Village Tips : Medicinal Plants | Home Remedies

കേരള ആയുർവേദ (Kerala Ayurveda)

നാഗാർജ്ജുന ആയുർവേദ (Nagarjuna Ayurveda)

എ.വി.പി കോയമ്പത്തൂർ (AVP Coimbatore)

എസ്.എൻ.എ ഔഷധശാല (SNA Oushadhasala)

എസ്.ഡി ഫാർമസി (SD Pharmacy)

ബൈദ്യനാഥ് (Baidyanath)

ധൂതപാപേശ്വർ (Dhootapapeshwar)

Disclaimer

ചിറ്റരത്തയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ: രാസ്നയെക്കുറിച്ച് അറിയാം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 29 Aug 2026 10:39:16 +0000

ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ദഹനക്കുറവ്, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് വീട്ടുവൈദ്യത്തിൽ പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു സുഗന്ധമുള്ള ഔഷധസസ്യമാണ് ചിറ്റരത്ത. ഇഞ്ചിയോട് സാമ്യമുള്ള രൂപവും പ്രത്യേക ഗന്ധവുമുള്ള ചിറ്റരത്ത കേരളത്തിലെ പല വീടുകളിലും പരിചിതമായിരുന്ന ഒരു സസ്യമാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ Alpinia calcarata എന്ന ശാസ്ത്രീയ നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഇതിന്റെ ഭൂകാണ്ഡത്തിനാണ് പ്രധാനമായും ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളുള്ളത്.

പരമ്പരാഗതമായി ചിറ്റരത്ത കഫം കുറയ്ക്കാനും, ദഹനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ ആശ്വാസം നൽകാനും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ചിറ്റരത്തയുടെ വിവിധ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നാട്ടുവൈദ്യ പാരമ്പര്യത്തിലും പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.

ചിറ്റരത്തയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ചിറ്റരത്ത എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്? ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തെല്ലാം? എന്നിങ്ങനെ പല കാര്യങ്ങളും അറിയാനുണ്ട്.

ഇവയെല്ലാം വിശദീകരിക്കാം. കൂടാതെ, ചിറ്റരത്തയെക്കുറിച്ച് പലർക്കും അറിയാത്ത ചില കാര്യങ്ങളും ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

ചിറ്റരത്ത തന്നെയാണോ ആയുർവേദത്തിലെ രാസ്ന?

ആയുർവേദത്തിൽ സസ്യശാസ്ത്രപരമായ തിരിച്ചറിയലിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ചകളും തർക്കങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിലൊന്നാണ് (സന്ദിഗ്ദ്ധ ദ്രവ്യങ്ങൾ - Sandigdha Dravyas) 'രാസ്ന' (Rasna). വാതരോഗങ്ങൾ, സന്ധിവേദന, നീർക്കെട്ട്, ദഹനക്കേട്, കഫക്കെട്ട് എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ആയുർവേദ സംഹിതകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി നിർദേശിക്കുന്ന ഔഷധമാണ് രാസ്ന. എന്നാൽ രാസ്നയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ചെടി ഏതാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങൾ തമ്മിൽ പ്രകടമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.

വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലെ രാസ്ന സങ്കല്പം

വടക്കേ ഇന്ത്യ: കമ്പോസിറ്റെ (Asteraceae) കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട പ്ലൂച്ചിയ ലാൻസിയോലേറ്റ (Pluchea lanceolata) എന്ന ചെറുചെടിയെയാണ് വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ ഔദ്യോഗികമായി രാസ്നയായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. ആയുർവേദിക് ഫാർമക്കോപ്പിയ ഓഫ് ഇന്ത്യയും (API) പ്രധാനമായും ഈ സസ്യത്തെയാണ് രാസ്നയുടെ ആധികാരിക ഉറവിടമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.

ബംഗാളും കിഴക്കൻ ഇന്ത്യയും: മരങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു വളരുന്ന ഓർക്കിഡ് ഇനത്തിൽപ്പെട്ട വാണ്ട റോക്സ്ബർഗൈ (Vanda roxburghii / Vanda tessellata) എന്ന സസ്യമാണ് ബംഗാളിലും സമീപ പ്രദേശങ്ങളിലും പരമ്പരാഗതമായി രാസ്നയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ദക്ഷിണേന്ത്യ (പൊതുവായി): ഇഞ്ചിയുടെ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട (Zingiberaceae) വലിയ ഇനം അരത്തയായ പേരരത്തയെയാണ് (Alpinia galanga) ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലും രാസ്നയായി കണക്കാക്കുന്നത്.

കേരളീയ പാരമ്പര്യം: കേരളത്തിലെ അഷ്ടവൈദ്യ പാരമ്പര്യത്തിലും നാട്ടുവൈദ്യത്തിലും ചിറ്റരത്തയ്ക്കാണ് (Alpinia calcarata) പരമപ്രധാനമായ സ്ഥാനം. രാസ്നാദി കഷായം, രാസ്നാദി ചൂർണം തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധ ഔഷധക്കൂട്ടുകളിൽ കേരളത്തിൽ ചേർക്കുന്നത് ചിറ്റരത്തയുടെ കിഴങ്ങാണ്.

ചിറ്റരത്തയും പേരരത്തയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ രാസ്നയെ പ്രധാനമായും രണ്ടായി തരംതിരിച്ചിട്ടുണ്ട്:

മഹാരാസ്ന: കോലിഞ്ചി പേരരത്ത അഥവാ വലിയ അരത്തയെ (Alpinia galanga) 'മഹാരാസ്ന' എന്നും ഉത്തരേന്ത്യൻ വൈദ്യശാസ്ത്ര ശാഖകളിൽ 'കുലഞ്ജൻ' (Kulanjan) എന്നും വിളിക്കുന്നു.

ലഘുരാസ്ന: ചിറ്റരത്തയെ (Alpinia calcarata) 'ലഘുരാസ്ന' അഥവാ 'യുഗ്മപത്ര' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

രണ്ടും ഒരേ സസ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെട്ടവയും രൂപത്തിൽ സമാനതകളുള്ളവയുമാണ്. എന്നാൽ ഗന്ധത്തിലും തൈലാംശത്തിന്റെ (essential oils) തീവ്രതയിലും പ്രകടമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്. വിപണിയിൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഇവ പരസ്പരം പകരമായി (Substitutes) ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, തീവ്രത കൂടിയ വേദനസംഹാരി ഗുണങ്ങൾക്കായി കേരളത്തിൽ മുൻഗണന നൽകുന്നത് ചിറ്റരത്തയ്ക്ക് തന്നെയാണ്.

സസ്യശാസ്ത്രപരമായി നാല് വ്യത്യസ്ത ചെടികളാണ് രാസ്ന എന്ന പേരിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതെങ്കിലും, വാത-കഫ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും വേദനയും നീർക്കെട്ടും ഇല്ലാതാക്കാനുമുള്ള ഔഷധഗുണം (Pharmacological action) ഈ സസ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ഒരുപോലെയുണ്ട്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിവരണങ്ങളും ആധുനിക ഫൈറ്റോകെമിക്കൽ പഠനങ്ങളും ഇത് ശരിവെക്കുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രാസ്ന

ചിറ്റരത്തയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ‘രാസ്ന’ എന്ന ആയുർവേദ ഔഷധനാമം പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതാണ്. കേരളീയ ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിൽ ചിറ്റരത്തയെ രാസ്നയായി പരിഗണിച്ച് വിവിധ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. എന്നാൽ ‘രാസ്ന’ എന്ന പേരിൽ ഏത് സസ്യത്തെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്നതിൽ പ്രദേശഭേദമനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ കാണാം.

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ രാസ്നയുടെ ഗുണങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു

രാസ്നാ തിക്താ ഗുരൂഷ്ണാമപാചനീ കഫവാതഹാ ।

നിഹന്തി ശോഫവാതാസ്രശ്വാസകാസവിഷജ്വരാൻ ॥

ഹിധ്മാശീതാമവാതാഢ്യവാതശൂലോദരാണി ച ॥

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ഔഷധി വർഗ്ഗത്തിൽ രാസ്നയുടെ (ചിറ്റരത്ത / പേരരത്ത) രസഗുണവീര്യങ്ങളും രോഗശമന ശേഷിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ സമഗ്രമായ ആയുർവേദ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു.

രസ-ഗുണ-വീര്യങ്ങളും ദോഷകർമ്മവും

രാസ്നാ തിക്താ ഗുരൂഷ്ണാമപാചനീ കഫവാതഹാ എന്ന ആദ്യഭാഗത്ത് ഔഷധത്തിന്റെ മൗലിക സ്വഭാവങ്ങളാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. രാസ്നാ എന്നാൽ പ്രധാനമായും കയ്പ് രുചിയുള്ള (തിക്താ രസം) ഔഷധമാണ്. ഭൗതികഗുണത്തിൽ ഇത് ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുന്നതും ദഹനത്തിന് അല്പം സാവകാശം ആവശ്യമുള്ളതുമായ ഗുരു ഗുണത്തോടുകൂടിയതും, ശരീരത്തിൽ ചൂട് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഉഷ്ണ വീര്യമുള്ളതുമാകുന്നു. ജഠരാഗ്നി മന്ദീഭവിക്കുമ്പോൾ ദഹനനാളത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്ന അപക്വമായ വിഷാംശത്തെ (ആമം) ദഹിപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുള്ളതിനാൽ ഇത് ആമപാചനീ ആകുന്നു. തിക്തരസവും ഉഷ്ണവീര്യവും ഒത്തുചേരുന്നതുകൊണ്ട് പ്രകോപിതമായി നിൽക്കുന്ന കഫത്തെയും വാതത്തെയും ഒരേസമയം ശാന്തമാക്കുന്ന കഫവാതഹാ ആയി രാസ്ന പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

പ്രധാന രോഗശമന ഗുണങ്ങൾ

നിഹന്തി ശോഫവാതാസ്രശ്വാസകാസവിഷജ്വരാൻ എന്ന രണ്ടാം വരിയിലൂടെ രാസ്ന നശിപ്പിക്കുന്ന (നിഹന്തി) രോഗാവസ്ഥകളെ നിരത്തുന്നു. ശരീരത്തിലെ നീർക്കെട്ടിനെയും വീക്കത്തെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനാൽ ശോഫരോഗങ്ങളിൽ ഇത് പ്രധാനമാണ്. ദുഷിച്ച രക്തവും വാതകോപവും ഒന്നിച്ചുണ്ടാകുന്ന വാതാസ്രം അഥവാ രക്തവാതം ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലും മികച്ച ഔഷധമില്ല. പ്രാണവാഹസ്രോതസ്സുകളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കഫത്തെ ഉരുക്കിക്കളഞ്ഞ് വായുസഞ്ചാരം സുഗമമാക്കുന്നതിലൂടെ ശ്വാസ (ശ്വാസംമുട്ടൽ, ആസ്ത്മ), കാസ (വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ) എന്നീ ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളെ ഇത് വേരോടെ മാറ്റുന്നു. കൂടാതെ ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വിഷാംശങ്ങളെ നിർവീര്യമാക്കുന്ന വിഷഹരമായും, ആമജന്യമായ താപനില വ്യതിയാനങ്ങളെ ക്രമീകരിക്കുന്ന ജ്വരനാശിനിയായും രാസ്ന വർത്തിക്കുന്നു.

സങ്കീർണ്ണ വാതരോഗങ്ങളും ഉദരരോഗങ്ങളും

ഹിധ്മാശീതാമവാതാഢ്യവാതശൂലോദരാണി ച എന്ന മൂന്നാം ഭാഗത്ത് അതികഠിനമായ വാത-ഉദര രോഗങ്ങളിലെ പ്രയോഗമാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്. പ്രാണ-ഉദാന വായുക്കളുടെ വിപരീതഗതി കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന എക്കിളിനെ (ഹിധ്മാ) ഇത് തടയുന്നു. ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ തണുപ്പിനെയും വിറയലിനെയും അകറ്റുന്ന ശീതഹര ഗുണം ഇതിനുണ്ട്. സന്ധികളിൽ ആമം അടിഞ്ഞുകൂടി അതികഠിനമായ വേദനയും നീരും ചലനമില്ലായ്മയും ഉണ്ടാക്കുന്ന ആമവാതം, അരക്കെട്ടിനെയും തുടകളെയും സ്തംഭിപ്പിച്ച് തളർത്തുന്ന അതീവ ദുഷ്കരമായ ആഢ്യവാതം (ഊരുസ്തംഭം) എന്നിവയിൽ രാസ്ന അത്യധികം ഫലപ്രദമാണ്. കൂടാതെ വായുകോപം മൂലം ദഹനനാളത്തിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ കുത്തുവേദനയെ (ശൂല) ശമിപ്പിക്കാനും, വയറുവീർപ്പും മഹോദരവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള സകലവിധ വയറുസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളെയും (ഉദരാണി ച) ഇല്ലാതാക്കാനും രാസ്ന ഉത്തമ ഔഷധമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു

സുഗന്ധമൂലാതിരസാ സൈവ പൂതിരസാ സ്മൃതാ ।

രാസ്നാ തിക്തോഷ്ണഗുർവീ സ്യാദ്വിഷവാതാസ്രകാസജിത് ।

ശോഫകമ്പോദരശ്ലേഷ്മശമന്യാമസ്യ പാചനീ ॥

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ രാസ്നയുടെ പ്രധാന പര്യായനാമങ്ങളും രസഗുണവീര്യങ്ങളും രോഗശമന ശേഷിയും സമഗ്രമായി വിവരിക്കുന്നു.

പര്യായങ്ങളും സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളും

സുഗന്ധമൂലാതിരസാ സൈവ പൂതിരസാ സ്മൃതാ എന്ന ആദ്യ വരിയിലൂടെ രാസ്നയുടെ മൂന്ന് പ്രധാന നാമവിശേഷണങ്ങളാണ് ആചാര്യൻ നൽകുന്നത്. മണ്ണിൽ പടർന്നു വളരുന്ന സുഗന്ധപൂരിതമായ വേരോ കിഴങ്ങോ ഉള്ളതായതിനാൽ സുഗന്ധമൂലാ എന്നും, അതിശക്തമായ ഔഷധരസവും രോഗശമന വീര്യവുമുള്ള സസ്യമായതിനാൽ അതിരസാ എന്നും, സവിശേഷവും തീവ്രവുമായ ഗന്ധമുള്ള രസത്തോടുകൂടിയതായതിനാൽ പൂതിരസാ എന്നും രാസ്ന അറിയപ്പെടുന്നു (സൈവ സ്മൃതാ).

രസ-ഗുണ-വീര്യങ്ങളും വിഷ-ശ്വാസകോശ ശമനവും

രാസ്നാ തിക്തോഷ്ണഗുർവീ സ്യാദ്വിഷവാതാസ്രകാസജിത് എന്ന രണ്ടാം വരിയിൽ ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ചില പ്രധാന രോഗങ്ങളിലെ സ്വാധീനവും വ്യക്തമാക്കുന്നു. രാസ്നാ തിക്ത രസത്തോടുകൂടിയതും (തിക്താ - കയ്പ് രുചി), ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും ചൂടും നൽകുന്ന ഉഷ്ണ വീര്യമുള്ളതും, ശരീരത്തിന് ഘനത്വം നൽകുന്ന ഗുർവീ (ഗുരു ഗുണം) സ്വഭാവത്തോടുകൂടിയതുമാകുന്നു. ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വിഷാംശങ്ങളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇത് വിഷജിത് ആകുന്നു. ദുഷിച്ച രക്തവും വാതകോപവും ചേർന്നുവരുന്ന രക്തവാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ വാതാസ്രജിത് എന്നും, ശ്വാസകോശത്തിലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കി വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനാൽ കാസജിത് എന്നും ആചാര്യൻ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

നീർക്കെട്ട്, വാത-ഉദര രോഗങ്ങൾ, ആമപാചനം

ശോഫകമ്പോദരശ്ലേഷ്മശമന്യാമസ്യ പാചനീ എന്ന മൂന്നാം വരിയിലൂടെ രാസ്നയുടെ അതിവിശിഷ്ടമായ ചികിത്സാകർമ്മങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു. സന്ധികളിലും ശരീരഭാഗങ്ങളിലുമുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടിനെയും വീക്കത്തെയും തടയുന്നതിനാൽ ശോഫശമനീ ആയും, വാതകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അനിയന്ത്രിതമായ വിറയലുകളെ ശാന്തമാക്കുന്നതിനാൽ കഫശമനി ആയും ഇത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മഹോദരവും വയറുവീർപ്പും ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ വയറുസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഉദരശമനീ ഗുണവും, പ്രകോപിതമായി നിൽക്കുന്ന കഫത്തെ ഉരുക്കിക്കളയുന്ന ശ്ലേഷ്മശമനീ ശേഷിയും ഇതിനുണ്ട്. കൂടാതെ, ദഹനക്കുറവ് മൂലം ആമാശയത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടി രോഗങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്ന അപക്വമായ ദഹനരസത്തെ (ആമം) ദഹിപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കാൻ അത്യുത്തമമായതിനാൽ രാസ്ന ആമസ്യ പാചനീ ആയി നിലകൊള്ളുന്നു.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു

രാസ്നാമപാചനീ തിക്താ ഗുർവുഷ്ണാ കഫവാതജിത് ।

ശോഥശ്വാസസമീരാസ്രവാതശൂലോദരാപഹാ ।

കാസജ്വരവിഷാശീതിവാതികാമയസിദ്ധ്മഹൃത് ॥

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ ഹരീതക്യാദി വർഗ്ഗത്തിൽ രാസ്നയുടെ മൗലിക ഗുണങ്ങളെയും, അത് ശമിപ്പിക്കുന്ന എൺപതോളം വരുന്ന വാതരോഗങ്ങളെയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ സമഗ്രമായ ആയുർവേദ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു.

രസ-ഗുണ-വീര്യങ്ങളും ദോഷകർമ്മവും

രാസ്നാമപാചനീ തിക്താ ഗുർവുഷ്ണാ കഫവാതജിത് എന്ന വരിയിലൂടെ ഔഷധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളെ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. രാസ്നാ ദഹനവ്യവസ്ഥയിലും ധാതുക്കളിലും അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അപക്വമായ ദഹനരസത്തെയും വിഷാംശത്തെയും (ആമം) പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ചു കളയുന്നതിനാൽ ആമപാചനീ ആകുന്നു. ഇത് പ്രധാനമായും കയ്പ് രസത്തോടുകൂടിയതും (തിക്താ രസം), ശരീരത്തിന് ഘനത്വവും ബലവും നൽകുന്ന ഗുരു ഗുണമുള്ളതും, ഉഷ്ണവീര്യത്തോടുകൂടിയതുമാകുന്നു (ഗുർവുഷ്ണാ). തിക്തരസവും ഉഷ്ണവീര്യവും സമന്വയിക്കുന്നതിലൂടെ പ്രകോപിതമായി നിൽക്കുന്ന കഫത്തെയും വാതത്തെയും ഒരുപോലെ ശമിപ്പിച്ച് പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുന്നതിനാൽ ഇത് കഫവാതജിത് ആകുന്നു.

നീർക്കെട്ട്, ശ്വാസകോശ-സന്ധി-ഉദര രോഗ ശമനം

ശോഥശ്വാസസമീരാസ്രവാതശൂലോദരാപഹാ എന്ന രണ്ടാം വരിയിലൂടെ രാസ്ന ഇല്ലാതാക്കുന്ന (അപഹാ) ഗൗരവകരമായ രോഗാവസ്ഥകളെ നിരത്തുന്നു. കോശങ്ങളിലും സന്ധികളിലുമുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടിനെയും വീക്കത്തെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനാൽ ശോഥഹരമാണ്. പ്രാണവാഹസ്രോതസ്സുകളിലെ കഫാവരണത്തെ നീക്കി വായുസഞ്ചാരം സുഗമമാക്കുന്നതിലൂടെ ശ്വാസ (ശ്വാസംമുട്ടൽ, ആസ്ത്മ) രോഗങ്ങൾക്ക് വലിയ ആശ്വാസമേകുന്നു. വാതവും രക്തവും ഒരുമിച്ച് ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ രക്തവാതത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സമീരാസ്ര (വാതാസ്രം) നാശകമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കൂടാതെ, വായുകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ വേദനയെ ശമിപ്പിക്കുന്ന വാതശൂലഹരമായും, മഹോദരവും വയറുവീർപ്പും ഉൾപ്പെടെയുള്ള സകലവിധ ഉദര രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതായും രാസ്ന വർത്തിക്കുന്നു.

അശീതി വാതരോഗങ്ങളും ത്വക്ക് രോഗങ്ങളും

കാസജ്വരവിഷാശീതിവാതികാമയസിദ്ധ്മഹൃത് എന്ന മൂന്നാം വരിയിൽ രാസ്നയുടെ പരമപ്രധാനമായ രോഗശമന ശേഷിയാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. വിട്ടുമാറാത്ത കഫക്കെട്ടും ചുമയും മാറ്റുന്ന കാസഹരമായും, ആമജന്യമായ പനിയെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ജ്വരനാശകമായും, ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളുന്ന വിഷഹരമായും ഇത് നിലകൊള്ളുന്നു. ആയുർവേദ ശാസ്ത്രത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന അതികഠിനമായ എൺപത് വിധത്തിലുള്ള നാനാത്മജ വാതരോഗങ്ങളെ (അശീതി വാതികാമയ) വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കാൻ രാസ്നയോളം ഉത്തമമായ മറ്റൊരു ഔഷധമില്ല. ഇതിനുപുറമെ, ത്വക്കിൽ വെളുത്ത നിറത്തിൽ പടരുന്ന സവിശേഷ കുഷ്ഠരോഗമായ സിദ്ധ്മത്തെയും (സിദ്ധ്മ) പൂർണ്ണമായി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇത് മഹത്തായ രോഗഹരമായി (ഹൃത്) വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.

രാജ നിഘണ്ടു

രാസ്നാ തു ത്രിവിധാ പ്രോക്താ മൂലം പത്രം തൃണം തഥാ ।

ജ്ഞേയേ മൂലദലേ ശ്രേഷ്ഠേ തൃണരാസ്നാ ച മധ്യമാ ॥

രാസ്നാ ഗുരുശ്ച തിക്തോഷ്ണാ വിഷവാതാസ്രകാസജിത് ।

ശോഫകമ്പോദരശ്ലേഷ്മശമനീ പാചനീ ച സാ ॥

രാജ നിഘണ്ടുവിലെ രാസ്നാദി വർഗ്ഗത്തിൽ രാസ്നയുടെ വർഗ്ഗീകരണവും രസഗുണവീര്യങ്ങളും രോഗശമന ശേഷിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ സമഗ്രമായ ആയുർവേദ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു.

രാസ്നയുടെ ത്രിവിധ വർഗ്ഗീകരണം

രാസ്നാ തു ത്രിവിധാ പ്രോക്താ മൂലം പത്രം തൃണം തഥാ എന്ന വരിയിലൂടെ രാസ്നയെ സസ്യശാസ്ത്രപരമായി മൂന്ന് പ്രധാന ഇനങ്ങളായിട്ടാണ് (ത്രിവിധാ) ആചാര്യന്മാർ തിരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. കിഴങ്ങോ വേരോ പ്രധാനമായി ഔഷധമായെടുക്കുന്ന മൂലരാസ്ന, ഇലകൾക്ക് പ്രാധാന്യമുള്ള പത്രരാസ്ന, പുല്ലിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള തൃണരാസ്ന എന്നിവയാണവ.

തുടർന്ന് ജ്ഞേയേ മൂലദലേ ശ്രേഷ്ഠേ തൃണരാസ്നാ ച മധ്യമാ എന്ന ഭാഗത്ത് ഇവയുടെ ഔഷധമൂല്യം തരംതിരിക്കുന്നു. ഔഷധനിർമ്മാണത്തിലും രോഗശമനത്തിലും മൂലരാസ്നയും ദലരാസ്നയും (പത്രരാസ്ന) ഏറ്റവും ഗുണമേന്മയുള്ളതും ശ്രേഷ്ഠവുമാകുന്നു. എന്നാൽ തൃണരാസ്നയാകട്ടെ ഇവയെ അപേക്ഷിച്ച് ഇടത്തരം ഗുണവീര്യമുള്ള മധ്യമ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നതുമാണെന്ന് വൈദ്യന്മാർ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതാണ് (ജ്ഞേയേ).

രസ-ഗുണ-വീര്യങ്ങളും പ്രധാന രോഗശമനവും

രാസ്നാ ഗുരുശ്ച തിക്തോഷ്ണാ വിഷവാതാസ്രകാസജിത് എന്ന മൂന്നാം വരിയിൽ ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ദോഷശമന ശേഷിയും നിരത്തുന്നു. രാസ്ന ശരീരത്തിന് പുഷ്ടിയും ബലവും നൽകുന്ന ഗുരു ഗുണത്തോടുകൂടിയതും, കയ്പ് രസമുള്ളതും (തിക്താ രസം), ശരീരത്തിൽ അഗ്നിയെയും ചൂടിനെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഉഷ്ണ വീര്യമുള്ളതുമാകുന്നു. ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും വിഷബാധകളെയും നിർവീര്യമാക്കുന്നതിനാൽ ഇത് വിഷജിത് ആകുന്നു. വാതവും രക്തവും ഒരേസമയം ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ രക്തവാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന വാതാസ്രജിത് ആയും, ശ്വാസകോശത്തിലെ കഫത്തെ ഇളക്കി ചുമയെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന കാസജിത് ആയും രാസ്ന പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

നീർക്കെട്ട്, കമ്പവാതം, ഉദരരോഗങ്ങൾ, ആമപാചനം

ശോഫകമ്പോദരശ്ലേഷ്മശമനീ പാചനീ ച സാ എന്ന അവസാന വരിയിലൂടെ സങ്കീർണ്ണമായ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളിലുള്ള രാസ്നയുടെ പ്രയോഗമാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്. കോശങ്ങളിലും സന്ധികളിലുമുണ്ടാകുന്ന വീക്കത്തെയും നീർക്കെട്ടിനെയും തടയുന്നതിനാൽ ശോഫശമനീ ആയും, വാതകോപം നിമിത്തം ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിറയലുകളെയും പേശീവലിവുകളെയും ശാന്തമാക്കുന്നതിനാൽ കമ്പശമനീ ആയും ഇത് വർത്തിക്കുന്നു. മഹോദരം, വയറുവീർപ്പ് തുടങ്ങിയ ഉദരരോഗങ്ങളെ അകറ്റുന്ന ഉദരശമനീ ഗുണവും, പ്രകോപിതമായ കഫത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ശ്ലേഷ്മശമനീ ശേഷിയും ഇതിനുണ്ട്. കൂടാതെ, ദഹനക്കുറവ് മൂലം രക്തത്തിലും കോശങ്ങളിലും അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അപക്വ ദഹനരസത്തെ (ആമം) ദഹിപ്പിച്ച് ഉദരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന അത്യുത്തമമായ പാചനീ ഔഷധമായി (സാ പാചനീ ച) രാസ്ന നിലകൊള്ളുന്നു.

രാസ്നയുടെ പ്രധാന ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു, രാജ നിഘണ്ടു എന്നീ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ പ്രകാരം രാസ്ന പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന രോഗങ്ങൾക്കാണ് സിദ്ധൗഷധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:

വാത സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

അശീതി വാതികാമയം: ആയുർവേദത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന എൺപത് വിധത്തിലുള്ള സമസ്ത വാതരോഗങ്ങൾ.

ആമവാതം: സന്ധികളിൽ ആമം അടിഞ്ഞുകൂടി അതികഠിനമായ വേദനയും നീരും ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥ '

വാതാസ്രം (സമീരാസ്രം): വാതവും രക്തവും ഒരുമിച്ച് ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന രക്തവാതം (Gout).

ആഢ്യവാതം (ഊരുസ്തംഭം): അരക്കെട്ടിനെയും തുടകളെയും സ്തംഭിപ്പിച്ച് ചലനശേഷി കുറയ്ക്കുന്ന കഠിന വാതം.

കമ്പം: വാതകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ശരീരത്തിലെ അനിയന്ത്രിതമായ വിറയലുകൾ (Tremors).

വാതശൂല: വായുകോപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ കുത്തുവേദനകൾ.

ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

കാസം: വിട്ടുമാറാത്ത കഫക്കെട്ടും വരണ്ട ചുമയും.

ശ്വാസം: ശ്വാസതടസ്സം, ആസ്ത്മ, ശ്വാസമെടുക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്.

ശ്ലേഷ്മ രോഗങ്ങൾ: പ്രാണവാഹസ്രോതസ്സുകളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അധിക കഫം.

ഹിധ്മ: വായുവിന്റെ വിപരീതഗതി കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന എക്കിൾ.

ദഹന-ഉദര സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

ആമദോഷം: ദഹനക്കുറവ് മൂലം ആമാശയത്തിലും ധാതുക്കളിലും രൂപപ്പെടുന്ന വിഷാംശം.

ഉദരരോഗങ്ങൾ: വയറുവീർപ്പ്, മഹോദരം, ദഹനനാളത്തിലെ തടസ്സങ്ങൾ.

ശൂല: വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദനയും ഗ്യാസ് ട്രബിളും.

മറ്റു രോഗാവസ്ഥകൾ

ശോഫം / ശോഥം: സന്ധികളിലും കോശങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടും വീക്കവും.

ജ്വരം: ആമജന്യമായ പനിയും ശരീരതാപനിലയിലെ വ്യതിയാനങ്ങളും.

വിഷം: ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ വിഷാംശങ്ങൾ.

ശീതം: അമിതമായ കുളിര്, വിറയൽ, ശരീരത്തിലെ തണുപ്പ്.

സിദ്ധ്മം: ത്വക്കിൽ വെളുത്ത നിറത്തിൽ പടരുന്ന സവിശേഷ കുഷ്ഠരോഗം (ചർമ്മരോഗങ്ങൾ).

ചിറ്റരത്തയിലെ പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

ചിറ്റരത്തയുടെ ഔഷധപ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അതിന്റെ കിഴങ്ങിലുള്ള സുഗന്ധതൈലങ്ങൾ (essential oils) പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നു. കിഴങ്ങിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന എണ്ണയിൽ പലതരം volatile compounds കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചിറ്റരത്തയുടെ പ്രത്യേക ഗന്ധത്തിനും രുചിക്കും ഈ സുഗന്ധതൈലങ്ങൾ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

1,8-സിനിയോൾ (1,8-Cineole) ചിറ്റരത്തയിൽ കണ്ടെത്തിയ പ്രധാന volatile compounds-ൽ ഒന്നാണ്. യൂക്കാലിപ്റ്റോൾ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഘടകത്തിന് ശക്തമായ സുഗന്ധമുണ്ട്. ശ്വാസവാഹിനികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് 1,8-cineole-ൽ ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

കാംഫർ (Camphor), α-ടെർപിനിയോൾ (α-Terpineol), α-പിനീൻ (α-Pinene), β-പിനീൻ (β-Pinene), ലിമോണീൻ (Limonene) തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും ചിറ്റരത്തയുടെ essential oil-ൽ വിവിധ പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇവയുടെ അളവ് സസ്യം വളർന്ന പ്രദേശം, കിഴങ്ങിന്റെ പ്രായം, ശേഖരിച്ച സമയം, എണ്ണ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന രീതി എന്നിവ അനുസരിച്ച് മാറാം.

ചിറ്റരത്തയിൽ ഫ്ലേവനോയിഡുകളും മറ്റ് phenolic compounds-ഉം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. Galangin, Quercetin, Kaempferol തുടങ്ങിയ സംയുക്തങ്ങൾ ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു. ഇവയ്ക്ക് antioxidant, anti-inflammatory പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെന്നത് laboratory പഠനങ്ങളിൽ പരിശോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ചിറ്റരത്തയെക്കുറിച്ചുള്ള phytochemical ഗവേഷണങ്ങളിൽ Calcaratarins പോലുള്ള diarylheptanoid വിഭാഗത്തിലെ സംയുക്തങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. Alpinia calcarata-യിൽ കണ്ടെത്തിയ പ്രത്യേക secondary metabolites എന്ന നിലയിലാണ് ഇവ ഗവേഷണങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്.

ചിറ്റരത്തയെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ

പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്ന ചിറ്റരത്തയുടെ (Alpinia calcarata) ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലബോറട്ടറി തലത്തിലും മൃഗങ്ങളിലും നടന്ന പ്രാഥമിക ഗവേഷണങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന പ്രധാന വിവരങ്ങൾ:

വേദനയും നീർക്കെട്ടും നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള സാധ്യത (Anti-inflammatory & Analgesic Potential): ശരീരത്തിൽ വീക്കത്തിനും സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും കാരണമാകുന്ന COX-2 എൻസൈമുകളെയും പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിനുകളെയും ഒരുപരിധിവരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ചിറ്റരത്തയിലെ സംയുക്തങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെന്ന് പ്രാഥമിക പരീക്ഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വാതസംബന്ധമായ വേദനകൾക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ആശ്വാസം ലഭിക്കുന്നതിന് പിന്നിൽ ഈ സവിശേഷത കാരണമായേക്കാം.

ശ്വാസകോശ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുള്ള പിന്തുണ (Bronchodilator Effect): ചിറ്റരത്തയിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന 1,8-സിനിയോൾ എന്ന ബാഷ്പീകരണ തൈലം ശ്വാസനാളത്തിലെ പേശികളെ അയയ്ക്കാനും കഫം അയഞ്ഞുപോകാനും സഹായിച്ചേക്കുമെന്ന് പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ശ്വാസതടസ്സമുള്ള സമയങ്ങളിൽ ശ്വാസമെടുപ്പ് സുഗമമാക്കാൻ ഇത് പ്രയോജനപ്പെട്ടേക്കാം.

രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് ക്രമീകരിക്കാനുള്ള പങ്ക് (Antidiabetic Potential): ഭക്ഷണത്തിലെ അന്നജം പെട്ടെന്ന് ഗ്ലൂക്കോസായി മാറുന്നതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ആൽഫാ-ഗ്ലൂക്കോസിഡേസ് പോലുള്ള എൻസൈമുകളുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ ചിറ്റരത്തയുടെ സത്ത് സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതായി പ്രീ-ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് നിലവിലെ പ്രമേഹ ചികിത്സകൾക്കോ മരുന്നുകൾക്കോ പകരമല്ല.

ആമാശയത്തിനുള്ള സംരക്ഷണം (Gastroprotective Potential): വേദനസംഹാരികൾ സാധാരണയായി വയറ്റിൽ അസിഡിറ്റിക്കും അൾസറിനും കാരണമാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ചിറ്റരത്തയിലെ ചില ഘടകങ്ങൾ ആമാശയത്തിലെ ആന്തരിക ആവരണത്തിന് സ്വാഭാവിക സംരക്ഷണം നൽകാനും മുറിവുകൾ സുഖപ്പെടാൻ പിന്തുണയേകാനും സഹായിച്ചേക്കുമെന്ന് മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പ്രാഥമിക പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

സൂക്ഷ്മാണുക്കളെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള ശേഷി (Antimicrobial Action): വായ, തൊണ്ട എന്നിവടങ്ങളിലെ അണുബാധകൾക്കും മോണരോഗങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്ന ചിലയിനം ബാക്ടീരിയ, ഫംഗസ് എന്നിവയുടെ വളർച്ചയെ തടയാൻ ചിറ്റരത്തയിലെ സുഗന്ധതൈലങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് ലബോറട്ടറി പരിശോധനകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

പരമ്പരാഗത നാട്ടറിവുകൾക്ക് പിന്നിലെ ജൈവ-രാസ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ സൂചനകൾ ഇത്തരം പ്രാഥമിക ഗവേഷണങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, മനുഷ്യരിലെ കൃത്യമായ ഫലപ്രാപ്തിക്കും അളവിനും ഇനിയും വിപുലമായ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

രാസ്ന അടങ്ങിയ പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങൾ

വാത-കഫ ദോഷങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിലും വേദനകളിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന നിരവധി ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ രാസ്ന ഒരു പ്രധാന ദ്രവ്യമായി കാണാം. പ്രത്യേകിച്ച് കഷായം, ചൂർണം, തൈലം, ഘൃതം, ഗുഗ്ഗുളു തുടങ്ങിയ ഔഷധരൂപങ്ങളിൽ രാസ്ന ഉൾപ്പെടുന്ന യോഗങ്ങൾ ആയുർവേദ ചികിത്സാപാരമ്പര്യത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

രാസ്നാസപ്തകം കഷായം രാസ്ന ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രധാന കഷായയോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. വാതജന്യമായ നടുവേദന, അരക്കെട്ട് ഭാഗത്തെ വേദന, സന്ധി-പേശി സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, സയാറ്റിക്കയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദന തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഈ യോഗത്തിന്റെ പ്രയോഗം കാണാം.

രാസ്നൈരണ്ഡാദി കഷായം രാസ്നയും ഏരണ്ഡവും ഉൾപ്പെടുന്ന കഷായയോഗമാണ്. വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദന, ശോഥം, സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ഇതിന്റെ പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

മഹാരാസ്നാദി കഷായം രാസ്ന പ്രധാനമായി വരുന്ന വിപുലമായ ഒരു ഔഷധയോഗമാണ്. വിവിധ വാതവികാരങ്ങൾ, ശരീരത്തിലെ വേദന, പേശി-സന്ധി സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, നാഡീവ്യൂഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില വാതരോഗാവസ്ഥകൾ എന്നിവയിൽ ഇത് പ്രയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ചികിത്സാപാരമ്പര്യത്തിൽ കാണാം.

രാസ്നാപഞ്ചകം കഷായം രാസ്ന ഉൾപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു കഷായയോഗമാണ്. വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദനകളും ആമവാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളും പരിഗണിച്ച് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഈ യോഗം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

രാസ്നാദി ചൂർണം : രാസ്നാദി ചൂർണം കേരളത്തിൽ ഏറെ പരിചിതമായ ഒരു ആയുർവേദ ചൂർണയോഗമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് തലയിൽ വെള്ളം തട്ടിയശേഷം നെറുകയിൽ പുരട്ടുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം കേരളത്തിൽ വ്യാപകമാണ്. പീനസം, കഫസംബന്ധമായ തലഭാരം, തലവേദന തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഇതിന്റെ ഉപയോഗം കാണാം. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാ ആളുകൾക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാണെന്ന് കരുതരുത്; വ്യക്തിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ചാണ് പ്രയോഗം തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

രാസ്നാദി തൈലം : രാസ്ന ഉൾപ്പെടുന്ന ബാഹ്യപ്രയോഗ ഔഷധയോഗമാണ്. വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശരീരവേദന, സന്ധി-പേശി സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പുറമേ പുരട്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം. ഇതിന്റെ കൃത്യമായ ഉപയോഗരീതി രോഗാവസ്ഥയും ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യവും അനുസരിച്ചായിരിക്കും.

രാസ്നാദി ഘൃതം രാസ്ന ഉൾപ്പെടുന്ന ഘൃതയോഗമാണ്. ഇതിന്റെ ഉപയോഗം ബന്ധപ്പെട്ട ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലും യോഗത്തിന്റെ ഘടനയിലും ആശ്രയിച്ചാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഘൃതപ്രയോഗത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനമുള്ളതിനാൽ, വൈദ്യനിർദേശപ്രകാരമാണ് ഇത്തരം യോഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

രാസ്നാദി ഗുഗ്ഗുലു എന്ന പേരിലും രാസ്ന ഉൾപ്പെടുന്ന ഗുഗ്ഗുലു യോഗങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. വാത-ശോഥവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സന്ധി-പേശി അസ്വസ്ഥതകളുടെ ചികിത്സാപാരമ്പര്യത്തിലാണ് ഇത്തരം യോഗങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യമുള്ളത്.

രാസ്ന അടങ്ങിയ മറ്റ് ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

രാസ്ന ഒരു പ്രധാന ദ്രവ്യമായി ഉൾപ്പെടുന്ന നിരവധി ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങൾ ചികിത്സാപാരമ്പര്യത്തിൽ കാണാം. കഷായം, ചൂർണം, ഗുളിക, ഘൃതം, ലേഹം, തൈലം, അരിഷ്ടം തുടങ്ങിയ വ്യത്യസ്ത ഔഷധരൂപങ്ങളിലാണ് ഇവ തയ്യാറാക്കുന്നത്.

വായുഗുളിക (Vayugulika), ജടാമയാദി ചൂർണം (Jatamayadi Churnam), വലിയ രാസ്നാദി കഷായം (Valiya Rasnadi Kashayam) എന്നിവ രാസ്ന ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.

അതുപോലെ വ്യാഘ്ര്യാദി ലേഹം (Vyaghryadi Leham), ദീപ്യകാദി ചൂർണം (Dipyakadi Churnam), രാസ്നൈരണ്ഡാദി ക്വാഥം / ടാബ്ലറ്റ് (Rasnaerandadi Kwatham), ചവികാസവം (Chavikasavam) എന്നിവയിലും രാസ്ന ഒരു ഘടകമായി കാണാം.

എണ്ണകളുടെ വിഭാഗത്തിൽ വലിയ നാരായണ തൈലം (Valiya Narayana Tailam), ഗന്ധ തൈലം (Gandha Tailam), ചെറിയ ലക്ഷാദി തൈലം (Cheriya Lakshadi Tailam) തുടങ്ങിയ യോഗങ്ങളിലും രാസ്ന ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഗുളിക, ഘൃതം തുടങ്ങിയ ഔഷധരൂപങ്ങളിലും രാസ്നയുടെ പ്രയോഗം കാണാം. പാടാദി ഗുളിക (Patadi Gulika), നിർഗുണ്ഡ്യാദി ഘൃതം (Nirgundyadi Ghritam), ബൃഹച്ചാഗലാദി ഘൃതം (Brihachagaladi Ghritam) എന്നിവ അതിൽപ്പെടുന്നു.

ഇതിനു പുറമേ കൊട്ടംചുക്കാദി ചൂർണം (Kottamchukkadi Churnam) പോലുള്ള പ്രശസ്തമായ ചൂർണയോഗങ്ങളിലും രാസ്ന ഒരു ഘടകമായി വരുന്നു.

രാസ്നയുടെ സംസ്കൃത പര്യായനാമങ്ങൾ

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിലും ക്ലാസിക്കൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും രാസ്നയുടെ (ചിറ്റരത്ത) ബാഹ്യരൂപം, ഗന്ധം, ഔഷധഗുണം എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നൽകിയിട്ടുള്ള പ്രധാന സംസ്കൃത പര്യായങ്ങളും അവയുടെ അർത്ഥങ്ങളും:

രാസ്നാ (Rasna): വാതകോപത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്, നാവിന് സവിശേഷമായ രുചിബോധം പകരുന്നത് എന്നീ അർത്ഥങ്ങളിലാണ് ഈ പ്രധാന നാമം നൽകിയിട്ടുള്ളത്.

സുഗന്ധമൂലാ (Sugandhamoola): മണ്ണിൽ പടരുന്ന ഇതിന്റെ കിഴങ്ങിന് ഔഷധഗുണമുള്ള ശക്തമായ സുഗന്ധമുള്ളതുകൊണ്ട്.

യുഗ്മപത്രാ (Yugmapatra): തണ്ടിൽ ഇലകൾ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്ന രീതി ഒന്നിനൊന്ന് ജോഡിയായി നിൽക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിക്കുന്നതുകൊണ്ട് (ചിറ്റരത്തയുടെ പ്രധാന സവിശേഷത).

സുവഹാ (Suvaha): ശരീരത്തിലെ വാതത്തെയും സ്രോതസ്സുകളിലെ തടസ്സങ്ങളെയും സുഗമമായി നേർവഴിക്ക് നയിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായതിനാൽ.

അതിരസാ (Atirasa): വളരെ തീവ്രമായ ഔഷധവീര്യവും ശക്തമായ രസവുമുള്ള സസ്യമായതുകൊണ്ട്.

ശ്രേയസീ (Sreyasi): സന്ധിവേദന, വാതം, ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ഫലം നൽകുന്നത്.

ഏലാപർണ്ണീ (Elaparni): ഇതിന്റെ ഇലകൾക്ക് ഏലച്ചെടിയുടെ ഇലകളോട് പ്രകടമായ സാമ്യമുള്ളതുകൊണ്ട്.

പൂതിരസാ (Pootirasa): ചിറ്റരത്തയുടെ നീരിനും തൈലത്തിനും സവിശേഷവും രൂക്ഷവുമായ ഗന്ധമുള്ളതിനാൽ.

ഗന്ധനാകുലീ (Gandhanakuli): ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും നീർക്കെട്ടിനെയും ശമിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രത്യേക ശേഷിയുള്ളതിനാൽ.

രസ്യാ (Rasya): ദഹനരസങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ശരീരത്തിന് ബലം പകരുകയും ചെയ്യുന്നത്.

ചിറ്റരത്തയുടെ രസഗുണാദി വിവരണം

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രപ്രകാരം രാസ്നയ്ക്ക് തിക്തരസം അഥവാ കയ്പുരസം ആണ് പറയുന്നത്. തിക്തരസത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ കഫശമനവും ആമപാചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

രാസ്നയുടെ ഗുണം ഗുരു എന്നാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിൽ താരതമ്യേന ഭാരമുള്ള സ്വഭാവം എന്നാണ് ഗുരു ഗുണത്തിന്റെ അർത്ഥം. ഒരു ഔഷധത്തിന്റെ ശരീരത്തിലെ പ്രവർത്തനം വിലയിരുത്തുമ്പോൾ ഈ ഗുണവും അതിന്റെ രസവും വീര്യവും ഒരുമിച്ച് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

വിപാകം കടു (Katu) എന്നാണ് പറയുന്നത്. ദഹനത്തിന് ശേഷം ദ്രവ്യത്തിന് ലഭിക്കുന്ന അന്തിമ രുചിപരിണാമത്തെയാണ് വിപാകം എന്ന് പറയുന്നത്. കടുവിപാകം ആയുർവേദത്തിൽ കഫശമനത്തോടും ചില പാചനപ്രവർത്തനങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെടുത്തി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

വീര്യം ഉഷ്ണം എന്നാണ് രാസ്നയ്ക്ക് പറയുന്നത്. അതായത് ശരീരത്തിൽ ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ള പ്രവർത്തനം കാണിക്കുന്ന ദ്രവ്യമായാണ് ആയുർവേദം ഇതിനെ പരിഗണിക്കുന്നത്. തിക്തരസം, ഗുരുഗുണം, ഉഷ്ണവീര്യം, കടുവിപാകം എന്നിവ ചേർന്നാണ് രാസ്നയുടെ ദ്രവ്യഗുണസ്വഭാവം വിലയിരുത്തുന്നത്.

കർമ്മം കഫവാതശമനം എന്നാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. കഫവും വാതവും പ്രകോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകളിൽ രാസ്നയ്ക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വാതവികാരങ്ങൾ, ശോഥം, വേദന തുടങ്ങിയവയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന നിരവധി ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിൽ രാസ്ന ഒരു പ്രധാന ദ്രവ്യമായി കാണപ്പെടുന്നു.

രാസ്നയുടെ പ്രഭാവം വിഷഘ്നം (Vishaghna) എന്നും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. “വിഷഘ്ന” എന്നത് വിഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദോഷങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതോ ശമിപ്പിക്കുന്നതോ ആയ പ്രത്യേക കർമ്മം എന്ന ആയുർവേദ ആശയമാണ്.

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗം

രാസ്നയിൽ പ്രധാനമായും ഇലയും ഭൂകാണ്ഡവും (Leaf and Rhizome) ഔഷധപ്രയോഗത്തിനായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ചിറ്റരത്തയെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ച് അതിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള ഭൂകാണ്ഡമാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഗം. എന്നാൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന സസ്യഭാഗം ഏത് എന്നത് ഔഷധയോഗത്തിനനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം.

അളവ്

കഷായത്തിന് 40–50 ml എന്നും ചൂർണത്തിന് 3–6 ഗ്രാം എന്നും അളവ് കാണുന്നു. എന്നാൽ ഇത് പൊതുവായി എല്ലാവർക്കും സ്വീകരിക്കാവുന്ന ഒരു സ്വയംചികിത്സാ ഡോസ് എന്ന രീതിയിൽ കാണാൻ കഴിയില്ല . രാസ്ന ഒറ്റദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതും മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങളോടൊപ്പം ഒരു കഷായത്തിലോ ചൂർണത്തിലോ ഉപയോഗിക്കുന്നതും തമ്മിൽ അളവിലും പ്രയോഗത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. രോഗിയുടെ പ്രായം, ദോഷസ്ഥിതി, രോഗാവസ്ഥ, ഔഷധരൂപം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദത്തിൽ അളവ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ചിറ്റരത്തയുടെ പരമ്പരാഗത ഒറ്റമൂലി പ്രയോഗങ്ങൾ

കേരളത്തിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ചിറ്റരത്തയെ വീട്ടുവൈദ്യത്തിൽ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പാരമ്പര്യമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ചുമ, കഫക്കെട്ട്, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത, ദഹനക്കുറവ്, വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശരീരവേദന തുടങ്ങിയ ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകളിലാണ് ഇതിന്റെ നാട്ടുപ്രയോഗങ്ങൾ കൂടുതലായി കാണുന്നത്.

ചുമയും കഫക്കെട്ടും: ചിറ്റരത്തയുടെ ചെറിയൊരു കഷണം ചതച്ച് വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായത്തിൽ തേൻ ചേർത്ത് കഴിക്കുന്ന രീതി ചില നാട്ടുവൈദ്യ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ കാണാം. ചിറ്റരത്തയ്ക്ക് കഫ-വാതശമന ഗുണം പറയുന്നതിനാലാണ് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ ഉണ്ടായത്.

തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത: ഉണങ്ങിയ ചിറ്റരത്തയുടെ ചെറിയ കഷണം വായിലിട്ട് ചവച്ചരച്ച് നീര് ഇറക്കുന്ന രീതിയും ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. ചിറ്റരത്തയുടെ പ്രത്യേക രുചിയും സുഗന്ധവുമാണ് ഈ പ്രയോഗത്തിന്റെ ഭാഗം.

സന്ധി-ശരീരവേദന: ചിറ്റരത്തയും ചുക്കും ചേർത്തുള്ള കഷായപ്രയോഗം വാതസംബന്ധമായ ശരീരവേദനയ്ക്കും അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതികളിൽ ഒന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഇവ രണ്ടും ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ വാതവികാരങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ കൂട്ടുപ്രയോഗം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ലേപപ്രയോഗം: ചിറ്റരത്ത അരച്ച് കുഴമ്പാക്കി വേദനയുള്ള ഭാഗത്ത് പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതിയും നാട്ടുപ്രയോഗങ്ങളിൽ കാണാം. ഇത്തരം ലേപങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിൽ ചൊറിച്ചിൽ, കത്തൽ തുടങ്ങിയ പ്രതികരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണം. മുറിവുള്ളതോ കേടായതോ ആയ ചർമ്മത്തിൽ സ്വയം പുരട്ടുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ദഹനക്കുറവും വയറുവീർപ്പും: ചിറ്റരത്തയും ജീരകവും ചേർത്ത വെള്ളം ഉപയോഗിക്കുന്ന നാട്ടുപ്രയോഗവും കാണാം. ചിറ്റരത്തയ്ക്ക് അഗ്നിദീപന-ആമപാചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കർമ്മങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നതിനാലാണ് ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിലും ഇതിന് സ്ഥാനം ലഭിച്ചത്.

ജലദോഷവും മൂക്കടപ്പും: ചിറ്റരത്ത ചേർത്ത വെള്ളത്തിന്റെ ആവി ശ്വസിക്കുന്ന രീതിയും ചില നാട്ടുപ്രയോഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ ചൂടും സുഗന്ധവും മൂക്കടപ്പിന് താൽക്കാലിക ആശ്വാസം നൽകുന്ന അനുഭവം ഉണ്ടാകാം.

സ്വാഭാവിക ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള പരമ്പരാഗത പിന്തുണ: ആയുർവേദത്തിൽ ഉപാപചയ മാലിന്യങ്ങളെയും (ആമം) ദഹനക്കേട് മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകളെയും ക്രമീകരിക്കാൻ രാസ്നയുടെ കഷായം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ദഹനവ്യവസ്ഥയെയും മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഇത് പിന്തുണയേകിയേക്കാം.

വിഷഹര ഗുണം (പരമ്പരാഗത സങ്കല്പം): ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സസ്യജന്യമായ ചില വിഷാംശങ്ങളെയും അലർജികളെയും ചെറുക്കാൻ രാസ്ന സഹായകമാണെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അടിയന്തര വൈദ്യസഹായം ആവശ്യമുള്ള ഗുരുതരമായ വിഷബാധകൾക്ക് ഇത് ഒരിക്കലും പകരമല്ല; അത്തരം അടിയന്തര ഘട്ടങ്ങളിൽ ഉടനടി ആശുപത്രി ചികിത്സ തന്നെയാണ് തേടേണ്ടത്.

നീർക്കെട്ടും പേശീവേദനയും കുറയ്ക്കാനുള്ള ബാഹ്യപ്രയോഗം: രാസ്നയുടെ ഇലയും കിഴങ്ങും അരച്ച് ലേപനമായി പുരട്ടുന്നത് വാതകോപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന പേശീവലിവ്, നീർക്കെട്ട്, സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകാൻ സഹായിച്ചേക്കാവുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത രീതിയാണ്. വിട്ടുമാറാത്തതോ കഠിനമായതോ ആയ സന്ധിവേദനകൾക്ക് വിദഗ്ദ്ധ ഡോക്ടറുടെ പരിശോധന അത്യാവശ്യമാണ്.

ഈ നാട്ടറിവുകൾ ദൈനംദിന അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് താൽക്കാലിക ആശ്വാസം കണ്ടെത്താൻ മാത്രമുള്ളതാണ്. ലക്ഷണങ്ങൾ വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുകയാണെങ്കിലോ മറ്റ് രോഗങ്ങൾക്ക് ചികിത്സയിലാണെങ്കിലോ ഡോക്ടറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം കൃത്യമായ മരുന്നുകൾ കഴിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ചിറ്റരത്തയുടെ വിവിധ ഭാഷകളിലുള്ള പ്രധാന പ്രാദേശിക നാമങ്ങൾ :

മലയാളം: ചിറ്റരത്ത, അരത്ത

ഇംഗ്ലീഷ്: ലെസ്സർ ഗലാംഗൽ (Lesser Galangal), സ്നാപ് ജിഞ്ചർ (Snap Ginger), കാർഡമം ജിഞ്ചർ (Cardamom Ginger)

തമിഴ്: സിത്തരത്തൈ (Sittarathai / Chittarathai)

തെലുങ്ക്: ചിന്ന ദുമ്പരാഷ്ടകം (Chinna Dumparastrakamu)

കന്നഡ: ചിക്ക ദുമ്പരാഷ്ടെ (Chikka Dumparashte)

ഹിന്ദി: ഛോട്ടി കുലഞ്ജൻ (Chhoti Kulanjan), കുലിഞ്ജൻ (Kulinjan)

ബംഗാളി: ഛോട്ടോ കുലിഞ്ജൻ (Chhoto Kulinjan)

മറാത്തി: കോഷ്ട കുലിഞ്ജൻ (Kosht Kulinjan)

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ അവയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ അറിവുകൾ പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദേശമല്ല. ഒരേ രോഗത്തിന് പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാരീതി മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്.

സ്വയം ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും. അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, കൃഷി, ആരോഗ്യം, നാട്ടറിവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ Village Tips കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അംഗമാകൂ.

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏
© All Rights Reserved.

വിദാര്യാദി ലേഹ്യം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 27 Aug 2026 12:18:40 +0000

ശരീരത്തിന് നല്ല പോഷണം നൽകാനും ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ആയുർവേദ ലേഹ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് വിദാര്യാദി ലേഹ്യം (Vidaryadi Leham). പേരിൽ തന്നെ പ്രധാനമായൊരു ഔഷധസസ്യമായ വിദാരിയുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. ശരീരബലം കുറയുക, ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടുക, ശരീരത്തിന് പോഷണം ആവശ്യമാകുക തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധയോഗമായാണ് ഇത് പരിഗണിക്കുന്നത്.

പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന രസായന സ്വഭാവമുള്ള ഔഷധയോഗങ്ങൾ എന്ന നിലയിൽ വിദാര്യാദി ലേഹ്യത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ശരീരബലം, ഊർജം, പൊതുവായ ആരോഗ്യസ്ഥിതി എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ പലതുമുണ്ട്. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

വിദാര്യാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ പ്രധാന ചേരുവകൾ, ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ, ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി നോക്കാം.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ വിദാര്യാദി ഗണം

വിദാര്യാദി ഗണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സൂത്രസ്ഥാനത്തിലെ 15-ാം അധ്യായത്തിലെ 9–10 ശ്ലോകങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. വിദാരി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഈ ഔഷധഗണത്തിലെ ചേരുവകളും അവയുടെ പൊതുവായ ഗുണങ്ങളും ആചാര്യൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

മൂലശ്ലോകം:

വിദാരീപഞ്ചാംഗുലവൃശ്ചികാലീ-

വൃശ്ചീവദേവാഹ്വയശൂർപപർണ്യഃ ।

കണ്ഡൂകരീ ജീവനഹ്രസ്വസംജ്ഞേ

ദ്വേ പഞ്ചകേ ഗോപസുതാ ത്രിപാദീ ॥ 9 ॥

വിദാര്യാദിരയം ഹൃദ്യോ ബൃംഹണോ വാതപിത്തഹാ ।

ശോഷഗുൽമാംഗമർദ്ദോർധ്വശ്വാസകാസഹരോ ഗണഃ ॥ 10 ॥

ഒന്നാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം: ഔഷധ ചേരുവകൾ (ശ്ലോകം 9)

ആദ്യ ശ്ലോകത്തിൽ ഈ ഗണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന മൂലികകളെയും അവയുടെ തരംതിരിവിനെയുമാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

വിദാരി (പാൽമുതുക്ക്): കിഴങ്ങുവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ടതും ശരീരത്തിന് അതീവ പുഷ്ടിയും ഓജസ്സും നൽകുന്നതുമായ രസായന ഔഷധം. ഈ ഗണത്തിലെ പ്രധാന ഘടകമായതിനാലാണ് യോഗത്തിന് 'വിദാര്യാദി' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

പഞ്ചാംഗുലഃ (ആവണക്ക്): ഇലകൾക്ക് കൈപ്പത്തിയിലെ അഞ്ച് വിരലുകളുടെ ആകൃതിയുള്ളതിനാലാണ് പഞ്ചാംഗുലം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇത് വാതഹര ഔഷധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്.

വൃശ്ചികാലീ (കൊടിത്തൂവ / ചൊറിയണം): ശരീരത്തിൽ തട്ടിയാൽ തേളിന്റെ കുത്ത് (വൃശ്ചികം) ഏൽക്കുന്നതുപോലെ ചൊറിച്ചിലും നീറ്റലും ഉണ്ടാക്കുന്നതിനാലാണ് 'വൃശ്ചികാലീ' എന്ന പേര് വന്നത്. ഇത് കഫ-വാതങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു. ചില ബൊട്ടാണിക്കൽ പുസ്തകങ്ങളിൽ തേളിന്റെ വാലുപോലെയുള്ള പൂങ്കുലയുള്ളതുകൊണ്ട് തേൾക്കടയെ (Heliotropium indicum) വൃശ്ചികാലി എന്ന് നൽകാറുണ്ട്.

വൃശ്ചീവഃ (വെള്ളത്തഴുതാമ): മൂത്രതടസ്സം മാറ്റുന്നതിനും ശരീരത്തിലെ നീർക്കെട്ടും വീക്കവും ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും ഉത്തമമായ ഔഷധം.

ദേവാഹ്വയഃ (ദേവതാരം): ദേവവൃക്ഷമെന്ന് ആയുർവേദം വാഴ്ത്തുന്നതും സുഗന്ധമുള്ളതും വാതവേദനകളെ വേഗത്തിൽ ശമിപ്പിക്കുന്നതുമായ ദേവതാരം.

ശൂർപപർണ്യൗ (രണ്ട് ശൂർപപർണ്ണികൾ):ഇവിടെ രണ്ട് ശൂർപപർണി ദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.മുറത്തിന്റെ (ശൂർപം) ആകൃതിയോട് സാമ്യമുള്ള ഇലകളുള്ള രണ്ട് വള്ളിച്ചെടികളായ മുദ്ഗപർണ്ണി (കാട്ടുപയർ), മാഷപർണ്ണി (കാട്ടുഴുന്ന്) എന്നിവയാണിത്. ശരീരധാതുക്കളെയും ശുക്ലത്തെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇവ മുന്നിലാണ്.

കണ്ഡൂകരീ (നായ്ക്കുരണ): കായ്കളിലെ രോമങ്ങൾ തട്ടിയാൽ കഠിനമായ ചൊറിച്ചിൽ (കണ്ഡൂതി) ഉണ്ടാക്കുന്നതിനാലാണ് 'കണ്ഡൂകരീ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. നാഡീവ്യവസ്ഥയെയും ശുക്ലധാതുവിനെയും ബലപ്പെടുത്തുന്ന മികച്ച വാജീകരണ ഔഷധമാണിത്.

ജീവനസംജ്ഞം പഞ്ചകം (ജീവനീയ പഞ്ചമൂലം): ശരീരത്തിന് ജീവചൈതന്യം നൽകുന്ന ജീവകം, ഋഷഭകം, മേദ, മഹാമേദ, കാകോളി എന്നീ അഞ്ച് ജീവനീയ ഔഷധങ്ങൾ. (ഇവ അത്യപൂർവ്വമായതിനാൽ ഇന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ ശതാവരി, അശ്വഗന്ധ തുടങ്ങിയ പ്രതിനിധി ദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്).

ഹ്രസ്വസംജ്ഞം പഞ്ചകം (ഹ്രസ്വ പഞ്ചമൂലം അഥവാ ലഘു പഞ്ചമൂലം): ഓരില (പൃശ്നിപർണ്ണി), മൂവില (ശാലപർണ്ണി), ചെറുവഴുതിന (ബൃഹതി), കണ്ടകാരിച്ചുണ്ട (കണ്ടകാരി), ഞെരിഞ്ഞിൽ (ഗോകണ്ടകം) എന്നീ അഞ്ച് ചെറിയ ചെടികളുടെ വേരുകളുടെ കൂട്ടമാണിത്. ഇത് ദഹനാഗ്നിയെയും ത്രിദോഷങ്ങളെയും ക്രമീകരിക്കുന്നു.

ഗോപസുതാ (നന്നാറി / ശ്വേതസാരിവ): ശരീരത്തിലെ രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും, അമിതദാഹം ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും, ആന്തരികമായ എരിച്ചിൽ മാറ്റി തണുപ്പ് നൽകുന്നതിനും ഉത്തമമായ സുഗന്ധവേര്.

ത്രിപാദീ (നിലംപരണ്ട / ഹംസപാദി): മൂന്ന് ഇലകൾ വീതം ഒരുമിച്ചു കാണപ്പെടുന്നതും വ്രണങ്ങളെ ഉണക്കാനും രക്തശുദ്ധി വരുത്താനും സഹായിക്കുന്നതുമായ നിലംപരണ്ട.

ഈ രീതിയിൽ ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും ഏഴ് ധാതുക്കളെയും ഒരേസമയം പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദിവ്യൗഷധങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയാണ് ആദ്യ ശ്ലോകത്തിലൂടെ ആചാര്യൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

രണ്ടാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം: ഗുണങ്ങളും രോഗശമന ശേഷിയും (ശ്ലോകം 10)

രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകത്തിൽ വിദാര്യാദി ഗണ ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കുന്ന കഷായം, നെയ്യ്, ലേഹ്യം എന്നിവയുടെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

വിദാര്യാദിരയം ഗണഃ (ഈ വിദാര്യാദി ഗണം): മേൽപ്പറഞ്ഞ ഔഷധങ്ങളെല്ലാം ചേർത്തൊരുക്കുന്ന ഔഷധയോഗം.

ഹൃദ്യഃ (ഹൃദയത്തിന് ഹിതമായത്): ഹൃദയപേശികൾക്ക് ബലം നൽകി രക്തയോട്ടം സുഗമമാക്കുന്നതിനൊപ്പം, മനസ്സിന് ശാന്തിയും പ്രസാദവും ഉന്മേഷവും പകരുന്നു.

ബൃംഹണഃ (ധാതുവർദ്ധകം / പുഷ്ടിപ്രദം): ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളെയും (രസം, രക്തം, മാംസം, മേദസ്സ്, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ലം) ക്രമമായി പോഷിപ്പിച്ച്, ക്ഷീണിച്ച ശരീരത്തിന് കരുത്തും സ്വാഭാവികമായ തൂക്കവും നൽകുന്നു.

വാതപിത്തഹാ (വാത-പിത്ത ശമനം): വാതദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ശരീരവേദന, പേശിവലിവ്, വായുകോപം എന്നിവയെയും, പിത്തദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന എരിച്ചിൽ, അമിതക്ഷീണം എന്നിവയെയും ശമിപ്പിച്ച് ശരീരത്തെ തുലനാവസ്ഥയിലാക്കുന്നു.

ശോഷഹരഃ (ശരീര മെലിച്ചിൽ മാറ്റുന്നത്): രോഗങ്ങൾ കാരണമോ പോഷകാഹാരക്കുറവ് മൂലമോ ശരീരം ശോഷിച്ചുപോകുന്ന (Emaciation) അവസ്ഥയെ പൂർണ്ണമായി പരിഹരിക്കുന്നു.

ഗുൽമഹരഃ (ഗുൽമ രോഗശമനം): ഉദരത്തിൽ വായു കെട്ടിനിന്നുണ്ടാകുന്ന വേദന, മുഴകൾ, ദഹനതടസ്സങ്ങൾ എന്നിവയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.

അംഗമർദ്ദഹരഃ (ശരീരവേദന മാറ്റുന്നത്): ശരീരമാസകലമുള്ള പേശീവേദന, അസ്ഥികൾ തോറുമുള്ള കഴപ്പ്, അമിതാധ്വാനം മൂലമുണ്ടാകുന്ന തളർച്ച എന്നിവയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ഊർധ്വശ്വാസഹരഃ (മേൽശ്വാസവും കിതപ്പും മാറ്റുന്നത്): പ്രാണവായുവിന്റെ സഞ്ചാരപഥങ്ങളിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി വലിവും കിതപ്പും നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

കാസഹരഃ (ചുമ മാറ്റുന്നത്): ശ്വാസകോശത്തിന് ബലം നൽകി വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയെയും തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ക്ഷയാപഹഃ (ക്ഷയം ഇല്ലാതാക്കുന്നത്): ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷിയും ഓജസ്സും നഷ്ടപ്പെടുന്ന ദീർഘകാല രോഗാവസ്ഥകളിൽ നിന്ന് ശരീരത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നു.

വാത-പിത്ത കോപത്താൽ വലയുന്നവർക്കും, ശ്വാസകോശത്തിന് ബലക്കുറവുള്ളവർക്കും, ശരീരത്തിന് നല്ല ഭാരവും ഓജസ്സും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും ശാസ്ത്രം അനുശാസിക്കുന്ന ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ഔഷധക്കൂട്ടാണ് വിദാര്യാദി ഗണം.

വിദാര്യാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ

വിദാര്യാദി ലേഹ്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് അതിന്റെ ബൃംഹണ സ്വഭാവമാണ്. അതായത് ശരീരത്തിന് പോഷണവും പുഷ്ടിയും നൽകുന്ന ഔഷധയോഗമായാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ പരിഗണിക്കുന്നത്.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ വിദാര്യാദി ഗണത്തെ “ഹൃദ്യോ ബൃംഹണോ വാതപിത്തഹാ” എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ശോഷം, ഗുൽമം, അംഗമർദ്ദം, ഊർധ്വശ്വാസം, കാസം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിദാര്യാദി ലേഹ്യം പരമ്പരാഗതമായി താഴെ പറയുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു:

ശരീരശോഷവും ബലക്കുറവും: ശരീരം ക്ഷയിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥകളിൽ പോഷണത്തിനും പുഷ്ടിക്കും സഹായിക്കുന്ന ബൃംഹണ ഔഷധയോഗമായി പരിഗണിക്കുന്നു.

പൊതുവായ ക്ഷീണവും തളർച്ചയും: ശരീരത്തിന് പോഷണം നൽകേണ്ട സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

അംഗമർദ്ദം: ശരീരമാസകലം അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദനയും അസ്വസ്ഥതയും സംബന്ധിച്ച് പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

വാത-പിത്ത അസന്തുലിതാവസ്ഥകൾ: വാതവും പിത്തവും ശമിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഈ ഗണത്തിന് അഷ്ടാംഗഹൃദയം നൽകുന്നു.

ശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ: ഊർധ്വശ്വാസം, കാസം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗം ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

ഗുൽമം: ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന ഗുൽമാവസ്ഥകളിലും വിദാര്യാദി ഗണത്തിന് പ്രയോഗം പറയുന്നുണ്ട്.

ശരീരപുഷ്ടിയും ശക്തിയും: ബൃംഹണ സ്വഭാവം കാരണം ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്ന ഔഷധയോഗമായി പരിഗണിക്കുന്നു.

ചില ആധുനിക സ്രോതസ്സുകളിലും ഉൽപ്പന്ന വിവരണങ്ങളിലും ദഹനക്കുറവ്, വയറുവീക്കം, പൈൽസ്, കായികതാരങ്ങളിലെ മസിൽ റിക്കവറി (Muscle recovery), ലൈംഗികാരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തൽ തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഇത് ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് കാണാറുണ്ട്.

വിദാര്യാദി ലേഹ്യം എന്ന് പേര് വരാൻ കാരണം

വിദാരി (Vidari): ഈ യോഗത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മൂലിക പാൽമുതുക്കാണ് (സംസ്കൃതത്തിൽ 'വിദാരി'). ശരീരത്തിന് പുഷ്ടിയും ബലവും ഓജസ്സും നൽകുന്ന പ്രധാന കിഴങ്ങുവർഗ്ഗ ഔഷധമാണിത്.

ആദി (Aadi): സംസ്കൃതത്തിൽ 'ആദി' എന്നാൽ 'മുതലായവ' അല്ലെങ്കിൽ 'തുടങ്ങിയവ' എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത്, വിദാരിയെ മുൻനിരയിൽ നിർത്തി ഒപ്പം മറ്റ് ഔഷധസസ്യങ്ങളും ചേർത്തൊരുക്കിയ ഗണമായതുകൊണ്ടാണ് ഇതിനെ 'വിദാര്യാദി ഗണം' എന്ന് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ ആചാര്യൻ വിശേഷിപ്പിച്ചത് (വിദാരി + ആദി = വിദാര്യാദി).

ചുരുക്കത്തിൽ, വിദാരി (പാൽമുതുക്ക്) പ്രധാന ചേരുവയായി വരുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ചേർത്ത് ലേഹ്യരൂപത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയ ഔഷധം എന്നതിനാലാണ് ഇതിന് വിദാര്യാദി ലേഹ്യം എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

വിദാര്യാദി ലേഹ്യം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

വിദാര്യാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ ഉപയോഗരീതി ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ formulation, പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, ദഹനശക്തി, ആരോഗ്യസ്ഥിതി എന്നിവ അനുസരിച്ച് മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു പൊതുവായ അളവ് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.

ചില ഔഷധവിവര സ്രോതസ്സുകളിൽ മുതിർന്നവർക്ക് 10–15 ഗ്രാം വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ, ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സാധാരണയായി പാൽ അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം അനുപാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും കാണാം.

കുട്ടികൾക്ക് എത്ര അളവ്?

കുട്ടികൾക്ക് ലേഹ്യത്തിന്റെ അളവ് പ്രായം മാത്രം നോക്കി സ്വയം നിശ്ചയിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല. ശരീരഭാരം, ദഹനശക്തി, നിലവിലുള്ള ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കൂടി പരിഗണിക്കണം.

അതിനാൽ 5 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്കും 5–12 വയസ്സിനിടയിലുള്ള കുട്ടികൾക്കും ലേഹ്യം നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറെ സമീപിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമാണ്.

എന്തിനൊപ്പം കഴിക്കാം?

ലേഹ്യത്തിന്റെ formulation അനുസരിച്ച് പാൽ, വെള്ളം, തേൻ തുടങ്ങിയ അനുപാനങ്ങൾ നിർദേശിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാൽ എല്ലാ formulations-നും ഒരേ അനുപാനം അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾ വാങ്ങുന്ന ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ലേബലിലുള്ള നിർദേശമാണ് ആദ്യം പരിഗണിക്കേണ്ടത്.

ഭക്ഷണക്രമം

വിദാര്യാദി ലേഹ്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന സമയത്ത് അമിതമായി എണ്ണമയമുള്ളതും വളരെ ഭാരമുള്ളതുമായ ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കി, എളുപ്പം ദഹിക്കുന്ന സമീകൃത ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്കനുസരിച്ച് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ പ്രത്യേക ഭക്ഷണക്രമം നിർദേശിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്.

പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ: പ്രമേഹമുള്ളവർ (Diabetes) ഇതിൽ ശർക്കരയും തേനും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ ഉപദേശമില്ലാതെ കഴിക്കരുത്.മുകളിൽ നൽകിയ അളവുകൾ ചില formulation വിവരങ്ങളിൽ കാണുന്ന പൊതുവായ dosage ആണ്. രോഗചികിത്സയ്ക്കായി സ്വയം അളവ് നിശ്ചയിക്കുന്നതിന് പകരം, പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

വിദാര്യാദി ലേഹ്യം നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രമുഖ ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ

വൈദ്യരത്നം ഔഷധശാല (Vaidyaratnam Oushadhasala

ഔഷധി (Oushadhi - Kerala State Indian Systems of Medicine)

എ.വി.പി കോയമ്പത്തൂർ (The Arya Vaidya Pharmacy - AVP Coimbatore)

നാഗാർജുന ആയുർവേദ ഗ്രൂപ്പ് (Nagarjuna Ayurvedic Group)

സീതാറാം ആയുർവേദ ഫാർമസി (Sitaram Ayurveda)

കേരള ആയുർവേദ ലിമിറ്റഡ് (Kerala Ayurveda Ltd)

എസ്.എൻ.എ ഔഷധശാല (SNA Oushadhasala

Disclaimer

വയമ്പ് (Vacha): ഗുണങ്ങളും ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളും അറിയാം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 25 Aug 2026 05:14:07 +0000

വയമ്പ് (Acorus calamus) എന്ന പേര് കേൾക്കാത്തവർ കുറവായിരിക്കും. പണ്ടുകാലം മുതൽ തന്നെ കേരളത്തിലെ വീടുകളിലും ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിലും പരിചിതമായ ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ് വയമ്പ്. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളുടെ ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളിൽ വയമ്പിന് ഏറെ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു.

ദഹനക്കുറവ്, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത, കഫം കൂടിയുള്ള ചില പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ വയമ്പ് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നതായി കാണാം. ഓർമ്മശക്തിക്കും സംസാരശേഷിക്കും ബുദ്ധിവികാസത്തിനും വയമ്പ് സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസവും പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നാട്ടറിവുകളിലും കാണാം.

വയമ്പിന്റെ വേരിലാണ് പ്രധാനമായും ഔഷധപ്രയോഗം നടത്തുന്നത്. വയമ്പിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വിവിധ സസ്യഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവയ്ക്ക് ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകാവുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആധുനിക പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വയമ്പിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾക്കൊപ്പം അതിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും അറിയുന്നത് പ്രധാനമാണ്.

വയമ്പ് എന്തിനൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്? ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? കുട്ടികൾക്കും മുതിർന്നവർക്കും ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? ഇതെല്ലാം വിശദമായി നോക്കാം.

ശാസ്ത്രീയ നാമം: Acorus calamus L.

