സ് കാരണം വയറ്റിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകുന്ന അസിഡിറ്റി, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, ഗ്യാസ് മൂലം നെഞ്ചിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ (GERD).

ഉത്കണ്ഠ കൂടുമ്പോൾ രക്തസമ്മർദ്ദം ഉയരുന്ന അവസ്ഥ (Stress-induced Hypertension).

കടുക്ക, നെല്ലിക്ക, താന്നിക്ക (ത്രിഫല), കിരിയാത്ത്, കണിക്കൊന്നത്തൊലി എന്നിവ ഇതിലുള്ളതിനാൽ ഉദരത്തിലെ ചൂടും മാലിന്യങ്ങളും പുറന്തള്ളി 'ഗട്ട്-ബ്രെയിൻ' (Gut-Brain) ബന്ധത്തെ ഇത് ശാന്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ശരിയായ സേവനരീതി

ഈ ഗുളിക വെറുതെ വെള്ളത്തിൽ വിഴുങ്ങാനല്ല ആചാര്യൻ പറയുന്നത്. "ഛായായാമഥ സംശോഷ്യ പ്രാപ്തകാലേ സുചൂർണ്ണിതം, തേഷ്വേകൈകാം സമാലോഡ്യ നവ്യേ പയസി പായയേത്"—തണലത്തുണക്കിയ ഈ ഗുളിക നല്ലതുപോലെ പൊടിച്ച്, പുതിയ ഇളംചൂടുള്ള പശുവിൻപാലിൽ കലക്കി വേണം സേവിക്കാൻ. പശുവിൻപാൽ ഔഷധത്തിന്റെ ശക്തിയെ തലച്ചോറിലേക്ക് നേരിട്ട് എത്തിക്കുന്ന ഒരു വാഹകമായി (അനുപാനം) പ്രവർത്തിക്കുകയും മനസ്സിന് സാത്വിക ഗുണം നൽകുകയും ചെയ്യും.

(ഒരു പ്രധാന കാര്യം: സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, കാന്തലോഹം തുടങ്ങിയ അതീവ ശക്തിയുള്ള ഭസ്മങ്ങളും ദിവ്യൗഷധങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരു മഹായോഗമാണിത്. അതുകൊണ്ട് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി കഴിക്കാതെ, ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശത്തോടും മേൽനോട്ടത്തോടും കൂടി മാത്രം കഴിക്കാൻ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കുക).

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

ഏതൊരു മികച്ച മരുന്നിനും അതിന്റേതായ ചില ചിട്ടവട്ടങ്ങളും മുൻകരുതലുകളുമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച്, സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും കാന്തലോഹവുമൊക്കെ അടങ്ങിയ അതീവ വീര്യമുള്ള ഒരു ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ചില സുപ്രധാന കാര്യങ്ങളുണ്ട്:

1. ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഒരിക്കലും കഴിക്കരുത്

ഇതൊരു സാധാരണ ഗുളിക പോലെ മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ പോയി വാങ്ങി സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിന് കഴിക്കാനുള്ളതല്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും (വാത-പിത്ത-കഫാവസ്ഥകൾ) അസുഖത്തിന്റെ തീവ്രതയും നോക്കി ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിശ്ചയിക്കുന്ന അളവിൽ മാത്രമേ ഇത് സേവിക്കാൻ പാടുള്ളൂ.

2. അമിതമായാൽ അമൃതും വിഷം (Overdose അപകടം)

പെട്ടെന്ന് ഫലം കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതിലും കൂടുതൽ അളവിൽ ഇത് കഴിക്കുന്നത് വിപരീതഫലമേ ചെയ്യൂ. ഗുളികയുടെ അളവ് കൂടിയാൽ വയറ്റിലും നെഞ്ചിലും കടുത്ത എരിച്ചിലും പുകച്ചിലും (Gastric burning sensation) ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ദിവസവും അമിത അളവിൽ ഗുളികയൊക്കെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം അമിതമായി കഴിച്ച്, നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത നെഞ്ചിടിപ്പും (Palpitation) കഠിനമായ വയറെരിച്ചിലും അനുഭവപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ വരെയുണ്ട്. സാധാരണയായി ഒന്നോ രണ്ടോ ഗുളിക മാത്രമാണ് ഡോക്ടർമാർ രാത്രിയോ രാവിലെയോ കഴിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ഇലിപ്പയുടെ ഗുണങ്ങളും ആയുർവേദ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളും

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 21 Sep 2026 14:14:25 +0000

നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ പണ്ടുമുതലേ കണ്ടുവരുന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട വൃക്ഷമാണ് ഇലിപ്പ (Madhuca longifolia). ഇലിപ്പപ്പൂവും വിത്തും മാത്രമല്ല, ഇല, തൊലി, വേരുകൾ എന്നിവയും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇലിപ്പയുടെ ഇലകൾക്കും ഇത്രയേറെ ഔഷധപ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് പലർക്കും അറിയില്ല.

ചിലതരം ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ, വീക്കം, മുറിവുകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്കായി ഇലിപ്പയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നാട്ടറിവുകളിലും കാണാം. ഓരോ ഭാഗത്തിനും പറയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗരീതികളും വ്യത്യസ്തമാണ്.

ഇലിപ്പയുടെ ഇലയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? പരമ്പരാഗതമായി എന്തെല്ലാം ആവശ്യങ്ങൾക്കാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്? ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധുനിക പഠനങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത്?

ഇലിപ്പയുടെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും വിശദമായി അറിയാൻ ഈ ലേഖനം വായിച്ചുനോക്കൂ.

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Latin / Botanical Name): Madhuca longifolia (L.) J.F.Macbr. എന്നതാണ് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഔദ്യോഗിക ശാസ്ത്രീയ നാമം (Accepted Name). ഇതിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന പര്യായ നാമമാണ് (Synonym) Madhuca indica J.F.Gmel. പഴയകാല രേഖകളിലും നിരവധി ആയുർവേദ റഫറൻസുകളിലും Madhuca indica എന്ന പേര് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് (കൂടാതെ Bassia latifolia, Bassia longifolia എന്നീ പേരുകളും ഇതിന്റെ പഴയ പര്യായങ്ങളാണ്).

സസ്യകുടുംബം (Family): Sapotaceae (സപ്പോട്ടേസി കുടുംബം). സപ്പോട്ട, ഇലഞ്ഞി തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ കുടുംബത്തെ ആയുർവേദ സസ്യശാസ്ത്ര വിവർത്തനങ്ങളിൽ 'മധൂക കുലം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്

ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലെ വിവിധ നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. ഇലിപ്പയുടെ പൂവ്, ഫലം, തൈലം എന്നിവയ്ക്ക് പറയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങൾ ഓരോന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്.

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു (കൈ.നി.):

മധൂകസ്തുവരസ്തിക്തോ വ്രണാനിലകഫാപഹഃ ।

തത്പുഷ്പം മധുരം ശീതമഹൃദ്യം ബൃംഹണം ഗുരു ॥

സ്നിഗ്ദ്ധം വികാസി തീക്ഷ്ണോഷ്ണം തത്ഫലം ഗുരു ശീതലം ।

അഹൃദ്യം ശുക്രളം സ്നിഗ്ദ്ധം മധുരം രസപാകയോഃ ॥

വിഷ്ടമ്ഭി ബൃംഹണം ബല്യം കഫകൃന്മാരുതാപഹം ।

ഹന്തി പിത്താസ്രതൃഡ്ദാഹശ്വാസകാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥

പക്വം തു തത്ഫലം ബല്യം പിത്തമാരുതനാശനം ।

കഷായം സ്വാദു മാധൂകം തൈലം പിത്തകഫപ്രണുത് ॥

ആയുർവേദത്തിലെ ആധികാരിക നിഘണ്ടുഗ്രന്ഥമായ കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ (ഔഷധി വർഗ്ഗത്തിൽ) മധൂകത്തെ (ഇലിപ്പ / Madhuca longifolia) കുറിച്ചുള്ള ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ഇലിപ്പയുടെ തൊലി, പൂവ്, കായ്, പഴം, ഇലിപ്പയെണ്ണ എന്നിവയുടെ ദ്രവ്യഗുണവിജ്ഞാനപരമായ സവിശേഷതകളെയാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ഓരോ ശ്ലോകത്തിന്റെയും സംസ്കൃത അർത്ഥവും ശാസ്ത്രീയമായ വ്യാഖ്യാനവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം ശ്ലോകം

"മധൂകസ്തുവരസ്തിക്തോ വ്രണാനിലകഫാപഹഃ ।

തത്പുഷ്പം മധുരം ശീതമഹൃദ്യം ബൃംഹണം ഗുരു ॥"

അർത്ഥം:

മധൂകഃ എന്നാൽ മധൂകവൃക്ഷം (പ്രത്യേകിച്ചും അതിന്റെ ഔഷധയോഗ്യമായ മരത്തൊലി). തുവരഃ എന്നാൽ കഷായ രസത്തോടുകൂടിയത് (തുവർപ്പ് രസം). തിക്തഃ എന്നാൽ തിക്ത രസമുള്ളത് (കൈപ്പ് രസം). വ്രണ-അനില-കഫ-അപഹഃ എന്നതിലെ 'വ്രണ' എന്നാൽ മുറിവുകളെയും വ്രണങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിച്ച് ഉണക്കുന്നതും, 'അനില' എന്നാൽ വാതദോഷത്തെയും, 'കഫ' എന്നാൽ കഫദോഷത്തെയും, 'അപഹഃ' എന്നാൽ ശമിപ്പിക്കുന്നതും ഇല്ലാതാക്കുന്നതുമാകുന്നു. തത്-പുഷ്പം എന്നാൽ അതിന്റെ പൂവ് (ഇലിപ്പപ്പൂവ്). മധുരം എന്നാൽ മധുരരസമുള്ളത്. ശീതം എന്നാൽ ശീതവീര്യമുള്ളത് (ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് പകരുന്നത്). അഹൃദ്യം എന്നാൽ ഹൃദയത്തിന് പ്രിയമല്ലാത്തത് (അമിത മധുരവും കൊഴുപ്പും കാരണം രുചിയിലോ ദഹനത്തിലോ അരോചകമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്). ബൃംഹണം എന്നാൽ ശരീരധാതുക്കളെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നത് (ധാതുവർദ്ധകം). ഗുരു എന്നാൽ ഗുരു ഗുണമുള്ളത് (ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളത്.

ഇവിടെ ആചാര്യൻ മധൂകവൃക്ഷത്തിന്റെ തൊലിയുടെയും പൂവിന്റെയും വൈപരീത്യഗുണങ്ങളെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഇലിപ്പയുടെ തൊലി കഷായ-തിക്ത രസപ്രധാനമായതിനാൽ അത് ശരീരത്തിലെ ക്ഷതങ്ങളെയും വ്രണങ്ങളെയും അതിവേഗം ശുദ്ധീകരിച്ച് ഉണക്കുന്നു (വ്രണരോപണം). കൂടാതെ ദുഷിച്ച വാത-കഫങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇതിന് ശേഷിയുണ്ട്. എന്നാൽ പൂവിലേക്ക് (ഇലിപ്പപ്പൂവ്) വരുമ്പോൾ ഗുണം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. അത് മധുരരസവും ശീതവീര്യവും ഭാരവുമുള്ള ഒന്നാണ്. ഇത് ശരീരധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിച്ച് ബൃംഹണം ചെയ്യുമെങ്കിലും, അമിതമായ സാന്ദ്രത കാരണം ഹൃദയത്തിന് അത്ര ഹൃദ്യമല്ലെന്നും ദഹനത്തിന് കഠിനമാണെന്നും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടാം ശ്ലോകം

"സ്നിഗ്ദ്ധം വികാസി തീക്ഷ്ണോഷ്ണം തത്ഫലം ഗുരു ശീതലം ।

അഹൃദ്യം ശുക്രളം സ്നിഗ്ദ്ധം മധുരം രസപാകയോഃ ॥"

അർത്ഥം:

സ്നിഗ്ദ്ധം എന്നാൽ സ്നിഗ്ദ്ധ ഗുണമുള്ളത് (എണ്ണമയമുള്ളത്). വികാസി എന്നാൽ വികാസി ഗുണത്തോടുകൂടിയത് (ശരീരത്തിലെ ഓജസ്സിനെ അയച്ച് സന്ധികളിലും ധാതുക്കളിലും അതിവേഗം വ്യാപിക്കുന്ന സ്വഭാവം; പൂവിൽ നിന്നുണ്ടാക്കുന്ന മദ്യത്തിന്റെ സവിശേഷത). തീക്ഷ്ണോഷ്ണം എന്നാൽ തീക്ഷ്ണ ഗുണവും ഉഷ്ണ വീര്യവും ഉള്ളത്. തത്-ഫലം എന്നാൽ അതിന്റെ കായ് അല്ലെങ്കിൽ ഫലം (ഇലിപ്പക്കായ്). ഗുരു എന്നാൽ ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളത്. ശീതലം എന്നാൽ ശീതവീര്യമുള്ളത് (തണുപ്പേകുന്നത്). അഹൃദ്യം എന്നാൽ മനസ്സിനോ ദഹനത്തിനോ സുഖകരമല്ലാത്ത അരോചക സ്വഭാവമുള്ളത്. ശുക്രളം എന്നാൽ ശുക്രധാതുവിനെ വളരെയധികം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് (വീര്യവർദ്ധകം). സ്നിഗ്ദ്ധം എന്നാൽ സ്നിഗ്ദ്ധതയുള്ളത്. മധുരം രസപാകയോഃ എന്നാൽ രസത്തിലും (നാവിലെ സ്വാദ്) വിപാകത്തിലും (ദഹനശേഷമുള്ള അവസ്ഥ) ഒരുപോലെ മധുരമായിരിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രപ്രകാരം ഇലിപ്പപ്പൂവ് പുളിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന മാധൂകാസവം അഥവാ മദ്യം സ്നിഗ്ദ്ധവും, ശരീരത്തിൽ അതിവേഗം തുളച്ചുകയറുന്ന വികാസി ഗുണമുള്ളതും, തീക്ഷ്ണ-ഉഷ്ണ സ്വഭാവത്തോടുകൂടിയതുമാണ്. എന്നാൽ ഇലിപ്പയുടെ ഫലത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ സ്ഥിതി മാറുന്നു. ഇലിപ്പക്കായ് കനത്തതും (ഗുരു) തണുപ്പ് നൽകുന്നതുമാണ് (ശീതലം). ഇത് രസത്തിലും ദഹനശേഷമുള്ള വിപാകത്തിലും മധുരമായതിനാൽ ധാതുക്കളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രധാതുവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും (ശുക്രളം) ചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും ഇതിന്റെ കനപ്പും വഴുവഴുപ്പും കാരണം ഇത് ദഹനത്തിന് എളുപ്പമുള്ളതല്ല.

മൂന്നാം ശ്ലോകം

"വിഷ്ടമ്ഭി ബൃംഹണം ബല്യം കഫകൃന്മാരുതാപഹം ।

ഹന്തി പിത്താസ്രതൃഡ്ദാഹശ്വാസകാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥"

വിഷ്ടമ്ഭി എന്നാൽ മലത്തെയും വായുവിനെയും സ്തംഭിപ്പിക്കുന്നത് (വയറ്റിൽ വായുകോപമുണ്ടാക്കി ദഹനത്തെ സാവധാനത്തിലാക്കുന്നത്). ബൃംഹണം എന്നാൽ ശരീരം തടിപ്പിക്കുന്നതും ധാതുക്കളെ വളർത്തുന്നതും. ബല്യം എന്നാൽ ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും കായികബലവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്. കഫകൃത് എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ കഫദോഷത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്. മാരുതാപഹം എന്നാൽ മാരുതനെ അഥവാ വാതദോഷത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. ഹന്തി എന്നാൽ നശിപ്പിക്കുന്നു അഥവാ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. പിത്താസ്ര-തൃഡ്-ദാഹ-ശ്വാസ-കാസ-ക്ഷത-ക്ഷയാൻ എന്നതിൽ: 'പിത്താസ്ര' (രക്തപിത്തം അഥവാ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവം), 'തൃട്' (അമിതമായ ദാഹം), 'ദാഹ' (ശരീരത്തിനകത്തോ പുറത്തോ ഉണ്ടാകുന്ന എരിച്ചിലും പുകച്ചിലും), 'ശ്വാസ' (ശ്വാസതടസ്സം/ശ്വാസംമുട്ടൽ), 'കാസ' (ചുമ), 'ക്ഷത' (ശ്വാസകോശത്തിലോ അന്തരാവയവങ്ങളിലോ ഏൽക്കുന്ന ക്ഷതങ്ങൾ), 'ക്ഷയാൻ' (ശരീരം മെലിഞ്ഞുപോകുന്ന ക്ഷയരോഗം അഥവാ ധാതുക്ഷയം) എന്നിവയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നു.

ഇലിപ്പക്കായുടെയും പഴത്തിന്റെയും ശരീരത്തിലെ രോഗഹര പ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ നിർവചിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഭാരമേറിയ സ്വഭാവം മൂലം ഇത് വയറ്റിൽ വിഷ്ടംഭം (ഗ്യാസ് കെട്ടിനിൽക്കൽ) ഉണ്ടാക്കാമെങ്കിലും, വാതദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണത്തെ അകറ്റി ശരീരത്തിന് അതിയായ ഓജസ്സും മാംസപുഷ്ടിയും നൽകാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്. കഫത്തെ അല്പം വർദ്ധിപ്പിക്കുമെങ്കിലും രക്തം ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന രക്തപിത്തം, മാറാത്ത ചുമ, അസഹനീയമായ ദാഹവും ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും, ശ്വാസകോശത്തിലെ ഉരഃക്ഷതം, ശരീരം ക്ഷയിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥകൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പഫലം ഒരു സിദ്ധൗഷധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

നാലാം ശ്ലോകം

"പക്വം തു തത്ഫലം ബല്യം പിത്തമാരുതനാശനം ।

കഷായം സ്വാദു മാധൂകം തൈലം പിത്തകഫപ്രണുത് ॥"

അർത്ഥം:

പക്വം തു തത്-ഫലം എന്നാൽ പഴുക്കാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി, നന്നായി പഴുത്ത ഇലിപ്പപ്പഴമാകട്ടെ. ബല്യം എന്നാൽ ശരീരത്തിന് പൂർണ്ണമായ ബലവും കരുത്തും നൽകുന്നത്. പിത്ത-മാരുത-നാശനം എന്നാൽ പിത്തദോഷത്തെയും മാരുതൻ എന്ന വാതദോഷത്തെയും വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്. കഷായം എന്നാൽ തുവർപ്പ് രസമുള്ളത്. സ്വാദു എന്നാൽ മധുര രസമുള്ളത്. മാധൂകം തൈലം എന്നാൽ ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണ (ഇലിപ്പയെണ്ണ). പിത്ത-കഫ-പ്രണുത് എന്നാൽ പിത്തത്തെയും കഫദോഷത്തെയും ഒരുപോലെ അകറ്റുന്നത് (പ്രണുത് എന്നാൽ തുരത്തുന്നത്/ഇല്ലാതാക്കുന്നത്).

പച്ചക്കായെ അപേക്ഷിച്ച്, മരത്തിൽ നിന്ന് നന്നായി പഴുത്തുപാകമായ ഇലിപ്പപ്പഴം അതിവിശിഷ്ടമായ ഒരു ബലവർദ്ധക ടോണിക്കാണ്. ഇത് ഒരേസമയം ശരീരത്തിലെ ഉഷ്ണത്തെ ശമിപ്പിച്ച് പിത്തത്തെ ശാന്തമാക്കുകയും, ഒപ്പം നാഡികളെയും സന്ധികളെയും ബാധിക്കുന്ന വാതകോപത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവസാനമായി, ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന 'ഇലിപ്പയെണ്ണ'യുടെ ഗുണമാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. കഷായ-മധുര രസങ്ങൾ ചേർന്ന ഈ തൈലം പിത്തത്തെയും ഒപ്പം കഫത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സന്ധിവേദന, നീര്, വിവിധ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടാൻ പരമ്പരാഗത വൈദ്യന്മാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു (ഭാ.പ്ര.):

മധൂകം മധുരം ശീതം പിത്തദാഹശ്രമാപഹം ।

വാതലം ന തു ദോഷഘ്നം വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം ॥

ബൃംഹണീയമഹൃദ്യം ച മധൂകകുസുമം ഗുരു ।

വാതപിത്തോപശമനം ഫലം തസ്യോപി —

മധൂകപുഷ്പം മധുരം ശീതലം ഗുരു ബൃംഹണം ।

ബലശുക്രകരം പ്രോക്തം വാതപിത്തവിനാശനം ॥

ഫലം ശീതം ഗുരു സ്വാദു ശുക്രളം വാതപിത്തനുത് ।

അഹൃദ്യം ഹന്തി തൃഷ്ണാസ്രദാഹശ്വാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥

നാം നേരത്തെ കണ്ട കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയുടെ വ്രണരോപണ സ്വഭാവം, രസഗുണങ്ങൾ, രക്തപിത്ത-ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളിലെ ഫലങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വായനയിലെ ആവർത്തനം ഒഴിവാക്കാനായി കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ഇതിനകം പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ വീണ്ടും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല. പകരം, മറ്റൊരു പ്രമുഖ ആധികാരിക ഗ്രന്ഥമായ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ച് പങ്കുവെക്കുന്ന തികച്ചും പുതിയതും വ്യത്യസ്തവുമായ കണ്ടെത്തലുകൾ മാത്രം നമുക്കിവിടെ പരിശോധിക്കാം:

ഭാവപ്രകാശത്തിൽ മാത്രം ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്ന ചില പ്രധാന പദങ്ങളും അവയുടെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥങ്ങളും താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

ശ്രമാപഹം: കഠിനമായ അധ്വാനം കൊണ്ടോ കടുത്ത വെയിലേൽക്കുന്നത് കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന അമിത ക്ഷീണത്തെയും തളർച്ചയെയും (Fatigue/Exhaustion) ഉടനടി മാറ്റി ശരീരത്തിന് നവോന്മേഷം പകരുന്നത്.

വാതലം: കൃത്യമായ വിശപ്പില്ലാതെ കഴിക്കുകയോ അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ശരീരത്തിൽ വാതദോഷത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നത്.

ന തു ദോഷഘ്നം: എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും ഒരുപോലെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നല്ല ഇലിപ്പ (ഇതൊരു ത്രിദോഷഹര ഔഷധമല്ല). ഇതിന്റെ പ്രയോഗത്തിന് വ്യക്തമായ പരിധികളുണ്ട്.

വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം: ശരീരത്തിന്റെ ഓജസ്സും പൊതുവായ കരുത്തും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം ശുക്രധാതുവിന്റെ ഗുണമേന്മയെയും (പ്രത്യേകിച്ച് വീര്യത്തെ) ഇരട്ടിയാക്കുന്നത്.

ബലശുക്രകരം: ഇലിപ്പപ്പൂവിന് നേരിട്ട് തന്നെ ശരീരത്തിന് തളരാത്ത കായികബലവും പുരുഷശക്തിയും നൽകാനുള്ള സവിശേഷ ശേഷിയുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശം നൽകുന്ന 3 പ്രധാന തിരിച്ചറിവുകൾ

1. ക്ഷീണമകറ്റാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവ് (ശ്രമാപഹത്വം)

ദാഹവും ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും മാറ്റാൻ ഇലിപ്പ നല്ലതാണെന്ന് പൊതുവെ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു മികച്ച 'Anti-fatigue' ടോണിക്കായി ഇലിപ്പയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് ഭാവപ്രകാശമാണ്. അമിതമായി വിയർത്ത് തളരുന്നവർക്കും കഠിനമായ കായികജോലികൾ ചെയ്യുന്നവർക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ തിളപ്പിച്ചു കഴിക്കുന്നത് പേശികൾക്ക് ഉടനടി ബലവും പുതിയൊരു ഉന്മേഷവും നൽകും.

2. ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ശാസ്ത്രീയ മുന്നറിയിപ്പ് ('ന തു ദോഷഘ്നം', 'വാതലം')

ആയുർവേദത്തിൽ എല്ലാ ഔഷധങ്ങളും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പ എത്രയൊക്കെ ഗുണമുള്ളതാണെങ്കിലും അതൊരു 'ത്രിദോഷഹര' ഔഷധമല്ലെന്ന് ആചാര്യൻ പ്രത്യേകം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഇലിപ്പയുടെ കനത്ത (ഗുരു) സ്വഭാവം കാരണം, ദഹനപ്രക്രിയ മന്ദഗതിയിലായവരിലോ ആമം (വിഷാംശം) അടിഞ്ഞുകൂടിയവരിലോ ഇത് വിപരീതമായി വാതത്തെ കൂട്ടാൻ ('വാതലം') സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് കൃത്യമായ ദഹനശേഷി ഉള്ളവർ മാത്രമേ ഇത് വലിയ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാവൂ എന്ന സുപ്രധാന നിരീക്ഷണം ഭാവപ്രകാശം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നു.

3. പൂവിലെ അത്ഭുത വാജീകരണ ഗുണം (ബലശുക്രകരം)

മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇലിപ്പക്കായ്ക്കാണ് ശുക്രവർദ്ധക ഗുണം പറയുന്നതെങ്കിൽ, ഇലിപ്പപ്പൂവിന് (മധൂകകുസുമം) നേരിട്ട് പുരുഷബീജത്തിന്റെ ഗുണവും അളവും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ഭാവപ്രകാശം വ്യക്തമാക്കുന്നു. പുരുഷന്മാരിലെ വന്ധ്യത, ലൈംഗിക തളർച്ച, അകാല വാർദ്ധക്യം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രകൃതിദത്തമായ ഒരു രസായനമായി ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉപയോഗിക്കാമെന്നത് ആയുർവേദ ചികിത്സകർക്ക് മുതൽക്കൂട്ടാകുന്ന വലിയൊരു അറിവാണ്.

രാജനിഘണ്ടു (രാ.നി.):

മധുകം മധുരം ശീതം പിത്തദാഹശ്രമാപഹം ।

വാതലം ജന്തുദോഷഘ്നം വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം ॥

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലും നാം കണ്ട കാര്യങ്ങളായ മധുര-ശീത ഗുണങ്ങൾ, പിത്ത-ദാഹ ശമനം, ക്ഷീണമകറ്റാനുള്ള ശേഷി (ശ്രമാപഹം), വാതവർദ്ധക സ്വഭാവം (വാതലം), ധാതുബലം കൂട്ടുന്ന ഗുണം (വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം) എന്നിവയെല്ലാം രാജനിഘണ്ടുവിലും ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ആവർത്തനം ഒഴിവാക്കാനായി അവ ഇവിടെ വീണ്ടും വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.

എന്നാൽ, മുൻപ് പറഞ്ഞ രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കാണാത്ത തികച്ചും പുതിയതും സുപ്രധാനവുമായ ഒരു ചികിത്സാ ഗുണം രാജനിഘണ്ടുവിൽ ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.

പുതിയ പദത്തിന്റെ പൊരുളറിയാം

ജന്തുദോഷഘ്നം:

'ജന്തു' എന്നാൽ ശരീരത്തിനകത്തും പുറത്തും ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കുന്ന കൃമികൾ, പരാദങ്ങൾ (Parasites), അണുക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ രോഗാണുക്കൾ. 'ദോഷ' എന്നാൽ അവ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകളും ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളും. 'ഘ്നം' എന്നാൽ അവയെ നശിപ്പിക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ, കൃമിശല്യം, ഉദരരോഗങ്ങൾ, തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകൾ എന്നിവയെ വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന കൃമിഘ്ന (Antimicrobial / Anthelmintic) സ്വഭാവത്തെയാണ് 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്ന പദം കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

രാജനിഘണ്ടു നൽകുന്ന ആചാര്യ ഭാഷ്യം: ഇലിപ്പയുടെ കൃമിനാശന ശക്തി

ഇലിപ്പ ഒരു മധുരമുള്ള, തണുപ്പ് നൽകുന്ന, ശരീരം തടിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു സാമാന്യ നിയമപ്രകാരം അത് ശരീരത്തിൽ കൃമികളെ (Worms/Parasites) വളർത്താനാണ് സാധ്യത കൂടുതൽ. എന്നാൽ ആ ധാരണയെ പൂർണ്ണമായും തിരുത്തിക്കുറിച്ചുകൊണ്ടാണ് രാജനിഘണ്ടുവിൽ ആചാര്യൻ ഇലിപ്പയെ 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന കൃമിശല്യത്തിനും (Intestinal Worms), വ്രണങ്ങളിലോ ത്വക്കിലോ ഉണ്ടാകുന്ന അണുബാധകൾക്കും ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയും പൂവും എണ്ണയുമെല്ലാം രോഗാണുനാശകമായി (Antimicrobial) പ്രവർത്തിക്കും എന്ന വലിയൊരു നിരീക്ഷണമാണിത്. ശരീരത്തെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ ദോഷകരമായ ബാക്ടീരിയകളെയും പരാദങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാനുള്ള അത്യപൂർവ്വമായ ഇരട്ടശേഷി ഇലിപ്പയ്ക്കുണ്ടെന്ന് രാജനിഘണ്ടു തെളിയിക്കുന്നു. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ കുട്ടികളിലെ കൃമിശല്യത്തിനും ചൊറി, ചിരങ്ങ് തുടങ്ങിയ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പയുടെ എണ്ണയും കഷായവും പ്രയോഗിക്കുന്നതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറ ഇതാണ്.

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ: ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ

ഈ മൂന്ന് പ്രധാന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെയും ശ്ലോകങ്ങൾ ഇഴകീറി പരിശോധിച്ചാൽ, നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങൾക്കാണ് ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയും പൂവും കായും എണ്ണയുമെല്ലാം ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുകയെന്ന് വളരെ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം. ആ രോഗാവസ്ഥകൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന് ഒന്നു നോക്കാം.

1. വിട്ടുമാറാത്ത ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾ, ചുമ, ക്ഷതങ്ങൾ (ശ്വാസ-കാസ-ക്ഷത-ക്ഷയാൻ)

ശ്വാസകോശത്തെ ബാധിക്കുന്ന കടുത്ത ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇലിപ്പ പ്രധാനമായും നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ശ്വാസംമുട്ടലും ആസ്ത്മയും (ശ്വാസം): കഫം നെഞ്ചിൽ കെട്ടിക്കിടന്നുണ്ടാകുന്ന വലിവ്, കിതപ്പ് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാം.

മാറാത്ത ചുമ (കാസം): തൊണ്ട വരളുന്നതുമൂലമുള്ള വരണ്ട ചുമയ്ക്കും കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പഴവും പൂവും നല്ലൊരു ശമനമുണ്ടാക്കും.

ശ്വാസകോശത്തിലെ ക്ഷതങ്ങൾ (ക്ഷതം): കഠിനമായി ചുമച്ച് നെഞ്ചിനകത്തോ ശ്വാസകോശത്തിലോ പോറലുകളും മുറിവുകളുമുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയിൽ (ഉരഃക്ഷതം) ഇതിന്റെ തണുപ്പും (ശീതം) ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന (സ്നിഗ്ദ്ധ) സ്വഭാവവും ആശ്വാസം നൽകും.

ശരീരം മെലിയുന്ന ക്ഷയരോഗം (ക്ഷയം): രോഗം വന്ന് ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങുക, മാംസപേശികൾ ക്ഷയിച്ചുപോവുക (Cachexia/Tissue wasting) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകാൻ (ബൃംഹണം) ഇലിപ്പപ്പഴവും പൂവും സഹായിക്കും.

2. രക്തസ്രാവവും ശരീരത്തിനകത്തെ പുകച്ചിലും (പിത്താസ്ര-തൃഡ്-ദാഹ)

ശരീരത്തിൽ പിത്തദോഷം അധികരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പല വിഷമതകൾക്കും ഇലിപ്പ സിദ്ധൗഷധമാണ്.

രക്തപിത്തം (പിത്താസ്രം): മൂക്കിലൂടെ ചോര വരിക, പല്ലിന്റെ ഇടയിലൂടെ രക്തം പൊടിയുക, മലത്തിലൂടെയോ മൂത്രത്തിലൂടെയോ രക്തം പോവുക, സ്ത്രീകളിലെ അമിത ആർത്തവം തുടങ്ങിയ രക്തസ്രാവങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയും പൂവും അത്യുത്തമമാണ്.

തീരാദാഹം (തൃഡ് / തൃഷ്ണ): പനിയോ മറ്റ് രോഗങ്ങളോ കാരണം നാവും തൊണ്ടയും വറ്റിപ്പോകുന്ന അസഹനീയമായ ദാഹത്തിന് ഇലിപ്പയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ദാഹശമനിയായി പ്രവർത്തിക്കും.

ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും എരിച്ചിലും (ദാഹം): കൈകാലുകളിലെ പുകച്ചിൽ, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, അമിത ഉഷ്ണം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെയും കാതലിന്റെയും ശീതവീര്യത്തിന് (തണുപ്പ് നൽകുന്ന ഗുണം) കഴിയും.

3. ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങളും മുറിവുകളും (വ്രണാപഹം)

ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി പ്രധാനമായും കഷായവും തിക്തവുമായ (തുവർപ്പും കൈപ്പും) രസമുള്ളതാണ്. പ്രമേഹം മൂലമുണ്ടാകുന്നതോ അല്ലാത്തതോ ആയ, പഴുപ്പൊഴുകുന്ന പഴയ മുറിവുകൾ കഴുകാനും ഉണക്കാനും ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് വെന്ത കഷായം പോലെ മികച്ച മറ്റൊന്നില്ല. ഇത് വ്രണങ്ങളിലെ ദുർമാംസത്തെയും അണുബാധകളെയും നീക്കി വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാൻ (വ്രണരോപണം) സഹായിക്കുന്നു.

4. ഉദരത്തിലെ കൃമിശല്യവും അണുബാധകളും (ജന്തുദോഷഘ്നം)

രാജനിഘണ്ടുവിൽ മാത്രം എടുത്തുപറയുന്ന ഒന്നാണ് 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്നത്.

കുട്ടികളിലും മുതിർന്നവരിലും ഉണ്ടാകുന്ന വിരശല്യം, കൃമിശല്യം എന്നിവ നശിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പയുടെ കയ്പുള്ള തൊലിയുടെ കഷായത്തിന് ശേഷിയുണ്ട്.

തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന ബാക്ടീരിയൽ, ഫംഗൽ അണുബാധകൾക്കും ചൊറിചിരങ്ങുകൾക്കും ഇലിപ്പയെണ്ണയോ തൊലി അരച്ചതോ പുരട്ടുന്നത് ഫലപ്രദമാണ്.

5. പുരുഷന്മാരിലെ വന്ധ്യത, ശുക്രക്കുറവ്, ലൈംഗിക തളർച്ച (ശുക്രളം, ബലശുക്രകരം, വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം)

ഭാവപ്രകാശവും കൈയ്യദേവനും ഒരുപോലെ അടിവരയിടുന്ന ഒന്നാണിത്. പുരുഷന്മാരിലെ ലൈംഗികാരോഗ്യത്തിന് ഇലിപ്പ ഒരു ഒന്നാന്തരം വാജീകരണ രസായനമാണ്.

ബീജക്കുറവും ഗുണനിലവാരമില്ലായ്മയും: ഇലിപ്പപ്പൂവും നന്നായി പാകമായ പഴവും നേരിട്ട് ശുക്രധാതുവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു (ശുക്രളം).

ശക്തിക്ഷയം: ബീജത്തിന്റെ ചലനശേഷിയും വീര്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കാനും (വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം), തളർച്ച മാറി കായികമായ ഊർജ്ജം തിരികെക്കിട്ടാനും ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് പാലിൽ ചേർത്തു കഴിക്കുന്നത് ഗുണം ചെയ്യും.

6. കഠിനമായ ശാരീരിക ക്ഷീണവും തളർച്ചയും (ശ്രമാപഹം, ബല്യം)

കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവർ, കടുത്ത വേനലിൽ പണിയെടുക്കുന്നവർ, അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ കാരണം ശരീരം തളർന്നുപോയവർ എന്നിവർക്ക് ഉടനടി പേശീബലവും ഉന്മേഷവും നൽകാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവിന് സാധിക്കും. ക്ഷീണം അഥവാ 'ശ്രമം' ഇല്ലാതാക്കുന്നതിൽ (ശ്രമാപഹം) ഇതിന്റെ മധുര രസവും ധാതുപോഷണ ശേഷിയും വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

7. സന്ധിവേദന, വാതവേദന, ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ (മാധൂകം തൈലം, പിത്തമാരുതനാശനം)

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയും (ഇലിപ്പയെണ്ണ) നന്നായി പഴുത്ത പഴവും വാത-പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെ തുലനം ചെയ്യാൻ പ്രാപ്തമായവയാണ്.

വാതം കയറി സന്ധികളിലുണ്ടാകുന്ന വേദന, നീര്, തേയ്മാനം എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി തടവുന്നത് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ പ്രധാന ചികിത്സയാണ്.

ഇലിപ്പയെണ്ണ കഷായ-മധുര രസമുള്ളതായതുകൊണ്ട് പിത്തവും കഫവും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന തൊലിപ്പുറത്തെ കരപ്പൻ, പാടുകൾ, ചൊറിച്ചിൽ എന്നിവയ്ക്കും ഉത്തമമാണ്.

ശ്ലോകങ്ങൾ നൽകുന്ന വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചില മുൻകരുതലുകൾ

ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഗുണങ്ങൾ മാത്രമല്ല, നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില മുന്നറിയിപ്പുകൾ കൂടി ആചാര്യന്മാർ ഒളിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ വിട്ടുപോയാൽ ചികിത്സ അപൂർണ്ണമാകും:

'ഗുരു', 'അഹൃദ്യം', 'വിഷ്ടമ്ഭി': ഇലിപ്പപ്പൂവും കായും ദഹിക്കാൻ വളരെ ഭാരമുള്ളതാണ് (ഗുരു). വയറ്റിൽ പെട്ടെന്ന് ദഹിക്കാതെ കിടന്ന് ഗ്യാസ് കെട്ടിനിൽക്കാനും മലബന്ധമുണ്ടാക്കാനും (വിഷ്ടമ്ഭി) സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ ദഹനശേഷി കുറഞ്ഞവർ ഇത് നേരിട്ട് വലിയ അളവിൽ കഴിക്കരുത്.

'വാതലം', 'ന തു ദോഷഘ്നം': ഇലിപ്പ എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഒന്നല്ല. വിശപ്പില്ലാത്തപ്പോഴോ ദഹനക്കേടുള്ളപ്പോഴോ കഴിച്ചാൽ ഇത് വിപരീതമായി വാതദോഷം കൂട്ടാൻ ഇടയാക്കും ('വാതലം').

'വികാസി, തീക്ഷ്ണോഷ്ണം': ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ നിന്ന് പുളിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന മദ്യത്തിന് (മാധൂകാസവം) ശരീരത്തിലെ ഓജസ്സിനെ അയച്ചുവിട്ട് സന്ധികളിലേക്കും ഞരമ്പുകളിലേക്കും അതിവേഗം തുളച്ചുകയറാനുള്ള (വികാസി) തീക്ഷ്ണ സ്വഭാവമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ കൃത്യമായ വൈദ്യനിർദ്ദേശത്തോടെ മാത്രമേ പാടുള്ളൂ.

ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് ഹിതകരമല്ല (Not Cardioprotective) :ഇലിപ്പപ്പൂവിനും കായ്ക്കുമെല്ലാം അമിതമായ കൊഴുപ്പും (സ്നിഗ്ദ്ധത), കഫം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള പ്രവണതയും (കഫകൃത്), ദഹിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമുള്ള കനവുമുണ്ട് (ഗുരുത്വം). ഇത്തരം ഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ രക്തക്കുഴലുകളിലും സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലും ആമവും കൊഴുപ്പും അടിഞ്ഞുകൂടാൻ ഇടയാക്കും. ഇത് ഹൃദയത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ പ്രവർത്തനത്തിന് ഭാരമുണ്ടാക്കാം.

അതുകൊണ്ട് ഹൃദ്രോഗമുള്ളവരും, കൊളസ്ട്രോളോ രക്തക്കുഴലുകളിൽ തടസ്സമോ ഉള്ളവരും ഇലിപ്പയുടെ പൂവോ വിത്തോ ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല.

മനസ്സിനും രുചിക്കും അരോചകമായത് (Distasteful / Unpleasant): ഇലിപ്പപ്പൂവിന് വളരെ കട്ടികൂടിയ മധുരവും ഒരുതരം എണ്ണമയമുള്ള വഴുവഴുപ്പുമാണുള്ളത്. ചില ഔഷധങ്ങൾ കഴിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും തോന്നുന്ന ഒരു 'ഇഷ്ടം' (Relish) ഇലിപ്പ കഴിക്കുമ്പോൾ കിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല, ഇതിന്റെ കനം കാരണം നെഞ്ചിൽ തികട്ടി വരാനും, മനംപിരട്ടലും ഓക്കാനവും ഉണ്ടാക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്. ഇതിനെയാണ് 'മനസ്സിനോ രുചിക്കോ പ്രിയമല്ലാത്തത്' എന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ദഹനശേഷി (അഗ്നിബലം) നോക്കി കൃത്യമായ മാത്രയിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്കും, രക്തപിത്തത്തിനും, വ്രണങ്ങൾക്കും, പുരുഷബലക്കുറവിനും പ്രകൃതി നമുക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച ഔഷധക്കൂടുകളിലൊന്നാണ് ഇലിപ്പ.

ഇലിപ്പയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ

പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറഞ്ഞ പല കാര്യങ്ങളും ലാബിൽ വെച്ച് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഇലിപ്പയിൽ അത്ഭുതകരമായ ചില സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ (Phytochemicals) കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. ഓരോ ഭാഗത്തും വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള ഘടകങ്ങളാണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

ഇലിപ്പപ്പൂവിലേക്ക് നോക്കിയാൽ, അതിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും പ്രകൃതിദത്തമായ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകളും പഞ്ചസാരകളുമാണ് (Fructose, Glucose, Sucrose). പെട്ടെന്ന് ശരീരത്തിന് ഊർജ്ജം നൽകുന്നത് ഈ ഘടകങ്ങളാണ്. കൂടാതെ, കോശങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്ന ക്വെർസെറ്റിൻ (Quercetin) പോലുള്ള ആന്റിഓക്‌സിഡന്റ് ഗുണമുള്ള ഫ്ലേവനോയ്ഡുകളും (Flavonoids), വൈറ്റമിൻ എ, സി, കാൽസ്യം, ഫോസ്ഫറസ് എന്നിവയും പൂവിൽ നല്ല അളവിലുണ്ട്.

മരത്തൊലിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവിടെ പ്രധാനം ടാനിനുകളാണ് (Tannins). പണ്ട് മുറിവുകൾ ഉണക്കാനും രക്തസ്രാവം തടയാനും തൊലി ഉപയോഗിക്കാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ രാസപരമായ അടിത്തറ ഇതാണ്. കാരണം ടാനിനുകൾക്ക് കോശങ്ങളെ ചുരുക്കാനും മുറിവുകളിലെ പ്രതലത്തെ വേഗത്തിൽ ഉണക്കാനും (Astringent action) കഴിവുണ്ട്. തൊലിയിൽ ലൂപിയോൾ (Lupeol), ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റിറോൾ (Beta-sitosterol), ബെറ്റുലിനിക് ആസിഡ് (Betulinic acid), ഒലിയനോളിക് ആസിഡ് (Oleanolic acid) എന്നീ ട്രൈടെർപീനുകളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നീരും വീക്കവും കുറയ്ക്കാനുള്ള ഇവയുടെ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്.

വിത്തിലും അതിൽ നിന്ന് എടുക്കുന്ന എണ്ണയിലും പ്രധാനമായും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് ഫാറ്റി ആസിഡുകളാണ്. ഒലിയിക് ആസിഡ് (Oleic acid), സ്റ്റിയറിക് ആസിഡ് (Stearic acid), പാമിറ്റിക് ആസിഡ് (Palmitic acid), ലിനോലിയിക് ആസിഡ് എന്നിവയാണവ. ചർമ്മത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനും തടവാനും ഈ എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇത്തരം കൊഴുപ്പുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

ഇതിനൊപ്പം വളരെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു രാസഘടകമാണ് സാപ്പോണിനുകൾ (Saponins - പ്രത്യേകിച്ച് Madhucosides, Mowrin എന്നിവ). വിത്തിലും പൂവിലും കാണുന്ന ഈ സാപ്പോണിനുകൾക്ക് പതയുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. ഇവയ്ക്ക് ബാക്ടീരിയകളെയും കൃമികളെയും ചെറുക്കാനുള്ള സ്വഭാവമുണ്ടെങ്കിലും, കുരുവിലുള്ള ചിലയിനം സാപ്പോണിനുകൾ രക്തത്തിലെ ചുവന്ന രക്താണുക്കളെ ബാധിക്കാൻ (Hemolytic effect) സാധ്യതയുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ട് ശരിയായ സംസ്കരണമില്ലാതെ വിത്തോ അതിന്റെ അംശങ്ങളോ വലിയ അളവിൽ ഉള്ളിൽ ചെല്ലുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല.

ഇലിപ്പ ആധുനിക ശാസ്ത്രം എന്തു പറയുന്നു?

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രവും ലാബുകളും ഇലിപ്പയെ നോക്കിക്കാണുന്നത് പണ്ടത്തെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിശ്വാസങ്ങൾ എന്നതിലുപരി, കൃത്യമായ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ഇവിടെ ആദ്യം തന്നെ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു വലിയ യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ട്; ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രലോകത്ത് നടന്നിട്ടുള്ള പഠനങ്ങളിൽ ബഹുഭൂരിഭാഗവും ലാബിലെ ടെസ്റ്റ് ട്യൂബുകളിലും എലികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ജീവികളിലും (Pre-clinical studies) മാത്രമാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. മനുഷ്യരിൽ നേരിട്ട് നടത്തിയ വിപുലമായ ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ (Human Clinical Trials) ഇതിൽ വളരെ വിരളമാണ്. അതിനാൽ ലാബിലെ കണ്ടെത്തലുകളെ ഒരു അന്തിമ മരുന്നായി ശാസ്ത്രം ഇതുവരെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല.

എങ്കിലും, ഗവേഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ചില പ്രധാന മേഖലകളുണ്ട്. സന്ധിവേദനയ്ക്കും നീരിനും പഴയകാലത്ത് ഇലിപ്പ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച ഗവേഷകർ, ഇതിന്റെ തൊലിയിലും ഇലകളിലുമുള്ള ലൂപിയോൾ, ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റിറോൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ വീക്കമുണ്ടാക്കുന്ന രാസാഗ്നികളെ (Inflammatory enzymes) പ്രതിരോധിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി എലികളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെയും മുറിവുകൾ ഉണക്കുന്നതിലും ഇലിപ്പത്തൊലിയുടെ പങ്ക് ലാബ് തലത്തിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകൾ ചിലയിനം ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ചയെ തടയുന്നതായും, മൃഗങ്ങളിലെ മുറിവുകളിൽ പുതിയ കോശങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വളരാൻ സഹായിക്കുന്നതായും പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ, ശാസ്ത്രീയമായി അണുവിമുക്തമാക്കാതെ നാടൻ രീതിയിൽ മരത്തൊലി നേരിട്ട് മുറിവുകളിൽ വെച്ചുകെട്ടുന്നത് വിപരീത അണുബാധകൾക്ക് കാരണമായേക്കാമെന്ന മുന്നറിയിപ്പും വൈദ്യശാസ്ത്രം നൽകുന്നുണ്ട്.

പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിലും കരളിന്റെ ആരോഗ്യത്തിലും ഇലിപ്പപ്പൂവിലെയും തൊലിയിലെയും ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകൾ ചില ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങൾ മൃഗങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നതായി ചില പഠനങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു പ്രമേഹരോഗി ഇത് കേട്ട് ഇലിപ്പപ്പൂവ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ കാര്യങ്ങൾ തകിടം മറിയും. കാരണം, ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ വളരെ ഉയർന്ന അളവിൽ സ്വാഭാവിക പഞ്ചസാര അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് മനുഷ്യരിൽ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് അളവ് അപകടകരമായി വർദ്ധിപ്പിക്കാനാണ് സാധ്യത. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രമേഹത്തിനുള്ള ആധുനിക ചികിത്സകൾക്ക് ബദലായി ഇത് ഒരിക്കലും കാണരുത്.

എല്ലാറ്റിലുമുപരി, ഇലിപ്പയുടെ പാർശ്വഫലങ്ങളെയും വിഷാംശത്തെയും കുറിച്ചാണ് ആധുനിക ടോക്സിക്കോളജി പഠനങ്ങൾ കൂടുതൽ ഗൗരവമായി സംസാരിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന 'മൗറിൻ' (Mowrin) പോലുള്ള സാപ്പോണിനുകൾ രക്തത്തിലെ ചുവന്ന രക്താണുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ (Hemolysis) ശേഷിയുള്ളവയാണ്. കൃത്യമായ സംസ്കരണ രീതികളില്ലാതെ വിത്തോ എണ്ണയോ വലിയ തോതിൽ ഉള്ളിൽ ചെല്ലുന്നത് കുടലിൽ കടുത്ത അസ്വസ്ഥതകൾക്കും വിഷബാധയ്ക്കും കാരണമാകാം.

ഇലിപ്പ എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു?

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പണ്ടുകാലത്ത് ഇലിപ്പയെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഗ്രാമീണരുടെ കൽപ്പവൃക്ഷം എന്നാണ്. തെങ്ങിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും നമ്മൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, ഇലിപ്പയുടെ പൂവ് മുതൽ വേരടക്കമുള്ള തടിയും വിത്തും വരെ ആളുകൾ നിത്യജീവിതത്തിലെ പല കാര്യങ്ങൾക്കായി കാലങ്ങളായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഭക്ഷണത്തിനും പാനീയങ്ങൾക്കും

ഇലിപ്പപ്പൂക്കൾ വിരിയുന്ന കാലത്ത് അവ താഴെ വീഴുമ്പോൾ പെറുക്കിയെടുത്ത് വെയിലത്തുണക്കി സൂക്ഷിക്കുന്നത് പല നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെയും പതിവായിരുന്നു. നല്ല മധുരമുള്ളതുകൊണ്ട് പഞ്ചസാരയോ ശർക്കരയോ വാങ്ങാൻ കിട്ടാത്ത പഴയകാലത്ത് പായസങ്ങളിലും അപ്പങ്ങളിലും മധുരത്തിന് പകരമായി ഈ ഉണക്കപ്പൂക്കളാണ് ചേർത്തിരുന്നത്. ഉത്തരേന്ത്യയിലെയും മധ്യേന്ത്യയിലെയും കാടുകളോട് ചേർന്ന് ജീവിക്കുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇന്നും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പരമ്പരാഗത ഭക്ഷണമാണ്. കൂടാതെ, ഇലിപ്പപ്പൂവ് പുളിപ്പിച്ച് നാടൻ മദ്യവും പാനീയങ്ങളും വാറ്റിയെടുക്കുന്ന വലിയൊരു സംസ്കാരം തന്നെയുണ്ട്. ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിൽ 'മാധൂകാസവം' പോലെയുള്ള അരിഷ്ടാസവങ്ങൾ തയ്യാറാക്കാൻ ഈ പൂവാണ് ചേർക്കുന്നത്.

ഇലിപ്പയെണ്ണയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയാണ് മറ്റൊരു പ്രധാന ഉൽപ്പന്നം. പണ്ടൊക്കെ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും വീടുകളിലും വിളക്ക് കത്തിക്കാൻ ആളുകൾ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത് ഇലിപ്പയെണ്ണയായിരുന്നു; ഇത് കത്തുമ്പോൾ കരിയും പുകയും വളരെ കുറവാണ് എന്നതായിരുന്നു കാരണം. വ്യാവസായികമായി സോപ്പുകൾ, മെഴുകുതിരികൾ, ഗ്രീസ് തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇലിപ്പയെണ്ണ വലിയ തോതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സന്ധിവേദനയും പേശിപിടുത്തവും ഉള്ളപ്പോൾ പുറമെ പുരട്ടി തടവാനും ഈ എണ്ണ പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

കൃഷിക്കും മത്സ്യക്കുളങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പപ്പിണ്ണാക്ക്

വിത്തിൽ നിന്ന് എണ്ണയെടുത്ത ശേഷം ബാക്കിവരുന്ന ചണ്ടി അഥവാ പിണ്ണാക്ക് കർഷകർക്ക് വളരെ ഉപകാരപ്രദമായ ഒന്നാണ്. മണ്ണിൽ ചേർത്താൽ മികച്ചൊരു നൈട്രജൻ വളമായി ഇത് പ്രവർത്തിക്കും. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സാപ്പോണിൻ എന്ന ഘടകത്തിന് പ്രകൃതിദത്തമായ കീടനാശിനി സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ ചിതൽ, വേരുതുരപ്പൻ പുഴുക്കൾ എന്നിവയെ തുരത്താൻ ഇത് മണ്ണിലിടാറുണ്ട്. മീൻവളർത്തുന്ന കുളങ്ങൾ പുതിയ ബാച്ചിനായി വൃത്തിയാക്കുമ്പോൾ, കുളത്തിലെ ഉപദ്രവകാരികളായ ചെറിയ ഇരപിടിയൻ ജീവികളെയും ഒച്ചുകളെയും നശിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പപ്പിണ്ണാക്ക് വെള്ളത്തിൽ കലക്കുന്ന നാടൻ വിദ്യയും ചിലയിടങ്ങളിൽ ചെയ്യാറുണ്ട്.

മരത്തൊലിയുടെ നാട്ടുവൈദ്യ പ്രയോഗങ്ങൾ

ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകൾ മുറിവുകൾ ഉണക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. പണ്ടുകാലത്ത് പഴുപ്പുള്ള മുറിവുകൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാനും, വായ്നാറ്റവും മോണപഴുപ്പും ഉള്ളപ്പോൾ വായിൽ കൊള്ളാനും തൊലിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

തടിയും ഇലകളും

വെള്ളവും ഈർപ്പവും തട്ടിയാലും പെട്ടെന്ന് കേടുവരാത്ത, ചിതൽ കയറാത്ത ഉറപ്പുള്ള ഒന്നാണ് ഇലിപ്പത്തടി. അതുകൊണ്ട് പഴയ വീടുകളുടെ തൂണുകൾ, വാതിലുകൾ, വഞ്ചികൾ, കാളവണ്ടിയുടെ ചക്രങ്ങൾ, കലപ്പ തുടങ്ങിയ കാർഷിക ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഈ തടി തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു. ഇലിപ്പയുടെ വലിയ ഇലകൾ ഈർക്കിൽ കൊണ്ട് തുന്നിച്ചേർത്ത് പണ്ട് സദ്യകൾ വിളമ്പാനുള്ള പ്ലേറ്റുകളായും അന്നദാനത്തിന് തൊണ്ണകളായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. കന്നുകാലികൾക്ക് നല്ലൊരു പോഷകാഹാരമായി ഇതിന്റെ ഇലകൾ നൽകാറുമുണ്ട്.

ഇലിപ്പ – ആയുർവേദ വിവരങ്ങൾ

ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഒരു ഔഷധം തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ അത് ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നുവെന്നും, ഏതെല്ലാം ഭാഗങ്ങൾ എത്ര അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്നും അറിയുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.

ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന രീതി (ദോഷകർമ്മം)

ഇലിപ്പയുടെ പൂവും പഴവും പ്രധാനമായും വാത-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാനാണ് (Vata-Pitta samana) ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ മധുരവും തണുപ്പ് പകരുന്ന സ്വഭാവവും ഉള്ളിലെ അമിത പിത്തത്തെയും വായുകോപത്തെയും ഒരു പരിധിവരെ അടക്കിനിർത്തും. എന്നാൽ ഇതിന് ശരീരത്തിൽ കഫം കൂട്ടാനുള്ള പ്രവണതയുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ദഹനശേഷി കുറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ഇത് അമിതമായി കഴിച്ചാൽ വിപരീതമായി വാതദോഷം കൂടാനും ഇടയുണ്ട്. അതേസമയം, ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി കയ്പും തുർപ്പുമുള്ളതായതുകൊണ്ട് അത് കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനാണ് കൂടുതൽ ഉപകരിക്കുന്നത്.

ഔഷധത്തിനായി എടുക്കുന്ന പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അതിന്റെ പൂക്കളും, വിത്തും, വിത്തിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയുമാണ്. ഇതിനുപുറമെ, വ്രണങ്ങൾ കഴുകാനും കഷായങ്ങൾ വെക്കാനും മരത്തൊലിയും (Bark) വലിയ തോതിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത മാത്ര (Dosage)

ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ നീര് (Juice of flower): 10 മുതൽ 20 മില്ലിലിറ്റർ വരെ.

മരത്തൊലി കൊണ്ടുള്ള കഷായം (Decoction of bark): 50 മുതൽ 75 മില്ലിലിറ്റർ വരെ.

മനസ്സിലാക്കേണ്ട സുപ്രധാന കാര്യങ്ങൾ

ഈ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അളവുകൾ ആയുർവേദ സംഹിതകളിലും നിഘണ്ടുക്കളിലും പൊതുവായി നൽകിയിട്ടുള്ള ശാസ്ത്രീയമായ റഫറൻസുകൾ മാത്രമാണ്. ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല പ്രവർത്തിക്കുക. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും പ്രായം, ശാരീരിക പ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും (അഗ്നിബലം) എന്നിവയെല്ലാം പൂർണ്ണമായി വിലയിരുത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ ഒരു ഡോക്ടർക്ക് കൃത്യമായ മാത്ര നിശ്ചയിക്കാൻ സാധിക്കൂ. അതുകൊണ്ട് ഇത്തരം പച്ചമരുന്നുകൾ യാതൊരു കാരണവശാലും സ്വയംചികിത്സയായി ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്; യോഗ്യതയുള്ള ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ദ്ധന്റെ നേരിട്ടുള്ള നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ഇലിപ്പ – ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

നാട്ടിൻപുറത്തെ വൈദ്യന്മാരും ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാരും ഇലിപ്പയുടെ പൂവും തൊലിയും എണ്ണയുമെല്ലാം പലവിധ രോഗങ്ങൾക്ക് ചിട്ടയായി പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന ചില പരമ്പരാഗത രീതികളുണ്ട്. ഓരോ ഭാഗവും ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ്:

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന ഇലിപ്പയെണ്ണ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് തന്നെ ഇത്തരം ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങളുടെ പേരിലാണ്. ശരീരവേദനയ്ക്കും ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കും പണ്ടുകാലത്ത് വീടുകളിൽ ഇതൊരു പ്രധാന ഒറ്റമൂലിയായിരുന്നു.

ശരീരവേദനയ്ക്കും പേശിപിടുത്തത്തിനും

വാതം കയറി സന്ധികളിലും പേശികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന, നടുവേദന, പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ ഇലിപ്പയെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി വേദനയുള്ള ഭാഗത്ത് പുരട്ടി തടവാറുണ്ട്. എണ്ണ പുരട്ടി സാവധാനം തിരുമ്മുന്നത് ആ ഭാഗത്തെ രക്തയോട്ടം കൂട്ടാനും, ഇലിപ്പയിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സ്വാഭാവിക കൊഴുപ്പുകൾ സന്ധികളിലെ വരൾച്ച കുറച്ച് അയവ് നൽകാനും സഹായിക്കും. കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തോ ദീർഘദൂര യാത്രകൾ ചെയ്തോ ശരീരം മൊത്തത്തിൽ വേദനിക്കുമ്പോൾ ഈ എണ്ണ തടവി ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുന്നത് ശരീരം പെട്ടെന്ന് ഉന്മേഷമുള്ളതാക്കാൻ പണ്ടുള്ളവർ ചെയ്യാറുള്ള ഒരു രീതിയാണ്.

ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും വരൾച്ചയ്ക്കും

ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ വരൾച്ച, തൊലി അടർന്നുപോകൽ, കാൽപാദങ്ങൾ ആഴത്തിൽ വിണ്ടുകീറുന്നത് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടുന്നത് നല്ലൊരു ആശ്വാസം തരും. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ ചർമ്മത്തിൽ ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കും. കൂടാതെ, ചിരങ്ങ്, വരട്ടുചൊറി, ചിലയിനം ഫംഗൽ അണുബാധകൾ എന്നിവയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടുന്നത് ചൊറിച്ചിലും നീറ്റലും ശമിപ്പിക്കാൻ ഗുണം ചെയ്യും.

ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ

ഇലിപ്പയെണ്ണ തൊലിപ്പുറത്ത് പുരട്ടാൻ വളരെ നല്ലതാണെങ്കിലും, എല്ലാവരുടെയും ചർമ്മം ഒരേപോലെയല്ല പ്രതികരിക്കുന്നത്. സെൻസിറ്റീവ് സ്കിൻ ഉള്ളവരിലോ അലർജി സാധ്യതയുള്ളവരിലോ ഇത് ചിലപ്പോൾ ചുവന്നുതടിക്കലോ ചൊറിച്ചിലോ ഉണ്ടാക്കാം. അതുകൊണ്ട് ശരീരത്തിൽ മുഴുവനായി പുരട്ടുന്നതിന് മുൻപ് കയ്യിലെ ചെറിയൊരു ഭാഗത്ത് പുരട്ടി അലർജിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നത് (Patch test) എപ്പോഴും നല്ലതാണ്. അതുപോലെ പഴുപ്പുള്ളതോ രക്തം പൊടിയുന്നതോ ആയ വലിയ മുറിവുകളിൽ നേരിട്ട് ഇത്തരം എണ്ണകൾ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കാതെ, ഒരു ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടാനും ശ്രദ്ധിക്കണം.

നാഡീബലഹീനതയ്ക്കും ഞരമ്പുകളുടെ തളർച്ചയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ കാച്ചിയത്

ഉണങ്ങിയ ഇലിപ്പപ്പൂവ് പശുവിൻപാലിൽ തിളപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധക്കൂട്ടാണ് നാഡികളുടെ ബലഹീനതയ്ക്കും പേശികളെ ബാധിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾക്കും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ നൽകിവരുന്നത്.

ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെയും പേശികളെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കുന്ന വിറയൽ, ഞരമ്പുതളർച്ച, കൈകാലുകൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ശേഷിക്കുറവ് തോന്നുന്ന അവസ്ഥകൾ (Neuromuscular disorders) എന്നിവയിലെല്ലാം ശരീരധാതുക്കൾക്ക് ക്ഷയം സംഭവിക്കുകയും വാതദോഷം വല്ലാതെ കൂടുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിന് സ്വാഭാവികമായുള്ള കോശങ്ങളെയും മാംസത്തെയും പുഷ്ടിപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവും (ബൃംഹണ ഗുണം), വാതത്തെ അടക്കാനുള്ള ശേഷിയും പാലിനൊപ്പം ചേരുമ്പോൾ ഇരട്ടിയാകുന്നു. നാഡികൾക്ക് ആവശ്യമായ പോഷണവും ബലവും കിട്ടാനും ക്ഷീണം മാറാനും ഈ കൂട്ട് സഹായകമാവുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

പരമ്പരാഗത ചികിത്സാവിധികളിൽ 40 മുതൽ 50 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇതിന്റെ മാത്രയായി (Dosage) നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്. ഉണങ്ങിയ പൂക്കൾ പാലിൽ നന്നായി തിളപ്പിച്ച് സത്ത് ഇറക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ പാനീയം ഞരമ്പുകളിലെ തളർച്ച മാറാൻ ഒരു സ്വാഭാവിക ടോണിക് പോലെ പ്രവർത്തിക്കും.

ഇതൊരു പോഷകക്കൂട്ടാണെങ്കിലും ഇതിന് നല്ല കനമുള്ളതിനാൽ (ഗുരു സ്വഭാവം) വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും കുറഞ്ഞവരോ കഫക്കെട്ടുള്ളവരോ ഇത് വലിയ അളവിൽ കഴിക്കുന്നത് വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കാം. കൂടാതെ ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ സ്വാഭാവിക മധുരം ധാരാളമുള്ളതുകൊണ്ട് പ്രമേഹമുള്ളവർ ഇത് കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കൂട്ടാൻ ഇടയാക്കും. ഗുരുതരമായ നാഡീരോഗങ്ങൾക്ക് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ സ്വയംചികിത്സയായി പരീക്ഷിക്കാതെ, ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ദ്ധന്റെ കൃത്യമായ പരിശോധനയ്ക്കും നിർദ്ദേശത്തിനും ശേഷം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

വയറിളക്കത്തിനും ഐ.ബി.എസ് (IBS) പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പത്തൊലി കഷായം

കുടലിന്റെ ആരോഗ്യം താളംതെറ്റി അടിക്കടിയുണ്ടാകുന്ന വയറിളക്കത്തിനും, ഇന്ന് ഒട്ടേറെപ്പേരെ അലട്ടുന്ന ഇറിറ്റബിൾ ബവൽ സിൻഡ്രോം (IBS) അഥവാ കുടലിന്റെ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി കൊണ്ടുള്ള കഷായം ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പത്തൊലിയിൽ ധാരാളമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകളും ഇതിന്റെ കഷായ-തിക്ത രസങ്ങളും (തുവർപ്പും കൈപ്പും) കുടലിലെ അമിതമായ സങ്കോചങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനും അയഞ്ഞുപോകുന്ന മലത്തെ മുറുക്കാനും (സ്തംഭന സ്വഭാവം) സഹായിക്കുന്നവയാണ്. വയറിളക്കം വരുമ്പോൾ കുടലിൽ നിന്ന് അമിതമായി ജലാംശം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് തടയാനും കുടലിന്റെ ആവരണത്തിലുണ്ടാകുന്ന വീക്കം ശമിപ്പിക്കാനും ഇതിലെ തുവർപ്പ് ഗുണം ഉപകരിക്കും. ആയുർവേദത്തിൽ ഗ്രഹണി എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഐ.ബി.എസ് പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളിൽ കുടലിന്റെ ദഹനശേഷിയെയും ഗ്രഹണശക്തിയെയും വീണ്ടെടുക്കാൻ പഴയ ചികിത്സാവിധികളിൽ 30 മുതൽ 40 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഈ കഷായത്തിന്റെ അളവായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളത്.

വിട്ടുമാറാത്ത എക്കിൾ, വരണ്ട ചുമ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂനീര്

പുതിയ ഇലിപ്പപ്പൂക്കൾ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്ന പുത്തൻ നീര് ചില പ്രത്യേക ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് പാരമ്പര്യമായി നൽകാറുള്ള ഒന്നാണ്. നാഡികളുടെ അസ്വസ്ഥത കൊണ്ടോ നെഞ്ചിലെ വരൾച്ച കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത എക്കിൾ (Hiccups), തൊണ്ട വറ്റിവരണ്ടുണ്ടാകുന്ന ചുമ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി 20 മുതൽ 25 മില്ലിലിറ്റർ വരെ ഇലിപ്പപ്പൂനീര് ഉപയോഗിക്കാൻ ചില പഴയ ചികിത്സാക്കുറിപ്പുകളിൽ കാണാം.

വരണ്ട ചുമയ്ക്കും തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതയ്ക്കും: ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിൽ അല്പം തേൻ ചേർത്ത് കുടിക്കുന്നത് നെഞ്ചിലെ കഫക്കെട്ട് അയയാനും വിട്ടുമാറാത്ത വരണ്ട ചുമ ശമിക്കാനും സഹായിക്കും..

ബീജക്കുറവ്, ശീഘ്രസ്ഖലനം, മുലപ്പാൽ വർദ്ധനവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലും കൽക്കണ്ടവും ചേർത്ത് കാച്ചിയത്

ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചതോ പുത്തൻ പൂവോ പശുവിൻപാലിൽ വേവിച്ച് കൽക്കണ്ടം ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധപ്പാൽ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രധാതു പുഷ്ടിക്കും, പ്രസവശേഷം അമ്മമാരിലുണ്ടാകുന്ന മുലപ്പാൽക്കുറവിനും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു രസായന കൂട്ടായി നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രത്തിൽ ഇലിപ്പപ്പൂവിനെ 'ബലശുക്രകരം' എന്നും 'ശുക്രളം' എന്നുമാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. ശരീരത്തിലെ ഏഴാമത്തെ ധാതുവായ ശുക്രത്തെ പോഷിപ്പിക്കാനും ഓജസ്സ് കൂട്ടാനും ഇതിന്റെ മധുരരസത്തിനും ശീതവീര്യത്തിനും പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ തിളപ്പിച്ച് കൽക്കണ്ടം കൂടി ചേർക്കുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ധാതുവർദ്ധക (ബൃംഹണ) ഗുണം ഇരട്ടിയാകുന്നു.

പുരുഷന്മാരിലെ ബീജത്തിന്റെ എണ്ണക്കുറവ് (Oligospermia), ചലനശേഷിക്കുറവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഈ കൂട്ട് ആഹാരൗഷധമായി നൽകിവരുന്നു. നാഡീവ്യൂഹത്തിനുണ്ടാകുന്ന അമിത ഉത്തേജനവും വാതകോപവും ശാന്തമാക്കാൻ ഇതിലെ തണുപ്പും കൊഴുപ്പും സഹായിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ലൈംഗിക തളർച്ചയും ശീഘ്രസ്ഖലനവും (Premature ejaculation) നിയന്ത്രിക്കാൻ നാഡികൾക്ക് ബലം പകരുന്ന ഒന്നായി ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ കണ്ടിരുന്നു.

പ്രസവാനന്തരം അമ്മമാരിലുണ്ടാകുന്ന മുലപ്പാൽ കുറവിനും (സ്തന്യക്ഷയം) ഈ കൂട്ട് പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ആയുർവേദ തത്ത്വപ്രകാരം രസധാതുവിന്റെ ഉപധാതുവാണ് മുലപ്പാൽ (സ്തന്യം). കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയ ശേഷം അമ്മയുടെ ശരീരം അതീവ ക്ഷീണത്തിലാവുകയും ധാതുക്കൾക്ക് ശോഷണം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, രസധാതുവിനെ അതിവേഗം പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം പാൽക്കൂട്ടുകൾ സ്വാഭാവികമായി മുലപ്പാൽ ഉൽപാദനം വർദ്ധിക്കാൻ (Galactagogue action) പ്രേരണ നൽകും. പരമ്പരാഗതമായി 40 മുതൽ 50 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇതിന്റെ അളവായി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഈ പോഷകക്കൂട്ട് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതീവ ജാഗ്രത പുലർത്തേണ്ട ചില ശാസ്ത്രീയ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ തന്നെ സ്വാഭാവിക പഞ്ചസാര വളരെ കൂടുതലാണ്; അതിനൊപ്പം കൽക്കണ്ടവും പാലും കൂടി ചേരുമ്പോൾ അമിതമായ കലോറിയും പഞ്ചസാരയും അടങ്ങിയ ഒന്നായി ഇത് മാറുന്നു. അതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ള പുരുഷന്മാരോ, ഗർഭകാല പ്രമേഹത്തിന്റെ (Gestational Diabetes) ചരിത്രമുള്ള അമ്മമാരോ ഇത് കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് അപകടകരമായ രീതിയിൽ ഉയർത്താൻ ഇടയാക്കും.

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള പുകച്ചിൽ, പനി, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയുടെ ശീതകഷായം

വേനൽക്കാലത്തോ മറ്റ് ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾ മൂലമോ ശരീരത്തിൽ പിത്തം അധികരിച്ച് ഉഷ്ണം കൂടുമ്പോഴാണ് പലർക്കും മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ കടുത്ത നീറ്റലും, കൈകാലുകളിൽ തീക്കനൽ വെച്ചതുപോലുള്ള പുകച്ചിലും, ഒപ്പം ചൂടുപനിയും അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന്റെ ഉൾച്ചൂട് ശമിപ്പിക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഇലിപ്പപ്പൂവോ മരത്തൊലിയോ കൊണ്ടുള്ള ശീതകഷായം (Cold Infusion).

ആയുർവേദത്തിലെ പഞ്ചവിധ കഷായ കൽപ്പനകളിൽ ഒന്നായ 'ഹിമ കൽപ്പന'യാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അതായത്, ഔഷധഭാഗങ്ങൾ വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം, നല്ല ശുദ്ധമായ ഇലിപ്പപ്പൂവോ തൊലിയോ ചതച്ച് തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ നിശ്ചിത സമയം ഇട്ടുവെച്ച ശേഷം അരിച്ചെടുക്കുന്ന രീതിയാണിത്. തിളപ്പിക്കാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ സസ്യത്തിലെ തണുപ്പ് പകരുന്ന ശീതവീര്യവും സൂക്ഷ്മ ഘടകങ്ങളും ഒട്ടും നഷ്ടപ്പെടാതെ കിട്ടാൻ ഈ രീതി സഹായിക്കും. പരമ്പരാഗത ചികിത്സാവിധികളിൽ 30 മുതൽ 40 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇത് സേവിക്കാൻ നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ മാധുര്യവും സ്നിഗ്ദ്ധതയും, മരത്തൊലിയിലെ തുവർപ്പും രക്തത്തിലെയും മൂത്രാശയത്തിലെയും അമിത പിത്തത്തെ ശാന്തമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. കഠിനമായ വെയിലത്തു നടക്കുമ്പോഴോ ശരീരത്തിൽ നിർജ്ജലീകരണം സംഭവിക്കുമ്പോഴോ ഉണ്ടാകുന്ന മൂത്രക്കടച്ചിലിനും പുകച്ചിലിനും ഇത് നല്ലൊരു ആശ്വാസം നൽകും. പനിയോടൊപ്പം ശരീരമാകെ വല്ലാത്ത പുകച്ചിലും വിയർപ്പും അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ഉൾച്ചൂട് കുറയ്ക്കാനും, കൈവെള്ളയിലും കാൽവെള്ളയിലും അനുഭവപ്പെടുന്ന കാന്തൽ ശമിപ്പിക്കാനും ഈ ശീതകഷായം ഒരു സ്വാഭാവിക കൂളന്റായി പ്രവർത്തിക്കും.

പൊതുവായ ശരീരബലഹീനതയ്ക്കും തളർച്ചയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ കാച്ചിയതോ ശീതകഷായമോ

പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നുപോകുന്ന ഒരവസ്ഥയുണ്ട്. ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ വന്ന് മാറിയ ശേഷമോ, കഠിനമായ അധ്വാനം കൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രായമാകുമ്പോഴോ ഒക്കെ ശരീരം ഒന്നിനും വയ്യാതെ, ഒട്ടും ഉന്മേഷമില്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചുപോകുന്ന ഇത്തരം 'ജനറൽ ഡെബിലിറ്റി' (General Debility) അഥവാ പൊതുവായ ശാരീരിക തളർച്ചയുള്ളവർക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഒരു ഉത്തമ ടോണിക്കായി ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ഇവിടെ രണ്ട് രീതിയിലാണ് ഇതിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗം പറയുന്നത്. ഒന്ന്, നല്ല ഉണങ്ങിയ ഇലിപ്പപ്പൂവ് പശുവിൻപാലിലിട്ട് നന്നായി തിളപ്പിച്ചു കാച്ചിയെടുക്കുക; രണ്ടാമത്തേത്, പൂക്കൾ തണുത്ത വെള്ളത്തിലിട്ട് വെച്ച് ഊറിയെടുക്കുന്ന സത്ത് അഥവാ ശീതകഷായമായി കഴിക്കുക.

ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത ആയുർവേദം പറയുന്ന 'ബൃംഹണ' സ്വഭാവമാണ്. അതായത്, ക്ഷയിച്ചുപോയ ശരീരധാതുക്കൾക്ക് ഉടനടി പോഷണം നൽകി പേശികൾക്കും കോശങ്ങൾക്കും പുതുജീവൻ പകരാനുള്ള കഴിവ്. പാലിലിട്ട് കാച്ചുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ബലവർദ്ധക ശേഷി ഇരട്ടിയാവുന്നു. രക്തത്തിലെയും മാംസപേശികളിലെയും തളർച്ച മാറ്റി ശരീരത്തിന് കായികബലം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഈ പോഷകക്കൂട്ട് പണ്ടുകാലം മുതലേ വൈദ്യന്മാർ പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇനി ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂടോ, കൈകാലുകളിൽ എരിച്ചിലോ ഉള്ളവർക്കാണെങ്കിൽ പാൽ കാച്ചുന്നതിന് പകരം ഇതിന്റെ ശീതകഷായം കുടിക്കുന്നത് ഉൾച്ചൂട് മാറ്റി ക്ഷീണമകറ്റാൻ സഹായിക്കും.

വ്രണങ്ങൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാൻ:

ഉണങ്ങാൻ വൈകുന്ന പഴയ മുറിവുകൾ, പഴുപ്പുള്ള വ്രണങ്ങൾ എന്നിവ ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് വെന്ത കഷായം കൊണ്ട് കഴുകുന്നത് അണുബാധകൾ നീക്കാനും പുതിയ കോശങ്ങൾ വന്ന് മുറിവ് വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാനും സഹായിക്കും.

മോണരോഗങ്ങൾക്കും വായ്നാറ്റത്തിനും:

ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിൽ അല്പം ഉപ്പ് ചേർത്ത് ചെറുചൂടോടെ കവിൾക്കൊള്ളുന്നത് മോണയിൽ നിന്ന് ചോര വരുന്നത് തടയാനും വായ്പുണ്ണ്, പല്ലുവേദന എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും ഉത്തമമാണ്.

കാൽപാദം വിണ്ടുകീറുന്നതിന്:

ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഇലിപ്പയെണ്ണ കാൽപാദങ്ങളിൽ പുരട്ടി തിരുമ്മുന്നത് പാദങ്ങളിലെ വരൾച്ചയും ആഴത്തിലുള്ള വിള്ളലുകളും മാറാൻ സഹായിക്കും. വരട്ടുചൊറി, ചിരങ്ങ് തുടങ്ങിയ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇത് പുറമെ പുരട്ടാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പ ചേരുവയായുള്ള ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

ഇലിപ്പയുടെ പൂവും മരത്തൊലിയും പ്രധാന ചേരുവകളായി വരുന്ന, ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്ന പ്രമുഖ ക്ലാസിക്കൽ യോഗങ്ങളും അവയുടെ ഔഷധപ്രയോജനങ്ങളും വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാം.

മധൂകാസവം (Madhukasavam)

ഇലിപ്പപ്പൂവ് പ്രധാന ചേരുവയായി തയ്യാറാക്കുന്ന ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഔഷധമാണിത്. പൂവിലെ സ്വാഭാവിക മധുരം പുളിപ്പിച്ച് (Fermentation) ഔഷധഗുണം ഇറക്കിയാണ് ഇത് നിർമ്മിക്കുന്നത്. രോഗങ്ങൾ വന്ന് ശരീരം വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞുപോവുക (ശോഷം), നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന കടുത്ത ക്ഷീണം, അകാരണമായ രക്തസ്രാവം (രക്തപിത്തം), ചിലതരം ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കാണ് ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ മാധൂകാസവം നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്.

വസ്ത്യാമയാന്തക ഘൃതം (Vastyamayantaka Ghritam)

മൂത്രാശയ സംബന്ധമായ (വസ്തി) രോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ നൽകുന്ന അതീവ വിശിഷ്ടമായ ഒരു നെയ് മരുന്നാണിത്. ഇതിൽ കൽക്കമായി അരച്ചുചേർക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇലിപ്പ. മൂത്രക്കല്ല്, മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള കടുത്ത എരിച്ചിൽ, പ്രമേഹത്തോടനുബന്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന മൂത്രാശയ തകരാറുകൾ എന്നിവ ശാന്തമാക്കാൻ ഈ ഘൃതത്തിന് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.

അഭയാരിഷ്ടം (Abhayarishtam)

അർശ്ശസ് (പൈൽസ്), വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം എന്നിവയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കുറിക്കപ്പെടുന്ന ജനപ്രിയ ഔഷധമാണ് അഭയാരിഷ്ടം. ഇതിൽ കടുക്ക പ്രധാന ദ്രവ്യമാണെങ്കിലും, മരുന്ന് ശരിയായ രീതിയിൽ പുളിക്കുന്നതിനും ഒപ്പം മലവിസർജ്ജനം സുഗമമാക്കാനും ഇതിൽ ഇലിപ്പപ്പൂവ് ചേർക്കുന്നു. ദഹനശേഷി കൂട്ടാനും വയറിലെ വായുകോപം ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കും.

ചന്ദനാസവം (Chandanasavam)

ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ഉൾച്ചൂട് ശമിപ്പിക്കാൻ നൽകുന്ന ചന്ദനാസവത്തിൽ ചന്ദനത്തോടൊപ്പം തന്നെ തുല്യ പ്രാധാന്യത്തോടെ ഇലിപ്പപ്പൂവും ഒരു ചേരുവയായി വരുന്നുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ തണുപ്പ് പകരുന്ന ശീതവീര്യം മൂത്രാശയത്തിലെ അണുബാധകൾ, കടുത്ത നീറ്റൽ, പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രക്ഷയം, ദേഹമാസകലമുള്ള പുകച്ചിൽ എന്നിവ മാറ്റാൻ മികച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ന്യഗ്രോധ്യാദി ചൂർണ്ണം (Nyagrodhadi Churnam)

ആൽമര വർഗ്ഗത്തിലെ ഔഷധവൃക്ഷങ്ങളുടെ തൊലികൾ ചേർത്തുള്ള ഈ യോഗത്തിൽ ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പത്തൊലിയിലെ തുവർപ്പ് (കഷായ രസം) രക്തത്തിലെ അമിതമായ പഞ്ചസാരയെയും മൂത്രത്തിലെ മാലിന്യങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, പ്രമേഹ രോഗികൾക്കും മൂത്രാശയ അസുഖങ്ങൾ ഉള്ളവർക്കും ഇതൊരു ഉത്തമ ഔഷധപ്പൊടിയാണ്.

ലക്ഷ്മണാരിഷ്ടം (Lakshmanarishta)

സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയ സംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് നൽകിവരുന്ന പ്രധാന ആസവമാണിത്. അമിത രക്തസ്രാവം (Menorrhagia), ക്രമം തെറ്റിയ ആർത്തവം, ആർത്തവ സമയത്തെ കടുത്ത ശാരീരിക ക്ഷീണം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്മണാരിഷ്ടത്തിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ ബലവർദ്ധക-രക്തസ്തംഭന ഗുണങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

സ്തന്യജനന രസായനം (Stanyajanana Rasayanam)

പ്രസവശേഷം അമ്മമാരിൽ മുലപ്പാൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും പ്രസവക്ഷീണം മാറ്റി ശരീരത്തിന് പൂർണ്ണമായ ആരോഗ്യം തിരികെ നൽകാനും നൽകുന്ന ഒരു രസായനക്കൂട്ടാണിത്. ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ മാധുര്യവും ധാതുപോഷണ സ്വഭാവവും രസധാതുവിനെ പരിപോഷിപ്പിച്ച് മുലപ്പാൽ ഉൽപാദനം കൂട്ടാൻ സ്വാഭാവികമായി സഹായിക്കുന്നു.