കുടുംബം: Acoraceae

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വയമ്പിന്റെ ഗുണങ്ങൾ

വയമ്പിനെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിലെ വിവിധ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു, രാജ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വയമ്പിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, ദഹനപ്രവർത്തനം, പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ വയമ്പ് തിക്തവും കടുവുമായ രുചിയുള്ളതും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതുമാണെന്ന് വിവരിക്കുന്നു. ദീപനം, പാചനം, വമനം, മേധ്യം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളും ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. കഫ-വാത സംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകൾ, വയറുവേദന, മലബന്ധം, വയറുവീക്കം തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിലും വയമ്പിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

കൈദേവ നിഘണ്ടു (Kaiyadeva Nighantu)

വചാ തിക്താ കടുഃ പാകേ കടുരുഷ്ണാമപാചനീ |

ദീപനീ വാമനീ മേധ്യാ ജീവനീ വാക്സ്വരപ്രദാ || 1217 ||

ഹന്ത്യുന്മാദമപസ്മാരം രക്ഷോജന്തുകഫാനിലാൻ |

ശൂലം വിബന്ധമാധ്മാനം ശകൃന്മൂത്രവിശോധനീ || 1218 ||

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ വയമ്പിന്റെ രസം, വിപാകം, വീര്യം, ദോഷകർമം, വിവിധ ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്നിവ വളരെ ചുരുക്കത്തിൽ ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ വിവരിക്കുന്നു. ഓരോ പദവും പ്രത്യേകം നോക്കുമ്പോൾ വയമ്പിനെ ആയുർവേദം എങ്ങനെ വിലയിരുത്തിയിരുന്നുവെന്ന് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

“വചാ” എന്നത് ഇവിടെ വയമ്പിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. “തിക്താ” എന്നത് തിക്തരസം അഥവാ കയ്പുരസം ഉള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥം. “കടുഃ” എന്നത് കടുരസമുള്ളത് എന്നും പറയുന്നു. അതായത് വയമ്പിന് തിക്തവും കടുവുമായ രസമാണ് എന്ന് ഗ്രന്ഥകാരൻ ആദ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

“പാകേ കടുഃ” എന്ന പ്രയോഗം വയമ്പിന്റെ വിപാകം കടുവാണ് എന്നതാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ദ്രവ്യം ദഹനത്തിനു ശേഷം ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന അന്തിമ രാസപരിണാമത്തെ വിപാകം എന്ന് പറയുന്നു. വയമ്പിന് കടുവിപാകമാണെന്നാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.

“കടു” എന്നത് വീണ്ടും കടുരസത്തെയും അതിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “ഉഷ്ണാ” എന്നത് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളത് എന്നാണ്. അതായത് ശരീരത്തിൽ ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ള പ്രവർത്തനം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ദ്രവ്യമായാണ് വയമ്പിനെ ഈ നിഘണ്ടു വിവരിക്കുന്നത്.

“അമപാചനീ” എന്നത് ആമം പചിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിലെ ആമം എന്നത് ദഹനപ്രക്രിയ ശരിയായി നടക്കാത്തപ്പോൾ രൂപപ്പെടുന്ന അപക്വമായ ദഹനാവശിഷ്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആശയമാണ്. അതിനാൽ ആമാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദഹനവൈകല്യങ്ങളിൽ വയമ്പിന് പാചനപ്രവർത്തനം ഉണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.

“ദീപനീ” എന്നത് അഗ്നിയെ ദീപിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ്. ഇവിടെ അഗ്നി എന്നത് പ്രധാനമായും ജഠരാഗ്നിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ദഹനശക്തി ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ദ്രവ്യമായാണ് വയമ്പിനെ ആയുർവേദം കാണുന്നത്.

“വാമനീ” എന്നത് വമനം (ഛർദ്ദി ) ഉണ്ടാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത് എന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിലെ വമനകർമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വയമ്പിനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തെയാണ് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ വമനം പോലുള്ള ചികിത്സാക്രമങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്യാനുള്ള രീതിയല്ല ഇത്; ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം ചെയ്യേണ്ട ചികിത്സാക്രമമാണ്.

“മേധ്യാ” എന്നത് മേധയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിലെ മേധ എന്നത് ബുദ്ധി, ധാരണ, ഓർമ്മ, ഗ്രഹണശേഷി തുടങ്ങിയ മാനസിക പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആശയമാണ്. അതിനാൽ ബുദ്ധി-ധാരണശക്തിക്ക് സഹായകമാകുന്ന ദ്രവ്യമായി വയമ്പിനെ ഗ്രന്ഥം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

“ജീവനീ” എന്നത് ജീവനെ നിലനിർത്തുന്നതിനും പ്രാണധാരണത്തിനും സഹായകമായത് എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിന് ഓജസ്സും ജീവശക്തിയും ആയുസ്സും നൽകുന്ന ഔഷധം .

“വാക്സ്വരപ്രദാ” എന്നത് രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി കാണാം — “വാക്” എന്നത് സംസാരശേഷി, “സ്വര” എന്നത് ശബ്ദം അല്ലെങ്കിൽ ശബ്ദഗുണം, “പ്രദാ” എന്നത് നൽകുന്നത് അല്ലെങ്കിൽ സഹായിക്കുന്നത്. അതിനാൽ സംസാരശേഷിക്കും ശബ്ദത്തിനും സഹായകമായത് എന്നാണ് ഈ പദത്തിന്റെ ആശയം.

രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകത്തിൽ “ഹന്തി ഉന്മാദം അപസ്മാരം” എന്നാണ് പറയുന്നത്.ഇതിൽ ഹന്തി എന്നാൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ നശിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ് അർത്ഥം. മനസ്സിന്റെ സമനില തെറ്റുന്ന അവസ്ഥയായ ഉന്മാദം, നാഡീവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന അപസ്മാരം തുടങ്ങിയ മാനസിക-നാഡീ രോഗങ്ങളെ വയമ്പ് ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് . അതോടൊപ്പം ബാഹ്യമായ അണുബാധകളെയും അദൃശ്യ ബാധകളെയും തടയുന്നതിനാൽ രക്ഷോ (രക്ഷോഘ്നം) എന്നും, ഉദരത്തിലെയും ശരീരത്തിലെയും കൃമികളെയും രോഗാണുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ ജന്തു (ജന്തുഘ്നം) എന്നും പറയുന്നു.

“കഫാനിലാൻ” എന്നത് കഫവും അനിലവും അഥവാ കഫദോഷവും വാതദോഷവും എന്നാണ്. കഫ-വാത ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ വയമ്പിന് പ്രയോജനകരമായ പ്രവർത്തനമുണ്ടെന്ന് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

“ശൂലം” എന്നത് വേദന, പ്രത്യേകിച്ച് ഉദരശൂലം പോലുള്ള വേദനകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “വിബന്ധം” എന്നത് മലത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ പുറന്തള്ളൽ തടസ്സപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ, അഥവാ മലബന്ധം എന്നാണ്. “ആധ്മാനം” എന്നത് വയറുവീക്കം, ഉദരത്തിൽ വായു കെട്ടിയതുപോലുള്ള അവസ്ഥ എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

“ശകൃന്മൂത്രവിശോധനീ” എന്നത് “ശകൃത്” (മലം) + “മൂത്ര” (മൂത്രം) + “വിശോധനീ” (ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതോ സുഗമമായി പുറത്തുപോകാൻ സഹായിക്കുന്നതോ) എന്നിങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം. അതായത് മല-മൂത്ര വിസർജനം സുഗമമാക്കുന്ന ഗുണം വയമ്പിനുണ്ടെന്ന് ഈ ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു (Dhanvantari Nighantu)

അന്യാ ശ്വേതവചാ മേധ്യാ ഷഡ്ഗ്രന്ഥാ ഹൈമവത്യപി || 6 ||

വാമനീ കടുതിക്തോഷ്ണാ വാതശ്ലേഷ്മരുജാപഹാ |

കണ്ഠ്യാ ച മേധ്യാ കൃമിഹൃദ്വിബന്ധാധ്മാനശൂലനുത് || 7 ||

വചാദ്വയം തു കടുകം രൂക്ഷോഷ്ണം മലമൂത്രലം |

ദീപനം കഫവാതഘ്നം മേധ്യായുഷ്യം ച പാചനം || 8 ||

ജന്തുഘ്നം ചോഗ്രഗന്ധം ച സ്യാല്ലഘു കണ്ഠാസ്യരോഗജിത് || 9 ||

കൈദേവ നിഘണ്ടുവിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പല ഗുണങ്ങളും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലും ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ അവ വീണ്ടും വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. കൈദേവ നിഘണ്ടുവിൽ വിവരിച്ച പൊതുഗുണങ്ങൾക്ക് പുറമേ, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ വയമ്പിനെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്ന പുതിയ വിവരങ്ങൾ മാത്രമാണ് താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

ശ്വേതവച എന്ന പ്രത്യേക ഇനവും അതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും

സാധാരണ വയമ്പിനു പുറമേ ശ്വേതവചാ (വെള്ളവയമ്പ്) എന്ന മറ്റൊരു വിശിഷ്ട ഇനത്തെക്കുറിച്ച് ഇതിൽ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഔഷധവേരുകളിൽ വ്യക്തമായ മുട്ടുകൾ കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ ഷഡ്ഗ്രന്ഥാ എന്നും, ഹിമാലയൻ പർവ്വത താഴ്‌വരകളിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ ഹൈമവതി എന്നും ഇതിന് പേര് നൽകിയിരിക്കുന്നു.

വായയിലെയും തൊണ്ടയിലെയും രോഗങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷി (കണ്ഠ്യാ, കണ്ഠാസ്യരോഗജിത്)

കൈദേവ നിഘണ്ടുവിൽ സംസാരശേഷിയെയും ശബ്ദശുദ്ധിയെയും (വാക്സ്വരപ്രദാ) കുറിച്ചാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിൽ, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ തൊണ്ടയുടെ ആരോഗ്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന കണ്ഠ്യാ ഗുണത്തോടൊപ്പം, തൊണ്ടയെയും (കണ്ഠം) വായയെയും (ആസ്യം) ബാധിക്കുന്ന അണുബാധകൾ, വ്രണങ്ങൾ, ശബ്ദമടപ്പ് തുടങ്ങിയ സകല രോഗങ്ങളെയും വേരോടെ മാറ്റുന്ന കണ്ഠാസ്യരോഗജിത് എന്ന സവിശേഷ രോഗശമന ശേഷി എടുത്തുപറയുന്നു.

ശാരീരിക വേദനകൾ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള ഗുണം (വാതശ്ലേഷ്മരുജാപഹാ)

ശരീരത്തിൽ വാതവും കഫവും ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ സന്ധിവേദന, പേശിവേദന, മറ്റു ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾ (രുജാ) എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള സ്വാഭാവിക വേദനസംഹാരി ഗുണത്തെ ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ദീർഘായുസ്സ് പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന രസായന ഗുണം (ആയുഷ്യം)

ബുദ്ധിശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളുടെ തേയ്മാനം തടഞ്ഞ് ആരോഗ്യമുള്ള ദീർഘായുസ്സ് നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ആയുഷ്യം എന്ന വിശേഷണം ഇതിൽ പുതുതായി ചേർത്തിരിക്കുന്നു.

രൂക്ഷ, ലഘു ഗുണങ്ങളും ഉഗ്രഗന്ധവും

വയമ്പിന്റെ അതിതീവ്രമായ സുഗന്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഉഗ്രഗന്ധം എന്ന പദവും, ശരീരത്തിലെ അധിക കഫത്തെയും കൊഴുപ്പിനെയും വറ്റിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന രൂക്ഷ ഗുണവും, ശരീരത്തിൽ വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാനും എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ലഘു ഗുണവും ഇതിൽ നിർവ്വചിക്കുന്നു.

വചാദ്വയം — രണ്ട് വയമ്പുകളുടെയും സംയുക്ത ഉപയോഗം

സാധാരണ വയമ്പും ശ്വേതവയമ്പും ചേർത്തുള്ള രണ്ട് ഇനങ്ങളെയും വചാദ്വയം എന്ന പേരിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി, ഇവ രണ്ടിനും സമാനമായ രോഗശമന ശേഷിയും മലമൂത്ര വിസർജ്ജനത്തെ സുഗമമാക്കുന്ന മലമൂത്രലം എന്ന ഗുണവുമുണ്ടെന്ന് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു സമർത്ഥിക്കുന്നു.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു (Bhavaprakasha Nighantu)

വചോഗ്രഗന്ധാ കടുകാ തിക്തോഷ്ണാ വാന്തിവഹ്നികൃത് |

വിബന്ധാധ്മാനശൂലഘ്നീ ശകൃന്മൂത്രവിശോധിനീ |

അപസ്മാരകഫോന്മാദഭൂതജന്ത്വനിലാൻഹരേത് || 12 ||

ദ്വീപാന്തരവചാ കിഞ്ചിത്തിക്തോഷ്ണാ വഹ്നിദീപ്തികൃത് |

വിബന്ധാധ്മാനശൂലഘ്നീ ശകൃന്മൂത്രവിശോധിനീ ||

വാതവ്യാധീനപസ്മാരമുന്മാദം തനുവേദനാം |

വ്യപോഹതി വിശേഷേണ ഫിരംഗാമയനാശിനീ ||

കൈദേവ നിഘണ്ടുവിലും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പല പൊതുഗുണങ്ങളും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലും ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ അവ വീണ്ടും വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. മുൻപ് പറഞ്ഞ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ വയമ്പിനെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്ന പുതിയ വിവരങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഇവിടെ നോക്കുന്നത്.

ദ്വീപാന്തരവചാ എന്ന സവിശേഷ ഇനം (Chopchini)

സാധാരണ വയമ്പിനു പുറമേ, കടൽ കടന്നോ മറ്റ് ദ്വീപുകളിൽ നിന്നോ എത്തിച്ചേർന്ന ദ്വീപാന്തരവചാ (ഇന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ ചോപ്ചീനി എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്) എന്ന പുതിയൊരു ഔഷധ വകഭേദത്തെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു ഔദ്യോഗികമായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. സാധാരണ വയമ്പിനെ അപേക്ഷിച്ച് ഇതിന് നേരിയ കൈപ്പ് രസം മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന് വ്യക്തമാക്കാൻ കിഞ്ചിത്തിക്ത എന്ന സവിശേഷ പദമാണ് ആചാര്യൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഫിരംഗരോഗ ശമനം (വിശേഷേണ ഫിരംഗാമയനാശിനീ)

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു വയമ്പിന് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വിപ്ലവകരമായ ഒരു രോഗശമന ശേഷിയാണിത്. വിദേശ സമ്പർക്കത്തിലൂടെ പടർന്നുപിടിച്ച 'ഫിരംഗ രോഗം' (ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ Syphilis ഉൾപ്പെടെയുള്ള സാംക്രമിക ഗുഹ്യരോഗങ്ങളും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ ത്വക്ക്-സന്ധി രോഗങ്ങളും) വേരോടെ നശിപ്പിക്കാൻ ദ്വീപാന്തരവചയ്ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടെന്ന് വിശേഷേണ ഫിരംഗാമയനാശിനീ എന്ന വിശേഷണത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശരീരവേദനയും വാതവ്യാധികളും (തനുവേദനാം, വാതവ്യാധീൻ)

ശരീരമാസകലമുണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ വേദന, പേശിവേദന, തളർച്ച എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ഗുണത്തെ തനുവേദനാം (തനു എന്നാൽ ശരീരം, വേദനാം എന്നാൽ വേദന ഇല്ലാതാക്കുന്നത്) എന്ന് പ്രത്യേകം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അതോടൊപ്പം നാഡീവ്യവസ്ഥയെയും സന്ധികളെയും ബാധിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ വാതരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിനുള്ള ശേഷിയെ വാതവ്യാധീൻ എന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മാനസിക അസ്വസ്ഥതകളും വിഷാദവും മാറ്റാനുള്ള ശേഷി (ഭൂതഹരം)

അപസ്മാരം, ഉന്മാദം എന്നിവയ്ക്ക് പുറമേ അകാരണമായ ഭയം, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, വിഷാദം, അദൃശ്യ രോഗബാധകൾ എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള സ്വാഭാവിക ശേഷിയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഭൂത (ഭൂതനാശനം) എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദഹനശേഷിയും ഛർദ്ദിയും (വാന്തിവഹ്നികൃത്, വഹ്നിദീപ്തികൃത്)

ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും ദുഷിച്ച കഫത്തെയും പുറന്തള്ളാൻ പ്രത്യേക മാത്രയിൽ ഇത് വാന്തി (ഛർദ്ദി) ഉണ്ടാക്കുമെന്നും, ഒപ്പം തന്നെ കെട്ടുപോയ ജഠരാഗ്നിയെ പൂർണ്ണമായി ജ്വലിപ്പിച്ച് ദഹനം ശക്തമാക്കാൻ വഹ്നികൃത് അഥവാ വഹ്നിദീപ്തികൃത് ഗുണം ഇതിനുണ്ടെന്നും ഭാവപ്രകാശം അടിവരയിടുന്നു.

രാജ നിഘണ്ടു (Raja Nighantu)

വചാ തിക്താ കടൂഷ്ണാ ച കഫാമഗ്രന്ഥിശോഫനുത് |

വാതജ്വരാതിസാരഘ്നീ വാന്തികൃന്മാദഭൂതനുത് || 52 ||

മുൻ നിഘണ്ടുക്കളിൽ (കൈദേവ, ധന്വന്തരി, ഭാവപ്രകാശം) പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങൾക്ക് പുറമേ, രാജ നിഘണ്ടുവിൽ വയമ്പിനെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്ന പുതിയ വിവരങ്ങൾ താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു:

ഗ്രന്ഥികളും നീർക്കെട്ടും ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള ശേഷി (ഗ്രന്ഥിശോഫനുത്)

ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന എല്ലാവിധ നീർവീക്കങ്ങളെയും (ശോഫം) ലിംഫ് ഗ്രന്ഥികളിലെ വീക്കം, മുഴകൾ, തടിപ്പുകൾ, സിസ്റ്റുകൾ (ഗ്രന്ഥി) എന്നിവയെയും അലിയിച്ചു കളയാനുള്ള വയമ്പിന്റെ സവിശേഷ ശേഷിയെ ഗ്രന്ഥിശോഫനുത് എന്ന പദത്തിലൂടെ രാജ നിഘണ്ടു പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്നു.

വാതജ്വരം ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ഗുണം (വാതജ്വരഘ്നീ)

ശരീരത്തിൽ വാതദോഷം കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ ശരീരവേദനയോടും വിറയലോടും കൂടിയ പ്രത്യേക തരം പനിയെ (വാതജ്വരം) ശമിപ്പിക്കാൻ വയമ്പ് അതീവ ഫലപ്രദമാണെന്ന് ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അതിസാര ശമനം (അതിസാരഘ്നീ)

ദഹനക്കേടും ആമദോഷവും മൂലം വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകളെ തടഞ്ഞ്, വയറിളക്കവും അതിസാരവും (Diarrhea) നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഔഷധഗുണത്തെ അതിസാരഘ്നീ എന്ന വിശേഷണത്തിലൂടെ ഇതിൽ ആദ്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ആമദോഷവും കഫവും ദഹിപ്പിക്കൽ (കഫാമനുത്)

ദഹനം ശരിയായി നടക്കാതെ ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന 'ആമ'ത്തെയും (വിഷാംശമുള്ള അപക്വ ദഹനമാലിന്യം) ദുഷിച്ച കഫത്തെയും ഒരേസമയം ദഹിപ്പിച്ച് ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനുള്ള വയമ്പിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ ദഹന-പാചന ശേഷിയെ രാജ നിഘണ്ടു സൂചിപ്പിക്കുന്നു .

വയമ്പിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ — ആയുർവേദം പറയുന്നത്

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വയമ്പിന്റെ (Acorus Calamus) പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങളും രോഗശമന ശേഷികളും താഴെ നൽകുന്നു:

തലച്ചോറും മാനസികാരോഗ്യവും

മേധ്യം (Medhya): ബുദ്ധിശക്തി, ഗ്രഹണശേഷി, ഓർമ്മശക്തി എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

വാക്പ്രദം (Vak prada): സംസാരശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു; സംസാര തടസ്സങ്ങളും വിക്കലും മാറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നു.

സ്വരപ്രദം (Swaraprada): ശബ്ദത്തിന് വ്യക്തതയും മാധുര്യവും നൽകുന്നു.

ഉന്മാദഹരം (Unmadahara): ചിത്തഭ്രമം, മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ, സ്കീസോഫ്രീനിയ (Schizophrenia) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

അപസ്മാരഹരം (Apasmarahara): അപസ്മാര രോഗങ്ങൾക്കും ഫിറ്റ്സിനും ഉത്തമ ശമനമുണ്ടാക്കുന്നു.

രക്ഷോഘ്നം / ഭൂതഘ്നം (Rakshoghna / Bhutaghna): അകാരണമായ ഭയം, ഉത്കണ്ഠ, വിഷാദം തുടങ്ങിയ മാനസിക സമ്മർദ്ദങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ദഹനവ്യവസ്ഥയും ഉദരരോഗങ്ങളും

പാചനം (Pachana): ആമദോഷം ഇല്ലാതാക്കി അപക്വമായ ദഹനമാലിന്യങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

ദീപനം / വഹ്നികൃത് (Deepana / Vahnikrut): ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് ദഹനശേഷിയും വിശപ്പും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ശൂലഹരം (Shoolahara): ദഹനക്കേടും ഗ്യാസും കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വയറുവേദന ശമിപ്പിക്കുന്നു.

വിബന്ധഹരം (Vibandhahara): മലബന്ധം അകറ്റുന്നു.

ആധ്മാനഹരം (Adhmanahara): ഗ്യാസ് കെട്ടിക്കിടന്ന് വയറു വീർക്കുന്ന അവസ്ഥ മാറ്റുന്നു.

ജന്തുഹരം (Jantuhara): ഉദരത്തിലെ വിരകളെയും രോഗാണുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു (Antimicrobial).

വാമനം (Vamani): ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെയും വിഷാംശങ്ങളെയും ഛർദ്ദിയിലൂടെ പുറന്തള്ളാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശരീര ശുദ്ധീകരണവും വാത ശമനവും

ശകൃന്മൂത്ര വിശോധിനി (Shakrut Mutra Vishodhini): മലമൂത്ര വിസർജ്ജന പ്രക്രിയയെ സുഗമമാക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അനിലഹരം (Anilahara): വാതകോപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന നാഡീവേദന (Neuralgia), തളർച്ച, പക്ഷാഘാതം തുടങ്ങിയ വാതരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

വാതജ്വരഹരം (Vatajwarahara): വിറയലും കഠിനമായ ശരീരവേദനയോടും കൂടിയ പനി മാറ്റുന്നു.

തൊണ്ടയും മറ്റ് സവിശേഷ ഗുണങ്ങളും

കണ്ഠ്യം (Kanthya): തൊണ്ടയുടെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുന്നു; തൊണ്ടയടപ്പും അണുബാധകളും മാറ്റി സ്വരശുദ്ധി നൽകുന്നു.

ജീവനം (Jeevani): ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും ഓജസ്സും ആയുസ്സും പ്രധാനം ചെയ്യുന്നു.

ഫിരംഗഹരം (Phirangahara): ഫിരംഗ രോഗത്തെയും (Syphilis) അതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

മേദോഹരം / ഉദ്വർത്തനം (Anti-obesity & Udvartana): അമിതവണ്ണവും കൊഴുപ്പും കുറയ്ക്കുന്നതിനായി വയമ്പ് ചേർത്ത ഔഷധപ്പൊടികൾ കൊണ്ടുള്ള തിരുമ്മലിന് (ഉദ്വർത്തനം) വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വയമ്പിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ

വയമ്പിന്റെ വേരിന് ഇത്രയും ശക്തമായ പ്രത്യേക ഗന്ധം എങ്ങനെയാണ് ഉണ്ടാകുന്നത് എന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അതിന് പ്രധാന കാരണം വേരിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ബാഷ്പശീല തൈലമാണ് (Essential Oil). ഈ തൈലത്തിലാണ് വയമ്പിന്റെ ഗന്ധത്തിനും പല ഔഷധഗുണങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന നിരവധി സസ്യരാസ ഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

ഇതിൽ പ്രധാനമായി പറയേണ്ടത് അസറോൺ (Asarone) ആണ്. ഇതിന് ആൽഫാ-അസറോൺ (α-Asarone), ബീറ്റാ-അസറോൺ (β-Asarone) എന്നീ രണ്ട് പ്രധാന വകഭേദങ്ങളുണ്ട്. വയമ്പിന്റെ ഔഷധപ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഘടകങ്ങളിലൊന്നാണിത്. നാഡീവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഇതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ β-asarone-ന്റെ അളവ് കൂടുതലുള്ള വയമ്പ് സുരക്ഷിതമായി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് കരുതാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് വയമ്പിന്റെ ഇനവും ഉപയോഗരീതിയും പ്രധാനമാണ്.

അക്കോറോൺ (Acorone), ഐസോ-അക്കോറോൺ (Isoacorone) എന്നിവയും വയമ്പിന്റെ വേരിലെ സുഗന്ധതൈലത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. വയമ്പിന് ഉള്ള പ്രത്യേക ഗന്ധത്തിലും അതിന്റെ സ്വാഭാവിക രാസസ്വഭാവത്തിലും ഇവയ്ക്ക് പങ്കുണ്ട്. ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഇവ പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

കലമെനോൾ (Calamenol), കലമീൻ (Calamene) തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും വയമ്പിന്റെ തൈലത്തിൽ കാണാം. ചില പഠനങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്ക് സൂക്ഷ്മാണുക്കളുടെ വളർച്ചയെ തടയാനുള്ള സ്വഭാവം പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് വയമ്പിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഈ ഘടകങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത്.

വയമ്പിൽ ഷയോബുനോൺ (Shyobunone), അക്കോറിൻ (Acorin) തുടങ്ങിയ മറ്റ് സസ്യരാസ ഘടകങ്ങളും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയ്ക്കും വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെന്ന് ഗവേഷണങ്ങളിൽ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അതുപോലെ ഫ്ലേവനോയിഡുകൾ, ടാനിനുകൾ, ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ എന്നിവയും വയമ്പിൽ കാണപ്പെടുന്നു. സസ്യങ്ങളിൽ സാധാരണയായി കാണുന്ന ഇത്തരം ഘടകങ്ങൾക്ക് ആന്റിഓക്സിഡന്റ് സ്വഭാവം ഉണ്ടാകാം. ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഓക്സിഡേറ്റീവ് സമ്മർദ്ദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിലാണ് ഇവയുടെ പ്രാധാന്യം പ്രധാനമായും പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.

യൂജിനോൾ (Eugenol), മിഥൈൽ യൂജിനോൾ (Methyl Eugenol) പോലുള്ള സുഗന്ധസംയുക്തങ്ങളും ചില വയമ്പ് ഇനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. വയമ്പിന്റെ തൈലത്തിന്റെ ഗന്ധത്തിനും രാസസ്വഭാവത്തിനും ഇവയും പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

വയമ്പിൽ കോളിൻ (Choline) പോലുള്ള ഘടകങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യവസ്ഥയുടെ സാധാരണ പ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന പോഷകഘടകമാണ് കോളിൻ.

ഇവയ്ക്കു പുറമേ വയമ്പിന്റെ വേരിൽ അന്നജം, മ്യൂസിലേജ്, റെസിൻ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും കാണപ്പെടുന്നു. വിവിധ ധാതുക്കളും ചെറിയ അളവിൽ അടങ്ങിയിരിക്കാം. ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് വയമ്പിന്റെ വേരിന്റെ സ്വഭാവവും ഘടനയും രൂപപ്പെടുന്നത്.

വയമ്പിന്റെ രാസഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ വയമ്പിന്റെ ഇനം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്. ഒരിനത്തിൽ കൂടുതലായി കാണുന്ന ഒരു ഘടകം മറ്റൊരു ഇനത്തിൽ വളരെ കുറവായിരിക്കാം. പ്രത്യേകിച്ച് അസറോൺ പോലുള്ള ഘടകങ്ങളുടെ അളവിലുള്ള വ്യത്യാസം .

ആധുനിക ലാബ് ഗവേഷണങ്ങൾ നൽകുന്ന തെളിവുകൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വയമ്പിന് “ജന്തുഘ്നം”, “കൃമിഹൃത്” തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. ഈ പരാമർശങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ശാസ്ത്രീയമായി എന്തെങ്കിലും സാധ്യതയുണ്ടോ എന്നറിയാൻ വയമ്പിന്റെ രാസഘടകങ്ങളെയും വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളെയും കുറിച്ച് പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പഠനത്തിൽ വയമ്പിന്റെ ഉണക്കിയ ഭൂകാണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് എത്തനോൾ സത്ത് (ethanolic extract) തയ്യാറാക്കി അതിലെ രാസഘടകങ്ങൾ GC-MS പരിശോധനയിലൂടെ പരിശോധിച്ചു. ഈ പരിശോധനയിൽ β-asarone, linoleic acid, palmitic acid, shyobunone തുടങ്ങിയ നിരവധി ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.

ആ പഠനത്തിൽ പരിശോധിച്ച extract-ൽ β-asarone ഏകദേശം 71.5% എന്ന തോതിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. Linoleic acid ഏകദേശം 16% വരെയും palmitic acid ഏകദേശം 5.2% വരെയും കണ്ടെത്തി. ഈ ശതമാനങ്ങൾ ആ പ്രത്യേക പഠനത്തിൽ ഉപയോഗിച്ച സാമ്പിളിന്റെ GC-MS peak-area അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കണക്കുകളാണ്. എല്ലാ വയമ്പ് ഇനങ്ങളിലും ഇതേ അളവിൽ ഈ ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടാകും എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.

ഇതേ വയമ്പ് സത്തിൽ ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കും ഫംഗസുകൾക്കുമെതിരെ പ്രവർത്തനമുണ്ടോ എന്നും ഗവേഷകർ പരിശോധിച്ചു. Staphylococcus aureus, Pseudomonas sp. എന്നീ ബാക്ടീരിയകൾക്കും Aspergillus flavus എന്ന ഫംഗസിനുമെതിരെ വയമ്പിന്റെ സത്ത് വളർച്ചയെ ഒരു പരിധിവരെ തടഞ്ഞതായി പരീക്ഷണത്തിൽ കണ്ടെത്തി. എന്നാൽ പരിശോധിച്ച എല്ലാ സൂക്ഷ്മാണുക്കളിലും ഒരേ ഫലം ലഭിച്ചില്ല.

ഈ കണ്ടെത്തൽ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്, വയമ്പിന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന “ജന്തുഘ്നം”, “കൃമിഹൃത്” തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഒരു സാധ്യത മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു എന്നതിലാണ്. പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം മറക്കരുത് — ഈ പരീക്ഷണം ലാബിൽ തയ്യാറാക്കിയ വയമ്പിന്റെ ethanol extract ഉപയോഗിച്ചാണ് നടത്തിയത്. മനുഷ്യശരീരത്തിൽ വയമ്പ് ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ ഇതേ ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് ഈ പഠനം തെളിയിക്കുന്നില്ല.

വയമ്പിന്റെ ഉപയോഗത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം β-asarone ആണ്. ഈ ഘടകത്തിന്റെ അളവ് വയമ്പിന്റെ ഇനം അനുസരിച്ച് മാറാം. ഉയർന്ന അളവിലുള്ള β-asarone-നെക്കുറിച്ച് സുരക്ഷാ ആശങ്കകൾ നിലവിലുണ്ട്. അതിനാൽ ലാബിൽ ഒരു extract-ന് ലഭിച്ച ഫലം കണ്ടിട്ട് അസംസ്കൃത വയമ്പ് സ്വയം അധികമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ശരിയായ സമീപനമല്ല. ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.

വയമ്പിന്റെ ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗവും

വയമ്പിന്റെ ആയുർവേദ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാൻ അതിന്റെ രസം, ഗുണം, വിപാകം, വീര്യം, ദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം എന്നിവ നോക്കണം. ആയുർവേദത്തിൽ വയമ്പിന്റെ പ്രധാന ഔഷധഭാഗമായി കണക്കാക്കുന്നത് അതിന്റെ ഭൂകാണ്ഡം (Rhizome) ആണ്.

രസം – കടു, തിക്ത:

വയമ്പിന് കടുരസവും തിക്തരസവും ആണ് പറയുന്നത്. കടുരസം ദീപന-പാചന പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. തിക്തരസത്തിന് കഫവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ഗുണം – ലഘു, തീക്ഷ്ണ:

വയമ്പിന് ലഘുവും തീക്ഷ്ണവുമായ ഗുണങ്ങളാണ് പറയുന്നത്. ലഘു എന്നത് ഭാരക്കുറവുള്ള സ്വഭാവത്തെയും തീക്ഷ്ണം എന്നത് ശരീരത്തിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന, സൂക്ഷ്മമായി പ്രവേശിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

വിപാകം – കടു:

ദഹനത്തിനു ശേഷം ദ്രവ്യത്തിന് ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമ സ്വഭാവമാണ് വിപാകം. വയമ്പിന് കടുവിപാകം എന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നത്.

വീര്യം – ഉഷ്ണം:

വയമ്പിന്റെ വീര്യം ഉഷ്ണം ആണ്. ശരീരത്തിൽ ചൂട് വർധിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ള ദ്രവ്യമായാണ് ഇത് കണക്കാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കഫവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ വയമ്പിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.

ത്രിദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം:

വയമ്പ് പ്രധാനമായും കഫ-വാത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ദ്രവ്യമായാണ് ആയുർവേദത്തിൽ കണക്കാക്കുന്നത്. എന്നാൽ അതിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ സ്വഭാവം കാരണം വ്യക്തിയുടെ പ്രകൃതി, ദോഷാവസ്ഥ, ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ് എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് പ്രയോഗം തീരുമാനിക്കുന്നത്.

പ്രഭാവം – മേധ്യ:

വയമ്പിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണമായി മേധ്യ പറയപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധി, ധാരണ, ഓർമ്മ തുടങ്ങിയ മാനസിക പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുണമാണിത്. ആയുർവേദത്തിൽ വയമ്പിനെ മേധ്യദ്രവ്യമായി പരിഗണിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനവും ഇതാണ്.

ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങൾ:

ആധുനിക ഔഷധശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ വയമ്പിനെക്കുറിച്ച് കൃമിഘ്നം (vermifuge), കാർമിനേറ്റീവ് (carminative), ശമനപ്രവർത്തനം (sedative) തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവയിൽ പലതും ലബോറട്ടറി, മൃഗപഠനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കണ്ടെത്തലുകളാണ്.

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗം

വയമ്പിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗത്തിന് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഭൂകാണ്ഡമാണ് (Rhizome). സാധാരണ ഭാഷയിൽ ഇത് വയമ്പിന്റെ “വേര്” എന്ന് പറയാറുണ്ടെങ്കിലും സസ്യശാസ്ത്രപരമായി ഇത് യഥാർത്ഥ വേര് അല്ല; മണ്ണിനടിയിൽ വളരുന്ന ഭൂകാണ്ഡമാണ് ഔഷധഭാഗം.

അളവ്

വയമ്പിന്റെ അളവ് സംബന്ധിച്ച് വിവിധ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ചികിത്സാരീതികളിലും വ്യത്യസ്ത നിർദേശങ്ങൾ കാണാം. 125–500 mg പൊടിയായി വിഭജിച്ച അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പറയുന്നു. വമന പഞ്ചകർമത്തിൽ 1–3 ഗ്രാം എന്ന അളവും ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ കാണാം.

എന്നാൽ വയമ്പിൽ β-asarone പോലുള്ള സുരക്ഷാ ആശങ്കയുള്ള ഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കാവുന്നതിനാൽ, ഈ അളവുകളെ എല്ലാവർക്കും സ്വയം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന പൊതുവായ ഡോസായി നൽകുന്നത് നല്ലതല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾക്കും ഗർഭിണികൾക്കും മറ്റ് മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്കും ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശം ആവശ്യമാണ്.

ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ വയമ്പിന്റെ പ്രയോഗങ്ങൾ

വയമ്പിനെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ, ഇത് ഒരു ഒറ്റമൂലിയായി മാത്രം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നില്ലെന്ന് കാണാം. പല ഔഷധയോഗങ്ങളിലും വയമ്പ് മറ്റ് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്താണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് മേധ്യ, ദീപന, പാചന, കഫ-വാത ശമന, കണ്ഠ്യ തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് വിവിധ ചികിത്സകളിൽ ഇതിന് സ്ഥാനം നൽകിയിരുന്നത്.

പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധ യോഗങ്ങൾ (Classical Formulations)

സാരസ്വതാരിഷ്ടം (Saraswatarishta): ഓർമ്മശക്തി, ഏകാഗ്രത, ബുദ്ധിവികാസം, സംസാരശുദ്ധി എന്നിവ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ നൽകുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ആരിഷ്ടം.

ബ്രഹ്മീ ഘൃതം & കല്യാണക ഘൃതം: അപസ്മാരം, അമിത ഉത്കണ്ഠ, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ചിത്തഭ്രമം എന്നിവയ്ക്കുള്ള നെയ്യ് രൂപത്തിലുള്ള മരുന്നുകൾ.

മാനസമിത്ര വടകം: ഉറക്കമില്ലായ്മ, നാഡീസംബന്ധമായ തളർച്ച, മാനസിക അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയ്ക്ക് നൽകുന്ന ഗുളിക.

വചാദി തൈലം / വചാലശുനാദി തൈലം: ചെവിയിലെ അണുബാധകൾ, കഫക്കെട്ട്, ശിരോരോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് പുറമേ പുരട്ടാനും തുള്ളിമരുന്നായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

വചാദി ചൂർണ്ണം: അമിതവണ്ണം കുറയ്ക്കാനുള്ള ഉഴിച്ചിലിനും (ഉദ്വർത്തനം) ചർമ്മത്തിലെ കഫ-വാത രോഗങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധപ്പൊടി.

പരമ്പരാഗത ചികിത്സാ രീതികൾ

സംസാരവൈകല്യങ്ങൾക്കും ഓർമ്മശക്തിക്കും

ശുദ്ധി ചെയ്ത വയമ്പ് പൊടിച്ചത് വളരെ നേരിയ അളവിൽ തേനോ നെയ്യോ ചേർത്ത് നൽകുന്നത് നാക്കിന്റെ വഴക്കത്തിനും സംസാരത്തിലെ വ്യക്തതയ്ക്കും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം വ്യക്തമാക്കുന്നു. കുട്ടികളിലെ വിക്കൽ, ഉച്ചാരണത്തിലെ തടസ്സങ്ങൾ എന്നിവ കുറയ്ക്കാനാണ് പ്രധാനമായും ഈ പ്രയോഗം.

ദഹനക്കേടും വയറുവേദനയും ശമിപ്പിക്കാൻ

ദഹനക്കുറവ്, വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് നിറഞ്ഞ് വയറു വീർത്തുനിൽക്കൽ (Bloating), കഠിനമായ വയറുവേദന എന്നിവയ്ക്ക് ചുക്ക്, ഇന്തുപ്പ്, ജീരകം എന്നിവയോടൊപ്പം ശുദ്ധി ചെയ്ത വയമ്പ് ചൂർണ്ണം ലഘുവായ അളവിൽ ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് കഴിക്കാറുണ്ട്.

തൊണ്ടയിലെ അണുബാധയ്ക്കും സ്വരഭംഗത്തിനും

തൊണ്ടയടപ്പ്, ശബ്ദമിടറൽ, തൊണ്ടയിലെ കഫക്കെട്ട് എന്നിവയ്ക്ക് വയമ്പ് നേരിയ തോതിൽ തേനിൽ ചാലിച്ച് തൊണ്ടയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന രീതിയിൽ സേവിക്കുന്നത് ശബ്ദശുദ്ധി നൽകാൻ ഫലപ്രദമാണ് എന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നു .

ബാഹ്യ പ്രയോഗങ്ങൾ (External Applications)

ഉദ്വർത്തനം (മേദോഹരം): അമിതവണ്ണവും ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പും കുറയ്ക്കാൻ വയമ്പ് ചേർത്ത പൊടികൾ കൊണ്ട് ശരീരത്തിൽ അമർത്തി തിരുമ്മുന്ന ആയുർവേദ രീതി.

ലേപനം: വാതകോപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന സന്ധിവേദന, നീർക്കെട്ട്, കഠിനമായ തലവേദന എന്നിവയ്ക്ക് വയമ്പ് അരച്ച് നെറ്റിയിലോ വേദനയുള്ള ഭാഗത്തോ പുരട്ടുന്നു.

ധൂപനം: വീടുകളിലും കിടപ്പുമുറികളിലും രോഗാണുബാധ തടയാൻ പണ്ടുകാലത്ത് വയമ്പ് ഉണക്കി പുകയ്ക്കുന്ന രീതി നിലനിന്നിരുന്നു.

കേരളീയ ജീവിതത്തിൽ വയമ്പ്

കേരളത്തിലെ പല വീടുകളിലും വയമ്പ് ഒരു ഔഷധസസ്യം മാത്രമായിരുന്നില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പരിചരണം, വീട്ടിലെ നാട്ടുചികിത്സ, ധാന്യസംരക്ഷണം തുടങ്ങിയ ദൈനംദിന കാര്യങ്ങളുമായി ചേർന്നുനിന്നിരുന്ന ഒരു നാട്ടറിവിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു വയമ്പ്. തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറിവന്ന ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങളിൽ ചിലത് ഇന്നും ചില വീടുകളിൽ ഓർമ്മയായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

കുഞ്ഞ് ജനിച്ചാൽ വയമ്പും സ്വർണവും തേനിൽ ഉരച്ച് നാവിൽ തേച്ചുകൊടുക്കുന്ന പതിവ് കേരളത്തിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പഴയ നാട്ടറിവുകളിൽ കാണാം. കുഞ്ഞിന്റെ സംസാരശേഷി, നാവിന്റെ വഴക്കം, ബുദ്ധിവികാസം എന്നിവയ്ക്കായാണ് മുതിർന്നവർ ഈ പ്രയോഗം നടത്തിയിരുന്നത്. വയമ്പിന് മേധ്യ, വാക്സ്വരപ്രദാ, കണ്ഠ്യാ എന്നീ ഗുണങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നതും ഈ വിശ്വാസവുമായി ചേർത്താണ് പലരും കാണുന്നത്.

ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം - വയമ്പിൽ ബീറ്റാ-അസറോൺ എന്ന ഘടകം അടങ്ങിയിട്ടുള്ളതിനാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നതിന് മുൻപ് അളവും രീതിയും സംബന്ധിച്ച് ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ ശിശുരോഗവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ് - പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു എന്നത് എല്ലാ അളവിലും സുരക്ഷിതമാണെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല.

കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കയ്യിലോ അരഞ്ഞാണിലോ കറുത്ത ചരടിൽ വയമ്പിന്റെ ചെറിയ കഷണം കെട്ടുന്ന ശീലവും കേരളത്തിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞ് വളരുന്നതിനിടെ വയമ്പ് വായിൽ കടിക്കുന്നത് പല്ലുവരുന്ന സമയത്തെ അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കുമെന്നും വയറിന് നല്ലതാണെന്നും പഴമക്കാർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. വയമ്പിന്റെ ശക്തമായ ഗന്ധം കാരണം കീടങ്ങളെ അകറ്റാൻ സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസവും ഇതോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.

പ്രസവശേഷമുള്ള പരിചരണത്തിലും വീടുകളിലെ ധൂപനത്തിലും വയമ്പിന് ഒരു സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയും കുഞ്ഞും കഴിയുന്ന മുറിയിൽ വയമ്പ്, മഞ്ഞൾ, കുന്തിരിക്കം തുടങ്ങിയ വസ്തുക്കൾ കനലിൽ വെച്ച് പുകക്കുന്നത് ചില പഴയ കേരളീയ ആചാരങ്ങളിലും നാട്ടുവൈദ്യ രീതികളിലും കാണാം. അന്തരീക്ഷത്തിലെ ദുർഗന്ധവും ഈർപ്പവും കുറയ്ക്കാനും കീടങ്ങളെ അകറ്റാനും ഇത്തരം പുകയ്ക്കലുകൾ സഹായിക്കുമെന്നായിരുന്നു പഴയകാല വിശ്വാസം. എന്നാൽ പുക കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും പ്രസവശേഷമുള്ള അമ്മയ്ക്കും ശ്വാസകോശ അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ അടച്ച മുറിയിൽ ഇത്തരം ധൂപനം ചെയ്യുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ വയറുവേദനയും വയറുവീക്കവും സംബന്ധിച്ചും വയമ്പിന് പഴയ നാട്ടുപ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്. കുഞ്ഞിന് ഗ്യാസ് കെട്ടുകയോ വയറുവേദന ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്താൽ വയമ്പ് ഉരച്ച് വയറ്റിൽ പുരട്ടുന്ന രീതികൾ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ കുഞ്ഞിന് വയമ്പ് വെള്ളത്തിൽ കലക്കി കുടിപ്പിക്കുക പോലുള്ള രീതികൾ ഇന്ന് സ്വയം ചെയ്യാൻ പാടില്ല. ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളിലെ വയറുവേദനയ്ക്ക് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം, അതിനാൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ ശിശുരോഗവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

വയമ്പിന്റെ തീവ്രമായ ഗന്ധം കാരണം പഴയകാലത്ത് ഇത് ധാന്യസംരക്ഷണത്തിനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. നെല്ല്, അരി, പയർ തുടങ്ങിയ ധാന്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്ന പത്തായങ്ങളിലും ഭരണികളിലും വയമ്പിന്റെ ചെറിയ കഷണങ്ങൾ വെച്ചിരുന്ന പതിവ് ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. കീടങ്ങളെ അകറ്റാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു നാട്ടറിവായാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്.

ശബ്ദത്തിനും സംസാരത്തിനും വയമ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാട്ടുപ്രയോഗങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പാട്ടുകാരും പ്രഭാഷകരും ശബ്ദത്തിന് വ്യക്തത ലഭിക്കാനായി വയമ്പ് തേൻ, കൽക്കണ്ടം തുടങ്ങിയവയോടൊപ്പം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന പഴയ പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. കുട്ടികളിലെ സംസാരതടസ്സത്തിനും വിക്കലിനും വയമ്പ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന നാട്ടുവൈദ്യ രീതികളും ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ വയമ്പിന് “വാക്സ്വരപ്രദാ”, “കണ്ഠ്യാ” എന്നീ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്നതും ഈ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി മനസ്സിലാക്കാം.

ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ കേരളീയ നാട്ടറിവിന്റെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും ഭാഗമായാണ് കാണേണ്ടത്. പഴയകാലത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന എല്ലാ രീതികളും ഇന്നും അതേപടി പിന്തുടരണമെന്ന് അതിൽ നിന്ന് അർത്ഥമില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് നവജാത ശിശുക്കൾക്ക് വയമ്പോ തേൻ പോലുള്ള വസ്തുക്കളോ നൽകുന്നത്, വയമ്പ് വായിൽ കടിക്കാൻ കൊടുക്കുന്നത്, ഔഷധമായി ഉള്ളിൽ നൽകുന്നത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ഇന്നത്തെ സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കേണ്ടതാണ്. വയമ്പിന്റെ പാരമ്പര്യത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അതിന്റെ ഉപയോഗത്തിലെ സുരക്ഷയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.

വയമ്പിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

വയമ്പ് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഔഷധദ്രവ്യമാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ശക്തമായ ഗുണങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത് ഉപയോഗത്തിൽ കുറച്ച് ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഗർഭകാലത്ത് വയമ്പ് ഉള്ളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം. വയമ്പിലെ ചില ഘടകങ്ങൾക്ക് പ്രജനനവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കാനുള്ള സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് പഠനങ്ങളിൽ ആശങ്കകൾ ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഗർഭിണികൾ സ്വയം വയമ്പ് ഔഷധമായി കഴിക്കരുത്.

മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും വയമ്പ് ഉള്ളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടണം .കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രദ്ധ വേണം. കേരളത്തിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വയമ്പ് ഉരച്ച് നൽകുന്ന പഴയ നാട്ടുശീലങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഇത് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും സുരക്ഷിതമായ ഒരു പൊതുവായ ചികിത്സാരീതിയായി കാണാൻ കഴിയില്ല. 2025-ലെ ഒരു ഇന്ത്യൻ പഠനം പോലും വയമ്പിന്റെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ദീർഘകാല പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

വയമ്പിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ സ്വഭാവം കാരണം പിത്തം കൂടുതലുള്ള ചിലർക്ക് ഇത് യോജിക്കാതെ വരാം. ആയുർവേദത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ പറയുമ്പോൾ പിത്തപ്രകൃതിയുള്ളവർക്ക് അമിതമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ തലവേദന, വയറ്റിൽ ചൂട്, അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുള്ള അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടാൽ സ്വയം മറ്റൊരു ഔഷധം ചേർത്ത് പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ ഉപയോഗം നിർത്തി വിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നതാണ് നല്ലത്.

വയമ്പിന്റെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ β-asarone എന്ന ഘടകം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. വയമ്പിന്റെ വിവിധ ഇനങ്ങളിൽ ഈ ഘടകത്തിന്റെ അളവ് ഒരുപോലെയല്ല. അതുകൊണ്ട് “വയമ്പ് പ്രകൃതിദത്തമായതാണ്, അതിനാൽ എത്ര വേണമെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കാം” എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല. വയമ്പിന്റെ ഇനം, ശോധനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ, ഏത് ഔഷധരൂപത്തിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എത്ര അളവിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പ്രധാനമാണ്. ഉള്ളിൽ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ സമീപനം.

വയമ്പ് ശോധന — ആയുർവേദത്തിലെ പ്രത്യേക സംസ്കരണരീതി

വയമ്പ് ആയുർവേദത്തിൽ തീക്ഷ്ണവും ഉഷ്ണവുമായ ഗുണങ്ങളുള്ള ദ്രവ്യമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഉള്ളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വയമ്പിനെ ചില ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രത്യേക രീതിയിൽ സംസ്കരിക്കുന്നതായി കാണാം. ഈ സംസ്കരണത്തെയാണ് വയമ്പ് ശോധനം എന്ന് പറയുന്നത്.

ചരകസംഹിതയിലും സുശ്രുതസംഹിതയിലും വയമ്പിന്റെ പ്രത്യേക ശോധനാക്രമം വിശദമായി കാണുന്നില്ല. പിന്നീട് വന്ന ചക്രദത്തം, ഭൈഷജ്യരത്നാവലി തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലാണ് വയമ്പ് ശോധനയെക്കുറിച്ചുള്ള രീതികൾ വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന രീതിയിൽ വയമ്പിന്റെ ഭൂകാണ്ഡം ആദ്യം ഗോമൂത്രം, തുടർന്ന് അലംബുഷ (Sphaeranthus indicus) കഷായം, പിന്നീട് പഞ്ചപല്ലവ കഷായം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് സംസ്കരിക്കുന്നു. അതിനു ശേഷം സുരഭിതോയ എന്നറിയപ്പെടുന്ന സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന കഷായത്തിന്റെ ആവിയിൽ ബാഷ്പസ്വേദനം നടത്തുന്നതായും വിവരണമുണ്ട്.

സുരഭിതോയ തയ്യാറാക്കാൻ കറുവപ്പട്ട, മുസ്ത, ബാല, കുഷ്ഠം, പത്രകം, ഉശീരം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥവ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ കാണാം. ഇങ്ങനെ പല ഘട്ടങ്ങളിലായി സംസ്കരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ശോധനം വെറും കഴുകി വൃത്തിയാക്കുന്ന പ്രക്രിയയല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

കേരളം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദക്ഷിണേന്ത്യൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ വയമ്പ് സംസ്കരിക്കുന്ന ചില നാട്ടുപരമ്പരാഗത രീതികളും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചില രീതികളിൽ വയമ്പിന്റെ ഭൂകാണ്ഡം ഒരു രാത്രി പശുവിൻ പാലിലോ തൈരിന്റെ തെളിനീരിലോ മുക്കിവെച്ച് പിന്നീട് ചൂടുവെള്ളത്തിൽ കഴുകി ഉണക്കുന്നതായി പറയുന്നുണ്ട്.

വയമ്പ് ശോധനയെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്. ശോധനയ്ക്ക് മുമ്പും ശേഷവും വയമ്പിന്റെ രാസഘടന പരിശോധിച്ച ചില പഠനങ്ങളിൽ β-asarone-ന്റെ അളവിൽ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ശോധനയ്ക്ക് വയമ്പിന്റെ രാസഘടനയിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ കഴിയുമെന്നതിന് ഗവേഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് സൂചന ലഭിക്കുന്നു.

വയമ്പിന്റെ സംസ്കൃത പര്യായങ്ങൾ

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ വയമ്പിന് പല പേരുകളാണ് നൽകിയിട്ടുള്ളത്. ഓരോ പേരും വയമ്പിന്റെ രൂപം, ഗന്ധം, ഗുണം, ഔഷധപ്രയോഗം എന്നിവയിലെ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേകതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് ഈ പര്യായങ്ങൾ വെറുതെ പേരുകൾ മാത്രമല്ല; പഴയ ആചാര്യന്മാർ വയമ്പിനെ എങ്ങനെ നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനും ഇവ സഹായിക്കുന്നു.

വചാ (Vachā) എന്നതാണ് വയമ്പിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ പേരുകളിൽ ഒന്ന്. സംസാരത്തോടും വാക്കിനോടും ബന്ധമുള്ളതാണ് ഈ പേര്. ആയുർവേദത്തിൽ വയമ്പിന് വാക്സ്വരപ്രദാ എന്ന ഗുണവും പറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് സംസാരശേഷിയും ശബ്ദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളുമായി “വചാ” എന്ന പേര് ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണാം.

ഉഗ്രഗന്ധാ (Ugragandhā) എന്ന പേര് വയമ്പിന്റെ ശക്തമായ ഗന്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വയമ്പിന്റെ ഭൂകാണ്ഡം മുറിക്കുമ്പോഴും ചതയ്ക്കുമ്പോഴും പുറത്തുവരുന്ന തീവ്രമായ സുഗന്ധം ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.

തീക്ഷ്ണഗന്ധാ (Tīkṣṇagandhā) എന്ന പേരും ഇതേ ഗന്ധത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ് കാണിക്കുന്നത്. സാധാരണ സുഗന്ധത്തേക്കാൾ ശക്തമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ഗന്ധമുള്ളതിനാലാണ് ഈ പേര്.

ഷഡ്ഗ്രന്ഥാ എന്ന പേര് വയമ്പിന്റെ ഭൂകാണ്ഡത്തിലെ ഗ്രന്ഥിസദൃശമായ ഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. “ഷഡ്” ആറ് എന്നും “ഗ്രന്ഥ” മുട്ട്, കെട്ട്, ഗ്രന്ഥി എന്നുമാണ് അർത്ഥം. എന്നാൽ ഇതിനെ എല്ലാ വയമ്പ് വേരുകളിലും കൃത്യമായി ആറ് മുട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്ന സസ്യശാസ്ത്രപരമായ തിരിച്ചറിയൽനിയമമായി കാണേണ്ടതില്ല.

ശതപർവ്വികാ എന്ന പേര് അനേകം സന്ധികളോ പർവ്വങ്ങളോ ഉള്ള ഘടനയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂകാണ്ഡത്തിൽ കാണുന്ന ഇടവിടങ്ങളും സന്ധികളും ശ്രദ്ധിച്ചാണ് ഈ പേര് നൽകിയതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ഗോലോമീ എന്ന പര്യായം വയമ്പിന്റെ നാരുകളുള്ള വേരുകളുടെ രൂപവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നത്. പശുവിന്റെ രോമം പോലെയുള്ള നാരുകളുള്ള ഘടനയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പേരാണിത്.

ഹൈമവതീ എന്ന പേര് ഹിമാലയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ശ്വേതവചയ്ക്ക് ഹൈമവതി എന്ന പര്യായം കാണുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ ഈ പേര് സാധാരണ വയമ്പിനേക്കാൾ പ്രത്യേകമായ ഒരു ഭേദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതം.

മേധ്യാ എന്നത് വയമ്പിന്റെ ഔഷധഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പേരാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ മേധ്യ എന്നത് ബുദ്ധി, ധാരണ, ഓർമ്മ തുടങ്ങിയ മാനസിക പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുണമാണ്. അതിനാൽ വയമ്പിനെ മേധ്യദ്രവ്യമായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പരിഗണിക്കുന്നു.

ജടിലാ എന്ന പേര് വേരുകളുടെ ജടപോലെയുള്ള രൂപത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. തമ്മിൽ ചേർന്നും പിണഞ്ഞും വളരുന്ന നാരുകളും വേരുകളും ശ്രദ്ധിച്ചാണ് ഈ പേര് ഉപയോഗിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

മംഗല്യാ എന്ന പര്യായം വയമ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പാരമ്പര്യ വിശ്വാസങ്ങളെയും ആചാരപരമായ ഉപയോഗങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് കേരളീയ നാട്ടുശീലങ്ങളിൽ കുഞ്ഞുങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ചടങ്ങുകളിൽ വയമ്പിന് ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനവുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെടുത്തി പറയാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ പേരിന്റെ വ്യുത്പത്തിയെക്കുറിച്ച് എല്ലാ നിഘണ്ടുക്കളിലും ഒരേ വിശദീകരണം കാണണമെന്നില്ല.

ഭൂതനാശിനീ, രക്ഷോഘ്നീ തുടങ്ങിയ പേരുകൾ ആയുർവേദത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ആശയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ഇവിടെ “ഭൂതം”, “രക്ഷസ്” തുടങ്ങിയ പദങ്ങളെ ഇന്നത്തെ രോഗാണുക്കളോ മാനസിക രോഗങ്ങളോ എന്ന് നേരിട്ട് വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ല. പുരാതന ആയുർവേദത്തിലെ രോഗസങ്കൽപ്പങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ പേരുകൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ വയമ്പിന്റെ ഓരോ പര്യായവും അതിന്റെ തീവ്രഗന്ധം, ഭൂകാണ്ഡത്തിന്റെ രൂപം, ഗ്രന്ഥികളുടെ ഘടന, മേധ്യഗുണം, പാരമ്പര്യപ്രയോഗം തുടങ്ങിയ വ്യത്യസ്ത പ്രത്യേകതകളിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിലെ പര്യായങ്ങൾ വയമ്പിനെ തിരിച്ചറിയാനും അതിന്റെ ദ്രവ്യഗുണം മനസ്സിലാക്കാനും സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഭാഗമാണ്.

വയമ്പിന്റെ വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ

വയമ്പിന് ഇന്ത്യയിലെ പല ഭാഷകളിലും വ്യത്യസ്ത പേരുകളുണ്ട്. ഒരേ ഔഷധസസ്യം ഓരോ പ്രദേശത്തും അവിടുത്തെ ഭാഷയ്ക്കും നാട്ടുപ്രയോഗങ്ങൾക്കും അനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രധാനപ്പെട്ട ചില പേരുകൾ ഇവയാണ്.

മലയാളത്തിൽ — വയമ്പ് (Vayambu)

കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പേരാണ് വയമ്പ്.

ഇംഗ്ലീഷിൽ — Sweet Flag, Calamus, Myrtle Flag

ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ ഇംഗ്ലീഷ് പേരുകളിൽ Sweet Flag എന്നാണ് വയമ്പ് കൂടുതലായി അറിയപ്പെടുന്നത്. Calamus എന്ന പേരും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

തമിഴിൽ — വസമ്പ് (Vasambu), പിള്ളൈവളർപ്പാൻ (Pillai Valarpan)

തമിഴ്നാട്ടിൽ വയമ്പ് സാധാരണയായി വസമ്പ് എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഴയ നാട്ടുപ്രയോഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് Pillai Valarpan എന്ന പേര് വന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

ഹിന്ദിയിൽ — ബച് (Bach), ഘോഡ്ബച് (Ghorbach), സഫേദ് ബച് (Safed Bach)

വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ ബച് എന്ന പേരാണ് കൂടുതലായി കാണുന്നത്. ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഘോഡ്ബച്, സഫേദ് ബച് എന്നീ പേരുകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

തെലുങ്കിൽ — വസ (Vasa), വദജ (Vadaja)

കന്നഡയിൽ — ബജെ (Baje)

മറാത്തിയിൽ — വേഖണ്ഡ് (Vekhand)

ബംഗാളിയിൽ — ബച് (Bach)

ഗുജറാത്തിയിൽ — ഘോഡാവജ് (Ghodavaj), ഗാന്ധിലോവജ് (Gandhilovaj)

പഞ്ചാബിയിൽ — വറ്ച് (Warch), ബരെ (Bare)

ഉർദുവിൽ — വജ് (Waj), ബച് (Bach)

അറബിയിൽ — വജ്ജു (Wajj), ഈഖിർ (Ighir)

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏
© All Rights Reserved.

ഏലാദി കേരം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 23 Aug 2026 04:54:18 +0000

എലാദി തൈലം, എലാദി കേരം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? ത്വക്കിലും ശരീരത്തിലും ഉണ്ടാകുന്ന ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്ന ഒരു ഔഷധതൈലമാണിത്. പ്രത്യേകിച്ച് ചൊറിച്ചിൽ, ചെറിയ ത്വക്ക് പ്രശ്നങ്ങൾ, വരൾച്ച തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു എന്നത് ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്.

എലാദി തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എലാദി തൈലവും എലാദി കേരവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്താണ്? ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം ലളിതമായി ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

പുരാതന ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉപയോഗങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിവരങ്ങളാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഔഷധതൈലങ്ങൾ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

എലാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്

എലാദി തൈലത്തിന്റെ ഘടകങ്ങളും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗവും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു ശ്ലോകം ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം:

ഏലായുഗ്മ തുരുഷ്ക കുഷ്ഠ ഫലിനീ മാംസീ ജല ധ്യാമകം ।

സ്പൃക്കാ ചോരക ചോചപത്ര തഗര സ്ഥൗണേയ ജാതീരസാഃ ॥

ശുക്തി വ്യാഘ്രനഖ അമരാഹ്വ അഗുരുഃ ശ്രീവാസകം കുങ്കുമം ।

ചണ്ഡാ ഗുഗ്ഗുലു ദേവധൂപ ഖപുരാഃ പുന്നാഗ നാഗാഹ്വയഃ ॥

ഏലാദികഃ വാതകഫൗ വിഷം ച വിനിയച്ഛതി ।

വർണ്ണപ്രസാദനഃ കണ്ഡൂ പിടികാ കോഠനാശനഃ ॥

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സൂത്രസ്ഥാനത്തിൽ, ശോധനാദി ഗണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന അധ്യായത്തിൽ ആചാര്യനായ വാഗ്ഭടൻ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള അതീവ പ്രസിദ്ധമായ 'ഏലാദി ഗണ' ശ്ലോകമാണിത്. ബാഹ്യമായ ചർമ്മരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും ചർമ്മകാന്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും ആയുർവേദം നിഷ്കർഷിക്കുന്ന ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ സുഗന്ധ-ഔഷധ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ സമാഹാരമാണ് ഈ ഗണം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥവും ഭാവവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു:

1. ഏലായുഗ്മ തുരുഷ്ക കുഷ്ഠ ഫലിനീ മാംസീ ജല ധ്യാമകം ।

ഏലായുഗ്മം (Ela-yugma): ചിറ്റേലം (Elettaria cardamomum), പേരേലം (Amomum subulatum) എന്നീ രണ്ട് തരം ഏലത്തരികൾ. ഇവ ത്വക്കിന് ഉന്മേഷവും സ്വാഭാവിക സുഗന്ധവും നൽകുന്നതിനൊപ്പം കഫ-വാത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

തുരുഷ്കം (Turushka): തുരുഷ്കം എന്ന സംസ്കൃത ഔഷധനാമത്തിന് വിവിധ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഔഷധ നിർമ്മാണ രേഖകളിലും വ്യത്യസ്ത സസ്യശാസ്ത്ര തിരിച്ചറിയലുകൾ (Botanical Identifications) കാണാം.

ആയുർവേദ ഫാർമക്കോപ്പിയ പ്രകാരം ഏലാദി ചൂർണ്ണം പോലുള്ള ക്ലാസിക്കൽ യോഗങ്ങളിൽ തുരുഷ്കം എന്നത് ലിക്വിഡ് അംബർ ഓറിയന്റാലിസ് (Liquidambar orientalis Mill.) ആണ്. സിൽഹകം (Silhaka), ഓറിയന്റൽ സ്റ്റോറാക്സ് (Oriental Storax) എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സുഗന്ധമുള്ള പ്രകൃതിദത്ത മരപ്പശയാണ് (Resin) ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

അതേസമയം, വിപണിയിൽ ലഭ്യമാകുന്ന വിവിധ ബ്രാൻഡുകളുടെ ഏലാദി തൈലം, ഏലാദി കേരം എന്നിവയുടെ ചേരുവകളിൽ തുരുഷ്കത്തിന്റെ സസ്യശാസ്ത്ര നാമം ഒരുപോലെയല്ല കാണപ്പെടുന്നത്. ചില ഫോർമുലേഷനുകളിൽ തുരുഷ്കത്തിന് പകരമായി ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്ക് വിശേഷപ്പെട്ട തുവരകം അഥവാ മരോട്ടിയെ (Hydnocarpus laurifolia) ചേർത്തതായും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

കുഷ്ഠം (Kushta): കോട്ടം (Saussurea lappa). ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഈ ഔഷധവേര് ചർമ്മത്തിലെ കറുത്ത പാടുകൾ അകറ്റാനും വ്രണങ്ങൾ ഉണക്കാനും അത്യുത്തമമാണ്.

ഫലിനീ (Phalini): ഞാഴൽ പൂവ് അഥവാ പ്രിയംഗു (Callicarpa macrophylla). പിത്തദോഷം ശമിപ്പിച്ച് ചർമ്മത്തിന് സ്വാഭാവിക തിളക്കവും തെളിമയും നൽകുന്ന 'വർണ്ണ്യ' ഔഷധമാണിത്.

മാംസീ (Mamsi): ജടാമാഞ്ചി (Nardostachys jatamansi). ചർമ്മത്തിലെ വീക്കവും അസ്വസ്ഥതകളും മാറ്റി കോശങ്ങൾക്ക് ശാന്തത നൽകുന്നു.

ജലം (Jala): ഇരുവേലി അഥവാ ഹ്രീവേരം (Pavonia odorata / Coleus zeylanicus). ശരീരത്തിന് കുളിർമ്മയേകുകയും ചർമ്മത്തിലെ അമിത ചൂടും എരിച്ചിലും ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ധ്യാമകം (Dhyamaka): രോഹിഷ തൃണം അഥവാ (Cymbopogon martinii). വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും ചർമ്മത്തിന് ഉണർവ്വ് നൽകാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

രണ്ടാം പാദം: സ്പൃക്കാ ചോരക ചോച പത്ര തഗര സ്ഥൗണേയ ജാതീരസാഃ

സ്പൃക്കാ (Sprikka): പെരുന്തുംബ അഥവാ കരിന്തുംബ (Anisomeles malabarica). അലർജി കൊണ്ടുള്ള ചൊറിച്ചിൽ അകറ്റാൻ വിശേഷപ്പെട്ട സുഗന്ധ സസ്യമാണിത്.

ചോരകം (Choraka): ചോരപ്പുല്ല് (Angelica glauca). രക്തയോട്ടം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ത്വക്കിലെ വിഷദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ചോചം (Chocha): കറുവപ്പട്ട അഥവാ ഇലവർങ്ങത്തൊലി (Cinnamomum verum). ചർമ്മത്തിലെ സൂക്ഷ്മ സുഷിരങ്ങളിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി രക്തചംക്രമണം സുഗമമാക്കുന്നു.

പത്രം (Patra): പച്ചില അഥവാ വഴന - തമാലപത്രം (Cinnamomum tamala). സ്വാഭാവിക സുഗന്ധം നൽകുന്നതിനൊപ്പം ചർമ്മത്തെ ബാഹ്യ അണുബാധകളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നു.

തഗരം (Tagara): തകരം (Valeriana wallichii). നാഡീവ്യൂഹത്തെയും ത്വക്കിനെയും ശാന്തമാക്കുന്ന ശമനൗഷധം.

സ്ഥൗണേയകം (Sthauneya): താലീസപത്രം - സുഗന്ധ ഇലകൾ (Taxus baccata).

ജാതീരസം (Jateerasa): ബോൾ അഥവാ രക്തബോൾ (Commiphora myrrha). മുറിവുകളും വ്രണങ്ങളും അതിവേഗം ഉണക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രകൃതിദത്ത മരക്കറയാണിത്.

മൂന്നാം പാദം: ശുക്തി വ്യാഘ്രനഖ അമരാഹ്വ അഗുരുഃ ശ്രീവാസകം കുങ്കുമം

ശുക്തി (Shukti): മുത്തുചിപ്പി ഭസ്മം (Ostrea edulis). പിത്തകോപം തണുപ്പിച്ച് ചർമ്മത്തിന് മൃദുത്വവും കാന്തിയും നൽകുന്നു.

വ്യാഘ്രനഖം (Vyaghranakha): കാർത്തോട്ടി (Capparis sepiaria).

അമരാഹ്വം (Amarahva): ദേവദാരു (Cedrus deodara). ചർമ്മത്തിൽ ആഴത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച് വാത-കഫ ദോഷങ്ങളെയും അണുബാധകളെയും നീക്കം ചെയ്യുന്നു.

അഗുരുഃ (Aguru): അകിൽ (Aquilaria agallocha). ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഇതിന്റെ സത്ത് ത്വക്കിലെ ദുർഗന്ധം മാറ്റി സ്വാഭാവിക ഓജസ്സ് നൽകുന്നു.

ശ്രീവാസകം (Shrivasaka): സരള നിർയ്യാസം അഥവാ പൈൻ മരത്തിന്റെ കറ (Pinus roxburghii). വ്രണങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

കുങ്കുമം (Kumkuma): കുങ്കുമപ്പൂവ് (Crocus sativus). ആയുർവേദത്തിൽ അതിപ്രസിദ്ധമായ വർണ്ണ്യ ദ്രവ്യമാണിത്; ചർമ്മത്തിന് സുവർണ്ണ തിളക്കവും തുടുപ്പും നൽകുന്നു.

നാലാം പാദം: ചണ്ഡാ ഗുഗ്ഗുലു ദേവധൂപ ഖപുരാഃ പുന്നാഗ നാഗാഹ്വയഃ

ചണ്ഡാ (Chanda): ചണ്ണക്കൂവ (Costus speciosus).

ഗുഗ്ഗുലു (Guggulu): ഗുൽഗുലു (Commiphora mukul). ശരീരത്തിലെ ദുഷിച്ച കഫത്തെയും വ്രണങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്ന ദിവ്യൗഷധം.

ദേവധൂപം (Devadhupa): ശാലനിർയ്യാസം അഥവാ മരക്കുന്തിരിക്കം - ശാലമരം (Shorea robusta). തിണർപ്പും നീർക്കെട്ടും മാറ്റുന്നു.

ഖപുരം (Khapura): കുന്തുരുക്കം അഥവാ ശല്ലകി നിർയ്യാസം (Boswellia serrata). ത്വക്കിനെ ശുദ്ധീകരിച്ച് അണുവിമുക്തമാക്കുന്നു.

പുന്നാഗം (Punnaga): പുന്നമരത്തിന്റെ പൂവും കായും (Calophyllum inophyllum). ചർമ്മത്തിന് കുളിർമ്മ നൽകുകയും തടിപ്പുകൾ മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

നാഗാഹ്വയം (Nagahva): നാഗകേസരം (Mesua ferrea). രക്തശുദ്ധി വരുത്തി അലർജിയും പുകച്ചിലും ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

വിവിധ ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കൾ (Brands) പിന്തുടരുന്ന ആധികാരിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പാഠഭേദങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് (ഉദാഹരണത്തിന് അഷ്ടാംഗഹൃദയം, സഹസ്രയോഗം) ഏലാദി കേരത്തിലെ ചേരുവകളിലോ അവയുടെ അളവുകളിലോ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

ഫലശ്രുതി വ്യാഖ്യാനം (കർമ്മങ്ങളും രോഗശമനവും)

ഏലാദികഃ വാത-കഫൗ വിഷം ച വിനിയച്ഛതി । വർണ്ണപ്രസാദനഃ കണ്ഡൂ-പിടികാ-കോഠ-നാശനഃ ॥

ഏലാദികഃ (ഏലാദി ഗണം): 'ഏലാ ആദി യസ്യ സഃ' അഥവാ ഏലം ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഔഷധക്കൂട്ടം. ആയുർവേദ സംഹിതകളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് വരണാദി ഗണം, ആരഗ്വധാദി ഗണം) ഒരു ഗണത്തിലെ ആദ്യത്തെ ദ്രവ്യത്തിന്റെ പേര് നൽകി ആ മുഴുവൻ ഔഷധ സമൂഹത്തെയും നാമകരണം ചെയ്യുന്ന ശാസ്ത്രീയ രീതിയാണിത്.

വാതകഫൗ വിനിയച്ഛതി: ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്ക് പ്രധാന കാരണമാകുന്ന വാത, കഫ ദോഷങ്ങളെ തുലനാവസ്ഥയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

വിഷം ച: ബാഹ്യമായി ചർമ്മത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അലർജികൾ, വിഷാംശങ്ങൾ (Dermatological toxins), അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ എന്നിവയെ നിർവീര്യമാക്കുന്നു.

വർണ്ണപ്രസാദനഃ: 'വർണ്ണസ്യ പ്രസാദനം' — ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക തിളക്കം, നിറം, ഓജസ്സ് എന്നിവയെ തെളിയിച്ചെടുക്കുന്നു. ഇത് കേവലം ബാഹ്യമായ വെളുപ്പല്ല, മറിച്ച് ത്വക്കിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ തിളക്കത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

കണ്ഡൂ-പിടികാ-കോഠ-നാശനഃ:

കണ്ഡൂ: കഫകോപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ ചൊറിച്ചിൽ (Pruritus).

പിടികാ: രക്ത-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ കാരണമുണ്ടാകുന്ന മുഖക്കുരു, വേനൽക്കുരു, ചെറിയ പരുക്കൾ, കൊഴുപ്പുകുരുക്കൾ (Acne/Papules/Boils).

കോഠ: അലർജി കൊണ്ടോ രക്തദൂഷ്യം കൊണ്ടോ ത്വക്കിൽ പൊന്തിവരുന്ന ചുവന്ന തിണർപ്പുകൾ, ചൊറിഞ്ഞു തടിക്കൽ (Urticaria/Rashes).

നാശനഃ: ഇവയെ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ഏലാദി ഗണത്തിന്റെ പ്രത്യേകത

ഏലാദി ഗണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഭൂരിഭാഗം ദ്രവ്യങ്ങൾക്കും പ്രകൃതിദത്തമായ സുഗന്ധവും ബാഷ്പശീലമുള്ള തൈലങ്ങളും (Essential oils) റെസിനുകളും (Resins) അടങ്ങിയിട്ടുള്ളതിനാൽ, ഈ കൂട്ടത്തിന് വേറിട്ടൊരു സുഗന്ധവും ഔഷധഗുണവുമുണ്ട്. ഏലം, കുന്തിരിക്കം, ഗുൽഗുലു, അകിൽ, കുങ്കുമപ്പൂവ് തുടങ്ങിയ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ.

ഇവയുടെ പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത് ബാഹ്യചികിത്സകൾക്കായി തൈലങ്ങൾ, കേരങ്ങൾ, ചൂർണ്ണങ്ങൾ (ഉദ്വർത്തനം/Scrubbing), ലേപനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിവിധ ഔഷധരൂപങ്ങളിൽ ഏലാദി ഗണത്തിലെ ദ്രവ്യങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പ്രത്യേകിച്ച് ത്വക്ക് സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, വിട്ടുമാറാത്ത ചൊറിച്ചിൽ, വിവിധതരം ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠാദി രോഗാവസ്ഥകൾ) എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഏലാദി ഗണത്തിന് ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമാണ് നൽകിയിട്ടുള്ളത്. അതുകൊണ്ടാണ് ബാഹ്യ സൗന്ദര്യത്തിനും ചർമ്മ സംരക്ഷണത്തിനുമായി ഏലാദി തൈലം, ഏലാദി കേരം, ഏലാദി ചൂർണ്ണം തുടങ്ങിയ യോഗങ്ങൾ ഇന്നും ഏറെ ജനപ്രീതി നേടിയിരിക്കുന്നത്. എങ്കിലും ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ത്വക്കിന്റെ അവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് അനുയോജ്യമായ ഔഷധരൂപവും പ്രയോഗരീതിയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.

ഏലാദി കേരം: പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ

ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനും സൗന്ദര്യപരിചരണത്തിനും

ഏലാദി കേരം പ്രധാനമായും ബാഹ്യപ്രയോഗത്തിനുള്ള ആയുർവേദ തൈലമായാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്. ചർമ്മത്തിന്റെ വരൾച്ച കുറയ്ക്കാനും ചർമ്മത്തിന് മൃദുത്വം നൽകാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന പാരമ്പര്യപ്രയോഗങ്ങൾ ഇതിലുണ്ട്. ചർമ്മത്തിന്റെ നിറവും ഭംഗിയും മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനായും ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

മുഖക്കുരുവിന് ശേഷമുള്ള പാടുകൾ, എക്സിമയോ മറ്റ് ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളോ കഴിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന അടയാളങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും ചിലർ ഏലാദി കേരം പുറമേ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

അലർജി, ചൊറിച്ചിൽ, ചർമ്മ അണുബാധകൾ

അലർജിക് ഡെർമറ്റൈറ്റിസ്, ഉർട്ടിക്കേറിയ, വട്ടച്ചൊറി (Ringworm), ചിരങ്ങ് (Scabies) തുടങ്ങിയ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഏലാദി കേരത്തിന്റെ ബാഹ്യപ്രയോഗം പരമ്പരാഗതമായി കാണാം.

എന്നാൽ ഇവയിൽ ചിലത് ഫംഗസ് അല്ലെങ്കിൽ പരാന്നജീവി മൂലമുള്ള അണുബാധകളാണ്. അതിനാൽ ഏലാദി കേരം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് ചികിത്സ വൈകിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. രോഗനിർണയം നടത്തി ആവശ്യമായ ചികിത്സയ്ക്കൊപ്പം മാത്രമേ ഇത്തരം തൈലങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

വിസർപ്പം (Erysipelas), പഴുപ്പുള്ള കുരുക്കുകൾ (Boils) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ചർമ്മത്തിൽ ചൂട്, ശക്തമായ വേദന, പഴുപ്പ്, വേഗത്തിൽ പടരുന്ന ചുവപ്പ്, പനി തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടെങ്കിൽ നേരിട്ട് വൈദ്യസഹായം തേടണം.

കണ്ണിന് താഴെയുള്ള കറുത്ത പാടുകൾക്ക്

ഏലാദി തൈലം കണ്ണിന് താഴെയുള്ള Dark Circles കുറയ്ക്കുന്നതിനായി പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ കാണാം . കണ്ണിന് താഴെയുള്ള കറുപ്പ് ഉറക്കക്കുറവ്, അലർജി, ജനിതക ഘടകങ്ങൾ, അമിതമായ സൂര്യപ്രകാശം തുടങ്ങിയ പല കാരണങ്ങളാലും ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ ഏലാദി തൈലം ഉപയോഗിച്ചാൽ എല്ലാവരിലും ഒരേ ഫലം ലഭിക്കണമെന്നില്ല.

പീനസത്തിനും തലനീരിറക്കത്തിനും

ഏലാദി ഗണത്തിലെ ഔഷധങ്ങൾ കഫ-വാത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നവയാണ്. അതിനാൽ ജലദോഷം, പീനസം, തലനീരിറക്കം, തുമ്മൽ, തലയിലെ ചൊറിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ഏലാദി കേരം തലയിൽ പുറമെ പുരട്ടുന്നത് ആയുർവേദത്തിൽ സാധാരണയായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

ഏലാദി കേരം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

ഏലാദി കേരം പ്രധാനമായും ബാഹ്യപ്രയോഗത്തിനുള്ള ഔഷധതൈലമാണ്. ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കുന്നതിനുള്ളതല്ല. ചർമ്മത്തിന്റെ ആവശ്യത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന formulation-നും അനുസരിച്ച് പ്രയോഗരീതി മാറാം.

മുഖത്തിനും ശരീരത്തിനും

ചർമ്മപരിചരണത്തിനായി ആവശ്യത്തിന് തൈലം എടുത്ത് മുഖത്തും ശരീരത്തിലും മൃദുവായി പുരട്ടാം. വരണ്ട ചർമ്മത്തിൽ എണ്ണ പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യുന്ന രീതിയും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

തൈലത്തിന്റെ പശിമ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവർ കുളിക്കുന്നതിന് അരമണിക്കൂർ മുതൽ ഒരു മണിക്കൂർ മുമ്പ് പുരട്ടാം. ശേഷം ഇളംചൂടുവെള്ളത്തിൽ കഴുകിക്കളയാം. മുഖത്ത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിന്റെ ഭാഗത്ത് തൈലം എത്താതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം.

ചർമ്മത്തിലെ പ്രത്യേക ഭാഗങ്ങളിൽ

ചൊറിച്ചിൽ, വരൾച്ച, തിണർപ്പ് തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതിയും കാണാം. ചില ഉപയോഗരീതികളിൽ ഏകദേശം 30 മിനിറ്റ് തൈലം ചർമ്മത്തിൽ വച്ച ശേഷം കഴുകിക്കളയുന്നു.

എന്നാൽ ഫംഗസ് ബാധ, ചിരങ്ങ്, eczema തുടങ്ങിയ ചർമ്മരോഗങ്ങൾക്ക് ഏലാദി കേരം മാത്രം ചികിത്സയായി കണക്കാക്കരുത്. രോഗത്തിന്റെ കാരണം അനുസരിച്ചാണ് ശരിയായ ചികിത്സ തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

തലയിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ

പീനസം, chronic catarrh, തലനീരിറക്കം തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ തലയിൽ പുറമേ പുരട്ടുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം കാണാം. തലയോട്ടിയിലെ ചില അസ്വസ്ഥതകളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളുണ്ട്.

എത്ര തവണ ഉപയോഗിക്കാം?

ചില ഉപയോഗവിവരങ്ങളിൽ ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ പുരട്ടുന്നതായി പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്നില്ല. formulation-ന്റെ നിർദ്ദേശവും ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശവും അനുസരിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

ആദ്യമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ കൈമുട്ടിന്റെ ഉള്ളഭാഗം പോലുള്ള ചെറിയൊരു ഭാഗത്ത് Patch Test നടത്തുന്നത് നല്ലതാണ്. ചുവപ്പ്, കത്തൽ, ചൊറിച്ചിൽ, വീക്കം തുടങ്ങിയ പ്രതികരണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉപയോഗം നിർത്തണം.

കണ്ണിനുള്ളിൽ തൈലം പോകാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക. കണ്ണിനടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും കൂടുതൽ ജാഗ്രത വേണം. തുറന്ന മുറിവുകളിലും ഗുരുതരമായ ചർമ്മ അണുബാധകളിലും സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടുക.

ഏലാദി തൈലവും ഏലാദി കേരവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

ഏലാദി തൈലവും ഏലാദി കേരവും ഒരേ പേരിലുള്ള രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ഔഷധതൈലങ്ങളായി കാണേണ്ടതില്ല. പല formulation-കളിലും ഇവയുടെ പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഒരേപോലെയായിരിക്കും. അടിസ്ഥാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണയിലാണ് പ്രധാന വ്യത്യാസം.

എള്ളെണ്ണ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന രൂപം “ഏലാദി തൈലം” എന്നും വെളിച്ചെണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്ന രൂപം “ഏലാദി കേരം” എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ചൂടും ഈർപ്പവും കൂടിയ കാലാവസ്ഥയിൽ വെളിച്ചെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയ ഏലാദി കേരം കൂടുതലായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം ഏലാദി കേരത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു?

ഏലാദി തൈലത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പല ഔഷധ സസ്യങ്ങളിലും അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ബയോ-ആക്ടീവ് സംയുക്തങ്ങളെക്കുറിച്ച് (Bioactive compounds) ആധുനിക സസ്യശാസ്ത്രവും ഫാർമക്കോളജിയും കാര്യമായ ഗവേഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ട്. ഈ ഘടകങ്ങൾ ചർമ്മത്തിൽ എങ്ങനെ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുവെന്ന് ശാസ്ത്രീയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് പരിശോധിക്കാം.

ബാക്ടീരിയകളെയും ഫംഗസുകളെയും പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള ശേഷി (Antimicrobial Activity)

കറുവപ്പട്ട, ഏലം, അകിൽ തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങളിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന എസൻഷ്യൽ ഓയിലുകളിൽ സിന്നമാൽഡിഹൈഡ്, യൂജിനോൾ, ടെർപിനോൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. മുഖക്കുരുവിന് കാരണമാകുന്ന ബാക്ടീരിയകളുടെയും (Cutibacterium acnes) ചിലയിനം ഫംഗസുകളുടെയും വളർച്ച നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇത്തരം പ്രകൃതിദത്ത സംയുക്തങ്ങൾക്ക് ശേഷിയുണ്ടെന്ന് ലാബ് പഠനങ്ങൾ (In-vitro studies) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നീർക്കെട്ടും ചുവപ്പും ശമിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവം (Anti-inflammatory Response)

കുന്തിരിക്കം, ഗുൽഗുലു, ദേവദാരു എന്നിവയിലടങ്ങിയ ബോസ്വെല്ലിക് ആസിഡ്, ഗുഗ്ഗുലുസ്റ്റിറോണുകൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ ഇൻഫ്ലമേഷൻ അഥവാ വീക്കത്തിന് കാരണമാകുന്ന ചില എൻസൈമുകളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നവയാണ്. അലർജി കൊണ്ടോ ചർമ്മത്തിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന ചുവപ്പും ചൊറിച്ചിലും ശാന്തമാക്കാൻ ഈ സവിശേഷതകൾ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തിൽ തുണയാകുന്നു.

കറുത്ത പാടുകളും ഓക്സിഡേറ്റീവ് സ്ട്രെസ്സും (Antioxidant & Tyrosinase Inhibition)

കുങ്കുമപ്പൂവിലെ ക്രൊസിൻ (Crocin), ഞാഴൽ പൂവിലെ ഫ്ലേവനോയിഡുകൾ എന്നിവ മികച്ച ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകളാണ്. ഇവ ചർമ്മത്തിൽ പിഗ്മെന്റേഷന് കാരണമാകുന്ന ടൈറോസിനേസ് (Tyrosinase) എന്ന എൻസൈമിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ ഒരു പരിധി വരെ പ്രതിരോധിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. വെയിൽ കൊണ്ടുള്ള കരുവാളിപ്പും പാടുകളും മങ്ങാൻ ഈ ആന്റിഓക്‌സിഡന്റ് സാന്നിധ്യം അനുകൂലമായ അന്തരീക്ഷമൊരുക്കുന്നു.

ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഈർപ്പം നിലനിർത്തൽ (Skin Barrier Support)

ഈ സസ്യസത്തുകൾ എള്ളെണ്ണയിലോ വെളിച്ചെണ്ണയിലോ യോജിപ്പിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന സ്വാഭാവിക ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ ചർമ്മത്തിന്റെ പുറംപാളിയിലെ ഈർപ്പം (Skin barrier moisture) നഷ്ടപ്പെടാതെ സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഇത് വരണ്ട ചർമ്മമുള്ളവരിൽ സ്വാഭാവികമായ മൃദുത്വം നിലനിർത്താൻ പ്രയോജനകരമാണ്.

ഏലാദി തൈലം വിപണിയിൽ എവിടെ ലഭിക്കും? (പ്രമുഖ ബ്രാൻഡുകൾ)

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിധിപ്രകാരം തയ്യാറാക്കുന്ന ഏലാദി തൈലവും ഏലാദി കേരവും വിശ്വസനീയമായ പല ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കളും വിപണിയിൽ എത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവ പ്രമുഖ ആയുർവേദ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിലും ഓൺലൈൻ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലും സുലഭമായി ലഭ്യമാണ്.

നാഗാർജ്ജുന ആയുർവേദിക് ഗ്രൂപ്പ് (Nagarjuna Ayurvedic Group)

എ.വി.പി (The Arya Vaidya Pharmacy - AVP Coimbatore)

കേരള ആയുർവേദ (Kerala Ayurveda Limited)

സീതാറാം ആയുർവേദ (Sitaram Ayurveda)

എസ്.ഡി ഫാർമസി (S.D. Pharmacy)

ഓൾസ്യൻ / ഒലിസ്യൻ (Oushadhi - ദി ഔഷധി)

കാമ ആയുർവേദ (Kama Ayurveda)

ധന്വന്തരി ആയുർവേദ ഭവൻ (Dhanwanthari Ayurveda Bhavan)

വിവിധ പേരുകൾ

ഏലാദി തൈലം (Eladi Thailam / Eladi Tailam): പരമ്പരാഗതമായി നല്ലെണ്ണ അഥവാ എള്ളെണ്ണ (Sesame oil) അടിസ്ഥാനമാക്കി നിർമ്മിക്കുന്ന ഔഷധ രൂപം.

ഏലാദി കേരം (Eladi Keram): വെളിച്ചെണ്ണയിൽ കാച്ചിയെടുക്കുന്ന എണ്ണ. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രചാരത്തിലുള്ളത് ഈ രൂപത്തിലാണ് (സംസ്കൃതത്തിൽ 'കേരം' എന്നാൽ നാളികേരം/വെളിച്ചെണ്ണ).

ഏലാദി കേരതൈലം (Eladi Keratailam): ഏലാദി കേരത്തിന്റെ കൂടുതൽ ശാസ്ത്രീയമായ ഗ്രന്ഥ നാമം.

ഏലാദി വെളിച്ചെണ്ണ (Eladi Velichenna / Eladi Coconut Oil): സാധാരണ സംസാരഭാഷയിലും വിപണിയിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന നാട്ടുപേര്.

Disclaimer

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ഡോസ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 20 Aug 2026 10:20:08 +0000

ശരീരത്തിന് ബലം കുറയുക, നാഡികൾക്ക് ബലഹീനത അനുഭവപ്പെടുക, ശരീരവേദനയും സന്ധിവേദനയും അലട്ടുക, കൈകാലുകളിൽ തരിപ്പും മരവിപ്പും തോന്നുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാറുണ്ട്. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പലപ്പോഴും കേൾക്കുന്ന പേരാണ് ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി (Ksheerabala 101 Aavarthi).

സാധാരണ ക്ഷീരബല തൈലത്തെ പല ആവർത്തി പ്രക്രിയകളിലൂടെ കൂടുതൽ സംസ്കരിച്ചാണ് ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി തയ്യാറാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാധാരണ ക്ഷീരബല തൈലത്തേക്കാൾ പ്രത്യേകതയുള്ള ഒരു ഔഷധ തൈലമായാണ് ഇത് ആയുർവേദത്തിൽ പരിഗണിക്കുന്നത്. പ്രധാനമായും വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാഡീ-പേശി പ്രശ്നങ്ങൾ, ശരീരവേദന, സന്ധിവേദന, ബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കുന്നു? ഇതിന്റെ പ്രധാന ചേരുവകൾ എന്തൊക്കെയാണ്? നാഡീവ്യൂഹത്തിനും പേശികൾക്കും സന്ധികൾക്കും ഇത് എങ്ങനെ പ്രയോജനപ്പെടുന്നു? ഏത് രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? സാധാരണ ക്ഷീരബല തൈലവും 101 ആവർത്തിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്താണ്? ഉപയോഗിക്കേണ്ട വിധം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചും അറിയാം.

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തിയുടെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും വിശദമായി അറിയാൻ ഈ ലേഖനം മുഴുവൻ വായിക്കാം.

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തിയുടെ ഗ്രന്ഥപരാമർശം

ക്ഷീരബല തൈലത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കാൻ ആയുർവേദത്തിലെ പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ബലാതൈല പ്രയോഗങ്ങൾ കൂടി നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. അഷ്ടാംഗഹൃദയം – വാതരക്ത ചികിത്സ 22/45–46, ചരകസംഹിത – ചികിത്സാസ്ഥാനം, 29-ാം അധ്യായം (വാതരക്തം) എന്നിവയിൽ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാമർശങ്ങൾ കാണാം.

ബലാതൈലത്തിന്റെ ശതപാകം, സഹസ്രപാകം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ശ്ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്:

ബലാ കഷായകല്കാഭ്യാം തൈലം ക്ഷീരസമം പചേത് ।

സഹസ്രം ശതവാരം വാ വാതാസൃഗ്വാതരോഗനുത് ॥

രസായനമിദം ശ്രേഷ്ഠമിന്ദ്രിയാണാം പ്രസാദനമ് ।

ജീവനം ബൃംഹണം സ്വര്യം ശുക്രാസൃഗ്ദോഷനാശനമ് ॥

ഇതി സഹസ്രപാകം ശതപാകം വാ ബലാതൈലമ് ।

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അതീവ പ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ സമഗ്രവും ആഴത്തിലുള്ളതുമായ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം ശ്ലോകം:

"ബലാ കഷായകല്കാഭ്യാം തൈലം ക്ഷീരസമം പചേത് ।

സഹസ്രം ശതവാരം വാ വാതാസൃഗ്വാതരോഗനുത് ॥"

ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ വാക്കിനും പ്രത്യേകമായ അർത്ഥമുണ്ട്.

ഇവിടെ "ബലാ" എന്നത് കുറുന്തോട്ടിയുടെ വേരിനെ (ബലാമൂലം / Sida cordifolia) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. "കഷായ" എന്നാൽ ഈ ബലാമൂലം കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന ക്വാഥവും (Decoction), "കല്ക" എന്നാൽ ഇതേ വേര് അരച്ചെടുത്ത പേസ്റ്റുമാണ്. ഈ രണ്ട് പദങ്ങളും ചേർത്ത് "കഷായകല്കാഭ്യാം" എന്ന് പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് സംസ്‌കൃതത്തിലെ ദ്വിവചന തൃതീയാ വിഭക്തിയിലാണ് (Dual Instrumental Case) — അതായത് "ഈ രണ്ടു ദ്രവ്യങ്ങളെയും ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത്" എന്ന് നിർമ്മാണഘട്ടത്തിലെ നിർബന്ധിത ഘടകത്തെ ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

"തൈലം" എന്നത് ഇവിടെ സ്‌നേഹദ്രവ്യമായ ശുദ്ധമായ എള്ളെണ്ണയെ (തിലതൈലം) കുറിക്കുന്നു. "ക്ഷീരസമം" എന്നാൽ തൈലത്തിന് തുല്യമായ അളവിൽ ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാൽ ചേർക്കണം എന്ന അളവ്/അനുപാത നിയമമാണ്. "പചേത്" എന്നത് വിധ്യർത്ഥക ക്രിയാരൂപമാണ് (Optative / Potential Mood) — "വിധിപ്രകാരം പാകം ചെയ്യേണ്ടതാണ്" എന്ന കർശന നിർദ്ദേശത്തെ ഇത് കുറിക്കുന്നു.

തുടർന്ന് വരുന്ന "സഹസ്രം ശതവാരം വാ" എന്ന ഭാഗം ആയുർവേദത്തിലെ അത്ഭുതകരമായ 'ബഹുപാക സമ്പ്രദായ'ത്തെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. സഹസ്രം എന്നാൽ ആയിരം (1000) തവണ, ശതവാരം എന്നാൽ നൂറ് (101) തവണ. "വാ" എന്നാൽ 'അഥവാ' അല്ലെങ്കിൽ 'വേണമെങ്കിൽ' എന്നർത്ഥം. ഓരോ തവണയും പുതിയ കുറുന്തോട്ടിക്കഷായവും കൽക്കവും പാലും ചേർത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു കാച്ചുമ്പോൾ തൈലത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ ഔഷധഗുണം ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിക്കുകയും കോശങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങാനുള്ള ശേഷി (Bioavailability) കൈവരുകയും ചെയ്യുന്നു.

"വാതാസൃഗ്വാതരോഗനുത്" എന്ന സമസ്തപദത്തിൽ: വാതാസൃക് (വാതരക്തം അഥവാ രക്തദൂഷിതമായ വാതവ്യാധി), വാതരോഗ (എല്ലാവിധ വാതജന്യ രോഗങ്ങൾ), നുത് (വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്/നശിപ്പിക്കുന്നത്) എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. അതായത്, സകലവിധ വാതരോഗങ്ങളെയും തീവ്രമായ വാതരക്തത്തെയും നിശ്ശേഷം മാറ്റാൻ ഈ ആവർത്തിച്ച തൈലം അത്യുത്തമമാണെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

രണ്ടാം ശ്ലോകം:

"രസായനമിദം ശ്രേഷ്ഠമിന്ദ്രിയാണാം പ്രസാദനമ് ।

ജീവനം ബൃംഹണം സ്വര്യം ശുക്രാസൃഗ്ദോഷനാശനമ് ॥"

വിശകലനവും വ്യാകരണ തത്ത്വവും:

"രസായനം" എന്നാൽ ജരാനരകളെയും രോഗങ്ങളെയും അകറ്റി ദീർഘായുസ്സും ഓജസ്സും ശരീരത്തിന് പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ഉത്കൃഷ്ട ഔഷധഗുണമാണ്. "ഇദം" എന്നാൽ 'ഇത്', "ശ്രേഷ്ഠം" എന്നാൽ 'ഏറ്റവും അഗ്രഗണ്യമായത്' എന്നർത്ഥം.

"ഇന്ദ്രിയാണാം പ്രസാദനമ്" എന്നതിൽ, "ഇന്ദ്രിയാണാം" എന്നത് പഞ്ചജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങളെയും കർമ്മേന്ദ്രിയങ്ങളെയും കുറിക്കുന്ന ഷഷ്ഠീ ബഹുവചന രൂപമാണ് (Genitive Plural). "പ്രസാദനം" എന്നാൽ തെളിമ നൽകുന്നത്, ശാന്തമാക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത്, വാതകോപം കൊണ്ട് തളർന്നുപോയ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും നാഡീവ്യൂഹങ്ങൾക്കും പൂർണ്ണ കാര്യക്ഷമതയും തെളിമയും നൽകാൻ ഇതിന് സാധിക്കുന്നു.

തുടർന്ന് ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണവിശേഷങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു:

"ജീവനം" — ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്ക് ജീവശക്തിയും പ്രാണോർജ്ജവും നൽകുന്നത് (ജീവനീയ ഗുണം).

ബൃംഹണം: ശരീരത്തിൽ ക്ഷയമോ ബലക്കുറവോ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന മാംസ, അസ്ഥി, മജ്ജാ ധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം നൽകി അവയെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്ന ഗുണം എന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ബൃംഹണം എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ശരീരബലക്കുറവ്, പേശികളുടെ ദൗർബല്യം, ധാതുക്ഷയം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്ന ചികിത്സാരീതിയെയാണ് ബൃംഹണം എന്ന് പറയുന്നത്.

"സ്വര്യം" — സ്വരതന്തുക്കൾക്ക് അയവുനൽകി ശബ്ദത്തിന് വ്യക്തതയും മാധുര്യവും നൽകുന്നത്.

ഒടുവിൽ "ശുക്രാസൃഗ്ദോഷനാശനമ്" എന്ന സമസ്തപദം: ശുക്ര (പുരുഷ ബീജധാതു), അസൃക് (സ്ത്രീ ആർത്തവരക്തം/ശോണിതം), ദോഷ (ഇവയിലുണ്ടാകുന്ന വൈകല്യങ്ങൾ/ദുഷ്ടികൾ), നാശനം (ഇല്ലാതാക്കുന്നത്) എന്നിങ്ങനെ സംയോജിച്ചിരിക്കുന്നു. അതായത്, സ്ത്രീ-പുരുഷ പ്രത്യുൽപാദന വ്യവസ്ഥയിലെ ദോഷങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിച്ച് ധാതുപുഷ്ടി വരുത്താൻ ഇതിന് അതീവ ശേഷിയുണ്ട്.

"ഇതി സഹസ്രപാകം ശതപാകം വാ ബലാതൈലമ്"

"ഇതി" (ഇപ്രകാരമാണ്), ആയിരം തവണ കാച്ചിയ സഹസ്രപാകവും നൂറ്റൊന്ന് തവണ കാച്ചിയ ശതപാകവുമായ ബലാതൈലത്തിന്റെ മഹത്വം. നിർമ്മാണത്തിലെ ആവർത്തനങ്ങൾ കൂടുംതോറും (പാകസംഖ്യ കൂടുമ്പോൾ) ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യവും ഗുണവും വർദ്ധിക്കുന്നു എന്ന ആയുർവേദ തത്ത്വമാണ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്.

വെറും രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ ഔഷധത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധി (കഷായം, കൽക്കം, പാൽ, എണ്ണ), പാകസംഖ്യ (101 & 1000 ആവർത്തികൾ), ചികിത്സാപ്രാധാന്യം (വാതരക്തം, വാതരോഗങ്ങൾ), രസായന-ബൃംഹണ ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ അതീവ കൃത്യതയോടെ ഗ്രന്ഥകാരൻ സംഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു.

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന അവസ്ഥകൾ

മേൽപ്പറഞ്ഞ ആയുർവേദ ശ്ലോകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി പ്രധാനമായും ഫലപ്രദമാകുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ താഴെ നൽകുന്നു:

വാതരോഗങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം (വാതരോഗനുത്): ശരീരത്തിൽ വാതദോഷം കൂടുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സന്ധിവേദന, നടുവേദന, കഴുത്തുവേദന, കൈകാലുകളിലെ മരവിപ്പും തരിപ്പും, സയാറ്റിക്ക, പക്ഷാഘാത ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇത് അത്യുത്തമമാണ്.

വാതരക്തത്തിൽ പ്രയോജനം (വാതാസൃക്): വാതവും രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദോഷങ്ങൾ മൂലം സന്ധികളിൽ വേദന, വീക്കം, ചുവപ്പ്, ചൂട്, പുകച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയെ ആയുർവേദത്തിൽ വാതരക്തം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ വാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് സന്ധികളിലെ വേദനയും അസ്വസ്ഥതയും കുറയ്ക്കുന്നതിനായി ഇത് പ്രയോഗിക്കുന്നു .

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് ഉന്മേഷവും തെളിമയും (ഇന്ദ്രിയപ്രസാദനം): കണ്ണ്, കാത് തുടങ്ങിയ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളുടെ കാര്യക്ഷമത വർദ്ധിപ്പിക്കാനും, തലച്ചോറിലേക്കും നാഡികളിലേക്കുമുള്ള രക്തയോട്ടവും പ്രവർത്തനക്ഷമതയും മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്നു.

ജീവശക്തിക്കും ഉന്മേഷത്തിനും (ജീവനം): ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന “ജീവനം” എന്നത് ശരീരത്തിന് ജീവശക്തിയും പോഷണവും നൽകുന്ന ഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശരീരബലക്കുറവ്, ക്ഷീണം, തളർച്ച തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന് പിന്തുണ നൽകുന്ന ബൃംഹണ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ശരീരത്തിന് പോഷണം നൽകി സ്വാഭാവികമായ ഉന്മേഷവും ശക്തിയും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമാണ് ഇവിടെ ജീവനം എന്നതിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ധാതുപുഷ്ടിക്കും ശരീരബലത്തിനും (ബൃംഹണം): ശരീരത്തിന് പോഷണം നൽകുകയും ധാതുക്കളെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ബൃംഹണഗുണം ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തിക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. സന്ധികളിലും പേശികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന ബലക്കുറവ്, ശരീരത്തിലെ ക്ഷീണം, അമിതമായ മെലിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്നതിനായി ഇത് ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. സന്ധികളുടെ തേയ്മാനം, ഡിസ്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിലും രോഗിയുടെ അവസ്ഥ പരിഗണിച്ച് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു .

സ്വരശുദ്ധിക്ക് (സ്വര്യം): അമിതമായി സംസാരിച്ചോ ഞരമ്പുകളുടെ തളർച്ചകൊണ്ടോ ശബ്ദം അടഞ്ഞുപോകുന്ന അവസ്ഥകൾ മാറ്റി, ശബ്ദത്തിന് വ്യക്തതയും മാധുര്യവും നൽകാൻ സഹായകമാണ്.

പ്രത്യുൽപാദന ആരോഗ്യത്തിന് (ശുക്രാസൃഗ്ദോഷനാശനം): പുരുഷന്മാരിലെ ബീജസംബന്ധമായ തകരാറുകൾ പരിഹരിക്കാനും, സ്ത്രീകളിലെ ആർത്തവ ക്രമക്കേടുകളും ഗർഭാശയ പേശികളുടെ ബലക്കുറവും മാറ്റി പ്രത്യുൽപാദന വ്യവസ്ഥയെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഗുണകരമാണ്.

ഉത്തമമായ രസായനഗുണം (രസായനം ശ്രേഷ്ഠം): ശ്ലോകത്തിൽ “രസായനമിദം ശ്രേഷ്ഠം” എന്ന് പറയുന്നത് ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്ന രസായനഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ രസായനം എന്നത് ശരീരധാതുക്കളുടെ പോഷണം, ശരീരബലം, ആരോഗ്യം എന്നിവ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ചികിത്സാ ആശയമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തിയെ വാർദ്ധക്യസഹജമായ ശരീരബലക്കുറവ്, ക്ഷീണം, തളർച്ച തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന് പിന്തുണ നൽകുന്ന ഒരു ബൃംഹണ-രസായന തൈലമായി ആയുർവേദത്തിൽ പരിഗണിക്കാം. ദീർഘകാല അസുഖങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശരീരബലം കുറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും, രോഗിയുടെ അവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമാണെന്ന് വൈദ്യൻ വിലയിരുത്തിയാൽ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി – ഏത് രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഡോക്ടർമാർ നിർദേശിക്കാറുള്ളത്?

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി വെറും ശരീരവേദനയ്ക്കുള്ള ഒരു തൈലമായി മാത്രം കാണേണ്ടതല്ല. വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദന, നാഡീ-പേശി ദൗർബല്യം, സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥത, ശരീരബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പല സാഹചര്യങ്ങളിലും രോഗിയുടെ അവസ്ഥ വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ ഇത് ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

വേദനയും നീർക്കെട്ടും കുറയ്ക്കാൻ

സന്ധികളിലും പേശികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന വേദന, ശരീരവേദന, പിടുത്തം തുടങ്ങിയ വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. സയാറ്റിക്ക, പേശീവേദന, കഴുത്തിലെയും നടുവിലെയും സ്പോണ്ടിലോസിസ് സംബന്ധമായ വേദന എന്നിവയിലും അഭ്യംഗം, സേകം തുടങ്ങിയ ബാഹ്യചികിത്സകളുടെ ഭാഗമായി ഇത് പ്രയോഗിക്കാം.

നട്ടെല്ലിനോ സുഷുമ്നാനാഡിക്കോ പരിക്ക് പോലുള്ള ഗുരുതര അവസ്ഥകളിൽ ഇത് സ്വയം ഉപയോഗിക്കേണ്ടതല്ല. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ വിദഗ്ധ ചികിത്സയ്ക്കൊപ്പം, ആവശ്യമായാൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി മാത്രമാണ് പരിഗണിക്കേണ്ടത്.

നാഡീവ്യൂഹത്തിനും പേശികൾക്കും പിന്തുണ

ക്ഷീരബല 101-ന് നാഡികൾക്കും പേശികൾക്കും പോഷണവും ബലവും നൽകുന്ന തൈലം എന്ന നിലയിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. നാഡീസംബന്ധമായ വേദന, തരിപ്പ്, മരവിപ്പ്, പേശികളുടെ ബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ ചില അവസ്ഥകളിൽ വൈദ്യർ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷാഘാതം, ന്യൂറാൾജിയ, മയസ്തീനിയ ഗ്രാവിസ്, ബ്രേക്കിയൽ പ്ലെക്സസ് പരിക്ക്, പേശികളുടെ ടോൺ കുറയുന്ന അവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയ ഗുരുതര രോഗങ്ങളിൽ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ചായിരിക്കും ചികിത്സ.

സന്ധികൾക്കും പേശികൾക്കും ഉണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിൽ

ഓസ്റ്റിയോ ആർത്രൈറ്റിസ്, റ്യൂമറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ്, സന്ധിവേദന, മുട്ടുവേദന, സ്പോണ്ടിലോആർത്രൈറ്റിസ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതിയും രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും നോക്കി ക്ഷീരബല 101 ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

മെനിസ്കസ് പരിക്ക്, ലിഗമെന്റ് പരിക്ക്, ബർസൈറ്റിസ്, തോൾ സന്ധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദന തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിലും ഇത് ചിലപ്പോൾ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമാകാം.

വൈറൽ പനിക്ക് ശേഷമുള്ള ശരീരവേദന

ചില വൈറൽ പനികൾക്ക് ശേഷം പേശിവേദന, സന്ധിവേദന, ശരീരവേദന, ക്ഷീണം, സന്ധികളിലെ പിടുത്തം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ കുറച്ചുകാലം തുടരാം. രോഗത്തിന്റെ നിലവിലെ അവസ്ഥ വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ഇത്തരം വേദനകളിൽ ക്ഷീരബല 101 ബാഹ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതോ, അനുയോജ്യമെങ്കിൽ മറ്റ് ആയുർവേദ ചികിത്സകളോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്നതോ പരിഗണിക്കാം.

സ്ത്രീകളിലെ ചില വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ

സ്ത്രീകളിൽ ആർത്തവ സമയത്തെ വേദന, നടുവേദന, ശരീരബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ ചില അവസ്ഥകളിൽ രോഗകാരണം വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ക്ഷീരബല ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആർത്തവ സമയത്തുണ്ടാകുന്ന അടിവയറ്റുവേദന, നടുവേദന, ശരീരബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ, രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും കാരണവും വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്നതിനായും, ആവശ്യാനുസരണം മറ്റ് ആയുർവേദ ചികിത്സകളോടൊപ്പവും ഉപയോഗിക്കാം.

തലവേദന, ചെവിവേദന തുടങ്ങിയവയിൽ

തലയും കഴുത്തും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ചില വാതസംബന്ധമായ അവസ്ഥകളിൽ നസ്യം, ശിരോപിചു, അഭ്യംഗം തുടങ്ങിയ ചികിത്സകളുടെ ഭാഗമായി ക്ഷീരബല 101 ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. തലവേദന, തലഭാരം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ രോഗിയുടെ അവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമാണെങ്കിൽ ഇത്തരം ചികിത്സകൾ പ്രയോഗിക്കാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സൂര്യവർത്തം, ചെവിവേദന, ചില നേത്രരോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ബലാതൈല പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും ദോഷാവസ്ഥയും വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി നസ്യം, ശിരോപിചു തുടങ്ങിയ ചികിത്സകളുടെ ഭാഗമായി നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

ലൈംഗിക ദൗർബല്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങളിൽ:

പുരുഷന്മാരിൽ ശീഘ്രസ്ഖലനം (Premature Ejaculation) പോലുള്ള ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, പ്രത്യേകിച്ച് വാതപ്രധാനമായ ശരീരാവസ്ഥയാണെന്ന് വൈദ്യൻ വിലയിരുത്തുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ക്ഷീരബല 101 പോലുള്ള ബൃംഹണ-വാതശമന ഔഷധങ്ങൾ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

ഉത്കണ്ഠയും മാനസിക പിരിമുറുക്കവും:

അമിതമായ ഉത്കണ്ഠ, മാനസിക പിരിമുറുക്കം, ചിലരിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പേടി അല്ലെങ്കിൽ പരിഭ്രാന്തി തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും ശരീരത്തിലെ വാത-പിത്ത അസന്തുലിതാവസ്ഥ പരിഗണിച്ച് ആയുർവേദ ചികിത്സ നൽകാറുണ്ട്. ക്ഷീരബല 101-ന് ശാന്തവും പോഷകവുമായ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന ആയുർവേദീയ ആശയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, അനുയോജ്യമായ രോഗികളിൽ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് ഉപയോഗിന്നു .

ഉറക്കക്കുറവും ക്ഷീണവും:

ഉറക്കം ശരിയായി ലഭിക്കാത്തത്, ശരീര-മനസ്സ് ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥ വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ക്ഷീരബല പോലുള്ള തൈലങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് നസ്യം, ശിരോപിചു, അഭ്യംഗം തുടങ്ങിയ ചികിത്സാരീതികൾ ചില രോഗികൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടാം.

ധാതുപുഷ്ടിക്കും ശരീരബലത്തിനും

ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന “ബൃംഹണം” എന്ന ഗുണം ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. അതിനാൽ ശരീരബലക്കുറവ്, പേശികളുടെ ദൗർബല്യം, ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ രോഗിയുടെ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച് ഇത് ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

സ്വരത്തിനും ശബ്ദത്തിന്റെ വ്യക്തതയ്ക്കും

ശ്ലോകത്തിൽ വരുന്ന “സ്വര്യം” എന്ന പദം സ്വരത്തിന് ഗുണകരമായതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ ശബ്ദത്തിന്റെ സ്വാഭാവികതയും വ്യക്തതയും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണവും ക്ഷീരബല 101-ന് പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്നുണ്ട്.

രസായനവും പുനർപോഷണവും

“രസായനമിദം ശ്രേഷ്ഠം” എന്ന ശ്ലോകഭാഗം ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്ന രസായനഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ശരീരധാതുക്കളുടെ പോഷണം, ബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ബൃംഹണ-രസായന ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു .

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ഉപയോഗിക്കുന്ന ചികിത്സാരീതികൾ

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ഒരു തൈലമായി പല ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിലും പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിയാണ് ഏത് രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

1. നസ്യ ചികിത്സ (Nasya Therapy)

മൂക്കിലൂടെ ഔഷധതൈലത്തിന്റെ നിശ്ചിത അളവ് നൽകുന്ന ആയുർവേദ ചികിത്സയാണ് നസ്യം. തല, കഴുത്ത്, നാഡീവ്യൂഹം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ നസ്യം ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി തൈലങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

തലവേദന,മൈഗ്രേൻ, തലഭാരം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമാണെന്ന് വൈദ്യൻ വിലയിരുത്തിയാൽ നസ്യം ചികിത്സ ഉപയോഗിക്കാം. ഉറക്കക്കുറവ് പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിലും ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ നസ്യം ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

2. ഗണ്ഡൂഷം, കവളം എന്നിവ

ഔഷധതൈലം വായിൽ എടുത്ത് കുറച്ചുസമയം പിടിച്ചുവയ്ക്കുന്ന രീതിയാണ് ഗണ്ഡൂഷം, വായിൽ തൈലം കുലുക്കുന്ന രീതിയെ കവളം എന്നും പറയുന്നു.

വായയുടെയും മോണയുടെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ആയുർവേദ ചികിത്സകളിൽ ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. മോണയിലെ അസ്വസ്ഥത, വായിലെ വരൾച്ച തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അനുയോജ്യമായ ഔഷധതൈലം ഉപയോഗിക്കാം.

3. ശിരോപിചു (Shiropichu)

ഔഷധതൈലത്തിൽ മുക്കിയ പഞ്ഞിയോ തുണിയോ തലയുടെ പ്രത്യേക ഭാഗത്ത് നിശ്ചിത സമയം വയ്ക്കുന്ന ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയാണ് ശിരോപിചു.

തലഭാഗത്തെ വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, തലവേദന തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. തൈലത്തിന്റെ സ്നിഗ്ധതയും ശിരോപിചു നൽകുന്ന വിശ്രമവും തലഭാഗത്തെ അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ കണക്കാക്കുന്നു.

4. അഭ്യംഗം, ധാര, സേകം

ശരീരത്തിൽ തൈലം പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യുന്ന അഭ്യംഗം ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തിയുടെ പ്രധാന ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങളിലൊന്നാണ്. വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശരീരവേദന, പേശികളുടെ ബലക്കുറവ്, സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാം.

അതുപോലെ തന്നെ ആവശ്യാനുസരണം ധാര, സേകം തുടങ്ങിയ ആയുർവേദ ചികിത്സകളിലും ഈ തൈലം പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ വേദനയും പിരിമുറുക്കവും കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന് ആശ്വാസം നൽകാനും ഇത്തരം ചികിത്സകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി വെറുതെ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടുന്ന ഒരു തൈലം മാത്രമല്ല. രോഗാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് അഭ്യംഗം, നസ്യം, ശിരോപിചു, ധാര, സേകം, ഗണ്ഡൂഷം തുടങ്ങിയ വിവിധ ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ, ഡോക്ടർ നിർദേശിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ തൈലം നേരിട്ട് ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനും ക്യാപ്സ്യൂൾ രൂപത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു .

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ക്യാപ്സ്യൂൾ രൂപത്തിലും

തൈലം നേരിട്ട് കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർക്ക് ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി സോഫ്റ്റ് ജെൽ ക്യാപ്സ്യൂൾ രൂപത്തിലും ലഭ്യമാണ്. വിവിധ നിർമ്മാതാക്കൾ ഈ ഔഷധതൈലം ക്യാപ്സ്യൂൾ രൂപത്തിൽ വിപണിയിലെത്തിക്കുന്നുണ്ട്.

രുചിയും മണവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർക്ക് സൗകര്യം:

ക്ഷീരബല 101 തൈലത്തിന്റെ എണ്ണമയമുള്ള രുചിയും മണവും ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവർക്ക് ക്യാപ്സ്യൂൾ രൂപം കഴിക്കാൻ കൂടുതൽ എളുപ്പമായിരിക്കും. തൈലം അളന്ന് നേരിട്ട് കഴിക്കേണ്ടതില്ല എന്നതും ഇതിന്റെ ഒരു സൗകര്യമാണ്.

യാത്രകളിലും എളുപ്പം:

തൈലക്കുപ്പി കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാൽ യാത്രകളിലും ജോലിത്തിരക്കിനിടയിലും ക്യാപ്സ്യൂൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമാണ്.

അളവ് കൃത്യമായി ലഭിക്കും:

ഓരോ ക്യാപ്സ്യൂളിലും നിശ്ചിത അളവിലാണ് തൈലം നിറച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ക്യാപ്സ്യൂളിലെ തൈലത്തിന്റെ അളവ് ബ്രാൻഡിനനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. ചില ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ 300 mg അളവിലുള്ള ക്യാപ്സ്യൂളുകളും ലഭ്യമാണ്. അതിനാൽ ഒരു ബ്രാൻഡിന്റെ ക്യാപ്സ്യൂൾ മറ്റൊരു ബ്രാൻഡിന്റെ ക്യാപ്സ്യൂളിന് തുല്യമാണെന്ന് കരുതരുത്.

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി ക്യാപ്സ്യൂൾ രൂപത്തിലോ തൈലം രൂപത്തിലോ ഉള്ളിൽ കഴിക്കേണ്ടതുണ്ടോ എന്നത് രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ചാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. എല്ലാവർക്കും ഒരേ ഡോസ് എന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്.

ക്യാപ്സ്യൂൾ രൂപത്തിൽ:

ചില ക്യാപ്സ്യൂൾ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ സാധാരണയായി 2 ക്യാപ്സ്യൂൾ വീതം ദിവസത്തിൽ 2 പ്രാവശ്യം, ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് എന്ന രീതിയിലുള്ള ഡോസ് നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. ഇളംചൂടുവെള്ളത്തോടൊപ്പം കഴിക്കാനാണ് ചില നിർമ്മാതാക്കൾ നിർദേശിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ക്യാപ്സ്യൂളിനുള്ളിലെ തൈലത്തിന്റെ അളവ് ഓരോ നിർമ്മാതാവിനും വ്യത്യാസപ്പെടാം. അതിനാൽ പാക്കറ്റിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ഡോസ് നിർദേശവും ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശവും അനുസരിച്ചാണ് കൃത്യമായ അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

തൈലം നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നുവെങ്കിൽ:

ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ 5–10 തുള്ളി വീതം ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം, സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് നൽകാറുണ്ട്. തുടർന്ന് ഒരു ഗ്ലാസ് ഇളംചൂടുവെള്ളം കുടിക്കാനാണ് സാധാരണ നിർദേശം.

എന്നാൽ ഈ അളവ് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമല്ല. രോഗിയുടെ പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റ് മരുന്നുകൾ എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് ഡോസ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതെ, നിങ്ങളുടെ രോഗാവസ്ഥയും ശരീരപ്രകൃതിയും വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉചിതം.

നസ്യയ്ക്കുള്ള അളവും ഉപയോഗരീതിയും

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി നസ്യ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി 6–10 തുള്ളി വരെ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് ഒരു പൊതുവായ അളവ് മാത്രമാണ്; രോഗിയുടെ പ്രായം, രോഗാവസ്ഥ, ശരീരപ്രകൃതി എന്നിവ അനുസരിച്ച് ഡോസ് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ തീരുമാനിക്കണം.

ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തിയുടെ പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

ശരിയായ രീതിയിലും ശരിയായ അളവിലും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി സാധാരണയായി നന്നായി സഹിക്കപ്പെടുന്ന തൈലമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ കാര്യമായ പാർശ്വഫലങ്ങൾ സാധാരണയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും ഉള്ളിൽ കഴിക്കുമ്പോൾ ചില കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അമിതമായി കഴിക്കരുത്:

ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ച അളവിൽ കൂടുതൽ കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ ദഹനക്കേട്, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ കൂടുതൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം ലഭിക്കും എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.

കൊളസ്ട്രോൾ, രക്തസമ്മർദ്ദം എന്നിവയുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കണം:

കൊളസ്ട്രോൾ കൂടുതലുള്ളവരും ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദമുള്ളവരും ഇത് ഉയർന്ന അളവിൽ ഉള്ളിൽ കഴിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ പുലർത്തണം. സാധാരണ ചികിത്സാ അളവിൽ കൊളസ്ട്രോൾ വർധിപ്പിക്കും എന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവില്ലെങ്കിലും, ഇത്തരം ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ഇളംചൂടുവെള്ളം ഉപയോഗിക്കാം:

ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്നതിന് ശേഷം ഇളംചൂടുവെള്ളം കുടിക്കുന്നത് ചില ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

വളരെ തണുത്ത ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക:

ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്ന സമയത്ത് വളരെ തണുത്ത ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ ഉടൻ മുമ്പും ശേഷവും ഒഴിവാക്കുന്നത് ചില ചികിത്സാ രീതികളിൽ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

ഗർഭിണികളും കുട്ടികളും:

ഗർഭിണികൾക്കും കുട്ടികൾക്കും ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതെ ഡോക്ടറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം നൽകണം. പ്രായവും ശരീരാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് ഡോസ് വ്യത്യാസപ്പെടാം.

പ്രധാനമായി: ക്ഷീരബല 101 ആവർത്തി പുറമേ പുരട്ടുന്നതിനും ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്നതിനും വ്യത്യസ്തമായ ഉപയോഗരീതികളുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ദീർഘകാലം ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനോ ഉയർന്ന അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാനോ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നത് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമാണ്.

വിപണിയിലെ പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കൾ:

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

എ.വി.പി കോയമ്പത്തൂർ (AVP Coimbatore)

കേരള ആയുർവേദ (Kerala Ayurveda)

ഔഷധി (Oushadhi)

നാഗാർജ്ജുന ആയുർവേദ (Nagarjuna Ayurveda)

സീതാറാം ആയുർവേദ (Sitaram Ayurveda)

എ.വി.എൻ ആയുർവേദ (AVN Ayurveda)

Disclaimer

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം: മുടികൊഴിച്ചിൽ, നര, തലവേദനയ്ക്ക്

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 19 Aug 2026 17:44:57 +0000

മുടികൊഴിച്ചിൽ, താരൻ, തലയോട്ടിയിലെ വരൾച്ച തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ അലട്ടുന്നുണ്ടോ? മുടിക്ക് നല്ല വളർച്ചയും ആരോഗ്യവും വേണമെങ്കിൽ പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചില ആയുർവേദ തൈലങ്ങൾ സഹായകരമായേക്കാം. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് കയ്യന്യാദി കേര തൈലം (Kayyanyadi Kera Thailam).

തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ആയുർവേദ തൈലം പ്രധാനമായും മുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും ആരോഗ്യത്തിനായാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മുടിക്ക് ബലം നൽകാനും മുടികൊഴിച്ചിൽ കുറയ്ക്കാനും താരൻ പോലുള്ള തലയോട്ടിയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് പ്രാധാന്യമുണ്ട്. സ്ഥിരമായി തലയോട്ടിയിൽ പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യുന്നത് മുടിയുടെ വേരുകൾക്ക് പോഷണം ലഭിക്കാനും തലയോട്ടി ആരോഗ്യത്തോടെ നിലനിർത്താനും സഹായിക്കാം.

എന്താണ് കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന്റെ പ്രത്യേകത? ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ മുടിക്കും തലയോട്ടിക്കും എങ്ങനെ ഗുണം ചെയ്യുന്നു? മുടികൊഴിച്ചിൽ, താരൻ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം? ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഇതെല്ലാം വിശദമായി നോക്കാം.

സഹസ്രയോഗത്തിൽ കയ്യന്യാദി കേര തൈലം

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം പുതിയതായി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു ഹെയർ ഓയിൽ മാത്രമല്ല. ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത തൈലപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഇതിന് ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്. സഹസ്രയോഗത്തിലെ തൈലപ്രകരണത്തിൽ കയ്യന്യാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണുന്ന ശ്ലോകം:

കയ്യോന്നി ചിറ്റമൃദു നെല്ലിപ്പിലിഞ്ച നീരിൽ ।

തൈലം പചേത് പയസാ മധുകാഞ്ജനാഭ്യാം ।

കർണ്ണിന്നു നന്നും തലനോവിൻ തീവ്രനന്നും ।

പല്ലിന്നു നന്നും തലയും നരയാ നരാണാം ॥

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണഗ്രന്ഥമായ 'സഹസ്രയോഗ'ത്തിലെ തൈലപ്രകരണത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള അതിപ്രസിദ്ധമായ ശ്ലോകമാണിത്. തലമുടി, കണ്ണ്, തലച്ചോറ്, പല്ലുകൾ എന്നിവയുടെ ആരോഗ്യത്തിനായി വിധിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ഉത്തമ ഔഷധക്കൂട്ടാണിത്. ആയുർവേദ ശാസ്ത്രദൃഷ്ട്യാ ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ഘടനയും വ്യാഖ്യാനവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഘടകങ്ങളും നിർമ്മാണരീതിയും (പരമ്പരാഗത വ്യാഖ്യാനം):

കയ്യോന്നി (ഭൃംഗരാജം):

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ കേശസംരക്ഷണത്തിന് ഏറ്റവും പ്രാധാന്യം കൽപ്പിക്കുന്ന ഔഷധമാണിത്. കയ്യോന്നിയുടെ നീര് തലയോട്ടിയിലെ അമിത ചൂട് ശമിപ്പിക്കാനും മുടിയുടെ വേരുകൾക്ക് പോഷണം നൽകി സ്വാഭാവിക വളർച്ചയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി):

ശരീരത്തിന് പ്രതിരോധശേഷിയും കുളിർമയും നൽകുന്ന ഒന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. തലയോട്ടിയിലെ നീർക്കെട്ടും അമിതമായ ചൂടും നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇതിന്റെ നീര് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

നെല്ലിപ്പിലിഞ്ച (നെല്ലി പിഴിഞ്ഞ നീര് / ധാത്രി):

നെല്ലിപ്പിലിഞ്ച' എന്നത് 'നെല്ലി പിഴിഞ്ഞ' എന്നതിന്റെ പഴയ പദ്യരൂപമാണ്. അതായത് പച്ചനെല്ലിക്ക പിഴിഞ്ഞെടുത്ത ശുദ്ധമായ നീരാണിത്.

തൈലം പചേത് & പയസ്സ് (പാൽ):

മേൽപ്പറഞ്ഞ നാല് ഔഷധനീരുകളും ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും വെളിച്ചെണ്ണയും ചേർത്ത് മന്ദാഗ്നിയിൽ നിശ്ചിത പാകത്തിൽ കാച്ചിയെടുക്കുന്നതിനെയാണ് 'തൈലം പചേത് പയസാ' എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. പാൽ ശിരോചർമ്മത്തിന് ആവശ്യമായ ഈർപ്പവും സ്നിഗ്ദ്ധതയും നൽകുന്നു.

മധുകാഞ്ജനാഭ്യാം:

ഇരട്ടിമധുരവും (മധുകം) സൗവീരാഞ്ജനവും (അഞ്ജനം) കൽക്കമായി അരച്ചുചേർക്കുന്നു. ഇത് മുടിയുടെ സ്വാഭാവിക കറുപ്പുനിറം നിലനിർത്താനും മുടിവേരുകളെ ബലപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്.

പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ഗുണങ്ങളും (Phalasruthi):

കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും കുളിർമയ്ക്കും:

കണ്ണിന്നു നന്നു (കർണ്ണിന്നു നന്നു): സ്ക്രീൻ ഉപയോഗം, ഉറക്കക്കുറവ് എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന കണ്ണിന്റെ ക്ഷീണം, പുകച്ചിൽ, വരൾച്ച എന്നിവ ലഘൂകരിക്കാൻ ഈ തൈലം തലയിൽ തേച്ചു കുളിക്കുന്നത് നല്ലൊരു കുളിർമ നൽകുന്നു.

തലവേദനയിൽ നിന്നുള്ള ആശ്വാസം:

തലനോവിനു തീവെ നന്നു: തീവെ' എന്നാൽ വളരെ വേഗത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ശക്തമായി എന്നർത്ഥം. മാനസിക സമ്മർദ്ദവും അമിത ഉഷ്ണവും കാരണമുണ്ടാകുന്ന സാധാരണ തലവേദനകളിൽ നിന്ന് ആശ്വാസം ലഭിക്കാൻ തലയോട്ടിയിൽ ഈ തൈലം പുരട്ടി മൃദുവായി മസാജ് ചെയ്യുന്നത് ഗുണം ചെയ്യും.

ശിരോഭാഗത്തെ ആരോഗ്യം:

പല്ലിന്നു നന്നു: ശിരോഭാഗത്തെ നാഡികൾക്ക് കുളിർമയും രക്തയോട്ടവും നൽകുന്നതിലൂടെ തലയോട്ടിയുടെയും പല്ലുകളുടെയും മോണകളുടെയും സ്വാഭാവിക ആരോഗ്യത്തിന് ഇത് പിന്തുണ നൽകുന്നു.

അകാലനരയും മുടികൊഴിച്ചിലും നിയന്ത്രിക്കൽ:

തലയും നരയാ നരാണാം: സ്ഥിരമായ ഉപയോഗത്തിലൂടെ അകാലനര വരുന്നത് ഒരു പരിധിവരെ തടയാനും മുടി കൊഴിച്ചിൽ നിയന്ത്രിച്ച് മുടിയുടെ കട്ടി നിലനിർത്താനും ഈ എണ്ണ സഹായിക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ സാരാംശം

കയ്യോന്നി, ചിറ്റമൃത്, നെല്ലിക്ക, എന്നിവയുടെ പച്ചനീരിൽ പശുവിൻപാലും ഇരട്ടിമധുരവും അഞ്ജനവും കൽക്കമായി ചേർത്ത് ശാസ്ത്രീയ വിധിപ്രകാരം കാച്ചിയെടുക്കുന്നതാണ് ഈ ഔഷധതൈലം.

കണ്ണുകൾക്ക് കുളിർമയും ഉന്മേഷവും പകരുന്ന ഈ തൈലം, കഠിനമായ തലവേദനയെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും പല്ലുകളുടെയും മോണകളുടെയും ദൃഢതയ്ക്കും അത്യന്തം ഗുണകരമാണ്. ഒപ്പം, അകാലനരയെയും മുടികൊഴിച്ചിലിനെയും തടഞ്ഞ് തലമുടിക്ക് സ്വാഭാവികമായ കറുപ്പുനിറവും സമൃദ്ധിയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, ശിരോഭാഗത്തെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സമഗ്രമായ ആരോഗ്യത്തിന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഒരു പരമ്പരാഗത കൂട്ടാണിത്.

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം പ്രധാനമായും തലയോട്ടിയിലും മുടിയിലും പുരട്ടാനുള്ള തൈലമാണ്. ആവശ്യത്തിന് തൈലം എടുത്ത് തലയോട്ടിയിൽ നന്നായി പുരട്ടി, വിരൽത്തുമ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സാവധാനം മസാജ് ചെയ്യാം. മുടിയുടെ വേരുകളിലും തലയോട്ടിയിലും തൈലം എത്തുന്ന രീതിയിൽ പുരട്ടുന്നതാണ് നല്ലത്.

തൈലം പുരട്ടിയ ഉടൻ തല കഴുകേണ്ടതില്ല. കുറഞ്ഞത് 30 മിനിറ്റെങ്കിലും തൈലം തലയിൽ നിലനിർത്തിയ ശേഷം കഴുകുന്നതാണ് സാധാരണയായി നിർദേശിക്കുന്നത്. കൂടുതൽ സമയം വയ്ക്കുന്നത് പലർക്കും സൗകര്യപ്രദമായേക്കാം. എന്നാൽ വളരെ എണ്ണമയമുള്ള മുടിയുള്ളവർക്ക് ഏറെ നേരം തൈലം വച്ചിരിക്കുന്നത് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കുന്നുവെങ്കിൽ അത്രയും സമയം വയ്ക്കേണ്ടതില്ല.

തൈലം പുരട്ടിയ ശേഷം എങ്ങനെ കഴുകാം?

തലമുടിയിൽ പുരട്ടിയ എണ്ണ നീക്കം ചെയ്യാൻ സാധാരണ ഷാംപൂവിന് പകരം ഹെർബൽ ഹെയർ വാഷ് പൗഡർ ഉപയോഗിക്കാം. മുടിയുടെ നീളവും എണ്ണയുടെ അളവും അനുസരിച്ച് ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ കഴുകിയാൽ സാധാരണയായി അധികമുള്ള എണ്ണ നീക്കം ചെയ്യാം.

തല കഴുകിയ ശേഷവും മുടിയിൽ വളരെ ചെറിയ തോതിൽ എണ്ണമയം അവശേഷിച്ചാൽ അതിൽ ആശങ്കപ്പെടേണ്ടതില്ല. മുടി പൂർണ്ണമായും വരണ്ടുപോകുന്ന തരത്തിൽ എല്ലാ എണ്ണയും നീക്കം ചെയ്യണമെന്നില്ല.

തണുത്ത വെള്ളമോ ഇളംചൂടുവെള്ളമോ?

ആയുർവേദത്തിലെ ദിനചര്യാ വിവരണങ്ങളിൽ തലയും മുഖവും കഴുകാൻ തണുത്ത വെള്ളത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. എന്നാൽ എണ്ണ പുരട്ടിയ മുടി കഴുകുമ്പോൾ ഇളംചൂടുവെള്ളം ഉപയോഗിക്കുന്നതും പ്രായോഗികമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് എണ്ണമയമുള്ള മുടിയിൽ ഇത് എണ്ണ നീക്കം ചെയ്യാൻ സഹായിക്കും.

എന്നാൽ മുടി കഴുകാൻ വളരെ ചൂടുവെള്ളം ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അമിതമായ ചൂട് തലയോട്ടിയിലും മുടിയിലും വരൾച്ച ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയുണ്ട്.

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവകൾ

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന്റെ പ്രത്യേകത അതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയിലാണ്. കയ്യോന്നി, ചിറ്റമൃത്, നെല്ലി തുടങ്ങിയ സസ്യദ്രവ്യങ്ങളുടെ സ്വരസത്തോടൊപ്പം തേങ്ങെണ്ണ, പാൽ, മധുകം, അഞ്ജനം തുടങ്ങിയവയും ഈ ഔഷധതൈലത്തിന്റെ യോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഓരോ ചേരുവയ്ക്കും ആയുർവേദത്തിൽ അതിന്റേതായ ഗുണങ്ങളും പ്രാധാന്യവുമുണ്ട്.

കയ്യോന്നി / ഭൃംഗരാജം (Eclipta alba):

കയ്യോന്നി അഥവാ ഭൃംഗരാജം കേശ്യദ്രവ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. തലമുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും പരമ്പരാഗത പരിചരണത്തിൽ ഭൃംഗരാജത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിൽ കയ്യോന്നിയുടെ സ്വരസമാണ് പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്ന്.

ചിറ്റമൃത് / ഗുഡൂചി (Tinospora cordifolia):

ചിറ്റമൃത് അഥവാ ഗുഡൂചി ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധസസ്യമാണ്. ‘അമൃത’ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഇത് വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കയ്യന്യാദി തൈലത്തിലും ചിറ്റമൃത് ഒരു പ്രധാന ദ്രവ്യമായി ഉൾപ്പെടുന്നു.

നെല്ലി / ആമലകി (Emblica officinalis):

നെല്ലി അഥവാ ആമലകി ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. കേശപരിചരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത ഔഷധയോഗങ്ങളിലും നെല്ലിക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ട്. കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിൽ നെല്ലിയുടെ സ്വരസവും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വെളിച്ചെണ്ണ / കേരതൈലം (Coconut Oil):

‘കേര’ എന്നത് തേങ്ങയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ കേരതൈലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്നേഹദ്രവ്യം വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ തൈലത്തിൽ പാകപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാനമായാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മുടിയിലും തലയോട്ടിയിലും പുരട്ടാൻ അനുയോജ്യമായ ഒരു പരമ്പരാഗത സ്നേഹദ്രവ്യം കൂടിയാണ് തേങ്ങെണ്ണ.

പശുവിൻപാൽ (Cow's Milk):

ശ്ലോകത്തിൽ “പയസാ” എന്ന് പറയുന്നത് പാൽ എന്നാണ്. അതിനാൽ കയ്യന്യാദി തൈലത്തിന്റെ പാകവിധിയിൽ പാൽ ഉൾപ്പെടുന്നതായി കാണാം. ആയുർവേദത്തിലെ പല സ്നേഹപാകങ്ങളിലും പാൽ ഒരു അനുബന്ധദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇരട്ടിമധുരം / മധുകം (Glycyrrhiza glabra):

മധുകം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന യഷ്ടിമധു അഥവാ ഇരട്ടിമധുരവും ഈ യോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ മധുരരസവും ശീതവീര്യവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളുള്ള ദ്രവ്യമായി യഷ്ടിമധുവിനെ പരിഗണിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഇത് തൈലത്തിന്റെ ഔഷധയോഗത്തിലെ ഒരു കൽക്കദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അഞ്ജനം (Berberis aristata / സൗവീരാഞ്ജനം): കണ്ണിനും തലമുടിക്കും ഗുണം നൽകുന്നതിനായി കൽക്കരൂപത്തിൽ ചേർക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ഘടകം.

വിപണിയിലെത്തിക്കുന്ന പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കൾ

കോട്ടക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

സീതാറാം ആയുർവേദ (Sitaram Ayurveda)

ഔഷധി (Oushadhi)

എ.വി.പി (AVP Coimbatore)

കേരള ആയുർവേദ (Kerala Ayurveda)

നാഗാർജ്ജുന ആയുർവേദ (Nagarjuna Ayurveda)

എസ്.എൻ.എ ഔഷധശാല (SNA Oushadhasala)

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന്റെ വിവിധ നാമഭേദങ്ങൾ

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന് മലയാളത്തിലും ഇംഗ്ലീഷ് ലിപ്യന്തരണത്തിലും ചെറിയ പേരുവ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാം. വിപണിയിലും വിവിധ ഉൽപ്പന്ന വിവരണങ്ങളിലും താഴെ പറയുന്ന പേരുകൾ കാണപ്പെടുന്നു:

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം — Kayyanyadi Kera Thailam

കയ്യോന്യാദി കേര തൈലം — Kayyonyadi Kera Thailam

കയ്യുണ്ണ്യാദി തൈലം — Kayyunniadi Taila

കഞ്ഞുണ്ണ്യാദി തൈലം — Kanjunniadi Taila

പേരിലെ ഈ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾക്ക് പുറമെ, നിർമ്മാതാവിനെ ആശ്രയിച്ച് തൈലത്തിന്റെ ഘടനയിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. പ്രത്യേകിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്ന അടിസ്ഥാന സ്നേഹദ്രവ്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന രൂപമാണ് സാധാരണയായി കയ്യന്യാദി കേര തൈലം അഥവാ Kayyanyadi Kera Thailam എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.

അതേസമയം, സമാനമായ ഔഷധയോഗം എള്ളെണ്ണ (തിലതൈലം) അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന രൂപം കയ്യന്യാദി തൈലം എന്ന പേരിൽ കാണാം. അതിനാൽ “കയ്യന്യാദി” എന്ന പേര് മാത്രം നോക്കാതെ, വാങ്ങുന്ന ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ലേബലിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാന എണ്ണയും ചേരുവകളുടെ പട്ടികയും പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

അതിനാൽ “കേരം” എന്നതും “തൈലം” എന്നതും പേരിലെ ചെറിയ വ്യത്യാസം മാത്രമല്ല; ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്നേഹദ്രവ്യത്തിലും വ്യത്യാസം ഉണ്ടായേക്കാം. തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളത് കേരതൈലമായും, എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളത് തൈലമായും വിപണിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുണ്ട്.

ഏത് തൈലമാണ് നിങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ അനുയോജ്യമെന്ന് സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ, സ്വയം തീരുമാനിക്കുന്നതിനുപകരം ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഓരോരുത്തരുടെയും മുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും അവസ്ഥ വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഒരാൾക്ക് അനുയോജ്യമായ തൈലം മറ്റൊരാൾക്കും അതേ രീതിയിൽ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.`

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങളുണ്ടോ?

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം തലയോട്ടിയിലും മുടിയിലും ബാഹ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുർവേദ തൈലമാണ്. ലഭ്യമായ ആയുർവേദ ഉൽപ്പന്ന വിവരങ്ങളിൽ സാധാരണ അളവിൽ ബാഹ്യമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേക പാർശ്വഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് കാണുന്നു.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

വാശാരിഷ്ടം ഗുണങ്ങൾ: ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്ക്

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 17 Aug 2026 08:44:41 +0000

വാശാരിഷ്ടം (Vasarishtam) എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് ചുമയും കഫക്കെട്ടുമൊക്കെയായിരിക്കും. ആയുർവേദത്തിൽ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ പല അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രധാന അരിഷ്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. വാസ (ആടതോടകം / അടലോടകം) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ് വാശാരിഷ്ടത്തിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളിൽ ഒന്ന്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി ആടലോടകം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ ചെടി ചുമയ്ക്കും കഫക്കെട്ടിനും പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്.

വാശാരിഷ്ടം ചുമയ്ക്കും കഫക്കെട്ടിനും മാത്രമാണോ ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ശ്വാസംമുട്ടൽ പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇതിന് എന്താണ് സ്ഥാനം? ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം എങ്ങനെയാണ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്? എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം, ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ ഉപയോഗിക്കണം, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും അറിയേണ്ടതുണ്ട്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ ആയുർവേദപരമായ ഗുണങ്ങൾ, ആടലോടകത്തിന്റെ പ്രത്യേകത, ചുമയും കഫക്കെട്ടും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി, സാധാരണയായി പറയുന്ന അളവ്, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശദീകരിക്കുകയാണ്. വാശാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്ന രീതിയിൽ, ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ ലേഖനം തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

വാശാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്

വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത തയ്യാറാക്കൽ രീതിയും ഉപയോഗവും മനസ്സിലാക്കാൻ ആയുർവേദത്തിലെ ഗദനിഗ്രഹം (Gadanigraha) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശം പ്രധാനമാണ്.

ഗദനിഗ്രഹം ആയുർവേദത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നാണ്. പ്രമുഖ ആയുർവേദാചാര്യനായ ആചാര്യ സോഢലൻ (Sodhala) ആണ് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ക്രി.വ. 12-ാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്, ഏകദേശം 1100–1200 കാലഘട്ടത്തിൽ, ഈ ഗ്രന്ഥം രചിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് പൊതുവെ കരുതപ്പെടുന്നു.

മറ്റു ചില ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് രോഗങ്ങളുടെ വിവരണത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ, വിവിധ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന ചികിത്സാരീതികൾ, ഔഷധയോഗങ്ങൾ, ഔഷധങ്ങളുടെ തയ്യാറാക്കൽ രീതികൾ തുടങ്ങിയ പ്രായോഗിക വിവരങ്ങൾക്ക് ഗദനിഗ്രഹത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത തയ്യാറാക്കൽ രീതിയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഗദനിഗ്രഹത്തിലെ ആസവപ്രകരണം കൂടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ഇവിടെ വാസകം അഥവാ ആടലോടകം (Adalodakam) പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വാസകാസവത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കൽ രീതിയാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം

വാസകസ്യ തുലേ ദ്വേ തു ദ്വിദ്രോണേപാം വിപാചയേത് ।

ദ്രോണാർദ്ധശേഷം തത്കൃത്വാ പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് ॥

ഗുഡസ്യൈകാം തുലാം തത്ര ധാതക്യാസ്തു പലാഷ്ടകം ।

ക്ഷിപേച്ചൂർണ്ണീകൃതം തസ്മിൻ ത്വഗേലാപത്രകേസരം ॥

കങ്കോലവ്യോഷതോയാനി പലികാന്യുപകൽപ്പയേത് ।

സമ്യക്പക്വം തതോ ജ്ഞാത്വാ പക്ഷാദൂർദ്ധ്വം പിബേദമും ॥

വാസകാസവ ഇത്യേഷ സർവ്വശ്വയഥുനാശനഃ ॥

ശ്ലോകം 1 കഷായ നിർമ്മാണവും അളവുകളും (ക്വാഥ ദ്രവ്യങ്ങൾ):

"വാസകസ്യ തുലേ ദ്വേ തു ദ്വിദ്രോണേപാം വിപാചയേത് । ദ്രോണാർദ്ധശേഷം തത്കൃത്വാ പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് ॥"

വാസകസ്യ തുലേ ദ്വേ തു (വാസകസ്യ + തുലേ ദ്വേ തു): ഔഷധക്കൂട്ടിലെ പ്രധാന ദ്രവ്യമായ 'വാസകം' അഥവാ ആടലോടകം (വേരോ സമൂലമോ) 'ദ്വേ തുലേ' — രണ്ട് തുലാം അളവിൽ (ഒരു തുലാം എന്നത് 100 പലം അഥവാ ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം; അതിനാൽ രണ്ട് തുലാം എന്നാൽ ഏകദേശം 9.6 കിലോഗ്രാം) എടുക്കണം.

ദ്വിദ്രോണേപാം വിപാചയേത് (ദ്വിദ്രോണേ + അപാം + വിപാചയേത്): 'അപാം' എന്നാൽ ജലം; 'ദ്വിദ്രോണേ' എന്നാൽ രണ്ട് ദ്രോണം അളവ് ജലത്തിൽ (ഒരു ദ്രോണം ഏകദേശം 12.288 ലിറ്റർ; രണ്ട് ദ്രോണം എന്നാൽ ഏകദേശം 24.5 ലിറ്റർ വെള്ളത്തിൽ) ഈ ആടലോടകം ചേർത്ത് 'വിപാചയേത്' — കഷായ വിധിപ്രകാരം നല്ലവണ്ണം തിളപ്പിച്ച് വറ്റിക്കണം.

ദ്രോണാർദ്ധശേഷം തത്കൃത്വാ (ദ്രോണ + അർദ്ധശേഷം + തത് + കൃത്വാ): രണ്ട് ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിക്കുന്ന ഈ കഷായത്തെ 'ദ്രോണാർദ്ധം' — അതായത് അര ദ്രോണമായി (എടുത്ത ജലത്തിന്റെ നാലിലൊന്നായി അഥവാ ഏകദേശം 6.14 ലിറ്ററായി) വറ്റിച്ച് ചുരുക്കണം.

പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് (പൂതേ + ശീതേ + പ്രദാപയേത്): ഇങ്ങനെ വറ്റിച്ചെടുത്ത കഷായം 'പൂതേ' — വൃത്തിയുള്ള തുണിയിലൂടെ അരിച്ചെടുത്ത്, 'ശീതേ' — നന്നായി തണുത്തതിനു ശേഷം അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് പാത്രത്തിൽ സൂക്ഷിക്കണം.

ശ്ലോകം 2. മധുര ദ്രവ്യവും സന്ധാന ദ്രവ്യവും (ഫെർമെന്റേഷൻ ചേരുവകൾ):

"ഗുഡസ്യൈകാം തുലാം തത്ര ധാതക്യാസ്തു പലാഷ്ടകം ॥"

ഗുഡസ്യൈകാം തുലാം തത്ര (ഗുഡസ്യ + ഏകാം തുലാം + തത്ര): 'തത്ര' — മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതിയിൽ തണുപ്പിച്ചുവെച്ച കഷായത്തിലേക്ക്, 'ഗുഡസ്യ' — നല്ല ശുദ്ധമായ പഴയ ശർക്കര, 'ഏകാം തുലാം' — ഒരു തുലാം (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം) ചേർത്ത് നന്നായി അലിയിക്കണം.

ധാതക്യാസ്തു പലാഷ്ടകം (ധാതക്യാഃ + തു + പലാഷ്ടകം): തുടർന്ന് പ്രകൃതിദത്തമായ സന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് (ഫെർമെന്റേഷന്) വേഗതയും ഗുണവും നൽകുന്നതിനായി 'ധാതക്യാഃ' — താതിരിപ്പൂവ് (Woodfordia fruticosa), 'പലാഷ്ടകം' — എട്ട് പലം അളവിൽ (ഒരു പലം = 48 ഗ്രാം; 8 പലം = ഏകദേശം 384 ഗ്രാം) ചേർക്കണം.

ശ്ലോകം 3. പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ചേരുവ (സൂക്ഷ്മ ഔഷധ ചൂർണ്ണങ്ങൾ):

"ക്ഷിപേച്ചൂർണ്ണീകൃതം തസ്മിൻത്വഗേലാപത്രകേസരം ॥ കങ്കോലവ്യോഷതോയാനി പലികാന്യുപകൽപ്പയേത് ।"

ക്ഷിപേച്ചൂർണ്ണീകൃതം തസ്മിൻ (ക്ഷിപേത് + ചൂർണ്ണീകൃതം + തസ്മിൻ): 'തസ്മിൻ' — ആ കഷായക്കൂട്ടിലേക്ക്, താഴെ പറയുന്ന ഔഷധങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി 'ചൂർണ്ണീകൃതം' — പൊടിച്ചെടുത്ത് 'ക്ഷിപേത്' — ചേർക്കണം.

ത്വഗേലാപത്രകേസരം (ത്വക് + ഏലാ + പത്ര + കേസരം): 'ത്വക്' എന്നാൽ ഇലവർങ്ങത്തൊലി (കറുവപ്പട്ട), 'ഏലാ' എന്നാൽ ഏലത്തരി, 'പത്ര' എന്നാൽ തമാലപത്രം (വഴനയില), 'കേസരം' എന്നാൽ നാഗകേസരം (നാഗപ്പൂവ്).

കങ്കോലവ്യോഷതോയാനി പലികാന്യുപകൽപ്പയേത് (കങ്കോല + വ്യോഷ + തോയാനി + പലികാനി + ഉപകൽപ്പയേത്): 'കങ്കോല' എന്നാൽ തക്കോലം , 'വ്യോഷ' എന്നാൽ ത്രികടു (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ തുല്യമായി ചേർന്നത്), 'തോയാനി/തോയം' എന്നാൽ സുഗന്ധമുള്ള ഇരുവേലി (ഹ്രീബേരം/ബാലകം). ഈ പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും 'പലികാനി' — ഓരോ പലം വീതം (48 ഗ്രാം വീതം) 'ഉപകൽപ്പയേത്' — അളന്നെടുത്ത് പൊടിച്ച് കഷായത്തിൽ ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

ശ്ലോകം 4. സന്ധാന വിധിയും സേവന കാലവും:

"സമ്യക്പക്വം തതോ ജ്ഞാത്വാ പക്ഷാദൂർദ്ധ്വം പിബേദമും ॥"

സമ്യക്പക്വം തതോ ജ്ഞാത്വാ (സമ്യക് + പക്വം + തതഃ + ജ്ഞാത്വാ): ഈ ചേരുവകളെല്ലാം നെയ്പുരട്ടി ശുദ്ധിചെയ്ത മൺപാത്രത്തിലോ മരപ്പാത്രത്തിലോ അടച്ചുസൂക്ഷിച്ച്, 'തതഃ' — പിന്നീട് 'സമ്യക് പക്വം' — സന്ധാന പ്രക്രിയ കൃത്യമായി നടന്ന് മരുന്ന് പൂർണ്ണമായും പാകമായി എന്ന് 'ജ്ഞാത്വാ' — ലക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ബോധ്യപ്പെടണം.

പക്ഷാദൂർദ്ധ്വം പിബേദമും (പക്ഷാത് + ഊർദ്ധ്വം + പിബേത് + അമും): 'പക്ഷാത് ഊർദ്ധ്വം' — കുറഞ്ഞത് ഒരു പക്ഷത്തിന് (15 ദിവസങ്ങൾക്ക്) ശേഷം, സന്ധാനം പൂർത്തിയായ ഈ വിശിഷ്ട ഔഷധത്തെ 'അമും' — അരിച്ചെടുത്ത് 'പിബേത്' — വൈദ്യനിർദ്ദേശപ്രകാരം യുക്തമായ അളവിൽ സേവിക്കാവുന്നതാണ്.