ഈ പറഞ്ഞ ക്ലാസിക്കൽ ഔഷധങ്ങളിലെല്ലാം ഇലിപ്പയുടെ സാന്നിധ്യം ഓരോ പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ശാരീരിക പ്രകൃതിയും ദഹനശേഷിയും നിലവിലെ രോഗാവസ്ഥയും പൂർണ്ണമായി പരിശോധിച്ച ശേഷം മാത്രമാണ് ഇത്തരം ഘൃതങ്ങളും അരിഷ്ടങ്ങളും കഴിക്കേണ്ട അളവ് ഒരു ഡോക്ടർ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഇവയൊന്നും തന്നെ സ്വയംചികിത്സയായി മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിൽ നിന്ന് വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കാതെ, യോഗ്യതയുള്ള ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം കൃത്യമായ പഥ്യത്തോടെ ശീലിക്കുക.

ഇലിപ്പയുടെ വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ

നമ്മുടെ നാട്ടിലും ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഇലിപ്പ പല പേരുകളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓരോ പ്രദേശത്തും ഈ മരത്തെ വിളിക്കുന്ന പ്രധാന പേരുകൾ:

മലയാളം: ഇലിപ്പ, ഇരിപ്പ, മധൂകം

സംസ്കൃതം: മധൂകഃ, മധുപുഷ്പഃ, മധുസ്രവഃ, ഗൂഢപുഷ്പഃ, തീക്ഷ്ണസാരഃ (പൂവിലെ തേൻ പോലുള്ള മാധുര്യവും സവിശേഷതകളും കൊണ്ടാണ് സംസ്കൃതത്തിൽ ഈ പേരുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നത്)

ഇംഗ്ലീഷ്: ഇന്ത്യൻ ബട്ടർ ട്രീ (Indian Butter Tree), മഹുവ ട്രീ (Mahua Tree) (വിത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വെണ്ണ പോലുള്ള കട്ടിയുള്ള കൊഴുപ്പടങ്ങിയ എണ്ണ കാരണമാണ് 'ഇന്ത്യൻ ബട്ടർ ട്രീ' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്)

ഹിന്ദി: മഹുവ (Mahua), മഹുവ്വാ (Mahuwa)

തമിഴ്: ഇലുപ്പൈ (Iluppai)

തെലുങ്ക്: ഇപ്പ ചെട്ടു (Ippa chettu)

കന്നഡ: ഇപ്പേ മര (Hippe mara)

മറാഠി: മോഹ (Moha), മഹുവ

ബംഗാളി: മഹുവാ (Mahua), മൗൽ (Maul)

ഒഡിയ: മഹുല (Mahula)

ഇലിപ്പയുടെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയും വിതരണവും (Geographical Distribution)

ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ തനതായ ഒരു വൃക്ഷമാണ് ഇലിപ്പ. ഉഷ്ണമേഖലാ കാലാവസ്ഥയിലും വരണ്ട കാലാവസ്ഥയിലും ഒരുപോലെ കരുത്തോടെ വളരുന്ന ഈ മരം പ്രധാനമായും ഇന്ത്യ, നേപ്പാൾ, ശ്രീലങ്ക, ബംഗ്ലാദേശ്, മ്യാൻമർ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലാണ് സ്വാഭാവികമായി കണ്ടുവരുന്നത്.

ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന സാന്നിധ്യം

ഭാരതത്തിൽ ഉടനീളം കാണാമെങ്കിലും മധ്യേന്ത്യയിലെയും കിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിലെയും ഇലപൊഴിയും കാടുകളിലാണ് (Tropical Deciduous Forests) ഇലിപ്പ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വളരുന്നത്.

മധ്യപ്രദേശ്, ഛത്തീസ്ഗഢ്, ജാർഖണ്ഡ്, ഒഡീഷ, ബിഹാർ, മഹാരാഷ്ട്ര, ഉത്തർപ്രദേശ്, ആന്ധ്രപ്രദേശ്, തെലങ്കാന എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ കാടുകളിലും മലയോര ഗ്രാമങ്ങളിലും ഇലിപ്പ സമൃദ്ധമായി കാണാം. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ വനവാസി ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗം കൂടിയാണ് വേനൽക്കാലത്ത് താഴെ വീഴുന്ന ഇലിപ്പപ്പൂക്കളും വിത്തുകളും ശേഖരിക്കൽ.

കേരളത്തിലും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലും

ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളായ കേരളം, തമിഴ്നാട്, കർണ്ണാടക എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇലിപ്പയ്ക്ക് വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്.

കേരളത്തിൽ പണ്ടുകാലത്ത് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ പറമ്പുകളിലും, വഴിയോരങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് പഴയ കാവുകളിലും അമ്പലപ്പറമ്പുകളിലുമെല്ലാം ഇലിപ്പ സ്ഥിരസാന്നിധ്യമായിരുന്നു.

വനപ്രദേശങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഇലപൊഴിയും ഈർപ്പവനങ്ങളിലും (Moist deciduous forests), വരണ്ട ഇലപൊഴിയും കാടുകളിലും (Dry deciduous forests), സമതലങ്ങളോടു ചേർന്ന പുഴയോരങ്ങളിലുമാണ് ഇത് പ്രധാനമായും വളരുന്നത്. പാലക്കാട്, വയനാട്, ഇടുക്കി, കൊല്ലം ജില്ലകളുടെ മലയോര മേഖലകളിലും സമതലങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും പഴയ ഇലിപ്പമരങ്ങൾ കാണാം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ അവയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ അറിവുകൾ പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദേശമല്ല. ഒരേ രോഗത്തിന് പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാരീതി മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്.

സ്വയം ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും. അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, കൃഷി, ആരോഗ്യം, നാട്ടറിവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ Village Tips കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അംഗമാകൂ.

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏
© All Rights Reserved.

സഹചരാദി തൈലം: ഗുണങ്ങൾ, ചേരുവകൾ, ഉപയോഗരീതി

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 20 Sep 2026 18:13:05 +0000

നടക്കുമ്പോൾ കാലിന്റെ അടിഭാഗത്ത് വേദന, ഇടുപ്പിലും അരക്കെട്ടിലും അസ്വസ്ഥത, കാലുകളിൽ ഇടയ്ക്കിടെ വലിച്ചിൽ... ഇത്തരം ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പലരെയും അലട്ടാറുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ദീർഘനേരം ഇരുന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്കും അധികം നടക്കേണ്ടി വരുന്നവർക്കും ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിചിതമായിരിക്കും. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു തൈലമാണ് സഹചരാദി തൈലം (Sahacharadi Thailam).

പ്രധാനമായും വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പേശികളുടെയും സന്ധികളുടെയും പരിപാലനത്തിനുമായി സഹചരാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. ഇതിന്റെ ചേരുവകൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, ശരീരത്തിൽ പുരട്ടുന്ന രീതികൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ തൈലം പരിചയപ്പെടുന്നത് സഹായകരമായിരിക്കും.

സഹചരാദി തൈലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം?

ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ വിവരങ്ങൾ അറിയാൻ നമ്മുടെ Village Tips ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റ് വായിക്കാം.

കുറിപ്പ്: ഈ ലേഖനത്തിലെ ഔഷധഗുണങ്ങളും പ്രയോഗങ്ങളും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഏതെങ്കിലും രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് സ്വയം ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക.

സഹചരാദി തൈലം – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശം

സഹചരാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ചികിത്സാസ്ഥാനം, 21-ാം അധ്യായത്തിലെ 67–69 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ കാണാം.

ആയുർവേദാചാര്യനായ വാഗ്ഭടൻ ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ സഹചരവും ദശമൂലവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് തൈലം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും അതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളും വിവരിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 67

സമൂലശാഖസ്യ സഹാചരസ്യ തുലാം സമേതാം ദശമൂലതശ്ച ।

പലാനി പഞ്ചാശദഭീരുതശ്ച പാദാവശേഷം വിപചേദ്വഹേപാം ॥

ശ്ലോകം 68

തത്ര സേവ്യനഖകുഷ്ഠഹിമൈലാസ്പൃക്പ്രിയങ്ഗുനലികാംബുശിലാജൈഃ ।

ലോഹിതാനലദലോഹസുരാഹ്വൈഃ കോപനാമിശിതുരുഷ്കനതൈശ്ച ॥

ശ്ലോകം 69

തുല്യക്ഷീരം പാലികൈസ്തൈലപാത്രം സിദ്ധം കൃച്ഛ്രാഞ്ഛീലിതം ഹന്തി വാതാൻ ।

കമ്പാക്ഷേപസ്തംഭശോഷാദിയുക്താൻ ഗുൽമോന്മാദൗ പീനസം യോനിരോഗാൻ ॥

ശ്ലോകം 67: കഷായ ദ്രവ്യങ്ങളും പാകവിധിയും

സമൂലശാഖസ്യ സഹാചരസ്യ തുലാം സമേതാം ദശമൂലതശ്ച ।

പലാനി പഞ്ചാശദഭീരുതശ്ച പാദാവശേഷം വിപചേദ്വഹേപാം ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കഷായ നിർമ്മാണത്തിനായുള്ള ഔഷധങ്ങളും അവയുടെ അളവുമാണ് ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നത്. 'സമൂലശാഖസ്യ' എന്നാൽ വേരും തണ്ടും ശാഖകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള സമൂലമായ ഭാഗം എന്നാണ് അർത്ഥം; 'സഹാചരസ്യ' എന്നാൽ കരിങ്കുറിഞ്ഞി (സഹചര) എന്ന വിശിഷ്ട വാതഹര ഔഷധത്തിന്റെയും; 'തുലാം' എന്നാൽ ഒരു തുലാം അഥവാ നൂറു പലം (4.8 കിലോഗ്രാം) എടുക്കണം. 'സമേതാം ദശമൂലതശ്ച' എന്ന പദത്തിലൂടെ, സഹചരത്തിന് സമമായി (ഒരു തുലാം അളവിൽ) പത്തു വേരുകൾ അടങ്ങിയ ദശമൂലവും (ഓരോന്നും പത്തു പലം വീതം) ഒപ്പം ചേർക്കണം എന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നു. 'പലാനി പഞ്ചാശത്' എന്നാൽ അൻപത് പലം (2.4 കിലോഗ്രാം) അളവിൽ; 'അഭീരുതശ്ച' എന്നാൽ അഭീരു അഥവാ ശതാവരിക്കിഴങ്ങും ഇതിലേക്ക് ചേർക്കണം. 'വഹേ അപാം' എന്നാൽ ഒരു വഹ (നാല് ദ്രോണം അഥവാ ഏകദേശം 49.152 ലിറ്റർ) ശുദ്ധജലത്തിൽ; 'വിപചേദ്' എന്നാൽ സാവധാനം മന്ദാഗ്നിയിൽ തിളപ്പിച്ചു വറ്റിക്കണം; 'പാദാവശേഷം' എന്നാൽ ചേർത്ത വെള്ളത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് (ഏകദേശം 12.288 ലിറ്റർ) മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്നതുവരെ തിളപ്പിച്ച് അരിച്ചെടുക്കണം എന്നാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ പദാർത്ഥതത്ത്വം.

ശ്ലോകം 68: കൽക്ക ദ്രവ്യങ്ങൾ (അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട സുഗന്ധ-ഔഷധങ്ങൾ)

തത്ര സേവ്യനഖകുഷ്ഠഹിമൈലാസ്പൃക്പ്രിയങ്ഗുനലികാംബുശിലാജൈഃ ।

ലോഹിതാനലദലോഹസുരാഹ്വൈഃ കോപനാമിശിതുരുഷ്കനതൈശ്ച ॥

കഷായത്തിലേക്ക് അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട കൽക്കൗഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ നാമകരണം ചെയ്യുന്നത്. 'തത്ര' എന്നാൽ മുൻപ് തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ കഷായത്തിലേക്ക് താഴെ പറയുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ചേർക്കണം എന്നാണ് സൂചന: 'സേവ്യ' എന്നാൽ രാമച്ചവും (ഉശീരം); 'നഖ' എന്നാൽ ഒരിനം ശംഖ്/ചിപ്പി; 'കുഷ്ഠ' എന്നാൽ കൊട്ടം; 'ഹിമ' എന്നാൽ ശീതവീര്യമുള്ള ചന്ദനവും; 'ഏലാ' എന്നാൽ ഏലത്തരിയും; 'സ്പൃക്' എന്നാൽ സ്പൃക്കാ (കരിന്തുമ്പ Anisomeles malabarica); 'പ്രിയങ്ഗു' എന്നാൽ ഞാഴൽപൂവും; 'നലികാ' എന്നാൽ വയന / വഴനത്തോൽ; 'അമ്ബു' എന്നാൽ ഇരുവേലിയും; ' ശിലാജൈഃ' (ശൈലേയ) എന്നാൽ കൽപ്പൂവും (ശൈലേയം). തുടർന്നുള്ള വരിയിൽ 'ലോഹിത' എന്നാൽ രക്തവർണ്ണമുള്ള മഞ്ജിഷ്ഠയും; 'അനലദ' (നലദ) എന്നാൽ ജടാമാഞ്ചിയും; 'ലോഹ' എന്നാൽ അകിലും (അഗരു); 'സുരാഹ്വൈഃ' എന്നാൽ ദേവതാഹ്വയം അഥവാ ദേവദാരുവും; 'കോപനാ' എന്നാൽ ചോരകം (Angelica glauca). 'മിശി' എന്നാൽ ശതകുപ്പയും; 'തുരുഷ്ക' എന്നാൽ തുരുഷ്കം അഥവാ സിൽഹരസം (Liquidambar orientalis)' നതൈശ്ച' എന്നാൽ തഗരവും കൂടി ചേർത്ത അരപ്പാണ് കൽക്കമായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

ശ്ലോകം 69: സ്നേഹപാകവും രോഗശമന ഫലശ്രുതിയും

തുല്യക്ഷീരം പാലികൈസ്തൈലപാത്രം സിദ്ധം കൃച്ഛ്രാഞ്ഛീലിതം ഹന്തി വാതാൻ ।

കമ്പാക്ഷേപസ്തംഭശോഷാദിയുക്താൻ ഗുൽമോന്മാദൗ പീനസം യോനിരോഗാൻ ॥

തൈലത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ട പാകവിധിയും അതിന്റെ അത്ഭുതകരമായ രോഗശാന്തി ഗുണങ്ങളുമാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. 'തുല്യക്ഷീരം' എന്നാൽ തൈലത്തിന് തുല്യമായ അളവിൽ (ഒരു പാത്രം) പശുവിൻപാലും; 'പാലികൈഃ' എന്നാൽ മുൻ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞ കൽക്കദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും ഓരോ പലം (48 ഗ്രാം വീതം) എടുത്തു നല്ലതുപോലെ അരച്ചതും; 'തൈലപാത്രം' എന്നാൽ ഒരു പാത്രം അഥവാ ഒരു ആഢകം (3.072 ലിറ്റർ) നല്ലെണ്ണയും മുൻപ് തയ്യാറാക്കിയ കഷായത്തോടൊപ്പം സമന്വയിപ്പിച്ച്; 'സിദ്ധം' എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയമായി മന്ദാഗ്നിയിൽ ജലാംശം പൂർണ്ണമായും വറ്റിച്ച് പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന ഈ തൈലം; 'ശീലിതം' എന്നാൽ അഭ്യംഗം (തേച്ചു കുളി), പാനം, വസ്തി തുടങ്ങിയ വിധികളിലൂടെ ചിട്ടയായി സേവിക്കുകയോ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ; 'കൃച്ഛ്രാൻ വാതാൻ ഹന്തി' എന്നാൽ മറ്റൊന്നിനാലും സുഖപ്പെടുത്താൻ പ്രയാസമേറിയ (കൃച്ഛ്രസാധ്യമായ) ഘോര വാതരോഗങ്ങളെപ്പോലും വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

തുടർന്ന് അത്തരം രോഗാവസ്ഥകളെ വ്യക്തമാക്കുന്നു: 'കമ്പ' എന്നാൽ അവയവങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥയും (Tremors / Parkinsonism); 'ആക്ഷേപ' എന്നാൽ അനിയന്ത്രിതമായ പേശിവലിവ് അല്ലെങ്കിൽ കോച്ചിപ്പിടുത്തം (Convulsions / Spasms); 'സ്തംഭ' എന്നാൽ ശരീരം ചലനമറ്റു മരവിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയും (Stiffness); 'ശോഷ' എന്നാൽ പേശികളും അസ്ഥികളും മെലിഞ്ഞുപോകുന്ന അവസ്ഥയും (Emaciation / Atrophy); 'ആദിയുക്താൻ' എന്നാൽ ഇവയോട് അനുബന്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന പക്ഷാഘാതം, ഗ്രധ്രസി (Sciatica) തുടങ്ങിയ മറ്റെല്ലാ മഹാവാതരോഗങ്ങളെയും ഈ തൈലം ശമിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ 'ഗുൽമ' എന്നാൽ ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വായുക്കട്ടികളെയും (Abdominal tumors/bloating); 'ഉന്മാദൗ' എന്നാൽ വാതജന്യമായ മാനസിക വിഭ്രാന്തികളെയും; 'പീനസം' എന്നാൽ പഴകിയ നീർവീഴ്ചയെയും മൂക്കടപ്പിനെയും (Chronic Rhinitis / Sinusitis); 'യോനിരോഗാൻ' എന്നാൽ സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയ-യോനീ സംബന്ധമായ സർവ്വ വാതവികാരങ്ങളെയും ഇത് പൂർണ്ണമായും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നു എന്ന് ആചാര്യൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

ഏതെല്ലാം രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് സഹചരാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുന്നത്?

ശ്ലോകം 69-ൽ ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്ന രോഗലക്ഷണങ്ങൾ ഇന്നത്തെ പല ന്യൂറോളജിക്കൽ, മസ്കുലോസ്കെലിറ്റൽ പ്രശ്നങ്ങളുമായി നേരിട്ട് ഒത്തുപോകുന്നവയാണ്:

1. കൃച്ഛ്രവാതം (മറ്റൊന്നിനാലും മാറാത്ത കഠിന വാതരോഗങ്ങൾ)

മറ്റ് ചികിത്സകൾ കൊണ്ടൊന്നും ശമിക്കാത്ത, പഴകിയതും സങ്കീർണ്ണവുമായ വാതരോഗങ്ങളെയാണ് 'കൃച്ഛ്രവാതങ്ങൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. കാലുകളിലേക്കും അരക്കെട്ടിലേക്കും പടരുന്ന സയാറ്റിക്ക (ഗ്രധ്രസി), ലംബാർ സ്പോണ്ടിലോസിസ്, ഡിസ്ക് തള്ളൽ (IVDP) എന്നിവയിലെല്ലാം ആദ്യത്തെ തെരഞ്ഞെടുപ്പായി ഈ തൈലം മാറുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണ്.

2. കമ്പം (Tremors / അനിയന്ത്രിതമായ വിറയൽ)

ശരീരത്തിനോ കൈകാലുകൾക്കോ ഉണ്ടാകുന്ന അനിയന്ത്രിതമായ വിറയലാണ് കമ്പം. വാർദ്ധക്യസഹജമായ വിറയലുകൾ, പാർക്കിൻസോണിസം (Parkinson's disease), നാഡീബലഹീനത കൊണ്ടുള്ള വിറയൽ എന്നിവയിലെല്ലാം തേച്ചുപിടിപ്പിക്കാനും ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനും ഇത് ഉപയോഗപ്രദമാണ് എന്ന് ആചാര്യൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു .

3. ആക്ഷേപം (Spasms & Convulsions / പേശിവലിവും കോച്ചിപ്പിടുത്തവും)

പേശികൾ പെട്ടെന്ന് കോച്ചിവലിക്കുക, നടക്കുമ്പോഴോ കിടക്കുമ്പോഴോ കാൽവണ്ണയിലെ ഞരമ്പുകൾ പിരിഞ്ഞു കയറുക, നാഡികളുടെ അസ്വസ്ഥത മൂലം ശരീരം വലിഞ്ഞു മുറുകുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലാണ് 'ആക്ഷേപം' എന്ന് പറയുന്നത്. ഇവിടുത്തെ പേശികളെ അയവുള്ളതാക്കാൻ സഹചരാദിയിലെ കരിങ്കുറിഞ്ഞിയും പാലും സഹായിക്കുന്നു.

4. സ്തംഭം (Stiffness / മരവിപ്പും ചലനമില്ലായ്മയും)

രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ നടുവ് നിവർത്താൻ പറ്റാത്ത വിധം മുറുകിയിരിക്കുക (Morning stiffness), സന്ധികൾ ചലിപ്പിക്കാൻ പറ്റാതെ ലോക്കാവുക, പേശികൾ കല്ലിച്ചുപോവുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളെയാണ് സ്തംഭം എന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇത് സന്ധികളിലെ രക്തയോട്ടം വീണ്ടെടുത്ത് അയവ് നൽകുന്നു.

5. ശോഷം (Muscle Wasting / Atrophy / പേശികൾ ഉണങ്ങി മെലിയൽ)

വാതകോപം കൊണ്ട് കൈകാലുകളിലെ മാംസപേശികൾക്ക് ബലക്ഷയം വരിക, പേശികൾ ശോഷിച്ച് വണ്ണം കുറഞ്ഞുപോവുക (Muscle atrophy/dystrophy), പക്ഷാഘാതം വന്ന് ഒരു വശത്തെ ചലനശേഷിയും ബലവും നഷ്ടപ്പെടുക തുടങ്ങിയ സന്ദർഭങ്ങളിൽ നാഡികൾക്കും കോശങ്ങൾക്കും ജീവൻ നൽകാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

6. ഗുൽമം (Abdominal Bloating / വായുക്കട്ടികൾ)

വാതം താഴോട്ട് ശരിയായി ഇറങ്ങിപ്പോകാതെ അടിവയറ്റിൽ തങ്ങിനിന്ന് വായു വീർത്തു കെട്ടുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. മലബന്ധം, ഗ്യാസ് മൂലം വയറിനുള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഉരുണ്ടുകൂടലും വേദനയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന്റെ വസ്തി (Enema) പ്രയോഗങ്ങൾ വിശേഷമാണ്.

7. ഉന്മാദം (വാതജന്യ മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ)

ശരീരത്തിൽ വായു കോപിക്കുമ്പോൾ അത് മനസ്സിനെയും നാഡീവ്യവസ്ഥയെയും ബാധിക്കാറുണ്ട്. അമിതമായ ഭയം, ഉറക്കമില്ലായ്മ, ആകുലത (Anxiety), പെട്ടെന്നുള്ള വിഭ്രാന്തികൾ എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലെ ജടാമാഞ്ചി, തഗരം, അകിൽ തുടങ്ങിയ മസ്തിഷ്കത്തെ ശാന്തമാക്കുന്ന ഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ഫലം ചെയ്യും.

8. പീനസം (Chronic Sinusitis & Rhinitis / പഴകിയ നീരിറക്കം)

വാതവും കഫവും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന മാറാത്ത മൂക്കടപ്പ്, തുമ്മൽ, തലവേദന, കഫക്കെട്ട് എന്നിവയാണ് പീനസം. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ സഹചരാദി തൈലം നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

9. യോനിരോഗങ്ങൾ (Gynaecological & Pelvic Disorders)

സ്ത്രീകളിലുണ്ടാകുന്ന യോനീവേദന, പ്രസവാനന്തരമുള്ള ഇടുപ്പെല്ല് വേദന, ഗർഭാശയ നാഡികളുടെ ബലഹീനത, യോനീഭാഗത്തെ വരൾച്ച, പെൽവിക് ഓർഗൻ പ്രോലാപ്സ് (ഗർഭാശയം താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന അവസ്ഥ) എന്നിവയിൽ യോനീപി Pichu (എണ്ണയിൽ മുക്കിയ പഞ്ഞി വെക്കൽ) ആയോ ഇടുപ്പിൽ തടവാനോ ഈ തൈലം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് .

10. മറ്റ് പ്രത്യേക പ്രയോഗങ്ങൾ (Other Indications)

വസ്തി ചികിത്സ (Basti treatment): നാഡികളെയും പേശികളെയും ബാധിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണ രോഗങ്ങളിൽ ഗുദമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ എണ്ണ നൽകുന്ന വസ്തി ചികിത്സയ്ക്കായി ഡോക്ടർമാർ സഹചരാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വെരിക്കോസ് വെയിൻ (Varicose veins): കാലുകളിലെ രക്തക്കുഴലുകൾ തടിച്ച് ചുരുണ്ടുകൂടുന്ന വെരിക്കോസ് വെയിൻ പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ രക്തയോട്ടം മെച്ചപ്പെടുത്താനും വാതത്തെ അടക്കാനും ഇത് ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്ന മരുന്നായും (സാധാരണയായി ആവർത്തി തൈലം രൂപത്തിൽ) ഡോക്ടർമാർ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

സഹചരാദി തൈലവും സഹചരാദി കുഴമ്പും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്താണ്?

സഹചരാദി തൈലവും സഹചരാദി കുഴമ്പും തമ്മിൽ എന്താണ് വ്യത്യാസമെന്ന് പലർക്കും സംശയമുണ്ടാകും. രണ്ടിന്റെയും പേര് ഒന്നുതന്നെയായതിനാൽ രണ്ടും ഒരേ ഔഷധമാണെന്ന് കരുതുന്നവരുമുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങളിലും വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

സഹചരാദി തൈലം – എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള യോഗം

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സഹചരാദി തൈലത്തിന്റെ ശ്ലോകം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, തൈലപാകത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്നേഹദ്രവ്യമായി തൈലം (എള്ളെണ്ണ) പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. സഹചരവും ദശമൂലവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ യോഗം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

സഹചരാദി കുഴമ്പ് – കേരളീയ ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിലെ പ്രത്യേക രൂപം

സഹചരാദി കുഴമ്പിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ചില കേരളീയ ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിൽ എള്ളെണ്ണയ്‌ക്കൊപ്പം ആവണക്കെണ്ണയും പശുവിൻ നെയ്യും ചേർന്ന മിശ്രസ്നേഹം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. അതായത്, ഒന്നിലധികം സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്താണ് ഇത്തരം യോഗങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്നത്.

സഹചരാദി തൈലം എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്?

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശപ്രകാരമാണ് എണ്ണ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. എങ്കിലും സാധാരണയായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ബാഹ്യപ്രയോഗ രീതി താഴെ പറയുന്നതാണ്:

ചെറുചൂടോടെ ഉപയോഗിക്കുക (Indirect Heating): എണ്ണ നേരിട്ട് തീയിൽ വെച്ച് ചൂടാക്കരുത്. ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് എണ്ണയെടുത്ത്, തിളച്ച വെള്ളം വെച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു വലിയ പാത്രത്തിന് മുകളിൽ ഇറക്കിവെച്ച് (Water bath രീതിയിൽ) ചെറുചൂടാക്കുക.

തേച്ചുപിടിപ്പിക്കൽ: വിരൽത്തുമ്പുകൾ കൊണ്ട് വേദനയുള്ള ഭാഗത്തോ (നടുവ്, കാലുകൾ, സന്ധികൾ) അരക്കെട്ടിന് താഴെയോ എണ്ണ നന്നായി പുരട്ടുക. രോമകൂപങ്ങളുടെ ദിശയിലേക്ക് (മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക്) 5 മുതൽ 10 മിനിറ്റ് വരെ മൃദുവായി തടവുക (അഭ്യംഗം). കഠിനമായി അമർത്തി തിരുമ്മാൻ പാടില്ല.

സമയം: എണ്ണ ചർമ്മത്തിലേക്കും പേശികളിലേക്കും നന്നായി ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിനായി 30 മുതൽ 45 മിനിറ്റ് വരെ ശരീരത്തിൽ നിലനിർത്തുക.

കഴുകിക്കളയൽ: അതിനുശേഷം ഇളംചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുക. എണ്ണമയം നീക്കം ചെയ്യാൻ പയറുപൊടിയോ വീര്യം കുറഞ്ഞ ഹെർബൽ സോപ്പോ ഉപയോഗിക്കാം. തൈലം തേച്ചയുടൻ തണുത്ത വെള്ളം ഉപയോഗിക്കുകയോ ഫാനിന്റെ/എസിയുടെ താഴെ ഇരിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക്

സഹചരാദി കുഴമ്പോ തൈലമോ ഒരു കാരണവശാലും ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ പാടില്ല. ആന്തരിക ഉപയോഗത്തിനായി (Oral consumption) തയ്യാറാക്കുന്ന 'ആവർത്തി തൈലങ്ങൾ' പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും രോഗാവസ്ഥയും ദഹനശേഷിയും വിലയിരുത്തി ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിശ്ചയിക്കുന്ന അളവിലും പഥ്യത്തിലും മാത്രമേ സേവിക്കാവൂ.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

പിണ്ഡതൈലം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ | ആയുർവേദ ചികിത്സ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 19 Sep 2026 08:45:13 +0000

ദിവസം മുഴുവൻ ഓടിനടന്ന് പണിയെടുത്ത് രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഉള്ളങ്കാലിൽ തീക്കനൽ വെച്ചതുപോലെ ഒരു പുകച്ചിൽ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അല്ലെങ്കിൽ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് നിലത്തേക്ക് കാൽ കുത്തുമ്പോൾ ഉപ്പൂറ്റിയിൽ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ആ വല്ലാത്ത വേദന? വാതസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളോ സന്ധിവേദനയോ ഉള്ളങ്കാൽ പുകച്ചിലോ വരുമ്പോൾ വീട്ടിലെ മുതിർന്നവർ ആദ്യം ഓർക്കുന്ന പേരാണ് പിണ്ഡതൈലം (Pinda Thailam).

എന്നാൽ വെറുമൊരു സാധാരണ തൈലത്തിനപ്പുറം എന്തുകൊണ്ടാണ് തലമുറകളായി ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാരും പഴമക്കാരും പിണ്ഡതൈലത്തെ ഇത്രയധികം വിശ്വസിക്കുന്നത്? സന്ധികളിലെ നീരും കടുത്ത ചൂടും മാറ്റാൻ തേൻമെഴുകും മഞ്ചിഷ്ടയും ചേർത്ത ഈ കൂട്ട് എങ്ങനെയാണ് അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്?

വാതരക്തത്തിനും ഉപ്പൂറ്റി വേദനയ്ക്കും ആശ്വാസം നൽകുന്ന പിണ്ഡതൈലത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗുണങ്ങളും, ഇത് ആർക്കൊക്കെയാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഫലം ചെയ്യുക, എങ്ങനെയാണ് ശരിയായ രീതിയിൽ പുരട്ടേണ്ടത് എന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

പിണ്ഡതൈലം – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥ പരാമർശം

പിണ്ഡതൈലത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ചികിത്സാസ്ഥാനം 22/22 എന്ന അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ശ്ലോകം:

समधूच्छिष्टमञ्जिष्ठं ससर्जरसशारिवम् ।

पिण्डतैलं तदभ्यङ्गाद्वातरक्तरुजापहम् ॥

സമധൂച്ഛിഷ്ടമഞ്ജിഷ്ഠം സസർജരസശാരിവം ।

പിണ്ഡതൈലം തദഭ്യംഗാദ് വാതരക്തരുജാപഹം ॥

ശ്രീമദ് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ അഷ്ടാംഗഹൃദയം ചികിത്സാസ്ഥാനത്തിലെ വാതരക്തചികിത്സ എന്ന ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ഉപദേശിച്ച പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധയോഗമാണ് പിണ്ഡതൈലം. വാതരക്തം മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ കാഠിന്യത്തെയും എരിച്ചിലിനെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ബാഹ്യപ്രയോഗമായി വിധിച്ചിട്ടുള്ള ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ തത്ത്വവിചാരം താഴെ പറയുന്ന വിധമാണ്:

'സമധൂച്ഛിഷ്ടം' (സ + മധൂച്ഛിഷ്ടം):

ഇവിടെ 'മധൂച്ഛിഷ്ടം' എന്ന പദത്തിന് ശുദ്ധമായ തേനീച്ചമെഴുക് എന്നാണ് അർത്ഥം. 'സ' എന്ന ഉപസർഗ്ഗം മെഴുകോടുകൂടി എന്ന ചേർച്ചയെ കുറിക്കുന്നു. വാതരക്തത്തിൽ പിത്തവും രക്തവും കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന അതിതീവ്രമായ എരിച്ചിലിനെയും തൊലിപ്പുറത്തെ വരൾച്ചയെയും ശമിപ്പിക്കാൻ മൃദുത്വവും സ്നിഗ്ദ്ധതയുമുള്ള മധൂച്ഛിഷ്ടം സഹായകമാകുന്നു.

'മഞ്ജിഷ്ഠം':

ആയുർവേദത്തിൽ രക്തപ്രസാദന ഗുണത്തിൽ അഗ്രഗണ്യമായി കരുതുന്ന 'മഞ്ചട്ടി' (Rubia cordifolia) ആണ് മഞ്ജിഷ്ഠ. വാതരക്തത്തിലെ പ്രധാന ദൂഷ്യമായ രക്തത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും ചൂടിനെയും ശമിപ്പിക്കാനും, ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന ചുവപ്പുനിറം, തടിപ്പ് എന്നിവ ഇല്ലാതാക്കാനും മഞ്ജിഷ്ഠയുടെ സാന്നിധ്യം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

'സസർജരസം' (സ + സർജരസം):

'സർജരസം' എന്നാൽ വെള്ളപ്പയിനിന്റെ പശ അഥവാ കുന്തിരിക്കം (Resin of Vateria indica) ആകുന്നു. വ്രണരോപണവും (മുറിവുകൾ ഉണക്കുന്നത്) സ്തംഭനഹരവുമായ വീര്യമുള്ള സർജരസത്തോടുകൂടിയാണ് ഈ തൈലം സിദ്ധമാക്കുന്നത്. ഇത് സന്ധികളിലെ കോച്ചിപ്പിടുത്തവും വീക്കവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

'ശാരിവം':

'ശാരിവ' എന്നാൽ പ്രകൃത്യാ അതീവ ശീതവീര്യമുള്ള 'നറുനീണ്ടി' (Hemidesmus indicus) ആകുന്നു. പിത്ത-രക്തഹര ഔഷധങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായ ശാരിവ, രക്തകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന രക്തപ്രസാദനം വരുത്തുകയും സന്ധികളിൽ പുകയുന്ന അഗ്നിയെ ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

'പിണ്ഡതൈലം':

മധൂച്ഛിഷ്ടം, മഞ്ജിഷ്ഠ, സർജരസം, ശാരിവ എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ കൽക്കമായി ചേർത്ത്, എള്ളെണ്ണയും ജലവും പാകവിധിയനുസരിച്ച് കാച്ചി രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന ഘനീഭവിച്ച തൈലവിശേഷത്തിനാണ് 'പിണ്ഡതൈലം' എന്ന് പേര് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

'തദഭ്യങ്ഗാദ്' (തത് + അഭ്യങ്ഗാത്):

'തത്' എന്നാൽ ആ പിണ്ഡതൈലം, 'അഭ്യങ്ഗാത്' എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുക അഥവാ തടവുക എന്ന കർമ്മത്താൽ എന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. രോഗബാധിതമായ സന്ധികളിലോ ശരീരഭാഗങ്ങളിലോ ഈ തൈലം മൃദുവായി തടവുന്നത് രോഗശമനത്തിന് ഉത്തമമാണ്.

'വാതരക്തരുജാപഹം' (വാതരക്ത + രുജാ + അപഹം):

വാതവും രക്തവും ഒരുമിച്ച് കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന വ്യാധിയാണ് 'വാതരക്തം' (Gout / Inflammatory arthritis). ഈ അവസ്ഥയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ വേദനയെയും നീറ്റലിനെയും 'രുജാ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള രുജയെ 'അപഹം'—പൂർണ്ണമായും ശമിപ്പിക്കുന്നത് അഥവാ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് എന്നാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ചികിത്സാപരമായ വീക്ഷണത്തിൽ, വാതരക്തത്തിന്റെ പ്രാരംഭഘട്ടത്തിൽ (ഉത്താന വാതരക്തം) പിത്തവും രക്തവും മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ ദാഹം (പുകച്ചിൽ), സ്പർശാസഹത്വം (തൊടാൻ പോലും പറ്റാത്ത വേദന), ചുവപ്പുനിറം എന്നിവയ്ക്ക് പിണ്ഡതൈലം കൊണ്ടുള്ള അഭ്യംഗം തൽക്ഷണ ശമനം നൽകുന്നു. മഞ്ജിഷ്ഠയും ശാരിവയും രക്തശുദ്ധി വരുത്തുമ്പോൾ, മെഴുകും സർജരസവും ചേർന്ന് വേദനയെ ശമിപ്പിച്ച് സന്ധികൾക്ക് അയവും സ്വാസ്ഥ്യവും നൽകുന്നു.

പിണ്ഡതൈലം (Pinda Thailam): ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

സന്ധികളിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെ കത്തുന്ന വേദന, കാൽപ്പെരുവിരലിലോ ഉപ്പൂറ്റിയിലോ തുണി തട്ടിയാൽ പോലും നിലവിളിച്ചുപോകുന്ന പുകച്ചിൽ, നീര്, തൊലിപ്പുറത്തെ ചുവപ്പ് നിറം—ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നുപോയിട്ടുള്ളവർക്കേ അതിന്റെ കഷ്ടപ്പാട് ശരിക്കും മനസ്സിലാകൂ. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം ഇതിനെ 'ഗൗട്ട്' (Gout) അല്ലെങ്കിൽ യൂറിക് ആസിഡ് കൂടിയ അവസ്ഥ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ, ആയുർവേദം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ ഇതിനെ 'വാതരക്തം' എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വാതവും രക്തവും ഒരുമിച്ച് കോപിച്ച് ശരീരത്തിൽ അഗ്നി പടർത്തുന്ന ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക്, ആചാര്യനായ വാഗ്ഭടൻ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ച ലളിതവും എന്നാൽ അതീവ ഫലപ്രദവുമായ ഒരു ദിവ്യൗഷധമുണ്ട്; അതാണ് പിണ്ഡതൈലം.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ 'വാതരക്തരുജാപഹം' എന്ന് ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞെങ്കിലും, ഇതിലെ ചേരുവകളുടെ ശീതവീര്യവും രക്തപ്രസാദന-വ്രണരോപണ ഗുണങ്ങളും കണക്കിലെടുത്ത് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ നിരവധി രോഗാവസ്ഥകളിൽ പിണ്ഡതൈലം ഫലപ്രദമായി പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. പ്രധാനമായും പിത്തവും രക്തവും കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന നീറ്റൽ, പുകച്ചിൽ, ചുവപ്പ്, വരൾച്ച എന്നിവയുള്ള അവസ്ഥകളിലാണ് ഇത് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്:

വെരിക്കോസ് വെയ്ൻ (Varicose Veins / സിരാഗ്രന്ഥി):

കാലുകളിലെ രക്തക്കുഴലുകൾ തടിച്ച് നീലിച്ചു വരുന്ന വെരിക്കോസ് വെയ്ൻ അവസ്ഥയിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന അസഹ്യമായ പുകച്ചിൽ, പെരുപ്പ്, ഭാരം, കുത്തുന്ന വേദന എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്. ഞരമ്പുകളിൽ ബലം പ്രയോഗിച്ച് അമർത്താതെ, തൈലം മൃദുവായി തടവിവെക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

കാൽവെള്ളയിലെ എരിച്ചിൽ (Burning Feet Syndrome / പാദദാഹം):

പ്രമേഹം മൂലമുള്ള ഞരമ്പ് തകരാറുകൾ (Diabetic Neuropathy), വിറ്റാമിൻ കുറവുകൾ, അല്ലെങ്കിൽ ശരീരത്തിലെ അമിത പിത്തം എന്നിവ കാരണം രാത്രികാലങ്ങളിൽ കാൽവെള്ള പുകഞ്ഞുനീറുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് നറുനീണ്ടിയുടെയും മഞ്ചട്ടിയുടെയും സാന്നിധ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് പിണ്ഡതൈലം പെട്ടെന്ന് കുളിർമയും ആശ്വാസവും നൽകുന്നു.

തീപ്പൊള്ളലുകൾ (Minor Burns / അഗ്നിദഗ്ദ്ധ വ്രണം):

ചെറിയ രീതിയിലുള്ള തീപ്പൊള്ളലുകൾ, ചൂടുവെള്ളം വീണുള്ള പൊള്ളൽ എന്നിവയ്ക്ക് തേനീച്ചമെഴുകും കുന്തിരിക്കവും പ്രകൃതിദത്തമായ ആന്റിസെപ്റ്റിക് ആയും ശമനൗഷധമായും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇത് ചർമ്മത്തിലെ കുമിളകൾ പൊട്ടാതെ തണുപ്പിക്കാനും, പൊള്ളലേറ്റ ഭാഗത്തെ തൊലി വേഗത്തിൽ പൂർവസ്ഥിതിയിലാക്കാനും സഹായിക്കും.

വിപാദിക അഥവാ കാൽ വിണ്ടുകീറൽ (Cracked Heels / പാദദാരി):

ഉപ്പൂറ്റി വല്ലാതെ വരണ്ടുണങ്ങി ആഴത്തിൽ വിണ്ടുകീറുകയും, രക്തം വരികയും വേദനയെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിൽ ഇതിലെ മെഴുക് വിള്ളലുകൾക്കിടയിൽ ഈർപ്പം നിലനിർത്തുകയും കുന്തിരിക്കം മുറിവുകൾ വേഗത്തിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചൂടും നീർക്കെട്ടുമുള്ള ഉളുക്കുകൾ (Sprain with inflammation / അഭിഘാതജ ശോഥം):

വീഴ്ചയോ അടിയോ മൂലം പെട്ടെന്ന് ഒരു സന്ധിക്ക് ഉളുക്കുണ്ടാവുകയും, ആ ഭാഗം ചുവന്നുതുടുത്ത് നല്ല ചൂടും നീരും വരികയും ചെയ്യുമ്പോൾ കോട്ടഞ്ചുക്കാദി പോലുള്ള ചൂടുള്ള എണ്ണകൾ പുരട്ടാൻ പാടില്ല. അത്തരം തീവ്ര വീക്കമുള്ള (Acute inflammation) സന്ധികളിലെ ചൂടും വേദനയും വലിച്ചെടുക്കാൻ പിണ്ഡതൈലം ഉത്തമമാണ്.

ചർമ്മത്തിലെ ചുവപ്പും തിണർപ്പും (Erythema / Allergic Dermatitis):

വെയിൽ കൊള്ളുമ്പോഴോ അലർജി മൂലമോ ചർമ്മത്തിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെ ചുവന്നുതടിക്കൽ, ചൊറിച്ചിലിനൊപ്പമുള്ള പുകച്ചിൽ എന്നിവ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഇത് ബാഹ്യമായി പുരട്ടുന്നത് തൊലിപ്പുറത്തെ താപം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.

പേശിവലിവ് (Muscle Spasms & Twitching):

അമിത ചൂടോ നിർജ്ജലീകരണമോ ക്ഷീണമോ കാരണം കാൽപേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകി കോച്ചിപ്പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥകളിൽ പേശികൾക്ക് അയവ് (Relaxation) നൽകാൻ പിണ്ഡതൈലം പുരട്ടുന്നത് സഹായകമാണ്.

ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം:

പിണ്ഡതൈലം പ്രകൃത്യാ തണുപ്പുള്ളതും (ശീതം) ഘനീഭവിച്ചതുമാണ്. അതിനാൽ മറ്റ് വാതതൈലങ്ങളെപ്പോലെ ഇത് ചൂടാക്കി ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. സാധാരണ താപനിലയിൽ തന്നെ വേദനയോ എരിച്ചിലോ ഉള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ വളരെ മൃദുവായി പുരട്ടി വെക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

കൊട്ടംചുക്കാദി തൈലം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ഔഷധപ്രാധാന്യം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 19 Sep 2026 03:39:51 +0000

ശരീരത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകുന്ന സന്ധിവേദന, പേശികളിലെ വേദന, കൈകാലുകൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവ പലരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് അധികസമയം ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴോ, യാത്ര കഴിഞ്ഞുവരുമ്പോഴോ, ശരീരത്തിന് ആയാസം ഉണ്ടാകുമ്പോഴോ ഇത്തരം വേദനകൾ അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ആയുർവേദ എണ്ണകളിൽ ഒന്നാണ് കൊട്ടംചുക്കാദി തൈലം (Kottamchukkadi Thailam).

കൊട്ടം, ചുക്ക് തുടങ്ങിയ ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ തൈലത്തിന് ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പേശികളിലെയും സന്ധികളിലെയും വേദനകൾക്കും ഇത് പരമ്പരാഗതമായി പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു. എന്നാൽ എല്ലാ തരത്തിലുള്ള വേദനകൾക്കും ഒരേ രീതിയിൽ ഈ തൈലം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് കരുതരുത്. ഓരോരുത്തരുടെയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വേദനയുടെ കാരണവും അനുസരിച്ചാണ് ചികിത്സ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്.

കൊട്ടംചുക്കാദി തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? തൈലം പുരട്ടുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ഈ ലേഖനത്തിൽ കൊട്ടംചുക്കാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിവരങ്ങളും അതിന്റെ ഉപയോഗരീതികളും പരിചയപ്പെടാം.

കൊട്ടംചുക്കാദി തൈലം — ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥപരാമർശം

കൊട്ടംചുക്കാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് സഹസ്രയോഗം, തൈലപ്രകരണം 12-ാം യോഗത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ശ്ലോകം താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

കുഷ്ഠം ശുണ്ഠീ വചാ ശിഗ്രുഃ കാർത്തോട്ടീ ലശുനം തഥാ ।

സിദ്ധാർത്ഥം സുവഹാ ദേവദ്രുമം പിഷ്ട്വാഥ പാചയേത് ॥

ദധിചിഞ്ചാരസൗ ദത്ത്വാ തൈലമഭ്യംഗഹേതവേ ।

വാതവ്യാധിപ്രശമനം ഗാത്രസ്തംഭവിനാശനം ॥

അചിന്ത്യോസ്യ പ്രഭാവോ ഹി മണിമന്ത്രാദിവത് സ്മൃതഃ ॥

ആയുർവേദ ശാസ്ത്രത്തിൽ ബാഹ്യചികിത്സകൾക്ക് (ബാഹ്യസ്‌നേഹനം) അതിവിശിഷ്ടമായ സ്ഥാനമാണുള്ളത്. വാത-കഫ പ്രകോപം കൊണ്ടുള്ള വേദനകളെയും ശരീരസ്തംഭനങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹസ്രയോഗത്തിലെ തൈലപ്രകരണത്തിൽ ഉപദേശിച്ചിട്ടുള്ള അതിപ്രസിദ്ധമായ യോഗമാണ് 'കൊട്ടംചുക്കാദി തൈലം'. ആചാര്യവചനങ്ങളുടെ തനിമയും ഗൗരവവും ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ട്, ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ശാസ്ത്രതത്ത്വവും താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

കൽക്കദ്രവ്യങ്ങൾ: ഒൻപത് ഔഷധങ്ങളുടെ സംയോജനം

"കുഷ്ഠം ശുണ്ഠീ വചാ ശിഗ്രുഃ കാർത്തോട്ടീ ലശുനം തഥാ । സിദ്ധാർത്ഥം സുവഹാ ദേവദ്രുമം പിഷ്ട്വാഥ പാചയേത് ॥"

ഈ ആദ്യ രണ്ട് വരികളിൽ തൈലം കാച്ചാനായി കൽക്കമായി (അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട മരുന്നുകൾ) ഉപയോഗിക്കേണ്ട ഒൻപത് ദിവ്യദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്നത്.

ഇതിൽ 'കുഷ്ഠം' എന്നാൽ തീക്ഷ്ണോഷ്ണ ഗുണമുള്ള കൊട്ടം (Saussurea lappa) എന്ന ഔഷധമാണ്; ഇത് വാതശമനത്തിനും നീർക്കെട്ട് കുറയ്ക്കാനും അതീവ ഫലപ്രദമാണ്. 'ശുണ്ഠീ' എന്നത് ആമത്തെയും വാത-കഫങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന ചുക്കിനെയും (Zingiber officinale), 'വചാ' എന്നാൽ സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്ന വയമ്പിനെയും (Acorus calamus) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'ശിഗ്രുഃ' എന്ന പദം മുരിങ്ങയുടെ തൊലിയെയും, 'കാർത്തോട്ടീ' എന്നത് കരിന്തോട്ട അഥവാ കാക്കത്തൊണ്ടി (Capparis sepiaria), 'ലശുനം തഥാ' എന്നാൽ അതുപോലെ തന്നെ വാതരോഗങ്ങളിൽ അഗ്രഗണ്യമായ വെളുത്തുള്ളിയെയുമാണ് (Allium sativum) കുറിക്കുന്നത്.

തുടർന്നു പറയുന്ന 'സിദ്ധാർത്ഥം' എന്നാൽ കടുകിനെയും (Brassica), 'സുവഹാ' എന്നത് കേരളീയ ചികിത്സാസമ്പ്രദായത്തിൽ അരത്തയെയുമാണ് (Alpinia galanga) അർത്ഥമാക്കുന്നത്. 'ദേവദ്രുമം' എന്നാൽ സുഗന്ധദ്രവ്യവും വേദനസംഹാരിയുമായ ദേവതാരമാണ് (Cedrus deodara). ഈ ഒൻപത് ദ്രവ്യങ്ങളെയും ശരിയായ അളവിലെടുത്ത് സമമായി അരച്ചെടുക്കണം എന്ന നിർദേശമാണ് 'പിഷ്ട്വാ' (അരച്ച് കൽക്കമാക്കിയിട്ട്) എന്ന പദം കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. തുടർന്ന് തൈലപാകവിധി അനുസരിച്ച് പാകം ചെയ്യണം എന്ന് 'അഥ പാചയേത്' എന്ന വചനത്തിലൂടെ ആചാര്യൻ വിധിക്കുന്നു.

ദ്രവദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗരീതിയും: അമ്ലരസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം

"ദധിചിഞ്ചാരസൗ ദത്ത്വാ തൈലമഭ്യംഗഹേതവേ ।"

ഈ ഭാഗത്ത് തൈലനിർമ്മാണത്തിന് ആവശ്യമായ ദ്രവദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും (ദ്രാവകങ്ങൾ), ഈ ഔഷധം എന്തിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കണമെന്നതിനെക്കുറിച്ചും ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഇവിടെ 'ദധി' എന്നാൽ പുളിച്ച തൈര് എന്നും, 'ചിഞ്ചാരസൗ' എന്നാൽ ചിഞ്ച അഥവാ പുളിയുടെ നീര് എന്നുമാണ് പദാർത്ഥം (കേരളീയ ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിൽ പുളിയില പിഴിഞ്ഞെടുത്ത നീരാണ് വിശേഷാൽ ചേർക്കുന്നത്). 'ദത്ത്വാ' എന്നാൽ ഇവ രണ്ടും കൽക്കത്തോടൊപ്പം ദ്രവദ്രവ്യമായി സമം ചേർത്ത് എന്നാണ് അർത്ഥം. തൈരിലെയും പുളിയിലനീരിലെയും സ്വാഭാവികമായ പുളിപ്പ് (അമ്ലരസം) വാതദോഷത്തെ ശാന്തമാക്കുന്നതിൽ അത്ഭുതകരമായ പങ്കുവഹിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം ചേർത്ത് 'തൈലം' (ശുദ്ധമായ നല്ലെണ്ണ അഥവാ തിലതൈലം) ചേർത്ത് മൃദു-മധ്യ പാകത്തിൽ കാച്ചിയെടുക്കണം. എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത് എന്ന സംശയത്തിന്, ഇത് ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനുള്ളതല്ല, മറിച്ച് ശരീരത്തിൽ പുറമെ പുരട്ടി തിരുമ്മുന്നതിന് മാത്രമുള്ളതാണ് എന്ന് 'അഭ്യംഗഹേതവേ' (അഭ്യംഗം ചെയ്യുന്നതിന് വേണ്ടി) എന്ന ഒറ്റ വാക്കിൽ ആചാര്യൻ നിഷ്‌കർഷിക്കുന്നു.

ഫലശ്രുതി: വാത-സ്തംഭ രോഗങ്ങളുടെ ശമനം

"വാതവ്യാധിപ്രശമനം ഗാത്രസ്തംഭവിനാശനം ॥"

ഈ തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന രോഗശമന ശേഷിയെയാണ് ഈ വരി അനാവരണം ചെയ്യുന്നത്.

'വാതവ്യാധിപ്രശമനം' എന്ന സമസ്തപദത്തിൽ 'വാതവ്യാധി' എന്നാൽ സന്ധിവേദന, പേശിവലിവ്, നീർക്കെട്ട്, സന്ധിവാതം തുടങ്ങിയ കുപിതമായ വാതദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന സകലവിധ രോഗങ്ങൾ എന്നാണ് അർത്ഥം; അവയെ പൂർണ്ണമായും ശമിപ്പിക്കുന്നത് (ശാന്തമാക്കുന്നത്) എന്നാണ് 'പ്രശമനം' എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അടുത്തതായി 'ഗാത്രസ്തംഭവിനാശനം' എന്നതിൽ 'ഗാത്രം' എന്നാൽ ശരീരമെന്നും, 'സ്തംഭം' എന്നാൽ മരവിപ്പ്, ചലനമില്ലായ്മ, അല്ലെങ്കിൽ സന്ധികൾ അനക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കല്ലിച്ചുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയെന്നുമാണ് അർത്ഥം. ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം എല്ലാവിധ മുറുക്കങ്ങളെയും പിടുത്തങ്ങളെയും വേരോടെ നശിപ്പിക്കുന്നതാണ് (വിനാശനം) ഈ തൈലം എന്ന് ആചാര്യൻ അടിവരയിടുന്നു.

ദിവ്യപ്രഭാവം: അചിന്ത്യമായ ഔഷധവീര്യം

"അചിന്ത്യോസ്യ പ്രഭാവോ ഹി മണിമന്ത്രാദിവത് സ്മൃതഃ ॥"

ശ്ലോകത്തിന്റെ ഉപസംഹാരം ഈ ഔഷധയോഗത്തിന്റെ അത്യപൂർവ്വമായ പ്രവർത്തനക്ഷമതയെ വാനോളം പുകഴ്ത്തുന്നതാണ്.

'അസ്യ പ്രഭാവോ ഹി' എന്നാൽ 'ഈ തൈലത്തിന്റെ കർമ്മശേഷിയും രോഗശമന ശക്തിയും', 'അചിന്ത്യഃ' എന്നാൽ കേവല യുക്തികൊണ്ടോ സാമാന്യ ബുദ്ധികൊണ്ടോ ചിന്തിച്ചു തിട്ടപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കാത്തവിധം അത്യത്ഭുതകരമാണ് എന്നാണ് ഭാഷ്യം. ഔഷധത്തിന്റെ ഈ വിശേഷഗുണത്തെ സമർത്ഥിക്കാൻ ആചാര്യൻ നൽകുന്ന ഉപമയാണ് 'മണിമന്ത്രാദിവത് സ്മൃതഃ'. സ്പർശനമാത്രയിൽ വിഷത്തെയോ രോഗത്തെയോ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ദിവ്യരത്നങ്ങളെപ്പോലെയും (മണി), ഉച്ചാരണമാത്രയിൽ അദൃശ്യശക്തിയോടെ ഫലം നൽകുന്ന മന്ത്രങ്ങളെപ്പോലെയും (മന്ത്രം) അത്രമേൽ പ്രത്യക്ഷവും അമോഘവുമായാണ് ആയുർവേദ ഋഷിമാർ ഈ തൈലത്തിന്റെ ഫലസിദ്ധിയെ ശാസ്ത്രത്തിൽ സ്മരിച്ചിട്ടുള്ളത് (രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്).

കൊട്ടംചുക്കാദി തൈലം: ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ആ ഒരൊറ്റ ശ്ലോകം ശ്രദ്ധിച്ചു വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും, കൊട്ടംചുക്കാദി വെറുമൊരു സാധാരണ മസാജ് എണ്ണയല്ല; കല്ലുപോലെ ഉറഞ്ഞുപോയ ശരീരത്തെ വീണ്ടും അയവുള്ളതാക്കാൻ പഴമക്കാർ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു അത്ഭുതക്കൂട്ടാണത്. ഇതിലെ ഓരോ വരിയും പരിശോധിച്ച്, നമ്മുടെ നിത്യജീവിതത്തിലെ ഏതൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കാണ് ഇത് ഏറ്റവും ഫലപ്രദമെന്ന് നോക്കാം.

ചേരുവകൾ നൽകുന്ന സൂചന: ഇത് ആർക്കൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം?

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് പറയുന്ന ഒൻപത് കൂട്ടുകളാണ് ഇതിന്റെ കരുത്ത്:

കുഷ്ഠം (കൊട്ടം), ശുണ്ഠി (ചുക്ക്), വചാ (വയമ്പ്), ശിഗ്രു (മുരിങ്ങത്തൊലി), കാർത്തോട്ടി, ലശുനം (വെളുത്തുള്ളി), സിദ്ധാർത്ഥം (കടുക്), സുവഹാ (അരത്ത), ദേവദ്രുമം (ദേവതാരം).

ഈ ഔഷധങ്ങളെല്ലാം തന്നെ ചൂടുള്ള വീര്യമുള്ളതും (ഉഷ്ണവീര്യം), ശരീരത്തിലെ തടസ്സങ്ങളെ തുളച്ചുകയറി ഇല്ലാതാക്കുന്നതുമാണ് (തീക്ഷ്ണഗുണം). കൂടെ ചേർത്തിരിക്കുന്നത് തൈരും പുളിയിലനീരുമാണ് (ദധിചിഞ്ചാരസൗ). തൈലത്തിൽ (നല്ലെണ്ണയിൽ) കാച്ചിയെടുക്കുന്ന ഈ കൂട്ട് പൂർണ്ണമായും 'അഭ്യംഗഹേതവേ'—അതായത് പുറമേ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കാൻ മാത്രമുള്ളതാണ്. തണുപ്പും ഭാരവും കാരണം നീര് കെട്ടിനിൽക്കുന്നിടത്ത് ചൂട് പകർന്ന് രക്തയോട്ടം തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ഇവയ്ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം: സന്ധികളിൽ പഴുപ്പോ, കടുത്ത ചുമപ്പോ, പൊള്ളുന്നതുപോലെയുള്ള പുകച്ചിലോ ഉള്ളപ്പോൾ (ആക്റ്റീവ് ഇൻഫെക്ഷൻ അല്ലെങ്കിൽ തീവ്രമായ പിത്താവസ്ഥ) ഈ തൈലം ഉപയോഗിക്കാറില്ല. മറിച്ച് തണുപ്പും ഭാരവും മരവിപ്പും കല്ലിപ്പും അനുഭവപ്പെടുന്ന എല്ലാ വേദനകളിലും ഇത് വളരെ കൃത്യമായി പ്രവർത്തിക്കും.

ഗാത്രസ്തംഭവിനാശനം: അനക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കല്ലിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥകൾ

ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പ്രയോഗമാണിത്. 'ഗാത്രം' എന്നാൽ ശരീരം, 'സ്തംഭം' എന്നാൽ മരവിപ്പും അനക്കമില്ലായ്മയും. ഇനിപ്പറയുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇത് മാന്ത്രികമായി പ്രവർത്തിക്കും:

ഫ്രോസൺ ഷോൾഡർ (കൈ അനക്കാൻ വയ്യാത്ത അവസ്ഥ): കൈ മുകളിലേക്കോ പുറകിലേക്കോ കൊണ്ടുപോകാൻ പറ്റാത്തവിധം തോൾ സന്ധി ഉറച്ചുപോകുമ്പോൾ.

കഴുത്തുപിടുത്തം (Stiff Neck): ഉറങ്ങി എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴോ, എസിയുടെ തണുപ്പടിക്കുമ്പോഴോ പെട്ടെന്ന് കഴുത്ത് ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിക്കാൻ വയ്യാതെ കല്ലിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥ.

മോണിംഗ് സ്റ്റിഫ്നസ് (Morning Stiffness): തണുപ്പുകാലത്തോ മഴക്കാലത്തോ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ കൈവിരലുകളും കാൽമുട്ടുകളും നിവർക്കാൻ പറ്റാതെ വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുന്നത്.

പ്ലാസ്റ്ററിട്ട ശേഷമുള്ള മുറുക്കം: ഒടിവോ ചതവോ പറ്റി ആഴ്ചകളോളം പ്ലാസ്റ്ററിട്ട് അനക്കാതിരുന്ന കൈകാലുകൾ അഴിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ സ്വാഭാവിക ചലനം കിട്ടാൻ ഇത് പുരട്ടി തടവുന്നത് സഹായിക്കും.

വാതവ്യാധിപ്രശമനം: വാതകോപവും കഠിനമായ വേദനകളും

വാതം പ്രകോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന എല്ലാത്തരം സന്ധിവേദനകളെയും മസിൽ വേദനകളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന് കഴിയും:

സന്ധിവാതവും നീർക്കെട്ടും (Osteoarthritis): കാൽമുട്ടുകൾ മടക്കാൻ പ്രയാസം, സന്ധികളിൽ ഭാരവും ചെറിയ നീർക്കെട്ടും അനുഭവപ്പെടുക, നടക്കുമ്പോൾ വേദന തോന്നുക എന്നിവയ്ക്ക്.

സയാറ്റിക്ക (Sciatica / ഗൃധ്രസി): നടുവിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി നിതംബത്തിലൂടെ കാലിന്റെ ഉപ്പൂറ്റി വരെ വലിഞ്ഞുതാഴുന്ന അതികഠിനമായ ഞരമ്പുവേദനയും തരിപ്പും.

പേശിവലിവ്, ഉളുക്ക് (Muscle Spasms & Sprains): ഭാരം ഉയർത്തുമ്പോഴോ വ്യായാമം ചെയ്യുമ്പോഴോ മസിലുകൾ പെട്ടെന്ന് വലിഞ്ഞു മുറുകി കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്നത്.

പനിക്ക് ശേഷമുള്ള സന്ധിവേദനയും വിറങ്ങലിപ്പും (Post-viral fever body and joint pain)

ചിക്കുൻഗുനിയ, ഡെങ്കിപ്പനി തുടങ്ങിയ വൈറൽ പനികൾ മാറി മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും പലർക്കും വിരലുകളിലും കൈകാലുകളിലും വേദനയും രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അനക്കാൻ പറ്റാത്ത മുറുക്കവും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇത്തരം 'പോസ്റ്റ്-വൈറൽ ആർത്രൈറ്റിസ്' മാറ്റിയെടുക്കാൻ ആയുർവേദത്തിൽ ആദ്യ പരിഗണന നൽകുന്ന കൂട്ടുകളിൽ ഒന്നാണ് കൊട്ടംചുക്കാദി.

അചിന്ത്യോസ്യ പ്രഭാവോ ഹി മണിമന്ത്രാദിവത് സ്മൃതഃ

ആചാര്യൻ അവസാന വരിയിൽ പറയുന്നത്, ഇതിന്റെ രോഗശമനശക്തി 'അചിന്ത്യമാണ്'—സാധാരണ യുക്തികൊണ്ട് അളക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര വേഗതയുള്ളതാണെന്നാണ്. സ്പർശനമാത്രയിൽ വിഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യരത്നങ്ങൾ (മണി) പോലെയോ, ഉച്ചരിച്ചയുടൻ ഫലം തരുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ പോലെയോ അത്ര വേഗത്തിൽ ഇത് വേദനയിൽ ആശ്വാസം നൽകും.

കുറച്ചു തൈലം ചെറുതായി ഇളംചൂടാക്കി വേദനയുള്ളിടത്ത് പുരട്ടി മൃദുവായി തടവി, അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം ചൂടുവെള്ളത്തിൽ കഴുകിക്കളയുകയാണ് ഇതിന്റെ ശരിയായ രീതി.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

അശോകാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ചേരുവകൾ, ഉപയോഗരീതി

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 18 Sep 2026 15:58:35 +0000

സ്ത്രീകളിൽ ആർത്തവസമയത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന വയറുവേദന, അമിതമായ രക്തസ്രാവം, ക്രമം തെറ്റിയ ആർത്തവം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാറുണ്ട്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധമാണ് അശോകാരിഷ്ടം (Ashokarishtam). അശോകമരത്തിന്റെ തൊലി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ അരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിൽ നിരവധി പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.

ആർത്തവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾക്കും സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനും അശോകാരിഷ്ടം എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ആർക്കൊക്കെ ഇത് ഉപയോഗിക്കാം, എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങളാണ് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്? ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാം.

അശോകാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, ആയുർവേദത്തിലെ പ്രാധാന്യം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി അറിയാൻ ഈ ലേഖനം വായിക്കൂ.

കുറിപ്പ്: ഈ ലേഖനത്തിൽ പറയുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഏതെങ്കിലും രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് സ്വയം ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക.

അശോകാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്ന വിധം — ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ശ്ലോകം

അശോകാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണരീതിയെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിശദമായ പരാമർശങ്ങൾ കാണാം.ഈ ശ്ലോകം ആയുർവേദ ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലി (Bhaishajya Ratnavali) യിലെ സ്ത്രീരോഗാധികാരത്തിൽ (അസൃഗ്ദര രോഗാധികാരം) നിന്നുള്ളതാണ്.

അശോകാരിഷ്ടം ശ്ലോകം:

അശോകസ്യ തുലാമേകാം ചതുർദ്രോണേ ജലേ പചേത് ।

പാദശേഷേ രസേ പൂതേ ശീതേ പലശതദ്വയമ് ॥

ദദ്യാദ്ഗുഡസ്യ ധാതക്യാഃ പലഷോഡശികം മതമ് ।

അജാജീം മുസ്തകം ശുണ്ഠീം ദാർവ്യുത്പലഫലത്രികമ് ॥

ആമ്രാസ്ഥി ജീരകം വാസാം ചന്ദനം ച വിനിക്ഷിപേത് ।

ചൂർണയിത്വാ പലാംശേന തതോ ഭാണ്ഡേ നിധാപയേത് ॥

മാസാദൂർധ്വം ച പീത്വൈനമസൃഗ്ദരരുജാം ജയേത് ।

ജ്വരം ച രക്തപിത്താർശോ മന്ദാഗ്നിത്വമരോചകമ് ॥

മേഹശോഫാരുചിഹരസ്ത്വശോകാരിഷ്ടസംജ്ഞിതഃ ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ സ്ത്രീരോഗാധികാരത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള അശോകാരിഷ്ട നിർമ്മാണവിധിയുടെയും ഫലശ്രുതിയുടെയും ശാസ്ത്രീയ വ്യാഖ്യാനം:

കഷായ നിർമ്മാണവും ശർക്കരയുടെ അളവും

അശോകസ്യ തുലാമേകാം ചതുർദ്രോണേ ജലേ പചേത് । പാദശേഷേ രസേ പൂതേ ശീതേ പലശതദ്വയമ് ॥

അശോകസ്യ തുലാമേകാം: ഗുണമേന്മയുള്ള അശോകമരത്തിന്റെ തൊലി (Saraca asoca) ഒരു തുലാം അളവിൽ എടുക്കണം. ആയുർവേദ മാനപ്രകാരം ഒരു തുലാം എന്നാൽ നൂറ് പലം (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം).

ചതുർദ്രോണേ ജലേ പചേത്: ഇത് നാല് ദ്രോണം ശുദ്ധജലത്തിൽ വേവിച്ചു വറ്റിക്കണം. ഒരു ദ്രോണം എന്നത് ഏകദേശം 12.288 ലിറ്ററാണ്; അതായത് നാല് ദ്രോണം എന്നാൽ ഏകദേശം 49.15 ലിറ്റർ വെള്ളം.

പാദശേഷേ രസേ പൂതേ: വെള്ളം തിളച്ച് നാലിലൊന്നായി (1/4 ഭാഗം, അതായത് ഏകദേശം 12.3 ലിറ്റർ) ചുരുങ്ങുന്നതുവരെ വറ്റിച്ച് കഷായമാക്കണം. അതിനുശേഷം ഈ ഔഷധക്കഷായം ശുദ്ധമായ തുണിയിലൂടെ നന്നായി അരിച്ചെടുക്കണം (പൂതേ).

ശീതേ പലശതദ്വയമ് (ദദ്യാദ് ഗുഡസ്യ): അരിച്ചെടുത്ത കഷായം പൂർണ്ണമായും തണുത്തതിനു ശേഷം (ശീതേ), അതിലേക്ക് ഇരുനൂറ് പലം (200 പലം, അതായത് ഏകദേശം 9.6 കിലോഗ്രാം) നല്ല ശർക്കര ചേർത്ത് ലയിപ്പിക്കണം.

സന്ധാന ദ്രവ്യവും പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങളും

ദദ്യാദ്ഗുഡസ്യ ധാതക്യാഃ പലഷോഡശികം മതമ് । അജാജീം മുസ്തകം ശുണ്ഠീം ദാർവ്യുത്പലഫലത്രികമ് ॥ ആമ്രാസ്ഥി ജീരകം വാസാം ചന്ദനം ച വിനിക്ഷിപേത് । ചൂർണയിത്വാ പലാംശേന തതോ ഭാണ്ഡേ നിധാപയേത് ॥

ധാതക്യാഃ പലഷോഡശികം മതമ്: പ്രകൃതിദത്തമായ പുളിപ്പിക്കൽ പ്രക്രിയയ്ക്കായി (Fermentation) പതിനാറ് പലം (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം) ഉണങ്ങിയ താതിരിപ്പൂവ് (ധാതകീ പുഷ്പം) ഇതിലേക്ക് ചേർക്കണം.

അജാജീം മുതൽ ചന്ദനം വരെയുള്ള പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങൾ: ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യവും രുചിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി അജാജീ (കരിഞ്ചീരകം), മുസ്തകം (മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്), ശുണ്ഠീ (ചുക്ക്), ദാർവീ (മരമഞ്ഞൾത്തൊലി അഥവാ ദാരുഹരിദ്ര), ഉത്പലം (ചെങ്ങഴിനീർക്കിഴങ്ങ് / നീലോത്പലം), ഫലത്രികം (കടുക്ക, നെല്ലിക്ക, താന്നിക്ക എന്നിവ ചേർന്ന ത്രിഫല), ആമ്രാസ്ഥി (മാങ്ങാണ്ടിപ്പരിപ്പ്), ജീരകം (നല്ല ജീരകം), വാസാ (ആടലോടകം), ചന്ദനം (രക്തചന്ദനം) എന്നീ പത്ത് ദ്രവ്യങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കണം.

ചൂർണയിത്വാ പലാംശേന: മുകളിൽ പറഞ്ഞ ഔഷധങ്ങളെല്ലാം സൂക്ഷ്മമായി ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച്, ഓരോന്നും 'പലാംശേന' അഥവാ ഓരോ പലം വീതം (ഒരു പലം = ഏകദേശം 48 ഗ്രാം വീതം) എടുക്കണം.

വിനിക്ഷിപേത് തതോ ഭാണ്ഡേ നിധാപയേത്: ഈ പൊടികൾ കഷായ-ശർക്കര മിശ്രിതത്തിലേക്ക് ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കി യോജിപ്പിക്കണം. തുടർന്ന്, അകത്ത് നെയ്യ് പുരട്ടി പുകച്ച ഒരു മൺഭരണിയിലോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കിയ സന്ധാന പാത്രത്തിലോ ഈ മിശ്രിതം ഒഴിച്ച് വായു കടക്കാത്ത വിധം ഭദ്രമായി അടച്ചു സൂക്ഷിക്കണം.

സന്ധാന കാലവും അസൃഗ്ദര ശമനവും

മാസാദൂർധ്വം ച പീത്വൈനമസൃഗ്ദരരുജാം ജയേത് ।

മാസാദൂർധ്വം: ഈ ഔഷധക്കൂട്ട് ഒരു മാസക്കാലം (30 ദിവസം) അനക്കാതെയും വായു കടക്കാതെയും ഇരുട്ടുള്ള മുറിയിലോ ധാന്യങ്ങൾക്കിടയിലോ (ധാന്യരാശി) സൂക്ഷിക്കണം. ഈ സമയം കൊണ്ട് സ്വാഭാവിക ആൽക്കഹോൾ രൂപപ്പെടുകയും ഔഷധസത്തുകൾ പൂർണ്ണമായി ലയിക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരു മാസത്തിന് ശേഷം ഇത് തുറന്ന് അരിച്ചെടുക്കാം.

പീത്വാ ഏനം: ഇങ്ങനെ സിദ്ധമാക്കിയ അരിഷ്ടം യഥാവിധി കൃത്യമായ മാത്രയിൽ സേവിച്ചാൽ;

അസൃഗ്ദരരുജാം ജയേത്: സ്ത്രീകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അസൃഗ്ദരം (അമിതമായ രക്തസ്രാവം, അകാല ആർത്തവം, രക്തപ്രദരം) എന്ന രോഗത്തെയും, അതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന അടിവയറ്റിലെ കഠിനമായ വേദന, ഇടുപ്പുവേദന, ശരീരതളർച്ച എന്നിവയെയും പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുന്നു (ജയിക്കുന്നു).

രോഗശമന സാധ്യതകൾ (ഫലശ്രുതി)

ജ്വരം ച രക്തപിത്താർശോ മന്ദാഗ്നിത്വമരോചകമ് ॥ മേഹശോഫാരുചിഹരസ്ത്വശോകാരിഷ്ടസംജ്ഞിതഃ ॥

ജ്വരം ച രക്തപിത്താർശോ: വിട്ടുമാറാത്ത ജ്വരത്തെയും (പനി), ശരീരത്തിലെ പിത്തകോപം കൊണ്ട് രക്തം പുറത്തുപോകുന്ന രക്തപിത്തത്തെയും, മലദ്വാരത്തിലൂടെ രക്തം പോകുന്ന രക്താർശസ്സിനെയും (Bleeding Piles) ഇത് ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നു.

മന്ദാഗ്നിത്വം അരോചകമ്: ജഠരാഗ്നിയുടെ ബലക്കുറവ് മൂലം ഭക്ഷണം ദഹിക്കാത്ത അവസ്ഥയെ (മന്ദാഗ്നിത്വം) മാറ്റി ദഹനശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ ആഹാരത്തോടുള്ള മടുപ്പും വിരക്തിയും (അരോചകം) ഇത് മാറ്റുന്നു.

മേഹ ശോഫ അരുചി ഹരഃ തു: മേഹരോഗങ്ങളെയും (പ്രമേഹം, മൂത്രതടസ്സം അല്ലെങ്കിൽ മൂത്രസംബന്ധമായ തകരാറുകൾ), ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടുകളെയും (ശോഫം), നാവിന്റെ രുചിയില്ലായ്മയെയും (അരുചി) ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു (ഹരഃ).

അശോകാരിഷ്ട സംജ്ഞിതഃ: ഈ മഹാഫലങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന വിശിഷ്ടമായ ഔഷധയോഗമാണ് 'അശോകാരിഷ്ടം' എന്ന നാമത്തിൽ ആയുർവേദ ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായിരിക്കുന്നത്.

അശോകാരിഷ്ടം: ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കുള്ള ഒരു ടോണിക് എന്ന നിലയ്ക്കാണ് നമ്മളിൽ പലരും അശോകാരിഷ്ടത്തെ കാണുന്നത്. എന്നാൽ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകം ഒന്ന് ആഴത്തിൽ വായിച്ചുനോക്കിയാൽ, ഇത് വെറുമൊരു ഗർഭാശയ ടോണിക് മാത്രമല്ലെന്നും ശരീരത്തിലെ ഒട്ടനവധി രോഗങ്ങളെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ കഴിവുള്ള അത്ഭുതക്കൂട്ടാണെന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്ലോകത്തിൽ വ്യക്തമായി പറയുന്ന രോഗാവസ്ഥകളും അശോകാരിഷ്ടം അവയിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്നും നോക്കാം:

1. അമിതമായ ആർത്തവരക്തസ്രാവത്തിനും ആർത്തവവേദനയ്ക്കും (അസൃഗ്ദരരുജാം ജയേത്)

ശ്ലോകം ഏറ്റവും ആദ്യം എടുത്തുപറയുന്ന ഒന്നാണിത്. സ്ത്രീകളിൽ കാണുന്ന അമിതമായ രക്തസ്രാവം (Menorrhagia), ക്രമം തെറ്റിയുള്ള ബ്ലീഡിങ്, രക്തപ്രദരം എന്നിവയെ ഇത് പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം ‘രുജാം ജയേത്’ എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത് ഈ സമയങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ നടുവേദന, അടിവയറ്റിലെ കോച്ചിപ്പിടുത്തം, പെൽവിക് ഭാഗത്തെ വേദന എന്നിവയ്ക്ക് അശോകാരിഷ്ടം മികച്ച ആശ്വാസം നൽകുന്നു എന്നാണ്.

2. വിട്ടുമാറാത്ത പനി (ജ്വരം)

പലപ്പോഴും ശരീരത്തിലെ ആന്തരിക അണുബാധയോ ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങളോ കാരണം വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്ന ക്ഷീണത്തോടു കൂടിയ പനി മാറ്റാൻ അശോകാരിഷ്ടത്തിന് കഴിയും. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ആടലോടകം, മുത്തങ്ങ, ചന്ദനം തുടങ്ങിയ ചേരുവകൾ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂടും വീക്കവും കുറച്ച് ജ്വരത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

3. രക്തപിത്തം (ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവം)

പിത്തദോഷം ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ച് മൂക്കിലൂടെയോ വായയിലൂടെയോ മൂത്രത്തിലൂടെയോ തൊലിപ്പുറത്തുകൂടിയോ ഒക്കെ രക്തം വാർന്നുപോകുന്ന അവസ്ഥയാണ് രക്തപിത്തം. രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും പിത്തത്തെ തണുപ്പിക്കാനും കഴിവുള്ള കഷായ-തിക്ത രസങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ ഇതിലുള്ളതിനാൽ രക്തസ്രാവം പെട്ടെന്ന് നിലയ്ക്കുന്നു.

4. അർശസ്സ് അഥവാ പൈൽസ് (അർശോ)

പൈൽസ് കാരണം മലദ്വാരത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവം കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർക്ക് (Bleeding Piles) വളരെ ആശ്വാസം നൽകുന്ന ഒന്നാണിത്. മലബന്ധം കുറയ്ക്കാനും അവിടത്തെ സിരകളിലെ വീക്കം ശമിപ്പിച്ച് രക്തം പോകുന്നത് തടയാനും ഇത് സഹായിക്കും.

5. വിശപ്പില്ലായ്മയും ദഹനക്കുറവും (മന്ദാഗ്നിത്വം)

ദഹനശക്തി അഥവാ ജഠരാഗ്നി മന്ദഗതിയിലാകുമ്പോൾ വയറു വീർത്തുനിൽക്കുക, ഗ്യാസ് നിറയുക, ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ ഒട്ടും ദഹിക്കാതെ കിടക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. അശോകാരിഷ്ടത്തിലെ ചുക്ക്, കരിഞ്ചീരകം, ജീരകം തുടങ്ങിയവ മന്ദിച്ചുപോയ ദഹനപ്രക്രിയയെ വീണ്ടും സജീവമാക്കുന്നു.

6. ഭക്ഷണത്തോടുള്ള മടുപ്പ് (അരോചകം)

വിശപ്പുണ്ടെങ്കിലും ആഹാരം കാണുമ്പോൾ കഴിക്കാൻ തോന്നാത്ത അവസ്ഥ, അല്ലെങ്കിൽ ആദ്യത്തെ രണ്ട് ഉരുള വിഴുങ്ങുമ്പോഴേക്കും മതിയാകുന്ന മടുപ്പ് എന്നിവയാണ് അരോചകം. ആമാശയത്തിന്റെ സ്രവങ്ങളെ കൃത്യമാക്കി മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ആഹാരത്തിനോട് താല്പര്യം ഉണ്ടാക്കാൻ ഇതിന് സാധിക്കും.

7. മേഹരോഗങ്ങൾ (മേഹം)

പ്രമേഹം, മൂത്രത്തിൽ പഴുപ്പ്, മൂത്രം കൂടെക്കൂടെ ഒഴിക്കുക, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള നീറ്റൽ തുടങ്ങിയ പ്രമേഹ-മൂത്ര സംബന്ധമായ വൈകല്യങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ 'മേഹം' എന്ന് പറയുന്നത്. ശരീരത്തിലെ മെറ്റബോളിസം ക്രമീകരിച്ച് ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണാൻ ഇത് ഫലപ്രദമാണ്.

8. നീർക്കെട്ടും ശരീരവീക്കവും (ശോഫം)

ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങൾ കൊണ്ടോ അനീമിയ (രക്തക്കുറവ്) കൊണ്ടോ കൈകാലുകളിലും മുഖത്തും അടിവയറ്റിലും വരുന്ന നീര് മാറ്റാൻ അശോകാരിഷ്ടം വളരെ മികച്ചതാണ്. ശരീരത്തിൽ അനാവശ്യമായി കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന നീർക്കെട്ടിനെ (Fluid retention) ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇതിലെ ചേരുവകൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

9. നാവിന്റെ രുചിയില്ലായ്മ (അരുചി)

പലരും അരോചകവും അരുചിയും ഒന്നാണെന്ന് കരുതാറുണ്ട്. എന്നാൽ അരുചി എന്നത് നാവിന് ഭക്ഷണത്തിന്റെ സ്വാദ് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ് (Loss of taste). കയ്പ്പോ പുളിയോ ഒക്കെയായി നാവ് എപ്പോഴും വരണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ മാറ്റി നാവിലെ രുചിമുകുളങ്ങളെ ഉണർത്താൻ ഇതിന്റെ സേവ ഉപകരിക്കും.

ചുരുക്കത്തിൽ, സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് മാത്രമല്ല, ശരീരത്തിന്റെ ദഹനശക്തി വീണ്ടെടുക്കാനും രക്തസ്രാവങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനും നീർക്കെട്ട് മാറ്റാനും ഒക്കെ ആചാര്യന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച ഒരു സമ്പൂർണ്ണ പുനരുജ്ജീവന ഔഷധമാണ് അശോകാരിഷ്ടം. ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കൃത്യമായ അളവിലും അനുപാനത്തിലും (വെള്ളം ചേർത്തോ അല്ലാതെയോ) കഴിച്ചാൽ മാത്രമേ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ഈ പൂർണ്ണ ഫലങ്ങൾ നമുക്ക് ലഭിക്കൂ.

എന്നാൽ ഇവിടെ നാം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന കാര്യമുണ്ട്; ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ രോഗത്തിന്റെ പേര് മാത്രം നോക്കിയല്ല ചികിത്സ തീരുമാനിക്കുന്നത്. രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, ദഹനശക്തി, പ്രായം, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം പരിഗണിച്ചാണ് ഒരു വൈദ്യൻ ചികിത്സ നിർദേശിക്കുന്നത്.

പനി വന്നാൽ ഒരു പാരസിറ്റമോൾ കഴിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരു രോഗത്തിന്റെ പേര് കേട്ട് ആയുർവേദ മരുന്ന് സ്വയം വാങ്ങി കഴിച്ചാൽ എല്ലാവരിലും ഒരേ ഫലം ലഭിക്കണമെന്നില്ല. ആയുർവേദത്തിൽ പല ഔഷധങ്ങളും വ്യത്യസ്ത രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരേ മരുന്ന് എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിൽ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.