ശ്ലോകം 5. നാമകരണവും ഫലശ്രുതിയും (രോഗശമന ശേഷി):

"വാസകാസവ ഇത്യേഷ സർവ്വശ്വയഥുനാശനഃ ॥"

വാസകാസവ ഇത്യേഷ (വാസകാസവഃ + ഇതി + ഏഷഃ): 'ഏഷഃ' — ഇപ്രകാരം ശാസ്ത്രീയമായി നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്ന ഈ ദിവ്യൗഷധം 'വാസകാസവം' (വാശകാരിഷ്ടം) 'ഇതി' — എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാകുന്നു.

സർവ്വശ്വയഥുനാശനഃ (സർവ്വ + ശ്വയഥു + നാശനഃ): 'സർവ്വ' — ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന സമസ്തമായ, 'ശ്വയഥു' — വീക്കങ്ങളെയും (ശോഫം/നീർക്കെട്ട്), ശ്വാസകോശ നാളികളിലെ നീർവീഴ്ചയെയും, കഫ-പിത്ത-രക്ത കോപത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന സകലവിധ ശ്വാസകോശ തടസ്സങ്ങളെയും 'നാശനഃ' — വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധ വീര്യമുള്ള ഒന്നാകുന്നു ഇത്.

ആചാര്യ വീക്ഷണം (ആയുർവേദ തത്ത്വം):

ആടലോടകത്തിന്റെ തിക്ത-കഷായ രസങ്ങളും ശീതവീര്യവും രക്തപിത്തത്തെയും കഫത്തെയും ശമിപ്പിക്കുമ്പോൾ, കൂടെ ചേർക്കുന്ന ത്രികടുവും കറുവപ്പട്ടയും ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളിലൂടെ ശരീരത്തിലെ അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുകയും കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയുകയും ചെയ്യുന്നു. ശ്വാസകോശത്തിലെ അണുബാധകൾ, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസംമുട്ടൽ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ വീക്കങ്ങൾ (ശ്വയഥു) ഇല്ലാതാക്കാൻ ഈ യോഗം അത്യുത്തമമാണെന്ന് ആചാര്യ സോഢലൻ ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കിത്തരുന്നു.

വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

വാശാരിഷ്ടത്തിൽ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന വാസകം (ആടലോടകം) ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വാശാരിഷ്ടം താഴെ പറയുന്ന ചില അവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു:

ചുമയും ജലദോഷവും: കഫം കൂടുതലുള്ള ചുമ, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയവയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ബ്രോങ്കൈറ്റിസ്, ശ്വാസനാള സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ: ശ്വാസനാളത്തിലെ കഫക്കെട്ടും അസ്വസ്ഥതകളും ഉള്ളപ്പോൾ സഹായകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അലർജിക് റൈനൈറ്റിസ്: പൊടി, തണുപ്പ് തുടങ്ങിയവ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന തുമ്മൽ, മൂക്കൊലിപ്പ് തുടങ്ങിയ അലർജി ലക്ഷണങ്ങളിൽ ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഇയോസിനോഫീലിയ: ഇയോസിനോഫീലിയ എന്ന അവസ്ഥയിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന നിരന്തരമായ തുമ്മൽ, കഫക്കെട്ട്, വരണ്ട ചുമ, ശ്വാസംമുട്ടൽ തുടങ്ങിയവ ആയുർവേദത്തിൽ 'തമകശ്വാസം', 'കഫജ കാസം' തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളിലാണ് വരുന്നത്.ചില ചികിത്സാ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇയോസിനോഫീലിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശ്വാസകോശ/അലർജി ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് സഹായകമായി വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

രക്തപിത്തം: ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന രക്തപിത്തം പോലുള്ള രക്തസ്രാവാവസ്ഥകളിലും വാസകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഔഷധയോഗങ്ങൾ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശക്തമായ ചുമ കാരണം തൊണ്ടയിൽ നിന്നോ കഫത്തോടൊപ്പമോ രക്തം വരുന്നത് തടയാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശോഥം (വീക്കം): ഗദനിഗ്രഹത്തിലെ “വാസകാസവ ഇത്യേഷ സർവ്വശോഥനാശനഃ” എന്ന പരാമർശം വാസകാസവത്തിന്റെ ശോഥഹരമായ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകൾ: വാസകാദി ഔഷധയോഗങ്ങൾക്ക് വീക്കം കുറയ്ക്കുന്നതിനും വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിൽ സഹായിക്കുന്നതിനുമുള്ള പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്.വീക്കം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു . അതിനാൽ ശ്വാസനാളത്തിലെയും ശരീരത്തിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലെയും വീക്കം, പുകച്ചിൽ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പ്രധാനമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്: രക്തം ചുമച്ച് വരിക, ശക്തമായ ശ്വാസംമുട്ടൽ, തുടർച്ചയായ ചുമ, ആവർത്തിച്ചുള്ള ശ്വാസകോശ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടെങ്കിൽ വാശാരിഷ്ടം സ്വയം കഴിച്ച് ചികിത്സിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്. ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ഗുരുതരമായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം; ഡോക്ടറുടെ പരിശോധന ആവശ്യമാണ്.

വാശാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ സാധാരണയായി പറയുന്ന ഉപയോഗ അളവ് 12–24 മില്ലി, ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ എന്നതാണ്. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്നില്ല. രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം, ദഹനശക്തി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിർദേശിക്കുന്ന അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

സ്വയം അളവ് കൂട്ടുകയോ കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, സ്ഥിരമായി മറ്റു മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പഥ്യം

വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലയളവിൽ അമ്ലരസം കൂടുതലുള്ള ഭക്ഷണങ്ങൾ (പുളിയുള്ള ഭക്ഷണം) ഒഴിവാക്കണമെന്ന് പരമ്പരാഗതമായി നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നു.

അതിനാൽ പുളി കൂടുതലുള്ള കറികൾ, അച്ചാറുകൾ, വിനാഗിരി ചേർത്ത ഭക്ഷണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ പരമാവധി ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് പഥ്യമായി കണക്കാക്കുന്നത്.

ഏതൊരു ആയുർവേദ ഔഷധവും പോലെ വാശാരിഷ്ടവും രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമാണോ എന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം, ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

നിർദേശിച്ച അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ വാശാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേക പാർശ്വഫലങ്ങൾ സാധാരണയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ “പാർശ്വഫലങ്ങളൊന്നുമില്ല” എന്ന് എല്ലാവർക്കും ബാധകമായ രീതിയിൽ പറയുന്നത് ശരിയല്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമാണ്.

പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ അളവിൽ വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. അളവ് സ്വയം കൂട്ടുന്നതിനുപകരം ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, പ്രായമായവർ, സ്ഥിരമായി മറ്റു മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, കരൾ അല്ലെങ്കിൽ വൃക്ക സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളുള്ളവർ എന്നിവർ വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ: ശരിയായ അളവിലും ശരിയായ സാഹചര്യത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം. വാശാരിഷ്ടം ഒരു ചികിത്സാ ഔഷധമായതിനാൽ സ്വയം ചികിത്സയായി ദീർഘകാലം ഉപയോഗിക്കാതെ, ആവശ്യമായപ്പോൾ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുക.

വാശാരിഷ്ടത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവകൾ (Ingredients)

ആയുർവേദ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ ഗദനിഗ്രഹത്തിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച് വാശാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ആടലോടകം (Vasaka): Adhatoda vasica

ശർക്കര (Jaggery / Guda)

താതിരിപ്പൂവ് (Dhataki): Woodfordia fruticosa

ഇലവർങ്ങത്തൊലി / കറുവപ്പട്ട (Cinnamon / Tvak): Cinnamomum verum

ഏലത്തരി (Cardamom / Ela): Elettaria cardamomum

തമാലപത്രം / വഴനയില (Indian Bay Leaf / Patra): Cinnamomum tamala

നാഗകേസരം / നാഗപ്പൂവ് (Nagakeshara): Mesua ferrea

തക്കോലം (Kankola): Piper cubeba

ചുക്ക് (Dry Ginger / Shunthi): Zingiber officinale

കുരുമുളക് (Black Pepper / Maricha): Piper nigrum

തിപ്പലി (Long Pepper / Pippali): Piper longum

ഇരുവേലി (Hribera / Toya): Pavonia odorata

വാശാരിഷ്ടം പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കൾ

നാഗാർജുന ആയുർവേദിക് ഗ്രൂപ്പ് (Nagarjuna Ayurvedic Group)

ഔഷധി (Oushadhi)

ആര്യ വൈദ്യ ഫാർമസി (AVP)

സീതാറാം ആയുർവേദ ഫാർമസി (Sitaram Ayurveda)

കേരള ആയുർവേദ ലിമിറ്റഡ് (Kerala Ayurveda Ltd)

എസ്.എൻ.എ ഔഷധശാല (SNA Oushadhasala)

ബൈദ്യനാഥ് (Baidyanath)

ഡാബർ (Dabur)

ശ്രീ ധൂത്പാപേശ്വർ (Shree Dhootapapeshwar)

സാണ്ഡു ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽസ് (Sandu Pharmaceuticals)

പതഞ്ജലി ദിവ്യ ഫാർമസി (Patanjali / Divya Pharmacy)

Disclaimer

കനകാസവം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 17 Aug 2026 02:53:40 +0000

ചുമയും കഫക്കെട്ടും വിട്ടുമാറാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുമ്പോൾ പലരും ആദ്യം ഓർക്കുന്നത് വീട്ടിൽ ചെയ്യാവുന്ന പരിഹാരങ്ങളെയാണ്. എന്നാൽ ചുമയ്ക്കൊപ്പം നെഞ്ചിൽ കഫം നിറയുക, ശ്വാസംമുട്ടൽ അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചില ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിയുന്നത് നല്ലതാണ്. അത്തരത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധമാണ് കനകാസവം (Kanakasavam).

പ്രത്യേകിച്ച് ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ കനകാസവം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം. ഇതിന്റെ പ്രധാന ചേരുവകൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ശരീരത്തിന് ഇത് എങ്ങനെ പ്രയോജനം ചെയ്യുന്നു? ഏത് തരത്തിലുള്ള ചുമയ്ക്കാണ് സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? കഴിക്കേണ്ട അളവ് എത്രയാണ്, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം?

കനകാസവത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും, ശരിയായ ഉപയോഗരീതിയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും അറിയാൻ ഈ ലേഖനം അവസാനം വരെ വായിക്കാം.

കനകാസവത്തെക്കുറിച്ച് ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിൽ പറയുന്നത്

കനകാസവത്തിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗവും ഗുണങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന പരാമർശം ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിലെ ഹിക്കാശ്വാസാധികാരത്തിൽ കാണാം. അതിലെ ശ്ലോകത്തിൽ കനകം ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധം ശ്വാസം, ചുമ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ പ്രയോജനപ്പെടുന്നതായി വിവരിക്കുന്നു.

സക്ഷുദ്യ കനകം ശാഖാമൂലപത്രഫലൈഃ സഹ ।

തതശ്ചതുഷ്പലം ഗ്രാഹ്യം വൃഷമൂലത്വചസ്തഥാ ॥ 98 ॥

മധുകം മാഗധീ വ്യാഘ്രീ കേശരം വിശ്വഭേഷജമ് ।

ഭാംഗീ താലീശപത്രഞ്ച സഞ്ചയൈഷാം പലദ്വയമ് ॥ 99 ॥

സംഗൃഹ്യ ധാതകീപ്രസ്ഥം ദ്രാക്ഷായാഃ പലവിംശതിമ് ।

ജലദ്രോണദ്വയം ദത്ത്വാ ശർക്കരായാസ്തുലാസ്തഥാ ॥ 100 ॥

ക്ഷൗദ്രസ്യാർദ്ധതുലാഞ്ചാപി സർവ്വം സമ്മിശ്യ യത്നതഃ ।

ഭാണ്ഡേ നിക്ഷിപ്യ ചാവൃത്യ നിദധ്യാന്മാസമാത്രകമ് ॥ 101 ॥

നിഹന്തി നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ കാസം യക്ഷ്മാണമേവ ച ।

ക്ഷതക്ഷീണം ജ്വരം ജീർണ്ണം രക്തപിത്തമുരഃക്ഷതമ് ॥ 102 ॥

ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ അർത്ഥം നമുക്ക് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം .

ശ്ലോകം 98

സക്ഷുദ്യ കനകം ശാഖാമൂലപത്രഫലൈഃ സഹ ।

തതശ്ചതുഷ്പലം ഗ്രാഹ്യം വൃഷമൂലത്വചസ്തഥാ ॥ 98 ॥

അർത്ഥം:

കനകം – ഉമ്മത്ത്, ശാഖാമൂലപത്രഫലൈഃ സഹ – കൊമ്പ്, വേര്, ഇല, കായ് എന്നിവയോടുകൂടി (പഞ്ചാംഗമായി), സക്ഷുദ്യ – നന്നായി ചതച്ച്, തതഃ – അതിൽ നിന്ന്, ചതുഷ്പലം – നാല് പലം (ഏകദേശം 192 ഗ്രാം), ഗ്രാഹ്യം – എടുക്കേണ്ടതാണ്. തഥാ – അതുപോലെ, വൃഷമൂലത്വചഃ – ആടലോടകത്തിന്റെ വേരിന്റെ പുറംതൊലിയും നാല് പലം അളവിൽ എടുക്കുക.

ഈ യോഗത്തിന്റെ മുഖ്യ ദ്രവ്യമായ 'കനകം' അഥവാ ഉമ്മത്തിനെ അതിന്റെ ശാഖ, വേര്, ഇല, കായ്കൾ എന്നിവയോടുകൂടി (പഞ്ചാംഗമായി) ശാസ്ത്രീയമായി ശുദ്ധി ചെയ്ത് എടുക്കണം. ഇവയെല്ലാം ചതച്ചെടുത്ത് നാല് പലം അളവിലും, അതിനോടൊപ്പം കഫഹരങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ ആടലോടകത്തിന്റെ വേരിന്റെ പുറംതൊലി നാല് പലം അളവിലും ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 99

മധുകം മാഗധീ വ്യാഘ്രീ കേശരം വിശ്വഭേഷജമ് ।

ഭാംഗീ താലീശപത്രഞ്ച സഞ്ചയൈഷാം പലദ്വയമ് ॥ 99 ॥

അർത്ഥം:

മധുകം – ഇരട്ടിമധുരം, മാഗധീ – തിപ്പലി, വ്യാഘ്രീ – കണ്ടകാരി, കേശരം – നാഗകേസരം, വിശ്വഭേഷജമ് – ചുക്ക്, ഭാംഗീ – ചെറുതേക്ക്, താലീശപത്രഞ്ച – താലീസപത്രവും, ഏഷാം സഞ്ചയഃ – ഇവ ഓരോന്നും, പലദ്വയമ് – രണ്ട് പലം വീതം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം വീതം) എടുക്കേണ്ടതാണ്.

ശ്വാസകോശത്തിന് ഉത്തേജനവും ബലവും നൽകുന്ന ഔഷധങ്ങളുടെ ഒരു നിരയാണിത്. തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഇരട്ടിമധുരം, കഫം വറ്റിക്കുന്ന തിപ്പലിയും ചുക്കും, ശ്വാസനാള സങ്കോചം അകറ്റുന്ന കണ്ടകാരിയും ചെറുതേക്കും, ഔഷധവീര്യവും സുഗന്ധവും നൽകുന്ന നാഗകേസരവും താലീസപത്രവും തുല്യമായി രണ്ടു പലം വീതം അളന്നെടുത്ത് ഈ യോഗത്തിൽ ചേർക്കണം.

ശ്ലോകം 100

സംഗൃഹ്യ ധാതകീപ്രസ്ഥം ദ്രാക്ഷായാഃ പലവിംശതിമ് ।

ജലദ്രോണദ്വയം ദത്ത്വാ ശർക്കരായാസ്തുലാസ്തഥാ ॥ 100 ॥

അർത്ഥം:

ധാതകീ – താതിരിപ്പൂവ്, പ്രസ്ഥം – ഒരു പ്രസ്ഥം (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം), സംഗൃഹ്യ – ശേഖരിച്ച്, ദ്രാക്ഷായാഃ – ഉണക്കമുന്തിരി, പലവിംശതിമ് – ഇരുപത് പലം (ഏകദേശം 960 ഗ്രാം), ജലദ്രോണദ്വയം – രണ്ട് ദ്രോണം വെള്ളം (ഏകദേശം 24.5 ലിറ്റർ), ദത്ത്വാ – ഒഴിച്ച്, തഥാ – അതുപോലെ, ശർക്കരായാഃ – പഞ്ചസാര അഥവാ ശുദ്ധമായ ശർക്കര, തുലാഃ – ഒരു തുലാം (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം).

സ്വാഭാവികമായി മരുന്ന് പാകപ്പെടാൻ (Fermentation) സഹായിക്കുന്ന താതിരിപ്പൂവ് ഒരു പ്രസ്ഥവും (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം), ഉണക്കമുന്തിരി ഇരുപത് പലവും (ഏകദേശം 960 ഗ്രാം), രണ്ട് ദ്രോണം വെള്ളവും (ഏകദേശം 24.5 ലിറ്റർ) ഒരു തുലാം ശർക്കരയും (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം) ചേർത്ത് ഔഷധക്കൂട്ട് സജ്ജമാക്കുന്നു."

ശ്ലോകം 101

ക്ഷൗദ്രസ്യാർദ്ധതുലാഞ്ചാപി സർവ്വം സമ്മിശ്യ യത്നതഃ ।

ഭാണ്ഡേ നിക്ഷിപ്യ ചാവൃത്യ നിദധ്യാന്മാസമാത്രകമ് ॥ 101 ॥

അർത്ഥം:

ക്ഷൗദ്രസ്യ – തേൻ, അർദ്ധതുലാഞ്ചാപി – അര തുലാം (ഏകദേശം 2.4 കിലോഗ്രാം), സർവ്വം – ഇവയെല്ലാം, യത്നതഃ – ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം, സമ്മിശ്യ – യോജിപ്പിച്ച്, ഭാണ്ഡേ – മൺപാത്രത്തിൽ, നിക്ഷിപ്യ – ഒഴിച്ച്, ആവൃത്യ – വായു കടക്കാത്തവിധം മൂടിക്കെട്ടി, മാസമാത്രകമ് – ഒരു മാസക്കാലം, നിദധ്യാത് – അനക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുക.

മുകളിൽ പറഞ്ഞ എല്ലാ ചേരുവകളോടൊപ്പം അര തുലാം ശുദ്ധമായ തേൻ കൂടി ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കണം. തുടർന്ന് നെയ്യ് തേച്ചുണക്കിയ ആസവ മൺപാത്രത്തിൽ ഒഴിച്ച്, വായു കടക്കാത്തവിധം മൂടിക്കെട്ടി ഒരു മാസക്കാലം അനക്കാതെ സൂക്ഷിക്കണം. ഈ സമയത്ത് സ്വാഭാവികമായ ആൽക്കഹോൾ രൂപപ്പെടുകയും ഔഷധങ്ങളുടെ സത്ത് പൂർണ്ണമായി ലയിച്ചുചേരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശ്ലോകം 102 - കനകാസവം ഗുണങ്ങൾ

നിഹന്തി നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ കാസം യക്ഷ്മാണമേവ ച ।

ക്ഷതക്ഷീണം ജ്വരം ജീർണ്ണം രക്തപിത്തമുരഃക്ഷതമ് ॥ 102 ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകം 102 കനകാസവത്തിന്റെ ഫലശ്രുതിയാണ് (ഔഷധം സേവിക്കുന്നത് കൊണ്ടുള്ള ചികിത്സാഫലങ്ങൾ). ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള ഓരോ രോഗാവസ്ഥകളെയും അവയിൽ കനകാസവം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതിനെയും കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ വിശകലനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ (എല്ലാവിധ ശ്വാസംമുട്ടലുകളും / ആസ്ത്മ)

രോഗാവസ്ഥ: ആയുർവേദത്തിൽ ശ്വാസരോഗങ്ങളെ അഞ്ചായി തരംതിരിച്ചിട്ടുണ്ട് (മഹാശ്വാസം, ഊർദ്ധ്വശ്വാസം, ഛിന്നശ്വാസം, തമകശ്വാസം, ക്ഷുദ്രശ്വാസം). ഇതിൽ സാധാരണ കാണപ്പെടുന്ന തമകശ്വാസമാണ് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ബ്രോങ്കിയൽ ആസ്ത്മ (Bronchial Asthma). കഫം കാരണം പ്രാണവായു സഞ്ചരിക്കുന്ന മാർഗ്ഗങ്ങൾ (പ്രാണവഹ സ്രോതസ്സുകൾ) അടഞ്ഞുപോകുമ്പോഴാണ് നെഞ്ചിൽ വലിവും ശ്വാസമെടുക്കാൻ കഠിനമായ പ്രയാസവും ഉണ്ടാകുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിൽ 'നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ' (സകല ശ്വാസരോഗങ്ങളെയും) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ പ്രധാന ഘടകമായ ഉമ്മത്ത് (കനകം) ശ്വാസനാളപേശികളെ അയയ്ക്കുകയും (Bronchodilator), ആടലോടകവും കണ്ടകാരിയും ശ്വാസകോശത്തിൽ കട്ടപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ശ്വാസകോശ അറകളിലേക്ക് വായുസഞ്ചാരം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

2. കാസം (വിട്ടുമാറാത്ത സകലവിധ ചുമകൾ)

രോഗാവസ്ഥ: കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമ (കഫജ കാസം), തൊണ്ട വരളുന്ന ചുമ (വാതജ കാസം), പുകച്ചിലോടെയുള്ള ചുമ (പിത്തജ കാസം) തുടങ്ങി ഏതുതരം ചുമയായാലും അത് തുടർച്ചയായി വരുമ്പോൾ രോഗിയുടെ ഉറക്കവും ദിനചര്യകളും താളംതെറ്റുന്നു.

ഇതിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഇരട്ടിമധുരം (യഷ്ടിമധു) തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകളെയും പുകച്ചിലിനെയും തണുപ്പിക്കുന്നു. തിപ്പലിയും ചുക്കും കഫത്തെ വറ്റിക്കുകയും ദഹനശേഷി വർദ്ധിപ്പിച്ച് കഫം വീണ്ടും ഉണ്ടാകുന്നത് തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ രാത്രികാലങ്ങളിൽ കൂടുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത വരണ്ട ചുമയ്ക്കും കഫക്കെട്ടുള്ള ചുമയ്ക്കും കനകാസവം വേഗത്തിൽ ശമനം നൽകുന്നു.

3. യക്ഷ്മാവ് / രാജയക്ഷ്മാവ് (ക്ഷയരോഗാവസ്ഥകൾ / Pulmonary Wasting)

രോഗാവസ്ഥ: ശരീരത്തിലെ സകല ധാതുക്കളെയും (രക്തം, മാംസം, മേദസ്സ് തുടങ്ങിയവ) നശിപ്പിച്ച് ശരീരത്തെ അതിവേഗം മെലിയിച്ചു കളയുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ട്യൂബർക്കുലോസിസ് (TB) അല്ലെങ്കിൽ കഠിനമായ ശ്വാസകോശ അണുബാധകൾ മൂലം ശരീരം ക്ഷയിക്കുന്ന അവസ്ഥയുമായി ഇതിനെ സാമ്യപ്പെടുത്താം.

രാജയക്ഷ്മാവിൽ ശ്വാസകോശം അതീവ ദുർബലമാവുകയും ദഹനശേഷി പൂർണ്ണമായി നശിക്കുകയും ചെയ്യും. കനകാസവത്തിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ അഗ്നിയെ (ദഹനത്തെ) ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും, ശ്വാസകോശത്തിലെ അണുബാധകളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശരീരത്തെ പ്രാപ്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

4. ക്ഷതക്ഷീണം – ക്ഷതം മൂലമുള്ള ക്ഷീണാവസ്ഥ

ക്ഷതക്ഷീണം” എന്ന പദത്തിൽ രണ്ട് ആശയങ്ങളുണ്ട് — ക്ഷതം, അതായത് ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടായ ക്ഷതം അല്ലെങ്കിൽ പരിക്ക്; ക്ഷീണം, അതായത് അതിനെത്തുടർന്നുള്ള ദൗർബല്യം.

ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ചുമ, ശ്വാസപ്രയാസം, ജ്വരം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകൾ ശരീരത്തെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുകയും ബലം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യാം. അത്തരത്തിലുള്ള ക്ഷീണാവസ്ഥകളെയാണ് ഈ പദത്തിന്റെ വിശാലമായ ആയുർവേദപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

കനകാസവത്തിൽ ദ്രാക്ഷ, ശർക്കര, തേൻ പോലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇവയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ പോഷകവും ബല്യസ്വഭാവവുമുള്ളതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ക്ഷയിച്ച ശരീരത്തിൽ ബലപോഷണത്തിന് സഹായിക്കുന്ന യോഗമായി കനകാസവത്തെ ഗ്രന്ഥം പരിഗണിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

5. ജീർണ്ണജ്വരം (വിട്ടുമാറാത്ത പഴയ പനി / Chronic Low-grade Fever)

രോഗാവസ്ഥ: കൃത്യമായി ഭേദമാകാത്ത പനിയുടെ അംശങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ ആഴത്തിലുള്ള ധാതുക്കളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടി, മാസങ്ങളോളം വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്ന നേരിയ പനിയാണിത്. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ശരീരത്തിന് ചൂട് അനുഭവപ്പെടുക, തലവേദന, അസ്ഥികളിൽ വേദന എന്നിവ ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.

ശരീരത്തിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന 'ആമദോഷത്തെ' (Toxins) ദഹിപ്പിച്ചു കളയാൻ ചുക്ക്, തിപ്പലി, ചെറുതേക്ക് (ഭാംഗി) എന്നിവ സഹായിക്കുന്നു. ഇത് ശരീരത്തിലെ താപനിലയെ സാധാരണ നിലയിലാക്കുകയും പഴയ പനിയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സഹായിക്കിന്നു .

6. രക്തപിത്തം (രക്തസ്രാവ രോഗങ്ങൾ / ചുമയോടൊപ്പം രക്തം വരുന്നത്)

രക്തപിത്തം” ആയുർവേദത്തിലെ പ്രത്യേക രോഗസങ്കൽപ്പമാണ്. പിത്തത്തിന്റെ പ്രബലതയും രക്തദുഷ്ടിയും ബന്ധപ്പെട്ട് ശരീരത്തിലെ വിവിധ മാർഗങ്ങളിലൂടെ രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകളെ രക്തപിത്തത്തിന്റെ പരിധിയിൽ ആചാര്യന്മാർ വിവരിക്കുന്നു.

കനകാസവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം: ആയുർവേദത്തിൽ രക്തപിത്തത്തിന് ഏറ്റവും മികച്ച ഔഷധമായി പറയുന്നത് ആടലോടകത്തെയാണ് (വൃഷം). ഇതിലെ ആടലോടകവും ഇരട്ടിമധുരവും രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാക്കുന്ന രക്തക്കുഴലുകളെ ശാന്തമാക്കുകയും രക്തം കട്ടപിടിക്കുന്നത് തടഞ്ഞ് രക്തസ്രാവം നിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു

7. ഉരഃക്ഷതം (നെഞ്ചിലെ അഥവാ ശ്വാസകോശത്തിലെ പരിക്കുകൾ ,സൂക്ഷ്മ മുറിവുകൾ)

ഉരഃ” എന്നത് നെഞ്ചിനെയും “ക്ഷതം” എന്നത് ക്ഷതത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഉരഃക്ഷതം എന്നത് നെഞ്ചുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷതാവസ്ഥയാണ്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ദീർഘകാല കഠിനമായ ചുമ, ശ്വാസപ്രയാസം, ശരീരക്ഷയം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉരസ്സിൽ വേദനയും ക്ഷതസ്വഭാവമുള്ള അസ്വസ്ഥതകളും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ അടിവരയിടുന്നത്, കനകാസവം എന്നത് കേവലം ഒരു ചുമ സിറപ്പ് മാത്രമല്ല; മറിച്ച് ശ്വാസകോശത്തെ ബാധിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ രോഗങ്ങളെ ഒരേസമയം ശമിപ്പിക്കുകയും, ശ്വാസകോശ കോശങ്ങൾക്ക് പോഷണവും പുനരുജ്ജീവനവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ദിവ്യ രസായന ഔഷധമാണ് എന്നാണ്.

ആയുർവേദ ശ്ലോകപ്രകാരം കനകാസവത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ഫലശ്രുതി ശ്ലോകം ("നിഹന്തി നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ കാസം യക്ഷ്മാണമേവ ച...") വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, കനകാസവം ശരീരത്തിൽ നൽകുന്ന പ്രധാന ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

കഫക്കെട്ടും ചുമയും

നെഞ്ചിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുക, കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമ ഉണ്ടാകുക, ചുമയ്ക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ ഭാരം തോന്നുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ കനകാസവം ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഇതിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്ന പിപ്പലി, ചുക്ക്, കണ്ടകാരി, ആടലോടകം തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ കഫം കൂടുതലായുള്ള ചുമയിലും ശ്വാസസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിലും പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ കണക്കാക്കുന്നു.

ശ്വാസംമുട്ടലും ശ്വാസതടസ്സവും

ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുക, നെഞ്ചിൽ മുറുക്കം തോന്നുക, കഫം കാരണം ശ്വാസം അസ്വസ്ഥമാകുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിലും കനകാസവം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. പ്രത്യേകിച്ച് കഫം കൂടിയ അവസ്ഥകളിലാണ് ഇതിലെ ഔഷധങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ പരിഗണിക്കുന്നത്.

പനിയും ശരീരക്ഷീണവും

കനകാസവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ പനി, ഏറെക്കാലമായി മാറാതെ നിൽക്കുന്ന പനി, രോഗം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ശരീരക്ഷീണം എന്നിവയും പറയുന്നുണ്ട്. ഏറെനാൾ രോഗം അനുഭവിച്ച ശേഷം ശരീരം തളരുകയും ബലം കുറയുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിൽ കനകാസവത്തിലെ ദ്രാക്ഷ, ശർക്കര, തേൻ തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ പോഷകഗുണവും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

രക്തപിത്തവും നെഞ്ചിലെ ക്ഷതവും

കനകാസവത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥോക്ത പ്രയോജനങ്ങളിൽ രക്തപിത്തം, നെഞ്ചിലെ ക്ഷതം എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.രക്തപിത്തം എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക രോഗസങ്കൽപ്പമാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, പിത്തദോഷം ശക്തമായി വർധിച്ച് രക്തത്തെ ബാധിക്കുകയും അതിന്റെ ഫലമായി ശരീരത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ് രക്തപിത്തം എന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നത്.

രക്തപിത്തത്തിൽ രക്തം പുറത്തുവരുന്ന വഴിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത വിവരണങ്ങളുണ്ട്. മൂക്കിലൂടെ രക്തം വരുക, വായിലൂടെ രക്തം വരുക, ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് രക്തം പുറത്തുവരുക തുടങ്ങിയവ ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടാം.

കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത അറിവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.

കനകാസവത്തിന്റെ ഉപയോഗ അളവ്

സാധാരണയായി മുതിർന്നവർക്ക് 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ കനകാസവം ഒരു ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പരമ്പരാഗതമായി കാണുന്നു. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാനാണ് നിർദേശിക്കുന്നത്.

കനകാസവം നേരിട്ട് കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതേ അളവിൽ തുല്യ അളവ് വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന്, 12 മില്ലി കനകാസവം എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ 12 മില്ലി വെള്ളം ചേർക്കാം.

എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രായം, ശരീരബലം, ദഹനശക്തി, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റ് മരുന്നുകൾ എന്നിവ കണക്കിലെടുത്താണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം..

കനകാസവത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

കനകാസവം ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധമാണെങ്കിലും അളവ് തെറ്റിച്ച് ഉപയോഗിക്കുകയോ അമിതമായി കഴിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. നിർദേശിച്ച അളവിൽ കൂടുതലായി കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറിൽ അസ്വസ്ഥത, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

കനകാസവത്തിൽ കനകം അഥവാ ഉമ്മത്ത് പോലുള്ള ശക്തമായ ഔഷധദ്രവ്യം ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, മരുന്നിന്റെ അളവും നിർമ്മാണത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഗുണമേന്മയില്ലാത്ത ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ മരുന്നോ, വളരെ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നതോ ഉമ്മത്ത് വിഷബാധയ്ക്ക് സമാനമായ ദോഷഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതായി ശ്രദ്ധിക്കണം.

അതുകൊണ്ട് കനകാസവം സ്വയം തീരുമാനിച്ച് കൂടുതലായി കഴിക്കരുത്. എത്ര അളവിൽ, ദിവസത്തിൽ എത്ര പ്രാവശ്യം, എത്ര ദിവസം ഉപയോഗിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ രോഗിയുടെ ആരോഗ്യനില അനുസരിച്ച് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, പ്രായമായവർ, മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

കനകാസവത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവകൾ

കനകം (Kanaka / Datura metel): ഉമ്മത്തിന്റെ വേര്, ഇല, പൂവ്, കായ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പഞ്ചാംഗം (ശാസ്ത്രീയമായി ശുദ്ധി ചെയ്തത്).

വൃഷമൂലത്വക്ക് (Vasa Root Bark / Adhatoda vasica): ആടലോടകത്തിന്റെ വേരിന്റെ പുറംതൊലി.

യഷ്ടിമധു / മധുകം (Yashtimadhu / Licorice): ഇരട്ടിമധുരത്തിന്റെ വേര്.

പിപ്പലി / മാഗധി (Pippali / Long Pepper): തിപ്പലി.

വ്യാഘ്രി / കണ്ടകാരി (Kantakari / Solanum xanthocarpum): കണ്ടകാരിയുടെ പഞ്ചാംഗം (മുഴുവൻ ചെടിയും).

കേശരം / നാഗകേസരം (Nagakeshara / Mesua ferrea): നാഗകേസരത്തിന്റെ പൂവമ്പടം (Stamen).

വിശ്വഭേഷജം / ശുണ്ഠി (Ginger / Zingiber officinale): ചുക്ക്.

ഭാംഗി (Bharngi / Clerodendrum serratum): ചെറുതേക്കിന്റെ വേര്.

താലീസപത്രം (Talisapatra / Abies webbiana): താലീസപത്രത്തിന്റെ ഇല.

ധാതകി (Dhataki / Woodfordia fruticosa): താതിരിപ്പൂവ്

ദ്രാക്ഷ (Draksha / Raisins): ഉണക്കമുന്തിരി.

ശർക്കര (Sharkara): ശുദ്ധമായ ശർക്കര അല്ലെങ്കിൽ പഞ്ചസാര.

ക്ഷൗദ്രം (Kshaudra): ശുദ്ധമായ തേൻ.

ജലം (Water): ആവശ്യത്തിന് ശുദ്ധജലം.

കനകാസവം ലഭ്യമായ ചില നിർമ്മാതാക്കൾ

കനകാസവം വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാക്കളുടെ പേരിൽ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. ഉദാഹരണമായി Zandu, Sandu, Dabur, Baidyanath, Arya Vaidya Sala, AVP, Nagarjuna തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങൾ കനകാസവം നിർമ്മിച്ച് വിപണനം ചെയ്യുന്നു.

എന്നാൽ ഒരേ പേരിലുള്ള കനകാസവത്തിനും നിർമ്മാതാവനുസരിച്ച് ചേരുവകളുടെ അളവ്, നിർമ്മാണരീതി, ഗുണനിലവാരം, പാക്കേജിംഗ് എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. അതിനാൽ വാങ്ങുമ്പോൾ ലേബലിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ചേരുവകൾ, നിർമ്മാതാവിന്റെ വിവരങ്ങൾ, ബാച്ച് നമ്പർ, നിർമ്മാണ തീയതി, കാലാവധി എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

കനകാസവം പോലുള്ള ഔഷധങ്ങൾ വിശ്വസനീയമായ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രം വാങ്ങുകയും, ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുകയും ചെയ്യുന്നത് സുരക്ഷിതമായ രീതിയാണ്.

Disclaimer

അമൃതാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ് അറിയാം | ആയുർവേദം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 16 Aug 2026 03:05:42 +0000

ശരീരത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകുന്ന പനി, ക്ഷീണം, ദഹനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രധാന അരിഷ്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അമൃതാരിഷ്ടം (Amritarishtam). പേരുപോലെ തന്നെ ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അമൃത/ഗുഡൂചി. എന്നാൽ അമൃതാരിഷ്ടം എന്നത് ഒരു സസ്യത്തിന്റെ മാത്രം ഔഷധമല്ല; പല ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ രീതിയിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ്.

പ്രത്യേകിച്ച് പനിക്കുശേഷമുള്ള ക്ഷീണം, ശരീരത്തിലെ ബലക്കുറവ്, വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അമൃതാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങളുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ കഴിക്കണം, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ പലർക്കും താൽപര്യമുണ്ട്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, പ്രധാന ചേരുവകൾ, സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന വിധം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശദീകരിക്കുകയാണ്. പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന് നൽകിയിട്ടുള്ള സ്ഥാനവും ഇതിന്റെ ഓരോ ചേരുവകൾക്കും പറയപ്പെടുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും ഇവിടെ വിശദമായി നോക്കാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അമൃതാരിഷ്ടം:

പനി മാറി കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ശരീരത്തിന് പഴയ ഉന്മേഷം തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത അവസ്ഥ പലർക്കും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ചെറിയൊരു ജോലിചെയ്താൽ പോലും ക്ഷീണം തോന്നുക, വിശപ്പിൽ കുറവ് വരിക, ശരീരത്തിന് ഒരു തളർച്ച അനുഭവപ്പെടുക — പനിക്കുശേഷം ഇത്തരം ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ചിലരിൽ തുടരാറുണ്ട്.

ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അമൃതാരിഷ്ടം. പേരിൽ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് അമൃത അഥവാ ഗുഡൂചി.

അമൃതാരിഷ്ടം ഒരു സാധാരണ നാട്ടുമരുന്നായി മാത്രം കാണേണ്ട ഒന്നല്ല. വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് ആയുർവേദ വിധിപ്രകാരം തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു അരിഷ്ടമാണിത്. ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയുടെ ജ്വരാധികാരത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ ചേരുവകളും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ അവസാനം, ജ്വരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനകരമായ ഒരു ഔഷധമായി ഇതിനെ പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അമൃതാരിഷ്ടം: ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകം

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ജ്വരാധികാരത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണവും മഹത്വവും വിവരിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:

അമൃതായാഃ പലശതം ദശമൂല്യാസ്തഥൈവ ച ।

പാദാവശിഷ്ടം പക്ത്വാ ച ചതുർദ്രോണേ ജലേ ഭിഷക് ॥

ഗുഡസ്യ ത്രിതുലാഃ സിദ്ധേ ക്വാഥേ ശീതേ ക്ഷിപേത് പുനഃ ।

അജാജ്യാഃ ഷോഡശപലം ദ്വിപലം രക്തപുഷ്പകം ॥

സപ്തച്ഛദം തഥാ വ്യോഷം നാഗകേശരമബ്ദകം ।

കട്വീപ്രതിവിഷേ വത്സബീജഞ്ച പലസമ്മിതം ॥

സർവ്വമേകീകൃതം ഭാണ്ഡേ നിദധ്യാന്മാസമാത്രകം ।

അമൃതാരിഷ്ട ഇത്യേഷ പ്രോക്തോ ജ്വരകുലാന്തകൃത് ॥

ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങളും അവയുടെ വ്യാഖ്യാനവും ആയുർവേദ ശാസ്ത്ര വീക്ഷണത്തിൽ താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു:

1. കഷായ നിർമ്മാണ വിധി

അമൃതായാഃ പലശതം ദശമൂല്യാസ്തഥൈവ ച ।

പാദാവശിഷ്ടം പക്ത്വാ ച ചതുർദ്രോണേ ജലേ ഭിഷക് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ വൈദ്യന്മാർ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ട കഷായപാകമാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. അമൃതായാഃ എന്നാൽ ദിവ്യൗഷധമായ ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി), പലശതം എന്നാൽ നൂറ് പലം അളവിലും (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം), ദശമൂല്യാഃ എന്നാൽ ദശമൂലങ്ങൾ (പത്ത് ഔഷധവേരുകൾ ചേർന്ന കൂട്ട്), തഥൈവ ച എന്നാൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ അതേ അളവിൽ (നൂറ് പലം തന്നെ) എടുക്കണം. ഭിഷക് അഥവാ നിപുണനായ വൈദ്യൻ ഈ രണ്ട് പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെയും ചതുർദ്രോണേ ജലേ അതായത് നാല് ദ്രോണം ശുദ്ധജലത്തിൽ (ഏകദേശം 49 ലിറ്ററോളം വെള്ളം) ചേർത്ത്, പക്ത്വാ ച നന്നായി വേവിച്ച് തിളപ്പിച്ച്, പാദാവശിഷ്ടം നാലിലൊന്നായി വറ്റിച്ചെടുത്ത് കഷായം തയ്യാറാക്കണം.

2. മധുര ദ്രവ്യവും പ്രധാന പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളും

ഗുഡസ്യ ത്രിതുലാഃ സിദ്ധേ ക്വാഥേ ശീതേ ക്ഷിപേത് പുനഃ ।

അജാജ്യാഃ ഷോഡശപലം ദ്വിപലം രക്തപുഷ്പകം ॥

വ്യാഖ്യാനം:

കഷായം തയ്യാറാക്കിയ ശേഷമുള്ള സന്ധാന പ്രക്രിയയിലേക്കുള്ള ചേരുവകളാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്. സിദ്ധേ ക്വാഥേ മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതിയിൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായം, ശീതേ പൂർണ്ണമായും തണുത്തതിനു ശേഷം, പുനഃ വീണ്ടും അതിലേക്ക്, ഗുഡസ്യ ത്രിതുലാഃ മൂന്ന് തുലാം (14.4 കിലോഗ്രാം) നല്ല ശർക്കര, ക്ഷിപേത് ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കി ലയിപ്പിക്കണം. തുടർന്ന് അതിലേക്ക് പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങളായി അജാജ്യാഃ ജീരകം (ശ്വേതജീരകം) ഷോഡശപലം പതിനാറ് പലം അളവിലും (768 ഗ്രാം), രക്തപുഷ്പകം ആയുർവേദ പ്രകാരം ജ്വരഹരമായ പർപ്പടകപ്പുല്ല് (Parpataka) ദ്വിപലം രണ്ട് പലം അളവിലും (96 ഗ്രാം) ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചു ചേർക്കണം.

3. സൂക്ഷ്മ പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങൾ

സപ്തച്ഛദം തഥാ വ്യോഷം നാഗകേശരമബ്ദകം ।

കട്വീപ്രതിവിഷേ വത്സബീജഞ്ച പലസമ്മിതം ॥

വ്യാഖ്യാനം:

അരിഷ്ടത്തിന്റെ ഔഷധവീര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റ് ദ്രവ്യങ്ങളാണ് ഇവിടെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. സപ്തച്ഛദം എന്നാൽ ഏഴിലംപാലത്തൊലി, തഥാ അതുപോലെ തന്നെ, വ്യോഷം എന്നാൽ ത്രികടുക്കൾ (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ തുല്യമായി), നാഗകേശരം എന്നാൽ സുഗന്ധമുള്ള നാഗപ്പൂവ്, അബ്ദകം എന്നാൽ മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ് (മുസ്താ), കട്വീ എന്നാൽ കടുകുരോഹിണി, പ്രതിവിഷേ എന്നാൽ അതിവിടയം, വത്സബീജഞ്ച എന്നാൽ കുടകപ്പാലയരി (ഇന്ദ്രയവം) എന്നിവയാണ്. ഈ ഔഷധങ്ങളെല്ലാം പലസമ്മിതം അതായത് ഓരോ പലം വീതം (ഓരോന്നും 48 ഗ്രാം വീതം) കൃത്യമായ അളവിലെടുത്ത് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് കഷായ മിശ്രിതത്തിലേക്ക് ചേർക്കണം.

4. സന്ധാന പ്രക്രിയയും ഫലശ്രുതിയും

സർവ്വമേകീകൃതം ഭാണ്ഡേ നിദധ്യാന്മാസമാത്രകം ।

അമൃതാരിഷ്ട ഇത്യേഷ പ്രോക്തോ ജ്വരകുലാന്തകൃത് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഔഷധം പാകപ്പെടുത്തുന്ന അന്തിമ ഘട്ടവും അതിന്റെ ഫലശ്രുതിയുമാണ് ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. സർവ്വമേകീകൃതം മേൽപ്പറഞ്ഞ കഷായവും ശർക്കരയും പൊടിച്ചുവെച്ച പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങളും എല്ലാം ഒന്നിച്ച് നല്ലവണ്ണം യോജിപ്പിച്ച്, ശുദ്ധമായ ഭാണ്ഡേ (മൺപാത്രത്തിലോ പ്രത്യേക അരിഷ്ടപ്പാത്രത്തിലോ ഒഴിച്ച്), മാസമാത്രകം കൃത്യം ഒരു മാസക്കാലം വായു കടക്കാത്തവിധം അടച്ചു സൂക്ഷിക്കണം (നിദധ്യാത്).

ഒരു മാസത്തെ സ്വാഭാവിക കിണ്വനത്തിലൂടെ (Natural Fermentation) തയ്യാറാകുന്ന ഇത്യേഷഃ (ഇപ്രകാരമുള്ള ഈ ഔഷധത്തെയാണ്), അമൃതാരിഷ്ടഃ 'അമൃതാരിഷ്ടം' എന്ന് പൂർവ്വാചാര്യന്മാരാൽ പ്രോക്തോ (പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് / നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്).

ഇതിന്റെ കർമ്മഫലമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ഇത് ജ്വരകുലാന്തകൃത് ആണ് — അതായത് വിട്ടുമാറാത്ത പനികളുടെയും, പനി മാറി അവശേഷിക്കുന്ന കഠിനമായ ക്ഷീണത്തിന്റെയും വേരറുക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ഔഷധമാണെന്ന് ആചാര്യൻ വിവരിക്കുന്നു .

അമൃതാരിഷ്ടം: ആയുർവേദ വീക്ഷണത്തിലെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ (Uses in Traditional Ayurveda)

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണവിശേഷത്തെ "ജ്വരകുലാന്തകൃത്" (പനിയുടെ അവസ്ഥകളെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ആയുർവേദ ചികിത്സാ പാരമ്പര്യത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി, താഴെ പറയുന്ന ശാരീരികാവസ്ഥകളിലാണ് അമൃതാരിഷ്ടം പ്രധാനമായും നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്:

1. വിട്ടുമാറാത്ത പനികൾക്ക് ശേഷമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ (Chronic / Lingering Fever Support)

പനി മാറി ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും ചിലരിൽ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ചെറിയ ചൂടും ക്ഷീണവും വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കാറുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ 'ജിർണ്ണജ്വരം' അല്ലെങ്കിൽ 'അസ്ഥിഗത ജ്വരം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക താപനില ക്രമീകരിക്കാനും ആന്തരിക അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും അമൃതാരിഷ്ടം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

2. ഇടവിട്ടു വരുന്ന പനികളും അണുബാധകളും (Support in Intermittent Fevers)

മലേറിയ പോലുള്ള ഇടവിട്ടു വരുന്ന പനികൾ (വിഷമജ്വരം) അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് വൈറൽ അണുബാധകൾ എന്നിവ ബാധിച്ചതിനു ശേഷം ശരീരം വേഗത്തിൽ സുഖം പ്രാപിക്കാനുള്ള സഹായക ഔഷധമായി ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

3. പനിക്ക് ശേഷമുള്ള കഠിനമായ ക്ഷീണം (Post-fever Debility & Recovery)

കഠിനമായ പനി മാറി ശരീരം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ പേശികൾക്ക് ബലക്കുറവും തളർച്ചയും അനുഭവപ്പെടുന്നത് സാധാരണയാണ്. അമൃതാരിഷ്ടത്തിലെ ചിറ്റമൃതും ദശമൂലവും ശരീരകോശങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ ഉന്മേഷം നൽകി സ്വാഭാവിക ശാരീരികബലം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

4. ദഹനശേഷിയും വിശപ്പും വീണ്ടെടുക്കാൻ (Aiding Digestion & Appetite)

അസുഖ സമയത്ത് ശരീരത്തിലെ ദഹനശേഷി (ജഠരാഗ്നി) മന്ദീഭവിക്കാറുണ്ട്. ഇതിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള ത്രികടു (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി), ജീരകം, മുത്തങ്ങ തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ ദഹനപ്രക്രിയയെ ക്രമീകരിക്കാനും, നാക്കിലെ രുചിയില്ലായ്മ മാറ്റി വിശപ്പ് വീണ്ടെടുക്കാനും മികച്ച പിന്തുണ നൽകുന്നു.

5. സ്വാഭാവിക രോഗപ്രതിരോധശേഷി (Supporting Natural Immunity)

ഇടയ്ക്കിടെ കാലാവസ്ഥ മാറുമ്പോൾ ജലദോഷവും പനിയും പിടിപെടുന്ന പ്രവണതയുള്ളവരിൽ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധ സംവിധാനം (വ്യാധിക്ഷമത്വം) മെച്ചപ്പെടുത്താൻ അമൃതിൻ്റെ രസായന ഗുണങ്ങൾ സഹായകരമാണ്.

അമൃതാരിഷ്ടം വെറുമൊരു പനിക്കുള്ള ഔഷധമായി മാത്രം കാണേണ്ടതല്ല. ജ്വരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അവസ്ഥകളിലും, അസുഖത്തിനു ശേഷമുള്ള ക്ഷീണം, ബലക്കുറവ്, വിശപ്പില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളുള്ള ചില സാഹചര്യങ്ങളിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അസുഖാനന്തരം ശരീരം സാധാരണ നിലയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്ന ഘട്ടത്തിൽ പിന്തുണ നൽകുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമായും അമൃതാരിഷ്ടത്തെ കാണാം.

അമൃതാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

സാധാരണയായി അമൃതാരിഷ്ടം 12–24 മില്ലി വീതം, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. ആവശ്യമെങ്കിൽ തുല്യ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം.

എന്നാൽ ഇത് പൊതുവായ ഉപയോഗ അളവാണ്. പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിൽ മാറ്റം വരാം. അതിനാൽ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം അനുസരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം നൽകുന്ന മറ്റ് ഔഷധങ്ങളും (Adjuvants) ഉപയോഗിക്കേണ്ട കാലയളവും

പനിയുടെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവ നോക്കിയാണ് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പലപ്പോഴും ഔഷധങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. അതിനാൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം മറ്റു ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളും ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

1. അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം നൽകാറുള്ള മറ്റ് ഔഷധങ്ങൾ

രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന ചില ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം:

സുദർശന ചൂർണ്ണം (Sudarshana Churna)

മഹാസുദർശന ചൂർണ്ണം (Mahasudarshana Churna)

സുദർശന ഘനവടി (Sudarshana Ghanavati)

വെട്ടുമാറൻ ഗുളിക (Vettumaran Gulika)

ഇവയിൽ ഏത് ഔഷധമാണ് അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം വേണ്ടത് എന്നത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കില്ല. പനിയുടെ കാരണം, ലക്ഷണങ്ങൾ, രോഗിയുടെ പ്രായം, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

പ്രത്യേകിച്ച് വിഷമജ്വരം, മലേറിയ സംശയം, നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പനി തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്വയം പല മരുന്നുകളും ഒരുമിച്ച് കഴിക്കുന്നതിനുപകരം കൃത്യമായ വൈദ്യപരിശോധനയും നിർദ്ദേശവും തേടേണ്ടതാണ്.

2. അമൃതാരിഷ്ടം എത്രകാലം ഉപയോഗിക്കാം?

ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം 4 മുതൽ 8 ആഴ്ച വരെ അമൃതാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കാമെന്നാണ് ചില ഔഷധവിവരങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ബാധകമായ ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവായി കാണരുത്.

രോഗം മാറുന്ന വേഗത, രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചികിത്സയുടെ കാലയളവിൽ മാറ്റം വരാം. അതിനാൽ 4–8 ആഴ്ച എന്നത് പൊതുവായ ഒരു വിവരമായി മാത്രം കാണുകയും, തുടർച്ചയായ ഉപയോഗം ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഉചിതം.

അമൃതാരിഷ്ടം അരിഷ്ട വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന പാരമ്പര്യ ആയുർവേദ ഔഷധമാണ്. അതിനാൽ അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലയളവും സ്വയം തീരുമാനിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ചികിത്സിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം പിന്തുടരുന്നതാണ് നല്ലത്.

പ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ്: പനി നീണ്ടുനിൽക്കുകയോ വീണ്ടും വീണ്ടും വരികയോ, ഉയർന്ന പനി, ശക്തമായ ക്ഷീണം, ശ്വാസതടസ്സം, തുടർച്ചയായ ഛർദ്ദി തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്താൽ സ്വയം അമൃതാരിഷ്ടമോ മറ്റ് പനിമരുന്നുകളോ കഴിക്കുന്നതിന് പകരം ഡോക്ടറെ സമീപിക്കുക.

അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

അമൃതാരിഷ്ടം സാധാരണയായി നിർദ്ദേശിച്ച അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധമാണെങ്കിലും, വളരെ ഉയർന്ന അളവിൽ കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

പ്രത്യേകിച്ച് 50 മില്ലിയോ അതിൽ കൂടുതലോ ഒരേസമയം കഴിക്കുന്നത് ചിലരിൽ വയറിൽ അസ്വസ്ഥതയോ വയറുവേദനയോ (stomach irritation) ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് അമൃതാരിഷ്ടം നിർദ്ദേശിച്ച അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം. അളവ് സ്വയം കൂട്ടുകയോ ദീർഘകാലം തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ, ആവശ്യമായാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടുക.

കഷായ ദ്രവ്യങ്ങൾ (Decoction Ingredients)

ചിറ്റമൃത് (Amrita - Tinospora cordifolia) – തണ്ട്

ദശമൂലം (Dashamoola):

കൂവളം (Bilva - Aegle marmelos) – വേര് / മരത്തൊലി

പലകപ്പയ്യാനി (Shyonaka - Oroxylum indicum) – വേര് / മരത്തൊലി

കുമ്പിൾ (Gambhari - Gmelina arborea) – വേര് / മരത്തൊലി

പാതിരി (Patala - Stereospermum colais) – വേര് / മരത്തൊലി

മുഞ്ഞ (Agnimantha - Premna corymbosa) – വേര് / മരത്തൊലി

ഓരില (Shalaparni - Desmodium gangeticum) – വേര് / സമൂലം

മൂവില (Prishnaparni - Uraria picta) – വേര് / സമൂലം

ചെറുവഴുതിന (Brihati - Solanum indicum) – വേര് / സമൂലം

കണ്ടകാരിച്ചുണ്ട (Kantakari - Solanum surattense) – വേര് / സമൂലം

ഞെരിഞ്ഞിൽ (Gokshura - Tribulus terrestris) – വേര് / സമൂലം

ശുദ്ധജലം (Water)

2. മധുര ദ്രവ്യം (Sweetening Agent)

ശർക്കര (Guda - Jaggery)

3. പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങൾ (Prakshepa Dravya)

ജീരകം (Ajaji - Cuminum cyminum) – വിത്ത്

പർപ്പടകം (Raktapushpaka / Parpataka - Fumaria parviflora) – സമൂലം

ഏഴിലംപാല (Saptaparna - Alstonia scholaris) – മരത്തൊലി

ചുക്ക് (Shunti - Zingiber officinale) – ഉണങ്ങിയ കിഴങ്ങ്

കുരുമുളക് (Maricha - Piper nigrum) – കായ്

തിപ്പലി (Pippali - Piper longum) – കായ്

നാഗപ്പൂവ് (Nagakeshara - Mesua ferrea) – കേസരം

മുത്തങ്ങ (Musta - Cyperus rotundus) – കിഴങ്ങ്

കടുകുരോഹിണി (Katuki - Picrorhiza kurroa) – കിഴങ്ങ്

അതിവിടയം (Ativisha - Aconitum heterophyllum) – വേര്

കുടകപ്പാലയരി / ഇന്ദ്രയവം (Indrayava - Holarrhena antidysenterica) – വിത്ത്

Disclaimer

ജീരകാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 15 Aug 2026 15:20:11 +0000

ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ വയറു നിറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നുക, ദഹനം ശരിയാകാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുക, ഇടയ്ക്കിടെ വയറുവീക്കം ഉണ്ടാകുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലരെയും അലട്ടാറുണ്ട്. ഇത്തരം ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രധാന അരിഷ്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ജീരകാരിഷ്ടം (Jeerakarishtam). പേരിൽ തന്നെ ഉള്ളതുപോലെ ജീരകമാണ് ഇതിലെ പ്രധാന ചേരുവകളിലൊന്ന്.

ജീരകാരിഷ്ടം ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താനും വിശപ്പില്ലായ്മ, വയറുവീക്കം, ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷമുള്ള അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ ദഹനപ്രശ്നങ്ങളിൽ സഹായിക്കാനും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് ദഹനവും ശരീരബലവും വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

എന്നാൽ ജീരകാരിഷ്ടം എന്തിനൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നു? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എങ്ങനെ കഴിക്കണം, എത്ര അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണം? എല്ലാവർക്കും ഇത് ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാമോ? ജീരകാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് അറിയേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ജീരകാരിഷ്ടം

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രശസ്ത ചികിത്സാഗ്രന്ഥമായ 'ഭൈഷജ്യരത്നാവലി'യിലെ സ്ത്രീരോഗാധികാരത്തിലാണ് ജീരകാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ജീരകസ്യ തുലാദ്വന്ദ്വം ചതുർദ്രോണജലേ പചേത് ।

ദ്രോണശേഷേ ക്ഷിപേത്തത്ര തുലാത്രയമിതം ഗുഡമ് ॥ 492 ॥

ധാതകീം ഷോഡശപലാം ശുണ്ഠീഞ്ച ദ്വിപലോന്മിതാമ് ।

ജാതീഫലം മുസ്തകഞ്ച ചാതുർജാതം യമാനികാമ് ॥ 493 ॥

കങ്കോലം ദേവപുഷ്പം ച പലമാനേന നിക്ഷിപേത് ।

മാസം സംസ്ഥാപ്യ ഭാണ്ഡേ ച മൃത്തികാപരിനിർമ്മിതേ ॥ 494 ॥

തതഃ കൽക്കാൻ വിനിർഹൃത്യ പായയേത് കർഷമാത്രയാ ।

അരിഷ്ടോ ജീരകാഖ്യോയം നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ ॥ 495 ॥

ഗ്രഹണീമതിസാരഞ്ച തഥാ വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ് ।

ജീരകാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, ഇത് വെറും ജീരകം ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു ഔഷധപാനീയം മാത്രമായി കാണേണ്ടതില്ല. ജീരകം പ്രധാന ദ്രവ്യമായ ഒരു സന്ധാനകല്പനയാണ് ജീരകാരിഷ്ടം. ഇതിന്റെ നിർമ്മാണരീതി, ചേരുവകൾ, അളവുകൾ, ഉപയോഗം എന്നിവയെല്ലാം ഗ്രന്ഥകാരൻ കൃത്യമായി തന്നെ നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി – സ്ത്രീരോഗ അധികാരം, ശ്ലോകം 492–495 ആണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്.

ഒന്നാം ശ്ലോകം — കഷായത്തിന്റെ നിർമ്മാണം

ജീരകസ്യ തുലാദ്വന്ദ്വം ചതുർദ്രോണജലേ പചേത് ।

ദ്രോണശേഷേ ക്ഷിപേത്തത്ര തുലാത്രയമിതം ഗുഡമ് ॥ 492 ॥"

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ ആചാര്യൻ കഷായ നിർമ്മാണത്തിന്റെ അളവുകളാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്. 'ജീരകസ്യ തുലാദ്വന്ദ്വം' എന്നാൽ രണ്ട് തുലാം (ഏകദേശം 9.6 കിലോഗ്രാം) ജീരകം എടുക്കുക. ഇത് 'ചതുർദ്രോണജലേ പചേത്' അഥവാ നാല് ദ്രോണം (ഏകദേശം 49 ലിറ്റർ) ശുദ്ധജലത്തിൽ വേവിച്ച് വറ്റിക്കണം. ഇങ്ങനെ തിളപ്പിച്ച് വെള്ളം വറ്റി നാലിലൊന്നായി ചുരുങ്ങി 'ദ്രോണശേഷേ' (ഒരു ദ്രോണം അഥവാ ഏകദേശം 12.2 ലിറ്റർ) ആയി അവശേഷിക്കുമ്പോൾ, അതിലേക്ക് 'തുലാത്രയമിതം ഗുഡമ്' അതായത് മൂന്ന് തുലാം (ഏകദേശം 14.4 കിലോഗ്രാം) നല്ല പഴയ ശർക്കര ചേർത്ത് അലിയിച്ചെടുക്കണം.

രണ്ടാം ശ്ലോകം:

"ധാതകീം ഷോഡശപലാം ശുണ്ഠീഞ്ച ദ്വിപലോന്മിതാമ് ।

ജാതീഫലം മുസ്തകഞ്ച ചാതുർജാതം യമാനികാമ് ॥ 493 ॥"

വ്യാഖ്യാനം:

കഷായത്തിൽ ശർക്കര ചേർത്തതിനു ശേഷം അതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്. 'ധാതകീം ഷോഡശപലാം' എന്നാൽ അരിഷ്ടത്തിന്റെ പുളിപ്പിക്കൽ പ്രക്രിയയ്ക്ക് (Fermentation) അത്യന്താപേക്ഷിതമായ താതിരിപ്പൂവ് (ധാതകീ പുഷ്പം) പതിനാറ് പലം (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം) ചേർക്കണം. തുടർന്ന് 'ശുണ്ഠീഞ്ച ദ്വിപലോന്മിതാമ്' അഥവാ രണ്ട് പലം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം) ഉണങ്ങിയ ചുക്കും, 'ജാതീഫലം' (ജാതിക്ക), 'മുസ്തകഞ്ച' (മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്), 'ചാതുർജാതം' (ഏലത്തരി, ഇലവർഗ്ഗത്തൊലി, പച്ചില, നാഗകേസരം എന്നീ നാല് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ), 'യമാനികാമ്' (അയമോദകം) എന്നിവ ഓരോ പലം (ഏകദേശം 48 ഗ്രാം) വീതവും പൊടിച്ചു ചേർക്കണം.

മൂന്നാം ശ്ലോകം:

"കങ്കോലം ദേവപുഷ്പം ച പലമാനേന നിക്ഷിപേത് ।

മാസം സംസ്ഥാപ്യ ഭാണ്ഡേ ച മൃത്തികാപരിനിർമ്മിതേ ॥ 494 ॥"

വ്യാഖ്യാനം:

ഇതിലേക്ക് 'കങ്കോലം' (തക്കോലം), 'ദേവപുഷ്പം ച' (ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട പുഷ്പമായ ഗ്രാമ്പൂ) എന്നിവയും 'പലമാനേന നിക്ഷിപേത്' അതായത് ഓരോ പലം (48 ഗ്രാം) വീതം അളന്നെടുത്ത് ഇടണം. ഇവയെല്ലാം ചേർത്ത ഔഷധക്കൂട്ട് 'മൃത്തികാപരിനിർമ്മിതേ ഭാണ്ഡേ' അതായത് ഉള്ളിൽ നെയ്യ് പുരട്ടി പുകച്ചെടുത്ത നല്ലൊരു മൺപാത്രത്തിലാക്കി, വായു കടക്കാത്തവിധം അടച്ചുകെട്ടി 'മാസം സംസ്ഥാപ്യ' ഒരു മാസക്കാലം അനക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കണം. ഈ കാലയളവിൽ സ്വാഭാവികമായ സന്ധാനപ്രക്രിയ (Sandhana Kalpana) വഴി ഔഷധം പരിപക്വമായിത്തീരുന്നു.

നാലാം ശ്ലോകവും ജീരകാരിഷ്ടം ഗുണങ്ങളും:

"തതഃ കൽക്കാൻ വിനിർഹൃത്യ പായയേത് കർഷമാത്രയാ ।

അരിഷ്ടോ ജീരകാഖ്യോയം നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ ॥ 495 ॥

ഗ്രഹണീമതിസാരഞ്ച തഥാ വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ് ।"

വ്യാഖ്യാനം:

ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം മൺപാത്രം തുറന്ന്, 'തതഃ കൽക്കാൻ വിനിർഹൃത്യ' അതിലെ അടിഞ്ഞുകൂടിയ മരുന്നിന്റെ ചണ്ടികളും അവശിഷ്ടങ്ങളും (കൽക്കങ്ങൾ) നല്ല ശുദ്ധമായ തുണി ഉപയോഗിച്ച് അരിച്ചെടുത്ത് മാറ്റണം. ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കുന്ന തെളിഞ്ഞ ഔഷധം 'കർഷമാത്രയാ' ഒരു കർഷം (ഏകദേശം 12 മില്ലി മുതൽ 24 മില്ലി വരെ) അളവിൽ രോഗികൾക്ക് 'പായയേത്' അഥവാ സേവിപ്പിക്കണം.

'അരിഷ്ടോ ജീരകാഖ്യോയം' എന്ന് പേരുള്ള ഈ മഹത്തായ ജീരകാരിഷ്ടം സേവിച്ചാൽ, അത് 'നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ' അതായത് പ്രസവശേഷം സ്ത്രീകൾക്കുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണം, ഗർഭാശയ അശുദ്ധി, വേദന തുടങ്ങിയ സകലവിധ സൂതികാ രോഗങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു . അതോടൊപ്പം തന്നെ ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന 'ഗ്രഹണീം' (IBS പോലുള്ള കുടൽ രോഗങ്ങൾ), 'അതിസാരഞ്ച' (വയറിളക്കം), 'വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ്' അതായത് ജഠരാഗ്നിക്കുണ്ടാകുന്ന മന്ദത, വിശപ്പില്ലായ്മ, ഗ്യാസ് തുടങ്ങിയ എല്ലാവിധ ദഹനവൈകല്യങ്ങളെയും ഇത് പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിച്ച് ശരീരത്തിന് ബലവും അഗ്നിദീപ്തിയും നൽകുന്നു.

ഗ്രന്ഥപ്രകാരം ജീരകാരിഷ്ടം ഏതെല്ലാം രോഗാവസ്ഥകൾക്ക് ഉത്തമം? അറിയാം 4 പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ!

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ജീരകാരിഷ്ടം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളുടെയും മനസ്സിൽ വരുന്നത് പ്രസവിച്ചുകിടക്കുന്ന അമ്മമാർക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഒരു മരുന്ന് എന്നാണ്. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിലെ അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥമായ 'ഭൈഷജ്യരത്നാവലി' പരിശോധിച്ചാൽ ജീരകാരിഷ്ടം വെറുമൊരു പ്രസവരക്ഷാ ഔഷധം മാത്രമല്ലെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

ഗ്രന്ഥത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ ഇതിന്റെ പ്രധാന ഫലപ്രാപ്തി ചുരുക്കി വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

"അരിഷ്ടോ ജീരകാഖ്യോയം നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ ।

ഗ്രഹണീമതിസാരഞ്ച തഥാ വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ് ॥"

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്ന നാല് പ്രധാന രോഗാവസ്ഥകളും, അവയിൽ ജീരകാരിഷ്ടം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

1. സൂതികാമയങ്ങൾ (പ്രസവാനന്തര അസ്വസ്ഥതകൾ)

ശ്ലോകത്തിൽ ആദ്യം തന്നെ പറയുന്നത് 'നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ' എന്നാണ്. അതായത് പ്രസവശേഷം സ്ത്രീകൾക്കുണ്ടാകുന്ന സകലവിധ അസ്വസ്ഥതകളെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

പ്രസവത്തിനു ശേഷം സ്ത്രീകളുടെ ശരീരം സ്വാഭാവികമായും വളരെ ക്ഷീണിതമായിരിക്കും. ഒപ്പം ദഹനക്കുറവ്, ശരീരവേദന, ഗർഭാശയത്തിൽ രക്തം കെട്ടിക്കിടക്കൽ, മുലപ്പാലുല്പാദനത്തിലെ കുറവ് എന്നിവ സാധാരണയാണ്. ജീരകാരിഷ്ടത്തിലെ ജീരകവും ചുക്കും മറ്റ് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ഗർഭാശയ ശുദ്ധീകരണത്തിന് സഹായിക്കുന്നതിനൊപ്പം, മുലപ്പാൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് പഴയ ബലവും ഉന്മേഷവും തിരിച്ചുനൽകാനും സഹായിക്കുന്നു.

ഇതിലെ മിക്ക ചേരുവകളും ചൂടുള്ള സ്വഭാവമുള്ളവയാണ് (Ushna Veerya). അതിനാൽ പ്രസവകാലത്ത് അമ്മമാർക്ക് ജലദോഷം, പനി, വാതം, മറ്റ് അണുബാധകൾ എന്നിവ വരാതെ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്തുന്നു.

2. വഹ്നേശ്ച വൈകൃതം (ദഹനശക്തിയിലെ തകരാറുകൾ)

ആയുർവേദത്തിൽ ആരോഗ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം 'ജഠരാഗ്നി' അഥവാ ദഹനശക്തിയാണ്. ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാത്ത അവസ്ഥയെയാണ് ശ്ലോകത്തിൽ 'വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ്' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ വയറു വീർത്തുനിൽക്കുക, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, ഗ്യാസ് മൂലം വയറ്റിൽ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള വേദന, വിശപ്പില്ലായ്മ എന്നിവയെല്ലാം ദഹനവൈകല്യങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്. ജീരകാരിഷ്ടം ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് (ദീപിച്ച്) കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം എളുപ്പത്തിൽ ദഹിപ്പിക്കാൻ (പാചനം ചെയ്യാൻ) സഹായിക്കുന്നു. സ്ഥിരമായി ഗ്യാസും അസിഡിറ്റിയും കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്ക് ഇത് നല്ലതാണന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു .

3. ഗ്രഹണീ രോഗം (കുടലിന്റെ ബലഹീനതയും IBS ഉം)

ആഹാരത്തിൽ നിന്നുള്ള പോഷകങ്ങൾ ആഗിരണം ചെയ്യേണ്ട കുടലിന്റെ ഭാഗമായ 'ഗ്രഹണി' ദുർബലമാകുമ്പോഴാണ് ഗ്രഹണീരോഗം ഉണ്ടാകുന്നത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ IBS (Irritable Bowel Syndrome) അല്ലെങ്കിൽ Malabsorption പോലെയുള്ള അവസ്ഥകളോട് ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്.

ഭക്ഷണം കഴിച്ച ഉടൻ മലമൂത്രവിസർജ്ജനത്തിന് തോന്നുക, മലം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ പോവുക, ഒന്നിടവിട്ട് വയറിളക്കവും മലബന്ധവും മാറിമാറി വരിക എന്നിവ ഗ്രഹണിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്. ജീരകാരിഷ്ടം കുടലിന്റെ ഭിത്തികളെ ബലപ്പെടുത്തുകയും ദഹനപ്രക്രിയയെ ക്രമീകരിക്കുകയും ചെയ്ത് ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് നല്ല ആശ്വാസം നൽകുന്നു എന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു .

4. അതിസാരം (വിട്ടുമാറാത്ത വയറിളക്കം)

ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന നാലാമത്തെ അവസ്ഥയാണ് 'അതിസാരം' അഥവാ വയറിളക്കം. ദഹനക്കേട് കൊണ്ടോ കുടലിലെ അണുബാധകൾ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന അതിസാരത്തിൽ ജീരകാരിഷ്ടം അത്ഭുതകരമായ ഫലം നൽകുന്നു.

ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചുക്ക്, മുത്തങ്ങ, താതിരിപ്പൂവ് തുടങ്ങിയ ചേരുവകൾക്ക് ജലാംശത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള (ഗ്രാഹി ഗുണം) കഴിവുണ്ട്. ഇത് കുടലിലെ അണുബാധകളെ ശമിപ്പിക്കുകയും മലത്തിന്റെ അയഞ്ഞ സ്വഭാവം മാറ്റി സ്വാഭാവിക ഘടനയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിൽ പറയുന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രയോഗങ്ങൾ:

പ്രസവാനന്തര രോഗാവസ്ഥകൾ

ദഹനശക്തിയിലെ തകരാറുകൾ

ഗ്രഹണീ

അതിസാരം

അതുകൊണ്ട് ജീരകാരിഷ്ടത്തെ വെറും “ഗ്യാസിനുള്ള മരുന്ന്” എന്ന നിലയിൽ മാത്രം കാണേണ്ടതില്ല. ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ദഹനവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിലും പ്രസവാനന്തര കാലഘട്ടത്തിലെ ചില പ്രശ്നങ്ങളിലും പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ആയുർവേദ അരിഷ്ടം എന്ന നിലയിലാണ് ഇതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

പ്രധാന കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞത് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിവരങ്ങളാണ്. ജീരകാരിഷ്ടം സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാതെ, രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

ജീരകാരിഷ്ടം: കഴിക്കേണ്ട അളവും കൂട്ടുമരുന്നുകളും

ജീരകാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം എന്നത് പലർക്കുമുള്ള സംശയമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ ചില പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം മറ്റു ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളും വൈദ്യൻ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

കഴിക്കേണ്ട അളവ്

മുതിർന്നവർക്ക് സാധാരണയായി 12 മില്ലി മുതൽ 20 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം, ഭക്ഷണശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം.

ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ജീരകാരിഷ്ടം തുല്യ അളവിലുള്ള ഇളം ചൂടുവെള്ളം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

എന്നാൽ കൃത്യമായ അളവും ഉപയോഗിക്കേണ്ട ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണവും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കില്ല. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, പ്രായം, ദഹനശക്തി, ശരീരഘടന, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് വൈദ്യൻ ഡോസ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീരകാരിഷ്ടം 2–3 മാസം വരെ തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കാൻ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിനെ എല്ലാവർക്കും ബാധകമായ ഒരു പൊതുവായ നിയമമായി കാണേണ്ടതില്ല. എത്ര കാലം ഉപയോഗിക്കണം എന്നത് രോഗാവസ്ഥയും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ചികിത്സിക്കുന്ന ആയുർവേദ വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ്.”.

ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്ന കൂട്ടുമരുന്നുകൾ

ചില പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം മറ്റു ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളും ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി നൽകാറുണ്ട്. ഇതിൽ പ്രധാനമായി പറയപ്പെടുന്നവയാണ്:

1. വായു ഗുളിക

വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വയറുവീക്കം, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പരാതികളിൽ വായു ഗുളിക പോലുള്ള ഔഷധങ്ങൾ വൈദ്യൻ പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

എന്നാൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തിൽ ഒരു വായു ഗുളിക പൊടിച്ച് ചേർത്ത് എല്ലാവരും കഴിക്കണം എന്നൊരു പൊതുവായ നിയമമില്ല. രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ചാണ് അളവും ഉപയോഗരീതിയും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

2. മഹാധന്വന്തരം ഗുളിക

മഹാധന്വന്തരം ഗുളിക വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അവസ്ഥകളിലും പ്രസവാനന്തര പരിചരണത്തിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ്.

ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം ഇത് നൽകണമോ, എത്ര അളവിൽ നൽകണമോ എന്നിവ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ചായിരിക്കും തീരുമാനിക്കുക.

3. ആശാളൃാദി ഗുളിക / ചൂർണ്ണം (Asalyadi)

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ ആശാളി (ചന്ദ്രശൂര / Lepidium sativum) പ്രധാന ചേരുവയായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധക്കൂട്ടാണിത്. ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികൾ പ്രകാരം, പ്രസവാനന്തര പരിചരണത്തിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം ആശാളൃാദി ഉപയോഗിക്കുന്നത് താഴെ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ നൽകാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു:

മുലപ്പാൽ വർദ്ധനവിന്: ഇതിലെ ഘടകങ്ങൾ മുലപ്പാലുല്പാദനം (Lactation support) മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സ്വാഭാവികമായി സഹായിക്കുന്നവയാണ്.

ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ആശ്വാസം: പ്രസവശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന നടുവേദന, ഇടുപ്പ് വേദന തുടങ്ങിയ ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് പിന്തുണ നൽകുന്നു.

സ്വാഭാവിക ഗർഭാശയ ശുദ്ധീകരണം: പ്രസവശേഷം ഗർഭാശയം സ്വാഭാവിക രീതിയിൽ പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുന്നതിനും ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയകൾക്കും ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് സഹായകമായി കണക്കാക്കുന്നു.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം

ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം മറ്റു ഗുളികകൾ ചേർക്കുന്നത് “ഫലം ഇരട്ടിയാക്കാൻ” വേണ്ടിയല്ല. ഓരോ ഔഷധത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ പ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്. രോഗിയുടെ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച് അവയെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതാണ് ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതി.

അതുകൊണ്ട് സാധാരണ ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ജീരകാരിഷ്ടം മാത്രം മതിയോ, അതിനൊപ്പം മറ്റൊരു ഔഷധം ആവശ്യമുണ്ടോ, എത്ര അളവിൽ എത്ര ദിവസം ഉപയോഗിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

പ്രത്യേകിച്ച് പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകൾ സ്വയം മരുന്നുകളുടെ കൂട്ടുകെട്ട് തീരുമാനിക്കാതെ വൈദ്യോപദേശം തേടണം.

ജീരകാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ശരിയായ അളവിൽ, ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ജീരകാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേകിച്ച് ഗുരുതരമായ പാർശ്വഫലങ്ങൾ സാധാരണയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ അളവ് കവിയുകയോ വ്യക്തിക്ക് അനുയോജ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ചില അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

പ്രമേഹമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കണം

ജീരകാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്നതിൽ ശർക്കര (ഗുഡം) ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ളവർ ഇത് സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നിയന്ത്രണത്തെ ഇത് ബാധിക്കാനുള്ള സാധ്യത കണക്കിലെടുത്ത് ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

അമിതമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ

നിർദേശിച്ച അളവിൽ കൂടുതലായി ജീരകാരിഷ്ടം കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറിൽ എരിച്ചിൽ, അസ്വസ്ഥത, ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാകാം.

പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിനകം തന്നെ വയറിന് എരിച്ചിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നവർ ഉയർന്ന അളവിൽ സ്വയം കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു കാര്യം

ജീരകാരിഷ്ടം ഒരു അരിഷ്ട ഔഷധമാണ്. അതിനാൽ “പ്രകൃതിദത്തമായ ഔഷധമാണ്, അതുകൊണ്ട് എത്ര വേണമെങ്കിലും കഴിക്കാം” എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.

ശരിയായ അളവിലും ശരിയായ രോഗാവസ്ഥയിലും ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴാണ് ഔഷധത്തിൽ നിന്ന് പ്രയോജനം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. പ്രമേഹം ഉള്ളവർ, ഗർഭിണികൾ, പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകൾ, മറ്റ് സ്ഥിരം മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നത് സുരക്ഷിതമാണ്.

കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞ വിവരങ്ങൾ ജീരകാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗത്തെയും ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. വ്യക്തിഗത ചികിത്സയ്ക്കുള്ള നിർദ്ദേശമായി ഇതിനെ കാണരുത്.

ജീരകാരിഷ്ടം ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കൾ

കേരളത്തിലും ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലുമായി നിരവധി ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാതാക്കൾ ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഫോർമുലേഷനുകൾ നിർമ്മിച്ച് വിപണിയിലെത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ജീരകാരിഷ്ടം പോലുള്ള അരിഷ്ടങ്ങൾ വിവിധ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്ന ശ്രേണികളിൽ കാണാം.

കേരളത്തിലെ പ്രധാന ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ

Kottakkal Arya Vaidya Sala

Oushadhi

Vaidyaratnam Oushadhasala

AVP – The Arya Vaidya Pharmacy

Nagarjuna Ayurveda

Sitaram Ayurveda Pharmacy

SNA Oushadhasala

Kerala Ayurveda Limited

ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് പ്രമുഖ ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കൾ

Dabur India

Baidyanath

Shree Dhootapapeshwar Ltd

Sandu Pharmaceuticals

Patanjali Divya Pharmacy

Disclaimer

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 14 Aug 2026 02:49:56 +0000

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് മുടി ചീകുമ്പോൾ ചീപ്പിൽ പതിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുടി കാണുന്നത് പലർക്കും ചെറിയൊരു വിഷമമല്ല. മുടികൊഴിച്ചിൽ കൂടുമ്പോൾ ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്നായി ഹെയർ ഓയിലുകൾ വാങ്ങി പരീക്ഷിച്ചിട്ടും കാര്യമായ മാറ്റമൊന്നും തോന്നാതെ മടുത്തവരും കുറവല്ല.

അത്തരം സമയത്താണ് പഴയകാലം മുതൽ നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ചില പരമ്പരാഗത എണ്ണകൾ വീണ്ടും ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്. അതിൽ ഏറെ പരിചിതമായ ഒന്നാണ് നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം (Neelibringadi Kera Thailam). തലമുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും പരിചരണത്തിനായി ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഈ തൈലം, മുടിക്ക് ആവശ്യമായ പരിചരണം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പലരും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം മുടിക്ക് എന്തൊക്കെ ഗുണങ്ങൾ നൽകാം? തലയോട്ടിയുടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഇത് എങ്ങനെ സഹായിക്കും? എത്ര നേരം തലയിൽ വെക്കണം, ആഴ്ചയിൽ എത്ര തവണ ഉപയോഗിക്കണം, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? Neelibringadi Keram Tailam benefits, Neelibringadi oil for hair, നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്ക് അറിയേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

ആയുർവേദ പ്രമാണങ്ങളിൽ നീലിഭൃംഗാദിയെ കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?

വെറുമൊരു കൂട്ടല്ല നീലിഭൃംഗാദി. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് രചിക്കപ്പെട്ട പ്രസിദ്ധമായ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ 'സഹസ്രയോഗത്തിലെ' (തൈലയോഗപ്രകരണം) ശ്ലോകത്തിൽ ഇതിന്റെ ചേരുവകളെക്കുറിച്ചും ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും കൃത്യമായി പറയുന്നുണ്ട്:

നീലീ ഭൃംഗരാജശ്ശതക്രതുലതാധാത്രീഫലാനാം രസേ ।

ക്ഷീരൈരാജകനാലികേരമഹിഷീധേനൂദ്ഭവൈസ്സാധിതം ॥

തൈലം തത്പയസൈവ പിഷ്ടലുലിതൈര്യഷ്ട്യാഹ്വഗുഞ്ജാഞ്ജനൈഃ ।

കേശാൻ സംജനയേത്തലേപി കരയോരാസ്താം അകേശം ശിരഃ ॥

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഈ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകം നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന്റെ ചേരുവകളെയും അത് തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയെയും അതിന്റെ അളവറ്റ ഔഷധവീര്യത്തെയും കൃത്യമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. ഈ ശ്ലോകത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം താഴെ നൽകുന്നു:

ശ്ലോകം ആദ്യവരിയുടെ അർത്ഥം

'നീലീ ഭൃംഗരാജശ്ശതക്രതുലതാ ധാത്രീഫലാനാം രസേ'

ഈ ആദ്യ പാദത്തിൽ തൈലം കാച്ചാൻ ആവശ്യമായ നാല് പ്രധാന ഔഷധച്ചാറുകളെയാണ് (സ്വരസങ്ങളെയാണ്) ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

നീലീ: കേശരഞ്ജനത്തിനും മുടിയുടെ സ്വാഭാവിക കറുപ്പ് നിറത്തിനും പേരു കേട്ട നീലമരി

ഭൃംഗരാജഃ: ഭൃംഗരാജ് അഥവാ കേശത്തെ തഴപ്പിച്ചു വളർത്താൻ കഴിവുള്ള കൈയ്യോന്നി.

ശതക്രതുലതാ: തലയോട്ടിയിലെ നീരും പിത്തകോപവും മാറ്റി തണുപ്പ് നൽകുന്ന ഉഴിഞ്ഞ.

ധാത്രീഫലാനാം രസേ: ധാത്രി അഥവാ നെല്ലിക്കയുടെ നീരിൽ (രസത്തിൽ) എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം.

അതായത്, നീലമരി, കൈയ്യോന്നി, ഉഴിഞ്ഞ, നെല്ലിക്ക എന്നീ നാല് മൂലികകളുടെയും പുതിയ നീരിൽ (സ്വരസത്തിൽ) വേണം ഈ തൈലം സിദ്ധമാക്കാൻ.

ശ്ലോകം രണ്ടാം വരിയുടെ അർത്ഥം

'ക്ഷീരൈ രാജക നാലികേര മഹിഷീ ധേനൂദ്ഭവൈഃ സാധിതമ്'

രണ്ടാമത്തെ പാദത്തിൽ ഈ തൈല സംസ്കരണത്തിന് ആവശ്യമായ നാല് തരം പാലുകളെക്കുറിച്ച് (ചതുർക്ഷീരം) ഉപദേശിക്കുന്നു.

ക്ഷീരൈഃ: പാലുകൾ കൊണ്ട്.

ആജക: അജ അഥവാ ആടിന്റെ പാൽ (ആട്ടിൻപാൽ).

നാലികേര: നാളികേരത്തിന്റെ പാൽ (തേങ്ങാപ്പാൽ).

മഹിഷീ: എരുമയുടെ പാൽ (എരുമപ്പാൽ).

ധേനൂദ്ഭവൈഃ (ധേനു + ഉദ്ഭവൈഃ): ധേനു അഥവാ പശുവിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന പാൽ (പശുമതിൻ പാൽ).

സാധിതമ്: ഇവയെല്ലാം കൃത്യമായ പാകത്തിൽ യോജിപ്പിച്ച് കാച്ചി സംസ്കരിച്ചെടുത്തത് എന്നാണ് അർത്ഥം.

ശ്ലോകം മൂന്നാം വരിയുടെ അർത്ഥം

'തൈലം തത് പയസൈവ പിഷ്ട ലുലിതൈര്യഷ്ട്യാഹ്വ ഗുഞ്ജാഞ്ജനൈഃ'

മൂന്നാമത്തെ പാദത്തിൽ തൈലത്തിൽ അരച്ചുചേർക്കേണ്ട കൽക്ക ഔഷധങ്ങളെയാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്.

തൈലം: അടിസ്ഥാന തൈലം (എള്ളെണ്ണയോ വെളിച്ചെണ്ണയോ - കേര തൈലത്തിൽ ഇത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്).

തത് പയസാ ഏവ: മേൽപ്പറഞ്ഞ പാലുകളിൽ തന്നെ.

പിഷ്ട: അരച്ചെടുത്ത കൽക്കം (Fine paste).

ലുലിതൈഃ: നന്നായി യോജിപ്പിച്ചത്.

യഷ്ട്യാഹ്വ: യഷ്ടിമധുരം അഥവാ ഇരട്ടിമധുരം.

ഗുഞ്ജാ: കുന്നിക്കുരു.

അഞ്ജനൈഃ: അഞ്ജനക്കല്ല് (സൗവീരാഞ്ജനം).

ഈ കൽക്ക ഔഷധങ്ങളെല്ലാം ആ പാലുകളിൽ തന്നെ നന്നായി അരച്ച് തൈലത്തിൽ യോജിപ്പിച്ചു വേണം പാകം ചെയ്യാൻ.

ശ്ലോകം നാലാം വരിയുടെ അർത്ഥം

'കേശാൻ സംജനയേത്തലേപി കരയോരാസ്താം അകേശം ശിരഃ'

അവസാന പാദത്തിൽ ഈ തൈലത്തിന്റെ അതിവിശിഷ്ടമായ ഔഷധവീര്യത്തെയാണ് ആചാര്യന്മാർ ഉപമയിലൂടെ വർണ്ണിക്കുന്നത്.

കേശാൻ: മുടിയെ.

സംജനയേത്: സമഗ്രമായി ജനപ്പിക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ വളർത്തുന്നു.

തലേ അപി കരയോഃ: നമ്മുടെ കൈപ്പത്തിയുടെ (ഉള്ളംകൈയുടെ) പ്രതലത്തിൽ പോലും!

ആസ്താം അകേശം ശിരഃ: അങ്ങനെയെങ്കിൽ, മുടിയില്ലാത്ത തലയുടെ (അകേശം ശിരഃ) കാര്യം പിന്നെ പറയേണ്ടതുണ്ടോ?

കൈപ്പത്തിയുടെ ഉള്ളിൽ പോലും മുടി വളർത്താൻ പോന്നത്ര അപാരമായ ഔഷധശക്തി ഈ കൂട്ടുകൾക്കുമുണ്ട്; അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ മുടിയില്ലാത്ത തലയിൽ മുടി വളരും എന്ന കാര്യത്തിൽ എന്താണ് സംശയം എന്നാണ് ആചാര്യൻ കാവ്യത്മകമായി ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നത്.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണം എന്താണ്?

നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന്റെ ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഭാഗം അവസാന വരിയിലാണ്:

“കേശാൻ സംജനയേത്…”അഥവാ, കേശങ്ങളെ ജനിപ്പിക്കുകയും വളർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്ന ആശയമാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായി പറയുന്നത്.

അതിനെ കൂടുതൽ മനോഹരമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അടുത്ത ഭാഗത്താണ്. കൈപ്പത്തിയിൽ പോലും മുടി ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര ശക്തിയുള്ളതാണെങ്കിൽ, മുടിയില്ലാത്ത തലയിൽ മുടി വളരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്തിന് സംശയം? എന്ന കാവ്യാത്മകമായ രീതിയിൽ. ഈ ശ്ലോകം നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന് നൽകിയിരിക്കുന്ന കേശജനന-കേശവർദ്ധന പ്രാധാന്യം വളരെ വ്യക്തമായി കാണിച്ചുതരുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് തലമുടിയുടെ പരിചരണത്തിനായി നീലിഭൃംഗാദി തൈലം പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.ചുരുക്കത്തിൽ, മുടികൊഴിച്ചിൽ കുറയ്ക്കാനും മുടിയുടെ ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന തൈലമാണ് നീലിഭൃംഗാദി തൈലം.”

നീലിഭൃംഗാദി തൈലമോ കേരമോ — ഏതാണ് മുടിക്ക് കൂടുതൽ അനുയോജ്യം?

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം എന്നും നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം എന്നും കേൾക്കുമ്പോൾ രണ്ടും ഒരേ തൈലമാണെന്ന് തോന്നാം. ഔഷധക്കൂട്ടിൽ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും, ഇവ തമ്മിലുള്ള പ്രധാന വ്യത്യാസം അടിസ്ഥാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണയിലാണ്.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം സാധാരണയായി എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത്.

നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത്.

ഈ ഒരു വ്യത്യാസം തന്നെ തൈലത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ അനുഭവത്തിലും മാറ്റം വരുത്താം.

എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ നീലിഭൃംഗാദി തൈലം

എള്ളെണ്ണയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ സ്നിഗ്ധവും ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തണുത്ത കാലാവസ്ഥയിലും ശൈത്യകാലത്തും, ശരീരത്തിലും തലയോട്ടിയിലും അധികം വരൾച്ച അനുഭവപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ തൈലം കൂടുതൽ അനുയോജ്യമായി കരുതപ്പെടുന്നു.

മുടിക്ക് എണ്ണപ്പരിചരണം നൽകുന്നതിനൊപ്പം വരണ്ട തലയോട്ടിക്ക് സ്നിഗ്ധത നൽകുന്നതിലും ഇത് സഹായകരമായേക്കാം.

തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ നീലിഭൃംഗാദി കേരം

ഇവിടെയാണ് നീലിഭൃംഗാദി കേരത്തിന് പ്രത്യേകത. തേങ്ങെണ്ണയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ശീതസ്വഭാവം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയിലും, തലയിൽ ചൂട്, burning sensation പോലുള്ള അസ്വസ്ഥത കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെടുന്നവരിലും, പിത്തപ്രാധാന്യമുള്ള ശരീരപ്രകൃതിയുള്ളവരിലും തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ കേരം കൂടുതൽ അനുയോജ്യമാകാമെന്ന് ആയുർവേദപരമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

അതുകൊണ്ട്ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ:

എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ നീലിഭൃംഗാദി തൈലം

തണുത്ത കാലാവസ്ഥ, ശൈത്യകാലം, വരണ്ട മുടിയും തലയോട്ടിയും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവയിൽ കൂടുതൽ അനുയോജ്യമാകാം.

തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ നീലിഭൃംഗാദി കേരം

ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥ, തലയിൽ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുന്നവർ, പിത്തപ്രാധാന്യമുള്ളവർ എന്നിവരിൽ കൂടുതൽ അനുയോജ്യമാകാം.

അതിനാൽ “ഏതാണ് നല്ലത്?” എന്നതിനേക്കാൾ, “എന്റെ ശരീരപ്രകൃതിക്കും കാലാവസ്ഥയ്ക്കും തലയോട്ടിയുടെ അവസ്ഥയ്ക്കും ഏതാണ് കൂടുതൽ അനുയോജ്യം?” എന്നതാണ് ശരിയായ ചോദ്യം.അതേസമയം, ശരീരപ്രകൃതി, തലയോട്ടിയുടെ അവസ്ഥ, കാലാവസ്ഥ എന്നിവ നോക്കി വ്യക്തിഗതമായി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം ഏറ്റവും നല്ലതാണ്.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം?

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം പുറമേ പുരട്ടാൻ മാത്രമുള്ളതാണ്. തലയിൽ പുരട്ടുമ്പോൾ വലിയ അളവിൽ എണ്ണ ഒഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ആവശ്യത്തിന് മാത്രം എടുത്ത് തലയോട്ടിയിൽ നന്നായി പുരട്ടുകയാണ് നല്ലത്.

തൈലം തലയോട്ടിയിൽ പുരട്ടിയ ശേഷം വിരൽത്തുമ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഏകദേശം അഞ്ച് മിനിറ്റ് സാവധാനത്തിൽ മസാജ് ചെയ്യാം. ശക്തമായി ഉരയ്ക്കേണ്ടതില്ല. തലയോട്ടിയിലും മുടിയിലും എണ്ണ ഒരുപോലെ എത്തുന്ന രീതിയിൽ പതുക്കെ മസാജ് ചെയ്താൽ മതി.

രാത്രി പുരട്ടാമോ?

തീർച്ചയായും. രാത്രി കിടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തലയോട്ടിയിൽ തൈലം പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യാം. ശേഷം രാത്രി മുഴുവൻ വെച്ചിട്ട് രാവിലെ തല കഴുകാം.

രാത്രി മുഴുവൻ എണ്ണ വെക്കാൻ സാധിക്കാത്തവർക്ക് മറ്റൊരു എളുപ്പവഴിയുണ്ട്. തലകുളിക്കുന്നതിന് അരമണിക്കൂർ മുമ്പ് തൈലം പുരട്ടിയാലും മതി.

ദിവസവും ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ വളരെ ചെറിയ അളവിൽ പുരട്ടുന്നതാണ് നല്ലത്. മുടിയിൽ അമിതമായി എണ്ണ കെട്ടിക്കിടക്കാതെ, തലയോട്ടിക്ക് ആവശ്യമായ പരിചരണം ലഭിക്കുന്നത്ര മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

എണ്ണ തേച്ച ശേഷം എത്ര നേരം കഴിഞ്ഞ് തല കഴുകണം?

തൈലം പുരട്ടിയ ഉടൻ തന്നെ തല കഴുകേണ്ടതില്ല. കുറഞ്ഞത് 30 മിനിറ്റെങ്കിലും കാത്തിരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

സാധാരണയായി കൂടുതൽ സമയം തലയോട്ടിയിൽ വെച്ചാൽ കൂടുതൽ സമയം എണ്ണയുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കും. എന്നാൽ വളരെ oily ആയ മുടിയുള്ളവർക്ക് ഏറെ നേരം എണ്ണ വെക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

എണ്ണ എങ്ങനെ കഴുകിക്കളയാം?

ആയുർവേദ രീതിയിൽ ഹെർബൽ ഹെയർ വാഷ് പൊടികൾ ഉപയോഗിച്ച് എണ്ണ കഴുകുന്നത് നല്ലൊരു മാർഗമാണ്. സാധാരണയായി ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ കഴുകിയാൽ മുടിയിലെ അധിക എണ്ണ നീക്കം ചെയ്യാം.

മുടിയിൽ ചെറിയൊരു എണ്ണപ്പാടുണ്ടായാലും വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. മുടി പൂർണ്ണമായും എണ്ണമറ്റതായി മാറ്റേണ്ടതില്ല; കുറച്ച് സ്നിഗ്ധത ബാക്കിയായാലും പ്രശ്നമില്ല.

ഹെർബൽ ഹെയർ വാഷ് പൊടി ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ സോപ്പോ ഷാംപൂവോ ഉപയോഗിക്കാം.

ചൂടുവെള്ളമോ തണുത്ത വെള്ളമോ?

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹത്തിലെ ദിനചര്യാ അധ്യായത്തിൽ, തലയും മുഖവും കഴുകാൻ തണുത്ത വെള്ളത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.

എന്നാൽ എണ്ണ പുരട്ടിയ മുടി കഴുകുമ്പോൾ ഇളംചൂടുവെള്ളം ഉപയോഗിക്കാം. പ്രത്യേകിച്ച് എണ്ണ കൂടുതലായി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മുടിയിൽ ഇത് കഴുകാൻ എളുപ്പമാക്കും.

പക്ഷേ വളരെ ചൂടുള്ള വെള്ളം ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അമിതമായ ചൂട് മുടിയിലും തലയോട്ടിയിലും വരൾച്ച കൂട്ടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ

രാത്രിയിൽ പുരട്ടി രാവിലെ കഴുകാം. അല്ലെങ്കിൽ തലകുളിക്കുന്നതിന് 30 മിനിറ്റ് മുമ്പ് പുരട്ടാം. ഏകദേശം 5 മിനിറ്റ് സാവധാനത്തിൽ മസാജ് ചെയ്യാം. ഹെർബൽ ഹെയർ വാഷ് പൊടി ഉപയോഗിക്കുന്നത് നല്ലത്; ആവശ്യമെങ്കിൽ ഷാംപൂ ഉപയോഗിക്കാം. വളരെ ചൂടുള്ള വെള്ളം ഒഴിവാക്കുക.

മുടിക്ക് എണ്ണ തേയ്ക്കുന്നതിലും പ്രധാനമാണ് അളവും രീതിയും. അധികം എണ്ണ പുരട്ടുന്നതിനെക്കാൾ, സ്ഥിരമായി ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ പ്രയോജനകരം.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം എത്ര നാളിൽ ഫലം കാണിക്കും?

“നീലിഭൃംഗാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ എത്ര നാളിൽ ഫലം കാണും?” എന്നത് പലരും ചോദിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. ഇതിന് എല്ലാവർക്കും ഒരേ സമയപരിധി പറയാൻ കഴിയില്ല. മുടികൊഴിച്ചിലിന്റെ കാരണം, മുടിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഫലം ലഭിക്കുന്ന സമയം മാറാം.

പാരമ്പര്യ ഉപയോഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നോക്കുമ്പോൾ, മുടികൊഴിച്ചിൽ കുറയുന്നതിൽ ഏകദേശം ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ മാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കാനാകാം. എന്നാൽ പുതിയ മുടി വളരുന്നതിന് കുറച്ചുകൂടി സമയം വേണ്ടിവരും. തൈലം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഏകദേശം മൂന്ന് മാസം വരെ സ്ഥിരമായ ഉപയോഗത്തിന് ശേഷം മുടിവളർച്ചയിൽ മാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കാനാകാമെന്നാണ് പൊതുവായി പറയപ്പെടുന്നത്.

എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരേപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. മുടികൊഴിച്ചിലിന്റെ പിന്നിൽ പാരമ്പര്യ ഘടകങ്ങൾ, തൈറോയ്ഡ് പോലുള്ള ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, പോഷകക്കുറവ് തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഫലം ലഭിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയം വേണ്ടിവരാം. കാരണം നിയന്ത്രിക്കാനായാൽ മാറ്റം വേഗത്തിൽ കാണാനും സാധിക്കും.

ആയുർവേദത്തിൽ തലയിൽ എണ്ണ തേയ്ക്കുന്നത് സ്ഥിരമായ ദിനചര്യയുടെ ഭാഗമായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ദിവസവും ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ, തലയോട്ടിക്ക് അനുയോജ്യമായ ചെറിയ അളവിൽ പുരട്ടുന്നത് മതി.

വളരെ ചുരുക്കത്തിൽ

1 മാസം: മുടികൊഴിച്ചിലിൽ കുറവ് ശ്രദ്ധിക്കാനാകാം.

3 മാസം: തൈലം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മുടിവളർച്ചയിൽ മാറ്റം കാണാൻ സമയം വേണ്ടിവന്നേക്കാം.

കൂടുതൽ സമയം: പാരമ്പര്യ ഘടകങ്ങളോ മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഫലം വൈകാം.

അതുകൊണ്ട്, എണ്ണ ഉപയോഗിച്ചിട്ട് കുറച്ച് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ വലിയ മാറ്റം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ക്ഷമയോടെ, സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം.

മുടികൊഴിച്ചിൽ വളരെ കൂടുതലാണെങ്കിൽ, കാരണം കണ്ടെത്തുന്നത് പ്രധാനമാണ്. ആവശ്യമായപ്പോൾ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെയോ ഡോക്ടറുടെയോ നിർദേശം തേടുക.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ: ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം പൊതുവെ മുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും പരിചരണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന തൈലമാണ്. എന്നാൽ മറ്റേതൊരു എണ്ണയെയും പോലെ, എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിൽ ഇത് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. ചിലരിൽ ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

നെറ്റിയിൽ ചെറിയ കുരുക്കൾ

തൈലം തലയിൽ പുരട്ടി വളരെ നേരം കഴുകാതെ വെച്ചാൽ, ചിലരിൽ നെറ്റിയിലോ hairline-ലോ ചെറിയ കുരുക്കൾ വരുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാം. എണ്ണയുടെ അളവ് കൂടുതലായാലും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാം.

അതിനാൽ തലയിൽ ആവശ്യത്തിന് മാത്രം തൈലം പുരട്ടി, വളരെ നേരം വെക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

തലവേദന

ചിലർക്ക് നീലിഭൃംഗാദി തൈലം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം തലവേദന അനുഭവപ്പെടാം. ഉപയോഗിച്ച ശേഷം അസ്വസ്ഥത ആവർത്തിച്ച് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഉപയോഗത്തിന്റെ സമയം കുറയ്ക്കുകയോ രാവിലെ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

രാത്രി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ജലദോഷം.

ചിലർ രാത്രിയിൽ തൈലം പുരട്ടുമ്പോൾ ജലദോഷം, മൂക്കടപ്പ്, സൈനസ് അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കൂടുതൽ തോന്നുന്നതായി പറയാറുണ്ട്. തൈലത്തിന്റെ ശീതസ്വഭാവം ഇതിന് ഒരു കാരണമാകാമെന്ന് ആയുർവേദപരമായി കരുതപ്പെടുന്നു.

അത്തരത്തിൽ രാത്രി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനേക്കാൾ രാവിലെ അല്ലെങ്കിൽ തലകുളിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പുരട്ടുന്നതാണ് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമായിരിക്കുക.

ചില ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ, രാത്രി ഉപയോഗിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ തൈലം നേരിയ ചൂടിൽ സംസ്കരിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും പറയുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, 200 മില്ലി തൈലത്തിൽ 10 ഗ്രാം കുരുമുളക് പൊടി ചേർത്ത് ഏകദേശം 3 മിനിറ്റ് നേരം മൃദുവായ ചൂടിൽ ചൂടാക്കി, ശേഷം അരിച്ചെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുക എന്നൊരു രീതിയുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും സ്വയം പരീക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു നിർബന്ധിത മാർഗമല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ജലദോഷം, സൈനസ്, അലർജി തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പതിവായി ഉണ്ടാകുന്നവർ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശത്തോടെ മാത്രമേ ഇത്തരം മാറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് നല്ലത്.

അസ്വസ്ഥത തുടർന്നാൽ എന്ത് ചെയ്യണം?

തൈലം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം പ്രശ്നങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് അവഗണിക്കാതെ ഉപയോഗം നിർത്തി നോക്കുക. പലർക്കും രാവിലെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമായി തോന്നാം.

ചുരുക്കത്തിൽ: നീലിഭൃംഗാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അളവും സമയവും ശ്രദ്ധിക്കണം. നെറ്റിയിൽ കുരുക്കൾ, തലവേദന, ജലദോഷം അല്ലെങ്കിൽ സൈനസ് അസ്വസ്ഥത എന്നിവ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടാൽ ഉപയോഗരീതി മാറ്റുന്നതാണ് നല്ലത്.

തീവ്രമായോ തുടർച്ചയായോ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ ഡോക്ടറെയോ ആയുർവേദ വിദഗ്ധനെയോ സമീപിക്കുക.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ

സഹസ്രയോഗത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ തൈലയോഗമാണ് നീലിഭൃംഗാദി തൈലം. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാക്കൾ വിപണിയിൽ നീലിഭൃംഗാദി തൈലം എന്നും നീലിഭൃംഗാദി കേരം എന്നും പേരുകളിൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയ രൂപത്തെയും തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയ കേരരൂപത്തെയും വിവിധ സ്ഥാപനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതായി കാണാം. അതിനാൽ ഒരേ പേരിലുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കിടയിലും ചേരുവകളിലും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

വിപണിയിൽ നീലിഭൃംഗാദി തൈലം അല്ലെങ്കിൽ കേരം ലഭിക്കുന്ന ചില പരിചിതമായ ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ:

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

സീതാറാം ആയുർവേദ ഫാർമസി (Sitaram Ayurveda)

കേരള ആയുർവേദ ലിമിറ്റഡ് (Kerala Ayurveda Limited)

Arya Vaidya Pharmacy (AVP), Coimbatore

SNA Oushadhasala

Nagarjuna Ayurveda

ഇവയ്ക്ക് പുറമെ മറ്റു ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും പേരിൽ നീലിഭൃംഗാദി തൈലവും കേരവും ലഭ്യമായേക്കാം. ഓരോ നിർമ്മാതാവിന്റെയും ഉൽപ്പന്നത്തിൽ അടിസ്ഥാന എണ്ണ, ചേരുവകൾ, അളവ്, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി എന്നിവ വ്യത്യാസപ്പെടാം.

അതുകൊണ്ട് വാങ്ങുമ്പോൾ പേര് മാത്രം നോക്കാതെ ingredients list, base oil, manufacturer details, batch number, expiry date എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ബലാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 13 Aug 2026 03:32:31 +0000

ശരീരത്തിന് നല്ല കരുത്തും ഉന്മേഷവും വേണമെന്ന് തോന്നുന്ന സമയത്ത് ആയുർവേദത്തിൽ പലപ്പോഴും പറയപ്പെടുന്ന ഒരു പേരാണ് ബലാരിഷ്ടം (Balarishtam). ‘ബല’ എന്ന പേരിൽ തന്നെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു സൂചനയുണ്ട്. ശരീരബലം കൂട്ടാനും ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ അരിഷ്ടമായാണ് ബലാരിഷ്ടം പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത്.

പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരത്തിൽ ബലക്കുറവ്, അമിതമായ ക്ഷീണം, ഊർജക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു ടോണിക് എന്ന രീതിയിൽ കാണേണ്ടതില്ല. പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ വിദഗ്ധർ ഇത് നിർദേശിക്കുന്നത്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, സാധാരണയായി എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ കഴിക്കണം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ലളിതമായി നോക്കാം.

ബലാരിഷ്ടം — ബലവും പുഷ്ടിയും വർധിപ്പിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥം പറയുന്ന ആയുർവേദ യോഗം

ആയുർവേദത്തിൽ ബലാരിഷ്ടം എന്ന പേര് പലർക്കും പരിചിതമായിരിക്കും. എന്നാൽ ഈ ഔഷധത്തെക്കുറിച്ച് പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ എന്താണ് പറയുന്നത് എന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ തയ്യാറാക്കൽ രീതിയും ഗുണങ്ങളും വളരെ വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണാം.

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി, വാതവ്യാധി അധികാരം, 569–572 ശ്ലോകങ്ങളിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണരീതിയും ഗുണങ്ങളും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ബലാശ്വഗന്ധയോർഗ്രാഹ്യം പൃഥക് പലശതം ശുഭമ് ।

ചതുർദ്രോണേ ജലേ പക്ത്വാ ദ്രോണമേവാവശേഷയേത് ॥569- ॥

ശീതേ തസ്മിൻ രസേ പൂതേ ക്ഷിപേത് ഗുഡതുലാത്രയമ് ।

ധാതകീം ഷൊഡശപലാം പയസ്യാം ദ്വിപലാംശികമ് ॥ 570॥

പഞ്ചാംഗുലപലദ്വന്ദ്വം രാസ്നാമേലാം പ്രസാരിണീമ് ।

ദേവപുഷ്പമുശീരം ച ശ്വദമ്ഷ്ട്രാഞ്ച പലാംശികമ് ॥ 571 ॥

മാസം ഭാണ്ഡേ സ്ഥിതസ്ത്വേഷ ബലാരിഷ്ടോ മഹാഫലഃ ।

ഹന്ത്യുഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ ബലപുഷ്ട്യഗ്നിവർദ്ധനഃ ॥ 572 ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ വാതവ്യാധി അധികാരത്തിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമാണവിധിയും ഗുണങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം (ശ്ലോകം 569):

"ബലാശ്വഗന്ധയോർഗ്രാഹ്യം പൃഥക് പലശതം ശുഭമ് । ചതുർദ്രോണേ ജലേ പക്ത്വാ ദ്രോണമേവാവശേഷയേത്" എന്ന വരികളിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഔഷധക്കൂട്ടുകളും അത് കഷായം വെക്കുന്ന രീതിയുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. 'ബലാ' എന്നാൽ കുറുന്തോട്ടിവേരും, 'അശ്വഗന്ധ' എന്നാൽ അമുക്കരവുമാണ്. 'പൃഥക് പലശതം ശുഭമ്' എന്നതിലെ 'പൃഥക്' എന്നാൽ വെവ്വേറെയായി, 'പലശതം' എന്നാൽ നൂറ് പലം വീതം (ഒരു പലം എന്നത് ഏകദേശം 48 ഗ്രാമാണ്, അതായത് 100 പലം = 4.8 കിലോഗ്രാം), 'ശുഭമ്' എന്നാൽ നല്ല ഗുണമേന്മയുള്ളതും ശുദ്ധവുമായ ഔഷധങ്ങൾ എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത്, നല്ല ഗുണനിലവാരമുള്ള കുറുന്തോട്ടിവേരും അമുക്കരവും നൂറ് പലം വീതം വെവ്വേറെ അളന്നെടുക്കണം. തുടർന്ന് 'ചതുർദ്രോണേ ജലേ പക്ത്വാ' - ഈ ഔഷധങ്ങൾ നാല് ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ (ഏകദേശം 49 ലിറ്റർ) ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച്, 'ദ്രോണമേവാവശേഷയേത്' - ഒരു ദ്രോണം അളവിലേക്ക് (നാലിലൊന്നായി, അതായത് ഏകദേശം 12.28 ലിറ്റർ) വറ്റിച്ചു കഷായമാക്കി മാറ്റണം.

രണ്ടാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം (ശ്ലോകം 570):

"ശീതേ തസ്മിൻ രസേ പൂതേ ക്ഷിപേത് ഗുഡതുലാത്രയമ് । ധാതകീം ഷൊഡശപലാം പയസ്യാം ദ്വിപലാംശികമ്" എന്ന് തുടർന്ന് വിവരിക്കുന്നു. 'തസ്മിൻ രസേ ശീതേ പൂതേ' എന്നാൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായം നന്നായി തണുത്ത ശേഷം ('ശീതേ'), അരിച്ചെടുത്ത് ('പൂതേ') അതിലേക്ക് 'ക്ഷിപേത് ഗുഡതുലാത്രയമ്' - മൂന്ന് തുല ശർക്കര ചേർത്ത് ലയിപ്പിക്കണം ('ഗുഡ' എന്നാൽ ശർക്കര, 'തുലാത്രയം' എന്നാൽ 3 തുല അതായത് 300 പലം / ഏകദേശം 14.4 കിലോഗ്രാം). തുടർന്ന് സന്ധാനപ്രക്രിയയ്ക്ക് (ഫെർമന്റേഷൻ) സഹായിക്കുന്ന പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു. 'ധാതകീം ഷോഡശപലാം' - പതിനാറ് പലം (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം) താതിരിപ്പൂവും, 'പയസ്യാം ദ്വിപലാംശികമ്' - രണ്ട് പലം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം) പാല്മുതുക്കും ഇതിൽ ചേർക്കണം.

മൂന്നാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം (ശ്ലോകം 571):

"പഞ്ചാംഗുലപലദ്വന്ദ്വം രാസ്നാമേലാം പ്രസാരിണീമ് । ദേവപുഷ്പമുശീരം ച ശ്വദമ്ഷ്ട്രാഞ്ച പലാംശികമ്" എന്നീ വരികളിൽ മറ്റു പ്രക്ഷേപ ഔഷധങ്ങളുടെ അളവുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു. 'പഞ്ചാംഗുല' എന്നാൽ ആവണക്കിൻ വേരാണ്. 'പഞ്ചാംഗുല പലദ്വന്ദ്വം' എന്നാൽ രണ്ട് പലം ആവണക്കിൻ വേര് ചേർക്കണം എന്നാണ് അർത്ഥം. അതിനോടൊപ്പം 'രാസ്ന' (ചിറ്റരത്ത), 'ഏലാ' (ഏലക്ക), 'പ്രസാരിണീ' (തലനീർവള്ളി / പ്രസാരിണി), 'ദേവപുഷ്പം' (ഗ്രാമ്പൂ), 'ഉശീരം' (രാമച്ചം), 'ശ്വദഷ്ട്രാ' (ഞെരിഞ്ഞിൽ) എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ 'പലാശികമ്/ദ്വിപലാശികമ്' അതായത് ഓരോന്നും രണ്ട് പലം (96 ഗ്രാം) വീതം നന്നായി പൊടിച്ച് ഈ കഷായക്കൂട്ടിലേക്ക് ചേർക്കണം.

നാലാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം (ശ്ലോകം 572):

"മാസം ഭാണ്ഡേ സ്ഥിതസ്ത്വേഷ ബലാരിഷ്ടോ മഹാഫലഃ । ഹന്ത്യുഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ ബലപുഷ്ട്യഗ്നിവർദ്ധനഃ" എന്ന അവസാന ശ്ലോകത്തിൽ ഔഷധം പാകപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയും ഇതിന്റെ ഫലശ്രുതിയുമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. 'മാസം ഭാണ്ഡേ സ്ഥിതഃ' എന്നാൽ ഈ കൂട്ട് മുഴുവൻ നെയ്യ് പുരട്ടിയ ഒരു പാത്രത്തിലോ ഭരണീയോ ആക്കി നന്നായി അടച്ചുകെട്ടി ഒരു മാസം സൂക്ഷിക്കണം ('സ്ഥിതഃ'). ഇപ്രകാരം സന്ധാനപ്രക്രിയ പൂർത്തിയായി തയ്യാറാകുന്ന 'തു ഏഷ ബലാരിഷ്ടോ' - ഈ ബലാരിഷ്ടം 'മഹാഫലഃ' - അത്യധികം ഗുണഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന ഔഷധമാണ്. 'ഹന്തി ഉഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ' - ഇത് കഠിനവും തീവ്രവുമായ ('ഉഗ്രാൻ') എല്ലാവിധ വാതരോഗങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു ('ഹന്തി'). കൂടാതെ 'ബല-പുഷ്ടി-അഗ്നി വർദ്ധനഃ' - ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും, ധാതുക്കൾക്ക് പുഷ്ടിയും, ജഠരാഗ്നിക്ക് (ദഹനശക്തിക്ക്) നല്ല ഉണർവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങളും ആരോഗ്യഗുണങ്ങളും

ആയുർവേദത്തിൽ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അരിഷ്ടയോഗമാണ് ബലാരിഷ്ടം. ബലാ, അശ്വഗന്ധ തുടങ്ങിയ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്താണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുക, പുഷ്ടി വർധിപ്പിക്കുക, ദഹനശക്തിയെ പിന്തുണയ്ക്കുക എന്നിവയാണ് ബലാരിഷ്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ.

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി, വാതവ്യാധി അധികാരം 569–572-ൽ ബലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, പ്രത്യേകിച്ച് വാതജന്യ രോഗങ്ങൾ, ബലം, പുഷ്ടി, അഗ്നി എന്നിവയാണ് എടുത്തുപറയുന്നത്.

1. വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിൽ

ബലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന പരാമർശം തന്നെ വാതജന്യ രോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ശ്ലോകത്തിൽ “ഹന്ത്യുഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ” എന്ന് പറയുന്നു. അതായത് ഉഗ്രമായ വാതജന്യ രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതായി ബലാരിഷ്ടത്തെ ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു.

അതായത്, ഉഗ്രമായ വാതജന്യ രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതായും ബലം, പുഷ്ടി, അഗ്നി എന്നിവ വർധിപ്പിക്കുന്നതായും ബലാരിഷ്ടത്തെ ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ചില വാതവ്യാധികൾ

വാതവ്യാധികളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിൽ പല തരത്തിലുള്ള രോഗാവസ്ഥകൾ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണമായി:

പക്ഷാഘാതം — ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ ചലനശേഷിയെ ബാധിക്കുന്ന അവസ്ഥ.

അർദിതം — മുഖത്തിന്റെ ഒരു വശത്തെ ചലനത്തെ ബാധിക്കുന്ന വാതാവസ്ഥ.

ഗൃധ്രസി — ഇടുപ്പിൽ നിന്ന് കാലിലേക്ക് പടരുന്ന വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതാവസ്ഥ.

സന്ധിവാതം — സന്ധികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതപ്രശ്നങ്ങൾ.

കടിഗ്രഹം — നടുവിലെ വേദനയും കടുപ്പവും.

ജാനുവാതം / ജാനുഗ്രഹം — കാൽമുട്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതപ്രശ്നങ്ങൾ.

വിശ്വാചി — കഴുത്ത്, തോളുകൾ, കൈകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് പടരുന്ന വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതാവസ്ഥകൾ.

ഇവ വാതവ്യാധികളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം ബലാരിഷ്ടം നേരിട്ട് ചികിത്സിക്കുന്ന രോഗങ്ങളാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയാൻ കഴിയില്ല.

ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കാം

“ഹന്ത്യുഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ” എന്ന വാക്യം ബലാരിഷ്ടം ഉഗ്രമായ വാതജന്യ രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്ന് പറയുന്നു. എന്നാൽ ഓരോ വാതരോഗത്തിനും ഒരേ രീതിയിൽ ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കണം എന്നല്ല ഇതിന്റെ അർത്ഥം.

രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതി, രോഗത്തിന്റെ പഴക്കം, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ചികിത്സ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥോക്ത ഗുണങ്ങൾ ഓർക്കുമ്പോൾ “ബലം – പുഷ്ടി – അഗ്നി – വാതം” എന്ന നാല് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ വെച്ചാൽ മതി.

അവലംബം: ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി — വാതവ്യാധി അധികാരം, ശ്ലോകം 569–572.

2. ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാൻ

ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ബലവർധനം.

ശ്ലോകത്തിലെ “ബലവർധനഃ” എന്ന ആശയം ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ കരുത്തും ഉന്മേഷവും ആവശ്യമായ അവസ്ഥകളിലും ബലാരിഷ്ടം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

എന്നാൽ ഇത് ഒരു സാധാരണ ഹെൽത്ത് ടോണിക് പോലെ എല്ലാവരും സ്വയം കഴിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് അർത്ഥമാക്കേണ്ടതില്ല.

3. പുഷ്ടി നൽകാൻ

“പുഷ്ടിവർധനഃ” എന്നതാണ് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന ഗുണം.

പുഷ്ടി എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ പോഷണത്തെയും ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്. അതിനാൽ ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ പുഷ്ടി ലഭിക്കുന്നതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഔഷധയോഗമായാണ് ബലാരിഷ്ടത്തെ പരമ്പരാഗതമായി കാണുന്നത്.

4. ദഹനശക്തിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു

ബലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ഗ്രന്ഥം പറയുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന ഗുണമാണ് അഗ്നിവർധനം.

ആയുർവേദത്തിൽ അഗ്നി എന്നത് ദഹനശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ആശയമാണ്. അതുകൊണ്ട് “അഗ്നിവർധനഃ” എന്ന് പറയുന്നത് ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന് ബലവും പുഷ്ടിയും ലഭിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കുന്നതും ആയുർവേദത്തിൽ വളരെ പ്രധാനമായി കണക്കാക്കുന്ന കാര്യമാണ്.

5. ഞരമ്പുകളും പേശികളും സംബന്ധിച്ച പരമ്പരാഗത ഉപയോഗം

ബലാരിഷ്ടത്തിൽ ബലയും അശ്വഗന്ധയും പോലുള്ള ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, ഞരമ്പുകൾ, പേശികൾ, സന്ധികൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം.

പേശികളുടെ ക്ഷീണം, ശരീരവേദന, സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥത, ചലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

6. വേദനയും പേശികളുടെ അസ്വസ്ഥതകളും

നടുവേദന, പേശിവേദന, ശരീരത്തിലെ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദനകൾ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിലും ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിവരണങ്ങളിൽ കാണാം.

ചില പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളിൽ ബലാരിഷ്ടം സഹായകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു .

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളായി ബലം, പുഷ്ടി, അഗ്നി എന്നിവയും വാതജന്യ രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനവും പറയുന്നു. അതായത് ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുക, പുഷ്ടിയെ പിന്തുണയ്ക്കുക, ദഹനശക്തിയെ മെച്ചപ്പെടുത്തുക, വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനം ചെയ്യുക എന്നിവയാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗ്രന്ഥോക്ത ഗുണങ്ങൾ.

ഇതിനു പുറമെ, വേദന, പേശി-സന്ധി അസ്വസ്ഥത, ശരീരത്തിലെ കടുപ്പം തുടങ്ങിയ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലക്ഷണങ്ങൾ ചില മറ്റ് രോഗാവസ്ഥകളിലും കാണാം. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ പ്രധാന ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമല്ലാതെ, മറ്റ് ചികിത്സകളോടൊപ്പം സഹായക ഔഷധമായി ബലാരിഷ്ടം ചിലപ്പോൾ പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

ഉദാഹരണമായി:

അവാസ്കുലാർ നെക്രോസിസ്: സന്ധിവേദനയും ചലനബുദ്ധിമുട്ടും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ സഹായകമായി.

സെൻസറി-ന്യൂറൽ ഹിയറിംഗ് ലോസ്: നാഡികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചികിത്സയിൽ സഹായകമായി.

ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം: ക്ഷീണം, ശരീരവേദന തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ സഹായകമായി.

ആങ്കിലോസിംഗ് സ്പോണ്ടിലൈറ്റിസ്: നടുവേദനയും ശരീരത്തിലെ കടുപ്പവും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ സഹായകമായി.

SLE-യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദന: സന്ധിവേദനയും ശരീരവേദനയും ഉള്ളപ്പോൾ സഹായക ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക

മുകളിൽ പറഞ്ഞവ ഗുരുതരമായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളാണ്. അതിനാൽ ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചികിത്സ സ്വയം നിർത്തി ബലാരിഷ്ടം മാത്രം കഴിക്കരുത്. ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കണമോ, എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം, മറ്റ് മരുന്നുകളോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കാമോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

ജിമ്മിൽ വ്യായാമം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ബലാരിഷ്ടം

സ്ഥിരമായി ജിമ്മിൽ വ്യായാമം ചെയ്യുന്നവരിൽ പേശികൾക്കും സന്ധികൾക്കും ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ അധ്വാനം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. അതിനാൽ ശരീരബലവും പേശികളുടെ ആരോഗ്യവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.

ബലാരിഷ്ടം ശരീരബലം, പുഷ്ടി എന്നിവയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധമായി പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ജിമ്മിൽ സ്ഥിരമായി വ്യായാമം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, വ്യായാമത്തിന്റെ തോത്, ശരീരപ്രകൃതി, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

വ്യായാമത്തിനിടെ ഉണ്ടാകുന്ന പരിക്കുകൾക്ക് ബലാരിഷ്ടം മാത്രം ആശ്രയിക്കരുത്. വേദനയോ പരിക്കോ ഉണ്ടായാൽ ആവശ്യമായ വിശ്രമവും ശരിയായ ചികിത്സയും പ്രധാനമാണ്.

പേശിവലിവും ബലാരിഷ്ടവും

പേശികളുടെ ബലത്തെയും വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേശി-സന്ധി അസ്വസ്ഥതകളെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നതായി ബലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിവരണങ്ങളിൽ കാണാം.

അതുകൊണ്ട് ചിലരിൽ പേശിവലിവ്, പേശികളിലെ അസ്വസ്ഥത, ശരീരവേദന തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ബലാരിഷ്ടം പരിഗണിക്കാം.

എന്നാൽ എല്ലാ പേശിവലിവിനും കാരണം ഒരുപോലെയല്ല. അമിതമായ വ്യായാമം, ശരീരത്തിലെ വെള്ളത്തിന്റെ കുറവ്, ചില ധാതുക്കളുടെ കുറവ്, ചില മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ പല കാരണങ്ങളും ഇതിന് പിന്നിലുണ്ടാകാം.

തുടർച്ചയായി പേശിവലിവ് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം അതിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തുകയാണ് വേണ്ടത്. ബലാരിഷ്ടം സ്വയം കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ആവശ്യമായാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ചുരുക്കത്തിൽ: ജിമ്മിൽ പോകുന്നവർക്ക് ബലാരിഷ്ടത്തെ ഒരു “വർക്ക്‌ഔട്ട് സപ്ലിമെന്റ്” ആയി കാണേണ്ടതില്ല. ശരീരബലവും പുഷ്ടിയും വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേശി-സന്ധി അസ്വസ്ഥതകളും പരിഗണിച്ച്, ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതം.

കുട്ടികളിലെ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഉപയോഗം

5 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള കുട്ടികളിൽ ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ കുറഞ്ഞ അളവിൽ ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ കാണാം. എന്നാൽ കുട്ടികൾക്ക് മുതിർന്നവരുടെ അളവിൽ ഇത് നൽകാൻ പാടില്ല.

കുട്ടിയുടെ പ്രായം, ശരീരഭാരം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം കുട്ടികൾക്ക് ബലാരിഷ്ടം നൽകുന്നതാണ് ഉചിതം.

ഗർഭകാലത്തെ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഉപയോഗം

ഗർഭകാലത്ത് ബലാരിഷ്ടം സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ആവശ്യമായ സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ പോലും ഡോക്ടറുടെ നിർദേശവും മേൽനോട്ടവും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

ഗർഭകാലത്ത് ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടുക.

മുലയൂട്ടുന്ന കാലത്തെ ഉപയോഗം

മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്തും ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമായിരിക്കണം. ആവശ്യമായ സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ കുറഞ്ഞ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ചേക്കാം.

അമ്മയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, കുഞ്ഞിന്റെ പ്രായം, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ച ശേഷമാണ് ശരിയായ അളവും ഉപയോഗരീതിയും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

ചുരുക്കത്തിൽ: കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ എന്നിവർ ബലാരിഷ്ടം സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതെ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ വഴി.

ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ സാധാരണ ഉപയോഗ അളവ്

പൊതുവായി 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാനാണ് നിർദേശിക്കാറുള്ളത്.

ആവശ്യമെങ്കിൽ അതേ അളവിൽ തുല്യ അളവ് വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന് 12 മില്ലി ബലാരിഷ്ടം എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ 12 മില്ലി വെള്ളം ചേർക്കാം.

എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്താണ് ശരിയായ അളവും കഴിക്കുന്ന രീതിയും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ശ്രദ്ധിക്കുക: മുകളിൽ പറഞ്ഞത് പൊതുവായ ഉപയോഗ അളവാണ്. സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഡോസ് നിശ്ചയിക്കരുത്.

ബലാരിഷ്ടം എത്രകാലം ഉപയോഗിക്കാം?

ബലാരിഷ്ടം എത്രകാലം കഴിക്കണം എന്നത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കില്ല. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും അനുസരിച്ച് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഏകദേശം 2 ആഴ്ച മുതൽ 4 മാസം വരെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം.

എന്നാൽ ഇത്രയും കാലം സ്വയം തീരുമാനിച്ച് തുടർച്ചയായി കഴിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് ഡോക്ടർ നിർദേശിക്കുന്ന കാലയളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

ശരിയായ അളവിൽ, ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ബലാരിഷ്ടം പലർക്കും പ്രശ്നങ്ങളില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കാനാകാം. എന്നാൽ അമിതമായ അളവിൽ കഴിക്കുകയോ വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ചിലർക്ക് വയറിന് അസ്വസ്ഥത, വയറുവേദന, പുളിച്ചുതികട്ടൽ അല്ലെങ്കിൽ കത്തുന്ന പോലുള്ള അനുഭവം ഉണ്ടാകാം.

ബലാരിഷ്ടം കഴിച്ചതിന് ശേഷം വയറ്റിൽ കത്തൽ, അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയവ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

മരുന്ന് നേരിട്ട് കഴിക്കുമ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ച അളവ് അര കപ്പ് വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് കഴിക്കുന്ന രീതി ചിലർക്ക് കൂടുതൽ എളുപ്പമായി സഹിക്കാനാകാം.

ഉദാഹരണത്തിന്, 12 മില്ലി ബലാരിഷ്ടമാണ് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അത് അര കപ്പ് വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാം. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.

ബലാരിഷ്ടം ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധനിർമാതാക്കൾ

ബലാരിഷ്ടം വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമാതാക്കളുടെ പേരിൽ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന ചില ബ്രാൻഡുകൾ:

Dabur – Balarishtam

Baidyanath – Balarishtam

Arya Vaidya Sala (Kottakkal) – Balarishtam

AVP – Balarishtam

Nagarjuna – Balarishtam

വ്യത്യസ്ത കമ്പനികളുടെ ബലാരിഷ്ടത്തിൽ ചേരുവകളുടെ അളവിലും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ വാങ്ങുമ്പോൾ ലേബലിലെ ചേരുവകൾ, നിർമാതാവിന്റെ വിവരങ്ങൾ, ഉപയോഗ നിർദേശം, കാലാവധി എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്..

Disclaimer

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 12 Aug 2026 04:28:58 +0000

ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന് ശേഷം നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലരെയും അലട്ടാറുണ്ട്. ഇത്തരം ദഹനസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പരിചിതമായ ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് അവിപത്തി ചൂർണ്ണം (Avipathy Choornam). പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരത്തിലെ പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവിപത്തി ചൂർണ്ണം എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, എങ്ങനെ കഴിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ പലർക്കും വ്യക്തമായ ധാരണയുണ്ടാകണമെന്നില്ല. ദഹനം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും അസിഡിറ്റിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കുന്നതിനും ആയുർവേദത്തിൽ അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന് പറയപ്പെടുന്ന ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

അതോടൊപ്പം, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ലാത്തതിനാൽ അവിപത്തി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാം. ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, പ്രത്യേകിച്ച് സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, കുട്ടികൾ എന്നിവർ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തെ കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ കൽപ്പസ്ഥാനത്തിൽ വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളും, ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളും ഈ ശ്ലോകത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം

വ്യോഷത്രിജാതകാംഭോദകൃമിഘ്നാമലകൈസ്ത്രിവൃത്।

സർവൈഃ സമാ സമസിതാ ക്ഷൗദ്രേണ ഗുടികാഃ കൃതാഃ॥

മൂത്രകൃച്ഛ്രജ്വരച്ഛർദ്ദികാസശോഷഭ്രമക്ഷയേ।

താപേ പാണ്ഡ്വാമയേടൽപേഗ്നൗ ശസ്താഃ സർവവിഷേഷു ച॥

അവിപത്തിരയം യോഗഃ പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം।

ഭക്ഷയേത് പ്രാതരുത്ഥായ ശീതം ചാനുപിബേജ്ജലമ്॥

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് അവിപത്തി യോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെയും അവ ചേർക്കേണ്ട രീതിയെയും കുറിച്ചാണ് ആചാര്യൻ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

വ്യോഷ: ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നീ മൂന്ന് ദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് ‘വ്യോഷ’ എന്ന് പറയുന്നത്. ഇവ ചേർന്നതാണ് ത്രികടു. ദീപന-പാചന സ്വഭാവമുള്ള ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചികിത്സകളിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

ത്രിജാതകം: ത്വക് അഥവാ കറുവാപ്പട്ട, ഏല, പത്രം എന്നിവ ചേർന്ന കൂട്ടിനെയാണ് ത്രിജാതകം എന്നു പറയുന്നത്. സുഗന്ധവും ദീപന-പാചന സ്വഭാവവുമുള്ള ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾ നിരവധി ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അംബോദം: ഇവിടെ ‘അംബോദ’ എന്ന പദം മുത്തങ്ങയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കൃമിഘ്നം: കൃമിഘ്ന സ്വഭാവമുള്ള ഔഷധദ്രവ്യത്തെയാണ് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ചില ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥവ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ഇതിന് പ്രത്യേക ദ്രവ്യനാമങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പാഠഭേദം അനുസരിച്ച് വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാം.

ആമലകം: നെല്ലിക്കയാണ് ആമലകം. ആയുർവേദത്തിൽ രസായനഗുണമുള്ളതും പിത്തശമനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രാധാന്യമുള്ളതുമായ ദ്രവ്യമായി ആമലകത്തെ കണക്കാക്കുന്നു.

ത്രിവൃത്: ത്രികോൽപ്പക്കൊന്ന എന്ന ഔഷധദ്രവ്യമാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. വിരേചനകർമത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കുന്ന ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ത്രിവൃത്.

സർവൈഃ സമാ: മുകളിൽ പറഞ്ഞ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം സമമായ അളവിൽ എടുക്കണമെന്നാണ് ഈ പദപ്രയോഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് അവിപത്തി യോഗത്തിലെ ദ്രവ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ അളവിൽ വ്യക്തമായ അനുപാതം പാലിക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യന്റെ നിർദ്ദേശം.

സമസിതാ: ‘സിതാ’ എന്നത് ശർക്കര അഥവാ പഞ്ചസാരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്. ശ്ലോകത്തിന്റെ പാഠവും വ്യാഖ്യാനവും അനുസരിച്ച് ഇതിന്റെ അളവ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. അതിനാൽ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ഗ്രന്ഥസമ്മതമായ യോഗനിർമ്മാണരീതി തന്നെയാണ് പിന്തുടരേണ്ടത്.

ക്ഷൗദ്രേണ ഗുടികാഃ കൃതാഃ: ‘ക്ഷൗദ്രം’ തേൻ എന്നർത്ഥം. തേൻ ചേർത്ത് കൂട്ടി ചൂർണ്ണമായോ ഗുളികകളായോ തയ്യാറാക്കാമെന്നാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള അർത്ഥം. ഇവിടെ പറയുന്ന രീതിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധയോഗം തയ്യാറാക്കുന്നതാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ

ശ്ലോകത്തിന്റെ അടുത്ത ഭാഗത്ത് ഈ യോഗം പ്രയോഗിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെയാണ് ആചാര്യൻ പരാമർശിക്കുന്നത്. ഓരോ പദവും ആയുർവേദത്തിന്റെ രോഗനിർണയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.

മൂത്രകൃച്ഛ്ര: മൂത്രവിസർജനം കൃച്ഛ്രമായി അഥവാ ബുദ്ധിമുട്ടോടുകൂടി നടക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് മൂത്രകൃച്ഛ്രം. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന, പ്രയാസം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെ ആയുർവേദത്തിൽ ഈ പദത്തിന്റെ പരിധിയിൽ പരിഗണിക്കുന്നു.

ജ്വര: ജ്വരം അഥവാ പനി. ആയുർവേദത്തിൽ ജ്വരം ഒരു സ്വതന്ത്ര രോഗാവസ്ഥയായി വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.

ച്ഛർദ്ദി: ഛർദ്ദി അഥവാ വമനം. ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ദോഷങ്ങളുടെ പ്രത്യേക ചലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദിയെ ആയുർവേദം പ്രത്യേകമായി വിവരിക്കുന്നു.

കാസ: കാസ എന്നത് ചുമയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ വാതം, പിത്തം, കഫം തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങളുടെ പങ്കനുസരിച്ച് കാസത്തിന് വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ശോഷ: ശരീരത്തിൽ ശോഷണം അഥവാ ക്ഷീണം ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് ശോഷം. ശരീരത്തിലെ ധാതുക്കളുടെ ക്ഷയം, ബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനെ വെറും ‘നിർജ്ജലീകരണം’ എന്ന ഒറ്റ അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം കാണുന്നത് ശരിയല്ല.

ഭ്രമ: തലചുറ്റൽ, ഭ്രമണം തുടങ്ങിയ അനുഭവങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ് ഭ്രമം.

ക്ഷയ: ശരീരധാതുക്കളുടെ ക്ഷയം, ശരീരബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയാണ് ക്ഷയ എന്ന പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു രോഗനാമവുമായി ഇതിനെ നേരിട്ട് തുല്യമാക്കരുത്.

താപം, പാണ്ഡു, അഗ്നിമാന്ദ്യം

താപേ: ശരീരത്തിൽ താപം അഥവാ ഉഷ്ണത കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട താപാവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ പദം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

പാണ്ഡ്വാമയേ: പാണ്ഡു എന്ന രോഗാവസ്ഥയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ശരീരവർണ്ണത്തിലെ പാണ്ഡുത്വം പ്രധാനമായി കാണുന്ന ഒരു രോഗാവസ്ഥയായി ആയുർവേദത്തിൽ പാണ്ഡുവിനെ വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അൽപേഗ്നൗ: ‘അൽപ’ എന്നത് കുറവ് എന്നും ‘അഗ്നി’ ജഠരാഗ്നിയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ ജഠരാഗ്നി കുറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ, അഥവാ അഗ്നിമാന്ദ്യം, എന്നാണ് ഈ പ്രയോഗത്തിന്റെ ആശയം. ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാത്ത അവസ്ഥയെ ആയുർവേദത്തിൽ അഗ്നിയുടെ ദൗർബല്യവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നു.

ശസ്താഃ സർവവിഷേഷു ച: അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ “ശസ്താഃ സർവവിഷേഷു ച” എന്ന വരിയിൽ വിവിധ വിഷാവസ്ഥകളിലും ഈ യോഗം പ്രയോജനകരമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗരവിഷം, ദൂഷീവിഷം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളാണ് ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ഗരവിഷം എന്നത് രണ്ടോ അതിലധികമോ ദ്രവ്യങ്ങൾ ശരീരത്തിന് അനുകൂലമല്ലാത്ത രീതിയിൽ ചേർന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന വിഷപ്രഭാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആയുർവേദ സങ്കൽപ്പമാണ്. ഇത് ഉടൻ തന്നെ ശക്തമായ വിഷബാധ ഉണ്ടാക്കണമെന്നില്ല; ചിലപ്പോൾ ക്രമേണ ശരീരത്തെ ബാധിക്കാം.

ദൂഷീവിഷം എന്നത് ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച വിഷത്തിന്റെ പ്രഭാവം പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാകാതെ അവശേഷിക്കുകയും, പിന്നീട് അനുകൂലമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ വീണ്ടും ശരീരത്തെ ബാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ്.

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഗരവിഷം ക്രമേണ ശരീരത്തെ ബാധിക്കുന്ന ചില വിഷപ്രഭാവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്; ദൂഷീവിഷം ശരീരത്തിൽ ശേഷിച്ചുനിൽക്കുന്ന വിഷപ്രഭാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.

കുറിപ്പ്: പാമ്പുകടി, തേൾകുത്ത് പോലുള്ള അടിയന്തര ജന്തുവിഷങ്ങൾക്ക് അവിപത്തി ചൂർണ്ണം സ്വയം ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കരുത്. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉടൻ വൈദ്യസഹായം തേടണം.

പിത്തരോഗങ്ങളിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം

അവിപത്തിരയം യോഗഃ: ‘അവിപത്തി’ എന്ന പേരിലുള്ള ഈ ഔഷധയോഗം എന്നാണ് അർത്ഥം.

പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം: പിത്തരോഗികളിൽ ഈ യോഗം പ്രശസ്തമാണ് എന്നാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഇതാണ് ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഭാഗങ്ങളിലൊന്ന്. അവിപത്തി യോഗത്തെ വെറും ദഹനത്തിനുള്ള ഒരു ചൂർണ്ണമായി മാത്രം കാണാതെ, പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ആയുർവേദ യോഗമായി മനസ്സിലാക്കണമെന്നാണ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്.

പിത്തരോഗങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ആയുർവേദപ്രകാരം ശരീരത്തിലെ ദഹനം, ഉപാപചയം (Metabolism), ശരീരതാപനില, രക്തചംക്രമണം തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി പിത്തദോഷത്തിന് ബന്ധമുണ്ട്. ശരീരത്തിൽ പിത്തം അമിതമായി വർധിക്കുകയോ പ്രകോപിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ ഗുണങ്ങൾ വർധിക്കുകയും വിവിധ തരത്തിലുള്ള പിത്തരോഗങ്ങളും അസ്വസ്ഥതകളും ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യാം.

പ്രധാനപ്പെട്ട പിത്തരോഗങ്ങളെയും അവയുടെ സാധാരണ ലക്ഷണങ്ങളെയും നോക്കാം.

1. ദഹനവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിത്തരോഗങ്ങൾ

അമ്ലപിത്തം (Acidity & Acid Reflux): പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദഹനപ്രശ്നങ്ങളിൽ നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, വയറ്റിൽ എരിച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

ആമാശയത്തിലെ വ്രണങ്ങൾ (Peptic Ulcers): ആമാശയത്തിലോ കുടലിലോ വ്രണം ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് പെപ്റ്റിക് അൾസർ. ഇത്തരം രോഗങ്ങളെ പിത്തവുമായി മാത്രം ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണാതെ, കൃത്യമായ രോഗനിർണയം ആവശ്യമാണ്.

മഞ്ഞപ്പിത്തം (Jaundice): ശരീരത്തിൽ പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യതിയാനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മഞ്ഞപ്പിത്തം പോലുള്ള അവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാകാം. ആയുർവേദത്തിലെ പാണ്ഡു, കാമല തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളെ ആധുനിക രോഗനാമങ്ങളുമായി നേരിട്ട് തുല്യമാക്കാതെ അവയുടെ ആയുർവേദപരമായ അർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം.

വായ്പുണ്ണ്: വായിലും നാവിലും ഇടയ്ക്കിടെ എരിച്ചിലോടുകൂടി പുണ്ണുകൾ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥ ചില പിത്തപ്രധാന അവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കാണാം.

അമിതമായ ദാഹവും വിശപ്പും: പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണഗുണം വർധിക്കുമ്പോൾ അമിതമായ ദാഹം, വിശപ്പിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ചിലരിൽ കാണാം.

2. ചർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിത്തപ്രധാന അവസ്ഥകൾ

പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ ഗുണങ്ങൾ വർധിക്കുമ്പോൾ ചിലരിൽ ചർമ്മത്തിൽ ചുവപ്പ്, എരിച്ചിൽ, ചൊറിച്ചിൽ, ചെറിയ തടിപ്പുകൾ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

മുഖക്കുരുവും പഴുപ്പുള്ള കുരുക്കളും: ചില പിത്തപ്രധാന ചർമ്മാവസ്ഥകളിൽ ചുവപ്പോടും എരിച്ചിലോടും കൂടിയ കുരുക്കുകൾ ഉണ്ടാകാം.

എക്സിമ, സോറിയാസിസ് തുടങ്ങിയ ചർമ്മരോഗങ്ങൾ: ഇത്തരം രോഗങ്ങളിൽ പിത്തത്തിന്റെ പങ്ക് ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും, എല്ലാ എക്സിമയും സോറിയാസിസും പിത്തരോഗങ്ങളാണ് എന്ന് പറയാനാവില്ല. രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥ അനുസരിച്ചാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ചികിത്സ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

3. രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിത്തരോഗങ്ങൾ — രക്തപിത്തം

രക്തപിത്തം ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേകം വിവരിക്കുന്ന ഒരു രോഗാവസ്ഥയാണ്. പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ സ്വഭാവം രക്തത്തെ ബാധിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഇത് വിശദീകരിക്കുന്നത്.

ഇതിന്റെ ഭാഗമായി മൂക്കിൽ നിന്ന് രക്തം വരിക, വായിലൂടെ രക്തം വരിക, മറ്റ് ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് അസാധാരണമായ രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

4. മറ്റ് പ്രധാന പിത്തരോഗങ്ങളും ലക്ഷണങ്ങളും

അമിതമായ ശരീരച്ചൂടും വിയർപ്പും: പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണഗുണം വർധിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുകയും വിയർപ്പ് കൂടുകയും ചെയ്യാം. ചിലരിൽ വിയർപ്പിന് രൂക്ഷമായ ഗന്ധവും ഉണ്ടാകാം.

തലകറക്കവും ക്ഷീണവും: പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ ഭ്രമം, തലചുറ്റൽ, ശരീരക്ഷീണം തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് പല കാരണങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ പിത്തകോപം മാത്രമാണ് കാരണം എന്ന് കരുതരുത്.

കണ്ണുകളിലെ എരിച്ചിലും ചുവപ്പും: പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണഗുണം വർധിക്കുമ്പോൾ ചിലരിൽ കണ്ണിൽ എരിച്ചിൽ, ചുവപ്പ്, പുകച്ചിൽ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

അകാലനരയും മുടികൊഴിച്ചിലും: ആയുർവേദത്തിലെ ചില വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ പിത്തവുമായി മുടിയുടെ അകാലനരയ്ക്കും മുടികൊഴിച്ചിലിനും ബന്ധം കാണുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ മുടികൊഴിച്ചിലിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം.

പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരിക: പിത്തപ്രകൃതിയുള്ളവരിൽ അല്ലെങ്കിൽ പിത്തം വർധിച്ചിരിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ കോപം, അസഹിഷ്ണുത, ക്ഷമക്കുറവ് തുടങ്ങിയ മാനസിക സ്വഭാവങ്ങൾ പ്രകടമാകാം എന്ന് ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ

ആയുർവേദത്തിൽ പിത്തത്തിന്റെ വർധനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചൂട്, എരിച്ചിൽ, പുളിപ്പ്, ദാഹം, ഛർദ്ദി, ചുവപ്പ്, വിയർപ്പ്, ദഹനത്തിലെ വ്യതിയാനം തുടങ്ങിയ പല ലക്ഷണങ്ങളും കാണാം. എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ ഈ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഉണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം അത് പിത്തരോഗമാണെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ ശ്ലോകത്തിൽ “പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം” എന്ന് പറയുന്നതിലൂടെ പിത്തരോഗികളിൽ ഈ യോഗത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനാൽ അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തെ പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ആയുർവേദ യോഗമായി മനസ്സിലാക്കാം.

സേവനവിധി

പ്രാതരുത്ഥായ: രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ ശേഷം എന്നാണ് ഈ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം.

ഭക്ഷയേത്: കഴിക്കണം അഥവാ സേവിക്കണം എന്നാണ് അർത്ഥം. എന്നാൽ എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം എന്നത് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ മാത്രം നോക്കി തീരുമാനിക്കാനാവില്ല. രോഗാവസ്ഥയും രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും പരിഗണിച്ച് വൈദ്യൻ നിശ്ചയിക്കുന്ന മാത്രയാണ് പ്രധാനം.

ശീതം ചാനുപിബേജ്ജലമ്: ഔഷധം സേവിച്ചതിന് ശേഷം ശീതജലം കുടിക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. ‘ശീതം’ എന്നത് തണുത്തത് എന്നും ‘ജലം’ വെള്ളം എന്നുമാണ് അർത്ഥം. ഔഷധസേവനത്തിന് ശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്ന ദ്രവ്യത്തെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ അനുപാനം എന്ന് പറയുന്നത്. അനുപാനം വെറും ഔഷധം കഴിച്ചിറക്കാനുള്ള വെള്ളമല്ല; ഔഷധത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിനും രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും അനുസരിച്ച് അതിന് ചികിത്സാപരമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന് ശീതജലമാണ് അനുപാനമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിൽ ശീതഗുണമുള്ള ജലത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആചാര്യന്റെ ചികിത്സാസങ്കൽപ്പവുമായി ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതാണ്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആകെ ആശയം

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ ഘടകദ്രവ്യങ്ങൾ, അവയുടെ സമമായ അളവ്, യോഗം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിലെ പ്രയോഗം, പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തരോഗികളിലുള്ള പ്രാധാന്യം, കൂടാതെ സേവനവിധി എന്നിവ ചുരുക്കമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് അവിപത്തി ചൂർണ്ണം പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു യോഗമാണ് എന്ന് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ അവിപത്തി യോഗം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പറയുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകൾ വ്യക്തമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ നോക്കാം.

പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളും ശരീരത്തിലെ അമിതചൂടും: “പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം”, “താപേ” എന്നീ വാക്കുകളിലൂടെ പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിലും ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകളിലും ഈ യോഗത്തിന് പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, വയറ്റിലെ എരിച്ചിൽ എന്നിവ മാറാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു .

ദഹനശക്തി കുറയുന്ന അവസ്ഥ: “അൽപേഗ്നൗ” എന്ന പദം ജഠരാഗ്നി കുറയുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാത്തതും ദഹനശക്തി കുറയുന്നതുമായ അവസ്ഥകളിൽ ഈ യോഗത്തിന് പ്രയോഗം പറയുന്നുണ്ട്.

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്: “മൂത്രകൃച്ഛ്ര” എന്നത് മൂത്രവിസർജനം ബുദ്ധിമുട്ടോടുകൂടി നടക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ വേദനയോ പ്രയാസമോ അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകളെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ മൂത്രകൃച്ഛ്രം എന്ന് പറയുന്നത്.

പനി: ശ്ലോകത്തിൽ “ജ്വര” എന്ന പദം നേരിട്ട് തന്നെ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ജ്വരാവസ്ഥയിലും അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണാം. എന്നാൽ പനിയുടെ കാരണം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷമാണ് ചികിത്സ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്.

ഛർദ്ദി: “ഛർദ്ദി” എന്ന പദത്തിലൂടെ ഛർദ്ദിയെയും ശ്ലോകം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥയാണോ എന്നത് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.

കാസം അഥവാ ചുമ: “കാസ” എന്നത് ചുമയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നിവയുടെ പങ്കനുസരിച്ച് കാസത്തിന് വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ശരീരശോഷവും ക്ഷയവും: “ശോഷ” എന്നും “ക്ഷയ” എന്നും ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. ശരീരത്തിൽ ശോഷണം ഉണ്ടാകുക, ശരീരബലം കുറയുക, ധാതുക്കളുടെ ക്ഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയാണ് ഇതിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

തലചുറ്റൽ അഥവാ ഭ്രമം: “ഭ്രമ” എന്ന പദം തലചുറ്റൽ, ഭ്രമണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ കാരണം അനുസരിച്ചായിരിക്കും ചികിത്സയും ഔഷധപ്രയോഗവും.

പാണ്ഡു അഥവാ പാണ്ഡുരോഗം: “പാണ്ഡ്വാമയം” എന്ന പദത്തിലൂടെ പാണ്ഡു രോഗാവസ്ഥയും ശ്ലോകത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ പാണ്ഡുത്വം അഥവാ വിളർച്ച കാണുന്ന രോഗാവസ്ഥയാണ് പാണ്ഡു.

വിഷാവസ്ഥകൾ: “സർവവിഷേഷു ച” എന്ന ഭാഗത്തിലൂടെ വിവിധ വിഷാവസ്ഥകളിലും ഈ യോഗത്തിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നു. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ വിഷബാധയുണ്ടായാൽ സ്വയം അവിപത്തി ചൂർണ്ണം കഴിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ അടിയന്തര വൈദ്യസഹായമാണ് ആവശ്യമായത്.

ചുരുക്കത്തിൽ

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ ശ്ലോകപ്രകാരം, പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകൾ, ശരീരത്തിലെ അമിതമായ താപം, അഗ്നിമാന്ദ്യം, മൂത്രകൃച്ഛ്രം, ജ്വരം, ഛർദ്ദി, കാസം, ശോഷം, ഭ്രമം, ക്ഷയം, പാണ്ഡു, വിവിധ വിഷാവസ്ഥകൾ എന്നിവയിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആചാര്യൻ പരാമർശിക്കുന്നു.

ഇവയിൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് “പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം” എന്ന വാക്യമാണ്. പിത്തരോഗികളിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്നാണ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തെ വെറും “അസിഡിറ്റിക്കുള്ള ചൂർണ്ണം” എന്ന രീതിയിൽ മാത്രം കാണുന്നതിനു പകരം, പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥം പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഒരു യോഗം എന്ന നിലയിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതം.

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം കഴിക്കേണ്ട രീതിയും അളവും (Dose & Usage)

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ അളവ് രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, ദോഷാവസ്ഥ, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. സാധാരണ പ്രയോഗങ്ങളിൽ 1 മുതൽ 3 ഗ്രാം വരെ അവിപത്തി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളും നിലവിലുണ്ട്. എന്നാൽ കൃത്യമായ മാത്രയും എത്ര പ്രാവശ്യം കഴിക്കണം എന്നതും ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ അവിപത്തി യോഗം അല്പം തേൻ ചേർത്ത് ഗുളികാരൂപത്തിൽ തയ്യാറാക്കി കഴിക്കുന്ന രീതിയാണ് സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. “ക്ഷൗദ്രേണ ഗുടികാഃ കൃതാഃ” എന്ന ഭാഗം ഇതാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. അതായത്, ചൂർണ്ണം ആവശ്യമായ അളവിൽ തേൻ ചേർത്ത് ചെറിയ ഗുളികയാക്കി സേവിക്കാം എന്നാണ് ഗ്രന്ഥത്തിലെ നിർദേശം.

തുടർന്ന് “ശീതം ചാനുപിബേജ്ജലമ്” എന്ന് പറയുന്നതിനാൽ, ഔഷധം കഴിച്ചതിന് ശേഷം ശീതജലം അനുപാനമായി ഉപയോഗിക്കണമെന്നാണ് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്. ഇവിടെ ശീതജലം എന്നത് തണുത്ത വെള്ളം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്;

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം എത്ര ദിവസം തുടർച്ചയായി കഴിക്കണം എന്നതിന് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പ്രത്യേക കാലപരിധി നൽകിയിട്ടില്ല. അതിനാൽ അസിഡിറ്റി, വയറ്റിലെ എരിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് സ്വയം ദീർഘകാലം കഴിക്കുന്നതിന് പകരം, പ്രശ്നത്തിന്റെ കാരണം മനസ്സിലാക്കി ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രയും കാലയളവും നിശ്ചയിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞ 1–3 ഗ്രാം എന്നത് പൊതുവായി കാണുന്ന പ്രയോഗമാത്രയാണ്. വ്യക്തിഗത ചികിത്സയ്ക്കുള്ള കൃത്യമായ ഡോസ് ആയി ഇതിനെ കാണരുത്.

പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കൾ (Major Manufacturers)

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്ന ചില പ്രമുഖ ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ:

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

ആര്യവൈദ്യ ഫാർമസി (AVP - Arya Vaidya Pharmacy)

എ.വി.എൻ ആയുർവേദ (AVN Ayurveda)

🛍️ നാഗാർജ്ജുന ആയുർവേദ (Nagarjuna Ayurvedic Group)

(കുറിപ്പ്: ചില കമ്പനികൾ ഇത് അവിപത്തികര ചൂർണ്ണം - Avipathikara Choornam എന്ന പേരിലും പുറത്തിറക്കുന്നുണ്ട്. പേരിൽ ചെറിയ മാറ്റമുണ്ടെങ്കിലും ഇവയുടെ ചേരുവകളും ഗുണങ്ങളും ഒന്നുതന്നെയാണ്.)

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിൽ ശർക്കര/പഞ്ചസാര ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, പ്രമേഹമുള്ളവർ ഇത് സ്വമേധയാ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശം തേടുക.

അമിതമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ വയറിളക്കം, വയറുവേദന, വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ നിർദേശിച്ച അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ എന്നിവർ അവിപത്തി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിർബന്ധമായും ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നത് ഉചിതമാണ്.

Disclaimer

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ദശമൂലാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 11 Aug 2026 11:57:58 +0000

നമ്മുടെ വീട്ടിൽ ആർക്കെങ്കിലും വിട്ടുമാറാത്ത ക്ഷീണമോ, ശരീരത്തിന് ഒരു തളർച്ചയോ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രസവശേഷമുള്ള പരിചരണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആദ്യം കേൾക്കുന്ന പേരുകളിൽ ഒന്നാണ് ദശമൂലാരിഷ്ടം (Dashmularishtam). പണ്ടുമുതലേ നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ശരീരത്തിന് കരുത്തും ഉന്മേഷവും ലഭിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധമാണിത്.

പക്ഷേ ദശമൂലാരിഷ്ടം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്തിനൊക്കെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രമാണോ ഇത് നൽകുന്നത്? അതോ മറ്റ് സാഹചര്യങ്ങളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടോ? ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പലർക്കും സംശയങ്ങളുണ്ടാകാം.

ഈ അരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്നും, ഇത് സാധാരണയായി എന്തിനാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നതെന്നും നമുക്ക് നോക്കാം.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്ന ശ്ലോകം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ശാർങ്ങധര സംഹിതയിലെ മധ്യമഖണ്ഡം 10-ാം അധ്യായത്തിലെ 78 മുതൽ 92 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്ന വിധവും, അതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ഗുണങ്ങളും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ ദശമൂലം ഉൾപ്പെടെ വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് കഷായം തയ്യാറാക്കുന്നതും, അതിലേക്ക് ദ്രാക്ഷ, തേൻ, ശർക്കര തുടങ്ങിയവ ചേർത്ത് അരിഷ്ടരൂപത്തിൽ തയ്യാറാക്കുന്നതുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം

ദശമൂലാനി കുർവീത ഭാഗൈഃ പഞ്ചപലൈഃ പൃഥക് ।

പഞ്ചവിംശത്പലം കുര്യാത് ചിത്രകം പൗഷ്കരം തഥാ ॥ 78 ॥

കുര്യാത് വിംശത്പലം ലോധ്രം ഗുഡൂചീ തത്സമാ ഭവേത് ।

പലൈഃ ഷോഡശഭിർധാത്രീ രവിസംഖ്യൈർ ദുരാലഭാ ॥79 ॥

ഖദിരോ ബീജസാരശ്ച പഥ്യാ ചേതി പൃഥക് പലൈഃ ।

അഷ്ടഭിർഗണിതൈഃ കുഷ്ഠം മഞ്ജിഷ്ഠാ ദേവദാരു ച ॥ 80 ॥

വിഡങ്ഗം മധുകം ഭാങ്ഗാ കപിത്ഥോക്ഷഃ പുനർനവാ ।

ചവ്യം മാംസീ പ്രിയങ്ഗുശ്ച സാരിവാ കൃഷ്ണജീരകം ॥ 81 ॥

ത്രിവൃതാ രേണുകം രാസ്നാ പിപ്പലീ ക്രമുകഃ ശഠീ ।

ഹരിദ്രാ ശതപുഷ്പാ ച പദ്മകം നാഗകേശരം ॥ 82 ॥

മുസ്തമിന്ദ്രയവഃ ശൃങ്ഗീ ജീവകർഷഭകൗ തഥാ ।

മേദാ ചാന്യാ മഹാമേദാ കാകോല്യൗ ഋദ്ധിവൃദ്ധി ച ॥83 ॥

കുര്യാത് പൃഥക് ദ്വിപലികാൻ പചേദഷ്ടഗുണേ ജലേ ।

ചതുർഥാംശം ശൃതം നിത്വാ മൃദ്ഭാണ്ഡേ സന്നിധാപയേത് ॥ 84 ॥

ചതുഃഷഷ്ടിപലാം ദ്രാക്ഷാം പചേന്നീരേ ചതുർഗുണേ ।

ത്രിപാദശേഷം ശീതം ച പൂർവക്വാഥേ ശൃതം ക്ഷിപേത് ॥ 85 ॥

ദ്വാത്രിംശത്പലികം ക്ഷൗദ്രം ദദ്യാത് ഗുഡചതുഃശതം ।

ത്രിംശത്പലാനി ധാതക്യാഃ കങ്കോലം ജലചന്ദനം ॥ 86 ॥

ജാതീഫലം ലവങ്ഗം ച ത്വഗേലാപത്രകേശരം ।

പിപ്പലീ ചേതി സഞ്ചൂർണ്യ ഭാഗൈർദ്വിപലികൈഃ പൃഥക് ॥87 ॥

ശാണമാത്രാം ച കസ്തൂരീം സർവമേകത്ര നിക്ഷിപേത് ।

ഭൂമൗ നിഖാതയേദ്ഭാണ്ഡം തതോ ജാതരസം പിബേത് ॥ 88 ॥

കതകസ്യ ഫലം ക്ഷിപ്ത്വാ രസം നിർമലതാം നയേത് ।

ഗ്രഹണീമരുചിം ശ്വാസം കാസം ഗുൽമം ഭഗന്ദരം ॥ 89 ॥

വാതവ്യാധിം ക്ഷയം ഛർദിം പാണ്ഡുരോഗം ച കാമലാം ।

കുഷ്ഠാന്യർശാംസി മേഹാംശ്ച മന്ദാഗ്നിമുദരാണി ച ॥90൦ ॥

ശർക്കരാശ്മരീം മൂത്രകൃച്ഛ്രം ധാതുക്ഷയം ജയേത് ।

കൃശാനാം പുഷ്ടിജനനോ വന്ധ്യാനാം ഗർഭദഃ പരഃ ॥ 91 ॥

അരിഷ്ടോ ദശമൂലാഖ്യസ്തേജഃ ശുക്രബലപ്രദഃ ॥ 92 ॥

ലളിതമായ വ്യാഖ്യാനം

നമുക്ക് ഈ ശ്ലോകം ഒന്ന് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം. ശാർങ്ങധര സംഹിതയിലെ 78-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ രണ്ട് വരികളാണ് ആദ്യം നോക്കുന്നത്. ദശമൂലാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ വേണ്ട ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും അവയുടെ അളവും എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്നാണ് ഈ വരികളിൽ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ദശമൂലാനി കുർവീത ഭാഗൈഃ പഞ്ചപലൈഃ പൃഥക് ।

പഞ്ചവിംശത്പലം കുര്യാത് ചിത്രകം പൗഷ്കരം തഥാ ॥

ഇതിന്റെ ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർത്ഥം നോക്കിയാൽ ശ്ലോകം വളരെ എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

ദശമൂലാനി എന്നാൽ ദശമൂലം എന്നാണ് അർത്ഥം. ബൃഹത് പഞ്ചമൂലവും ലഘു പഞ്ചമൂലവും ചേർന്ന പത്തുതരം ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ വേരുകളെയാണ് ദശമൂലം എന്ന് പറയുന്നത്.

കുർവീത എന്നാൽ എടുക്കണം, തയ്യാറാക്കണം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഇവിടെ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഭാഗൈഃ എന്നാൽ നിശ്ചിത അളവുകളായി, ഭാഗങ്ങളായി എന്നാണ് അർത്ഥം.

പഞ്ചപലൈഃ എന്നാൽ അഞ്ചു പലം വീതം എന്നാണ് അർത്ഥം. ഇവിടെ ‘പഞ്ച’ അഞ്ചിനെയും ‘പലം’ ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു അളവിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പൃഥക് എന്നാൽ പ്രത്യേകം, വെവ്വേറെ എന്നർത്ഥം. അതായത് ദശമൂലത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പത്ത് ഔഷധവേരുകളും ഓരോന്നും പ്രത്യേകം അഞ്ചു പലം വീതം എടുക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യൻ നിർദേശിക്കുന്നത്.

പഞ്ചവിംശത്പലം എന്നാൽ ഇരുപത്തഞ്ച് പലം എന്നാണ് അർത്ഥം.

കുര്യാത് എന്നാൽ എടുക്കണം, ചേർക്കണം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ചിത്രകം എന്നാൽ ചിത്രകമൂലം അഥവാ കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ്. സംസ്കൃതത്തിൽ ചിത്രകം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഔഷധസസ്യം Plumbago zeylanica ആണ്.

പൗഷ്കരം എന്നാൽ പുഷ്കരമൂലം. Inula racemosa എന്ന സസ്യത്തിന്റെ മൂലത്തെയാണ് ഇവിടെ പൗഷ്കരം എന്ന് പറയുന്നത്.

തഥാ എന്നാൽ അതുപോലെ, അതേ രീതിയിൽ എന്നർത്ഥം.

സാരാംശവും ആചാര്യവ്യാഖ്യാനവും

ഈ രണ്ട് വരികളിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കാൻ ആവശ്യമായ പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ അളവാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ദശമൂലത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പത്ത് ഔഷധവേരുകളും ഓരോന്നും അഞ്ച് പലം വീതം പ്രത്യേകം എടുക്കണം. അതിനുശേഷം ചിത്രകവും പൗഷ്കരമൂലവും ഇരുപത്തഞ്ച് പലം വീതം ചേർക്കണമെന്നാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത അളവുകണക്കിൽ ഒരു പലം ഏകദേശം 48 ഗ്രാം ആയി കണക്കാക്കാറുണ്ട്. ഈ കണക്കുപ്രകാരം അഞ്ച് പലം ഏകദേശം 240 ഗ്രാമും ഇരുപത്തഞ്ച് പലം ഏകദേശം 1.2 കിലോഗ്രാമും വരും. എന്നാൽ വിവിധ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പ്രയോഗരീതികളിലും അളവുകളിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണുന്നതിനാൽ, ഇത്തരം കണക്കുകൾ പ്രായോഗിക ഔഷധനിർമാണത്തിന് നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അതത് ഗ്രന്ഥപതിപ്പും വിദഗ്ധാഭിപ്രായവും പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ദശമൂലത്തോടൊപ്പം ചിത്രകത്തിനും പൗഷ്കരത്തിനും പ്രത്യേക പ്രാധാന്യത്തോടെ കൂടുതലായ അളവ് നൽകിയിരിക്കുന്നതായി കാണാം. ചിത്രകത്തിന് ദീപന-പാചന സ്വഭാവവും, പൗഷ്കരത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക ഔഷധപ്രാധാന്യവും കണക്കിലെടുത്താണ് ഈ യോഗത്തിൽ അവ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതെന്ന് ആയുർവേദപരമായി മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ ഇവിടെ പ്രധാനമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്, ഈ ശ്ലോകം ആദ്യം പറയുന്നത് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ അളവും യോഗനിർമാണക്രമവും ആണെന്നതാണ്; അവയുടെ ചികിത്സാഗുണങ്ങൾ തുടർന്നുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിലും ഗ്രന്ഥവിവരണത്തിലുമാണ് കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നത്.

79-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ തുടർ ഔഷധക്കൂട്ടുകളെയും അവയുടെ കൃത്യമായ അളവുകളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന 79-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

കുര്യാത് വിംശത്പലം ലോധ്രം ഗുഡൂചീ തത്സമാ ഭവേത് ।

പലൈഃ ഷോഡശഭിർധാത്രീ രവിസംഖ്യൈർ ദുരാലഭാ ॥79 ॥

കുര്യാത് എന്നാൽ എടുക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

വിംശത്പലം എന്നാൽ ഇരുപത് പലം അളവിൽ (വിംശതി = 20, പലം = പ്രാചീന ആയുർവേദ അളവുതൂക്കം).

ലോധ്രം എന്നാൽ പാച്ചോറ്റി തോൽ (Symplocos racemosa).

ഗുഡൂചീ എന്നാൽ ചിറ്റമൃത് (Tinospora cordifolia).

തത്സമാ എന്നാൽ അതിന് തുല്യമായി, അതായത് ലോധ്രത്തിന്റെ അതേ അളവായ 20 പലം തന്നെ.

ഭവേത് എന്നാൽ ആയിരിക്കേണ്ടതാണ്.

പലൈഃ എന്നാൽ പലം അളവുകളാൽ.

ഷോഡശഭിഃ എന്നാൽ പതിനാറ് (16) എന്ന സംഖ്യ.

ധാത്രീ എന്നാൽ നെല്ലിക്ക അഥവാ ആമലാകി (Phyllanthus emblica).

രവിസംഖ്യൈഃ എന്നാൽ രവിസംഖ്യ അളവിൽ. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സംഖ്യകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രാചീന രീതിയാണിത്. 'രവി' (സൂര്യൻ) എന്നത് 12 എന്ന സംഖ്യയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു (ദ്വാദശാദിത്യന്മാർ അഥവാ 12 സൂര്യന്മാർ എന്ന സങ്കൽപ്പം). അതിനാൽ ഇവിടെ 12 പലം എന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നു.

ദുരാലഭാ എന്നാൽ ധന്വയാസം അഥവാ കൊടിത്തൂവ (Fagonia cretica / Alhagi maurorum).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഔഷധഗുണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി അടുത്തതായി ചേർക്കേണ്ട നാലു പ്രധാന ഔഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഇതനുസരിച്ച് ലോധ്രം (പാച്ചോറ്റി) ഇരുപത് പലവും (20 Palas), ഗുഡൂചീ (ചിറ്റമൃത്) ലോധ്രത്തിന്റെ അതേ അളവിൽ അതായത് ഇരുപത് പലവും (20 Palas) എടുക്കണം. ധാത്രീ (നെല്ലിക്ക) പതിനാറ് പലം (16 Palas) അളവിലും, ദുരാലഭാ (ധന്വയാസം) രവിസംഖ്യാ കണക്കനുസരിച്ച് പന്ത്രണ്ട് പലം (12 Palas) അളവിലുമാണ് ചേർത്തുകൊടുക്കേണ്ടത്.

ഒരു പലം എന്നാൽ 48 ഗ്രാമിന് തുല്യമായതിനാൽ, ലോധ്രവും ചിറ്റമൃതും 960 ഗ്രാം വീതവും, നെല്ലിക്ക 768 ഗ്രാം അളവിലും, ധന്വയാസം 576 ഗ്രാം അളവിലുമാണ് കഷായ നിർമ്മാണത്തിനായി അളന്നെടുക്കേണ്ടത്.

രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും ദഹനശേഷി കൂട്ടുന്നതിനും ശരീരത്തിലെ വീക്കവും പിത്തകോപവും ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളാണ് ലോധ്രവും അമൃതും നെല്ലിക്കയും. ദശമൂലത്തിന്റെ വാതശമന ഗുണത്തിനൊപ്പം ഇവ ചേരുമ്പോൾ ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യം ഇരട്ടിക്കുകയും ശരീരത്തിന് വേഗത്തിൽ ബലവും ഉന്മേഷവും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

80-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ തുടർ ഔഷധക്കൂട്ടുകളെയും അവയുടെ അളവുകളെയും കുറിച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്ന 80-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു.

ഖദിരോ ബീജസാരശ്ച പഥ്യാ ചേതി പൃഥക് പലൈഃ ।

അഷ്ടഭിർഗണിതൈഃ കുഷ്ഠം മഞ്ജിഷ്ഠാ ദേവദാരു ച ॥ 80 ॥

ഖദിരഃ എന്നാൽ ഖദിരം അഥവാ കരിങ്ങാലി. ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യമാണിത്.

ബീജസാരഃ എന്നാൽ ബീജസാരം അഥവാ അസനം, സാധാരണയായി വേങ്ങയുടെ ഹൃദയഭാഗത്തെയാണ് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ച എന്നാൽ ‘ഉം’ എന്നാണ് അർത്ഥം. മുമ്പ് പറഞ്ഞ ദ്രവ്യങ്ങളോടൊപ്പം ഇതും ഉൾപ്പെടുത്തണം എന്നതാണ് സൂചന.

പഥ്യാ എന്നാൽ പഥ്യ അഥവാ ഹരീതകി, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കടുക്ക എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഔഷധഫലം.

ചേതി എന്നാൽ ‘എന്നിവ’ അഥവാ ‘ഇവയും’ എന്ന അർത്ഥം.

പൃഥക് എന്നാൽ ഓരോന്നും പ്രത്യേകം, വെവ്വേറെ എന്നർത്ഥം.

പലൈഃ എന്നാൽ പലം എന്ന പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ അളവിൽ.

അഷ്ടഭിഃ എന്നാൽ എട്ട് എന്നർത്ഥം.

ഗണിതൈഃ എന്നാൽ കണക്കാക്കിയ അളവിൽ എന്ന ആശയമാണ് ഇവിടെ വരുന്നത്.

കുഷ്ഠം എന്നാൽ കുഷ്ഠം അഥവാ കൊട്ടം. ആയുർവേദത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ഔഷധമൂലമാണിത്.

മഞ്ജിഷ്ഠാ എന്നാൽ മഞ്ജിഷ്ഠ അഥവാ മഞ്ചട്ടി.

ദേവദാരു എന്നാൽ ദേവദാരു അഥവാ ദേവതാരം.

ച എന്നാൽ ‘ഉം’ എന്നർത്ഥം. അതായത് കുഷ്ഠം, മഞ്ജിഷ്ഠ, ദേവദാരു എന്നിവയും തുടർന്നുള്ള ഔഷധക്കൂട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ആചാര്യ സാരാംശം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ ചേർക്കുന്ന അടുത്ത ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നത്. ഖദിരം, ബീജസാരം, പഥ്യാ എന്നീ മൂന്ന് ദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും എട്ട് പലം വീതം എടുക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യൻ നിർദേശിക്കുന്നത്.

ഒരു പലം ഏകദേശം 48 ഗ്രാം എന്ന പരമ്പരാഗത കണക്കുപ്രകാരം നോക്കിയാൽ എട്ട് പലം ഏകദേശം 384 ഗ്രാം വരും. അതിനാൽ ഖദിരം, ബീജസാരം, പഥ്യാ എന്നിവ ഓരോന്നും ഏകദേശം 384 ഗ്രാം വീതം വരും. ഇത് പരമ്പരാഗത അളവിന്റെ ഏകദേശ ഗ്രാമ്-പരിവർത്തനമാണ്; ഔഷധനിർമാണത്തിൽ ഗ്രന്ഥപാഠവും പ്രാമാണികമായ അളവുക്രമവുമാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്ത് കുഷ്ഠം, മഞ്ജിഷ്ഠ, ദേവദാരു എന്നിവയെയും തുടർന്നുള്ള ഔഷധക്കൂട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്, ഈ വരിയിൽ അവയുടെ പ്രത്യേക അളവ് വേർതിരിച്ച് പറയുന്നില്ല എന്നതാണ്. അതിനാൽ തുടർന്നുള്ള ശ്ലോകവുമായി ചേർത്താണ് അവയുടെ അളവും നിർമ്മാണക്രമവും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, 80-ാമത്തെ ശ്ലോകം ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഔഷധക്കൂട്ടിലേക്ക് ഖദിരം, ബീജസാരം, പഥ്യാ എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ ചേർക്കുന്നതിനെയും, അതോടൊപ്പം കുഷ്ഠം, മഞ്ജിഷ്ഠ, ദേവദാരു തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ തുടർന്നുള്ള കൂട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതിനെയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇവിടെ ഓരോ ദ്രവ്യത്തിന്റെയും ചികിത്സാഗുണം വിശദീകരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ യോഗത്തിൽ ഏത് ദ്രവ്യം എങ്ങനെ ഉൾപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് ആചാര്യന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം.

81-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിനായി ചേർക്കേണ്ട തുടർന്നുള്ള പ്രധാന ദിവ്യൗഷധങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ചവ്യം മാംസീ പ്രിയങ്ഗുശ്ച സാരിവാ കൃഷ്ണജീരകം ॥ 81 ॥

ത്രിവൃതാ രേണുകം രാസ്നാ പിപ്പലീ ക്രമുകഃ ശഠീ ।

ചവ്യം എന്നാൽ കാട്ടുകുരുമുളകിന്റെ വള്ളി അഥവാ ചവ്യം (Piper chaba).

മാംസീ എന്നാൽ ജടാമാഞ്ചി അഥവാ മാഞ്ചി (Nardostachys jatamansi).

പ്രിയങ്ഗുഃ എന്നാൽ ഞാഴൽ അഥവാ ഞാഴൽപ്പൂവ് (Callicarpa macrophylla).

ച എന്നാൽ ഉം.

സാരിവാ എന്നാൽ നറുനീണ്ടി അഥവാ നന്നാറി (Hemidesmus indicus).

കൃഷ്ണജീരകം എന്നാൽ കരിഞ്ചീരകം (Nigella sativa).

ത്രിവൃതാ എന്നാൽ ത്രികോൽപക്കൊന്ന (Operculina turpethum).

രേണുകം എന്നാൽ കാട്ടുജീരകം അഥവാ കായഫലം.

രാസ്നാ എന്നാൽ അരത്ത അഥവാ ചിറ്റരത്ത (Alpinia galanga).

പിപ്പലീ എന്നാൽ തിപ്പലി (Piper longum).

ക്രമുകഃ എന്നാൽ അടക്ക അഥവാ കവുങ്ങിൻഫലം (Areca catechu).

ശഠീ എന്നാൽ കച്ചോളം (Hedychium spicatum).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിലെ കഷായ നിർമ്മാണത്തിനായുള്ള അത്യന്തം ഗുണപ്രദമായ 12 ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ശ്ലോകഭാഗങ്ങളിൽ ആചാര്യൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ചവ്യം, ജടാമാഞ്ചി, ഞാഴൽ, നറുനീണ്ടി, കരിഞ്ചീരകം, ത്രികോൽപക്കൊന്ന, രേണുകം, ചിറ്റരത്ത, തിപ്പലി, അടക്ക, കച്ചോളം എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ ഓരോന്നും വെവ്വേറെ രണ്ടു പലം (2 Palas) വീതമാണ് അളന്നെടുക്കേണ്ടത്. ആയുർവേദ തൂക്കമനുസരിച്ച് രണ്ടു പലം എന്നത് 96 ഗ്രാം വീതമാണ് (2 × 48 ഗ്രാം).

ഈ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ഓരോന്നിനും ശരീരത്തിൽ കൃത്യമായ ധർമ്മങ്ങളുണ്ട്. ജടാമാഞ്ചിയും കച്ചോളവും നാഡീവ്യൂഹത്തിന് ഉന്മേഷവും മനസ്സിന് ശാന്തതയും നൽകുമ്പോൾ, നറുനീണ്ടിയും കരിഞ്ചീരകവും രക്തപ്രസാദനത്തിനും ശരീരത്തിലെ ദൂഷിത അംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും സഹായിക്കുന്നു. ത്രികോൽപക്കൊന്ന ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ അനുലോമനം ചെയ്യാനും (സുഗമമായി പുറന്തള്ളാൻ), തിപ്പലിയും ചവ്യവും ചിറ്റരത്തയും ദഹനാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് വാതവേദനകളെ ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നവയാണ്.

82-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ കഷായക്കൂട്ടുകളിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട തുടർ ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഹരിദ്രാ ശതപുഷ്പാ ച പദ്മകം നാഗകേശരം ॥ 82 ॥

മുസ്തമിന്ദ്രയവഃ ശൃങ്ഗീ ജീവകർഷഭകൗ തഥാ ।

ഹരിദ്രാ എന്നാൽ മഞ്ഞൾ (Curcuma longa).

ശതപുഷ്പാ എന്നാൽ ചതകുപ്പ (Anethum sowa).

ച എന്നാൽ ഉം.

പദ്മകം എന്നാൽ പതിമുഖം (Prunus cerasoides).

നാഗകേശരം എന്നാൽ നാഗപ്പൂവ് അഥവാ നാഗകേസരം (Mesua ferrea).

മുസ്തം എന്നാൽ മുത്തങ്ങ അഥവാ മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ് (Cyperus rotundus).

ഇന്ദ്രയവഃ എന്നാൽ കുടകപ്പാലയരി (Holarrhena antidysenterica ബീജങ്ങൾ).

ശൃങ്ഗീ എന്നാൽ കർക്കടകശൃംഗി (Pistacia integerima).

ജീവക-ഋഷഭകൗ എന്നാൽ അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിൽ പെടുന്ന ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നീ അപൂർവ്വ ഔഷധങ്ങൾ. (രണ്ടും ചേർത്താണ് 'ജീവകർഷഭകൗ' എന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്).

തഥാ എന്നാൽ അതുപോലെ തന്നെ.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

കഷായ തയ്യാറെടുപ്പിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന അടുത്ത 9 ദിവ്യൗഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. മഞ്ഞൾ, ചതകുപ്പ, പദ്മകാഷ്ഠം, നാഗപ്പൂവ്, മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്, കുടകപ്പാലയരി, കർക്കടകശൃംഗി, അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിലെ ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നിവയാണ് ഈ കൂട്ടുകൾ.

82-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിലെ പാകവിധി അനുസരിച്ച് ഈ ഔഷധങ്ങൾ ഓരോന്നും വെവ്വേറെ രണ്ടു പലം (2 Palas) വീതം, അതായത് 96 ഗ്രാം വീതമാണ് അളന്നെടുക്കേണ്ടത്.

ഈ കൂട്ടുകളിലെ ഓരോ ദ്രവ്യവും ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യത്തെയും ദഹന-പ്രതിരോധ ശേഷിയെയും കാര്യമായി സ്വാധീനിക്കുന്നു. മഞ്ഞളും നാഗപ്പൂവും രക്തപ്രസാദനത്തിനും ശരീരത്തിലെ വീക്കങ്ങൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമ്പോൾ, ചതകുപ്പയും മുത്തങ്ങയും ദഹനാഗ്നിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും വയറിലെ അസ്വസ്ഥതകളും ഗ്യാസും ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശ്വാസകോശാരോഗ്യത്തിനും ചുമ, ശ്വാസംമുട്ടൽ എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും കർക്കടകശൃംഗി ഉത്തമമാണ്. ജീവകവും ഋഷഭകവും ശരീരത്തിന് ഉടനടി ബലവും ധാതുപുഷ്ടിയും നൽകുന്ന ജീവനീയ ഔഷധങ്ങളാണ്.

83-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിലെ കഷായക്കൂട്ടുകളിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട അഷ്ടവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചും കഷായം തിളപ്പിക്കുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

മേദാ ചാന്യാ മഹാമേദാ കാകോല്യൗ ഋദ്ധിവൃദ്ധി ച ॥83 ॥

കുര്യാത് പൃഥക് ദ്വിപലികാൻ പചേദഷ്ടഗുണേ ജലേ ।

മേദാ എന്നാൽ അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിൽ പെടുന്ന 'മേദ' എന്ന ദിവ്യൗഷധം (Polygonatum verticillatum).

ച അന്യാ എന്നാൽ മറ്റിന്നൊന്നായ അഥവാ മറ്റൊന്ന് (ച + അന്യാ).

മഹാമേദാ എന്നാൽ 'മഹാമേദ' എന്ന ഔഷധം (Polygonatum cirrhifolium).

കാകോല്യൗ എന്നാൽ കാകോളിയും ക്ഷീരകാകോളിയും. (രണ്ട് ഔഷധങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് ദ്വിവചനത്തിലാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ 'കാകോല്യൗ' എന്ന് പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്).

ഋദ്ധി എന്നാൽ 'ഋദ്ധി' എന്ന ഔഷധസസ്യം (Habenaria edgeworthii).

വൃദ്ധി എന്നാൽ 'വൃദ്ധി' എന്ന ഔഷധസസ്യം (Habenaria intermedia).

ച എന്നാൽ ഉം.

കുര്യാത് എന്നാൽ സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ അളന്നെടുക്കേണ്ടതാണ്.

പൃഥക് എന്നാൽ വെവ്വേറെയായി അഥവാ ഓരോന്നും പ്രത്യേകമായി.

ദ്വിപലികാൻ എന്നാൽ രണ്ടു പലം വീതം അളവിൽ (ദ്വി = 2, പലം = പ്രാചീന അളവുതൂക്കം).

പചേത് എന്നാൽ പാകം ചെയ്യണം അഥവാ കഷായവിധിയോടെ തിളപ്പിക്കണം.

അഷ്ടഗുണേ എന്നാൽ എട്ടിരട്ടി അളവിൽ (8 മടങ്ങ്).

ജലേ എന്നാൽ ശുദ്ധജലത്തിൽ.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും വീര്യമേറിയതും അപൂർവ്വവുമായ 'അഷ്ടവർഗ്ഗ' ഔഷധങ്ങളിൽ പെട്ട മേദ, മഹാമേദ, കാകോളി, ക്ഷീരകാകോളി , ഋദ്ധി, വൃദ്ധി എന്നീ കൂട്ടുകളെയാണ് ഈ ശ്ലോകഭാഗത്ത് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് (മുൻ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞ ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നിവ കൂടിയാകുമ്പോൾ അഷ്ടവർഗ്ഗം പൂർത്തിയാകുന്നു).

80 മുതൽ 83 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള എല്ലാ ഔഷധച്ചെടികളും വെവ്വേറെ രണ്ടു പലം (2 Palas) വീതം അളന്നെടുക്കണം. ഒരു പലം എന്നത് 48 ഗ്രാം ആയതിനാൽ, രണ്ടു പലം എന്നാൽ 96 ഗ്രാം വീതമാണ്.

ഇങ്ങനെ കൃത്യമായി അളന്നെടുത്ത ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ എല്ലാം ഒന്നിച്ചുചേർത്ത്, അതിൻ്റെ എട്ടിരട്ടി (8 മടങ്ങ്) വെള്ളം ഒഴിച്ച് നന്നായി അടുപ്പത്തുവെച്ച് തിളപ്പിച്ചു കഷായം വെയ്ക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യ ഉപദേശം.

ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് ബലവും ധാതുപുഷ്ടിയും നൽകാനും, വാതകോപങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ച് യൗവനവും പ്രതിരോധശേഷിയും നിലനിർത്താനും അഷ്ടവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് വന്ധ്യത മാറ്റി ഗർഭധാരണശേഷി നൽകാനും, ശുക്രബലവും ശരീരകാന്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കാനുമുള്ള ശേഷി ലഭിക്കുന്നത് ഈ അഷ്ടവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടാണ്.

84-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രധാന കഷായം അരിച്ചെടുക്കുന്ന വിധിയും, അതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട രണ്ടാം കഷായമായ ദ്രാക്ഷാ ക്വാഥം (മുന്തിരിക്കഷായം) തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഈ ഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ചതുർഥാംശം ശൃതം നിത്വാ മൃദ്ഭാണ്ഡേ സന്നിധാപയേത് ॥ 84 ॥

ചതുഃഷഷ്ടിപലാം ദ്രാക്ഷാം പചേന്നീരേ ചതുർഗുണേ ।

ചതുർഥാംശം എന്നാൽ നാലിലൊന്നായി വറ്റിച്ച അളവ് (1/4 ഭാഗം).

ശൃതം എന്നാൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായത്തെ (തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച ഔഷധജലം).

നീത്വാ എന്നാൽ അരിച്ചെടുത്ത് അഥവാ സ്വീകരിച്ച്.

മൃദ്ഭാണ്ഡേ എന്നാൽ മൺപാത്രത്തിൽ (അരിഷ്ടസന്ധാനത്തിനായി പ്രത്യേകമായി വൃത്തിയാക്കി തയ്യാറാക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ).

സന്നിധാപയേത് എന്നാൽ ഒഴിച്ചു സൂക്ഷിക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ നിക്ഷേപിക്കേണ്ടതാണ്.

ചതുഃഷഷ്ടിപലാം എന്നാൽ അറുപത്തിനാല് പലം അളവിൽ (ചതുഃഷഷ്ടി = 64, പലം = പ്രാചീന ആയുർവേദ അളവുതൂക്കം).

ദ്രാക്ഷാം എന്നാൽ നല്ല ഗുണമേന്മയുള്ള ഉണക്കമുന്തിരി (Vitis vinifera).

പചേത് എന്നാൽ പാകം ചെയ്യണം അഥവാ കഷായവിധിയോടെ തിളപ്പിക്കണം.

നീരേ എന്നാൽ ശുദ്ധജലത്തിൽ.

ചതുർഗുണേ എന്നാൽ നാലിരട്ടി അളവിൽ (4 മടങ്ങ് വെള്ളത്തിൽ).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ഈ ശ്ലോകഭാഗത്ത് പ്രധാനമായും രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നത്. ആദ്യമായി, മുൻ ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറഞ്ഞ ഔഷധക്കൂട്ടുകളെല്ലാം എട്ടിരട്ടി വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച് നാലിലൊന്നാക്കി അരിച്ചെടുത്ത കഷായം (ശൃതം) അരിഷ്ടം ഉണ്ടാക്കാൻ കരുതിവെച്ചിരിക്കുന്ന മൺപാത്രത്തിലേക്ക് (മൃദ്ഭാണ്ഡം) ഒഴിച്ചുവെക്കണം.

അതിനുശേഷം, ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേക രുചിയും മധുരവും ഒപ്പം സന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് (Fermentation) ആവശ്യമായ സ്വാഭാവിക ഗുണവും നൽകുന്നതിനായി അറുപത്തിനാല് പലം (64 Palas) ഉണക്കമുന്തിരി എടുക്കണം. ആയുർവേദ അളവുതൂക്കപ്രകാരം ഒരു പലം എന്നത് 48 ഗ്രാമിന് തുല്യമായതിനാൽ, 64 പലം ഉണക്കമുന്തിരി എന്നത് ഏകദേശം 3.072 കിലോഗ്രാം വരും.

ഇങ്ങനെ അളന്നെടുത്ത ഉണക്കമുന്തിരി അതിൻ്റെ നാലിരട്ടി (4 മടങ്ങ്) ശുദ്ധജലം ചേർത്ത് വേറെയായി തിളപ്പിച്ചു പാകം ചെയ്യണം എന്നാണ് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിൽ ദ്രാക്ഷ (ഉണക്കമുന്തിരി) പിത്തശമനത്തിനും, രക്തവർദ്ധനവിനും, മലബന്ധം അകറ്റുന്നതിനും അത്യുത്തമമാണ്. ദശമൂലങ്ങളുടെ ചൂടും വീര്യവും ശരീരത്തിന് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കാനും, ഔഷധത്തിന് നല്ല മൃദുത്വവും ദഹനസൗകര്യവും നൽകാനും ദ്രാക്ഷാ കഷായം വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

85-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിൽ ഉണക്കമുന്തിരി കഷായം ചേർക്കേണ്ട വിധിയെക്കുറിച്ചും, അതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട മധുരദ്രവ്യങ്ങളായ തേൻ, ശർക്കര എന്നിവയുടെ കൃത്യമായ അളവുകളെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ത്രിപാദശേഷം ശീതം ച പൂർവക്വാഥേ ശൃതം ക്ഷിപേത് ॥ 85 ॥

ദ്വാത്രിംശത്പലികം ക്ഷൗദ്രം ദദ്യാത് ഗുഡചതുഃശതം ।

ത്രിപാദശേഷം എന്നാൽ നാലിരട്ടി വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിക്കുന്ന ഉണക്കമുന്തിരി വറ്റി, മുക്കാൽ ഭാഗം (3/4 ഭാഗം) ദ്രാവകം ശേഷിക്കുമ്പോൾ.

ശീതം ച എന്നാൽ നന്നായി ആറിയതിനുശേഷം (തണുത്തതിന് ശേഷം).

പൂർവക്വാഥേ എന്നാൽ മുൻപ് തയ്യാറാക്കി മൺപാത്രത്തിൽ ഒഴിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ ദശമൂലാദി കഷായത്തിലേക്ക്.

ശൃതം എന്നാൽ പാകം ചെയ്ത ഈ ദ്രാക്ഷാ കഷായത്തെ.

ക്ഷിപേത് എന്നാൽ ഒഴിച്ചു ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

ദ്വാത്രിംശത്പലികം എന്നാൽ മുപ്പത്തിരണ്ട് പലം അളവിൽ (ദ്വാത്രിംശത് = 32, പലം = പ്രാചീന അളവുതൂക്കം).

ക്ഷൗദ്രം എന്നാൽ ശുദ്ധമായ തേൻ.

ദദ്യാത് എന്നാൽ ചേർത്തു കൊടുക്കേണ്ടതാണ്.

ഗുഡചതുഃശതം എന്നാൽ നാനൂറ് പലം ശർക്കര (ഗുഡ = ശർക്കര, ചതുഃശതം = 400).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

മുൻ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ നാലിരട്ടി വെള്ളത്തിൽ ഉണക്കമുന്തിരി ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച്, വെള്ളം വറ്റി മുക്കാൽ ഭാഗമായി (3/4) ചുരുങ്ങുമ്പോൾ അടുപ്പിൽ നിന്നും വാങ്ങി തണുക്കാൻ അനുവദിക്കണം. ഇങ്ങനെയുണ്ടാക്കിയ ദ്രാക്ഷാ കഷായം നന്നായി ആറിയതിനു ശേഷം, നേരത്തെ മൺപാത്രത്തിൽ പകർന്നു വെച്ചിട്ടുള്ള ദശമൂലാദി കഷായത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ചു ചേർക്കണം.

അതിനുശേഷം അരിഷ്ടസന്ധാനത്തിനും (സന്ദീപനം/Fermentation) ഔഷധത്തിന് മധുരവും വീര്യവും നൽകുന്നതിനുമായി മധുരദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർക്കണം. ഇതനുസരിച്ച് 32 പലം (32 Palas) ശുദ്ധമായ തേനും 400 പലം (400 Palas) നല്ല ശർക്കരയും അളന്നെടുത്ത് ഈ കഷായക്കൂട്ടിലേക്ക് നന്നായി ഇളക്കി ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

ആയുർവേദ അളവുതൂക്കപ്രകാരം കണക്കാക്കിയാൽ:

തേൻ (ക്ഷൗദ്രം): 32 × 48 ഗ്രാം = 1.536 കിലോഗ്രാം

ശർക്കര (ഗുഡം): 400 × 48 ഗ്രാം = 19.2 കിലോഗ്രാം

ആയുർവേദ സന്ധാന കല്പനകളിൽ തേനിലും ശർക്കരയിലുമുള്ള സ്വാഭാവിക സർക്കരകളാണ് ഔഷധത്തിന് ആവശ്യമായ സ്വാഭാവിക ആൽക്കഹോൾ രൂപപ്പെടാൻ സഹായിക്കുന്നത്. തേൻ ഔഷധ ഗുണങ്ങളെ ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മസ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ എത്തിക്കുന്ന 'യോഗവാഹി'യായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, ശർക്കര ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ ഊർജ്ജവും ബലവും പ്രധാനം ചെയ്യുന്നു.

86-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ അരിഷ്ടസന്ധാനത്തിന് (Fermentation) ഒഴിച്ചു കൂടാനാവാത്ത 'ധാതകിപ്പൂവും' (താതിരിപ്പൂവ്), സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളായ മറ്റ് പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ത്രിംശത്പലാനി ധാതക്യാഃ കങ്കോലം ജലചന്ദനം ॥ 86 ॥

ജാതീഫലം ലവങ്ഗം ച ത്വഗേലാപത്രകേശരം ।

ത്രിംശത്പലാനി എന്നാൽ മുപ്പത് പലം അളവിൽ (ത്രിംശത് = 30, പലാനി = പലങ്ങൾ).

ധാതക്യാഃ എന്നാൽ ധാതകിപ്പൂവ് അഥവാ താതിരിപ്പൂവ് (Woodfordia fruticosa).

കങ്കോലം എന്നാൽ തക്കോലം അഥവാ കങ്കോലം (Piper cubeba).

ജല എന്നാൽ ഇരുവേലി (Pavonia odorata).

ചന്ദനം എന്നാൽ ചന്ദനം അഥവാ രക്തചന്ദനം (Santalum album / Pterocarpus santalinus).

ജാതീഫലം എന്നാൽ ജാതിക്ക (Myristica fragrans).

ലവങ്ഗം എന്നാൽ ഗ്രാമ്പൂ അഥവാ കരയാമ്പൂ (Syzygium aromaticum).

ച എന്നാൽ ഉം.

ത്വക് എന്നാൽ കറുവപ്പട്ട (Cinnamomum verum).

ഏലാ എന്നാൽ ഏലക്ക (Elettaria cardamomum).

പത്ര എന്നാൽ വഴനയില അഥവാ തമലാപത്രം (Cinnamomum tamala).

കേശരം എന്നാൽ നാഗപ്പൂവ് അഥവാ നാഗകേസരം (Mesua ferrea).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

കഷായവും ദ്രാക്ഷാരസവും തേനൂറുന്ന ശർക്കരപ്പാനിയിലേക്ക് ചേർത്തതിനു ശേഷം, അരിഷ്ടം നൊദിക്കുന്നതിനും (Fermentation) അതിന് ദിവ്യമായ സുഗന്ധവും വീര്യവും ലഭിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം ധാതകിപ്പൂവ് (താതിരിപ്പൂവ്) ആണ്. അരിഷ്ടസന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് ആവശ്യമായ സ്വാഭാവിക ഈസ്റ്റ് (Natural Yeast) പ്രധാനം ചെയ്യുന്നത് ധാതകിപ്പൂവാണ്. താതിരിപ്പൂവ് മുപ്പത് പലം (30 Palas) അളവിൽ എടുക്കണം. ആയുർവേദ അളവനുസരിച്ച് 30 പലം എന്നത് 1.440 കിലോഗ്രാം (30 × 48 ഗ്രാം) വരും.

തുടർന്ന് പറയുന്ന തക്കോലം, ഇരുവേലി, ചന്ദനം, ജാതിക്ക, ഗ്രാമ്പൂ, കറുവപ്പട്ട, ഏലക്ക, വഴനയില, നാഗപ്പൂവ് എന്നിവ ഔഷധത്തിന് അത്യുത്തമമായ സുഗന്ധം നൽകുന്നതിനോടൊപ്പം ദഹനാഗ്നിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും, വായുകോപത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും, ഹൃദയത്തിനും നാഡീവ്യൂഹത്തിനും ഉന്മേഷം നൽകാനും സഹായിക്കുന്നവയാണ്. (ഈ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും രണ്ടു പലം വീതം എടുത്ത് പൊടിച്ചാണ് ചേർക്കേണ്ടത് എന്ന് അടുത്ത വരികളിൽ ഗ്രന്ഥകാരൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നുണ്ട്).

87-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിലെ പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ (പൊടിച്ചു ചേർക്കേണ്ട സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ) കൃത്യമായ അളവുകളും, അതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട ദിവ്യൗഷധമായ കസ്തൂരിയെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

പിപ്പലീ ചേതി സഞ്ചൂർണ്യ ഭാഗൈർദ്വിപലികൈഃ പൃഥക് ॥87 ॥

ശാണമാത്രാം ച കസ്തൂരീം സർവമേകത്ര നിക്ഷിപേത് ।

പിപ്പലീ എന്നാൽ തിപ്പലി (Piper longum).

ച ഇതി എന്നാൽ ഉം എന്നീ ഔഷധങ്ങളെ (മുൻ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞ തക്കോലം, ഇരുവേലി, ചന്ദനം, ജാതിക്ക, ഗ്രാമ്പൂ, കറുവപ്പട്ട, ഏലക്ക, വഴനയില, നാഗപ്പൂവ് എന്നിവയോടൊപ്പം തിപ്പലിയും).

സഞ്ചൂർണ്യ എന്നാൽ നന്നായി പൊടിച്ച് അഥവാ സൂക്ഷ്മചൂർണ്ണമാക്കി.

ഭാഗൈഃ എന്നാൽ അളവുകളിൽ അഥവാ ഭാഗങ്ങളായി.

ദ്വിപലികൈഃ എന്നാൽ രണ്ടു പലം വീതം അളവിൽ (ദ്വി = 2, പലം = പ്രാചീന അളവുതൂക്കം).

പൃഥക് എന്നാൽ വെവ്വേറെയായി അഥവാ ഓരോന്നും പ്രത്യേകമായി.

ശാണമാത്രാം എന്നാൽ ഒരു ശാണം അളവിൽ. (ആയുർവേദ കണക്കനുസരിച്ച് ഒരു ശാണം എന്നത് ഒരു കർഷത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് ഭാഗമാണ്, അതായത് ഏകദേശം 3 ഗ്രാം).

ച എന്നാൽ ഉം.

കസ്തൂരീം എന്നാൽ ശുദ്ധമായ കസ്തൂരി (Musk).

സർവം എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം തന്നെ.

ഏകത്ര എന്നാൽ ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് അഥവാ ഒരുമിച്ച്.

നിക്ഷിപേത് എന്നാൽ (മൺപാത്രത്തിലെ കഷായത്തിലേക്കും മധുരക്കൂട്ടുകളിലേക്കും) നിക്ഷേപിക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ ചേർത്തുകൊടുക്കേണ്ടതാണ്.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

86-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിലും 87-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിലുമായി ഗ്രന്ഥകാരൻ നിർദ്ദേശിച്ച പത്തു പ്രധാന പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങൾ (തക്കോലം, ഇരുവേലി, ചന്ദനം, ജാതിക്ക, ഗ്രാമ്പൂ, കറുവപ്പട്ട, ഏലക്ക, വഴനയില, നാഗപ്പൂവ്, തിപ്പലി) ഓരോന്നും വെവ്വേറെ രണ്ടു പലം (2 Palas) വീതം അളന്നെടുത്ത് നന്നായി പൊടിച്ച് ചൂർണ്ണമാക്കണം.

ആയുർവേദ അളവനുസരിച്ച് ഒരു പലം എന്നത് 48 ഗ്രാം ആയതിനാൽ, രണ്ടു പലം എന്നത് 96 ഗ്രാം വീതമാണ് (10 സുഗന്ധ ഔഷധങ്ങൾ × 96 ഗ്രാം = ആകെ 960 ഗ്രാം പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണം).

ഇതിനോടൊപ്പം അത്യപൂർവ്വവും അത്യധികം വീര്യമേറിയതുമായ കസ്തൂരി ഒരു ശാണം (1 Shaana - ഏകദേശം 3 ഗ്രാം) അളവിലും അളന്നെടുക്കണം. ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങളും കസ്തൂരിയും മുൻപ് മൺപാത്രത്തിൽ പകർന്നു വെച്ചിട്ടുള്ള ദശമൂലാദി കഷായം, ദ്രാക്ഷാ കഷായം, തേൻ, ശർക്കര, താതിരിപ്പൂവ് എന്നിവയുടെ കൂട്ടിലേക്ക് ഒന്നിച്ച് ചേർത്തുകൊടുക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യ ഉപദേശം.

സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെയും കസ്തൂരിയുടെയും സാന്നിധ്യം ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് ആകർഷകമായ സുഗന്ധവും സ്വാദും നൽകുന്നു. എന്ന് മാത്രമല്ല, ഇവ ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യത്തെ രക്തത്തിലൂടെയും നാഡീവ്യൂഹങ്ങളിലൂടെയും ശരീരത്തിലെ മുഴുവൻ കോശങ്ങളിലേക്കും വേഗത്തിൽ എത്തിക്കുന്ന 'യോഗവാഹി'യായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

88-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട സന്ധാന പ്രക്രിയയുടെ (Fermentation) അവസാന ഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചും, അരിഷ്ടം തെളിച്ചെടുക്കുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഭൂമൗ നിഖാതയേദ്ഭാണ്ഡം തതോ ജാതരസം പിബേത് ॥ 88 ॥

കതകസ്യ ഫലം ക്ഷിപ്ത്വാ രസം നിർമലതാം നയേത് ।

ഭൂമൗ എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ അഥവാ നിലത്ത് (മണ്ണിൽ).

നിഖാതയേത് എന്നാൽ കുഴിച്ചിടേണ്ടതാണ് അഥവാ കുഴിയെടുത്ത് താഴ്ത്തി വെക്കേണ്ടതാണ്.

ഭാണ്ഡം എന്നാൽ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ അടങ്ങിയ മൺപാത്രത്തെ (വായുകടക്കാത്തവിധം വായ കൂട്ടിക്കെട്ടിയ മൺപാത്രം).

തതഃ എന്നാൽ അതിനുശേഷം (സന്ധാന പ്രക്രിയ പൂർത്തിയായി അരിഷ്ടം പാകമായതിനുശേഷം).

ജാതരസം എന്നാൽ പുതുതായി ഉൽപ്പാദിക്കപ്പെട്ട അരിഷ്ടരസത്തെ (പാകമായ ഔഷധത്തെ).

പിബേത് എന്നാൽ അളവനുസരിച്ച് സേവിക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ കുടിക്കേണ്ടതാണ്.

കതകസ്യ എന്നാൽ തേറ്റാമ്പരലിന്റെ (Strychnos potatorum).

ഫലം എന്നാൽ കായ അഥവാ വിത്ത്.

ക്ഷിപ്ത്വാ എന്നാൽ (അരിഷ്ടത്തിലേക്ക്) ഇട്ടുകൊണ്ട് അഥവാ ചേർത്തുകൊടുത്ത്.

രസം എന്നാൽ അരിഷ്ട ദ്രാവകത്തെ.

നിർമലതാം എന്നാൽ കലക്കലില്ലാത്ത തെളിച്ചത്തെ അഥവാ ശുദ്ധിയെ.

നയേത് എന്നാൽ വരുത്തേണ്ടതാണ് / മാറ്റിയെടുക്കേണ്ടതാണ്.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

കഷായങ്ങളും മധുരദ്രവ്യങ്ങളും പ്രക്ഷേപ മരുന്നുകളും ചേർത്തതിനു ശേഷം മൺപാത്രത്തിന്റെ വായ തുണികൊണ്ടും കളിമണ്ണുകൊണ്ടും കാറ്റുകടക്കാത്ത വിധം നന്നായി കൂട്ടിക്കെട്ടി (മുദ്രണം ചെയ്ത്) ഭൂമിയിൽ കുഴിയെടുത്ത് താഴ്ത്തി വെക്കണം. ഇതിനെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'ഭൂമിഗത സന്ധാനം' എന്ന് പറയുന്നത്. ഭൂമിക്കടിയിലെ സ്ഥിരമായ താപനില അരിഷ്ടം കൃത്യമായ പാകത്തിൽ നൊദിക്കുന്നതിന് (Fermentation) സഹായിക്കുന്നു.

നിശ്ചിത ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം പാത്രം തുറന്ന് നോക്കുമ്പോൾ തയ്യാറായിരിക്കുന്ന അരിഷ്ടരസത്തെയാണ് 'ജാതരസം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഇങ്ങനെ ലഭിക്കുന്ന അരിഷ്ടത്തിൽ ഔഷധപ്പൊടികളുടെയും മറ്റും അടിമടിയോ കലക്കലോ ഉണ്ടാവാം. അരിഷ്ടത്തിന് നല്ല തെളിച്ചവും നിർമ്മലതയും ലഭിക്കുന്നതിനായി തേറ്റാമ്പൽ വിത്ത് (കതക ഫലം) അരച്ചോ പൊടിച്ചോ അതിലേക്ക് ഇട്ടു കൊടുക്കണം. തേറ്റാമ്പൽ ജലത്തിലെയും ദ്രാവകങ്ങളിലെയും അവശിഷ്ടങ്ങളെ അടിയുറിച്ച് ദ്രാവകത്തെ തികച്ചും കണ്ണാടി പോലെ തെളിഞ്ഞെടുക്കുന്ന സ്വാഭാവിക ക്ലിയറിംഗ് ഏജന്റായി (Clearing Agent) പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ തെളിഞ്ഞെടുത്ത ദശമൂലാരിഷ്ടം യഥാവിധി സേവിക്കാമെന്ന് ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നു.

89-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ രോഗശാന്തി ഗുണങ്ങളെ അഥവാ ഫലശ്രുതിയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചു തുടങ്ങുന്ന ഈ ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഗ്രഹണീമരുചിം ശ്വാസം കാസം ഗുൽമം ഭഗന്ദരം ॥ 89 ॥

വാതവ്യാധിം ക്ഷയം ഛർദിം പാണ്ഡുരോഗം ച കാമലാം

ഗ്രഹണീം എന്നാൽ ഗ്രഹണീ രോഗം, അതായത് കുടലിന്റെ ദഹനശേഷിയെയും ആഗിരണശേഷിയെയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ (IBS, വിട്ടുമാറാത്ത വയറിളക്കം, കുടൽപ്പുണ്ണ്).

അരുചിം എന്നാൽ അരുചി അഥവാ ഭക്ഷണത്തോടുള്ള മടുപ്പും വിശപ്പില്ലായ്മയും.

ശ്വാസം എന്നാൽ ശ്വാസംമുട്ടൽ അഥവാ ശ്വസനസംബന്ധമായ വൈഷമ്യങ്ങൾ.

കാസം എന്നാൽ വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ.

ഗുൽമം എന്നാൽ വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന വായുകോപം, വീക്കം, മുഴകൾ എന്നിവ കാരണമുണ്ടാകുന്ന ഗുൽമരോഗം.

ഭഗന്ദരം എന്നാൽ ഭഗന്ദരം അഥവാ ഫിസ്റ്റുല (Anal Fistula).

വാതവ്യാധിം എന്നാൽ വാതകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന സർവ്വവിധ രോഗങ്ങളും (സന്ധിവാതം, നാഡീസംബന്ധമായ വേദനകൾ, പക്ഷാഘാതം, നടുവേദന).

ക്ഷയം എന്നാൽ ശരീരക്ഷയം, പനി അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് രോഗങ്ങൾ കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന അമിത തളർച്ചയും ധാതുക്കളുടെ നാശവും.

ഛർദിം എന്നാൽ ഛർദ്ദി അഥവാ വമന അസ്വസ്ഥതകൾ.

പാണ്ഡുരോഗം എന്നാൽ പാണ്ഡു അഥവാ വിളർച്ച, രക്തക്കുറവ് (Anemia).

ച എന്നാൽ ഉം.

കാമലാം എന്നാൽ കാമല അഥവാ മഞ്ഞപ്പിത്തം (Jaundice).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടം ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് അത്ഭുതകരമായ രോഗശാന്തി നൽകുന്നത് എന്ന് ആചാര്യൻ കൃത്യമായി വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത് ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെയാണ്.

കുടലിന്റെ ഗ്രഹണീശേഷിയെ വീണ്ടെടുത്ത് ആഗിരണപ്രക്രിയ സുഗമമാക്കാനും, ദഹനാഗ്നിയെ വർദ്ധിപ്പിച്ച് അരുചി മാറ്റി നല്ല വിശപ്പ് ഉണ്ടാക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു. ശ്വാസംമുട്ടൽ, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ തുടങ്ങിയ ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്കും, വയറ്റിലെ ഗ്യാസ് അസ്വസ്ഥതകൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഗുൽമത്തിനും ഭഗന്ദരത്തിനും ഇത് ആശ്വാസമേകുന്നു.

ശരീരത്തിൽ വാതദോഷം കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന സന്ധിവേദന, നാഡീവേദന, സന്ധിവാതം തുടങ്ങിയ എല്ലാവിധ വാതവ്യാധികൾക്കും ഇത് ഉത്തമപരിഹാരമാണ്. ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന തളർച്ചയും ക്ഷയവും മാറ്റി തിരികെ ബലം നൽകാനും, വിളർച്ചയും (പാണ്ഡു) മഞ്ഞപ്പിത്തവും (കാമല) മൂലം ക്ഷീണിച്ച രക്തമണ്ഡലത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാനും ദശമൂലാരിഷ്ടം സഹായിക്കുന്നു.

90-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ രോഗനാശന ശേഷിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിശദീകരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

കുഷ്ഠാന്യർശാംസി മേഹാംശ്ച മന്ദാഗ്നിമുദരാണി ച ॥90 ॥

ശർക്കരാശ്മരീം മൂത്രകൃച്ഛ്രം ധാതുക്ഷയം ജയേത് ।

കുഷ്ഠാനി എന്നാൽ വിവിധ തരത്തിലുള്ള ചർമ്മരോഗങ്ങൾ അഥവാ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ.

അർശാംസി എന്നാൽ അർശസ്സ് അഥവാ മൂലക്കുരു (Piles).

മേഹാൻ എന്നാൽ പ്രമേഹ രോഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ മൂത്രവ്യൂഹത്തെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ.

ച എന്നാൽ ഉം.

മന്ദാഗ്നിം എന്നാൽ ദഹനാഗ്നിയുടെ മന്ദത അഥവാ അജീർണ്ണവും ദഹനക്കുറവും.

ഉദരാണി എന്നാൽ വയറുവീക്കം, മഹോദരം തുടങ്ങിയ വിവിധ ഉദരരോഗങ്ങൾ.

ച എന്നാൽ ഉം.

ശർക്കരാം എന്നാൽ മൂത്രത്തിൽ ശർക്കര അഥവാ മണൽത്തരികൾ പോലുള്ള ഘടകങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ.

അശ്മരീം എന്നാൽ അശ്മരി അഥവാ മൂത്രക്കല്ല് (Kidney Stones).

മൂത്രകൃച്ഛ്രം എന്നാൽ മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന പുകച്ചിലും കഠിനമായ വേദനയും.

ധാതുക്ഷയം എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളുടെയും (രസ, രക്ത, മാംസ, മേദസ്സ്, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ര) ക്ഷയം അഥവാ ബലഹീനത.

ജയേത് എന്നാൽ പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുന്നു അഥവാ രോഗത്തെ ജയിക്കുന്നു.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടം ശരീരത്തിലെ വിവിധ വ്യൂഹങ്ങളെ (Systems) എങ്ങനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു എന്നാണ് ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വിവിധ തരം ചർമ്മരോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠം), മൂലക്കുരു (അർശസ്സ്), പ്രമേഹം ഉൾപ്പെടെയുള്ള മൂത്രരോഗങ്ങൾ (മേഹം) എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് വളരെ ഫലപ്രദമായ ഔഷധമാണ്. വയറ്റിലെ ദഹനാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് മന്ദാഗ്നിയെ മാറ്റാനും, വയറുവീക്കവും മഹോദരവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഉദരരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

കൂടാതെ, വൃക്കകളെയും മൂത്രവ്യൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങളായ മൂത്രക്കല്ല് (അശ്മരി), മൂത്രത്തിൽ മണൽത്തരികൾ വീഴുന്ന അവസ്ഥ (ശർക്കര), മൂത്രതടസ്സവും പുകച്ചിലും (മൂത്രകൃച്ഛ്രം) എന്നിവയെ ഈ അരിഷ്ടം പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നു. വ്യാധി കാരണം ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളും ക്ഷയിച്ച് കഠിനമായ ബലഹീനത അനുഭവിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ (ധാതുക്ഷയം), ശരീരത്തിന് ഉടനടി പോഷണവും പുനരുജ്ജീവനവും നൽകാൻ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

91-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പുനരുജ്ജീവന ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രത്യുൽപ്പാദനശേഷിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രതിപാദിക്കുന്ന 91-ാമത്തെ ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

കൃശാനാം പുഷ്ടിജനനോ വന്ധ്യാനാം ഗർഭദഃ പരഃ ॥ 91 ॥

കൃശാനാം എന്നാൽ അമിതമായി ശരീരം മെലിഞ്ഞവർക്കും, ക്ഷീണിച്ചവർക്കും, വിളർച്ച ബാധിച്ചവർക്കും.

പുഷ്ടിജനനഃ എന്നാൽ ശരീരത്തിന് നല്ല തടിച്ചുകൊഴുപ്പും പുഷ്ടിയും മാംസബലവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു.

വന്ധ്യാനാം എന്നാൽ വന്ധ്യത അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് / ഗർഭധാരണ തടസ്സങ്ങളുള്ളവർക്ക്.

ഗർഭദഃ എന്നാൽ ഗർഭധാരണശേഷി നൽകുന്നതും ഗർഭപാത്രത്തിന് ആരോഗ്യം പ്രധാനം ചെയ്യുന്നതുമാകുന്നു.

പരഃ എന്നാൽ അത്യുത്തമമായത് അഥവാ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത്.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടം ശരീരത്തിന്റെ പ്രാഥമിക പോഷണത്തെയും പ്രത്യുൽപ്പാദന വ്യൂഹത്തെയും എങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ വരിയിൽ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

വിട്ടുമാറാത്ത അസുഖങ്ങൾ, ദീർഘകാലത്തെ ദൗർബല്യം, ശരിയായ പോഷണം ലഭിക്കാത്തത് തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാൽ ശരീരം അമിതമായി ക്ഷീണിച്ച് മെലിഞ്ഞുപോകുന്ന അവസ്ഥയെ ആയുർവേദത്തിൽ കാർശ്യ എന്ന നിലയിൽ പരിഗണിക്കുന്നു. ഇത്തരത്തിൽ ശരീരധാതുക്കളുടെ പോഷണം കുറയുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ ബലവും പുഷ്ടിയും വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി ബൃംഹണ ചികിത്സകൾക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ അവസാന ശ്ലോകത്തിൽ “കൃശാനാം പുഷ്ടിജനനഃ” എന്ന് പറയുന്നത് കൃശരായവരിൽ പുഷ്ടി ജനിപ്പിക്കുന്നതായാണ്. അതായത്, ശരീരം അമിതമായി ക്ഷയിച്ചവരിൽ ശരീരപോഷണത്തിനും ബലവർധനയ്ക്കും സഹായിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമായാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ പറയുന്ന ബൃംഹണ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം വെറും ശരീരഭാരം കൂട്ടുക എന്നതല്ല. ശരീരത്തിലെ ക്ഷയിച്ച ധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം നൽകുകയും ശരീരത്തെ കൂടുതൽ ബലമുള്ളതും സുസ്ഥിരവുമാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ആയുർവേദത്തിലെ ബൃംഹണ ചികിത്സയുടെ വിശാലമായ അർത്ഥം.

പ്രത്യേകിച്ച്, സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് പ്രാചീനകാലം തൊട്ടേ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഗർഭപാത്രത്തിലെ വാതദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ച്, രക്തസഞ്ചാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഗർഭപാത്രത്തിന് കരുത്തുനൽകാനും ഇതിന് കഴിവുണ്ട്. വന്ധ്യത അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് ഗർഭധാരണത്തിന് അനുയോജ്യമായ അന്തരീക്ഷം ശരീരത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഏറ്റവും മികച്ച (പരഃ) ഔഷധമാണിത്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രസവരക്ഷയ്ക്കും പ്രസവാനന്തര ആരോഗ്യത്തിനും ദശമൂലാരിഷ്ടം പരമ്പരാഗതമായി ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

92-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട ശ്ലോകത്തിലെ അവസാനത്തെ വരിയുടെ (92-ാമത്തെ ശ്ലോകം) വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

അരിഷ്ടോ ദശമൂലാഖ്യസ്തേജഃ ശുക്രബലപ്രദഃ ॥ 92 ॥

അരിഷ്ടഃ എന്നാൽ സന്ധാന പാകത്തിലൂടെ തയ്യാറാക്കിയ ഔഷധമായ അരിഷ്ടം.

ദശമൂലാഖ്യഃ എന്നാൽ ദശമൂലം എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് അഥവാ 'ദശമൂലാരിഷ്ടം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തേജഃ എന്നാൽ ശരീരത്തിന്റെ തേജസ്സ്, ചർമ്മകാന്തി, ഓജസ്സ്, പ്രഭാവം എന്നിവ.

ശുക്ര എന്നാൽ ശുക്രധാതു അഥവാ സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാരിലെ പ്രത്യുൽപ്പാദന ഘടകം.

ബല എന്നാൽ ശാരീരിക ബലവും ദൃഢമായ രോഗപ്രതിരോധശേഷിയും.

പ്രദഃ എന്നാൽ സമൃദ്ധമായി നൽകുന്നത് അഥവാ പ്രധാനം ചെയ്യുന്നത്.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ഈ വിശിഷ്ട ഔഷധയോഗത്തിന്റെ പേരും അതിൻ്റെ ആകെത്തുകയായ പ്രധാന ഫലശ്രുതിയും വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് ആചാര്യൻ ശ്ലോകം പൂർത്തിയാക്കുകയാണിവിടെ. ദശമൂലങ്ങളെ പ്രധാന ഔഷധക്കൂട്ടാക്കി സന്ധാനവിധിയോടെ നിർമ്മിച്ച ഈ ദിവ്യൗഷധത്തെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'ദശമൂലാരിഷ്ടം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഈ ഔഷധം സേവിക്കുന്നതിലൂടെ ശരീരത്തിന് മികച്ച ഓജസ്സും തേജസ്സും (ശരീരകാന്തി) ലഭിക്കുന്നു. കൂടാതെ, സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിച്ച് പ്രത്യുൽപ്പാദന ശേഷിയും വീര്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. ദിവസേനയുള്ള ശരീരക്ഷീണവും തളർച്ചയും മാറ്റി ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ഉന്മേഷവും സമഗ്രമായ രോഗപ്രതിരോധശേഷിയും (ബലം) പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ ഔഷധമാണ് ദശമൂലാരിഷ്ടം എന്ന് ഉപസംഹരിച്ചുകൊണ്ട് ആചാര്യൻ ഈ ശാസ്ത്രീയ വിവരണം പൂർത്തിയാക്കുന്നു.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, അതിന്റെ നിർമ്മാണരീതിക്കൊപ്പം ശാർങ്ങധര സംഹിതയിൽ തന്നെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങളും നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. 89 മുതൽ 92 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടം വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു.

ഗ്രഹണി (Grahani) — ദഹനവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആഹാരം ശരിയായി ദഹിക്കാത്തതും ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാത്തതുമായ അവസ്ഥകളെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഗ്രഹണി എന്നതിലൂടെ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

ശ്വാസം (Shwasa) — ശ്വാസതടസ്സം, ശ്വാസംമുട്ടൽ തുടങ്ങിയ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അവസ്ഥകൾ.

കാസം (Kasa) — ചുമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകൾ.

ഗുൽമം (Gulma) — ഉദരപ്രദേശത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന വാതാദി ദോഷബന്ധമായ ഗാഢമായ അസ്വസ്ഥതകളെ ആയുർവേദത്തിൽ ഗുൽമം എന്ന പേരിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ഭഗന്ദരം (Bhagandara) — മലദ്വാരത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ഫിസ്റ്റുല പോലുള്ള അവസ്ഥ.

വാതവ്യാധി (Vatavyadhi) — വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളുടെ പൊതുവായ വിഭാഗം.

ക്ഷയം (Kshaya) — ശരീരധാതുക്കളുടെ ക്ഷയം, ദീർഘകാല രോഗങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള ശരീരക്ഷീണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകൾ.

പാണ്ഡുരോഗം (Panduroga) — വിളർച്ചയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളെ ആയുർവേദത്തിൽ പാണ്ഡുരോഗം എന്ന് പറയുന്നു.

കാമല (Kamala) — മഞ്ഞപ്പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥ.

കുഷ്ഠം (Kushta) — വിവിധ തരത്തിലുള്ള ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആയുർവേദത്തിലെ വിശാലമായ രോഗവിഭാഗം.

അർശസ് (Arsha) — മൂലക്കുരു അഥവാ പൈൽസ്.

മേഹ (Meha) — മൂത്രവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളുടെ ഒരു വിഭാഗം. പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

മന്ദാഗ്നി (Mandagni) — ദഹനശക്തി കുറയുന്ന അവസ്ഥ.

ഉദരം (Udara) — ഉദരരോഗങ്ങളുടെ ഒരു വിഭാഗം. ഇതിൽ ഉദരത്തിൽ ദ്രവം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ചില അവസ്ഥകളും ആയുർവേദപരമായി ഉൾപ്പെടാം.

ശർക്കര (Sharkara) — മൂത്രത്തിൽ ചെറുകല്ലുകളോ മണൽത്തരികളോ പോലുള്ള കണങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അശ്മരി (Ashmari) — മൂത്രാശയത്തിലോ മൂത്രവാഹിനികളിലോ ഉണ്ടാകുന്ന കല്ല് അഥവാ urinary calculi.

മൂത്രകൃച്ഛ്രം (Mutrakrichra) — മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ടോ വേദനയോ അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ.

ഇതിനുപുറമെ, ശരീരം അമിതമായി ക്ഷയിച്ച് കൃശരായവരിൽ “കൃശാനാം പുഷ്ടിജനനഃ” എന്ന് ഗ്രന്ഥം പ്രത്യേകം പറയുന്നു. അതായത്, കൃശരായവരിൽ പുഷ്ടി വർധിപ്പിക്കുന്നതായി ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെ ആചാര്യൻ പരാമർശിക്കുന്നു.

അതുപോലെ “വന്ധ്യാനാം ഗർഭദഃ പരഃ” എന്ന ഭാഗവും കാണാം. വന്ധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഗർഭധാരണത്തിന് സഹായകരമായതായി ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു?

പണ്ടുള്ളവർ പറഞ്ഞുവെച്ചതെല്ലാം വെറും വിശ്വാസം മാത്രമാണോ, അതിൽ എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം ഇന്ന് പലർക്കും ഉണ്ടാകും. ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിലെ ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നടന്നിട്ടുള്ള പഠനങ്ങൾ നോക്കിയാൽ, പണ്ടുള്ളവർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പല ചേരുവകൾക്കും ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന ചില സ്വഭാവങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ദശമൂലാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും ഇതിൽ പ്രധാനമാണ്. ദ്രാക്ഷ, ശർക്കര, തേൻ തുടങ്ങിയവയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഔഷധക്കൂട്ടിനെ പുളിപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന സന്ധാന പ്രക്രിയ നടക്കുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായി ചെറിയ അളവിൽ ആൽക്കഹോൾ രൂപപ്പെടുന്നു. ഈ ആൽക്കഹോൾ ഔഷധത്തിലെ ചില ഘടകങ്ങളെ ദ്രവിപ്പിച്ച് അരിഷ്ടത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിക്ക് തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ദശമൂലത്തിലെ പല വേരുകളെയും മറ്റ് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ ശരീരത്തിലെ വീക്കം, ഓക്സിഡേറ്റീവ് സമ്മർദ്ദം, വേദന തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ദശമൂലത്തെ വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ശരീരവേദനയ്ക്കും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പാരമ്പര്യത്തിന് പിന്നിൽ എന്തെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയ സാധ്യതയുണ്ടാകാമെന്ന് ഗവേഷകർ കരുതുന്നത്.

ചിത്രകം, ഗുഡൂചി, പിപ്പലി, ദേവദാരു തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രത്യേകം പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ ചിലതിന് ദഹനപ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന, ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം കാണിക്കുന്ന, ശരീരത്തിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്വഭാവങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പഠനങ്ങളിൽ സൂചനകളുണ്ട്.

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം മാത്രം മറക്കരുത്. ഒരു ഔഷധസസ്യത്തെക്കുറിച്ച് നടന്ന പഠനത്തിന്റെ ഫലം അതേപടി ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിനും ബാധകമാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. കാരണം ദശമൂലാരിഷ്ടം ഒറ്റച്ചെടിയുടെ മരുന്നല്ല; ഒരുപാട് ഔഷധങ്ങൾ ചേർത്ത്, പ്രത്യേക രീതിയിൽ പുളിപ്പിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഈ മുഴുവൻ കൂട്ടിന്റെ പ്രവർത്തനം എങ്ങനെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇനിയും കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

പ്രസവശേഷം സ്ത്രീകൾക്ക് ദശമൂലാരിഷ്ടം കൊടുക്കുന്ന പാരമ്പര്യത്തിനും ഇതേ രീതിയിൽ നോക്കാം. ആയുർവേദത്തിൽ പ്രസവശേഷമുള്ള ശരീരക്ഷയം, ദൗർബല്യം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇതിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾക്ക് ശരീരത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം എന്നതിന് ഗവേഷണങ്ങളിൽ സൂചനകളുണ്ടെങ്കിലും, പ്രസവശേഷമുള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകൾക്കും ഇത് ഒരുപോലെ ഗുണം ചെയ്യും എന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി ഉറപ്പിച്ച് പറയാൻ കഴിയില്ല.