രോഗിയുടെ ശാരീരിക സ്ഥിതിയും രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം അശോകാരിഷ്ടം മാത്രം മതിയോ, മറ്റ് ഔഷധങ്ങൾ ആവശ്യമുണ്ടോ, ഏത് അളവിലും അനുപാനത്തിലും നൽകണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കേണ്ടിവരും. ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ കഷായങ്ങളും ഗുളികകളും മറ്റ് ഔഷധയോഗങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ എല്ലാ രോഗികൾക്കും അങ്ങനെ മരുന്നുകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കേണ്ടതില്ല. അത് രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും ചികിത്സാരീതിയും അനുസരിച്ചിരിക്കും.

ഇവിടെയാണ് ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ രോഗനിർണയപരമായ അറിവും ചികിത്സാ പരിചയവും പ്രസക്തമാകുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ കാരണങ്ങളും രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വിലയിരുത്തി അനുയോജ്യമായ ചികിത്സ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണ് പ്രധാനം.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അശോകാരിഷ്ടം കടയിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് വാങ്ങി സ്വയം ചികിത്സ നടത്തുന്നതിന് പകരം, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ പരിശോധനയ്ക്കും നിർദേശത്തിനും ശേഷം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ സമീപനം. പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ ആർത്തവരക്തസ്രാവം പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തുന്നതിനും ആവശ്യമായ ചികിത്സ ലഭിക്കുന്നതിനും വൈദ്യസഹായം തേടണം.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

അരണമരം വെറുമൊരു അലങ്കാരമല്ല; അറിയാം അത്ഭുത ഗുണങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 18 Sep 2026 05:15:02 +0000

വഴിയരികിലും വീടുകളുടെ മതിലിനോട് ചേർത്തും ആകാശത്തേക്ക് നേരെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ആ പച്ചമരങ്ങൾ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ? പലരും ഇതിനെ 'അശോകം' എന്ന് തെറ്റായി വിളിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും നമ്മുടെ നാട്ടുകാരുടെ സ്വന്തം 'അരണമരം' (Polyalthia longifolia) ആണിത്. കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുള്ളതുകൊണ്ട് വെറുമൊരു അലങ്കാര മരമായി മാത്രം ഇതിനെ കാണുന്നവരാണ് നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗവും.

എന്നാൽ, ഇതിന് വെറുമൊരു കാഴ്ചഭംഗി മാത്രമല്ല ഉള്ളതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുമോ?

റോഡിലെ അസഹ്യമായ ശബ്ദവും പൊടിയും വീടിനുള്ളിലേക്ക് കടക്കാതെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന ഒരു 'നാച്ചുറൽ ഫിൽട്ടർ' മാത്രമല്ലിത്; ആയുർവേദത്തിൽ പനിക്കും ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും രക്തസമ്മർദ്ദത്തിനുമൊക്കെ പണ്ടുമുതലേ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒന്നാന്തരം ഔഷധം കൂടിയാണ്. ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ മുറ്റത്തുതന്നെ നിൽക്കുന്ന ഈ മരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം നമ്മൾ പലപ്പോഴും തിരിച്ചറിയാതെ പോകുകയാണ് പതിവ്.

നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലും ഒരു അരണമരമുണ്ടോ, അതോ മുറ്റത്ത് വെച്ചുപിടിപ്പിക്കാൻ ആലോചിക്കുകയാണോ? എങ്കിൽ തീർച്ചയായും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട, ആരും അധികം പറയാത്ത അരണമരത്തിന്റെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ഒന്നു കണ്ടുനോക്കാം.

അരണമരത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥപ്രകാരം

അരണമരത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ദ്രവ്യഗുണ വിജ്ഞാനത്തിൽ കാണുന്ന താഴെപ്പറയുന്ന ശ്ലോകം ശ്രദ്ധേയമാണ്.ദ്രവ്യഗുണ വിജ്ഞാനം (Dravyaguna Vijnana) എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ 'ഫാർമക്കോളജി' (Pharmacology) അഥവാ ഔഷധ സസ്യ ശാസ്ത്ര ശാഖയാണ് ദ്രവ്യഗുണ വിജ്ഞാനം. ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സസ്യങ്ങൾ, ധാതുക്കൾ, മൃഗജന്യ പദാർത്ഥങ്ങൾ എന്നിവയുടെ തിരിച്ചറിയൽ, അവയുടെ ഗുണവിശേഷങ്ങൾ, ശരീരത്തിൽ അവയുണ്ടാക്കുന്ന പ്രവർത്തനം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള സമഗ്രമായ പഠനമാണിത്.

കാഷ്ഠദാരുഃ ലഘുരുഷ്കസ്തിക്തഃ സകടുകോ അഹിമഃ ।

ദീപനഃ കൃമിഹൃത് മേഹേ ജ്വരേ കുഷ്ഠേ ച ശസ്യതേ ॥

ആയുർവേദത്തിലെ ദ്രവ്യഗുണ ശാസ്ത്ര വീക്ഷണത്തിൽ, ഒരു ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ ഭൗതിക ഗുണങ്ങളും രസ-വീര്യ-വിപാകങ്ങളും അത് ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളിലുണ്ടാക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളും തിരിച്ചറിഞ്ഞാണ് അതിന്റെ രോഗശമനശേഷി നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. അരണമരത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെ വ്യക്തമാക്കുന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

കാഷ്ഠദാരുഃ: ശാസ്ത്രീയമായി പോളിആൽത്തിയ ലോംഗിഫോളിയ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന അരണമരത്തെയാണ് ദ്രവ്യഗുണ വിജ്ഞാനത്തിൽ കാഷ്ഠദാരു എന്ന വിശേഷണത്താൽ വിവക്ഷിക്കുന്നത്. കടുപ്പമേറിയ തടിയോടുകൂടിയതും വനങ്ങളിലും നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലും ഒരുപോലെ ഔഷധശക്തിയോടെ വളരുന്നതുമായ വൃക്ഷമാണിത്.

ലഘുഃ: ഔഷധഗുണങ്ങളിൽ ഇത് 'ലഘു'വാകുന്നു. അതായത് കഴിച്ചാൽ ശരീരത്തിൽ ഒട്ടും ഭാരമുണ്ടാക്കാതെ വളരെ വേഗത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതും, ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ അനാവശ്യ മാലിന്യങ്ങളെ ലഘൂകരിച്ച് ഉന്മേഷവും ലാഘവവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതുമായ സ്വഭാവമാണിത്.

രൂക്ഷഃ: അടുത്ത ഗുണം 'രൂക്ഷ'മാകുന്നു. ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കൊഴുപ്പ്, എണ്ണമയം, ജലാംശം, ദുഷിച്ച കഫം എന്നിവയെ വറ്റിച്ചു കളയുന്ന സ്വാഭാവികമായ വരൾച്ച ഈ ഔഷധത്തിനുണ്ട്. കഫജന്യമായ രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഈ ഗുണം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

തിക്തഃ: രസങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി ഇത് 'തിക്തരസ' (കയ്പ്പ് രുചി) പ്രധാനമാണ്. കയ്പ്പ് രസം സ്വാഭാവികമായും ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും രക്തദൂഷ്യങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കാനും, പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും, ചർമ്മത്തിന് ശുദ്ധി നൽകാനും അതീവ ഫലപ്രദമാണ്.

സകടുകഃ: തിക്തരസത്തോടൊപ്പം നേരിയ തോതിൽ 'കടുരസ'വും (എരിവ് രുചി) ഇതിൽ അന്തർലീനമായിരിക്കുന്നു. എരിവ് രുചിയുടെ സാന്നിധ്യം ഉള്ളിലെ വായുസഞ്ചാരത്തെ നേരെയാക്കാനും കഫത്തിന്റെ കൊഴുപ്പിനെ അലിയിച്ചു കളയാനും സഹായിക്കുന്നു.

അഹിമഃ: 'ഹിമം' എന്നാൽ തണുപ്പാണ്; 'അഹിമഃ' എന്നാൽ ശീതമല്ലാത്തത് അഥവാ 'ഉഷ്ണവീര്യ'മുള്ളത് എന്നർത്ഥം. ശരീരത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഇത് സ്വാഭാവികമായ ചൂട് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഉഷ്ണവീര്യമാണ് തണുപ്പുകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന വാത-കഫ രോഗങ്ങളെയും ശരീരത്തിലെ ജഡത്വത്തെയും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത്.

ദീപനഃ: ഇവിടുത്തെ പ്രധാന കർമ്മം 'ദീപന'മാകുന്നു. മന്ദീഭവിച്ചുപോയ ജഠരാഗ്നിയെ (ദഹനവ്യവസ്ഥയെ) ഉണർത്തി വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന കർമ്മമാണിത്. ശരീരത്തിലെ ആമത്തെ (ദഹിക്കാത്ത മാലിന്യങ്ങൾ) ഇല്ലാതാക്കാൻ അഗ്നിബലം അത്യാവശ്യമാണ്.

കൃമിഹൃത്: 'കൃമി' എന്നാൽ രോഗാണുക്കളും വിരകളും; 'ഹൃത്' എന്നാൽ നശിപ്പിക്കുന്നത്. കുടലിൽ കാണപ്പെടുന്ന വിരശല്യം, കൃമിബാധ, വയറ്റിലെ അണുബാധകൾ എന്നിവയെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ കാഷ്ഠദാരു അത്യുത്തമ ഔഷധമാണെന്ന് ആചാര്യന്മാർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

മേഹേ: 'മേഹം' എന്നാൽ പ്രമേഹരോഗവും മൂത്രസംബന്ധമായ വിവിധ വൈകല്യങ്ങളുമാണ്. കഫവും മേദസ്സും ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന പ്രമേഹാവസ്ഥകളിൽ രക്തത്തിലെ അമിത പഞ്ചസാരയെയും ജലാംശത്തെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇതിന്റെ തിക്ത-രൂക്ഷ ഗുണങ്ങൾ ഉപകരിക്കുന്നു.

ജ്വരേ: ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാത്തരം പനികളിലും (ജ്വരം) ഇത് ശമനം നൽകുന്നു. പനിക്ക് കാരണമാകുന്ന ആമദോഷത്തെ ഉഷ്ണവീര്യത്താൽ ദഹിപ്പിക്കാനും തിക്തരസത്താൽ പനിയുടെ കാഠിന്യത്തെ കുറയ്ക്കാനും ഇതിന് സാധിക്കുന്നു.

കുഷ്ഠേ ച: 'കുഷ്ഠം' എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിൽ ചൊറി, ചിരങ്ങ്, സോറിയാസിസ്, എക്‌സിമ തുടങ്ങി ത്വക്കിനെ ബാധിക്കുന്ന സകലവിധ ചർമ്മരോഗങ്ങളെയും കുറിക്കുന്നു. 'ച' എന്നാൽ 'കൂടിയും' അഥവാ 'മറ്റു രോഗങ്ങളിലും' എന്നർത്ഥം. രക്തശുദ്ധീകരണ ശേഷിയുള്ളതിനാൽ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്ക് ഇത് വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്.

ശസ്യതേ: ഇപ്രകാരം മേൽപ്പറഞ്ഞ രോഗാവസ്ഥകളിലും ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളിലും കാഷ്ഠദാരു എന്ന ഈ വിശിഷ്ട ഔഷധം ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാരാൽ അത്യധികം പ്രശംസിക്കപ്പെടുകയും ശ്രേഷ്ഠമായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

കാഷ്ഠദാരുവിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ: ശ്ലോകത്തിന്റെ വിശദമായ വിശകലനം

നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ തണലിനും ഭംഗിക്കും വേണ്ടി മാത്രം വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന അരണമരത്തിന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇത്രയധികം ചികിത്സാ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന കാര്യം പലർക്കും പുതിയൊരു അറിവായിരിക്കും. പണ്ടുകാലം മുതൽ ആചാര്യന്മാർ പകർന്നുതന്ന ശ്ലോകം കൃത്യമായി പരിശോധിച്ചാൽ ശരീരത്തെ അലട്ടുന്ന പല പ്രധാന അസുഖങ്ങൾക്കും ഇത് എങ്ങനെയാണ് പരിഹാരമാകുന്നതെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

വിശപ്പില്ലായ്മയും ദഹനക്കേടും (ദീപനഃ, ലഘുഃ, സകടുകഃ)

വയറ്റിൽ എപ്പോഴും കനം തോന്നുക, കഴിച്ച ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാതിരിക്കുക, ഒട്ടും വിശപ്പില്ലാത്ത അവസ്ഥ എന്നിവ മാറ്റിയെടുക്കാൻ അരണമരം ഉത്തമമാണ്. ഇതിലെ നേരിയ എരിവും (സകടുകം) എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്ന സ്വഭാവവും (ലഘുത്വം) മന്ദഗതിയിലായ ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ഉണർത്തി (ദീപനം) നല്ല വിശപ്പുണ്ടാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വയറ്റിലെ വിരശല്യവും അണുബാധയും (കൃമിഹൃത്)

കുട്ടികളിലും മുതിർന്നവരിലും കണ്ടുവരുന്ന വിരശല്യം, കുടലിലെ അണുബാധകൾ, മറ്റ് പരാദങ്ങൾ എന്നിവയെ നശിപ്പിക്കാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. 'കൃമിഹൃത്' എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് ആചാര്യന്മാർ വ്യക്തമാക്കുന്നത് കുടൽ ശുദ്ധീകരിച്ച് കൃമികളെ തുരത്താനുള്ള ഇതിന്റെ ആന്റി-ബാക്ടീരിയൽ ശേഷിയെയാണ്.

വിട്ടുമാറാത്ത പനിയും ജലദോഷവും (ജ്വരേ, അഹിമഃ)

ശരീരത്തിൽ തണുപ്പ് കയറിയുണ്ടാകുന്ന പനികൾക്കും കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാനം മൂലമുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ഇത് ശമനം നൽകുന്നു. ഇതിന്റെ വീര്യം 'അഹിമ' അഥവാ ശീതമല്ലാത്ത ഉഷ്ണഗുണമായതുകൊണ്ട് ശരീരത്തിൽ സ്വാഭാവികമായ ചൂട് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുകയും, വിയർപ്പിലൂടെ വിഷാംശങ്ങൾ പുറന്തള്ളി പനിയുടെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പ്രമേഹവും മൂത്രാശയ പ്രശ്നങ്ങളും (മേഹേ, രൂക്ഷഃ)

ആയുർവേദത്തിൽ പ്രമേഹത്തെയും മൂത്രസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളെയും കഫ-മേദോ ദോഷങ്ങളായാണ് കാണുന്നത്. അരണമരത്തിന്റെ 'രൂക്ഷ' (വരണ്ട) സ്വഭാവം ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ജലാംശത്തെയും കൊഴുപ്പിനെയും വറ്റിച്ചു കളയാൻ സഹായിക്കുന്നു. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് ക്രമപ്പെടുത്താൻ ഈ ഗുണം ഏറെ പ്രയോജനപ്പെടും.

ത്വക്ക് രോഗങ്ങളും ചൊറിച്ചിലും (കുഷ്ഠേ ച, തിക്തഃ)

ശരീരത്തിലെ ദുഷിച്ച രക്തമാണ് പലപ്പോഴും ത്വക്ക് രോഗങ്ങളായി പുറത്തുവരുന്നത്. അരണമരത്തിന്റെ കയ്പ്പ് രസം (തിക്തം) ഒരു സ്വാഭാവിക രക്തശുദ്ധീകരണിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എക്‌സിമ, സോറിയാസിസ്, വ്രണങ്ങൾ, കഠിനമായ ചൊറിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് പ്രധാനമായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്.

ശരീരത്തിലെ വാത-കഫങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ച് രക്തവും ദഹനവും ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കാഷ്ഠദാരു അത്യുത്തമമാണെന്ന് ആയുർവേദം 'ശസ്യതേ' (പ്രശംസനീയമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു) എന്ന വാക്കിലൂടെ അടിവരയിട്ട് ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഒരു സാധാരണ മരമെന്ന് നമ്മൾ കരുതുന്ന അരണമരത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ ഔഷധമൂല്യം തിരിച്ചറിയുന്നത് പ്രകൃതിചികിത്സയെ അടുത്തറിയാൻ ഏറെ സഹായിക്കും.

കാഷ്ഠദാരു (അരണമരം) – സസ്യശാസ്ത്രപരമായ വിവരങ്ങൾ

നമ്മുടെ നാട്ടിലെ റോഡരികിലും ഹൈവേകളുടെ വശങ്ങളിലും ഉയരത്തിൽ വളർന്നു നിൽക്കുന്ന അരണമരം പലർക്കും പരിചിതമായിരിക്കും. ഇതിന് ഫാൾസ് അശോക (False Ashoka) എന്ന പേരും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. അശോകമരത്തിന് പകരമായി പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഈ മരം നട്ടുവളർത്താറുണ്ട്. രണ്ടുമരങ്ങൾക്കും കാഴ്ചയിൽ ചില സാമ്യങ്ങളുള്ളതും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളിൽ ചില ബന്ധങ്ങൾ പറയപ്പെടുന്നതുമാണ് ഇതിന് ഒരു കാരണം.

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രതിനിധി ദ്രവ്യം (Substitute): പല ഔഷധ ഗുണങ്ങളിലും സാമ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട്, യഥാർത്ഥ അശോകമരത്തിന്റെ തൊലി ലഭ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചില പാരമ്പര്യ ഔഷധക്കൂട്ടുകളിൽ അരണമരത്തിന്റെ തൊലി പകരമായി (സബ്സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ആയി) ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

റോഡുകളുടെ വശങ്ങളിൽ അരണമരം നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നതിന് മറ്റൊരു പ്രയോജനവുമുണ്ട്. മരത്തിന്റെ ഇടതൂർന്ന ഇലകളും ശാഖകളും റോഡിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദം ഒരു പരിധിവരെ തടയാനും കുറയ്ക്കാനും സഹായിച്ചേക്കാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശബ്ദമലിനീകരണം കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള പച്ചപ്പിന്റെ ഭാഗമായും ഈ മരത്തെ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. എന്നാൽ ശബ്ദം എത്രത്തോളം കുറയുമെന്ന് മരങ്ങളുടെ എണ്ണം, ഉയരം, ഇലകളുടെ സാന്ദ്രത, റോഡിന്റെ സാഹചര്യം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.

ശാസ്ത്രീയ വർഗീകരണം

Botanical Name: Polyalthia longifolia Benth. & Hook.f. var. pandurata

Family: Annonaceae (സീതപ്പഴ കുടുംബം / Sitaphala Kula)

Common Name: False Ashoka, Mast Tree

മലയാളപ്പേര്: അരണമരം

അരണമരത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ

അരണമരത്തിന്റെ തൊലിയിലും ഇലകളിലും കായ്കളിലുമൊക്കെ രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ശക്തമായ ചില പ്രകൃതിദത്ത സംയുക്തങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക സസ്യശാസ്ത്ര ഗവേഷണങ്ങൾ ഇതിൽ പ്രധാനമായും കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ള രാസഘടകങ്ങൾ:

ക്ലെറോഡേൻ ഡൈടെർപീനുകൾ (Clerodane Diterpenoids):

അരണമരത്തിൽ ഏറ്റവും സവിശേഷമായി കാണപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങളാണിവ. ബാക്ടീരിയ, ഫംഗസ് തുടങ്ങിയ സൂക്ഷ്മാണുക്കളെ വേരോടെ നശിപ്പിക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് വലിയ കഴിവുണ്ട്. കോശങ്ങളിലെ അനാവശ്യ വളർച്ചകളെ തടയുന്നതിലും ശരീരത്തിലെ പനിയുടെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കുന്നതിലും ഇവ പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

ആൽക്കലോയിഡുകൾ (Alkaloids):

പ്രത്യേകിച്ച് 'ലിരിയോഡിനൈൻ' (Liriodenine), 'ഐസോക്വിനോലിൻ' വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങൾ ഇതിന്റെ തൊലിയിലും വേരിലുമുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ അണുബാധകളെ ഇല്ലാതാക്കാനും നാഡീവ്യവസ്ഥയെ ശാന്തമാക്കി രക്തസമ്മർദ്ദം സാധാരണ നിലയിലാക്കാനും ഇവ ഉപകരിക്കുന്നു.

ഫ്ലേവനോയിഡുകളും പോളിഫിനോളുകളും (Flavonoids & Polyphenols):

ക്വെർസെറ്റിൻ (Quercetin), റൂട്ടിൻ (Rutin) തുടങ്ങിയ മികച്ച ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകൾ ഇതിലുണ്ട്. രക്തത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും ചർമ്മത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ചൊറിച്ചിലും തടിപ്പും വേഗത്തിൽ മാറ്റിയെടുക്കാനും സഹായിക്കുന്നത് ഈ ഘടകങ്ങളാണ്.

ടാനിനുകൾ (Tannins):

മരത്തൊലിക്ക് ചെറിയൊരു ചവർപ്പുരസം നൽകുന്നത് ഇതിലെ ടാനിനുകളാണ്. മുറിവുകൾ പഴുക്കാതെ പെട്ടെന്ന് ഉണക്കാനും, രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാനും, കുടലിലുണ്ടാകുന്ന വീക്കവും അൾസറും ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റിറോൾ (β-Sitosterol):

സസ്യങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു സ്വാഭാവിക സ്റ്റിറോളാണിത്. പ്രമേഹത്തെ ചെറുക്കാനും, ശരീരത്തിനകത്തുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടുകൾ കുറയ്ക്കാനും, കൊളസ്ട്രോളിന്റെ ആഗിരണത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനും ഇതിന് സാധിക്കും.

ബാഷ്പീകരണ തൈലങ്ങൾ (Essential Oils):

ഇലകൾ ഞെരുടുമ്പോൾ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്ന ഒരു പ്രത്യേക മണം വരുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. 'കാരിയോഫില്ലീൻ' (Caryophyllene) പോലുള്ള ബാഷ്പീകരണ തൈലങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യമാണിത്. വായുവിലൂടെ പകരുന്ന അണുക്കളെ ചെറുക്കാനും കൊതുകിനെയും പ്രാണികളെയും അകറ്റിനിർത്താനും ഈ സുഗന്ധതൈല ഘടകങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.

അരണമരത്തെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ശാസ്ത്രം എന്തു പറയുന്നു?

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ അലങ്കാരവൃക്ഷമായി കാണുന്ന അരണമരം (Polyalthia longifolia) ഔഷധഗവേഷണ രംഗത്തും പഠനവിധേയമായിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഇല, തൊലി, വിത്ത് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾക്കും അവയുടെ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുമാണ് ഗവേഷകർ ശ്രദ്ധ നൽകുന്നത്.

അണുബാധകളെ ചെറുക്കാനുള്ള ശേഷി (Antimicrobial Activity)

അരണമരത്തിന്റെ ഇലകളിൽ നിന്നും തൊലിയിൽ നിന്നുമെടുത്ത സത്ത് സ്റ്റാഫൈലോകോക്കസ് (Staphylococcus), ഇ.കോളി (E. coli) തുടങ്ങിയ ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെയും വിവിധതരം ഫംഗസുകൾക്കെതിരെയും അതിശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി മൈക്രോബയോളജി പഠനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു. ഇതിലെ ക്ലെറോഡേൻ ഡൈടെർപീനുകൾ രോഗാണുക്കളുടെ കോശഭിത്തി തകർത്ത് അവയുടെ വളർച്ച പൂർണ്ണമായും മുരടിപ്പിക്കുന്നു.

പ്രമേഹനിയന്ത്രണം (Antidiabetic Properties)

രക്തത്തിലെ അമിതമായ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കുറയ്ക്കാൻ ഇതിന്റെ സത്തിന് കഴിയുമെന്ന് ലബോറട്ടറി പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഭക്ഷണത്തിലെ അന്നജത്തെ വേഗത്തിൽ ഗ്ലൂക്കോസാക്കി മാറ്റുന്ന ആൽഫാ-അമൈലേസ് (Alpha-amylase) എൻസൈമുകളെ മന്ദഗതിയിലാക്കാനും ഇൻസുലിന്റെ പ്രവർത്തനക്ഷമത കൂട്ടാനും ഇതിന് സാധിക്കുന്നു.

രക്തസമ്മർദ്ദവും ഹൃദയാരോഗ്യവും (Antihypertensive Action)

ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ അരണമരത്തിന്റെ തൊലിയിലുള്ള ആൽക്കലോയിഡുകൾക്ക് സ്വാധീനമുണ്ട്. രക്തക്കുഴലുകളുടെ സങ്കോചം കുറച്ച് അവയെ സ്വാഭാവികമായി വികസിപ്പിക്കാനും (Vasodilation), ഹൃദയത്തിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടം സുഗമമാക്കാനും ഇവ സഹായിക്കുന്നു.

വീക്കവും വേദനയും കുറയ്ക്കൽ (Anti-inflammatory & Analgesic)

ശരീരത്തിനകത്തുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടും വേദനയും മാറ്റിയെടുക്കാൻ അരണമരത്തിന്റെ ഇലകളിലെ സത്തിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള പോളിഫിനോളുകൾക്ക് ശേഷിയുണ്ട്. വേദനയുണ്ടാക്കുന്ന രാസവസ്തുക്കളുടെ ഉൽപ്പാദനത്തെ തടയുന്നതുകൊണ്ട് സ്വാഭാവിക വേദനസംഹാരിയായി ഇത് ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

അർബുദ കോശങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള പ്രതിരോധം (Anticancer Potential)

അരണമരത്തിലെ ചില സവിശേഷ രാസഘടകങ്ങൾ അർബുദ കോശങ്ങളുടെ അനിയന്ത്രിതമായ പെരുകൽ തടയാനും അവയെ നശിപ്പിക്കാനും (Apoptosis) സഹായിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പ്രാഥമിക കോശതല ഗവേഷണങ്ങൾ (In-vitro studies) ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

കരളിന്റെ സംരക്ഷണം (Hepatoprotective Activity)

വിഷാംശങ്ങളും അമിതമായ മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗവും മൂലം കരളിലെ കോശങ്ങൾക്ക് സംഭവിക്കുന്ന നാശത്തെ തടയാൻ ഇതിലെ ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകൾക്ക് സാധിക്കും. കരളിലെ എൻസൈമുകളുടെ അളവ് കൃത്യമാക്കി നിലനിർത്താൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

അരണമരത്തിന്റെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളും അളവും

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ (Part Used):

തണ്ടിന്റെ തൊലി (Stem Bark)

ഇലകൾ (Leaves)

പരമ്പരാഗതമായി പരാമർശിക്കുന്ന അളവ് (Dosage):

കഷായം (Decoction / Kashayam): 50–100 ml

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഈ അളവ് പരമ്പരാഗത സ്രോതസ്സിൽ നൽകിയിട്ടുള്ള വിവരമായി മാത്രം കാണണം. അരണമരത്തിന്റെ കഷായം ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ. സ്വയം തയ്യാറാക്കി കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.

അരണമരത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ പലരും ചോദിക്കാറുള്ള ഒന്നാണ്, "ഇതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ എന്തൊക്കെ ഒറ്റമൂലികൾ ഉണ്ടാക്കാം?" അല്ലെങ്കിൽ "ഇതിന്റെ പ്രത്യേക മരുന്നുകൂട്ടുകൾ എന്തൊക്കെയാണ്?" എന്ന്.

യഥാർത്ഥത്തിൽ അരണമരത്തിന് മാത്രമായി പ്രത്യേക ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളോ വിപുലമായ വീട്ടുവൈദ്യങ്ങളോ ആയുർവേദത്തിൽ എടുത്തുപറയേണ്ട കാര്യമേ വരുന്നില്ല. ഇതിനുപിന്നിൽ കൃത്യമായൊരു കാരണമുണ്ട്.

നമ്മുടെ ആയുർവേദ ശാസ്ത്രത്തിൽ ഒരു സസ്യത്തിന് മറ്റൊരു സസ്യത്തെ പകരമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ഇതിനെ 'പ്രതിനിധി ദ്രവ്യം' (Substitute) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. അരണമരം ഇവിടെ പൂർണ്ണമായും നിലകൊള്ളുന്നത് 'യഥാർത്ഥ അശോകത്തിന്' (Saraca asoca) പകരക്കാരനായിട്ടാണ്.

ഇന്ന് പ്രകൃതിയിൽ ശുദ്ധമായ അശോകമരം വളരെ അപൂർവ്വമാണ്. വലിയ തോതിൽ ആയുർവേദ മരുന്നുകൾ നിർമ്മിക്കുമ്പോഴോ നാട്ടുവൈദ്യത്തിലോ യഥാർത്ഥ അശോകത്തൊലി കിട്ടാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. കാഴ്ചയിലും തൊലിയുടെ ഗുണങ്ങളിലും അശോകത്തോട് വളരെ അടുത്ത സാമ്യമുള്ളതുകൊണ്ട്, അശോകം കിട്ടാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഉപയോഗിക്കാൻ ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ അനുവാദം നൽകിയിട്ടുള്ള ഒന്നാംതരം പകരക്കാരനാണ് കാഷ്ഠദാരു എന്ന അരണമരം.

സ്ത്രീരോഗങ്ങൾക്കുള്ള കഷായങ്ങൾ, ഗർഭാശയ സംബന്ധമായ മരുന്നുകൾ, രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള ഔഷധങ്ങൾ, അശോകാരിഷ്ടം പോലുള്ള പ്രശസ്തമായ പ്രയോഗങ്ങൾ എന്നിവയിലെല്ലാം യഥാർത്ഥ അശോകത്തിന് നൽകിയിട്ടുള്ള അതേ സ്ഥാനവും ധർമ്മവുമാണ് അരണമരത്തിന്റെ തൊലിക്കും വരുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ അരണമരത്തിന് മാത്രമായി വേറിട്ടൊരു ഔഷധക്കുറിപ്പിന്റെയോ പ്രയോഗരീതികളുടെയോ ആവശ്യമില്ല. അശോകം എന്തിനൊക്കെ പ്രയോജനപ്പെടുന്നുവോ, അതേ കാര്യങ്ങൾക്കൊക്കെത്തന്നെ വിശ്വസിച്ച് ആശ്രയിക്കാവുന്ന ഒരു സ്വാഭാവിക പ്രതിനിധിയായി അരണമരം പ്രവർത്തിക്കും. ഒരു അലങ്കാരച്ചെടിയായി നമ്മുടെ വേലിക്കരികിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും, അത്ഭുതകരമായ മറ്റൊരു ഔഷധത്തിന്റെ വിടവ് നികത്താനുള്ള വലിയൊരു ദൗത്യം ഈ മരം നിറവേറ്റുന്നുണ്ട്.

Village Tips-ൽ അശോകമരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ വായിക്കാം.

വിവിധ നാടുകളിലും ഭാഷകളിലും അരണമരം അറിയപ്പെടുന്നത് പ്രധാനമായും ഈ പേരുകളിലാണ്:

മലയാളം: അരണമരം, ചോലമരം

സംസ്കൃതം: കാഷ്ഠദാരു (Kashtadaru), ഉൽക്കടഃ (Ulkata)

ഇംഗ്ലീഷ്: False Ashoka, Mast Tree, Indian Fir, Cemetery Tree

തമിഴ്: നെട്ടിലിംഗം (Nettilingam), അശോകം (Asogam)

ഹിന്ദി: അശോക് (Ashok), ദേവ്ദാർ (Devdar / Debdaru)

തെലുങ്ക്: നാര ചെട്ടു (Nara chettu), അശോക ചെട്ടു (Asoka chettu)

കന്നഡ: കംബദ മര (Kambada mara - നേരെ നിൽക്കുന്ന തൂൺ പോലെയുള്ള മരം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ), അശോക മര

ബംഗാളി: ദേബ്ദാരു (Debdaru)

മറാത്തി: അശോക് (Ashok)

പല ഉത്തരേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും തമിഴ്‌നാട്ടിലുമൊക്കെ ഇതിനെ വെറുതെ 'അശോക്' അല്ലെങ്കിൽ 'ദേവ്ദാർ' എന്ന് മാത്രമാണ് പൊതുവായി വിളിക്കാറുള്ളത്. ഇതാണ് പലപ്പോഴും യഥാർത്ഥ അശോകവുമായി ആളുകൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കാൻ കാരണമാകുന്നത്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏
© All Rights Reserved.

ധന്വന്തരം തൈലം: ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും | ആയുർവേദം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 17 Sep 2026 06:31:03 +0000

ശരീരത്തിന് നല്ല ക്ഷീണം, കൈകാലുകളിൽ വേദന, സന്ധികളിൽ അസ്വസ്ഥത, പ്രസവശേഷമുള്ള ശരീരത്തളർച്ച... ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ വരുമ്പോൾ പണ്ടുകാലം മുതൽ തന്നെ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രധാന ആയുർവേദ എണ്ണയാണ് ധന്വന്തരം തൈലം. ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ശരീരത്തിന് എണ്ണതേച്ചുള്ള മസാജിനും പരിചരണത്തിനും ധന്വന്തരം തൈലത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

പ്രത്യേകിച്ച് പ്രസവശേഷമുള്ള പരിചരണം, ശരീരബലം നിലനിർത്തൽ, വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ ധന്വന്തരം തൈലം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. എന്നാൽ ഈ എണ്ണയുടെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏതൊക്കെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്? എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാണോ? ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ധന്വന്തരം തൈലത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ഔഷധഗുണങ്ങളും, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും നമുക്ക് വിശദമായി പരിചയപ്പെടാം.

ഈ ലേഖനത്തിൽ പറയുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഏതെങ്കിലും രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് സ്വയം ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക.

ധന്വന്തരം തൈലത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയ പരാമർശം

ധന്വന്തരം തൈലത്തിന്റെ ചേരുവകളും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും സഹസ്രയോഗത്തിലെ തൈലയോഗ പ്രകരണത്തിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. തൈലം തയ്യാറാക്കുന്ന വിധവും ഇതിന്റെ ഉപയോഗസന്ദർഭങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്ന സംസ്കൃത ശ്ലോകമാണ് താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്.

സഹസ്രയോഗം – തൈലയോഗ പ്രകരണം

ബലാമൂലകഷായസ്യ ഭാഗാഃ ഷട് പയസസ്തഥാ ।

യവകോലകുലത്ഥാനാം ദശമൂലസ്യ ചൈകതഃ ॥

നിഷ്ക്വാഥഭാഗോ ഭാഗശ്ച തൈലസ്യ ച ചതുർദശ ।

ദ്വിമേദാദാരു മഞ്ജിഷ്ഠാകാകോലീദ്വയചന്ദനൈഃ ॥

സാരിവാകുഷ്ഠതഗരജീவகർഷഭസൈന്ധവൈഃ ।

കാലാനുസാരീശൈലേയ വചാഗുരു പുനർന്നവൈഃ ॥

അശ്വഗന്ധാവരീക്ഷീരശുക്ലായഷ്ടീവരാരസൈഃ ।

ശതാഹ്വാശൂർപ്പപർണ്ണേലാ ത്വക്പത്രൈഃ ശ്ലക്ഷ്ണകൽകിതൈഃ ॥

പക്വം മൃദ്വഗ്നിനാ തൈലം സർവ്വവാതവികാരജിത് ।

സൂതികാബാലമർമ്മാസ്ഥിക്ഷതക്ഷീണേഷു പൂജിതം ॥

ജ്വരഗുൽമഗ്രഹോന്മാദ മൂത്രാഘാതാന്ത്രവൃദ്ധിജിത് ।

ധന്വന്തരേരഭിമതം യോനിരോഗക്ഷയാപഹം ॥

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധ ചികിത്സാഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗത്തിലെ തൈലയോഗപ്രകരണത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള ധന്വന്തരം തൈലത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ശ്ലോകവും, വ്യാഖ്യാനവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം ഭാഗം: കഷായങ്ങളും ദ്രവദ്രവ്യങ്ങളും (അളവുകൾ)

ബലാമൂലകഷായസ്യ ഭാഗാഃ ഷട് പയസസ്തഥാ ।

യവകോലകുലത്ഥാനാം ദശമൂലസ്യ ചൈകതഃ ॥

നിഷ്ക്വാഥഭാഗോ ഭാഗശ്ച തൈലസ്യ ച ചതുർദശ ।

വ്യാഖ്യാനം:

ബലാമൂലകഷായസ്യ (ബലാ-മൂല-കഷായസ്യ): കുറുന്തോട്ടിവേര് (ബലാമൂലം) കഷായം വെച്ചെടുക്കുന്ന നീരിന്റെ,

ഭാഗാഃ ഷട്: ആറ് (6) ഭാഗവും,

പയസഃ തഥാ: അതുപോലെ തന്നെ പശുവിൻ പാൽ (പയസ്സ്) ആറ് (6) ഭാഗവും എടുക്കണം.

യവ-കോല-കുലത്ഥാനാം: യവം (ബാർലി), കോലം (ഇലന്തപ്പഴം), കുലത്ഥം (മുതിര) എന്നിവയും,

ദശമൂലസ്യ ച: ദശമൂലങ്ങൾ (വിൽവം, അഗ്നിമന്ഥം, ശ്യോനാകം, പാടലാ, ഗാംഭാരി എന്നീ പഞ്ചമഹാമൂലങ്ങളും; ബൃഹതി, കണ്ടകാരി, ഗോക്ഷുരം, ശാലപർണ്ണി, പൃശ്നിപർണ്ണി എന്നീ ഹ്രസ്വമൂലങ്ങളും) ചേർത്ത്,

ഏകതഃ: ഒന്നിച്ച് കഷായം വെച്ച്,

നിഷ്ക്വാഥഭാഗഃ (നിഷ്ക്വാഥ-ഭാഗോ): ആ കഷായത്തിന്റെ ഒരു (1) ഭാഗവും,

തൈലസ്യ ച ഭാഗഃ: എള്ളെണ്ണയുടെ (നല്ലെണ്ണ) ഒരു (1) ഭാഗവും ചേർക്കണം.

ചതുർദശ: ഇവിടെ ആകെ ദ്രവദ്രവ്യങ്ങൾ കണക്കാക്കുമ്പോൾ, ആറ് ഭാഗം ബലാകഷായവും, ആറ് ഭാഗം പാലും, ഒരു ഭാഗം യവ-കോല-കുലത്ഥ-ദശമൂല കഷായവും, ഒരു ഭാഗം തൈലവും ചേർത്ത് മൊത്തം പതിനാല് ഭാഗങ്ങളുടെ സമന്വയമാണ് തൈലപാകത്തിനായി നിഷ്കർഷിക്കുന്നത്.

രണ്ടാം ഭാഗം: കൽക്കദ്രവ്യങ്ങൾ (അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട ഔഷധങ്ങൾ)

ദ്വിമേദാദാരു മഞ്ജിഷ്ഠാകാകോലീദ്വയചന്ദനൈഃ ॥

സാരിവാകുഷ്ഠതഗരജീவகർഷഭസൈന്ധവൈഃ ।

കാലാനുസാരീശൈലേയ വചാഗുരു പുനർന്നവൈഃ ॥

അശ്വഗന്ധാവരീക്ഷീരശുക്ലായഷ്ടീവരാരസൈഃ ।

ശതാഹ്വാശൂർപ്പപർണ്ണേലാ ത്വക്പത്രൈഃ ശ്ലക്ഷ്ണകൽകിതൈഃ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ദ്വിമേദാ (ദ്വി-മേദാ): അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട മേദ, മഹാമേദ എന്നീ രണ്ട് ഔഷധങ്ങൾ,

ദാരു: ദേവദാരു,

മഞ്ജിഷ്ഠാ: മഞ്ജിഷ്ഠ (മഞ്ചട്ടി),

കാകോലീദ്വയ (കാകോലീ-ദ്വയ): കാകോലി, ക്ഷീരകാകോലി എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ,

ചന്ദനൈഃ: ചന്ദനവും രക്തചന്ദനവും,

സാരിവാ: നറുനീണ്ടി (സാരബപ്പൊതുവഴി),

കുഷ്ഠ: കൊട്ടം,

തഗര: തഗരം,

ജീവക-ഋഷഭ (ജീവകർഷഭ):): ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ,

സൈന്ധവൈഃ: ശുദ്ധമായ ഇന്തുപ്പ്,

കാലാനുസാരീ: കാലാനുസാരി അഥവാ തഗരഭേദം,

ശൈലേയ: ശൈലേയം (കൽപ്പാസി),

വചാ: വയമ്പ്,

അഗുരു: അകിൽ,

പുനർന്നവൈഃ: തഴുതാമ (പുനർന്നവ),

അശ്വഗന്ധാ: അമുക്കുരം,

വരീ: ശതാവരി,

ക്ഷീരശുക്ലാ: പാൽമുതുക്ക് (വിദാരി),

യഷ്ടീ: ഇരട്ടിമധുരം (യഷ്ടിമധു),

വരാരസൈഃ (വരാ-രസൈഃ): 'വരാ' എന്നാൽ ത്രിഫലയാണ്; കടുക്ക, താന്നി, നെല്ലിക്ക എന്നിവയുടെ രസവും (ചൂർണ്ണവും),

ശതാഹ്വാ: ശതകുപ്പ,

ശൂർപ്പപർണ്ണി (ശൂർപ്പപർണ്ണീദ്വയം): മാഷപർണ്ണി (കാട്ടുഴുന്ന്), മുദ്ഗപർണ്ണി (കാട്ടുപയർ) എന്നിവയും,

ഏലാ: ഏലക്കായ്,

ത്വക്: കറുവപ്പട്ട,

പത്രൈഃ: തമാലപത്രം (വയണയില).

ശ്ലക്ഷ്ണകൽകിതൈഃ (ശ്ലക്ഷ്ണ-കൽകിതൈഃ): മേൽപ്പറഞ്ഞ കൽക്കദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം ഒരേ അളവിലെടുത്ത്, അല്പം വെള്ളം ചേർത്ത് നല്ലതുപോലെ വെണ്ണപോലെ മിനുസമായി അരച്ചെടുത്ത് (ശ്ലക്ഷ്ണ കൽക്കമാക്കി) മേൽപ്പറഞ്ഞ എണ്ണയിലും കഷായങ്ങളിലും പാലിലും യോജിപ്പിക്കണം.

മൂന്നാം ഭാഗം: പാകവിധിയും സർവ്വവാതവികാര ഗുണങ്ങളും

പക്വം മൃദ്വഗ്നിനാ തൈലം സർവ്വവാതവികാരജിത് ।

സൂതികാബാലമർമ്മാസ്ഥിക്ഷതക്ഷീണേഷു പൂജിതം ॥

വ്യാഖ്യാനം:

പക്വം മൃദ്വഗ്നിനാ തൈലം (മൃദ്വഗ്നിനാ പക്വം തൈലം): മന്ദാഗ്നിയിൽ, അതായത് ചെറിയ തീയിൽ അടിപിടിക്കാതെ ഇളക്കി പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന ഈ തൈലം,

സർവ്വവാതവികാരജിത് (സർവ്വ-വാത-വികാര-ജിത്): പ്രകോപിച്ച വാതത്താൽ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന എൺപതു തരം വാതവികാരങ്ങളെയും സർവ്വവിധ വാതരോഗങ്ങളെയും ജയിക്കുന്നതും (ശമിപ്പിക്കുന്നതും) ആകുന്നു.

സൂതികാ: പ്രസവിച്ച സ്ത്രീകൾക്കും (സൂതികാ ശുശ്രൂഷയ്ക്കും പ്രസവരക്ഷയ്ക്കും),

ബാല: കുട്ടികൾക്കും,

മർമ്മ-അസ്ഥി-ക്ഷത (മർമ്മാസ്ഥിക്ഷത): ശരീരത്തിലെ പ്രധാന മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളിലോ അസ്ഥികളിലോ (എല്ലുകളിലോ) ഏൽക്കുന്ന ക്ഷതങ്ങൾക്കും ക്ഷതജന്യ വേദനകൾക്കും,

ക്ഷീണേഷു: ധാതുക്ഷയം കൊണ്ടോ അമിതാധ്വാനം കൊണ്ടോ ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങി ക്ഷീണിച്ചവരിലും,

പൂജിതം: ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായി, വിധിപ്രകാരം ആചാര്യന്മാരാൽ പുകഴ്ത്തപ്പെട്ട ഔഷധവുമാകുന്നു.

നാലാം ഭാഗം: പ്രത്യേക രോഗശമന ഫലങ്ങൾ (ഫലശ്രുതി)

ജ്വരഗുൽമഗ്രഹോന്മാദ മൂത്രാഘാതാന്ത്രവൃദ്ധിജിത് ।

ധന്വന്തരേരഭിമതം യോനിരോഗക്ഷയാപഹം ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ജ്വര: നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പനി, ജീർണ്ണജ്വരം എന്നിവയെയും,

ഗുൽമ: വയറ്റിൽ വായുകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന മുഴകൾ അഥവാ ഗുൽമ രോഗങ്ങളെയും,

ഗ്രഹ: ബാലഗ്രഹങ്ങൾ മൂലം കുട്ടികൾക്കുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകളെയും,

ഉന്മാദ: ചിത്തഭ്രമം, മാനസിക വിഭ്രാന്തി തുടങ്ങിയ ഉന്മാദാവസ്ഥകളെയും,

മൂത്രാഘാത: മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള വേദന എന്നിവയെയും,

ആന്ത്രവൃദ്ധിജിത് (ആന്ത്ര-വൃദ്ധി-ജിത്): കുടലിറക്കം (ഹെർണിയ), വൃഷണവീക്കം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ധന്വന്തരേഃ അഭിമതം (ധന്വന്തരേരഭിമതം): ആയുർവേദത്തിന്റെ ആദിദേവനായ ഭഗവാൻ ധന്വന്തരിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതും അവിടുത്തെ ഉപദേശപ്രകാരം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതുമായ,

യോനിരോഗ-ക്ഷയ-അപഹം (യോനിരോഗക്ഷയാപഹം): സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയ സംബന്ധമായ എല്ലാത്തരം യോനിരോഗങ്ങളെയും, ഒപ്പം ശരീരത്തിന്റെ ബലം നശിപ്പിക്കുന്ന ക്ഷയരോഗത്തെയും (ശോഷണത്തെയും) പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാകുന്നു ഈ തൈലം.

ധന്വന്തരം തൈലം: ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

സഹസ്രയോഗത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ആ ശ്ലോകം വെറുമൊരു ഔഷധക്കൂട്ട് മാത്രമല്ല, തലമുറകളായി നമ്മൾ വിശ്വസിക്കുന്ന ധന്വന്തരം തൈലം ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതെന്ന കൃത്യമായ ഒരു വഴികാട്ടി കൂടിയാണ്. ആ ശ്ലോകത്തിൽ എണ്ണിപ്പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഓരോ രോഗാവസ്ഥകളും താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

എല്ലാത്തരം വാതരോഗങ്ങൾക്കും (സർവ്വവാതവികാരജിത്)

വാതം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന എൺപതോളം രോഗങ്ങൾക്കാണ് ധന്വന്തരം ഏറ്റവും പ്രധാനമായി വിധിക്കുന്നത്. സന്ധികളിലെ തേയ്മാനം, കഴുത്തുവേദന, നടുവേദന, തോൾ വേദന, സയാറ്റിക്ക (Sciatica), പക്ഷാഘാതം (Paralysis), ശരീരത്തിന്റെ കോച്ചിപ്പിടുത്തം, കൈകാലുകൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന തരിപ്പും മരവിപ്പും എന്നിവയിലെല്ലാം എണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്നത് വാതത്തെ ശമിപ്പിച്ച് വലിയ ആശ്വാസം തരും.

പ്രസവിച്ച അമ്മമാർക്ക് (സൂതികാ പൂജിതം)

കേരളത്തിലെ പ്രസവരക്ഷയിൽ ധന്വന്തരം തൈലത്തിനുള്ള സ്ഥാനം ഒന്നാമതാണ്. പ്രസവശേഷം അയഞ്ഞുപോയ അടിവയറ്റിലെയും ഇടുപ്പിലെയും പേശികൾ പൂർവസ്ഥിതിയിലാക്കാനും, പ്രസവവേദന കൊണ്ടുള്ള കടുത്ത നടുവേദനയും ശരീരവേദനയും മാറ്റി ശരീരത്തിന് പഴയ കരുത്ത് വീണ്ടെടുക്കാനും ഇത് പതിവായി തേച്ചുകുളിക്കാൻ ആചാര്യന്മാർ നിർദേശിക്കുന്നു.

കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് (ബാല പൂജിതം)

മുതിർന്നവർക്ക് മാത്രമല്ല, പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ഇത് അത്യുത്തമമാണ്. കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ധന്വന്തരം തൈലം തേച്ചു കുളിപ്പിക്കുന്നത് അവരുടെ എല്ലുകൾക്കും പേശികൾക്കും നല്ല ബലം കിട്ടാനും, രക്തയോട്ടം കൂടി ശരീരം നന്നായി വളരാനും സഹായിക്കും.

മർമ്മങ്ങളിലും എല്ലുകളിലുമേറ്റ ക്ഷതങ്ങൾ (മർമ്മാസ്ഥിക്ഷതം)

വീഴ്ച മൂലമോ അപകടങ്ങൾ മൂലമോ ഉണ്ടാകുന്ന ചതവുകൾ, അസ്ഥിഭംഗം (എല്ല് പൊട്ടൽ അല്ലെങ്കിൽ ഒടിവ്), ശരീരത്തിലെ പ്രധാന മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളിലേറ്റ ക്ഷതം എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് വളരെ വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. എല്ലുകൾ പെട്ടെന്ന് കൂടിച്ചേരാനും ആ ഭാഗത്തെ വീക്കവും വേദനയും കുറയ്ക്കാനും ഇത് പിടിച്ചുകെട്ടാനും (Pichu) ധാര ചെയ്യാനും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

അമിത ക്ഷീണവും ബലക്കുറവും (ക്ഷീണേഷു)

കഠിനമായ അധ്വാനം കൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും അസുഖം വന്ന് മാറിയതിനു ശേഷമോ ശരീരം വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ച് മെലിഞ്ഞുണങ്ങി പോകുന്ന അവസ്ഥയിൽ ധന്വന്തരം തൈലം മികച്ച ഫലം ചെയ്യും. ഇത് ശരീരത്തിലെ ധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിച്ച് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഉന്മേഷവും ഓജസ്സും തിരികെ നൽകും.

വിട്ടുമാറാത്ത പനിയും തളർച്ചയും (ജ്വരജിത്)

പനി വന്നു മാറിയാലും പലരുടെയും എല്ലിന്റെ ഇടയിലെ വേദനയോ ശരീരവേദനയോ വിട്ടുമാറില്ല. അങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥകളിലും, പനി മൂലം ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നുപോകുമ്പോഴും ശരീരത്തിൽ തൈലം പുരട്ടുന്നത് ആന്തരിക ക്ഷീണവും വേദനയും മാറ്റാൻ നല്ലതാണ്.

വയറ്റിലെ ഗ്യാസും വേദനയും (ഗുൽമജിത്)

വായുകോപം കൊണ്ടും അപാനവായുവിന്റെ തടസ്സം കൊണ്ടും അടിവയറ്റിൽ ഗ്യാസ് ഉരുണ്ടുകൂടി കല്ലിച്ചുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്കാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഗുൽമം എന്ന് പറയുന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥയിൽ അടിവയറ്റിൽ ധന്വന്തരം തൈലം പുരട്ടി തടവുന്നത് ഉള്ളിലെ വാതത്തെ താഴോട്ട് നയിക്കാനും (വാതാനുലോമനം) വേദന കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കും.

മാനസിക പിരിമുറുക്കവും അകാരണ ഭയവും (ഗ്രഹോന്മാദജിത്)

ശരീരത്തിൽ വാതം അതികഠിനമായി കൂടുമ്പോൾ അത് മനസ്സിനെയും ബാധിക്കാറുണ്ട്. ഉറക്കമില്ലായ്മ, അമിതമായ ഉത്കണ്ഠ, ഭയം, മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രത നഷ്ടപ്പെടൽ (ഉന്മാദ അവസ്ഥകൾ) എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് തലയിലും ശരീരത്തിലും തേച്ച് കുളിക്കുന്നത് നാഡികളെ ശാന്തമാക്കും. അതുപോലെ കുട്ടികളിലുണ്ടാകുന്ന അകാരണമായ പേടി, ഞെട്ടിവിറയ്ക്കൽ, സ്വസ്ഥതയില്ലായ്മ (ബാലഗ്രഹങ്ങൾ) എന്നിവ അകറ്റാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

മൂത്രതടസ്സവും വേദനയും (മൂത്രാഘാതജിത്)

മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുക, മൂത്രം തുള്ളിത്തുള്ളിയായി പോവുക, അല്ലെങ്കിൽ കടുത്ത വേദനയോടെ മൂത്രം തടഞ്ഞുനിൽക്കുക തുടങ്ങിയ മൂത്രാഘാത പ്രശ്നങ്ങളിൽ അടിവയറ്റിലും വസ്തിപ്രദേശത്തും ധന്വന്തരം തൈലം പുരട്ടി ഇളംചൂട് പിടിക്കുന്നത് മൂത്രതടസ്സം മാറാൻ ഫലപ്രദമാണ്.

കുടലിറക്കവും വീക്കങ്ങളും (ആന്ത്രവൃദ്ധിജിത്)

പേശികളുടെ ബലക്കുറവ് കൊണ്ടും വാതകോപം കൊണ്ടും ഉണ്ടാകുന്ന കുടലിറക്കം (Hernia), പുരുഷന്മാരിലെ വൃഷണവീക്കം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വലിവും കഠിനമായ വാതവേദനയും കുറയ്ക്കാൻ ഈ തൈലം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ (യോനിരോഗാപഹം)

സ്ത്രീകളിലുണ്ടാകുന്ന ഗർഭാശയ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ, അടിവയറ്റിലെ കൊളുത്തിപ്പിടുത്തം, പെൽവിക് ഭാഗത്തെ വേദനകൾ, യോനീഭാഗത്തെ പേശികളുടെ അയവ് എന്നിവയ്ക്കെല്ലാം ധന്വന്തരം തൈലം വളരെ ഗുണം ചെയ്യും. ആയുർവേദ ചികിത്സകളിൽ 'യോനിപിച്ചു' (തൈലത്തിൽ മുക്കിയ പഞ്ഞി വെക്കുന്ന രീതി) ചെയ്യാനായി ഈ തൈലമാണ് പ്രധാനമായും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

ശരീരശോഷണവും ക്ഷയവും (ക്ഷയാപഹം)

ശരീരത്തിലെ മാംസവും കൊഴുപ്പും നശിച്ച് ശരീരം ശുഷ്കിച്ചുപോകുന്ന ധാതുക്ഷയ അവസ്ഥകളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇതിലെ കുറുന്തോട്ടിയും പാലും അശ്വഗന്ധയുമടങ്ങുന്ന ചേരുവകൾ സഹായിക്കും. ഇത് ശരീരത്തിന് ശരിയായ പുഷ്ടിയും കരുത്തും തിരികെ നൽകുന്നു.

ഭഗവാൻ ധന്വന്തരിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് ('ധന്വന്തരേരഭിമതം') എന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ തന്നെ വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഈ തൈലം, കേവലം വേദനസംഹാരി എന്നതിലുപരി തേച്ചു കുളിക്കാനും (അഭ്യംഗം), ധാര ചെയ്യാനും, കിഴിവെക്കാനും, ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനുമെല്ലാം (ആവർത്തിച്ച തൈലങ്ങൾ) ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുർവേദത്തിലെ സമ്പൂർണ്ണ ഔഷധമാണ്.

ധന്വന്തരം തൈലത്തിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

ധന്വന്തരം തൈലത്തെ 101 തവണ കഷായവും പാലും ചേർത്ത് ആവർത്തിച്ച് കാച്ചി എടുത്ത ‘ധന്വന്തരം 101 ആവർത്തി തൈലം’ ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ പാകത്തിൽ സോഫ്റ്റ്‌ജെൽ (Softgel) രൂപത്തിലാക്കിയതാണ് ധന്വന്തരം (101) കാപ്സ്യൂൾ.

എന്താണ് 101 ആവർത്തി?

സാധാരണ ധന്വന്തരം തൈലം ഒരു തവണ കാച്ചിയെടുത്ത് പുറമേ തേക്കാൻ (അഭ്യംഗത്തിന്) ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ്. എന്നാൽ 101 ആവർത്തിയിൽ, കഷായവും പാലും ചേർത്ത് തൈലം വറ്റിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ഇതേ പ്രക്രിയ 101 തവണ ആവർത്തിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ തൈലത്തിന്റെ ഔഷധഗുണവും സൂക്ഷ്മതയും നൂറുമടങ്ങ് വർധിക്കുകയും, രക്തത്തിലേക്കും നാഡികളിലേക്കും വളരെ വേഗത്തിൽ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാൻ പാകത്തിലാവുകയും ചെയ്യും.

ധന്വന്തരം തൈലം / കുഴമ്പ്: ഇവ പൂർണ്ണമായും പുറമേ തേച്ചു കുളിക്കാനും പിടിക്കാനും (External use) മാത്രമുള്ളതാണ്. (കുഴമ്പിൽ നല്ലെണ്ണയ്ക്ക് പുറമെ ആവണക്കെണ്ണയും നെയ്യും ചേരുന്നതിനാൽ കൂടുതൽ കൊഴുപ്പുള്ളതാണ്).

ധന്വന്തരം 101 ഡ്രോപ്സ് (Oil): ഇത് തുള്ളികളായി ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനും, നസ്യം (മൂക്കിലൊഴിക്കാൻ), കർണ്ണപൂരണം (ചെവിയിലൊഴിക്കാൻ) എന്നിവയ്ക്കും ഉപയോഗിക്കാം.

ധന്വന്തരം 101 കാപ്സ്യൂൾ: ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ (Internal consumption) വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണ്

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്: ഔഷധഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും അറിയാം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 15 Sep 2026 13:26:58 +0000

വീട്ടുവളപ്പിൽ നല്ല മണത്തോടെ വളരുന്ന ഒരു പുല്ലിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് തന്നെയായിരിക്കും. വാസനപ്പുല്ല്, ലെമൺ ഗ്രാസ് എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ചെടി ചായയ്ക്കും കഷായത്തിനുമൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നവരാണ് നമ്മളിൽ പലരും. പക്ഷേ, നല്ല മണം മാത്രമല്ല ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ പ്രത്യേകത. പരമ്പരാഗതമായി പല ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇതിന്റെ ഇലയും മറ്റുഭാഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.

Cymbopogon citratus എന്നാണ് ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം. ഇഞ്ചിയോട് സാമ്യമുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സുഗന്ധം നൽകുന്നതിനാലാണ് പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഇതിനെ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ദഹനക്കുറവ്, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത, ജലദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് പരമ്പരാഗതമായി എങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു എന്നത് അറിയാൻ പലർക്കും താൽപര്യമുണ്ടാകും.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, എങ്ങനെയാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നതെല്ലാം ഇനി നോക്കാം.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ശാസ്ത്രനാമം: അറിയേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ

വാസനപ്പുല്ലിന്റെയോ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെയോ ശാസ്ത്രനാമം തിരയുമ്പോൾ പലരും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകാറുണ്ട്. ചിലയിടങ്ങളിൽ Cymbopogon citratus എന്നും, മറ്റു ചിലയിടങ്ങളിൽ Cymbopogon flexuosus എന്നും കാണാം. പഴയ രേഖകളിലോ ആയുർവേദ പുസ്തകങ്ങളിലോ ആണെങ്കിൽ Andropogon citratus, Andropogon cerifer എന്നൊക്കെയും കണ്ടേക്കാം.

യഥാർത്ഥത്തിൽ സസ്യശാസ്ത്രത്തിൽ Andropogon എന്ന് തുടങ്ങുന്ന പേരുകൾ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പഴയ പേരുകളാണ് (Synonyms). ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രലോകം അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള ശരിയായ പേര് Cymbopogon തന്നെയാണ്.

നമ്മൾ കാണുന്ന ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് വകഭേദങ്ങളാണ് ഉള്ളത്:

Cymbopogon citratus (വാസനപ്പുല്ല്): വീടുകളിൽ ഔഷധ ആവശ്യങ്ങൾക്കും രുചിക്കും സുഗന്ധത്തിനുമായി ആളുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇനമാണിത്. ഗ്രീൻ ടീ, സൂപ്പുകൾ, വിദേശ വിഭവങ്ങൾ എന്നിവയിലെല്ലാം ചേർക്കുന്ന 'ലെമൺഗ്രാസ്' ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു.

Cymbopogon flexuosus (മലബാർ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്): കേരളത്തിൽ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ പുൽത്തൈലം (Cochin Lemongrass Oil) വാറ്റിയെടുക്കാൻ കൃഷി ചെയ്യുന്ന നാടൻ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ഇതാണ്. ഇതിന് രൂക്ഷമായ മണവും എണ്ണയുടെ സാന്നിധ്യവും കൂടുതലായിരിക്കും.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിനെക്കുറിച്ച്

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിലെ ചില നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണുന്ന പരാമർശങ്ങളും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഭൂതൃണം, ഭൂസ്തൃണം എന്നീ പേരുകളിൽ ഒരു ദ്രവ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു, കയ്യദേവ നിഘണ്ടു, രാജനിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഗുണങ്ങളും പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

1. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു (ഗൂഡൂച്യാദിവർഗ്ഗം)

ഭൂതൃണം കടുകം തിക്തം തീക്ഷ്ണോഷ്ണം രേചനം ലഘു ।

വിദാഹി ദീപനം രൂക്ഷമനേത്ര്യം മുഖശോധനമ് ॥

അവൃഷ്യം ബഹുവിട്കഞ്ച പിത്തരക്തപ്രദൂഷണമ് ॥ ൧൪൮ ॥

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ ഗൂഡൂച്യാദിവർഗ്ഗത്തിൽ ആചാര്യനായ ഭാവമിശ്രൻ ഭൂതൃണത്തിന്റെ (ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്) ഗുണവീര്യവിപാകങ്ങളെയും കർമ്മങ്ങളെയും കൃത്യമായി പദങ്ങളിലൂടെ നിർവ്വചിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരം വായിച്ചെടുക്കാം:

ഭൂതൃണം: ഭൂമിയിൽ പടർന്നു പന്തലിച്ചു വളരുന്ന, സുഗന്ധവാഹിയായ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിനെയാണ് ഇവിടെ ഭൂതൃണം എന്ന നാമത്താൽ വ്യവഹരിക്കുന്നത്.

കടുകം തിക്തം : ഇതിന്റെ രസങ്ങൾ കടുവും (എരിവ്) തിക്തവുമാണ് (കയ്പ്). നാവിൽ തൊടുമ്പോൾ ആദ്യം എരിവും ഒപ്പം നേരിയ കയ്പും അനുഭവപ്പെടുന്നത് കഫ-മേദോ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഈ ഔഷധത്തിനുള്ള സ്വാഭാവിക ശേഷിയെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

തീക്ഷ്ണോഷ്ണം: തീക്ഷ്ണം, ഉഷ്ണം എന്നീ രണ്ട് ഗുണങ്ങളുടെ സംയോജനമാണിത്. ശരീരത്തിലെ അതിസൂക്ഷ്മമായ സ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് (ശരീര നാളികളിലേക്ക്) ആഴ്ന്നിറങ്ങി ചെന്ന് അടിഞ്ഞുകൂടിക്കിടക്കുന്ന കഫത്തെയും ആമത്തെയും (ദഹിക്കാത്ത വിഷാംശത്തെ) അലിയിച്ചു കളയാനുള്ള കർമ്മശേഷിയാണ് 'തീക്ഷ്ണം'. ശരീരത്തിൽ താപമുണ്ടാക്കി തണുപ്പിനെയും വാത-കഫങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന വീര്യത്തെയാണ് 'ഉഷ്ണം' സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

രേചനം : ദഹിക്കാതെ കിടക്കുന്നതോ അടിഞ്ഞുകൂടിയതോ ആയ മലത്തെയും വാതത്തെയും താഴേക്ക് തള്ളി പുറന്തള്ളാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന സ്വാഭാവമാണ് രേചനം. കുടലിലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കി മലശോധന സുഗമമാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ലഘു : ശരീരത്തിന് ഭാരമുണ്ടാക്കാതെ വളരെ വേഗത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതും, ദഹനശേഷി കുറഞ്ഞവർക്ക് പോലും യാതൊരു തടസ്സവുമില്ലാതെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നതുമായ ഗുണമാണ് ലഘു.

വിദാഹി : ആമാശയത്തിൽ വെച്ച് ദഹനപ്രക്രിയ നടക്കുമ്പോൾ നേരിയ തോതിൽ എരിച്ചിലോ അസിഡിറ്റിയോ ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്വഭാവമാണിത്. ഉഷ്ണവീര്യവും കടുരസവും ഉള്ളതുകൊണ്ട് അമിതമായി ഉള്ളിൽ ചെന്നാൽ ഇത് വയറ്റിൽ ദാഹവും പുകച്ചിലും സൃഷ്ടിക്കാം.

ദീപനം : മന്ദീഭവിച്ചു കിടക്കുന്ന ജഠരാഗ്നിയെ (ദഹനശേഷിയെ) ആളിക്കത്തിക്കുന്ന ഗുണമാണിത്. ആഹാരത്തോട് താല്പര്യമുണ്ടാക്കാനും കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തെ ശരിയായി പരിപാകം ചെയ്യാനും ഇത് അഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു.

രൂക്ഷം : ശരീരത്തിലെ അമിതമായ വഴുവഴുപ്പിനെയും കൊഴുപ്പിനെയും ഈർപ്പത്തെയും വറ്റിച്ചുണക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ് രൂക്ഷഗുണം. കഫത്തെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാൻ ഇത് ഉത്തമമാണെങ്കിലും ശരീരത്തിന് വരൾച്ചയുണ്ടാക്കാം.

അനേത്ര്യം : നേത്രങ്ങൾക്ക് ഹിതകരമല്ലാത്തത് എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. അമിതമായ ചൂടും രൂക്ഷതയും ഉള്ളതിനാൽ ഇത് കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചശക്തിക്കോ നേത്രരോഗങ്ങൾക്കോ അനുയോജ്യമല്ല; അമിതോപയോഗം കണ്ണിന് ദോഷം ചെയ്യും.

മുഖശോധനം: വായയെ പൂർണ്ണമായും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്. വായ്ക്കകത്ത് അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വഴുവഴുപ്പ്, അരുചി, കഫക്കെട്ട്, വായ്നാറ്റം എന്നിവയെ ഉന്മൂലനം ചെയ്ത് വായയ്ക്ക് ഉന്മേഷവും ശുചിത്വവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന കർമ്മമാണിത്.

അവൃഷ്യം : ശുക്ലധാതുവിനെയോ ലൈംഗികശേഷിയെയോ പരിപോഷിപ്പിക്കാത്ത ഒന്നാണിത്. ഉഷ്ണ-തീക്ഷ്ണ സ്വഭാവം കൂടുതലായതിനാൽ ദീർഘകാലം അമിതമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ ഇത് ധാതുക്ഷയത്തിന് കാരണമായേക്കാം.

ബഹുവിട്കം : 'വിട്' എന്നാൽ മലം; മലത്തിന്റെ അളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും, വിസർജ്യത്തെ വിഘടിപ്പിച്ച് ശരീരം വിടാൻ പാകത്തിൽ കൂടുതലായി പുറന്തള്ളുന്നതുമായ അവസ്ഥയെ ഇത് കുറിക്കുന്നു.

പിത്തരക്തപ്രദൂഷണമ് : ശരീരത്തിലെ പിത്തദോഷത്തെയും രക്തധാതുവിനെയും ദുഷിപ്പിക്കുന്നത് അഥവാ കോപിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ അമിതമായ ചൂടും എരിവും രക്തത്തിലെ ഉഷ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും പിത്തം കൂട്ടുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ രക്തപിത്തം (Bleeding disorders), രക്തദൂഷിത ചർമ്മരോഗങ്ങൾ, അസിഡിറ്റി എന്നിവയുള്ളവർ ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതീവ ജാഗ്രത പാലിക്കണമെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമായി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

2. കയ്യദേവ നിഘണ്ടു .

ഭൂസ്തൃണഃ കടുകസ്തിക്തഃ തീക്ഷ്ണോഷ്ണോ രോചനോ ലഘുഃ ॥

വിദാഹീ ദീപനോ രൂക്ഷോ ചക്ഷുഷ്യോ വക്ത്രശോധനഃ ।

അവൃഷ്യോ ബഹുവിട്കഃ സ്യാത് രക്തപിത്തപ്രദൂഷണഃ ॥

കൃമികാസവമിശ്ലേഷ്മശ്വാസദദ്രുവിനാശനഃ ॥

കയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ഓഷധിവർഗ്ഗത്തിൽ ആചാര്യനായ കയ്യദേവൻ ഭൂസ്തൃണത്തിന്റെ (ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്) ഗുണകർമ്മങ്ങളെയും രോഗശമന ശേഷിയെയും പദങ്ങളിലൂടെ വിശദീകരിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:

ഭൂസ്തൃണഃ : ഭൂമിയിൽ തഴച്ചുവളരുന്ന സുഗന്ധമുള്ള ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് അഥവാ വാസനപ്പുല്ല്.

കടുകസ്തിക്തഃ : കടുവും (എരിവ്) തിക്തവുമായ (കയ്പ്) രണ്ട് പ്രധാന രസങ്ങൾ ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇവ രണ്ടും കഫത്തെ ഇല്ലാതാക്കാനും വായയിലെ വഴുവഴുപ്പ് മാറ്റി ശുദ്ധിയുണ്ടാക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

തീക്ഷ്ണോഷ്ണോ : ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മമായ നാളികളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്ന 'തീക്ഷ്ണ' ഗുണവും, ശരീരത്തിൽ ചൂടുണ്ടാക്കി കഫവാതങ്ങളെ അലിയിച്ചു കളയുന്ന 'ഉഷ്ണ' വീര്യവും ഇതിനുണ്ട്.

രോചനോ : നാവിന് രുചിയുണ്ടാക്കുന്ന ഗുണമാണിത്. ദഹനക്കുറവ് മൂലമോ രോഗങ്ങൾ മൂലമോ ഉണ്ടാകുന്ന അരുചിയെയും മനംപിരട്ടലിനെയും മാറ്റി ആഹാരത്തോട് പ്രിയമുണ്ടാക്കുന്നു.

ലഘുഃ : വളരെ വേഗത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതും ആമാശയത്തിൽ ഭാരമുണ്ടാക്കാത്തതുമായ ലഘുഗുണം.

വിദാഹീ : ദഹനപ്രക്രിയ നടക്കുന്ന സമയത്ത് ഉദരത്തിൽ നേരിയ എരിച്ചിലോ പുകച്ചിലോ ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്വഭാവം.

ദീപനോ : മന്ദീഭവിച്ച ജഠരാഗ്നിയെ ആളിക്കത്തിച്ച് ദഹനശേഷിയെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്ന കർമ്മം.

രൂക്ഷോ : ശരീരത്തിലെ അമിതമായ വഴുവഴുപ്പിനെയും കഫത്തെയും ഈർപ്പത്തെയും വറ്റിച്ചുണക്കുന്ന വരൾച്ച ഗുണം.

അചക്ഷുഷ്യോ : ശ്ലോകത്തിലെ 'രൂക്ഷോ ചക്ഷുഷ്യോ' എന്നത് വ്യാകരണനിയമപ്രകാരം സന്ധി ചേരുമ്പോൾ 'രൂക്ഷോചക്ഷുഷ്യോ' (രൂക്ഷഃ + അചക്ഷുഷ്യഃ) എന്നാണ് വായിക്കേണ്ടത്. അമിതമായ ചൂടും രൂക്ഷതയും ഉള്ളതിനാൽ ഇത് കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചയ്ക്കോ നേത്രങ്ങൾക്കോ ഹിതകരമല്ല; അമിതോപയോഗം കണ്ണിന് ദോഷം ചെയ്യും.

വക്ത്രശോധനഃ : 'വക്ത്രം' എന്നാൽ വായ; വായ്ക്കകത്ത് അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ദുർഗന്ധം, കഫക്കെട്ട്, അരുചി എന്നിവയെ നീക്കി വായ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

അവൃഷ്യോ : ശുക്ലധാതുവിനെയോ പുരുഷബീജത്തെയോ പോഷിപ്പിക്കാത്തത്. ഉഷ്ണ-തീക്ഷ്ണ സ്വഭാവം ഉള്ളതുകൊണ്ട് അമിതോപയോഗം ധാതുക്ഷയത്തിന് കാരണമാകും.

ബഹുവിട്കഃ സ്യാത്: കുടലിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ മലത്തെ വിഘടിപ്പിച്ച് വിസർജ്യത്തിന്റെ അളവ് വർദ്ധിപ്പിച്ച് പുറന്തള്ളുന്നു.

രക്തപിത്തപ്രദൂഷണഃ : ശരീരത്തിലെ ഉഷ്ണവും രൂക്ഷതയും വർദ്ധിപ്പിച്ച് രക്തധാതുവിനെയും പിത്തദോഷത്തെയും ഒരുപോലെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ രക്തസ്രാവമുള്ളവരും അസിഡിറ്റി ഉള്ളവരും ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ നിയന്ത്രണം പാലിക്കണം.

കൃമിവിനാശനഃ : ഉദരത്തിലെ കൃമികളെയും പരാദങ്ങളെയും നശിപ്പിച്ച് ഉദരശുദ്ധി വരുത്തുന്നു.

കാസവിനാശനഃ : കഫക്കെട്ട് മൂലം തൊണ്ടയിലും നെഞ്ചിലും ഉണ്ടാകുന്ന ചുമയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

വമിവിനാശനഃ : ദഹനക്കേട് മൂലമോ കഫദോഷം മൂലമോ ഉണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദിയെയും മനംപിരട്ടലിനെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലേഷ്മവിനാശനഃ : ശ്വാസകോശത്തിലും ഉദരത്തിലും അമിതമായി അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കഫത്തെ (ശ്ലേഷ്മത്തെ) അലിയിച്ചു കളയുന്നു.

ശ്വാസവിനാശനഃ : കഫം നാളികളിൽ അടിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന ശ്വാസംമുട്ടലിനും വലിവുകൾക്കും ആശ്വാസം നൽകുന്നു.

ദദ്രുവിനാശനഃ : ത്വക്കിലുണ്ടാകുന്ന ഫംഗസ് ബാധ, വട്ടച്ചൊറി (Ringworm), ചിരങ്ങ് തുടങ്ങിയ ചർമ്മരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

3. രാജനിഘണ്ടു (ശാല്മല്യാദിവർഗ്ഗം)

ഭൂതൃണം കടുതിക്തഞ്ച വാതസന്താപനാശനമ് ।

ഹന്തി ഭൂതഗ്രഹാവേശാൻ വിഷദോഷാംശ്ച ദാരുണാൻ ॥ ൧൨൨ ॥

രാജനിഘണ്ടുവിലെ ശാല്മല്യാദിവർഗ്ഗത്തിൽ ആചാര്യനായ നരഹരി പണ്ഡിതൻ ഭൂതൃണത്തിന്റെ (ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്) സവിശേഷ ഗുണങ്ങളെയും രോഗശമന ശേഷിയെയും നിർവ്വചിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:

ഭൂതൃണം : സുഗന്ധവാഹിയായ ഔഷധസസ്യമായ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് അഥവാ വാസനപ്പുല്ല്.

കടുതിക്തഞ്ച : കടുവും (എരിവ്) തിക്തവുമായ (കയ്പ്) രസങ്ങൾ ഇതിൽ പ്രധാനമായി നിലകൊള്ളുന്നു. കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയാനും, വായ ശുദ്ധീകരിക്കാനും, ദഹനശേഷിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും ഈ ദ്വിവിധ രസങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.

വാതസന്താപനാശനമ്: വാതകോപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ ശരീരവേദന, കഴപ്പ്, സന്ധിവേദന എന്നിവയെയും, ജ്വരം (പനി) മൂലമുണ്ടാകുന്ന ആന്തരിക തപസ്സിനെയും (സന്താപം/ചൂട്) അസ്വസ്ഥതകളെയും ഒരുപോലെ ശമിപ്പിക്കുന്നു. വാത-കഫ സംബന്ധമായ പനികളിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായയായും ആവിയായും ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഈ ഗുണം മുൻനിർത്തിയാണ്.

ഹന്തി : ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നു അഥവാ വേരോടെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

ഭൂതഗ്രഹാവേശാൻ : ആയുർവേദത്തിലെ അഷ്ടാംഗങ്ങളിൽ ഒന്നായ ഭൂതവിദ്യയിൽ വിവരിക്കുന്ന സൂക്ഷ്മാണുബാധകൾ (ബാക്ടീരിയ, വൈറസ് തുടങ്ങിയ അണുബാധകൾ), രോഗകാരികളായ ബാഹ്യഘടകങ്ങൾ, മാനസികമായ വിഭ്രാന്തികൾ എന്നിവയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് പുകയ്ക്കുന്നതിലൂടെ അന്തരീക്ഷത്തിലെ വിഷാണുക്കളും കീടങ്ങളും നശിച്ചുപോകുന്നത് ഇതിന്റെ വിഷഹര സ്വഭാവത്തിന് ഉദാഹരണമാണ്.

വിഷദോഷാംശ്ച : ശരീരത്തിലേക്ക് ബാധിക്കുന്ന കൃത്രിമവിഷം (ഗരവിഷം), ജന്തുവിഷം തുടങ്ങിയ സകലവിധ വിഷാംശങ്ങളെയും അവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങളെയും.

ദാരുണാൻ : അതീവ ഗുരുതരമായതും സങ്കീർണ്ണവുമായ വിഷാവസ്ഥകളെയാണ് 'ദാരുണം' എന്ന പദം കൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അത്തരം തീവ്രമായ വിഷാംശങ്ങളെപ്പോലും ചെറുത്തുതോൽപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമായ വിഷഘ്ന (ആന്റിടോക്സിക്) പ്രഭാവം ഭൂതൃണത്തിനുണ്ട് എന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു..

4. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു (കരവീരാദിവർഗ്ഗം)

ഭൂതൃണോ ലഘുരുഷ്ണശ്ച രൂക്ഷഃ ശ്ലേഷ്മാമയാപഹഃ ।

അസ്യ പ്രയോഗഃ സഹസാ ഹന്തി ജന്തൂൻ സമുദ്ധതാൻ ॥ ൪൭ ॥

ഭൂതൃണഃ കടുതിക്തശ്ച വാതസന്താനനാശനഃ ।

ഹന്തി ഭൂതഗ്രഹാവേശാൻ വിഷദോഷാംശ്ച ദാരുണാൻ ॥ ൪൮ ॥

പുസ്ത്വഘ്നഃ കടൂ രൂക്ഷോഷ്ണോ ഭൂസ്തൃണോ വക്ത്രശോധനഃ ।

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ കരവീരാദിവർഗ്ഗത്തിൽ ഭൂതൃണത്തിന്റെ (ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്) ഔഷധമൂല്യത്തെയും രോഗശമന ശേഷിയെയും ആയുർവേദ വീക്ഷണത്തിൽ നിർവ്വചിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:

ഭൂതൃണോ : സുഗന്ധത്തോടുകൂടി ഭൂമിയിൽ പടർന്നു വളരുന്ന ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് അഥവാ വാസനപ്പുല്ല്.

ലഘുഃ : ശരീരത്തിൽ ഭാരമുണ്ടാക്കാതെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്ന ലഘുവായ ഗുണം.

ഉഷ്ണശ്ച : ശരീരത്തിൽ ഊഷ്മാവ് വർദ്ധിപ്പിച്ച് തണുപ്പിനെയും വാത-കഫങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന ഉഷ്ണവീര്യം.

രൂക്ഷഃ : ശരീരത്തിലെ അമിതമായ വഴുവഴുപ്പിനെയും ഈർപ്പത്തെയും കഫത്തെയും വറ്റിച്ചുണക്കുന്ന സ്വഭാവം.

ശ്ലേഷ്മാമയാപഹഃ : 'ശ്ലേഷ്മം' എന്നാൽ കഫം, 'ആമയം' എന്നാൽ രോഗം; കഫക്കെട്ട് മൂലം നെഞ്ചിലും തലയിലും ഉണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ട്, പനി, ജലദോഷം, ചുമ തുടങ്ങിയ സകല കഫജന്യ രോഗങ്ങളെയും അപഹരിക്കുന്നത് അഥവാ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നത്.

അസ്യ പ്രയോഗഃ : ഇതിന്റെ ഔഷധപരമായ പ്രയോഗം (കഷായമായോ, തൈലമായോ, ആവിയായോ ഉള്ള ഉപയോഗം).

സഹസാ : വളരെ വേഗത്തിൽ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആശ്വാസം നൽകിക്കൊണ്ട്.

ഹന്തി : ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നു.

ജന്തൂൻ : ഉദരത്തിലെ കൃമികൾ, പരാദങ്ങൾ, ശരീരത്തിൽ ബാധിക്കുന്ന രോഗാണുക്കൾ എന്നിവയെ.

സമുദ്ധതാൻ : നിയന്ത്രണമില്ലാതെ പെരുകുന്നതും അതിശക്തവുമായ കൃമിബാധകളെയും അണുബാധകളെയും പോലും സഹസാ (പെട്ടെന്ന്) നശിപ്പിക്കാൻ ഇതിലെ തീവ്രമായ സുഗന്ധതൈലത്തിന് ശേഷിയുണ്ട്.

ഭൂതൃണഃ: ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്.

കടുതിക്തശ്ച : കടുവും (എരിവ്) തിക്തവുമായ (കയ്പ്) രസങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്.

വാതസന്താനനാശനഃ : ശരീരത്തിൽ തുടർച്ചയായി പടർന്നുപിടിക്കുന്ന വാതകോപത്തെയും വാതരോഗ പരമ്പരകളെയും, അതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന തീവ്രമായ ശരീരവേദനകളെയും തടഞ്ഞു നിർത്തുന്നത്.

ഭൂതഗ്രഹാവേശാൻ ഹന്തി : ബാഹ്യമായ അണുബാധകൾ, വിഷാണുക്കൾ, സൂക്ഷ്മാണുക്കൾ എന്നിവയെയും മനസ്സിനെ ബാധിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതകളെയും ഒരുപോലെ അകറ്റുന്നു.

വിഷദോഷാംശ്ച ദാരുണാൻ: 'ദാരുണം' എന്നാൽ അതീവ ഗുരുതരമായത്; ശരീരത്തിലേക്ക് ബാധിക്കുന്ന അതികഠിനമായ വിഷബാധകളെയും അവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന സങ്കീർണ്ണതകളെയും ശമിപ്പിക്കാനുള്ള വിഷഹര ശേഷി ഇതിനുണ്ട്.

പുസ്ത്വഘ്നഃ : പുംസ്ത്വത്തെ (ശുക്ലധാതുവിനെയും ലൈംഗികശേഷിയെയും) ഹനിക്കുന്നത് അഥവാ കുറയ്ക്കുന്നത് (അവൃഷ്യം). ഇതിന്റെ അമിതമായ ചൂടും രൂക്ഷതയും ശുക്ലധാതുവിനെ ക്ഷയിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കുമെന്നതിനാൽ അമിതോപയോഗം ഒഴിവാക്കണമെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കടൂ : എരിവ് രസമുള്ളത്.

രൂക്ഷോഷ്ണോ : രൂക്ഷഗുണത്തോടും ഉഷ്ണവീര്യത്തോടും കൂടിയത്.

ഭൂസ്തൃണോ: ഭൂസ്തൃണം അഥവാ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്.

വക്ത്രശോധനഃ: 'വക്ത്രം' എന്നാൽ വായ; വായ്ക്കകത്തെ ദുർഗന്ധം, വഴുവഴുപ്പ്, അരുചി എന്നിവ നീക്കം ചെയ്ത് വായ പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ: ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്

നമ്മുടെ തൊടിയിൽ സുഗന്ധം പരത്തി നിൽക്കുന്ന ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിനെ (ഭൂതൃണം) വെറുമൊരു ചായപ്പുല്ലായല്ല ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ കണ്ടത്. ഭാവപ്രകാശവും കയ്യദേവ നിഘണ്ടുവും രാജനിഘണ്ടുവും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവും ഒരേസ്വരത്തിൽ പറയുന്നത്, കഫത്തെയും വാതത്തെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തുരത്തിയോടിക്കാൻ ഇതിലും മികച്ചൊരു ഔഷധം വേറെയില്ലെന്നാണ്.

ഈ പ്രമാണ ശ്ലോകങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളും കഫക്കെട്ടും (കാസ-ശ്വാസ-ശ്ലേഷ്മാമയഹരം)

മഴക്കാലത്തോ തണുപ്പുകാലത്തോ നെഞ്ചിൽ കഫം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ശ്വാസംമുട്ടലും ചുമയും വരാറുണ്ടല്ലോ. ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിനെ 'ശ്ലേഷ്മാമയാപഹഃ' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്—അതായത് കഫം മൂലമുണ്ടാകുന്ന സകല രോഗങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. ഇതിലെ ഉഷ്ണ-തീക്ഷ്ണ വീര്യം ശ്വാസനാളികളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ കട്ടികൂടിയ കഫത്തെ വേഗത്തിൽ അലിയിച്ചു കളയുന്നു. ഇടതടവില്ലാതെ വരുന്ന വരണ്ട ചുമ (കാസം), ശ്വാസമെടുക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് (ശ്വാസം), കഫം മൂലമുള്ള വലിവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഇലയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം കുടിക്കുന്നതും ആവി പിടിക്കുന്നതും പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസം നൽകും.

ദഹനക്കേട്, അരുചി, ഛർദ്ദി (രോചനം, ദീപനം, വമിശമനം)

പനി വന്നിട്ടോ വയറ്റിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ കൊണ്ടോ നാവിൽ ഒരു രുചിയുമില്ലാതെ വായ കൈച്ചിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് അത്ഭുതങ്ങൾ കാണിക്കും. ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ 'വക്ത്രശോധന' അഥവാ 'മുഖശോധന' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. വായ്ക്കകത്തെ വഴുവഴുപ്പും വായ്നാറ്റവും മാറ്റി ഉന്മേഷവും സ്വാഭാവിക രുചിയും തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ (രോചനം) ഇതിന് കഴിയും. ഒപ്പം മന്ദഗതിയിലായ ദഹനപ്രക്രിയയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും (ദീപനം), അസിഡിറ്റിയോ ഗ്യാസോ കൊണ്ടുള്ള മനംപിരട്ടലും ഛർദ്ദിയും (വമി) തടയാനും ഇത് ഉത്തമമാണ്.

മലബന്ധവും കുടലിലെ മാലിന്യങ്ങളും (രേചനം, ബഹുവിട്കം)

ശ്ലോകങ്ങളിൽ 'രേചനം', 'ബഹുവിട്കം' എന്നീ രണ്ട് വാക്കുകൾ കാണാം. കുടലിൽ ദഹിക്കാതെ കിടക്കുന്ന പഴയ മാലിന്യങ്ങളെയും വായുവിനെയും താഴേക്ക് തള്ളി പുറന്തള്ളാൻ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് സഹായിക്കും. വയറ് വീർത്തു കെട്ടിനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയിലും മലശോധന ശരിയായി നടക്കാത്തപ്പോഴും ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചേർത്ത കഷായം കുടിക്കുന്നത് മലത്തെ വിഘടിപ്പിച്ച് എളുപ്പത്തിൽ പുറന്തള്ളാൻ ശരീരത്തെ പ്രാപ്തമാക്കും.

വിട്ടുമാറാത്ത ശരീരവേദനയും പനിയും (വാതസന്താപനാശനം, വാതസന്താനം)

പനി വരുമ്പോൾ ശരീരം ചുട്ടുപൊള്ളുന്നതിനൊപ്പം അസ്ഥി തുളയ്ക്കുന്ന വേദനയും കഴപ്പും വരാറുണ്ട്. വാതകോപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം കഠിനമായ വേദനകളെയും പനിയുടെ ചൂടിനെയും (സന്താപം) ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ പറയുന്ന 'വാതസന്താനനാശനം' എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്—ശരീരത്തിൽ ഒന്നിൽനിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് എന്നപോലെ വിട്ടുമാറാതെ തുടരുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത വാതരോഗ പരമ്പരകളെയും സന്ധിവേദനകളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം വഴി സാധിക്കും.

കൃമിശല്യവും രോഗാണുബാധകളും (കൃമിഘ്നം, ജന്തുനാശനം)

ഉദരത്തിൽ വിരശല്യമോ കൃമിബാധയോ പെരുകുമ്പോൾ 'സഹസാ ഹന്തി ജന്തൂൻ സമുദ്ധതാൻ' എന്നാണ് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. അതിവേഗത്തിൽ പെരുകുന്ന ഏത് ശക്തമായ കൃമികളെയും പരാദങ്ങളെയും നിമിഷനേരം കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാനുള്ള ആന്റിപാരാസൈറ്റിക് ശേഷി ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സുഗന്ധതൈലങ്ങൾക്കുണ്ട്.

ഫംഗസ് ബാധകളും ത്വക്ക് രോഗങ്ങളും (ദദ്രുവിനാശനം)

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് വെറുതെ കുടിക്കാൻ മാത്രമല്ല, തൊലിപ്പുറത്തെ രോഗങ്ങൾക്കും നല്ലൊരു മരുന്നാണ്. കയ്യദേവ നിഘണ്ടു ഇതിനെ 'ദദ്രുവിനാശനം' എന്നാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. വട്ടച്ചൊറി (Ringworm), ഫംഗസ് അണുബാധകൾ, ചൊറിച്ചിൽ, ചെറിയ ചിരങ്ങുകൾ എന്നിവയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ നീരോ തൈലമോ വെളിച്ചെണ്ണയിൽ ചാലിച്ച് പുരട്ടുന്നത് അണുബാധകളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സഹായിക്കും.

വിഷബാധകളും അന്തരീക്ഷ ശുദ്ധീകരണവും (വിഷദോഷം, ഭൂതഗ്രഹാവേശം)

പഴയകാലത്ത് 'ദാരുണമായ വിഷദോഷങ്ങൾ' എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന ഭക്ഷ്യവിഷബാധ, ചെറു പ്രാണികളുടെ കടിയേറ്റുള്ള വിഷാംശം എന്നിവയുടെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കാൻ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. 'ഭൂതഗ്രഹാവേശം' ഇല്ലാതാക്കും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ബാഹ്യമായ അണുബാധകളെയും ബാക്ടീരിയ-വൈറസ് സാന്നിധ്യങ്ങളെയും തുരത്തുക എന്നാണ് അർത്ഥം. പണ്ട് വീടുകളിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് പുകച്ചിരുന്നത് അന്തരീക്ഷത്തിലെ സൂക്ഷ്മാണുക്കളെയും കൊതുകിനെയും നശിപ്പിക്കാനായിരുന്നു.

ആയുർവേദം നൽകുന്ന ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പുകൾ

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എത്രത്തോളമുണ്ടോ, അത്രതന്നെ അതിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആചാര്യന്മാർ കൃത്യമായ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്. :

പിത്തരക്തപ്രദൂഷണം & വിദാഹി: ഇതിന് അമിതമായ ചൂടും എരിവും ഉള്ളതുകൊണ്ട് ശരീരത്തിൽ പിത്തവും രക്തത്തിലെ ചൂടും വർദ്ധിപ്പിക്കും. അസിഡിറ്റി, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, അൾസർ, മൂക്കിൽ നിന്നോ മലത്തിലൂടെയോ രക്തസ്രാവം ഉള്ളവർ (രക്തപിത്തം) ഇത് അധികം ഉപയോഗിക്കരുത്.

അനേത്ര്യം / അചക്ഷുഷ്യം: ഇതിന്റെ ഉഷ്ണ-രൂക്ഷ സ്വഭാവം കണ്ണിന് നല്ലതല്ല. അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് കാഴ്ചശക്തിയെയും കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തെയും പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചേക്കാം.

അവൃഷ്യം / പുസ്ത്വഘ്നം: ഇത് ശരീരത്തിലെ ശുക്ലധാതുവിനെ കുറയ്ക്കുന്ന ഒന്നാണ്. അതിനാൽ പുരുഷന്മാർ ഇത് ദിവസേന കൂടിയ അളവിൽ ദീർഘകാലം കുടിക്കുന്നത് പ്രജനനശേഷിക്കും ലൈംഗികാരോഗ്യത്തിനും ദോഷം ചെയ്യും.

ചുരുക്കത്തിൽ, ജലദോഷം, കഫക്കെട്ട്, പനി, ദഹനക്കേട്, വാതവേദനകൾ എന്നിവ വരുമ്പോൾ ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്ചത്തേക്ക് നിയന്ത്രിതമായ അളവിൽ കട്ടൻചായയിലോ കഷായമായോ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഉത്തമ ഔഷധമാണ്; എന്നാൽ ദിവസവും വെള്ളംപോലെ സ്ഥിരമായി കുടിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുകയും വേണം.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ മണത്തിന് പിന്നിലെ രഹസ്യം എന്താണ്?

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഇല ഞെരടുമ്പോൾത്തന്നെ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്ന ആ പ്രത്യേക നാരങ്ങാ മണത്തിന് പിന്നിൽ സിട്രാൽ (Citral) എന്ന പ്രകൃതിദത്ത ഘടകമാണ്. ഇതിന്റെ സത്തിൽ വലിയൊരു പങ്കും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് ജെറാനിയൽ (Geranial), നെറൽ (Neral) എന്നീ രണ്ട് സംയുക്തങ്ങൾ ചേർന്ന ഈ സിട്രാലാണ്. പരീക്ഷണശാലാ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, ബാക്ടീരിയ, ഫംഗസ് തുടങ്ങിയ സൂക്ഷ്മാണുക്കളുടെ വളർച്ചയെ ഒരു പരിധിവരെ തടയാനും, കോശങ്ങളിലെ നേരിയ നീർക്കെട്ടുകൾ കുറയ്ക്കാനും ഈ ഘടകത്തിന് സഹായകരമാകാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും എന്നാണ്.

ശരീരത്തിന് ക്ഷീണമോ അസ്വസ്ഥതയോ തോന്നുമ്പോൾ പലരും ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായ കുടിക്കുന്നത് കാണാം. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മൈർസീൻ (Myrcene) എന്ന സംയുക്തം പേശികൾക്ക് അയവുനൽകാനും, നേരിയ ആശ്വാസം പകരാനും തുണയേകുമെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ ശരീരവേദനയോ പനിയോ പൂർണ്ണമായി മാറ്റാനുള്ള ഒരു മെഡിക്കൽ ചികിത്സയല്ല ഇത്; മറിച്ച് രോഗാവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന് അല്പം ഉന്മേഷവും സ്വാഭാവിക ആശ്വാസവും നൽകാനാണ് പരമ്പരാഗതമായി ആളുകൾ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഇലകളിൽ കാണുന്ന ജെറാനിയോൾ (Geraniol), ലിമോണീൻ (Limonene) എന്നിവ ആന്റിമൈക്രോബിയൽ ഗുണങ്ങളുള്ള ഘടകങ്ങളാണ്. ത്വക്കിലുണ്ടാകുന്ന ഫംഗസ് ബാധകളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നത് ഇവയുടെ സാന്നിധ്യം മുൻനിർത്തിയാണ്.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഗന്ധം ശ്വസിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു തെളിച്ചം തോന്നാൻ കാരണം ഇതിലെ ലിനാലൂൾ (Linalool) ആണ്. തലച്ചോറിന് സ്വാഭാവികമായ ശാന്തത നൽകാനും, മാനസിക പിരിമുറുക്കങ്ങൾക്ക് അയവുണ്ടാക്കാനും അരോമാതെറാപ്പിയിൽ ലെമൺഗ്രാസ് ഓയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. രാത്രികളിൽ നല്ലൊരു ഉറക്കം കിട്ടാൻ മനസ്സിനെ ഒരുക്കാൻ ഈ സുഗന്ധത്തിന് സാധിക്കും.

ഇതിനുപുറമെ, ഐസോഓറിയന്റിൻ (Isoorientin), ക്ലോറോജെനിക് ആസിഡ് (Chlorogenic acid) തുടങ്ങിയ പോളിഫെനോളുകളും ഇതിലുണ്ട്. ദഹനപ്രക്രിയ സുഗമമാക്കാനും കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രതിരോധം തീർക്കാനും ഇവ നല്ലതാണ്.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം എന്താണ്?

നമ്മുടെ മുറ്റത്തെ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിനെ ആധുനിക ലാബുകളിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, പരമ്പരാഗതമായി കേട്ടുപോന്ന ഗുണങ്ങളിൽ ചിലതിന് ശാസ്ത്രീയമായ സാധ്യതകളുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

അണുബാധകളെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള സാധ്യതകൾ

പരീക്ഷണശാലകളിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ സത്ത് വെച്ച് നടത്തിയ പ്രാഥമിക പഠനങ്ങളിൽ, ഇതിലെ സിട്രാൽ എന്ന ഘടകത്തിന് ചില ബാക്ടീരിയകളുടെയും ഫംഗസുകളുടെയും വളർച്ചയെ ഒരു പരിധി വരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കുമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് ലാബിലെ ടെസ്റ്റ് ട്യൂബുകളിൽ മാത്രം കണ്ട ഫലമാണ്. മനുഷ്യരിൽ വരുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ ബാക്ടീരിയൽ അണുബാധകൾക്കോ ഫംഗസ് രോഗങ്ങൾക്കോ ഉള്ള ഒരു ഔദ്യോഗിക ആന്റിബയോട്ടിക് ചികിത്സയായി ഇതിനെ ശാസ്ത്രലോകം അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. സോപ്പുകളിലും പ്രകൃതിദത്ത ക്ലെൻസറുകളിലും ഇതിന്റെ തൈലം ചേർക്കുന്നത് ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ശുചിത്വത്തിന് പിന്തുണ നൽകാൻ മാത്രമാണ്.

നീർക്കെട്ടും ശരീരത്തിലെ അസ്വസ്ഥതകളും

ശരീരത്തിൽ ക്ഷീണമോ അസ്വസ്ഥതകളോ തോന്നുമ്പോൾ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചേർത്ത ചായ കുടിക്കുന്നത് ചിലർക്ക് ആശ്വാസം നൽകാറുണ്ട്. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മൈർസീൻ പോലുള്ള സംയുക്തങ്ങൾക്ക് കോശങ്ങളിലെ നേരിയ നീർക്കെട്ടുകളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ തുണയായേക്കാമെന്നാണ് ആദ്യഘട്ട പരീക്ഷണങ്ങൾ നൽകുന്ന സൂചന.

ആമാശയ സംരക്ഷണവും ദഹനവും

വയറ്റിലെ ഗ്യാസും അസ്വസ്ഥതകളും വരുമ്പോൾ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായ പണ്ടുമുതലേ ആളുകൾ കുടിക്കാറുണ്ട്. മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ ചില പരീക്ഷണശാലാ പഠനങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്, ഇതിലെ ആന്റിഓക്സിഡന്റുകൾ ആമാശയ ഭിത്തികളുടെ സംരക്ഷണത്തിന് ഒരു പരിധി വരെ സഹായകരമായേക്കാം എന്നാണ്.

മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാനുള്ള സ്വാധീനം

മനസ്സിന് നേരിയ അയവ് നൽകാനും വിശ്രമത്തിനും അരോമാതെറാപ്പിയിൽ ലെമൺഗ്രാസ് ഓയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ സുഗന്ധം ശ്വസിക്കുന്നത് നാഡീവ്യൂഹത്തിന് സ്വാഭാവികമായൊരു തെളിച്ചവും ഉന്മേഷവും നൽകാൻ സഹായിച്ചേക്കാമെന്ന് ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾ പറയുന്നു. പക്ഷേ, ക്ലിനിക്കൽ ഡിപ്രഷനോ ഉത്കണ്ഠാരോഗങ്ങൾക്കോ ഉള്ള മെഡിക്കൽ ചികിത്സയല്ലിത്; പകരം, ദിവസത്തെ അല്പം ശാന്തമാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ലളിതമായൊരു റിലാക്സേഷൻ രീതി മാത്രമാണിത്.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് എന്തിനൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് വീട്ടുവളപ്പിൽ വളർത്തുന്നത് പലർക്കും ചായയ്ക്ക് മണവും രുചിയും നൽകാൻ മാത്രമായിരിക്കും. എന്നാൽ ഇതിന് അതിലും കൂടുതൽ ഉപയോഗങ്ങളുണ്ട്. ഇലയിൽനിന്നുള്ള പ്രത്യേക നാരങ്ങാമണവും സുഗന്ധതൈലവും തന്നെയാണ് ഇതിനെ ഇത്രയും ഉപയോഗപ്രദമാക്കുന്നത്.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായ

ഏറ്റവും സാധാരണമായ ഉപയോഗം ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായയാണ്. ഇല ചെറുതായി മുറിച്ച് ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഇട്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന ചായയ്ക്ക് നല്ലൊരു നാരങ്ങാസുഗന്ധമുണ്ടാകും. ചിലർ ഇഞ്ചിയോ തേനോ ചേർത്തും ഇത് കുടിക്കാറുണ്ട്.

പരമ്പരാഗതമായി ദഹനക്കുറവ്, അരുചി, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത, കഫം, ചുമ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.

ഭക്ഷണത്തിന് മണവും രുചിയും നൽകാൻ

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഇല വിവിധ വിഭവങ്ങളിൽ സുഗന്ധത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. സൂപ്പ്, കറി, സോസ്, നൂഡിൽസ്, മറ്റ് ഏഷ്യൻ വിഭവങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഇത് പ്രധാനമായും ഒരു flavouring ingredient ആയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.ഇലയുടെ നാരങ്ങാസുഗന്ധം ഭക്ഷണത്തിന് പ്രത്യേക രുചി നൽകും.

ഇളം തണ്ടിന്റെ ഉള്ളഭാഗം ഭക്ഷണമായി

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ചായയിടാനോ ആവി പിടിക്കാനോ എണ്ണയെടുക്കാനോ ഉള്ള ഒന്നായിട്ടാണ് മിക്കവരും കാണുന്നത്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഇളം തണ്ടിന്റെ ഉൾക്കാമ്പ് (Heart of young shoot) ചോറിനൊപ്പം ഒരു പച്ചക്കറിയായി കഴിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന കാര്യം പലർക്കും പുതിയൊരു അറിവായിരിക്കും.

വാഴപ്പിണ്ടിയുടെയോ മുളങ്കമ്പിന്റെയോ ഒക്കെ ഉൾഭാഗം എടുക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഇവിടെയും ചെയ്യുന്നത്. തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ചില രാജ്യങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്തോനേഷ്യ, തായ്‌ലൻഡ്, വിയറ്റ്നാം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇളം തണ്ടിന്റെ ഉള്ളഭാഗം ഭക്ഷണത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ സുഗന്ധതൈലം

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഇലയിൽനിന്ന് അവശ്യതൈലം (Essential oil) വാറ്റിയെടുക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിലെ പ്രധാന സുഗന്ധഘടകമാണ് സിട്രാൽ (Citral).

സുഗന്ധവസ്തുക്കൾ, സോപ്പ്, സൗന്ദര്യവർധക വസ്തുക്കൾ, പെർഫ്യൂം, മറ്റ് personal-care ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

സുഗന്ധത്തിനും അരോമതെറാപ്പിയിലും

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ശക്തമായ നാരങ്ങാമണം കാരണം സുഗന്ധ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും അരോമതെറാപ്പിയിലും ഇതിന്റെ എണ്ണ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. മുറിയിൽ മനോഹരമായ സുഗന്ധം നൽകുന്നതിനും ചിലർ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കീടങ്ങളെ അകറ്റാൻ

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന് സ്വാഭാവികമായ കീടനിരോധക (insect repellent) സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള എണ്ണ ചില കൊതുകുകൾ, ഈച്ചകൾ തുടങ്ങിയ കീടങ്ങളെ അകറ്റാൻ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഇതിലെ citral, citronellal തുടങ്ങിയ സുഗന്ധഘടകങ്ങൾക്ക് ചില കീടങ്ങളെ അകറ്റുന്ന പ്രവർത്തനം ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലെണ്ണ ചില പ്രകൃതിദത്ത insect-repellent ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു..

സോപ്പുകളിലും ക്ലെൻസറുകളിലും

ഇതിന്റെ സുഗന്ധത്തിനൊപ്പം ചില സൂക്ഷ്മജീവികൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനവും പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതിനാൽ, ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് എണ്ണ വിവിധ സോപ്പുകളിലും ക്ലെൻസറുകളിലും personal-care ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

വിറ്റാമിൻ Aയുടെ നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്

നമ്മുടെ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്ന മലബാർ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിലെ (Cochin Lemongrass Oil) എണ്ണയിൽ 'സിട്രാൽ' (Citral) എന്ന ഘടകം വലിയ അളവിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനികൾ വലിയ ലാബുകളിലും ഫാക്ടറികളിലും വെച്ച് കൃത്രിമമായി വിറ്റാമിൻ എ നിർമ്മിച്ചെടുക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന അസംസ്കൃത വസ്തുവാണ് (Raw material) ഈ സിട്രാൽ. സിട്രാലിൽ നിന്ന് രാസപ്രക്രിയകളിലൂടെ 'അയണോൺ' (Ionone) എന്ന സംയുക്തം ഉണ്ടാക്കിയാണ് അവർ വിറ്റാമിൻ എ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നത്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മെഡിക്കൽ നിർമ്മാണ ശാലകളിലേക്ക് പുൽത്തൈലം കയറ്റി അയച്ചിരുന്നതിൽ വലിയൊരു പങ്ക് ഇത്തരം ആവശ്യങ്ങൾക്കായിരുന്നു.ഇവിടെ ഒരു കാര്യം നമ്മൾ വളരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കണം. ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് വെറുതെ ചായയിട്ട് കുടിച്ചതുകൊണ്ട് ഒരാളുടെ ശരീരത്തിലെ വിറ്റാമിൻ എ കുറവ് പരിഹരിക്കപ്പെടില്ല.

വീട്ടുവളപ്പിൽ വളർത്താൻ

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് വലിയ പരിചരണം ആവശ്യമില്ലാതെ വളർത്താൻ കഴിയുന്ന സസ്യമാണ്. നല്ല സുഗന്ധമുള്ളതിനാൽ വീട്ടുവളപ്പിലും അടുക്കളത്തോട്ടത്തിലും വളർത്താം. ആവശ്യത്തിന് ഇല മുറിച്ചെടുത്ത് ചായയ്ക്കും പാചകത്തിനും ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യാം.

പ്രാദേശിക നാമങ്ങൾ :

മലയാളം: ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്, വാസനപ്പുല്ല്, നാരങ്ങാപ്പുല്ല്, പുൽത്തൈലപ്പുല്ല് ,ചുക്കുനാരിപ്പുല്ല് ,തെരുവപ്പുല്ല് ,തൈലപ്പുല്ല് ,വേവ്വപ്പുല്ല് , മലബാർ ഗ്രാസ്

ഇംഗ്ലീഷ്: Lemongrass, Fever grass, Malabar grass, Cochin grass, Citronella grass

സംസ്കൃതം: ഭൂതൃണം (Bhutrina), ഭൂസ്തൃണം (Bhustrina), സുഗന്ധതൃണം (Sugandhatrina), അതിഗന്ധ (Atigandha), ഛത്രം (Chatra)

ഹിന്ദി: നിംബു ഘാസ് (Nimbu ghas), ഹരീ ചായ് (Hari chai), ഗന്ധതൃൺ (Gandhatrin), അഗ്യാ ഘാസ് (Agyaghas)

തമിഴ്: എലുമിച്ചൈ പുല്ല് (Elumichai pullu), വസനൈ പുല്ല് (Vasanai pullu), കർപ്പൂരപ്പുല്ല് (Karpoorapullu)

തെലുങ്ക്: നിമ്മ ഗഡ്ഡി (Nimmagaddi), വാസന ഗഡ്ഡി (Vasana gaddi)

കന്നഡ: മജ്ജിഗെ ഹുല്ലു (Majjige hullu), നിംബെ ഹുല്ലു (Nimbe hullu), പുരാഹരി ഹുല്ലു (Purahari hullu)

മറാഠി: ഹിർവാ ചഹാ (Hirva chaha), ഒലാ ചഹാ (Ola chaha), ഗവതി ചഹാ (Gawati chaha)

ഗുജറാത്തി: ലീലീ ചാ (Lili cha)

ബംഗാളി: ഗന്ധബേന (Gandhabena), ലെബു ഘാസ് (Lebu ghas)

അറബിക്: ഇദ്ഖിർ (Izkhir / Idkhir)

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഔഷധ പ്രയോഗങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് വെറുതെ നല്ല മണമുള്ള ഒരു പുല്ല് മാത്രമല്ല. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പണ്ടുമുതൽ തന്നെ ഇതിന്റെ ഇലയും സുഗന്ധതൈലവും പല ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ഭൂതൃണം, ഭൂസ്തൃണം തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളും ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

നാട്ടുവൈദ്യപരമ്പരയിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് വിവിധ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. ചുമ, പനി, ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ, വീക്കം, മോണയുടെ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്കായി ഇതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പരമ്പരാഗത രേഖകളിൽ കാണാം.

ചില നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിൽ ക്ഷയം (Tuberculosis), കുഷ്ഠം (Leprosy), ഫൈലേറിയ (Filariasis), മലേറിയ, കണ്ണിലെ വീക്കം, ന്യൂമോണിയ, രക്തക്കുഴലുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ലെമൺഗ്രാസ് ഓയിൽ അഥവാ പുൽത്തൈലത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആദ്യംതന്നെ മനസ്സിൽ വെക്കേണ്ട വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. നമ്മൾ ചായ തിളപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇലയുടെ സ്വാഭാവമല്ല ഇതിന്റെ തൈലത്തിനുള്ളത്. പുൽത്തൈലം വളരെ വീര്യമേറിയ ഒന്നായതുകൊണ്ട് ഇത് ഒരിക്കലും നേരെ കുടിക്കാനോ ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കാനോ പാടില്ല. അത് ആമാശയത്തിലെ ആവരണങ്ങൾക്ക് ഗുരുതരമായ പൊള്ളലും ആന്തരിക പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ടാക്കും. എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മണത്തുനോക്കാനോ (Aromatherapy), അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും എണ്ണയിൽ കലർത്തി പുറത്ത് പുരട്ടാനോ മാത്രമാണ് സുരക്ഷിതം. ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ ഇലയിട്ട് തിളപ്പിച്ച നേർത്ത ചായയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

ദഹനവും മനംപിരട്ടലും

യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴോ ദഹനക്കേട് മൂലമോ വല്ലാത്തൊരു മനംപിരട്ടൽ തോന്നുമ്പോൾ ലെമൺഗ്രാസ് ഓയിലിന്റെ നേർത്ത സുഗന്ധം ശ്വസിക്കുന്നത് തലച്ചോറിലെ നാഡികളെ ശാന്തമാക്കാൻ സഹായിക്കും. ഒരു തൂവാലയിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തുള്ളി എണ്ണ ഒഴിച്ച് മണത്തുനോക്കുന്നത് ഛർദ്ദിക്കാനുള്ള തോന്നലിന് പെട്ടെന്ന് അയവുണ്ടാക്കും. വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് കെട്ടിനിന്ന് അസ്വസ്ഥത തോന്നുമ്പോൾ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഇലയിട്ട് തിളപ്പിച്ച നേർത്ത ചായ കുടിക്കുന്നത് കുടലിന്റെ ചലനങ്ങളെ സഹായിക്കുമെങ്കിലും, അൾസറോ വിട്ടുമാറാത്ത ഗ്യാസ്ട്രൈറ്റിസോ ഉള്ളവർക്ക് ഇതൊരു ചികിത്സയല്ല.

ആർത്തവ സംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ

ആർത്തവസമയത്ത് അടിവയറ്റിൽ വരുന്ന കഠിനമായ വേദനയ്ക്കും പേശിവലിവിനും (Period Cramps) ആശ്വാസം കിട്ടാൻ ഈ തൈലം പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്നത് സഹായിക്കാറുണ്ട്. മൂന്നോ നാലോ തുള്ളി ലെമൺഗ്രാസ് ഓയിൽ അല്പം വെളിച്ചെണ്ണയിലോ നല്ലെണ്ണയിലോ ചാലിച്ച് അടിവയറ്റിൽ പതുക്കെ മസാജ് ചെയ്യുന്നത് അവിടുത്തെ പേശികൾക്ക് അയവുനൽകാനും രക്തയോട്ടം സുഗമമാക്കാനും നല്ലതാണ്.

പരമ്പരാഗതമായി ആർത്തവചക്രം ക്രമീകരിക്കാനും രക്തസ്രാവം കൃത്യമാക്കാനും ഇത് സഹായകരമാണെന്ന് പറയാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിന് പിന്നിൽ വലിയൊരു സുരക്ഷാ മുന്നറിയിപ്പുണ്ട്. ഗർഭപാത്രത്തിലെ പേശികളെ ചുരുക്കാനും രക്തയോട്ടം കൂട്ടാനും ഇതിന് ശേഷിയുള്ളതുകൊണ്ട്, ഗർഭിണികൾ ഒരു കാരണവശാലും ലെമൺഗ്രാസ് ഓയിലോ ഇത് അടങ്ങിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത് അലസിപ്പോകലിന് (Miscarriage) വരെ കാരണമായേക്കാം.

കൂടാതെ, പി.സി.ഒ.ഡി (PCOD), തൈറോയ്ഡ് തകരാറുകൾ, ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രശ്നങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ആർത്തവ തടസ്സങ്ങൾക്ക് സ്വയംചികിത്സയായി ഇതിനെ കാണരുത്. ഇതിനൊക്കെ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ കൃത്യമായ പരിശോധനയും ശാസ്ത്രീയ ചികിത്സയുമാണ് ആവശ്യം.

തലവേദനയും പിരിമുറുക്കവും

ദിവസത്തെ കഠിനമായ ജോലിക്ക് ശേഷമോ വെയിൽ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന ടെൻഷൻ തലവേദനകൾക്ക് പുൽത്തൈലത്തിന്റെ നേർത്ത സുഗന്ധം നല്ലൊരു അയവുണ്ടാക്കും. കുറച്ച് വെളിച്ചെണ്ണയിൽ ഒരു തുള്ളി പുൽത്തൈലം ചാലിച്ച് നെറ്റിത്തടങ്ങളിലും കഴുത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്തും പതുക്കെ തടവുന്നത് രക്തയോട്ടം സുഗമമാക്കാനും പേശികളുടെ വലിവും തലയിലെ ഭാരവും കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കും. എങ്കിലും മൈഗ്രേൻ പോലുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇതൊരു ശാശ്വത ചികിത്സയല്ല.

കഫക്കെട്ടിനും ജലദോഷത്തിനും ആവി പിടിക്കൽ

തണുപ്പോ മഴയോ കാരണം മൂക്കടപ്പും നെഞ്ചിൽ കഫക്കെട്ടും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നല്ല തിളച്ച വെള്ളത്തിൽ രണ്ടു മൂന്ന് ഇലകൾ ചതച്ചിട്ട് ആവി പിടിക്കുന്നത് ശ്വാസതടസ്സം മാറാൻ നല്ലൊരു മാർഗ്ഗമാണ്. ഇതിലെ ബാഷ്പശീലമുള്ള സുഗന്ധം ശ്വാസകോശ നാളികളിലെ തടസ്സങ്ങൾ മാറ്റി പെട്ടെന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ തുണയാകും.

വായ്നാറ്റവും അരുചിയും അകറ്റാൻ

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിട്ട് തിളപ്പിച്ചാറിയ വെള്ളം വെച്ച് വായ കൊപ്ലിക്കുന്നത് പ്രകൃതിദത്തമായ മൗത്ത് വാഷായി പ്രവർത്തിക്കും. ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷമുള്ള വായ്നാറ്റം മാറ്റാനും, വായിലെ ബാക്ടീരിയകളെ അകറ്റാനും, പനി വരുമ്പോഴുള്ള നാവിന്റെ കയ്പ് മാറ്റി സ്വാഭാവിക രുചി തിരികെ കിട്ടാനും ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

പേശിവലിവും സന്ധിവേദനകളും

പേശികൾ കോച്ചിപ്പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലും (Muscle cramps & spasms), സന്ധികളിലെ കഠിനമായ നീർക്കെട്ടും വേദനയും (Rheumatic pain) അലട്ടുമ്പോഴും വെളിച്ചെണ്ണയിൽ നേർപ്പിച്ച പുൽത്തൈലം പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യുന്നത് നല്ലൊരു സ്വാഭാവിക മാർഗ്ഗമാണ്. ഇതിലെ മൈർസീൻ പോലുള്ള സംയുക്തങ്ങൾ ചർമ്മത്തിന് ഇളംചൂട് പകരുകയും, രക്തചംക്രമണം വർദ്ധിപ്പിച്ച് പേശികൾക്ക് വേഗത്തിൽ അയവുനൽകുകയും ചെയ്യും.

അത്‌ലറ്റ്സ് ഫൂട്ടും വട്ടച്ചൊറിയും (Athlete's foot & Ringworm)

കാലിലെ വിരലുകളുടെ ഇടയിൽ ഈർപ്പം തങ്ങിനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന പൂപ്പൽബാധയ്ക്കും (Athlete's foot), വട്ടച്ചൊറിക്കും (Ringworm) പരമ്പരാഗതമായി ആളുകൾ പുൽത്തൈലം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇതിലെ സിട്രാലിന് ഫംഗസുകളെ ചെറുക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടെന്നത് ശരിയാണെങ്കിലും, ചൊറിഞ്ഞു പൊട്ടിയ തൊലിപ്പുറത്ത് ഇത് പുരട്ടുന്നത് കടുത്ത പുകച്ചിലിനും അലർജിക്കും കാരണമായേക്കാം.

വയറിലെ ഗ്യാസിനും ദഹനക്കേടിനും ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായ

കനത്ത ആഹാരം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ് വയറ് വീർത്തുകെട്ടി നിൽക്കുകയോ ഗ്യാസ് കയറി അസ്വസ്ഥത തോന്നുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റിയ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഒരു നാടൻ വഴിയാണിത്. പലരും തെറ്റിദ്ധരിച്ച് ഇതിന്റെ വീര്യമേറിയ തൈലം വെള്ളത്തിൽ ഒഴിച്ച് കുടിക്കാൻ നോക്കാറുണ്ട്; അത് ആമാശയത്തിലെ ആവരണങ്ങളെ പൊള്ളിക്കുകയേ ഉള്ളൂ. പകരം പറമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന ഒന്നോ രണ്ടോ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ പച്ചില പറിച്ചെടുത്ത് വൃത്തിയായി കഴുകി ചതച്ചെടുക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഒരു വലിയ ഗ്ലാസ് വെള്ളത്തിൽ ഈ ഇലയിട്ട് രണ്ടോ മൂന്നോ മിനിറ്റ് തിളപ്പിക്കുക. വെള്ളത്തിന് നേരിയ മഞ്ഞനിറവും ഇളം നാരങ്ങാ മണവും വരുമ്പോൾ തീ ഓഫ് ചെയ്ത് അരിച്ചെടുക്കാം. ഈ ഇളംചൂടുള്ള ചായ സാവധാനം കുടിക്കുന്നത് കുടലിലെ ചലനങ്ങളെ വേഗത്തിലാക്കാനും, കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ഗ്യാസ് പുറന്തള്ളി വയറിലെ കനപ്പ് മാറ്റാനും സഹായിക്കും. ദഹനം കുറച്ചുകൂടി എളുപ്പമാക്കാൻ വേണമെങ്കിൽ ഇല തിളപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒരു നുള്ള് ജീരകമോ ചെറിയൊരു കഷ്ണം ചതച്ച ഇഞ്ചിയോ കൂടി ഇതിനൊപ്പം ചേർക്കാവുന്നതാണ്.

പേൻശല്യം ഇല്ലാതാക്കാൻ

തലയിലെ പേൻശല്യം ഒഴിവാക്കാൻ വെളിച്ചെണ്ണയിൽ ഏതാനും തുള്ളി പുൽത്തൈലം ചേർത്ത് തലയോട്ടിയിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു പരിധി വരെ പ്രാണികളെ തുരത്താൻ സഹായിച്ചേക്കാം.

കൊതുകിനെയും പ്രാണികളെയും തുരത്താൻ

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിലെ സിട്രാൽ ഗന്ധം പ്രാണികൾക്കും കൊതുകുകൾക്കും തീരെ ഇഷ്ടമല്ല. ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ സാമ്പ്രാണിക്കൊപ്പം ചേർത്ത് പുകയ്ക്കുകയോ, ഇലകൾ ചതച്ച് ജനലരികിൽ വെക്കുകയോ ചെയ്താൽ കൊതുകുശല്യം നല്ലൊരു പരിധി വരെ കുറയ്ക്കാം. ഇതിന്റെ തൈലം വെള്ളത്തിൽ നേർപ്പിച്ച് സ്പ്രേ ചെയ്യുന്നത് ഈച്ചയും ഉറുമ്പും വരുന്നത് തടയും.

തറ തുടയ്ക്കാനും വീട് ഫ്രഷ് ആക്കാനും

വീട് മോപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ രണ്ടു തുള്ളി ലെമൺഗ്രാസ് ഓയിൽ ചേർത്താൽ വീടിനകത്തെ അഴുക്കുഗന്ധം മാറി എപ്പോഴും നല്ലൊരു ഉന്മേഷം നിറഞ്ഞുനിൽക്കും. കെമിക്കൽ സ്പ്രേകൾക്ക് പകരം റൂം ഡിഫ്യൂസറുകളിൽ ഈ എണ്ണ ഒഴിച്ചുവെക്കുന്നത് ദിവസത്തെ ക്ഷീണം മാറ്റി മനസ്സിന് നല്ല ശാന്തത നൽകും.

മലേറിയ പനിയിൽ ഉപയോഗം

ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിനെ 'ഫീവർ ഗ്രാസ്' (Fever grass) എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്. ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലും നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചില നാട്ടുചികിത്സകളിലും മലമ്പനി (Malaria) വരുമ്പോൾ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം കൊടുക്കുന്ന ഒരു രീതി പണ്ടുകാലത്തുണ്ടായിരുന്നു.

പണ്ടുകാലത്ത് ആളുകൾ ഇത് മലമ്പനിക്ക് കൊടുത്തതിന് പിന്നിൽ ലളിതമായ ഒരു കാരണമുണ്ട്. മലമ്പനി വരുമ്പോൾ കഠിനമായ കുളിരും വിറയലും ഉയർന്ന പനിയും വരാറുണ്ട്. ആ സമയത്ത് നല്ല ചൂടുള്ള ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ ശരീരം നന്നായി വിയർക്കുകയും, പനിയുടെ ചൂടിന് താൽക്കാലികമായി ചെറിയൊരു അയവ് തോന്നുകയും ചെയ്യും.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിലെ ചില ഘടകങ്ങൾക്ക് Plasmodium പരാന്നജീവികൾക്കെതിരെ ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ പ്രവർത്തനം കാണിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മലേറിയയെ ചികിത്സിക്കാൻ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് മാത്രം മതിയെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടില്ല.

അതുകൊണ്ട് മലേറിയ സംശയിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ പനി കുറയ്ക്കാൻ ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് കഷായമോ ചായയോ മാത്രം ആശ്രയിക്കരുത്. പരിശോധനയും ആവശ്യമായ ആന്റിമലേറിയൽ ചികിത്സയും ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം തന്നെ സ്വീകരിക്കണം.

കടുത്ത തലവേദനയും പനിയും ഉള്ളപ്പോൾ

ചില പരമ്പരാഗത നാട്ടുവൈദ്യ രീതികളിൽ കടുത്ത തലവേദനയും പനിയും അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ ഉണക്കിയ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഇലകൾ ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഇട്ട് കുറച്ചുനേരം വച്ച ശേഷം അരിച്ചെടുത്ത വെള്ളം കുളിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

ഇത്തരത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയ സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുന്നത് ശരീരത്തിന് ഒരു ഉന്മേഷവും ആശ്വാസവും നൽകാൻ സഹായിക്കുമെന്നതാണ് ഈ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തിന്റെ ആശയം. പ്രത്യേകിച്ച് ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ സുഗന്ധം മനസ്സിന് ശാന്തത നൽകാനും ശരീരത്തിലെ ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസമുണ്ട്.

ഈ വെള്ളം കൊണ്ട് കുളിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിലേക്ക് ഒഴിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിലെ ഘടകങ്ങൾ കണ്ണിന് അസ്വസ്ഥതയും പുകച്ചിലും ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട് തലയൊഴിയാതെ കഴുത്തിന് താഴേക്ക് കുളിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

പേശീവേദനയ്ക്കുള്ള തൈലക്കൂട്ട്

ശരീരത്തിൽ കഴപ്പോ പേശികളിൽ വിട്ടുമാറാത്ത വേദനയോ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നല്ലെണ്ണയിലോ വെളിച്ചെണ്ണയിലോ ഇതിന്റെ കുറച്ചു തുള്ളി എണ്ണ ചാലിച്ച് പുരട്ടി തടവുന്നത് പേശികൾക്ക് നല്ലൊരു അയവും ആശ്വാസവും നൽകും.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ചൂടുണ്ടാക്കാനുള്ള സ്വഭാവം ശ്രദ്ധിക്കണം. അതുകൊണ്ട് കടുത്ത അസിഡിറ്റിയോ അൾസറോ ഉള്ളവരും ഗർഭിണികളും ഇത് ഉള്ളിലേക്ക് അമിതമായി കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. തൊലിപ്പുറത്ത് എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ നേരിട്ട് പുരട്ടാതെ വെളിച്ചെണ്ണയിലോ ഒലിവ് ഓയിലിലോ കലർത്തി മാത്രം പുരട്ടാനും ശ്രദ്ധിക്കണം .

നാഡികളെ ശാന്തമാക്കാനും പിരിമുറുക്കം കുറയ്ക്കാനും (Nerve Tonic & Sedative)

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിലെ ഘടകങ്ങൾക്ക് നാഡീവ്യൂഹത്തെ ശാന്തമാക്കാനുള്ള സ്വാഭാവിക ശേഷിയുണ്ട്. ദിവസത്തിന്റെ അവസാനമുണ്ടാകുന്ന കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദവും അസ്വസ്ഥതയും അകറ്റാൻ ഒരു കപ്പ് ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായ കുടിക്കുന്നത് മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും നല്ലൊരു റിലാക്സേഷൻ നൽകും. തലച്ചോറിന് തണുപ്പേകി സ്വാഭാവികമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് നയിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന നേരിയ സെഡേറ്റീവ് (Sedative) സ്വഭാവം ഇതിനുണ്ട്. എങ്കിലും ഉറക്കഗുളികകൾക്കോ കടുത്ത വിഷാദരോഗത്തിനുള്ള സൈക്യാട്രിക് മരുന്നുകൾക്കോ പകരമായി ഇതിനെ കാണരുത്; ടെൻഷൻ മാറ്റി ശരീരത്തിന് വിശ്രമം നൽകാനുള്ള ഒരു സപ്പോർട്ട് മാത്രമാണിത്.

വിയർപ്പ് വർദ്ധിപ്പിച്ച് പനിയുടെ അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കൽ (Diaphoretic)

പനി വരുമ്പോൾ ശരീരം നന്നായി വിയർത്താൽ ശരീരോഷ്മാവും വേദനയും കുറയുന്നത് സാധാരണമാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ 'സ്വേദനം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ പ്രക്രിയയെ ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന് കഴിയും. ഇതിട്ട് തിളപ്പിച്ച ചൂടുവെള്ളമോ ചായയോ കുടിക്കുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിലെ സുഷിരങ്ങൾ വഴി വിയർപ്പ് പുറന്തള്ളപ്പെടുകയും, പനിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കഠിനമായ വിറയലും കഴപ്പും മാറി ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് അയവ് അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ശരീരത്തിലെ അമിത ജലാംശം പുറന്തള്ളൽ (Diuretic)

ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അമിതമായ നീർക്കെട്ടും മാലിന്യങ്ങളും മൂത്രത്തിലൂടെ പുറന്തള്ളാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഡൈയൂററ്റിക് (Diuretic) ഗുണം ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിനുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ ഉപ്പിന്റെയും ജലാംശത്തിന്റെയും അളവ് ക്രമീകരിക്കാനും, വയറു വീർത്തുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ ഒഴിവാക്കാനും ഇത് സഹായിക്കും. എന്നാൽ രക്തസമ്മർദ്ദത്തിനോ വൃക്കരോഗങ്ങൾക്കോ ഡോക്ടർമാർ നൽകുന്ന ഡൈയൂററ്റിക് മരുന്നുകൾക്ക് പകരമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കരുത്. വൃക്കകളുടെ സ്വാഭാവിക ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ആരോഗ്യകരമായ ഒരു ഹെർബൽ പാനീയമായി മാത്രമേ ഇതിനെ കാണാവൂ.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായയുടെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ

മൂന്നോ നാലോ ഉണങ്ങിയ ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഇലയിട്ട് തിളപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന നേർത്ത ചായയോ കഷായമോ പലവിധ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്ന ഒന്നാണ്. ശാസ്ത്രീയമായി പറയുന്ന പല ഗുണങ്ങളും ഈയൊരു ലളിതമായ പാനീയത്തിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് കയറിയോ ആർത്തവസമയത്തോ ഉണ്ടാകുന്ന കോച്ചിപ്പിടുത്തത്തിനും പേശിവലിവിനും (Antispasmodic) ഈ ചൂടുചായ കുടിക്കുന്നത് പെട്ടെന്ന് അയവുനൽകും. ആമാശയത്തിലെയും കുടലിലെയും പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകുന്നത് തടഞ്ഞ് സ്വാഭാവിക അയവ് കൊണ്ടുവരാൻ ഇതിലെ ചൂടിനും ഘടകങ്ങൾക്കും കഴിയും.

ശരീരം മുഴുവൻ തല്ലിയൊടിച്ചതുപോലെയുള്ള വേദനകൾക്കും പേശികളിലെ നീർക്കെട്ടിനും (Analgesic & Anti-inflammatory) ഇത് നല്ലൊരു സ്വാഭാവിക ആശ്വാസമാണ്. കഠിനമായ ജോലി കഴിഞ്ഞോ വ്യായാമം കഴിഞ്ഞോ ഉണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണവും തളർച്ചയും മാറ്റാൻ ഇതിലെ മൈർസീൻ പോലുള്ള ഘടകങ്ങൾ പേശികൾക്ക് സുഖം പകരും.

പനി വരുമ്പോൾ ശരീരോഷ്മാവ് നിയന്ത്രിക്കാൻ (Antipyretic) പണ്ടുള്ളവർ ഇത് കൊടുക്കാറുണ്ട്. ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ ശരീരം നന്നായി വിയർക്കുകയും, ആ വിയർപ്പിലൂടെ പനിയുടെ കാഠിന്യവും ചൂടും കുറഞ്ഞ് ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് കുളിർമ്മ തോന്നുകയും ചെയ്യും.

ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അമിത ജലാംശവും മാലിന്യങ്ങളും മൂത്രത്തിലൂടെ പുറന്തള്ളാൻ (Diuretic) ഇത് സഹായിക്കും. കൈകാലുകളിലോ വയറ്റിലോ നീർക്കെട്ട് തോന്നുമ്പോഴും, ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും ഈ പാനീയം ഉത്തമമാണ്.

ദിവസത്തിന്റെ അലച്ചിലുകൾക്ക് ശേഷം മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാനും നല്ലൊരു ഉറക്കം കിട്ടാനും സഹായിക്കുന്ന സ്വാഭാവിക സെഡേറ്റീവ് (Sedative) ഗുണം ഇതിനുണ്ട്. രാത്രി കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഈ ചായ ഇളംചൂടോടെ കുടിക്കുന്നത് നാഡികളുടെ പിരിമുറുക്കം അയയ്ക്കാനും, അനാവശ്യമായ ചിന്തകൾ കുറച്ച് സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങാനും മനസ്സിനെ ഒരുക്കും.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് ചേരുവയുള്ള പ്രധാന ഔഷധങ്ങൾ

ഭൂസ്തൃണാദി കഷായം (Bhustrinadi Kwatha)

ആയുർവേദ ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത കഷായക്കൂട്ടാണിത്.

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിനൊപ്പം ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി (ത്രികടു), തുളസി തുടങ്ങിയവ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ കഷായം കടുത്ത കഫക്കെട്ട്, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ (കാസം), ശ്വാസതടസ്സം, കൃമിശല്യം എന്നിവയ്ക്ക് ശമനമായി നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

മൈയാക്സിൽ പെയിൻ റിലീഫ് ഓയിൽ (Myaxyl Pain Relief Oil)

പേശികളിലെ വലിവ്, ചെറിയ സന്ധിവേദന, കട്ടിപ്പ് തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ പുറമേ പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ലിനിമെന്റാണ് മൈയാക്സിൽ. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഇഞ്ചിപ്പുൽത്തൈലം, നന്ദ്യാർവട്ടം, ദേവദാരു തുടങ്ങിയ ഔഷധചേരുവകൾ പേശികൾക്കും സന്ധികൾക്കും ആശ്വാസം നൽകുന്നതിനായി പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മറ്റു ചില ഉപയോഗങ്ങൾ

തൊണ്ടയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ:

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിലെ സുഗന്ധമുള്ള ഘടകങ്ങളും സത്തും ചില ഹെർബൽ സിറപ്പുകൾ, ഗാർഗിൾ മിശ്രിതങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ചേരുവയായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകുന്നതിനും ഫ്രഷ് അനുഭവം നൽകുന്നതിനുമാണ് ഇത്തരം ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

മൂക്കടപ്പിനും സുഗന്ധ ഇൻഹേലറുകളിലും:

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലെണ്ണയുടെ ശക്തമായ സുഗന്ധം കാരണം നാച്ചുറൽ ഇൻഹേലറുകൾ, റോൾ-ഓണുകൾ, ബാഷ്പീകരണ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എന്നിവയിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. സുഗന്ധം ശ്വസിക്കുന്നത് മൂക്കടപ്പുള്ള സമയത്ത് താൽക്കാലികമായ ആശ്വാസാനുഭവം നൽകാം.

ധൂപന മിശ്രിതങ്ങളിലും കീടനിരോധക ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും:

ഇഞ്ചിപ്പുല്ലിന്റെ ഉണങ്ങിയ ഇലകളും സുഗന്ധമുള്ള എണ്ണയും ചില ധൂപന മിശ്രിതങ്ങളിലും പ്രകൃതിദത്ത കീടനിരോധക ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇതിന്റെ ശക്തമായ സുഗന്ധം ചില കീടങ്ങളെ അകറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നതിനാലാണ് ഇത്തരം ഉപയോഗങ്ങൾ.

കൊതുക് പ്രതിരോധത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഹെർബൽ സ്പ്രേകൾ, ലോഷനുകൾ തുടങ്ങിയവയിലും ഇഞ്ചിപ്പുല്ലെണ്ണ ഒരു ചേരുവയായി കാണാം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏
© All Rights Reserved.

ഇഞ്ചിയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ: ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന പ്രയോഗങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 13 Sep 2026 15:17:24 +0000

അടുക്കളയിൽ കറികൾക്ക് രുചികൂട്ടാൻ നമ്മൾ സ്ഥിരമായി ചേർക്കുന്ന ഇഞ്ചിക്ക് പിന്നിൽ വലിയൊരു ആരോഗ്യരഹസ്യം തന്നെയുണ്ട്. നല്ല മഴയത്തോ കടുത്ത ക്ഷീണം തോന്നുമ്പോഴോ ഒരു കപ്പ് ചൂട് ഇഞ്ചി ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആ ഒരു ആശ്വാസം ഒന്ന് ഓർത്തുനോക്കൂ; മനസ്സിനും വയറിനും ഒരുപോലെ ഉന്മേഷം തരാൻ ഇതിലും ലളിതമായ മറ്റൊരു വഴി വേറെയുണ്ടോ?

ശാസ്ത്രീയമായി Zingiber officinale എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇഞ്ചി വെറുമൊരു സുഗന്ധവ്യഞ്ജനമല്ല, തലമുറകളായി നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ഉള്ളൊരു പ്രകൃതിദത്ത ഔഷധം കൂടിയാണ്. വയറു ചീർക്കൽ, ദഹനക്കേട്, തൊണ്ടവേദന എന്നിവ വരുമ്പോൾ വീട്ടിലെ മുതിർന്നവർ ആദ്യം ഇഞ്ചിനീരിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്നത് വെറുതെയല്ല. ശരീരത്തിലെ നീർക്കെട്ട് കുറയ്ക്കാനും രോഗപ്രതിരോധശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്ന 'ജിഞ്ചറോൾ' (Gingerol) അടക്കമുള്ള ഘടകങ്ങൾ ഇതിൽ ധാരാളമുണ്ട്.

ദിവസവും ചെറിയ തോതിൽ ഇഞ്ചി ശീലമാക്കിയാൽ ശരീരത്തിൽ എന്തൊക്കെ ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങളാണ് ഉണ്ടാവുകയെന്നും, ഇത് എങ്ങനെയൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാമെന്നും വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാം.

Botanical Name: Zingiber officinale

Family: Zingiberaceae (ഇഞ്ചി കുടുംബം / Ardraka Kula)

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇഞ്ചിയുടെ ഗുണങ്ങൾ

ഇഞ്ചിയെ ആയുർവേദത്തിൽ ആർദ്രകം (Ārdraka) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഇഞ്ചിയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു, കൈയദേവ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ആർദ്രകത്തിന് ദഹനശക്തി ഉണർത്താനും രുചി വർധിപ്പിക്കാനും കഫം, വായു, തൊണ്ടയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ പരമ്പരാഗതമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താനും കഴിയുമെന്ന് വിവരിക്കുന്നു.

1.ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു

കടുഷ്ണമാർദ്രകം ഹൃദ്യം വിപാകേ ശീതലം ലഘു ।

ദീപനം രുചിദം ശോഫകഫകണ്ഠാമയാപഹം ॥

കഫാനിലഹരം സ്വര്യം വിബന്ധാനാഹശൂലജിത് ।

കടുഷ്ണം രോചനം വൃഷ്യം ഹൃദ്യം ചൈവാർദ്രകം സ്മൃതം ॥

ആയുർവേദത്തിലെ സുപ്രധാന പ്രമാണഗ്രന്ഥമായ ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ പച്ചയിഞ്ചിയുടെ (ആർദ്രകം) ഔഷധഗുണങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാമത്തെ ശ്ലോകം:

"കടുഷ്ണമാർദ്രകം ഹൃദ്യം വിപാകേ ശീതലം ലഘു ।

ദീപനം രുചിദം ശോഫകഫകണ്ഠാമയാപഹം ॥"

ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ആദ്യ പദമായ 'കടു' എന്നത് ഇഞ്ചിയുടെ പ്രാഥമിക രസത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അതായത് നാവിലറിയുന്ന ഇതിന്റെ സ്വാദ് എരിവാണ്. അടുത്തതായി പറയുന്ന 'ഉഷ്ണം' അതിന്റെ വീര്യത്തെ കാണിക്കുന്നു; ശരീരത്തിൽ ചൂടും ഉന്മേഷവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഉഷ്ണവീര്യമാണ് ഇഞ്ചിക്കുള്ളത്. 'ആർദ്രകം' എന്നാൽ ഉണങ്ങാത്ത, പ്രകൃതിദത്ത നീരടങ്ങിയ പച്ചയിഞ്ചി എന്നാണ് അർത്ഥം. തുടർന്നു വരുന്ന 'ഹൃദ്യം' എന്ന വാക്ക് ഇഞ്ചി ഹൃദയപേശികൾക്ക് ബലമേകുന്നതും, മനസ്സിന് തെളിച്ചവും ഉന്മേഷവും നൽകുന്നതുമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഇനി ഇതിന്റെ വിപാകത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ 'വിപാകേ ശീതലം' എന്നാണ് ആചാര്യൻ വിശദീകരിക്കുന്നത്; ദഹനപ്രക്രിയ പൂർത്തിയായ ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റത്തിൽ (വിപാകത്തിൽ) ഇത് ശരീരത്തിന് കാഠിന്യമുണ്ടാക്കാത്ത ശീതലമായ ഗുണം നൽകുന്നു. 'ലഘു' എന്നത് ഇഞ്ചി എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതും ശരീരത്തിൽ ആലസ്യമോ ഭാരമോ ഉണ്ടാക്കാതെ ലഘുത്വം (ലാഘവം) ഉണ്ടാക്കുന്നതുമായ ഗുണത്തെ കുറിക്കുന്നു. 'ദീപനം' എന്നാൽ മന്ദീഭവിച്ച ജാഠരാഗ്നിയെ ഉദ്ദീപിപ്പിച്ച് വിശപ്പുണ്ടാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. 'രുചിദം' എന്നത് നാവിൻ്റെ അരുചി മാറ്റി ഭക്ഷണത്തോട് സ്വാഭാവികമായ രുചിയും താല്പര്യവും ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമായ 'ശോഫകഫകണ്ഠാമയാപഹം' എന്നത് മൂന്ന് പ്രധാന രോഗാവസ്ഥകളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനെയാണ് കാണിക്കുന്നത്: 'ശോഫ' എന്നാൽ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടും വീക്കവും, 'കഫ' എന്നാൽ കഫദോഷം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ശ്വാസതടസ്സവും കട്ടികൂടലും, 'കണ്ഠാമയ' എന്നാൽ തൊണ്ടയെ ബാധിക്കുന്ന അണുബാധയും വേദനയും ശബ്ദമടപ്പും. ഇവ മൂന്നിനെയും 'അപഹം' അഥവാ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇഞ്ചിക്ക് സാധിക്കും.

രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകം:

"കഫാനിലഹരം സ്വര്യം വിബന്ധാനാഹശൂലജിത് ।

കടുഷ്ണം രോചനം വൃഷ്യം ഹൃദ്യം ചൈവാർദ്രകം സ്മൃതം ॥"

ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ആദ്യ പദമായ 'കഫാനിലഹരം' ഇഞ്ചിയുടെ പ്രധാന ഗുണകർമ്മത്തെയാണ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്; കഫത്തെയും അനിലൻ അഥവാ വാതത്തെയും ഒരുപോലെ ശമിപ്പിക്കാൻ (ഹരം) ഇതിന് അതിവിശേഷമായ കഴിവുണ്ട്. അടുത്ത പദമായ 'സ്വര്യം' ശബ്ദശുദ്ധി നൽകുന്ന ഗുണത്തെ കുറിക്കുന്നു; സ്വരപേടകത്തിലെ കഫക്കെട്ടുകൾ നീക്കി ശബ്ദത്തിന് മാധുര്യവും തെളിച്ചവും നൽകാൻ ഇഞ്ചി ഉത്തമമാണ്.

തുടർന്നു വരുന്ന 'വിബന്ധാനാഹശൂലജിത്' ഉദരസംബന്ധമായ മൂന്ന് വലിയ തടസ്സങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനെ (ജിത്) സൂചിപ്പിക്കുന്നു: 'വിബന്ധം' എന്നാൽ ശോധന തടസ്സപ്പെടുന്ന മലബന്ധാവസ്ഥ, 'ആനാഹം' എന്നാൽ വായു താഴോട്ടോ മുകളിലോട്ടോ പോകാതെ വയറു വീർത്തുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ (Flatulence/Bloating), 'ശൂല' എന്നാൽ വാതകോപം കൊണ്ടോ ദഹനക്കേട് കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ വയറുവേദന. ഈ മൂന്ന് അവസ്ഥകളെയും മാറ്റാൻ ഇഞ്ചി വിശേഷമാണ്.

ഒടുവിലായി ആചാര്യന്മാർ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്: 'കടുഷ്ണം' (എരിവും ചൂടും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്), 'രോചനം' (ഭക്ഷണത്തോട് അത്യാഗ്രഹവും രുചിയും ജനിപ്പിക്കുന്നത്), 'വൃഷ്യം' (ശരീരത്തിലെ ധാതുബലവും ഓജസ്സും വർദ്ധിപ്പിച്ച് പ്രത്യുൽപാദനശേഷിയെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നത്), 'ഹൃദ്യം' (ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് ഹിതമായത്) എന്നീ വിശേഷ ഗുണങ്ങളെല്ലാം ഒത്തിണങ്ങിയ ഒന്നാണ് ഇഞ്ചി എന്നാണ് 'ചൈവാർദ്രകം സ്മൃതം' എന്നതുകൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്.

2. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു

ആർദ്രികാ ഭേദിനീ ഗുർവീ തീക്ഷ്ണോഷ്ണാ ദീപനീ മതാ ।

കടുകാ മധുരാ പാകേ രൂക്ഷാ വാതകഫാപഹാ ।

യേ ഗുണാഃ കഥിതാഃ ശുണ്ഠ്യാസ്തേപി സന്ത്യാർദ്രകേഽഖിലാഃ ॥

ഭോജനാഗ്രേ സദാ പഥ്യം ലവണാർദ്രകഭക്ഷണം ।

അഗ്നിസന്ദീപനം രുച്യം ജിഹ്വാകണ്ഠവിശോധനം ॥

കുഷ്ഠപാണ്ഡ്വാമയേ കൃച്ഛ്രേ രക്തപിത്തേ വ്രണേ ജ്വരേ ।

ദാഹേ നിദാഘശരദോർനൈവ പൂജിതമാർദ്രകം ॥

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ ഹരീതക്യാദി വർഗ്ഗത്തിൽ പച്ചയിഞ്ചിയുടെ (ആർദ്രകം) ഗുണങ്ങളെയും ഉപയോഗക്രമങ്ങളെയും, അത് ഒഴിവാക്കേണ്ട സന്ദർഭങ്ങളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം:

ഒന്നാമത്തെ ശ്ലോകം:

"ആർദ്രികാ ഭേദിനീ ഗുർവീ തീക്ഷ്ണോഷ്ണാ ദീപനീ മതാ ।

കടുകാ മധുരാ പാകേ രൂക്ഷാ വാതകഫാപഹാ ।

യേ ഗുണാഃ കഥിതാഃ ശുണ്ഠ്യാസ്തേപി സന്ത്യാർദ്രകേഖിലാഃ ॥"

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ 'ആർദ്രികാ' എന്നത് നീരോടുകൂടിയ പച്ചയിഞ്ചിയെ കുറിക്കുന്നു. ഇത് കുടലിലെ തടസ്സങ്ങളെ ഭേദിച്ച് മലത്തെയും ദഹനമാലിന്യങ്ങളെയും വിഘടിപ്പിച്ച് സുഗമമായി പുറന്തള്ളുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ 'ഭേദിനീ' ആകുന്നു. ഉണങ്ങിയ ഇഞ്ചിയെ (ചുക്ക്) അപേക്ഷിച്ച് പച്ചയിഞ്ചി ദഹിക്കാൻ അല്പം കൂടുതൽ സമയമെടുക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇതിനെ ആചാര്യന്മാർ 'ഗുർവീ' (ഗുരു ഗുണം) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മസ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറാൻ ശേഷിയുള്ള വീര്യമുള്ളതിനാൽ ഇത് 'തീക്ഷ്ണോഷ്ണാ' (തീക്ഷ്ണവും ഉഷ്ണവുമായ സ്വഭാവമുള്ളത്) ആകുന്നു. മന്ദീഭവിച്ച ജാഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്താൻ ഉത്തമമായ ഔഷധദ്രവ്യമായതിനാലാണ് ഇതിനെ 'ദീപനീ മതാ' (അഗ്നിദീപനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്) എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഇതിന്റെ രസഗുണങ്ങളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, നാവിലറിയുന്ന പ്രാഥമിക രുചി എരിവായതുകൊണ്ട് 'കടുകാ' എന്നും, എന്നാൽ ദഹനപ്രക്രിയ പൂർത്തിയായി ശരീരത്തിൽ സ്വാംശീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മധുരഭാവം പ്രാപിക്കുന്നതിനാൽ 'മധുരാ പാകേ' (മധുര വിപാകം) എന്നും നിർവചിക്കുന്നു. ശരീരത്തിലെ അധികമുള്ള ഈർപ്പത്തെയും കഫത്തെയും വലിച്ചെടുക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതുകൊണ്ട് ഇത് 'രൂക്ഷാ' ആകുന്നു. വാതകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന വേദനകളെയും കഫം അടിഞ്ഞുകൂടിയുണ്ടാകുന്ന തടസ്സങ്ങളെയും ഒരുപോലെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശേഷിയുള്ളതിനാൽ ഇതിനെ 'വാതകഫാപഹാ' എന്ന് ആചാര്യൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇതുകൂടാതെ, ആയുർവേദത്തിൽ മഹാഔഷധമായി വാഴ്ത്തുന്ന ചുക്കിന് എന്തൊക്കെ ഔഷധഗുണങ്ങളാണോ കൽപ്പിച്ചുനൽകിയിട്ടുള്ളത് ('യേ ഗുണാഃ കഥിതാഃ ശുണ്ഠ്യാഃ'), അവയെല്ലാം തന്നെ അഖിലമായി അഥവാ പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ പച്ചയിഞ്ചിയിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ('തേപി സന്ത്യാർദ്രകേഖിലാഃ') എന്ന് ഇതിലൂടെ ഉറപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകം:

"ഭോജനാഗ്രേ സദാ പഥ്യം ലവണാർദ്രകഭക്ഷണം ।

അഗ്നിസന്ദീപനം രുച്യം ജിഹ്വാകണ്ഠവിശോധനം ॥"

ഭക്ഷണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ('ഭോജനാഗ്രേ') അല്പം പച്ചയിഞ്ചി ചെറുതായി അരിഞ്ഞ് ഉപ്പും (സാധാരണയായി സൈന്ധവ ലവണം) ചേർത്ത് കഴിക്കുന്നത് എപ്പോഴും മനുഷ്യശരീരത്തിന് ഔഷധതുല്യമായ ശീലമാണ് ('സദാ പഥ്യം'). ഇങ്ങനെ കഴിക്കുന്നത് മന്ദതയിലായ ദഹനാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ച് ആഹാരം പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിക്കാൻ ശരീരത്തെ സജ്ജമാക്കുന്നു ('അഗ്നിസന്ദീപനം'). നാവിൻ്റെ വിരസതയും അരുചിയും മാറ്റി ഭക്ഷണത്തോട് സ്വാഭാവികമായ ആഗ്രഹവും രുചിയും ജനിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ ഇത് 'രുച്യം' ആകുന്നു. കൂടാതെ, വായ്ക്കകത്തും തൊണ്ടയിലും അടിഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കുന്ന കൊഴുപ്പും കഫക്കെട്ടുകളും നീക്കം ചെയ്ത് സംസാരത്തിനും ശബ്ദത്തിനും തെളിച്ചം നൽകുന്നതിനാൽ ഇത് 'ജിഹ്വാകണ്ഠവിശോധനം' (നാവിനെയും തൊണ്ടയെയും ഒരുപോലെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

മൂന്നാമത്തെ ശ്ലോകം:

"കുഷ്ഠപാണ്ഡ്വാമയേ കൃച്ഛ്രേ രക്തപിത്തേ വ്രണേ ജ്വരേ ।

ദാഹേ നിദാഘശരദോർനൈവ പൂജിതമാർദ്രകം ॥"

ഒരു ഔഷധത്തിന്റെ പ്രയോഗം പോലെത്തന്നെ അത് ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിൽ വർജ്ജിക്കണം എന്നതും ആയുർവേദത്തിൽ പരമപ്രധാനമാണ്. ഇഞ്ചിയുടെ തീക്ഷ്ണ-ഉഷ്ണ സ്വഭാവം കാരണം ചില പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഇത് ഒട്ടും ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് ആചാര്യൻ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. വിവിധ തരത്തിലുള്ള ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ ഉള്ളപ്പോഴും ('കുഷ്ഠ'), ശരീരത്തിൽ വിളർച്ചയും പിത്തവർദ്ധനവും കാണുന്ന പാണ്ഡുരോഗത്തിലും ('പാണ്ഡ്വാമയേ'), മൂത്രമൊഴിക്കാൻ കഠിനമായ തടസ്സവും പുകച്ചിലും അനുഭവപ്പെടുന്ന മൂത്രകൃച്ഛ്രത്തിലും ('കൃച്ഛ്രേ'), ശരീരസ്രോതസ്സുകളിലൂടെ രക്തസ്രാവമുണ്ടാകുന്ന രക്തപിത്താവസ്ഥയിലും ('രക്തപിത്തേ'), ശരീരത്തിനകത്തോ പുറത്തോ ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങളും മുറിവുകളും ഉള്ളപ്പോഴും ('വ്രണേ'), ശരീരതാപം ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന പനിയുടെ ഘട്ടത്തിലും ('ജ്വരേ'), ശരീരത്തിൽ അത്യധികമായ എരിച്ചിലും ദാഹവും അനുഭവപ്പെടുമ്പോഴും ('ദാഹേ') ഇഞ്ചി ഉപയോഗിക്കരുത്.

ഇതിനൊപ്പം ഋതുചര്യയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ശരീരത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി പിത്തവും ഉഷ്ണവും വർദ്ധിക്കുന്ന കഠിനമായ വേനൽക്കാലത്തും ('നിദാഘ' അഥവാ ഗ്രീഷ്മഋതുവിൽ), മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞ് വെയിൽ കനക്കുന്ന ശരത്കാലത്തും ('ശരദോഃ') പച്ചയിഞ്ചിയുടെ ഉപയോഗം ശരീരത്തിന് ഹിതകരമല്ലെന്ന് കണ്ട് ഇതിനെ പൂർണ്ണമായി നിഷിദ്ധമായി ('നൈവ പൂജിതമാർദ്രകം') ആചാര്യന്മാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

3. കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു

കടുഷ്ണം ദീപനം വൃഷ്യം രുച്യമാർദ്രകനാഗരം ।

ശ്വാസകാസവമിഹിക്കാവാതശ്ലേഷ്മവിബന്ധനുത് ॥

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ഔഷധവർഗ്ഗത്തിൽ പച്ചയിഞ്ചിയുടെയും (ആർദ്രകം) ചുക്കിന്റെയും (നാഗരം) സമാന ഔഷധഗുണങ്ങളെയും രോഗശമന ശേഷിയെയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ ആചാര്യ വീക്ഷണത്തിലുള്ള വ്യാഖ്യാനം:

"കടുഷ്ണം ദീപനം വൃഷ്യം രുച്യമാർദ്രകനാഗരം ।"

ഈ വരിയിൽ പച്ചയിഞ്ചിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'ആർദ്രകം', ഉണങ്ങിയ ഇഞ്ചിയായ ചുക്കിനെ കുറിക്കുന്ന 'നാഗരം' എന്നീ രണ്ട് ദ്രവ്യങ്ങൾക്കും ഒരേപോലെ ബാധകമായ അടിസ്ഥാന ഗുണങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ഇവ രണ്ടിന്റെയും പ്രാഥമിക രസം എരിവായതുകൊണ്ട് 'കടു' എന്നും, ശരീരത്തിൽ ചൂടും ഉന്മേഷവും നിലനിർത്തുന്ന ഉഷ്ണവീര്യത്തോടുകൂടിയതായതിനാൽ 'ഉഷ്ണം' എന്നും വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. മന്ദഗതിയിലായ ജാഠരാഗ്നിയെ ഉദ്ദീപിപ്പിച്ച് ആഹാരം വേഗത്തിൽ ദഹിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധസ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ ഇത് 'ദീപനം' ആകുന്നു.

തുടർന്നു പറയുന്ന 'വൃഷ്യം' എന്ന പദം ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളെ, പ്രത്യേകിച്ച് ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിച്ച് ഓജസ്സും ആന്തരികബലവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഗുണത്തെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഒപ്പം, നാവിന്റെ രസമുകുളങ്ങളെ ഉണർത്തി ഭക്ഷണത്തോടുള്ള വൈമുഖ്യവും അരുചിയും മാറ്റി സ്വാഭാവിക രുചി പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇവയെ 'രുച്യം' എന്നും ആചാര്യൻ നിർവചിക്കുന്നു.

"ശ്വാസകാസവമിഹിക്കാവാതശ്ലേഷ്മവിബന്ധനുത് ॥"

രണ്ടാമത്തെ വരിയിൽ ഇഞ്ചിയും ചുക്കും ചേർന്ന് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പരിഹരിക്കുന്ന (ശമിപ്പിക്കുന്ന / നശിപ്പിക്കുന്ന) പ്രധാന രോഗാവസ്ഥകളെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിൽ ഒടുവിൽ വരുന്ന 'നുത്' എന്ന പദത്തിന് 'ശമിപ്പിക്കുന്നത്' അല്ലെങ്കിൽ 'ഇല്ലാതാക്കുന്നത്' എന്നാണ് അർത്ഥം.

ശ്വാസകോശത്തിലെ തടസ്സങ്ങൾ കാരണം ശ്വാസമെടുക്കാൻ അനുഭവപ്പെടുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടിനെയും ആസ്ത്മ പോലുള്ള അവസ്ഥകളെയും മാറ്റാൻ 'ശ്വാസ' ഹരമായും, തൊണ്ടയിലെയും നെഞ്ചിലെയും കഫക്കെട്ടുമൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ചുമയെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ 'കാസ' ഹരമായും ഇത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഉദരത്തിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ കൊണ്ടോ ദഹനക്കേടുകൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന മനംപിരട്ടലും ഛർദ്ദിയും തടയുന്നതിനാൽ 'വമി' ശമനമായും, പ്രാണവായുവിന്റെ വിപരീത ഗതികൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന എക്കിളിനെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ 'ഹിക്കാ' നാശകമായും ഇത് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

കൂടാതെ, ശരീരത്തിലെ ചലനങ്ങളെയും ദഹനപ്രക്രിയകളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന വാതദോഷം, കൊഴുപ്പും സ്രവങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുന്ന ശ്ലേഷ്മം (കഫദോഷം) എന്നിവയുടെ കോപത്തെ ഒന്നിച്ചു ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിനുള്ള ശേഷിയെയാണ് 'വാതശ്ലേഷ്മ' ഹരം എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ശരീരത്തിലെ സ്രോതസ്സുകളിലുണ്ടാകുന്ന തടസ്സങ്ങൾ, മലബന്ധം, വായുവിന്റെ സുഗമമായ സഞ്ചാരമില്ലായ്മ എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനാൽ ഇത് 'വിബന്ധനുത്' (മലവിബന്ധത്തെയും സ്രോതോരോധത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നത്) ആയി മാറുന്നു.

ചുക്കിന്റെ (ശുണ്ഠിയുടെ ) ഔഷധഗുണങ്ങൾ

ഇഞ്ചി ഉണക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ശുണ്ഠിക്കും (ചുക്ക് )ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഇഞ്ചിയും ശുണ്ഠിയും ഒരേ സസ്യത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണെങ്കിലും, ഉണക്കിയ ശേഷമുള്ള ഗുണങ്ങളിൽ ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ശുണ്ഠിയെ സ്നിഗ്ധവും ഉഷ്ണവീര്യവുമുള്ളതും ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതുമായ ദ്രവ്യമായി വിവരിക്കുന്നു. രുചിയില്ലായ്മ, കഫസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, വയറിലെ വായുകെട്ട് തുടങ്ങിയവയിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായും ശ്ലോകത്തിൽ കാണാം.

1. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു

സ്നിഗ്ധോഷ്ണാ കടുകാ ശുണ്ഠീ വൃഷ്യാ ശോഫകഫാരുചീൻ |

ഹന്തി വാതോദരശ്വാസപാണ്ഡുലീപദനാശിനീ || ८८ ||

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ശതപുഷ്പാദി വർഗ്ഗത്തിൽ ഉണങ്ങിയ ഇഞ്ചിയുടെ അഥവാ ചുക്കിന്റെ (ശുണ്ഠി) അതിവിശേഷമായ ഔഷധഗുണങ്ങളെ വർണ്ണിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം:

"സ്നിഗ്ധോഷ്ണാ കടുകാ ശുണ്ഠീ വൃഷ്യാ ശോഫകഫാരുചീൻ ।"

പച്ചയിഞ്ചിയെ അപേക്ഷിച്ച് ഉണങ്ങിയ ഇഞ്ചിയായ ചുക്കിന് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ സവിശേഷമായ സ്ഥാനമാണുള്ളത്. ഈ വരിയിലെ ആദ്യ പദമായ 'സ്നിഗ്ധാ' എന്നത് ചുക്കിന്റെ സ്നിഗ്ധ ഗുണത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്; പച്ചയിഞ്ചി ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പും ഈർപ്പവും വറ്റിക്കുന്ന 'രൂക്ഷ' ഗുണമുള്ളതാണെങ്കിൽ, ചുക്ക് ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ മൃദുത്വവും സ്നിഗ്ധതയും നൽകുന്ന ഒന്നാണ്. അടുത്ത പദമായ 'ഉഷ്ണാ' ഇതിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യത്തെ കുറിക്കുന്നു; അതായത് ശരീരത്തിൽ ആന്തരിക താപവും ദഹനാഗ്നിയും ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഇതിനുണ്ട്. 'കടുകാ' എന്നത് നാവിലറിയുന്ന ഇതിന്റെ പ്രധാന രസം എരിവാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഔഷധ ദ്രവ്യത്തെയാണ് ആചാര്യന്മാർ 'ശുണ്ഠീ' അഥവാ ചുക്ക് എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

തുടർന്നു വരുന്ന 'വൃഷ്യാ' എന്ന പദം ചുക്ക് ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തി ഓജസ്സും ബലവും പ്രത്യുൽപാദനശേഷിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഈ വരിയുടെ അവസാന ഭാഗമായ 'ശോഫകഫാരുചീൻ' ചുക്ക് ശമിപ്പിക്കുന്ന മൂന്ന് അവസ്ഥകളെ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തു പറയുന്നു: 'ശോഫം' എന്നാൽ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടും വീക്കവും, 'കഫം' എന്നാൽ ശ്വാസകോശത്തിലും സ്രോതസ്സുകളിലും അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അമിത കഫദോഷം, 'അരുചി' എന്നാൽ ഭക്ഷണത്തോട് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത അവസ്ഥ. ഇവ മൂന്നിനെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ ചുക്കിന് വിശേഷാൽ കഴിവുണ്ട്.

"ഹന്തി വാതോദരശ്വാസപാണ്ഡുലീപദനാശിനീ ॥"

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിൽ തുടങ്ങിയ വ്യാകരണ പ്രകാരം, മേൽപറഞ്ഞ ശോഫം, കഫം, അരുചി എന്നിവയെ നശിപ്പിക്കുന്നു അഥവാ ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ് 'ഹന്തി' എന്ന ക്രിയകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

തുടർന്നുള്ള ഭാഗത്ത് ശരീരത്തെ ബാധിക്കുന്ന അതീവ ഗുരുതരമായ മറ്റ് രോഗാവസ്ഥകളെ ചുക്ക് എങ്ങനെ പരിഹരിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതിൽ 'വാതോദര' എന്നാൽ ഉദരത്തിൽ വായുവും മലവും തങ്ങിനിന്ന് വയറ് അസാധാരണമായി വീർത്തു വരുന്ന വാതജന്യ ഉദരരോഗാവസ്ഥയാണ്. 'ശ്വാസ' എന്നത് ശ്വാസമെടുക്കാൻ അനുഭവപ്പെടുന്ന കഠിനമായ ബുദ്ധിമുട്ടിനെയും ശ്വാസംമുട്ടലിനെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്. 'പാണ്ഡു' എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ രക്തക്കുറവും തേജസ്സില്ലായ്മയും ഉണ്ടാക്കുന്ന വിളർച്ച അഥവാ അനീമിയയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അടുത്തതായി ശ്ലോകത്തിൽ കാണുന്ന 'ലീപദ' എന്നത് ആയുർവേദത്തിൽ 'ശ്ലീപദം' എന്നറിയപ്പെടുന്ന, കഫവും രക്തവും ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന മന്ത് രോഗത്തെയാണ് (Elephantiasis/Filariasis) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ പറഞ്ഞ വാതോദരം, ശ്വാസമുട്ടൽ, പാണ്ഡു, ശ്ലീപദം (മന്ത്) എന്നീ സർവ്വ രോഗാവസ്ഥകളെയും വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ അഥവാ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കാൻ ('നാശിനീ') കെല്പുള്ള ഒന്നാണ് ചുക്ക് എന്ന് ആചാര്യൻ സംശയലേശമന്യേ സമർത്ഥിക്കുന്നു.

2. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു

നാഗരം ദീപനം വൃഷ്യം ഗ്രാഹി ഹൃദ്യം വിബന്ധനുത് |

രുച്യം ലഘു സ്വാദുപാകം സ്നിഗ്ധോഷ്ണം കഫവാതജിത് || ३०५ ||

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ശതപുഷ്പാദി വർഗ്ഗത്തിൽ ചുക്കിന്റെ (നാഗരം) ഔഷധസ്വഭാവങ്ങളെയും ശരീരത്തിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം:

"നാഗരം ദീപനം വൃഷ്യം ഗ്രാഹി ഹൃദ്യം വിബന്ധനുത് ।"

ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ആദ്യ പദമായ 'നാഗരം' എന്നത് ഉണങ്ങിയ ഇഞ്ചിയെ അഥവാ ചുക്കിനെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. തുടർന്നു വരുന്ന 'ദീപനം' ചുക്കിന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു; മന്ദീഭവിച്ച ജാഠരാഗ്നിയെ ഉദ്ദീപിപ്പിച്ച് ആഹാരത്തെ ശരിയായ രീതിയിൽ പാകം ചെയ്യാനും ദഹനപ്രക്രിയയെ ക്രമപ്പെടുത്താനും ഇതിന് അതിവിശേഷമായ ശേഷിയുണ്ട്. അടുത്ത പദമായ 'വൃഷ്യം' എന്നത് ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളെ, വിശേഷിച്ച് ശുക്രധാതുവിനെ പരിപോഷിപ്പിച്ച് ഓജസ്സും പ്രത്യുൽപാദനശേഷിയും ആന്തരിക കരുത്തും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഗുണത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്.

തുടർന്ന് ആചാര്യൻ ചുക്കിനെ 'ഗ്രാഹി' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ ഗ്രാഹി എന്നാൽ ജഠരാഗ്നിയെ ദീപിപ്പിക്കുകയും ദഹനനാളത്തിലെ അമിതമായ ദ്രവാംശത്തെയും ആമത്തെയും (ദഹിക്കാത്ത മാലിന്യങ്ങളെ) ആഗിരണം ചെയ്ത് മലത്തിന് ശരിയായ ഘടന നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ഔഷധകർമ്മമാണ് (അതിസാരത്തിലും ഗ്രഹണിയിലും ഇത് അതീവ ഫലപ്രദമാണ്). 'ഹൃദ്യം' എന്നത് ചുക്ക് ഹൃദയപേശികൾക്ക് ബലമേകുന്നതിനൊപ്പം രക്തചംക്രമണം സുഗമമാക്കാനും മനസ്സിന് തെളിച്ചവും ഉന്മേഷവും നൽകാനും ഉത്തമമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈ വരിയുടെ ഒടുവിലായി പറയുന്ന 'വിബന്ധനുത്' എന്നത് മലബന്ധത്തെയും ശരീരസ്രോതസ്സുകളിലുണ്ടാകുന്ന തടസ്സങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്ന (നുത് = ശമിപ്പിക്കുന്നത്) ഗുണത്തെയാണ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. ചുക്ക് ഗ്രാഹിയാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യവും ദീപനസ്വഭാവവും കൊണ്ട് മലം തങ്ങിനിൽക്കാനിടയാക്കുന്ന ആമത്തെ ദഹിപ്പിക്കുകയും വാതത്തിന്റെ അപാനഗതിയെ നേരെയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ വിബന്ധം അഥവാ മലതടസ്സം പൂർണ്ണമായി നീക്കുന്നു.

"രുച്യം ലഘു സ്വാദുപാകം സ്നിഗ്ധോഷ്ണം കഫവാതജിത് ॥"

രണ്ടാമത്തെ വരിയിൽ ചുക്കിന്റെ രസ-ഗുണ-വീര്യ-വിപാകങ്ങളെയും ദോഷകർമ്മങ്ങളെയുമാണ് ആചാര്യൻ സംഗ്രഹിക്കുന്നത്. നാവിന്റെ ജഡത്വം മാറ്റി ഭക്ഷണത്തോട് അതീവ താല്പര്യവും സ്വാഭാവിക രുചിയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇത് 'രുച്യം' ആകുന്നു. പച്ചയിഞ്ചിയെ അപേക്ഷിച്ച് ഉണങ്ങിയ ചുക്ക് ശരീരത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ദഹിക്കുന്നതും കനം ഉണ്ടാക്കാത്തതുമായ ലഘു ഗുണത്തോടുകൂടിയതായതിനാൽ ഇതിനെ 'ലഘു' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ വിപാകത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ 'സ്വാദുപാകം' എന്നാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്; അതായത് നാവിലിരിക്കുമ്പോൾ എരിവാണെങ്കിലും (കടൂരസം), ദഹനക്രിയ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ഇത് മധുര വിപാകമായി (സ്വാദു = മധുരം) മാറുന്നു. ചുക്കിന് പച്ചയിഞ്ചിയെപ്പോലെ അമിതമായ എരിച്ചിലോ ദാഹമോ ഉണ്ടാക്കാതെ ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകാൻ കഴിയുന്നത് ഈ മധുരവിപാകം കൊണ്ടാണ്. അടുത്തതായി പറയുന്ന 'സ്നിഗ്ധോഷ്ണം' എന്നത് ചുക്കിന്റെ രണ്ട് അടിസ്ഥാന ഗുണങ്ങളെ കാണിക്കുന്നു: ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ മൃദുത്വവും പോഷണവും നൽകുന്ന 'സ്നിഗ്ധ' ഗുണവും, ആന്തരിക താപവും ദഹനശേഷിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന 'ഉഷ്ണ' വീര്യവും ഇതിലുണ്ട്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന പദമായ 'കഫവാതജിത്' ചുക്കിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഗുണത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; ശരീരത്തിലെ അധികരിച്ച ശ്ലേഷ്മത്തെയും (കഫദോഷം) ചലനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വായുവിന്റെ കോപത്തെയും (വാതദോഷം) ഒരുപോലെ ജയിക്കാൻ അഥവാ ശമിപ്പിക്കാൻ (ജിത്) കെല്പുള്ള ഔഷധമാണ് നാഗരം എന്ന് ആചാര്യൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

3. സോഢല നിഘണ്ടു

നാഗരം മധുരം പാകേ സ്നിഗ്ധോഷ്ണം കടുകം ലഘു |

രുച്യം മലാനാം സംഗ്രാഹി ഹൃദ്യം വായോർവിബന്ധനുത് || ११५२ ||

ദീപനം പാചനം വൃഷ്യം സ്വര്യം വാതകഫാപഹം |

നിഹന്തി ശൂലഹൃദ്രോഗശോഫാർശഃ ശ്ലീപദോദരം || ११५३ ||

ആനാഹ ശ്വാസകാസാമവമീഹിധ്മാമപിത്തലം |

സോഢല നിഘണ്ടുവിൽ മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ച പൊതുഗുണങ്ങൾക്കപ്പുറം, ചുക്കിന്റെ (നാഗരം) സവിശേഷവും പുതിയതുമായ ചില ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളെ ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്. അവയുടെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

പാചനം (Pachanam) : മുൻ ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറഞ്ഞ 'ദീപനം' വിശപ്പ് വർദ്ധിപ്പിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ, സോഢല നിഘണ്ടുവിൽ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന 'പാചനം' ശരീരത്തിൽ ദഹിക്കാതെ കിടക്കുന്ന അപക്വമായ ആഹാരരസത്തെയും വിഷാംശങ്ങളെയും (ആമം) നേരിട്ട് ദഹിപ്പിച്ചു കളയുന്ന അതിപ്രധാന പ്രക്രിയയാണ്. ജഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്തുന്നതിനൊപ്പം ദഹന മാലിന്യങ്ങളെ സ്വയം ദഹിപ്പിച്ചു കളയാൻ ചുക്കിന് ശേഷിയുണ്ടെന്ന് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വായോർവിബന്ധനുത് (Vayor-vibandhanut) : മലബന്ധം മാറ്റുന്നതിനപ്പുറം, ഉദരത്തിൽ അപാനവായുവിന്റെ സ്വാഭാവികമായ അധോഗതി തടസ്സപ്പെട്ട് വായു കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥയെ (Obstruction of flatus/vayu) ഭേദിച്ച്, വായുസഞ്ചാരം സുഗമമാക്കാൻ ചുക്കിന് സാധിക്കുമെന്ന് ഈ പ്രയോഗം പ്രത്യേകം അടിവരയിടുന്നു.

ഹൃദ്രോഗ നിഹന്തി (Hridroga Nihanti) : ചുക്ക് ഹൃദയത്തിന് ഇമ്പമുള്ളതാണ് (ഹൃദ്യം) എന്ന് മുൻപ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഹൃദയപേശികളിലെ രക്തയോട്ടക്കുറവ് കൊണ്ടോ കഫ-വാത തടസ്സങ്ങൾ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന യഥാർത്ഥ ഹൃദ്രോഗങ്ങളെത്തന്നെ ശമിപ്പിക്കാൻ ('ഹൃദ്രോഗ നിഹന്തി') ഇതിന് ഔഷധശേഷിയുണ്ടെന്ന് സോഢലൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അർശസ്സ് (Arshas): ശൂലഹൃദ്രോഗശോഫാർശഃ എന്നതിൽ പറയുന്ന 'അർശസ്സ്' അഥവാ മൂലക്കുരുവിന് (Piles/Hemorrhoids) ചുക്ക് അതീവ ഫലപ്രദമാണ്. ദഹനാഗ്നിയുടെ മാന്ദ്യവും മലവിബന്ധവുമാണ് മൂലക്കുരുവിന് പ്രധാന കാരണം. ചുക്കിന്റെ പാചന-ദീപന ഗുണങ്ങൾ അഗ്നിയെ നേരെയാക്കി മലശോധന സുഗമമാക്കുന്നതിലൂടെ അർശസ്സ് എന്ന രോഗാവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ആമം (Aamam) : ദഹനപ്രക്രിയ തകരാറിലായി ശരീരത്തിലെ രസ-ധാതുക്കളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കൊഴുപ്പും വിഷാംശവുമായ 'ആമദോഷ'ത്തെ ('ആമ') പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ ചുക്കിന് കഴിവുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം രോഗങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാന കാരണം ആമമായതിനാൽ, ആമത്തെ ഇല്ലാതാക്കുക വഴി സകല വ്യാധികളെയും ഇത് പ്രതിരോധിക്കുന്നു.

അപിത്തലം (Apithalam) : ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയവും വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായി വിപ്ലവകരവുമായ പ്രയോഗമാണിത്. എരിവ് രസവും (കടു) ഉഷ്ണവീര്യവുമുള്ള ഏത് ഔഷധവും സാധാരണയായി ശരീരത്തിൽ പിത്തദോഷത്തെ ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണ് പതിവ്. എന്നാൽ ചുക്ക് ഉഷ്ണമാണെങ്കിലും, ദഹനശേഷമുള്ള അതിന്റെ മധുരവിപാകവും സ്നിഗ്ധഗുണവും കാരണം ശരീരത്തിൽ പിത്തത്തെ കോപിപ്പിക്കുന്നില്ല (അപിത്തലം). പിത്തം വർദ്ധിക്കാതെ തന്നെ വാതത്തെയും കഫത്തെയും ശമിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്നത് ചുക്കിന്റെ മാത്രം അത്യപൂർവ്വമായ സവിശേഷതയാണ്.

4. കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു

ശുണ്ഠീ രുച്യാമവാതഘ്നീ പാചനീ കടുകാ ലഘുഃ |

സ്നിഗ്ധോഷ്ണാ മധുരാ പാകേ കഫവാതവിബന്ധനുത് || ४२ ||

വൃഷ്യാ സ്വര്യാ വമിശ്വാസശൂലകാസഹൃദാമയാൻ |

ഹന്തി ശ്ലീപദശോഥാർശ ആനാഹോദരമാരുതാൻ || ४३ ||

ആഗ്നേയഗുണഭൂയിഷ്ഠം താംയാംശപരിശോഷി യത് |

സംഗൃഹ്ണാതി മലṁ തത്തു ഗ്രാഹി ശുണ്ഠ്യാദയോ യഥാ || ४४ ||

വിബന്ധഭേദിനീ യാ തു സാ കഥം ഗ്രാഹിണീ ഭവേത് |

ശക്തിർവിബന്ധഭേദേ സ്യാദ് യതോ ന മലപാതന || ४५ ||

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ മുൻപ് പരാമർശിക്കാത്തതും, ആയുർവേദ ദഹനശാസ്ത്രത്തിലെ അതീവ പ്രധാനമായ ചില തത്ത്വങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നതുമായ പുതിയ ഭാഗങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം:

ആമവാതഘ്നീ (Amavataghni) : മുൻ നിഘണ്ടുക്കളിൽ പൊതുവായി ആമത്തെയും വാതത്തെയും പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, കൈയ്യദേവൻ ഇതിനെ രണ്ടിനെയും കൂട്ടിയിണക്കി 'ആമവാതഘ്നീ' എന്ന് പ്രത്യേകം നിർവചിക്കുന്നു. ദഹിക്കാത്ത ആഹാരരസമായ 'ആമ'വും കോപിച്ച വായുവും ഒത്തുചേർന്ന് സന്ധികളിൽ കഠിനമായ വേദനയും നീർക്കെട്ടും ഉണ്ടാക്കുന്ന ആമവാതത്തെ (Rheumatoid Arthritis) വേരോടെ ശമിപ്പിക്കാൻ ചുക്കിന് ശേഷിയുണ്ട്. ചുക്കിന്റെ ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങൾ ആമത്തെ ദഹിപ്പിക്കുകയും, ഉഷ്ണ-സ്നിഗ്ധ സ്വഭാവം വാതത്തെ ശാന്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഗ്രാഹിയുടെ ശാസ്ത്രീയ നിർവ്വചനം (ആഗ്നേയഗുണഭൂയിഷ്ഠം തോയാംശപരിശോഷി) : ചുക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് അതിസാരത്തിലും ഗ്രഹണിയിലും 'ഗ്രാഹി' (ശരീരദ്രവങ്ങളെ ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന ഔഷധം) ആകുന്നത് എന്നതിന്റെ പ്രവർത്തനം ആചാര്യൻ 44-ാം ശ്ലോകത്തിൽ കൃത്യമായി വിശകലനം ചെയ്യുന്നു. ചുക്ക് അഗ്നി മഹാഭൂതം ഏറ്റവും അധികമുള്ള ഔഷധദ്രവ്യമാണ് (ആഗ്നേയഗുണഭൂയിഷ്ഠം). ഇത് ദഹനനാളത്തിലെ അമിതമായ ജലാംശത്തെയും നീരൊഴുക്കിനെയും വറ്റിച്ചു കളയുകയും (തോയാംശപരിശോഷി), അതിലൂടെ അയഞ്ഞുപോകുന്ന മലത്തിന് കൃത്യമായ ഘടന നൽകി സ്വാഭാവികമായി നിർത്തുകയും (സംഗൃഹ്ണാതി മലം) ചെയ്യുന്നു.

വിബന്ധഭേദനവും ഗ്രാഹിത്വവും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യ പരിഹാരം (45-ാം ശ്ലോകം) : വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ അതിസൂക്ഷ്മമായ ഒരു തത്ത്വചിന്തയ്ക്കാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ വ്യക്തത നൽകുന്നത്. മലബന്ധം മാറ്റുന്ന ഒന്നാണെങ്കിൽ (വിബന്ധഭേദിനി), അത് മലത്തെ കെട്ടിനിർത്തുന്ന 'ഗ്രാഹി' ആകുന്നത് എങ്ങനെ എന്ന ചോദ്യത്തിനാണ് ഇവിടെ മറുപടി നൽകുന്നത്. ചുക്കിന്റെ ധർമ്മം എന്നത് കുടലിൽ ആമം മൂലമോ വായു തങ്ങിനിന്നോ ഉണ്ടാകുന്ന തടസ്സത്തെ ഭേദിക്കുക (ശക്തിർവിബന്ധഭേദേ) മാത്രമാണ്; അല്ലാതെ സാധാരണ വിരേചന (Laxative) ഔഷധങ്ങളെപ്പോലെ മലത്തെ ബലമായി തള്ളി താഴേക്ക് ഒഴുക്കിക്കളയുകയല്ല (ന മലപാതന).

അതായത്, ചുക്ക് വയറിളക്കുന്ന ഒരു ദിവ്യൗഷധമല്ല; മറിച്ച് ദഹനക്കേടുകൊണ്ട് വഴിമുട്ടിനിൽക്കുന്ന മലതടസ്സത്തെ ഭേദിക്കുകയും, അതേസമയം അയഞ്ഞുപോകുന്ന അവസ്ഥയിൽ ദ്രവാംശത്തെ വറ്റിച്ച് കുടലിന് ബലം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന അത്യപൂർവ്വ ഇരട്ടപ്രവർത്തന ശേഷിയുള്ള ഒന്നാണ്.

ഇഞ്ചിയും ചുക്കും ഏതെല്ലാം അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു?

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇഞ്ചിയെ ആർദ്രകം എന്നും ഉണക്കിയ ഇഞ്ചിയെ ശുണ്ഠി എന്നും വിളിക്കുന്നു. ശ്ലോകങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, രണ്ടിനും ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുണങ്ങൾക്കൊപ്പം വാതം, കഫം, വയറിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ, ചുമ തുടങ്ങിയ പല അവസ്ഥകളിലും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗം പരാമർശിക്കുന്നതായി കാണാം.

ഇഞ്ചി — ആർദ്രകം

പച്ച ഇഞ്ചിയെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി പറയുന്ന പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ ഇവയാണ്: ഇഞ്ചിയെ ആയുർവേദത്തിൽ ആർദ്രകം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. അതിന്റെ രുചി, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.

കടു രസം

ഇഞ്ചിയുടെ പ്രധാന രസം കടു, അതായത് എരിവാണ്. ഈ എരിവ് രുചി ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവവുമായി ആയുർവേദത്തിൽ ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അരുചിയും ദഹനക്കുറവും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇഞ്ചിയുടെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗം കാണാം.

ഉഷ്ണവീര്യം

ഇഞ്ചിക്ക് ഉഷ്ണവീര്യം ഉള്ളതായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നു. ശരീരത്തിലെ ദഹനപ്രവർത്തനങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതിലും കഫ-വാത സംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളിലും ഇതിന്റെ ഉഷ്ണസ്വഭാവം പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

ഗുരു ഗുണം

പച്ച ഇഞ്ചിക്ക് ഗുരു ഗുണം പറയുന്ന പരാമർശങ്ങളുണ്ട്. ഉണക്കിയ ഇഞ്ചിയായ ചുക്കിന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ നിന്ന് പച്ച ഇഞ്ചിയെ വേർതിരിച്ച് കാണുന്നതിന്റെ ഭാഗമാണിത്. അതിനാൽ പച്ച ഇഞ്ചിയുടെയും ചുക്കിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ എല്ലാം ഒരുപോലെ തന്നെയാണെന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല.

മധുര വിപാകം

ഇഞ്ചിക്ക് മധുര വിപാകം പറയുന്ന ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥപരാമർശങ്ങളുണ്ട്. ഇവിടെ “വിപാകം” എന്നത് ഭക്ഷണം ദഹിച്ചശേഷം ദ്രവ്യത്തിന് ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമപരിണാമത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ആയുർവേദ ആശയമാണ്.

ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ള ആയുർവേദ വീക്ഷണം

ദീപനം (Deepana): മന്ദീഭവിച്ച ദഹനാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയ. ഇഞ്ചി പാൻക്രിയാസിലെ ദഹന എൻസൈമുകളായ ട്രിപ്സിൻ (Trypsin), കൈമോട്രിപ്സിൻ (Chymotrypsin) എന്നിവയുടെ ഉത്പാദനത്തെയും പ്രവർത്തനത്തെയും അനുകൂലമായി സ്വാധീനിക്കുമെന്ന് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

രുചിദം (Ruchida): നാവിന്റെ രസമുകുളങ്ങളെ ഉണർത്തി ഭക്ഷണത്തോടുള്ള വിരക്തിയും അരുചിയും (Anorexia) മാറ്റി സ്വാഭാവിക വിശപ്പ് വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ജിഹ്വാ വിശോധനം (Jihva Vishodhana): നാവിന് മുകളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വെളുത്ത പാടകളും കട്ടികൂടിയ ആവരണങ്ങളും നീക്കം ചെയ്ത് വായ്ക്കകം ശുദ്ധമാക്കുന്നു.

ആനാഹഹരം (Anahahara): ഉദരത്തിൽ ഗ്യാസ് തങ്ങിനിന്ന് വയർ വീർക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയെയും ഭാരത്തെയും (Bloating) ലഘൂകരിക്കുന്നു.

ശൂലജിത് (Shoolajit): ദഹനക്കേടുകൊണ്ടോ വായുക്കോപം കൊണ്ടോ അടിവയറ്റിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കൊളുത്തിപ്പിടിച്ചുള്ള വേദനകളിൽ ആശ്വാസം പകരുന്നു.

ഭേദിനി & വിബന്ധഹരം (Bhedini & Vibandhahara): ദഹനമാലിന്യങ്ങൾ കട്ടപിടിച്ചുണ്ടാകുന്ന മലതടസ്സങ്ങളെ മൃദുവായി വിഘടിപ്പിച്ച് ശോധന സുഗമമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വമിഹരം & ഹിക്കാഹരം (Vamihara & Hikkahara): യാത്രകളിലോ ദഹനക്കുറവിലോ ഉണ്ടാകുന്ന മനംപിരട്ടൽ, ഛർദ്ദി എന്നിവയെയും പ്രാണവായുവിന്റെ തകരാറുകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത എക്കിളിനെയും ശാന്തമാക്കുന്നു.

ശ്വസന-ശാരീരിക സംരക്ഷണം

കഫവാതഹരം (Kaphavatahara): ശരീരത്തിലെ പ്രധാന ദോഷങ്ങളായ കഫത്തെയും വാതത്തെയും ഒരുപോലെ സമതുലിതാവസ്ഥയിൽ നിർത്തുന്നു.

ഹൃദ്യം (Hrudya): ഹൃദയപേശികൾക്ക് ഹിതമായതും രക്തചംക്രമണത്തെ സ്വാഭാവികമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്നതുമായ ഗുണം.

ശോഫഹരം (Shophahara): ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടുകളും വീക്കങ്ങളും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഗുണങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

കണ്ഠാമയാപഹം & സ്വര്യം (Kantamayaapaha & Svarya): തൊണ്ടയിലെ അണുബാധകൾ, കഫക്കെട്ട്, സ്വരമടപ്പ് എന്നിവ കുറയ്ക്കുകയും ശബ്ദത്തിന് വ്യക്തതയും മാധുര്യവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശ്വാസഹരം & കാസഹരം (Shwasahara & Kasahara): ശ്വാസനാളത്തിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമ, വിട്ടുമാറാത്ത ശ്വാസതടസ്സങ്ങൾ, ആസ്ത്മ ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ അനുബന്ധ ശമനം നൽകുന്നു.

ചുക്ക് — ശുണ്ഠി

ഉണക്കിയ ഇഞ്ചിയായ ചുക്കിന് ആയുർവേദത്തിൽ ശുണ്ഠി എന്നാണ് പേര്. ശ്ലോകങ്ങളിൽ ചുക്കിന് ഇഞ്ചിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ദഹന-വാതകഫ സംബന്ധമായ പ്രയോഗങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നതായി കാണാം.

പരമ്പരാഗതമായി താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിലാണ് ശുണ്ഠിയുടെ ഉപയോഗം പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്:

ഗ്രാഹിത്വവും മലബന്ധവും: ആയുർവേദത്തിലെ സവിശേഷ തത്ത്വം

സാധാരണയായി ശരീരത്തിലെ ജലാംശത്തെ വലിച്ചെടുക്കുന്ന 'ഗ്രാഹി' (Absorbent) സ്വഭാവമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മലബന്ധമുള്ളപ്പോൾ നൽകാറില്ല. എന്നാൽ ചുക്ക് ഇതിനൊരു അപവാദമായിട്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.

ദഹനപ്രക്രിയയിലെ തകരാറുകൾ മൂലം കുടലിൽ ആമം അടിഞ്ഞുകൂടുകയോ വായു തങ്ങിനിൽക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന തടസ്സങ്ങളെ ഭേദിക്കാൻ (വിബന്ധഭേദനം) ചുക്കിന്റെ ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങൾക്ക് സാധിക്കും. അതേസമയം, സാധാരണ വയറിളക്കുന്ന മരുന്നുകളെപ്പോലെ ഇത് ദഹനവ്യവസ്ഥയെ തളർത്തുകയോ മലത്തെ ബലമായി പുറന്തള്ളുകയോ (മലപാതനം) ചെയ്യുന്നില്ല. ദഹനനാളത്തിലെ അധിക ഈർപ്പത്തെ ക്രമീകരിക്കാനും അതോടൊപ്പം ആമജന്യമായ തടസ്സങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാനും ചുക്ക് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ചുക്കിന്റെ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ

മധുര വിപാകം (Madhura Vipaka): പ്രാഥമിക രസം എരിവാണെങ്കിലും, ദഹനക്രിയ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ഇത് മധുരഭാവത്തിലേക്ക് മാറുന്നു. ഇത് ശരീരത്തിന് കഠിനമായ ക്ഷീണമോ അമിത ചൂടോ ഉണ്ടാക്കാതെ ധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വൃഷ്യം (Vrushya): ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും ആന്തരിക കരുത്തും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.

രോചനം (Rochana): നാവിന്റെ രസമുകുളങ്ങളെ ഉണർത്തി ഭക്ഷണത്തോടുള്ള താല്പര്യവും രുചിയും വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഹൃദ്യം (Hrudya): ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് ഹിതമായതും രക്തചംക്രമണത്തെ അനുകൂലമായി സ്വാധീനിക്കുന്നതുമാണ്.

സ്നിഗ്ധം & ലഘു (Sasneha & Laghu): കനം ഉണ്ടാക്കാതെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതിനൊപ്പം ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ മൃദുത്വം നിലനിർത്തുന്നു.

ദീപനം (Deepana): മന്ദീഭവിച്ച ജാഠരാഗ്നിയെ ഉദ്ദീപിപ്പിച്ച് സ്വാഭാവിക ദഹനശേഷി നിലനിർത്തുന്നു.

പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പ്രയോഗങ്ങൾ (ആയുർവേദ വീക്ഷണം)

ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചുക്കിന്റെ ഉപയോഗം താഴെ പറയുന്ന ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളിൽ സഹായകരമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്:

ആമവാതം (Amavata): ദഹനക്കേടുകൊണ്ട് അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന മാലിന്യങ്ങളും (ആമം) വാതകോപവും ചേരുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സന്ധിവേദന, നീർക്കെട്ട് എന്നിവയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ കുറയ്ക്കാൻ പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ശോഫം (Shophahara): ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടുകൾ ലഘൂകരിക്കാൻ സഹായകം.

വാതോദരം (Vatodara): ഉദരത്തിൽ വായു തടസ്സപ്പെട്ട് വയറു വീർത്തുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ ആശ്വാസം നൽകുന്നു.

ശ്വാസ-കാസ പ്രയാസങ്ങൾ (Shwasahara): കഫക്കെട്ട് മൂലമുണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ, ശ്വാസതടസ്സങ്ങൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ പാരമ്പര്യ ഔഷധക്കൂട്ടുകളിൽ ചേർക്കുന്നു.

പാണ്ഡു & ശ്ലീപദം: ശരീരത്തിലെ രക്തക്കുറവ് (വിളർച്ച), കഫ-രക്ത തകരാറുകൾ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന മന്ത് രോഗം (Filariasis) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ സഹായക ഔഷധമായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ആധുനിക ശാസ്ത്രപഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്ന സാധ്യതകൾ

ചലനരോഗങ്ങളും മനംപിരട്ടലും (Motion Sickness & Nausea): യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന തലകറക്കം, ഗർഭകാലത്തോ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് ശേഷമോ ഉണ്ടാകുന്ന മനംപിരട്ടൽ എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇഞ്ചിയിലെ ഘടകങ്ങൾ ഫലപ്രദമാണെന്ന് പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വേദനയും നീർക്കെട്ടും ലഘൂകരിക്കാൻ: ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ജിഞ്ചറോൾ (Gingerol), ഷോഗോൾ (Shogaol) തുടങ്ങിയ സംയുക്തങ്ങളിലെ ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഗുണങ്ങൾ ആർത്തവവേദന, സന്ധിവേദന എന്നിവയുടെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം.

ഉപാപചയ പ്രവർത്തനം (Metabolism): ശരീരത്തിലെ മെറ്റബോളിസം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലിയോടൊപ്പം ശരീരഭാരം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും ചുക്ക് പ്രയോജനകരമാണ്.

ഇഞ്ചിയിലെ പ്രധാന സജീവ ഘടകങ്ങൾ”

ഇഞ്ചിക്ക് ആ പ്രത്യേക എരിവും കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണവും നൽകുന്നത് വെറുമൊരു സ്വാഭാവിക രുചി മാത്രമല്ല, അതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ശക്തമായ ചില പ്രകൃതിദത്ത രാസസംയുക്തങ്ങളാണ് (Bioactive compounds). പച്ചയിഞ്ചിയിലും ഉണങ്ങിയ ചുക്കിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം:

ജിഞ്ചറോൾ (Gingerols)

പച്ചയിഞ്ചി കടിക്കുമ്പോൾ നാവിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ മൂർച്ചയേറിയ എരിവിന് പിന്നിൽ പ്രധാനമായും ജിഞ്ചറോളുകളാണ് (പ്രത്യേകിച്ച് 6-Gingerol). ദഹനരസങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും, ശരീരത്തിലെ വീക്കവും വേദനയും കുറയ്ക്കാനും, യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന മനംപിരട്ടൽ മാറ്റാനും സഹായിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഘടകം ഇതാണ്.

ഷോഗോൾ (Shogaols)

ഇഞ്ചി ഉണക്കി ചുക്കാക്കുമ്പോഴോ ചൂടാക്കുമ്പോഴോ ജിഞ്ചറോളുകൾ രൂപാന്തരപ്പെട്ടുണ്ടാകുന്ന സംയുക്തമാണിത് (പ്രത്യേകിച്ച് 6-Shogaol). പച്ചയിഞ്ചിയേക്കാൾ ചുക്കിന് എരിവ് കൂടുതലായി തോന്നുന്നതിന് കാരണം ഇതാണ്. ആമവാതം പോലെയുള്ള അവസ്ഥകളിലെ നീർക്കെട്ട് ശമിപ്പിക്കാനും, വിട്ടുമാറാത്ത സന്ധിവേദനകളിൽ ആശ്വാസം നൽകാനും, കഫക്കെട്ട് അലിയിച്ചു കളയാനും ഷോഗോളിന് പച്ചയിഞ്ചിയിലെ ഘടകങ്ങളേക്കാൾ ഉയർന്ന ശേഷിയുണ്ട്.

സിംഗിബെറീൻ (Zingiberene)

ഇഞ്ചി ചതയ്ക്കുമ്പോഴോ അരിയുമ്പോഴോ വായുവിൽ പടരുന്ന ആ പ്രത്യേക സുഗന്ധത്തിന് കാരണം ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന 'സിംഗിബെറീൻ' എന്ന ബാഷ്പീകരണ സ്വഭാവമുള്ള സുഗന്ധതൈലമാണ് (Essential oil). കുടലിലെ ഗ്യാസ് കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥ ഒഴിവാക്കാനും ഉദരപേശികളെ അയച്ച് വായുകോപം കുറയ്ക്കാനും ഈ ഘടകം സഹായിക്കുന്നു.

സിഞ്ചറോൺ (Zingerone)

ഇഞ്ചി തിളപ്പിക്കുമ്പോഴോ കറികളിലിട്ട് പാകം ചെയ്യുമ്പോഴോ ജിഞ്ചറോളിൽ നിന്ന് സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്ന ഘടകമാണിത്. ദഹനവ്യവസ്ഥയിലെ വിഷാംശങ്ങളെ നിർവീര്യമാക്കാനും, ഛർദ്ദിയും വയറിലെ അസ്വസ്ഥതകളും ശാന്തമാക്കാനും ഇത് ശരീരത്തിന് തുണയാകുന്നു.

പാരഡോൾ (Paradol)

ശരീരത്തിലെ ഊർജ്ജോത്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും കൊഴുപ്പ് എരിച്ചു കളയുന്ന പ്രക്രിയയെ (Thermogenesis) വേഗത്തിലാക്കാനും സഹായിക്കുന്ന മറ്റൊരു സജീവ ഘടകമാണിത്.

മറ്റു സുഗന്ധതൈല സംയുക്തങ്ങൾ (Bisabolene, Camphene, Curcumene)

ഇവയെല്ലാം ഇഞ്ചിയിലെ ഒലിയോറെസിൻ (Oleoresin) എന്ന ഭാഗത്ത് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നവയാണ്. ശരീരകോശങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന കേടുപാടുകളെ തടയുന്ന ആന്റിഓക്‌സിഡന്റ് സംരക്ഷണം നൽകുന്നത് ഈ ഘടകങ്ങളാണ്.

പച്ചയിഞ്ചി ഉണങ്ങി ചുക്കാകുമ്പോൾ അതിലെ രാസഘടനയിൽ തന്നെ ഇത്തരത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസം വരുന്നത് കൊണ്ടാണ്, ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പച്ചയിഞ്ചിയുടെയും ചുക്കിന്റെയും ഔഷധഗുണങ്ങളെ വേർതിരിച്ചു തന്നെ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഇഞ്ചിയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്

നൂറ്റാണ്ടുകളായി നമ്മുടെ നാട്ടറിവുകളിലും ആയുർവേദത്തിലും ഇഞ്ചിക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ, മനംപിരട്ടൽ, വയറുവീക്കം തുടങ്ങിയ പല അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ഇഞ്ചി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പതിവുണ്ട്. ഈ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളിൽ ചിലതിനെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ശാസ്ത്രലോകവും പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ദഹനവ്യവസ്ഥയിലെ കൃത്യമായ ഇടപെടൽ

വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥതയോ കനപ്പോ തോന്നുമ്പോൾ ഇഞ്ചി കഴിക്കുന്നത് വെറുമൊരു തോന്നലല്ലെന്ന് ഗ്യാസ്ട്രോഎൻട്രോളജി പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആമാശയത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം ചെറുകുടലിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന പ്രക്രിയയെ (Gastric emptying) ഇഞ്ചി വേഗത്തിലാക്കുന്നു. ഭക്ഷണം ദഹിക്കാതെ വയറ്റിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥ ഒഴിവാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും. അതോടൊപ്പം പാൻക്രിയാസിലെ ദഹന എൻസൈമുകളായ ലിപേസ്, ട്രിപ്സിൻ, അമിലേസ് എന്നിവയെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും ഇതിലെ ഘടകങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്.

വേദനസംഹാരി ഗുളികകൾക്ക് സമാനമായ ശാസ്ത്രീയ വഴി

നമ്മൾ സാധാരണ കഴിക്കുന്ന ഐബുപ്രൂഫിൻ പോലുള്ള ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഗുളികകൾ ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അതേ ശൈലിയിലാണ് ഇഞ്ചിയിലെ 'ജിഞ്ചറോൾ' ഇടപെടുന്നത്. ശരീരത്തിൽ നീർക്കെട്ടും വേദനയുമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ, COX-2 എൻസൈമുകൾ എന്നിവയെ സ്വാഭാവികമായി തടയാൻ ഇഞ്ചിക്ക് ശേഷിയുണ്ട്. കഠിനമായ ആർത്തവവേദന (Primary dysmenorrhea), മുട്ടുവേദന (Osteoarthritis) എന്നിവ അനുഭവിക്കുന്നവരിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ വേദനയുടെ തീവ്രത കുറയ്ക്കാൻ ഇഞ്ചി സഹായിച്ചതായി തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

തലച്ചോറിലെ മനംപിരട്ടൽ സിഗ്നലുകളെ തടയുന്നു

യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴോ ഗർഭകാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലോ ഉണ്ടാകുന്ന മനംപിരട്ടലിന് തലച്ചോറിലെയും കുടലിലെയും ചില നാഡീ റിസപ്റ്ററുകളാണ് (5-HT3 receptors) കാരണം. ഇഞ്ചിയിലെ ജിഞ്ചറോളും ഷോഗോളും ഈ റിസപ്റ്ററുകളെ ശാന്തമാക്കുന്നു. മോഹാലസ്യവും ഛർദ്ദിയും അകറ്റാൻ ഇത് പ്രകൃതിദത്തമായൊരു ആശ്വാസമായി മാറുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

മെറ്റബോളിസവും രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയും

ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹമുള്ളവരിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ, കോശങ്ങളിലേക്ക് ഗ്ലൂക്കോസ് ആഗിരണം ചെയ്യാനുള്ള ഇൻസുലിന്റെ ശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഇഞ്ചിയിലെ ഘടകങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഫാസ്റ്റിംഗ് ബ്ലഡ് ഷുഗർ അളവിലും HbA1c നിരക്കിലും ഇത് അനുകൂലമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നു. കൂടാതെ, രക്തക്കുഴലുകളിൽ കൊഴുപ്പടിയുന്ന പ്രക്രിയയെ മന്ദഗതിയിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ശക്തമായ ആന്റിഓക്‌സിഡന്റ് ഗുണങ്ങളും ഇതിനുണ്ട്.

ഭക്ഷണത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി ഇഞ്ചി ചേർക്കുന്നത് ശരീരത്തിന് മികച്ച പിന്തുണ നൽകുമെങ്കിലും, രക്തം കട്ടപിടിക്കാതിരിക്കാനുള്ള മരുന്നുകൾ (Blood thinners) സ്ഥിരമായി കഴിക്കുന്നവരോ പിത്താശയക്കല്ല് (Gallstones) സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉള്ളവരോ വലിയ അളവിൽ ഇഞ്ചി സപ്ലിമെന്റുകളായോ അമിതമായ അളവിലോ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടേണ്ടതുണ്ട്.

ഇഞ്ചിയും ചുക്കും പ്രധാന ചേരുവയാകുന്ന ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

“ചുക്കില്ലാത്ത കഷായമില്ല” എന്ന് പഴമക്കാർ പറയാറുണ്ട്. അത്രത്തോളം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ് ആയുർവേദത്തിലെ ചുക്കിനും ഇഞ്ചിക്കും. നിരവധി ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ചെറിയൊരു ചേരുവയായെങ്കിലും ഇഞ്ചിയോ ചുക്കോ ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇഞ്ചി തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചേരുവകളിലൊന്നായി വരുന്ന ചില പ്രസിദ്ധമായ ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് നോക്കാം.നിത്യജീവിതത്തിൽ സുപരിചിതമായതും ക്ലാസിക്കൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രമുഖ സ്ഥാനമുള്ളതുമായ ചില പ്രധാന ആയുർവേദ യോഗങ്ങൾ:

1. ത്രികടു ചൂർണം (Trikatu Churna)

ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ സമം ചേർത്തൊരുക്കുന്ന അതിപ്രശസ്തമായ കൂട്ടാണിത്. മന്ദീഭവിച്ച ജാഠരാഗ്നിയെ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കാനും, ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ദഹനമാലിന്യങ്ങളെ (ആമം) എരിച്ചു കളയാനും ത്രികടുവിന് തുല്യമായി മറ്റൊന്നില്ല. ശ്വാസകോശത്തിലെ അമിത കഫക്കെട്ട്, വിശപ്പില്ലായ്മ, ഉപാപചയ തകരാറുകൾ എന്നിവ പരിഹരിക്കാൻ ഒറ്റയ്ക്കും മറ്റ് ഔഷധങ്ങളുടെ ആഗിരണശേഷി കൂട്ടുന്നതിനായി അനുപാനമായും ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

2. സൗഭാഗ്യ ശുണ്ഠി (Saubhagya Shunthi)

ചുക്ക് പ്രധാന ചേരുവയായി മാറുന്ന ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും വീര്യമേറിയ ഒരു രസായനമാണിത്. പ്രസവരക്ഷയിൽ സ്ത്രീകളുടെ ശാരീരികബലം വീണ്ടെടുക്കാനും, ഗർഭാശയ ശുദ്ധിക്കും, വാത-കഫ കോപങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് തലമുറകളായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കരുത്തുപകരാനും ആമവാത സംബന്ധമായ വേദനകൾ ലഘൂകരിക്കാനും ഇത് ഉത്തമമാണ്.

3. ആർദ്രക ഖണ്ഡം / ഇഞ്ചി ലേഹ്യം (Ardraka Khandam / Inchi Lehyam)

പച്ചയിഞ്ചിയുടെ നീര് (ആർദ്രക സ്വരസം) മുഖ്യഘടകമായി പാലിലും നെയ്യിലും കാച്ചിക്കുറുക്കിയെടുക്കുന്ന ഔഷധമാണിത്. ശരീരത്തിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന അലർജി തിണർപ്പുകൾ (ശീതപിത്തം/Urticaria), തുമ്മൽ, വിട്ടുമാറാത്ത കഫക്കെട്ട് എന്നിവ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഛർദ്ദിയും രുചിയില്ലായ്മയും മാറ്റാനും ഇത് സഹായകരമാണ്.

4. ഹിംഗ്വഷ്ടക ചൂർണം (Hingvastaka Churna)

ചുക്ക്, കായം, ജീരകം, സൈന്ധവ ലവണം തുടങ്ങിയ എട്ട് വിശേഷ ദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർന്നതാണിത്. ഭക്ഷണം കഴിച്ചയുടൻ വയർ സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുക, അധോവായു തടസ്സപ്പെടുക, കഠിനമായ വയറുവേദന (ശൂല) എന്നിവ അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ ഭക്ഷണത്തിലെ ആദ്യ ഉരുളയിൽ അല്പം നെയ്യ് ചേർത്ത് ഈ ചൂർണം കഴിക്കുന്നത് ശീലമാക്കാറുണ്ട്.

5. വൈശ്വാനര ചൂർണം (Vaishvanara Churna)

വൈശ്വാനരൻ എന്നാൽ 'അഗ്നി' എന്നാണർത്ഥം. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ ചുക്കും കടുക്കയും തിപ്പലിയും ചേർന്ന ഈ യോഗം ഉദരത്തിലെ ജഠരാഗ്നിയെ ആളിക്കത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. സന്ധികളിൽ നീരും വേദനയും ഉണ്ടാക്കുന്ന ആമവാതം, മലവിബന്ധം, ദഹനക്കേട് എന്നിവയിൽ കുടലിന്റെ സ്വാഭാവിക ചലനം വീണ്ടെടുക്കാൻ ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

6. താലീസാദി ചൂർണം (Talisadi Churna)

താലീസപത്രം, ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി, ഏലത്തരി, ഇലവർഗ്ഗം, വംശരോചന എന്നിവ കൽക്കണ്ടം ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധപ്പൊടിയാണിത്. നെഞ്ചിൽ കട്ടപിടിച്ച കഫം ഇളക്കി ചുമയും തൊണ്ടവേദനയും മാറ്റാൻ ഇത് ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണ്. ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ ലഘൂകരിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഭക്ഷണത്തോട് രുചി ജനിപ്പിക്കാനും ഇതിലെ ചുക്കിന്റെ സാന്നിധ്യം സഹായിക്കുന്നു.

7. അജമോദാദി ചൂർണം (Ajamodadi Churna)

അയമോദകത്തോടൊപ്പം ചുക്കും മറ്റ് വാതഹര ദ്രവ്യങ്ങളും ചേരുന്ന വിശേഷപ്പെട്ട യോഗം. സന്ധികളിലും പേശികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന കൊളുത്തിപ്പിടുത്തം, നടുവേദന, ദഹനക്കുറവ് മൂലമുണ്ടാകുന്ന വായുകോപം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

8. ചവ്യാദി ചൂർണം (Chavyadi Churna)

ചവ്യവും ചുക്കും ഉൾപ്പെടുന്ന ദീപന-പാചന ഔഷധമാണിത്. കുടലിന്റെ ആഗിരണശേഷി കുറയുന്ന അവസ്ഥകളിലും (Grahani), വിട്ടുമാറാത്ത അരുചിയിലും ദഹനപ്രക്രിയയെ കൃത്യമായ താളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഇഞ്ചിയോ ചുക്കോ — തിരിച്ചറിയേണ്ട വ്യത്യാസം

ഒരു ആയുർവേദ യോഗത്തിൽ 'ഇഞ്ചി' എന്ന് പൊതുവായി കേൾക്കുമ്പോൾ അത് പച്ചയിഞ്ചിയാണോ (ആർദ്രകം) ചുക്കാണോ (ശുണ്ഠി) എന്ന് തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.

പച്ചയിഞ്ചി (Ardraka): കൂടുതൽ തീക്ഷ്ണവും രൂക്ഷവുമാണ്. ദഹനത്തിന് അല്പം കനമുള്ളതും (ഗുരു), മലത്തെയും തടസ്സങ്ങളെയും ഭേദിച്ചു കളയുന്നതുമായ സ്വഭാവം ഇതിനുണ്ട്. അലർജി, കഫം അടിഞ്ഞുകൂടൽ, അരുചി എന്നിവയിലാണ് ഇത് മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുന്നത്.

ചുക്ക് (Shunthi): എരിവാണെങ്കിലും ദഹനക്രിയ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ഇത് മധുരഭാവം (മധുര വിപാകം) പ്രാപിക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ കൂടുതൽ വരൾച്ചയോ അമിത ഉഷ്ണകോപമോ ഉണ്ടാക്കാതെ ദഹനരസങ്ങളെ ഉണർത്താൻ ചുക്കിന് സാധിക്കും. ഒരേസമയം കുടലിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കാനും (വിബന്ധഭേദനം), എന്നാൽ അതിസാരം പോലെയുള്ള അവസ്ഥകളിൽ അധിക ജലാംശം വലിച്ചെടുത്ത് മലത്തിന് ശരിയായ ഘടന നൽകാനും (ഗ്രാഹി) ചുക്കിന് മാത്രമേ കഴിയൂ.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾ ശരീരത്തിന് ഏറെ ഗുണകരമാണെങ്കിലും, ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശാരീരിക പ്രകൃതിയും ദോഷാവസ്ഥകളും (വാതം, പിത്തം, കഫം) വ്യത്യസ്തമാണ്. ശരീരത്തിൽ കടുത്ത അസിഡിറ്റി, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, രക്തസ്രാവ പ്രവണത എന്നിവയുള്ളവർ തീക്ഷ്ണതയേറിയ ചുക്ക്-ഇഞ്ചി യോഗങ്ങൾ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം അമിതമായി കഴിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല. വിട്ടുമാറാത്ത രോഗാവസ്ഥകൾ ഉള്ളവർ കൃത്യമായ രോഗനിർണ്ണയത്തിനും ശരിയായ അളവിലുള്ള ഔഷധസേവയ്ക്കുമായി ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം തേടേണ്ടതാണ്.

ഇഞ്ചിയുടെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ആർദ്രകം (പച്ച ഇഞ്ചി)യും ശുണ്ഠി (ചുക്ക്)യും പലവിധ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ദഹനവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങളിലും കഫ-വാത സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിലുമാണ് ഇഞ്ചിക്ക് പ്രധാന സ്ഥാനം.

വിശപ്പില്ലായ്മയ്ക്കും ദഹനക്കേടിനും

ഭക്ഷണത്തിന് പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനിറ്റ് മുൻപ് ചെറിയൊരു കഷ്ണം പച്ചയിഞ്ചി തൊലി കളഞ്ഞ്, അല്പം ഇന്തുപ്പും (Rock salt) ഏതാനും തുള്ളി നാരങ്ങാനീരും ചേർത്ത് ചവച്ചരച്ച് കഴിക്കുന്നത് ജഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്താൻ സഹായിക്കും. നാവിന്റെ രസമുകുളങ്ങൾ ഉണരാനും ഭക്ഷണത്തോട് സ്വാഭാവിക രുചി തോന്നാനും ഗ്യാസ് തടസ്സം ഒഴിവാക്കാനും ഇത് ഏറ്റവും ലളിതമായ പ്രയോഗമാണ്.

നീർക്കെട്ടിനും വേദനയ്ക്കും ഇഞ്ചിനീരും ശർക്കരയും

നീർക്കെട്ടും വേദനയും കുറയ്ക്കാൻ ഇഞ്ചി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത നാട്ടുവൈദ്യ പ്രയോഗം ഇതാണ്.

10 ഗ്രാം പച്ച ഇഞ്ചിയുടെ നീരിൽ നിന്ന് 3–4 മില്ലി എടുത്ത് 3–4 ഗ്രാം ശർക്കര ചേർക്കുക. പരമ്പരാഗതമായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും, അരക്കപ്പ് ആട്ടിൻപാലിനൊപ്പം നൽകുന്ന രീതിയും കാണാം.

ഇഞ്ചിയിലെ ജിഞ്ചറോൾ, ഷോഗോൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾക്ക് വീക്കവും വേദനയും സംബന്ധിച്ച ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാനാകുമോ എന്ന് പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കുക: അസിഡിറ്റി, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ ഇഞ്ചിനീര് ജാഗ്രതയോടെ ഉപയോഗിക്കുക. വിട്ടുമാറാത്ത വേദനയോ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടോ ഉണ്ടെങ്കിൽ കാരണം കണ്ടെത്താൻ ഡോക്ടറുടെ പരിശോധന തേടുക.

ചുമയ്ക്ക് ഇഞ്ചിനീര് പാലിനൊപ്പം — പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

അഷ്ടാംഗഹൃദയം, കാസചികിത്സാധ്യായം 3/118–119 എന്നിവയിൽ ഇഞ്ചിനീര് പാലിനൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

അഷ്ടാംഗഹൃദയം – കാസചികിത്സിതം (അദ്ധ്യായം 3, ശ്ലോകം 118-119)

ആർദ്രകസ്യ രസം വാപി ക്ഷീരപായീ പിബേന്നരഃ ।

മാസം ക്ഷീരാശനഃ കാസശ്വാസഗുൽമക്ഷതാപഹം ॥

ആയുഷ്യമാത്മബലദം വർണ്യം വൃഷ്യം രസായനം ।

പ്രയുഞ്ജാനോ ജയേദേതാൻ രോഗാൻ ദീപ്താഗ്നിരാത്മവാൻ ॥

ആയുർവേദത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠമായ 'വർദ്ധമാന രസായന' (പടിപടിയായി അളവ് കൂട്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി) സങ്കൽപ്പത്തെയാണ് ആചാര്യൻ വാഗ്ഭടൻ ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

പച്ചയിഞ്ചി നീര് (ആർദ്രക സ്വരസം) നിശ്ചിത അളവിൽ ആരംഭിച്ച്, ദിവസേന ക്രമമായി വർദ്ധിപ്പിച്ച് ഒരു മാസം കഴിക്കുന്ന വിശേഷപ്പെട്ട ചികിത്സാരീതിയാണിത്. പച്ചയിഞ്ചി സ്വാഭാവികമായി അതീവ തീക്ഷ്ണവും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതുമാണ്. അതിനാൽ ആമാശയത്തിന് പൊള്ളലോ അധിക ദാഹമോ വരാതിരിക്കാനും, രസായനഗുണം പൂർണ്ണമായി ശരീരത്തിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാനും രോഗി ഈ കാലയളവിൽ അരിയാഹാരവും മറ്റ് കട്ടിയാഹാരങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ച് പാൽ മാത്രം (ക്ഷീരവൃത്തി) കുടിക്കണമെന്ന് ആചാര്യൻ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. പാൽ ശരീരത്തിന് സ്നിഗ്ധതയും ശീതളതയും തണുപ്പും നൽകി ഇഞ്ചിയുടെ തീക്ഷ്ണതയെ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.

ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കൾ ക്ഷയിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ഓജസ്സും ആന്തരിക കരുത്തും വീണ്ടെടുക്കാനും (ആത്മബലദം), രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും (രസായനം), തൊലിപ്പുറത്തെ കാന്തിയും നിറവും നിലനിർത്താനും (വർണ്യം), ദീർഘായുസ്സ് പ്രധാനം ചെയ്യാനും (ആയുഷ്യത) ഈ യോഗം ഉത്തമമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ (ജീർണ്ണ കാസം), നെഞ്ചിലെ ക്ഷതം, കഫതടസ്സങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ശ്വാസകോശകോശങ്ങളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ ഈ ചികിത്സ പ്രയോജനപ്പെട്ടിരുന്നു.

കുറിപ്പ് : പണ്ടുകാലത്ത് വൈദ്യന്മാരുടെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിൽ കുടീരപ്രവേശികമായോ അല്ലെങ്കിൽ കർശന നിരീക്ഷണത്തിലോ മാത്രം ചെയ്തിരുന്ന വിശേഷ ചികിത്സയാണിത്. ഇത് സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് വീട്ടിലിരുന്ന് പരീക്ഷിക്കാൻ പാടുള്ള ഒന്നല്ല.

വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും കൂട്ടാൻ ത്രികടു-ഇഞ്ചിനീര് കവിൾക്കൊള്ളൽ

ഭക്ഷണത്തോട് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാതെ വരികയും വായിൽ എപ്പോഴും രുചിയില്ലായ്മയോ ജഡത്വമോ അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ പരീക്ഷിക്കാവുന്ന ലളിതമായൊരു ആയുർവേദ രീതിയാണിത്. ദഹനപ്രക്രിയ ആരംഭിക്കുന്നത് ആമാശയത്തിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ നാവിൽ നിന്നും വായിലെ ഉമിനീർ ഗ്രന്ഥികളിൽ നിന്നുമുള്ള ഉത്തേജനത്തിലൂടെയാണെന്ന തത്ത്വമാണ് ഇതിന് പിന്നിലുള്ളത്.

ഒരു ചെറിയ ടീസ്പൂൺ പച്ചയിഞ്ചി നീരിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ നുള്ള് ത്രികടു ചൂർണം (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ ചേർന്ന പൊടി) ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കുക. ഈ മിശ്രിതം വായിലൊഴിച്ച് നാവിന്റെ എല്ലാ ഭാഗത്തും തൊണ്ടയുടെ തുടക്കത്തിലും എത്തുന്ന രീതിയിൽ അല്പനേരം കവിൾക്കൊള്ളുകയോ തൊണ്ടക്കുഴിയുകയോ (Gargle) ചെയ്യുക. കുറച്ചു സെക്കൻഡുകൾക്ക് ശേഷം ഇത് തുപ്പിക്കളഞ്ഞ് ചെറുചൂടുവെള്ളം കൊണ്ട് വായ് വൃത്തിയായി കഴുകാം.

നാവിന് മുകളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കുന്ന കൊഴുപ്പും കട്ടികൂടിയ കഫക്കെട്ടും നീക്കം ചെയ്യാൻ ഇതിലെ എരിവും തീക്ഷ്ണതയും സഹായിക്കും. നാവിന്റെ രസമുകുളങ്ങൾ ഉണരുന്നതോടെ തലച്ചോറിലേക്കും ദഹനവ്യവസ്ഥയിലേക്കും കൃത്യമായ സിഗ്നലുകൾ എത്തുകയും, ആമാശയത്തിലെ ദഹനരസങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെട്ട് സ്വാഭാവിക വിശപ്പ് അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം : ഇഞ്ചിനീരും ത്രികടുവും നല്ല എരിവും ചൂടുമുള്ളവയാണ്. അതുകൊണ്ട് വായിൽ അൾസറോ (Mouth ulcers) മുറിവുകളോ പുകച്ചിലോ ഉള്ളവർ ഈ രീതി പരീക്ഷിക്കരുത്. ഇത് കുടിക്കാനുള്ളതല്ല; വായ്ക്കകം ഉത്തേജിപ്പിച്ച് തുപ്പിക്കളയാൻ മാത്രമുള്ളതാണ്.

ദഹനക്കേടും ആമദോഷവും മാറ്റാൻ ചുക്കും ഇന്തുപ്പും ചേർത്ത കഷായം

വയറ്റിൽ ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ കിടന്ന് കനപ്പും അസ്വസ്ഥതയും ഉണ്ടാക്കുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'ആമം' (Ama) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിൽ പലവിധ രോഗങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്ന ഈ ദഹനമാലിന്യങ്ങളെയും വിഷാംശങ്ങളെയും സ്വയം ദഹിപ്പിച്ചു കളയാൻ (ആമപാചനം) ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പരമ്പരാഗത മാർഗ്ഗങ്ങളിലൊന്നാണ് ചുക്കും ഇന്തുപ്പും ചേർത്തുള്ള ഈ കഷായ പ്രയോഗം.

ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം ചുക്ക് ചതച്ചതോ അര ടീസ്പൂൺ ശുദ്ധമായ ചുക്കുപൊടിയോ രണ്ട് ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിക്കുക. ഇത് ഒരു ഗ്ലാസ്സായി വറ്റിച്ച ശേഷം അരിച്ചെടുക്കുക. ഈ ഇളംചൂടുള്ള ചുക്കുവെള്ളത്തിലേക്ക് ഒരു നുള്ള് ഇന്തുപ്പ് (Saindhava Lavana) ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കി ചെറുചൂടോടെ കുടിക്കാവുന്നതാണ്.

അതിസാരത്തിനും വയറിളക്കത്തിനും ചുക്കും രാമച്ചവും ചേർത്ത കഷായം

വയറിളക്കവും വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതകളും അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ പാരമ്പര്യമായി വീടുകളിൽ തയ്യാറാക്കാറുള്ള മികച്ചൊരു ഔഷധക്കൂട്ടാണിത്.

നന്നായി വൃത്തിയാക്കിയ കുറച്ചു രാമച്ചത്തിന്റെ വേരുകളും ചെറിയൊരു കഷ്ണം ചുക്കും ചതച്ച് ഒരു വലിയ ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിക്കുക. ഇത് പകുതിയായി വറ്റിച്ച ശേഷം അരിച്ചെടുക്കുക. ഈ ഔഷധവെള്ളം ഇളംചൂടോടെയോ തണുപ്പിച്ച ശേഷമോ ദിവസത്തിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണയായി കുടിക്കാം.

മൂലക്കുരുവിന് ചുക്കും ശർക്കരയും — പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

മൂലക്കുരു (Piles / Arshas) മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും സുഗമമായ മലശോധനയ്ക്കും പരമ്പരാഗതമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരു ലളിത കൂട്ടാണിത്.നല്ല ശുദ്ധമായ ചുക്കുപൊടിയും പഴയ ശർക്കരയും തുല്യ അളവിൽ എടുത്ത് നന്നായി യോജിപ്പിച്ച് ചെറിയ നെല്ലിക്കാവലിപ്പത്തിലുള്ള ഉരുളകളാക്കി മാറ്റുക. ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ദിവസത്തിൽ രണ്ടുതവണ ഓരോ ഉരുള വീതം കഴിക്കാം.

ആയുർവേദ വീക്ഷണത്തിൽ മന്ദീഭവിച്ച ദഹനാഗ്നിയും വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധവുമാണ് മൂലക്കുരുവിന് പ്രധാന കാരണം. ചുക്കിന്റെ ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങൾ ദഹനത്തെ നേരെയാക്കുകയും, ശർക്കര മലത്തെ മൃദുവാക്കി സുഗമമായി പുറന്തള്ളാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പ്രധാനപ്പെട്ട മുന്നറിയിപ്പ് :രക്തസ്രാവമുള്ള മൂലക്കുരുവിൽ (Bleeding Piles) ഈ കൂട്ട് ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. ചുക്കിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യം രക്തസ്രാവം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കും.

കുത്തിക്കൊളുത്തുന്ന വയറുവേദനയ്ക്ക് ചുക്ക്-എള്ള് കൂട്ട്

വാതം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ശൂല (Colic pain) പോലുള്ള വയറുവേദനയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗമാണിത്.

ചുക്ക്, എള്ള്, പഴയ ശർക്കര എന്നിവ തുല്യ അളവിൽ എടുത്ത് അല്പം വെള്ളം ചേർത്ത് നന്നായി അരച്ചെടുക്കുക. ഇതിൽ നിന്ന് ചെറിയ നെല്ലിക്ക വലുപ്പത്തിലുള്ള അളവ് എടുത്ത് ഒരു ഗ്ലാസ് ഇളംചൂടുള്ള പാലിൽ കലക്കി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്നത്.

ജലദോഷത്തിലും ശ്വാസതടസ്സത്തിലും ഇഞ്ചി ചായ

ജലദോഷം, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത, ശരീരവേദന തുടങ്ങിയ സമയങ്ങളിൽ ഇഞ്ചി ചേർത്ത ചൂടുള്ള ചായ കുടിക്കുന്ന പതിവ് പലരിലും കാണാം. പരമ്പരാഗതമായി ഇഞ്ചിക്ക് കഫ-വാത സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും ദഹനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു. ചെറുതായി ചതച്ച പുതിയ ഇഞ്ചി തിളച്ച വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് കുറച്ചുനേരം തിളപ്പിച്ച് ചായ തയ്യാറാക്കാം. ഇത് ചൂടോടെ കുടിക്കാം.

വൃഷണസഞ്ചിയിലെ വീക്കത്തിന് ചുക്കും ഉപ്പും

വൃഷണസഞ്ചിയിൽ ദ്രാവകം അടിഞ്ഞുകൂടി വീക്കം ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഹൈഡ്രോസീൽ (Hydrocele). പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ചിലപ്പോൾ ചുക്ക് പൊടിയും ഉപ്പും ചേർത്ത ലേപം പുറമേ പുരട്ടുന്ന പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ചുക്ക് പൊടിയും ഉപ്പും ചേർത്ത് ആവശ്യത്തിന് വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് ലേപം തയ്യാറാക്കി, വീക്കമുള്ള ഭാഗത്ത് പുറമേ പുരട്ടുന്നതാണ് ഈ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം. വേദനയും വീക്കവും കുറയ്ക്കുന്നതിനായി ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

പ്രധാനമായി: ചുക്ക്-ഉപ്പ് ലേപം വളരെ കട്ടിയായി പുരട്ടുകയോ ചൂടോടെ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. ചർമ്മത്തിൽ ചൊറിച്ചിൽ, കത്തൽ, ചുവപ്പ് എന്നിവ ഉണ്ടായാൽ ഉപയോഗം നിർത്തുക.

കീടങ്ങളുടെ കുത്തേറ്റാൽ ചുക്കും തൈരും

കീടങ്ങളുടെ കുത്തേറ്റതിനെ തുടർന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയ വീക്കം, അസ്വസ്ഥത എന്നിവയ്ക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ചുക്ക് അരച്ചതും തൈരും ചേർത്ത ലേപം പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതിയുണ്ട്.

ചുക്ക് പൊടി തൈരിൽ ചേർത്ത് കുഴച്ച് കുത്തേറ്റ ഭാഗത്തിന് ചുറ്റും നേർത്തതായി പുറമേ പുരട്ടുന്നതാണ് ഈ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം.

പല്ലുവേദനയ്ക്ക് ചുക്ക് ലേപം

പല്ലുവേദന ഉണ്ടാകുമ്പോൾ വേദനയുള്ള ഭാഗത്തിന് പുറത്തുള്ള കവിളിൽ ചുക്ക് അരച്ചുണ്ടാക്കിയ ലേപം പുരട്ടുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം.

ചുക്ക് പൊടി കുറച്ച് വെള്ളം ചേർത്ത് കുഴച്ച് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കി, വേദന അനുഭവപ്പെടുന്ന പല്ലിന്റെ ഭാഗത്തിന് നേരെ പുറത്തുള്ള കവിളിൽ നേർത്തതായി പുരട്ടുന്നതാണ് ഈ പ്രയോഗം.

എക്കിൾ വന്നാൽ ഇഞ്ചിനീരും ശർക്കരയും

എക്കിൾ (Hiccups) ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഇഞ്ചിനീരും ശർക്കരയും ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഇഞ്ചിനീരിൽ ശർക്കര ചേർത്ത്, അതിൽ നിന്ന് ഏതാനും തുള്ളികൾ മൂക്കിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഈ പ്രയോഗം. പരമ്പരാഗതമായി ഇത് എക്കിൾ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

അലർജിക് റാഷിന് ഇഞ്ചിനീരും ശർക്കരയും

ചർമ്മത്തിൽ അലർജിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചൊറിച്ചിൽ, ചെറിയ പാടുകൾ, റാഷ് എന്നിവ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ പഴയ ശർക്കര ഇഞ്ചിനീരിൽ ചേർത്ത് കഴിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഇഞ്ചിനീരിൽ പഴയ ശർക്കര ചേർത്ത് നന്നായി കലക്കി, പരമ്പരാഗതമായി ദിവസത്തിൽ രണ്ട് തവണ കഴിക്കുന്ന രീതിയാണിത്.

മൂത്രത്തിൽ രക്തം കാണുമ്പോൾ ചുക്ക് പാലിൽ

മൂത്രത്തിൽ രക്തം കാണപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയെ ഹീമറ്റ്യൂറിയ (Hematuria) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ചില പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ ചെറിയ കഷണം ചുക്ക് പാലിൽ തിളപ്പിച്ച് കുടിക്കുന്ന രീതി വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ചെറിയ അളവിലുള്ള ചുക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ് പാലിൽ തിളപ്പിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ പാൽ ദിവസത്തിൽ രണ്ട് തവണ കഴിക്കുന്നതാണ് ഈ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം.

സന്ധിവേദനയ്ക്കും രാവിലെയുള്ള മരവിപ്പിനും ചുക്കും ആവണക്കുവേരും

നന്നായി ഉണക്കി വൃത്തിയാക്കിയ ആവണക്കിൻ വേരും ചുക്കും ചതച്ച് വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിച്ച് നാലിലൊന്നായി വറ്റിച്ചാണ് കഷായം തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഈ കഷായം രാവിലെ ചെറുചൂടോടെ കുടിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

പ്രത്യേകിച്ച് സന്ധികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന രാവിലെയുള്ള മരവിപ്പ് (Morning stiffness), വഴക്കമില്ലായ്മ, വേദന തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

വയറിളകാനുള്ള സാധ്യത: ആവണക്കിന്റെ വേരിന് സ്വാഭാവികമായി മലശോധന കൂട്ടുന്ന (Laxative) ഗുണമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് കൃത്യമായ അളവിലല്ലാതെ അമിതമായി കഴിച്ചാൽ കഠിനമായ വയറിളക്കത്തിനും ക്ഷീണത്തിനും സാധ്യതയുണ്ട്.

ആസ്ത്മയിലും നെഞ്ചിലെ കഫക്കെട്ടിലും ഇഞ്ചി

ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇഞ്ചി ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലും നാട്ടുവൈദ്യരീതികളിലും കാണാം. ഇഞ്ചി ചേർത്ത ചായയിൽ വെളുത്തുള്ളി അല്ലി കൂടി ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ഇതിൽപ്പെടുന്നു.

അതുപോലെ, ഇഞ്ചി കടുകെണ്ണയിൽ ചേർത്ത് നെഞ്ചിന് പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതിയും കഫക്കെട്ട്, നെഞ്ചിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവയ്ക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

ആമ അതിസാരത്തിന് ഇഞ്ചിനീരും നെയ്യും

ആയുർവേദത്തിൽ അമ അതിസാരം (Ama Atisara) എന്ന് പറയുന്നത് ദഹിക്കാത്ത ആഹാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അതിസാരാവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത രോഗസങ്കൽപ്പമാണ്. ഇത്തരം അവസ്ഥയിൽ ആർദ്രക സ്വരസം (പുതിയ ഇഞ്ചിനീര്) നെയ്യോടൊപ്പം നൽകുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

പുതിയ ഇഞ്ചിയിൽ നിന്ന് എടുക്കുന്ന നീര് (ആർദ്രക സ്വരസം) നെയ്യുമായി ചേർത്ത് കഴിക്കുന്നതാണ് ഈ പ്രയോഗം. ആയുർവേദപരമായി ഇഞ്ചിക്ക് ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് വിവരിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, ദഹനക്കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കാണാം.

വിഷമജ്വരത്തിന് ചുക്കും മഹാബലമൂലവും

ആയുർവേദത്തിൽ ഇടവിട്ട് ആവർത്തിച്ച് വരുന്ന പനിയെ വിഷമജ്വരം (Vishamajwara) എന്ന പേരിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ചുക്ക് (ശുണ്ഠി)യും മഹാബലമൂല (ആനക്കുറുന്തോട്ടി വേര്) ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമായി പറയപ്പെടുന്നു.

ചുക്കും ആനക്കുറുന്തോട്ടി വേരും ഉപയോഗിച്ച് കഷായം തയ്യാറാക്കി കഴിക്കുന്നതാണ് ഈ പ്രയോഗം. ആയുർവേദപരമായി ചുക്കിന് ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

ശീതപിത്തത്തിന് ഇഞ്ചിനീരും പഴയ നെയ്യും

ആയുർവേദത്തിൽ ശീതപിത്തം (Sheethapitta) എന്നത് തണുപ്പ്, കാലാവസ്ഥാ മാറ്റം തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചർമ്മത്തിൽ ചൊറിച്ചിൽ, ചുവന്ന പാടുകൾ, പൊങ്ങിവരുന്ന തടിപ്പുകൾ എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത രോഗസങ്കൽപ്പമാണ്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ചില urticaria (hives) അവസ്ഥകളുമായി ഇതിന് സാമ്യം കാണാമെങ്കിലും, രണ്ടും എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ അവസ്ഥയാണെന്ന് പറയാനാകില്ല.

ശീതപിത്തത്തിൽ ആർദ്രക സ്വരസം (പുതിയ ഇഞ്ചിനീര്) പഴയ നെയ്യോടൊപ്പം നൽകുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഗ്രഹണിക്ക് ചുക്കും കൂവളപ്പഴവും

ആയുർവേദത്തിൽ ഗ്രഹണി (Grahani) എന്നത് ദഹനപ്രവർത്തനത്തിലെ തകരാറുകളോടും മലവിസർജ്ജനത്തിലെ വ്യതിയാനങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെടുത്തി വിവരിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത രോഗസങ്കൽപ്പമാണ്. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ചുക്ക് (ശുണ്ഠി)യും ബാലബില്വ ചൂർണവും — അതായത് പാകമാകാത്ത കൂവളപ്പഴത്തിന്റെ പൊടി — ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ചുക്കും പാകമാകാത്ത കൂവളപ്പഴത്തിന്റെ ചൂർണവും ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഈ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗം. ചുക്കിന് ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളും കൂവളപ്പഴത്തിന് ഗ്രാഹി ഗുണവും ഉണ്ടെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു.

പരിണാമശൂലത്തിന് ചുക്കും എള്ളും ശർക്കരയും

ആയുർവേദത്തിൽ പരിണാമശൂലം (Parinama Shoola) എന്നത് ഭക്ഷണം ദഹിക്കുന്ന ഘട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉണ്ടാകുന്ന വയറുവേദനയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത രോഗസങ്കൽപ്പമാണ്.

ഇത്തരം അവസ്ഥയിൽ ചുക്ക് (ശുണ്ഠി), ശർക്കര, എള്ള് എന്നിവ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന കൽക്കം (Kalka) പാലിനൊപ്പം കഴിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ചുക്ക്, ശർക്കര, എള്ള് എന്നിവ ചേർത്ത് അരച്ച് കൽക്കമാക്കി പാലിനൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഈ പ്രയോഗം.

ഇഞ്ചി ചായ കുടിച്ചാലുള്ള ഗുണങ്ങൾ

മഴക്കാലത്തോ ശരീരത്തിന് ക്ഷീണം തോന്നുമ്പോഴോ ഒരു കപ്പ് ചൂടുള്ള ഇഞ്ചി ചായ കുടിക്കുന്നത് പലർക്കും നല്ലൊരു ആശ്വാസമാണ്. ഇഞ്ചിക്ക് ദഹനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും ഓക്കാനം പോലുള്ള ചില അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്ന് വിവിധ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിലും ഇഞ്ചിക്ക് ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.മഴ പെയ്യുന്ന സമയത്ത് നല്ല ചൂടുള്ള ഒരു കപ്പ് ഇഞ്ചി ചായ കുടിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവർ കുറവായിരിക്കും. ശരീരത്തിന് ഒരു ഉന്മേഷം നൽകുന്നതോടൊപ്പം ദഹനക്കുറവ്, വയറുവീക്കം, ഓക്കാനം, ജലദോഷം തുടങ്ങിയ സാധാരണ അസ്വസ്ഥതകളിലും ഇഞ്ചി ചായ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ദഹനക്കേടിനും വയറുവീക്കത്തിനും

ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം വയറു വീർക്കുക, ഗ്യാസ്, ദഹനക്കേട് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഇഞ്ചി ചായ കുടിക്കുന്നത് ആശ്വാസം നൽകാം. ഇഞ്ചി ദഹനപ്രക്രിയയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും ആമാശയത്തിലെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ നീക്കം സുഗമമാക്കാനും സഹായിക്കുന്നതായി ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ ഇഞ്ചിക്ക് ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതായി പറയുന്നു.

ജലദോഷത്തിലും തൊണ്ടവേദനയിലും

ജലദോഷം, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത, ചുമ തുടങ്ങിയ സമയത്ത് ചൂടുള്ള ഇഞ്ചി ചായ കുടിക്കുന്നത് നല്ലൊരു ആശ്വാസം നൽകും. ഇഞ്ചിയുടെ ചൂടും എരിവും തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം. ഇഞ്ചിയിലെ gingerol, shogaol തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾക്ക് വീക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെന്നും പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മനംപിരട്ടലിന്

യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴുള്ള മനംപിരട്ടൽ, ഓക്കാനം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇഞ്ചി ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഗർഭകാലത്തെ മനംപിരട്ടലിലും ഇഞ്ചിയുടെ ഉപയോഗത്തെക്കുറിച്ച് പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓക്കാനം അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു കപ്പ് ഇഞ്ചി ചായ ചിലർക്ക് ആശ്വാസം നൽകാം.

ആർത്തവസമയത്തെ വേദനയ്ക്ക്

ആർത്തവസമയത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന വയറുവേദനയും ശരീരവേദനയും കുറയ്ക്കാൻ ഇഞ്ചി സഹായിക്കുമോ എന്നത് വിവിധ പഠനങ്ങളിൽ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇഞ്ചിയിലെ സജീവ ഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ വീക്കം, വേദന എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രവർത്തനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാമെന്നാണ് കരുതുന്നത്.

ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാൻ

മഴക്കാലത്ത് തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെടുമ്പോഴോ ശരീരം ക്ഷീണിതമായി തോന്നുമ്പോഴോ ചൂടുള്ള ഇഞ്ചി ചായ കുടിക്കുന്നത് ശരീരത്തിന് സുഖകരമായ ഒരു ഉന്മേഷം നൽകും. പ്രത്യേകിച്ച് രാവിലെയോ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷമോ കുടിക്കുന്ന ഇഞ്ചി ചായ പലർക്കും നല്ലൊരു ശീലമാണ്.

എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കാം?

ചെറുതായി ചതച്ച പുതിയ ഇഞ്ചി വെള്ളത്തിൽ ഇട്ട് നന്നായി തിളപ്പിച്ചാണ് ഇഞ്ചി ചായ തയ്യാറാക്കുന്നത്. രുചിക്കായി അല്പം നാരങ്ങാനീരും തേനും ചേർക്കാം. വളരെ കടുപ്പത്തിൽ തയ്യാറാക്കുന്നതിനു പകരം ആവശ്യത്തിന് ഇഞ്ചി മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്: അമിതമായി ഇഞ്ചി ചായ കുടിച്ചാൽ ചിലരിൽ നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവ ഉണ്ടാകാം. രക്തം കട്ടപിടിക്കുന്നത് തടയാനുള്ള മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ വലിയ അളവിൽ ഇഞ്ചി സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏
© All Rights Reserved.

മുറിവെണ്ണ (Murivenna) ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 12 Sep 2026 08:52:54 +0000

ചെറിയ മുറിവോ ചതവോ പറ്റിയാൽ ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് വീട്ടിൽ കരുതിവെച്ചിട്ടുള്ള ഏതെങ്കിലും എണ്ണയായിരിക്കും. അത്തരത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധതൈലമാണ് മുറിവെണ്ണ (Murivenna). പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ മുറിവിനുള്ള എണ്ണയാണെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും, ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗം അതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല.

മുറിവ്, ചതവ്, ഉളുക്ക്, പേശികളിലും സന്ധികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയും വീക്കവും തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ പുറമേ പുരട്ടാൻ മുറിവെണ്ണ ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ചെറിയ പരിക്കുകൾക്ക് ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കാനും ശരീരഭാഗത്തിന് ആശ്വാസം നൽകാനുമാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

മുറിവെണ്ണയിൽ ചേർക്കുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങൾക്കും എണ്ണയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങൾക്കും അവരവരുടേതായ പ്രത്യേകതകളുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുറിവെണ്ണയുടെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നത് അറിയുന്നത് ഉപകാരപ്പെടും.

ഈ ലേഖനത്തിൽ മുറിവെണ്ണയുടെ പരമ്പരാഗത ഔഷധ ഉപയോഗങ്ങൾ, പ്രധാന ചേരുവകൾ, ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ, കൂടാതെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ ലളിതമായി നോക്കാം.

സഹസ്രയോഗത്തിൽ പറയുന്ന മുറിവെണ്ണ

മുറിവെണ്ണയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ കേരളീയ ആയുർവേദ ചികിത്സാ പാരമ്പര്യത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗം പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കേണ്ടതാണ്. സഹസ്രയോഗത്തിലെ തൈലപ്രകരണത്തിൽ മുറിവെണ്ണയുടെ യോഗവും അതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗവും വ്യക്തമാക്കുന്ന ശ്ലോകം കാണാം.

ശ്ലോകം:

താമ്പൂലവല്ലീദലയോഃ ശിഗ്രോശ്ച പർപ്പടസ്യ ച ।

കുമാര്യാശ്ചൈവ വാസായാ ഹ്യാലംബുഷായുതാ കാഞ്ജികൈഃ ॥

ശതാവരീ കൽക്കയുതം കേരതൈലം വിപാചയേത് ।

സദ്യഃക്ഷതേഷു ഭഗ്നേഷു മർമ്മപീഡാസു ശസ്യതേ ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ താമ്പൂല (വെറ്റില), ശിഗ്രു (മുരിങ്ങ), പർപ്പടകം, കുമാരി (കറ്റാർവാഴ), വാസ (ആടലോടകം), ആലംബുഷ തുടങ്ങിയ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളോടൊപ്പം കാഞ്ജികവും ശതാവരിയുടെ കൽക്കവും ചേർത്ത് കേരതൈലത്തിൽ പാകം ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ പൊരുളും ചേരുവകളും:

താമ്പൂലവല്ലീദലം: വെറ്റിലനീര്

ശിഗ്രു: മുരിങ്ങയിലയുടെ നീര്

പർപ്പടകം: പർപ്പടകപ്പുല്ലിന്റെ നീര്

കുമാരി: കറ്റാർവാഴപ്പോളയുടെ നീര്

വാസ: ആടലോടകത്തിന്റെ ഇലനീര്

ആലംബുഷ: ചരണ / പീനാറി തുടങ്ങിയ ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ നീര്

കാഞ്ജികം: പുളിപ്പിച്ച കഞ്ഞിവെള്ളം (കാടിവെള്ളം)

ശതാവരീ കൽക്കം: ശതാവരിക്കിഴങ്ങ് അരച്ച ചേരുവ

കേരതൈലം: വെളിച്ചെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായി കാച്ചിയെടുക്കുന്നു

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന വരിയായ “സദ്യഃക്ഷതേഷു ഭഗ്നേഷു മർമ്മപീഡാസു ശസ്യതേ” എന്നത്, പുതുതായി ഉണ്ടായ ക്ഷതങ്ങൾ, ഭഗ്നം (അസ്ഥിക്ക് സംഭവിക്കുന്ന പരിക്ക്/ഒടിവ്) എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദനയിലും മർമ്മപ്രദേശങ്ങളിലെ പീഡയിലും ഈ തൈലം പരമ്പരാഗതമായി പ്രയോഗിച്ചിരുന്നതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇന്നും കേരളത്തിലെ ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ മുറിവെണ്ണയ്ക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. മുറിവ്, ചതവ്, ഉളുക്ക്, പേശി-സന്ധി ഭാഗങ്ങളിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയവയിൽ പുറമേ പുരട്ടുന്ന ഔഷധതൈലമായാണ് ഇത് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത്.

പണ്ടൊക്കെ കളരിപ്പയറ്റിൽ അടിപതറി വീഴുമ്പോഴും, തൊടിയിൽ കളിച്ചുനടന്ന് മരത്തിൽ നിന്ന് വീണ് ഉളുക്കും ചതവും പറ്റുമ്പോഴും നമ്മുടെ നാട്ടുവൈദ്യന്മാരും കളരി ആശാന്മാരും ചൊല്ലിക്കേൾപ്പിച്ചിരുന്ന അതിമനോഹരമായ ഒരു പഴയ നാടൻ ശ്ലോകമുണ്ട്:

സംസ്കൃതത്തിലെ സഹസ്രയോഗത്തേക്കാൾ കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ വൈദ്യന്മാരും കളരി ആശാന്മാരും തലമുറകളായി ചൊല്ലിപ്പഠിക്കുകയും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മലയാള ഭാഷാശ്ലോകമാണിത് (നാട്ടുവൈദ്യ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പാഠം). സംസ്കൃത ശ്ലോകത്തെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതൽ രോഗാവസ്ഥകളും നിർമ്മാണ സൂക്ഷ്മതകളും ഈ വരികളിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

"ചൊല്ലിടാം മുറിവെണ്ണ കാച്ചുവതിനായുളേളാരു യോഗം

നരർക്കെല്ലാർക്കും നലമോടുരോഗമതകന്നീടാൻ പുരട്ടീടുവാൻ

തല്ലേല്ക്കില് കുഴതെറ്റിവീണ് മുറിവോ തീപ്പൊള്ളലേറ്റീടിലോ

ചൊല്ലീടാം ചില നീരിനും ഗുദതലം വിങ്ങുന്നോരർശസ്സിനും

കറ്റാർവാഴപ്പുറംതണ്ടരുണിമയെഴുമാമുള്ളിയും ചെമ്മരുക്കിൻ

മുറ്റീടും പത്രമുങ്ങിന്തൊലി ശതാവരി താർതാവൽ താംബൂലമേവം

പറ്റുംപോൽ തൈമുരിങ്ങച്ചെടിയിലയിവതൻനീരുമായ് കാടിവെള്ളം

തെറ്റാതെ ചേർത്തൊരുക്കാം മണലൊടുസമപാകത്തിൽ തേങ്ങെണ്ണ നന്നായ്"

സംസ്കൃതത്തിലെ കഠിനമായ വാക്കുകളല്ല, സാധാരണക്കാർക്ക് വേണ്ടി നമ്മുടെ പാരമ്പര്യ വൈദ്യം തലമുറകളായി പകർന്നുതന്ന ജീവസ്സുറ്റ മലയാളം വരികളാണിത്. വെറുമൊരു ചതവുണക്കൽ എണ്ണ എന്നതിലുപരി, എന്തൊക്കെ വിസ്മയങ്ങളാണ് ഈ ഒറ്റ ശ്ലോകത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കൂ.

ഉദ്ദേശ്യവും പ്രയോഗഫലവും

"ചൊല്ലിടാം മുറിവെണ്ണ കാച്ചുവതിനായുളേളാരു യോഗം / നരർക്കെല്ലാർക്കും നലമോടുരോഗമതകന്നീടാൻ പുരട്ടീടുവാൻ" - മനുഷ്യർക്കെല്ലാർക്കും ആരോഗ്യത്തോടെ രോഗങ്ങൾ അകറ്റി ശരീരത്തിൽ പുരട്ടി ഉപയോഗിക്കാനായി തയ്യാറാക്കുന്ന വിശേഷപ്പെട്ട മുറിവെണ്ണയുടെ കൂട്ടാണ് ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നത്. ഒരു രോഗിക്ക് എണ്ണയുടെ ഔഷധഗുണം പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കണമെങ്കിൽ അതിന്റെ നിർമ്മാണക്രമവും പ്രയോഗവും കൃത്യമായിരിക്കണം എന്ന ആയുർവേദ ശാസ്ത്രസത്യമാണ് ഈ വരികൾ അടിവരയിടുന്നത്.

രോഗാതുരതകളും ചികിത്സാ സൂചനകളും

"തല്ലേല്ക്കില് കുഴതെറ്റിവീണ് മുറിവോ തീപ്പൊള്ളലേറ്റീടിലോ / ചൊല്ലീടാം ചില നീരിനും ഗുദതലം വിങ്ങുന്നോരർശസ്സിനും" - തല്ലേൽക്കുക (അടിയേൽക്കുക), സന്ധികൾ കുഴതെറ്റിപ്പോവുക, ഉയരത്തിൽ നിന്നോ മറ്റോ വീണ് ശരീരത്തിൽ ചതവുകളും മുറിവുകളും ഉണ്ടാവുക, തീപ്പൊള്ളലേൽക്കുക തുടങ്ങിയ ആഘാതചികിത്സാ വേളകളിൽ ഈ തൈലം നൽകുന്ന ആശ്വാസം വലുതാണ്. ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് പുറമേ, ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ചിലതരം നീരുകൾക്കും, ഗുദഭാഗത്ത് അതായത് മലദ്വാരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വിങ്ങലും നീറ്റലുമുള്ള അർശസ്സിനും (Piles) ഇത് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് ഈ വരികൾ കൃത്യമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

ഔഷധച്ചേരുവകളുടെ വിന്യാസം

"കറ്റാർവാഴപ്പുറംതണ്ടരുണിമയെഴുമാമുള്ളിയും ചെമ്മരുക്കിൻ / മുറ്റീടും പത്രമുങ്ങിന്തൊലി ശതാവരി താർതാവൽ താംബൂലമേവം / പറ്റുംപോൽ തൈമുരിങ്ങച്ചെടിയിലയിവതൻനീരുമായ് കാടിവെള്ളം" - ഈ ഔഷധത്തിന്റെ അടിത്തറയായ ചേരുവകൾ ഏതൊക്കെയെന്ന് ആചാര്യൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കറ്റാർവാഴയുടെ പുറംതണ്ടും മാംസളമായ ഭാഗവും, ചുവന്നുള്ളി (അരുണിമയെഴും ആമുള്ളി), മൂപ്പെത്തിയ ചെമ്മരുക്കിന്റെ ഇല, ഉങ്ങിന്റെ മരത്തൊലി, ശതാവരി, താർതാവൽ, വെറ്റില (താംബൂലം), തൈമുരിങ്ങയുടെ ഇല എന്നിവയുടെ നീരും, ഒപ്പം പുളിപ്പിച്ച കഞ്ഞിവെള്ളമായ കാടിവെള്ളവും ഇതിൽ ചേരുന്നു. പിത്തദോഷത്തെയും രക്തദൂഷ്യത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും വ്രണങ്ങളെ ഉണക്കുന്നതിനും ഈ സസ്യങ്ങളുടെ സംയോജനം അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

നിർമ്മാണ പാകം (മണൽപ്പാകം)

"തെറ്റാതെ ചേർത്തൊരുക്കാം മണലൊടുസമപാകത്തിൽ തേങ്ങെണ്ണ നന്നായ്" - ഏത് ആയുർവേദ തൈലം കാച്ചിയെടുക്കുമ്പോഴും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘട്ടമാണ് അതിന്റെ പാകം നിർണ്ണയിക്കുക എന്നത്. ഇവിടെ ശുദ്ധമായ വെളിച്ചെണ്ണയിൽ ഔഷധക്കൂട്ടുകളും കാടിവെള്ളവും ചേർത്ത് കാച്ചിയെടുക്കേണ്ടത് 'മണൽപ്പാകത്തിലാണ്'. അതായത്, ഔഷധക്കൂട്ടുകളുടെ നീരും തരികളും വെന്തുവരുമ്പോൾ കരിഞ്ഞുപോകാതെ, കൈകൊണ്ട് തൊട്ടാൽ മണൽത്തരികൾ പോലെ വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന കൃത്യമായ പരുവത്തിൽ (Sand stage) എണ്ണ പാകപ്പെടുത്തി വാങ്ങി വെക്കണം. ഈ പാകശാസ്ത്രം തെറ്റിയാൽ ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണഫലം പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കില്ല.

മുറിവെണ്ണയുടെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

മുറിവെണ്ണ വെറുമൊരു ചെറിയ പോറലിനോ ഉളുക്കിനോ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണയല്ല. കേരളീയ ആയുർവേദ ചികിത്സാ പാരമ്പര്യത്തിൽ മുറിവ്, ചതവ്, ഉളുക്ക്, പേശിവേദന, സന്ധിവേദന, വീക്കം തുടങ്ങിയ പലതരം അസ്വസ്ഥതകളിലും പുറമേ പുരട്ടാൻ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

1. മുറിവുകൾക്കും ക്ഷതങ്ങൾക്കും

പുതിയ മുറിവുകളിലും ചില പഴയ മുറിവുകളിലും പുറമേ പുരട്ടുന്ന തൈലമായി മുറിവെണ്ണ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചെറിയ പരിക്കുകൾക്ക് ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയും അസ്വസ്ഥതയും കുറയ്ക്കുന്നതിനും മുറിവുള്ള ഭാഗത്തിന് ആശ്വാസം നൽകുന്നതിനുമാണ് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകൾ, അമിതമായ രക്തസ്രാവം, അണുബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവയുണ്ടെങ്കിൽ എണ്ണ പുരട്ടുന്നതിന് പകരം ഉടൻ തന്നെ വൈദ്യസഹായം തേടണം.

2. ഉളുക്ക്, പേശിവലിവ്, സ്പോർട്സ് പരിക്കുകൾ

കളിക്കുമ്പോഴോ വ്യായാമത്തിനിടയിലോ ഉണ്ടാകുന്ന പേശിവലിവ്, strain, sprain, muscle pull തുടങ്ങിയ ചെറിയ പരിക്കുകളിൽ മുറിവെണ്ണ പുറമേ പുരട്ടാറുണ്ട്. പേശികളിലെ വലിവും പരിക്കിനെ തുടർന്നുള്ള വേദനയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതിനായാണ് ഇത്തരം ഉപയോഗം.

ടെന്നിസ് എൽബോ, ചെറിയ ലിഗമെന്റ് പരിക്കുകൾ തുടങ്ങിയവയിലും വേദനയുള്ള ഭാഗത്ത് പുറമേ പ്രയോഗിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്.

3. സന്ധിവേദനയ്ക്കും വീക്കത്തിനും

മുട്ട്, തോൾ, കൈമുട്ട് തുടങ്ങിയ സന്ധികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയിലും കാഠിന്യത്തിലും മുറിവെണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്ന പാരമ്പര്യമുണ്ട്. സന്ധികളുടെ ചലനത്തിൽ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്ന ചില സാഹചര്യങ്ങളിലും പുറമേ പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യുന്നത് ആശ്വാസത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഫ്രോസൺ ഷോൾഡർ പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ ചൂടാക്കി ഉപയോഗിക്കുന്ന മുറിവെണ്ണ ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം.

4. കഴുത്ത്, നടുവ്, അരക്കെട്ട് വേദന

ദീർഘനേരം ഇരിക്കുന്നത്, അമിതമായ അധ്വാനം, പേശികളുടെ വലിവ് തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഴുത്ത്-നടുവ് ഭാഗങ്ങളിലെ വേദനയും കാഠിന്യവും കുറയ്ക്കുന്നതിനായി മുറിവെണ്ണ പുറമേ പുരട്ടാറുണ്ട്.

Cervical spondylosis, lumbar spondylosis തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർക്ക് വേദന കുറയ്ക്കാനുള്ള അനുബന്ധ ചികിത്സയായി ചില ആയുർവേദ രീതികളിൽ തൈലമസാജ് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

5. വാതരക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സന്ധിവേദന

ആയുർവേദത്തിൽ വാതരക്തം എന്ന് പറയുന്ന അവസ്ഥയിൽ സന്ധികളിൽ വേദനയും വീക്കവും ഉണ്ടാകാം. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ശരീരഘടനയും രോഗാവസ്ഥയും വിലയിരുത്തിയ ശേഷം പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്ന തൈലങ്ങളിൽ മുറിവെണ്ണയും ഉൾപ്പെടാം.

ഇത് രോഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണം മാറ്റുന്ന ചികിത്സയായി കാണാതെ, വേദനയും അസ്വസ്ഥതയും കുറയ്ക്കാനുള്ള അനുബന്ധ പ്രയോഗമായി കാണുന്നതാണ് ഉചിതം.

6. പേശിവേദനയും ശരീരവേദനയും

അമിതമായ ശാരീരിക അധ്വാനത്തിന് ശേഷമുള്ള പേശിവേദന, muscle stiffness, muscle cramp തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിലും മുറിവെണ്ണ പുരട്ടാറുണ്ട്.

വൈറൽ പനി കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം ശരീരത്തിലും പേശികളിലും സന്ധികളിലും വേദന തുടരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും ചിലർ ആയുർവേദ വിദഗ്ധരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തൈലമസാജ് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

7. മുറിവ് ഭേദമാകാൻ വൈകുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ

പഴയതായി ഭേദമാകാൻ വൈകുന്ന ചില മുറിവുകളിലും ത്വക്കിലെ ചെറിയ പൊട്ടലുകളിലും മുറിവെണ്ണ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ പ്രമേഹരോഗികളിലെ കാൽപ്പുണ്ണ്, diabetic foot ulcer, carbuncle, ആഴത്തിലുള്ള മുറിവ് തുടങ്ങിയവ സ്വയം എണ്ണ പുരട്ടി ചികിത്സിക്കേണ്ടവയല്ല. ഇത്തരം മുറിവുകളിൽ അണുബാധയും മറ്റ് സങ്കീർണതകളും ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ ചികിത്സ ആവശ്യമാണ്.

8. എല്ലിനും ലിഗമെന്റിനും സംഭവിക്കുന്ന ഗുരുതര പരിക്കുകൾ

അസ്ഥിക്ക് ഒടിവ്, തോൾസന്ധി സ്ഥാനചലനം തുടങ്ങിയ ഗുരുതര പരിക്കുകൾക്കും ലിഗമെന്റിന് സംഭവിക്കുന്ന പരിക്കുകൾക്കും മുറിവെണ്ണയെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ചികിത്സ നടത്തരുത്.

ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ആവശ്യമായ പരിശോധനകളും പ്രധാന ചികിത്സയും ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം, വിദഗ്ധന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പുറമേ തൈലം പുരട്ടൽ പോലുള്ള അനുബന്ധ ചികിത്സകൾ ഉപയോഗിക്കാം.

9. ത്വക്കിലെ ചില അസ്വസ്ഥതകൾ

മുറിവെണ്ണയിലെ വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കാരണം ചില ചെറിയ ത്വക്ക് അസ്വസ്ഥതകളിലും പരമ്പരാഗതമായി ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

(കുറിപ്പ്: എല്ലിന് ഒടിവോ ലിഗമെന്റിന് ഗുരുതരമായ കീറലോ ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ വിദഗ്ദ്ധ ഡോക്ടറുടെ ചികിത്സ തേടിയ ശേഷം അനുബന്ധമായി മാത്രമേ എണ്ണകൾ ഉപയോഗിക്കാവൂ).

Disclaimer

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളെയും പൊതുവായ അറിവിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഇവ ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ വ്യക്തിഗത ചികിത്സാനിർദേശത്തിന് പകരമായി കണക്കാക്കരുത്.

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തുകയോ നിലവിലുള്ള ചികിത്സ നിർത്തുകയോ, മരുന്നിന്റെ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഏതെങ്കിലും ഔഷധം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതകളോ പാർശ്വഫലങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഔഷധത്തിന്റെ ഉപയോഗം തുടരുന്നതിന് മുമ്പ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുക.

അലക്കുചേര് (ഭല്ലാതകം): ഔഷധഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ദോഷങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 11 Sep 2026 11:58:53 +0000

പേരിൽ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേകതയുള്ള മരമാണ് അലക്കുചേര്. കായയുടെ പുറംതോടിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന കറുത്ത കറ കാരണം പലർക്കും ഇത് പരിചിതമാണ്. ഇംഗ്ലീഷിൽ Marking Nut Tree എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ മരത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഒരു പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

അലക്കുചേരിന്റെ കായ് മാത്രമല്ല, വിത്ത്, തൊലി, മറ്റ് ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവയും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് സന്ധിവാതം, വീക്കം, ദഹനക്കുറവ്, ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ അലക്കുചേര് ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

പക്ഷേ, അലക്കുചേര് സാധാരണയായി വീട്ടിൽ എടുത്ത് നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു സസ്യമല്ല. ഇതിന്റെ കായയുടെ പുറംഭാഗത്തുള്ള കറ ചർമ്മത്തിൽ ശക്തമായ പ്രകോപനവും പൊള്ളലും ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആയുർവേദത്തിൽ ശുദ്ധീകരണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രത്യേക രീതികൾ പാലിച്ചാണ് ഔഷധപ്രയോഗം നടത്തുന്നത്.

അപ്പോൾ അലക്കുചേരിന്റെ യഥാർത്ഥ ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ഇതിന്റെ ഉപയോഗത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണ്? അലക്കുചേരിനെക്കുറിച്ച് അറിയേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി നോക്കാം.

അലക്കുചേരിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

അലക്കുചേര് അഥവാ ഭല്ലാതകം (Semecarpus anacardium) ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്. ഇതിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചരകസംഹിത, സുശ്രുതസംഹിത, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ചരകസംഹിത (ചികിത്സാസ്ഥാനം - 1)

കഫജോ ന സ രോഗോസ്തി ന വിബന്ധോസ്തി കശ്ചന ।

യം ന ഭല്ലാതകം ഹന്യാച്ഛീഘ്രം മേധാഗ്നിവർദ്ധനമ് ॥

മഹർഷി ചരകൻ ചരകസംഹിതയിലെ ചികിത്സാസ്ഥാനം ഒന്നാം അധ്യായമായ രസായനാധ്യായത്തിൽ ഭല്ലാതകത്തിന്റെ (അലക്കുചേര്) വീര്യത്തെയും പ്രഭാവത്തെയും പ്രകീർത്തിക്കുന്ന അതിപ്രധാനമായ വചനമാണിത്. ഇതിലെ ഓരോ പദവും ശരീരശാസ്ത്രവുമായി അത്രമേൽ ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നു. ഇതിലെ കഫജഃ എന്നാൽ കഫദോഷത്തിന്റെ കോപം കൊണ്ടോ ആധിക്യം കൊണ്ടോ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന സർവ്വവിധ രോഗങ്ങൾ എന്നാണ് അർത്ഥം. ന സ രോഗഃ അസ്തി എന്നാൽ അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു വ്യാധിയും നിലനിൽക്കുന്നില്ല എന്ന് ദൃഢമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു. ന വിബന്ധഃ അസ്തി കശ്ചന എന്നതിലെ 'വിബന്ധം' എന്നത് കേവലം മലബന്ധം (Constipation) മാത്രമല്ല, ശരീരത്തിലെ രസ-രക്ത-പ്രാണ വാഹികളായ സകല സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലും മാലിന്യങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടിയുണ്ടാകുന്ന സകലവിധ തടസ്സങ്ങളെയും മാർഗ്ഗാവരോധങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അത്തരം യാതൊരു വിബന്ധവും ഇല്ല എന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. യം ന ഭല്ലാതകം ഹന്യാത് എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്, ഏതിനെയാണോ ഭല്ലാതകം വേരോടെ നശിപ്പിക്കാത്തത് എന്നാണ്. അതായത് ഭല്ലാതകത്തിന് ശമിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത കഫരോഗങ്ങളോ സ്രോതോരോധങ്ങളോ ഇല്ലെന്ന് സാരം. ഒടുവിലായി ശീഘ്രം മേധാഗ്നിവർദ്ധനമ് എന്ന പദത്തിലൂടെ, ഈ ഔഷധം അതിവേഗത്തിൽ 'മേധ' അഥവാ ബുദ്ധിശക്തിയെയും ധാരണാശേഷിയെയും, ഒപ്പം 'അഗ്നി' അഥവാ ശരീരത്തിന്റെ സമസ്ത ദഹന-പാചന പ്രക്രിയകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജാഠരാഗ്നിയെയും ധാത്വാഗ്നിയെയും ഒരുപോലെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് പൂർണ്ണത നൽകുന്നു.

ഈ ശ്ലോകം രോഗലക്ഷണങ്ങളെ മാത്രമല്ല, രോഗത്തിന്റെ മൂലകാരണത്തെ ഭല്ലാതകം എങ്ങനെ നിർവീര്യമാക്കുന്നു എന്ന് വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ഭല്ലാതകം പ്രകൃത്യാ ഉഷ്ണവീര്യവും അതീവ തീക്ഷ്ണഗുണവുമുള്ള ഒരു ദ്രവ്യമാണ്. തണുപ്പും മന്ദതയും സ്നിഗ്ദ്ധതയുമുള്ള കഫദോഷത്തെയും, ആമം മൂലം ശരീരത്തിൽ കട്ടപിടിച്ചുകിടക്കുന്ന വിഷാംശങ്ങളെയും (Endotoxins) തകർക്കാൻ ഭല്ലാതകത്തിന്റെ ഈ തീക്ഷ്ണോഷ്ണ സ്വഭാവത്തോളം പോന്ന മറ്റൊന്നില്ല. എപ്പോഴാണോ ശരീരത്തിൽ അഗ്നി മന്ദീഭവിക്കുന്നത്, അപ്പോഴാണ് ആമം രൂപപ്പെടുന്നതും അത് കഫവുമായിച്ചേർന്ന് നാഡീഞരമ്പുകളിലും കുടലിലും മറ്റ് ശരീരമാർഗ്ഗങ്ങളിലും വിബന്ധങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും. ഭല്ലാതകം ഉള്ളിലെത്തുന്ന മാത്രയിൽ തന്നെ അഗ്നിയെ അതിശക്തമായി ജ്വലിപ്പിക്കുകയും ആമത്തെ ദഹിപ്പിച്ച് കളയുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശരീരത്തിലെ വിബന്ധങ്ങളും കഫാവരോധങ്ങളും ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ സ്രോതസ്സുകൾ ശുദ്ധമാവുകയും (സ്രോതോവിശുദ്ധി), പോഷകങ്ങൾ യാതൊരു തടസ്സവുമില്ലാതെ രസ-രക്താദി സപ്തധാതുക്കളിലേക്കും ഒടുവിൽ മസ്തിഷ്കത്തിലേക്കും പ്രവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ മജ്ജാധാതുവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പ്രസാദപൂർണ്ണമാകുമ്പോഴാണ് മേധ അഥവാ ബുദ്ധിശക്തിയും ഏകാഗ്രതയും ശീഘ്രമായി വർദ്ധിക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ, വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധി ചെയ്തു ഉപയോഗിച്ചാൽ ശരീരത്തിലെ കഠിനമായ കഫരോഗങ്ങളെയും സകലവിധ ശാരീരിക തടസ്സങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കി, ആന്തരികാഗ്നിയെയും ബുദ്ധിയെയും ദീപ്തമാക്കുന്ന ഉത്തമമായ ഒരു രസായനമാണ് ഭല്ലാതകം.

സുശ്രുതസംഹിത (ചികിത്സാസ്ഥാനം - 6)

യഥാ കുഷ്ഠാനി സർവ്വാണി ഹതഃ ഖദിരബീജകൗ ।

തഥൈവാർശാംസി സർവ്വാണി വൃക്ഷകാരുഷ്കരൗ ഹതഃ ॥

ശസ്ത്രക്രിയാചാര്യനായ മഹർഷി സുശ്രുതൻ തന്റെ സുശ്രുതസംഹിതയിലെ ചികിത്സാസ്ഥാനം ആറാം അധ്യായമായ അർശോരോഗചികിത്സയിൽ, രണ്ട് വിശിഷ്ട ഔഷധങ്ങളുടെ രോഗശമനശേഷിയെ ഉദാഹരണസഹിതം സമർത്ഥിക്കുന്ന ശ്ലോകമാണിത്. ഇതിലെ ഓരോ വാക്കും രോഗസമ്പ്രാപ്തിയെ തകർക്കുന്ന കൃത്യമായ ഔഷധശാസ്ത്രമാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

ഇതിലെ യഥാ എന്നാൽ 'എപ്രകാരമാണോ' എന്നും, കുഷ്ഠാനി സർവ്വാണി എന്നാൽ ശരീരമാസകലമുള്ള ത്വക്കിനെയും രക്ത-മാംസാദി ധാതുക്കളെയും ബാധിക്കുന്ന സർവ്വവിധ ത്വഗ്രോഗങ്ങളെയും (പതിനെട്ടുതരം കുഷ്ഠങ്ങളെയും) എന്നുമാണ് പൊരുൾ. ഖദിരബീജകൗ എന്ന പദം ആയുർവേദത്തിൽ ത്വഗ്രോഗശമനത്തിന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായി കരുതപ്പെടുന്ന 'ഖദിരം' (കരിങ്ങാലി), 'ബീജകം' (വേങ്ങ) എന്നീ രണ്ട് ഔഷധങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു കുറിക്കുന്നു; ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന് എപ്രകാരമാണോ കുഷ്ഠരോഗങ്ങളെ ഹതഃ അഥവാ നിശ്ശേഷം നശിപ്പിക്കുന്നത്, തഥൈവ അതേപ്രകാരം തന്നെയാണ് അർശാംസി സർവ്വാണി അഥവാ ഗുദപ്രദേശത്തുണ്ടാകുന്ന സകലവിധ മൂലക്കുരു രോഗങ്ങളെയും, വൃക്ഷകാരുഷ്കരൗ ആയ 'വൃക്ഷകം' (കുടകപ്പാല അഥവാ കുടജം), 'ആരുഷ്കരം' (ഭല്ലാതകം അഥവാ അലക്കുചേര്) എന്നീ രണ്ട് ഔഷധങ്ങൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഹതഃ അഥവാ വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നത്.

ആചാര്യൻ സുശ്രുതൻ ഇവിടെ കേവലമൊരു ഉപമയല്ല പറയുന്നത്; മറിച്ച് ശരീരത്തിൽ ഏറ്റവും വേരുറച്ചുപോയ രണ്ട് രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ തുല്യശേഷിയുള്ള ഔഷധജോഡികളെ താരതമ്യം ചെയ്യുകയാണ്. ചർമ്മത്തെയും രക്തത്തെയും ജീർണ്ണിപ്പിക്കുന്ന കഠിനമായ കുഷ്ഠത്തിൽ കരിങ്ങാലിയും വേങ്ങയും പോലെ ആഴത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മറ്റൊരു ദ്രവ്യവുമില്ല. അതുപോലെ തന്നെയാണ് ദഹനാഗ്നിയുടെ മന്ദതകൊണ്ടും അപാനവായുവിന്റെ വികൃതികൊണ്ടും ഗുദവലിയിൽ മാംസാങ്കുരങ്ങളായി രൂപപ്പെടുന്ന അർശോരോഗത്തിൽ കുടകപ്പാലയുടെയും ചേരുകുരുവിന്റെയും കൂട്ട്.

ഇവിടെ 'വൃക്ഷകം' (കുടകപ്പാല) തിക്ത-കഷായ രസങ്ങളാൽ കുടലിലെ അണുബാധയെയും രക്തസ്രാവത്തെയും ശമിപ്പിച്ച് ഗുദത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ, 'ആരുഷ്കരം' (ചേരുകുരു) അതിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യവും ഛേദന-ഭേദന ഗുണങ്ങളും കൊണ്ട് രക്തക്കുഴലുകളിലെ തടസ്സങ്ങളെയും വീക്കങ്ങളെയും അലിയിച്ചു കളയുന്നു. ശസ്ത്രക്രിയയോ ക്ഷാരകർമ്മമോ ചെയ്യാതെ തന്നെ അർശസ്സിന്റെ മാംസമുളകളെ കരിച്ചുണക്കാൻ പോന്ന 'ഔഷധശസ്ത്ര'മാണ് ഭല്ലാതകം. ചുരുക്കത്തിൽ, കുഷ്ഠത്തെ കരിങ്ങാലിയും വേങ്ങയും എപ്രകാരം ഭേദമാക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ അർശോരോഗത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ കുടകപ്പാലയോടൊപ്പം ചേരുന്ന ചേരുകുരുവിന് സാധിക്കുമെന്ന ആയുർവേദത്തിന്റെ അചഞ്ചലമായ ഉറപ്പാണ് ഈ വചനങ്ങളിലുള്ളത്.

ഭാവപ്രകാശം (ഹരീതക്യാദി വർഗ്ഗം)

ഭല്ലാതകഫലം പക്വം സ്വാദുപാകരസം ലഘു ।

കഷായം പാചനം സ്നിഗ്ധം തീക്ഷ്ണോഷ്ണം ഛേദി ഭേദനമ് ॥

മേധ്യം വഹ്നികരം ഹന്തി കഫവാതവ്രണോദരമ് ।

കുഷ്ഠാർശോഗ്രഹണീഗുല്മശോഫാനാഹജ്വരക്രിമീൻ ॥

തന്മജ്ജാ മധുരാ വൃഷ്യാ ബൃംഹണീ വാതപിത്തഹാ ।

വൃന്തമാരുഷ്കരം സ്വാദു പിത്തഘ്നം കേശ്യമഗ്നികൃത് ॥

പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ആയുർവേദ നവോത്ഥാന നായകനായ ഭാവമിശ്രൻ തന്റെ പ്രശസ്ത ഗ്രന്ഥമായ ഭാവപ്രകാശത്തിലെ ഹരീതക്യാദി വർഗ്ഗത്തിൽ, ഭല്ലാതകത്തിന്റെ (അലക്കുചേര്) സർവ്വതോമുഖമായ ഗുണങ്ങളെയും കർമ്മങ്ങളെയും ശാസ്ത്രീയമായി വർഗ്ഗീകരിച്ചു നൽകുന്ന അതിവിശിഷ്ടമായ ശ്ലോകമാണിത്. ഒരു ആയുർവേദാചാര്യന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഒരു ദ്രവ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ വ്യത്യസ്ത ധർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ കാഴ്ചയാണ് ഈ വരികൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

ഇതിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് കായ്കളുടെ പൊതുവായ ദ്രവ്യഗുണങ്ങളാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഭല്ലാതകഫലം പക്വം എന്നാൽ നന്നായി മൂത്തുപഴുത്ത ചേരുകുരു എന്നാണ് അർത്ഥം; കാരണം പച്ചക്കായയേക്കാൾ പാകമായ ഫലത്തിനാണ് ഔഷധഗുണം കൂടുതൽ. അത് സ്വാദുപാകരസം അഥവാ രസത്തിലും (ആദ്യ സ്വാദിലും) വിപാകത്തിലും (ദഹനശേഷമുള്ള പരിണാമത്തിലും) മധുരമായതാണ്. അതോടൊപ്പം ലഘു (ശരീരത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ദഹിക്കുന്ന ലഘുഗുണമുള്ളതും), കഷായം (തുവർപ്പുരസമുള്ളതും), പാചനം (ശരീരത്തിലെ ദഹിക്കാത്ത ആമദോഷത്തെ പാകം ചെയ്ത് ഇല്ലാതാക്കുന്നതും) ആകുന്നു. ഇത് സ്നിഗ്ധം (ശരീരത്തിൽ എണ്ണമയവും വഴക്കവും നൽകുന്ന സ്നിഗ്ദ്ധഗുണമുള്ളത്), തീക്ഷ്ണോഷ്ണം (അതീവ തീക്ഷ്ണതയും ഒപ്പം ശക്തമായ ഉഷ്ണവീര്യവുമുള്ളത്) ആണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതിന് ഛേദി (സ്രോതസ്സുകളിലും ഞരമ്പുകളിലും കട്ടപിടിച്ചുകിടക്കുന്ന കഫത്തെയും മേദസ്സിനെയും കൊഴുപ്പിനെയും ചുരണ്ടി ചെത്തിമാറ്റുന്ന ഛേദനകർമ്മം), ഭേദനമ് (കുടലിൽ കല്ലിച്ചു കിടക്കുന്ന മലത്തെയും വാതത്തെയും ഉടച്ച് താഴേക്ക് ഒഴുക്കിവിടുന്ന ഭേദനകർമ്മം) എന്നീ അതീവ ശക്തമായ രണ്ട് കർമ്മങ്ങളുണ്ട്.

തുടർന്ന് ഇതിന്റെ രസായന ഗുണങ്ങളും രോഗശമന ശേഷിയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇത് മേധ്യം (ബുദ്ധിശക്തിയെയും ഗ്രഹണശേഷിയെയും ഓർമ്മയെയും ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതും), വഹ്നികരം (മന്ദീഭവിച്ച ദഹനാഗ്നിയെ ആളിപ്പടർത്തുന്നതും) ആണ്. ഈ ഔഷധം ഹന്തി (നിശ്ശേഷം ശമിപ്പിക്കുന്നത്) താഴെ പറയുന്ന രോഗങ്ങളെയാണ്: കഫവാത (കഫവും വാതവും ഒത്തുചേർന്നുണ്ടാകുന്ന കഠിന രോഗങ്ങൾ), വ്രണ (ഉണങ്ങാത്ത ദുഷ്ടവ്രണങ്ങൾ), ഉദരമ് (മഹോദരം പോലെയുള്ള ഉദരരോഗങ്ങൾ), കുഷ്ഠ (ചൊറിയും ചിരങ്ങും അടക്കമുള്ള ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ), അർശസ് (മൂലക്കുരു), ഗ്രഹണീ (ദഹനക്കേടും വിസർജ്ജന വൈകല്യവുമുള്ള കുടൽരോഗങ്ങൾ അഥവാ IBS), ഗുല്മ (വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് കെട്ടിനിന്നുണ്ടാകുന്ന മുഴകൾ), ശോഫ (ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടുകൾ), ആനാഹ (മലവും വായുവും പുറത്തുപോകാതെ വയറു വീർത്തു കെട്ടുന്ന അവസ്ഥ), ജ്വര (ദീർഘകാല പനികൾ), ക്രിമീൻ (ഉദരത്തിലെയും രക്തത്തിലെയും പരാദങ്ങളായ കൃമികൾ) എന്നിവയെയാണ് ഇത് വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നത്.

ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന രണ്ട് വരികൾ ഭല്ലാതകത്തിന്റെ ശരീരഘടനാപരമായ വിസ്മയത്തെയാണ് എടുത്തുപറയുന്നത്. സാധാരണഗതിയിൽ കായ അത്യുഷ്ണമാണെങ്കിലും, തന്മജ്ജാ അഥവാ ചേരുകുരു പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ കാണുന്ന പരിപ്പ് (Kernel) നേരെ വിപരീതമായി മധുരാ (മധുരരസമുള്ളതും), വൃഷ്യാ (ലൈംഗികശേഷിയും ശുക്ലധാതുവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും), ബൃംഹണീ (മെലിഞ്ഞ ശരീരത്തെ തടിപ്പിച്ച് പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നതും), വാതപിത്തഹാ (വാതത്തെയും പിത്തത്തെയും ഒരുപോലെ ശമിപ്പിക്കുന്നതും) ആകുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ വൃന്തമാരുഷ്കരം അഥവാ ചേരുകുരുവിന്റെ മുകളിൽ കാണുന്ന ഞെട്ട് (Thalamus/Hypocarp) സ്വാദു (മധുരമുള്ളതും), പിത്തഘ്നം (ശരീരത്തിലെ ചൂടും പിത്തകോപവും ശമിപ്പിക്കുന്നതും), കേശ്യം (തലമുടിയുടെ വളർച്ചയ്ക്കും ആരോഗ്യത്തിനും ഉത്തമമായതും), അഗ്നികൃത് (ശരീരത്തിന് ചൂടുപിടിപ്പിക്കാതെ തന്നെ അഗ്നിയെ നേർവഴിക്ക് ഉണർത്തുന്നതും) ആകുന്നു. ഒരേ സസ്യത്തിന്റെ കായ തീക്ഷ്ണോഷ്ണമായി രോഗങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഉള്ളിലെ പരിപ്പും ഞെട്ടും പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കുകയും ശരീരത്തെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ആയുർവേദ തത്ത്വമാണ് ആചാര്യൻ ഭാവമിശ്രൻ ഇവിടെ സമർത്ഥിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഈ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഭല്ലാതകം പ്രയോജനപ്പെടുന്നതായി പരാമർശിക്കുന്നു.

ചരകസംഹിത പ്രകാരം

സർവ്വ കഫജ രോഗങ്ങൾ: കഫദോഷം കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന സകലവിധ രോഗങ്ങൾ (ശ്വാസതടസ്സം, കഫക്കെട്ട്, ആലസ്യം, അമിതവണ്ണം തുടങ്ങിയവ).

വിബന്ധം: വിസർജ്ജന തടസ്സം (മലബന്ധം) മുതൽ ശരീരത്തിലെ സകല രക്ത-രസ നാഡീസ്രോതസ്സുകളിലും മാലിന്യങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടിയുണ്ടാകുന്ന സകലവിധ അവരോധങ്ങളും തടസ്സങ്ങളും.

മേധാമാന്ദ്യവും അഗ്നിമാന്ദ്യവും: മന്ദീഭവിച്ച ദഹനാഗ്നി, ഗ്രഹണശേഷിക്കുറവ്, ഓർമ്മക്കുറവ്.

സുശ്രുതസംഹിത പ്രകാരം

അർശസ്സ് (മൂലക്കുരു): കരിങ്ങാലിയും വേങ്ങയും ചേർന്ന് കുഷ്ഠരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, കുടകപ്പാലയോടൊപ്പം ചേർന്ന് ചേരുകുരു സകലവിധ മൂലക്കുരു രോഗങ്ങളെയും മാംസമുളകളെയും വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ഭാവപ്രകാശം പ്രകാരം

കഫ-വാത രോഗങ്ങൾ: വാതവും കഫവും ഒന്നിച്ചുണ്ടാകുന്ന സന്ധിവേദന, ശരീരസ്തംഭനം, നീര്, നാഡീവേദനകൾ.

ഉദര-ദഹന രോഗങ്ങൾ:

ഗ്രഹണി: കുടലിന്റെ ആഗിരണശേഷിക്കുറവും വിട്ടുമാറാത്ത ദഹനക്കേടും (IBS).

ഗുല്മം: വയറ്റിൽ വായുവും കഫവും കെട്ടിനിന്നുണ്ടാകുന്ന മുഴകൾ.

ഉദരം: മഹോദരം (Ascites) ഉൾപ്പെടെയുള്ള കഠിനമായ ഉദരരോഗങ്ങൾ.

ആനാഹം: വായുവും മലവും പുറത്തുപോകാതെ അടിവയർ വീർത്തു കെട്ടുന്ന അവസ്ഥ.

അഗ്നിമാന്ദ്യം: വിശപ്പില്ലായ്മയും ദഹനക്കുറവും.

ത്വഗ്രോഗങ്ങളും വ്രണങ്ങളും:

കുഷ്ഠം: ചൊറി, ചിരങ്ങ്, എക്സിമ തുടങ്ങി ത്വക്കിനെയും രക്തത്തെയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ.

വ്രണം: കാലപ്പഴക്കം ചെന്നതും ഉണങ്ങാത്തതുമായ ദുഷ്ടവ്രണങ്ങൾ.

ശോഫം: ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടും വീക്കവും (Edema).

ക്രിമി: കുടലിലെയും രക്തത്തിലെയും വിരശല്യവും പരാദബാധകളും.

ജ്വരം: ദഹിക്കാത്ത ആമദോഷം കാരണം വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്ന പനികൾ.

കേശക്ഷയം: കായയുടെ മുകളിലെ ഞെട്ട് (വൃന്തം) തലമുടിയുടെ വളർച്ചയ്ക്കും മുടികൊഴിച്ചിൽ മാറ്റുന്നതിനും.

കാർശ്യവും ശുക്ലക്ഷയവും: കായയുടെ ഉള്ളിലെ പരിപ്പ് (മജ്ജ) ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയവർക്ക് തൂക്കവും പുഷ്ടിയും നൽകുന്നതിനും ലൈംഗികശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും.

അലക്കുചേരിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ.

ചേരുകുരു തൊടുമ്പോൾ പൊള്ളുന്നതും എന്നാൽ മരുന്നായി മാറുമ്പോൾ ശരീരത്തെ അത്ഭുതകരമായി സുഖപ്പെടുത്തുന്നതും ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില പ്രത്യേക രാസഘടകങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്.

ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വില്ലനും അതേസമയം ഔഷധവീര്യത്തിന്റെ ഉറവിടവുമായ ഘടകമാണ് ഭിലവനോൾ (Bhilawanol). നമ്മൾ തൊടുമ്പോൾ ദേഹം ചൊറിഞ്ഞുതടിക്കാനും പൊള്ളലേറ്റതുപോലെ കുമിളകൾ വരാനും കാരണമാകുന്ന ഉറുഷിയോൾ (Urushiol) കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട പദാർത്ഥമാണിത്. ഇഷ്ടികപ്പൊടിയിലിട്ട് ഉരച്ച് ശുദ്ധി ചെയ്യുമ്പോൾ ഇതിന്റെ അപകടകരമായ തീക്ഷ്ണത മാറിക്കിട്ടുന്നു.

ഇതിനൊപ്പമുള്ള ശക്തമായ മറ്റൊന്നാണ് അനക്കാർഡിക് ആസിഡ് (Anacardic acid). ശരീരത്തിലെ അണുബാധകളെയും വീക്കങ്ങളെയും തടഞ്ഞുനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നത് ഈ ഘടകമാണ്. ചേരുകുരുവിന്റെ എണ്ണമയമുള്ള കറയിൽ കാണുന്ന സെമിക്കാർപോൾ (Semecarpol), കാർഡോൾ (Cardol) എന്നിവയും ഇതേ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ശക്തമായ ഫിനോളുകളാണ്.

ഇനി ഇതിന്റെ പ്രതിരോധശേഷിക്കും കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഗുണങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഇതിലെ ബൈഫ്ലേവനോയിഡുകളാണ് (Biflavonoids). സെമിക്കാർപെറ്റിൻ (Semecarpetin), ജീഡിഫ്ലേവോൺ (Jeediflavone), ഗല്ലുഫ്ലവനോൺ (Galluflavanone) തുടങ്ങിയ പദാർത്ഥങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സ്ട്രെസ്സ് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന മികച്ച ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകളാണ്.

കായയുടെ പുറന്തോടിൽ ഇത്തരം തീക്ഷ്ണമായ ആസിഡുകളാണെങ്കിൽ, ഉള്ളിലെ പരിപ്പിൽ (Kernel) കാണുന്നത് ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുന്ന തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഘടകങ്ങളാണ്. ഒലീയിക് ആസിഡ് (Oleic acid), ലിനോലിക് ആസിഡ് (Linoleic acid) തുടങ്ങിയ നല്ലയിനം ഫാറ്റി ആസിഡുകളും, പ്രോട്ടീനുകളും, ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റെറോൾ (Beta-sitosterol) പോലുള്ള പ്ലാന്റ് സ്റ്റെറോളുകളും ഇതിലുണ്ട്.

പുറന്തോടിലെ തീക്ഷ്ണമായ ഫിനോളുകളും അകത്തെ പരിപ്പിലെ സ്നിഗ്ദ്ധമായ എണ്ണഘടകങ്ങളും ഒത്തുചേരുമ്പോഴാണ് ചേരുകുരുവിന് രോഗങ്ങളെ ചുരണ്ടിമാറ്റാനും ഒപ്പം ശരീരത്തെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്താനുമുള്ള ആ ഇരട്ടശേഷി കിട്ടുന്നത്.

അലക്കുചേരിനെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ പറയുന്നത്

പണ്ടത്തെ ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ അലക്കുചേരിന് പല ഔഷധഗുണങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആ ഗുണങ്ങളിൽ ചിലതിന് പിന്നിൽ എന്താണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ പിന്നീട് ഗവേഷകരും അലക്കുചേരിലെ വിവിധ രാസഘടകങ്ങളെ ലാബുകളിൽ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി. കോശങ്ങളിലും പരീക്ഷണ മൃഗങ്ങളിലും നടത്തിയ ചില പഠനങ്ങളിൽ കൗതുകകരമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഇവയെല്ലാം മനുഷ്യരിൽ ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നതിന് ഇനിയും കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

സന്ധിവേദനയും വീക്കവും

വാതസംബന്ധമായ കഠിന വേദനകൾക്കും സന്ധികൾ അനക്കാൻ പറ്റാത്തവിധമുള്ള നീർക്കെട്ടിനും പണ്ടുകാലം മുതലേ ആയുർവേദത്തിൽ ഭല്ലാതകം ഒരു പ്രധാന മരുന്നാണ്. ഇതിന് പിന്നിലെ ശാസ്ത്രീയ വശങ്ങൾ പരിശോധിക്കാൻ ആധുനിക ലാബുകളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലും വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ തെളിവുകളാണ് ലഭിച്ചത്. ശരീരത്തിൽ വേദനയും നീരും പടർത്തുന്ന പ്രത്യേക ജൈവരാസപ്രവർത്തനങ്ങളെ തടഞ്ഞുനിർത്താൻ അലക്കുചേരിന്റെ സത്തിന് കഴിയുന്നുണ്ടെന്ന് ഇത്തരം പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. സന്ധികളിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കാനും വേദനയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകാനും ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഘടകങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് ഗവേഷകരുടെ കണ്ടെത്തൽ.

ക്യാൻസർ കോശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ

അലക്കുചേരിലെ ചില രാസഘടകങ്ങൾ ക്യാൻസർ കോശങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതും ഗവേഷണ വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. ലാബിൽ വളർത്തിയ ചില ക്യാൻസർ കോശങ്ങളിൽ കോശവളർച്ച കുറയുന്നതും apoptosis എന്ന സ്വാഭാവിക കോശമരണ പ്രക്രിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങളും ചില പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

പുരാതന ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന അസ്വാഭാവിക മുഴകളെയും മുഴച്ചുനിൽപ്പുകളെയും 'ഗ്രന്ഥി', 'അർബുദം' (Tumor/Cancer), 'ഗുല്മം' എന്നിങ്ങനെയാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഭല്ലാതകത്തിനുള്ള 'ഛേദന-ഭേദന' ഗുണങ്ങൾ (ശരീരത്തിൽ അനാവശ്യമായി അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കോശങ്ങളെയും കഫ-മേദസ്സുകളെയും ചെത്തിമാറ്റാനും അലിയിക്കാനുമുള്ള ശേഷി) ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ പണ്ടുകാലം മുതലേ ചികിത്സയ്ക്കായി ആയുർവേദത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിവരുന്നുണ്ട്.

ആധുനിക ശാസ്ത്രലോകവും ചേരുകുരുവിന്റെ ഈ സവിശേഷതയെ അതീവ താല്പര്യത്തോടെയാണ് നോക്കിക്കാണുന്നത്. ആധുനിക ലാബ് പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്ന പ്രധാന വിവരങ്ങൾ:

ആന്റിഓക്‌സിഡന്റ് ഘടകങ്ങൾ: ഭല്ലാതകത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അനാകാർഡിക് ആസിഡ് (Anacardic acid), ഫ്ലേവനോയിഡുകൾ തുടങ്ങിയ ബയോ-ആക്ടീവ് ഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന ജീർണ്ണതയെയും ഓക്സിഡേറ്റീവ് സ്ട്രെസ്സിനെയും തടയാൻ സഹായിക്കുന്നു.

കോശവളർച്ചയെ തടയുന്ന പഠനങ്ങൾ (In-vitro studies): അനിയന്ത്രിതമായി പെരുകുന്ന ചില പ്രത്യേക കാൻസർ കോശങ്ങളുടെ വളർച്ച തടയാനും (Apoptosis/Cell death പ്രേരണ നൽകാനും) ഭല്ലാതകത്തിലെ ചില ഘടകങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പ്രാരംഭ പരീക്ഷണശാലാ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി (Immunomodulatory effect): ശരീരത്തിന്റെ സ്വഭാവിക പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ് ഇതിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട വസ്തുത:

ഭല്ലാതകം അടങ്ങിയ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ആയുർവേദത്തിൽ സഹായക ചികിത്സയായി (Adjuvant therapy) ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് ക്യാൻസറിന് പൂർണ്ണമായൊരു പ്രതിവിധിയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന കൃത്യമായ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ ഇനിയും പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല. എങ്കിലും, കാൻസർ പ്രതിരോധ ഗവേഷണങ്ങളിൽ ഭാവിയിൽ വലിയ സാധ്യതകളുള്ള ഒരു സസ്യൗഷധമായിത്തന്നെയാണ് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം അലക്കുചേരിനെ വിലയിരുത്തുന്നത്.

കൊളസ്ട്രോൾ, രക്തത്തിലെ കൊഴുപ്പ് എന്നിവയെക്കുറിച്ച്

അലക്കുചേരിന്റെ വിവിധ സത്തുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ ചില പരീക്ഷണ മൃഗപഠനങ്ങളിൽ രക്തത്തിലെ കൊഴുപ്പ്, കൊളസ്ട്രോൾ, ഓക്സിഡേറ്റീവ് സ്ട്രെസ് എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങളും പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില പഠനങ്ങളിൽ അനുകൂലമായ ഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ കൊളസ്ട്രോൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ അലക്കുചേര് ഫലപ്രദമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ മതിയായ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ ഇപ്പോഴും ആവശ്യമുണ്ട്.

ബാക്ടീരിയയ്ക്കും ഫംഗസിനുമെതിരെ

അലക്കുചേരിൽ കാണപ്പെടുന്ന ചില ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾക്ക് ആന്റിമൈക്രോബിയൽ പ്രവർത്തനം ഉണ്ടോ എന്നതും ലാബ് പഠനങ്ങളിൽ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കും ഫംഗസുകൾക്കുമെതിരെ അലക്കുചേരിന്റെ സത്തുകൾക്ക് പ്രവർത്തനം കാണിച്ചതായി പഠനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഇത്തരം ഫലങ്ങൾ ഭാവിയിലെ ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് വഴിതുറക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ചർമ്മത്തിലെ അണുബാധയോ പഴയ വ്രണമോ സ്വയം ചികിത്സിക്കാൻ അലക്കുചേരിന്റെ കറ ഉപയോഗിക്കണമെന്നർത്ഥമില്ല.

ആയുർവേദത്തിലെ ശുദ്ധീകരണവും രാസപരമായ മാറ്റങ്ങളും

അലക്കുചേരിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രത്യേകതകളിലൊന്ന് അതിന്റെ ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയ തന്നെയാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച ഭല്ലാതകമാണ് ഔഷധപ്രയോഗത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കായയുടെ പുറംഭാഗത്തുള്ള എണ്ണമയമായ ഘടകങ്ങൾ ചർമ്മത്തിൽ ശക്തമായ പ്രകോപനം ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രക്രിയയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ വിവിധ രീതികൾ അലക്കുചേരിലെ രാസഘടകങ്ങളുടെ അളവിലും സ്വഭാവത്തിലും എന്ത് മാറ്റമാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിൽ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില പഠനങ്ങളിൽ പ്രകോപനത്തിന് കാരണമാകുന്ന ഘടകങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുന്നതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഇഷ്ടികപ്പൊടിയിലെ ശുദ്ധീകരണവും ലാബ് റിസൾട്ടും

ആധുനിക ലാബുകളെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിസ്മയിപ്പിച്ചത് ആയുർവേദത്തിലെ ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയാണ്. പച്ചച്ചേരുകുരു ഇഷ്ടികപ്പൊടിയിലിട്ട് ഉരച്ച് കഴുകിയെടുക്കുമ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ രാസപരിശോധന നടത്തി നോക്കി. തൊലിപ്പുറത്ത് പൊള്ളലുണ്ടാക്കുന്ന തീക്ഷ്ണമായ ഉറുഷിയോൾ ഘടകങ്ങളെ ഇഷ്ടികപ്പൊടി തന്നിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കുകയും, എന്നാൽ രോഗശമനം നൽകുന്ന ഗുണകരമായ ഘടകങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് ഈ പരിശോധനകളിൽ തെളിഞ്ഞു. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് നമ്മുടെ ഭിഷഗ്വരന്മാർ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ആ ശുദ്ധീകരണ വിദ്യ തികച്ചും ശാസ്ത്രീയമായ ഒരു ഫിൽട്രേഷൻ രീതിയായിരുന്നു എന്നതിന് ഇതിലും വലിയ തെളിവ് ആവശ്യമില്ല.

ഭല്ലാതകത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം – രാജനിഘണ്ടുവിലെ ശ്ലോകം

അലക്കുചേര് അഥവാ ഭല്ലാതകം ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. രാജനിഘണ്ടുവിൽ ഭല്ലാതകത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്:

ഭല്ലതകാനി പക്വാനി സമാനീയ ക്ഷിപേജ്ജലേ ।

മജ്ജന്തി യാനി തത്രൈവ ശുദ്ധ്യർഥം താനി യോജയേത് ॥

ഇഷ്ടികാചൂർണികൈർ ഘർഷണാത് നിർവിഷം ഭവേത് ॥

രസശാസ്ത്രത്തിലും ദ്രവ്യഗുണവിജ്ഞാനീയത്തിലും ഉപവിഷങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്ന ഭല്ലാതകത്തെ (അലക്കുചേര്) പ്രാണരക്ഷകമായ രസായനമാക്കി മാറ്റിയെടുക്കുന്ന ശോധനവിധി ആചാര്യൻ നരഹരി പണ്ഡിതൻ തന്റെ രാജനിഘണ്ടുവിൽ ഉപദേശിക്കുന്നത് അതീവ സൂക്ഷ്മതയോടെയാണ്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരികളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, ഭല്ലാതകാനി എന്നാൽ ചേരുകുരുക്കൾ എന്നാണ് അർത്ഥം. അതിൽത്തന്നെ മരുന്നിനായി എടുക്കേണ്ടത് വെറുതെ വീണുകിടക്കുന്നതോ മൂക്കാത്തതോ ആയ കായ്കളല്ല, മറിച്ച് പക്വാനി അഥവാ പ്രകൃത്യാ നന്നായി മൂത്തുവിളഞ്ഞു പാകമായ പഴങ്ങളാണ്. അങ്ങനെയുള്ളവയെ സമാനീയ (വിധിപ്രകാരം ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന്) ജലേ (ശുദ്ധജലത്തിലേക്ക്) ക്ഷിപേത് (ഇടണം). യാനി (ഏതൊരു കായ്കളാണോ) തത്രൈവ (ആ വെള്ളത്തിൽത്തന്നെ) മജ്ജന്തി (അടിത്തട്ടിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോകുന്നത്), താനി (അത്തരം കായ്കളെ മാത്രം) ശുദ്ധ്യർത്ഥം (ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയ്ക്കായി) യോജയേത് (തിരഞ്ഞെടുക്കണം). ഇവിടെ ഒരു വൈദ്യന്റെ കണ്ണിലൂടെ നോക്കിയാൽ ഇതൊരു കൃത്യമായ ഗുണനിലവാര പരിശോധനയാണ് (Quality test). വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്നവ ഉൾക്കാമ്പില്ലാത്തതോ, ഉണങ്ങിപ്പോയതോ, കീടങ്ങൾ തുളച്ചതോ ആയിരിക്കും. നേരെമറിച്ച്, അടിയിലേക്ക് താഴുന്നവയിൽ മാത്രമേ ഔഷധവീര്യമുള്ള പരിപ്പും സസ്യരാസഗുണങ്ങളും തിങ്ങിനിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുള്ളൂ.

ഇങ്ങനെ വേർതിരിച്ചെടുത്ത ഉറപ്പുള്ള കായ്കളെ അടുത്തതായി ഇഷ്ടകാചൂർണ്ണ നികടൈഃ അതായത് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച ഇഷ്ടികപ്പൊടിയോടൊപ്പം ചേർത്തുനിർത്തി ഘർഷണാത് ചാക്കിലോ തുണിയിലോ ഇട്ട് ശക്തിയായി തമ്മിലുരയ്ക്കണം. അപ്പോൾ എണ്ണമയമുള്ള പുറന്തോടിലെ തീക്ഷ്ണമായ ആസിഡ് ഘടകങ്ങളെയും ശരീരത്തിൽ പൊള്ളലുണ്ടാക്കുന്ന വിഷാംശത്തെയും ഇഷ്ടികപ്പൊടി അതിന്റെ സൂക്ഷ്മ സുഷിരങ്ങളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി ആഗിരണം ചെയ്തെടുക്കുന്നു. ഈ തിരുമ്മലിലൂടെ കായ്കൾ നിർവിഷം ഭവേത് അഥവാ ശരീരത്തെ ദ്രോഹിക്കുന്ന സകല വിഷദോഷങ്ങളും മാറി തികച്ചും നിർവിഷവും ഔഷധയോഗ്യവുമായി പരിണമിക്കുന്നു. വിഷത്തെ അമൃതാക്കി മാറ്റുന്ന ആയുർവേദത്തിന്റെ അപൂർവ്വ രസതന്ത്രമാണ് ആചാര്യൻ ഈ മൂന്ന് വരികളിൽ സമന്വയിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഭല്ലാതകത്തിന്റെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധദ്രവ്യത്തിന്റെ ഗുണം മനസ്സിലാക്കാൻ അതിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം എന്നിവയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഭല്ലാതകത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ആചാര്യന്മാർ ഇതെല്ലാം വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഭല്ലാതകത്തിന് കടു, തിക്ത, കഷായ രസങ്ങളാണ് പറയുന്നത്. കടു എന്നത് എരിവുള്ള രുചി, തിക്തം കയ്പ്പ്, കഷായം ചവർപ്പ് എന്നിങ്ങനെയാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ഈ രസങ്ങളുടെ സ്വഭാവം കൊണ്ടുതന്നെ ഭല്ലാതകത്തിന് ശരീരത്തിലെ കഫവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിലും ദഹനപ്രക്രിയയിലും പ്രത്യേക സ്വാധീനമുണ്ടാകുന്നതായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ ലഘു, തീക്ഷ്ണ, സ്നിഗ്ധ എന്നിവയാണ് പറയുന്നത്. ലഘു എന്നത് ശരീരത്തിന് താരതമ്യേന എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കാവുന്ന സ്വഭാവം എന്നാണ് അർത്ഥം. തീക്ഷ്ണം എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും സൂക്ഷ്മമായ വഴികളിലൂടെ വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവം. സ്നിഗ്ധം എന്നത് എണ്ണമയവും മൃദുവുമായ സ്വഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഭല്ലാതകത്തിന്റെ വിപാകം മധുരമാണ്. ഒരു ദ്രവ്യം കഴിച്ചതിന് ശേഷം ദഹനപ്രക്രിയ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമ രസപരിണാമത്തെയാണ് വിപാകം എന്നു പറയുന്നത്. ഭല്ലാതകത്തിന് ദഹനത്തിനു ശേഷം മധുരവിപാകം ഉണ്ടാകുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നു.

ഇതിന്റെ വീര്യം ഉഷ്ണമാണ്. അതായത് ശരീരത്തിൽ ചൂട് വർധിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ള ദ്രവ്യമായാണ് ഭല്ലാതകത്തെ ആയുർവേദം കാണുന്നത്. ഈ ഉഷ്ണവീര്യവും തീക്ഷ്ണഗുണവും കഫ-വാത സംബന്ധമായ ചില അവസ്ഥകളിൽ ഇതിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, കടു-തിക്ത-കഷായ രസം, ലഘു-തീക്ഷ്ണ-സ്നിഗ്ധ ഗുണം, മധുര വിപാകം, ഉഷ്ണ വീര്യം എന്നിവ ചേർന്നതാണ് ഭല്ലാതകത്തിന്റെ ആയുർവേദീയ ദ്രവ്യസ്വഭാവം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത് സാധാരണ ഭക്ഷ്യവസ്തുവായി കാണാതെ, ശരിയായ ശുദ്ധീകരണവും അളവും ഔഷധയോഗവും പാലിച്ച് മാത്രം ഉപയോഗിക്കേണ്ട ശക്തമായ ഔഷധദ്രവ്യമായാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പരിഗണിക്കുന്നത്.

അലക്കുചേരിന്റെ മാത്ര വളരെ പ്രധാനമാണ്

അലക്കുചേരിന്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ ശക്തമായ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്തിൽ അളവ്, ശുദ്ധീകരണം, ഔഷധരൂപം, അനുപാനം എന്നിവ കൃത്യമായി പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഭല്ലാതകവും അതിൽപ്പെടുന്ന ഒരു ദ്രവ്യമാണ്.

ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ ഭല്ലാതക തൈലത്തിന് 10 മുതൽ 20 തുള്ളി വരെ മാത്ര പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഭല്ലാതക ക്ഷീരപാകം പോലുള്ള പ്രയോഗങ്ങളും ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ചികിത്സാരീതികളിലും കാണാം. എന്നാൽ ഇത്തരം മാത്രകൾ പൊതുവായി എല്ലാവർക്കും സ്വയം സ്വീകരിക്കാനുള്ള നിർദേശമായി കാണാൻ പാടില്ല. രോഗിയുടെ ദേഹപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം, ഔഷധത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് ഭിഷഗ്വരൻ മാത്ര നിശ്ചയിക്കുന്നത്.

ഭല്ലാതകം ശരിയായി ശുദ്ധീകരിക്കാതെയോ അധികമായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ചർമ്മത്തിൽ ശക്തമായ പ്രകോപനം, പൊള്ളൽ, വായിലും ദഹനനാളത്തിലും അസ്വസ്ഥത, ഛർദ്ദി, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ വിഷബാധ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭല്ലാതകത്തെ സാധാരണ ആയുർവേദ മരുന്നുകൾ പോലെ സ്വയം വാങ്ങി കഴിക്കാവുന്ന ഒന്നായി കാണരുത്.

പ്രത്യേകിച്ച് ഭല്ലാതകത്തിന്റെ കായയിലെയും പുറംഭാഗത്തെയും കറ നേരിട്ട് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതും സുരക്ഷിതമല്ല. ശുദ്ധീകരിച്ച ഭല്ലാതകം, ശരിയായ ഔഷധരൂപത്തിൽ, അനുയോജ്യമായ അനുപാനത്തോടെയും മാത്രയിലും ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ആയുർവേദത്തിലെ സമീപനം.

അതുകൊണ്ട് “അളവ് കൂടിയാൽ ഗുണം കൂടും” എന്ന ധാരണ ഇവിടെ ഒരിക്കലും ശരിയല്ല. ശരിയായ ശുദ്ധീകരണവും കൃത്യമായ മാത്രയും അറിയാവുന്ന ആയുർവേദ ഭിഷഗ്വരന്റെ മേൽനോട്ടവുമാണ് ഭല്ലാതകത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്.

അബദ്ധത്തിൽ ഭല്ലാതകം കൂടുതലായി കഴിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വീട്ടിൽ സ്വയം ചികിത്സിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ ഉടൻ വൈദ്യസഹായം തേടണം.

അലക്കുചേരിന്റെ ഔഷധ പ്രയോഗങ്ങൾ

ചേർക്കുരുവിനെ തനിച്ചു കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, അതിന്റെ അമിത തീക്ഷ്ണതയെ പാകപ്പെടുത്തി മറ്റ് ഔഷധങ്ങൾക്കൊപ്പം യോജിപ്പിച്ചാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കാറുള്ളത്. ഇത്തരത്തിൽ വിപണിയിലും ആയുർവേദ ചികിത്സകളിലും വ്യാപകമായി കണ്ടുവരുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ഭല്ലാതക രസായനം (Bhallataka Rasayana)

ശരീരത്തിന് യൗവനവും ദൃഢതയും വീണ്ടെടുക്കാനും ഒപ്പം തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത ത്വഗ്രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നാണിത്. വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെ ചെറുത്തുതോൽപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ആന്റി-ഏജിംഗ് ഗുണങ്ങൾ ഇതിനുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന ജീർണ്ണതയെ തടയുന്നതിനൊപ്പം കഫ-വാത വൈകല്യങ്ങൾ കാരണം ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന ചൊറിച്ചിലും തടിപ്പും മാറ്റാൻ ഈ രസായനം സഹായിക്കുന്നു.

അമൃതഭല്ലാതക ഘൃതം (Amrita Bhallataka Ghrita)

ചേരുകുരുവിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യത്തെ നെയ്യുടെ ശീതഗുണം കൊണ്ട് പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന വിശിഷ്ടമായ നെയ്യാണിത്. പ്രധാനമായും രണ്ട് അവസ്ഥകളിലാണ് ഭിഷഗ്വരന്മാർ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്; ഒന്ന് പഴുപ്പുനിറഞ്ഞ വ്രണങ്ങളും എക്സിമയും അടക്കമുള്ള കഠിനമായ ത്വഗ്രോഗങ്ങൾക്കും, രണ്ട് ഗുദത്തിലെ മാംസമുളകൾ തള്ളിനിൽക്കുന്ന മൂലക്കുരുവിനും (അർശസ്സ്). നെയ്യ് ശരീരത്തിന് വഴക്കവും കുളിർമയും നൽകുമ്പോൾ, ഇതിലെ ചേരുകുരു രക്തക്കുഴലുകളിലെ നീർക്കെട്ടിനെയും വീക്കത്തെയും അലിയിച്ചുകളയുന്നു.

സഞ്ജീവനീ വടി (Sanjivani Vati)

ശരീരത്തിൽ ദഹിക്കാതെ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വിഷാംശമായ ആമത്തെയും, വിട്ടുമാറാത്ത പനികളെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ പണ്ടുകാലം മുതലേ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രശസ്തമായൊരു ഗുളികയാണിത്. തെറ്റായ ഭക്ഷണക്രമം കൊണ്ടോ അണുബാധകൾ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന വിഷബാധ (Poisoning), ദഹനക്കേട്, കടുത്ത പനി എന്നിവയിൽ മന്ദീഭവിച്ചുപോയ ജാഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്താൻ ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ശുദ്ധി ചെയ്ത ഭല്ലാതകം സഹായിക്കുന്നു.

ഡി പൈൽ ടാബ്‌ലെറ്റ് (De Pile Tablet)

മൂലക്കുരുവിന്റെ ശമനത്തിനായി വിപണിയിൽ ലഭ്യമാകുന്ന ആധുനിക ആയുർവേദ ഗുളികാരൂപമാണിത്. ചേരുകുരുവിന് രക്തക്കുഴലുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കാനും അനാവശ്യ വളർച്ചകളെ കരിച്ചുണക്കാനുമുള്ള കഴിവ് (ഛേദന സ്വഭാവം) ഉള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ, പൈൽസ് മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയും വീക്കവും കുറയ്ക്കാൻ ഈ മരുന്ന് വളരെ സഹായകരമാണ്.

കല്യാണക്ഷാരം (Kalyana Ksharam)

ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ക്ഷാര ഔഷധങ്ങളിലൊന്നാണ് കല്യാണക്ഷാരം. ഇതിന്റെ പ്രധാന ചേരുവകളിലൊന്ന് കൃത്യമായി ശുദ്ധി ചെയ്തെടുത്ത ചേരുകുരുവാണ്. കഠിനമായ മൂലക്കുരു, അടിവയറ്റിൽ ഗ്യാസ് തങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ (ഗുല്മം), മൂത്രക്കല്ല്, വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം, വിശപ്പില്ലായ്മ എന്നിവയ്ക്കാണ് ഭിഷഗ്വരന്മാർ ഇത് സാധാരണയായി കുറിക്കാറുള്ളത്. കുടലിലെയും ഗുദത്തിലെയും തടസ്സങ്ങളെ അലിയിച്ചു കളയാൻ ഇതിലെ ക്ഷാരഗുണത്തിന് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.

നരസിംഹ രസായനം ( Narasimha Rasayanam )

ആയുർവേദം കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും മികച്ച കായകല്പ ഔഷധങ്ങളിലൊന്ന്. പലർക്കും സുപരിചിതമായ ഈ നെയ്യ്ക്കൂട്ടിൽ ചേരുകുരു ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണെന്നത് അധികമാർക്കും അറിയില്ല. അകാലനരയും കഠിനമായ മുടികൊഴിച്ചിലും മാറ്റി മുടിയെ സമൃദ്ധമായി വളർത്താനും, ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയവർക്ക് വജ്രം പോലെയുള്ള കായികബലവും പുഷ്ടിയും നൽകാനും, ലൈംഗികശേഷി വീണ്ടെടുക്കാനും നരസിംഹ രസായനം പോലെ മറ്റൊന്നില്ല. ഇതിലെ ഭല്ലാതകം രക്തസ്രോതസ്സുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി പോഷകങ്ങളെ ശരീരമാസകലം എത്തിക്കുന്നു.

ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങൾ (ഭല്ലാതക തൈലം)

തൊലിപ്പുറത്ത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ മാത്രം ചെയ്യുന്ന ചില ചികിത്സാ രീതികളാണിത്. എത്ര ചികിത്സിച്ചിട്ടും കരിയാത്ത, പഴുപ്പുനിറഞ്ഞ പഴയ ദുഷ്ടവ്രണങ്ങൾ കരിച്ചുണക്കാനും, രക്തയോട്ടം നിലച്ചുപോയ ഭാഗങ്ങളിലെ കോശങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും ചേരുകുരു ചേർത്ത തൈലങ്ങൾ വളരെ നേരിയ തോതിൽ പുറമേ പുരട്ടാറുണ്ട്.

ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പാലോ നെയ്യോ ധാരാളമായി ഭക്ഷണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണം. പിത്തപ്രകൃതമുള്ളവർക്കും രക്തസ്രാവമുള്ള അർശസ്സ് (Bleeding piles) ബാധിച്ചവർക്കും ചേരുകുരു ചേർത്ത യോഗങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുകയാണ് ആയുർവേദത്തിലെ പതിവ്.

അലക്കുചേരിന് ഈ പേര് വന്നതെങ്ങനെ?

അലക്കുചേരിന്റെ പേരിന് പിന്നിലും രസകരമായൊരു ചരിത്രമുണ്ട്. ചേരുകുരുവിന്റെ പുറന്തോടിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന കറുത്ത നിറമുള്ള കറ പണ്ടുകാലത്ത് തുണികളിൽ അടയാളമിടാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. വെള്ളത്തിലും സാധാരണ അലക്കലിലും എളുപ്പത്തിൽ മാഞ്ഞുപോകാത്ത സ്വഭാവമാണ് ഈ കറയെ അതിന് അനുയോജ്യമാക്കിയത്.

പണ്ട് അലക്കുകാർ പല വീടുകളിലെയും തുണികൾ ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുപോയി അലക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. തുണികൾ പരസ്പരം മാറിപ്പോകാതിരിക്കാൻ ഓരോ കുടുംബത്തിന്റെയും വസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രത്യേകം അടയാളം ഇടേണ്ടി വരും. അതിനായി ചേരുകുരുവിന്റെ തോടിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന കറ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായി പറയപ്പെടുന്നത്.

ചേരുകുരുവിന്റെ പുറംതോടിൽ ചെറിയൊരു ഭാഗം തുറന്ന് അതിലെ കറ ഈർക്കിലോ മറ്റേതെങ്കിലും ചെറിയ ഉപകരണമോ ഉപയോഗിച്ച് തുണിയിൽ അടയാളമായി വരയ്ക്കുകയായിരുന്നു രീതി. ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ കറ മറ്റ് വസ്തുക്കളുമായി ചേർത്തും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി വിവരങ്ങൾ കാണാം. തുണിയിൽ പതിഞ്ഞാൽ സാധാരണ അലക്കലിൽ എളുപ്പത്തിൽ മായാത്തതിനാൽ ഈ അടയാളം ഏറെ പ്രായോഗികമായിരുന്നു.

തുണിയിൽ അടയാളമിടാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഈ പ്രത്യേക സ്വഭാവം തന്നെയാണ് “അലക്കുചേര്” എന്ന മലയാളപ്പേരുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പറയുന്നത്. ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇതിന് Marking Nut Tree, Dhobi Nut Tree എന്നീ പേരുകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. “Marking Nut” എന്ന പേരും ഈ പഴയ ഉപയോഗത്തെ തന്നെയാണ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇന്ന് ഈ കറയുടെ ചരിത്രപ്രാധാന്യം മാത്രമല്ല, അതിന്റെ പിന്നിലെ രസതന്ത്രവും ഗവേഷകരുടെ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. ചേരുകുരുവിന്റെ പുറംതോടിലെ കറയ്ക്ക് നിറം നൽകുന്നതും തുണിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുമായ ചില ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരുകാലത്ത് വീട്ടുപയോഗത്തിലും അലക്കുതൊഴിലിലും പ്രയോജനപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ കാട്ടുവിത്തിന് “Marking Nut” എന്ന പേര് ലഭിച്ചത് എങ്ങനെയെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

അലക്കുചേര് – സസ്യപരിചയം

അലക്കുചേരിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം Semecarpus anacardium L.f. എന്നാണ്. Anacardiaceae അഥവാ അനാകാർഡിയേസീ കുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന മരമാണിത്. നമ്മൾക്ക് സുപരിചിതമായ കശുവണ്ടിയും മാവും ഇതേ സസ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്.

ഇംഗ്ലീഷിൽ ഈ മരത്തിന് Marking Nut Tree, Oriental Cashew, Dhobi Nut Tree എന്നീ പേരുകളാണ് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. തുണികളിൽ അടയാളമിടാൻ ചേരുകുരുവിന്റെ കറ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പഴയകാല രീതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് Marking Nut, Dhobi Nut എന്നീ പേരുകൾ വന്നത്.

സംസ്കൃതത്തിൽ ഭല്ലാതകത്തിന് പല പേരുകളുണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് “ഭല്ലാതക”. ശരീരത്തിലെ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പേരായാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്.

“ആരുഷ്കര” എന്ന പേരും ഭല്ലാതകത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതിലെ തീക്ഷ്ണമായ കറ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയാൽ പ്രകോപനവും വ്രണസദൃശമായ പ്രതികരണവും ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാലാണ് ഈ പേരിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

“അഗ്നിമൂഖ” എന്ന പേരും ഭല്ലാതകത്തിന് കാണാം. അഗ്നിപോലെ തീക്ഷ്ണമായ സ്വഭാവമുള്ള ദ്രവ്യം എന്ന ആശയമാണ് ഈ പേരിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്. ഭല്ലാതകത്തിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ ഔഷധസ്വഭാവത്തോടും ഈ പേര് ചേർത്തു കാണാം.

ഭല്ലാതകം ഒരു ഉപവിഷ ദ്രവ്യം

ആയുർവേദത്തിലെ രസശാസ്ത്രത്തിൽ ഭല്ലാതകം (അലക്കുചേര്) ഉപവിഷ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ദ്രവ്യമാണ്. അതിന്റെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ ഈ വിഭാഗീകരണത്തിന്റെ കാരണം വ്യക്തമാകും. ഭല്ലാതകം ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ദ്രവ്യമാണെങ്കിലും, ശരിയായ ശുദ്ധീകരണവും സംസ്കരണവും കൂടാതെ ഉപയോഗിച്ചാൽ ശരീരത്തിന് ദോഷകരമായ പ്രതികരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിവുള്ളതാണ്.

ആയുർവേദത്തിൽ മഹാവിഷം എന്നും ഉപവിഷം എന്നും വിഷദ്രവ്യങ്ങളെ വേർതിരിച്ച് കാണുന്നുണ്ട്. അതിതീവ്രമായ വിഷപ്രഭാവമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ മഹാവിഷ വിഭാഗത്തിൽ വരുമ്പോൾ, വിഷസ്വഭാവമുണ്ടെങ്കിലും ശരിയായ സംസ്കരണത്തിലൂടെയും ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെയും ഔഷധപ്രയോഗത്തിന് കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുന്ന ദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് ഉപവിഷ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്. ഭല്ലാതകത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ശുദ്ധീകരണത്തിന് ഇത്രയധികം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണം ഇതാണ്.

പച്ച ഭല്ലാതകം എന്തുകൊണ്ട് ശ്രദ്ധിക്കണം?

ചേരുകുരുവിന്റെ പുറന്തോടിൽ കാണുന്ന കറുത്ത, എണ്ണമയമുള്ള കറയ്ക്ക് ശക്തമായ ചർമ്മപ്രകോപന സ്വഭാവം ഉണ്ട്. ഇത് ചർമ്മത്തിൽ പതിച്ചാൽ ചിലരിൽ കഠിനമായ ചൊറിച്ചിൽ, ചുവപ്പ്, വീക്കം, കുമിളകൾ, പൊള്ളലിനോട് സാമ്യമുള്ള പ്രതികരണം എന്നിവ ഉണ്ടാകാം.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ പച്ചയായ ഭല്ലാതകത്തിന്റെ കറ കൈകൊണ്ട് നേരിട്ട് തൊടുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. കണ്ണ്, വായ, മൂക്ക് തുടങ്ങിയ ശരീരത്തിലെ സെൻസിറ്റീവ് ഭാഗങ്ങളിൽ ഇത് എത്തിയാലും ഗുരുതരമായ പ്രകോപനം ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ശുദ്ധീകരിക്കാത്ത ഭല്ലാതകം ഉള്ളിൽ ചെന്നാൽ ദഹനനാളത്തിലും ശക്തമായ പ്രകോപനം ഉണ്ടാകാം. അളവ് കൂടുതലായാൽ വിഷബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഗുരുതരമാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ ഭല്ലാതകം ഔഷധമാണെന്ന കാരണത്താൽ പച്ചക്കായ് നേരിട്ട് കഴിക്കാമെന്ന ധാരണ ഒരിക്കലും ശരിയല്ല.

ആയുർവേദത്തിൽ ഭല്ലാതകത്തെ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പറയുന്ന ശോധനയും സംസ്കരണവും ഇതുകൊണ്ടാണ് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടത്. ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ചും അനുയോജ്യമായ ഔഷധയോഗത്തിൽ ചേർത്തും മാത്രമാണ് ഭല്ലാതകം ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഭല്ലാതകത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വശത്ത് ശക്തമായ ഔഷധഗുണങ്ങളും മറുവശത്ത് പ്രകോപനവും വിഷബാധയും ഉണ്ടാക്കാനുള്ള കഴിവും കാണാം. അതുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ സാധാരണ ഔഷധസസ്യമായി കാണാതെ ഉപവിഷ ദ്രവ്യമായി പരിഗണിച്ച് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏
© All Rights Reserved.

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, മുൻകരുതലുകൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 07 Sep 2026 17:56:21 +0000

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി എന്ന പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധയോഗമാണ് ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി (Chandraprabha Vatika / Vati)). പ്രത്യേകിച്ച് മൂത്രാശയവും മൂത്രവാഹിനികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ, ശരീരത്തിലെ വാത-പിത്ത അസന്തുലിതാവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ അസ്വസ്ഥത, ഇടയ്ക്കിടെ മൂത്രമൊഴിക്കേണ്ടിവരിക, മൂത്രം സംബന്ധമായ മറ്റ് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയെക്കുറിച്ച് പലരും അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്. സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ ഔഷധത്തെക്കുറിച്ച് എന്തൊക്കെയാണ് പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ? ഏത് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? എന്നിങ്ങനെ പല സംശയങ്ങളും ഉണ്ടാകാം.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ ആയുർവേദപരമായ ഉപയോഗങ്ങളും പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന ഗുണങ്ങളും, അതോടൊപ്പം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും വിശദീകരിക്കാം. ഇവിടെ പറയുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്; ഏതെങ്കിലും രോഗത്തിന് സ്വയം ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയെക്കുറിച്ച് ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ ഘടകങ്ങളും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ശാർങ്ഗധര സംഹിതയിലെ മധ്യമഖണ്ഡം, വടകകല്പന 7/40–49 എന്ന ഭാഗത്ത് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. നിരവധി ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ യോഗത്തെ വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ശ്ലോകത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

ചന്ദ്രപ്രഭാ വചാ മുസ്തം ഭൂനിമ്പാമൃതദാരുകമ് ।

ഹരിദ്രാതിവിഷാ ദാർവീ പിപ്പലീമൂലചിത്രകൗ ॥

ധാന്യകം ത്രിഫലാ ചവ്യം വിഡംഗം ഗജപിപ്പലീ ।

വ്യോഷം മാക്ഷികധാതുശ്ച ദ്വൗ ക്ഷാരൗ ലവണത്രയമ് ॥

ഏതാനി ശാണമാത്രാണി പ്രത്യേകം കാരയേദ്ബുധഃ ।

ത്രിവൃദ്ദന്തീപത്രകം ച ത്വഗേലാ വംശരോചനാ ॥

പ്രത്യേകം കർഷമാത്രാണി കുര്യാദേതാനി ബുദ്ധിമാൻ ।

ദ്വികർഷം ഹതലോഹം സ്യാച്ചതുഷ്കർഷാ സിതാ ഭവേത് ॥

ശിലാജത്വഷ്ടകർഷം സ്യാദഷ്ടൗ കർഷാശ്ച ഗുഗ്ഗുലോഃ ।

ഏഭിരേകത്ര സംക്ഷുണ്ണൈഃ കർത്തവ്യാ ഗുടികാ ശുഭാ ॥

ചന്ദ്രപ്രഭേതി വിഖ്യാതാ സർവരോഗപ്രണാശിനീ ।

പ്രമേഹാൻ വിംശതിം കൃച്ഛ്രം മൂത്രാഘാതം തഥാഽശ്മരീമ് ॥

വിബന്ധാനാഹശൂലാനി മേഹനം ഗ്രന്ഥിമർബുദമ് ।

അന്ത്രവൃദ്ധിം കടീശൂലം ശ്വാസം കാസം വിചർച്ചികാമ് ॥

അണ്ഡവൃദ്ധിം തഥാ പാണ്ഡും കാമലാം ച ഹലീമകമ് ।

കുഷ്ഠാന്യർശാംസി കണ്ടൂം ച പ്ലീഹോദരഭഗന്ദരമ് ॥

ദന്തരോഗം നേത്രരോഗം സ്ത്രീണാമാർത്തവജാം രുജാമ് ।

പുംസാം ശുക്രഗതാൻ ദോഷാൻ മന്ദാഗ്നിമരുചിം തഥാ ॥

വായും പിത്തം കഫം ഹന്യാദ്ബല്യാ വൃഷ്യാ രസായനീ ।

ചന്ദ്രപ്രഭായാം കർഷസ്തു ചതുഃശാണോ വിധീയതേ ॥

ശ്ലോകം 1, 2, 3 (ആദ്യഭാഗം) - പ്രഥമ ഘടകങ്ങൾ (ഓരോ ശാണം വീതം)

ചന്ദ്രപ്രഭാ വചാ മുസ്തം ഭൂനിമ്പാമൃതദാരുകമ് ।

ഹരിദ്രാതിവിഷാ ദാർവീ പിപ്പലീമൂലചിത്രകൗ ॥

ധാന്യകം ത്രിഫലാ ചവ്യം വിഡംഗം ഗജപിപ്പലീ ।

വ്യോഷം മാക്ഷികധാതുശ്ച ദ്വൗ ക്ഷാരൗ ലവണത്രയമ് ॥

ഏതാനി ശാണമാത്രാണി പ്രത്യേകം കാരയേദ്ബുധഃ ।

ഈ ഭാഗത്ത് ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിന് ആവശ്യമായ ആദ്യ കൂട്ടം ചേരുവകളെയും അവയുടെ കൃത്യമായ അളവിനെയുമാണ് ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നത്. ചന്ദ്രപ്രഭാ എന്നാൽ ഇവിടെ വിശിഷ്ടമായ കർപ്പൂരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ശരീരത്തിലെ ചൂടിനെ ശമിപ്പിച്ചു കുളിർമ നൽകുന്ന ഘടകമാണിത്. വചാ എന്നാൽ ബുദ്ധിയെയും ദഹനത്തെയും ഉണർത്തുന്ന വയമ്പ്, മുസ്തം എന്നത് പിത്ത–കഫ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്, ഭൂനിമ്പ എന്നാൽ കയ്പുരസമുള്ള കിരിയാത്ത്, അമൃത എന്നത് രോഗപ്രതിരോധശേഷി തരുന്ന ചിറ്റമൃത്, ദാരുകമ് എന്നത് വാതഹരമായ ദേവദാരം എന്നിവയാണ്.

തുടർന്ന്, ഹരിദ്രാ എന്നാൽ മഞ്ഞൾ, അതിവിഷാ എന്നാൽ വിഷഹരവും ദഹനവർദ്ധകവുമായ അതിവിടയം, ദാർവീ എന്നാൽ ത്വഗ്രോഗങ്ങളെയും പ്രമേഹത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന മരമഞ്ഞൾത്തൊലി, പിപ്പലീമൂല എന്നാൽ കാട്ടുതിപ്പലിവേര്, ചിത്രകൗ എന്നാൽ ജഠരാഗ്നിയെ ആളിക്കത്തിക്കുന്ന കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവയെ ചേർക്കണം.

ഇവയോടൊപ്പം ധാന്യകം (മല്ലി), ത്രിഫലാ (കടുക്ക, താന്നിക്ക, നെല്ലിക്ക എന്നീ മൂന്ന് ഫലങ്ങൾ), ചവ്യം (കാട്ടുതിപ്പലിത്തണ്ട്), വിഡംഗം (കൃമിനാശകമായ വിഴാലരി), ഗജപിപ്പലീ (ആനത്തിപ്പലി), വ്യോഷം (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നീ ത്രികടു ചേരുവകൾ), മാക്ഷികധാതുശ്ച (ശുദ്ധിചെയ്തെടുത്ത സ്വർണ്ണമാക്ഷിക ഭസ്മം), ദ്വൗ ക്ഷാരൗ (യവക്ഷാരവും സർജ്ജികക്ഷാരവും ചേർന്ന ക്ഷാരദ്വയം), ലവണത്രയമ് (സൈന്ധവ ലവണം, സൗവർച്ചല ലവണം, വിഡ് ലവണം എന്നീ മൂന്ന് ഉപ്പുകൾ) എന്നിവ ചേർക്കണം.

ഏതാനി ശാണമാത്രാണി പ്രത്യേകം കാരയേദ്ബുധഃ എന്നാൽ ബുദ്ധിമാനായ വൈദ്യൻ മുകളിൽ പറഞ്ഞ 27 ദ്രവ്യങ്ങളും ഓരോ ശാണം (ഏകദേശം 3 ഗ്രാം) വീതം കൃത്യമായ അളവിൽ പൊടിച്ചെടുക്കണം എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം 3 (രണ്ടാം ഭാഗം), 4 (ആദ്യഭാഗം) - ദ്വിതീയ ഘടകങ്ങൾ (ഓരോ കർഷം വീതം)

ത്രിവൃദ്ദന്തീപത്രകം ച ത്വഗേലാ വംശരോചനാ ॥

പ്രത്യേകം കർഷമാത്രാണി കുര്യാദേതാനി ബുദ്ധിമാൻ ।

അടുത്തതായി ചേർക്കേണ്ട സൂക്ഷ്മ ഘടകങ്ങളെ ആചാര്യൻ ഇവിടെ എണ്ണിപ്പറയുന്നു. ത്രിവൃത് എന്നാൽ വിരേചനത്തിന് സഹായിക്കുന്ന ത്രികോല്പക്കൊന്ന (നിശോത്തം), ദന്തീ എന്നാൽ മലശോധന സുഗമമാക്കുന്ന നാഗദന്തിവേര്, പത്രകം എന്നാൽ സുഗന്ധമുള്ള വഴനയില (പച്ചില), ത്വക് എന്നാൽ കറുവാപ്പട്ട, ഏലാ എന്നാൽ ഏലത്തരി, വംശരോചനാ എന്നാൽ മുളങ്കൂമ്പിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ഔഷധസമ്പുഷ്ടമായ മൂളനൂറ് (വംശലോചന) എന്നിവയാണ്.

പ്രത്യേകം കർഷമാത്രാണി കുര്യാദേതാനി ബുദ്ധിമാൻ എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്, വിവേകിയായ വൈദ്യൻ ഈ ആറ് ഔഷധങ്ങളും ഓരോ കർഷം (12 ഗ്രാം) വീതം പ്രത്യേകമായി എടുക്കണം എന്നാണ്. ശരീരത്തിലെ മാലിന്യങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യാനും രക്തയോട്ടം ക്രമീകരിക്കാനും സഹായിക്കുന്നവയാണ് ഈ സുഗന്ധ-വിരേചന ദ്രവ്യങ്ങൾ.

ശ്ലോകം 4 (രണ്ടാം ഭാഗം), 5 - പ്രധാന ഘടകങ്ങളും ഗുളിക നിർമ്മാണവും

ദ്വികർഷം ഹതലോഹം സ്യാച്ചതുഷ്കർഷാ സിതാ ഭവേത് ॥

ശിലാജത്വഷ്ടകർഷം സ്യാദഷ്ടൗ കർഷാശ്ച ഗുഗ്ഗുലോഃ ।

ഏഭിരേകത്ര സംക്ഷുണ്ണൈഃ കർത്തവ്യാ ഗുടികാ ശുഭാ ॥

ചന്ദ്രപ്രഭയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മൂലഘടകങ്ങളെയും അവയുടെ മിശ്രണവിധിയെയുമാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വിവരിക്കുന്നത്. ദ്വികർഷം ഹതലോഹം സ്യാത് എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയമായി ഭസ്മീകരിച്ച ലോഹഭസ്മം രണ്ട് കർഷം (24 ഗ്രാം) ചേർക്കണം. ചതുഷ്കർഷാ സിതാ ഭവേത് എന്നാൽ പഞ്ചസാര അല്ലെങ്കിൽ കൽക്കണ്ടം നാല് കർഷം (48 ഗ്രാം) എടുക്കണം.

ശിലാജതു അഷ്ടകർഷം സ്യാത് എന്നാൽ ധാതുപുഷ്ടി നൽകുന്ന ശുദ്ധമായ ശിലാജതു എട്ട് കർഷം (96 ഗ്രാം) അളന്നെടുക്കണം. അഷ്ടൗ കർഷാശ്ച ഗുഗ്ഗുലോഃ എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ വീക്കവും വ്രണങ്ങളും ശമിപ്പിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരിച്ച ഗുഗ്ഗുലു എട്ട് കർഷം (96 ഗ്രാം) എടുക്കണം.

ഏഭിരേകത്ര സംക്ഷുണ്ണൈഃ കർത്തവ്യാ ഗുടികാ ശുഭാ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, മേൽപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ ദ്രവ്യങ്ങളും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി ഉരലിലിട്ട് നന്നായി ഇടിച്ചുപൊടിച്ച്, ഭംഗിയുള്ളതും വിശിഷ്ടവുമായ ഗുളികകളായി ഉരുട്ടിയെടുക്കണം എന്നാണ് നിർമ്മാണരഹസ്യം.

ശ്ലോകം 6, 7 - രോഗശമന ഗുണങ്ങൾ (മൂത്രാശയ-ഉദര രോഗങ്ങൾ)

ചന്ദ്രപ്രഭേതി വിഖ്യാതാ സർവരോഗപ്രണാശിനീ ।

പ്രമേഹാൻ വിംശതിം കൃച്ഛ്രം മൂത്രാഘാതം തഥാശ്മരീമ് ॥

വിബന്ധാനാഹശൂലാനി മേഹനം ഗ്രന്ഥിമർബുദമ് ।

അന്ത്രവൃദ്ധിം കടീശൂലം ശ്വാസം കാസം വിചർച്ചികാമ് ॥

ഇവിടെ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ പ്രധാന രോഗശമന ശേഷികളെ ആചാര്യൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ചന്ദ്രപ്രഭേതി വിഖ്യാതാ എന്നാൽ ചന്ദ്രന്റെ തെളിഞ്ഞ പ്രഭ പോലെ ശരീരത്തിന് ശാന്തിയും തേജസ്സും നൽകുന്നതിനാൽ ഇത് 'ചന്ദ്രപ്രഭ' എന്ന് വിഖ്യാതമായിരിക്കുന്നു. സർവരോഗപ്രണാശിനീ എന്നാൽ സർവ്വവിധ വ്യാധികളെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ പ്രഭാവമുള്ളതാണ്.

പ്രമേഹാൻ വിംശതിം എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഇരുപത് തരം പ്രമേഹങ്ങളെയും ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു. കൃച്ഛ്രം എന്നാൽ മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള കഠിനമായ വേദനയും പുകച്ചിലും (മൂത്രകൃച്ഛ്രം), മൂത്രാഘാതം എന്നാൽ മൂത്രം പുറത്തുപോകാതെ തടസ്സപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ, തഥാ അശ്മരീമ് എന്നാൽ മൂത്രാശയത്തിലും വൃക്കകളിലും ഉണ്ടാകുന്ന കല്ലുകൾ (മൂത്രാശ്മരി) എന്നിവയെ ഇത് അലിയിച്ചു കളയുന്നു.

തുടർന്ന്, വിബന്ധ എന്നാൽ വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം, ആനാഹ എന്നാൽ വായുകോപം കൊണ്ട് വയറു വീർത്തുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ, ശൂലാനി എന്നാൽ ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദനകൾ, മേഹനം എന്നാൽ ഗുഹ്യഭാഗങ്ങളിലെ അണുബാധകളും പഴുപ്പും, ഗ്രന്ഥി എന്നാൽ ലിംഫ് നോഡുകളിലെ വീക്കവും മുഴകളും, അർബുദമ് എന്നാൽ ശരീരകലകളിലെ അസാധാരണ വളർച്ചകൾ (ട്യൂമറുകൾ) എന്നിവയെ ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു. അന്ത്രവൃദ്ധിം എന്നാൽ ഹെർണിയ മൂലമുള്ള തകരാറുകൾ, കടീശൂലം എന്നാൽ നടുവിനും ഇടുപ്പിനും ഉണ്ടാകുന്ന അതിവേദന, ശ്വാസം കാസം എന്നാൽ ആസ്ത്മ, ശ്വാസംമുട്ടൽ, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ എന്നിവയെയും, വിചർച്ചികാമ് എന്നാൽ എക്സിമ, കരപ്പൻ തുടങ്ങിയ തൊലിപ്പുറത്തെ വ്രണങ്ങളെയും ഇത് അകറ്റുന്നു.

ശ്ലോകം 8, 9 - രക്ത, നേത്ര, പ്രത്യുൽപാദന സംബന്ധമായ ഗുണങ്ങൾ

അണ്ഡവൃദ്ധിം തഥാ പാണ്ഡും കാമലാം ച ഹലീമകമ് ।

കുഷ്ഠാന്യർശാംസി കണ്ടൂം ച പ്ലീഹോദരഭഗന്ദരമ് ॥

ദന്തരോഗം നേത്രരോഗം സ്ത്രീണാമാർത്തവജാം രുജാമ് ।

പുംസാം ശുക്രഗതാൻ ദോഷാൻ മന്ദാഗ്നിമരുചിം തഥാ ॥

ശരീരത്തിലെ ആഴത്തിലുള്ള കലകളെയും അവയവങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണ രോഗങ്ങൾക്കുള്ള ശമനമാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. അണ്ഡവൃദ്ധിം എന്നാൽ വൃഷണത്തിലുണ്ടാകുന്ന വീക്കം (Hydrocele/Orchitis), തഥാ പാണ്ഡും എന്നാൽ രക്തക്കുറവ് കൊണ്ടുള്ള വിളർച്ച രോഗം (അനീമിയ), കാമലാം എന്നാൽ മഞ്ഞപ്പിത്തം, ഹലീമകമ് എന്നാൽ മഞ്ഞപ്പിത്തം മൂർച്ഛിച്ചുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ ക്ലോറോസിസ് അഥവാ രക്തക്ഷയ അവസ്ഥ എന്നിവയിൽ ഈ ഗുളിക അത്യന്തം ഫലപ്രദമാണ്.

കൂടാതെ, കുഷ്ഠാനി എന്നാൽ വിവിധ ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ, അർശാംസി എന്നാൽ മൂലക്കുരു (പൈൽസ്), കണ്ടൂം എന്നാൽ കഠിനമായ ചൊറിച്ചിൽ, പ്ലീഹോദര എന്നാൽ പ്ലീഹയുടെ (Spleen) വീക്കം കൊണ്ടുള്ള വയറുവീക്കം, ഭഗന്ദരമ് എന്നാൽ മലദ്വാരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഫിസ്റ്റുല എന്നിവയെയും ഇത് സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ദന്തരോഗം നേത്രരോഗം എന്നാൽ പല്ലുകളെയും കണ്ണുകളെയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ, സ്ത്രീണാം ആർത്തവജാം രുജാമ് എന്നാൽ സ്ത്രീകളിൽ ആർത്തവസമയത്തുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വയറുവേദനയും ക്രമംതെറ്റിയ രക്തസ്രാവവും, പുംസാം ശുക്രഗതാൻ ദോഷാൻ എന്നാൽ പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്ലക്ഷയം, ബലഹീനത, സ്വപ്നസ്ഖലനം തുടങ്ങിയ ശുക്രദോഷങ്ങൾ എന്നിവയെ ഇത് പരിഹരിക്കുന്നു. ഒപ്പം, മന്ദാഗ്നിമരുചിം തഥാ എന്നാൽ വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനക്കേട്, ഭക്ഷണത്തോടുള്ള രുചിയില്ലായ്മ എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായി മാറ്റിയെടുക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 10 - ത്രിദോഷ ശാന്തിയും അളവ് വ്യക്തതയും

വായും പിത്തം കഫം ഹന്യാദ്ബല്യാ വൃഷ്യാ രസായനീ ।

ചന്ദ്രപ്രഭായാം കർഷസ്തു ചതുഃശാണോ വിധീയതേ ॥

അവസാനമായി ഔഷധത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവത്തെയും ഗുണവീര്യങ്ങളെയും ആചാര്യൻ സംഗ്രഹിക്കുന്നു. വായും പിത്തം കഫം ഹന്യാത് എന്നാൽ വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളുടെ സമതുലിതാവസ്ഥ തകരുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സകല ദോഷകോപങ്ങളെയും ഇത് ഒരുപോലെ ശമിപ്പിക്കുന്നു. ബല്യാ എന്നാൽ പേശികൾക്കും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും ധാതുക്കൾക്കും ഉന്മേഷവും സ്വാഭാവിക ബലവും പകരുന്നതാണ്. വൃഷ്യാ എന്നാൽ ശരീരത്തിന്റെ ഉത്പാദന ശേഷിയെയും ഓജസ്സിനെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വാജീകരണ ഗുണമുള്ളതാണ്. രസായനീ എന്നാൽ വയോവർദ്ധനവിനെ തടഞ്ഞ് കോശങ്ങളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്ന ഉത്തമ രസായനവുമാണിത്.

ചന്ദ്രപ്രഭായാം കർഷസ്തു ചതുഃശാണോ വിധീയതേ എന്ന വരി വളരെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന സാങ്കേതിക നിർദ്ദേശമാണ്. ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ അളവുകൾ നിശ്ചയിക്കുമ്പോൾ, ഒരു കർഷം എന്നാൽ കൃത്യമായി നാല് ശാണം (1 കർഷം = 4 ശാണം) എന്ന അനുപാതത്തിലാണ് കണക്കാക്കേണ്ടത് എന്ന് ആചാര്യൻ നിയമമായി വിധിച്ചിരിക്കുന്നു.

ശ്ലോകപ്രകാരം ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി ഉപയോഗിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ചന്ദ്രപ്രഭാ ഗുളിക/വടി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി നേരിട്ട് പരാമർശിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ പലതുണ്ട്.

മൂത്രാശയ രോഗങ്ങൾ

പ്രമേഹം (20 തരം): ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന വാത-പിത്ത-കഫജമായ ഇരുപത് തരത്തിലുള്ള പ്രമേഹാവസ്ഥകൾ.

മൂത്രകൃച്ഛ്രം: മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള കഠിനമായ വേദന, നീറ്റൽ, പഴുപ്പ് (UTI).

മൂത്രാഘാതം: മൂത്രം തടസ്സപ്പെടുന്നതും പുറത്തുപോകാതെ തങ്ങിനിൽക്കുന്നതുമായ അവസ്ഥ.

അശ്മരി: വൃക്കകളിലും മൂത്രാശയത്തിലും രൂപപ്പെടുന്ന കല്ലുകൾ (Kidney/Urinary stones).

മേഹനം: ജനനേന്ദ്രിയ ഭാഗങ്ങളിലെ അണുബാധകളും സ്രാവങ്ങളും.

ഉദര–ദഹന രോഗങ്ങൾ

വിബന്ധം: വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം.

ആനാഹം: ഗ്യാസ് തടസ്സപ്പെട്ട് വയറു വീർത്തുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ.

ശൂല: അടിവയറ്റിലും ഉദരത്തിലുമുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന.

മന്ദാഗ്നി: വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനശേഷിക്കുറവ്.

അരുചി: ഭക്ഷണത്തോട് തോന്നുന്ന വിരക്തി.

പ്ലീഹോദരം: പ്ലീഹയുടെ (Spleen) വീക്കം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വയറുവീക്കം.

അന്ത്രവൃദ്ധി: ഹെർണിയ (Hernia) മൂലമുണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ.

ഗുദ–വിസർജ്ജന രോഗങ്ങൾ

അർശസ്സ്: മൂലക്കുരു (Piles / Hemorrhoids).

ഭഗന്ദരം: മലദ്വാരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഫിസ്റ്റുല (Fistula-in-ano).

കരൾ–രക്ത സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

പാണ്ഡു: ശരീരത്തിൽ രക്തക്കുറവുണ്ടാക്കുന്ന വിളർച്ച (Anemia).

കാമല: മഞ്ഞപ്പിത്തം (Jaundice).

ഹലീമകം: മഞ്ഞപ്പിത്തം മൂർച്ഛിച്ചുണ്ടാകുന്ന ഗുരുതരമായ രക്തക്ഷയവും തളർച്ചയും (Chlorosis).

പ്രത്യുൽപാദന–ലൈംഗിക സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

സ്ത്രീകളിലെ ആർത്തവ രോഗങ്ങൾ: ആർത്തവസമയത്തെ കഠിനമായ അടിവയറ്റുവേദന (Dysmenorrhea), ക്രമംതെറ്റിയ ആർത്തവം.

പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രദോഷങ്ങൾ: ശുക്ലക്ഷയം, ബലഹീനത, അണുക്കളുടെ ഗുണനിലവാരക്കുറവ്.

അണ്ഡവൃദ്ധി: വൃഷണസഞ്ചിയിലെ വീക്കം (Hydrocele / Orchitis).

ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ

വിചർച്ചിക: എക്സിമ (Eczema), കരപ്പൻ.

കുഷ്ഠം: വിട്ടുമാറാത്ത പലവിധ ചർമ്മരോഗങ്ങൾ.

കണ്ടു: വിട്ടുമാറാത്ത ചൊറിച്ചിൽ.

ശ്വസന–അസ്ഥി സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

ശ്വാസം: ആസ്ത്മ, ശ്വാസംമുട്ടൽ.

കാസം: വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ.

കടീശൂലം: നടുവിനും ഇടുപ്പിനും ഉണ്ടാകുന്ന അതിവേദന (Lumbago).

മറ്റു രോഗങ്ങൾ

ഗ്രന്ഥി, അർബുദം: ലിംഫ് നോഡുകളിലെ വീക്കം, സിസ്റ്റുകൾ (Cysts), മുഴകൾ, ശരീരകലകളിലെ അസാധാരണ വളർച്ചകൾ.

ദന്തരോഗം: പല്ലുവേദന, മോണരോഗങ്ങൾ.

നേത്രരോഗം: കണ്ണിനെ ബാധിക്കുന്ന അണുബാധകളും കാഴ്ചമങ്ങലും.

ത്രിദോഷ കോപം: വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നിവയുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ പരിഹരിച്ച് ശരീരത്തിന് ഓജസ്സും (രസായനം) ബലവും (ബല്യം) നൽകുന്നു.

ബല്യാ , വൃഷ്യാ , രസായനീ

ബല്യാ എന്നത് ശരീരത്തിന് ബലവും പേശികൾക്കും ധാതുക്കൾക്കും സ്വാഭാവികമായ ശക്തിയും നൽകുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

വൃഷ്യാ എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ പ്രജനനശേഷിയെയും ശുക്രധാതുവിനെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന, വാജീകരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുണമാണ്.

രസായനീ എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യം, ശക്തി, ധാതുക്കളുടെ പോഷണം എന്നിവ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന പുനരുജ്ജീവനപരമായ ഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ രസായനം എന്നത് വെറും “വാർധക്യം തടയുക” എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന പദമല്ല; ശരീരത്തിന്റെ പോഷണവും ആരോഗ്യവും നിലനിർത്തുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിശാലമായ ആശയമാണ്.

ആധുനിക ആയുർവേദ ചികിത്സയിലെ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ പ്രയോഗങ്ങൾ

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയെക്കുറിച്ച് ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന മൂത്രകൃച്ഛ്രം, മൂത്രാഘാതം, അശ്മരി, ഗ്രന്ഥി, ശുക്രഗത ദോഷങ്ങൾ, സ്ത്രീകളിലെ ആർത്തവസംബന്ധമായ വേദനകൾ തുടങ്ങിയ പരാമർശങ്ങൾ, ഇന്നത്തെ ആയുർവേദ ചികിത്സാരംഗത്ത് കാണുന്ന പല മൂത്ര-പ്രജനന ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വിലയിരുത്താറുണ്ട്.

പ്രധാനമായും മൂത്രവ്യവസ്ഥ, വൃക്കകളുടെ ആരോഗ്യം, പ്രോസ്റ്റേറ്റ്, പുരുഷ-സ്ത്രീ പ്രജനനാരോഗ്യം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

വൃക്കകളുടെ ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രയോഗങ്ങൾ

വൃക്കകളുടെ പ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട serum creatinine വർധന, proteinuria, chronic kidney disorder (CKD), GFR കുറയുന്ന അവസ്ഥകൾ എന്നിവയിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയെ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

ശരീരത്തിലെ മൂത്രവിസർജ്ജന പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുക, മൂത്രവാഹിനികളുടെ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനം നിലനിർത്തുക, ശരീരത്തിലെ ദ്രവസന്തുലിതാവസ്ഥയെ പിന്തുണയ്ക്കുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷ്യങ്ങളോടെയാണ് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ നടത്തുന്നത്.

പ്രോസ്റ്റേറ്റ് സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ

പുരുഷന്മാരിൽ പ്രായം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് കാണപ്പെടുന്ന പ്രോസ്റ്റേറ്റ് ഗ്രന്ഥിയുടെ വലുപ്പവർധന (BPH), അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മൂത്രമൊഴിക്കൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ എന്നിവയിലും ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

Prostatitis, അതായത് പ്രോസ്റ്റേറ്റ് ഗ്രന്ഥിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വീക്കം, അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിലും രോഗിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളും രോഗാവസ്ഥയും വിലയിരുത്തി ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

പുരുഷന്മാരുടെ ലൈംഗികാരോഗ്യം

Premature ejaculation, Nightfall, Dhat syndrome, ധാതുസംബന്ധമായ പരാതികൾ തുടങ്ങിയ പുരുഷന്മാരുടെ പ്രജനന-ലൈംഗിക ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിലും ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ കാണാം.

ശാർങ്ഗധര സംഹിതയിലെ ശ്ലോകത്തിൽ തന്നെ “പുംസാം ശുക്രഗതാൻ ദോഷാൻ” എന്ന് പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദോഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയെ വൃഷ്യ ഗുണമുള്ളതായി വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സ്ത്രീകളുടെ പ്രജനനാരോഗ്യം

സ്ത്രീകളിൽ ആർത്തവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദനകൾ, Endometriosis, Fallopian tube blockage, കാരണം വ്യക്തമാകാത്ത infertility തുടങ്ങിയ പ്രജനനാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആയുർവേദ ചികിത്സയിലും ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

ആർത്തവചക്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ, പെൽവിക് ഭാഗത്തെ വേദന തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥയും ലക്ഷണങ്ങളും വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് ചികിത്സാരീതി തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ പ്രത്യേകത

ഇത്രയും വ്യത്യസ്തമായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നതിന് പ്രധാന കാരണം ഇതിന്റെ ബഹുദ്രവ്യ സംയോജനവും മൂത്രവഹ സ്രോതസ്സുകളോടൊപ്പം ശരീരത്തിലെ വിവിധ ധാതുക്കളിലും ദോഷങ്ങളിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നതുമാണ്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനം ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയെ “ബല്യാ, വൃഷ്യാ, രസായനീ” എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതായത് ശരീരബലത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന, പ്രജനനശേഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുണമുള്ള, ശരീരപോഷണത്തെയും ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഔഷധയോഗമായാണ് ഇതിനെ ഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞ ആധുനിക രോഗനാമങ്ങൾ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ ക്ലാസിക്കൽ പരാമർശങ്ങളോടും ആയുർവേദത്തിലെ ചികിത്സാ പ്രയോഗങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെടുത്തി അവതരിപ്പിച്ചവയാണ്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, പ്രായം, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാ രീതിയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം.

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ അളവ്

സാധാരണയായി 500 mg വീതമുള്ള ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി 1–2 ഗുളിക വീതം, ദിവസം 1–2 പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത്. ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ കഴിക്കാം. എന്നാൽ രോഗാവസ്ഥയും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും അനുസരിച്ച് അളവിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയിലും വ്യത്യാസം വരാം.

അതിനാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി നിരവധി ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർന്നുണ്ടാക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധയോഗമാണ്. അതിനാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിൽ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. താഴെ പറയുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്.

അസിഡിറ്റി, ഗ്യാസ്ട്രൈറ്റിസ്, അൾസർ ഉള്ളവർ:

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയിൽ വിവിധ ക്ഷാരങ്ങളും ലവണങ്ങളും കൂടാതെ ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ കഠിനമായ അസിഡിറ്റി, ഗ്യാസ്ട്രൈറ്റിസ്, പെപ്റ്റിക് അൾസർ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദമുള്ളവർ:

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ ഘടകങ്ങളിൽ വിവിധ ലവണങ്ങളും ക്ഷാരങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ ഹൈപ്പർടെൻഷൻ ഉള്ളവരും രക്തസമ്മർദ്ദത്തിനുള്ള മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവരും ദീർഘകാല ഉപയോഗത്തിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും:

ഗർഭകാലത്തും മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്തും ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി സ്വമേധയാ ഉപയോഗിക്കരുത്. ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നേരിട്ടുള്ള നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

വൃക്കരോഗമുള്ളവർ:

ക്രിയാറ്റിനിൻ ഉയർന്നിരിക്കുന്നവർ, proteinuria ഉള്ളവർ, GFR കുറവുള്ളവർ, CKD ഉള്ളവർ തുടങ്ങിയവർ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ പുലർത്തണം. വൃക്കയുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ തകരാറുള്ളപ്പോൾ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുമായി കൂടിയാലോചിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്.

ശരീരത്തിൽ ഇരുമ്പിന്റെ അളവ് കൂടുതലുള്ളവർ:

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടിയുടെ ചില നിർമ്മാണങ്ങളിൽ ലോഹഘടകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, iron overload പോലുള്ള അവസ്ഥയുള്ളവർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

കുട്ടികൾ:

കുട്ടികൾക്ക് ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി നൽകുമ്പോൾ മുതിർന്നവരുടെ അളവ് പിന്തുടരരുത്. കുട്ടിയുടെ പ്രായം, ശരീരഭാരം, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ പരിഗണിച്ച് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിർദേശിക്കുന്ന അളവിൽ മാത്രം നൽകുക.

മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ:

പ്രമേഹം, രക്തസമ്മർദ്ദം, വൃക്ക, ഹൃദയം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്ക് സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാ മരുന്നുകളുടെയും വിവരം ഡോക്ടറെ അറിയിക്കണം.

ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി ഒരു ബഹുദ്രവ്യ ഔഷധയോഗമായതിനാൽ, രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ അളവും ഉപയോഗകാലവും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുസരിച്ചായിരിക്കണം തീരുമാനിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ദീർഘകാലം സ്വമേധയാ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുപകരം യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

Disclaimer

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

അർജ്ജുനാരിഷ്ടം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ് | ആയുർവേദം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 07 Sep 2026 07:03:03 +0000

അല്പം പടികൾ കയറുമ്പോഴേക്കും വല്ലാതെ കിതപ്പ് തോന്നാറുണ്ടോ? ചെറിയൊരു ടെൻഷൻ വന്നാൽ പോലും നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുന്നതായി അനുഭവപ്പെടാറുണ്ടോ? ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ പലരും ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഹൃദയാരോഗ്യത്തിലേക്കാണ്.

ഹൃദയത്തിന്റെ ആരോഗ്യസംരക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് അർജ്ജുനാരിഷ്ടം (Arjunarishtam). നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി നീർമരുത് എന്നറിയപ്പെടുന്ന അർജ്ജുനമരത്തിന്റെ തൊലിയാണ് ഇതിലെ പ്രധാന ഘടകം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അർജ്ജുനാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ താൽപര്യമുള്ളവരും കുറവല്ല.

ഹൃദയാരോഗ്യത്തിനായി അർജ്ജുനാരിഷ്ടം ആയുർവേദത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്? രക്തസമ്മർദ്ദം, കൊളസ്ട്രോൾ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളുമായി ഇതിന് എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടോ? ശരീരത്തിലെ ക്ഷീണവും ബലക്കുറവും ഉള്ളവർ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടോ? അതുപോലെ തന്നെ അർജ്ജുനാരിഷ്ടം ആർക്കൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ഇവയെല്ലാം അറിയണമെങ്കിൽ ലേഖനം മുഴുവൻ വായിക്കാം. അർജ്ജുനാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഉപയോഗങ്ങളും ഗുണങ്ങളും, പ്രധാന ചേരുവകളും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും നോക്കാം.

അർജ്ജുനാരിഷ്ടത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയ പരാമർശം

അർജ്ജുനാരിഷ്ടം ആയുർവേദത്തിൽ പാർഥാദ്യരിഷ്ടം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ നിർമ്മാണവും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗവും ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയുടെ ഹൃദ്രോഗാധികാരത്തിൽ 73–75-ാം ശ്ലോകങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ശ്ലോകം:

പാർത്ഥത്വചസ്തുലാമേകാം മൃദ്വീകാർദ്ധതുലാം തഥാ ।

ഭാഗം മധൂകപുഷ്പസ്യ പലവിംശതിസമ്മിതം ॥

ചതുർദ്രോണേമ്ഭസഃ പക്ത്വാ ദ്രോണമേവാവശേഷയേത് ।

ധാതക്യാ വിംശതിപലം ഗുഡസ്യ തുലാം ക്ഷിപേത് ॥

മാസമാത്രം സ്ഥിതോ ഭാണ്ഡേ ഭവേത് പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടകഃ ।

ഹൃത്ഫുപ്പ്ഫുസഗദാൻ സർവ്വാൻ ഹന്ത്യയം ബലമോജകൃത് ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ഹൃദ്രോഗാധികാരത്തിൽ അർജ്ജുനാരിഷ്ടം നിർമ്മിക്കുന്ന വിധവും അതിന്റെ ഗുണങ്ങളും പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥവും ആചാര്യന്മാർ നൽകുന്ന വിശദീകരണവും താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

ഒന്നാം ശ്ലോകം

പാർത്ഥത്വചസ്തുലാമേകാം മൃദ്വീകാർദ്ധതുലാം തഥാ ।

ഭാഗം മധൂകപുഷ്പസ്യ പലവിംശതിസമ്മിതം ॥

'പാർത്ഥത്വചഃ ഏകാം തുലാം' – പാർത്ഥൻ അഥവാ അർജ്ജുന വൃക്ഷത്തിന്റെ (നീർമരുത്) തൊലി 'ഏകാം തുലാം' അതായത് ഒരു തുലാം അളവിൽ എടുക്കണം. ആയുർവേദ ശാസ്ത്രത്തിലെ മാനഗണനപ്രകാരം ഒരു തുലാം എന്നത് നൂറ് പലമാണ് (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം). 'തഥാ മൃദ്വീകാർദ്ധതുലാം' – 'തഥാ' എന്നാൽ അതുപോലെ തന്നെ, 'മൃദ്വീകാ' അഥവാ ഉണക്കമുന്തിരി 'അർദ്ധതുലാം' അതായത് അര തുലാം (അമ്പത് പലം / ഏകദേശം 2.4 കിലോഗ്രാം) ചേർക്കണം. 'ഭാഗം മധൂകപുഷ്പസ്യ പലവിംശതിസമ്മിതം' – ഇതിലേക്ക് 'മധൂകപുഷ്പസ്യ' അഥവാ ഇരിപ്പപ്പൂവിന്റെ (മധൂകം) ഭാഗം 'പലവിംശതി സമ്മിതം' അതായത് ഇരുപത് പലം (ഏകദേശം 960 ഗ്രാം) അളവിൽ ചേർക്കണം. ഔഷധത്തിന്റെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളായ ഇവ മൂന്നും ശുദ്ധമാക്കി ചതച്ചെടുക്കുകയാണ് ആദ്യപടി.

രണ്ടാം ശ്ലോകം

ചതുർദ്രോണേമ്ഭസഃ പക്ത്വാ ദ്രോണമേവാവശേഷയേത് ।

ധാതക്യാ വിംശതിപലം ഗുഡസ്യ തുലാം ക്ഷിപേത് ॥

വ്യാഖ്യാനം:'ചതുർദ്രോണേ അമ്ഭസഃ പക്ത്വാ' – ചതച്ചുവെച്ച മേൽപ്പറഞ്ഞ ഔഷധക്കൂട്ട് 'ചതുർദ്രോണേ അമ്ഭസഃ' അതായത് നാല് ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ വേവിച്ചെടുക്കണം. ആയുർവേദ കണക്കിൽ നാല് ദ്രോണം ജലം എന്നത് ഏകദേശം 49 ലിറ്ററോളം വരും. 'ദ്രോണമേവാവശേഷയേത്' – ഈ കഷായം മന്ദാഗ്നിയിൽ നന്നായി തിളപ്പിച്ച് കാച്ചി, കൃത്യം ഒരു ദ്രോണമായി (അതായത് നാലിലൊന്നായി ചുരുക്കി, ഏകദേശം 12.2 ലിറ്റർ) വറ്റിച്ച് അരിച്ചെടുക്കണം. 'ധാതക്യാ വിംശതിപലം' – ആറിയ കഷായത്തിലേക്ക് സ്വാഭാവിക കിണ്വീകരണത്തിന് (fermentation) സഹായിക്കുന്ന 'ധാതക്യാ' അഥവാ താതിരിപ്പൂവ് 'വിംശതിപലം' അതായത് ഇരുപത് പലം (ഏകദേശം 960 ഗ്രാം) പൊടിച്ചു ചേർക്കണം. 'ഗുഡസ്യ തുലാം ക്ഷിപേത്' – അതോടൊപ്പം 'ഗുഡസ്യ' അഥവാ നല്ല പഴയ ശർക്കര 'തുലാം' അതായത് ഒരു തുലാം (നൂറ് പലം / ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം) അളവിൽ ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കി ലയിപ്പിക്കണം.

മൂന്നാം ശ്ലോകം

മാസമാത്രം സ്ഥിതോ ഭാണ്ഡേ ഭവേത് പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടകഃ ।

ഹൃത്ഫുപ്പ്ഫുസഗദാൻ സർവ്വാൻ ഹന്ത്യയം ബലമോജകൃത് ॥

'മാസമാത്രം സ്ഥിതോ ഭാണ്ഡേ' – ഇവയെല്ലാം യോജിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, നെയ്യ് പുരട്ടി പുകച്ചെടുത്ത ഒരു മൺപാത്രത്തിലോ (ഭാണ്ഡം) സന്ധാന പാത്രത്തിലോ ഒഴിച്ച് വായു കടക്കാത്തവിധം തുണി കെട്ടി കൃത്യം ഒരു മാസക്കാലം സൂക്ഷിക്കണം. 'ഭവേത് പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടകഃ' – ഒരു മാസത്തെ സ്വാഭാവിക സന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് ശേഷം അരിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ അത് ഗുണനിറഞ്ഞ 'പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടം' അഥവാ അർജ്ജുനാരിഷ്ടമായി മാറുന്നു. 'ഹൃത്ഫുപ്പ്ഫുസഗദാൻ സർവ്വാൻ ഹന്ത്യയം' – 'ഹൃത്' എന്നാൽ ഹൃദയത്തെയും 'ഫുപ്പ്ഫുസ' എന്നാൽ ശ്വാസകോശത്തെയും ബാധിക്കുന്ന 'സർവ്വാൻ ഗദാൻ' സകല രോഗങ്ങളെയും 'ഹന്തി അയം' ഈ ഔഷധം ശമിപ്പിക്കുന്നു; ഹൃദയപേശികളുടെ തളർച്ച, നെഞ്ചിടിപ്പ്, രക്തക്കുഴലുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസംമുട്ടൽ എന്നിവയെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു. 'ബലമോജകൃത്' – രോഗങ്ങൾ മാറ്റുന്നതിനൊപ്പം ശരീരത്തിന് നല്ല ശാരീരിക ശക്തിയും ('ബലം') രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയും ഓജസ്സും ('ഓജസ്സ്') പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന ഉത്തമ രസായനവുമാണിത്.

ഈ ശ്ലോകം പറയുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ ഏതൊക്കെ?

ഹൃത്ഫുപ്പ്ഫുസഗദാൻ സർവ്വാൻ ഹന്ത്യയം ബലമോജകൃത്' എന്ന ഒറ്റ വരിയിലാണ് ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ആചാര്യന്മാർ അർജ്ജുനാരിഷ്ടത്തിന്റെ മുഴുവൻ രോഗശാന്തി ഗുണങ്ങളും ചുരുക്കി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. സംസ്കൃത ശ്ലോകത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം പരിശോധിച്ചാൽ, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് നാം നേരിടുന്ന ഒട്ടനവധി ജീവിതശൈലീ രോഗങ്ങൾക്കും ശ്വാസകോശ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഏറ്റവും മികച്ച ഔഷധമാണിതെന്ന് വ്യക്തമാകും.

ഈ ശ്ലോകം വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ അർജ്ജുനാരിഷ്ടം പ്രധാനമായും ഫലം ചെയ്യുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ:

ഹൃദയസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ (ഹൃദ്ഗദങ്ങൾ)

ഹൃദയപേശികളുടെ ബലക്കുറവ്: ഹൃദയത്തിലെ പേശികൾക്ക് വേണ്ടത്ര ശക്തിയില്ലാതെ രക്തം പമ്പ് ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന അവസ്ഥയിൽ പേശികൾക്ക് കരുത്ത് നൽകാൻ അർജ്ജുനയിലെ (നീർമരുത്) ഘടകങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.

ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം (BP): രക്തക്കുഴലുകളിലെ മുറുക്കം കുറയ്ക്കാനും രക്തയോട്ടം സുഗമമാക്കാനും സഹായിക്കുന്നതിലൂടെ രക്തസമ്മർദ്ദം നിയന്ത്രണവിധേയമാക്കുന്നു.

അമിതമായ നെഞ്ചിടിപ്പും താളപ്പിഴകളും (Arrhythmia / Palpitations): ചെറിയ ടെൻഷൻ വരുമ്പോഴോ നടക്കുമ്പോഴോ അനുഭവപ്പെടുന്ന നെഞ്ചിടിപ്പ്, ഹൃദയമിടിപ്പിലെ ക്രമക്കേടുകൾ എന്നിവ ശാന്തമാക്കാൻ ഇത് ഉത്തമമാണ്.

രക്തക്കുഴലുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ (Cholesterol / Atherosclerosis): ചീത്ത കൊളസ്ട്രോൾ അടിഞ്ഞുകൂടി ധമനികൾ ചുരുങ്ങുന്ന അവസ്ഥയെ പ്രതിരോധിക്കാനും, ആൻജൈന മൂലമുണ്ടാകുന്ന നെഞ്ചിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ ലഘൂകരിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ (ഫുപ്പ്ഫുസഗദങ്ങൾ)

വിട്ടുമാറാത്ത ശ്വാസംമുട്ടലും ആസ്ത്മയും: ശ്വാസകോശത്തിലേക്ക് വായു സഞ്ചരിക്കുന്ന നാളികളിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ആയാസരഹിതമാക്കാൻ ഇതിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ഫലപ്രദമാണ്.

കടുത്ത ചുമയും കഫക്കെട്ടും: ശ്വാസകോശത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയാനും, അണുബാധകൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

ഉരഃക്ഷതം / ക്ഷയം (Tissue Wasting / Tuberculosis support): ശ്വാസകോശ കോശങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന തേയ്മാനവും ക്ഷതവും പരിഹരിച്ച്, ശ്വാസകോശത്തിന് നഷ്ടപ്പെട്ട കരുത്ത് വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശാരീരിക ക്ഷീണവും രോഗപ്രതിരോധക്കുറവും (ബല-ഓജക്ഷയം)

വിട്ടുമാറാത്ത ക്ഷീണം: പടികൾ കയറുമ്പോഴോ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്യുമ്പോഴോ ഉണ്ടാകുന്ന കിതപ്പും കഠിനമായ ശരീരതളർച്ചയും മാറ്റി സ്വാഭാവിക ശാരീരികബലം നൽകുന്നു.

രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിക്കുറവ്: ആയുർവേദത്തിൽ ആരോഗ്യത്തിന്റെ പരമരൂപമായി കരുതുന്ന 'ഓജസ്സ്' വർദ്ധിപ്പിച്ച്, അടിക്കടി ഉണ്ടാകുന്ന അണുബാധകളിൽ നിന്നും രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും ശരീരത്തിന് സംരക്ഷണം നൽകുന്നു.

ഹൃദയസംബന്ധമായ ആശങ്കകളും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും: മാനസികമായ ഉത്കണ്ഠ ശരീരത്തെയും ഹൃദയത്തെയും തളർത്താതെ കാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു സ്വാഭാവിക രസായന ഗുണം കൂടി ഇതിനുണ്ട്.

ശരീരത്തിലെ രക്തചംക്രമണ വ്യവസ്ഥയെയും ശ്വാസകോശ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ഒരേസമയം ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് പുരാതന ആചാര്യന്മാർ അർജ്ജുനാരിഷ്ടത്തെ ഹൃദയത്തിന്റെയും ശ്വാസകോശത്തിന്റെയും അമൃതായി വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് അർജ്ജുനാരിഷ്ടത്തെ പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടം എന്നും വിളിക്കുന്നത്?

പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടം' എന്ന പേര് വരാൻ പ്രധാനമായും രണ്ട് കാരണങ്ങളാണുള്ളത്:

1. 'പാർത്ഥൻ' എന്ന സംസ്കൃത നാമം

സംസ്കൃതത്തിൽ നീർമരുത് മരത്തിന് (Terminalia arjuna) നൽകിയിട്ടുള്ള പ്രധാന പേരുകളിലൊന്നാണ് 'പാർത്ഥൻ'. മഹാഭാരതത്തിലെ അർജ്ജുനന്റെ മറ്റൊരു പേരാണല്ലോ പാർത്ഥൻ (പൃഥ അഥവാ കുന്തിയുടെ മകൻ). ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് പാണ്ഡവരെ സംരക്ഷിച്ച അർജ്ജുനനെപ്പോലെ, ഹൃദയത്തെ രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് പടച്ചട്ട കണക്കെ കാത്തുരക്ഷിക്കുന്ന ഔഷധവൃക്ഷമായതുകൊണ്ടാണ് നീർമരുതിന് 'അർജ്ജുനൻ' എന്നും 'പാർത്ഥൻ' എന്നും ആയുർവേദത്തിൽ പേര് നൽകിയത്.

2. ആയുർവേദത്തിലെ 'ആദി' നാമകരണ രീതി

ആയുർവേദ ശാസ്ത്രത്തിൽ ഒരു മരുന്നിന് പേരിടുമ്പോൾ, അതിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട (പ്രധാന വീര്യമുള്ള) ഘടകത്തിന്റെ പേരിനൊപ്പം 'ആദി' (തുടങ്ങിയവ) എന്ന് ചേർക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്.

പാർത്ഥ + ആദി + അരിഷ്ടം = പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടം

അതായത്, 'പാർത്ഥൻ' (നീർമരുതിന്റെ തൊലി) പ്രധാന ചേരുവയായി എടുത്ത്, അതിനൊപ്പം മറ്റ് ഔഷധങ്ങൾ (ഉണക്കമുന്തിരി, ഇരിപ്പപ്പൂവ് തുടങ്ങിയവ) ചേർത്ത് തയാറാക്കുന്ന അരിഷ്ടം എന്നർത്ഥം.

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യന്മാർ "ഭവേത് പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടകഃ" എന്നാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ശാസ്ത്രീയ നാമം പാർത്ഥാദ്യരിഷ്ടം എന്നാണെങ്കിലും, ജനകീയമായി ആളുകൾ ഇതിനെ 'അർജ്ജുനാരിഷ്ടം' എന്ന് വിളിച്ചുപോരുന്നു. രണ്ടും ഒരേ ഔഷധത്തിന്റെ തന്നെ പേരുകളാണ്.

അർജ്ജുനാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

സാധാരണയായി 12–24 മില്ലി അർജ്ജുനാരിഷ്ടം ഒരു ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പൊതുവെ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാനാണ് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത്. ആവശ്യമെങ്കിൽ ഇതേ അളവിൽ തുല്യ അളവ് വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം.

എന്നാൽ അരിഷ്ടങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്ന സ്വൽപമായ സ്വയംജന്യ ആൽക്കഹോൾ ഉൾപ്പെടുന്നതിനാലും, ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാലും, വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അളവും ഉപയോഗരീതിയും തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം. പ്രത്യേകിച്ച് ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾക്കോ മറ്റ് സ്ഥിരമായ മരുന്നുകൾക്കോ ചികിത്സയിലുള്ളവർ സ്വയം അളവ് നിശ്ചയിച്ച് ഉപയോഗിക്കരുത്.

അർജ്ജുനാരിഷ്ടത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങളുണ്ടോ?

ശരിയായ അളവിൽ, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശത്തിലും മേൽനോട്ടത്തിലും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അർജ്ജുനാരിഷ്ടം സാധാരണയായി നന്നായി സഹിക്കപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. ശരീരപ്രകൃതി, നിലവിലുള്ള ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, കഴിക്കുന്ന മറ്റ് മരുന്നുകൾ, ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ് എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ച് പ്രതികരണങ്ങളിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം.

അതിനാൽ “അർജ്ജുനാരിഷ്ടത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങളൊന്നുമില്ല” എന്ന് പൊതുവായി പറയുന്നതിനേക്കാൾ, വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക എന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ സമീപനം. പ്രത്യേകിച്ച് ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾക്ക് ചികിത്സയിലുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ തുടങ്ങിയവർ സ്വയം ഉപയോഗം തുടങ്ങാതെ വിദഗ്ധോപദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

Disclaimer

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ദ്രാക്ഷാദി കഷായം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, കഴിക്കേണ്ട വിധം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 05 Sep 2026 05:16:17 +0000

ശരീരത്തിൽ ചൂട് കൂടുന്നതും, ക്ഷീണം തോന്നുന്നതും, ദാഹം മാറാത്തതും, ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെടുന്നതുമൊക്കെ പലരെയും അലട്ടുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചില കഷായങ്ങളെക്കുറിച്ച് നമ്മൾ കേൾക്കാറുണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് ദ്രാക്ഷാദി കഷായം (Drakshadi Kashayam).

പേരിൽ തന്നെ പ്രധാന ചേരുവയായ ദ്രാക്ഷ അഥവാ ഉണക്കമുന്തിരിയുടെ സൂചനയുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ ചൂട്, ദാഹം, ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആശ്വാസം നൽകുന്നതിനും പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുമാണ് ദ്രാക്ഷാദി കഷായം ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി പരിഗണിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ഈ കഷായം എന്തൊക്കെ ചേരുവകൾ കൊണ്ടാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത്? ആയുർവേദത്തിൽ ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് തരത്തിലുള്ള അസ്വസ്ഥതകളിലാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്, ആരൊക്കെയാണ് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്?

ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാം. ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായി അറിയാൻ ഈ ലേഖനം വായിക്കൂ.

ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ചികിത്സാസ്ഥാനത്തിൽ വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിലെ ചേരുവകളും, കഷായം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും, ഏത് തരത്തിലുള്ള അസ്വസ്ഥതകളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെന്നും ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

ശ്ലോകം:

ദ്രാക്ഷാമധൂകമധുകലോധ്രകാശ്മര്യശാരിവാഃ ॥ 55 ॥

മുസ്താരമലകഹ്രീവേരപത്മകേസരപത്മകമ് ।

മൃണാലചന്ദനോശീരനീലോത്പലപരുഷകമ് ॥ 56 ॥

ഫാന്റോ ഹിമോ വാ ദ്രാക്ഷാദിർജാതീകുസുമാവാസിതഃ ।

ക്തോ യുമധുസിതാലാജൈർജയത്യനിലപിത്തജമ് ॥ 57 ॥

ജ്വരം മദാത്യയം ഛർദിം മൂർച്ഛാ ദാഹം ശ്രമം ഭ്രമം ।

ഊർധ്വഗം രക്തപിത്തം ച പിപാസാം കാമലാമപി ॥ 58 ॥

ശ്രീമദ് വാഗ്ഭടാചാര്യന്റെ അഷ്ടാംഗഹൃദയം ചികിത്സാസ്ഥാനത്തിലെ പ്രഥമാധ്യായമായ 'ജ്വരചികിത്സ'യിലാണ് ഈ അതിവിശിഷ്ടമായ യോഗം ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിൽ വാതവും പിത്തവും ഒരുമിച്ചു കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന തീക്ഷ്ണമായ അവസ്ഥകളെയും, അന്തർദാഹത്തെയും (ശരീരത്തിനകത്തെ എരിച്ചിൽ) ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലും ശാന്തവും ശീതവീര്യമുള്ളതുമായ മറ്റൊരു യോഗം ദുർലഭമാണ്. ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള ശാസ്ത്രതത്ത്വങ്ങളും ആചാര്യദൃഷ്ട്യാ താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 55, 56: ദ്രവ്യവിചാരം (ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ)

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ യോഗത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പതിനാറ് വിശിഷ്ട ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്നത്:

ദ്രാക്ഷാമധൂകമധുകലോധ്രകാശ്മര്യശാരിവാഃ ॥ 55 ॥

മുസ്താരമലകഹ്രീവേരപത്മകേസരപത്മകമ് ।

മൃണാലചന്ദനോശീരനീലോത്പലപരുഷകമ് ॥ 56 ॥

ദ്രാക്ഷാ (ഉണക്കമുന്തിരി), മധൂക (ഇരിപ്പപ്പൂവ്), മധുക (ഇരട്ടിമധുരം - സംസ്കൃതത്തിൽ മധൂകം എന്നാൽ ഇരിപ്പയും മധുകം എന്നാൽ യഷ്ടിമധുരവുമാണ്), ലോധ്ര (പാച്ചോറ്റിത്തൊലി), കാശ്മര്യ (കുമ്പിൾവേര് അല്ലെങ്കിൽ കുമ്പിളിൻപഴം), ശാരിവാഃ (നന്നാറിവേര്) എന്നിവയാണ് ആദ്യ വരിയിലെ ചേരുവകൾ. ഇവയെല്ലാം തന്നെ തിക്ത-മധുര രസങ്ങളോടും ശീതവീര്യത്തോടും കൂടിയതും രക്ത-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശാന്തമാക്കുന്നതുമാണ്.

തുടർന്ന്, മുസ്താ (മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ് - ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും പനി കുറയ്ക്കാനും ഉത്തമം), ആമലക (നെല്ലിക്ക - ത്രിദോഷഹരവും രസായനവുമാണ്), ഹ്രീവേര (ഇരുവേലി), പത്മകേസര (താമരയല്ലി), പത്മകം (പതിമുഖം അഥവാ പത്മകഷ്ഠം- Wild Himalayan Cherry) എന്നിവ ചേർക്കുന്നു.

ഇവയ്ക്കുപുറമെ, മൃണാല (താമരവളയം അഥവാ താമരക്കിഴങ്ങ്), ചന്ദന (രക്തചന്ദനം അല്ലെങ്കിൽ ശ്വേതചന്ദനം), ഉശീര (രാമച്ചം - അത്യധികം പിത്തഹരവും ശരീരത്തെ തണുപ്പിക്കുന്നതുമാണ്), നീലോത്പല (കരിങ്കൂവളക്കിഴങ്ങ് .പരുഷകം അഥവാ ഫൽസ - Grewia asiatica ) എന്നിവയും ചേർക്കുന്നു. ഈ പതിനാറു ദ്രവ്യങ്ങളും പ്രധാനമായും ശീതഗുണപ്രധാനവും, ദാഹപ്രശമനവും, രക്തശുദ്ധീകരണ ശേഷിയുള്ളതുമാണ്.

ശ്ലോകം 57: കല്പനാ ഭേദവും പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങളും

ഈ ഔഷധങ്ങൾ എങ്ങനെ സേവിക്കണം, എന്തെല്ലാം കൂടെ ചേർക്കണം എന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു:

ഫാന്റോ ഹിമോ വാ ദ്രാക്ഷാദിർജാതീകുസുമാവാസിതഃ ।

ഫാന്റോ (ഫാണ്ട കല്പന - ചതച്ച മരുന്നുകൾ തിളച്ച വെള്ളത്തിലിട്ട് ഊറ്റിയെടുക്കുന്ന ഇൻഫ്യൂഷൻ രീതി), ഹിമോ വാ (അല്ലെങ്കിൽ ഹിമ കല്പന - മരുന്നുകൾ രാത്രി മുഴുവൻ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടുവെച്ച് രാവിലെ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്ന ശീതകഷായ രീതി). ആധുനിക കാലത്ത് ഇതേ കൂട്ടുകൾ കഷായമായും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് എങ്കിലും, ഗ്രന്ഥകാരൻ ഹിമ-ഫാണ്ട കല്പനകൾക്കാണ് ഇവിടെ മുൻഗണന നൽകുന്നത്; കാരണം അതിലൂടെ മരുന്നുകളുടെ തണുപ്പിക്കുന്ന ഗുണം നഷ്ടപ്പെടാതെ നിലനിൽക്കും.

ദ്രാക്ഷാദിഃ (ദ്രാക്ഷ മുൻപന്തിയിലുള്ള ഈ യോഗം), ജാതീകുസുമാവാസിതഃ (പിച്ചകപ്പൂവുകൾ ഇട്ട് സുഗന്ധപൂരിതമാക്കിയത് - പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം മനസ്സിനെ പ്രസന്നമാക്കാനും പിത്തകോപം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്നു). യുക്തോ (ചേർക്കപ്പെട്ടത്), മധു-സിതാ-ലാജൈഃ (തേൻ, കൽക്കണ്ടം, മലര് എന്നിവയോടുകൂടി). അതായത്, ഈ കഷായത്തിൽ തേനും കൽക്കണ്ടവും മലരും ചേർത്ത് സേവിക്കണമെന്നാണ് വിധി. മലര് വയറ്റിലെ എരിച്ചിലും ഛർദ്ദിയും മാറ്റുന്നതിൽ അത്യുത്തമമാണ്.

ശ്ലോകം 57, 58: രോഗശമന ഫലശ്രുതി

ഈ ഔഷധം സേവിച്ചാൽ ഇല്ലാതാകുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ എന്തെല്ലാമാണെന്ന് അടുത്ത വരികളിൽ അക്കമിട്ട് നിരത്തുന്നു:

ക്തോ യുമധുസിതാലാജൈർജയത്യനിലപിത്തജമ് ॥ 57 ॥

ജ്വരം മദാത്യയം ഛർദിം മൂർച്ഛാ ദാഹം ശ്രമം ഭ്രമം ।

ഊർധ്വഗം രക്തപിത്തം ച പിപാസാം കാമലാമപി ॥ 58 ॥

ജയതി (ജയിക്കുന്നു അഥവാ പൂർണ്ണമായും ശമിപ്പിക്കുന്നു), അനിലപിത്തജമ് (വാതവും പിത്തവും കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകളെ). ആദ്യമായി ജ്വരം (വാത-പിത്ത സംബന്ധമായ പനി, പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരത്തിൽ അമിത ചൂടും വിറയലുമുള്ള പനി) ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടാമതായി മദാത്യയം (അമിത മദ്യപാനം കൊണ്ടോ ലഹരി ഉപയോഗം കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾ, ഹാങ് ഓവർ, കരളിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ) ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

തുടർന്ന് ഛർദിം (പിത്തം അധികരിച്ചുണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദി), മൂർച്ഛാം (അമിതമായ ചൂടും ക്ഷീണവും കാരണം കണ്ണ് ഇരുണ്ടുപോകലും ബോധക്ഷയവും), ദാഹം (നെഞ്ചിലും വയറ്റിലും കൈകാലുകളിലും ഉണ്ടാകുന്ന അടങ്ങാത്ത എരിച്ചിൽ), ശ്രമം (കാരണങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ ശാരീരിക തളർച്ച), ഭ്രമം (തലകറക്കം അല്ലെങ്കിൽ തലയ്ക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന ഭാരമില്ലായ്മയും കറങ്ങലും) എന്നിവയെ ഇത് നിഷ്പ്രയാസം മാറ്റുന്നു.

കൂടാതെ, ഊർധ്വഗംപിത്തം രക്ത ച (ശരീരത്തിന്റെ മുകൾഭാഗത്തുകൂടി, അതായത് മൂക്ക്, വായ, കണ്ണ് എന്നിവയിലൂടെ രക്തം വാർന്നുപോകുന്ന രക്തപിത്ത രോഗം), പിപാസാം (വെള്ളം എത്ര കുടിച്ചാലും മാറാത്ത അമിതമായ ദാഹം), കാമലാമപി (മഞ്ഞപ്പിത്തം അഥവാ കരളിലുണ്ടാകുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ എന്നിവയെയും കൂടി) ഈ ഔഷധം പരിപൂർണ്ണമായി ജയിക്കുന്നു അഥവാ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, വാഗ്ഭടാചാര്യന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, പിത്തപ്രകോപത്താൽ ശരീരം വെന്തുരുകുന്ന ഏത് സങ്കീർണ്ണാവസ്ഥയിലും ശരീരത്തിന് സ്വാഭാവികമായ കുളിർമ്മയും പുനരുജ്ജീവനവും നൽകുന്ന അത്ഭുതകരമായൊരു ഔഷധ ഔഷധരത്നമാണ് ദ്രാക്ഷാദി ഗണം.

ദ്രാക്ഷാദി കഷായം ഏതൊക്കെ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു?

ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂടും പിത്തകോപവും ശമിപ്പിക്കാൻ ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ ഔഷധക്കൂട്ടുകളിൽ ഒന്നാണ് ദ്രാക്ഷാദി കഷായം. അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ മുൻനിർത്തി, ഏതൊക്കെ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്കും രോഗങ്ങൾക്കുമാണ് ഈ വിശിഷ്ട ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന് പരിശോധിക്കാം.

വാത-പിത്ത ജ്വരം (പനിയും ശരീരത്തിലെ അമിത ചൂടും)

ശരീരത്തിൽ ചൂടും തണുപ്പും മാറിമാറി വരിക, പനിയോടൊപ്പം കഠിനമായ വിറയലും വിയർപ്പും ഉണ്ടാവുക, ശരീരം മുഴുവൻ പൊള്ളുന്നതുപോലെ തോന്നുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലാണ് 'അനിലപിത്തജ ജ്വര'ത്തിൽ ദ്രാക്ഷാദി നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇത് ശരീരത്തിലെ താപനില ക്രമീകരിക്കാനും പനിയുടെ അവശതകൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

മദാത്യയം (മദ്യപാനം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ)

അമിത മദ്യപാനം കൊണ്ടോ ലഹരി ഉപയോഗം കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന 'ഹാങ് ഓവർ', കരളിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ, വയറ്റിലെ കാരിച്ചിൽ എന്നിവ മാറ്റാൻ ആയുർവേദം ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഔഷധമാണിത്. ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും നിർജ്ജലീകരണം തടയാനും ഇത് ഉത്തമമാണ്.

ഛർദ്ദിയും പുളിച്ചുതികട്ടലും (പിത്ത ഛർദ്ദി)

വയറ്റിൽ പിത്തം അമിതമായി ഇളകി മഞ്ഞയോ പച്ചയോ നിറത്തിൽ പുളിച്ച വെള്ളം ഛർദ്ദിക്കുക, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, വായിൽ എപ്പോഴും കയ്പ് രസം തോന്നുക എന്നിവയ്ക്ക് ദ്രാക്ഷാദി വളരെ വേഗത്തിൽ ആശ്വാസം നൽകുന്നു. മലരും കൽക്കണ്ടവും ചേർത്ത് സേവിക്കുമ്പോൾ ഛർദ്ദി പെട്ടെന്ന് നിലയ്ക്കും.

മൂർച്ഛയും ഭ്രമവും (ബോധക്ഷയവും തലകറക്കവും)

അമിതമായ വെയിൽ കൊള്ളുമ്പോഴോ, ശരീരത്തിൽ രക്തയോട്ടവും തണുപ്പും കുറയുമ്പോഴോ ഉണ്ടാകുന്ന തലകറക്കം, കണ്ണ് ഇരുണ്ടുപോകൽ, ബോധക്കേട് എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് പരിഹാരമാണ്. തലച്ചോറിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടം സ്വാഭാവികമാക്കാനും നാഡികളെ ശാന്തമാക്കാനും ഇതിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾക്ക് കഴിവുണ്ട്.

ദാഹവും അന്തർദാഹവും (അടങ്ങാത്ത ദാഹവും എരിച്ചിലും)

എത്ര വെള്ളം കുടിച്ചാലും മാറാത്ത അമിതമായ ദാഹം (പിപാസ), ഉള്ളംകൈയിലും ഉള്ളംകാലിലും ഉണ്ടാകുന്ന പുകച്ചിൽ, നെഞ്ചിലും വയറ്റിലുമുള്ള കാരിച്ചിൽ എന്നിവ മാറ്റാൻ ഇതിലെ രാമച്ചം, ചന്ദനം, താമരയല്ലി തുടങ്ങിയ ശീതവീര്യ മരുന്നുകൾ സഹായിക്കുന്നു.

ശ്രമം (വിശ്രമമില്ലാത്ത തളർച്ച)

കഠിനമായ ശാരീരിക അധ്വാനം കൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നുപോകുന്ന അവസ്ഥയിലോ ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും ഓജസ്സും തിരികെ നൽകാൻ ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിന് സാധിക്കും.

ഊർധ്വഗ രക്തപിത്തം (രക്തസ്രാവം)

പിത്തകോപം കാരണം ശരീരത്തിന്റെ മുകൾഭാഗത്തുകൂടി, അതായത് മൂക്കിൽ നിന്നോ, മോണയിൽ നിന്നോ, തൊണ്ടയിൽ നിന്നോ രക്തം പൊടിയുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് (Epistaxis പോലുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ) ഇത് രക്തത്തെ തണുപ്പിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

കാമല (മഞ്ഞപ്പിത്തവും കരൾ രോഗങ്ങളും)

കരളിലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മന്ദഗതിയിലാകുകയും ശരീരത്തിൽ പിത്തരസം ക്രമാതീതമായി കൂടുകയും ചെയ്യുന്ന മഞ്ഞപ്പിത്ത അവസ്ഥകളിൽ കരളിന്റെ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാനും ദഹനവ്യവസ്ഥയെ പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലാക്കാനും ദ്രാക്ഷാദി കഷായം ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ

ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത അതിന്റെ ശീതപ്രധാനമായ സ്വഭാവവും വാത-പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിലുള്ള പരമ്പരാഗത പ്രയോഗവുമാണ്. ജ്വരം, ദാഹം, ക്ഷീണം, തലചുറ്റൽ, ഛർദ്ദി, മദാത്യയം, കാമല തുടങ്ങിയവയാണ് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ നേരിട്ട് പരാമർശിക്കുന്ന പ്രധാന അവസ്ഥകൾ. അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ പരാമർശങ്ങൾക്ക് പുറമേ, ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ ദ്രാക്ഷാദി കഷായം മറ്റു ചില അസ്വസ്ഥതകളിലും വൈദ്യന്മാർ നിർദേശിക്കുന്നതായി കാണാം.

ഗർഭകാലത്തെ ഛർദ്ദിയും മനംപിരട്ടലും (Morning Sickness)

ഗർഭത്തിന്റെ ആദ്യ മാസങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളെ അലട്ടുന്ന പ്രധാന വില്ലനാണ് അമിതമായ ഛർദ്ദിയും മനംപിരട്ടലും ക്ഷീണവും. ശരീരത്തിലെ പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെ ബാലൻസ് ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളതുകൊണ്ട്, ഗർഭിണികൾക്ക് വയറ്റിൽ ശാന്തത നൽകാൻ ഇത് വളരെ സുരക്ഷിതമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് .

ഉറക്കഗുളികകളുടെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ മൂലമുള്ള മയക്കം (Excess Drowsiness)

മറ്റു രോഗങ്ങൾക്കായി കടുത്ത സെഡേറ്റീവുകളോ (Sedatives) ഉറക്കഗുളികകളോ കഴിക്കുന്നവരിൽ പകൽസമയത്തും അമിതമായ ഉറക്കംതൂങ്ങലും മന്ദതയും വരാറുണ്ട്. ഇത്തരം മരുന്നുകളുടെ ബാക്കിപത്രമായി ഉണ്ടാകുന്ന അലസതയും മയക്കവും മാറ്റി ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാൻ ദ്രാക്ഷാദി കഷായം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് .

മാനസികാരോഗ്യവും ഏകാഗ്രതയും (Mental Health / Schizophrenia Support)

പിത്തകോപം നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെയും മനസ്സിനെയും ബാധിക്കുമ്പോഴാണ് അമിതമായ ദേഷ്യം, ഭ്രമം, ചിന്തകളിലെ താളപ്പിഴകൾ എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നത്. സ്കീസോഫ്രീനിയ (Schizophrenia) പോലുള്ള ചില മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളിൽ, മനസ്സിന് കുളിർമ്മയും സ്ഥിരതയും നൽകുന്നതിനായി മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ദ്രാക്ഷാദി കഷായവും ഒരു സഹായ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് .

ആയുർവേദത്തിൽ വിളർച്ച അഥവാ 'പാണ്ഡുരോഗം

ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ വിളർച്ചയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിലും ദ്രാക്ഷാദി കഷായം പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.വിളർച്ചയോടൊപ്പം അമിതമായ ക്ഷീണം, നടക്കുമ്പോൾ കിതപ്പ്, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള തലകറക്കം, കൈകാലുകളിലെ പുകച്ചിൽ തുടങ്ങിയ പിത്തലക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന രോഗികളിൽ, ദ്രാക്ഷാദി കഷായം കരളിന്റെ കരുത്ത് വീണ്ടെടുക്കാനും രക്തത്തിലെ ഹീമോഗ്ലോബിന്റെ അളവ് സ്വാഭാവികമായി ഉയർത്താനും നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

തലവേദനയും മൈഗ്രെയ്ൻ അസ്വസ്ഥതകളും (Headache & Migraine Support)

വെയിൽ കൊള്ളുമ്പോഴോ, കൃത്യസമയത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാതിരിക്കുമ്പോഴോ, ഉറക്കക്കുറവ് മൂലമോ ഉണ്ടാകുന്ന ചിലതരം തലവേദനകൾ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ പിത്തകോപവുമായും ഉഷ്ണവുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കാമെന്നാണ് ആയുർവേദ വീക്ഷണം. കണ്ണുകളിൽ എരിച്ചിൽ, തലയുടെ ഒരു വശത്തായുള്ള വിങ്ങൽ, തലവേദനയോടൊപ്പമുള്ള ഓക്കാനം അല്ലെങ്കിൽ പുളിച്ചുതികട്ടൽ എന്നിവയെ ആയുർവേദത്തിൽ പലപ്പോഴും 'പിത്തജ ശിരശ്ശൂല'യുടെ ലക്ഷണങ്ങളായാണ് വിലയിരുത്തുന്നത്.

ഇത്തരം ശാരീരികാവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിലെ പിത്തദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും ആന്തരികമായ ചൂട് കുറയ്ക്കാനുമാണ് പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ദ്രാക്ഷാദി കഷായം ഒരു സഹായ ഔഷധമായി നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാമച്ചം, ചന്ദനം, താമരയല്ലി തുടങ്ങിയ ശീതവീര്യ ഔഷധങ്ങൾ ശരീരത്തെ തണുപ്പിക്കാനും ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ ലഘൂകരിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതിലൂടെ തലവേദനയുടെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കാൻ പിന്തുണ നൽകിയേക്കാം.

ദ്രാക്ഷാദി കഷായം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം?

ഏതൊരു ആയുർവേദ ഔഷധവും ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും പ്രധാനമാണ്. ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിനും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചില പ്രത്യേക പ്രയോഗരീതികൾ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

കഴിക്കേണ്ട അളവും സമയവും

ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിന്റെ സാധാരണ ഉപയോഗ അളവായി 12 മുതൽ 24 മില്ലിലിറ്റർ വരെ പറയുന്നുണ്ട്. ചില നിർദേശങ്ങളിൽ ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും കാണാം.

കഷായം നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നതിന് പകരം തുല്യ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് പൊതുവെ പറയപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ കൃത്യമായ അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന സമയവും രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് മാറാം.

ഗ്രന്ഥവിധിപ്രകാരമുള്ള മേമ്പൊടികൾ

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ ദ്രാക്ഷാദി യോഗം “മധു–സിതാ–ലാജൈഃ” ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. അതായത് തേൻ, സിതാ (പഞ്ചസാര/കൽക്കണ്ടം), ലാജം (മലര്) എന്നിവയോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് ഗ്രന്ഥത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഇവ ചേർക്കുന്നത് വെറുതെ രുചിക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല. ദ്രാക്ഷാദി യോഗം ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരുന്ന ദാഹം, ഛർദ്ദി, ശരീരത്തിലെ ചൂട് തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് ലാജം (മലര്) ആയുർവേദത്തിൽ ലഘുവായ ആഹാരദ്രവ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയും ചില ഛർദ്ദി, ദാഹം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് ദ്രാക്ഷാദി യോഗത്തോടൊപ്പം തേൻ, കൽക്കണ്ടം, മലര് എന്നിവ ചേർക്കുന്ന രീതിക്ക് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇവ ഓരോന്നും ഏത് അളവിൽ ചേർക്കണം എന്നത് രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ചായിരിക്കണം തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

മുകളിൽ പറഞ്ഞത് ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥപരവും പൊതുവുമായ ഉപയോഗരീതികളാണ്. 12–24 മില്ലിലിറ്റർ എന്ന അളവ് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.

പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ വൈദ്യൻ അളവും ഉപയോഗരീതിയും തീരുമാനിക്കുന്നത്.

പ്രത്യേകിച്ച് ഗർഭിണികൾ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ, പ്രമേഹമുള്ളവർ, കരൾരോഗമുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

ശരിയായ അളവിലും ശരിയായ രീതിയിലും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിന് പ്രത്യേക പാർശ്വഫലങ്ങൾ സാധാരണയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യവും ദ്രാക്ഷാദി കഷായവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം, ലേഹമെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഉണക്കമുന്തിരിയോടൊപ്പം കൽക്കണ്ടം അല്ലെങ്കിൽ പഞ്ചസാര, തിപ്പലി, ഇരട്ടിമധുരം, തേൻ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ ചേർത്ത് ലേഹ്യരൂപത്തിൽ കുറുക്കിയെടുക്കുന്ന അർധഖര (Semi-solid) ഔഷധരൂപമാണ് ഇത്.

പേരിൽ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും ദ്രാക്ഷാദി കഷായവും ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യവും ഒരേ ഔഷധമല്ല. കഷായം ദ്രാവകരൂപത്തിലുള്ള ഔഷധമാണ്. ലേഹ്യം കുറുക്കിയെടുത്ത് കട്ടിയുള്ള രൂപത്തിലാക്കിയതാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവയുടെ ചേരുവകളും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ചികിത്സാ ലക്ഷ്യങ്ങളും തമ്മിൽ വ്യത്യാസപ്പെടാം.

ദ്രാക്ഷാദി കഷായത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

ദ്രാക്ഷാദി കഷായം പ്രധാനമായും ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ഉഷ്ണം, പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധയോഗമാണ്.

വാത-പിത്ത ജ്വരം, അമിതമായ ദാഹം, തലചുറ്റൽ, ക്ഷീണം, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇത് പരിഗണിക്കാറുണ്ട്. അമിതമായ മദ്യപാനത്തിന് ശേഷമുണ്ടാകുന്ന ഹാങ് ഓവർ പോലുള്ള അസ്വസ്ഥതകളിലും ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ മദാത്യയം, ഛർദ്ദി, മൂർച്ച, ദാഹം, ശ്രമം, ഭ്രമം, ഊർധ്വഗ രക്തപിത്തം, പിപാസ, കാമല തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളും ദ്രാക്ഷാദി യോഗത്തിന്റെ പ്രയോഗങ്ങളായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

നേരെമറിച്ച്, ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ശരീരബലക്കുറവ്, ക്ഷീണം, വിശപ്പില്ലായ്മ, വിളർച്ച തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

കാമല (മഞ്ഞപ്പിത്തം), പാണ്ഡു (വിളർച്ച) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ലേഹ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. കഠിനമായ രോഗാവസ്ഥകൾക്ക് ശേഷം ശരീരം ക്ഷീണിക്കുകയും മെലിച്ചുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ശരീരത്തിന് ബലവും പുഷ്ടിയും നൽകുന്നതിനായും ലേഹ്യരൂപത്തിലുള്ള ചില ദ്രാക്ഷാദി യോഗങ്ങൾ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ

ദ്രാക്ഷാദി കഷായം → ദ്രാവകരൂപം; പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദാഹം, ചൂട്, ജ്വരം, ഛർദ്ദി, ക്ഷീണം, ഭ്രമം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥപരമായ പ്രയോഗം.

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം → അർധഖര ലേഹ്യരൂപം; പ്രത്യേക യോഗം അനുസരിച്ച് ക്ഷീണം, ബലക്കുറവ്, വിശപ്പില്ലായ്മ, വിളർച്ച തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഔഷധരൂപം.

അതുകൊണ്ട് രണ്ടും ഒരേ ഔഷധമാണെന്ന് കരുതി കഷായത്തിന് പകരം ലേഹ്യമോ ലേഹ്യത്തിന് പകരം കഷായമോ സ്വയം ഉപയോഗിക്കരുത്. ഏത് യോഗമാണ് അനുയോജ്യമെന്ന് രോഗാവസ്ഥ വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

👉 ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം – ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗവും വിശദമായി വായിക്കാം

Disclaimer

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, കഴിക്കേണ്ട വിധം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 04 Sep 2026 15:34:09 +0000

എത്ര ഉറങ്ങിയാലും മാറാത്ത വല്ലാത്തൊരു ക്ഷീണം, അല്ലെങ്കിൽ ഇത്തിരി നടക്കുമ്പോഴേക്കും വരുന്ന കിതപ്പും തളർച്ചയും... ഇതൊക്കെ പലപ്പോഴും ചോരക്കുറവിന്റെയോ (ഹീമോഗ്ലോബിൻ കുറയുന്നത്) അസിഡിറ്റി കാരണം ശരീരം വല്ലാതെ ചൂടാകുന്നതിന്റെയോ ഒക്കെ ലക്ഷണമാകാം. കയ്പ്പുള്ള കഷായങ്ങളും ഗുളികകളും കണ്ട് മുഖം ചുളിക്കുന്നവർക്ക് പോലും മടിയില്ലാതെ കഴിക്കാൻ പറ്റിയ, കുട്ടിക്കാലത്ത് നമ്മൾ രുചിച്ചു നോക്കിയിട്ടുള്ള അതേ നാടൻ രുചിയുള്ള ഒരു ആയുർവേദ കൂട്ടാണ് ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം.

നല്ല ഉണക്കമുന്തിരിയും ഔഷധക്കൂട്ടുകളും ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഈ ലേഹ്യം വെറുമൊരു മരുന്ന് മാത്രമല്ല; ശരീരത്തിന് നല്ലൊരു ഊർജ്ജം തിരിച്ചുനൽകുന്ന ടോണിക് കൂടിയാണ്. വിളർച്ച മാറ്റാനും, നെഞ്ചെരിച്ചിലും വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതകളും ശമിപ്പിക്കാനും, ഒപ്പം കരളിന്റെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാനും ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം എത്രത്തോളം സഹായിക്കുമെന്നും ഇത് ആർക്കൊക്കെയാണ് കൂടുതൽ ഫലം ചെയ്യുകയെന്നും വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാം.

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കുന്ന വിധിയും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗവും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകത്തിൽ ദ്രാക്ഷ, കണാ, ശർക്കര, മധുകം, ശുണ്ഠി, ത്വക്, ക്ഷീരി തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ദ്രാക്ഷാ പ്രസ്ഥം കണാ പ്രസ്ഥം ശർക്കരാർദ്ധതലാം തഥാ ।

ദ്വിപലം മധുകം ശുണ്ഠീം ത്വക് ക്ഷീരീ ച വിചൂർണിതം ॥

ധാത്രീഫലരസദ്രോണേ ക്ഷിപ്ത്വാ തല്ലേഹവത് പചേത് ।

ശീതാൻ മധു പ്രസ്ഥയുതാൻ ലിഹ്യയാത് പാണിതലം തതഃ ॥

ഹലീമകം പാണ്ഡുരോഗം കാമിലാം ച നിയച്ഛതി ॥

ആയുർവേദ ചികിത്സാശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രമാണഗ്രന്ഥമായ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ പാണ്ഡുരോഗ ചികിത്സാദ്ധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള അതീവ ഫലപ്രദമായ ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് 'ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം' (ദ്രാക്ഷാവലേഹം). പിത്തപ്രധാനമായ രക്തധാതു വികലതകളെയും യകൃത്-പ്ലീഹ (കരൾ, പ്ലീഹ) ആശ്രിതമായ രോഗങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ആചാര്യന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ സമഗ്രമായ വ്യാഖ്യാനവും തത്ത്വവും താഴെ വിവരിക്കുന്നു:

ഒന്നാം പാദം: ദ്രവ്യങ്ങളും അളവും

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിലെ പദങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ, "ദ്രാക്ഷാ പ്രസ്ഥം" എന്നതിൽ 'ദ്രാക്ഷാ' എന്നാൽ ഉണക്കമുന്തിരി എന്നും, 'പ്രസ്ഥം' എന്നത് പ്രാചീന അളവുരീതിപ്രകാരം ഒരു പ്രസ്ഥം (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം അഥവാ 16 പലം) എന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. "കണാ പ്രസ്ഥം" എന്നതിൽ 'കണാ' എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠമായ ദീപന-പാചന ഔഷധമായ തിപ്പലി (പിപ്പലി) ആണ്; അതും ഒരു 'പ്രസ്ഥം' (768 ഗ്രാം) അളവിൽ എടുക്കണം. തുടർന്നു പറയുന്ന "ശർക്കരാ അർദ്ധതുലാം തഥാ" എന്ന പദങ്ങളിൽ ശർക്കര 'അർദ്ധതുലാം' എന്നാൽ അര തുലാം (50 പലം, അതായത് ഏകദേശം 2.4 കിലോഗ്രാം) അളവിൽ ശർക്കര” ചേർക്കണം എന്നാണ് അർത്ഥം.

രണ്ടാം പാദം: പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങൾ

തുടർന്നുള്ള വരിയിൽ ലേഹ്യത്തിലേക്ക് സൂക്ഷ്മമായി പൊടിച്ചു ചേർക്കേണ്ട ചൂർണ്ണങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. "ദ്വിപലം" എന്നാൽ രണ്ടു പലം വീതം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം വീതം) എന്നളവാണ്. ഏതൊക്കെ ദ്രവ്യങ്ങളാണ് ഈ അളവിൽ എടുക്കേണ്ടത് എന്ന് അടുത്ത പദങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു: "മധുകം" എന്നാൽ യഷ്ടിമധു അഥവാ ഇരട്ടിമധുരവും, "ശുണ്ഠീം" എന്നാൽ ചുക്കും, "ത്വക് ക്ഷീരീം ച" എന്നാൽ മുളനൂറ് അഥവാ വംശരോചനയുമാണ് (Tavaksheeri). ഇവ മൂന്നും രണ്ടു പലം വീതമെടുത്ത് "വിചൂർണ്ണിതം" അഥവാ നേർത്ത വസ്ത്രപൂതമായ പൊടിയാക്കി മാറ്റിവെക്കണം.

മൂന്നാം പാദം: ദ്രാവക ദ്രവ്യവും പാകവിധിയും

ഔഷധം കാച്ചിയെടുക്കേണ്ട മാധ്യമത്തെയും പാകത്തെയും കുറിച്ച് മൂന്നാമത്തെ വരി വിവരിക്കുന്നു. "ധാത്രീഫലരസ ദ്രോണേ" എന്നതിൽ 'ധാത്രീഫലം' എന്നാൽ നെല്ലിക്കയാണ്; നെല്ലിക്ക ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞെടുത്ത ശുദ്ധമായ നീര് 'ദ്രോണം' അളവിൽ (ഒരു ദ്രോണം എന്നാൽ 16 പ്രസ്ഥം, അതായത് ഏകദേശം 12.288 ലിറ്റർ) എടുക്കണം. "ക്ഷിപ്ത്വാ" എന്നാൽ ഈ നീരിലേക്ക് നേരത്തെ പറഞ്ഞ ദ്രാക്ഷയും കൽക്കണ്ടവും തിപ്പലിയും ചേർത്ത് അടുപ്പത്തുവെച്ച്, "തത് ലേഹവത് പചേത്" – അതിനെ കൃത്യമായ ലേഹ്യപാകത്തിൽ (നല്ലവണ്ണം കുറുകി തവിയിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന ലേഹസ്വരൂപത്തിൽ) പാകം ചെയ്തെടുക്കണം. പാകം വരുന്ന വേളയിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ ചുക്ക്, ഇരട്ടിമധുരം, വംശരോചന എന്നിവയുടെ സൂക്ഷ്മചൂർണ്ണങ്ങൾ ചേർത്ത് ഇളക്കി യോജിപ്പിക്കുകയും വേണം.

നാലാം പാദം: അനുപാനവും സേവനക്രമവും

ലേഹ്യം പാകമായിക്കഴിഞ്ഞാലുള്ള വിധിയാണ് അടുത്ത വരി വ്യക്തമാക്കുന്നത്. "ശീതേ" (ശീതാൻ) എന്നാൽ ഔഷധക്കൂട്ട് പാത്രത്തിൽ നിന്നും വാങ്ങി പൂർണ്ണമായും തണുത്തതിനു ശേഷം എന്നാണ് അർത്ഥം. ചൂടോടെ തേൻ ചേർക്കുന്നത് ആയുർവേദത്തിൽ വിഷതുല്യമായതിനാൽ, നന്നായി ആറിയതിനു ശേഷം മാത്രമേ "മധു പ്രസ്ഥയുതം" അഥവാ ഒരു പ്രസ്ഥം (768 ഗ്രാം) ശുദ്ധമായ തേൻ ഇതിലേക്ക് ഒഴിച്ച് സമമായി യോജിപ്പിക്കാവൂ. തുടർന്ന് "തതഃ" (അതിനു ശേഷം) ഈ ഔഷധം "ലിഹ്യാത്" (ലേഹനം ചെയ്തു നക്കി സേവിക്കണം). ഇതിന്റെ മാത്ര (ഡോസ്) വ്യക്തമാക്കാനാണ് "പാണിതലം" എന്ന പദം പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്; രോഗിയുടെ അഗ്നിബലവും ശരീരബലവും അനുസരിച്ച് കൈവെള്ളയിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അളവിൽ (സാധാരണയായി ഒരു പലം അഥവാ 10 മുതൽ 15 ഗ്രാം വരെ അനുയോജ്യമായ മാത്രയിൽ) ദിവസേന സേവിക്കണം.

അഞ്ചാം പാദം: ഫലശ്രുതി (രോഗശമനം)

അവസാനമായി ഈ യോഗത്തിന്റെ ചികിത്സാഫലത്തെ ആചാര്യൻ അടിവരയിടുന്നു. "ഹലീമകം" എന്നാൽ പിത്തവും വാതവും ഒന്നിച്ച് പ്രകോപിച്ച് ശരീരത്തിന് കറുപ്പോ പച്ചയോ കലർന്ന നിറം ഉണ്ടാകുന്ന അതീവ ഗുരുതരമായ മഞ്ഞപ്പിത്താവസ്ഥയെയാണ് (Advanced Jaundice / Chlorosis) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. "പാണ്ഡുരോഗം" എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ രക്തവും ഓജസ്സും ക്ഷയിച്ചുണ്ടാകുന്ന വിളർച്ചാരോഗവും (Anemia), "കാമിലാം ച" എന്നാൽ കരളിലെ പിത്തവർദ്ധനവ് മൂലം കണ്ണും നഖവും മൂത്രവുമെല്ലാം മഞ്ഞനിറമാകുന്ന സാധാരണ മഞ്ഞപ്പിത്തവുമാണ് (Jaundice). ഇങ്ങനെയുള്ള മൂന്ന് ദുർഘട വ്യാധികളെയും ഈ ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം "നിയച്ഛതി" – അതായത് അവയുടെ മൂലകാരണത്തെത്തന്നെ ഇല്ലാതാക്കി പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ് ശ്ലോകത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് .

മേൽപ്പറഞ്ഞ ശ്ലോകത്തിലെ "ഹലീമകം പാണ്ഡുരോഗം കാമിലാം ച നിയച്ഛതി" എന്ന അവസാന വരി പ്രകാരം പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന മൂന്ന് രോഗങ്ങൾക്കാണ് ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം ഉത്തമ ഔഷധമായി വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്:

പാണ്ഡുരോഗം (വിളർച്ച):

ശരീരത്തിൽ രക്തക്കുറവും ഓജസ്സിന്റെ കുറവും മൂലം ശരീരം വിളറി വെളുക്കുകയും കഠിനമായ ക്ഷീണവും തളർച്ചയും അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണിത് (Anemia). രക്തധാതുവിനെ പരിപോഷിപ്പിച്ച് വിളർച്ച മാറ്റാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

കാമില (മഞ്ഞപ്പിത്തം):

പിത്തകോപം കാരണം കണ്ണിനും നഖങ്ങൾക്കും ചർമ്മത്തിനും മൂത്രത്തിനുമെല്ലാം മഞ്ഞനിറം പടരുന്ന സാധാരണ മഞ്ഞപ്പിത്താവസ്ഥയാണിത് (Jaundice). കരളിന്റെ പ്രവർത്തനക്ഷമത വീണ്ടെടുക്കാനും പിത്തദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് ഉത്തമമാണ്.

ഹലീമകം (ഗുരുതരമായ മഞ്ഞപ്പിത്തം):

മഞ്ഞപ്പിത്തം വേണ്ടവിധം ചികിത്സിക്കാതെ മൂർച്ഛിക്കുമ്പോൾ വാത-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് പ്രകോപിച്ച് ഉണ്ടാകുന്ന അതീവ സങ്കീർണ്ണമായ ഒരവസ്ഥയാണിത്. ഇതിൽ ശരീരത്തിന് കറുപ്പോ പച്ചയോ കലർന്ന നിറം വരുകയും കഠിനമായ സന്ധി വേദന, തളർച്ച, അഗ്നിമാന്ദ്യം എന്നിവ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നു (Advanced Jaundice / Chlorosis).

ചുരുക്കത്തിൽ, രക്തക്കുറവ് (വിളർച്ച), കരളിനെ ബാധിക്കുന്ന സാധാരണ മഞ്ഞപ്പിത്തം, അതിന്റെ സങ്കീർണ്ണമായ അവസ്ഥയായ ഹലീമകം എന്നീ മൂന്ന് പ്രധാന രോഗങ്ങൾക്കാണ് ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകപ്രകാരം ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം എങ്ങനെ കഴിക്കണം? (Dosage)

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ അളവ് വ്യക്തിയുടെ പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, ദഹനശേഷി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഒരു പാണിതലം (കൈക്കുമ്പിളിൽ കൊള്ളുന്ന അളവ്) എന്ന രീതിയിലും അളവ് പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

സാധാരണയായി മുതിർന്നവർക്ക് 5–10 ഗ്രാം വരെ, ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ കഴിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം. ആവശ്യത്തിന് വെള്ളത്തോടൊപ്പം കഴിക്കാം. എന്നാൽ വ്യക്തിഗത ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുസരിച്ചുള്ള ശരിയായ അളവ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

കുട്ടികളിൽ:

5 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് സാധാരണയായി 1–2 ഗ്രാം, ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ എന്ന രീതിയിലുള്ള പരമ്പരാഗത ഡോസേജ് വിവരങ്ങൾ കാണാം. തേൻ, ഇളംചൂടുവെള്ളം അല്ലെങ്കിൽ പാലിനൊപ്പം നൽകുന്ന രീതിയും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

5 മുതൽ 12 വയസ്സുവരെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് സാധാരണയായി 5 ഗ്രാം വരെ, ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ എന്ന രീതിയിലുള്ള ഡോസേജ് വിവരങ്ങൾ കാണാം. തേൻ, ഇളംചൂടുവെള്ളം അല്ലെങ്കിൽ പാലിനൊപ്പം നൽകുന്നതും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ കുട്ടികൾക്ക് ഔഷധം നൽകുമ്പോൾ പ്രായം മാത്രമല്ല, ശരീരഭാരം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനാൽ കുട്ടികൾക്ക് ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം പൊതുവെ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ലേഹ്യമാണെങ്കിലും, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിൽ ശർക്കര പോലുള്ള മധുരദ്രവ്യങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ളവർ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഇത് കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ എന്നിവർ ദ്രാക്ഷാദി ലേഹ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് യോഗ്യരായ ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ഏതെങ്കിലും അസ്വസ്ഥതയോ അലർജി പോലുള്ള പ്രതികരണമോ ഉണ്ടായാൽ ഉപയോഗം നിർത്തി വിദഗ്ധരുടെ ഉപദേശം തേടുക. ഇതിനകം മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവരും ദീർഘകാലമായി ഉപയോഗിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരും ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ലേഹ്യം തണുപ്പും ഈർപ്പവും കുറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് അടച്ചുവെച്ച് സൂക്ഷിക്കുക. കുട്ടികളുടെ കൈയെത്താത്തതും കാഴ്ചയിൽപ്പെടാത്തതുമായ സ്ഥലത്ത് സൂക്ഷിക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കണം.

Disclaimer

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

അതിവിടയം: ഔഷധഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, സുരക്ഷാ വിവരങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 01 Sep 2026 12:22:47 +0000

പണ്ടുകാലത്തെ ആയുർവേദ ഔഷധക്കൂട്ടുകളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചാൽ പലപ്പോഴും കേൾക്കുന്ന ഒരു പേരാണ് അതിവിടയം (Aconitum heterophyllum). പേരിൽ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേകത തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ സസ്യത്തിന്റെ ഔഷധപ്രാധാന്യം അതിനേക്കാൾ വലുതാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളിലെ ചില ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കായി പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ അതിവിടയം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനക്കുറവ്, വയറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ, പനി തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതിവിടയത്തിന് പരമ്പരാഗതമായി സ്ഥാനമുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ ദഹനപ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും ചില കഫ-വാത സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കാനുമാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ പരിഗണിച്ചിട്ടുള്ളത്.

എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. Aconitum ജനുസ്സിലെ പല സസ്യങ്ങളും വിഷാംശമുള്ളവയാണ്. അതിനാൽ അതിവിടയം എന്ന് പേരുള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രം സ്വയം ശേഖരിച്ചോ പൊടിയാക്കി കഴിച്ചോ പരീക്ഷിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല. ശരിയായ സസ്യം തിരിച്ചറിയുന്നതും ശോധന ചെയ്ത ഔഷധരൂപം ഉപയോഗിക്കുന്നതും വളരെ പ്രധാനമാണ്.

അപ്പോൾ അതിവിടയം എന്താണ്? ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് പറയുന്ന പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ്? ഏത് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്? ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? വിശദമായി നോക്കാം.

അതിവിടയത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ

അതിവിടയത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വളരെ വ്യക്തമായ പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അതിവിഷയുടെ ഗുണങ്ങളും വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിലെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗവും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു (കൈ. നി.)

വിഷാ സോഷ്ണാ ലഘുസ്തിക്താ ദീപനീ പാചനീ ജയേത് ॥

കഫപിത്താതിസാരാമവിഷകാസവമികൃമീൻ ॥

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ഔഷധ വർഗ്ഗത്തിൽ അതിവിടയത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെയും കർമ്മങ്ങളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥവും ആയുർവേദ തത്ത്വങ്ങളും താഴെ പറയുന്ന വിധത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിലെ "വിഷാ" എന്ന പദം ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യമായ അതിവിടയത്തെയാണ്. തുടർന്ന് വരുന്ന "സോഷ്ണാ" (സ + ഉഷ്ണാ) എന്ന പദം ഇതിന് നേരിയ ഉഷ്ണവീര്യമാണുള്ളതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അടുത്തതായി പറയുന്ന "ലഘുഃ" എന്നത് ശരീരത്തിൽ ഭാരമുണ്ടാക്കാതെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്ന ലഘുഗുണത്തെയും, "തിക്താ" എന്നത് ഇതിന്റെ പ്രധാന രസമായ തിക്തരസത്തെയും (കയ്പ് രസം) കാണിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം "ദീപനീ" എന്ന വാക്ക് വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ശരീരത്തിലെ ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ദീപന പ്രക്രിയയെയും, "പാചനീ" എന്നത് ദഹിക്കാത്ത ആഹാരരസത്തെ അഥവാ ആമത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന പാചന പ്രക്രിയയെയും കുറിക്കുന്നു. ഈ വരിയുടെ ഒടുവിലുള്ള "ജയേത്" എന്ന പദം ഇപ്പറഞ്ഞ ഔഷധം രോഗങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു അഥവാ പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

രണ്ടാമത്തെ വരി അതിവിടയം ശമിപ്പിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെ വിശദീകരിക്കുന്നു. "കഫപിത്ത" എന്ന പദം ശരീരത്തിൽ കോപിച്ചിരിക്കുന്ന കഫദോഷത്തെയും പിത്തദോഷത്തെയും ഒരേസമയം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഇതിന്റെ പ്രഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. "അതിസാര" എന്നത് വയറിളക്കത്തെയും, "ആമ" എന്നത് അപക്വമായ ദഹനം കാരണം ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിഷാവസ്ഥയെയുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. തുടർന്ന് വരുന്ന "വിഷ" ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും, "കാസ" കഫക്കെട്ടു മൂലമുണ്ടാകുന്ന ചുമയെയും, "വമി" ഛർദ്ദിയെയും, "കൃമീൻ" ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിരശല്യത്തെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ, തിക്തരസവും ലഘു-ഉഷ്ണ ഗുണങ്ങളുമുള്ള അതിവിടയം ശരീരത്തിലെ ദഹനഗ്നിയെ ഉണർത്തി ആമത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും, കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന അതിസാരം, ചുമ, ഛർദ്ദി, കൃമിബാധ എന്നിവയെ സമഗ്രമായി ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നാണ് ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കിത്തരുന്നത്.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു (ധ. നി.)

കടൂഷ്ണാതിവിഷാ തിക്താ കഫപിത്തജ്വരാപഹാ ।

ആമാതീസാരകാസഘ്നീ വിഷച്ഛർദ്ദിവിനാശിനീ ॥

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ഗുഡൂച്യാദി വർഗ്ഗത്തിൽ അതിവിടയത്തിന്റെ രസ-വീര്യ-ഗുണങ്ങളെയും അത് ശമിപ്പിക്കുന്ന വ്യാധികളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആയുർവേദ തത്ത്വങ്ങളും താഴെ നൽകുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിലെ "കടൂഷ്ണാ" എന്ന പദം പിരിച്ചെഴുതുമ്പോൾ "കടു", "ഉഷ്ണാ" എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് സവിശേഷതകൾ വ്യക്തമാകുന്നു. ഇതിൽ "കടു" എന്നത് കടുരസത്തെയും (എരിവ്), "ഉഷ്ണാ" എന്നത് ഇതിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യത്തെയുമാണ് (ചൂട് നൽകുന്ന സ്വഭാവം) കുറിക്കുന്നത്. തുടർന്ന് വരുന്ന "അതിവിഷാ" എന്നത് ഇവിടെ വിവക്ഷിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധമായ അതിവിടയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അടുത്ത പദമായ "തിക്താ" ഇതിന്റെ പ്രമുഖ രസമായ തിക്തരസത്തെ (കയ്പ്) കാണിക്കുന്നു. ആദ്യ വരിയുടെ അവസാന ഭാഗമായ "കഫപിത്തജ്വരാപഹാ" എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ "കഫപിത്ത" എന്നത് കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെയും, "ജ്വര" എന്നത് പനിയെയും, "അപഹാ" എന്നത് ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്. അതായത് കഫവും പിത്തവും ഒരേസമയം കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന സന്നിപാത ജ്വരങ്ങളെപ്പോലും ശമിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രഭാവം ഇതിനുണ്ടെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ വരി ഔഷധത്തിന്റെ പ്രത്യേക രോഗശമന ശേഷികളെ (രോഗഘ്നത) വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇതിലെ "ആമാതീസാര" (ആമ + അതിസാര) എന്ന പദം ദഹിക്കാത്ത ആഹാരരസം അടിഞ്ഞുകൂടി ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിഷാവസ്ഥ (ആമം) മൂലമുള്ള കഠിനമായ വയറിളക്കത്തെയാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അടുത്തതായി വരുന്ന "കാസഘ്നീ" എന്നതിൽ "കാസ" ചുമയെയും, "ഘ്നീ" അതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഒടുവിലത്തെ പദമായ "വിഷച്ഛർദ്ദിവിനാശിനീ" എന്നതിൽ "വിഷ" ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും വിഷബാധകളെയും, "ഛർദ്ദി" ഛർദ്ദിലക്ഷണത്തെയും, "വിനാശിനീ" ഇവയെ വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദ വീക്ഷണത്തിൽ, തിക്ത-കടു രസങ്ങളും ഉഷ്ണവീര്യവുമുള്ള അതിവിടയം ശരീരത്തിലെ ആമദോഷത്തെ ദഹിപ്പിച്ച് ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും, ഒരേസമയം കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ച് പനി, ആമാതിസാരം, ചുമ, ഛർദ്ദി, വിഷബാധകൾ എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നാണ് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഭാവപ്രകാശം (ഭാ. പ്ര.)

വിഷാ സോഷ്ണാ കടുസ്തിക്താ പാചനീ ദീപനീ ഹരേത് ।

കഫപിത്താതിസാരാമവിഷകാസവമിക്രിമീൻ ॥

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ ഹരീതക്യാദി വർഗ്ഗത്തിൽ അതിവിടയത്തിന്റെ രസ-വീര്യ-കർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആചാര്യൻ ഭാവമിശ്രൻ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആയുർവേദ തത്ത്വങ്ങളും താഴെ നൽകുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിലെ "വിഷാ" എന്ന പദം അതിവിടയത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. തുടർന്നു വരുന്ന "സോഷ്ണാ" (സ + ഉഷ്ണാ) ഇതിന്റെ സ്വഭാവം നേരിയ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അടുത്തതായി പറയുന്ന "കടുഃ", "തിക്താ" എന്നീ പദങ്ങൾ ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രസങ്ങളെയാണ് കുറിക്കുന്നത്; അതായത് കടുരസവും (എരിവ്) തിക്തരസവും (കയ്പ്) ഇതിൽ പ്രധാനമായി നിലനിൽക്കുന്നു. തുടർന്ന് വരുന്ന "പാചനീ" എന്നത് ദഹിക്കാത്ത ആഹാരരസത്തെ (ആമത്തെ) പരിപാകം ചെയ്യിക്കുന്ന പാചന പ്രക്രിയയെയും, "ദീപനീ" എന്നത് മന്ദീഭവിച്ച ജഠരാഗ്നിയെ ഉജ്ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന ദീപന പ്രക്രിയയെയും കാണിക്കുന്നു. വരിയുടെ ഒടുവിലുള്ള "ഹരേത്" എന്ന പദം രോഗങ്ങളെയും ദോഷങ്ങളെയും വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു അഥവാ ഹരിക്കുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ആചാര്യൻ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

രണ്ടാമത്തെ വരി ഈ ഔഷധം ശമിപ്പിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെ വ്യക്തമായി തിരിച്ചു വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇതിലെ "കഫപിത്ത" എന്ന പദം ഒരേസമയം കഫദോഷത്തെയും പിത്തദോഷത്തെയും നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഇതിന്റെ പ്രഭാവത്തെ കുറിക്കുന്നു. അടുത്ത പദമായ "അതിസാര" എന്നത് വയറിളക്കത്തെയും, "ആമ" എന്നത് അപക്വമായ ദഹനം കാരണം ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ആമദോഷത്തെയുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. തുടർന്ന് വരുന്ന "വിഷ" ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും വിഷബാധകളെയും, "കാസ" ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ ചുമയെയും, "വമി" ഛർദ്ദിയെയും, ഒടുവിലത്തെ പദമായ "ക്രിമീൻ" (കൃമീൻ) ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിവിധതരം വിരശല്യങ്ങളെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദ ശാസ്ത്രദൃഷ്ട്യാ, കടു-തിക്ത രസങ്ങളും നേരിയ ഉഷ്ണവീര്യവുമുള്ള അതിവിടയം ഒരേസമയം ദീപന-പാചന കർമ്മങ്ങളിലൂടെ ശരീരത്തിലെ ജഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്തി ആമത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. തന്മൂലം കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന അതിസാരം, ചുമ, ഛർദ്ദി, കൃമിബാധ, വിഷബാധകൾ എന്നിവയെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കാൻ ഈ സിദ്ധൗഷധത്തിന് സാധിക്കുമെന്നാണ് ആചാര്യൻ ഭാവമിശ്രൻ ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ സമർത്ഥിക്കുന്നത്.

പ്രതിനിധി ദ്രവ്യ ശ്ലോകം

മുസ്താ ചാതിവിഷാഭാവേ ദേയാ തത്ര ശിവാ മതാ ॥

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യം ലഭ്യമല്ലാതെ വരുമ്പോൾ അതിന് സമാന ഗുണ-കർമ്മങ്ങളുള്ള മറ്റൊരു ദ്രവ്യം പകരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയെയാണ് 'പ്രതിനിധി ദ്രവ്യം' എന്ന് പറയുന്നത്. അതിവിടയത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ ഏത് ദ്രവ്യമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന ഈ പ്രമാണ ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു.

ശ്ലോകത്തിലെ ആദ്യ പദമായ "മുസ്താ" എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ സുപ്രധാന ഔഷധസസ്യമായ മുത്തങ്ങയെയാണ് (Cyperus rotundus) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. തുടർന്നു വരുന്ന "ച" എന്ന അവ്യയം 'കൂടാതെ' അല്ലെങ്കിൽ 'എന്നാൽ' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ പദങ്ങളെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അടുത്തതായി വരുന്ന "അതിവിഷാഭാവേ" (അതിവിഷ + അഭാവേ) എന്ന പദം അതിവിടയം ലഭ്യമല്ലാത്ത സന്ദർഭത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ അപര്യാപ്തതയിൽ എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. തുടർന്ന് വരുന്ന "ദേയാ" എന്നത് ഔഷധ യോഗങ്ങളിൽ പകരമായി ചേർത്തു നൽകേണ്ടതാണ് എന്നതിനെ കുറിക്കുന്നു. "തത്ര" എന്നത് 'ആ സ്ഥാനത്ത്' അല്ലെങ്കിൽ 'ആ ചികിത്സാ സാഹചര്യത്തിൽ' എന്നതിനെയും, ഒടുവിലത്തെ പദമായ "ശിവാ മതാ" എന്നത് ആചാര്യന്മാരാൽ 'ഏറ്റവും ഹിതകരവും ഉത്തമവുമായ തീരുമാനമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു' എന്നതിനെയുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

ആയുർവേദ ചികിത്സാ തത്ത്വമനുസരിച്ച്, ചില പ്രത്യേക ഭൂപ്രദേശങ്ങളിൽ മാത്രം വളരുന്നതും കിട്ടാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമായ അതിവിടയം ലഭിക്കാതെ വരുമ്പോൾ, അതിന് തുല്യമായി ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളും ജ്വര-അതിസാര ശമന ശേഷിയുമുള്ള മുത്തങ്ങ പ്രതിനിധി ദ്രവ്യമായി പ്രയോഗിക്കുന്നത് ശാസ്ത്രസമ്മതവും ഫലപ്രദവുമാണെന്ന് ആചാര്യന്മാർ ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ സമർത്ഥിക്കുന്നു.

അതിവിടയം ഏതെല്ലാം രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു?

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അതിവിടയം (അതിവിഷ) നിരവധി രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യമായാണ് വിവരിക്കുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ, വയറിളക്കം, പനി, ചുമ, ജലദോഷം, കൃമിബാധ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ അതിവിടയത്തിന് പരമ്പരാഗതമായി പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ, താഴെ പറയുന്ന രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് അതിവിടയം പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കാണുന്നത്.

ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ

അഗ്നിമാന്ദ്യം: വിശപ്പും ദഹനശക്തിയും കുറയുന്ന അവസ്ഥയിൽ അതിവിടയം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നു.

അജീർണം: ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ വയറിന് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകളിലും ഇതിന് പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമുണ്ട്.

ആമം: ദഹനം ശരിയായി നടക്കാത്തതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥയാണ് ആമം. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിലും അതിവിടയം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

വയറിളക്കവും വയറുസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളും

അതിസാരം: വയറിളക്കത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ആമയോടുകൂടിയ അതിസാരത്തിൽ, അതിവിഷയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ സ്ഥാനമുണ്ട്.

ജ്വരാതിസാരം: പനിയോടൊപ്പം വയറിളക്കവും ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയിലും അതിവിടയം ഉൾപ്പെട്ട ചില ഔഷധയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

അർശസ്സ്: മൂലക്കുരുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിലും അതിവിടയത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

ഉദരരോഗങ്ങൾ: വയർ അസാധാരണമായി വീർക്കുക, വയറിൽ ദ്രവം കെട്ടുക തുടങ്ങിയ ചില ഉദരരോഗങ്ങളിലും അതിവിഷയെ ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

പനിയും ജലദോഷവും

ജ്വരം: വിവിധ തരത്തിലുള്ള പനികളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കഫവും പിത്തവും ബന്ധപ്പെട്ട ചില ജ്വരാവസ്ഥകളിൽ അതിവിഷ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

വിഷമജ്വരം: ഇടവിട്ട് ആവർത്തിച്ച് വരുന്ന പനി പോലുള്ള അവസ്ഥകളിലും അതിവിടയത്തിന് പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമുണ്ടായിരുന്നു.

പ്രതിശ്യായം: ജലദോഷം, മൂക്കൊലിപ്പ് തുടങ്ങിയ മൂക്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിൽ അതിവിഷ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ആയുർവേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

കാസം: ചുമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിലും അതിവിടയം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

ഛർദ്ദി: ദഹനക്കേടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഛർദ്ദി പോലുള്ള ചില അവസ്ഥകളിലും അതിവിഷയ്ക്ക് പ്രയോഗമുണ്ടായിരുന്നു.

കൃമിബാധയും വീക്കവും

കൃമി: കുടലിലെ കൃമിബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങളിലും അതിവിടയം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

ശോഥം: ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വീക്കം, നീർക്കെട്ട് തുടങ്ങിയ ചില അവസ്ഥകളിലും അതിവിഷയെ ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

മറ്റു ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ

രക്തവികാരം: ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന ചില രക്തദോഷ സംബന്ധമായ അവസ്ഥകളിലും അതിവിഷയുടെ പ്രയോഗം കാണാം.

മേദോരോഗം: ശരീരത്തിൽ മേദസ് അധികമാകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിലും അതിവിഷ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ചില ആയുർവേദ വിവരണങ്ങളിൽ കാണാം.

ബാലരോഗങ്ങൾ: കുട്ടികളിലെ ചില രോഗാവസ്ഥകളിലും അതിവിഷയ്ക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ദഹനക്കേട്, വയറിളക്കം, പനി, കൃമിബാധ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പരമ്പരാഗത ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

സ്തന്യവ്യാപത്ത്: മുലപ്പാലിന്റെ ഗുണത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും ഉണ്ടാകുന്ന ചില വ്യതിയാനങ്ങളെ ആയുർവേദത്തിൽ സ്തന്യവ്യാപത്ത് എന്ന് പറയുന്നു. ഇത്തരം ചില അവസ്ഥകളിലും അതിവിഷയുടെ പ്രയോഗം വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ക്ലൈബ്യം: ആയുർവേദത്തിൽ പുരുഷന്മാരിലെ ലൈംഗികശേഷിക്കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പദമാണ് ക്ലൈബ്യം. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിലും അതിവിഷയെ ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

വിഷബാധയിൽ അതിവിടയം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നോ?

അതിവിഷയുടെ പേരിൽ തന്നെ “വിഷ” എന്ന പദം വരുന്നതുകൊണ്ട് വിഷബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാമർശങ്ങൾ കാണുന്നത് സ്വാഭാവികമായി സംശയം ഉണ്ടാക്കാം. ചില ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിഷം, മൂഷികവിഷം തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളിലും അതിവിഷയെ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇത് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് വിഷബാധയ്ക്കുള്ള അടിയന്തര ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കാം എന്നർത്ഥമല്ല. വിഷം കഴിക്കുകയോ വിഷമുള്ള ജീവി കടിക്കുകയോ ചെയ്താൽ വീട്ടിൽ അതിവിടയം പരീക്ഷിക്കാതെ ഉടൻ തന്നെ വൈദ്യസഹായം തേടണം.

അതിവിടയം എവിടെയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്?

അതിവിടയം പ്രധാനമായും ഹിമാലയൻ മലനിരകളിലാണ് സ്വാഭാവികമായി വളരുന്നത്. ചെടിയുടെ ഔഷധപ്രധാനമായ ഭാഗം പ്രധാനമായും വേരുകളാണ്. വേരുകളുടെ നിറം നോക്കി അതിവിഷയ്ക്ക് വിവിധ ഇനങ്ങളുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

വേരിന്റെ നിറം അനുസരിച്ചുള്ള ഇനങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ അതിവിഷയെ വേരിന്റെ നിറം അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രധാനമായും നാല് തരങ്ങളായി വിവരിക്കുന്നു:

രക്ത അതിവിഷ – ചുവപ്പ് നിറമുള്ള വേര്

ശ്വേത അതിവിഷ – വെള്ള നിറമുള്ള വേര്

കൃഷ്ണ അതിവിഷ – കറുപ്പ് നിറമുള്ള വേര്

പീത അതിവിഷ – മഞ്ഞ നിറമുള്ള വേര്

ഇവയ്ക്ക് പുറമെ സസ്യശാസ്ത്രപരമായി അതിവിഷയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി Aconitum heterophyllum, Aconitum palmatum, Aconitum kashmiricum എന്നീ മൂന്ന് ഇനങ്ങളെയും ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

അതിവിടയത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ

അതിവിടയത്തിന്റെ ഔഷധഭാഗമായി പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത് അതിന്റെ വേരും കിഴങ്ങുമാണ്. ഇവയിൽ പലതരം സ്വാഭാവിക സസ്യരാസ ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട വിഭാഗമാണ് ഡൈടെർപീൻ ആൽക്കലോയിഡുകൾ.

അതിവിടയത്തിന്റെ വേരിൽ അറ്റിസിൻ (Atisine), അറ്റിഡിൻ (Atidine), ഹെടിസിൻ (Hetisine), ഹെടെറാറ്റിസിൻ (Heteratisine), ഹെടെറോഫില്ലിൻ (Heterophylline), ഹെടെറോഫില്ലിഡിൻ (Heterophyllidine), ഹെടെറോഫില്ലിസിൻ (Heterophyllisine), ഹെടിഡിൻ (Hetidine) തുടങ്ങിയ ആൽക്കലോയിഡുകൾ കണ്ടെത്തിയതായി സസ്യരസതന്ത്ര പഠനങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വേരിൽ ആൽക്കലോയിഡുകളുടെ അളവ് ഏകദേശം 0.79 ശതമാനം വരെയുണ്ടെന്ന് ചില പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിന് പുറമെ അക്കോണിറ്റിക് ആസിഡ്, ടാനിക് ആസിഡ്, പെക്റ്റിൻ, അന്നജം, സുക്രോസ്, സസ്യജന്യ മ്യൂസിലേജ് എന്നിവയും കിഴങ്ങിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഒലീയിക്, പാൽമിറ്റിക്, സ്റ്റിയറിക് തുടങ്ങിയ കൊഴുപ്പമ്ലങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഘടകങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

അതിവിടയത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അറ്റിസിൻ എന്ന ഘടകത്തിന് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അക്കോണിറ്റിൻ, സ്യൂഡോഅക്കോണിറ്റിൻ തുടങ്ങിയ ശക്തമായ വിഷപ്രഭാവമുള്ള ചില ആൽക്കലോയിഡുകളെ അപേക്ഷിച്ച് അറ്റിസിൻ താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ വിഷപ്രഭാവമുള്ളതായി ചില ഗവേഷണങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് അതിവിടയത്തെ Aconitum ജനുസ്സിലെ മറ്റ് ചില സസ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കാണുന്നത്.

എന്നാൽ ഇതിന്റെ പേരിൽ മാത്രം “അതിവിടയം പൂർണ്ണമായും വിഷരഹിതമാണ്” എന്ന് കരുതുന്നത് ശരിയല്ല. Aconitum ജനുസ്സിലെ സസ്യങ്ങളെ തമ്മിൽ തെറ്റിദ്ധരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. കൂടാതെ സസ്യത്തിന്റെ രാസഘടകങ്ങളുടെ അളവും സ്വഭാവവും സാമ്പിളിനും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിക്കും അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം.

അതിവിടയത്തിന്റെ ഒരു രാസഘടകത്തെ മാത്രം നോക്കി അതിന്റെ മുഴുവൻ ഔഷധപ്രവർത്തനവും വിശദീകരിക്കാനും കഴിയില്ല. വേരിലുള്ള വിവിധ ഘടകങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതും പഠനവിഷയമാണ്.

അതുകൊണ്ട് അതിവിടയം ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശരിയായ സസ്യത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും, ഗുണനിലവാരമുള്ള ഔഷധരൂപം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുകയും, അളവ് സ്വയം തീരുമാനിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് പ്രധാനമാണ്.

പേരിൽ ‘വിഷ’ ഉണ്ടെങ്കിലും അതിവിടയം വിഷസസ്യമാണോ?

അതിവിടയം (Aconitum heterophyllum) എന്ന പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ പലർക്കും ആദ്യം തോന്നുന്ന സംശയമാണിത് — പേരിൽ തന്നെ ‘വിഷ’ ഉണ്ടല്ലോ, അപ്പോൾ ഇത് അപകടകരമായ വിഷസസ്യമാണോ?

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം ആദ്യം മനസ്സിലാക്കണം. അതിവിടയം Aconitum ജനുസ്സിൽപ്പെട്ട സസ്യമാണ്. ഈ ജനുസ്സിൽ വിഷപ്രഭാവം കൂടുതലുള്ള ഇനങ്ങളും ഉണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് വത്സനാഭി (Aconitum ferox). വത്സനാഭിയിൽ അക്കോണിറ്റിൻ (Aconitine) പോലുള്ള ശക്തമായ വിഷപ്രഭാവമുള്ള ആൽക്കലോയിഡുകൾ കാണപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ അതിവിടയവും വത്സനാഭിയും ഒരേ സസ്യമല്ല. അവയുടെ സസ്യശാസ്ത്രപരമായ തിരിച്ചറിയലിലും രാസഘടകങ്ങളിലും വ്യത്യാസമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു സസ്യത്തെ മറ്റൊന്നായി തെറ്റിദ്ധരിക്കാതിരിക്കുക വളരെ പ്രധാനമാണ്.

വിഷാംശത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ: വത്സനാഭി പോലുള്ള മറ്റ് അക്കോണൈറ്റുകളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇന്ത്യൻ ആറ്റീസ് (അതിവിടയം) വിഷരഹിതമായ സസ്യമാണ്. നാഡികളെയും ഹൃദയത്തെയും തളർത്തുന്ന മാരക ഘടകങ്ങൾ ഇതിലില്ല .

വിഷവിമുക്തമാക്കൽ (ശോധന പ്രക്രിയ): ആയുർവേദ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം യഥാർത്ഥ അതിവിടയത്തിന് പ്രത്യേകമായി വിഷം കളയുന്ന ശോധനയുടെ ആവശ്യമില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ കൊച്ചുകുട്ടികൾക്കുള്ള മരുന്നുകളിൽപ്പോലും നേരിട്ട് ചേർത്തത്. എന്നാൽ അങ്ങാടിയിൽ അതിവിടയത്തിന് പകരം വിഷാംശമുള്ള വത്സനാഭിയുടെ വേരുകൾ മായമായി വരാൻ സാധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട്, ആധുനിക മരുന്ന് നിർമ്മാതാക്കൾ സുരക്ഷ മുൻനിർത്തി പൊതുവായ ശുദ്ധീകരണ രീതികൾ സ്വീകരിക്കാറുണ്ട്. അല്ലാതെ യഥാർത്ഥ അതിവിടയം സ്വതവേ വിഷമുള്ളതായതുകൊണ്ടല്ല ഇത് ചെയ്യുന്നത്.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം അതിവിടയത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്

അതിവിടയം (Aconitum heterophyllum) ആയുർവേദത്തിൽ പനി, വയറിളക്കം, ദഹനക്കേട്, കൃമിബാധ, ചുമ തുടങ്ങിയ പല അവസ്ഥകളിലും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്. ഈ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ എന്താണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അതിന്റെ വേരിലെ അറ്റിസിൻ (Atisine) ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആൽക്കലോയിഡുകളും മറ്റ് സസ്യരാസ ഘടകങ്ങളും കേന്ദ്രീകരിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

പനി കുറയ്ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനം

അതിവിടയത്തിന്റെ വേരിൽ നിന്നുള്ള സാരങ്ങളിലും അതിലെ ചില ഘടകങ്ങളിലും പനി കുറയ്ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനം പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ ജ്വരാവസ്ഥകളിൽ അതിവിടയം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പഠിക്കാവുന്ന ഒരു പ്രധാന ഗവേഷണമേഖലയാണിത്.

വയറിളക്കത്തിലും ദഹനപ്രശ്നങ്ങളിലും

വയറിളക്കവും ദഹനക്കേടും അതിവിടയത്തിന്റെ പ്രധാന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു. ആധുനിക പഠനങ്ങളിലും അതിവിടയത്തിന്റെ സാരത്തിന് കുടലിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതും വയറിളക്കം കുറയ്ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതുമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ സൂക്ഷ്മജീവികൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനവും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാലാണ് അതിവിടയത്തിന്റെ ആന്റിമൈക്രോബിയൽ സാധ്യതകളും ഗവേഷകരുടെ ശ്രദ്ധ നേടിയത്.

വീക്കവും വേദനയും

അതിവിടയത്തിന്റെ ചില സാരങ്ങളിൽ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്ന (Anti-inflammatory), വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രതികരണങ്ങളെ കുറയ്ക്കുന്ന (Analgesic) പ്രവർത്തനങ്ങൾ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ വീക്കം, വേദന എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ സഹായിക്കുന്നു.

കൃമിബാധയിൽ

കൃമിബാധയ്ക്കെതിരായ പ്രവർത്തനവും അതിവിടയത്തിൽ ഗവേഷണവിധേയമായിട്ടുണ്ട്. ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കൃമികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനസാധ്യത കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ വിഡംഗം (വിഴാലരി) പോലുള്ള ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം അതിവിടയം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള കൃമിഘ്ന യോഗങ്ങൾ കാണുന്നതും ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ശ്രദ്ധേയമാണ്.

കരളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ

അതിവിടയത്തിന്റെ ചില സാരങ്ങൾക്ക് ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനവും കരൾകോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള സാധ്യതയും വിവിധ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിൽ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സമ്മർദ്ദം കൂടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന കോശനാശത്തെ കുറയ്ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായി പഠിച്ചിട്ടുള്ളത്.

അതിവിടയവും വിഷപ്രഭാവവും

അതിവിടയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇതിന്റെ Aconitum ജനുസ്സിലുള്ള മറ്റ് സസ്യങ്ങളുമായുള്ള വ്യത്യാസം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കണം.

വത്സനാഭി (Aconitum ferox) പോലുള്ള ചില Aconitum ഇനങ്ങളിൽ ശക്തമായ വിഷപ്രഭാവമുള്ള അക്കോണിറ്റിൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആൽക്കലോയിഡുകൾ കാണപ്പെടുന്നു. അതിവിടയത്തിന്റെ രാസഘടന അതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. അതിവിടയത്തിൽ പ്രധാനമായി പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള അറ്റിസിൻ പോലുള്ള ആൽക്കലോയിഡുകൾക്ക് അക്കോണിറ്റിനേക്കാൾ താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ വിഷപ്രഭാവമാണ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.

അതുകൊണ്ട് അതിവിടയത്തെ വത്സനാഭിയുമായി ഒരുപോലെ കാണേണ്ടതില്ല. അതേസമയം “അതിവിടയം പൂർണ്ണമായും വിഷരഹിതമാണ്” എന്ന് പറയുന്നതും ശരിയായിരിക്കില്ല. ശരിയായ സസ്യത്തെ തിരിച്ചറിയുക, ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം ഉറപ്പാക്കുക, ശരിയായ ഔഷധരൂപവും അളവും പാലിക്കുക എന്നിവ പ്രധാനമാണ്.

ആയുർവേദത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന അതിവിടയത്തിന്റെ പല പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾക്കും പിന്നിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിൽ നടക്കുന്നത്. പനി, വയറിളക്കം, വീക്കം, കൃമിബാധ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലെ പരീക്ഷണഫലങ്ങൾ അതിവിടയത്തിന്റെ ഔഷധസാധ്യതകളിലേക്ക് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്.

അതിവിടയത്തിന്റെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗവും അളവും

അതിവിടയത്തിൽ ഔഷധത്തിനായി പ്രധാനമായും കിഴങ്ങുപോലെയുള്ള വേരാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇതാണ് ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്.

ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ അതിവിടയത്തിന്റെ ചൂർണത്തിന് മുതിർന്നവരിൽ ഒരു ദിവസം 1 മുതൽ 3 ഗ്രാം വരെ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ അളവ് ഒരുമിച്ച് കഴിക്കുന്നതിനുപകരം വിഭജിച്ച് നൽകുന്ന രീതിയും ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ കാണാം.

കുട്ടികൾക്കായി ഒരു ദിവസം 1 ഗ്രാം വരെ എന്ന അളവും ചില പരമ്പരാഗത വിവരങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ കുട്ടികൾക്ക് ഇത് പൊതുവായി ഉപയോഗിക്കേണ്ട അളവായി കാണരുത്. കുട്ടിയുടെ പ്രായം, ശരീരഭാരം, രോഗാവസ്ഥ, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധയോഗം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

അതുകൊണ്ട് അതിവിടയത്തിന്റെ അളവ് സ്വയം തീരുമാനിച്ച് ഉപയോഗിക്കാതെ, ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

അതിവിടയത്തിന്റെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ ഗുണം മനസ്സിലാക്കാൻ അതിന്റെ രസം, ഗുണം, വിപാകം, വീര്യം, പ്രഭാവം എന്നിവയാണ് നോക്കുന്നത്. അതിവിടയത്തിനും ഇതനുസരിച്ച് പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

രസം – കടു, തിക്തം: അതിവിടയത്തിന് കയ്പും എരിവും കലർന്ന രുചിയാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഈ രസങ്ങൾക്ക് ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതിലും കഫവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിലും പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

ഗുണം – ലഘു, രൂക്ഷം: ശരീരത്തിന് ഭാരം കൂട്ടാത്തതും അധികമുള്ള സ്നിഗ്ധത കുറയ്ക്കുന്നതുമായ സ്വഭാവമാണ് ലഘു, രൂക്ഷ ഗുണങ്ങൾക്ക് പറയുന്നത്.

വിപാകം – കടു: ദഹനത്തിനു ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമ സ്വഭാവം കടുവാണെന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ദഹനപ്രക്രിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ അതിവിടയത്തിന് പ്രയോഗം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

വീര്യം – ഉഷ്ണം: ശരീരത്തിൽ ചൂടിന്റെ സ്വഭാവമുള്ള ഔഷധമായാണ് അതിവിടയത്തെ ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നത്. കഫവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇതിന് പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണവും ഈ ഉഷ്ണവീര്യമാണ്.

പ്രഭാവം – വിഷഹരം: വിഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ പ്രത്യേക പ്രയോഗമുള്ള ഔഷധദ്രവ്യമായാണ് അതിവിഷയെ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നത്. ഇവിടെ പറയുന്ന വിഷഹരപ്രയോഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിവരണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്;

ത്രിദോഷങ്ങളിൽ അതിവിടയത്തിന്റെ സ്വാധീനം

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അതിവിടയം ത്രിദോഷങ്ങളെ സമതുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യമായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് കഫവും പിത്തവും ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിലാണ് ഇതിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്.

അതിവിടയത്തിന്റെ കടു-തിക്ത രസം, ലഘു-രൂക്ഷ ഗുണം, കടുവിപാകം, ഉഷ്ണവീര്യം എന്നിവ ചേർന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന്റെ സ്വഭാവം വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഇതേ ഗുണങ്ങളാണ് ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങൾ, കഫസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, ആമയോടുകൂടിയ ചില അവസ്ഥകൾ എന്നിവയിൽ അതിവിടയത്തെ പരിഗണിക്കാൻ കാരണമാകുന്നത്.

അതിവിടയം ചേരുന്ന ചില ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങൾ

അതിവിടയം ആയുർവേദത്തിൽ പല ഔഷധയോഗങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യമാണ്. ചില യോഗങ്ങളിൽ ഇത് പ്രധാന ചേരുവയായും, ചിലതിൽ മറ്റു ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചെറിയ അളവിൽ ചേർക്കുന്ന ദ്രവ്യമായും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ദീപ്യകാദി ചൂർണം, അയസ്കൃതി, മഹാതിക്തക ഘൃതം, വലിയ രാസ്നാദി കഷായം, പരുഷകാദി ലേഹം, ഗുഗ്ഗുലുതിക്തക ഘൃതം, ലോധ്രാസവം, വലിയ ലാക്ഷാദി തൈലം തുടങ്ങിയ ചില ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ അതിവിഷയെ ചേരുവയായി കാണാം.

അതിവിടയം ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾ എല്ലാം ഒരേ ആവശ്യത്തിനുള്ളതല്ല. ചിലത് ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾക്കായും, ചിലത് വാത-കഫ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്കായും, ചിലത് ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ പോലുള്ള പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകൾക്കായും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ചൂർണങ്ങളിൽ

ദീപ്യകാദി ചൂർണം പോലുള്ള ചില ചൂർണയോഗങ്ങളിൽ അതിവിഷയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ട്. ദഹനശക്തി കുറയുക, അജീർണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിലാണ് ഇത്തരം യോഗങ്ങൾ കാണുന്നത്.

ഘൃതയോഗങ്ങളിൽ

മഹാതിക്തക ഘൃതം, ഗുഗ്ഗുലുതിക്തക ഘൃതം തുടങ്ങിയ ചില ഘൃതയോഗങ്ങളിലും അതിവിഷയെ ചേരുവയായി കാണാം. ഇവയുടെ ഉപയോഗം ഓരോ യോഗത്തിന്റെയും മുഴുവൻ ചേരുവകളും രോഗാവസ്ഥയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

കഷായങ്ങളിലും ലേഹ്യങ്ങളിലും

വലിയ രാസ്നാദി കഷായം, പരുഷകാദി ലേഹം തുടങ്ങിയ ചില ഔഷധയോഗങ്ങളിലും അതിവിഷ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ആസവ-അരിഷ്ടങ്ങളിലും തൈലങ്ങളിലും

ലോധ്രാസവം, വലിയ ലാക്ഷാദി തൈലം തുടങ്ങിയ ചില ഫോർമുലേഷനുകളിലും അതിവിഷയെ ചേരുവയായി കാണുന്നുണ്ട്.

അതിവിടയത്തിന്റെ ഔഷധ പ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ അതിവിടയം (അതിവിഷ) പ്രധാനമായും ദഹനശക്തി കുറയുക, അജീർണം, ആമയോടുകൂടിയ വയറിളക്കം, പനി, ചുമ, കൃമിബാധ തുടങ്ങിയ പല രോഗാവസ്ഥകളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഔഷധദ്രവ്യമാണ്.അതിവിടയം വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഒറ്റമൂലിയായും അനുയോജ്യമായ അനുപാനങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്തും പ്രയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധരീതികൾ ഇവയാണ്:

കുട്ടികളിലെ പനിയും കഫക്കെട്ടും: ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിൽ കുട്ടികളിലുണ്ടാകുന്ന പനി, ചുമ, കഫക്കെട്ട് എന്നിവയ്ക്ക് അതിവിടയ ചൂർണ്ണം കർക്കടകശൃംഗി, തിപ്പലി എന്നിവയോടൊപ്പം ചേർത്തോ തേനിൽ ചാലിച്ചോ നൽകുന്ന രീതി ക്ലാസിക്കൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ദഹനക്കേടും അതിസാരവും: ആമാതിസാരം, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ കുടലിലെ ആമദോഷം കുറയ്ക്കാനും ദഹനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും അതിവിടയപ്പൊടി മോരിലോ മുത്തങ്ങയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിലോ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വിരശല്യം (കൃമിബാധ): ഉദരത്തിലെ വിരശല്യം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി അതിവിടയം വിഴാലരിപ്പൊടിയുമായി (വിഡംഗം) ചേർത്തുള്ള പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നു.

ഛർദ്ദിയും ഓക്കാനവും: പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദി, ഓക്കാനം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ അതിവിടയവും ചുക്കും ചേർത്ത സംയോജനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

മുലപ്പാൽ ശുദ്ധി: മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരിലെ ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും മുലപ്പാൽ ശുദ്ധീകരിക്കാനും അതിവിടയം അടങ്ങിയ പ്രത്യേക ഔഷധയോഗങ്ങൾ ക്ലാസിക്കൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ബാഹ്യപ്രയോഗം: ഉണങ്ങാൻ പ്രയാസമുള്ള വ്രണങ്ങളിലും ചർമ്മത്തിലെ നീർക്കെട്ടിലും അതിവിടയത്തിന്റെ കിഴങ്ങ് അരച്ച് പുറമെ പുരട്ടുന്ന രീതി പരമ്പരാഗതമായി നിലവിലുണ്ട്.

ജ്വരശമനം: വിട്ടുമാറാത്ത പനിയിൽ ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും ആമത്തെയും ശമിപ്പിക്കാൻ അതിവിടയം, ചിറ്റമൃത്, ചുക്ക്, മുത്തങ്ങ എന്നിവ അടങ്ങിയ കഷായങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രീയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ മാത്ര (Dosage in Literature)

ആയുർവേദിക് ഫാർമക്കോപ്പിയ ഓഫ് ഇന്ത്യ (API) പ്രകാരം അതിവിടയ ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പൊതുവായ മാത്ര മുതിർന്നവർക്ക് 1 മുതൽ 3 ഗ്രാം വരെയും, കുട്ടികളിൽ പ്രായവും ശരീരഭാരവും പരിഗണിച്ച് വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിലുമാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.

പ്രധാന ആരോഗ്യ അറിയിപ്പ് (Medical Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പൊതുവിജ്ഞാനത്തിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കും (Educational Purposes) മാത്രമുള്ളതാണ്. ഇത് ഒരു തരത്തിലുള്ള സ്വയംചികിത്സയ്ക്കോ രോഗനിർണ്ണയത്തിനോ ഉള്ള നിർദ്ദേശമല്ല. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശാരീരിക പ്രകൃതവും രോഗാവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കൊച്ചുകുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ എന്നിവർക്ക് ഔഷധങ്ങൾ നൽകുന്നതിന് മുൻപ് നിർബന്ധമായും അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ (Registered Ayurvedic Practitioner) നേരിട്ടുള്ള പരിശോധനയും നിർദ്ദേശവും തേടേണ്ടതാണ്.

കാഞ്ചനാര ഗുഗ്ഗുലു: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 01 Sep 2026 04:11:40 +0000

കഴുത്തിൽ ചെറിയൊരു മുഴയോ വീക്കമോ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടാൽ ആദ്യം എന്താണ് തോന്നുക? എന്തെങ്കിലും വലിയ പ്രശ്നമാണോ എന്നൊരു പേടി സ്വാഭാവികമാണ്. ശരീരത്തിലെ ഗ്രന്ഥികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിലും വീക്കത്തിലും ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് Kanchanara Guggulu - കാഞ്ചനാര ഗുഗ്ഗുലു.

കാഞ്ചനാരത്തിന്റെ തൊലി ഉൾപ്പെടെ വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങളും ഗുൽഗുലുവും ചേർന്നുണ്ടാക്കുന്ന ഈ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധം പ്രത്യേകിച്ച് ഗ്രന്ഥി, വീക്കം, കഫവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. ശരീരത്തിൽ അമിതമായി കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന കഫത്തെയും ദോഷങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധയോഗമായാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി കണക്കാക്കുന്നത്.

തൈറോയ്ഡ് പ്രശ്നങ്ങൾ, കഴുത്തിലെ ഗ്രന്ഥിവീക്കം, സിസ്റ്റുകൾ, ശരീരത്തിലെ ചിലതരം വീക്കങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിനെക്കുറിച്ച് പലരും അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവയൊക്കെ സ്വയം ചികിത്സിക്കാനുള്ള കാര്യമല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് കഴുത്തിലോ ശരീരത്തിലെ മറ്റേതെങ്കിലും ഭാഗത്തോ പുതിയതായി മുഴയോ വീക്കമോ കണ്ടാൽ കാരണം ആദ്യം കണ്ടെത്തേണ്ടത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.

അപ്പോൾ കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിൽ എന്തൊക്കെയാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്? ശരീരത്തിൽ ഇത് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? ഏത് അസ്വസ്ഥതകളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ആരൊക്കെയാണ് ഇത് കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്?

ഇവയെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാം ഈ ലേഖനത്തിലൂടെ.

കാഞ്ചനാര ഗുഗ്ഗുലുവിനെക്കുറിച്ച് ശാർങ്ങധര സംഹിത പറയുന്നത്

കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലു ഇന്നത്തെ കാലത്ത് മാത്രം പ്രചാരത്തിലുള്ള ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധമല്ല. ശാർങ്ങധര സംഹിതയിലെ മധ്യമഖണ്ഡം 7-ാം അധ്യായത്തിൽ കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിന്റെ ചേരുവകളും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന ശ്ലോകം:

കാഞ്ചനാരത്വചോ ഗ്രാഹ്യം പലാനാം ദശകം ബുധൈഃ ॥

ത്രിഫലാ ഷട്പലാ കാര്യാ ത്രികടു സ്യാത് പലത്രയം ।

പലൈകം വരുണം കുര്യാദലാത്വക് പത്രകം തഥാ ॥

ഏകൈകം കർഷമാത്രം സ്യാത് സർവാണ്യേകത്ര ചൂർണയേത് ।

യാവച്ചൂർണമിദം സർവം താവന്മാത്രസ്തു ഗുൽഗുലുഃ ॥

സംകുഠ്യ സർവമേകത്ര പിണ്ഡം കൃത്വാ ച ധാരയേത് ।

ഗുടികാഃ ശാണമാത്രേണ പ്രാതർഗ്രാഹ്യാ യഥോചിതം ॥

ഗണ്ഡമാലാം ജയത്യുഗ്രാമപചീമർബുദാനി ച ।

ഗ്രന്ഥീൻ വ്രണാംശ്ച ഗുൽമാംശ്ച കുഷ്ഠാനി ച ഭഗന്ദരം ॥

പ്രദേയശ്ചാനുപാനാർത്ഥം ക്വാഥോ മുണ്ഡിതകാഭവഃ ।

ക്വാഥഃ ഖദിരസാരസ്യ പഥ്യാക്വാഥോऽഥ കോഷ്ണകം ॥

— ശാർങ്ങധര സംഹിത, മധ്യമഖണ്ഡം 7/94–100

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ എന്താണ് പറയുന്നത്?

ശ്ലോകഭാഗം 1: ചേരുവകളും പ്രാരംഭ അളവുകളും

കാഞ്ചനാരത്വചോ ഗ്രാഹ്യം പലാനാം ദശകം ബുധൈഃ ॥

ത്രിഫലാ ഷട്പലാ കാര്യാ ത്രികടു സ്യാത് പലത്രയം ।

ബുധൈഃ – വിവേകശാലികളായ ആയുർവേദ ഭിഷഗ്വരന്മാർ (വൈദ്യന്മാർ)

കാഞ്ചനാരത്വചഃ – കാഞ്ചനാരത്തിന്റെ ഉണങ്ങിയ തൊലി

പലാനാം ദശകം – പത്ത് പലം അളവിൽ (ഏകദേശം 480 ഗ്രാം)

ഗ്രാഹ്യം – സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ് / എടുക്കേണ്ടതാണ്

ത്രിഫലാ – കടുക്ക, നെല്ലിക്ക, താന്നിക്ക എന്നിവ സമമായി ചേർത്ത ത്രിഫലക്കൂട്ട്

ഷട്പലാ കാര്യാ – ആറ് പലം അളവിൽ (ഏകദേശം 288 ഗ്രാം) ചേർക്കണം

ത്രികടു – ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ തുല്യമായി ചേർത്ത ത്രികടുക്കൂട്ട്

പലത്രയം സ്യാത് – മൂന്ന് പലം അളവിൽ (ഏകദേശം 144 ഗ്രാം) ആയിരിക്കണം

ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനം:

കഫ-മേദോ ദോഷങ്ങളെ ഹരിക്കുന്നതിനും ഗ്രന്ഥികളെയും മുഴകളെയും ചുരുക്കുന്നതിനും ഏറ്റവും പ്രധാന ദ്രവ്യമായി കാഞ്ചനാരത്തൊലി പത്തു പലം തന്നെ എടുക്കണമെന്ന് ശാസ്ത്രം വിധിക്കുന്നു. ദഹനാഗ്നിയെ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കാനും ദോഷങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും ആറ് പലം ത്രിഫലയും, ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളിലൂടെ മരുന്നിന്റെ വീര്യം അതിസൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിൽ എത്തിക്കാനായി മൂന്ന് പലം ത്രികടുവും ഇതിൽ സംയോജിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകഭാഗം 2: സൂക്ഷ്മ ദ്രവ്യങ്ങളും ചൂർണ്ണീകരണവും

പലൈകം വരുണം കുര്യാദേലാത്വക് പത്രകം തഥാ ॥

ഏകൈകം കർഷമാത്രം സ്യാത് സർവാണ്യേകത്ര ചൂർണയേത് ।

വരുണം – നീർമാതളത്തിന്റെ തൊലി (Varuna bark)

പലൈകം കുര്യാത് – ഒരു പലം അളവിൽ (ഏകദേശം 48 ഗ്രാം) എടുക്കണം

തഥാ – അതുപോലെ തന്നെ

ഏലാ-ത്വക്-പത്രകം – ഏലത്തരി, കറുവാപ്പട്ട, വഴനയില (തമാലപത്രം) എന്നിവ

ഏകൈകം – ഇവ ഓരോന്നും

കർഷമാത്രം സ്യാത് – ഓരോ കർഷം വീതം (ഏകദേശം 12 ഗ്രാം വീതം) ആയിരിക്കണം

സർവാണി – മുകളിൽ പറഞ്ഞ എല്ലാ ഔഷധ ദ്രവ്യങ്ങളും

ഏകത്ര ചൂർണയേത് – ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് സൂക്ഷ്മമായി ഇടിച്ചു പൊടിച്ച് വസ്ത്രപൂതം (തുണിയിൽ അരിച്ചെടുത്തത്) ചെയ്യണം

ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനം:

കാഞ്ചനാരത്തിന്റെ തൊലിയോടൊപ്പം ത്രിഫല, ത്രികടു, വരുണം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ നിശ്ചിത അളവിൽ ചേർക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ നിർദേശിക്കുന്നത്. കാഞ്ചനാര ഗുഗ്ഗുലുവിന്റെ ഔഷധസംയോജനത്തിൽ ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾക്ക് പ്രധാന സ്ഥാനമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. വരുണം ഒരു പലം അളവിലും, തുടർന്ന് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ദ്രവ്യങ്ങൾ കർഷമാത്രയിലും എടുത്ത് എല്ലാം ഒരുമിച്ച് സൂക്ഷ്മമായി ചൂർണ്ണമാക്കണം എന്നാണ് ശ്ലോകത്തിന്റെ നിർദേശം.

ശ്ലോകഭാഗം 3: ഗുൽഗുലു യോഗവും ഗുളിക നിർമ്മാണവും

യാവച്ചൂർണമിദം സർവം താവന്മാത്രസ്തു ഗുൽഗുലുഃ ॥

സംകുഠ്യ സർവമേകത്ര പിണ്ഡം കൃത്വാ ച ധാരയേത് ।

ഇദം സർവം ചൂർണം യാവത് – തയ്യാറാക്കിയ ഔഷധപ്പൊടികളുടെ ആകെ അളവ് എത്രയാണോ (ഏകദേശം 20 പലവും 3 കർഷവും)

താവന്മാത്രസ്തു ഗുൽഗുലുഃ – കൃത്യമായി അത്രയും അളവ് തന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ച ഗുൽഗുലു (Purified Guggulu) എടുക്കണം

സർവം ഏകത്ര – പൊടിയും ഗുൽഗുലുവും ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത്

സംകുഠ്യ – ഉരലിലിട്ട് നന്നായി ഇടിച്ചു കുഴച്ച്

പിണ്ഡം കൃത്വാ – ഉണ്ടയാക്കി / ഒരു പിണ്ഡരൂപത്തിലാക്കി

ധാരയേത് – സ്നിഗ്ദ്ധമായ ഭരണിയിലോ പാത്രത്തിലോ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ചു വെക്കണം

ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനം:

ഔഷധ ചൂർണ്ണങ്ങളുടെ മൊത്തം തൂക്കത്തിന് തുല്യമായ അളവിൽ കല്ലും മണ്ണും മാറ്റി ശുദ്ധി ചെയ്ത ഗുൽഗുലു ചേർക്കണം. ഗുൽഗുലുവും ഔഷധപ്പൊടികളും തമ്മിൽ വേർപിരിയാത്ത വിധം ഇടിച്ചു യോജിപ്പിച്ച് ഒരൊറ്റ പിണ്ഡമായി പരുവപ്പെടുത്തുകയാണ് ഇതിന്റെ നിർമ്മാണത്തിലെ സുപ്രധാന ഘട്ടം.

ശ്ലോകഭാഗം 4: സേവന മാത്രയും രോഗശമന ഫലങ്ങളും

ഗുടികാഃ ശാണമാത്രേണ പ്രാതർഗ്രാഹ്യാ യഥോചിതം ॥

ഗണ്ഡമാലാം ജയത്യുഗ്രാമപചീമർബുദാനി ച ।

ഗ്രന്ഥീൻ വ്രണാംശ്ച ഗുൽമാംശ്ച കുഷ്ഠാനി ച ഭഗന്ദരം ॥

ശാണമാത്രേണ – ഒരു ശാണമാത്ര അളവിൽ (ഏകദേശം 3 ഗ്രാം, സാധാരണ നിലയിൽ 500mg - 1g മാത്രകളിൽ)

ഗുടികാഃ – ഗുളികകൾ ഉരുട്ടിയെടുത്ത്

പ്രാതഃ – പ്രഭാതത്തിൽ (വെറുംവയറ്റിൽ)

യഥോചിതം ഗ്രാഹ്യാ – രോഗിയുടെ അഗ്നിബലവും രോഗാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് യുക്തമായ സമയത്ത് സേവിക്കണം

ഉഗ്രാം ഗണ്ഡമാലാം – കണ്ഠത്തിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ കഴലവീക്കം, തൈറോയ്ഡ് വീക്കം (Goitre/Cervical lymphadenitis)

അപചീം – വിട്ടുമാറാത്ത കഴലവീക്കങ്ങൾ (Scrofula)

അർബുദാനി ച – ശരീരത്തിലെ മുഴകൾ, ഗോള്മങ്ങൾ, അർബുദങ്ങൾ (Tumors)

ഗ്രന്ഥീൻ – വിവിധതരം സിസ്റ്റുകൾ (PCOD, ലിപ്പോമ, സെബേഷ്യസ് സിസ്റ്റ് തുടങ്ങിയവ)

വ്രണാംശ്ച – ഉണങ്ങാത്ത വിട്ടുമാറാത്ത വ്രണങ്ങൾ

ഗുൽമാംശ്ച – ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വായുഗട്ടികളും മുഴകളും (Abdominal lumps)

കുഷ്ഠാനി ച – ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ, ചർമ്മ വൈകല്യങ്ങൾ

ഭഗന്ദരം – ഫിസ്റ്റുല (Fistula-in-ano)

ജയതി – ഇവയെല്ലാം നിശ്ശേഷം ശമിപ്പിക്കുന്നു

ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനം:

ഈ യോഗം ശരിയായ അളവിൽ നിത്യേന സേവിച്ചാൽ കഴുത്തിലും ശരീരത്തിന്റെ ഇതര ഭാഗങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാത്തരം ഗ്രന്ഥികളെയും മുഴകളെയും ക്രമേണ ദ്രവിപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കും. ചർമ്മത്തിലെ അശുദ്ധ രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും വ്രണങ്ങളെ ഉണക്കാനും ഉദരത്തിലെ അസാധാരണ വളർച്ചകളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് അത്യുത്തമമാണ്.

ശ്ലോകഭാഗം 5: അനുപാന വിധി

പ്രദേയശ്ചാനുപാനാർത്ഥം ക്വാഥോ മുണ്ഡിതകാഭവഃ ।

ക്വാഥഃ ഖദിരസാരസ്യ പഥ്യാക്വാഥോऽഥ കോഷ്ണകം ॥

അനുപാനാർത്ഥം – മരുന്ന് വേഗത്തിൽ ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാനായി കൂടെ സേവിക്കാൻ

പ്രദേയഃ – നൽകേണ്ടതാണ്

മുണ്ഡിതകാഭവഃ ക്വാഥഃ – മുണ്ടിയുടെ (ഗോരഖ്മുണ്ഡി / Sphaeranthus indicus) കഷായം

ഖദിരസാരസ്യ ക്വാഥഃ – കരിങ്ങാലിക്കാതലിന്റെ (Acacia catechu) കഷായം

പഥ്യാക്വാഥഃ – കടുക്ക കൊണ്ടുള്ള കഷായം

അഥ കോഷ്ണകം – അല്ലെങ്കിൽ ഇളംചൂടുവെള്ളം (Lukewarm water)

ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനം:

ഗ്രന്ഥീ-കഴല രോഗങ്ങളിൽ മുണ്ടിക്കഷായവും, രക്തദൂഷിയിലും ത്വഗ്രോഗങ്ങളിലും കരിങ്ങാലിക്കഷായവും, ദഹനവൈകല്യങ്ങളിലും മലബന്ധത്തിലും കടുക്കാക്കഷായവും അനുപാനമായി നൽകുന്നത് കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിന്റെ രോഗശമന ശേഷി പലമടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. കഷായങ്ങൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ ഇളംചൂടുവെള്ളത്തോടൊപ്പവും ഇത് സേവിക്കാവുന്നതാണ്.

കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലു ഏതെല്ലാം രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

ശാർങ്ങധര സംഹിതയിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളായി എട്ട് രോഗാവസ്ഥകളാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്. അവയാണ് ഗണ്ഡമാല, അപചി, അർബുദം, ഗ്രന്ഥി, വ്രണം, ഗുൽമം, കുഷ്ഠം, ഭഗന്ദരം.

ഗണ്ഡമാല (Gandamala): തൈറോയ്ഡ് ഗ്രന്ഥിയുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനും കഴുത്തിലെ ലിംഫ് ഗ്രന്ഥികളിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കാനും (Goitre / Thyroid health support) പരമ്പരാഗതമായി ഇത് ഒരു സഹായ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അപചി (Apachi): ലിംഫാറ്റിക് സിസ്റ്റത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത വീക്കങ്ങളും തടിപ്പുകളും (Chronic Lymphadenopathy) ലഘൂകരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അർബുദം (Arbuda): ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന സാധാരണ മുഴകളെയും അസാധാരണ കോശവളർച്ചകളെയും (Benign lumps / cysts) പ്രതിരോധിക്കാൻ ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. (കുറിപ്പ്: ഇത് ക്യാൻസറിനുള്ള നേരിട്ടുള്ള പ്രതിവിധിയല്ല; അത്തരം സങ്കീർണ്ണമായ അവസ്ഥകളിൽ ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്ര ചികിത്സകൾക്കൊപ്പം ഡോക്ടറുടെ പൂർണ്ണ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രമേ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാവൂ).

ഗ്രന്ഥി (Granthi): സ്ത്രീകളിലെ പി.സി.ഒ.ഡി / പി.സി.ഒ.എസ് (PCOD / PCOS) മൂലമുള്ള സിസ്റ്റുകൾ, ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പുകട്ടകൾ (Lipoma), ഗർഭാശയ മുഴകൾ (Fibroids) എന്നിവയുടെ ചികിത്സയിൽ ശരീരത്തിലെ ടോക്സിനുകൾ നീക്കാൻ പിന്തുണ നൽകുന്നു.

വ്രണം (Vrana): ആൻറി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ ഉണങ്ങാൻ പ്രയാസമുള്ള വിട്ടുമാറാത്ത മുറിവുകൾ ഉണക്കുന്നതിനും അണുബാധ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്നു.

ഗുൽമം (Gulma): ഉദരഭാഗത്തുണ്ടാകുന്ന ഗ്യാസ്, വയറുവീർക്കൽ, ദഹനക്കേട് മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയ്ക്ക് ആശ്വാസം പകരുന്നു.

കുഷ്ഠം (Kushta): രക്തശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ സോറിയാസിസ്, എക്സിമ തുടങ്ങിയ വിവിധ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ ചർമ്മാരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഭഗന്ദരം (Bhagandara): ഫിസ്റ്റുല (Fistula-in-ano), മലദ്വാരത്തിന് സമീപമുള്ള പഴുപ്പ് എന്നിവ കുറയ്ക്കുന്നതിനായി സഹായക ചികിത്സയായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

ശ്രദ്ധിക്കുക: മുകളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഇതിലെ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളും രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥയും രോഗലക്ഷണങ്ങളും പരിഗണിച്ച്, മറ്റ് ചില രോഗാവസ്ഥകളിലും കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലു ഒരു സഹായ ഔഷധമായി ആയുർവേദ വൈദ്യർ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. അതിനാൽ രോഗാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

അനുപാനം — കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിനൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്നത്

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധത്തോടൊപ്പം നൽകുന്ന സഹായപാനീയത്തെയാണ് അനുപാനം എന്ന് പറയുന്നത്. കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിനും രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും ചികിത്സാരീതിക്കും അനുസരിച്ച് വിവിധ കഷായങ്ങൾ അനുപാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പരമ്പരാഗതമായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

മുണ്ടിക്കഷായം: Sphaeranthus indicus എന്ന മുണ്ടി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായമാണ് ഇത്. ഗ്രന്ഥി, വീക്കം തുടങ്ങിയ ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിനൊപ്പം മുണ്ടിക്കഷായം അനുപാനമായി നൽകുന്ന രീതി പരമ്പരാഗതമായി കാണാം.

കരിങ്ങാലിക്കഷായം: കരിങ്ങാലി അഥവാ ഖദിരം (Acacia catechu) ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായമാണ് ഇത്. ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ, വ്രണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഖദിരത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അതിനാൽ രോഗാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിനൊപ്പം കരിങ്ങാലിക്കഷായവും അനുപാനമായി ഉപയോഗിക്കാം.

കടുക്കാക്കഷായം: കടുക്ക അഥവാ ഹരിതകി (Terminalia chebula) ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായമാണ് കടുക്കാക്കഷായം. ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ, മലബന്ധം തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഹരിതകിക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. ആവശ്യാനുസരണം ഇത് അനുപാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും കാണാം.

ഇളംചൂടുവെള്ളം: ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ കഷായങ്ങൾക്ക് പകരം ഇളംചൂടുവെള്ളവും അനുപാനമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഏത് അനുപാനം തിരഞ്ഞെടുക്കണം എന്നത് രോഗാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ചായിരിക്കും. ഒരേ ഔഷധത്തിന് എല്ലാവരും ഒരേ കഷായം തന്നെ അനുപാനമായി ഉപയോഗിക്കണമെന്നില്ല. രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥ, ദേഹബലം, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, മറ്റ് ഔഷധങ്ങളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് ആയുർവേദ വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

സേവനമാത്ര — കാഞ്ചനാര ഗുഗ്ഗുലു എത്രമാത്രം കഴിക്കണം?

കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിന്റെ സേവനമാത്ര രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം, ദേഹബലം, രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധത്തിന്റെ ഘടന എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. അതിനാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് എന്ന രീതിയിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കരുത്.

ചില ആയുർവേദ ഔഷധനിർമാണങ്ങളിൽ മുതിർന്നവർക്ക് 2 ഗുളിക വീതം ദിവസം 2 മുതൽ 3 പ്രാവശ്യം വരെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം നൽകുന്ന രീതിയും ചില നിർദേശങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഗുളികയുടെ വലിപ്പത്തിലും ഘടനയിലും നിർമാതാക്കൾക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ, ഉൽപ്പന്നത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന നിർദേശമോ ചികിത്സിക്കുന്ന ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശമോ പാലിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

കുട്ടികൾക്ക് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്. അഞ്ചു വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്കും 5–12 വയസ്സിനും 12–18 വയസ്സിനും വ്യത്യസ്ത അളവുകൾ ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, കുട്ടികൾക്ക് കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലു സ്വയം നൽകുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. കുട്ടിയുടെ പ്രായം മാത്രമല്ല, ശരീരഭാരം, രോഗാവസ്ഥ, ദേഹബലം, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും കണക്കിലെടുത്താണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, സ്ഥിരമായി മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, തൈറോയ്ഡ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾക്ക് ചികിത്സയിലുള്ളവർ എന്നിവർ കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലു ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നത് സുരക്ഷിതമാണ്.

കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലുവിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലു സാധാരണയായി ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണെങ്കിലും, എല്ലാവരുടെയും ശരീരത്തിൽ ഒരേ രീതിയിലായിരിക്കണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് സെൻസിറ്റീവായ വയറുള്ള ചിലരിൽ ഇത് കഴിക്കുമ്പോൾ വയറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

വളരെ അപൂർവമായി ചിലരിൽ വയറിളക്കം അല്ലെങ്കിൽ മലവിസർജനം കൂടുക പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ടാകാം. ഇത്തരം ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടർന്നാൽ സ്വയം മരുന്ന് തുടരാതെ വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്തും കുട്ടികളിലും കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലു ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചില ഔഷധവിവരങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, ഈ വിഭാഗങ്ങളിൽ വൈദ്യന്റെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾക്ക് പ്രായം മാത്രം നോക്കി ഡോസ് തീരുമാനിക്കരുത്.

കാഞ്ചനാര ഗുൽഗുലു ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മറ്റേതെങ്കിലും അസാധാരണമായ ലക്ഷണങ്ങൾ അനുഭവപ്പെട്ടാൽ മരുന്ന് തുടരുന്നതിന് മുമ്പ് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുമായി സംസാരിക്കുക.

Disclaimer

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 30 Aug 2026 17:01:18 +0000

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം എന്ന പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? തലവേദന, ജലദോഷം, മൂക്കടപ്പ്, ശരീരവേദന തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ വരുമ്പോൾ പണ്ടുകാലം മുതൽ ആയുർവേദത്തിൽ പലരും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധക്കൂട്ടാണിത്. പ്രത്യേകിച്ച് തല, കഴുത്ത്, തോളുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലെ വേദനയും തണുപ്പ് മൂലമുള്ള അസ്വസ്ഥതകളും കുറയ്ക്കാൻ രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം.

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പ്രത്യേകത എന്താണെന്നും, ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണെന്നും, തലവേദന, ജലദോഷം, മൂക്കടപ്പ്, വാതസംബന്ധമായ വേദനകൾ എന്നിവയിൽ ഇത് എങ്ങനെ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു എന്നും അറിയാൻ ഈ ലേഖനം സഹായിക്കും. കൂടാതെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും വിശദമായി നോക്കാം.

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം — സഹസ്രയോഗത്തിലെ പരാമർശം

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് സഹസ്രയോഗത്തിലെ ചൂർണ്ണയോഗപ്രകരണത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ സമമായി ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ചൂർണ്ണം പരമ്പരാഗതമായി പ്രത്യേകിച്ച് തലയും നെറുകയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ ബാഹ്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ശ്ലോകം:

രാസ്നാമുക്കുരദേവദാരു കടുകാ ചവ്യാഗ്നിചേഞ്ചല്യവും

വയമ്പും ഗൈരിക നിശാ യഷ്ടീ ബലാ മുസ്തയും ।

വിഡ്സഹസ്രവേധി സജലം സോശീരകം ഫേനകം

ശ്രീകണ്ഠാഗുരു തിന്ത്രിണീദലശിരാഃ സഞ്ചൂർണ്ണ്യ സർവ്വം സമം ॥

ഏരണ്ഡോദ്ഭവതൈലത്തോടു നെറുകയിൽ പൂശിടിനാൽ തീർന്നുപോ-

മപ്പോഴേ കൊടുതായ സന്നികൾ ശിരസ്തോദഞ്ച നീർവീഴ്ചയും ॥

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിലെ രാസ്നാ എന്നത് വാതഹര ഔഷധങ്ങളിൽ പ്രമുഖമായ അരത്തയെയും (ചിറ്റരത്ത), അമുക്കുര എന്നത് ധാതുപുഷ്ടിയും ബലവും തരുന്ന അശ്വഗന്ധയെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്. ദേവദാരു എന്നാൽ സ്നിഗ്ധവും കഫവാതഹരവുമായ ദേവദാരു മരത്തിന്റെ കാതലും, കടുകാ എന്നത് പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന കടുകുരോഹിണിയുമാണ്. ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ചവ്യ (കാട്ടുതിപ്പലിവേര്), ദീപന-പാചന ശേഷിയുള്ള അഗ്നി (കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ്/ചിത്രകം), വ്രണശോധകവും വാതശമനവുമായ ചേഞ്ചല്യം (സർജ്ജരസം) എന്നിവയാണ് ആദ്യ വരിയിലെ തുടർന്നുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ.

രണ്ടാമത്തെ വരിയിലെ വയമ്പ് (വചാ) കഫഹരവും ശിരോവിരേചന ഗുണവുമുള്ളതാണ്. ഗൈരിക എന്നാൽ ശുദ്ധി വരുത്തിയ കാവിമണ്ണും, നിശാ എന്നത് വർണ്ണ്യവും വിഷഹരവുമായ മഞ്ഞളും (ഹരിദ്ര), യഷ്ടീ എന്നത് ശീതവീര്യമുള്ള ഇരട്ടിമധുരവുമാണ്. വാതനാശകങ്ങളിൽ ഉത്തമമായ ബലാ (കുറുന്തോട്ടിവേര്), ആമപാചനത്തിനും നീർക്കെട്ടിനും വിശേഷപ്പെട്ട മുസ്ത (മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്) എന്നിവ കൂടി ഇതിനൊപ്പം ചേരുന്നു.

മൂന്നാം വരിയിലെ വിഡ് (ചില പാഠഭേദങ്ങളിൽ പൂതി) എന്നത് കഫ-വാതഹര ഗുണങ്ങളുള്ള ആവൽത്തൊലിയെ അഥവാ ചിരബിൽവത്തെയാണ് (Holoptelea integrifolia) കുറിക്കുന്നത്. തുടർന്നു വരുന്ന സഹസ്രവേധി എന്നത് ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ (സ്രോതോരോധങ്ങൾ) നീക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഹിംഗു അഥവാ ശുദ്ധമായ പെരുങ്കായത്തെയാണ് (Ferula asafoetida) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇതിലെ സജലം എന്നാൽ 'ജല'മെന്ന ആയുർവേദ പര്യായമുള്ള, പിത്തശമനത്തിനും തണുപ്പിനും ഉത്തമമായ ഹ്രീവേരം അഥവാ ഇരുവേലിയെയും (Coleus vettiveroides), സോശീരകം എന്നാൽ ശിരസ്സിലെ അമിതമായ ചൂടും നീരും വലിച്ചെടുക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഉശീരം അഥവാ രാമച്ചത്തെയും (Vetiveria zizanioides) അർത്ഥമാക്കുന്നു. വരിയുടെ അവസാനത്തിലെ ഫേനകം എന്നത് കഫത്തെയും നീർക്കെട്ടിനെയും അതിവേഗം വറ്റിച്ചുകളയാൻ (ശോഷണം ചെയ്യാൻ) വിശേഷപ്പെട്ട സമുദ്രഫേനം അഥവാ കടൽനുരയെയാണ് (Cuttlefish bone) കുറിക്കുന്നത്.

നാലാം വരിയിൽ പറയുന്ന ശ്രീകണ്ഠ എന്നാൽ ശീതള ഗുണമുള്ള ശ്വേതചന്ദനവും, അഗുരു സുഗന്ധിയായ അകിൽമരത്തിന്റെ കാതലും, തിന്ത്രിണീദലശിരാഃ എന്നാൽ വാളൻപുളിയിലയുടെ നടുവിലെ നേർത്ത ഞരമ്പുകളുമാണ്. സഞ്ചൂർണ്ണ്യ സർവ്വം സമം എന്നതുകൊണ്ട് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്, മേൽപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ ദ്രവ്യങ്ങളും തുല്യ അളവിൽ (സമഭാഗമായി) എടുത്ത് ഉണക്കി അതിസൂക്ഷ്മമായി വസ്ത്രപൂതം ചെയ്തു പൊടിച്ചെടുക്കണം എന്നാണ്.

ഏരണ്ഡോദ്ഭവതൈലത്തോടു നെറുകയിൽ പൂശിടിനാൽ തീർന്നുപോ-

മപ്പോഴേ കൊടുതായ സന്നികൾ ശിരസ്തോദഞ്ച നീർവീഴ്ചയും ॥

രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകം ഇതിന്റെ പ്രയോഗവിധിയെയും ഫലശ്രുതിയെയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഏരണ്ഡോദ്ഭവതൈലത്തോടു എന്നാൽ വാതകഫഹരങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ആവണക്കെണ്ണയുമായി ചേർത്ത് കുഴച്ച് എന്നാണ് അർത്ഥം. നെറുകയിൽ പൂശിടിനാൽ എന്നാൽ ശിരസ്സിലെ പ്രധാന മർമ്മസ്ഥാനമായ മൂർദ്ധാവിൽ (നെറുകയിൽ) ലേപനം ചെയ്താൽ, തീർന്നുപോമപ്പോഴേ—അതായത് ആ സമയത്തുതന്നെ ശമനം ലഭിക്കുമെന്ന് ഫലം ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. കൊടുതായ സന്നികൾ എന്നാൽ വാത-കഫ കോപത്താൽ ശിരസ്സിനെ ബാധിക്കുന്ന തീവ്രമായ സന്നിപാത ലക്ഷണങ്ങളും, ശിരസ്തോദഞ്ച എന്നാൽ തലയിൽ സൂചി കുത്തിയിറക്കുന്നതുപോലെ ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ തലവേദനയും, നീർവീഴ്ചയും എന്നാൽ ശിരോഭാഗത്ത് നീരിറങ്ങി ഉണ്ടാകുന്ന കഫക്കെട്ടും ജലദോഷവും ഈ പ്രയോഗത്താൽ ഇല്ലാതാകുമെന്നാണ് ആചാര്യവചനം.

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഗുണങ്ങൾ (Rasnadi Choornam Benefits)

തലവേദനയും തലയ്ക്കുള്ള ഭാരവും കുറയ്ക്കാൻ: കുളികഴിഞ്ഞോ തണുപ്പടിച്ചോ ഉണ്ടാകുന്ന തലവേദന, ശിരസ്സിലെ പെരുപ്പ്, നീരിറക്കം മൂലമുള്ള തലകറക്കം തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ലഘൂകരിക്കാൻ നെറുകയിൽ ഇത് പുരട്ടുന്നത് സഹായിക്കും.

നീർക്കെട്ടും സൈനസ് അസ്വസ്ഥതകളും ലഘൂകരിക്കാൻ: കഫക്കെട്ട്, മൂക്കടപ്പ്, സൈനസ് (Sinusitis) സംബന്ധമായി ശിരസ്സിൽ നീര് കെട്ടിനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കുറയ്ക്കാൻ ഈ ചേരുവകൾ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

വാത-സന്ധിവേദനകൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകാൻ: വാതദോഷ കോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന സന്ധിവേദനകൾ, നീർക്കെട്ട്, റുമാറ്റിക് അസ്വസ്ഥതകൾ (Rheumatic discomforts) എന്നിവ കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള സഹായ ഔഷധമായി (Supportive remedy) ബാഹ്യമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

പേശിവേദനയ്ക്കും സന്ധിവേദനയ്ക്കും (Muscle Pain & Tennis Elbow): അമിത അധ്വാനം മൂലമുണ്ടാകുന്ന പേശീവലിവ്, കൈമുട്ടുകളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദന (Tennis elbow) എന്നിവയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ അനുയോജ്യമായ തൈലത്തിലോ ചൂടുവെള്ളത്തിലോ കുഴച്ചു ലേപനം ചെയ്യുന്നത് വേദനയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകാൻ സഹായിക്കും.

ശ്രദ്ധിക്കുക: രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം ബാഹ്യോപയോഗത്തിന് (External Application) മാത്രമുള്ളതാണ്. ലക്ഷണങ്ങൾ വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുകയോ അസ്വസ്ഥതകൾ കഠിനമാവുകയോ ചെയ്താൽ സ്വയംചികിത്സ ഒഴിവാക്കി ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നേരിട്ടുള്ള നിർദ്ദേശം തേടുക.

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതികൾ

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം പ്രധാനമായും ബാഹ്യമായി പുരട്ടുന്നതിനുള്ള ചൂർണ്ണമായാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്. സാധാരണയായി ചൂർണ്ണം ആവശ്യമായ അനുബന്ധ ദ്രവ്യവുമായി ചേർത്ത് കുഴമ്പുപോലെയാക്കി തല, നെറ്റി തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ ലേപനം ചെയ്യുന്നതാണ് ഉപയോഗരീതി.

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതികൾ (Usage & Application)

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം ബാഹ്യോപയോഗത്തിന് (External application only) മാത്രമുള്ള ഔഷധമാണ്. വിവിധ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി താഴെ പറയുന്ന രീതികളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു:

കുളികഴിഞ്ഞ് നീർവീഴ്ച തടയാൻ (Preventive Use): കുളികഴിഞ്ഞയുടൻ തല നന്നായി തുടച്ച് ഈർപ്പം മാറ്റിയ ശേഷം, അല്പം ഉണങ്ങിയ പൊടിയെടുത്ത് തലയുടെ നെറുകയിൽ (Bregma) വിരലുകൾ കൊണ്ട് മൃദുവായി തിരുമ്മുക. ഇത് തലയിലേക്ക് തണുപ്പും നീരും ഇറങ്ങുന്നത് തടയാൻ സഹായിക്കും.

തലവേദനയ്ക്കും സൈനസൈറ്റിസിനും (For Headache & Sinusitis): ആവശ്യത്തിന് പൊടി ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിലോ തിളപ്പിച്ച പാലിലോ ചാലിച്ചു കുഴമ്പ് രൂപത്തിലാക്കി (Paste) നെറ്റിയിലും ചെന്നിയിലും ലേപനം ചെയ്യുക. തലവേദനയ്ക്കും വിങ്ങലിനും പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസം കിട്ടാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

പരമ്പരാഗത ലേപന രീതി (Traditional Method): സഹസ്രയോഗ വിധിപ്രകാരം ആവണക്കെണ്ണയിൽ (Castor oil) കുഴച്ച് നെറുകയിലോ നെറ്റിയിലോ പുരട്ടുന്നത് വിട്ടുമാറാത്ത കഫക്കെട്ടിനും നീരിറക്കത്തിനും ആശ്വാസകരമാണ്.

പേശി-സന്ധിവേദനകൾക്ക് (Muscle & Joint Pain): നീർക്കെട്ടോ പേശിവേദനയോ ഉള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിലോ ധന്വന്തരം പോലുള്ള കുഴമ്പുകളിലോ ചാലിച്ചു പുരട്ടുന്നത് വേദനയും മുറുക്കവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം വാങ്ങാം

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഓൺലൈനായും വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധവിൽപ്പന കേന്ദ്രങ്ങളിലൂടെയും ലഭ്യമാണ്. വാങ്ങുമ്പോൾ വിശ്വസനീയമായ നിർമ്മാതാവിന്റെ ഉൽപ്പന്നം തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും പാക്കറ്റിലെ ചേരുവകൾ, നിർമ്മാണ വിവരങ്ങൾ, കാലാവധി, ഉപയോഗത്തിനുള്ള നിർദേശങ്ങൾ എന്നിവ പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്യുക.

രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം ഓൺലൈനായി വാങ്ങാൻ

Amazon-ൽ Rasnadi Choornam പരിശോധിക്കാം

വ്യത്യസ്ത നിർമ്മാതാക്കളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ലഭ്യമാകുന്നതിനാൽ വാങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ചേരുവകളും നിർമ്മാതാവിന്റെ വിവരങ്ങളും ഉപയോക്തൃ നിർദേശങ്ങളും പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

പ്രധാന അറിയിപ്പ്: രാസ്നാദി ചൂർണ്ണം പ്രധാനമായും ബാഹ്യപ്രയോഗത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധമാണ്. ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുസരിച്ച് മാറാം. അതിനാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. സ്വയം ചികിത്സ ഒഴിവാക്കുക.

Disclaimer

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.