അതിനാൽ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ രണ്ടു കാര്യങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കാണുന്നതാണ് നല്ലത്. ഒരുവശത്ത്, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉപയോഗിച്ചുവന്ന ആയുർവേദ പാരമ്പര്യമുണ്ട്. മറുവശത്ത്, അതിലെ ഓരോ ഔഷധസസ്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഇന്ന് നടക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളുമുണ്ട്. രണ്ടും ചേർത്തുവെച്ച് നോക്കുമ്പോഴാണ് ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെ കൂടുതൽ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് നടന്ന ചില പഠനങ്ങൾ

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് നേരിട്ട് നടത്തിയ പഠനങ്ങളും ലഭ്യമാണ്. അതിൽ ഒരു പഠനത്തിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ജലീയ സത്ത് (aqueous extract) എടുത്ത് ചില വൈറസുകൾക്കെതിരെ പരീക്ഷണം നടത്തി. Vero cell line ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഈ പരീക്ഷണത്തിൽ PPR virus, Reo virus എന്നിവയുടെ വളർച്ച തടയുന്നതായി കണ്ടെത്തിയില്ല. അതായത്, ഈ പരീക്ഷണത്തിൽ ഈ രണ്ട് വൈറസുകൾക്കെതിരെ വ്യക്തമായ antiviral activity കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മറ്റൊരു പഠനത്തിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ antimicrobial activity പരിശോധിച്ചു. Shigella flexneri, Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa തുടങ്ങിയ ചില രോഗാണുക്കൾക്കെതിരെയാണ് പരീക്ഷണം നടത്തിയത്. വിവിധ extract-കൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ethyl acetate extract ചില സൂക്ഷ്മജീവികൾക്കെതിരെ കൂടുതൽ പ്രവർത്തനം കാണിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് Aspergillus niger-നെതിരെ 18 mm-യും Shigella flexneri-നെതിരെ 25 mm-യും inhibition zone രേഖപ്പെടുത്തിയതായി പഠനത്തിൽ പറയുന്നു.

ഈ ഫലങ്ങൾ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില ഘടകങ്ങൾക്ക് antimicrobial activity ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കാണിക്കുന്നതാണ്. എന്നാൽ ഇത് ഒരു പ്രധാന കാര്യമാണ് — ഇത്തരം പഠനങ്ങൾ സാധാരണയായി ലബോറട്ടറിയിൽ രോഗാണുക്കളെ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന പരീക്ഷണങ്ങളാണ്.

ഈ പഠനങ്ങൾ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ഗവേഷണം നടത്താനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് കാണിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിലെ ഔഷധസസ്യങ്ങളും അവയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളും ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നത് മനുഷ്യരിൽ കൂടുതൽ വിശദമായി പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ സാധാരണ ഉപയോഗമാത്ര

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഉപയോഗമാത്ര വ്യക്തിയുടെ പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, ദഹനശക്തി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. സാധാരണയായി 12–24 ml വരെ, ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ, ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഉപയോഗിക്കാൻ ചില ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. ആവശ്യമെങ്കിൽ തുല്യ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം.

എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് 30–40 ml പോലുള്ള ഉയർന്ന ദിവസേനയുള്ള അളവ് സ്വയം തീരുമാനിച്ച് ഉപയോഗിക്കരുത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഉയർന്ന ഡോസ് ആവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നേരിട്ടുള്ള നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ദശമൂലാരിഷ്ടം എത്ര ദിവസം തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കണം എന്നതിനും ഒരൊറ്റ നിശ്ചിത കാലയളവില്ല. രോഗാവസ്ഥയും ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യവും അനുസരിച്ച് ചികിത്സകൻ ഉപയോഗകാലം തീരുമാനിക്കും. അതിനാൽ മാസങ്ങളോളം സ്വയം കഴിക്കുന്നതിന് പകരം ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ദീർഘകാല ഉപയോഗം നടത്തുന്നതാണ് ഉചിതം.

ശ്രദ്ധിക്കുക: അരിഷ്ടങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്ന ആൽക്കഹോൾ അടങ്ങിയിരിക്കാം. അതിനാൽ ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, കുട്ടികൾ, കരൾ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ തുടങ്ങിയവർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടണം.

ദശമൂലാരിഷ്ടം കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

ദശമൂലാരിഷ്ടം ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന അരിഷ്ടയോഗമാണെങ്കിലും, അളവ് കൂടിയാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറ്റിൽ എരിച്ചിൽ, അസ്വസ്ഥത, ദഹനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില ഉഷ്ണഗുണമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ കാരണം, ശരീരത്തിൽ പിത്തപ്രകോപം കൂടുതലുള്ളവർക്ക് അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വായിലോ വയറ്റിലോ എരിച്ചിൽ, കണ്ണിൽ ചൂട്, ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ പിത്തസംബന്ധമായ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളവർ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ പുലർത്തണം.

അതുപോലെ, അരിഷ്ടം അമിതമായ അളവിൽ സ്വയം കഴിക്കുന്നതും വെള്ളം ചേർക്കാതെ നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നതും ചിലരിൽ ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് കാരണമാകാം. അതിനാൽ സാധാരണയായി നിർദേശിക്കുന്ന അളവിലും രീതിയിലും തന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

പ്രമേഹമുള്ളവർ ദശമൂലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം. അരിഷ്ടങ്ങളിൽ ശർക്കര പോലുള്ള മധുരദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ, പ്രമേഹമുള്ളവർ സ്വയം ചികിത്സയായി ഇത് തുടങ്ങുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അമിതമായ രക്തസ്രാവമുള്ള അവസ്ഥകളിലും, പിത്തലക്ഷണങ്ങൾ കൂടുതലുള്ളവരിലും ദശമൂലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

ചുരുക്കത്തിൽ, “പ്രകൃതിദത്തമായ ഔഷധമാണ്, അതുകൊണ്ട് എത്ര വേണമെങ്കിലും കഴിക്കാം” എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല. ശരിയായ അളവും അനുയോജ്യമായ വ്യക്തിയും രോഗാവസ്ഥയും പരിഗണിച്ചാണ് ദശമൂലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. പ്രത്യേകിച്ച് ദീർഘകാലം കഴിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ദശമൂലാരിഷ്ടം നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രധാന സ്ഥാപനങ്ങൾ

ദശമൂലാരിഷ്ടം പല ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാക്കളും വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്നുണ്ട്. പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധനിർമാണ രംഗത്ത് അറിയപ്പെടുന്ന ചില സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ Dashamoolarishtam / Dashamoolarishta ലഭ്യമാണ്.

Arya Vaidya Sala Kottakkal

Vaidyaratnam

AVN Ayurveda Formulations

SNA Oushadhasala

Sitaram Ayurveda

Dabur

🛍️ Shree Baidyanath Ayurved Bhawan

Divya Pharmacy

Nagarjuna Ayurvedic Centre

Sandu Pharmaceuticals Ltd

Alva Pharmacy, Mijar

Dhootapapeshwar

Ashoka Pharmaceuticals

Disclaimer

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളെയും പൊതുവായ അറിവിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഇവ ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ നിർദേശത്തിന് പകരമല്ല.

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തുകയോ നിലവിലുള്ള ചികിത്സ നിർത്തുകയോ മരുന്നിന്റെ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഏതെങ്കിലും ഔഷധം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതകളോ പാർശ്വഫലങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, മരുന്നിന്റെ ഉപയോഗം തുടരുന്നതിന് മുമ്പ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുക.

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന എല്ലാ ലേഖനങ്ങളും എന്റെ വ്യക്തിപരമായ പഠനത്തിന്റെയും ഗവേഷണത്തിന്റെയും സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്‌സൈറ്റിലോ, ബ്ലോഗിലോ, സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ, യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ, ഇ-ബുക്കായോ, അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

എന്റെ പരിശ്രമത്തെ മാനിക്കുകയും ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏ഞ്ഞ നന്ദി. 🙏

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 09 Aug 2026 05:43:25 +0000

ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ തിരക്കുകളും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും കാരണം ക്ഷീണം, ഉന്മേഷക്കുറവ്, ഉറക്കത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലരെയും അലട്ടാറുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിന് കരുത്തും പൊതുവായ ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് അശ്വഗന്ധ. അശ്വഗന്ധ പ്രധാന ഘടകമായി തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ അരിഷ്ട ഔഷധമാണ് അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം (Aswagandharishtam).

ശരീരബലം, ക്ഷീണം, ഉന്മേഷക്കുറവ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന് എന്താണ് പറയപ്പെടുന്ന സ്ഥാനം? ഇത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എന്നിങ്ങനെ പലർക്കും സ്വാഭാവികമായി സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

ഈ ലേഖനത്തിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ആയുർവേദത്തിലെ പ്രാധാന്യം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ നോക്കാം. ആയുർവേദ ഔഷധമായതിനാൽ വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്കും മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗത്തിനും അനുസരിച്ച് ഉപയോഗത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം എന്ന കാര്യവും മനസ്സിൽ വെക്കാം.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം: ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തെ ശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്നതും ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒരു പ്രധാന അരിഷ്ടമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ശ്ലോകം പ്രസിദ്ധമായ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലി (Bhaishajya Ratnavali) യിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ചേരുവകൾ, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, ഉപയോഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കാണാം.

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഭൈഷജ്യരത്നാവലി. കവിരാജ് ഗോവിന്ദ ദാസ് സെൻ രചിച്ച ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവിധ രോഗങ്ങൾക്കുള്ള ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളും ഔഷധയോഗങ്ങളും അവ തയ്യാറാക്കുന്ന വിധവും വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അരിഷ്ടങ്ങൾ, കഷായങ്ങൾ, ചൂർണങ്ങൾ, ലേഹ്യങ്ങൾ തുടങ്ങി പലതരം ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണാം. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശ്ലോകം

തുലാർദ്ധം ചാശ്വഗന്ധായാ മുസല്യാഃ പലവിംശതിഃ ।

മഞ്ജിഷ്ടായാ ഹരീതക്യാ രജന്യോർമധുകസ്യ ച ॥ 13 ॥

രാസ്നാവിദാരീപാർത്ഥാനാം മുസ്തകത്രിവൃതോരപി ।

ഭാഗാൻ ദശപലാൻ ദദ്യാദനന്താശ്യാമയോസ്തഥാ ॥ 14 ॥

ചന്ദനദ്വിതയസ്യാപി വചായാശ്ചിത്രകസ്യ ച ।

ഭാഗാനഷ്ടപലാൻ ക്ഷുണ്ണാനഷ്ടദ്രോണേമ്ഭസഃ പചേത് ॥ 15 ॥

ദ്രോണശേഷേ കഷായേസ്മിൻ പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് ।

ധാതക്യാഃ ഷോഡശപലം മാക്ഷികസ്യ തുലാത്രയം ॥ 16 ॥

വ്യോഷം തു ദ്വിപലം ഗ്രാഹ്യം ത്രിജാതക ചതുഃപലം ।

ചതുഃപലം പ്രിയങ്ഗോശ്ച ദ്വിപലം നാഗകേശരം ॥ 17 ॥

മാസാദൂർദ്ധ്വം പിബേദേനം പലാർദ്ധപരിമാണതഃ ।

മൂർച്ഛാപസ്മൃതിം ശോഷമുന്മാദമപി ദാരുണം ॥ 18 ॥

കാർശ്യമർശാംസി മന്ദത്വമഗ്നേർവാതഭവാൻ ഗദാൻ ।

അശ്വഗന്ധാദ്യരിഷ്ടോയം പീതോ ഹന്യാദസംശയം ॥ 19 ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ട നിർമ്മാണവും ഫലശ്രുതിയും വിവരിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ അർത്ഥം നമുക്കൊന്ന് പരിശോധിക്കാം .

ശ്ലോകം 13:

തുലാർദ്ധം ചാശ്വഗന്ധായാ മുസല്യാഃ പലവിംശതിഃ ।

മഞ്ജിഷ്ടായാ ഹരീതക്യാ രജന്യോർമധുകസ്യ ച ॥ 13 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ കഷായം വെയ്ക്കാൻ ആവശ്യമായ പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളും അവയുടെ അളവുകളുമാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. 'തുലാർദ്ധം ച അശ്വഗന്ധായാഃ' എന്നാൽ ഈ ഔഷധത്തിലെ പ്രധാന ഘടകമായ അശ്വഗന്ധ (അമുക്കുരം) അര തുല (അതായത് 50 പലം) എടുക്കണം. 'മുസല്യാഃ പലവിംശതിഃ' എന്നാൽ നിലപ്പനക്കിഴങ്ങ് (മുസലി) 20 പലം അളവിൽ ചേർക്കണം. 'മഞ്ജിഷ്ടായാ' എന്നാൽ മഞ്ചട്ടി, 'ഹരീതക്യാ' എന്നാൽ കടുക്ക, 'രജന്യോഃ' എന്നാൽ രണ്ട് മഞ്ഞളുകൾ (പച്ചമഞ്ഞളും മരമഞ്ഞളും അഥവാ ഹരിദ്ര, ദാരുഹരിദ്ര എന്നിവ), 'മധുകസ്യ ച' എന്നാൽ ഇരട്ടിമധുരവും (യഷ്ടിമധു) ഇതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ശ്ലോകം 14:

രാസ്നാവിദാരീപാർത്ഥാനാം മുസ്തകത്രിവൃതോരപി ।

ഭാഗാൻ ദശപലാൻ ദദ്യാദനന്താശ്യാമയോസ്തഥാ ॥ 14 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

തുടർന്ന് ചേരുവകളിൽ പത്തു പലം വീതം എടുക്കേണ്ട ഔഷധസസ്യങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നു. 'രാസ്നാ' (അരത്ത), 'വിദാരി' (പാൽമുതുക്ക്), 'പാർത്ഥ' (നീർമരുതിൻ തോൽ), 'മുസ്തക' (മുത്തങ്ങ), 'ത്രിവൃത' (ത്രികോല്പക്കൊന്ന) എന്നിവയും; 'അനന്താ' (വെളുത്ത നന്നാറി ), 'ശ്യാമ' (കറുത്ത നന്നാറി ) എന്നിവയുമാണ് അടുത്ത കൂട്ടുകൾ. 'ഭാഗാൻ ദശപലാൻ ദദ്യാത്' എന്നാൽ ഈ പറഞ്ഞ ഔഷധങ്ങൾ ഓരോന്നും 10 പലം വീതം കൃത്യമായി അളന്നെടുത്ത് ചേർക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യൻ അനുശാസിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം 15:

ചന്ദനദ്വിതയസ്യാപി വചായാശ്ചിത്രകസ്യ ച ।

ഭാഗാനഷ്ടപലാൻ ക്ഷുണ്ണാനഷ്ടദ്രോണേമ്ഭസഃ പചേത് ॥ 15 ॥॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ അടുത്ത കൂട്ടുകളും കഷായ പാകവും വിവരിക്കുന്നു. 'ചന്ദനദ്വിതയസ്യ അപി' എന്നാൽ രണ്ട് ചന്ദനങ്ങൾ (രക്തചന്ദനവും വെൺചന്ദനവും), 'വചായാഃ' എന്നാൽ വയമ്പ്, 'ചിത്രകസ്യ ച' എന്നാൽ കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ ഓരോന്നും 'ഭാഗാൻ അഷ്ടപലാൻ' അതായത് 8 പലം വീതം എടുക്കണം. ഇവയെല്ലാം 'ക്ഷുണ്ണാൻ' അഥവാ നന്നായി ചതച്ചെടുത്ത്, 'അഷ്ടദ്രോണേ അമ്ഭസഃ പചേത്' അതായത് 8 ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് കഷായം വെയ്ക്കാൻ അടുപ്പിൽ വെയ്ക്കണം.

ശ്ലോകം 16:

ദ്രോണശേഷേ കഷായേസ്മിൻ പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് ।

ധാതക്യാഃ ഷോഡശപലം മാക്ഷികസ്യ തുലാത്രയം ॥ 16 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇതിൽ പാകക്രമവും മധുര ദ്രവ്യങ്ങളും വിശദീകരിക്കുന്നു. 8 ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ വേവിച്ച കഷായം വറ്റിച്ച് 'ദ്രോണശേഷേ' അഥവാ 1 ദ്രോണമായി ചുരുങ്ങിയതിനു ശേഷം അടുപ്പിൽ നിന്നിറക്കി, 'പൂതേ' നന്നായി അരിച്ചെടുത്ത്, 'ശീതേ' പൂർണ്ണമായും തണുക്കാൻ അനുവദിക്കണം. ആറിയ ഈ കഷായത്തിലേക്ക് 'ധാതക്യാഃ ഷോഡശപലം' അതായത് 16 പലം ഞാഴൽപ്പൂവ് (താളിപ്പൂവ് / ധാതകീപുഷ്പം) ഇടണം. തുടർന്ന് 'മാക്ഷികസ്യ തുലാത്രയം' അതായത് 3 തുല ശുദ്ധമായ തേനും ചേർത്തു കൊടുക്കണം.

ശ്ലോകം 17:

വ്യോഷം തു ദ്വിപലം ഗ്രാഹ്യം ത്രിജാതകം ചതുഃപലം ।

ചതുഃപലം പ്രിയങ്ഗോശ്ച ദ്വിപലം നാഗകേശരം ॥ 17 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങളായ പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങളുടെ അളവ് പറയുന്നു. 'വ്യോഷം തു ദ്വിപലം ഗ്രാഹ്യം' എന്നാൽ തൃക്കടുകുകളായ ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ 2 പലം അളവിലും; 'ത്രിജാതകം ചതുഃപലം' എന്നാൽ ഏലക്ക, കറുവപ്പട്ട, വഴനയില എന്നിവ ചേർന്ന ത്രിജാതകം 4 പലം അളവിലും എടുക്കണം. കൂടാതെ 'ചതുഃപലം പ്രിയങ്ഗോശ്ച' അതായത് 4 പലം ഞാഴൽപൂവും (പ്രിയംഗു), 'ദ്വിപലം നാഗകേശരം' അതായത് 2 പലം നാഗപ്പൂവും (നാഗകേസരം) പൊടിച്ച് ഇതിലേക്ക് വിതറണം.

ശ്ലോകം 18:

മാസാദൂർദ്ധ്വം പിബേദേനം പലാർദ്ധപരിമാണതഃ ।

മൂർച്ഛാപസ്മൃതിം ശോഷമുന്മാദമപി ദാരുണം ॥ 18 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇതിൽ ഔഷധത്തിന്റെ പാകപ്പെടലും, സേവാക്രമവും, ഫലശ്രുതിയുടെ തുടക്കവും വിവരിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം നെയ് പുരട്ടിയ മൺപാത്രത്തിലാക്കി അടച്ചുവെച്ച് 'മാസാത് ഊർദ്ധ്വം' അഥവാ ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം (കിണ്വന പ്രക്രിയ / Fermentation പൂർത്തിയായ ശേഷം) അരിച്ചെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കണം. ഇത് 'പലാർദ്ധപരിമാണതഃ' അതായത് അര പലം (ഏകദേശം 24 മില്ലിലിറ്റർ) അളവിൽ ദിവസവും സേവിക്കണം. ഇത് കുടിക്കുന്നതിലൂടെ 'മൂർച്ഛ' (ബോധക്ഷയം), 'അപസ്മൃതിം' (അപസ്മാരം), 'ശോഷം' (ശരീരം തളരുന്ന അവസ്ഥ അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷയം), 'ദാരുണം ഉന്മാദം അപി' (അതിദാരുണമായ മനോരോഗങ്ങൾ അഥവാ ഉന്മാദാവസ്ഥ) എന്നിവ ശമിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 19:

കാർശ്യമർശാംസി മന്ദത്വമഗ്നേർവാതഭവാൻ ഗദാൻ ।

അശ്വഗന്ധാദ്യരിഷ്ടോയം പീതോ ഹന്യാദസംശയം ॥ 19 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

അവസാന ശ്ലോകത്തിൽ ഔഷധത്തിന്റെ പൂർണ്ണമായ രോഗശമന ശക്തി വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'കാർശ്യം' അഥവാ അമിതമായ ശരീരക്ഷയവും മെലിവും, 'അർശാംസി' (മൂലക്കുരു / അർശസ്സ്), 'അഗ്നേഃ മന്ദത്വം' (ദഹനക്കുറവും വിശപ്പില്ലായ്മയും അഥവാ മന്ദാഗ്നി), 'വാതഭവാൻ ഗദാൻ' (വാതം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന സർവ്വവിധ രോഗങ്ങൾ) എന്നിവയെല്ലാം ഈ 'അശ്വഗന്ധാദ്യരിഷ്ടഃ അയം' (അശ്വഗന്ധാദ്യാരിഷ്ടം എന്ന് പ്രസിദ്ധമായ ഈ ഔഷധം) 'പീതഃ' അതായത് കൃത്യമായി സേവിച്ചാൽ 'ഹന്യാത് അസംശയം' അഥവാ യാതൊരു സംശയവുമില്ലാതെ പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കും എന്ന് ആചാര്യൻ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്കാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?

ആയുർവേദ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ (18, 19 ശ്ലോകങ്ങൾ) വിവരണപ്രകാരം അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം പ്രധാനമായും 8 തരം രോഗാവസ്ഥകൾക്കാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിനെയാണ് 'ഗ്രന്ഥോക്ത ഫലശ്രുതി' എന്ന് പറയുന്നത്.

1. ഭൈഷജ്യരത്നാവലി പ്രകാരമുള്ള പ്രധാന പ്രയോഗങ്ങൾ (ഗ്രന്ഥോക്ത ഫലശ്രുതി)

മൂർച്ഛ (അടിക്കടിയുള്ള ബോധക്ഷയം): തലകറക്കം, കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറുക, പെട്ടെന്ന് ബോധം കെട്ടുവീഴുക തുടങ്ങിയ നാഡീവ്യൂഹ സംബന്ധിയായ അവസ്ഥകൾക്ക് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അപസ്മാരം: തലച്ചോറിനെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന അപസ്മാര രോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഒരു പ്രധാന ഔഷധമാണ്.

ശോഷം (ശരീരക്ഷയം): രോഗങ്ങൾ മൂലമോ പോഷകക്കുറവ് മൂലമോ ശരീരം ക്ഷയിച്ച്, എപ്പോഴും കഠിനമായ ദൗർബല്യം അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണിത്.

ഉന്മാദം (മാനസിക രോഗങ്ങൾ): കഠിനമായ മനോരോഗങ്ങൾ, ഭ്രാന്ത്, അമിതമായ മനോവിഭ്രാന്തി എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

കാർശ്യം (അമിതമായ മെലിച്ചിൽ): ശരീരം പോഷിപ്പിക്കപ്പെടാതെ അമിതമായി മെലിഞ്ഞുണങ്ങുന്ന അവസ്ഥയിൽ ശരീരഭാരവും ബലവും കൂട്ടാൻ ഇത് ഫലപ്രദമാണ്.

അർശസ്സ് (മൂലക്കുരു): അർശസ്സ് മൂലമുണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കും ദഹനവൈകല്യങ്ങൾക്കും ഇത് ആശ്വാസം നൽകുന്നു.

അഗ്നിമാന്ദ്യം (ദഹനക്കുറവ്): ശ്ലോകത്തിൽ "മന്ദത്വമഗ്നേഃ" എന്ന് പറയുന്നത് ദഹനശക്തി കുറയുന്നതിനെയാണ്. വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ദഹനം സുഗമമാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

വാതജന്യ രോഗങ്ങൾ: "വാതഭവാൻ ഗദാൻ" എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ വാതദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സന്ധിവേദന, പേശിവേദന, നാഡീദൗർബല്യം, തളർവാതം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശ്ലോകസാരം:

"അശ്വഗന്ധാദ്യരിഷ്ടോയം പീതോ ഹന്യാദസംശയം"

അതായത്, കൃത്യമായ അളവിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം സേവിച്ചാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ രോഗങ്ങൾ സംശയലേശമന്യേ ശമിക്കും എന്ന് ആചാര്യൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

2. അശ്വഗന്ധയുടെ പൊതുവായ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ

മേൽപ്പറഞ്ഞ ഗ്രന്ഥോക്ത ഉപയോഗങ്ങൾക്ക് പുറമെ, അശ്വഗന്ധ (Withania somnifera) എന്ന പ്രധാന ചേരുവയുടെ 'ബല്യ' (ശക്തി നൽകുന്നത്), 'ബൃംഹണ' (ശരീരം പോഷിപ്പിക്കുന്നത്) എന്നീ ഗുണങ്ങൾ മുൻനിർത്തി താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിലും ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്:

ശരീരക്ഷീണവും ദൗർബല്യവും: എപ്പോഴും അനുഭവപ്പെടുന്ന ക്ഷീണം, ഉന്മേഷക്കുറവ്, മടി എന്നിവ മാറ്റി ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് കരുത്ത് നൽകാൻ അശ്വഗന്ധയ്ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

മാനസിക സമ്മർദ്ദവും ഉത്കണ്ഠയും: മനസ്സിനും നാഡീവ്യൂഹത്തിനും ശാന്തത നൽകാനും അമിതമായ സ്ട്രെസ്, ഡിപ്രഷൻ, ആൻക്സൈറ്റി എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ഉറക്കക്കുറവ് (Insomnia): സ്ട്രെസ് മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഉറക്കമില്ലായ്മ പരിഹരിക്കാൻ അശ്വഗന്ധ സഹായിക്കുമെങ്കിലും, ഉറക്കക്കുറവിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തിയ ശേഷമേ ഇത് കഴിക്കാവൂ.

ലൈംഗികാരോഗ്യവും പുരുഷബലവും: അശ്വഗന്ധ ഒരു മികച്ച 'വൃഷ്യ' ഔഷധമായതിനാൽ, പുരുഷന്മാരിലെ ദൗർബല്യവും ലൈംഗികശേഷിക്കുറവും പരിഹരിക്കാൻ ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു.

സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യം: സ്ത്രീകളിലുണ്ടാകുന്ന ശാരീരിക തളർച്ചയ്ക്കും പോഷകക്കുറവിനും അശ്വഗന്ധ ചേർന്ന ഔഷധങ്ങൾ നൽകാറുണ്ട്. (എന്നാൽ വന്ധ്യത, ആർത്തവ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ കഴിക്കരുത്).

നാഡീ-പേശി ബലവും പ്രതിരോധശേഷിയും: പേശികൾക്കും ഞരമ്പുകൾക്കും ബലം നൽകുന്നതോടൊപ്പം, ശരീരത്തിന്റെ സ്വഭാവിക രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഇത് മികച്ചതാണ്.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക:

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകത്തിൽ നേരിട്ട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് മൂർച്ഛ, അപസ്മാരം, ശോഷം, ഉന്മാദം, കാർശ്യം, അർശസ്സ്, അഗ്നിമാന്ദ്യം, വാതജന്യ രോഗങ്ങൾ എന്നിവ മാത്രമാണ്. മറ്റു ഗുണങ്ങൾ അശ്വഗന്ധ എന്ന ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ പൊതുവായ സവിശേഷതകളാണ്.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ സാധാരണ സേവന അളവ് 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ എന്ന രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാനാണ് നിർദേശിക്കുന്നത്.

ആവശ്യമെങ്കിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ അതേ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന് 12 മില്ലി അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിലേക്ക് ഏകദേശം 12 മില്ലി വെള്ളം ചേർക്കാം.

പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന സേവന അളവ് 24 മില്ലി ആണ്. എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രായം, ദേഹപ്രകൃതി, അഗ്നി, രോഗാവസ്ഥ, ദേഹബലം, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ മൂലശ്ലോകത്തിൽ “പലാർദ്ധപരിമാണതഃ” എന്നാണ് സേവന അളവിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്. അതിനാൽ ഗ്രന്ഥോക്ത അളവും ഇന്നത്തെ പ്രായോഗിക സേവനരീതിയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകാം എന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം.

അതിനാൽ, അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം സ്വയം ഉയർന്ന അളവിൽ കഴിക്കുന്നതിനുപകരം ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉചിതം.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എത്രകാലം കഴിക്കാം?

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എത്രകാലം കഴിക്കണം എന്നതിന് എല്ലാവർക്കും ഒരേ ഉത്തരം പറയാനാവില്ല. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ദേഹപ്രകൃതി, ദഹനശക്തി, ദേഹബലം, പ്രായം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ വൈദ്യൻ ചികിത്സയുടെ കാലയളവ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ കുറച്ചുകാലത്തേക്ക് മാത്രം ഉപയോഗിച്ചാൽ മതിയാകാം. ചില പ്രത്യേക അവസ്ഥകളിൽ ചികിത്സയുടെ ആവശ്യാനുസരണം കൂടുതൽ കാലം ഉപയോഗിക്കാനും വൈദ്യൻ നിർദേശിച്ചേക്കാം. അതിനാൽ സ്വന്തം തീരുമാനത്തിൽ മാസങ്ങളോളം തുടർച്ചയായി കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം പാലിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ദീർഘകാലം കഴിക്കാമോ?

ദീർഘകാല ഉപയോഗം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലയളവും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്കനുസരിച്ച് തീരുമാനിക്കണം.

പ്രത്യേകിച്ച് മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, സ്ഥിരമായി ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ദീർഘകാലം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

കുട്ടികൾക്ക് അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം നൽകാമോ?

കുട്ടികൾക്ക് മുതിർന്നവരുടെ അളവിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം നൽകാൻ പാടില്ല. കുട്ടിയുടെ പ്രായം, ശരീരബലം, ദഹനശക്തി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

അതുകൊണ്ട് “5 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും സുരക്ഷിതമാണ്” എന്ന പൊതുവായ രീതിയിൽ പറയുന്നതിന് പകരം, കുട്ടികൾക്ക് നൽകേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ ശിശുരോഗത്തിൽ പരിചയമുള്ള ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക എന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതം.

ഓർക്കേണ്ട കാര്യം

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഒരു ആയുർവേദ അരിഷ്ട ഔഷധമാണ്. അതിനാൽ പ്രായം, ദേഹപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, അഗ്നി, ദേഹബലം എന്നിവ കണക്കിലെടുത്താണ് സേവന അളവും കാലയളവും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. കൂടുതൽ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം ലഭിക്കും എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം: ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളും ഗുണനിലവാര പരിശോധനയും

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിന് പുറമെ, ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും ചില ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി ലബോറട്ടറി, പരീക്ഷണാത്മക പഠനങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്.

ഗുണനിലവാര പരിശോധന

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം വിലയിരുത്തുന്നതിനായി വിവിധ ഭൗതിക-രാസ പരിശോധനകൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇതിൽ ആകെ ചാരത്തിന്റെ അളവ്, ആസിഡിൽ ലയിക്കാത്ത ചാരം, വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കാത്ത ചാരം തുടങ്ങിയ പരിശോധനകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ലഭ്യമായ ഒരു പഠനത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ പരിശോധനാ ഫലങ്ങൾ പ്രകാരം ആകെ ചാരത്തിന്റെ അളവ് 0.2 ഗ്രാം, ആസിഡിൽ ലയിക്കാത്ത ചാരം 0.23 ഗ്രാം, വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കാത്ത ചാരം 0.11 ഗ്രാം എന്നിങ്ങനെയാണ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ഔഷധത്തിലെ വിവിധ ഘടകങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനും താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതിനുമായി Thin Layer Chromatography അഥവാ TLC പോലുള്ള പരിശോധനകളും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. നൽകിയിരിക്കുന്ന പഠനവിവരത്തിൽ ബെൻസീൻ–ഈഥൈൽ അസറ്റേറ്റ് മാധ്യമത്തിൽ Rf മൂല്യം 0.8 എന്നത് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇത്തരം ഒരു Rf മൂല്യം മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി “ഔഷധത്തിലെ സജീവ ഘടകങ്ങളുടെ ശുദ്ധി ഉറപ്പായി തെളിഞ്ഞു” എന്ന് പറയാനാകില്ല. TLC പ്രധാനമായും ഔഷധത്തിലെ ഘടകങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവും chromatographic pattern-ഉം വിലയിരുത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു പരിശോധനയാണ്.

സൂക്ഷ്മാണുക്കൾക്കെതിരായ പഠനം

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ആന്റിമൈക്രോബയൽ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും ചില ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം പഠനങ്ങളിൽ Staphylococcus aureus ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തനം നിരീക്ഷിച്ചതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ലബോറട്ടറി സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു ബാക്ടീരിയക്കെതിരെ പ്രവർത്തനം കാണിക്കുന്നത് മനുഷ്യരിലെ അണുബാധകൾക്ക് അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഫലപ്രദമായ ചികിത്സയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നില്ല. അതിനായി മനുഷ്യരിൽ നടത്തുന്ന കൂടുതൽ നിയന്ത്രിതമായ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

ഹൃദയസംരക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരീക്ഷണ പഠനം

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഹൃദയസംരക്ഷണ സാധ്യതയെക്കുറിച്ചും പരീക്ഷണാത്മക പഠനം നടന്നിട്ടുണ്ട്. പരമ്പരാഗത രീതിയിലും ആധുനിക രീതിയിലും തയ്യാറാക്കിയ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു പഠനം.

ഐസോപ്രൊട്ടറനോൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹൃദയപേശിക്ക് ക്ഷതം ഉണ്ടാക്കിയ ആൽബിനോ എലികളിലാണ് പരീക്ഷണം നടത്തിയത്. പഠനത്തിൽ രക്തത്തിലെ ചില ലിപിഡ് ഘടകങ്ങളുടെ നിലയിൽ മെച്ചപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഗവേഷണങ്ങളെ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണം?

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇത്തരം പഠനങ്ങൾ ഔഷധത്തിന്റെ ഘടന, ഗുണനിലവാരം, ചില ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അതേസമയം, ഒരു ലബോറട്ടറി പഠനത്തിലോ മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണത്തിലോ ലഭിച്ച ഫലം മനുഷ്യരിൽ അതേ രീതിയിൽ ലഭിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറയാനാവില്ല. അതിനാൽ ഇത്തരം കണ്ടെത്തലുകളെ “ഗവേഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയ സാധ്യതകൾ” എന്ന നിലയിലാണ് കാണേണ്ടത്; തെളിയിച്ച ചികിത്സയായി കാണേണ്ടതില്ല.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എല്ലാവരിലും ഒരേ രീതിയിൽ പ്രതികരിക്കണമെന്നില്ല. വ്യക്തിയുടെ ദേഹപ്രകൃതി, ദഹനശക്തി, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ് എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചിലർക്ക് ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾ അനുഭവപ്പെടാം.

വയറിന് അസ്വസ്ഥത

അളവ് കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ചിലരിൽ വയറിന് അസ്വസ്ഥതയോ വയറിലെ എരിച്ചിലോ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ നിർദേശിച്ച അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

ശരീരത്തിൽ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുക

ചിലർക്ക് അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം കഴിച്ചതിനുശേഷം ശരീരത്തിൽ ചൂട് കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെടുന്നതായി പറയാറുണ്ട്. അത്തരമൊരു അനുഭവം ഉണ്ടെങ്കിൽ തുല്യ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കുന്നത് ചിലർക്ക് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമായേക്കാം.

അസിഡിറ്റിയും മലബന്ധവും

പിത്തം കൂടുതലുള്ളവരിലും വയറ് വളരെ സെൻസിറ്റീവായവരിലും ചിലപ്പോൾ അസിഡിറ്റി, മലബന്ധം, തൊണ്ടയിൽ എരിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

ഓക്കാനം

ചിലരിൽ ഓക്കാനം പോലുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്. അങ്ങനെ അനുഭവപ്പെടുന്നവർ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം മാത്രം കഴിക്കുന്നത് പരിഗണിക്കാം. അസ്വസ്ഥത തുടരുകയാണെങ്കിൽ ഔഷധം നിർത്തി വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഒരു അരിഷ്ട ഔഷധമായതിനാൽ വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായ അളവിൽ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ. കൂടുതൽ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം ലഭിക്കും എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.

കഴിച്ചതിന് ശേഷം തുടർച്ചയായി വയറുവേദന, ശക്തമായ അസിഡിറ്റി, ഛർദ്ദി, അലർജി തുടങ്ങിയ അസാധാരണമായ ലക്ഷണങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ സ്വയം തുടരാതെ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുക.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ കമ്പനികൾ

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധയോഗമായതിനാൽ വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാക്കൾ ഇത് വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്നുണ്ട്. കമ്പനികൾക്കനുസരിച്ച് ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ പാക്കിംഗ്, ലഭ്യമായ അളവ്, വില, നിർമ്മാണരീതി എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

വിപണിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രധാന നിർമ്മാതാക്കളിൽ ചിലർ:

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല: പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാണത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥാപനമാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടവും ഇവരുടെ ഉൽപ്പന്ന നിരയിൽ ലഭ്യമാണ്.

ബൈദ്യനാഥ്: വിവിധ ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഫോർമുലേഷനുകൾ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്ന പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കളിൽ ഒന്നാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടവും ഇവരുടെ ഉൽപ്പന്ന നിരയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

ഡാബർ: ഇന്ത്യയിൽ വ്യാപകമായി ലഭിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ നിർമ്മാതാവാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടവും ഇവർ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്നു.

നാഗാർജുന ആയുർവേദ: വിവിധ ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന സ്ഥാപനമാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടവും ഇവരുടെ ഉൽപ്പന്ന നിരയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

എ.വി.പി. ആര്യ വൈദ്യ ഫാർമസി: കോയമ്പത്തൂർ ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാവാണ്. വിവിധ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങൾ ഇവർ നിർമ്മിക്കുന്നുണ്ട്.

എ.വി.എൻ. ആയുർവേദ ഫോർമുലേഷൻസ്: വിവിധ ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഫോർമുലേഷനുകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന സ്ഥാപനമാണ്.

വൈദിക് ഹെർബ്സ്: ആയുർവേദ, ഹെർബൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്ന മറ്റൊരു നിർമ്മാതാവാണ്.

Disclaimer

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളെയും പൊതുവായ അറിവിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ഒരു യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ നിർദേശത്തിന് പകരമല്ല.

ഏതെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നമുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടേണ്ടതാണ്.

ഈ വെബ്സൈറ്റിലെ വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തുകയോ നിലവിലുള്ള ചികിത്സ നിർത്തുകയോ ഔഷധങ്ങളുടെ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഏതെങ്കിലും ഔഷധം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതകളോ പാർശ്വഫലങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ ഉപയോഗം തുടരാതെ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുക.

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ചികിത്സ, രോഗനിർണയം, രോഗശമനം എന്നിവയ്ക്കുള്ള നേരിട്ടുള്ള മെഡിക്കൽ ഉപദേശമായി കണക്കാക്കരുത്.

ആവൽ മരത്തിന്റെ അത്ഭുത ആയുർവേദ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 08 Aug 2026 12:35:02 +0000

നമ്മുടെ നാട്ടുവഴികളിലും പറമ്പുകളിലും അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ നിൽക്കുന്ന പല മരങ്ങൾക്കും നമ്മൾ കരുതുന്നതിലും ഏറെ പ്രത്യേകതകളുണ്ട്. അത്തരത്തിലൊരു മരമാണ് ആവൽ (Holoptelea integrifolia). ആയുർവേദത്തിലും നാട്ടുചികിത്സാ രീതികളിലും ഏറെക്കാലമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഈ മരത്തിന്റെ ഇല, തൊലി, വിത്ത് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾക്ക് പലവിധ ഉപയോഗങ്ങളുമുണ്ട്.

പണ്ടുകാലത്ത് വീട്ടുവളപ്പിൽ തന്നെ ലഭിച്ചിരുന്ന പല സസ്യങ്ങളെയും ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് വീട്ടുവൈദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അതിൽ ആവലിനും ഒരു സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു. ചർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങൾ, വീക്കം, വേദന തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ആവലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരമ്പരാഗത അറിവുകളിൽ കാണാം.

ആവൽ മരത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് ഭാഗങ്ങളാണ് സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെയാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്? ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ലേഖനം ഉപകാരപ്പെടും. നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ സാധാരണയായി കാണുന്ന ഈ നാട്ടുമരത്തെ കുറിച്ച് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തറിയാം.

ആവൽ – സസ്യശാസ്ത്രപരമായ വിവരങ്ങൾ

ആവൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ മരത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം Holoptelea integrifolia എന്നാണ്. Ulmaceae അഥവാ എൽമ് കുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന ഒരു ഇലപൊഴിയും വൃക്ഷമാണിത്. ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലും സ്വാഭാവികമായി വളരുന്ന ആവൽ സാധാരണയായി വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലും സമതലപ്രദേശങ്ങളിലുമാണ് കൂടുതലായി കാണുന്നത്.

ആവൽ നല്ല ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന ഒരു വലിയ മരമാണ്. ഇതിന്റെ തടി നേരായതും ശാഖകൾ പരന്ന രീതിയിൽ വളരുന്നതുമാണ്. പ്രായമായ മരത്തിന്റെ തൊലിക്ക് ചാരനിറം കലർന്ന തവിട്ടുനിറമാണ്. തൊലിയിൽ ചെറിയ പാടുകളും വിള്ളലുകളും കാണാം.

ആവലിന്റെ ഇലകൾ ലളിതവും (simple), ഒന്നിന് എതിർവശത്തായി അല്ലാതെ മാറിമാറിയാണ് (alternate) ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇലകൾക്ക് സാധാരണയായി മുട്ടാകൃതിയോ വൃത്താകൃതിയോട് ചേർന്ന രൂപമോ ആയിരിക്കും. ഇലയുടെ അഗ്രം കൂർത്തതും അരിക് ചെറിയ തരംഗങ്ങളുള്ളതുമാണ്.

പൂക്കൾ വളരെ ചെറുതാണ്. ഇലകൾ കൊഴിയുന്ന സമയത്തോടടുത്ത് പൂക്കൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. പൂക്കൾക്ക് വലിയ ആകർഷണമോ പ്രകടമായ നിറമോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ദൂരത്തുനിന്ന് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാറില്ല.

ആവലിന്റെ ഫലം ചിറകുള്ള ചെറിയ ഫലമാണ്. ഇതിന് പരന്നതും വൃത്താകാരത്തോട് സാമ്യമുള്ളതുമായ രൂപമാണ്. ഫലത്തിനുള്ളിൽ സാധാരണയായി ഒരു വിത്താണ് കാണപ്പെടുന്നത്. കാറ്റിന്റെ സഹായത്തോടെ വിത്തുകൾ മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് എത്താൻ ഈ ചിറകുപോലുള്ള ഘടന സഹായിക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രീയ നാമം: Holoptelea integrifolia

കുടുംബം: Ulmaceae

സസ്യസ്വഭാവം: ഇലപൊഴിയും വൃക്ഷം

ഇല: ലളിതമായ, മാറിമാറി വരുന്ന ഇലകൾ

പൂക്കൾ: ചെറുതും ശ്രദ്ധേയമല്ലാത്തതും

ഫലം: പരന്ന, ചിറകുള്ള ഫലം

വളർച്ച: വലിയ മരമായി വളരുന്നു

വ്യാപനം: ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി കാണുന്ന വലിയ മരങ്ങളിൽ ഒന്നായ ആവലിനെ തിരിച്ചറിയാൻ അതിന്റെ ഇലയുടെ രൂപം, പരന്ന ചിറകുള്ള ഫലം, വലിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഘടന എന്നിവ സഹായിക്കും.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കണ്ണിൽ നമ്മുടെ ‘ആവൽ’

കരഞ്ജോ നക്തമാലശ്ച പൂതികശ്ചിരബിൽവകഃ ।

പൂതിപർണ്ണോ വൃദ്ധഫലോ രോചനശ്ച പ്രകീർയകഃ ॥

നമ്മൾ സാധാരണ വഴിയോരങ്ങളിൽ വെറുതെ കണ്ടുപോകുന്ന ഈ ആവൽ മരത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ വലിയൊരു പാരമ്പര്യം തന്നെയുണ്ട്. പഴയ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എടുത്തുനോക്കിയാൽ, ഇതിനെ പ്രധാനമായും ‘ചിരബിൽവം’ എന്നും ചിലയിടങ്ങളിൽ ‘പൂതികരഞ്ജം’ എന്നും വിളിച്ചിരുന്നതായി കാണാം.

പ്രശസ്തമായ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ കരഞ്ജത്തിന്റെ വിവിധ വകഭേദങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കരഞ്ജം, പൂതികരഞ്ജം, ചിരബിൽവം, പൂതികം, ചിരബിൽവകം, പൂതിപർണ്ണം, വൃദ്ധഫലം, രോചനം, പ്രകീർയകം തുടങ്ങിയ പേരുകൾ കാണാൻ കഴിയും.

പേരുകൾ പലതുണ്ടെങ്കിലും, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കാണുന്ന ആവൽ (Holoptelea integrifolia) എന്ന മരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി പറയപ്പെടുന്ന പേരാണ് ചിരബിൽവം. ഈ മരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഴയ അറിവുകളും ഔഷധപരമായ ഉപയോഗങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, നമ്മൾ വഴിയരികിൽ സാധാരണയായി കണ്ടുപോകുന്ന ഈ മരത്തിന് പിന്നിലെ വലിയൊരു പാരമ്പര്യം കൂടി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കരഞ്ജത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു

കരഞ്ജീ സ്തംഭനീ തിക്താ തുവരാ കടുപാകിനീ ।

വീര്യോഷ്ണാ വമിപിത്താർശഃ കൃമികൃഷ്ടപ്രമേഹജിത് ॥

കരഞ്ജോ നക്തമാലശ്ച പൂതികശ്ചിരവിത്നകഃ ।

പൂതിപർണ്ണീ വൃദ്ധഫലോ രോചനശ്ച പ്രകീർയകഃ ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കരഞ്ജത്തിന്റെ പ്രധാന ദ്രവ്യഗുണങ്ങളും പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളുമാണ് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു ചുരുക്കമായി വിവരിക്കുന്നത്.

‘കരഞ്ജീ’ എന്നത് കരഞ്ജി എന്ന ദ്രവ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ തുടർന്ന് അതിന്റെ ഗുണങ്ങളും രസവും വീര്യവും വിപാകവും വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിലുള്ള പ്രയോജനവും വിവരിക്കുന്നു.

‘സ്തംഭനീ’ എന്ന പദത്തിന് സ്തംഭനസ്വഭാവമുള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ സ്തംഭനം എന്നത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്രാവം, ദ്രവനഷ്ടം തുടങ്ങിയവയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ കരഞ്ജിക്ക് സ്തംഭനഗുണമുണ്ടെന്ന് ആചാര്യൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

‘തിക്താ’ എന്നാൽ തിക്തരസമുള്ളത്, അഥവാ കയ്പുരസം പ്രധാനമായുള്ളത്. ‘തുവരാ’ എന്നത് കഷായരസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ കരഞ്ജത്തിന്റെ പ്രധാന രസങ്ങളിൽ തിക്തവും കഷായവും ഉൾപ്പെടുന്നു എന്നാണ് ശ്ലോകത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

‘കടുപാകിനീ’ എന്നത് കടുവിപാകമുള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ദ്രവ്യം കഴിച്ചതിനുശേഷം ജീർണ്ണപ്രക്രിയ പൂർത്തിയായപ്പോൾ ശരീരത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന അന്തിമ പാകത്തെ വിപാകം എന്നു പറയുന്നു. കരഞ്ജത്തിന് കടുവിപാകമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.

‘വീര്യോഷ്ണാ’ എന്നത് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളത് എന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ദ്രവ്യത്തിന്റെ ശരീരത്തിലെ പ്രധാന പ്രവർത്തനശേഷിയെ വീര്യം എന്നു പറയുന്നു. അതിൽ ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ള ദ്രവ്യമാണ് ഉഷ്ണവീര്യം എന്നു പറയുന്നത്.

തുടർന്ന് ഈ ദ്രവ്യത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ശ്ലോകം പറയുന്നത്. ‘വമി’ എന്നത് ഛർദ്ദിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ‘പിത്ത’ പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളെയും ‘അർശഃ’ അർശസ് അഥവാ മൂലക്കുരുവിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ‘കൃമി’ എന്നത് കൃമിരോഗാവസ്ഥകളെയും ‘കുഷ്ഠ’ എന്നത് കുഷ്ഠം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചർമ്മരോഗാവസ്ഥകളെയും ‘പ്രമേഹ’ പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അവസാനത്തെ ‘ജിത്’ എന്ന പദത്തിന് ജയിക്കുന്നത്, ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന അർത്ഥമാണ്. അതിനാൽ വമി, പിത്തം, അർശസ്, കൃമി, കുഷ്ഠം, പ്രമേഹം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ കരഞ്ജം പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം പരമ്പരാഗതമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, ഒരൊറ്റ ശ്ലോകത്തിൽ തന്നെ കരഞ്ജത്തിന്റെ സ്തംഭനഗുണം, തിക്ത-കഷായ രസം, കടുവിപാകം, ഉഷ്ണവീര്യം, കൂടാതെ പരമ്പരാഗതമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകൾ എന്നിവ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 2: കരഞ്ജത്തിന്റെ നാമപര്യായങ്ങൾ

കരഞ്ജോ നക്തമാലശ്ച പൂതികശ്ചിരവിത്നകഃ ।

പൂതിപർണ്ണീ വൃദ്ധഫലോ രോചനശ്ച പ്രകീർയകഃ ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കരഞ്ജത്തിന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വിവിധ പര്യായനാമങ്ങളാണ് ആചാര്യൻ നൽകുന്നത്.

‘കരഞ്ജഃ’ എന്നത് പ്രധാന നാമമാണ്. തുടർന്ന് ‘നക്തമാലഃ’, ‘പൂതികഃ’, ‘ചിരവിത്നകഃ’, ‘പൂതിപർണ്ണീ’, ‘വൃദ്ധഫലഃ’, ‘രോചനഃ’, ‘പ്രകീർയകഃ’ എന്നീ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു.

‘നക്തമാലഃ’ എന്നത് കരഞ്ജത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പര്യായനാമമാണ്. ‘പൂതികഃ’ എന്ന പേരും ഇതിന് പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റൊരു നാമമാണ്. ‘ചിരവിത്നകഃ’ എന്നതും ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണുന്ന ഒരു പര്യായമാണ്.

‘പൂതിപർണ്ണീ’ എന്നത് പൂതിയോടുകൂടിയ പർണ്ണങ്ങൾ അഥവാ പ്രത്യേക ഗന്ധമുള്ള ഇലകളുള്ളത് എന്ന ആശയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേരാണ്. ‘വൃദ്ധഫലഃ’ എന്നത് വലുതായോ വളർച്ചയെത്തിയതായോ ഫലങ്ങളുള്ളത് എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നു.

‘രോചനഃ’ എന്നത് രുചി വർധിപ്പിക്കുന്നതോ രോചനസ്വഭാവമുള്ളതോ എന്ന ആശയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാമമാണ്. ‘പ്രകീർയകഃ’ എന്നതും കരഞ്ജത്തിന് ഗ്രന്ഥത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ഒരു പര്യായനാമമാണ്.

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ഒരു സസ്യത്തിന് പല പര്യായനാമങ്ങൾ നൽകുന്നത് സാധാരണമാണ്. സസ്യത്തിന്റെ രൂപം, ഇല, ഫലം, ഗന്ധം, വളർച്ച, പ്രത്യേക സ്വഭാവം തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടായിരിക്കും പലപ്പോഴും ഈ പേരുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുക.

രാജനിഘണ്ടു – പ്രഭദ്രാദിവർഗ്ഗം

കരഞ്ജഃ കടുരുഷ്ണശ്ച ചക്ഷുഷ്യോ വാതനാശനഃ ।

തസ്യ സ്നേഹോതിസ്നിഗ്ധശ്ച വാതഘ്നഃ സ്ഥിരദീപ്തിദഃ ॥

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം: കരഞ്ജത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ

കരഞ്ജഃ’ — കരഞ്ജം എന്ന ദ്രവ്യത്തെയാണ് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ചർച്ചയിലെ ആവലിനെ ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിൽ ചിരബിൽവം എന്ന പേരുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ദ്രവ്യനാമങ്ങളെ ആധുനിക സസ്യശാസ്ത്രനാമങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഗ്രന്ഥസന്ദർഭം കൂടി പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.

‘കടുഃ’ — കടു എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു രസമാണ്. ഇവിടെ കരഞ്ജത്തിന് കടുരസബന്ധമുള്ള സ്വഭാവം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ‘ഉഷ്ണഃ’ — ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ളത്, അഥവാ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ദ്രവ്യം എന്നാണ് അർത്ഥം. അതുകൊണ്ട് കരഞ്ജത്തിന്റെ ദ്രവ്യഗുണങ്ങളിൽ കടുവും ഉഷ്ണതയും പ്രധാനമാണെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

‘ചക്ഷുഷ്യഃ’ — ചക്ഷുസ്സിന് ഹിതകരമായത്, അഥവാ കണ്ണുകൾക്ക് പ്രയോജനകരമായ സ്വഭാവമുള്ളത് എന്നാണ് പദാർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ ‘ചക്ഷുഷ്യം’ എന്ന പ്രയോഗം നേത്രഹിതമായ ദ്രവ്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവിടെ ശ്ലോകം പറയുന്നത് കരഞ്ജം ചക്ഷുഷ്യമാണ് എന്നതാണ്.

‘വാതനാശനഃ’ — വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതോ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദോഷാവസ്ഥകളെ കുറയ്ക്കുന്നതോ ആയ ദ്രവ്യം എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത് കരഞ്ജത്തിന് വാതശമന സ്വഭാവം ഉണ്ടെന്ന് ഈ പദത്തിലൂടെ രാജനിഘണ്ടു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഇങ്ങനെ ആദ്യവരിയുടെ ആകെ ആശയം നോക്കുമ്പോൾ, കരഞ്ജം കടുരസബന്ധമുള്ളതും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതും ചക്ഷുഷ്യവും വാതശമനസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ് എന്നാണ് ആചാര്യൻ പറയുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാംഭാഗം: കരഞ്ജ തൈലത്തിന്റെ (സ്നേഹത്തിന്റെ) ഗുണങ്ങൾ

രണ്ടാമത്തെ വരിയിൽ കരഞ്ജത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്നേഹദ്രവ്യത്തിന്റെ, അതായത് തൈലത്തിന്റെ, പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളാണ് പറയുന്നത്.

‘തസ്യ’ — ആ കരഞ്ജത്തിന്റെ എന്നാണ് അർത്ഥം. ‘സ്നേഹഃ’ — സ്നേഹദ്രവ്യം, അഥവാ എണ്ണ/തൈലം എന്നർത്ഥത്തിൽ ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.

‘അതിസ്നിഗ്ധഃ’ — വളരെ സ്നിഗ്ധമായത് എന്നാണ് പദാർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ സ്നിഗ്ധത എന്നത് എണ്ണമയത്വം, മൃദുത്വം, രൂക്ഷതയ്ക്ക് വിപരീതമായ സ്വഭാവം എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഗുണമാണ്. അതിനാൽ കരഞ്ജസ്നേഹം വളരെ സ്നിഗ്ധഗുണമുള്ളതാണെന്ന് രാജനിഘണ്ടു പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്നു.

‘വാതഘ്നഃ’ — വാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത് കരഞ്ജസ്നേഹത്തിന് വാതശമന സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് ഈ പദം വ്യക്തമാക്കുന്നു. സ്നിഗ്ധഗുണവും വാതശമനവും തമ്മിലുള്ള ആയുർവേദപരമായ ബന്ധവും ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കാം; സ്നിഗ്ധഗുണം വാതത്തിന്റെ രൂക്ഷതയ്ക്കും ശോഷണസ്വഭാവത്തിനും വിരുദ്ധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

അവസാനമായി ‘സ്ഥിരദീപ്തിദഃ’ എന്ന പദമാണ് വരുന്നത്. ‘സ്ഥിര’ — സ്ഥിരമായ, നിലനിൽക്കുന്ന; ‘ദീപ്തി’ — ദീപ്തി അഥവാ പ്രകാശം/തേജസ്സ്; ‘ദഃ’ — നൽകുന്നത് എന്നതാണ് പദാനുപദമായ അർത്ഥം. അതിനാൽ സ്ഥിരമായ ദീപ്തി നൽകുന്നത് എന്ന ആശയമാണ് ഇവിടെ ലഭിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ ‘ദീപ്തി’ എന്ന പദത്തെ നിർബന്ധമായും ശരീരത്തിന്റെ ദഹനാഗ്നി മാത്രമെന്നോ ചർമ്മത്തിന്റെ കാന്തി മാത്രമെന്നോ പരിമിതപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല. ശ്ലോകത്തിൽ ‘സ്ഥിരദീപ്തിദഃ’ എന്നാണ് പറയുന്നത്; അതിന്റെ വിശദമായ വ്യാഖ്യാനം ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനസന്ദർഭം അനുസരിച്ചായിരിക്കണം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ സാരം

രാജനിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകം കരഞ്ജത്തിന്റെ കടു, ഉഷ്ണ, ചക്ഷുഷ്യ, വാതശമന സ്വഭാവങ്ങളെ ആദ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. തുടർന്ന് അതിന്റെ സ്നേഹദ്രവ്യത്തിന് അതിസ്നിഗ്ധതയും വാതഘ്നതയും സ്ഥിരദീപ്തിദായകതയും ഉണ്ടെന്ന് പ്രത്യേകം പറയുന്നു.

ആയുർവേദത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ഒരു ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വെറുതെ ഒരു പട്ടികയായി പറയുന്നതല്ല ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. അതിന്റെ രസം, വീര്യം, ദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം, സ്നേഹദ്രവ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ വളരെ ചുരുക്കത്തിൽ തന്നെ ആചാര്യൻ ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആവൽ ഔഷധമാകുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങൾ

മേൽപ്പറഞ്ഞ ശ്ലോകങ്ങൾ ആയുർവേദീയമായി വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ആവൽ (ചിരബിൽവം) താഴെ പറയുന്ന രോഗങ്ങൾക്കും ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്കും മികച്ച ഔഷധമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം:

വിവിധ ചർമ്മരോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠം): ശ്ലോകത്തിൽ 'കുഷ്ഠജിത്' എന്ന് എടുത്തുപറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ ചൊറി, ചിരങ്ങ്, തടിപ്പ്, അലർജി, പടർന്നുപിടിക്കുന്ന അണുബാധകൾ എന്നിവയ്ക്ക് ആവലിന്റെ ഇലയും തൊലിയും ഔഷധമാണ്. ഇതിന്റെ തിക്ത-കഷായ രസങ്ങളും ഉഷ്ണവീര്യവുമാണ് ചർമ്മരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്.

അർശസ്സ് (മൂലക്കുരു): 'അർശോഘ്ന' ഗുണമുള്ളതിനാൽ മൂലക്കുരു മൂലമുണ്ടാകുന്ന വേദന, നീര്, രക്തസ്രാവം, തടസ്സങ്ങൾ എന്നിവ മാറാൻ ആവൽ അടങ്ങിയ മരുന്നുകൾ സഹായിക്കുന്നു.

വയറ്റിലെ കൃമിശല്യം (കൃമി രോഗം): 'കൃമിജിത്' ആയതിനാൽ കുടലിലും വയറ്റിലുമുണ്ടാകുന്ന ഉപദ്രവകാരികളായ കൃമികളെ നശിപ്പിക്കാനും വയറു ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

പ്രമേഹം: 'പ്രമേഹജിത്' എന്ന വിശേഷണം ആവലിന് ഉള്ളതിനാൽ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് ക്രമീകരിക്കാനും പ്രമേഹ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും ഇതിന്റെ കഷായങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

ഛർദ്ദിയും പിത്തകോപവും (വമി, പിത്ത രോഗങ്ങൾ): ഛർദ്ദിൽ, പിത്തം മൂലം വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന പുകച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന്റെ തിക്ത രസം സഹായിക്കുന്നു.

വാത രോഗങ്ങൾ (വാതനാശനം): വാതം മൂലം ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന, സന്ധിവേദന, മരവിപ്പ് എന്നിവ മാറ്റാൻ ആവലിന്റെ തൊലിയും പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിന്റെ വിത്തിൽ നിന്നെടുത്ത എണ്ണയും ('തസ്യ സ്നേഹഃ') ബാഹ്യമായും ആന്തരികമായും ഉപയോഗിക്കാം.

നേത്രരോഗങ്ങൾ (കണ്ണിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ): ശ്ലോകത്തിൽ 'ചക്ഷുഷ്യം' എന്ന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ, കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും നേത്രരോഗങ്ങൾ തടയാനും ആവൽ പ്രയോജനകരമാണ്.

അഗ്നിമാന്ദ്യവും വിശപ്പില്ലായ്മയും: ശ്ലോകത്തിൽ 'രോചനഃ', 'സ്ഥിരദീപ്തിദഃ' എന്ന് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ഭക്ഷണത്തിന് രുചി ഉണ്ടാക്കാനും ദഹനാഗ്നിയെ ഉജ്ജ്വലമാക്കാനും ആവൽ സഹായിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീരും വീക്കവും: ഇതിന്റെ സ്തംഭന ഗുണവും വാതഹര സ്വഭാവവും ശരീരത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലെ നീരും വീക്കവും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

പ്രാദേശിക നാമങ്ങൾ

മലയാളം: ആവൽ, ഞെട്ടാവൽ

ഇംഗ്ലീഷ്: Indian Elm, Jungle Cork Tree, Monkey Biscuit Tree

സംസ്കൃതം: ചിരബിൽവഃ (Chirabilva), പൂതികരഞ്ജഃ (Putikaranja), കരഞ്ജഃ (Karanja), നക്തമാലഃ (Naktamala)

തമിഴ്: ആവൽ (Aaval), അയാ (Aya), ആയാമരം (Aya maram)

തെലുങ്ക്: തപസി (Tapasi), നാമലി (Namali), പെദ്ദ നവിലി (Pedda navili)

കന്നഡ: തപസി (Tapasi), രാസ്ബീജ (Rasbija), ഹൊളിഗെ (Holige)

ഹിന്ദി: ചിൽബിൽ (Chilbil), പാപ്രി (Papri), കാഞ്ചാ (Kancha), ബിജിബന്ദ് (Bijiband)

മറാഠി: വാവള (Vavala), പാപ്രാ (Papra)

ഗുജറാത്തി: കഞ്ചോ (Kancho), വവ്ളി (Vavli)

ബംഗാളി: ചിരോൾ (Chirol)

ആവലിലെ പ്രധാന സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ

ആവൽ മരത്തിന്റെ ഇല, തൊലി, മരം, ഫലം തുടങ്ങിയ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ പലതരം സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ ട്രൈറ്റെർപെനോയിഡുകൾ, സ്റ്റിറോയിഡുകൾ, ഫ്ലേവനോയിഡുകൾ, ടാനിനുകൾ, സപ്പോണിനുകൾ, ആൽക്കലോയിഡുകൾ, ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ, സ്റ്റിറോളുകൾ തുടങ്ങിയ പല വിഭാഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഓരോ ഭാഗത്തും കാണുന്ന ഘടകങ്ങളും അവയുടെ അളവും ഒരുപോലെയല്ല.

ആവലിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്ത പ്രധാന സംയുക്തങ്ങളിൽ Friedelin, Epifriedelinol, β-sitosterol, β-amyrin, Stigmasterol, Hederagenin തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് തൊലിയിലും ഹൃദയമരത്തിലും Friedelin, Epifriedelinol, β-sitosterol തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതായി പഠനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

Holoptelin-A, Holoptelin-B എന്ന പേരിലുള്ള സംയുക്തങ്ങളും Holoptelea integrifoliaയിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഈ സസ്യത്തിന്റെ രാസഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ നേടിയ ഘടകങ്ങളാണിവ.

ഇലകളിലും Hexacosanol, Octacosanol, β-sitosterol, α-amyrin തുടങ്ങിയ സംയുക്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതുകൂടാതെ Betulin, Betulinic acid, 1,4-naphthalenedione, 2-aminonaphthoquinone തുടങ്ങിയവയും സസ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങളും ഫ്ലേവനോയിഡുകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില ഘടകങ്ങൾ കാരണം ആവലിന്റെ വിവിധ extracts-ൽ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കാണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന free radicals-ന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഈ ഗവേഷണഫലങ്ങൾ വിലയിരുത്തുന്നത്.

ആവലിന്റെ തൊലി, ഇല തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള extracts ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ബാക്ടീരിയകൾക്കും ഫംഗസുകൾക്കുമെതിരായ പ്രവർത്തനവും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ ചില പഠനങ്ങളിൽ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം ഫലങ്ങൾ പ്രധാനമായും laboratory പരീക്ഷണങ്ങളിലോ മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിലോ നിന്നുള്ളതാണ്.

ആവലിന്റെ വിത്തിനെക്കുറിച്ചും പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. വിത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന എണ്ണയിൽ വിവിധ ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. Oleic acid, Linoleic acid തുടങ്ങിയ unsaturated fatty acids അവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വിത്തിലെ എണ്ണയുടെ ഘടനയും സസ്യത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലെ രാസഘടനയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി കാണുന്ന ആവൽ മരത്തിനുള്ളിൽ ഒരുപാട് സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. Friedelin, Epifriedelinol, β-sitosterol, β-amyrin, Stigmasterol, Hederagenin, Holoptelin-A, Holoptelin-B തുടങ്ങിയ സംയുക്തങ്ങൾ അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഈ ഘടകങ്ങളിൽ ചിലത് ഒറ്റയ്ക്ക് എടുത്ത് പരീക്ഷിച്ചപ്പോഴും, ആവലിന്റെ extracts ഉപയോഗിച്ചപ്പോഴും വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ ആവലിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചിരബിൽവത്തെക്കുറിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ചില ഗുണങ്ങളോട് സാമ്യമുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആവലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇല, തൊലി, വിത്ത് തുടങ്ങിയ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നെടുത്ത സത്തുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് പല പഠനങ്ങളും നടന്നിട്ടുള്ളത്. അതിൽ പലതും ഇപ്പോഴും ലബോറട്ടറി പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും മൃഗപഠനങ്ങളുടെയും ഘട്ടത്തിലാണ്.

ആവലിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുള്ള ഒരു മേഖല വീക്കം കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനമാണ് (Anti-inflammatory activity). ആവലിന്റെ ഇലയും തൊലിയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ശരീരത്തിലെ inflammatory response കുറയുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം വേദന കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഫലങ്ങൾ എല്ലാ പഠനങ്ങളിലും ഒരുപോലെ ശക്തമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ ആവൽ വേദനയ്ക്കുള്ള ഉറപ്പായ മരുന്നാണെന്ന് പറയുന്നതിന് മുമ്പ് കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

അണുക്കൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനവും (Antimicrobial activity) ആവലിൽ പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള extracts ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ laboratory പരീക്ഷണങ്ങളിൽ Staphylococcus aureus, Escherichia coli തുടങ്ങിയ ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെയും ചില ഫംഗസുകൾക്കെതിരെയും പ്രവർത്തനം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ നിന്ന് ആവലിന് antimicrobial potential ഉണ്ടെന്ന് പറയാം. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ ചർമ്മരോഗത്തിനുള്ള ചികിത്സയായി ഇതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി ഉറപ്പിച്ചുവെന്ന് അതുകൊണ്ട് മാത്രം പറയാനാവില്ല.

കൃമികൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനവും (Anthelmintic activity) പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആവലിന്റെ ചില extracts ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ ചില parasitic worms-ന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും നിലനിൽപ്പിനെയും ബാധിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിലെ “കൃമിജിത്” എന്ന പരാമർശവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഗവേഷണ മേഖലയാണിത്. മനുഷ്യരിലെ കൃമിരോഗത്തിന് ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഫലപ്രാപ്തി ഉറപ്പിക്കാൻ clinical studies ഇനിയും ആവശ്യമാണ്.

ആവലിന്റെ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനവും പല പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന phenolic compounds, flavonoids തുടങ്ങിയ സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ free radicals-നെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കോശങ്ങളെ oxidative damage-ൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് antioxidant activity പ്രധാനമായും പഠിക്കുന്നത്.

മുറിവ് ഭേദമാകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനവും ആവലിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്ത ചില ഘടകങ്ങളിൽ ഗവേഷകർ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് തൊലിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ചില സംയുക്തങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള cell-based studies-ൽ wound healing-നോട് ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് രസകരമായ ഗവേഷണഫലമാണെങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ മുറിവുണക്കാൻ ആവൽ ഫലപ്രദമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ കൂടുതൽ clinical research ആവശ്യമാണ്.

കരളിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും (Hepatoprotective activity) ആവലിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കിയ ചില extracts ഉപയോഗിച്ച് പരീക്ഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ liver injury-യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില biochemical markers-ൽ മെച്ചം കണ്ടതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. എന്നാൽ മനുഷ്യരിലെ കരൾരോഗങ്ങൾക്ക് ആവൽ ചികിത്സയാണെന്ന് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയാൻ കഴിയില്ല.

പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗവേഷണങ്ങളും ആവലിൽ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ carbohydrate digestion-നുമായി ബന്ധപ്പെട്ട enzymes-ന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും glucose metabolism-നെയും ബാധിക്കുന്ന സാധ്യതകൾ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില positive findings റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പ്രമേഹമുള്ള മനുഷ്യരിൽ ആവൽ ഉപയോഗിച്ച് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നിയന്ത്രിക്കാമെന്ന് ഉറപ്പായി പറയാൻ മതിയായ clinical evidence ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്.

ഇവിടെ ആയുർവേദവും ആധുനിക ശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള ഒരു രസകരമായ ബന്ധം കാണാം. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചിരബിൽവത്തിന് കൃമിഘ്നം, കുഷ്ഠഘ്നം, അർശസിൽ പ്രയോജനം, പ്രമേഹത്തിലെ പ്രയോഗം, വാതശമന സ്വഭാവം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിൽ antimicrobial, anthelmintic, anti-inflammatory, antioxidant തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

ഇതിനെ “ആയുർവേദത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ആധുനിക ശാസ്ത്രം തെളിയിച്ചു” എന്ന് പറയുന്നതിനേക്കാൾ, പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യത്തെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളും വിവിധ രീതിയിൽ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നതാണ് ശരി. ചില കണ്ടെത്തലുകൾ തമ്മിൽ സാമ്യം കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു ചികിത്സയായി ഉറപ്പിക്കാൻ ഇനിയും നല്ല രീതിയിലുള്ള clinical studies ആവശ്യമാണ്.

ആവലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ഗവേഷണങ്ങൾ മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കാലങ്ങളായി പരിചിതമായിരുന്ന ഈ മരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഴയ അറിവിനും പുതിയ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ആയുർവേദത്തിൽ ആവലിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാൻ അതിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം എന്നിവയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആവൽ അഥവാ ചിരബിൽവം (Holoptelea integrifolia) സംബന്ധിച്ചും ഇത്തരം വിവരണങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

ആവലിന് തിക്തവും കഷായവുമായ രസമാണ് പ്രധാനമായി പറയുന്നത്. തിക്തം എന്നു പറയുന്നത് കയ്പുരസമാണ്. കഷായം തവർപ്പുരസം. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ “തിക്താ തുവരാ” എന്ന പ്രയോഗം ഇതാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ ലഘുവും രൂക്ഷവും പറയപ്പെടുന്നു. ലഘു എന്നത് ശരീരത്തിൽ ഭാരമുണ്ടാക്കാത്ത സ്വഭാവം. രൂക്ഷം എന്നത് അധിക സ്നിഗ്ധതയില്ലാത്ത, വരൾച്ചയുള്ള സ്വഭാവം. ഈ ഗുണങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളുമായുള്ള ദ്രവ്യത്തിന്റെ ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനമാണ്.

ആവലിന്റെ വിപാകം കടു എന്നാണ് പറയുന്നത്. ഒരു ദ്രവ്യം ദഹിച്ചതിനുശേഷം ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമ ഫലത്തെയാണ് വിപാകം എന്നു പറയുന്നത്. ഭാവപ്രകാശത്തിലെ “കടുപാകിനീ” എന്ന പദം ആവലിന്റെ കടുവിപാകത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

വീര്യം ഉഷ്ണം എന്നാണ് ഗ്രന്ഥവിവരണം. ഭാവപ്രകാശത്തിൽ “വീര്യോഷ്ണാ” എന്നും രാജനിഘണ്ടുവിൽ “കടുരുഷ്ണശ്ച” എന്നും പറയുന്നു. അതായത് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ദ്രവ്യമാണ് ആവൽ.

ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ ആവലിന് കഫ-പിത്തശമന സ്വഭാവവും പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ നമ്മൾ മുകളിൽ പരിശോധിച്ച ഭാവപ്രകാശ–രാജനിഘണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളിൽ കഫപിത്തശമനം എന്നത് നേരിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് ആ വിവരത്തെ ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള വ്യാഖ്യാനമായി കാണേണ്ടതില്ല.

ആവലിന്റെ ഔഷധകർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധുനിക പഠനങ്ങൾ

ആവലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള extracts ഉപയോഗിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലും പല പരീക്ഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. അതിൽ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനം (Anti-inflammatory), ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട Carminative activity, കൃമികൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനം (Anthelmintic activity) തുടങ്ങിയവ പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

കൃമികൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനം പ്രത്യേകമായി ശ്രദ്ധിക്കാവുന്ന ഒന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഭാവപ്രകാശം “കൃമിജിത്” എന്ന് പറയുമ്പോൾ, ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലും ആവലിന്റെ ചില extracts കൃമികൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതു രണ്ടും തമ്മിൽ സാമ്യമുള്ള ഒരു കാര്യമായി കാണാം.

ആവലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സത്തുകൾക്ക് വീക്കം കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനവും ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം ഗവേഷണങ്ങളിൽ പലതും laboratory പരീക്ഷണങ്ങളിലോ മൃഗപഠനങ്ങളിലോ ആണ് നടന്നിട്ടുള്ളത്.

ആവലിന്റെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗവും അളവും

ആയുർവേദ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ആവലിന്റെ തൊലി (Bark) പ്രധാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. തൊലി ഉപയോഗിച്ച് ചൂർണം, കഷായം തുടങ്ങിയ ഔഷധരൂപങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം. ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ തൊലിയുടെ ചൂർണം 3 മുതൽ 5 ഗ്രാം വരെ, കഷായം 50 മുതൽ 100 മില്ലി വരെ, സ്വരസം അഥവാ നീര് 10 മുതൽ 20 മില്ലി വരെ എന്ന അളവുകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ഔഷധത്തിന്റെ അളവ് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. ഉപയോഗിക്കുന്ന സസ്യഭാഗം, ഔഷധത്തിന്റെ രൂപം, രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം, ദേഹപ്രകൃതി എന്നിവ കണക്കിലെടുത്താണ് അളവ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഈ അളവുകളെ പൊതുവായ സ്വയംചികിത്സാ നിർദ്ദേശമായി കാണാതെ, ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഔഷധശാസ്ത്ര സ്രോതസ്സുകളിൽ നൽകിയിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത അളവുകൾ എന്ന നിലയിൽ കാണുന്നതാണ് ഉചിതം.

ആവലിന്റെ ഇളം തണ്ടുകളെക്കുറിച്ച് ഭോജനകുതൂഹലത്തിലെ പരാമർശം

ഭോജനകുതൂഹലം (Bhojana Kutuhalam) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലും ചിരബിൽവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ പരാമർശം കാണാം. അവിടെ ചിരബിൽവത്തിന്റെ ഇളം തണ്ടുകൾ (shoots) ദഹനാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും കഫത്തെ ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി വിവരിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ അഗ്നി എന്നത് ഭക്ഷണം ദഹിപ്പിക്കുന്ന ശരീരശക്തിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ചിരബിൽവത്തിന്റെ ഇളം തണ്ടുകൾ അഗ്നിദീപന സ്വഭാവമുള്ളത് എന്നാണ് ഈ പരാമർശത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അതോടൊപ്പം കഫദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവവും അവയ്ക്ക് പറയുന്നുണ്ട്.

ഇത് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ പറയുന്ന തിക്ത-കഷായ രസം, കടുവിപാകം, ഉഷ്ണവീര്യം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളുമായി ചേർത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ ചിരബിൽവത്തിന്റെ ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തമായൊരു ചിത്രം ലഭിക്കുന്നു.

ആവലിന്റെ ചില ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ആവൽ അഥവാ ചിരബിൽവത്തിന് പലവിധ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. ഉപയോഗിക്കുന്ന സസ്യഭാഗവും രോഗാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് പ്രയോഗരീതിയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകും.

മുറിവുകളിൽ ആവലിന്റെ തൊലിയുടെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

ആവലിന്റെ തൊലി ഉണക്കി പൊടിച്ച് പുതിയ മുറിവുകളിൽ പുറത്തുനിന്ന് വിതറുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗവും ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം. മുറിവിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാനും മുറിവ് ഉണങ്ങുന്നതിനും സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് ഇങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ആവലിന്റെ തൊലിക്ക് കഷായരസം ഉണ്ടെന്ന് ഭാവപ്രകാശം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ കഷായരസത്തിന് സ്തംഭനസ്വഭാവവുമായി ബന്ധമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുറിവുകളിൽ രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള ഈ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തിന് ആയുർവേദീയമായ ഒരു വിശദീകരണം നൽകാൻ കഴിയും.

ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലും ആവലിന്റെ തൊലിയിൽ നിന്നുള്ള ചില extracts മുറിവുണക്കൽ പ്രക്രിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ചില laboratory, cell-based studies-ൽ wound healing-നോട് ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ പുതിയ മുറിവിൽ നേരിട്ട് തൊലി പൊടി വിതറുന്നത് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ സാധാരണ wound-care രീതിക്ക് പകരമാകില്ല. ആഴമുള്ള മുറിവ്, അധിക രക്തസ്രാവം, മൃഗക്കടി, അണുബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ ശരിയായ വൈദ്യചികിത്സ തേടേണ്ടതാണ്.

പ്രമേഹത്തിൽ ആവലിന്റെ തൊലി കഷായം

ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായത്തിന് പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗം പറയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ ആവലിന്റെ തൊലി കഷായം പ്രമേഹാവസ്ഥയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ “പ്രമേഹജിത്” എന്ന പ്രയോഗവും ഇതുമായി ചേർത്തുവായിക്കാം. പ്രമേഹം എന്ന രോഗവിഭാഗത്തിൽ ചിരബിൽവത്തിന് പ്രയോജനമുണ്ടെന്ന് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ തൊലി കഷായത്തിന്റെ അളവ് 50–60 മില്ലി എന്ന രീതിയിൽ നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കേണ്ട അളവായി കാണരുത്. രോഗിയുടെ അവസ്ഥ, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം, കഷായത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധത്തിന്റെ അളവ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് പ്രമേഹമുള്ളവർ നിലവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ നിർത്തി ആവൽ കഷായം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാൻ ചികിത്സ ആവശ്യമുള്ളവർ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഇത്തരം ഔഷധപ്രയോഗം നടത്താവൂ.

രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനായി ആവൽ തൊലി കഷായം

ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായത്തിന് ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളിൽ രക്തശുദ്ധീകരണ സ്വഭാവവും പറയുന്നുണ്ട്. തൊലി കഷായം 30 മുതൽ 40 മില്ലി വരെ അളവിൽ പതിവായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിലെ “രക്തശുദ്ധി” എന്ന പ്രയോഗം ഇന്നത്തെ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്ന ഒരു പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥയെയോ രക്തത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക ഘടകം നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെയോ മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല. ചർമ്മരോഗങ്ങൾ, പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയെ വിലയിരുത്തുന്ന ആയുർവേദപരമായ ആശയങ്ങളുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെട്ടാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ഭാവപ്രകാശത്തിൽ ആവലിന് തിക്തവും കഷായവുമായ രസം പറയുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം രസങ്ങൾക്കും ദോഷസമത്വത്തിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് തൊലി കഷായത്തിന്റെ ഇത്തരം പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെ ദ്രവ്യഗുണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിലയിരുത്തുന്നത്.

എന്നാൽ 30–40 മില്ലി എന്ന അളവ് ഒരു പൊതുവായ സ്വയംചികിത്സാ നിർദ്ദേശമായി കാണരുത്. കഷായത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, രോഗിയുടെ പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ഔഷധത്തിന്റെ അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

വിശപ്പില്ലായ്മയ്ക്കും കൃമിരോഗാവസ്ഥകൾക്കും ആവൽ

ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ശീതകഷായം (cold infusion) അല്ലെങ്കിൽ കഷായം 30–40 മില്ലി അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് വിശപ്പില്ലായ്മ കുറയ്ക്കാനും കുടലിലെ കൃമികളെ പുറത്താക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമായി ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിരബിൽവത്തിന് “രോചനഃ” എന്നും “കൃമിജിത്” എന്നും പറയുന്നുണ്ട്. രോചനഃ എന്നത് ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം ഉണ്ടാക്കുകയും രുചി വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് വിശപ്പില്ലായ്മയിലും ഭക്ഷണത്തിന് രുചിയില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലും ഇതിന് പ്രയോഗം പറയപ്പെടുന്നു.

അതുപോലെ “കൃമിജിത്” എന്നത് കൃമികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ സ്വഭാവം എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് കുടലിലെ കൃമികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിൽ ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഔഷധപ്രയോഗം പറയുന്നത്.

ഇവിടെ പറയുന്ന 30–40 മില്ലി എന്നത് ഒരു പ്രത്യേക സ്രോതസ്സിൽ നൽകിയിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത അളവാണ്. ഇത് എല്ലാവരും സ്വയം ഉപയോഗിക്കേണ്ട അളവായി കാണരുത്.

അർശസിൽ ആവലിന്റെ തൊലി ബാഹ്യപ്രയോഗം

ആവലിന്റെ തൊലി അരച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കല്കം അഥവാ പേസ്റ്റ്, പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന അർശസ് പിണ്ഡത്തിൽ പുരട്ടുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗവും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ “അർശഃ...ജിത്” എന്ന പരാമർശം കാണാം. ഇവിടെ അർശഃ എന്നത് അർശസ് അഥവാ മൂലക്കുരുവിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ജിത് എന്നത് അതിനെ ശമിപ്പിക്കുന്നതോ നിയന്ത്രിക്കുന്നതോ ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്.

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധം അകത്തേക്ക് കഴിക്കുന്നതിനു പുറമേ, ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ പുറത്തുനിന്നും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളും കാണാം. ആവലിന്റെ തൊലി അരച്ച് തയ്യാറാക്കിയ കല്കം പുറത്തുള്ള അർശസ് പിണ്ഡത്തിൽ പുരട്ടുന്നത് അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ബാഹ്യപ്രയോഗമാണ്.

ചൊറി, മുറിവ്, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ആവലിന്റെ തൊലി

ആവലിന്റെ തൊലി അരച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കല്കം അഥവാ പേസ്റ്റ്, ചൊറി, മുറിവുകൾ, മറ്റു ചില ചർമ്മരോഗങ്ങൾ ബാധിച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ പുറത്തുനിന്ന് പുരട്ടുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ “കുഷ്ഠജിത്” എന്ന പരാമർശം ചിരബിൽവത്തിന്റെ ചർമ്മരോഗങ്ങളിലെ പ്രയോഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെ കുഷ്ഠം എന്ന പദം ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു വിശാലമായ ചർമ്മരോഗ വിഭാഗത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്;

തൊലി അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന ഈ പ്രയോഗം ബാഹ്യചികിത്സയുടെ ഭാഗമായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ചൊറി, ചർമ്മത്തിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ, ചില മുറിവുകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രയോഗം നടത്തിയിരുന്നു.

ആവലിന്റെ തൊലിയിൽ കഷായരസം ഉള്ളതായി ഭാവപ്രകാശം പറയുന്നു. കൂടാതെ ആധുനിക പഠനങ്ങളിലും ആവലിന്റെ തൊലിയിൽ നിന്നുള്ള ചില extracts-ന് antimicrobial, anti-inflammatory പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗവും ആധുനിക ഗവേഷണവും തമ്മിൽ ചില സാമ്യങ്ങൾ കാണാം. എന്നാൽ ഇതുകൊണ്ട് ആവലിന്റെ തൊലി എല്ലാ ചർമ്മരോഗങ്ങൾക്കും ഉറപ്പായ ചികിത്സയാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.

നീരും വീക്കവും കുറയ്ക്കാനുള്ള ലേപപ്രയോഗം

ആവലിന്റെ തൊലിയോ ഇലയോ അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന ലേപപ്രയോഗം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതികളിൽ ഒന്നാണ്. തൊലി അല്പം വെള്ളം ചേർത്ത് അരച്ച് കുഴമ്പുപോലെയാക്കി, വീക്കം ഉള്ള ഭാഗത്ത് പുറമേ പുരട്ടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അടികൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ചെറിയ വീക്കം പോലുള്ള അവസ്ഥകളിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള ബാഹ്യപ്രയോഗം പരമ്പരാഗതമായി കാണാം.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ആവലിന് “സ്തംഭനീ” എന്ന ഗുണം പറയുന്നുണ്ട്. അതോടൊപ്പം തിക്തം, കഷായം, ഉഷ്ണവീര്യം എന്നിവയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ ഗുണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പുറമേയുള്ള ചില പ്രയോഗങ്ങളെ ആയുർവേദപരമായി മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

എന്നാൽ വീക്കമുള്ള എല്ലാ അവസ്ഥകൾക്കും ഒരേ രീതിയിൽ ലേപം ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. ശക്തമായ വേദന, ചുവപ്പ്, അമിതമായ ചൂട്, പഴുപ്പ്, വലിയ പരിക്ക് എന്നിവയോടൊപ്പം വീക്കം ഉണ്ടെങ്കിൽ കാരണം കണ്ടെത്തി ചികിത്സിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

വാതവേദനയ്ക്കും സന്ധിവേദനയ്ക്കും ആവൽ തൈലം

രാജനിഘണ്ടുവിൽ “തസ്യ സ്നേഹോതിസ്നിഗ്ധശ്ച വാതഘ്നഃ” എന്ന് പറയുന്നു. ഇവിടെ “തസ്യ സ്നേഹഃ” എന്നത് കരഞ്ജത്തിന്റെ സ്നേഹദ്രവ്യത്തെയാണ്, അഥവാ തൈലത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിന് അതിസ്നിഗ്ധവും വാതഘ്നവുമായ ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു.

വാതസംബന്ധമായ വേദന, ശരീരത്തിലെ വരൾച്ച, കട്ടിപ്പ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദത്തിലെ അഭ്യംഗം പോലുള്ള ബാഹ്യചികിത്സകൾക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആവൽ തൈലം ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങളും വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

സന്ധിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള വേദനയോ പേശികളിലെ കട്ടിപ്പോ ഉള്ള ഭാഗത്ത് തൈലം പുറമേ പുരട്ടി മൃദുവായി അഭ്യംഗം ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. തൈലം വളരെ ചൂടാക്കി ഉപയോഗിക്കേണ്ടതില്ല; ശരീരത്തിന് സഹിക്കാവുന്ന നേരിയ ചൂട് മതിയാകും. അഭ്യംഗത്തിന് ശേഷം ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുന്നത് ചില വാതസംബന്ധമായ പ്രയോഗങ്ങളിൽ പതിവായ രീതിയാണ്.

എന്നാൽ സന്ധിയിൽ പുതിയതായി ഉണ്ടായ ശക്തമായ വീക്കം, ചുവപ്പ്, പരിക്ക്, പനി തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ ചൂടുള്ള തൈലമോ ചൂടുപ്രയോഗമോ സ്വയം ചെയ്യുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ആന്തരികമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ

ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ചുള്ള കഷായപ്രയോഗങ്ങളും ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. കൃമിരോഗാവസ്ഥകൾ, വിശപ്പില്ലായ്മ, പ്രമേഹം തുടങ്ങിയവയിൽ തൊലി കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ നമ്മൾ നേരത്തെ കണ്ടതാണ്.

ആവൽ തൈലം എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കുന്നു?

രാജനിഘണ്ടുവിൽ ആവലിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ “തസ്യ സ്നേഹോതിസ്നിഗ്ധശ്ച വാതഘ്നഃ” എന്നൊരു പ്രത്യേക പരാമർശമുണ്ട്. ആവലിന്റെ സ്നേഹദ്രവ്യത്തിന് അതിസ്നിഗ്ധവും വാതഘ്നവുമായ ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം.

ഇവിടെ “സ്നേഹഃ” എന്ന പദം തൈലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. എന്നാൽ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ തൈലം ഏത് ഭാഗത്തുനിന്നാണ് എടുക്കേണ്ടത്, വിത്ത് പിഴിഞ്ഞാണോ തയ്യാറാക്കേണ്ടത് എന്നൊന്നും പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിനാൽ വിത്തിൽ നിന്നുള്ള എണ്ണയും ഔഷധഭാഗങ്ങൾ ചേർത്ത് കാച്ചിയെടുക്കുന്ന തൈലവും വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കണം.

വിത്തിൽ നിന്നുള്ള ആവൽ എണ്ണ

ആവലിന്റെ പഴുത്ത കായ്കളിൽ നിന്ന് വിത്ത് വേർതിരിച്ച് ഉണക്കിയ ശേഷം എണ്ണയെടുക്കുന്ന രീതിയാണ് seed oil extraction. പരമ്പരാഗതമായി എണ്ണയാട്ടുന്ന രീതിയിലോ, ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന oil press പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങളിലോ വിത്തിൽ നിന്ന് എണ്ണ വേർതിരിക്കാം.

വിത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന എണ്ണയ്ക്ക് സ്നിഗ്ധസ്വഭാവമുണ്ട്. രാജനിഘണ്ടുവിലെ “അതിസ്നിഗ്ധഃ”, “വാതഘ്നഃ” എന്നീ പദങ്ങളുമായി ചേർത്താണ് ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഗുണം മനസ്സിലാക്കുന്നത്. വാതസംബന്ധമായ ബാഹ്യചികിത്സകളിൽ ഇത്തരം തൈലപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ സ്ഥാനമുണ്ട്.

തൊലിയും ഇലയും ചേർത്ത് ഔഷധതൈലം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി

ആവലിന്റെ തൊലിയോ ഇലയോ ഉപയോഗിച്ച് ഔഷധതൈലം കാച്ചിയെടുക്കുന്ന രീതിയും പരമ്പരാഗത ഔഷധകല്പനയിൽ കാണാം. സാധാരണയായി ഒരു സ്നേഹദ്രവ്യം, ഔഷധദ്രവ്യത്തിന്റെ കഷായം, കൽക്കം എന്നിവ ചേർത്താണ് തൈലം പാകം ചെയ്യുന്നത്.

ആദ്യം ആവലിന്റെ തൊലിയോ ഇലയോ വൃത്തിയാക്കി ചതച്ചെടുക്കാം. അതിൽ നിന്ന് കഷായം തയ്യാറാക്കുന്നു. ഇതോടൊപ്പം കുറച്ച് തൊലിയോ ഇലയോ വെള്ളം ചേർത്ത് നന്നായി അരച്ച് കൽക്കം തയ്യാറാക്കുന്നു.

അതിനുശേഷം അടിസ്ഥാന സ്നേഹദ്രവ്യമായ തൈലത്തിൽ കഷായവും കൽക്കവും ചേർത്ത് മന്ദാഗ്നിയിൽ പാകം ചെയ്യുന്നു. കഷായത്തിലുള്ള ജലാംശം ക്രമേണ വറ്റുകയും കൽക്കം ശരിയായ പാകത്തിലെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ ശ്രദ്ധയോടെ കാച്ചണം. പാകം പൂർത്തിയായ ശേഷം തണുപ്പിച്ച് അരിച്ചെടുത്ത് സൂക്ഷിക്കാം.

ഇവിടെ കഷായം, കൽക്കം, സ്നേഹദ്രവ്യം എന്നിവയുടെ കൃത്യമായ അളവും പാകലക്ഷണങ്ങളും പ്രധാനമാണ്. അതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ ഏകദേശ അളവിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന എണ്ണയെ ഔദ്യോഗിക ആയുർവേദ തൈലകല്പനയായി കാണരുത്.

ആവലിന്റെ തൊലി, ഇല, വിത്ത് എന്നിവയ്ക്ക് വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവങ്ങളുള്ളതിനാൽ അവ ഉപയോഗിച്ചുള്ള തൈലങ്ങൾക്കും ഒരേ ഗുണവും പ്രയോഗവും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. അതിനാൽ ഏത് ഭാഗം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ഏത് രീതിയിൽ തൈലം തയ്യാറാക്കുന്നു, എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

രാജനിഘണ്ടുവിലെ “വാതഘ്നഃ” എന്ന പരാമർശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആവൽ തൈലത്തിന് വാതസംബന്ധമായ ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങളിൽ പരമ്പരാഗത പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് പറയാം. എന്നാൽ ചർമ്മരോഗമോ സന്ധിവേദനയോ ഉള്ളപ്പോൾ സ്വയം തയ്യാറാക്കിയ എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് നല്ലത്.

ആവൽ ചേരുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ അർശസ്സ്, ഉദരരോഗങ്ങൾ, വാതവികാരങ്ങൾ, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള വിവിധ തരം കഷായങ്ങളിലും ആസവങ്ങളിലും ഘൃതങ്ങളിലുമെല്ലാം ആവൽ ഒരു പ്രധാന ഔഷധമായി ചേർത്തു വരുന്നുണ്ട്. അത്തരം ചില പ്രധാന ഔഷധയോഗങ്ങൾ പരിചയപ്പെടാം:

1. പൂതിവൽക്കാസവം (Putivalkasavam)

ആവലിന്റെ തൊലി പ്രധാന ചേരുവയായി വരുന്ന മികച്ചൊരു ആസവമാണിത്. മൂലക്കുരു, ദഹനക്കേട്, ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിളർച്ച, ആമവാതം എന്നിവയുടെ ചികിത്സയിൽ ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതുകൂടാതെ ഉപ്പൂറ്റി വേദന, ഡിസ്‌ക് തെറ്റൽ മൂലമുണ്ടാകുന്ന നടുവേദന, ഉളുക്ക്, പുറംവേദന, പേശിവേദന, പ്രസവശേഷമുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ നടുവേദന എന്നിവയ്ക്കും പൂതിവൽക്കാസവം വളരെ ഫലപ്രദമാണ്.

2. ചിരബിൽവാദി കഷായം (Chiruvilvadi Kashayam)

പൈൽസ്, ഭഗന്ദരം (Fistula) തുടങ്ങിയ രോഗാവസ്ഥകളിൽ കഠിനമായ വേദനയും നീരും കുറയ്ക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ഔഷധമാണിത്. കഷായ രൂപത്തിലും ഗുളിക രൂപത്തിലും ഇത് ലഭ്യമാണ്. ദഹനാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും മലബന്ധം, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ മാറ്റാനും ഇത് സഹായിക്കും.

3. ഇന്ദുകാന്തം കഷായം (Indukantam Kashayam)

പനിയുടെയും വയറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗങ്ങളുടെയും ചികിത്സയിൽ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നാണിത്. കഷായം, ഗുളിക, ഘൃതം (നെയ്യ്) എന്നീ രൂപങ്ങളിൽ ഇത് ലഭ്യമാണ്. ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ, വിശപ്പില്ലായ്മ, വായുകോപം, മലബന്ധം എന്നിവ മാറ്റാൻ ഇത് അത്യുത്തമമാണ്. ഒപ്പം ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും പ്രതിരോധശേഷിയും നൽകാനും ഇത് സഹായിക്കും.

4. ഇന്ദുകാന്താമൃതം (Indukanthamritham)

ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും ക്ഷീണം മാറ്റി ആരോഗ്യം നിലനിർത്തുന്നതിനുമാണ് ഇന്ദുകാന്താമൃതം പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.

5. ഗന്ധർവ്വഹസ്താദി കഷായം (Gandharvahastadi Kashayam)

വിവിധതരം വാതരോഗങ്ങൾ, നടുവേദന, ദഹനക്കേട്, വയറുവീർപ്പ്, മലബന്ധം, വിശപ്പില്ലായ്മ, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ഈ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നു. കഷായ രൂപത്തിലും ഗുളിക രൂപത്തിലും ഇത് ലഭ്യമാണ്.

6. അയസ്കൃതി (Ayaskrithi)

ചർമ്മരോഗങ്ങൾ, പ്രമേഹം, വെള്ളപ്പാണ്ട്, വിളർച്ച, അമിതവണ്ണം, മൂത്രരോഗാണുബാധ, മൂലക്കുരു, വിശപ്പില്ലായ്മ, കുടലിലെ വിരശല്യം എന്നിവയുടെ ചികിത്സയിൽ ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധമാണ് അയസ്കൃതി.

7. ആവിൽതോലാദി ഭസ്മം (Aviltoladi Bhasmam)

ആവലിന്റെ തൊലി ചേർത്ത തയ്യാറാക്കുന്ന പൊടി രൂപത്തിലുള്ള ഔഷധമാണിത്. അസൈറ്റിസ് അഥവാ മഹോദരം (വയറ്റിൽ വെള്ളം കെട്ടിനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ), ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർവീക്കം എന്നിവയുടെ ചികിത്സയ്ക്കാണ് ഇത് പ്രധാനമായും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നത്.

8. വരണാദി കഷായം (Varanadi Kashayam)

വായുകോപം, ദഹനക്കേട്, വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദന, സൈനസൈറ്റിസ്, മൈഗ്രെയ്ൻ, അമിതവണ്ണം തുടങ്ങിയ പലവിധ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളുടെ ചികിത്സയിൽ വരണാദി കഷായം വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്.

9. മഹാപഞ്ചഗവ്യഘൃതം (Mahapanchagavya Ghritam)

പനി, ചുമ, അപസ്മാരം, അർശസ്സ്, ഫിഷർ, ഫിസ്റ്റുല, കരൾ രോഗങ്ങൾ, വിളർച്ച, മാനസികമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയുടെ ചികിത്സയ്ക്കായി നെയ്യ് അധിഷ്ഠിതമായി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ഔഷധത്തിലും ആവലിന്റെ സത്ത് ചേർക്കുന്നുണ്ട്.

10. ആരഗ്വധാദി കഷായം (Aragvadhadi Kashayam)

പ്രമേഹം, ചൊറി, വട്ടച്ചൊറി, കരപ്പൻ, വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകൾ, പനി, ഛർദ്ദി എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രധാന കഷായങ്ങളിലൊന്നാണിത്.

ചിരുവിൽവം ഉൾപ്പെടുന്ന മറ്റു ഔഷധയോഗങ്ങൾ

ചിരുവിൽവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥസാഹിത്യ അവലോകനങ്ങളിൽ കുഷ്ഠനാശന രസം, അഗർവാദി തൈലം, പിയൂഷവല്ലി രസം, ഗന്ധർവഹസ്താദി ക്വാഥ ചൂർണം തുടങ്ങിയ ചില യോഗങ്ങളിലും ചിരുവിൽവം ഉൾപ്പെടുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഓരോ യോഗത്തിന്റെയും ചേരുവകളും ഔഷധരൂപവും പ്രയോഗവും വ്യത്യസ്തമാണ്. അതിനാൽ പേരിൽ ചിരുവിൽവം ഉണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം ഇവയെല്ലാം ഒരേ രോഗത്തിന് ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് കരുതരുത്.

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഗുണം മാത്രം നോക്കിയല്ല ഔഷധം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ഏത് യോഗത്തിലാണ് അത് ചേർത്തിരിക്കുന്നത്, മറ്റെന്തെല്ലാം ദ്രവ്യങ്ങളാണ് അതിനൊപ്പം ഉള്ളത്, ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ഏത് രീതിയിലാണ് ഔഷധം തയ്യാറാക്കുന്നത് എന്നതെല്ലാം പ്രധാനമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ചിരുവിൽവം അടങ്ങിയ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ രോഗാവസ്ഥയും വ്യക്തിയുടെ ദേഹപ്രകൃതിയും പരിഗണിച്ച് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ | Ayurveda & Ficus religiosa

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 06 Aug 2026 15:34:48 +0000

നമ്മൾ ദിവസവും കാണുന്ന പല മരങ്ങളെയും കുറിച്ച് അധികം ചിന്തിക്കാറില്ല. പക്ഷേ ചില മരങ്ങൾ അങ്ങനെയല്ല. അവയ്ക്ക് പ്രകൃതിയിലും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വൃക്ഷമാണ് അരയാൽ (Ficus religiosa). ക്ഷേത്രപരിസരങ്ങളിലും പഴയ വീടുകൾക്ക് സമീപവും ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലുമെല്ലാം സാധാരണയായി കാണുന്ന ഈ വൃക്ഷം മതപരമായ പ്രാധാന്യത്തിന് മാത്രമല്ല, ആരോഗ്യപരമായും പരിസ്ഥിതിക്കും ഏറെ ഗുണം ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ്.

ആയുർവേദത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അരയാലിന്റെ ഇല, തൊലി, കായ്, വേരുകൾ തുടങ്ങി വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. അതേസമയം ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളും ഈ വൃക്ഷത്തിലെ ചില ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പലർക്കും ഇപ്പോഴും വ്യക്തമായ അറിവില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

ഈ ലേഖനത്തിൽ അരയാൽ മരത്തിന്റെ പ്രധാന ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ, ആയുർവേദത്തിലെ ഉപയോഗങ്ങൾ, പരിസ്ഥിതിക്ക് നൽകുന്ന നേട്ടങ്ങൾ, കൂടാതെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ പരിചയപ്പെടാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അരയാൽ (അശ്വത്ഥ)

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അശ്വത്ഥം (അരയാൽ) ശീതളഗുണമുള്ളതും കഷായരസമുള്ളതും ഗുരുസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ഒരു ഔഷധവൃക്ഷമായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. വ്രണങ്ങൾ, പിത്തം, കഫം, രക്തദോഷങ്ങൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും ശരീരകാന്തി വർധിപ്പിക്കുന്നതിനും യോനിശുദ്ധിക്ക് സഹായിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഗുണങ്ങൾ ഇതിന് ഉണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

ശ്ലോകങ്ങൾ

കൈയദേവ നിഘണ്ടു

അശ്വത്ഥഃ ശീതലോ രൂക്ഷഃ കഷായോ ദുര്ജരോ ഗുരുഃ ।।

വ്രണപിത്തകഫാസ്രഘ്നോ വർണ്യോ യോനിവിശോധനഃ ॥

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നായ കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ അരയാലിന്റെ (അശ്വത്ഥം) സ്വഭാവഗുണങ്ങളെയും ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളെയും വിവരിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ശ്ലോകമാണിത്. ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദവും അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ സൂചനകൾ നൽകുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യവരിയിൽ അരയാലിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം എന്നിവയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. അശ്വത്ഥഃ എന്നത് അരയാൽ മരത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശീതലഃ എന്നത് ശീതവീര്യമുള്ളത് എന്നർത്ഥം. അതായത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട് ശമിപ്പിക്കാനും ശീതളത നൽകാനും സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ് ഇതിനുള്ളത്. രൂക്ഷഃ എന്നത് രൂക്ഷഗുണമുള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥം. ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്നിഗ്ധതയും കഫത്തിന്റെ വർധനയും കുറയ്ക്കാൻ ഈ ഗുണം സഹായകമാകുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. കഷായഃ എന്നത് അരയാലിന്റെ പ്രധാന രസമായ തുവർപ്പുരസത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ദുര്ജരഃ എന്നത് ദഹിക്കാൻ അൽപം പ്രയാസമുള്ള സ്വഭാവമുള്ളതും ഗുരുഃ എന്നത് ഗുരുഗുണമുള്ളതും അഥവാ ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് താരതമ്യേന ഭാരമുള്ളതുമായ ഔഷധമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാംവരിയിൽ അരയാലിന്റെ ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. വ്രണപിത്തകഫാസ്രഘ്നഃ എന്നത് സമാസപദമാണ്. ഇവിടെ വ്രണ എന്നാൽ മുറിവുകളും വ്രണങ്ങളും, പിത്ത എന്നാൽ പിത്തദോഷം, കഫ എന്നാൽ കഫദോഷം, അസ്ര എന്നാൽ രക്തമോ രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദോഷങ്ങളോ, ഘ്നഃ എന്നാൽ ശമിപ്പിക്കുന്നത് അല്ലെങ്കിൽ കുറയ്ക്കുന്നത് എന്നിങ്ങനെയാണ് അർത്ഥം. അതായത് വ്രണങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും പിത്തം, കഫം, രക്തദോഷങ്ങൾ എന്നിവ നിയന്ത്രിക്കാനും അരയാൽ സഹായകമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

തുടർന്ന് വരുന്ന വർണ്യഃ എന്ന പദം ശരീരത്തിനും ചർമ്മത്തിനും നല്ല കാന്തി നൽകുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അവസാനമായി യോനിവിശോധനഃ എന്നത് സ്ത്രീജനനേന്ദ്രിയ വ്യവസ്ഥയുടെ ശുദ്ധിയും ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ആയുർവേദ പദമാണ്. യോനിദോഷങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ അരയാലിനും സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന് ഈ ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്, അരയാൽ ഒരു സാധാരണ വൃക്ഷം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ശീതവീര്യം, കഷായരസം, വ്രണശമനശേഷി, പിത്ത-കഫ ശമനഗുണം, രക്തദോഷഹരസ്വഭാവം എന്നിവയുള്ള പ്രധാന ഔഷധസസ്യമായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നുവെന്നതാണ്.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു

അശ്വത്ഥോऽപി സ്മൃതസ്തദ്വദ് രക്തപിത്തകഫാപഹഃ ॥

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകം അരയാലിന്റെ (അശ്വത്ഥം) ഔഷധഗുണങ്ങളെയും മറ്റ് പ്രധാന ഔഷധവൃക്ഷങ്ങളുമായുള്ള സാമ്യതയെയും കുറിച്ച് വളരെ ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ എന്നാൽ കൃത്യമായി വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഒരു ആയുർവേദാചാര്യന്റെ ശൈലിയിൽ ഈ ശ്ലോകത്തിലെ പദാനുപദ അർത്ഥവും അതിന്റെ ചിക്ത്സാപരമായ പ്രാധാന്യവും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗമായ അശ്വത്ഥോऽപി എന്നതിലെ അശ്വത്ഥഃ എന്നാൽ അരയാൽ മരം എന്നും, അപി എന്നാൽ 'കൂടി' അല്ലെങ്കിൽ 'അതുപോലെതന്നെ' എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. തുടർന്ന് വരുന്ന സ്മൃതഃ എന്ന പദത്തിന് പ്രമാണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു അല്ലെങ്കിൽ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു എന്നാണർത്ഥം. തദ്വത് എന്ന വാക്കിനർത്ഥം 'അതുപോലെ' എന്നാണ്; അതായത് ആയുർവേദത്തിൽ മഹാപഞ്ചമൂലങ്ങളിലോ ക്ഷീരവൃക്ഷങ്ങളിലോ (പാൽമരങ്ങൾ) പെട്ട പേരാൽ, അത്തി മുതലായ മരങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് സമാനമായ ഗുണങ്ങൾ തന്നെയാണ് അരയാലിനും ഉള്ളത് എന്ന് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുകാരൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗം അരയാലിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ദോഷശമന ശേഷിയെയാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. രക്തപിത്തകഫാപഹഃ എന്നത് നാല് പദങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് ചേർന്ന രൂപമാണ്. ഇതിലെ രക്ത എന്നത് ശരീരത്തിലെ രക്തധാതുവിനെയും രക്തം വഴി ഉണ്ടാകുന്ന വികാരങ്ങളെയും, പിത്ത എന്നത് ശരീരത്തിലെ ഉഷ്ണ വീര്യമുള്ള പിത്തദോഷത്തെയും, കഫ എന്നത് കഫദോഷത്തെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തിലുള്ള അപഹഃ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം ഇല്ലാതാക്കുന്നത് അഥവാ നിശേഷം ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന രക്തദൂഷ്യങ്ങൾ, അമിതമായ ചൂടുമൂലമുണ്ടാകുന്ന പിത്തവികാരങ്ങൾ, കഫക്കെട്ട് തുടങ്ങിയവയെ ശമിപ്പിക്കാൻ അരയാൽ അത്യുത്തമമാണെന്ന് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു ഉപദേശിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും മൂക്കിൽ നിന്നോ ശരീരത്തിലെ മറ്റ് ദ്വാരങ്ങളിൽ നിന്നോ രക്തം വരുന്ന രക്തപിത്തം എന്ന അവസ്ഥയ്ക്കും, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിലിനും, രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും അരയാലിന്റെ തൊലിയും ഇലകളും കൊണ്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു

പിപ്പലോ ദുര്ജരഃ ശീതോ ഗുരുസ്തുവരകോ രൂക്ഷോ ।

വർണ്യോ യോനിവിശോധനഃ ॥

പിപ്പലഃ സുമധുരസ്തു കഷായഃ ശീതലശ്ച കഫപിത്തവിനാശീ ।

രക്തദാഹശമനഃ സ ഹി സദ്യോ യോനിദോഷഹരണഃ കില പക്വഃ ॥

ആദ്യത്തെ വരികളിൽ അരയാലിന്റെ പൊതുവായ രസ-ഗുണങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും കുറിച്ചാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ പിപ്പലഃ എന്നാൽ അരയാൽ മരം എന്നാണ് അർത്ഥം. ദുർജരഃ എന്നാൽ ഇത് എളുപ്പത്തിൽ ജീർണിക്കാത്തതും ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അൽപ്പം ഭാരമുള്ളതുമാണ്. ശീതഃ എന്നത് ഇതിൻ്റെ ശീതവീര്യത്തെ കാണിക്കുന്നു, അതായത് ശരീരത്തിന് കുളിർമ നൽകാനുള്ള ശേഷി. ഗുരുഃ എന്നത് ദഹിക്കാൻ അല്പം സമയമെടുക്കുന്ന ഗുരുഗുണത്തെയും, തുവരകഃ എന്നത് ഇതിന്റെ പ്രധാന രസമായ കഷായ അഥവാ തുവർപ്പ് രസത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രൂക്ഷഃ എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ഈർപ്പത്തെയും കഫത്തെയും വറ്റിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന രൂക്ഷഗുണമാണ്. വർണ്യഃ എന്ന പദം ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കവും കാന്തിയും നൽകുന്ന ഔഷധഗുണത്തെ കുറിക്കുന്നു. ശ്ലോകഭാഗം അവസാനിക്കുന്നത് യോനിവിശോധനഃ എന്ന പദത്തോടെയാണ്, ഇതിനർത്ഥം സ്ത്രീകളുടെ ജനനേന്ദ്രിയ വ്യൂഹത്തെയും ഗർഭാശയത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അരയാൽ അത്യുത്തമമാണ് എന്നാണ്.

തുടർന്ന് വരുന്ന ശ്ലോകത്തിൽ അരയാലിൻ്റെ പഴുത്ത പഴത്തിന്റെ (പക്വ ഫലം) പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളെയും അവ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധക്രിയകളെയുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ പിപ്പലഃ എന്ന പദം ഇവിടെ അരയാൽ പഴത്തെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. സുമധുരഃ തു എന്നാൽ ഇത് തികച്ചും മധുരമുള്ളതാണ് എന്നാണ് അർത്ഥം. കഷായഃ എന്നാൽ മധുരത്തോടൊപ്പം ഇതിൽ തുവർപ്പ് രസവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശീതലഃ ച എന്നത് ഈ പഴം ശരീരത്തിന് നല്ല തണുപ്പും കുളിർമയും നൽകുന്നതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. കഫപിത്തവിനാശീ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം ശരീരത്തിലെ പ്രകുപിതമായ കഫ ദോഷത്തെയും പിത്ത ദോഷത്തെയും ഒരുപോലെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇതിന് ശേഷിയുണ്ടെന്നാണ്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് രക്തദാഹശമനഃ എന്നത് രക്തദൂഷ്യങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ എരിച്ചിൽ, ദാഹം എന്നിവയെ അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുണത്തെ കാണിക്കുന്നു. സ ഹി എന്നാൽ അത് തീർച്ചയായും എന്നാണ് അർത്ഥം. സദ്യഃ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം ഉടൻ തന്നെ അഥവാ പെട്ടെന്ന് എന്നാണ്. യോനിദോഷഹരണഃ എന്നാൽ ഗർഭാശയ സംബന്ധിയായ തകരാറുകളെയും ആർത്തവ-യോനി ദോഷങ്ങളെയും നിശേഷം ഇല്ലാതാക്കുന്നത് എന്ന അർത്ഥമാണ്. കില പക്വഃ എന്നത് നന്നായി പഴുത്ത അരയാൽ പഴം ഇത്തരം വിശേഷപ്പെട്ട ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നതിൽ പ്രസിദ്ധമാണ് എന്ന് അടിവരയിടുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, അരയാലിൻ്റെ തൊലിയും ഇലകളും മാത്രമല്ല, നന്നായി പഴുത്ത ഫലവും പിത്ത-കഫ വികാരങ്ങൾക്കും രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ മാറാനും ഗർഭാശയ ആരോഗ്യത്തിനും ആയുർവേദത്തിൽ വളരെ ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്നു.

രാജ നിഘണ്ടു

അശ്വത്ഥവൃക്ഷസ്യ ഫലാനി പക്വാന്യതീവഹൃദ്യാനി ച ശീതലാനി ।

കുർവന്തി പിത്താസ്രവിഷാർതിദാഹവിച്ഛർദിശോഷാരുചിദോഷനാശം ॥

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ വളരെ പ്രമുഖസ്ഥാനമുള്ള രാജനിഘണ്ടുവിൽ അരയാലിന്റെ പഴുത്ത പഴങ്ങളുടെ (പക്വ ഫലം) പ്രത്യേക ഔഷധഗുണങ്ങളെയും രോഗശമന ശേഷിയെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകമാണിത്. ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർത്ഥവും ചികിത്സാപരമായ പ്രാധാന്യവും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിൽ അരയാൽ പഴത്തിന്റെ സ്വഭാവ മഹിമകളെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ അശ്വത്ഥവൃക്ഷസ്യ എന്നാൽ അരയാൽ മരത്തിന്റെ എന്നാണ് അർത്ഥം. പക്വാനി ഫലാനി എന്നത് നന്നായി പഴുത്ത പഴങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതീവ എന്നാൽ അത്യധികം അഥവാ വളരെ എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഹൃദ്യാനി എന്നത് മനസ്സിനും ഹൃദയത്തിനും പ്രിയങ്കരവും തൃപ്തികരവും, അതോടൊപ്പം ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് ഉത്തമവുമാണ് എന്ന ഗുണത്തെ കുറിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വരുന്ന ച ശീതലാനി എന്നാൽ ശരീരത്തിന് നല്ല കുളിർമയും തണുപ്പും നൽകുന്ന ശീതവീര്യമുള്ളവയാണ് ഈ പഴങ്ങൾ എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാം വരിയിൽ ഈ പഴങ്ങൾ കഴിക്കുന്നതിലൂടെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഔഷധക്രിയകളെയും അമർച്ച ചെയ്യുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെയുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ കുർവന്തി എന്നാൽ നിവർത്തിക്കുന്നു അഥവാ വിനാശം വരുത്തുന്നു എന്നാണ് അർത്ഥം. തുടർന്ന് വരുന്ന വലിയ സമാസപദത്തിൽ പിത്താസ്ര എന്നത് പിത്തകോപത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന രക്തദൂഷ്യങ്ങളെയും രക്തപിത്തത്തെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വിഷ എന്നത് ശരീരത്തിലെത്തപ്പെടുന്ന വിഷാംശങ്ങളെയും വിഷബാധ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രയാസങ്ങളെയും, ആർത്തി എന്നത് അത്തരം രോഗങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകളെയും ശാരീരിക വേദനകളെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്.

അതുപോലെ ദാഹ എന്നാൽ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ എരിച്ചിലിനെയും ദാഹത്തെയുമാണ് കാണിക്കുന്നത്. വിച്ഛർദി എന്നത് വമനം അഥവാ ഛർദ്ദിയെയും, ശോഷ എന്നത് പോഷകക്കുറവ് മൂലം ശരീരം മെലിഞ്ഞു ഉണങ്ങിപ്പോകുന്ന ക്ഷയാവസ്ഥയെയും, അരുചി എന്നത് ഭക്ഷണത്തോടുള്ള താത്പര്യമില്ലായ്മയെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശ്ലോകം അവസാനിക്കുന്നത് ദോഷനാശം എന്ന പദത്തോടെയാണ്, ഇതിനർത്ഥം മേൽപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ രോഗങ്ങളെയും അസ്വസ്ഥതകളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു അഥവാ ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, നന്നായി പഴുത്ത അരയാൽ പഴങ്ങൾ കഴിക്കുന്നത് രക്തദൂഷ്യം, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ, വിഷാംശങ്ങൾ, അമിതമായ ദാഹം, ഛർദ്ദി, ക്ഷീണം, അരുചി എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് രാജനിഘണ്ടു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം അരയാൽ ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു, രാജ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ പ്രധാന ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അരയാലിനെ (അശ്വത്ഥം/പിപ്പലം) കുറിച്ച് ഒരേ സ്വഭാവത്തിലുള്ള വിവരണങ്ങളാണ് കാണുന്നത്. ശീതവീര്യം, കഷായരസം, രൂക്ഷഗുണം എന്നിവയുള്ള ഒരു പ്രധാന ഔഷധവൃക്ഷമായാണ് ഇവയിൽ അരയാലിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം വിശകലനം ചെയ്താൽ, അരയാൽ പ്രധാനമായും ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

1. വ്രണങ്ങൾ (മുറിവുകൾ)

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലെ "വ്രണഘ്ന" എന്ന പ്രയോഗം അരയാലിന് വ്രണശമന ഗുണമുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ അരയാലിന്റെ തൊലി, ഇല എന്നിവ വിവിധ വ്രണചികിത്സകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് പഴകിയ വ്രണങ്ങൾ, ഈർപ്പമുള്ള മുറിവുകൾ എന്നിവയിൽ കഷായരസവും രൂക്ഷഗുണവും പ്രയോജനകരമാണെന്നാണ് ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്.

2. പിത്തദോഷം മൂലമുള്ള രോഗങ്ങൾ

മൂന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ആവർത്തിച്ച് പറയുന്ന ഒരു പ്രധാന ഗുണമാണ് പിത്തശമനം. ശരീരത്തിൽ പിത്തം വർധിക്കുമ്പോൾ അമിതമായ ദാഹം, ശരീരചൂട്, എരിച്ചിൽ, വായിൽ കയ്പ്, മൂക്കിൽ നിന്ന് രക്തം വരുക (രക്തപിത്തം) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാകാമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. അരയാലിന്റെ ശീതവീര്യം ഇത്തരം പിത്തപ്രകോപം ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

3. കഫദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവും അരയാലിനെ കഫഹര ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. രൂക്ഷഗുണവും കഷായരസവും ഉള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കഫം കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ കഫദോഷം പ്രബലമായ ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ അരയാലിന് സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

4. രക്തദോഷങ്ങളും രക്തപിത്തവും

"രക്തപിത്തകഫാപഹഃ", "രക്തദാഹശമനഃ", "പിത്താസ്ര..." എന്നീ പ്രയോഗങ്ങൾ അരയാലിന് രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ദോഷാവസ്ഥകളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഗുണമുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രക്തത്തിലും പിത്തത്തിലും ഒരുമിച്ച് ദോഷം വന്നുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ ശരീരചൂടും രക്തദാഹവും അനുഭവപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ അരയാൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

5. ശരീരത്തിലെ ദാഹവും അമിതമായ ചൂടും

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവും രാജ നിഘണ്ടുവും അരയാലിന്റെ പാകമായ ഫലങ്ങളെ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നു. "രക്തദാഹശമനഃ", "ശീതലഃ", "ശീതലാനി" എന്നീ പദങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂടും ദാഹവും കുറയ്ക്കാൻ പഴുത്ത അരയാൽപ്പഴം സഹായകമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പിത്തപ്രകൃതിയുള്ളവരിൽ ശീതവീര്യമുള്ള ഔഷധങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

6. ഛർദ്ദി, വായ് വരൾച്ച, അരുചി

രാജ നിഘണ്ടുവിലെ "വിച്ഛർദി-ശോഷ-അരുചി-ദോഷനാശം" എന്ന പ്രയോഗം വളരെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇതിലൂടെ ഛർദ്ദി, ശരീരത്തിലെ അമിതമായ വരൾച്ച, വായ് വരൾച്ച, വിശപ്പില്ലായ്മ (അരുചി) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പാകമായ അരയാൽപ്പഴം പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തത്തിന്റെ അമിതപ്രകോപം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ദാഹവും അരുചിയും കുറയ്ക്കാൻ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

7. സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

മൂന്ന് നിഘണ്ടുകളിലും "യോനിവിശോധന" അല്ലെങ്കിൽ "യോനിദോഷഹരണ" എന്ന പദങ്ങൾ കാണാം. സ്ത്രീജനനേന്ദ്രിയ വ്യവസ്ഥയുടെ ശുദ്ധിയും ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ അരയാലിനും സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഇതിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക സ്ത്രീരോഗത്തിന്റെ പേര് പറയുന്നില്ല. അതിനാൽ ഇത് പൊതുവായ ആയുർവേദ ഗുണമായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

8. ചർമ്മകാന്തി വർധിപ്പിക്കാൻ

"വർണ്യ" എന്ന പദം കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലും കാണാം. ആയുർവേദത്തിൽ വർണ്യദ്രവ്യങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത് ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക കാന്തിയും ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളെയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അരയാലിനെ ചർമ്മസംരക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ഔഷധയോഗങ്ങളിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്

ഈ നാല് ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഒരുമിച്ച് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്. അരയാലിനെ ഒരു സാധാരണ തണൽമരം എന്ന നിലയിൽ മാത്രമല്ല, ശീതവീര്യമുള്ള, കഷായരസമുള്ള, പിത്ത-കഫ ശമനഗുണമുള്ള, വ്രണശമനശേഷിയുള്ള, രക്തദാഹം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധവൃക്ഷം എന്ന നിലയിലാണ് ആയുർവേദം കാണുന്നത്. അതോടൊപ്പം സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിനും ചർമ്മകാന്തിക്കും പാകമായ ഫലങ്ങളുടെ പോഷകഗുണങ്ങൾക്കും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രത്യേകം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നുണ്ട്.

അരയാലിൽ (Ficus religiosa) അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അരയാലിന്റെ ഗുണങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും വിവരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആധുനിക ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അരയാലിന്റെ ഇല, തൊലി, പഴം, വേരുകൾ എന്നിവയിൽ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണം ചെയ്യാൻ സാധ്യതയുള്ള നിരവധി ജൈവസജീവ രാസസംയുക്തങ്ങൾ (Bioactive Compounds) കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഘടകങ്ങളാണ് അരയാലിന്റെ പല ഔഷധഗുണങ്ങൾക്കും പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണം എന്നാണ് ഗവേഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്.

ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ (Flavonoids)

അരയാലിൽ ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്ന പ്രധാന ആന്റിഓക്സിഡന്റുകളാണ് ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ. ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുത്തുന്ന ഫ്രീ റാഡിക്കലുകളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇവ സഹായിക്കുന്നു. അതിലൂടെ കോശങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും ശരീരത്തിലെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കുന്നതിലും ഇവയ്ക്ക് പ്രധാന പങ്കുണ്ട്.

ടാനിനുകൾ (Tannins)

അരയാലിന്റെ തൊലിയിലും ഇലയിലും ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്ന ഘടകമാണ് ടാനിൻ. ഇതാണ് അരയാലിന് കഷായ അഥവാ തുവർപ്പുരസം നൽകുന്നത്. ടാനിനുകൾക്ക് ചർമ്മത്തെയും മൃദുവായ കലകളെയും സങ്കോചിപ്പിക്കുന്ന (Astringent) സ്വഭാവമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ വ്രണപരിചരണത്തിനും ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കുമായി അരയാൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

സാപ്പോണിനുകൾ (Saponins)

സാപ്പോണിനുകൾ സസ്യങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്ന ജൈവസംയുക്തങ്ങളാണ്. വിവിധ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്ക് പ്രതിരോധശേഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ചില കോശസംരക്ഷണ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും പങ്കുണ്ടാകാമെന്ന് സൂചനകളുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്.

ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ (Phenolic Compounds)

ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ ശക്തമായ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ഗുണമുള്ളവയാണ്. ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും ഓക്സിഡേറ്റീവ് നാശം കുറയ്ക്കാനും ഇവ സഹായിക്കുമെന്ന് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഫ്ലാവനോയിഡുകളോടൊപ്പം ചേർന്നാണ് ഇവയുടെ പ്രവർത്തനം.

സ്റ്റിറോളുകൾ (Plant Sterols)

അരയാലിൽ ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റെറോൾ (β-Sitosterol) പോലുള്ള സസ്യസ്റ്റിറോളുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. സസ്യങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്ന ഈ ഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവിധ മേഖലകളിൽ ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്ക് പങ്കുണ്ടാകാമെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ട്രൈറ്റർപീനോയിഡുകൾ (Triterpenoids)

അരയാലിന്റെ തൊലിയിലും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും ട്രൈറ്റർപീനോയിഡ് വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ചില സംയുക്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. സസ്യങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഇവ രൂപപ്പെടുന്നത്. ഇവയുടെ ഔഷധസാധ്യതയെക്കുറിച്ചും ഗവേഷണങ്ങൾ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ (Glycosides)

അരയാലിൽ ചില ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. സസ്യങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്ന ഈ രാസസംയുക്തങ്ങൾ പല ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളിലും പങ്കാളികളാകുന്നവയാണ്. അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്കും ഒരു പങ്കുണ്ടാകാമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

വിറ്റാമിനുകളും ധാതുക്കളും

അരയാലിന്റെ പഴങ്ങളിൽ ചെറിയ അളവിൽ ചില വിറ്റാമിനുകളും ധാതുക്കളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവ ശരീരത്തിന് പോഷകമൂല്യം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അരയാൽ ഇവയുടെ പ്രധാന സ്രോതസാണ് എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ

അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ഒരു ഘടകം മാത്രമല്ല, ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, ടാനിനുകൾ, ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ, സാപ്പോണിനുകൾ, സസ്യസ്റ്റിറോളുകൾ, ട്രൈറ്റർപീനോയിഡുകൾ, ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ തുടങ്ങി നിരവധി ജൈവസജീവ രാസഘടകങ്ങളുടെ സംയോജിത പ്രവർത്തനമാണുള്ളത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആയുർവേദത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഔഷധവൃക്ഷമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന അരയാൽ, ഇന്ന് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും ഗവേഷകരുടെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധസസ്യമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം അരയാലിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?

നമ്മുടെ പഴക്കമുള്ള ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അരയാലിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന പല ഔഷധഗുണങ്ങളും ഇന്ന് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലി, ഇല, പഴം, വേരുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നിരവധി ഫൈറ്റോകെമിക്കൽ, ഫാർമക്കോളജി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ പലതും ലബോറട്ടറി തലത്തിലും മൃഗപരീക്ഷണങ്ങളിലുമാണ് നടന്നിട്ടുള്ളത്. ഈ പഠനങ്ങളിൽ നിന്ന് അരയാലിന് ചില ശ്രദ്ധേയമായ ഔഷധസാധ്യതകൾ ഉണ്ടെന്ന് ഗവേഷകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

1. പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിന് സഹായകമാകാൻ സാധ്യത

അരയാലിന്റെ തൊലിയുടെയും ഇലകളുടെയും സത്ത് രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചില ലബോറട്ടറി, മൃഗപഠനങ്ങളിൽ ഇൻസുലിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകളുടെ ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില എൻസൈമുകളുടെ പ്രവർത്തനം കുറയ്ക്കാനും അരയാലിന്റെ സത്ത് സഹായിച്ചേക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ ഇതിന്റെ ഫലം സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

2. വീക്കവും വേദനയും കുറയ്ക്കാനുള്ള സാധ്യത

അരയാലിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾക്ക് വീക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രാസപ്രവർത്തനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിവുണ്ടാകാമെന്ന് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വീക്കം, വേദന എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചികിത്സകളിൽ അരയാലിന്റെ സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണങ്ങൾ തുടരുകയാണ്.

3. ചില രോഗാണുക്കൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനം

ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ സത്ത് ചില ബാക്ടീരിയകളുടെയും ഫംഗസുകളുടെയും വളർച്ചയെ തടയാൻ സഹായിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് Staphylococcus aureus, Escherichia coli തുടങ്ങിയ ചില സൂക്ഷ്മാണുക്കൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനമാണ് പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് മനുഷ്യരിലെ അണുബാധകളുടെ ചികിത്സയായി സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടില്ല.

4. ദഹനവ്യവസ്ഥയെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള സാധ്യത

ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ സത്ത് ആമാശയത്തിന്റെ ആന്തരിക പാളിയെ സംരക്ഷിക്കാനും അമിതമായ ആസിഡ് മൂലമുള്ള കേടുപാടുകൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിച്ചേക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദഹനവ്യവസ്ഥയുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ അരയാലിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നു.

5. നാഡീവ്യൂഹ സംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ

അരയാലിലെ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ഘടകങ്ങൾ തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങളെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് നാശത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുകയാണ്. ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ ഓർമ്മശക്തിയിലും നാഡീകോശങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിലും അനുകൂല ഫലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

6. ഹൃദയാരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ

ചില പ്രാഥമിക പഠനങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ സത്ത് രക്തത്തിലെ കൊഴുപ്പിന്റെ അളവിൽ അനുകൂലമായ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയേക്കാമെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഹൃദ്രോഗ പ്രതിരോധത്തിനോ കൊളസ്ട്രോൾ ചികിത്സയ്ക്കോ അരയാൽ ഫലപ്രദമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ നിലവിൽ മതിയായ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ ലഭ്യമല്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ

ആയുർവേദം നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഔഷധവൃക്ഷമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന അരയാൽ ഇന്ന് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ജൈവസജീവ രാസഘടകങ്ങൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണം ചെയ്യാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് നിരവധി ലബോറട്ടറി, മൃഗപഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ നടത്തിയ വലിയ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്. അതിനാൽ അരയാലിന് ശ്രദ്ധേയമായ ഔഷധസാധ്യതകൾ ഉണ്ടെന്ന് ശാസ്ത്രം അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു രോഗത്തിനുള്ള ഉറപ്പായ ചികിത്സയായി ഇതിനെ കണക്കാക്കാൻ കൂടുതൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

അരയാൽ (Ficus religiosa) – സസ്യശാസ്ത്രപരമായ വിവരങ്ങൾ

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Scientific Name): Ficus religiosa L.

കുടുംബം (Family): Moraceae (മൊറേസീ കുടുംബം)

മറ്റ് പേരുകൾ:

സംസ്കൃതം: അശ്വത്ഥ (Ashvattha), പിപ്പല (Pippala)

മലയാളം: അരയാൽ

ഇംഗ്ലീഷ്: Sacred Fig, Peepal Tree, Bo Tree

ഹിന്ദി: പീപൽ (Peepal)

തമിഴ്: அரசு (Arasu)

കന്നഡ: ಅಶ್ವತ್ಥ (Ashwattha)

സസ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ

അരയാൽ ഒരു വലിയ, ഇലപൊഴിയും (Semi-deciduous) വൃക്ഷമാണ്. അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ 20 മുതൽ 30 മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരാൻ കഴിയും. വിശാലമായി പടരുന്ന ശാഖകളും ഇടതൂർന്ന തണലും ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകതകളാണ്.

ഇലകൾ

അരയാലിന്റെ ഇലകൾക്ക് ഹൃദയാകൃതിയാണുള്ളത്. ഇലയുടെ അഗ്രഭാഗം നീണ്ടതും കൂർന്നതുമാണ്. കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ ഇലകൾ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ഇളകുന്നത് ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ മറ്റൊരു സവിശേഷതയാണ്.

പൂക്കളും ഫലവും

അരയാലിൽ സാധാരണ മരങ്ങളെപ്പോലെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന പൂക്കൾ ഉണ്ടാകില്ല. പൂക്കൾ സൈക്കോണിയം (Syconium) എന്ന പ്രത്യേക ഫലഘടനയുടെ ഉള്ളിലാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്. പഴുത്ത ഫലങ്ങൾ ചെറുതും വൃത്താകൃതിയിലുള്ളതുമാണ്. ആദ്യം പച്ചനിറത്തിലും പിന്നീട് ധൂമ്രനിറമോ ഇരുണ്ട വയലറ്റ് നിറമോ കലർന്ന നിറത്തിലേക്കും മാറുന്നു. പക്ഷികൾ ഇവ ഭക്ഷിക്കുകയും വിത്തുകൾ വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തൊലിയും ക്ഷീരവും

മരത്തിന്റെ തൊലി ചാരനിറമോ ഇളം തവിട്ടുനിറമോ ആയിരിക്കും. തൊലി, ഇല, കായ എന്നിവ മുറിക്കുമ്പോൾ വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള ക്ഷീരം (Milky Latex) പുറത്തുവരുന്നു. ഈ ക്ഷീരവും തൊലിയും ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധപ്രാധാന്യമുള്ള ഭാഗങ്ങളാണ്.

ആവാസവ്യവസ്ഥ

ഇന്ത്യ, നേപ്പാൾ, ശ്രീലങ്ക, ബംഗ്ലാദേശ്, മ്യാൻമർ എന്നിവയുൾപ്പെടെ ദക്ഷിണേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലാണ് അരയാൽ സ്വാഭാവികമായി വളരുന്നത്. ഉഷ്ണമേഖലാ കാലാവസ്ഥയിൽ നന്നായി വളരുന്ന ഈ വൃക്ഷം വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലും ഈർപ്പമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും ഒരുപോലെ വളരാനുള്ള കഴിവുള്ളതാണ്.

പ്രജനനം

അരയാൽ പ്രധാനമായും വിത്തുകൾ വഴിയാണ് പ്രചരിക്കുന്നത്. പക്ഷികൾ പഴം ഭക്ഷിച്ച് വിത്തുകൾ പല സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും എത്തിക്കുന്നതിനാൽ പഴയ കെട്ടിടങ്ങളുടെയും മതിലുകളുടെയും മറ്റ് മരങ്ങളുടെയും മുകളിലും അരയാൽ മുളച്ചുവരുന്നത് സാധാരണമാണ്.

അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ, അളവ്

ആയുർവേദത്തിൽ അരയാൽ (അശ്വത്ഥം) അതിന്റെ രസം (രുചി), ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം, കർമ്മം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഈ സ്വഭാവങ്ങളാണ് ഏത് രോഗാവസ്ഥയിൽ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത്.

രസം (Rasa)

അരയാലിന് പ്രധാനമായും കഷായ (തുവർപ്പ്) രസവും മധുര രസവും ഉണ്ട്. കഷായരസം ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കഫവും സ്രവങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. മധുരരസം ശരീരത്തിന് പോഷണവും സന്തുലിതാവസ്ഥയും നൽകുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതാണ്.

ഗുണം (Guna)

അരയാലിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ ഗുരു (ഭാരമുള്ളത്), രൂക്ഷം (വരണ്ട സ്വഭാവം) എന്നിവയാണ്. ഗുരുഗുണം കാരണം ഇത് ദഹിക്കാൻ അൽപം സമയം എടുക്കും. രൂക്ഷഗുണം ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്നിഗ്ധതയും കഫത്തിന്റെ വർധനയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വീര്യം (Veerya)

അരയാലിന് ശീതവീര്യം ആണ്. അതായത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട് കുറയ്ക്കാനും പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ് ഇതിന് ഉള്ളത്.

വിപാകം (Vipaka)

അരയാലിന്റെ വിപാകം കടു (കടുരസം) ആണ്. ദഹനത്തിന് ശേഷം ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമപ്രഭാവത്തെയാണ് വിപാകം എന്ന് പറയുന്നത്. കടു വിപാകം കഫദോഷം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു.

കർമ്മം (Karma)

ആയുർവേദപ്രകാരം അരയാലിന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനം കഫ-പിത്ത ശമനം (Kaphapitta Shamaka) ആണ്. അതായത് കഫവും പിത്തവും പ്രകോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ സഹായകമായ ഔഷധമായി ഇതിനെ പരിഗണിക്കുന്നു.

ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ

അരയാലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഔഷധനിർമാണത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

മരത്തിന്റെ തൊലി (Bark)

ഇളം ഇലകൾ (Tender Leaves)

ക്ഷീരം അഥവാ പാൽ (Latex)

പഴം (Fruit)

രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് ഇവ ഓരോന്നും വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

സാധാരണ ഉപയോഗ അളവ് (Dosage)

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന പൊതുവായ അളവുകൾ ഇവയാണ്.

ചൂർണം (Powder): 3–5 ഗ്രാം

കഷായം (Decoction): 50–100 മില്ലി

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഈ അളവുകൾ പൊതുവായ ആയുർവേദ മാർഗനിർദേശങ്ങളാണ്. പ്രായം, രോഗാവസ്ഥ, ശരീരപ്രകൃതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗം എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിൽ വ്യത്യാസം വരാം. അതിനാൽ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമേ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാവൂ.

അരയാലിന്റെ (അശ്വത്ഥം) പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലും നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിലും അരയാലിന്റെ തൊലി, ഇല, പഴം, ക്ഷീരം (പാൽ) എന്നിവ വിവിധ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങളും ചില ആധുനിക പഠനങ്ങളും അടിസ്ഥാനമാക്കി അരയാലിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

1. മുഖക്കുരു, ബ്ലാക്ക് ഹെഡ്സ്, ചർമ്മത്തിലെ നിറവ്യത്യാസം എന്നിവയ്ക്ക് അരയാലിന്റെ ഇളം ഇല

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) ഇളം ഇലകളും പേരാലിന്റെ (Ficus benghalensis ) ഇളം ഇലകളും ചേർത്ത് അരച്ച് ലേപനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഈ ലേപനം ബ്ലാക്ക് ഹെഡ്സ് (Blackheads), മുഖക്കുരു (Pimples), ചർമ്മത്തിലെ നിറവ്യത്യാസം (Skin Discoloration) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികൾ പറയുന്നു. ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക നിറവും കാന്തിയും വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ബാഹ്യപ്രയോഗമായാണ് ഇത് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അരയാലിന്റെ കഷായരസവും വർണ്യഗുണവും ചർമ്മത്തിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അതേസമയം, ആലിന്റെ ഇലയും ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പ്രധാന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

2. വായ്പുണ്ണിനും മോണവീക്കത്തിനും അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഇളംചൂടുള്ള കഷായം വായ കഴുകാൻ (ഗാർഗിൾ ചെയ്യാൻ) ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

പ്രത്യേകിച്ച് വായ്പുണ്ണ് (Mouth Ulcers), മോണവീക്കം (Gingivitis) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഈ കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഗുണകരമാണെന്ന് ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. അരയാലിന്റെ കഷായരസവും (തുവർപ്പുരസം) രൂക്ഷഗുണവും വായിലെ ശ്ലേഷ്മപടലങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും വീക്കം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമെന്നാണ് ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്.

3. സന്ധിവീക്കത്തിനും സന്ധിവേദനയ്ക്കും അരയാലിന്റെ തൊലി അല്ലെങ്കിൽ വേര് കഷായം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലി അല്ലെങ്കിൽ വേര് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം സന്ധിവീക്കവും (Joint Swelling) സന്ധിവേദനയും (Joint Pain) പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

സാധാരണയായി ഈ കഷായം 50–60 മില്ലി അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില ആയുർവേദ റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നത്. ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അരയാലിന്റെ ശീതവീര്യവും കഷായരസവും കഫ-പിത്ത ശമനഗുണവും സന്ധികളിലെ വീക്കവും അസ്വസ്ഥതയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായകമാകുമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

4. മുറിവുകൾക്കും ചെറിയ രക്തസ്രാവത്തിനും അരയാലിന്റെ പാൽക്കറ

അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) പാൽക്കറ (Milky Latex) പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിലും നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിലും ബാഹ്യപ്രയോഗമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു ഔഷധഭാഗമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ചെറിയ മുറിവുകളിലും നേരിയ രക്തസ്രാവമുള്ള ഭാഗങ്ങളിലും ഇത് പുരട്ടുന്ന രീതി പലയിടങ്ങളിലും പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.

രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാൻ

പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ പ്രകാരം, ചെറിയ മുറിവുകളിൽ അരയാലിന്റെ പാൽക്കറ പുരട്ടുന്നത് രക്തസ്രാവം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിന് കാരണം അരയാലിന്റെ കഷായ (തുവർപ്പ്) രസവും സ്തംഭന സ്വഭാവവുമാണ് എന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു. കഷായരസം കലകളെ സങ്കോചിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ നേരിയ രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായകമാകുമെന്നാണ് പരമ്പരാഗത വിശ്വാസം.

മുറിവ് ഉണങ്ങാൻ സഹായിക്കുന്നു

അരയാലിന്റെ പാൽക്കറ മുറിവിന്റെ ഭാഗത്ത് പുരട്ടുന്നത് മുറിവ് ഉണങ്ങുന്ന പ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങൾ പറയുന്നു. കൂടാതെ, ചില ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ ക്ഷീരത്തിന് ചില രോഗാണുക്കളുടെ വളർച്ചയെ നിയന്ത്രിക്കാനും മുറിവ് ഭേദമാകുന്ന പ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ ഇതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പിക്കുന്ന ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്.

ഈ പ്രയോഗം നമ്മൾ മുമ്പ് കണ്ട കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലെ "വ്രണഘ്നഃ" എന്ന വിശേഷണവുമായി യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നതാണ്. ആയുർവേദത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ "വ്രണഘ്നഃ" എന്നത് വ്രണങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാനും മുറിവ് ഭേദമാകുന്ന പ്രക്രിയയെ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന ഔഷധഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

5. പ്രമേഹത്തിനും സ്ത്രീകളുടെ യോനീസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

സാധാരണയായി ഈ കഷായം 50–60 മില്ലി അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില ആയുർവേദ റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

പ്രമേഹത്തിൽ

ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം പ്രമേഹ (മധുമേഹ) ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ചില ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതും ശരീരത്തിന്റെ ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ (Metabolism) സന്തുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുമായ ഔഷധമായാണ് ഇതിനെ ആയുർവേദം വിലയിരുത്തുന്നത്.

6. സ്ത്രീകളുടെ യോനീസംബന്ധമായ ആരോഗ്യത്തിൽ

അരയാലിന് "യോനിവിശോധന", "യോനിദോഷഹരണം" എന്നീ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് കൈയദേവ നിഘണ്ടുവും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവും പരാമർശിക്കുന്നു. ഈ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, സ്ത്രീകളുടെ യോനീസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം ചില പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

7. കഠിനമായ ചുമയ്ക്ക് അരയാലിന്റെ പഴവും തൊലിയും – പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) ഉണക്കിയ പഴത്തിന്റെ പൊടിയോ (Fruit Powder) മരത്തൊലിയുടെ അരപ്പായോ (Bark Paste) തേൻ അല്ലെങ്കിൽ കൽക്കണ്ടം (Sugar Candy) ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധപ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഈ ഔഷധയോഗം കഠിനമായ ചുമ (Severe Cough) ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങൾ പരാമർശിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അരയാലിന്റെ കഷായരസം, ശീതവീര്യം, കഫ-പിത്ത ശമനഗുണം എന്നിവ തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതയും കഫദോഷവും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. തേൻ ചേർക്കുന്നത് ഔഷധത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും തൊണ്ടയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകുന്നതിനുമുള്ള അനുപാനം (Anupana) എന്ന നിലയിലാണ്

8. ചർമ്മരോഗങ്ങൾക്കും രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനുമായി അരയാലിന്റെ തൊലി അല്ലെങ്കിൽ പഴം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) മരത്തടിയുടെ തൊലിയോ പഴമോ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ശീതകഷായം (Cold Infusion / ഹിമം) അല്ലെങ്കിൽ സാധാരണ കഷായം ചില ചർമ്മരോഗങ്ങളിൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

സാധാരണയായി ഈ ഔഷധം 50 മില്ലി അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില ആയുർവേദ റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അരയാലിന്റെ കഷായരസം, ശീതവീര്യം, രക്തപിത്ത ശമനഗുണം എന്നിവ ചർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ സഹായകമാകുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, രക്തദൂഷ്യങ്ങൾ (Rakta Dushti) ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായും അരയാലിനെ ആയുർവേദം പരിഗണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഇതിനെ "രക്തശോധക" (രക്തശുദ്ധീകരണത്തിന് സഹായിക്കുന്ന ഔഷധം) എന്ന നിലയിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

നമ്മൾ മുമ്പ് കണ്ട ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ "രക്തപിത്തകഫാപഹഃ" എന്ന വിശേഷണവും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ "രക്തദാഹശമനഃ" എന്ന പരാമർശവും അരയാലിന്റെ ഈ ഗുണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായി ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു.

9. ആർത്തവ സംബന്ധമായ തകരാറുകൾ (Menstrual irregularities)

സ്ത്രീകളിൽ ആർത്തവചക്രം ക്രമപ്പെടുത്താനും, ആർത്തവസമയത്തുണ്ടാകുന്ന അമിത രക്തസ്രാവം, കഠിനമായ വയറുവേദന എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാനും അരയാൽ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

10. വയറിളക്കം (Diarrhea)

അരയാലിന് സ്വാഭാവികമായി ഉള്ള കഷായ രസം (തുവർപ്പ്) വയറിളക്കത്തെയും വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതകളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

11. അപസ്മാരം (Epilepsy)

തലച്ചോറിലെ നാഡീകോശങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാനും, അപസ്മാരം പോലെയുള്ള നാഡീവ്യൂഹ സംബന്ധിയായ തകരാറുകളിൽ ആശ്വാസം നൽകാനും ഇതിന്റെ ചില ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ സഹായിക്കാറുണ്ട്.

12. ദഹന തകരാറുകൾ (Gastric disturbances)

അസിഡിറ്റി, ഗ്യാസ്ട്രബിൾ, വയറ്റിലെ എരിച്ചിൽ, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, ദഹനക്കേട് എന്നിവ പരിഹരിച്ച് ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ആരോഗ്യത്തോടെ നിലനിർത്താൻ അരയാൽ ഉത്തമമാണ്.

13. വന്ധ്യത (Infertility)

ആൺ-പെൺ പ്രത്യുത്പാദന വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ബലം നൽകാനും, ഗർഭാശയ ബലഹീനതകൾ അകറ്റാനും, പുരുഷന്മാരിൽ ബീജത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ആയുർവേദത്തിൽ അരയാൽ പഴവും തൊലിയും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

14. അണുബാധകൾ (Infectious disorders)

ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിവിധ ബാക്ടീരിയൽ, ഫംഗൽ അണുബാധകളെ തടയാനും രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് സാധിക്കും.

15. അരയാലിന്റെ പാൽക്കറ (ക്ഷീരം) – ആയുർവേദത്തിലെ ഉപയോഗം

അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) മരത്തോൽ, വേര്, അല്ലെങ്കിൽ ഫലം (കായ) എന്നിവയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വെളുത്ത പാൽക്കറയെ ക്ഷീരം (Milky Latex) എന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ വിളിക്കുന്നത്. പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഈ ക്ഷീരത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് വാജീകരണ (പ്രത്യുത്പാദന ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന ചികിത്സ) വിഭാഗത്തിൽ ചില ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പരാമർശിക്കുന്നു.

എങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു?

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ ക്ഷീരം 5 മുതൽ 6 തുള്ളിവരെ തേനും നെയ്യും ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധപ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് വൈദ്യൻ ഇതിന്റെ അളവ് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത്.

പുരുഷന്മാരുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ ക്ഷീരം ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാനും, ലൈംഗിക ദൗർബല്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ സഹായകമായ ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ ഭാഗമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സാധാരണയായി ഇത് ഒറ്റയ്ക്ക് നൽകുന്നതല്ല, മറ്റ് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുമായി സംയോജിപ്പിച്ചാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ

സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യുത്പാദന ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ആയുർവേദ ചികിത്സകളിലും അരയാലിന്റെ ക്ഷീരം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതായി പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ഗർഭധാരണത്തിന് അനുകൂലമായ ശരീരാവസ്ഥ നിലനിർത്താൻ ലക്ഷ്യമിട്ട ചില വാജീകരണ ഔഷധയോഗങ്ങളിലാണ് ഇതിന് സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

നമ്മൾ നേരത്തെ കണ്ട കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രധാനമായും അരയാലിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം, കർമ്മം എന്നിവയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. അതായത്, ഒരു ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവവും ചികിത്സാപ്രയോജനങ്ങളും പരിചയപ്പെടുത്തുകയാണ് ഈ നിഘണ്ടുകളുടെ ലക്ഷ്യം.

എന്നാൽ ഔഷധം എത്ര അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണം, തേൻ, നെയ്യ് പോലുള്ള അനുപാനങ്ങൾ ചേർക്കണോ, ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിൽ എങ്ങനെ നൽകണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിശദമായ ചികിത്സാവിധികൾ സാധാരണയായി നിഘണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളിൽ കാണാറില്ല.

അരയാലിന്റെ ക്ഷീരം 5–6 തുള്ളി തേനും നെയ്യും ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രയോഗം പ്രധാനമായും പിന്നീടുള്ള ദ്രവ്യഗുണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ആയുർവേദ റഫറൻസ് പുസ്തകങ്ങളിലും ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങളിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതാണ്. ഇത് നമ്മൾ ഇവിടെ ഉദ്ധരിച്ച നിഘണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളിൽ നേരിട്ട് പരാമർശിച്ചിട്ടില്ല.

അതുകൊണ്ട് നിഘണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത് അരയാലിന് യോനിവിശോധന, യോനിദോഷഹരണം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാണ്. എന്നാൽ ക്ഷീരം, തേൻ, നെയ്യ് എന്നിവ ചേർത്തുള്ള പ്രത്യേക ഔഷധയോഗം പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട ചികിത്സാപ്രയോഗമായാണ് കാണേണ്ടത്.

16. ഗർഭകാലത്ത് അരയാലിന്റെ തൊലിയുടെ ഉപയോഗം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലികൊണ്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം ഗർഭിണികളിൽ ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്. ഗർഭാശയപേശികൾക്ക് (Uterine muscles) ബലം നൽകാനും, ഗർഭം പൂർണകാലം വരെ സുരക്ഷിതമായി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കാനുമാണ് ഈ പ്രയോഗം ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്നത്.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ ഉപയോഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഗർഭകാലത്ത് അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതവും ഫലപ്രദവുമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്ന ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള ആധുനിക ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പരിമിതമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗർഭകാലത്ത് ഏതെങ്കിലും ഔഷധസസ്യം, പ്രത്യേകിച്ച് അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം, സ്വയം ഉപയോഗിക്കരുത്. യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയും പ്രസവ-സ്ത്രീരോഗ വിദഗ്ധന്റെയും നിർദേശപ്രകാരവും മേൽനോട്ടത്തിലുമാത്രമേ ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

അരയാൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ചില പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

നാൽപ്പാമരാദി തൈലം (Nalpamaradi Tailam)

ആയുർവേദത്തിലെ നാൽപ്പാമരങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന നാല് ക്ഷീരവൃക്ഷങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അരയാൽ. അരയാലിന്റെ തൊലി ഉൾപ്പെടെയുള്ള നാൽപ്പാമരങ്ങളുടെ തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ഔഷധതൈലമാണ് നാൽപ്പാമരാദി തൈലം. ചർമ്മസംരക്ഷണം, ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക കാന്തി നിലനിർത്തൽ എന്നിവയ്ക്കായി ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പഞ്ചവൽകാദി കേരതൈലം (Panchavalkadi Kera Tailam)

പഞ്ചവൽകലം എന്നറിയപ്പെടുന്ന അഞ്ച് ക്ഷീരവൃക്ഷങ്ങളുടെ തൊലി പ്രധാന ഘടകമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധതൈലമാണ് ഇത്. അരയാലിന്റെ തൊലിയും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി വ്രണപരിചരണത്തിനും ചർമ്മത്തിലെ ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

അരിമേദാദി തൈലം (Arimedadi Tailam)

വായുടെയും മോണയുടെയും ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ തൈലമാണിത്. വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങളോടൊപ്പം അരയാലിന്റെ തൊലിയും ചില അംഗീകൃത ഫോർമുലേഷനുകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വായ്പുണ്ണ്, മോണയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പഞ്ചവൽകല അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള മറ്റ് ഔഷധങ്ങൾ

അരയാൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പഞ്ചവൽകലം അല്ലെങ്കിൽ നാൽപ്പാമരം സംയോജനം അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന മറ്റ് ചില ആയുർവേദ തൈലങ്ങളിലും ലേപങ്ങളിലും കഷായങ്ങളിലും അരയാലിന്റെ തൊലി ഒരു ഘടകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. രോഗാവസ്ഥയും ഔഷധയോഗവും അനുസരിച്ച് ഈ സംയോജനങ്ങൾ വ്യത്യാസപ്പെടാം.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളുടെ ചേരുവകൾ അംഗീകൃത ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കും നിർമ്മാതാക്കൾക്കും അനുസരിച്ച് ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ ഓരോ ഔഷധത്തിന്റെയും ഔദ്യോഗിക ഫോർമുലേഷൻ പരിശോധിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം