Village Tips : Medicinal Plants | Home Remedies

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം: അപസ്മാരം, മഞ്ഞപ്പിത്തം, ജ്വരം എന്നിവയിൽ ഉപയോഗം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 02 Nov 2026 04:09:21 +0000

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം (Panchagavya Ghritam) എന്ന പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ഔഷധനെയ്യാണിത്. പേരിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പശുവിൽ നിന്നുള്ള അഞ്ച് ഘടകങ്ങൾ ചേർത്താണ് പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം തയ്യാറാക്കുന്നത്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും മാനസികാരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകൾക്കും ഓർമ്മശക്തി, ബുദ്ധി, നാഡീവ്യൂഹം എന്നിവയുടെ ആരോഗ്യത്തിനും ഈ ഔഷധം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അപസ്മാരം പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളിലും ചില മാനസിക പ്രശ്നങ്ങളിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

എന്തൊക്കെയാണ് ഇതിന്റെ ചേരുവകൾ? ആയുർവേദം പറയുന്ന പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണ്? ഏതൊക്കെ സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാം.

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പരാമർശം

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വ്യക്തമായ പരാമർശമുണ്ട്. പശുവിൽ നിന്നുള്ള അഞ്ച് ഘടകങ്ങൾ തുല്യ അളവിൽ ചേർത്ത് നെയ്യിൽ പാകം ചെയ്യുന്ന ഔഷധയോഗമാണിത്.പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതത്തിന്റെ നിർമ്മാണരീതിയെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ പ്രതിപാദിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:

"ഗോശകൃദ്രസദദ്ധ്യമ്ല ക്ഷീരമൂത്രൈഃ സമൈർഘൃതം ।
സിദ്ധം പിബേദപസ്മാര കാമലാ ജ്വര നാശനം ॥"

ചരകസംഹിതയിലെ ചികിത്സാസ്ഥാനത്തിൽ അപസ്മാര ചികിത്സാദ്ധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ പ്രമാണശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ പറയുംവിധം ഗ്രഹിക്കാം:

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗമായ 'ഗോശകൃദ്രസ' എന്നതിൽ ഗോശകൃത് എന്നാൽ നാടൻ പശുവിന്റെ ചാണകവും, രസ എന്നാൽ അതിൽ നിന്ന് പിഴിഞ്ഞെടുത്ത അരിച്ചെടുത്ത ശുദ്ധമായ സ്വരസവുമാണ്. ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും കൃമിദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഈ രസം ഉത്തമമാണ്. തുടർന്നു വരുന്ന 'ദദ്ധ്യമ്ല' എന്ന പദം ദധി, അമ്ല എന്നിങ്ങനെ പിരിയുന്നു. ദധി എന്നാൽ പശുവിൻ തൈരും, അമ്ല എന്നാൽ ദഹനശക്തിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാൻ പാകത്തിന് സ്വാഭാവികമായ പുളിപ്പുള്ള അവസ്ഥയെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്; ഇത് ജഠരാഗ്നിയെ ദീപിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. 'ക്ഷീര' എന്നാൽ ഓജസ്സിനെയും ശരീരബലത്തെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന ശുദ്ധമായ പശുവിൻ പാലാണ്. 'മൂത്രൈഃ' എന്നത് നാടൻ പശുവിന്റെ ശുദ്ധമായ ഗോമൂത്രത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ശരീരത്തിലെ അടഞ്ഞ സ്രോതസ്സുകളെ തുറക്കാനും (സ്രോതോശോധനം), കഫ-വാത ദോഷങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും ഇതിന്റെ ക്ഷാരഗുണത്തിന് സാധിക്കും. 'സമൈഃ' എന്ന ശാസ്ത്രവിധിയാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ ചാണകരസം, തൈര്, പാൽ, ഗോമൂത്രം എന്നീ നാല് ഘടകങ്ങളും തുല്യമായ അളവിൽ തന്നെ എടുക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇവയോടൊപ്പം അഞ്ചാമതായി 'ഘൃതം' അതായത് ആയുർവേദം പരമോന്നത സ്നേഹദ്രവ്യമായി കരുതുന്ന പശുവിൻ നെയ്യ് ചേർക്കുന്നു. ബുദ്ധിയെയും ഓർമ്മശക്തിയെയും ഉണർത്താനും, ഔഷധഗുണങ്ങളെ തലച്ചോറിലെ സൂക്ഷ്മനാഡികളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറക്കാനും നെയ്യോളം പോന്ന മറ്റൊരു മാധ്യമമില്ല.

രണ്ടാമത്തെ വരിയിലെ 'സിദ്ധം' എന്ന പദം ഈ അഞ്ച് ഗോദ്രവ്യങ്ങളെയും ശാസ്ത്രോക്തമായ ഘൃതപാകവിധിപ്രകാരം പാകം ചെയ്ത് ഔഷധഗുണമുള്ള നെയ്യാക്കി മാറ്റിയെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയെ കുറിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ സിദ്ധമാക്കിയെടുത്ത നെയ്യ് രോഗി വിധിപ്രകാരം സേവിക്കണം (കുടിക്കണം) എന്നാണ് 'പിബേത്' എന്ന വാക്കിന്റെ താല്പര്യം. അങ്ങനെ സേവിച്ചാൽ ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന വ്യാധിശമനത്തെയാണ് തുടർന്നുള്ള പദങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നത്. 'അപസ്മാര' എന്നാൽ മനസ്സിനെയും ബുദ്ധിയെയും മറച്ചുണ്ടാകുന്ന ബോധക്ഷയം, അപസ്മാരം, നാഡീവലിവ് തുടങ്ങിയ മസ്തിഷ്ക രോഗങ്ങളെ കുറിക്കുന്നു. 'കാമലാ' എന്നത് പിത്തകോപത്താൽ കരളിന്റെയും രക്തത്തിന്റെയും ശുദ്ധിയെ ബാധിച്ചുണ്ടാകുന്ന മഞ്ഞപ്പിത്തം തുടങ്ങിയ ഉദരരോഗങ്ങളാണ്. 'ജ്വര' എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്ന പഴകിയ പനിയെയും ആന്തരികദാഹത്തെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശ്ലോകം അവസാനിക്കുന്നത് 'നാശനം' എന്ന പദത്തിലാണ്; അതായത്, വിധിപ്രകാരം സേവിക്കുന്ന പക്ഷം മേൽപ്പറഞ്ഞ അപസ്മാരത്തെയും മഞ്ഞപ്പിത്തത്തെയും ജ്വരത്തെയും വേരോടെ നശിപ്പിച്ച് (ശമിപ്പിച്ച്) ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും പൂർണ്ണ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്തു നൽകാൻ ഈ പഞ്ചഗവ്യഘൃതത്തിന് ശേഷിയുണ്ട് എന്ന് ആചാര്യൻ സിദ്ധാന്തപരമായി സമർത്ഥിക്കുന്നു.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ പ്രമാണ ശ്ലോകം

കേരളീയ ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രാമാണികമായി കരുതുന്ന അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ, മാനസികാരോഗ്യത്തെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾക്കുള്ള ചികിത്സാവിധിയിലാണ് പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതത്തെക്കുറിച്ച് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കുന്നത്:

"ഗോമയസ്വരസക്ഷീരദധിമൂത്രൈഃ ശൃതം ഹവിഃ ।
അപസ്മാരജ്വരോന്മാദകാമല അന്തകരം പിബേത് ॥
(അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ഉത്തരസ്ഥാനം – അധ്യായം 7, ഉന്മാദപ്രതിഷേധം)

ചരകസംഹിതയിലെ പ്രമാണശ്ലോകത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, വാഗ്ഭടാചാര്യൻ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുള്ള വിശേഷ പദങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രീയ വ്യാഖ്യാനം താഴെ പറയുന്ന നവീന തത്ത്വങ്ങളാണ്:

ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് 'ഗോമയസ്വരസ' എന്ന പ്രയോഗമാണ്. ചരകൻ ചാണകത്തിന്റെ നീരിനെ സൂചിപ്പിക്കാൻ സാധാരണ പദം ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ, വാഗ്ഭടൻ പവിത്രമായ ഗോമയം എന്ന വാക്കും, ആയുർവേദത്തിലെ പഞ്ചവിധ കഷായ കൽപ്പനകളിൽ പ്രധാനമായ സ്വരസം എന്ന സങ്കല്പവുമാണ് ഇവിടെ ചേർത്തുവെച്ചിരിക്കുന്നത്. അതായത്, യാതൊരുവിധ ജലാംശവും ചേർക്കാതെ നാടൻ പശുവിന്റെ ചാണകത്തിൽ നിന്ന് മാത്രമായി പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്ന തനതായ ശുദ്ധരസത്തെയാണ് 'സ്വരസം' എന്ന പദം കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.

അടുത്തതായി ഘൃതപാകത്തെ കുറിക്കാൻ വാഗ്ഭടൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നത് 'ശൃതം' എന്ന പദമാണ്. മുൻ ശ്ലോകത്തിലെ 'സിദ്ധം' എന്നതിനേക്കാൾ, അഗ്നിസംയോഗത്താൽ മന്ദാഗ്നിയിൽ സാവധാനം തിളപ്പിച്ച്, പഞ്ചഗവ്യങ്ങളുടെ ഔഷധസത്ത പൂർണ്ണമായും നെയ്യിലേക്ക് ആവാഹിച്ചെടുക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയമായ തിളപ്പിക്കൽ പ്രക്രിയയെയാണ് (ക്വാഥന/സ്നേഹപാകം) 'ശൃതം' വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഇതിലും മനോഹരമായ മറ്റൊരു വ്യത്യാസം കാണാൻ കഴിയുന്നത് നെയ്യിനെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന 'ഹവിഃ' എന്ന പദത്തിലാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ പശുവിൻ നെയ്യ് കേവലമൊരു ഭക്ഷണഘടകമോ സാധാരണ മരുന്നോ അല്ല; ദേവന്മാർക്ക് യജ്ഞകുണ്ഡത്തിൽ സമർപ്പിക്കുന്ന പരമപവിത്രമായ നെയ്യ് (ഹവിസ്സ്) പോലെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ശുദ്ധി വരുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും മാനസിക രോഗങ്ങളിൽ മനസ്സിന്റെ തമോഗുണത്തെയും രജോഗുണത്തെയും അകറ്റി സത്വഗുണത്തെ ഉണർത്താൻ ഈ നെയ്യ് യജ്ഞതുല്യമായ പവിത്രതയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന ഗഹനമായ ദർശനമാണ് ആചാര്യൻ ഈ ഒറ്റ വാക്കിലൂടെ പകരുന്നത്.

ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുപ്രധാനമായ നവീനത 'ഉന്മാദ' എന്ന പദത്തിന്റെ സാന്നിധ്യമാണ്; ചരകന്റെ ആദ്യ ശ്ലോകത്തിൽ ഈ പദം നേരിട്ട് പറയുന്നില്ല. മനസ്സ്, ബുദ്ധി, സ്മൃതി, ശീലങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സമനില തെറ്റി, യാഥാർത്ഥ്യബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്ന മാനസിക വിഭ്രാന്തികളെയും (Psychosis, severe mania, depression) ചിത്തഭ്രമത്തെയുമാണ് ആയുർവേദം 'ഉന്മാദം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഹൃദയത്തെയും മസ്തിഷ്കത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന മനോവഹസ്രോതസ്സുകളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ദോഷങ്ങളെ ഇളക്കിമാറ്റി, ബുദ്ധിയെയും ഓർമ്മയെയും വീണ്ടെടുക്കാൻ ഈ പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതത്തിന് അപാരമായ കഴിവുണ്ടെന്ന് ഉന്മാദ ചികിത്സയിൽ ഈ ശ്ലോകം ഉൾപ്പെടുത്തിയതിലൂടെ വാഗ്ഭടൻ അടിവരയിടുന്നു.

അവസാനമായി, രോഗശമനത്തെ കുറിക്കാൻ ചരകൻ 'നാശനം' എന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് 'അന്തകരം' എന്ന ശക്തമായ പദമാണ്. രോഗത്തെ കേവലം ശമിപ്പിക്കുകയോ ലക്ഷണങ്ങളെ ഒതുക്കുകയോ ചെയ്യുകയല്ല, മറിച്ച് അപസ്മാരത്തിനും ഉന്മാദത്തിനും ജ്വരത്തിനും കാമലയ്ക്കും കാലനെപ്പോലെ അന്ത്യം കുറിക്കുക (വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുക) എന്ന അർത്ഥവീര്യമാണ് 'അന്തകരം' എന്ന പദത്തിനുള്ളത്. അപസ്മാരവും ഉന്മാദവും പോലുള്ള വിട്ടുമാറാത്ത നാഡീ-മാനസിക രോഗങ്ങൾ ഇനി ഒരിക്കലും ആവർത്തിക്കാത്ത വിധം പൂർണ്ണമായി ഭേദമാക്കാൻ തക്ക ശക്തി ഈ വിശേഷ ഘൃതത്തിനുണ്ട് എന്ന് ആചാര്യൻ സിദ്ധാന്തിക്കുന്നത് ഈ വാക്കിലൂടെയാണ്.

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം – ആയുർവേദം പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

ആയുർവേദത്തിൽ മനസ്സിനെയും തലച്ചോറിനെയും ബാധിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ അവസ്ഥകൾക്ക് പഴയ വൈദ്യന്മാർ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിശ്വസിച്ചൊരു ഔഷധമാണ് പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം. ചരകമഹർഷിയും വാഗ്ഭടാചാര്യനും തങ്ങളുടെ പ്രമാണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഈ കൂട്ടിനെക്കുറിച്ച് വെറുതെയൊരു വിവരണം നൽകി പോവുകയല്ല ചെയ്തത്. അവർ ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഓരോ വാക്കും തിരഞ്ഞെടുത്ത് വെച്ചിരിക്കുന്നത് കൃത്യമായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ്. ചരകസംഹിതയിലെയും അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെയും ശ്ലോകങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാൽ, ശരീരത്തിലും മനസ്സിനും ഉണ്ടാകുന്ന ഏതെല്ലാം ഗുരുതര രോഗങ്ങളിലാണ് ഈ വിശേഷ നെയ്യ് ഫലം തരുന്നത് എന്ന് വളരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

ഗ്രന്ഥവരികളിലൂടെ ഈ ഔഷധം പരിഹരിക്കുന്ന പ്രധാന രോഗാവസ്ഥകൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം:

1. അപസ്മാരം (അപസ്മാര നാശനം)

രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ആദ്യമായി എടുത്തുപറയുന്ന രോഗം 'അപസ്മാര'മാണ്. പെട്ടെന്ന് ബോധം മറഞ്ഞുപോവുക, ശരീരം കോച്ചിപ്പിടിക്കുക, നാഡികളുടെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുക, ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞുപോവുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയാണ് ആയുർവേദം അപസ്മാരമെന്ന് വിളിക്കുന്നത്. തലച്ചോറിലെ സ്രോതസ്സുകളിൽ (നാഡീവ്യൂഹങ്ങളിൽ) കഫവും വാതവും അടിഞ്ഞുകൂടി ചിന്തകളെയും ബോധത്തെയും മറയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ഫിറ്റ്സ് പോലുള്ള അവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാവുന്നത്. ഇവിടെ ഗോമൂത്രവും ചാണകനീരും ആ അടഞ്ഞ വഴികളെ തുരന്നു തുറക്കുമ്പോൾ, നെയ്യും പാലും തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ ശാന്തതയും തണുപ്പും നൽകുന്നു. അങ്ങനെ നാഡികളുടെ അമിതമായ വിറയലിനെ ശാന്തമാക്കി അപസ്മാരത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

2. ഉന്മാദം (മാനസിക വിഭ്രാന്തികളും കടുത്ത ഉത്കണ്ഠയും)

വാഗ്ഭടാചാര്യൻ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ 'ഉന്മാദ അന്തകരം' എന്ന് പ്രത്യേകം ചേർത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം കൈവിട്ടുപോവുക, അകാരണമായ ഭയം, ഭ്രമം, അമിതമായ ദേഷ്യം, വിഭ്രാന്തികൾ, കടുത്ത ഡിപ്രഷൻ (വിഷാദരോഗം), ഉറക്കമില്ലായ്മ എന്നിവയൊക്കെ ഉന്മാദത്തിന്റെ പല രൂപങ്ങളാണ്. മനസ്സിന്റെ ചാലകശക്തിയായ ഹൃദയത്തെയും മസ്തിഷ്കത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന മനോവഹസ്രോതസ്സുകൾ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാതെ മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ മാറ്റിയെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. 'ഹവിസ്സ്' എന്ന പവിത്രമായ നെയ്യ് വഴി മനസ്സിന്റെ തമോഗുണത്തെയും രജോഗുണത്തെയും മാറ്റി സത്വഗുണത്തെ ഉണർത്താൻ പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതത്തിന് കഴിയുമെന്ന് വാഗ്ഭടൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

3. കാമല (മഞ്ഞപ്പിത്തവും കരൾ രോഗങ്ങളും)

രണ്ട് ആചാര്യന്മാരും ശ്ലോകങ്ങളിൽ മാറ്റമില്ലാതെ എടുത്തുപറയുന്ന മറ്റൊരു രോഗമാണ് 'കാമല' അഥവാ മഞ്ഞപ്പിത്തം. കരളിന്റെ പ്രവർത്തനം താളംതെറ്റി പിത്തം രക്തത്തിലും തൊലിയിലും വ്യാപിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. സാധാരണഗതിയിൽ കരൾ രോഗങ്ങളിൽ നെയ്യ് ഉപയോഗിക്കാൻ ഭയമുള്ളവർക്ക് പോലും കൊടുക്കാവുന്ന ഒന്നാണിത്. കാരണം ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പുളിച്ച തൈരും ഗോമൂത്രവും ചാണകനീരും കരളിലെ വീക്കത്തെയും വിഷാംശങ്ങളെയും അലിയിച്ചു കളയുകയും, പിത്തദോഷത്തെ ശാന്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഫാറ്റി ലിവർ, ദഹനക്കേട് മൂലം കരളിലുണ്ടാകുന്ന തകരാറുകൾ, മഞ്ഞപ്പിത്തത്തിന് ശേഷമുള്ള കടുത്ത ക്ഷീണം എന്നിവയിലെല്ലാം ഈ കൂട്ട് കരളിന് നവജീവൻ നൽകുന്നു.

4. ജ്വരം (വിട്ടുമാറാത്ത പഴകിയ പനികൾ)

'ജ്വര നാശനം', 'ജ്വരാന്തകരം' എന്നീ പ്രയോഗങ്ങൾ സാധാരണ വരുന്ന ജലദോഷപ്പനിയെ കുറിച്ചല്ല പറയുന്നത്. ശരീരത്തിൽ ആമവും (ടോക്സിൻസ്) രോഗാണുബാധയും അടിഞ്ഞുകൂടി സപ്തധാതുക്കളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി നിൽക്കുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത പനികളെയാണ് (ജീർണ്ണജ്വരം/വിഷമജ്വരം). മാസങ്ങളോളം വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്ന ക്ഷീണം, എല്ലുപൊതിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചൂട്, വിശപ്പില്ലായ്മ എന്നിവ മാറ്റാൻ സാധാരണ മരുന്നുകൾക്ക് പലപ്പോഴും കഴിയാറില്ല. അഞ്ചു ഗവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന (ശൃതം) ഈ നെയ്യിന് ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ മുഴുവൻ വേർതിരിച്ച് പുറന്തള്ളാനും ആന്തരിക ചൂട് ശമിപ്പിച്ച് സ്വാഭാവിക രോഗപ്രതിരോധശേഷി വീണ്ടെടുക്കാനും ശേഷിയുണ്ട്.

5. ബുദ്ധിക്കുറവും ഓർമ്മക്കുറവും (സ്മൃതിനാശം)

ശ്ലോകത്തിൽ നേരിട്ട് പറയുന്ന രോഗലക്ഷണങ്ങൾക്ക് പുറമെ, അപസ്മാരവും ഉന്മാദവും ഇല്ലാതാക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ തന്നെ ഇത് തലച്ചോറിന്റെ ഓർമ്മശക്തിയെയും ഗ്രഹണശക്തിയെയും ഉണർത്തുന്ന ഉത്തമമായൊരു മേധ്യരസായനമാണ് എന്ന് വ്യക്തമാണ്. ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ, പ്രായമാകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന മറവിരോഗങ്ങൾ, സംസാരശേഷിയിലോ പഠനത്തിലോ കുട്ടികൾ നേരിടുന്ന ചില പിന്നോക്കാവസ്ഥകൾ എന്നിവയിലെല്ലാം വാത-പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെ തുലനം ചെയ്ത് മസ്തിഷ്കത്തെ ഉണർത്താൻ ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളിലും വെറുതെ 'കഴിക്കുക' എന്നല്ല, 'പിബേത്' (കുടിച്ച് സേവിക്കുക) എന്നാണ് ശാസ്ത്രം അനുശാസിക്കുന്നത്. അതായത് കൃത്യമായ അളവിൽ, സ്നേഹപാനമായോ നിശ്ചിത ഔഷധ അളവിലോ ഉള്ളിലേക്ക് സേവിച്ചാൽ മാത്രമേ രോഗങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിച്ച് ആരോഗ്യം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ സാധിക്കൂ. ശരീരത്തിലെ അതിസൂക്ഷ്മ നാഡികളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറാൻ ശേഷിയുള്ള ഇത്തരം തീക്ഷ്ണ-ഗുണ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ശരീരപ്രകൃതിയും ദോഷാവസ്ഥയും മനസ്സിലാക്കി കഴിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം: ഉപയോഗിക്കേണ്ട അളവും രീതിയും (Dosage & How to take)

ഇത് വെറുമൊരു ഭക്ഷ്യവസ്തുവല്ല, കൃത്യമായ ഫലം തരുന്ന ദിവ്യൗഷധമായതിനാൽ ശരീരപ്രകൃതിയും ദഹനശേഷിയും നോക്കിയാണ് കഴിക്കേണ്ടത്.

മുതിർന്നവർക്കുള്ള സാധാരണ അളവ്:

രോഗാവസ്ഥയനുസരിച്ച് കാൽ ടീസ്പൂൺ മുതൽ അര ടീസ്പൂൺ വരെയാണ് സാധാരണയായി സേവിക്കേണ്ട അളവ്. ഇത് ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ നേരം ഭക്ഷണത്തിന് മുൻപായി കഴിക്കാം.

കൂടെ കഴിക്കേണ്ടത് (അനുപാനം):

നെയ്യ് കഴിച്ചയുടൻ അല്പം ചെറുചൂടുവെള്ളം കുടിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. ഇത് നെയ്യ് ശരീരത്തിൽ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കാനും, സ്രോതസ്സുകളിൽ തടസ്സമില്ലാതെ ഔഷധസത്ത വേഗത്തിൽ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാനും സഹായിക്കും.

കുട്ടികളിൽ നൽകുമ്പോൾ:

ചെറിയ കുട്ടികൾക്ക് (ഏകദേശം 3 വയസ്സ് മുതൽ മുകളിലോട്ട്) സംസാരവൈകല്യങ്ങൾ, ഓർമ്മക്കുറവ്, അമിതമായ വാശി എന്നിവ മാറാൻ നൽകുമ്പോൾ പരമാവധി 5 ഗ്രാം വരെ (ഒരു ചെറിയ സ്പൂൺ) നൽകാം. രാവിലെ വെറുംവയറ്റിൽ അല്പം ചെറുചൂടുവെള്ളത്തോടൊപ്പം നൽകുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഫലപ്രദം.

പഞ്ചകർമ്മ ചികിത്സയിലെ സ്നേഹപാനം:

ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ ഇളക്കി പുറന്തള്ളാൻ പഞ്ചകർമ്മത്തിന് മുന്നോടിയായി ചെയ്യുന്ന 'സ്നേഹപാന'ത്തിൽ ഇതല്ല അളവ്. അവിടെ രോഗിയുടെ അഗ്നിബലവും (ദഹനശേഷി) രോഗത്തിന്റെ തീവ്രതയും കണക്കിലെടുത്ത് ഡോക്ടർ നിശ്ചയിക്കുന്ന പ്രത്യേക അളവിലാണ് (കൂടിയ അളവിൽ) ഇത് നൽകുന്നത്.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കാൻ:

ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ദോഷാവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, സ്വയം ചികിത്സ ഒഴിവാക്കി ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം അളവ് നിശ്ചയിച്ച് കഴിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.

പഥ്യം (ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഭക്ഷണരീതികൾ)

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം സേവിക്കുന്ന കാലയളവിൽ ഭക്ഷണത്തിലും ജീവിതരീതിയിലും കൃത്യമായ ചിട്ട പുലർത്തേണ്ടതുണ്ട്. മനസ്സിനെയും തലച്ചോറിലെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന ഔഷധമായതിനാൽ, ദഹനവ്യവസ്ഥയെ തകിടംമറിക്കുന്നതും മനസ്സിന് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നതുമായ ശീലങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം:

മദ്യപാനം: മദ്യത്തിന്റെ ഉപയോഗം പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കണം. മദ്യം തലച്ചോറിലെ നാഡികളെ പ്രകോപിപ്പിക്കുകയും നെയ്യിന്റെ ശാന്തീകരണ ഗുണത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യും.

മാംസാഹാരം: കനത്ത മാംസാഹാരം, അമിത എണ്ണയും എരിവും ചേർത്ത വിഭവങ്ങൾ എന്നിവ ഒഴിവാക്കുകയോ വളരെ കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യണം. കനത്ത ആഹാരം ജഠരാഗ്നിയെ മന്ദീഭവിപ്പിക്കുകയും നെയ്യ് ശരിയായി ദഹിക്കാതെ ശരീരത്തിൽ വിഷാംശം (ആമം) അടിഞ്ഞുകൂടാൻ ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യും.

പച്ചക്കറികളും പഴങ്ങളും ചേർത്ത ലഘുവായതും എളുപ്പം ദഹിക്കുന്നതുമായ നാടൻ ഭക്ഷണശൈലി പാലിക്കുന്നതാണ് ഔഷധം വേഗത്തിൽ ഫലം ചെയ്യാൻ ഏറ്റവും നല്ലത്.

പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും (Side Effects & Precautions)

ശുദ്ധമായ നാടൻ പശുവിന്റെ ഘടകങ്ങൾ ചേർത്തൊരുക്കുന്ന ഔഷധമായതുകൊണ്ട് കൃത്യമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ ഇതിന് പാർശ്വഫലങ്ങളൊന്നും തന്നെ സാധാരണയായി ഉണ്ടാകാറില്ല. എങ്കിലും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില പ്രധാന കാര്യങ്ങളുണ്ട്:

സ്വയംചികിത്സ അരുത്: ശക്തമായ ഔഷധവീര്യമുള്ള നെയ്യ് ആയതുകൊണ്ട് ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം വാങ്ങി കഴിക്കാൻ പാടില്ല.

ജീവിതശൈലീ രോഗങ്ങളുള്ളവർ: പ്രമേഹം, ഉയർന്ന കൊളസ്ട്രോൾ, ഹൃദ്രോഗങ്ങൾ, ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം (High BP) എന്നിവയുള്ളവർ ഡോക്ടറുടെ കർശനമായ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രമേ ഇത് ഉപയോഗിക്കാവൂ. കൊഴുപ്പ് നിയന്ത്രിക്കേണ്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഡോക്ടർ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ കൃത്യമായി വിലയിരുത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ അളവ് നിശ്ചയിക്കാറുള്ളൂ.

അമിത അളവ് വരുത്തുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ: നിശ്ചയിച്ച അളവിലും കൂടുതൽ അമിതമായി കഴിച്ചാൽ കടുത്ത ദഹനക്കേട്, വയറിളക്കം, മനംപുരട്ടൽ, വയറുവേദന എന്നിവ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

പ്രവർത്തന തത്ത്വം (Principle: ഇത് ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?)

എന്തുകൊണ്ടാണ് കഷായങ്ങളോ ഗുളികകളോ നൽകുന്നതിനേക്കാൾ തലച്ചോറിനെയും മനസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങളിൽ ഈ നെയ്യിന് ഇത്രയധികം പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നത് എന്നതിന് ആയുർവേദത്തിന് വ്യക്തമായ ഉത്തരമുണ്ട്:

ഇതിലെ ഓരോ ചേരുവയും ശരീരത്തിൽ കൃത്യമായ പങ്കുവഹിക്കുന്നു:

ഗോമൂത്രവും ചാണകനീരും: ഇവയിലെ ക്ഷാരഗുണവും തീക്ഷ്ണതയും ശരീരത്തിലെയും മസ്തിഷ്ക നാഡികളിലെയും മാലിന്യങ്ങളെയും കൊഴുപ്പിനെയും അലിയിച്ചു കളഞ്ഞ് അടഞ്ഞ സ്രോതസ്സുകളെ തുറക്കുന്നു (സ്രോതോശോധനം).

പാലും തൈരും: കഠിനമായ രോഗാവസ്ഥകൾ മൂലം തളർന്നുപോയ നാഡീകോശങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ കുളിർമയും ജീവനശക്തിയും പോഷണവും തിരികെ നൽകുന്നു.

നെയ്യ്: ഈ ഔഷധവീര്യങ്ങളെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ച് നാഡികളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുകയും, വാത-പിത്ത കോപങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ശാന്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇങ്ങനെ മനസ്സിന്റെ തമോഗുണത്തെ മാറ്റി സത്വഗുണത്തെ ഉണർത്താനും, ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യവസ്ഥയെ ശുദ്ധീകരിച്ച് പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനും സാധിക്കുന്നു എന്നതാണ് പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതത്തിന്റെ കാതലായ ശാസ്ത്രതത്ത്വം.

ആയുർവേദത്തിൽ നെയ്യ് ഒരു 'യോഗവാഹി' ദ്രവ്യമാണ്. അതായത്, തന്നിൽ ചേരുന്ന ഔഷധങ്ങളുടെ ഗുണവീര്യങ്ങളെ ഒട്ടും ചോർന്നുപോകാതെ സ്വന്തം ഗുണത്തോടൊപ്പം സംയോജിപ്പിക്കാനും, അവയെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള കോശങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാനും നെയ്യിന് കഴിയും. തലച്ചോറിലേക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഘടകങ്ങൾ കടക്കാതെ തടയുന്ന അതീവ സൂക്ഷ്മമായ രക്ത-മസ്തിഷ്ക തടസ്സത്തെ (Blood-Brain Barrier) ഭേദിച്ച് ഔഷധസത്ത് കടത്തിവിടാൻ നെയ്യ് പോലുള്ള കൊഴുപ്പടങ്ങിയ മാധ്യമങ്ങൾക്കാണ് കൂടുതൽ ശേഷി.

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

നിങ്ങളുടെ വീടിനടുത്തുള്ള ആയുർവേദ ഔഷധശാലകളിൽ വിശ്വസനീയമായ പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം ലഭ്യമല്ലെങ്കിലോ, ഗുണനിലവാരമുള്ള പ്രമുഖ ആയുർവേദ ബ്രാൻഡുകളുടെ ഒറിജിനൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വീട്ടിലിരുന്ന് തന്നെ സുരക്ഷിതമായി വാങ്ങണമെന്നുണ്ടെങ്കിലോ ആമസോണിലൂടെ (Amazon) നേരിട്ട് ഓർഡർ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

(പ്രത്യേകം ഓർക്കുക: പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം ശക്തമായ ഔഷധവീര്യമുള്ളൊരു ക്ലാസിക്കൽ കൂട്ടായതുകൊണ്ട് ഇത് ഒരിക്കലും സ്വയംചികിത്സയ്ക്കായി വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ ശരീരപ്രകൃതിക്കും ദോഷാവസ്ഥയ്ക്കും ഇത് അനുയോജ്യമാണോ എന്നും, കഴിക്കേണ്ട കൃത്യമായ അളവും കാലയളവും എത്രയെന്നും ഉറപ്പുവരുത്താൻ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടിയ ശേഷം മാത്രം വാങ്ങുക.)

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം ആമസോണിൽ പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

ശ്രദ്ധിക്കുക (Affiliate Disclosure):

ഈ പേജിൽ ആമസോൺ അഫിലിയേറ്റ് ലിങ്കുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. നൽകിയിട്ടുള്ള ലിങ്കിലൂടെ നിങ്ങൾ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് അധിക ചെലവുകളൊന്നുമില്ലാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ലഭിച്ചേക്കാം. കൂടുതൽ ആധികാരികമായ ആയുർവേദ അറിവുകൾ നിങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാനും വെബ്‌സൈറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മികച്ച രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനും ഇത് ഞങ്ങളെ സഹായിക്കും.

മെഡിക്കൽ ഡിസ്‌ക്ലൈമർ (Medical Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിട്ടുള്ള വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതും, കേവലം പൊതുജന ബോധവൽക്കരണത്തിനും അറിവിലേക്കുമായി മാത്രം തയ്യാറാക്കിയിട്ടുള്ളതുമാണ്. ഇത് ഒരു യോഗ്യതയുള്ള ഡോക്ടറുടെ നേരിട്ടുള്ള പരിശോധനയ്ക്കോ രോഗനിർണ്ണയത്തിനോ ചികിത്സാ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കോ പകരമല്ല.

പഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ അതീവ ഔഷധവീര്യമുള്ളവയാണ്. അതിനാൽ യാതൊരു കാരണവശാലും ഇത് സ്വയംചികിത്സയ്ക്കായി (Self-medication) ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, ദഹനശേഷി, നിലവിലെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി എന്നിവ വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ഒരു രജിസ്റ്റേർഡ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കർശന മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം മരുന്നുകൾ സേവിക്കുക.

ഈ ബ്ലോഗിലെ വിവരങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമാക്കി സ്വയം ചികിത്സ നടത്തുകയോ മരുന്നുകൾ കഴിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതു മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കോ പാർശ്വഫലങ്ങൾക്കോ ഈ വെബ്‌സൈറ്റോ ഇതിന്റെ രചയിതാവോ ഉത്തരവാദിയായിരിക്കുന്നതല്ല. കടുത്ത രോഗാവസ്ഥകളിലോ അടിയന്തര ഘട്ടങ്ങളിലോ ഉടൻതന്നെ അടുത്തുള്ള ആരോഗ്യ കേന്ദ്രത്തിലോ യോഗ്യതയുള്ള ഡോക്ടറുടെ അടുത്തോ നേരിട്ട് ചികിത്സ തേടുക.

തേൻ കഴിച്ചാൽ എന്തെല്ലാം ഗുണങ്ങൾ? ആയുർവേദം പറയുന്നത്

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 01 Nov 2026 08:50:46 +0000

നമ്മുടെ വീടുകളിൽ പണ്ടുമുതലേ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒന്നാണ് തേൻ. ചുമ വരുമ്പോൾ അൽപം തേൻ കഴിക്കുന്നതും, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് തേൻ ചേർത്തുള്ള വീട്ടുവൈദ്യങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കുന്നതുമെല്ലാം നമുക്ക് പരിചിതമായ കാര്യങ്ങളാണ്. എന്നാൽ മധുരമുള്ള ഈ പ്രകൃതിദത്ത ഭക്ഷണത്തിന് ഇതിലുമേറെ പ്രത്യേകതകളുണ്ടെന്ന് അറിയാമോ?

പൂക്കളിൽനിന്ന് തേനീച്ചകൾ ശേഖരിക്കുന്ന മധുരനീര് സംസ്കരിച്ചാണ് തേൻ ഉണ്ടാകുന്നത്. പ്രകൃതിദത്തമായ പഞ്ചസാരകൾ, ആന്റിഓക്സിഡന്റുകൾ, വിവിധ സസ്യഘടകങ്ങൾ എന്നിവ തേനിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പരമ്പരാഗതമായി ആയുർവേദത്തിലും തേൻ (Honey) ഒരു പ്രധാന ഔഷധഘടകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ചുമയും തൊണ്ടവേദനയും കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ചില വീട്ടുവൈദ്യങ്ങളിൽ തുടങ്ങി, ചർമസംരക്ഷണത്തിലും ഭക്ഷണക്രമത്തിലും വരെ തേനിന് സ്ഥാനമുണ്ട്.

എന്നാൽ എല്ലാ തേനിനും ഒരേ ഗുണമാണോ? ദിവസവും തേൻ കഴിക്കുന്നത് ശരീരത്തിന് എന്തെല്ലാം ഗുണങ്ങൾ നൽകും? ചുമയ്ക്കും തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും തേൻ എങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നു? പ്രമേഹമുള്ളവർക്ക് തേൻ കഴിക്കാമോ? തേൻ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

തേനിന്റെ പോഷകമൂല്യങ്ങൾ, ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ, ആയുർവേദത്തിലെ പ്രാധാന്യം, ശരിയായ ഉപയോഗരീതി, പാർശ്വഫലങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഈ ലേഖനത്തിൽ വിശദമായി പരിചയപ്പെടാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ തേനിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ

തേനിന്റെ ഔഷധപ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ പണ്ടുകാലം മുതൽ തന്നെ വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. വാഗ്ഭടാചാര്യന്റെ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സൂത്രസ്ഥാനത്തിലുള്ള ദ്രവദ്രവ്യവിജ്ഞാനീയ അധ്യായത്തിൽ തേനിന്റെ ഗുണങ്ങളും വിവിധ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന ഒരു ശ്ലോകമുണ്ട്.

അഷ്ടാംഗഹൃദയം – സൂത്രസ്ഥാനം, അധ്യായം 5

ചക്ഷുഷ്യം ഛേദി തൃട്ശ്ലേഷ്മവിഷഹിക്കാസ്രപിത്തനുത് ।
മേഹകുഷ്ഠകൃമിച്ഛർദ്ദിശ്വാസകാസാതിസാരജിത് ॥
വ്രണശോധനസന്ധാനരോപണം വാതലം ലഘു ।
രൂക്ഷം കഷായമധുരം തത്തദ്ദ്രവ്യഗുണാവഹം ॥

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ദ്രവദ്രവ്യവിജ്ഞാനീയത്തിൽ വാഗ്ഭടാചാര്യൻ തേനിന്റെ (മധു) സർവ്വതോമുഖമായ രോഗശമന ശേഷികളെയും ഗുണധർമ്മങ്ങളെയും അത്ഭുതകരമായ ശാസ്ത്രീയ കൃത്യതയോടെയാണ് നാല് വരികളിൽ സംഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ചക്ഷുഷ്യം: കണ്ണുകൾക്ക് ഏറ്റവും ഹിതകരമായത് എന്നാണ് ഈ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം. പിത്തപ്രധാനമായ നേത്രേന്ദ്രിയത്തിന് സ്വാഭാവികമായ തണുപ്പും കാഴ്ചശക്തിയും പ്രദാനം ചെയ്യാനും തിമിരം, പടലം തുടങ്ങിയ നേത്രരോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനും തേനിന് വിശേഷാൽ കഴിവുണ്ട്. നേത്രചികിത്സകളിൽ തേൻ ഒരു പ്രധാന അഞ്ജന ദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്.

ഛേദി: കട്ടികൂടിയ കഫത്തെയും കൊഴുപ്പിനെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വടിച്ചെടുത്ത് മുറിച്ചുമാറ്റുന്ന (ഛേദന കർമ്മം) പ്രക്രിയയാണിത്. ശ്വാസകോശ നാളികളിലോ രക്തധമനികളിലോ ഉറഞ്ഞുകൂടുന്ന കൊഴുപ്പും കഫക്കെട്ടും അലിയിച്ചു കളയാൻ തേനിന്റെ രൂക്ഷ-കഷായ ഗുണങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.

തൃട്-ശ്ലേഷ്മ-വിഷ-ഹിക്കാ-അസ്രപിത്തനുത്: 'നുത്' എന്നാൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് അഥവാ ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണർത്ഥം. അനിയന്ത്രിതമായ അമിതദാഹത്തെ (തൃട്), ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അമിത കഫത്തെ (ശ്ലേഷ്മ), ഭക്ഷണത്തിലൂടെയോ അല്ലാതെയോ രക്തത്തിലെത്തുന്ന സൂക്ഷ്മ വിഷാംശങ്ങളെയും ടോക്സിനുകളെയും (വിഷ), ശ്വാസകോശ-ഉദര സംബന്ധമായ എക്കിളിനെ (ഹിക്കാ), രക്തവും പിത്തവും ഒന്നിച്ച് ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന രക്തസ്രാവം, അസിഡിറ്റി തുടങ്ങിയ രക്തപിത്ത രോഗങ്ങളെയും (അസ്രപിത്ത) തേൻ സമഗ്രമായി ശമിപ്പിക്കുന്നു.

മേഹ-കുഷ്ഠ-കൃമി-ഛർദ്ദി-ശ്വാസ-കാസ-അതിസാരജിത്: 'ജിത്' എന്നാൽ ജയിക്കുന്നത് അഥവാ പൂർണ്ണമായി ചികിത്സിച്ചു മാറ്റുന്നത് എന്നർത്ഥം. പ്രമേഹം ഉൾപ്പെടെയുള്ള മൂത്ര-മേദോ രോഗങ്ങളെയും (മേഹ), സോറിയാസിസ് അടക്കമുള്ള സകലവിധ ചർമ്മ-ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെയും (കുഷ്ഠ), ഉദരത്തിലും ശരീരകലകളിലും പെരുകുന്ന പരാന്നഭോജികളായ കൃമികളെയും (കൃമി) തേൻ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. കൂടാതെ ഉദരത്തിലെ അമ്ലത കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദിയെയും (ഛർദ്ദി), ആസ്ത്മ പോലുള്ള ശ്വാസംമുട്ടലിനെയും (ശ്വാസ), മാറാത്ത ചുമയെയും (കാസ), ദഹനവ്യവസ്ഥ താളംതെറ്റി ഉണ്ടാകുന്ന അതിസാരത്തെയും വയറിളക്കത്തെയും (അതിസാര) നിയന്ത്രിക്കാൻ തേൻ ഉത്തമ ഔഷധമാണ്.

വ്രണശോധന-സന്ധാന-രോപണം: ശസ്ത്രക്രിയാ വിദഗ്ദ്ധൻ കൂടിയായ ആയുർവേദാചാര്യന്മാർ വ്രണചികിത്സയിൽ തേനിന് പരമോന്നത സ്ഥാനമാണ് നൽകുന്നത്. ദുഷിച്ച മുറിവുകളിലെ ചലവും അണുബാധയും പഴുപ്പും നീക്കം ചെയ്ത് വൃത്തിയാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് 'വ്രണശോധനം'. മുറിഞ്ഞുപോയ തൊലിയെയും മാംസപേശികളെയും തമ്മിൽ സ്വാഭാവികമായി ഒട്ടിച്ചു ചേർക്കുന്നതിനെ 'സന്ധാനം' എന്നും, പുതിയ കോശങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ട് വ്രണം പാടുകളില്ലാതെ പൂർണ്ണമായി ഉണങ്ങുന്നതിനെ 'രോപണം' എന്നും പറയുന്നു. ഈ മൂന്ന് കർമ്മങ്ങളും ഒരേസമയം നിർവ്വഹിക്കാൻ ശുദ്ധമായ തേനിന് സാധിക്കും.

വാതലം, ലഘു, രൂക്ഷം: തേനിന്റെ ഭൗതിക സ്വഭാവങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ദഹിക്കാൻ ഒട്ടും പ്രയാസമില്ലാത്തതായതിനാൽ ഇത് 'ലഘു'വാണ് (Light to digest). ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ ജലാംശത്തെയും കൊഴുപ്പിനെയും ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ 'രൂക്ഷ'വുമാണ് (Dryness). എന്നാൽ രൂക്ഷഗുണം അധികമുള്ളതിനാൽ തേൻ അമിതമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ ശരീരത്തിൽ വാതദോഷം വർദ്ധിക്കാൻ ഇടയാക്കും; അതിനാലാണ് ഇതിനെ 'വാതലം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

കഷായമധുരം: തേനിന്റെ സ്വാഭാവിക രസം മധുരമാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിൽ നേരിയ തോതിൽ കഷായരസം (തുവർപ്പ് രുചി) കൂടി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മധുരം ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുമ്പോൾ, അതിലെ കഷായരസമാണ് ശരീരത്തിലെ കഫ-പിത്തങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും വ്രണങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ഉണക്കാനും സഹായിക്കുന്നത്.

തത്തദ്ദ്രവ്യഗുണാവഹം: തേനിന്റെ ഏറ്റവും അത്ഭുതകരമായ 'യോഗവാഹി' ഗുണമാണിത്. കൂടെ ചേർക്കുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ഏതാണോ, ആ ഔഷധങ്ങളുടെ ശക്തിയെയും ഗുണവീര്യങ്ങളെയും സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് സ്വാംശീകരിച്ച്, അവയുടെ തനിമ ഒട്ടും നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായ ശ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് (കോശങ്ങളിലേക്ക്) എത്തിക്കാൻ തേനിന് കഴിവുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഗുളികകളും ചൂർണ്ണങ്ങളും സേവിക്കാനുള്ള പരമപ്രധാനമായ അനുപാനമായി തേൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത്.

2. പുതിയ തേനും പഴയ തേനും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

(അഷ്ടാംഗഹൃദയം, സൂത്രസ്ഥാനം - അധ്യായം 5)
തന്നവം ബൃംഹണം നാതിശ്ലേഷ്മഹരം സ്ഥിരീകൃതം ।
മേദോസ്ഥൗല്യഹരം ഗ്രാഹി പുരാണമതിലേഖനം ॥

ദ്രവ്യങ്ങളുടെ കാലപ്പഴക്കം (കാലഭേദം) അവയുടെ ഗുണങ്ങളിലും ശരീരത്തിൽ ചെലുത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിലും വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ വാഗ്ഭടാചാര്യൻ നൽകുന്ന ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ശാസ്ത്രീയ നിരീക്ഷണമാണിത്. ഒരേ ഔഷധദ്രവ്യം തന്നെ പുതുതായിരിക്കുമ്പോഴും കാലപ്പഴക്കം ചെല്ലുമ്പോഴും വിപരീത സ്വഭാവങ്ങളോടെ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദത്തിലൂടെയും മനസ്സിലാക്കാം:

തത് നവം: ശേഖരിച്ച് ഒരു വർഷം തികയാത്ത, പുതുതായി എടുത്ത തേനിനെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'നവ മധു' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിൽ സ്വാഭാവിക ജലാംശവും മധുരരസവും കൂടുതൽ സാന്ദ്രമായി നിലനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്.

ബൃംഹണം: ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതും ധാതുപുഷ്ടി നൽകുന്നതുമായ കർമ്മമാണിത് (Anabolic action). പുതിയ തേൻ ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളെ (രസം, രക്തം, മാംസം, മേദസ്സ്, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ലം) പരിപോഷിപ്പിക്കാനും, ക്ഷീണവും തളർച്ചയും മാറ്റി ശരീരഭാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. കൃശമായ (മെലിഞ്ഞ) ശരീരപ്രകൃതിയുള്ളവർക്കും ദൗർബല്യമുള്ളവർക്കും പുതിയ തേനാണ് കൂടുതൽ ഹിതകരം.

നാതിശ്ലേഷ്മഹരം: 'ന + അതി + ശ്ലേഷ്മഹരം' എന്നതിലൂടെ പുതിയ തേൻ കഫദോഷത്തെ കാര്യമായി ശമിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. പൊതുവെ തേൻ കഫഹരമാണെങ്കിലും, പുതുതായിരിക്കുമ്പോൾ അതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഉയർന്ന മധുരവും ആർദ്രതയും (ഈർപ്പം) കാരണം ശരീരത്തിലെ കഫത്തെ ഇളക്കി മാറ്റാനുള്ള ശക്തി ഇതിന് കുറവായിരിക്കും; മറിച്ച് കഫത്തെ നേരിയ തോതിൽ നിലനിർത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

സ്ഥിരീകൃതം: ശരീരത്തിന് ദാർഢ്യവും ബലവും സ്ഥിരതയും പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന ഗുണമാണിത്. മാംസപേശികൾ അയഞ്ഞുപോകാതെ ഉറപ്പുള്ളതാക്കാനും, അസ്ഥികൾക്കും അവയവങ്ങൾക്കും ഉറപ്പ് നൽകാനും പുതിയ തേനിന്റെ സ്ഥിരഗുണം ശരീരത്തെ സഹായിക്കുന്നു.

പുരാണം: ശേഖരിച്ചുവെച്ച് ഒരു വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ പഴക്കം ചെന്ന തേനിനെയാണ് ശാസ്ത്രം 'പുരാണ മധു' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. കാലം ചെല്ലുന്തോറും തേനിലെ ജലാംശം വറ്റിപ്പോവുകയും, അതിലെ കഷായരസവും രൂക്ഷതയും വർദ്ധിച്ച് ഔഷധവീര്യം ഇരട്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മേദോസ്ഥൗല്യഹരം: ശരീരത്തിലെ ദുഷിച്ച കൊഴുപ്പിനെയും (മേദസ്സ്) അമിതവണ്ണത്തെയും (സ്ഥൗല്യം അഥവാ പൊണ്ണത്തടി) നശിപ്പിക്കുന്ന കർമ്മമാണിത്. ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കുന്ന കൊഴുപ്പ് കോശങ്ങളെ എരിച്ചു കളയാനും ലിപിഡ് മെറ്റബോളിസം ക്രമീകരിക്കാനും പഴകിയ തേനിന് സവിശേഷമായ കഴിവുണ്ട്. മേദോരോഗങ്ങൾക്കും പ്രമേഹത്തിനും പഴയ തേൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണ്.

ഗ്രാഹി: ദഹനാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഉദരത്തിലെയും ആമാശയത്തിലെയും അനാവശ്യ സ്രവങ്ങളെയും ദ്രവാംശങ്ങളെയും ആഗിരണം ചെയ്ത് ഉറപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവമാണിത്. മലം അയഞ്ഞുപോകുന്ന അവസ്ഥകളിലും, ഐ.ബി.എസ് (IBS) അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രഹണി രോഗങ്ങളിലും കുടലിന്റെ ആഗിരണശേഷി വീണ്ടെടുക്കാൻ പഴകിയ തേനിന്റെ 'ഗ്രാഹി' ഗുണം സഹായിക്കുന്നു.

അതിലേഖനം: അതിശക്തമായ ചുരണ്ടി മാറ്റൽ പ്രക്രിയയെയാണ് (Deep scraping action) 'അതിലേഖനം' എന്ന് പറയുന്നത്. രക്തക്കുഴലുകളിലും സൂക്ഷ്മ ശ്രോതസ്സുകളിലും (ശരീര ചാനലുകൾ) അടിഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കുന്ന ആമത്തെയും (ടോക്സിനുകൾ), ഉറഞ്ഞ കഫക്കെട്ടിനെയും, കൊഴുപ്പിനെയും ചുരണ്ടി പുറന്തള്ളാൻ പഴയ തേനിന്റെ വർദ്ധിച്ച രൂക്ഷതയും കഷായരസവും സഹായിക്കുന്നു. ഹൃദ്രോഗങ്ങൾ, രക്തധമനികളിലെ തടസ്സങ്ങൾ, ശ്വാസകോശത്തിലെ വിട്ടുമാറാത്ത കഫക്കെട്ട് എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ പഴയ തേൻ അതിവിശേഷമാണ്.

3. തേൻ ചൂടാക്കരുതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന ശ്ലോകം

(അഷ്ടാംഗഹൃദയം, സൂത്രസ്ഥാനം - അധ്യായം 5)
ഉഷ്ണമുഷ്ണാർത്തമധുനാ യുക്തം ചോഷ്ണൈർനിഹന്തി തത് ।
പ്രച്ഛർദ്ദനേ ഹിതഞ്ചാസ്യ വിപാകാദപി ജീര്യതി ॥

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ദ്രവദ്രവ്യവിജ്ഞാനീയത്തിൽ വാഗ്ഭടാചാര്യൻ തേൻ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്ത മാരകമായ വിരുദ്ധതകളെക്കുറിച്ചും (Contraindications) അതിന്റെ അപവാദങ്ങളെക്കുറിച്ചും നൽകുന്ന അതിശക്തമായ ശാസ്ത്രീയ മുന്നറിയിപ്പാണിത്. അമൃതതുല്യമായ ഔഷധദ്രവ്യമായ തേൻ, ഉഷ്ണവുമായി സമ്പർക്കം വരുമ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് ശരീരത്തിൽ മാരകമായ വിഷത്തിന് തുല്യമായി (ഗരവിഷം) മാറുന്നതെന്ന് ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദത്തിലൂടെയും മനസ്സിലാക്കാം:

ഉഷ്ണം (ചൂടാക്കപ്പെട്ട തേൻ): തേൻ നേരിട്ട് തീയിൽ വെച്ച് തിളപ്പിക്കുകയോ ഉയർന്ന താപനിലയിൽ ചൂടാക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. പ്രകൃത്യാ അനേകം ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ പൂന്തേനിൽ നിന്നും തേനീച്ചകളുടെ സ്രവങ്ങളിൽ നിന്നും ഘനീഭവിച്ചുണ്ടാകുന്ന ഒന്നാണ് തേൻ. ഇതിലേക്ക് നേരിട്ട് അഗ്നി സമ്പർക്കം ഏൽക്കുമ്പോൾ തേനിലെ സ്വാഭാവിക തന്മാത്രാ ഘടന തകരുകയും, അത് ആമാശയത്തിൽ വെച്ച് ദഹിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത വിഷതുല്യമായ 'ആമ'മായി (Metabolic Toxins) മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഉഷ്ണാർത്തം (ഉഷ്ണത്താൽ പീഡിതനായ ശരീരാവസ്ഥ): കടുത്ത പനിയോ സൂര്യാഘാതമോ ഉള്ള ആളുകൾ, വേനൽക്കാലത്തെ കഠിനമായ ചൂടിൽ കഴിയുന്നവർ, അല്ലെങ്കിൽ ശരീരത്തിൽ പിത്തദോഷം ക്രമാതീതമായി അധികരിച്ച് പുകച്ചിലും ദാഹവും കൊണ്ട് വലയുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് 'ഉഷ്ണാർത്തൻ' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിനകത്തോ പുറത്തോ സ്വാഭാവികമായ ചൂട് വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ തേൻ കഴിക്കുന്നത് പിത്തത്തെ വീണ്ടും പ്രകോപിപ്പിക്കുകയും രക്തത്തെ ദുഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

മധുനാ യുക്തം ച ഉഷ്ണൈഃ (ചൂടുള്ള വസ്തുക്കളുമായുള്ള സംയോഗം): തിളച്ച വെള്ളം, തിളച്ച പാൽ, ചൂടുള്ള ചായ, കാപ്പി തുടങ്ങിയ ഉയർന്ന താപനിലയിലുള്ള ആഹാരപാനീയങ്ങളോടൊപ്പം തേൻ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെയാണ് ഇവിടെ വിലക്കുന്നത്. ചൂടുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളുമായി സമ്പർക്കം വരുമ്പോഴും തേനിലെ സത്തുകൾ വിഷമയമായി മാറുകയും ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ പെട്ടെന്ന് പ്രകോപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നിഹന്തി തത് (ശരീരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു): 'നിഹന്തി' എന്നാൽ ജീവഹാനി വരുത്തുന്നു അഥവാ നശിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണർത്ഥം. മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ചൂടാക്കിയ തേനോ, ഉഷ്ണത്താൽ തളർന്ന അവസ്ഥയിലോ, ചൂടുള്ള പദാർത്ഥങ്ങളോടൊപ്പമോ തേൻ ഉള്ളിൽ ചെന്നാൽ അത് ശരീരകലകളെയും ധാതുക്കളെയും ദഹിപ്പിച്ചു കളയുന്ന വിഷത്തിന് തുല്യമായി പ്രവർത്തിക്കും. അത് ശരീരത്തിന്റെ ഓജസ്സിനെയും ആയുസ്സിനെയും തന്നെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുമെന്നാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

പ്രച്ഛർദ്ദനേ ഹിതം ച അസ്യ (വമന കർമ്മത്തിലെ സവിശേഷത): ഈ കർശന നിയമത്തിന് ഒരൊറ്റ ചികിത്സാപരമായ അപവാദമാണ് (Exception) ആചാര്യൻ ഇവിടെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. ആയുർവേദ പഞ്ചകർമ്മ ചികിത്സകളിൽ ശരീരത്തിലെ കട്ടികൂടിയ കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും ഛർദ്ദിപ്പിച്ചു കളയുന്ന 'വമന' കർമ്മത്തിന് (Therapeutic emesis) മാത്രം ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ തേൻ ചേർത്ത് നൽകുന്നത് ഹിതകരമാണ് (അനുവദനീയമാണ്). വമനൗഷധങ്ങളെ വേഗത്തിൽ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കാനും ആമാശയത്തിലെ കഫക്കെട്ടുകളെ ഇളക്കി പുറന്തള്ളാനും ഈ സംയോഗം സഹായിക്കുന്നു.

വിപാകാദപി ജീര്യതി / അവിപാകാത് (ദഹന പ്രക്രിയയിലെ ശാസ്ത്രീയ രഹസ്യം): വമനത്തിൽ മാത്രം ഇത് ശരീരത്തിന് വിഷമാകാത്തതിന്റെ യുക്തിയാണ് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നത്. സാധാരണ നാം ആഹാരമായി തേൻ കഴിക്കുമ്പോൾ അത് ആമാശയത്തിലും കുടലിലും തങ്ങിനിന്ന് ദഹനപ്രക്രിയയ്ക്ക് (വിപാകം) വിധേയമാവുകയും രക്തത്തിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ചൂടേറ്റ തേൻ ദഹിച്ച് രക്തത്തിൽ കലരുമ്പോഴാണ് അത് വിഷമായി മാറുന്നത്. എന്നാൽ വമന ചികിത്സയിലാകട്ടെ, ഉള്ളിൽ കൊടുക്കുന്ന തേൻ ദഹിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ (വിപാകത്തിന് വിധേയമാകാതെ) കഫത്തോടൊപ്പം നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഛർദ്ദിയിലൂടെ പൂർണ്ണമായി പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നു. ശരീരകോശങ്ങൾ ഇത് ആഗിരണം ചെയ്യാത്തതുകൊണ്ടാണ് വമനത്തിൽ മാത്രം ഇതിന്റെ വിഷാംശം ഏൽക്കാത്തത്.

ചരകസംഹിത (സൂത്രസ്ഥാനം, അധ്യായം 27)

വാതലം ഗുരുകം ശീതം രക്തപിത്തകഫാപഹം ।
സന്ധാതൃ ഛേദനം രൂക്ഷം കഷായമധുരം മധു ॥
മാക്ഷികം ഭ്രാമരം ക്ഷൗദ്രം പൗത്തികം ചേതി തന്മധു ।
പ്രവരം മാക്ഷികം തേഷാം ശുഭ്രം ഭ്രാമരമുച്യതേ ॥

ചരകസംഹിതയിലെ സൂത്രസ്ഥാനം ഇരുപത്തിയേഴാം അധ്യായമായ 'അന്നപാനവിധി'യിൽ ആചാര്യ ചരകൻ തേനിന്റെ (മധു) ഭൗതിക ഗുണങ്ങളെയും, ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളിലുള്ള അതിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും, വിവിധ ഇനം തേനുകളുടെ വർഗ്ഗീകരണത്തെയും സൂക്ഷ്മമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളിലെയും ഓരോ പദവും ശരീരത്തിൽ തേൻ നടത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളെ ഇപ്രകാരം വ്യക്തമാക്കുന്നു:

ഒന്നാം ശ്ലോകം: തേനിന്റെ ഗുണങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും

വാതലം: ശരീരത്തിൽ വാതദോഷത്തെ നേരിയ തോതിൽ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണർത്ഥം. തേനിന് സ്വാഭാവികമായി ജലാംശം വറ്റിക്കുന്ന രൂക്ഷഗുണവും കഷായരസവും ഉള്ളതുകൊണ്ട്, ഇത് അമിതമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ ശരീരത്തിലെ സ്നിഗ്ദ്ധത കുറയ്ക്കുകയും വാതകോപം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യാം. അതിനാൽ വാതപ്രകൃതിയുള്ളവരും വാതരോഗങ്ങളുള്ളവരും തേൻ തനിയെ അമിതമായി കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണമെന്ന് ആചാര്യൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ഗുരുകം: ദഹനത്തിന് അഗ്നിബലവും സമയവും ആവശ്യമുള്ള ഒന്നാണ് (Heavy to digest) തേൻ. തേനീച്ചകൾ അനേകം സസ്യങ്ങളുടെ പൂന്തേൻ ശേഖരിച്ച് സാന്ദ്രമാക്കിയ ഘടനയായതിനാലും, സപ്തധാതുക്കളിൽ വേഗത്തിൽ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാൻ സൂക്ഷ്മപാകം ആവശ്യമുള്ളതിനാലും ചരകാചാര്യൻ ഇതിനെ 'ഗുരു'വായ ദ്രവ്യമായി കണക്കാക്കുന്നു.

ശീതം: ശീതവീര്യമുള്ളതാണ്. തേൻ തൊടുമ്പോഴോ കഴിക്കുമ്പോഴോ ഉള്ളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന സ്വാഭാവികമായ തണുപ്പും ആശ്വാസവും പിത്തദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ആന്തരികമായ പുകച്ചിൽ, അസിഡിറ്റി, അമിതമായ ഉഷ്ണം എന്നിവ മാറ്റാൻ തേനിന്റെ ശീതവീര്യം ഉത്തമമാണ്.

രക്തപിത്തകഫാപഹം: 'രക്തപിത്തം', 'കഫം' എന്നിവയെ 'അപഹം' (പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നത്) ചെയ്യുന്നതാണ്. അമിതമായ ചൂടും എരിവും കാരണം രക്തവും പിത്തവും ഒന്നിച്ച് ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന ആന്തരിക രക്തസ്രാവം, മൂക്കിലൂടെ ചോര വരിക, രക്തം കലർന്ന മലം, കടുത്ത അസിഡിറ്റി തുടങ്ങിയ രക്തപിത്ത രോഗങ്ങളെ തേൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം കട്ടികൂടിയ കഫത്തെ അലിയിച്ച് പുറന്തള്ളാനും ഇതിന് സവിശേഷ ശേഷിയുണ്ട്.

സന്ധാതൃ: മുറിഞ്ഞുപോയതോ വിണ്ടുകീറിയതോ ആയ ശരീരകലകളെയും ചർമ്മത്തെയും കൂട്ടിയിണക്കുന്ന 'സന്ധാന കർമ്മം' നിർവ്വഹിക്കുന്നതാണ്. മുറിവുകൾ, പൊട്ടലുകൾ, വ്രണങ്ങൾ എന്നിവ വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാനും, പുതിയ മാംസപേശികൾ രൂപപ്പെട്ട് തൊലി സ്വാഭാവികമായി ഒട്ടിച്ചേരാനും തേൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഛേദനം: ശരീരത്തിലെ ഉറഞ്ഞ കഫത്തെയും അനാവശ്യ കൊഴുപ്പിനെയും ചുരണ്ടി മുറിച്ചുമാറ്റുന്ന (Scraping action) പ്രക്രിയയാണിത്. ശ്വാസനാളികളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കട്ടികഫത്തെയും, രക്തധമനികളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കൊഴുപ്പിനെയും അലിയിച്ച് പുറന്തള്ളാൻ തേനിന്റെ ഛേദന സ്വഭാവം അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

രൂക്ഷം: വരൾച്ച ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്വഭാവമാണിത് (Dryness). ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ നീർക്കെട്ട്, അമിത ജലാംശം, കൊഴുപ്പ് എന്നിവയെ വലിച്ചെടുത്ത് വറ്റിക്കാൻ തേനിന്റെ ഈ രൂക്ഷഗുണം സഹായിക്കുന്നു.

കഷായമധുരം മധു: തേനിന്റെ രസഘടനയെയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. ഇതിന്റെ പ്രധാന രസം സ്വാഭാവിക മധുരമാണെങ്കിലും, അതിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നേരിയ തോതിൽ 'കഷായരസം' (തുവർപ്പ് രുചി) കൂടി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മധുരം ശരീരത്തിന് ഊർജ്ജവും ബലവും നൽകുമ്പോൾ, ഇതിലെ കഷായരസമാണ് രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും വ്രണങ്ങൾ ഉണക്കാനും കഫ-പിത്തങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നത്.

രണ്ടാം ശ്ലോകം: തേനുകളുടെ വർഗ്ഗീകരണവും ശ്രേഷ്ഠതയും

മാക്ഷികം ഭ്രാമരം ക്ഷൗദ്രം പൗത്തികം ചേതി തന്മധു: തേനീച്ചകളുടെ വലിപ്പവും സ്വഭാവവും അവയുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥയും അടിസ്ഥാനമാക്കി ചരകാചാര്യൻ തേനിനെ നാലായി തരംതിരിക്കുന്നു. വലിയ കാട്ടുതേനീച്ചകൾ (മക്ഷിക) ഉണ്ടാക്കുന്ന തേനിനെ മാക്ഷികം എന്നും, വണ്ടുകൾക്ക് സമാനമായ വലിയ തേനീച്ചകൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനെ ഭ്രാമരം എന്നും, ചെറിയ വലിപ്പമുള്ള ചെറുതേനീച്ചകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനെ ക്ഷൗദ്രം എന്നും, മരപ്പൊത്തുകളിലും പാറയിടുക്കുകളിലും വിഷപ്രാണികൾക്ക് സമാനമായ ചെറിയ ഈച്ചകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെ പൗത്തികം എന്നും വിളിക്കുന്നു.

പ്രവരം മാക്ഷികം തേഷാം: മേൽപ്പറഞ്ഞ നാല് തരം തേനുകളിൽ വെച്ച് ഔഷധഗുണത്തിലും രോഗശമന ശേഷിയിലും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും ശ്രേഷ്ഠവുമായത് (പ്രവരം) വലിയ തേനീച്ചകളുടെ 'മാക്ഷിക' തേന self-evident ആണ്. എണ്ണമറ്റ ഔഷധ സസ്യങ്ങളുടെയും വന്മരങ്ങളുടെയും പൂക്കളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമായി ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിനും നിത്യോപയോഗത്തിനും മാക്ഷികമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായി ആചാര്യൻ കൽപ്പിക്കുന്നത്.

ശുഭ്രം ഭ്രാമരമുച്യതേ: ഭ്രാമര തേനിന്റെ ഭൗതിക നിറത്തെയാണ് ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഭ്രമരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്ന തേൻ സ്വാഭാവികമായി വെളുത്തതോ വളരെ ഇളം നിറമുള്ളതോ (ശുഭ്രം) ആയിരിക്കും. ഇത് കൂടുതൽ മധുരമുള്ളതും ശരീരത്തിന് ഭാരവും തണുപ്പും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമായ സ്വഭാവം പുലർത്തുന്നു.

4. തേനും നെയ്യും തുല്യ അളവിൽ കഴിക്കരുതെന്ന നിയമം

(ചരകസംഹിത, സൂത്രസ്ഥാനം - അധ്യായം 26)
മധു സർപ്പിശ്ച സമ്മാത്രം ന കാദാചിദപി ഭക്ഷയേത് ।

ചരകസംഹിതയിലെ സൂത്രസ്ഥാനം ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായമായ 'ആത്രേയഭദ്രകാപ്യീയോഽധ്യായ'ത്തിൽ ആചാര്യ ചരകൻ ആഹാരത്തിലെ പൊരുത്തക്കേടുകളെയും 'വിരുദ്ധാഹാര'ങ്ങളെയും (Dietary Incompatibilities) കുറിച്ച് ശാസ്ത്രീയമായി വിശദീകരിക്കുമ്പോഴാണ് ഈ സുപ്രധാന പ്രമാണം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ആയുർവേദത്തിൽ ആഹാരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അനുപാതപ്പിഴവ് മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന 'മാത്രാവിരുദ്ധ'ത്തിന് (Quantitative Incompatibility) ഏറ്റവും ഉത്തമ ഉദാഹരണമായാണ് തേനും നെയ്യും ഒരേ അളവിൽ കഴിക്കുന്നതിനെ ആചാര്യന്മാർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.

മധു (തേൻ): സ്വാഭാവികമായി രൂക്ഷഗുണമുള്ളതും (ശരീരത്തിലെ ഈർപ്പത്തെ വറ്റിക്കുന്നത്), ലഘുവായതും (ദഹിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ളത്), കഷായ-മധുരരസത്തോടുകൂടിയതും, ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പിനെയും കഫത്തെയും ചുരണ്ടി മാറ്റുന്ന 'ലേഖന' സ്വഭാവമുള്ളതുമായ ശ്രേഷ്ഠ ഔഷധദ്രവ്യമാണ് തേൻ. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവം ശരീരത്തെ ശോഷിപ്പിക്കാനും മാലിന്യങ്ങളെ ഇളക്കിമാറ്റാനുമാണ് കൂടുതൽ ശ്രമിക്കുന്നത്.

സർപ്പിശ്ച (സർപ്പിഃ + ച - പശുവിൻ നെയ്യും): 'സർപ്പിസ്സ്' എന്നാൽ സംസ്കരിച്ചെടുത്ത ശുദ്ധമായ ഗോഘൃതം (പശുവിൻ നെയ്യ്) ആണ്; 'ച' എന്നാൽ തേനിനൊപ്പം ഇതും കൂടി എന്നർത്ഥം. തേനിന്റെ ഗുണങ്ങൾക്ക് തികച്ചും വിപരീതമായി നെയ്യ് അത്യധികം സ്നിഗ്ദ്ധവും (എണ്ണമയമുള്ളത്), ഗുരുവായതും (ദഹിക്കാൻ അഗ്നിബലം ഏറെ ആവശ്യമുള്ളത്), ശീതവീര്യമുള്ളതും, ശരീരധാതുക്കളെ വളർത്തുന്ന 'ബൃംഹണ' സ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്. ശരീരത്തിന് വഴക്കവും സ്നിഗ്ദ്ധതയും നൽകാനാണ് നെയ്യ് പ്രകൃത്യാ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

സമ്മാത്രം (സമ + മാത്രം - തുല്യമായ അളവിൽ): തൂക്കത്തിലോ അളവിലോ രണ്ടും ഒരേ അനുപാതത്തിൽ (1:1 Ratio) ചേർക്കുന്നതിനെയാണ് 'സമ്മാത്രം' എന്ന് പറയുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു സ്പൂൺ തേനിനൊപ്പം കൃത്യം ഒരു സ്പൂൺ നെയ്യ് തന്നെ അളന്നെടുത്ത് മിശ്രിതമാക്കുന്ന അവസ്ഥ. ഇതാണ് ഇവിടെ കർശനമായി വിലക്കപ്പെടുന്നത്. പരസ്പരവിരുദ്ധമായ രണ്ട് ശക്തമായ ഗുണങ്ങൾ (തേനിന്റെ അതിരൂക്ഷതയും നെയ്യ് നൽകുന്ന അതിസ്നിഗ്ദ്ധതയും) ഒരേ അളവിൽ ആമാശയത്തിൽ ഒന്നിക്കുമ്പോൾ, ജഠരാഗ്നിക്ക് ഇവ രണ്ടിനെയും ഒരേസമയം ദഹിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കാതെ വരുന്നു.

ന കാദാചിദപി (ന + കദാചിത് + അപി - ഒരിക്കലും, ഒരു കാലത്തും അരുത്): 'ഒരു സാഹചര്യത്തിലും, അറിയാതെ പോലും ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്' എന്ന അതീവ ഗൗരവമുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണിത്. ആയുർവേദത്തിൽ മറ്റ് പല വിരുദ്ധാഹാരങ്ങൾക്കും ശരീരബലം കൊണ്ടോ വ്യായാമം കൊണ്ടോ ദഹനശേഷി കൈവരിക്കാമെന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, തേനും നെയ്യും തുല്യമായി ചേരുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന രാസമാറ്റം അത്രമേൽ മാരകമായതിനാൽ ഇതിൽ യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയ്ക്കും ആചാര്യന്മാർ അനുവാദം നൽകുന്നില്ല.

ഭക്ഷയേത് (ഭക്ഷിക്കുക / ഉള്ളിൽ കഴിക്കുക): മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതിയിൽ തുല്യ അളവിൽ തയ്യാറാക്കിയ മിശ്രിതം ഒരാളും ആഹാരമായോ ഔഷധമായോ സേവിക്കാൻ പാടില്ല. രണ്ടും വെവ്വേറെ കഴിക്കുമ്പോൾ അമൃതതുല്യമായ ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നവയാണെങ്കിലും, തുല്യ അളവിൽ ഒന്നിച്ച് ആമാശയത്തിലെത്തുമ്പോൾ ദഹനപ്രക്രിയ സ്തംഭിക്കുകയും, ഇവ ദഹിക്കാത്ത വിഷതുല്യമായ 'ആമ'മായി (Metabolic Toxins) രൂപാന്തരപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ വിഷാംശം ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മ രക്തക്കുഴലുകളെയും കോശങ്ങളെയും (ശ്രോതസ്സുകൾ) അടച്ചു കളയുകയും, കാലക്രമേണ 'ഗരവിഷം' (Slow-acting cumulative poison) പോലെ പ്രവർത്തിച്ച് ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ, അലർജി, ദഹനക്കേട്, വാതകോപം തുടങ്ങിയ ഗുരുതരമായ രോഗങ്ങൾക്ക് കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചികിത്സാപരമായ പ്രധാന പ്രത്യേകത (വിഷമമാത്ര): എന്നാൽ, ഇവ രണ്ടും വ്യത്യസ്ത അളവുകളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് 2 പങ്ക് തേനും 1 പങ്ക് നെയ്യും, അല്ലെങ്കിൽ 2 പങ്ക് നെയ്യും 1 പങ്ക് തേനും - Unequal proportion) ചേർക്കുന്നത് ആയുർവേദത്തിൽ അനുവദനീയമാണ്. സ്വർണ്ണപ്രാശനം പോലുള്ള പാരമ്പര്യ ഔഷധങ്ങളിലും പല രസായനങ്ങളിലും നെയ്യും തേനും ചേർക്കുന്നത് ഈ 'വിഷമമാത്ര' നിയമം പാലിച്ചുകൊണ്ടാണ്; കാരണം അളവിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകുമ്പോൾ ഒന്നിലെ പ്രധാന ഗുണം രണ്ടാമത്തേതിനെ നിയന്ത്രിക്കുകയും ദോഷകരമായ അവസ്ഥ ഇല്ലാതാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

സുശ്രുതസംഹിത (സൂത്രസ്ഥാനം, അധ്യായം 45)

എട്ടുതരം തേനുകൾ:
മാക്ഷികം ഭ്രാമരം ക്ഷൗദ്രം പൗത്തികം ഛാത്രമേവ ച ।
ആർഘ്യമൗദ്ദാലകം ദാലമിത്യഷ്ടൗ മധുജാതയഃ ॥

സുശ്രുതസംഹിതയിലെ സൂത്രസ്ഥാനം നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായമായ 'ദ്രവദ്രവ്യവിധി'യിൽ ആചാര്യ സുശ്രുതൻ തേനീച്ചകളുടെ വലിപ്പം, സ്വഭാവം, കൂടുകളുടെ ആകൃതി, അവ ശേഖരിക്കുന്ന പൂക്കളുടെ പ്രത്യേകത എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തേനിനെ (മധു) കൃത്യമായി എട്ടായി വർഗ്ഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. പിൽക്കാലത്ത് ചരകസംഹിത നാല് ഇനങ്ങളായി സംഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ശസ്ത്രക്രിയാ വിദഗ്ദ്ധൻ കൂടിയായ സുശ്രുതാചാര്യൻ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിനും വ്രണചികിത്സയ്ക്കുമായി കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായ എട്ട് വകഭേദങ്ങളെയാണ് നിർദ്ദേശിച്ചത്.

മാക്ഷികം: പിംഗളവർണ്ണമുള്ള (തവിട്ടുനിറം) വലിയ കാട്ടുതേനീച്ചകളായ 'മക്ഷിക'കൾ വന്മരങ്ങളുടെ ശാഖകളിൽ നിർമ്മിക്കുന്ന തേനാണിത്. ഇതിന് നല്ലെണ്ണയുടെ നിറമാണെന്ന് (തൈലവർണ്ണം) ഗ്രന്ഥകാരൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. എട്ടുതരം തേനുകളിൽ വെച്ച് ഔഷധഗുണത്തിൽ പരമോന്നതമായ സ്ഥാനമാണ് മാക്ഷികത്തിനുള്ളത്. ലഘുവും രൂക്ഷവുമായ സ്വഭാവമുള്ള ഈ തേൻ കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും (ചക്ഷുഷ്യം), കഫക്കെട്ട്, ആസ്ത്മ, ശ്വാസ-കാസ രോഗങ്ങൾ, രക്തപിത്തം, കാമല (മഞ്ഞപ്പിത്തം), അർശസ്സ് (പൈൽസ്) എന്നിവയുടെ ചികിത്സയ്ക്കും ഏറ്റവും പ്രയോജനപ്രദമാണ്.

ഭ്രാമരം: ഭ്രമരം അഥവാ കറുത്ത വണ്ടുകൾക്ക് സമാനമായ വലിയ തേനീച്ചകൾ പാറയിടുക്കുകളിലും മരപ്പൊത്തുകളിലും ശേഖരിക്കുന്ന തേനാണിത്. ഇത് സ്വാഭാവികമായി സ്ഫടികം പോലെ നിർമ്മലമായ വെളുത്ത നിറത്തിലോ (ശുഭ്രം) വളരെ ഇളം നിറത്തിലോ കാണപ്പെടുന്നു. ദഹിക്കാൻ കൂടുതൽ അഗ്നിബലം ആവശ്യമുള്ള 'ഗുരു'വായ ഈ തേൻ അതിമധുരവും പിച്ഛിലവുമാണ് (വഴുഴുപ്പുള്ളത്). രക്തപിത്തം ശമിപ്പിക്കാനും, മൂത്രതടസ്സം (മൂത്രകൃച്ഛ്രം) മാറ്റാനും, ശരീരപുഷ്ടി നൽകാനും ഇത് വിശേഷാൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ക്ഷൗദ്രം: വളരെ ചെറിയ വലിപ്പമുള്ള 'ക്ഷുദ്രമക്ഷിക'കൾ (നാം നാട്ടിൽ കാണുന്ന ചെറുതേനീച്ചകൾ) ഉണ്ടാക്കുന്ന അമൃതതുല്യമായ 'ചെറുതേൻ' ആണിത്. ഇളം തവിട്ടുനിറമോ കപിലവർണ്ണമോ ഉള്ള ഈ തേൻ ഗുണത്തിൽ അതിശ്രേഷ്ഠമാണ്. ലഘുവായതും അതിതീക്ഷ്ണവുമായ സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പിനെയും ദുഷിച്ച കഫത്തെയും അലിയിച്ചു കളയാൻ ഇതിന് അതിയായ ശേഷിയുണ്ട്. പ്രമേഹം ബാധിച്ച രോഗികൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ തേൻ ക്ഷൗദ്രമാണ്. കൂടാതെ നേത്രരോഗങ്ങൾക്കും ഇത് പ്രധാന ഔഷധമാണ്.

പൗത്തികം: മരപ്പൊത്തുകളിലും ചീഞ്ഞ മരത്തടികളിലും കൂടുണ്ടാക്കുന്ന, വിഷപ്രാണികൾക്ക് സമാനമായ 'പുത്തിക' എന്നയിനം ചെറിയ ഈച്ചകൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന തേനാണിത്. ഉരുകിയ നെയ്യുടെ നിറത്തോടുകൂടിയ (ഘൃതസങ്കാശം) ഈ തേൻ സ്വഭാവം കൊണ്ട് രൂക്ഷവും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതുമാണ്. ശരീരത്തിൽ പിത്തത്തെയും വാതത്തെയും നേരിയ തോതിൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ ഇത് ആഹാരമായി നിത്യവും കഴിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല; എങ്കിലും ദുർമേദസ്സ് കുറയ്ക്കാനും, പ്രമേഹശമനത്തിനും, ബാഹ്യവ്രണങ്ങൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാനും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഛാത്രം ഏവ ച: ഹിമാലയം പോലുള്ള നിബിഡ വനങ്ങളിലെ ഉയർന്ന പർവ്വതങ്ങളിലും വന്മരങ്ങളിലും കുടയുടെ ആകൃതിയിൽ (ഛാത്രാകാരം) താഴേക്ക് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അടകളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വിശേഷപ്പെട്ട തേനാണിത്. മഞ്ഞ കലർന്ന കപിലനിറത്തോടുകൂടിയ ഈ തേൻ ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളതും (ഗുരു), ശീതവീര്യമുള്ളതും, മധുരവിപാകത്തോടുകൂടിയതുമാണ്. ഉദരത്തിലെ കൃമിബാധ, കുഷ്ഠം ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിട്ടുമാറാത്ത ചർമ്മരോഗങ്ങൾ, അമിതദാഹം, രക്തസ്രാവം എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കാൻ ഛാത്ര മധുവിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

ആർഘ്യം: 'അർഘ' എന്ന് പേരുള്ള ഒരിനം കാട്ടുതേനീച്ചകൾ കാട്ടുകമ്പുകളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട അടകളായി നിർമ്മിക്കുന്ന തേനാണിത്. കണ്ണീർത്തുള്ളി പോലെ തെളിഞ്ഞതോ വെളുത്തതോ ആയ നിറത്തോടുകൂടിയ ആർഘ്യം കഷായരസം മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്ന മധുരമാണ്. കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ (ചക്ഷുഷ്യതമം) ഒന്നായി സുശ്രുതാചാര്യൻ ഇതിനെ വാഴ്ത്തുന്നു. ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും ശമിപ്പിക്കാനും, ശരീരത്തിന് ക്ഷീണം തട്ടാതെ ബലം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഈ തേൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഔദ്ദാലകം: മൺപുറ്റുകളിലും ചിതൽപ്പുറ്റുകളിലും മണ്ണിനടിയിലും വസിക്കുന്ന 'ഉദ്ദാല' എന്ന ചെറിയ പ്രാണികൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന തേനാണിത്. ചുവപ്പ് കലർന്ന തവിട്ടുനിറത്തോടുകൂടിയ ഔദ്ദാലകം ചെറിയ തോതിൽ കഷായ-അമ്ല (പുളിപ്പ്) രസങ്ങൾ ഇടകലർന്ന രുചിയുള്ളതാണ്. ഇത് വിശപ്പും ദഹനശക്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ (ദീപനം) സഹായിക്കുന്നു. തൊണ്ടയിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി ശബ്ദത്തിന് മാധുര്യവും തെളിച്ചവും നൽകാനും (സ്വർയ്യം), വിഷബാധകൾ മാറ്റാനും, ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാനും ഔദ്ദാലകം ഗുണകരമാണ്.

ദാലം: പൂക്കളിൽ നിന്നും ഇലകളിൽ നിന്നും വിണ്ടുകീറിയ മരത്തൊലികളിൽ നിന്നും സ്വയം ഊറിവരുന്നതും, ഉണങ്ങിയ പഴയ അടകളിൽ നിന്ന് ഇറ്റുവീഴുന്നതുമായ തേനിനെയാണ് 'ദാലം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അതിശയകരമായ രീതിയിൽ കല്ലുപോലെയും സ്ഫടികം പോലെയും തെളിഞ്ഞ ഈ തേൻ അതിരൂക്ഷവും ലഘുവുമാണ്. ദഹനക്കേട് കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദിയെ ഇല്ലാതാക്കാനും കഫക്കെട്ട് വറ്റിച്ചു കളയാനും ദാലമധു പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

ഇതി അഷ്ടൗ മധുജാതയഃ: 'ഇതി' (ഇപ്രകാരം), 'അഷ്ടൗ' (എട്ട് വിധത്തിലുള്ള), 'മധുജാതയഃ' (തേനിന്റെ വകഭേദങ്ങൾ അഥവാ ജാതികൾ). ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിലും ചികിത്സയിലും വിവിധ രോഗാവസ്ഥകൾക്കനുസരിച്ച് തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കാനായി സുശ്രുതസംഹിതയിൽ നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുള്ള എട്ടുതരം തേൻ വകഭേദങ്ങൾ ഇവയാണ്. നിത്യജീവിതത്തിൽ നാം ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ മാക്ഷികവും (വലിയ തേൻ) ക്ഷൗദ്രവുമാണ് (ചെറുതേൻ) ഏറ്റവും പ്രായോഗികവും സാർവ്വത്രികവുമായ ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നത്.

3. ശാർങ്ഗധരസംഹിത (പൂർവ്വഖണ്ഡം / മധ്യമഖണ്ഡം)

യോഗവാഹി ഗുണം (Bio-enhancer):
നാനാദ്രവ്യാത്മകത്വാച്ച യോഗവാഹി പരം മധു ।
സംസ്കാരസ്യാനുവർത്തനാത് സർവ്വദോഷപ്രശമനം ॥

ശാർങ്ഗധരസംഹിതയിലെ ഔഷധനിർമ്മാണ ശാസ്ത്രത്തിൽ (ഭൈഷജ്യകൽപ്പന) ആചാര്യ ശാർങ്ഗധരൻ ഔഷധങ്ങളുടെ അനുപാനത്തെക്കുറിച്ചും (Carrier vehicle) അവ ശരീരത്തിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ചും വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ തേനിന് (മധു) നൽകുന്ന ഏറ്റവും ഉന്നതമായ വിശേഷണമാണിത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം പറയുന്ന 'ബയോ-എൻഹാൻസർ' (Bio-enhancer അഥവാ മരുന്നുകളുടെ കാര്യക്ഷമതയും ആഗിരണശേഷിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഘടകം) എന്ന ആശയത്തെ എത്രയോ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ആയുർവേദ ഭിഷഗ്വരന്മാർ കണ്ടെത്തിയിരുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതാണ് ഈ പ്രമാണം.

നാനാദ്രവ്യാത്മകത്വാച്ച (നാനാ + ദ്രവ്യ + ആത്മകത്വാത് + ച): 'നാനാദ്രവ്യം' എന്നാൽ വൈവിധ്യമാർന്ന അനേകം വസ്തുക്കൾ എന്നാണ് അർത്ഥം; 'ആത്മകത്വം' എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് നിർമ്മിതമായത് എന്നും. തേനീച്ചകൾ കാടുകളിലെയും മലനിരകളിലെയും ആയിരക്കണക്കിന് ഔഷധച്ചെടികളുടെയും വന്മരങ്ങളുടെയും പൂക്കളിൽ നിന്നും ഇലകളിൽ നിന്നും സ്രവങ്ങളിൽ നിന്നും തേനമൃത് ശേഖരിച്ചാണ് തേൻ നിർമ്മിക്കുന്നത്. വ്യത്യസ്ത വീര്യങ്ങളും (ശീത-ഉഷ്ണങ്ങൾ), വ്യത്യസ്ത രസങ്ങളും, വിഭിന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളുമുള്ള എണ്ണമറ്റ സസ്യങ്ങളുടെ സത്ത് ഇതിൽ സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ സമന്വയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ പ്രകൃതിയിലെ സമസ്ത ഔഷധങ്ങളുടെയും സവിശേഷ തന്മാത്രകൾ അടങ്ങിയ ഒരു മഹാസങ്കലനമാണ് തേൻ.

യോഗവാഹി: ആയുർവേദ ഫാർമക്കോളജിയിലെ ഏറ്റവും വിസ്മയകരമായ ഒരു സാങ്കേതിക പദമാണിത്. തന്നോടൊപ്പം ചേർക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ തനതായ ഗുണവീര്യങ്ങളെ ഒട്ടും നശിപ്പിക്കാതെ, അവയുടെ പ്രവർത്തനശേഷിയെ പലമടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള സപ്തധാതുക്കളിലേക്കും സൂക്ഷ്മ രക്തക്കുഴലുകളിലേക്കും (സൂക്ഷ്മ ശ്രോതസ്സുകൾ) തുളച്ചുകയറ്റി എത്തിക്കാനുള്ള വാഹകശേഷിയെയാണ് 'യോഗവാഹിത്വം' എന്ന് പറയുന്നത്. സാധാരണ മരുന്നുകൾക്ക് എത്തിപ്പെടാൻ പ്രയാസമുള്ള തലച്ചോറിലെയും നാഡീവ്യൂഹത്തിലെയും കോശങ്ങളിലേക്ക് പോലും മരുന്നിന്റെ അംശങ്ങളെ എത്തിക്കാൻ തേനിന്റെ ഈ യോഗവാഹി ഗുണത്തിന് സാധിക്കുന്നു.

പരം മധു: 'പരം' എന്നാൽ ഏറ്റവും ഉത്കൃഷ്ടമായത് അഥവാ പരമോന്നതമായത് എന്നാണർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ നെയ്യ്, പാൽ, എണ്ണ, വെള്ളം തുടങ്ങിയ മറ്റ് പല അനുപാനങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, യോഗവാഹി ഗുണത്തിൽ തേനിനോളം എത്തുന്ന മറ്റൊരു ഔഷധവാഹകവും ശാസ്ത്രത്തിലില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഗുളികകൾ, ഭസ്മങ്ങൾ, ചൂർണ്ണങ്ങൾ, ലേഹ്യങ്ങൾ എന്നിവ സേവിക്കാൻ ഏറ്റവും പ്രധാന അനുപാനമായി ആചാര്യന്മാർ തേനിനെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

സംസ്കാരസ്യാനുവർത്തനാത് (സംസ്കാരസ്യ + അനുവർത്തനാത്): 'സംസ്കാരം' എന്നാൽ ഒരു ദ്രവ്യത്തിൽ പുതിയ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയോ ഗുണങ്ങളെ പരിവർത്തനം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ('സംസ്കാരോ ഹി ഗുണാന്തരാധാനം'). 'അനുവർത്തനം' എന്നാൽ അതിനെ അനുസരിക്കുക അഥവാ പിന്തുടരുക എന്നാണ് അർത്ഥം. കൂടെച്ചേർക്കുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ഏതു തരത്തിലുള്ളതാണോ, അവയുടെ സംസ്കരണത്തെയും പ്രവർത്തന സ്വഭാവത്തെയും തന്മയീഭാവത്തോടെ തേൻ അനുവർത്തിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ശീതവീര്യമുള്ള മരുന്നിനൊപ്പമാണെങ്കിൽ ശരീരത്തിൽ തണുപ്പ് നൽകാനും, തീക്ഷ്ണമായ ഔഷധത്തിനൊപ്പമാണെങ്കിൽ അതിനനുസരിച്ച് കഫത്തെ വറ്റിക്കാനും തേൻ സ്വയം രൂപപ്പെടുന്നു. സ്വന്തം ഗുണങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടാതെ തന്നെ കൂടെയുള്ള ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളോട് പൂർണ്ണമായി ചേർന്നുപോകാനുള്ള ഈ അത്യപൂർവ്വ ഇണക്കമാണ് ഇതിന്റെ സവിശേഷത.

സർവ്വദോഷപ്രശമനം: വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളാൽ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന സമസ്ത രോഗങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള കഴിവ് തേനിനുണ്ട്. തേൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിക്കുമ്പോൾ പ്രധാനമായും കഫ-പിത്തങ്ങളെയാണ് ശമിപ്പിക്കുന്നതെങ്കിലും, ശരിയായ ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്ത് യോഗവാഹിയായി പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ (ഉദാഹരണത്തിന് വാതരോഗങ്ങൾക്കുള്ള മരുന്നുകളിൽ തേൻ ചേർത്ത് നൽകുമ്പോൾ) അത് വാതദോഷത്തെപ്പോലും ശമിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമായിത്തീരുന്നു. അങ്ങനെ യുക്തിപൂർവ്വമായ ഔഷധ സംയോഗത്തിലൂടെ ശരീരത്തിലെ സർവ്വ ദോഷകോപങ്ങളെയും സമതുലിതാവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കാൻ തേനടങ്ങുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നു.

4. ഭാവപ്രകാശം (പൂർവ്വഖണ്ഡം, മധുവർഗ്ഗം)

ത്വക്കിനും ശബ്ദത്തിനും ദഹനത്തിനും:
മധു മധുരകഷായം സ്യാദ്രൂക്ഷം ശീതം ഹിതം പരം ।
ദീപനം വർണ്ണ്യസ്വർയ്യേ ച ലഘു ഹൃദ്യം പ്രഭാകരം ॥
ധാതുവർദ്ധകമായുഷ്യം ലേഖനം വ്രണശോധനം ।

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ ഭാവപ്രകാശത്തിൽ ആചാര്യ ഭാവമിശ്രൻ തേനിന്റെ (മധു) രസ-ഗുണ-വീര്യങ്ങളെയും, അത് ശരീരത്തിന്റെ ബാഹ്യ-ആഭ്യന്തര അവയവങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ പരിവർത്തനങ്ങളെയും അതീവ ഹൃദ്യമായാണ് ക്രോഡീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചർമ്മസൗന്ദര്യം, ശബ്ദശുദ്ധി, ദഹനശക്തി, ആയുസ്സ് എന്നിവയിൽ തേൻ വഹിക്കുന്ന പങ്കിനെ ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദത്തിലൂടെയും ഇപ്രകാരം വ്യാഖ്യാനിക്കാം:

മധു മധുരകഷായം സ്യാത്: തേനിന്റെ രസഘടനയെയാണ് ആചാര്യൻ ആദ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. തേൻ സ്വാഭാവികമായി മധുരരസമുള്ളതാണെങ്കിലും, അതിൽ അന്തർലീനമായി കഷായരസവും (തുവർപ്പ് രുചി) അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ('സ്യാത്' എന്നാൽ ആയിരിക്കുന്നു എന്നർത്ഥം). സാധാരണ മധുരപലഹാരങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ കഫത്തെയും കൊഴുപ്പിനെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ, തേനിലെ ഈ കഷായരസമാണ് കഫത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനും രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും വ്രണങ്ങൾ ഉണക്കാനും സഹായിക്കുന്നത്.

രൂക്ഷം ശീതം: തേനിന്റെ ഭൗതിക ഗുണവും വീര്യവുമാണിത്. ശരീരത്തിലെ അമിതമായ നനവിനെയും കൊഴുപ്പിനെയും വലിച്ചെടുക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ ഇത് 'രൂക്ഷ'മാണ് (Dryness). കൂടാതെ ഇത് 'ശീതവീര്യ'മുള്ളതുമാണ് (Cooling potency). രൂക്ഷത ശരീരത്തിലെ ദുഷിച്ച കഫക്കെട്ടിനെ ശമിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ശീതവീര്യം ശരീരത്തിലെ അധിക ഉഷ്ണത്തെയും ആന്തരികമായ പുകച്ചിലിനെയും ശമിപ്പിച്ച് പിത്തദോഷത്തെ ശാന്തമാക്കുന്നു.

ഹിതം പരം: ശരീരത്തിന് 'ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായതും നന്മചെയ്യുന്നതുമായ പരമോന്നത ആഹാര-ഔഷധദ്രവ്യം' എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. നിത്യവും യുക്തിപൂർവ്വം കഴിച്ചാൽ ശരീരത്തിന് യാതൊരുവിധ ദോഷങ്ങളും വരുത്താതെ ദീർഘകാല ആരോഗ്യം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന അപൂർവ്വം ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ശുദ്ധമായ തേൻ എന്ന് ആചാര്യൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ദീപനം: ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന (വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന) കർമ്മമാണിത്. പലർക്കും മധുരം കഴിച്ചാൽ വിശപ്പ് മന്ദീഭവിക്കാറുണ്ട്; എന്നാൽ തേൻ ആമാശയത്തിലെ ദഹനരസങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും കഴിക്കുന്ന ആഹാരം ശരിയായ രീതിയിൽ ദഹിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദഹനക്കുറവ് (അഗ്നിമാന്ദ്യം) ഉള്ളവർക്ക് തേൻ ഒരു ഉത്തമ ദീപന ഔഷധമാണ്.

വർണ്ണ്യം: ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക നിറവും കാന്തിയും തിളക്കവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഗുണമാണിത്. ആയുർവേദ വർണ്ണ്യലേപനങ്ങളിലും സൗന്ദര്യവർദ്ധക കൂട്ടുകളിലും തേൻ പരമപ്രധാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണ്. രക്തത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ നീക്കി ചർമ്മകോശങ്ങൾക്ക് പുതുജീവൻ നൽകാൻ തേനിന് കഴിവുണ്ട്.

സ്വർയ്യം ച: ശബ്ദത്തിന് മാധുര്യവും തെളിച്ചവും ശക്തിയും നൽകുന്ന കർമ്മമാണിത് ('ച' എന്നാൽ ഒപ്പം ഇതും കൂടി എന്നർത്ഥം). ഗായകർ, അധ്യാപകർ, പ്രാസംഗികർ തുടങ്ങിയ ശബ്ദം കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് തൊണ്ടയിലുണ്ടാകുന്ന പരുക്കൻ സ്വഭാവം, ഒച്ചയടപ്പ്, തൊണ്ടവേദന എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ തേൻ ഏറ്റവും വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്. ഇത് വോക്കൽ കോഡുകളിലെയും ശ്വാസനാളികളിലെയും കഫക്കെട്ടിനെ അലിയിച്ച് ശബ്ദത്തെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു.

ലഘു: അതിവേഗം ദഹിക്കുന്ന സ്വഭാവമാണിത് (Light to digest). ഗുരുവായ മറ്റ് മധുരപദാർത്ഥങ്ങളെപ്പോലെ ശരീരത്തിൽ തങ്ങിനിന്ന് ആലസ്യമുണ്ടാക്കാതെ, വളരെ വേഗത്തിൽ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെട്ട് ശരീരകോശങ്ങളിലേക്ക് ഊർജ്ജമായി മാറാൻ തേനിന്റെ ഈ ലഘുഗുണം സഹായിക്കുന്നു.

ഹൃദ്യം: ഹൃദയത്തിന് ബലവും ഉന്മേഷവും നൽകുന്നതാണ്. ഹൃദയപേശികൾക്ക് ആവശ്യമായ സ്വാഭാവിക പോഷണം നൽകുന്നതിനൊപ്പം, മനസ്സിനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും സന്തോഷവും പ്രസന്നതയും നൽകാൻ തേനിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

പ്രഭാകരം: ശരീരത്തിന് പ്രഭാവലയവും (Aura) ഓജസ്സും മുഖത്തിന് ആകർഷകമായ തിളക്കവും നൽകുന്ന ഗുണമാണിത്. രക്തപ്രസാദനം വഴി മുഖത്തെ വിളർച്ച മാറ്റി സ്വാഭാവികമായ ചോരത്തുടിപ്പും കാന്തിയും കൊണ്ടുവരാൻ തേൻ ശീലമാക്കുന്നതിലൂടെ സാധിക്കുന്നു.

ധാതുവർദ്ധകം: ശരീരത്തിലെ രസം, രക്തം, മാംസം, മേദസ്സ്, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ലം എന്നീ സപ്തധാതുക്കളെ ഒരുപോലെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന കർമ്മമാണിത്. ക്ഷീണം, വിളർച്ച, ധാതുക്ഷയം എന്നിവയാൽ തളർന്ന ശരീരത്തിന് പുനരുജ്ജീവനം നൽകി ശാരീരിക ബലവും പ്രതിരോധശേഷിയും (ഓജസ്സ്) വീണ്ടെടുക്കാൻ തേൻ സഹായിക്കുന്നു.

ആയുഷ്യം: ശരീരകോശങ്ങളുടെ നാശത്തെ (Aging process) തടഞ്ഞ് ആയുസ്സും യൗവനവും ദീർഘിപ്പിക്കുന്ന രസായന ഗുണമാണിത്. ആയുർവേദത്തിലെ രസായന ചികിത്സകളിൽ നിത്യയൗവനം നിലനിർത്താനായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രധാന ചേരുവകളിൽ ഒന്നാണ് തേൻ.

ലേഖനം: ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പിനെയും ദുഷിച്ച കഫത്തെയും ശ്രോതസ്സുകളിൽ (രക്തക്കുഴലുകൾ) അടിഞ്ഞുകൂടിയ അഴുക്കുകളെയും ചുരണ്ടി പുറന്തള്ളുന്ന (Deep scraping action) പ്രക്രിയയാണിത്. പൊണ്ണത്തടിയും ധമനികളിലെ തടസ്സങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കാൻ തേനിന്റെ ലേഖന സ്വഭാവം സഹായിക്കുന്നു.

വ്രണശോധനം: മുറിവുകളെയും വ്രണങ്ങളെയും അണുവിമുക്തമാക്കി ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അതിവിശേഷ ഗുണമാണിത്. വ്രണങ്ങളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന പഴുപ്പ്, ചലം, ദുഷിച്ച കോശങ്ങൾ എന്നിവയെ നീക്കം ചെയ്ത് പുതിയ കോശങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വളരാൻ അനുയോജ്യമായ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കാൻ ബാഹ്യമായി പുരട്ടുന്ന ശുദ്ധമായ തേനിന് സാധിക്കും.

വെറുമൊരു മധുരമല്ല തേൻ; ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത് നോക്കൂ

നമ്മളിൽ പലരും തേൻ വീട്ടിൽ വാങ്ങി സൂക്ഷിക്കുന്നത് കുട്ടികൾക്ക് ചുമ വരുമ്പോൾ കൊടുക്കാനോ, അല്ലെങ്കിൽ പഞ്ചസാരയ്ക്ക് പകരമുള്ള നല്ലൊരു മധുരമായോ മാത്രമായിരിക്കും. എന്നാൽ ചരകസംഹിത, സുശ്രുതസംഹിത, അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ഭാവപ്രകാശം തുടങ്ങിയ പ്രാമാണിക ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാകും—തേൻ വെറുമൊരു ഭക്ഷണമല്ല, കൃത്യമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ തലമുടി മുതൽ കാൽനഖം വരെയുള്ള അനേകം രോഗങ്ങളെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ ശേഷിയുള്ള അത്ഭുത ഔഷധമാണ്.

ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറയുന്ന രോഗങ്ങളെയും, ഏതൊക്കെ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്കാണ് തേൻ ശമനം നൽകുന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

1. ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളും കഫക്കെട്ടും

ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്ക് തേനിനോളം മികച്ചൊരു കൂട്ടുകാരൻ വേറെയില്ലെന്ന് തന്നെ പറയാം.

വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയും കഫക്കെട്ടും (കാസ, ശ്ലേഷ്മഹരം): നെഞ്ചിൽ കട്ടപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന കഫത്തെ വലിച്ച് പുറന്തള്ളാൻ തേനിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇതിനെ 'ഛേദനം' എന്നാണ് പറയുന്നത്. അതായത്, അലിഞ്ഞുപോകാത്ത കഫത്തെപ്പോലും ചുരണ്ടി ഇളക്കി മാറ്റുന്ന പ്രക്രിയ.

ശ്വാസംമുട്ടലും ആസ്ത്മയും (ശ്വാസജിത്): ശ്വാസനാളികളിലെ വീക്കവും തടസ്സവും മാറ്റി ശ്വാസോച്ഛ്വാസം സുഗമമാക്കാൻ തേൻ സഹായിക്കുന്നു.

തീരാത്ത എക്കിൾ (ഹിക്കാ): ഡയഫ്രത്തിന്റെ അസ്വസ്ഥത കൊണ്ടോ ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത എക്കിളിന് തേൻ നാവിൽ തൊട്ടു കൊടുക്കുന്നത് പെട്ടെന്ന് ശമനം നൽകും.

ഒച്ചയടപ്പും തൊണ്ടവേദനയും (സ്വർയ്യം): അധ്യാപകർ, ഗായകർ, പ്രസംഗകർ തുടങ്ങിയവർക്ക് തൊണ്ടയിലുണ്ടാകുന്ന അണുബാധയും ഒച്ചയടപ്പും മാറ്റാൻ തേൻ ഉത്തമമാണ്. ഇത് വോക്കൽ കോഡുകൾക്ക് അയവ് വരുത്തുകയും ശബ്ദത്തിന് മാധുര്യവും തെളിച്ചവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

2. ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ

പലരും കരുതുന്നത് മധുരമുള്ള തേൻ ദഹനക്കേടുണ്ടാക്കും എന്നാണ്. എന്നാൽ ആയുർവേദം പറയുന്നത് നേരെ തിരിച്ചാണ്.

വിശപ്പില്ലായ്മയും മന്ദതയും (ദീപനം): തേൻ നമ്മുടെ ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തോട് താല്പര്യമില്ലാത്ത അവസ്ഥ മാറ്റി സ്വാഭാവികമായ വിശപ്പുണ്ടാക്കാൻ ഇതിന് കഴിയും.

ഛർദ്ദിയും ഓക്കാനവും (ഛർദ്ദിജിത്): അസിഡിറ്റി കൊണ്ടോ പിത്തം കാരണമായോ ഉണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദിയും വായിൽ വെള്ളമൂറലും തടയാൻ തേൻ സഹായകരമാണ്.

വയറിളക്കവും ഐ.ബി.എസും (അതിസാരജിത് & ഗ്രാഹി): ഇവിടെ ഒരു പ്രധാന കാര്യമുണ്ട്; വയറിളക്കത്തിനോ ഗ്രഹണിക്കോ പുതിയ തേനല്ല ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്, മറിച്ച് ഒരു വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ള 'പുരാണ മധു'വാണ്. പഴയ തേനിന് മലത്തെയും ദ്രവാംശങ്ങളെയും പിടിച്ചുനിർത്താനുള്ള (ഗ്രാഹി ഗുണം) പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.

ഉദരകൃമികൾ (കൃമിജിത്): കുട്ടികളിലും മുതിർന്നവരിലും വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന കൃമിശല്യത്തിന് തേൻ സ്വാഭാവിക വിരനാശിനിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

അമിതദാഹം (തൃട്): ശരീരത്തിൽ നിർജ്ജലീകരണം മൂലമോ പ്രമേഹം മൂലമോ ഉണ്ടാകുന്ന അനിയന്ത്രിതമായ ദാഹത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ തേൻ വെള്ളം സഹായിക്കുന്നു.

3. അമിതവണ്ണവും പ്രമേഹവും (ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കാൻ)

പഞ്ചസാര തടി കൂട്ടുമ്പോൾ, ഒരു വർഷം പഴക്കമുള്ള തേൻ ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

പൊണ്ണത്തടിയും കൊഴുപ്പും (മേദോസ്ഥൗല്യഹരം & ലേഖനം): പഴയ തേനിന് ആയുർവേദം കൽപ്പിക്കുന്ന വലിയൊരു ഗുണമാണ് 'അതിലേഖനം'. അതായത് ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പിനെയും കൊളസ്ട്രോളിനെയും ചുരണ്ടി കളയുന്ന സ്വഭാവം. ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ പഴയ തേൻ ചേർത്ത് ശീലമാക്കുന്നത് തടിയും ദുർമേദസ്സും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

പ്രമേഹവും മൂത്രതടസ്സവും (മേഹജിത്): കഷായരസവും രൂക്ഷഗുണവും ഉള്ളതിനാൽ പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് ശരീരത്തിൽ വീഴ്ച വരാതെ ഉപയോഗിക്കാൻ സുശ്രുതസംഹിതയിൽ 'ക്ഷൗദ്രം' (ചെറുതേൻ) നിർദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് മൂത്രാശയത്തിലെ അണുബാധകളെയും തടയുന്നു.

4. ചർമ്മരോഗങ്ങളും മാറാത്ത മുറിവുകളും

ആയുർവേദത്തിൽ സർജറി വിഭാഗം കൈകാര്യം ചെയ്ത സുശ്രൂതാചാര്യൻ മുറിവുകൾക്ക് തേൻ വെച്ചുകെട്ടാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ട്.

ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠജിത്): ചൊറിച്ചിൽ, അലർജി, എക്സിമ തുടങ്ങിയ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്ക് രക്തം ശുദ്ധീകരിക്കാനുള്ള തേനിന്റെ ഗുണം പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

മുറിവുകളും വ്രണങ്ങളും (വ്രണശോധന, സന്ധാന, രോപണം): ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങളിലെ പഴുപ്പും ചലവും നീക്കം ചെയ്യാനും (ശോധനം), മുറിഞ്ഞ ഭാഗങ്ങളെ വേഗത്തിൽ കൂട്ടിയിണക്കാനും (സന്ധാനം), പാടുകളില്ലാതെ വ്രണം വേഗത്തിൽ ഉണക്കാനും (രോപണം) തേനിന് അണുനാശക ശേഷിയുണ്ട്.

ചർമ്മത്തിന്റെ നിറവും തിളക്കവും (വർണ്ണ്യം & പ്രഭാകരം): മുഖത്തെ കരുവാളിപ്പും പാടുകളും മാറ്റി ചർമ്മത്തിന് സ്വാഭാവിക തിളക്കവും കാന്തിയും നൽകാൻ തേൻ ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്നതും ബാഹ്യമായി പുരട്ടുന്നതും ഗുണം ചെയ്യും.

5. കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചശക്തി മങ്ങൽ (ചക്ഷുഷ്യം)

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ 'ചക്ഷുഷ്യം' എന്ന വാക്കോടെയാണ്. കണ്ണിന് ഏറ്റവും തണുപ്പും കാഴ്ചശക്തിയും നൽകുന്ന ഒന്നാണ് തേൻ. കണ്ണിലെ ചൊറിച്ചിൽ, തിമിരത്തിന്റെ തുടക്കം, പടലം തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ തടയാൻ ആയുർവേദ നേത്രചികിത്സകളിൽ തേൻ ഒരു പ്രധാന ചേരുവയാണ്.

6. രക്തപിത്തം, വിഷബാധ, ഹൃദയാരോഗ്യം

രക്തപിത്തം (അസ്രപിത്തനുത്): അമിതമായ ചൂടും പിത്തവും കാരണം മൂക്കിലൂടെ രക്തം വരിക, മലത്തോടൊപ്പം ചോര പോവുക, കടുത്ത അസിഡിറ്റിയും നെഞ്ചെരിച്ചിലും ഉണ്ടാവുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെ തേൻ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാൻ (വിഷനുത്): ഭക്ഷണത്തിലൂടെയും അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെയും നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെത്തുന്ന ടോക്സിനുകളെ (ആമം) നിർവീര്യമാക്കാൻ തേനിന് കരുത്തുണ്ട്.

ഹൃദയാരോഗ്യവും വിളർച്ചയും (ഹൃദ്യം & ധാതുവർദ്ധകം): ഹൃദയപേശികൾക്ക് ബലം നൽകാനും, രക്തക്കുറവും ക്ഷീണവും മാറ്റി ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്താനും തേൻ ഉത്തമമാണ്. ഇത് കോശങ്ങളുടെ തേയ്മാനം തടഞ്ഞ് ആയുസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു (ആയുഷ്യം).

പുതിയ തേനും പഴയ തേനും: തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ അബദ്ധം പറ്റരുത്

നമ്മുടെ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച് വേണം തേൻ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ എന്ന് ആയുർവേദം വ്യക്തമാക്കുന്നു:

പുതിയ തേൻ (നവ മധു - എടുത്ത ഉടതെയുള്ളത്): ശരീരത്തിന് തൂക്കവും പുഷ്ടിയും നൽകുന്നതാണ് (ബൃംഹണം). ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയവർക്കും ക്ഷീണിതർക്കും ഭാരം കൂട്ടാൻ പുതിയ തേൻ നല്ലതാണ്.

പഴയ തേൻ (പുരാണ മധു - ഒരു വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ളത്): ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പും അമിതവണ്ണവും കുറയ്ക്കാൻ ഇത് തന്നെ വേണം (മേദോസ്ഥൗല്യഹരം). വയറിളക്കവും ഗ്രഹണിയും നിയന്ത്രിക്കാനും പഴയ തേനാണ് ഉത്തമം.

മരുന്നുകൾക്ക് തേൻ കൂട്ടുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? (യോഗവാഹി ഗുണം)

ശാർങ്ഗധരസംഹിതയിൽ തേനിനെ 'യോഗവാഹി' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത്, നമ്മൾ കൂടെ ചേർക്കുന്ന മരുന്നുകളുടെ ഗുണം ഒട്ടും കുറയാതെ, അവയെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായ കോശങ്ങളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറ്റി എത്തിക്കാനുള്ള വാഹകശേഷി തേനിനുണ്ട്. മാത്രമല്ല, എല്ലാവിധ ദോഷകോപങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് മരുന്നുകളെ സഹായിക്കുന്നു.

ജീവന് തന്നെ അപകടമാകുന്ന 2 തെറ്റുകൾ (കർശന മുന്നറിയിപ്പുകൾ)

തേൻ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഈ രണ്ട് നിയമങ്ങൾ ഒരിക്കലും ലംഘിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് ചരകനും വാഗ്ഭടനും കർശനമായി താക്കീത് നൽകുന്നു:

തേൻ ഒരിക്കലും ചൂടാക്കരുത് (ഉഷ്ണം നിഹന്തി തത്): തേൻ നേരിട്ട് തീയിൽ വെച്ച് ചൂടാക്കുകയോ, തിളച്ച വെള്ളത്തിലോ പാലിലോ ചായയിലോ ഒഴിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. ചൂടേൽക്കുമ്പോൾ തേൻ വിഷതുല്യമായ 'ആമ'മായി മാറുകയും ശരീരകലകളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. (ഛർദ്ദിപ്പിച്ചു കളയുന്ന 'വമന' ചികിത്സയിൽ മാത്രമേ ചെറുചൂടോടെ തേൻ നൽകാൻ അനുവാദമുള്ളൂ; കാരണം അത് ദഹിക്കുന്നതിന് മുൻപേ ശരീരം പുറന്തള്ളും).

തേനും നെയ്യും തുല്യ അളവിൽ കഴിക്കരുത് (സമ്മാത്രം ന കാദാചിദപി): രണ്ടും തുല്യ അളവിൽ (1:1 Ratio) ചേർത്താൽ അത് വിരുദ്ധാഹാരമായി മാറുന്നു. എന്നാൽ രണ്ടിന്റെയും അളവിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് 2 സ്പൂൺ തേനും 1 സ്പൂൺ നെയ്യും) അത് ശരീരത്തിന് ദോഷകരമല്ല.

നമ്മുടെ അടുക്കളയിൽ തന്നെയുള്ള ഈ പ്രകൃതിദത്ത ഔഷധത്തെ ശരിയായ അളവിലും ചിട്ടയോടും കൂടി ഉപയോഗിച്ചാൽ ഒട്ടുമിക്ക രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും നമുക്ക് സ്വാഭാവികമായ മോചനം നേടാം.

പഴയ തേൻ എത്ര അളവിൽ കഴിക്കാം? (Old Honey Dosage)

ആയുർവേദത്തിൽ പുതിയ തേനിനെക്കാൾ പഴയ തേനിന് ചില പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ കൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പഴയ തേൻ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ മേദസ്സ് കുറയ്ക്കുന്നതിനും കഫദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നു. ഇതിനെ ലേഖന കർമ്മം എന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഔഷധഗുണങ്ങൾ ഏറെയുണ്ടെന്ന് കരുതി പഴയ തേൻ അമിതമായി കഴിക്കുന്നത് ശരീരത്തിന് നല്ലതല്ല. ഇതിന് വീര്യവും ഗുണവും കൂടുതലായതിനാൽ മുതിർന്ന ഒരാൾക്ക് ദിവസേന കഴിക്കാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ അളവ് 1 മുതൽ 2 ടീസ്പൂൺ (ഏകദേശം 5 മുതൽ 10 മില്ലി) മാത്രമാണ്.

ഓരോരുത്തരുടെയും ആവശ്യത്തിനും ശരീരപ്രകൃതിക്കും അനുസരിച്ച് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതികൾ താഴെ പറയുന്നതാണ്:

തടിയും കൊഴുപ്പും കുറയ്ക്കാൻ (ലേഖന കർമ്മത്തിന്): രാവിലെ വെറുംവയറ്റിൽ 1 ടീസ്പൂൺ (5 മില്ലി) പഴയ തേൻ, സാധാരണ താപനിലയിലുള്ള വെള്ളത്തിലോ തിളപ്പിച്ചാറിയ നേരിയ ഇളംവെള്ളത്തിലോ കലക്കി കുടിക്കുക. കടുത്ത കഫക്കെട്ടോ അമിതവണ്ണമോ ഉള്ളവർക്ക് ആയുർവേദ ഭിഷഗ്വരന്റെ നിർദ്ദേശത്തോടെ വൈകുന്നേരം 1 ടീസ്പൂൺ കൂടി കഴിക്കാവുന്നതാണ്.

സാധാരണ ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിന്: ദിവസവും രാവിലെ വെറുംവയറ്റിലോ ഭക്ഷണത്തിന് മുൻപോ 1 ടീസ്പൂൺ മാത്രം ശീലമാക്കുന്നത് തന്നെ ധാരാളമാണ്.

കുട്ടികൾക്ക് (1 വയസ്സിന് മുകളിൽ): പ്രതിരോധശേഷി കൂട്ടാനും ചുമ മാറാനും പരമാവധി അര ടീസ്പൂൺ (2.5 മില്ലി) മാത്രം നൽകുക. (പ്രത്യേകം ഓർക്കുക: ഒരു വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് തേൻ ഒരു കാരണവശാലും നൽകരുത്).

പ്രമേഹമുള്ളവർക്ക്: പ്രമേഹമുള്ളവർ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കൃത്യമായി നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഡോക്ടറുടെ അനുമതിയോടെ മാത്രം ദിവസവും അര മുതൽ ഒരു ടീസ്പൂൺ വരെ ഉപയോഗിക്കാം. വലിയ തേനിനേക്കാൾ ചെറുതേനാണ് (ക്ഷൗദ്രം) പ്രമേഹമുള്ളവർക്ക് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതം.

തേനിന്റെ പ്രധാന ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ (Medicinal Uses of Honey)

ആയുർവേദത്തിൽ മധു എന്നറിയപ്പെടുന്ന തേൻ നിരവധി ഔഷധഗുണങ്ങളുള്ള ഒരു പ്രകൃതിദത്ത ദ്രവ്യമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ചുമ, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ, മുറിവുകളുടെ പരിചരണം, ദഹനസംബന്ധമായ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ, ചർമസംരക്ഷണം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി തേൻ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

തേനിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം.

വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയ്ക്കും നെഞ്ചിലെ കഫക്കെട്ടിനും

തൊണ്ട വല്ലാതെ ചൊറിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന വരണ്ട ചുമയോ ഒച്ചയടപ്പോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള വഴി, അല്പം ഇഞ്ചിനീരിൽ ഒരു ടീസ്പൂൺ തേൻ ചാലിച്ച് സാവധാനം നക്കി കഴിക്കുന്നതാണ്. നെഞ്ചിൽ നല്ല കട്ടികഫം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ തുളസിയില നീരും ഒരു നുള്ള് കുരുമുളകുപൊടിയും തേനും ചേർത്ത് ദിവസവും രണ്ടുനേരം കഴിച്ചാൽ കഫം പെട്ടെന്ന് അലിഞ്ഞ് പുറത്തുപോകും. ആസ്ത്മയോ കടുത്ത ശ്വാസംമുട്ടലോ ഉള്ളവർക്കാണെങ്കിൽ തൊടിയിൽ കിട്ടുന്ന ആടലോടകത്തിന്റെ ഇല വാട്ടിപ്പിഴിഞ്ഞ നീരിൽ ഒരു സ്പൂൺ തേൻ ചേർത്ത് കൊടുക്കുന്നത് ശ്വാസനാളികളിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കാൻ അത്ഭുതകരമായി സഹായിക്കും. രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴുള്ള തുമ്മലും മൂക്കടപ്പുമൊക്കെ മാറാൻ അര ടീസ്പൂൺ കറുവാപ്പട്ടപ്പൊടി തേനിൽ കുഴച്ച് കഴിക്കുന്നത് നല്ല ആശ്വാസം തരും.

ദഹനക്കേടും ഗ്യാസും വയറിലെ അസ്വസ്ഥതകളും മാറ്റാൻ

രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഒരു ടീസ്പൂൺ ത്രിഫലപ്പൊടി പഴയ തേനിൽ കുഴച്ച് കഴിച്ച് മീതെ അല്പം സാധാരണ വെള്ളം കുടിക്കുന്നത് വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം മാറ്റാനും കുടൽ ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഉത്തമമാണ്. വയറ്റിൽ ഗ്യാസും പുളിച്ചുതികട്ടലുമൊക്കെ വരുമ്പോൾ അല്പം വറുത്തുപൊടിച്ച ജീരകം തേനിൽ ചേർത്ത് കഴിച്ചാൽ വയറു വീർക്കുന്നത് പെട്ടെന്ന് ശമിക്കും. ഗർഭിണികൾക്കൊക്കെ വരുന്ന മനംപിരട്ടലും ഛർദ്ദിയും മാറ്റാൻ മാതളനാരങ്ങാനീരിൽ ഒരു സ്പൂൺ തേൻ കലക്കി കുടിക്കാം. വയറിളക്കമോ ഗ്രഹണിയോ (IBS) ഉള്ളവർക്ക് പച്ചക്കറിവേപ്പില മഷിപോലെ അരച്ച് ഒരു വർഷം പഴക്കമുള്ള തേനിൽ ചേർത്ത് കൊടുത്താൽ പഴയ തേനിന്റെ ആഗിരണ ശേഷി കൊണ്ട് വയറൊഴിയുന്നത് പെട്ടെന്ന് നിൽക്കും.

ശരീരത്തിലെ തടിയും അനാവശ്യ കൊഴുപ്പും കുറയ്ക്കാൻ

ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പും തടിയും കുറയ്ക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നതെങ്കിൽ ഒരു വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ള തേൻ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം. രാവിലെ വെറുംവയറ്റിൽ ഒരു ഗ്ലാസ് സാധാരണ വെള്ളത്തിൽ പകുതി ചെറുനാരങ്ങയുടെ നീരും ഒരു സ്പൂൺ പഴയ തേനും ചേർത്ത് കുടിച്ചാൽ ശരീരത്തിലെ മെറ്റബോളിസം കൂടുകയും കൊഴുപ്പ് വേഗത്തിൽ കുറയുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ ഇതിനായി ഒരു കാരണവശാലും ചൂടുവെള്ളം ഉപയോഗിക്കരുത്. കൊളസ്ട്രോളും രക്തധമനികളിലെ തടസ്സങ്ങളും കുറയ്ക്കാൻ വെളുത്തുള്ളി അല്ലികൾ ചതച്ച് തേനിൽ രണ്ടാഴ്ചയോളം ഇട്ടുവെച്ച്, ദിവസവും രാവിലെ ഒന്നോ രണ്ടോ അല്ലി വെറുംവയറ്റിൽ ചവച്ചരച്ച് കഴിക്കുന്നത് വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്.

രോഗപ്രതിരോധശേഷി കൂട്ടാനും നല്ല ഉറക്കത്തിനും

എപ്പോഴും ക്ഷീണവും അലർജിയും വരുന്നവർക്ക് പ്രതിരോധശേഷി കൂട്ടാൻ ദിവസവും രാവിലെ നെല്ലിക്കാപ്പൊടി തേനിൽ കുഴച്ച് കഴിക്കുന്നത് ശീലമാക്കാം. ഇത് രക്തം ശുദ്ധീകരിക്കാനും മുടികൊഴിച്ചിൽ തടയാനും നല്ലതാണ്. മാനസിക സമ്മർദ്ദവും നല്ല ഉറക്കമില്ലായ്മയും അനുഭവിക്കുന്നവർ രാത്രി കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് അമുക്കുരം (അശ്വഗന്ധ) പൊടി തേനിൽ ചേർത്ത് കഴിച്ചാൽ മനസ്സ് ശാന്തമാവുകയും നല്ല ഉറക്കവും ശാരീരിക ബലവും കിട്ടുകയും ചെയ്യും. തൊണ്ടവേദനയോ ടോൺസിലൈറ്റിസോ ഉള്ളപ്പോൾ അല്പം പച്ചമഞ്ഞൾപ്പൊടിയും തേനും ചേർത്ത മിശ്രിതം കഴിക്കുന്നത് അണുബാധകളെ തടയുന്ന പ്രകൃതിദത്ത ആന്റിബയോട്ടിക്കായി പ്രവർത്തിക്കും.

പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിനും ഹൃദയാരോഗ്യത്തിനും

പ്രമേഹമുള്ളവർക്ക് സാധാരണ മധുരം നൽകാറില്ലെങ്കിലും, ഞാവൽപ്പഴക്കുരു ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചത് ചെറുതേനിൽ (ക്ഷൗദ്രം) ചാലിച്ചു നൽകുന്നത് ഷുഗർ നിയന്ത്രിക്കാനും മൂത്രാശയ അണുബാധകൾ മാറ്റാനും ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്. അതുപോലെ ഹൃദയപേശികൾക്ക് ബലം നൽകാൻ നീർമരുതിന്റെ (അർജ്ജുന) തൊലിപ്പൊടി തേനിൽ ചേർത്ത് കഴിക്കുന്നത് ഹൃദയമിടിപ്പും രക്തസമ്മർദ്ദവും ക്രമീകരിക്കാൻ സഹായിക്കും.

ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകൾക്കും ചർമ്മ സംരക്ഷണത്തിനും

ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകളിലോ പൊള്ളലിലോ ശുദ്ധമായ തേൻ നേരിട്ട് പുരട്ടിയാൽ പഴുപ്പ് വലിഞ്ഞ് മുറിവുകൾ പാടുകളില്ലാതെ പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങും. മുഖത്തെ കരുവാളിപ്പും മുഖക്കുരുവും മാറാൻ തേനിൽ അല്പം മഞ്ഞൾപ്പൊടിയോ ചന്ദനമോ ചേർത്ത് മുഖത്തിട്ട് പതിനഞ്ച് മിനിറ്റിന് ശേഷം കഴുകിയാൽ ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കവും മൃദുത്വവും കിട്ടും. കമ്പ്യൂട്ടർ ഉപയോഗം കാരണം കണ്ണ് വല്ലാതെ വരളുകയോ ചൊറിയുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ത്രിഫലയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം നന്നായി തണുത്ത ശേഷം ഏതാനും തുള്ളി ചെറുതേൻ ചേർത്ത് കണ്ണ് കഴുകുന്ന രീതിയും പരമ്പരാഗതമായി ചെയ്യാറുണ്ട്.

ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

ഇരുമ്പ്, പിച്ചള തുടങ്ങിയ ലോഹപ്പാത്രങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കി ചില്ല് പാത്രമോ മൺപാത്രമോ മരത്തവികളോ മാത്രം തേൻ കൂട്ടുകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുക. ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം കുടിക്കുന്ന വെള്ളമോ പാലോ കഷായമോ ഒരു കാരണവശാലും ചൂടുള്ളതാകരുത്; സാധാരണ തണുപ്പ് മാറിയ പാകത്തിലേ ആകാവൂ. ഇനി നെയ്യ് ചേർക്കേണ്ട കൂട്ടുകളാണെങ്കിൽ ഒരിക്കലും തേനും നെയ്യും ഒരേ അളവിൽ എടുക്കരുത്; ഒന്നുകിൽ തേൻ കൂടുതൽ നെയ്യ് കുറവ്, അല്ലെങ്കിൽ നെയ്യ് കൂടുതൽ തേൻ കുറവ് എന്ന രീതിയിലേ പ്രയോഗിക്കാവൂ.

ശുദ്ധമായ തേൻ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

നിങ്ങളുടെ പ്രദേശത്ത് വിശ്വസനീയമായ തേനിച്ച കർഷകരോ ഔഷധ ചെറുതേൻ നൽകുന്നവരോ ലഭ്യമല്ലെങ്കിലോ, കൃത്രിമ മധുരങ്ങൾ ചേർക്കാത്തതും ഗുണനിലവാരമുള്ളതുമായ യഥാർത്ഥ റോ ഹണി (Raw Honey) വീട്ടിലിരുന്ന് തന്നെ സുരക്ഷിതമായി വാങ്ങണമെങ്കിലോ ആമസോണിലൂടെ (Amazon) ഓർഡർ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

(ഓൺലൈനായി വാങ്ങാനുള്ള സൗകര്യത്തിനായി താഴെ ലിങ്കുകൾ നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കൃത്രിമമായി ചൂടാക്കാത്തതും പ്രിസർവേറ്റീവുകൾ ചേർക്കാത്തതുമായ റോ ഹണിയാണോ എന്ന് ലേബൽ വായിച്ചുറപ്പാക്കുക. കൂടാതെ പ്രമേഹം പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളുള്ളവരും ഔഷധ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തേൻ ഉപയോഗിക്കുന്നവരും നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായ അളവറിയാൻ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക)

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ശുദ്ധമായ Raw Honey ആമസോണിൽ പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

ശ്രദ്ധിക്കുക (Affiliate Disclosure): ഈ പേജിൽ ആമസോൺ അഫിലിയേറ്റ് ലിങ്കുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ലിങ്കുകളിലൂടെ നിങ്ങൾ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് അധിക ചെലവുകളൊന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ലഭിച്ചേക്കാം. വെബ്സൈറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മികച്ച രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ഇത് ഞങ്ങളെ സഹായിക്കും.

ആരോഗ്യ അറിയിപ്പ് / Disclaimer

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പങ്കുവെക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ, നാട്ടറിവുകൾ, ആരോഗ്യക്കുറിപ്പുകൾ എന്നിവയെല്ലാം തികച്ചും പൊതുജനാരോഗ്യ ബോധവൽക്കരണത്തിനും വിദ്യാഭ്യാസപരമായ അറിവിനും (Educational Purposes) വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണ്. ഇവ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഒരു ആയുർവേദ ഭിഷഗ്വരന്റെയോ (Qualified Ayurvedic Doctor) മറ്റ് അംഗീകൃത ആരോഗ്യവിദഗ്ദ്ധരുടെയോ നേരിട്ടുള്ള പരിശോധനയ്ക്കോ വ്യക്തിഗത ചികിത്സാനിർദ്ദേശങ്ങൾക്കോ പകരമല്ല.

പ്രധാനപ്പെട്ട മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ:

വിദഗ്ദ്ധോപദേശം അനിവാര്യം: ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കൊച്ചുകുട്ടികൾ, മുതിർന്ന പൗരന്മാർ, ഗുരുതര രോഗങ്ങൾക്ക് സ്ഥിരമായി മരുന്ന് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ഏതൊരു ആയുർവേദ ഔഷധവും ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു ഡോക്ടറുടെ അനുമതി തേടേണ്ടതാണ്.

സ്വയംചികിത്സ അരുത്: ഈ വെബ്സൈറ്റിലെ വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സ്വയം രോഗനിർണ്ണയം നടത്തുകയോ (Self-diagnosis), നിലവിൽ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവൻരക്ഷാ മരുന്നുകൾ നിർത്തുകയോ, ഔഷധങ്ങളുടെ അളവിലും ഉപയോഗക്രമത്തിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

വ്യക്തിഗത വ്യത്യാസങ്ങൾ: ആയുർവേദ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും (വാത-പിത്ത-കഫ ദോഷാവസ്ഥകൾ) രോഗതീവ്രതയും വ്യത്യസ്തമാണ്. അതിനാൽ ഒരാൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ഒരു ഔഷധക്കൂട്ട് മറ്റൊരാൾക്ക് പൂർണ്ണമായി ഫലപ്രദമാകണമെന്നില്ല. രോഗശമനം ഉറപ്പുനൽകുന്ന നേരിട്ടുള്ള മെഡിക്കൽ അവകാശവാദങ്ങളായി ഈ ലേഖനങ്ങളെ കാണരുത്.

പാർശ്വഫലങ്ങളും അലർജിയും: ഏതെങ്കിലും ഔഷധം കഴിച്ചതിന് ശേഷമോ പുരട്ടിയതിന് ശേഷമോ അലർജിയോ മറ്റ് അസാധാരണ അസ്വസ്ഥതകളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഉപയോഗം ഉടനടി നിർത്തിവെച്ച് ആരോഗ്യവിദഗ്ദ്ധന്റെ സേവനം തേടുക.

ലേഖനങ്ങളിൽ പറയുന്ന വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യക്തികൾ സ്വമേധയാ നടത്തുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾക്കോ തീരുമാനങ്ങൾക്കോ വെബ്സൈറ്റ് മാനേജ്‌മെന്റ് ബാധ്യസ്ഥരല്ല.

മാതള രസായനം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ഡോസേജ് | Mathala Rasayanam

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 27 Oct 2026 06:28:23 +0000

മാതള രസായനം (Mathala Rasayanam) – ഗുണങ്ങളും ആയുർവേദത്തിലെ ഉപയോഗങ്ങളും

മാതളനാരങ്ങ കഴിക്കാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്തവർ കുറവായിരിക്കും. രുചിയിലും പോഷകഗുണങ്ങളിലും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ പഴത്തിന് ആയുർവേദത്തിലും പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. മാതളനാരങ്ങ പ്രധാന ചേരുവയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധയോഗമാണ് മാതള രസായനം (Mathala Rasayanam). ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, വിശപ്പില്ലായ്മ, ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ പോഷണം ലഭിക്കാത്ത അവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ?

മാതള രസായനം എന്താണ്, ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചേരുവകൾ ഏതൊക്കെയാണ്, ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് എന്തെല്ലാം ഉപയോഗങ്ങളാണ് പറയുന്നത്, എങ്ങനെയാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് വിശദമായി പരിചയപ്പെടാം. അതോടൊപ്പം, ഈ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും അറിയാം.

മാതള രസായനം – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പരാമർശം

ആയുർവേദത്തിൽ മാതളനാരങ്ങയ്ക്ക് (ദാഡിമം) പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. മാതളനാരങ്ങയുടെ നീര് ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ ചേരുവകൾ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധയോഗമാണ് മാതള രസായനം (Mathala Rasayanam).

കേരളീയ ആയുർവേദ ചികിത്സാപാരമ്പര്യത്തിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള ആധികാരിക ഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗത്തിലെ (Sahasrayogam) ലേഹപ്രകരണത്തിൽ മാതള രസായനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം കാണാം. ഈ ഔഷധത്തിന്റെ ചേരുവകൾ, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, പരമ്പരാഗതമായി പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള ഉപയോഗങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ശ്ലോകത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

ദാഡിമസ്യ രസം സ്തന്യമാടരൂഷാർദ്രകോദ്ഭവമ് ।
പ്രത്യേകം പലഷട്കം തു യുഞ്ജ്യാത്സാധുഭിഷഗ്വരഃ ॥
സിതാ ഗുഡം ഖണ്ഡസിതാ പൃഥഗ്ദ്വാദശകം പലമ് ।
ലേഹീഭൂതം ക്ഷിപേച്ചൂർണ്ണമേലാദീനാം ച പാകവിത് ॥
രാലം ശൃംഗീ ചതുർജാതം കതകം വ്യോഷരേണുകമ് ।
കുഷ്ഠം യഷ്ടീ ലവംഗം ച നാകുലീ കൃഷ്ണജീരകമ് ॥
ജാതികോശഫലേ നാഗകണാ ഗോപാംഗനാ വൃഷമ് ।
സൈന്ധവം നാഗകുസുമം ഗ്രഗ്രാഹീ ച ചന്ദനമ് ॥
കസ്തൂരീ രോചനാ മുക്താഭസ്മേന്ദുമൃഗരേതസാ ।
പ്രവാളഭസ്മ ചൈതേഷാം പ്രത്യേകം ച സുവർണ്ണകമ് ॥
മാക്ഷികം പ്രക്ഷിപേത് സ്തന്യമാനം ശീതേവതാരിതേ ।
കാസം ശ്വാസം ക്ഷയം ഹിക്കാം വിദ്രധിമന്തരാശ്രിതമ് ॥
അഗ്നിമാന്ദ്യം വമിം ഗുല്മം ക്ഷതാരോചകഹൃദ്രുജമ് ।
പ്ലീഹരോഗം യകൃദ്രോഗം രക്തപിത്തം സ്വരക്ഷയമ് ॥
ഉപദ്രവാൻ ജ്വരാദീംശ്ച ഹന്യാദേതദ്രസായനമ് ॥
ഒന്നാം ശ്ലോകം: ദ്രവദ്രവ്യങ്ങളും അവയുടെ അളവും
"ദാഡിമസ്യ രസം സ്തന്യമാടരൂഷാർദ്രകോദ്ഭവമ് ।
പ്രത്യേകം പലഷട്കം തു യുഞ്ജ്യാത്സാധുഭിഷഗ്വരഃ ॥"

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ രസായനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ദ്രവങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ആചാര്യൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ഇതിൽ 'ദാഡിമസ്യ രസം' എന്നാൽ നല്ലവണ്ണം വിളഞ്ഞുപാകമായ മാതളനാരങ്ങ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത നീരും (ദാഡിമ സ്വരസം), 'സ്തന്യം' എന്നാൽ ശുദ്ധമായ മുലപ്പാലും, 'ആടരൂഷാർദ്രകോദ്ഭവമ്' എന്നാൽ ആടലോടകത്തിന്റെ ഇല ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞെടുത്ത നീരും (വാസാ സ്വരസം) തൊലി കളഞ്ഞ പച്ചയിഞ്ചി ചതച്ചുപിഴിഞ്ഞെടുത്ത നീരും (ആർദ്രക സ്വരസം) ആകുന്നു. 'പ്രത്യേകം പലഷട്കം തു' എന്ന ശാസനപ്രകാരം മേൽപ്പറഞ്ഞ നാല് ദ്രവ്യങ്ങളും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകമായി ആറ് പലം വീതം (ഒരു പലം ഏകദേശം 48 മുതൽ 50 ഗ്രാം വരെ കണക്കാക്കുമ്പോൾ ഓരോന്നും 300 ഗ്രാം വീതം) അളന്നെടുക്കേണ്ടതാണ്. ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും ഔഷധനിർമ്മാണത്തിൽ പ്രാവീണ്യവുമുള്ള വൈദ്യശ്രേഷ്ഠൻ ഈ നാല് ദ്രവൗഷധങ്ങളെയും തുല്യ അളവിൽ കൃത്യമായി ഒന്നിച്ച് സംയോജിപ്പിക്കണം ('യുഞ്ജ്യാത് സാധു ഭിഷഗ്വരഃ'). പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും രക്തം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും മാതളവും, ജീവനീയഗുണത്തിനും ധാതുപുഷ്ടിക്കും മുലപ്പാലും, രക്തപിത്തവും കഫരോഗങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കാൻ ആടലോടകവും, ജഠരാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കാൻ ഇഞ്ചിനീരും ഒരേ തുലാസിൽ ചേർത്തുവെക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ അടിസ്ഥാന കൂട്ടാണിത്.

രണ്ടാം ശ്ലോകം: മധുര ദ്രവ്യങ്ങളും ലേഹ്യപാകവും

"സിതാ ഗുഡം ഖണ്ഡസിതാ പൃഥഗ്ദ്വാദശകം പലമ് ।

ലേഹീഭൂതം ക്ഷിപേച്ചൂർണ്ണമേലാദീനാം ച പാകവിത് ॥"

ദ്രവക്കൂട്ടിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട മധുരദ്രവ്യങ്ങളെയും പാകവിധിയെയുമാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഉപദേശിക്കുന്നത്. 'സിതാ' എന്നാൽ ശുദ്ധമായ കൽക്കണ്ടവും, 'ഗുഡം' എന്നാൽ പഴക്കം ചെന്ന നാടൻ ശർക്കരയും, 'ഖണ്ഡസിതാ' എന്നാൽ വെളുത്ത തരിപ്പഞ്ചസാരയും (ഖണ്ഡശർക്കര) ആകുന്നു. ഇവ മൂന്നും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകമായി പന്ത്രണ്ട് പലം വീതം ('പൃഥക് ദ്വാദശകം പലമ്' - ഏകദേശം 600 ഗ്രാം വീതം) കൃത്യമായി എടുക്കണം. മുൻപ് തയ്യാറാക്കിയ നാല് ദ്രവൗഷധങ്ങളിൽ ഈ മധുരദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് മന്ദാഗ്നിയിൽ അടുപ്പത്തുവെച്ച് സാവധാനം കുറുക്കി ലേഹ്യപാകത്തിലേക്ക് ('ലേഹീഭൂതം') അതായത് നൂൽപ്പാകവും തവിയിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കും എത്തിക്കണം. ഔഷധപാകത്തിൽ നിപുണനായ പാകവിദ്വാൻ ('പാകവിത്') ഈ അവസ്ഥയെത്തുമ്പോൾ തീ അണയ്ക്കുകയും, തുടർന്ന് ഏലക്കായ് തുടങ്ങിയ സുഗന്ധചൂർണ്ണങ്ങളെല്ലാം ഇതിലേക്ക് വിതറി യോജിപ്പിക്കുകയും ('ക്ഷിപേത് ചൂർണ്ണം ഏലാദീനാം') ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

മൂന്നും നാലും ശ്ലോകങ്ങൾ: പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങൾ

"രാലം ശൃംഗീ ചതുർജാതം കതകം വ്യോഷരേണുകമ് ।

കുഷ്ഠം യഷ്ടീ ലവംഗം ച നാകുലീ കൃഷ്ണജീരകമ് ॥

ജാതികോശഫലേ നാഗകണാ ഗോപാംഗനാ വൃഷമ് ।

സൈന്ധവം നാഗകുസുമം ഗ്രഗ്രാഹീ ച ചന്ദനമ് ॥"

ലേഹ്യത്തിലേക്ക് വസ്ത്രപൂതമായി പൊടിച്ചുചേർക്കേണ്ട പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്നത്. 'രാലം' എന്നാൽ വെള്ളക്കുന്തിരിക്കവും, 'ശൃംഗീ' എന്നാൽ കർക്കടകശൃംഗിയും, 'ചതുർജാതം' എന്നാൽ ഏലത്തരി, ഇലവർങ്ങത്തൊലി, പച്ചില, നാഗപ്പൂവ് എന്നീ നാല് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർന്ന വിശിഷ്ട കൂട്ടും, 'കതകം' എന്നാൽ ശുദ്ധീകരണഗുണമുള്ള തേറ്റാമ്പരൽ (കതകബീജം), 'വ്യോഷ' എന്നാൽ ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവയടങ്ങുന്ന ത്രികടുവുമാകുന്നു. കൂടാതെ 'രേണുകമ്' എന്നാൽ വെള്ളനൊച്ചിയുടെ ഉണങ്ങിയ വിത്തുകൾ , 'കുഷ്ഠം' എന്നാൽ കൊട്ടം, 'യഷ്ടീ' എന്നാൽ ഇരട്ടിമധുരവും (യഷ്ടിമധു), 'ലവംഗം ച' എന്നാൽ ഗ്രാമ്പൂവും, 'നാകുലീ' എന്നാൽ ഈശ്വരമൂലിയും (നാകുലി), 'കൃഷ്ണജീരകമ്' എന്നാൽ കരിഞ്ചീരകവുമാകുന്നു. തുടർന്ന് 'ജാതികോശ ഫലേ' എന്നതുകൊണ്ട് ജാതിപത്രിയും ജാതിക്കയും, 'നാഗകണാ' എന്നതുകൊണ്ട് ആനത്തിപ്പലിയും (ഗജപിപ്പലി), 'ഗോപാംഗനാ' എന്നതുകൊണ്ട് രക്തശുദ്ധീകരണ ശേഷിയുള്ള നറുനീണ്ടിക്കിഴങ്ങും (ശാരിബ), 'വൃഷമ്' എന്നതുകൊണ്ട് ആടലോടകത്തിന്റെ ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച ചൂർണ്ണവും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്കൊപ്പം 'സൈന്ധവം' അഥവാ ശുദ്ധമായ ഇന്തുപ്പും, 'നാഗകുസുമം' അഥവാ നാഗകേസരവും, 'ഗ്രഗ്രാഹീ' (പാഠഭേദത്തിൽ വരാഹീ) അഥവാ വരാഹിക്കിഴങ്ങും, 'ചന്ദനമ്' അഥവാ ശുദ്ധമായ ചന്ദനവും തുല്യ അളവിൽ എടുക്കണം. ഇവയെല്ലാം അതിസൂക്ഷ്മമായി ഇടിച്ചുപൊടിച്ച് തണുത്തുതുടങ്ങുന്ന ലേഹ്യത്തിൽ ക്രമമായി വിതറി നന്നായി ഇളക്കി യോജിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.

അഞ്ചാം ശ്ലോകം: ഭസ്മങ്ങളും ദിവ്യൗഷധങ്ങളും

"കസ്തൂരീ രോചനാ മുക്താഭസ്മേന്ദുമൃഗരേതസാ ।

പ്രവാളഭസ്മ ചൈതേഷാം പ്രത്യേകം ച സുവർണ്ണകമ് ॥"

ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യത്തെയും പ്രാണരക്ഷാശക്തിയെയും പരകോടിയിലെത്തിക്കാനായി വിശിഷ്ടങ്ങളായ ദിവ്യദ്രവ്യങ്ങളെയും ഭസ്മങ്ങളെയുമാണ് ഈ വരികളിൽ വിധിക്കുന്നത്. 'കസ്തൂരീ' എന്നാൽ മാൻമദത്തിൽ നിന്നെടുത്ത ശുദ്ധ കസ്തൂരിയും, 'രോചനാ' എന്നാൽ (Cow bile) ഗോരോചനവും, 'മുക്താഭസ്മ' എന്നാൽ ആയുർവേദവിധിപ്രകാരം ഭസ്മീകരിച്ച ശുദ്ധമായ മുത്തുഭസ്മവും, 'ഇന്ദു' എന്നാൽ കർപ്പൂരവും (പച്ചക്കർപ്പൂരം), 'മൃഗരേതസാ' എന്നാൽ കസ്തൂരിപ്പൂച്ചയിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന സുഗന്ധദ്രവ്യമായ പുഴുക്കും (പൂവെരുക് Caveat cat semen) , 'പ്രവാളഭസ്മ' എന്നാൽ പവിഴഭസ്മവും ആകുന്നു. 'ച ഏതേഷാം പ്രത്യേകം ച സുവർണ്ണകമ്' എന്ന ശാസനപ്രകാരം, മേൽപ്പറഞ്ഞ ദിവ്യദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകമായി ഓരോ 'സുവർണ്ണം' അഥവാ ഒരു കർഷം വീതം (ഏകദേശം 12 ഗ്രാം വീതം) അളന്നെടുത്ത് ഈ ലേഹ്യത്തിലേക്ക് ചേർത്ത് സമന്വയിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.

ആറാം ശ്ലോകം: ശീതീകരണവും അനുപാനവിരോധമില്ലാത്ത മധുവും

"മാക്ഷികം പ്രക്ഷിപേത് സ്തന്യമാനം ശീതേവതാരിതേ ।"

ഔഷധനിർമ്മാണത്തിലെ സുപ്രധാനമായ ഒരു ചിട്ടയാണ് ഈ വരി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. 'ശീതേ അവതാരിതേ' എന്നതുകൊണ്ട് ലേഹ്യം അടുപ്പിൽ നിന്നിറക്കി പൂർണ്ണമായും തണുത്തതിനുശേഷം മാത്രമേ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കാവൂ എന്ന് ആചാര്യൻ കർശനമായി അനുശാസിക്കുന്നു; ചൂടുള്ള ലേഹ്യത്തിൽ തേൻ ചേർത്താൽ അത് ആയുർവേദശാസ്ത്രപ്രകാരം വിഷതുല്യമായി മാറുമെന്നതിനാലാണ് ഇപ്രകാരം നിഷ്കർഷിക്കുന്നത്. ലേഹ്യം നന്നായി തണുത്തുകഴിഞ്ഞാൽ ഇതിലേക്ക് 'മാക്ഷികം പ്രക്ഷിപേത് സ്തന്യമാനം' — അതായത് ശുദ്ധമായ ചെറുതേൻ (മാക്ഷികം) ഒഴിച്ചുചേർക്കണം; അതിന്റെ അളവ് ആദ്യമെടുത്ത സ്തന്യത്തിന്റെ (മുലപ്പാലിന്റെ) അതേ അളവായിരിക്കണം, അതായത് ആറ് പലം (ഏകദേശം 300 ഗ്രാം). തണുത്ത ശേഷം തേൻ ചേർക്കുന്നത് ലേഹ്യത്തിലെ ഔഷധവീര്യത്തെ ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മസ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് അതിവേഗം എത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഏഴും എട്ടും ഒൻപതും വരികൾ: ഫലശ്രുതി (രോഗശമന ശക്തി)

"കാസം ശ്വാസം ക്ഷയം ഹിക്കാം വിദ്രധിമന്തരാശ്രിതമ് ॥

അഗ്നിമാന്ദ്യം വമിം ഗുല്മം ക്ഷതാരോചകഹൃദ്രുജമ് ।

പ്ലീഹരോഗം യകൃദ്രോഗം രക്തപിത്തം സ്വരക്ഷയമ് ॥

ഉപദ്രവാൻ ജ്വരാദീംശ്ച ഹന്യാദേതദ്രസായനമ് ॥"

ഈ ദിവ്യരസായനം സേവിക്കുന്നതിലൂടെ ശമിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെ ശാസ്ത്രകാരൻ ഇവിടെ വിശദമായി എണ്ണിപ്പറയുന്നു. 'കാസം' എന്നാൽ കഫവാതജന്യമായ വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയും, 'ശ്വാസം' എന്നാൽ ശ്വാസംമുട്ടലും ആസ്ത്മയും, 'ക്ഷയം' എന്നാൽ രാജയക്ഷ്മാവ് അഥവാ ശരീരം ക്ഷയിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയും, 'ഹിക്കാം' എന്നാൽ നിലയ്ക്കാതെ വരുന്ന എക്കിളും, 'വിദ്രധിം അന്തരാശ്രിതമ്' എന്നാൽ ഉദരത്തിലും നെഞ്ചിലുമൊക്കെയുണ്ടാകുന്ന ആന്തരിക കുരുക്കളും (Internal abscesses) ആകുന്നു. അതോടൊപ്പം 'അഗ്നിമാന്ദ്യം' അഥവാ ജഠരാഗ്നിയുടെ തളർച്ചയും വിശപ്പില്ലായ്മയും, 'വമിം' അഥവാ ഗർഭകാലത്തും അല്ലാതെയുമുണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത ഛർദ്ദിയും, 'ഗുല്മം' അഥവാ ഉദരത്തിൽ വായു കെട്ടിനിന്നുണ്ടാകുന്ന മുഴകളും, 'ക്ഷത' അഥവാ നെഞ്ചിലുണ്ടാകുന്ന പരിക്കുകളും രക്തം തുപ്പുന്ന അവസ്ഥയും (ഉരഃക്ഷതം), 'അരോചക' അഥവാ ഭക്ഷണത്തോടുള്ള വിരക്തിയും രുചിയില്ലായ്മയും, 'ഹൃദ്രുജമ്' അഥവാ നെഞ്ചുവേദനയും ഹൃദയസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളും ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ 'പ്ലീഹരോഗം' അഥവാ പ്ലീഹയുടെ തകരാറുകളും, 'യകൃദ്രോഗം' അഥവാ കരൾ വീക്കവും കരൾ രോഗങ്ങളും, 'രക്തപിത്തം' അഥവാ ശരീരത്തിലെ വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിലൂടെ രക്തം വാർന്നുപോകുന്ന അവസ്ഥയും, 'സ്വരക്ഷയമ്' അഥവാ ഒച്ചയടപ്പും ശബ്ദമില്ലായ്മയും മാറ്റിയെടുക്കുന്നു. അവസാനമായി, പഴകിയ പനി മൂലമുണ്ടാകുന്ന സകലവിധ ദ്വിതീയ രോഗലക്ഷണങ്ങളെയും ക്ഷീണങ്ങളെയും ('ഉപദ്രവാൻ ജ്വരാദീംശ്ച') ഈ മാതള രസായനം നിശ്ശേഷം ഇല്ലാതാക്കുന്നു അഥവാ നശിപ്പിക്കുന്നു ('ഹന്യാത് ഏതത് രസായനമ്').

മാതള രസായനം (Mathala Rasayanam): ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

പലരും മാതള രസായനം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ഗർഭിണികൾക്ക് ഛർദ്ദി മാറാൻ കൊടുക്കുന്ന മധുരമുള്ള ഒരു ലേഹ്യം എന്നതിനപ്പുറം ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാറില്ല. എന്നാൽ കേരളീയ ആയുർവേദത്തിന്റെ ആധികാരിക ഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗത്തിലെ ശ്ലോകം പൂർണ്ണമായി വായിച്ചുനോക്കിയാൽ, തലമുറകളായി നമ്മുടെ വൈദ്യന്മാർ ഇതിനെ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം വിലമതിച്ചതെന്ന് വ്യക്തമാകും. ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന വരികളിൽ ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്ന രോഗങ്ങൾ വെറുമൊരു സാധാരണ വയറുവേദനയിലോ ഛർദ്ദിയിലോ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; ശ്വാസകോശം, ദഹനേന്ദ്രിയങ്ങൾ, ഹൃദയം, കരൾ, പ്ലീഹ തുടങ്ങി ശരീരത്തിലെ പ്രധാന ആന്തരാവയവങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ഗുരുതരമായ ഒട്ടനവധി രോഗാവസ്ഥകൾക്കാണ് ഇതിന്റെ നിർദ്ദേശം.

ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ഓരോ രോഗാവസ്ഥകളെയും അവയ്ക്ക് പിന്നിലെ ആയുർവേദ വീക്ഷണത്തെയും നമുക്ക് വിശദമായിത്തന്നെ പരിശോധിക്കാം.

ശ്വാസകോശത്തെയും തൊണ്ടയെയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ

ശ്ലോകം തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളെ മുൻനിർത്തിയാണ്:

കാസം (വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ): കഫം നിറഞ്ഞുള്ള ചുമയായാലും തൊണ്ട വരണ്ടുണങ്ങി നെഞ്ചുപൊട്ടുന്ന രീതിയിലുള്ള വരണ്ട ചുമയായാലും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലെ ആടലോടകവും തേനും തുല്യപങ്കുവഹിക്കുന്നു.

ശ്വാസം (ശ്വാസംമുട്ടലും കിതപ്പും): അല്പം നടക്കുമ്പോഴേക്കും ഉണ്ടാകുന്ന കിതപ്പ്, ആസ്ത്മയുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, ശ്വാസമെടുക്കാൻ തടസ്സം നേരിടുക എന്നിവയ്ക്ക് ശ്വാസനാളങ്ങളിലെ വീക്കം കുറച്ച് ആശ്വാസം നൽകാൻ ഇതിന് സാധിക്കും.

ക്ഷയം (ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങുന്ന അവസ്ഥ): ശരീരത്തിലെ ധാതുക്കൾ ക്ഷയിച്ചുപോകുന്ന രാജയക്ഷ്മാവ് (ടി.ബി പോലുള്ള അവസ്ഥകൾ) മൂലമുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണം, അമിതമായ ഭാരക്കുറവ് എന്നിവ മാറ്റാൻ മുലപ്പാലും കസ്തൂരിയും മാതളവും ചേർന്ന ഈ കൂട്ട് ഉത്തമ ധാതുപുഷ്ടി നൽകുന്നു.

ഹിക്ക (നിലയ്ക്കാത്ത എക്കിൾ): ഡയഫ്രത്തിലെ പേശികളുടെ സങ്കോചം കൊണ്ടും വായുവിന്റെ വിപരീത ഗതികൊണ്ടും ഉണ്ടാകുന്ന, സാധാരണ വെള്ളം കുടിച്ചാൽ മാറാത്ത എക്കിളിനെ അടക്കാൻ ഇതിന്റെ പ്രത്യേക ചേരുവകൾക്ക് കഴിയും.

ക്ഷതം (ഉരഃക്ഷതം / നെഞ്ചിലെ മുറിവുകൾ): കഠിനമായ ചുമ മൂലമോ ആഘാതങ്ങൾ മൂലമോ നെഞ്ചിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകൾ ഉണക്കാനും, ചുമയ്ക്കുമ്പോൾ ചോരത്തുപ്പൽ വരുന്ന അവസ്ഥ തടയാനും മാതളത്തിലെയും ആടലോടകത്തിലെയും രക്തസ്തംഭക ഗുണങ്ങൾ സഹായിക്കും.

സ്വരക്ഷയം (ശബ്ദമടപ്പ്): സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം തൊണ്ട അടഞ്ഞുപോകുക, ഒച്ചയിടറുക, ഒച്ച തീരെ വരാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശബ്ദം തെളിയിച്ചെടുക്കാൻ ഇതിലെ ചതുർജാതവും തേനും ഇരട്ടിമധുരവും ഏറെ നല്ലതാണ്.

ദഹനവ്യവസ്ഥയിലെ തകരാറുകളും ഉദരരോഗങ്ങളും

ദഹനപ്രക്രിയയിലെ തകരാറുകളാണ് പല രോഗങ്ങളുടെയും മൂലകാരണം. മാതള രസായനം വയറിന് നൽകുന്ന ആശ്വാസങ്ങൾ ഇവയാണ്:

അഗ്നിമാന്ദ്യം (വിശപ്പില്ലായ്മ): വയറ്റിലെ ദഹനാഗ്നി തണുത്തുപോകുന്നതുമൂലം വിശപ്പില്ലാതാകുകയും, കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം ഒട്ടും ദഹിക്കാതെ കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയെ ഇഞ്ചിനീരും ത്രികടുവും ചേർന്ന് പരിഹരിക്കുന്നു.

വമി (ഛർദ്ദിയും ഓക്കാനവും): ഗർഭകാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലുള്ള മോണിംഗ് സിക്നെസ്സ് മാത്രമല്ല, അസിഡിറ്റി കൊണ്ടോ പിത്തം തലയ്ക്കുപിടിച്ചോ ഉള്ള ഏത് കഠിനമായ ഛർദ്ദിയും മാറ്റിയെടുക്കാൻ മാതളനീരിന്റെ പുളിപ്പും മധുരവും ചേർന്ന സ്വാഭാവിക ഘടന സഹായിക്കും.

അരോചകം (ഭക്ഷണത്തോടുള്ള വിരക്തി): ഭക്ഷണം കാണുമ്പോഴേ മടുപ്പ് തോന്നുക, വായിൽ എപ്പോഴും ചവർപ്പോ കയ്പോ തങ്ങിനിൽക്കുക എന്നീ അവസ്ഥകൾ മാറ്റി സ്വാഭാവിക രുചി തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

ഗുല്മം (വായുക്ഷോഭം മൂലമുള്ള മുഴകൾ): വയറ്റിൽ വായു കെട്ടിനിന്ന് കല്ലിച്ചുനിൽക്കുക, ഉരുണ്ടുകയറി വേദനയുണ്ടാക്കുക തുടങ്ങിയ ഗ്യാസ് സംബന്ധമായ കഠിന പ്രശ്നങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാൻ ഇതിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾക്ക് സാധിക്കും.

ആന്തരാവയവങ്ങളും രക്തദോഷങ്ങളും

സാധാരണക്കാർ അറിയാതെ പോകുന്ന, ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ ഭാഗമാണിത്:

വിദ്രധിം അന്തരാശ്രിതം (ആന്തരിക കുരുക്കൾ): ഉദരത്തിനുള്ളിലോ നെഞ്ചിലോ ആന്തരാവയവങ്ങളിലോ രൂപപ്പെടുന്ന കുരുക്കൾ (Internal abscesses), പഴുപ്പുകൾ എന്നിവയെ ഉണക്കാനും അവ പൊട്ടി ഉണ്ടാകാവുന്ന ഗുരുതര പ്രശ്നങ്ങളെ ചെറുക്കാനും ഇതിലെ അത്യപൂർവ്വ ഭസ്മങ്ങൾക്കും രക്തചന്ദനം, കുന്തിരിക്കം തുടങ്ങിയ ചേരുവകൾക്കും കഴിവുണ്ട്.

ഹൃദ്രുജം (നെഞ്ചുവേദനയും ഹൃദയസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളും): അസിഡിറ്റി കൊണ്ടോ രക്തയോട്ടത്തിലെ കുറവുകൊണ്ടോ നെഞ്ചിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ഭാരവും പുകച്ചിലും നെഞ്ചിടിപ്പും കുറച്ച് ഹൃദയപേശികൾക്ക് ബലം നൽകാൻ മാതളവും മുത്തുഭസ്മവും ഉത്തമമാണ്.

യകൃദ്രോഗം & പ്ലീഹരോഗം (കരൾ, പ്ലീഹ രോഗങ്ങൾ): കരളിൽ കൊഴുപ്പ് അടിയുന്ന അവസ്ഥ, കരളിലെയും പ്ലീഹയിലെയും വീക്കം (Hepato-splenomegaly), മഞ്ഞപ്പിത്തത്തിന് ശേഷമുള്ള തളർച്ച എന്നിവ മാറ്റി അവയുടെ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനശേഷി വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

രക്തപിത്തം: ശരീരത്തിലെ അമിത ചൂടുകാരണം രക്തം ദുഷിക്കുകയും, മൂക്കിലൂടെയോ വായയിലൂടെയോ മൂത്രത്തിലൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ തൊലിപ്പുറത്തെ സുഷിരങ്ങളിലൂടെയോ രക്തം പൊടിയുകയോ വാർന്നുപോവുകയോ ചെയ്യുന്ന രക്തപിത്തത്തിന് മാതളവും നറുനീണ്ടിയും നൽകുന്ന തണുപ്പും ശമനവും വളരെ വലുതാണ്.

പനിയുടെ അനന്തരഫലങ്ങൾ

ഉപദ്രവാൻ ജ്വരാദീംശ്ച (പനിക്ക് ശേഷമുള്ള സങ്കീർണ്ണതകൾ): വലിയൊരു പനി വന്നുമാറിയാൽ ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നുപോകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. കടുത്ത ക്ഷീണം, കിതപ്പ്, വായ വരണ്ടുപോകൽ, കണ്ണ് എരിച്ചിൽ, രക്തക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പോസ്റ്റ്-ഫീവർ തളർച്ചകളെയും മറ്റു വിഷമതകളെയും പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കി ശരീരത്തിന് പുനർജ്ജീവനം നൽകാൻ ഇതിന് കഴിയും.

ചുരുക്കത്തിൽ, ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന 'ഹന്യാത് ഏതത് രസായനമ്' (ഈ പറയുന്ന സകല രോഗങ്ങളെയും ഇത് നിശ്ശേഷം നശിപ്പിക്കുന്നു) എന്ന വാക്ക് വെറുതെ എഴുതിച്ചേർത്ത ഒന്നല്ല. തലമുറകളായി കേരളത്തിലെ വൈദ്യന്മാർ രോഗിയുടെ അവസ്ഥയറിഞ്ഞ് നൽകി ഫലം കണ്ടിട്ടുള്ള രോഗങ്ങളുടെ കൃത്യമായ ഒരു പട്ടിക തന്നെയാണിത്.

മാതള രസായനത്തിന്റെ അളവ് (Mathala Rasayanam Dosage)

മാതള രസായനം എത്ര അളവിൽ, എപ്പോഴൊക്കെ കഴിക്കണം എന്നത് പലർക്കും ഉള്ള ഒരു പ്രധാന സംശയമാണ്. സ്വാഭാവിക ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ആണെങ്കിലും പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് കൃത്യമായ അളവിൽ കഴിക്കുമ്പോഴാണ് ഇതിന്റെ പൂർണ്ണ ഫലം ലഭിക്കുന്നത്.

മുതിർന്നവർക്ക്: 5 മുതൽ 10 ഗ്രാം വരെ (ഏകദേശം ഒന്നോ ഒന്നരയോ ടീസ്പൂൺ) ദിവസവും ഒന്നോ രണ്ടോ നേരം കഴിക്കാം. ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനു ശേഷം അല്പം ശുദ്ധമായ ചെറുതേൻ ചേർത്തോ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നതുപോലെയോ കഴിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം.

5 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്: 1 മുതൽ 2 ഗ്രാം വരെ (ഒരു ചെറിയ സ്പൂണിന്റെ കാൽഭാഗം) മാത്രമാണ് നൽകേണ്ടത്. ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ നേരം ഒരു ടീസ്പൂൺ ചെറുതേനിലോ അല്പം ഇളംചൂടുവെള്ളത്തിലോ ചാലിച്ചു കൊടുക്കാം.

5 മുതൽ 12 വയസ്സ് വരെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക്: 5 ഗ്രാം വീതം (ഒരു ചെറിയ ടീസ്പൂൺ) ദിവസവും ഒന്നോ രണ്ടോ നേരം നൽകാം. ഒരു ടീസ്പൂൺ തേൻ ചേർത്തോ നേരിയ ചൂടുവെള്ളത്തിനൊപ്പമോ ഇത് ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ കൊടുക്കാവുന്നതാണ്.

നല്ല മധുരവും സുഗന്ധവുമുള്ള ലേഹ്യരൂപത്തിലായതുകൊണ്ട് തന്നെ മരുന്ന് കഴിക്കാൻ മടി കാണിക്കുന്ന കൊച്ചുകുട്ടികൾ പോലും ഇത് സന്തോഷത്തോടെ കഴിക്കും. എങ്കിലും ശർക്കരയും കൽക്കണ്ടവും അടങ്ങിയിട്ടുള്ളതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ളവരും, ഗർഭകാലത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഘട്ടങ്ങളിലുള്ളവരും ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ദ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടിയ ശേഷം മാത്രം കൃത്യമായ അളവ് നിശ്ചയിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും (Precautions & Safe Practices)

മാതള രസായനം വളരെ സുരക്ഷിതമായ ഔഷധമാണെങ്കിലും, ഇതിൽ സഹസ്രയോഗ വിധിപ്രകാരം 'മുക്താഭസ്മം', 'പ്രവാളഭസ്മം' തുടങ്ങിയ ഭസ്മങ്ങൾ (Bhasma ingredients) അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശത്തിലും മേൽനോട്ടത്തിലും മാത്രമേ ഈ മരുന്ന് കഴിക്കാൻ പാടുള്ളൂ. സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം വാങ്ങി ദീർഘകാലം കഴിക്കുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ല.

കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ: ഗർഭകാലത്തെ ഛർദ്ദിക്കും കുട്ടികൾക്കും ഇത് നൽകാറുണ്ടെങ്കിലും, ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും അഞ്ചു വയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് നൽകുന്നവരും നിർബന്ധമായും ഒരു ഡോക്ടറുടെ അനുവാദം വാങ്ങണം. ഇത്തരം പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഡോക്ടർമാർ സാധാരണയായി വളരെ കുറഞ്ഞ ദിവസത്തേക്ക് മാത്രം (ഏകദേശം 5 മുതൽ 10 ദിവസം വരെ) കഴിക്കാനാണ് ഈ ഔഷധം നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്.

പ്രമേഹമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കാൻ (Diabetes Alert): പ്രമേഹബാധിതർ ഈ മരുന്നിന്റെ കാര്യത്തിൽ വലിയ ജാഗ്രത പുലർത്തണം. കാരണം, ഇതിൽ കൽക്കണ്ടം, ശർക്കര, പഞ്ചസാര, തേൻ എന്നിവ ധാരാളമായി അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് (blood sugar) പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രണവിധേയമായിരിക്കുന്ന (under good control) അവസ്ഥയിൽ മാത്രമാണ് ഡോക്ടർമാർ ഇത് പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്. അതും വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രം. അതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ളവർ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഇത് ഒരിക്കലും കഴിക്കരുത്.

മാതളനാരങ്ങയുടെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ അറിയാമോ?

മാതളനാരങ്ങ വെറുമൊരു രുചികരമായ പഴം മാത്രമല്ല, പോഷകഗുണങ്ങൾകൊണ്ടും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇതിന്റെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ദിവസവും മാതളനാരങ്ങ കഴിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ഗുണങ്ങളുണ്ടോ? വിശദമായി അറിയാൻ ഞങ്ങളുടെ മാതളനാരങ്ങയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ലേഖനം കൂടി വായിച്ചുനോക്കൂ.

👉 മാതളനാരങ്ങയുടെ ഗുണങ്ങൾ അറിയാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

Disclaimer / ആരോഗ്യ അറിയിപ്പ്

പ്രധാനപ്പെട്ട മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ:

വിദഗ്ദ്ധോപദേശം അനിവാര്യം: ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കൊച്ചുകുട്ടികൾ, മുതിർന്ന പൗരന്മാർ, ഗുരുതര രോഗങ്ങൾക്ക് സ്ഥിരമായി മരുന്ന് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ഏതൊരു ആയുർവേദ ഔഷധവും ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു ഡോക്ടറുടെ അനുമതി തേടേണ്ടതാണ്.

പാർശ്വഫലങ്ങളും അലർജിയും: ഏതെങ്കിലും ഔഷധം കഴിച്ചതിന് ശേഷമോ പുരട്ടിയതിന് ശേഷമോ അലർജിയോ മറ്റ് അസാധാരണ അസ്വസ്ഥതകളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഉപയോഗം ഉടനടി നിർത്തിവെച്ച് ആരോഗ്യവിദഗ്ദ്ധന്റെ സേവനം തേടുക.

ഭൂമിയിലെ അമൃത്! മോരിന്റെ യഥാർത്ഥ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ അറിയാം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 22 Oct 2026 17:41:52 +0000

മോര് (Buttermilk) – ആയുർവേദ ഗുണങ്ങളും ആരോഗ്യപ്രാധാന്യവും

ചൂടുള്ള സമയത്ത് അൽപം മോര് കുടിച്ചാൽ കിട്ടുന്ന ആശ്വാസം ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാണ്, അല്ലേ? ഭക്ഷണത്തോടൊപ്പം അൽപം മോര് കൂട്ടിക്കുടിക്കുന്ന ശീലം ഇന്നും പല വീടുകളിലുമുണ്ട്. എന്നാൽ ദാഹം മാറാനും ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ രുചി കൂട്ടാനും മാത്രമല്ല, ആയുർവേദത്തിലും മോരിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

അഷ്ടാംഗഹൃദയം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മോരിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിവിധ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ അത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ദഹനത്തിന് സഹായകമാകുക, വിശപ്പില്ലായ്മ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുക, ചില ദഹനപ്രശ്നങ്ങളിൽ അനുയോജ്യമായ ഭക്ഷണമായി ഉപയോഗിക്കുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളാണ് പരമ്പരാഗതമായി മോരുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പറയുന്നത്.

മോരിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത, അത് എങ്ങനെയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത് എന്നതിനും ആയുർവേദം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു എന്നതാണ്. വെണ്ണ നീക്കിയ മോര്, വെള്ളം ചേർത്ത മോര്, ജീരകം പോലുള്ള ചേരുവകൾ ചേർത്ത മോര് എന്നിവയുടെ ഗുണങ്ങളിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മോര് എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിൽ അനുയോജ്യമാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. ഈ ലേഖനത്തിൽ മോരിന്റെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗതമായി പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഉപയോഗങ്ങൾ, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ മനസ്സിലാക്കാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മോരിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് എന്ത്?

പ്രാചീന ആയുർവേദ ആചാര്യനായ വാഗ്ഭടൻ തന്റെ പ്രശസ്ത ഗ്രന്ഥമായ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ മോരിന്റെ മഹത്വം വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

"ശോഫാർശോഗ്രഹണീദോഷമൂത്രഗ്രഹോദരാരുചൗ ।
സ്നേഹവ്യാപദി പാണ്ഡുത്വേ തക്രം ദദ്യാദ്ഗരേഷു ച ॥"

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സൂത്രസ്ഥാനം ദ്രവദ്രവ്യവിജ്ഞാനീയ അധ്യായത്തിൽ, വാഗ്ഭടാചാര്യൻ മോരിന്റെ (തക്രം) ഔഷധഗുണങ്ങളെയും അത് പ്രയോഗിക്കേണ്ട സവിശേഷ രോഗാവസ്ഥകളെയും പ്രതിപാദിക്കുന്ന പ്രമാണ ശ്ലോകമാണിത്. ജഠരാഗ്നി മന്ദീഭവിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന കഫ-വാതജന്യ രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ മോരിനെ ഔഷധമായി നിശ്ചയിക്കുന്ന ഇതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ശോഫം (Shopham / നീർക്കെട്ട്): ശരീരത്തിലെ കലകളിൽ ജലാംശവും ദോഷങ്ങളും കെട്ടിക്കിടന്നുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ട് അഥവാ വീക്കത്തെയാണ് ശോഫം എന്ന് പറയുന്നത്. മോരിന്റെ ലഘുവായ സ്വഭാവവും മൂത്രള ഗുണവും ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ നീരിനെ വറ്റിച്ചു കളയാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അർശസ്സ് (Arshas / മൂലക്കുരു): അപാനവായുവിന്റെ തടസ്സം കൊണ്ടും ദഹനക്കുറവ് കൊണ്ടും ഗുദഭാഗത്തുണ്ടാകുന്ന മൂലക്കുരു (Piles). ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് മലബന്ധം ഒഴിവാക്കാനും ഗുദനാളിയിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കാനും തക്രം ഒന്നാംതരം ഔഷധമാണ്.

ഗ്രഹണീദോഷം (Grahani Dosham / കുടൽ രോഗങ്ങൾ): ദഹനേന്ദ്രിയമായ ഗ്രഹണിയുടെ ബലക്കുറവ് കാരണം ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാതെയും ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാതെയും വിസർജ്ജിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ (IBS പോലുള്ള കുടൽ രോഗങ്ങൾ). ജഠരാഗ്നിയെ പൂർണ്ണമായി ജ്വലിപ്പിച്ച് കുടലിന്റെ ആഗിരണശേഷി വീണ്ടെടുക്കാൻ മോരിനോളം പോന്ന മറ്റൊരു ദിവ്യൗഷധം ആയുർവേദത്തിലില്ല.

മൂത്രഗ്രഹം (Moothragraham / മൂത്രതടസ്സം): മൂത്രം തടസ്സപ്പെടുകയോ വേദനയോടെ ഇറ്റിറ്റു വീഴുകയോ ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ. മോര് സേവിക്കുന്നത് മൂത്രമാർഗ്ഗത്തിലെ ചൂടും അണുബാധയും കുറച്ച് മൂത്രവിസർജ്ജനം സുഗമമാക്കാൻ സഹായിക്കും.

ഉദരം (Udaram / ഉദരരോഗങ്ങൾ): മഹോദരം (Ascites), വായുകോപം, വയറിലെ വീക്കം തുടങ്ങിയ ഉദരസംബന്ധമായ വ്യാധികൾ. ഉദരരോഗ ചികിത്സയിൽ ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ മോരിനെ ഭക്ഷണമായും ഔഷധമായും പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ പ്രത്യേകമായി ഉപദേശിക്കുന്നു.

അരുചി (Aruchi / വിശപ്പില്ലായ്മ): നാവിന്റെ രസമുകുളങ്ങളുടെ മാന്ദ്യം കൊണ്ടോ അഗ്നിമാന്ദ്യം കൊണ്ടോ ഭക്ഷണത്തോട് തീരെ താല്പര്യമില്ലാതെ വരുന്ന അവസ്ഥ. മോരിന്റെ പുളിപ്പും കഷായരസവും നാവിനും ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്കും ഉന്മേഷം നൽകി സ്വാഭാവിക വിശപ്പുണ്ടാക്കുന്നു.

സ്നേഹവ്യാപത് (Snehavypath / സ്നേഹദോഷം): നെയ്യോ എണ്ണയോ പോലുള്ള സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങൾ അമിതമായി കഴിക്കുകയോ ശരിയായ വിധത്തിലല്ലാതെ സേവിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന മന്ദതയും അജീർണ്ണവും. കൊഴുപ്പിന്റെ സാന്ദ്രത കുറച്ച് ശരീരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ മോരിന്റെ രൂക്ഷഗുണത്തിന് സാധിക്കും.

പാണ്ഡുത്വം (Panduthwam / വിളർച്ച): രക്തധാതു ക്ഷയിച്ച് ശരീരം വിളറുന്ന അവസ്ഥ അഥവാ അനീമിയ (Anaemia). പിത്തകോപം കുറയ്ക്കാനും കരളിന്റെയും കുടലിന്റെയും പ്രവർത്തനം നന്നാക്കി രക്തോത്പാദനത്തിന് വഴിയൊരുക്കാനും മോര് ഫലപ്രദമാണ്.

ഗരം (Garam / വിഷബാധ): ബാഹ്യമായ വിഷാംശങ്ങൾ ഭക്ഷണത്തിലൂടെയോ അല്ലാതെയോ സാവധാനം ഉള്ളിൽ ചെന്ന് ശരീരത്തിൽ ദീർഘകാലം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന സഞ്ചിത വിഷബാധ (Slow Poisoning). ശരീരത്തിലെ ആമവിഷത്തെ നിർവീര്യമാക്കാൻ മോരിന് കഴിവുണ്ട്.

തക്രം ദദ്യാത്... ച (Takram Dadyath... Cha): തൈരിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കടഞ്ഞ് വെണ്ണ പൂർണ്ണമായോ ഭാഗികമായോ മാറ്റിയെടുത്ത 'തക്രം' (മോര്), മുകളിൽ പറഞ്ഞ രോഗാവസ്ഥകളാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർക്ക് യുക്തമായ വിധത്തിൽ നൽകണം ('ദദ്യാത്') എന്നാണ് ആചാര്യന്റെ കൽപ്പന.

ചുരുക്കത്തിൽ, മരുന്നുകൾക്ക് പോലും വഴങ്ങാത്ത പല ഉദര-ദഹന വൈകല്യങ്ങളിലും ശരീരത്തിലെ ആമദോഷങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കി ദഹനത്തെ ഉണർത്താൻ അമൃതിന് തുല്യമായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഔഷധമാണ് മോര് എന്ന് ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മോര് ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കാം? ചരകസംഹിതയിലെ ശ്ലോകം പറയുന്നത്

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ഓരോ രോഗാവസ്ഥകളും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.

1. ശോഫം (ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ട്)

കാലുകളിലോ മുഖത്തോ ശരീരം മുഴുവനായോ വെള്ളം കെട്ടിക്കിടന്ന് നീര് വരുന്ന അവസ്ഥയാണ് ശോഫം. ശരീരത്തിലെ ദ്രവാംശവും കഫവും ദുഷിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് വരുന്നത്. മോരിന് പ്രകൃത്യാ തന്നെ ശരീരത്തിലെ അധിക ജലാംശത്തെ വറ്റിച്ചു കളയാനും മൂത്രത്തിലൂടെ പുറന്തള്ളാനുമുള്ള കഴിവുണ്ട് (Diuretic property). നീർക്കെട്ടുള്ളവർ മോര് കുടിക്കുന്നത് നീര് വേഗത്തിൽ വലിയാൻ സഹായിക്കും.

2. അർശസ്സ് (മൂലക്കുരു അഥവാ പൈൽസ്)

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് പലരെയും അലട്ടുന്ന വലിയൊരു വില്ലനാണ് പൈൽസ്. ദഹനക്കുറവും കഠിനമായ മലബന്ധവുമാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന വില്ലൻ. മോര് പതിവായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മലവിസർജ്ജനം സുഗമമാവുകയും ഗുദഭാഗത്തെ ഞരമ്പുകളിലെ അമിത സമ്മർദ്ദം കുറയുകയും ചെയ്യും. പൈൽസ് ഉള്ളവർക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരു ആഹാരൗഷധമാണ് മോര്.

3. ഗ്രഹണീദോഷം (കുടൽ രോഗങ്ങൾ / IBS)

ഭക്ഷണം കഴിച്ചയുടൻ വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥത വരിക, ദഹിക്കാതെ വിസർജ്ജിക്കപ്പെടുക, ഇടവിട്ട് വയറിളകുക—ഇതിനെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഗ്രഹണി എന്ന് പറയുന്നത്. ഇന്നത്തെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ IBS (Irritable Bowel Syndrome) പോലെയുള്ള കുടൽ രോഗങ്ങൾ. മോരിലുള്ള പ്രകൃതിദത്ത പ്രോബയോട്ടിക് ഗുണങ്ങൾ ദഹനനാളത്തിലെയും കുടലിലെയും നല്ല ബാക്ടീരിയകളെ വളർത്തി, കുടലിന്റെ ആഗിരണശേഷിയെയും ദഹനത്തെയും പഴയപടിയാക്കും.

4. മൂത്രഗ്രഹം (മൂത്രതടസ്സം)

മൂത്രം ശരിയായി പോകാതിരിക്കുക, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ കഠിനമായ പുകച്ചിലും വേദനയും ഉണ്ടാവുക, ഇറ്റിറ്റ് വീഴുക എന്നിവയ്ക്കൊക്കെ മോര് ഉത്തമമാണ്. മൂത്രനാളിയിലെ ചൂടും വീക്കവും കുറച്ച് തടസ്സമില്ലാതെ മൂത്രം പോകുന്നതിന് ഇഞ്ചിയും ജീരകവും ചേർത്ത മോര് കുടിക്കുന്നത് വേഗത്തിൽ ആശ്വാസം നൽകും.

5. ഉദരരോഗങ്ങൾ (വയറിലെ വീക്കം / മഹോദരം)

വയറിൽ വായുകോപം വന്ന് വീർത്തുനിൽക്കുക, ദഹനക്കേട് കാരണം വയർ കല്ലിച്ചു കിടക്കുക, മഹോദരം (Ascites) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും മോര് അമൃതിന് തുല്യമാണ്. ഉദരരോഗ ചികിത്സയിൽ പലപ്പോഴും ആയുർവേദ വൈദ്യന്മാർ രോഗിക്ക് ചോറിനൊപ്പവും അല്ലാതെയും മോര് മാത്രമായി ഒരു നിശ്ചിത കാലത്തേക്ക് നൽകാറുണ്ട്.

6. അരുചി (വിശപ്പില്ലായ്മ / ഭക്ഷണത്തോട് മടുപ്പ്)

എന്ത് കഴിച്ചാലും രുചി തോന്നാതിരിക്കുക, ഒട്ടും വിശപ്പില്ലാത്ത അവസ്ഥ എന്നിവ ജഠരാഗ്നി മന്ദീഭവിക്കുമ്പോഴാണ് വരുന്നത്. നാവിന്റെ രസമുകുളങ്ങളെ ഉണർത്താനും വയറ്റിലെ ദഹനരസങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും മോരിന്റെ ആ പ്രത്യേക പുളിയും കഷായരസവും സഹായിക്കും. ഊണിന് മുൻപോ ഊണിനൊപ്പമോ മോര് കഴിക്കുന്നത് നല്ല വിശപ്പുണ്ടാക്കും.

7. സ്നേഹവ്യാപത് (എണ്ണയും നെയ്യും കൂടിയുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ)

നെയ്യ് കൊണ്ടുള്ള മരുന്നുകൾ അമിതമായി കഴിച്ചതുകൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ കല്യാണസദ്യകളിലോ പുറത്തുനിന്നോ ഒക്കെ അമിതമായി എണ്ണയും കൊഴുപ്പും അടങ്ങിയ ഭക്ഷണം കഴിച്ചതുകൊണ്ടോ വയറിനുണ്ടാകുന്ന ഭാരവും മന്ദതയുമാണിത്. കൊഴുപ്പിന്റെ സാന്ദ്രതയെ അലിയിച്ചു കളയാൻ മോരിന്റെ ആസ്ട്രിഞ്ചന്റ് (കഷായ) ഗുണത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

8. പാണ്ഡുത്വം (വിളർച്ച / അനീമിയ)

ശരീരത്തിൽ രക്തക്കുറവുണ്ടാകുകയും ക്ഷീണം കൊണ്ട് ശരീരം വിളറുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. കരളിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും, നാം കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിലെ ഇരുമ്പ് സത്ത് (Iron) ശരിയായ രീതിയിൽ ശരീരത്തിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാനും മോര് കുടിക്കുന്നത് വഴി സാധിക്കും.

9. ഗരം (ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന സഞ്ചിത വിഷം)

പലതരത്തിലുള്ള ആഹാരങ്ങളിലൂടെയും അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെയും നമ്മുടെ ഉള്ളിലെത്തി ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വിഷാംശങ്ങളെയാണ് (ടോക്സിനുകൾ / ആമവിഷം) ഗരം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിലെ സ്വാഭാവിക ക്ലെൻസിങ് (Detoxification) പ്രക്രിയ ത്വരിതപ്പെടുത്തി ഈ വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാൻ മോരിന് അസാധാരണ കഴിവുണ്ട്.

ഇത് കുടിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം:

തൈരിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ച് കലക്കിയാൽ മാത്രം ആയുർവേദം പറയുന്ന മോരാകില്ല. നല്ല ശുദ്ധമായ തൈര് നാലിരട്ടി വെള്ളം ചേർത്ത് നന്നായി കടഞ്ഞ്, അതിലെ വെണ്ണ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിയെടുക്കണം (വെണ്ണയില്ലാത്ത മോര്). ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ച് തണുപ്പിച്ച മോരിനേക്കാൾ സാധാരണ താപനിലയിലുള്ള നാടൻ മോരാണ് ആരോഗ്യത്തിന് ഏറ്റവും ഉത്തമം.

നമ്മുടെ അടുക്കളയിലുള്ള ഇത്തരം ലളിതമായ പ്രകൃതിദത്ത കൂട്ടുകൾ കൃത്യമായി അറിഞ്ഞുപയോഗിച്ചാൽ വലിയ വലിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാൻ സാധിക്കും.

മോര് എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്?

ആയുർവേദത്തിൽ മോര് വെറുമൊരു പാനീയമല്ല, കൃത്യമായ ചിട്ടകളോടെ തയ്യാറാക്കി കഴിക്കേണ്ട ഒരു ഔഷധമാണ്. കടകളിൽ നിന്ന് പാക്കറ്റിൽ വാങ്ങുന്നതോ തൈരിൽ വെറുതെ വെള്ളമൊഴിച്ചു കലക്കുന്നതോ ആയ രീതിയല്ല ഇതിന് വേണ്ടത്. പരമാവധി ഗുണം കിട്ടാൻ മോര് തയ്യാറാക്കേണ്ടതും കുടിക്കേണ്ടതുമായ ശരിയായ രീതികൾ താഴെ പറയുന്നതാണ്:

1. ശരിയായ മോര് എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കണം?

പലരും ചെയ്യുന്ന ഒരു തെറ്റാണ് കട്ടത്തൈരിലേക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ച് സ്പൂൺ കൊണ്ട് ഇളക്കി കുടിക്കുന്നത്. ആയുർവേദ വിധിപ്രകാരം ഇങ്ങനെയല്ല മോര് ഉണ്ടാക്കേണ്ടത്:

നല്ല നാടൻ പശുവിൻ പാലിന്റെ തൈര് എടുക്കുക.

ഇതിലേക്ക് പകുതിയോ അല്ലെങ്കിൽ തുല്യ അളവിലോ ശുദ്ധജലം ചേർക്കുക.

മത്തോ മിക്സിയോ ഉപയോഗിച്ച് നന്നായി കടഞ്ഞെടുക്കുക.

മുകളിൽ പൊന്തിവരുന്ന വെണ്ണ പൂർണ്ണമായും കോരി മാറ്റണം.

ഇങ്ങനെ വെണ്ണ നീക്കം ചെയ്ത ലഘുവായ മോരിനെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ തക്രം'എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഈ മോരിനാണ് കൊഴുപ്പില്ലാത്തതും ദഹനത്തെ വേഗത്തിലാക്കുന്നതുമായ ഔഷധഗുണമുള്ളത്.

2. കുടിക്കാൻ ഏറ്റവും നല്ല സമയം ഏതാണ്?

ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനൊപ്പം: മോര് കുടിക്കാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സമയം ഉച്ചയാണ്. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ശേഷമോ ചോറിനൊപ്പമോ ഒരു ഗ്ലാസ് മോര് കുടിക്കുന്നത് അന്നത്തെ ദഹനം സുഗമമാക്കും.

രാത്രിയിൽ പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കുക: രാത്രി സമയങ്ങളിൽ ശരീരത്തിൽ കഫത്തിന്റെ സ്വാധീനം കൂടുതലായിരിക്കും. അതിനാൽ രാത്രി മോരോ തൈരോ കഴിക്കുന്നത് കഫക്കെട്ട്, ജലദോഷം, ദഹനക്കേട് എന്നിവ ഉണ്ടാക്കാം.

സാധാരണ താപനിലയിൽ കുടിക്കുക: ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ച് കട്ടത്തണുപ്പിൽ മോര് കുടിക്കരുത്. സാധാരണ താപനിലയിലുള്ളതോ, അല്ലെങ്കിൽ മൺകലത്തിൽ വെച്ച് തണുപ്പിച്ചതോ ആയ മോരാണ് ശരീരത്തിന് ഏറ്റവും നല്ലത്.

ഓരോ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും മോരിൽ എന്തൊക്കെ ചേർത്ത് കുടിക്കണം?

ശരീരത്തിന്റെ പ്രകൃതത്തിനും രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും അനുസരിച്ച് മോരിൽ ചില ചേരുവകൾ ചേർക്കുന്നത് ഗുണം ഇരട്ടിയാക്കും:

ഗ്യാസും വയറു വീർക്കലും ഉള്ളവർ (വാതദോഷം):

ഒരു നുള്ള് ഇന്തുപ്പും (Rock salt), അല്പം വറുത്ത ജീരകപ്പൊടിയും മോരിൽ ചേർത്ത് ഇളക്കി കുടിക്കുക.

നെഞ്ചെരിച്ചിലും വയറ്റിൽ പുളിച്ചുതികട്ടലും ഉള്ളവർ (പിത്തദോഷം):

തീരെ പുളിയില്ലാത്ത പച്ചമോരിൽ ഒരല്പം കൽക്കണ്ടമോ ജീരകപ്പൊടിയോ ചേർത്ത് കുടിക്കുന്നത് വയറ്റിലെ ചൂട് ശമിപ്പിക്കും.

കഫക്കെട്ടും അമിത കൊഴുപ്പും ഉള്ളവർ (കഫദോഷം):

മോരിൽ അല്പം ചുക്കുപൊടി, കായം, കുരുമുളകുപൊടി എന്നിവ ചേർത്ത് ചെറിയ ചൂടോടെ കാച്ചി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

പൈൽസ് (അർശസ്സ്) ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നവർ:

ചേന ചെറിയ കഷണങ്ങളാക്കി വേവിച്ച് മോരിലിട്ട് കഴിക്കുന്നതും, ഇഞ്ചിയും കറിവേപ്പിലയും ചതച്ചു ചേർത്ത മോര് ഉച്ചയ്ക്ക് പതിവാക്കുന്നതും വലിയ ആശ്വാസം തരും.

കുടൽ രോഗങ്ങൾക്കും (IBS) വിശപ്പില്ലായ്മയ്ക്കും:

മോരിൽ ചെറിയൊരു കഷണം ഇഞ്ചിയും കറിവേപ്പിലയും പച്ചമുളകും കായവും ചേർത്ത് ചെറുതായി താളിച്ച് ഉച്ചയൂണിനൊപ്പം കഴിക്കുക.

4. ഒഴിവാക്കേണ്ട ചില സന്ദർഭങ്ങൾ

കഠിനമായ പനിയോ തൊണ്ടവേദനയോ ഉള്ളപ്പോൾ മോര് കുടിക്കരുത്.

വല്ലാതെ പുളിച്ചുപോയതോ തലേദിവസത്തെ പഴയതോ ആയ മോര് ഉപയോഗിക്കരുത്; ഇത് ശരീരത്തിൽ അസിഡിറ്റിയും വീക്കവും കൂട്ടും.

നിത്യേന കുടിക്കാവുന്ന ദിവ്യ തക്ര സംഭാരം (Daily Ayurvedic Buttermilk)

ഊണിനൊപ്പം സ്ഥിരമായി കുടിക്കാനും കുടലിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും വീട്ടിൽ തന്നെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ തയ്യാറാക്കാവുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത കൂട്ടാണിത്.

ആവശ്യമായ ചേരുവകൾ:

നാടൻ പശുവിൻ തൈര്: അര കപ്പ് (വല്ലാതെ പുളിക്കാത്തത്)

ശുദ്ധജലം: ഒന്നര കപ്പ്

ഇഞ്ചി: ചെറിയൊരു കഷണം (ചതച്ചത്)

കറിവേപ്പില: 5-6 എണ്ണം (കൈകൊണ്ട് ചെറുതായി ഞെരടിയത്)

വറുത്തുപൊടിച്ച ജീരകം: കാൽ ടീസ്പൂൺ

ഇന്തുപ്പ് (Rock Salt): ആവശ്യത്തിന് (ഇന്തുപ്പ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ സാധാരണ കല്ലുപ്പ് പൊടിച്ചത്)

കായപ്പൊടി: ഒരു നുള്ള്

പച്ചമുളക്: പകുതി (എരിവ് ആവശ്യമെങ്കിൽ മാത്രം, ചെറുതായി കീറിയത്)

തയ്യാറാക്കുന്ന ശരിയായ രീതി:

കടഞ്ഞെടുക്കൽ: അര കപ്പ് തൈരിലേക്ക് ഒന്നര കപ്പ് വെള്ളം ഒഴിച്ച് മിക്സിയുടെ ചെറിയ ജാറിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പരമ്പരാഗത മത്ത് ഉപയോഗിച്ചോ ഒന്നോ രണ്ടോ മിനിറ്റ് നന്നായി കടഞ്ഞെടുക്കുക. മുകളിൽ പൊന്തിവരുന്ന വെണ്ണ പൂർണ്ണമായും ഒരു സ്പൂൺ ഉപയോഗിച്ച് കോരി മാറ്റുക.

ചേരുവകൾ ചേർക്കൽ: വെണ്ണ മാറ്റിയ മോരിലേക്ക് ചതച്ചുവെച്ച ഇഞ്ചി, ഞെരടിയ കറിവേപ്പില, പച്ചമുളക്, വറുത്ത ജീരകപ്പൊടി, കായപ്പൊടി, ആവശ്യത്തിന് ഇന്തുപ്പ് എന്നിവ ചേർക്കുക. (ഇഞ്ചി മിക്സിയിലടിച്ച് അരച്ചു ചേർക്കുന്നതിനേക്കാൾ ചതച്ചിടുന്നതാണ് ആയുർവേദവിധിപ്രകാരം നല്ലത്).

ഊറാൻ വെക്കുക: എല്ലാം കൂടി നന്നായി ഇളക്കിയ ശേഷം ഒരു 5 മുതൽ 10 മിനിറ്റ് വരെ അടച്ചുവെക്കുക. ഇഞ്ചിയുടെയും കറിവേപ്പിലയുടെയും ഔഷധഗുണങ്ങൾ മോരിലേക്ക് നന്നായി ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

അരിച്ചെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുക: കുടിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് വേണമെങ്കിൽ ഇത് അരിച്ചെടുക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ അതുപോലെ തന്നെ ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്നു കുടിക്കാം.

എപ്പോൾ, എങ്ങനെ കുടിക്കണം?

ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞ് 10-15 മിനിറ്റിനു ശേഷം ഈ സംഭാരം ഓരോ ഗ്ലാസ് വീതം കുടിക്കുന്നത് ശീലമാക്കാം.

ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ച് തണുപ്പിക്കാതെ, സാധാരണ അന്തരീക്ഷ താപനിലയിൽ തന്നെ കുടിക്കുക. മൺപാത്രത്തിൽ ഒഴിച്ചുവെച്ച് തണുപ്പിച്ചെടുക്കുന്നത് ഇതിന്റെ ഔഷധഗുണം ഇരട്ടിയാക്കും.

വയറിലെ ഗ്യാസ്, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, ദഹനക്കേട് എന്നിവയുള്ളവർക്ക് ദിവസവും ഉച്ചയ്ക്ക് ഈ കൂട്ട് ശീലമാക്കുന്നത് വളരെ പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസം നൽകും.

പുളിച്ച മോര് വെറുതെ സിങ്കിൽ ഒഴിച്ചു കളയല്ലേ! വീട്ടിൽ പരീക്ഷിക്കാവുന്ന 4 അത്ഭുത പ്രയോഗങ്ങൾ

വീടുകളിൽ കറിവെച്ചോ കുടിച്ചോ ബാക്കിവരുന്ന മോര് അല്പം പുളി കൂടിപ്പോയാൽ നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും ചെയ്യുന്നത് അത് സിങ്കിലേക്ക് ഒഴിച്ചു കളയുകയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ "ഇനി ഇത് ആര് കുടിക്കാൻ" എന്ന് കരുതി പാഴാക്കും. എന്നാൽ കാശ് കൊടുത്ത് കടകളിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന പല കെമിക്കൽ ഉത്പന്നങ്ങളേക്കാൾ മികച്ച രീതിയിൽ, നിത്യജീവിതത്തിലെ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഈ പുളിച്ച മോര് ഉപയോഗിക്കാം എന്നറിയാമോ?

സൗന്ദര്യ സംരക്ഷണം, മുടിയുടെ ആരോഗ്യം, അടുക്കളത്തോട്ടം, വീട്ടുപകരണങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കൽ തുടങ്ങി ഒരു രൂപ പോലും ചെലവില്ലാതെ പുളിച്ച മോര് കൊണ്ട് വീട്ടിൽ തന്നെ ചെയ്തെടുക്കാവുന്ന 4 പ്രകൃതിദത്ത പ്രയോഗങ്ങൾ ഇതാ:

1. തിളങ്ങുന്ന ചർമ്മത്തിന് 'ബട്ടർമിൽക്ക് ആന്റി-ടാൻ പായ്ക്ക്'

വെയിലത്ത് ഇറങ്ങി നടന്ന് മുഖത്തും കൈകളിലും ഉണ്ടാകുന്ന കരുവാളിപ്പ് മാറ്റാൻ വിലകൂടിയ ക്രീമുകൾ വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കേണ്ടതില്ല. മോരിലുള്ള പ്രകൃതിദത്ത ലാക്റ്റിക് ആസിഡ് (Lactic Acid) ചർമ്മത്തിലെ മൃതകോശങ്ങളെയും കരിവാളിപ്പിനെയും സ്വാഭാവികമായി നീക്കം ചെയ്യാൻ സഹായിക്കും.

ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ:

പുളിച്ച മോര്: 3-4 ടീസ്പൂൺ

കടലമാവ്: 1 ടേബിൾസ്പൂൺ

കസ്തൂരിമഞ്ഞൾ: ഒരു നുള്ള് (ആവശ്യമെങ്കിൽ)

ഉപയോഗിക്കേണ്ട വിധം:

കടലമാവിലേക്ക് മോരും മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും ചേർത്ത് കുഴമ്പ് പരുവത്തിലാക്കുക. ഇത് മുഖത്തും കഴുത്തിലും പുരട്ടി 15 മിനിറ്റ് കാത്തിരിക്കുക. ചെറുതായി ഉണങ്ങിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ തണുത്ത വെള്ളം തൊട്ട് പതിയെ മസാജ് ചെയ്ത് കഴുകിക്കളയാം. ആഴ്ചയിൽ രണ്ട് തവണ ഇത് ചെയ്താൽ ചർമ്മത്തിലെ കരിവാളിപ്പ് മാറി നല്ല മൃദുത്വവും തിളക്കവും ലഭിക്കും.

2. താരനും തലയിലെ ചൊറിച്ചിലിനും 'മോര്-ഉലുവ' ഹെയർ മാസ്ക്

തലയോട്ടിയിലെ അമിത ചൂടും താരന്റെ പ്രധാന വില്ലനായ ഫംഗസ് ബാധയും അകറ്റാൻ പുളിച്ച മോരിന്റെ തണുപ്പും ആസിഡ് ഗുണവും ഒന്നാന്തരം പരിഹാരമാണ്.

ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ:

നന്നായി പുളിച്ച മോര്: അര കപ്പ്

ഉലുവ (കുതിർത്ത് അരച്ചത് അല്ലെങ്കിൽ ഉലുവപ്പൊടി): 2 ടേബിൾസ്പൂൺ

ഉപയോഗിക്കേണ്ട വിധം:

അരച്ച ഉലുവ പുളിച്ച മോരിലേക്ക് കലക്കി അരമണിക്കൂർ മാറ്റിവെക്കുക. കുളിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഈ കൂട്ട് തലയോട്ടിയിലും മുടിയിഴകളിലും നന്നായി തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുക. 20 മിനിറ്റിനു ശേഷം താളിയോ വീര്യം കുറഞ്ഞ ഷാംപൂവോ ഉപയോഗിച്ച് കഴുകിക്കളയാം. താരൻ ശമിക്കുന്നതിനൊപ്പം മുടിക്ക് സ്വാഭാവിക മിനുസവും തിളക്കവും കിട്ടാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

3. അടുക്കളത്തോട്ടത്തിന് 'മോര്-കായം' ജൈവ കുമിൾനാശിനി

പച്ചക്കറി ചെടികളിൽ പെട്ടെന്ന് പടരുന്ന ഇലപ്പുള്ളി രോഗം, പൂപ്പൽ ബാധ, ഇലകൾ മഞ്ഞളിച്ചു പോവുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കീടനാശിനി കടകളിൽ പോകാതെ ഉണ്ടാക്കാവുന്ന മികച്ചൊരു ജൈവ കൂട്ടാണിത്.

ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ:

നല്ല പുളിച്ച മോര്: 1 ലിറ്റർ

കട്ടക്കായം (ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ അലിയിച്ചത്): 10 ഗ്രാം

ശുദ്ധജലം: 10 ലിറ്റർ

ഉപയോഗിക്കേണ്ട വിധം:

പുളിച്ച മോരിലേക്ക് അലിയിച്ച കായം ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കുക. ഇതിലേക്ക് പത്തിരട്ടി (10 ലിറ്റർ) വെള്ളം ചേർത്ത് നേർപ്പിക്കണം. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ സ്പ്രേയറിലാക്കി തക്കാളി, വഴുതന, പച്ചമുളക്, പയർ തുടങ്ങിയ ചെടികളുടെ ഇലകളുടെ അടിയിലും മുകളിലും തളിച്ചു കൊടുക്കാം. ചെടികളിലെ കുമിൾ രോഗങ്ങൾ മാറാൻ ഇത് വളരെ വേഗത്തിൽ ഫലം ചെയ്യും.

4. നിലവിളക്കുകളും ചെമ്പ് കുപ്പികളും വെട്ടിത്തിളങ്ങാൻ 'നാച്ചുറൽ ക്ലീനർ'

പൂജാമുറിയിലെ നിലവിളക്കുകളിലും ചെമ്പ് കുപ്പികളിലും പിടിക്കുന്ന കറുപ്പും പച്ചച്ച ക്ലാവുമെല്ലാം സാധാരണ സോപ്പുപൊടി കൊണ്ട് ഉരച്ചാൽ എളുപ്പം പോകാറില്ല. രാസപൊടികൾ ഇല്ലാതെ തന്നെ ഇവയെ പുത്തൻപോലെ തിളക്കാൻ പുളിച്ച മോര് ധാരാളം.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട വിധം:

പുളിച്ച മോരിലേക്ക് ഒരല്പം കല്ലുപ്പും വാളൻപുളിയുടെ തൊലിയോ ചണ്ടിയോ ചേർക്കുക. ഈ കൂട്ട് ചെമ്പ്, പിച്ചള, ഓട് പാത്രങ്ങളിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച് ഒരു 10 മിനിറ്റ് വെക്കുക. ശേഷം ഒരു സാധാരണ സ്ക്രബ്ബർ ഉപയോഗിച്ച് ചെറുതായി ഉരച്ച് കഴുകി, ഉണങ്ങിയ തുണി കൊണ്ട് തുടച്ചെടുക്കാം. പാത്രങ്ങളിലെ പാടുകൾ മാറി പുത്തൻപോലെ തിളങ്ങുന്നത് കാണാം.

ഇനി വീട്ടിൽ മോര് ബാക്കി വന്നാൽ ഒട്ടും മടിക്കാതെ ഈ പറഞ്ഞ ഏതെങ്കിലും ഒരു കാര്യത്തിന് ഉപയോഗിച്ചു നോക്കൂ. കൈയിലെ പണവും ലാഭിക്കാം, രാസവസ്തുക്കളില്ലാത്ത തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ നല്ല മാറ്റങ്ങൾ അനുഭവിച്ചറിയുകയും ചെയ്യാം.

മോര് ചേരുവയായുള്ള ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിൽ മോരിന് (തക്രം) അതീവ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. കേവലം ഒരു പാനീയം എന്നതിലുപരി, ഔഷധങ്ങളുടെ സാന്ദ്രത കുറയ്ക്കാനും, ദഹനശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും, ഔഷധവീര്യം ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് എളുപ്പത്തിൽ എത്തിക്കാനുമുള്ള ഒരു പ്രധാന 'ദ്രവദ്രവ്യമായി' (Liquid processing medium) ആചാര്യന്മാർ മോരിനെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.

മോര് പ്രധാന ചേരുവയായോ സംസ്കരണ മാധ്യമമായോ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. തക്രാരിഷ്ടം (Takrarishta)

മോര് തന്നെ നേരിട്ട് പ്രധാന അടിസ്ഥാന ഘടകമായി (Base ingredient) ഉപയോഗിക്കുന്ന ക്ലാസിക്കൽ ഔഷധമാണിത്.

മോരിന്റെ പങ്ക്: പശുവിൻ പാലിന്റെ കട്ടിമോരിൽ ത്രികടു (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി), ത്രിഫല, ഇന്തുപ്പ്, ജീരകം, അജ്മോദകം തുടങ്ങിയ ദഹന ഔഷധങ്ങൾ ചേർത്ത് മൺപാത്രത്തിൽ അടച്ചുവെച്ച് പ്രത്യേക വിധത്തിൽ പുളിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു (Fermentation). അഷ്ടാംഗഹൃദയ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ മൂലക്കുരു (അർശസ്സ്), ഐ.ബി.എസ് (ഗ്രഹണി), വയറിലെ വീക്കം (ഗുൽമം), വായുകോപം, പാണ്ഡു (വിളർച്ച) എന്നിവയ്ക്ക് ഇതിലും മികച്ചൊരു ദഹന ഔഷധം ആയുർവേദത്തിൽ വിരളമാണ്.

2. സൂരണാദി ഘൃതം (Suranadi Ghritam)

കാട്ടുചേന (ശൂരണം), ചിത്രകം എന്നിവ പ്രധാന ചേരുവകളായി വരുന്ന ഔഷധ നെയ്യാണിത്. നെയ്യ് പാകം ചെയ്യുന്ന (ഘൃതപാകം) ഘട്ടത്തിൽ കഷായത്തോടൊപ്പം മോരും (തക്രം) ഒരു പ്രധാന ദ്രവദ്രവ്യമായി ചേർക്കുന്നു. ചേനയിലുള്ള അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന ചൊറിച്ചിൽ സ്വഭാവമുള്ള തരികളെ നിർവീര്യമാക്കാനും, മോരിന്റെ സ്വാഭാവിക പുളിപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് ജഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്താനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.കഠിനമായ പൈൽസ്, മലബന്ധം, കുടലിലെ തടസ്സങ്ങൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

3. പഞ്ചാമ്ല തൈലം (Panchamla Tailam)

സഹസ്രയോഗത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള, അഞ്ച് പുളിരസങ്ങൾ (പഞ്ച-അമ്ലം) ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ഒരു തൈലമാണിത്. വാളൻപുളി, മാതുലുംഗം (നാരങ്ങ), ആരണാലം (കാടിവെള്ളം) തുടങ്ങിയവയ്ക്കൊപ്പം പുളിച്ച മോരും (അല്ലെങ്കിൽ മോരിൻവെള്ളം/മസ്തു) തൈലം കാച്ചുന്നതിനുള്ള അഞ്ചു പുളികളിൽ ഒന്നായി ചേർക്കുന്നു.

കഠിനമായ വാതരോഗങ്ങൾ, കൈകാലുകളിലെ മരവിപ്പ്, നീർക്കെട്ട്, സന്ധിവാതം എന്നിവ മാറ്റാൻ ബാഹ്യമായി പുരട്ടാൻ (തേച്ചു കുളിക്കാൻ) ഈ തൈലം ഉപയോഗിക്കുന്നു. മോരിന്റെ സാന്നിധ്യം ചർമ്മത്തിലെ സ്രോതസ്സുകൾ എളുപ്പത്തിൽ തുറക്കാൻ സഹായിക്കും.

4. കാർപ്പാസാസ്ഥ്യാദി കുഴമ്പ് (Karpasasthyadi Kuzhampu)

പരുത്തിക്കുരു (കാർപ്പാസാസ്ഥി), കുറുന്തോട്ടി, ഉഴുന്ന്, മുതിര എന്നിവ ചേർത്തുള്ള വളരെ ജനപ്രിയമായ ഒരു വാതഹര ഔഷധം. സാധാരണ തൈലത്തേക്കാൾ കൊഴുപ്പുള്ള 'കുഴമ്പ്' രൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോൾ എണ്ണ, നെയ്യ്, ആവണക്കെണ്ണ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം ആമ്ലതയും ദഹനഗുണവും നൽകുന്നതിനായി മോരോ (തക്രം) അല്ലെങ്കിൽ മോരിൻവെള്ളമോ (മസ്തു) ചേർത്ത് പാകം ചെയ്യുന്നു. ഇത് കുഴമ്പിന്റെ കൊഴുപ്പ് ചർമ്മത്തിൽ വേഗത്തിൽ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാൻ സഹായിക്കും. പക്ഷാഘാതം (Paralysis), മുഖവാതം (Facial Palsy), കഴുത്തു വേദന, വിറവാതം തുടങ്ങിയ നാഡീസംബന്ധമായ വാതവ്യാധികൾക്ക് അഭ്യംഗം ചെയ്യാൻ.

5. പുനർനവാദി തൈലം (Punarnavadi Tailam)

തഴുതാമ (പുനർനവ) പ്രധാന ചേരുവയായി വരുന്ന പ്രകൃതിദത്ത നീർഹര തൈലം. അഷ്ടാംഗഹൃദയ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞ 'ശോഫം' (നീർക്കെട്ട്) ശമിപ്പിക്കാൻ തഴുതാമ കഷായത്തിനൊപ്പം മോരും ചേർത്ത് തൈലം പാകം ചെയ്യുന്നു. മോരിന്റെ ആസ്ട്രിഞ്ചന്റ് (കഷായ) ഗുണവും രൂക്ഷഗുണവും നീരൊഴുക്കാനും കലകളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ ജലാംശത്തെ വലിച്ചെടുക്കാനും എണ്ണയെ സഹായിക്കുന്നു.ശരീരം മുഴുവനുമുള്ള നീർക്കെട്ട്, സന്ധികളിലെ വീക്കം, നീർവീഴ്ച എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ബാഹ്യപ്രയോഗമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

6. പുളിലേഹം / പുളിങ്കുഴമ്പ് (Pulileham / Pulimkuzhampu)

കേരളത്തിലെ പരമ്പരാഗത പ്രസവരക്ഷാ ചികിത്സയിലും ദഹനക്കേടിലും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഔഷധ ലേഹ്യം. വാളൻപുളിയുടെ സത്തോടൊപ്പം മോരും ചേർത്താണ് പല പാരമ്പര്യ യോഗങ്ങളിലും ഇത് കുറുക്കിയെടുക്കുന്നത്. പ്രസവശേഷം അമ്മമാരിലുണ്ടാകുന്ന മന്ദത, ഗർഭാശയ സങ്കോചം സുഗമമാക്കൽ, ദഹനശേഷി വീണ്ടെടുക്കൽ എന്നിവയ്ക്ക് മോരിന്റെ ദീപന ഗുണം വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

വിശ്വസനീയമായ ആയുർവേദ & ബട്ടർമിൽക്ക് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

നമ്മൾ മുകളിൽ ചർച്ച ചെയ്ത തക്രാരിഷ്ടം പോലുള്ള പരമ്പരാഗത ഔഷധങ്ങളോ, ശുദ്ധമായ ബട്ടർമിൽക്ക് പൗഡറോ, ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായുള്ള പ്രകൃതിദത്ത ബട്ടർമിൽക്ക് സോപ്പുകളോ വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, വീടിനടുത്തുള്ള കടകളിൽ ഇവ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ ആമസോണിലൂടെ (Amazon) ഒറിജിനൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി ഓർഡർ ചെയ്യാവുന്നതാണ്. പ്രമുഖ ബ്രാൻഡുകളുടെ വിശ്വസനീയമായ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നേരിട്ട് വീട്ടിലെത്തിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക് (ആരോഗ്യ നിർദ്ദേശം):

ഓൺലൈനായി വാങ്ങാനുള്ള സൗകര്യാർത്ഥമാണ് താഴെ ലിങ്കുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നത്. എങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഒരിക്കലും സ്വയംചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ ശരീരപ്രകൃതിക്കും ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്കും അനുയോജ്യമായ ഔഷധം ഏതാണെന്നും, അതിന്റെ കൃത്യമായ അളവും (Dosage) ഉപയോഗിക്കേണ്ട കാലയളവും അറിയാൻ ഒരു രജിസ്റ്റേർഡ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക.

ആമസോണിൽ ലഭ്യമായ പ്രധാന ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ:

തക്രാരിഷ്ടം (Takrarishta):

ദഹനക്കേട്, മൂലക്കുരു (Piles), കുടൽ രോഗങ്ങൾ (IBS) തുടങ്ങിയ ഉദരസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രകൃതിദത്ത ദഹന ഔഷധം.

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് തക്രാരിഷ്ടം ആമസോണിൽ പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

നാച്ചുറൽ ബട്ടർമിൽക്ക് സോപ്പ് (Handmade Buttermilk Soap):

വരണ്ട ചർമ്മത്തിന് ആഴത്തിൽ ഈർപ്പവും തിളക്കവും നൽകാനും, ലാക്റ്റിക് ആസിഡ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ വെയിൽ കൊണ്ടുള്ള കരിവാളിപ്പ് കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന നാച്ചുറൽ സോപ്പ്.

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ബട്ടർമിൽക്ക് സോപ്പ് ആമസോണിൽ പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

പ്യുവർ ബട്ടർമിൽക്ക് പൗഡർ (Pure Buttermilk Powder):

ഇൻസ്റ്റന്റായി സംഭാരം തയ്യാറാക്കാനും, ബേക്കിംഗിനും, സൗന്ദര്യ സംരക്ഷണത്തിനായി ഫേസ് പായ്ക്കുകളിൽ മിക്സ് ചെയ്യാനും ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഡ്രൈ പൗഡർ.

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ബട്ടർമിൽക്ക് പൗഡർ ആമസോണിൽ പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

ശ്രദ്ധിക്കുക (Affiliate Disclosure):

ഈ പേജിൽ ആമസോൺ അഫിലിയേറ്റ് ലിങ്കുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ലിങ്കുകളിലൂടെ നിങ്ങൾ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് യാതൊരുവിധ ചെലവുകളും ഇല്ലാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ലഭിച്ചേക്കാം. വെബ്സൈറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മികച്ച രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനും ഇത്തരം ഉപകാരപ്രദമായ വിവരങ്ങൾ തുടർന്നും പങ്കുവെക്കാനും ഇത് ഞങ്ങളെ സഹായിക്കും.

പ്രത്യേക അറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പങ്കുവെക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ പ്രാചീന ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത അറിവുകൾ, പൊതുവായ അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതും കേവലം അറിവിലേക്കും വിദ്യാഭ്യാസപരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കും (Educational & Informational Purpose) മാത്രമുള്ളതുമാണ്. ഇത് ഒരു അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ദ്ധന്റെയോ നേരിട്ടുള്ള വൈദ്യോപദേശത്തിനോ, രോഗനിർണ്ണയത്തിനോ, ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും (ദോഷാവസ്ഥകൾ) ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഔഷധങ്ങളോ ചികിത്സാവിധികളോ സ്വയം പരീക്ഷിക്കുന്നതിന് മുൻപ് യോഗ്യതയുള്ള ഒരു രജിസ്റ്റേർഡ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ വ്യക്തിഗത നിർദ്ദേശം തേടേണ്ടതാണ്.

പൈൽസിന് സൂരണാദി ലേഹ്യം ഗുണങ്ങൾ | Sooranadi Lehyam

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 20 Oct 2026 07:56:01 +0000

സൂരണാദി ലേഹ്യം (Sooranadi Lehyam) ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ലേഹ്യങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധമാണ് സൂരണാദി ലേഹ്യം (Sooranadi Lehyam). പേരിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ സൂരണത്തെ പ്രധാന ചേരുവയാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ഔഷധത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ പലർക്കും താൽപ്പര്യമുണ്ടാകും. എന്തൊക്കെയാണ് സുരണാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ? ഏത് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് നിർദേശിക്കാറുള്ളത്? എങ്ങനെയാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്, എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? ഈ ലേഖനത്തിൽ സുരണാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ചേരുവകൾ, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ പരിചയപ്പെടാം.

ഒരു ചെറിയ കാര്യം: വിപണിയിൽ പല ആയുർവേദ ബ്രാൻഡുകളും ഇത് പല പേരുകളിലാണ് നൽകാറുള്ളത്. Suranadi Lehyam, Suranavaleha (സൂരണാദി ലേഹ്യം), Vanasuranadi Leham (വനസൂരണാദി ലേഹ്യം) എന്നൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്നത് ഇതേ ഔഷധത്തെ തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ട് മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിൽ നിന്നോ ഓൺലൈനായോ വാങ്ങുമ്പോൾ പേരിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസം കണ്ടാലും സംശയിക്കേണ്ടതില്ല.

സൂരണാദി ലേഹ്യം – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശം

ശാർങ്ഗധരസംഹിതയിലെ സുരണാദി ലേഹ്യം

സുരണാദി ലേഹ്യത്തെക്കുറിച്ച് ശാർങ്ഗധരസംഹിതയുടെ മധ്യമഖണ്ഡത്തിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

യുക്ത്യാ കൂഷ്മാണ്ഡഖണ്ഡസ്യ സൂരണം വിപചേത്സുധീഃ ।
അർശസാം മൂഢവാതാനാം മന്ദാഗ്നീനാം ച യുജ്യതേ ॥

ശാർങ്ഗധരസംഹിതയിലെ മധ്യഖണ്ഡത്തിൽ സൂരണാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധിയും ഫലശ്രുതിയും പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദത്തിന്റെയും ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥവും തത്വവും താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു.

ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിൽ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിന്റെ രഹസ്യവും യുക്തിയുമാണ് ആചാര്യൻ വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ സുധീഃ (सुधीः) എന്നാൽ ആയുർവേദ തത്വങ്ങളും രോഗിയുടെ പ്രകൃതിയും ശരിയായി അറിയുന്ന 'ബുദ്ധിമാനായ വൈദ്യൻ' എന്നാണ് അർത്ഥം. ശാസ്ത്രം കേവലം വായിച്ചുപഠിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ, പ്രയോഗത്തിൽ വിവേകം കൂടി വേണമെന്ന് ഈ വാക്ക് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. സൂരണം (सूरणं) എന്നത് ഈ യോഗത്തിലെ മുഖ്യ ഔഷധ ദ്രവ്യമായ 'ചേന'യെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൂഷ്മാണ്ഡഖണ്ഡസ്യ (कूष्माण्डखण्डस्य) എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പ്രസിദ്ധമായ കൂഷ്മാണ്ഡഖണ്ഡം (കുമ്പളങ്ങ ലേഹ്യം) തയ്യാറാക്കുന്ന അതേ ക്രമവും പാകവിധിയും അനുസരിച്ച് എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. യുക്ത്യാ (युक्त्या) എന്ന പദം നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് ആ വിധി അതേപടി പകർത്തുമ്പോഴും ചേനയുടെ ദോഷ-ഗുണങ്ങളെ വിവേകപൂർവ്വം വിലയിരുത്തി ആവശ്യമായ പാകപ്പെടുത്തലുകൾ വരുത്തണമെന്നാണ്. ഇത്തരത്തിൽ യുക്തിയോടെ വിപചേത് (विपचेत्) അഥവാ ശാസ്ത്രീയമായി പാകം ചെയ്ത് ലേഹ്യരൂപത്തിലാക്കണം എന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ വരി ഈ ഔഷധം ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് പ്രയോഗിക്കേണ്ടത് (ഫലശ്രുതി) എന്ന് കൃത്യമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അർശസാം (अर्शसां) എന്നാൽ ഗുദഭാഗത്തെ രക്തക്കുഴലുകൾ തടിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്ന 'അർശസ്സ്' (പൈൽസ് അല്ലെങ്കിൽ മൂലക്കുരു) ബാധിച്ചവർക്ക് ഇത് സിദ്ധൗഷധമാണ്. മൂഢവാതാനാം (मूढवातानां) എന്നത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സംജ്ഞയാണ്; വാതദോഷം സ്വാഭാവികമായി അധോമുഖമായി സഞ്ചരിക്കാതെ, അടിവയറ്റിൽ തടസ്സപ്പെട്ട് ഗ്യാസും വയറു വീർപ്പും മലബന്ധവുമായി കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് 'മൂഢവാതം' എന്ന് പറയുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് ഇത് വാതാനുലോമനം ഉണ്ടാക്കുന്നു. മന്ദാഗ്നീനാം (मन्दाग्नीनां) എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ ജഠരാഗ്നി (ദഹനശക്തി) തീരെ കുറഞ്ഞ് വിശപ്പില്ലായ്മയും ദഹനക്കേടും അനുഭവപ്പെടുന്നവർക്ക് എന്നാണ് അർത്ഥം. അവസാനമായി ച യുജ്യതേ (च युज्यते) എന്നാൽ ഇവയ്ക്കൊക്കെ ഒപ്പം തന്നെ ഈ അവസ്ഥകളിലെല്ലാം സേവിക്കാൻ തികച്ചും അനുയോജ്യവും ഫലപ്രദവുമാണ് എന്ന് അടിവരയിടുന്നു.

ചേന സ്വതവേ അർശസ്സിന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഔഷധമാണെങ്കിലും (അർശോഘ്നം), അതിനെ ശരിയായ ശുദ്ധിചെയ്ത് കുമ്പളങ്ങ ലേഹ്യത്തിന്റെ പാകത്തിൽ ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന മറ്റ് ദീപന-പാചന ഔഷധങ്ങൾക്കൊപ്പം ചേർത്ത് പാകം ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് ത്രിദോഷശമനമായി മാറുന്നത്. മലബന്ധം നീക്കി അപാനവായുവിനെ നേർവഴിക്ക് തിരിച്ചുവിടാനും, ദഹനശക്തി വർദ്ധിപ്പിച്ച് രോഗത്തിന്റെ കാരണമായ അഗ്നിമാന്ദ്യത്തെ ഇല്ലാതാക്കാനും സുരണാദി ലേഹ്യത്തിനുള്ള ശക്തിയാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ സംക്ഷിപ്തമായി വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നത്.

സൂരണാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ ചേരുവകളും പരമ്പരാഗത ഗുണങ്ങളും

ശാർങ്ഗധരസംഹിതയിലെ മധ്യമഖണ്ഡം, എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ 29-ാം ശ്ലോകത്തിൽ സുരണാദി ലേഹ്യത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. കൂഷ്മാണ്ഡഖണ്ഡം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഈ ശ്ലോകം സുരണത്തെ പരാമർശിക്കുന്നത്.

പ്രധാന ചേരുവയായ സൂരണം (ചേന)

ആയുർവേദത്തിൽ സൂരണത്തിന് അർശോഘ്നം, ദീപനം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ദഹനപ്രക്രിയയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതിനും അർശസ് (മൂലക്കുരു) സംബന്ധമായ ചില അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനും സൂരണം അടങ്ങിയ ഔഷധയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ പല ആചാര്യന്മാരും അർശസ്സ് (പൈൽസ്), മൂഢവാതം, മന്ദാഗ്നി തുടങ്ങിയ കഠിനമായ അവസ്ഥകളിൽ സാധാരണ ചേനയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് കാട്ടുചേനയാണ് (വനസൂരണം). കാരണം ഇതിന്റെ തീക്ഷ്ണ ഗുണം രക്തക്കുഴലുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കാനും ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും വളരെ വേഗത്തിൽ സഹായിക്കും. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ചൊറിച്ചിൽ സ്വഭാവം കളയാൻ മോരിലോ പുളിയിലോ ഇട്ട് ശരിയായ ശുദ്ധിക്രിയകൾ ചെയ്ത ശേഷമേ ഔഷധങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളൂ.

അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് നിർമ്മാതാക്കൾ കാട്ടുചേന ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന യോഗത്തിന് വനസുരണാദി ലേഹ്യം (Vanasuranadi Leham) എന്ന് പ്രത്യേകം പേര് നൽകുന്നത്. സാധാരണ ചേനയോ കാട്ടുചേനയോ ഇതിൽ ഉപയോഗിക്കാം; കാട്ടുചേന ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഔഷധവീര്യം കൂടുതൽ ശക്തമായിരിക്കും.

മറ്റ് ചേരുവകൾ

കൂഷ്മാണ്ഡഖണ്ഡത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കൽവിധിയിൽ നെയ്യ്, ശർക്കര, തേൻ, ത്രികടു, തുടങ്ങിയവ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പ്രക്ഷേപകദ്രവ്യങ്ങൾ (Prakshepaka Dravya)

സൂരണം (Surana) – Amorphophallus paeoniifolius

ചിത്രകം (Chitraka) – Plumbago zeylanica

മഹൗഷധം / ശുണ്ഠി (Mahaushadha / Shunti) – Zingiber officinale

മരീചം (Maricha) – Piper nigrum

സുരണാദി ലേഹ്യം (Sooranadi Lehyam): ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശം.

പലരും പുറത്തുപറയാൻ മടിക്കുന്ന, എന്നാൽ നിത്യജീവിതത്തെ വല്ലാതെ തകിടം മറിക്കുന്ന ഒന്നാണ് വയറ്റിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ. മലബന്ധം വന്ന് ദിവസങ്ങളോളം കഷ്ടപ്പെടുക, വയറു വീർത്ത് ഗ്യാസ് മുകളിലേക്ക് തള്ളുക, ഒടുവിൽ അത് പൈൽസ് ആയി മാറി ഇരിക്കാനും നടക്കാനും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിലെത്തുക... ഈ വഴിയിലൂടെ ഒരിക്കലെങ്കിലും കടന്നുപോയവർക്കേ അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് ശരിക്കും മനസ്സിലാവൂ.

ഈ പ്രശ്നങ്ങൾക്കെല്ലാം കൂടി ഒരൊറ്റ ആയുർവേദ പരിഹാരം തിരയുമ്പോഴാണ് സുരണാദി ലേഹ്യം മുൻപന്തിയിൽ വരുന്നത്. പ്രശസ്തമായ കുമ്പളങ്ങ ലേഹ്യം തയ്യാറാക്കുന്ന അതേ ചിട്ടയോടെ, ചേന പ്രധാന ചേരുവയാക്കി ചുക്കും കുരുമുളകും ജീരകവും നെയ്യും തേനുമൊക്കെ ചേർത്താണ് ഈ ഔഷധം ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

ഇത് ഏതൊക്കെ അസുഖങ്ങൾക്കാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഗുണം ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നോക്കാം:

1. അർശസ്സ് (പൈൽസ് അല്ലെങ്കിൽ മൂലക്കുരു)

ചേന ആയുർവേദത്തിൽ പണ്ടുമുതലേ അറിയപ്പെടുന്നത് തന്നെ പൈൽസിനെ വേരോടെ മാറ്റുന്ന ഒന്നായാണ്. മലദ്വാരത്തിലെ രക്തക്കുഴലുകൾ തടിച്ചുണ്ടാകുന്ന വേദന, നീർവീക്കം, അസ്വസ്ഥത എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഈ ലേഹ്യത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. മലം കട്ടിയാവാതെ മൃദുവായി പോകാൻ സഹായിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ടോയ്‌ലറ്റിൽ പോകുമ്പോൾ മുക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയും ഇല്ലാതാകുന്നു. രക്തം പോകുന്ന പൈൽസിനും തടിപ്പ് മാത്രമുള്ള പൈൽസിനും ഇത് നല്ലൊരു ആശ്വാസമാണ്.

2. മൂഢവാതം (വയറ്റിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ഗ്യാസും വായു തടസ്സവും)

നമ്മുടെ വയറ്റിലെ വായു സ്വാഭാവികമായി താഴേക്കാണ് പോകേണ്ടത്. എന്നാൽ മലബന്ധമോ ദഹനക്കേടോ കാരണം ഇത് താഴേക്ക് പോകാതെ അടിവയറ്റിൽ തന്നെ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. വയർ കല്ലിച്ചുനിൽക്കുക, വായുകോപം കാരണം അടിവയറ്റിൽ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്ന വേദന, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചാലും വയർ പൂർണ്ണമായി ഒഴിഞ്ഞുപോകാത്ത ഭാരം... ഇതൊക്കെയാണ് ലക്ഷണങ്ങൾ. സുരണാദി ലേഹ്യം കഴിക്കുമ്പോൾ ഈ വായു തടസ്സമില്ലാതെ പുറന്തള്ളപ്പെടുകയും അടിവയറ്റിലെ ആ ഭാരവും പിടുത്തവും പൂർണ്ണമായി വിട്ടുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

3. മന്ദാഗ്നി (തീരെ വിശപ്പില്ലായ്മയും ദഹനക്കുറവും)

ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ പൈൽസ് വരാനുള്ള പ്രധാന വില്ലൻ തന്നെ നമ്മുടെ ദഹനക്കുറവാണ്. കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ വയറ്റിൽ കിടക്കുമ്പോഴാണ് മലബന്ധവും ഗ്യാസും ഉണ്ടാകുന്നത്. ഈ ലേഹ്യത്തിൽ ചേർത്തിട്ടുള്ള ചുക്ക്, തിപ്പലി തുടങ്ങിയ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ വയറ്റിലെ ദഹനത്തീയെ വീണ്ടും ഉണർത്തുന്നു. വിശപ്പ് കൂട്ടാനും കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം കൃത്യമായി ദഹിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കും.

ചുരുക്കത്തിൽ, കടകളിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന സാധാരണ വയറിളക്ക മരുന്നുകൾ പോലെ താൽക്കാലികമായി വയറൊഴിക്കുക മാത്രമല്ല സുരണാദി ലേഹ്യം ചെയ്യുന്നത്. ദഹനക്കേട് മാറ്റി, ഗ്യാസ് താഴേക്ക് വിട്ട്, പൈൽസിന്റെ മൂലം തന്നെ ഇല്ലാതാക്കാൻ അടിത്തറയൊരുക്കുകയാണ് ഈ ഔഷധം ചെയ്യുന്നത്.

എങ്ങനെ കഴിക്കണം, എത്ര നാൾ ഉപയോഗിക്കണം? (Dosage & Duration)

മരുന്ന് എത്ര നല്ലതാണെങ്കിലും അത് ശരിയായ അളവിലും രീതിയിലും കഴിച്ചാൽ മാത്രമേ പൂർണ്ണമായ ഫലം ലഭിക്കൂ. സുരണാദി ലേഹ്യം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പൊതുവായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ നോക്കാം:

കഴിക്കേണ്ട അളവ് (Dosage):

മുതിർന്നവർക്ക്: സാധാരണയായി ഒരു ടേബിൾസ്പൂൺ (ഏകദേശം 10 മുതൽ 15 ഗ്രാം വരെ) വീതം ദിവസത്തിൽ രണ്ടുനേരം കഴിക്കാം.

കഴിക്കേണ്ട സമയം: രാവിലെയും രാത്രിയും ആഹാരത്തിന് ശേഷമാണ് ഇത് കഴിക്കാൻ ഉത്തമം. നേരിയ ചൂടുവെള്ളത്തോടൊപ്പമോ അല്ലെങ്കിൽ ചെറുചൂടുള്ള പാലിനൊപ്പമോ കഴിക്കുന്നത് ഗുണം കൂട്ടും.

ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും രോഗാവസ്ഥയുടെ തീവ്രതയും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്നതിനാൽ, കൃത്യമായ അളവ് ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം (As directed by the physician) നിശ്ചയിക്കുന്നതാണ് എപ്പോഴും സുരക്ഷിതം.

എത്ര നാൾ തുടരണം? (Duration of Use):

പെട്ടെന്ന് റിസൾട്ട് കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം കഴിച്ച് നിർത്തേണ്ട ഒന്നല്ലിത്. ദഹനവ്യവസ്ഥയുടെ താളം വീണ്ടെടുക്കാനും മലബന്ധം പൂർണ്ണമായി മാറാനും സാധാരണയായി 2 മുതൽ 4 ആഴ്ച വരെ (അല്ലെങ്കിൽ ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന കാലാവധി വരെ) ഇത് ചിട്ടയായി കഴിക്കേണ്ടി വരും.

പൈൽസിന്റെ അവസ്ഥയനുസരിച്ച് ചിലർക്ക് ഒന്നോ രണ്ടോ മാസം വരെ തുടർചികിത്സ ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം.

പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും (Side Effects & Precautions)

സ്വാഭാവിക ചേരുവകൾ കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ പൊതുവേ സുരണാദി ലേഹ്യത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങളൊന്നും (Side effects) രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. എങ്കിലും ഏതൊരു ആയുർവേദ ഔഷധവും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ചില കാര്യങ്ങൾ തീർച്ചയായും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്:

പ്രധാന മുൻകരുതലുകൾ (Precautions):

പ്രമേഹമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുക: ലേഹ്യരൂപത്തിലായതുകൊണ്ട് ഇതിൽ കൽക്കണ്ടമോ ശർക്കരയോ തേനോ ചേർന്നിട്ടുണ്ടാകും. അതുകൊണ്ട് ഷുഗർ ഉള്ളവർ ബ്ലഡ് ഷുഗർ ലെവൽ കൃത്യമായി നിയന്ത്രണത്തിലാണെങ്കിൽ മാത്രമേ ഒരു ഡോക്ടറുടെ അനുവാദത്തോടെ ഇത് കഴിക്കാൻ പാടുള്ളൂ.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും: ഗർഭാവസ്ഥയിലും മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്തും സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ഇത് കഴിക്കരുത്. ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

കുട്ടികൾക്ക് നൽകുമ്പോൾ: കുട്ടികൾക്ക് നൽകുന്നതിന് മുൻപായി അവർക്ക് ആവശ്യമായ അളവ് (Dosage) ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കുക.

സൂക്ഷിക്കേണ്ട രീതി: ഈർപ്പമില്ലാത്ത, നേരിട്ട് വെയിൽ അടിക്കാത്ത തണുപ്പുള്ള സ്ഥലത്ത് അടച്ചു സൂക്ഷിക്കുക. കുട്ടികളുടെ കൈയെത്താത്ത ദൂരത്ത് വെയ്ക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളും ആരോഗ്യപരമായ അറിവുകളും പൊതുവായ അറിവിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഇവ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ വ്യക്തിഗത ചികിത്സാനിർദേശത്തിന് പകരമല്ല.

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ഈ വെബ്സൈറ്റിലെ വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തുകയോ നിലവിലുള്ള ചികിത്സ നിർത്തുകയോ മരുന്നിന്റെ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഏതെങ്കിലും ഔഷധം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതകളോ പാർശ്വഫലങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഉപയോഗം തുടരുന്നതിന് മുമ്പ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം തേടുക.

ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ രോഗനിർണയം നടത്തുന്നതിനോ രോഗം ചികിത്സിക്കുന്നതിനോ രോഗശമനം ഉറപ്പുനൽകുന്നതിനോ ഉള്ള നേരിട്ടുള്ള മെഡിക്കൽ ഉപദേശമായി കണക്കാക്കരുത്. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും ശരീരപ്രകൃതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഔഷധങ്ങളുടെ ഉപയോഗം വ്യക്തിഗതമായ വൈദ്യോപദേശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം.

വിദാര്യാദ്യാസവം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 18 Oct 2026 06:30:31 +0000

വിദാര്യാദ്യാസവം (Vidaryadyasavam) – ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിന് ബലവും പോഷണവും നൽകുന്നതിനായി പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധമാണ് വിദാര്യാദ്യാസവം. ശരീരക്ഷീണം, ബലക്കുറവ്, ശരീരപുഷ്ടിയില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഈ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങളുണ്ട്. വിദാരി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്താണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്.

വിദാര്യാദ്യാസവം എന്തിനൊക്കെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ശരീരത്തിന് ബലം നൽകാൻ ഇത് എങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നു? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണ്? ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഈ ലേഖനത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

കുറിപ്പ്: വിദാര്യാദ്യാസവത്തിന്റെ ഉപയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. രോഗാവസ്ഥകൾക്ക് സ്വയം ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കാതെ, ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം കഴിക്കുക.

വിദാര്യാദി ഔഷധഗണം – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശം

ആയുർവേദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥമായ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സൂത്രസ്ഥാനം പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ (ശോധനാദിഗണസംഗ്രഹം) വാഗ്ഭടാചാര്യൻ ഉപദേശിച്ച അതിവിശിഷ്ടമായ വിദാര്യാദി ഗണ ശ്ലോകത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു.

ആധാര ശ്ലോകം
വിദാരിപഞ്ചാംഗുലവൃശ്ചികാലീ-
വൃശ്ചീവദേവാഹ്വയശൂർപ്പപർണ്യഃ ।
കണ്ഡൂകരീ ജീവനഹ്രസ്വസംജ്ഞേ
ദ്വേ പഞ്ചകേ ഗോപസുതാ ത്രിപാദീ ॥
വിദാര്യാദിരയം ഹൃദ്യോ ബൃംഹണോ വാതപിത്തഹാ ।
ശോഫഗുല്മാംഗമർദ്ദോർധ്വശ്വാസകാസഹരോ ഗണഃ ॥

വിദാരി (പാൽമുതുക്ക്):

ശ്ലോകം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ ഈ ഗണത്തിന്റെ നായകനായ 'വിദാരി'യിലാണ്. ഭൂമിക്കടിയിൽ സമൃദ്ധമായി കിഴങ്ങുകളുണ്ടാകുന്ന, ശരീരത്തിന് പാലിന്റെ തെളിമയും തണുപ്പും നൽകുന്ന പാൽമുതുക്കാണിത് (Pueraria tuberosa / Ipomoea mauritiana). ഇത് രസായനവും ശരീരത്തിന് അസാധാരണമായ പുഷ്ടി നൽകുന്നതുമാണ്.

പഞ്ചാംഗുലം (ആവണക്കിൻവേര്):

മനുഷ്യന്റെ കൈപ്പത്തിയിലെ അഞ്ചു വിരലുകൾ പോലെ ഇലകളുള്ള സസ്യമായതിനാലാണ് ആവണക്കിന് 'പഞ്ചാംഗുലം' എന്ന് ആചാര്യൻ പേരിട്ടത്. ആയുർവേദത്തിൽ വാതത്തെ അടക്കി നിർത്താൻ ആവണക്കിൻവേരിനോളം (Ricinus communis) പോന്ന മറ്റൊരു മൂലികയില്ല.

വൃശ്ചികാലീ (തേൾക്കട):

തേളിന്റെ വളഞ്ഞ വാൽ പോലെയുള്ള പൂങ്കുലകൾ ഉള്ളതിനാലാണ് ഇതിനെ 'വൃശ്ചികാലീ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത് (Heliotropium indicum). ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും വ്രണങ്ങളെയും നീക്കാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

വൃശ്ചീവം (തഴുതാമ):

ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ദുഷിച്ച ജലാംശത്തെയും നീരുകളെയും പുറന്തള്ളി അവയവങ്ങൾക്ക് നവജീവൻ നൽകുന്ന തഴുതാമയാണ് (പുനർന്നവ - Boerhavia diffusa) 'വൃശ്ചീവം' എന്ന പദത്തിലൂടെ അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

ദേവാഹ്വയം (ദേവതാരം):

ദേവന്മാരുടെ നാമമുള്ള വൃക്ഷം ഏതാണോ അതാണ് ദേവാഹ്വയം; അതായത് ഹിമാലയൻ മലനിരകളിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന സുഗന്ധപൂരിതമായ ദേവതാരം (Cedrus deodara). ഇത് വാത-കഫങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാനും വേദനയെ ശമിപ്പിക്കാനും അതിവിശിഷ്ടമാണ്.

ശൂർപ്പപർണ്യഃ (മുദ്ഗപർണിയും മാഷപർണിയും):

'ശൂർപ്പം' എന്നാൽ ചേറ്റുമുറം എന്നർത്ഥം. മുറത്തിന്റെ ആകൃതിയുള്ള ഇലകളോടുകൂടിയ രണ്ട് കാട്ടുപയർ വർഗ്ഗങ്ങളെയാണ് ബഹുവചനരൂപത്തിൽ 'ശൂർപ്പപർണ്യഃ' എന്ന് സൂചിപ്പിച്ചത്. അവ മുദ്ഗപർണിയും (കാട്ടുപയർ - Vigna trilobata), മാഷപർണിയുമാണ് (കാട്ടുഴുന്ന് - Teramnus labialis). ഇവ രണ്ടും സപ്തധാതുക്കളെയും ഓജസ്സിനെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാന്തരം ജീവനീയ ദ്രവ്യങ്ങളാണ്.

കണ്ഡൂകരീ (നായ്ക്കുരണ):

'കണ്ഡൂ' എന്നാൽ ചൊറിച്ചിൽ. തൊട്ടാൽ കഠിനമായ ചൊറിച്ചിലുണ്ടാക്കുന്ന രോമാവൃതമായ കായ്കളുള്ള ചെടിയായതുകൊണ്ടാണ് നായ്ക്കുരണപ്പരിപ്പിനെ (Mucuna pruriens) 'കണ്ഡൂകരീ' അഥവാ കപികച്ഛു എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. വാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിലും ശുക്ലധാതുവിനെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിലും ഇത് അഗ്രഗണ്യനാണ്.

ജീവന-ഹ്രസ്വ-സംജ്ഞേ ദ്വേ പഞ്ചകേ (ജീവനപഞ്ചകവും ഹ്രസ്വപഞ്ചകവും):

ആചാര്യൻ ഇവിടെ പത്തു മൂലികകളെ രണ്ട് അഞ്ചുകളുടെ കൂട്ടമായി (ദ്വേ പഞ്ചകേ) ഒതുക്കി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ ജീവനപഞ്ചകം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഔഷധക്കൂട്ടത്തിൽ ശതാവരി (അഭീരു), ജീവന്തി (അടപതിയൻ), വീര, ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നീ അഞ്ച് ദ്രവ്യങ്ങളാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്. ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്ന ഔഷധങ്ങളായാണ് ഇവയെ പരമ്പരാഗതമായി കണക്കാക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ ലഭ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ അവയ്ക്ക് പകരമായി മറ്റ് ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ ചില ആയുർവേദ ഔഷധനിർമാണങ്ങളിൽ കാണാം.

രണ്ടാമത്തേത് ലഘുപഞ്ചമൂലം എന്ന് പ്രസിദ്ധമായ ഹ്രസ്വപഞ്ചകമാണ്; വാത-പിത്തങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ശാലപർണി (ഓരില), പൃശ്നിപർണി (മൂവില), ബൃഹതി (ചെറുവഴുതിനവേര്), കണ്ടകാരി (കണ്ടകാരിച്ചുണ്ടവേര്), ഗോകഷുരം (ഞെരിഞ്ഞിൽ) എന്നീ അഞ്ചു വേരുകളാണിത്.

ഗോപസുതാ (നറുനീണ്ടി):

ഗോപന്മാരുടെ നാടിന് സുഗന്ധം പകരുന്ന നറുനീണ്ടിക്കിഴങ്ങാണ് (സാരിവ - Hemidesmus indicus) 'ഗോപസുതാ'. ഇത് രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശരീരത്തിന് കുളിർമ പകരുകയും പിത്തത്തെ തണുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ത്രിപാദീ (തീപ്പല്ലി / നിലംപരണ്ട):

ഓരോ തണ്ടിലും മൂന്ന് ഇലകൾ വീതം താളത്തിൽ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്ന തീപ്പല്ലിയാണ് (Adiantum lunulatum അഥവാ നിലംപരണ്ട) 'ത്രിപാദീ' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ശ്വാസകോശത്തിലെ കഫക്കെട്ടിനെ അലിയിച്ചു കളയാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക പ്രഭാവമുണ്ട്.

ഗുണകർമ്മങ്ങളുടെയും ഫലശ്രുതിയുടെയും

വിദാര്യാദിരയം ഗണഃ (ഈ വിദാര്യാദി ഗണം):

മേൽപ്പറഞ്ഞ ഇരുപത് ദിവ്യൗഷധങ്ങൾ കൃത്യമായ അനുപാതത്തിൽ ഒത്തുചേർന്നുണ്ടാകുന്ന വിശിഷ്ട കൂട്ടായ്മയാണ് 'വിദാര്യാദി ഗണം'.

ഹൃദ്യഃ (ഹൃദയത്തിന് ഹിതമായത്):

ഈ ഔഷധക്കൂട്ട് ശാരീരികമായി ഹൃദയപേശികൾക്ക് കരുത്ത് പകരുകയും രക്തചംക്രമണം സുഗമമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒപ്പം മനസ്സിന് ശാന്തിയും കുളിർമയും സന്തോഷവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതിനാലാണ് ആചാര്യൻ ഇതിനെ 'ഹൃദ്യം' എന്ന് വാഴ്ത്തിയത്.

ബൃംഹണഃ (ധാതുപുഷ്ടി നൽകുന്നത്):

'ബൃംഹണം' എന്നാൽ ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നത് എന്നർത്ഥം. അസുഖങ്ങൾ വന്ന് ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയവർക്കും, എത്ര ആഹാരം കഴിച്ചാലും ശരീരഭാരം വെക്കാത്തവർക്കും രസ-രക്ത-മാംസ-മേദോ-അസ്ഥി-മജ്ജ-ശുക്ലങ്ങളായ സപ്തധാതുക്കളെയും ക്രമമായി വളർത്തി മാംസപേശികൾക്ക് ബലവും പുഷ്ടിയും നൽകാൻ ഇതിന് കഴിയും.

വാതപിത്തഹാ (വാത-പിത്തങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്):

ശരീരത്തിൽ വികൃതമായി നിൽക്കുന്ന വാതദോഷത്തിന്റെ വരൾച്ചയെയും പിത്തദോഷത്തിന്റെ അമിത ചൂടിനെയും ഒരേസമയം ശാന്തമാക്കാൻ ഇതിലെ മധുര-ശീത-സ്നിഗ്ധ ഗുണങ്ങൾക്ക് അനായാസം സാധിക്കുന്നു.

ശോഫഹരഃ (നീർക്കെട്ടിനെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്):

ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വാത-പിത്ത കോപത്താലോ ആന്തരികാവയവങ്ങളുടെ ബലക്ഷയത്താലോ ഉണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടുകളെയും ആന്തരിക വീക്കങ്ങളെയും ഇത് വറ്റിച്ചു കളയുന്നു.

ഗുല്മഹരഃ (ഗുല്മ രോഗത്തെ മാറ്റുന്നത്):

വയറ്റിൽ വായുകോപം കൊണ്ട് ഉരുണ്ടുകൂടുന്ന വായുസ്തംഭനത്തെയും മുഴകളെയും ശമിപ്പിച്ച് ഉദരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ചലനത്തെ വീണ്ടെടുക്കുന്നു.

അംഗമർദ്ദഹരഃ (ശരീരവേദനയെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്):

കടുത്ത പനി വന്നതിന് ശേഷമോ അമിത അധ്വാനം മൂലമോ ശരീരം മുഴുവൻ തല്ലിച്ചതച്ചതുപോലെയും ഒടിയുന്നതുപോലെയും അനുഭവപ്പെടുന്ന കഠിനമായ വേദനയെയും തളർച്ചയെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ഊർധ്വശ്വാസഹരഃ (ശ്വാസംമുട്ടലിനെ തടയുന്നത്):

ശ്വാസകോശത്തിലെ വായുസഞ്ചാര നാളികൾ ചുരുങ്ങി ശ്വാസം മേൽപ്പോട്ട് വലിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന കിതപ്പും ആസ്ത്മ പോലുള്ള ശ്വാസംമുട്ടലുകളും ശമിപ്പിച്ച് ശ്വാസഗതിയെ നേരെയാക്കുന്നു.

കാസഹരഃ (ചുമയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത്):

വിട്ടുമാറാത്ത വരണ്ട ചുമയെയും ക്ഷയകാസത്തെയും ശ്വാസകോശത്തിന് ബലം നൽകിക്കൊണ്ട് വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, വാതപിത്ത കോപം കൊണ്ട് ശരീരബലവും മാംസവും ശുക്ലവും ക്ഷയിച്ചുപോയ ഒരാൾക്ക് ജീവനും ഓജസ്സും വീണ്ടെടുക്കാൻ ആയുർവേദ ശാസ്ത്രം ഉപദേശിച്ചിട്ടുള്ള ഏറ്റവും അമൂല്യമായ അമൃതസമാനമായ ഔഷധയോഗമാണ് വിദാര്യാദി ഗണം.

വിദാര്യാദി ഗണത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ – അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത് എന്താണ്?

വിദാര്യാദ്യാസവം പലരും ശരീരഭാരം കൂട്ടാനുള്ള ഒരു ടോണിക് ആയി മാത്രമാണ് കാണുന്നത്. എന്നാൽ അഷ്ടാംഗഹൃദയ ശ്ലോകം അടിസ്ഥാനമാക്കി പരിശോധിച്ചാൽ, നിത്യജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്ന പല പ്രധാന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കും ഇത് മികച്ചൊരു ഔഷധമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

അമിത മെലിച്ചിലും പേശികളുടെ ബലക്കുറവും: എത്ര ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും ശരീരത്തിന് ഒട്ടും തൂക്കം വെക്കാത്തവർക്കും, കടുത്ത അസുഖങ്ങൾ വന്ന് ശരീരം വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞുപോയവർക്കും സ്വാഭാവികമായി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ.

വിട്ടുമാറാത്ത വരണ്ട ചുമ: തൊണ്ട വറ്റിവരണ്ടുണ്ടാകുന്ന ചുമ, സംസാരിക്കുമ്പോൾ തൊണ്ടയിൽ കരുകരുപ്പ് വന്ന് തുടർച്ചയായി ചുമയ്ക്കുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയ്ക്ക്.

ശ്വാസംമുട്ടലും കിതപ്പും: കുറച്ചു നടക്കുമ്പോഴേക്കും ശ്വാസം കിട്ടാതെ കിതയ്ക്കുക, ആസ്ത്മ, നെഞ്ചിൽ ശ്വാസം വലിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവ ശമിപ്പിച്ച് ശ്വാസകോശത്തിന് ബലം നൽകാൻ.

കടുത്ത ശരീരവേദനയും ക്ഷീണവും: പനി വന്നു മാറിയതിനു ശേഷമുള്ള അസഹ്യമായ വേദന, ശരീരം മുഴുവൻ തല്ലിച്ചതച്ചതുപോലെയുള്ള വേദന, എപ്പോഴും അനുഭവപ്പെടുന്ന തളർച്ച എന്നിവ മാറ്റാൻ.

ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടുകൾ: കാലുകളിലും മുഖത്തും സന്ധികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന നീരും വീക്കവും വേഗത്തിൽ വറ്റിച്ചു കളയാൻ.

നെഞ്ചിടിപ്പും അകാരണമായ ഉത്കണ്ഠയും: ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും വല്ലാതെ പേടി തോന്നുക, അകാരണമായ നെഞ്ചിടിപ്പ്, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഹൃദയപേശികൾക്കുണ്ടാകുന്ന ബലക്കുറവ് എന്നിവയ്ക്ക്.

കഠിനമായ ഗ്യാസ് ട്രബിളും വയറുവേദനയും: വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് ഉരുണ്ടുകൂടി പുറത്തുപോകാതെ വയറു വീർത്തുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയും അതുകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന വേദനയും മാറ്റാൻ.

വേദനയോടൊപ്പം അനുഭവപ്പെടുന്ന എരിച്ചിൽ: ശരീരവേദനയോടൊപ്പം തന്നെ ഉള്ളംകാലിലോ നെഞ്ചിലോ അമിതമായ ചൂടും പുകച്ചിലും അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക്.

വിദാര്യാദ്യാസവത്തിന്റെ ഉപയോഗക്രമവും അളവും

മുതിർന്നവർക്ക്: 15–25 മില്ലി വരെ ദിവസത്തിൽ രണ്ടുനേരം എന്ന അളവ് ചില ഔഷധവിവരണങ്ങളിൽ കാണാം. എന്നാൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധത്തിന്റെ നിർദേശവും ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശവും അനുസരിച്ചായിരിക്കണം അളവ് നിശ്ചയിക്കേണ്ടത്.

കുട്ടികൾക്ക്: കുട്ടികൾക്ക് നൽകേണ്ട അളവ് പ്രായം, ശരീരഭാരം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. അതിനാൽ കുട്ടികൾക്ക് സ്വയം അളവ് നിശ്ചയിച്ച് നൽകാതെ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക.

കഴിക്കേണ്ട രീതി: ഔഷധത്തിന്റെ ലേബലിൽ നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതനുസരിച്ച് ചെറുചൂടുവെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം. ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ കഴിക്കേണ്ട സമയം ഔഷധത്തിന്റെ നിർദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുക.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ: വിദാര്യാദ്യാസവത്തിന്റെ ചേരുവകളും നിർമ്മാണരീതിയും അനുസരിച്ച് പഞ്ചസാരയുടെയോ ശർക്കരയുടെയോ അളവ് വ്യത്യാസപ്പെടാം. പ്രമേഹമുള്ളവർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടണം. ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്നവരും മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവരും വൈദ്യോപദേശം കൂടാതെ ഉപയോഗിക്കരുത്.

വിദാര്യാദ്യാസവം: പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മുൻകരുതലുകളും

സ്വാഭാവിക മൂലികകൾ കൊണ്ട് പരമ്പരാഗത വിധിപ്രകാരം തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധമായതിനാൽ വിദാര്യാദ്യാസവം പൊതുവേ സുരക്ഷിതമാണ്. എങ്കിലും, ഇതൊരു 'ആസവം' ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ചില ആളുകളിൽ നേരിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

സാധാരണയായി ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ള ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ:

നെഞ്ചെരിച്ചിലും വയറ്റിൽ പുകച്ചിലും: ആസവങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്ന ആൽക്കഹോളിന്റെ അംശവും ഔഷധങ്ങളുടെ ഉഷ്ണഗുണവും കാരണം, പിത്തപ്രകൃതിയുള്ളവർക്കും ഗ്യാസ് ഉള്ളവർക്കും തുടക്കത്തിൽ നേരിയ നെഞ്ചെരിച്ചിലോ വയറ്റിൽ ചൂടോ അനുഭവപ്പെടാം.

വയറിലെ അസ്വസ്ഥത: മരുന്ന് വെള്ളം ചേർക്കാതെ നേരിട്ട് കുടിക്കുകയോ അമിതമായ അളവിൽ കഴിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ചിലർക്ക് ദഹനക്കേടോ നേരിയ വയറിളക്കമോ വരാൻ ഇടയുണ്ട്.

ആരൊക്കെയാണ് ഇത് കഴിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്?

പ്രമേഹമുള്ളവർ (Diabetics): വിദാര്യാദ്യാസവം നിർമ്മിക്കാൻ ശർക്കര ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ പ്രമേഹരോഗികൾ ഇത് ഡോക്ടറുടെ അനുവാദമില്ലാതെ കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കൂട്ടിയേക്കാം.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും: ഗർഭകാലത്തും പ്രസവശേഷം മുലയൂട്ടുന്ന ആദ്യ മാസങ്ങളിലും സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ആസവങ്ങൾ കഴിക്കരുത്. ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ വ്യക്തമായ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം കഴിക്കുക.

ചെറിയ കുട്ടികൾ: 5 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് ഇത് നേരിട്ട് നൽകാതിരിക്കുക.

അസ്വസ്ഥതകൾ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട 3 കാര്യങ്ങൾ:

ഒരിക്കലും വെറുംവയറ്റിൽ കഴിക്കരുത്: ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനും രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനും ശേഷം 15–20 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് മാത്രം മരുന്ന് കഴിക്കുക.

വെള്ളം ചേർത്ത് നേർപ്പിക്കുക: എടുക്കുന്ന മരുന്നിന്റെ അളവിന് തുല്യമായ അളവിലോ, അല്ലെങ്കിൽ അര ഗ്ലാസ്സോ ചെറുചൂടുവെള്ളം ചേർത്ത് മാത്രം കുടിക്കുക. ഇത് മരുന്നിന്റെ കടുപ്പവും എരിച്ചിലും പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കും.

തുടക്കത്തിൽ കുറഞ്ഞ അളവ്: ആദ്യത്തെ 3–4 ദിവസങ്ങളിൽ 10 മില്ലി അളവിൽ കഴിച്ച് ശരീരം പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം മാത്രം ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിച്ച പൂർണ്ണ അളവിലേക്ക് മാറുക.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

പ്രമേഹത്തിനും അടിവയറ്റിലെ കൊഴുപ്പിനും അയസ്കൃതി | Ayaskrithi

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 15 Oct 2026 18:10:37 +0000

അയസ്കൃതി (Ayaskrithi) ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ – ആയുർവേദം പറയുന്നത് എന്ത്?

ശരീരത്തിന് ബലക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുമ്പോഴും വിളർച്ച പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ആയുർവേദത്തിൽ ചില പ്രത്യേക ഔഷധയോഗങ്ങൾ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് അയസ്കൃതി (Ayaskrithi). പേരിൽ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഇരുമ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഔഷധഘടകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ യോഗം ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

അയസ്കൃതിയുടെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ഇതിന്റെ ചേരുവകൾ എന്തൊക്കെയാണ്, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണ്? ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഈ ലേഖനത്തിൽ പരിചയപ്പെടാം.

അയസ്കൃതി – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പരാമർശം

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ചികിത്സിതസ്ഥാനം, പ്രമേഹചികിത്സാ അധ്യായത്തിൽ (അധ്യായം 12) അയസ്കൃതി നിർമാണത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന ശ്ലോകം (29–32) താഴെ നൽകുന്നു:

സാധയേദസനാദീനാം പലാനാം വിംശതിം പൃഥക് ।
ദ്വിവഹേപാം ക്ഷിപേത്തത്ര പാദസ്ഥേ ദ്വേ ശതേ ഗുഡാത് ॥ 29 ॥
ക്ഷൗദ്രാഢകാർധം പലികം വത്സകാദിം ച കല്കിതമ് ।
തത്ക്ഷൗദ്രപിപ്പലീചൂർണപ്രദിഗ്ധേ ഘൃതഭാജനേ ॥ 30 ॥
സ്ഥിതം ദൃഢേ ജതുസൃതേ യവരാശൗ നിധാപയേത് ।
ഖദിരാങ്ഗാരതപ്താനി ബഹുശോത്ര നിമജ്ജയേത് ॥ 31 ॥
തനൂനി തീക്ഷ്ണലോഹസ്യ പത്രാണ്യാ ലോഹസങ്ക്ഷയാത് ।
അയസ്കൃതിഃ സ്ഥിതാ പീതാ പൂർവസ്മാദധികാ ഗുണൈഃ ॥ 32

ശ്രീമദ് വാഗ്ഭടാചാര്യന്റെ അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ചികിത്സിതസ്ഥാനത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായമായ പ്രമേഹചികിത്സയിലാണ് അതിവിശിഷ്ടമായ അയസ്കൃതി എന്ന ലോഹരസായന വിധി ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രമേഹത്തെയും ശരീരത്തിലെ ദുഷിച്ച മേദസ്സിനെയും (അമിത കൊഴുപ്പ്) നിർമാർജനം ചെയ്യാൻ ഉപദേശിച്ചിട്ടുള്ള ഈ നാല് ശ്ലോകങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ്ണ വ്യാഖ്യാനവും താഴെ നൽകുന്നു:

സാധയേദസനാദീനാം പലാനാം വിംശതിം പൃഥക് ।

ദ്വിവഹേപാം ക്ഷിപേത്തത്ര പാദസ്ഥേ ദ്വേ ശതേ ഗുഡാത് ॥ 29 ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിലെ അസനാദീനാം എന്ന പദം അസനാദി ഗണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന കഫ-മേദോഹരങ്ങളായ 22 ദിവ്യൗഷധങ്ങളെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. അവ വേങ്ങ (അസനം), മലന്തെങ്ങ് (തിനിശം), ഭൂർജ്ജപത്രം (ഭൂർജ്ജം), നീർമരുത് (ശ്വേതവാഹം), ആവൽ/കാരാഞ്ചില (പ്രകീര്യഃ), കരിങ്ങാലി (ഖദിരം), വെൺകരിങ്ങാലി (കദരം), നെന്മേനിവാക/കരിവാക (ഭണ്ഡീ), ഈട്ടി (ശിംശിപാ), ചക്കരക്കൊല്ലി (മേഷശൃംഗി), വെള്ളച്ചന്ദനം (ശ്വേതചന്ദനം), രക്തചന്ദനം, മഞ്ഞച്ചന്ദനം/മരമഞ്ഞൾ (പീതചന്ദനം), തകരം/ജടാമാഞ്ചി ഭേദം (നതം), പ്ലാശ്/ചമത (പലാശം), തേക്ക് (ശാകം), മരമരം/കുന്തിരിക്കപ്പൈൻ (ശാലം), അടയ്ക്ക/കമുക് (ക്രമുകം), മഴുക്കാഞ്ഞിരം (ധവം), കുടകപ്പാലയരി (കലിംഗം), വെള്ളപ്പൈൻ (ഛാഗകർണ്ണം), പിള്ളമരുത് (അശ്വകർണ്ണം) എന്നിവയാണ്.

ശ്രീമദ് വാഗ്ഭടാചാര്യന്റെ അഷ്ടാംഗഹൃദയം (സൂത്രസ്ഥാനം, അധ്യായം 15 - ശോധനാദിഗണസംഗ്രഹം) അനുസരിച്ച് അസനാദി ഗണത്തിൽ (Asanadi Gana) ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രധാന ഔഷധസസ്യങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

അസനം (Asana): വേങ്ങ (Pterocarpus marsupium)

തിനിശം (Tinisa): മലന്തെങ്ങ് / മണിമരുത് (Ougeinia oojeinensis)

ഭൂർജ്ജഃ (Bhurja): ഭൂർജ്ജപത്രം / ഭോജ്പത്രം (Betula utilis)

ശ്വേതവാഹഃ / അർജ്ജുനം (Swetavaha): നീർമരുത് / വെൺമരുത് (Terminalia arjuna)

പ്രകീര്യഃ (Prakirya): കഴഞ്ചി / ആവൽ (Caesalpinia crista / Holoptelea integrifolia)

ഖദിരഃ (Khadira): കരിങ്ങാലി (Acacia catechu)

കദരഃ (Kadara): വെൺകരിങ്ങാലി (Acacia polyacantha)

ഭണ്ഡീ (Bhandi): നെന്മേനിവാക (Albizia lebbeck)

ശിംശിപാ (Simsapa): ഈട്ടി / വീട്ടി (Dalbergia sissoo)

മേഷശൃംഗി (Meshasringi): ചക്കരക്കൊല്ലി (Gymnema sylvestre)

പീതചന്ദനം (Pitachandana): മഞ്ഞച്ചന്ദനം / മരമഞ്ഞൾ

രക്തചന്ദനം (Raktachandana): ചുവന്ന ചന്ദനം (Pterocarpus santalinus)

ശ്വേതചന്ദനം (Chandana): വെള്ളച്ചന്ദനം (Santalum album)

താലം (Tala): കരിമ്പന (Borassus flabellifer)

പലാശം (Palasa): പ്ലാശ് / ചമത (Butea monosperma)

ജോംഗകം / അഗരു (Jongaka): അകിൽ (Aquilaria agallocha)

ശാകം (Saka): തേക്ക് (Tectona grandis)

ശാലം (Sala): കുന്തിരിക്കപ്പൈൻ / മരമരം (Shorea robusta)

ക്രമുകം (Kramuka): അടയ്ക്ക / കമുക് (Areca catechu)

ധവം (Dhava): മഴുക്കാഞ്ഞിരം / ധവമരം (Anogeissus latifolia)

കലിംഗം (Kalinga): കുടകപ്പാലയരി (Holarrhena pubescens)

ഛാഗകർണ്ണം (Chagakarna): വെള്ളപ്പൈൻ (Vateria indica)

അശ്വകർണ്ണം (Aswakarna): പിള്ളമരുത് (Terminalia paniculata)

പ്രധാന കർമ്മങ്ങൾ (ഗുണങ്ങൾ):

കഷായ-തിക്ത രസങ്ങളും രൂക്ഷ ഗുണവുമുള്ള ഈ ഗണത്തിലെ സസ്യങ്ങൾ പ്രധാനമായും പ്രമേഹം, മേദസ്സ് (അമിതവണ്ണം), ശ്വിത്രം (വെള്ളപ്പാണ്ട്), കുഷ്ഠം (ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ), കഫരോഗങ്ങൾ, കൃമിശല്യം, പാണ്ഡു (വിളർച്ച) എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാനാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

പൃഥക് എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ സസ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും വെവ്വേറെയായി തുല്യ അളവിൽ എടുക്കുക. പലാനാം വിംശതിം എന്നാൽ ഓരോ ദ്രവ്യവും ഇരുപത് പലം വീതം (ഏകദേശം 960 ഗ്രാം വീതം) അളന്നെടുക്കുക. ദ്വിവഹേ അപാം എന്നത് കഷായത്തിനായുള്ള ജലത്തിന്റെ അളവാണ്; ആയുർവേദ മാനമനുസരിച്ച് ഒരു വഹം എന്നാൽ 4 ദ്രോണമാണ്, അതിനാൽ രണ്ട് വഹം എന്നാൽ 8 ദ്രോണം (ഏകദേശം 81.92 ലിറ്റർ) ശുദ്ധജലത്തിൽ എന്നാണ് അർത്ഥം. സാധയേത് എന്നാൽ അഗ്നിയിൽ വിധിപ്രകാരം കഷായം വെയ്ക്കുക. തത്ര എന്നാൽ ആ കഷായക്കൂട്ടിൽ, പാദസ്ഥേ അതായത് തിളച്ച് നാലിലൊന്നായി വറ്റിച്ച് അരിച്ചെടുത്ത ശേഷം, ദ്വേ ശതേ ഗുഡാത് എന്നതിലൂടെ ഇരുനൂറ് പലം (ഏകദേശം 9.6 കിലോഗ്രാം) നല്ല പഴയ ശർക്കര ക്ഷിപേത് അഥവാ അതിലേക്ക് ചേർത്ത് നന്നായി ലയിപ്പിക്കണം എന്ന് നിർദേശിക്കുന്നു.

പ്രമേഹരോഗികളിൽ ശരീരത്തിലെ ജലാംശവും കൊഴുപ്പും (ക്ലേദവും മേദസ്സും) അമിതമായി അടിഞ്ഞുകൂടുമ്പോൾ, അതിനെ ശോഷിപ്പിക്കാൻ കഷായ-തിക്ത രസങ്ങളും രൂക്ഷ ഗുണവുമുള്ള കാതൽ മരങ്ങളാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം. അതുകൊണ്ടാണ് ആചാര്യൻ അസനാദി ഗണത്തെ ഇവിടെ അടിസ്ഥാന കഷായമായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ഇതിലേക്ക് ചേർക്കുന്ന ശർക്കര നിർബന്ധമായും ഒരു വർഷമെങ്കിലും പഴകിയതായിരിക്കണം (പുരാണ ഗുഡം). പുതിയ ശർക്കര അഭിഷ്യന്ദിയും കഫത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്; എന്നാൽ പഴയ ശർക്കരയാകട്ടെ ലഘുവും, ദഹനാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതും, ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നതുമാണ്.

ശ്ലോകം 30

ക്ഷൗദ്രാഢകാർധം പലികം വത്സകാദിം ച കല്കിതമ് ।

തത്ക്ഷൗദ്രപിപ്പലീചൂർണപ്രദിഗ്ധേ ഘൃതഭാജനേ ॥ 30 ॥

ഇതിലെ ക്ഷൗദ്ര-ആഢകാർധം എന്നാൽ അര ആഢകം (അതായത് 2 പ്രസ്ഥം അല്ലെങ്കിൽ 32 പലം, ഏകദേശം 1.536 കിലോഗ്രാം) ശുദ്ധമായ പഴയ തേൻ എന്നാണ് വിവക്ഷ. വത്സകാദിം ച എന്നാൽ ദീപന-പാചന ശക്തിയുള്ള വത്സകാദി ഗണത്തിലെ 24 ഔഷധങ്ങളെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. അവ കുടകപ്പാലത്തൊലി (വത്സകം), പെരുങ്കുറുമ്പ (മൂർവ്വ), ചെറുതേക്ക് (ഭാർങ്ഗി), കടുകുരോഹിണി (കടുകാ), കുരുമുളക് (മരീചം), അതിവിഷം (ഘുണപ്രിയ), ചെവിയൻ ചീര/പഴുതാരവള്ളി (ഗണ്ഡീരം), ഏലത്തരി (ഏല), പാടക്കിഴങ്ങ് (പാഠാ), കരിഞ്ചീരകം (അജാജി), പെരുമരം (കട്വംഗം), മലങ്കാര/മദനഫലം (ഫലം), അയമോദകം (അജമോദ), കടുക് (സിദ്ധാർത്ഥം), വയമ്പ് (വചാ), ജീരകം, കായം (ഹിംഗു), വിഴാലരി (വിഡംഗം), ആര്യവേള (പശുഗന്ധാ), തിപ്പലി (പിപ്പലി), കാട്ടുതിപ്പലിവേര് (പിപ്പലീമൂലം), കാട്ടുതിപ്പലിക്കൊടി (ചവ്യം), കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ് (ചിത്രകം), ചുക്ക് (നാഗരം) എന്നിവയാണ്.

പലികം എന്നാൽ ഇവ ഓരോന്നും ഓരോ പലം വീതം (ഏകദേശം 48 ഗ്രാം വീതം) എടുക്കുക. കല്കിതമ് എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം ചേർത്ത് നേർമ്മയായി അരച്ച് കൽക്കരൂപത്തിലാക്കുക. തത് എന്നാൽ കഷായവും ശർക്കരയും തേനും കൽക്കവും ഒന്നിച്ചുചേർത്ത ആ സമ്പൂർണ്ണ ദ്രാവകത്തെ, ഘൃതഭാജനേ അതായത് മുൻപ് നെയ്യ് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നതോ ഉൾഭാഗത്ത് നെയ്യ് പുരട്ടിയതോ ആയ ഭരണിക്കുള്ളിലേക്ക് പകരണം. ആ പാത്രം ക്ഷൗദ്ര-പിപ്പലീ-ചൂർണ-പ്രദിഗ്ധേ ആയിരിക്കണം; അതായത് ഉൾഭിത്തികളിൽ തേനും ചെറുതിപ്പലിപ്പൊടിയും സമം ചേർത്ത് കുഴച്ച് നല്ല കനത്തിൽ ലേപനം ചെയ്തതായിരിക്കണം.

കഷായ ലായനിയിലേക്ക് ചേർക്കുന്ന വത്സകാദി കൽക്കത്തിലെ ത്രികടുവും (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി), ചിത്രകവും, വിഴാലരിയുമെല്ലാം ജഠരാഗ്നിയെയും കോശങ്ങളിലെ ധാത്വാഗ്നിയെയും ഒരുപോലെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നവയാണ്. കോശങ്ങളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടി ഇൻസുലിൻ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആമദോഷത്തെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ഈ കൽക്കദ്രവ്യങ്ങൾ കൂടിയേ തീരൂ. ഇതിലേക്ക് ചേർക്കുന്ന തേൻ പ്രകൃതിദത്തമായ 'ലേഖന' ദ്രവ്യമാണ് (കൊഴുപ്പ് ചുരണ്ടി മാറ്റുന്നത്). ഭരണിയുടെ ഉൾവശത്ത് തേനും തിപ്പലിയും ലേപനം ചെയ്യുന്നത് സന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് (Fermentation) ഉത്തമമായ ജൈവാന്തരീക്ഷം ഒരുക്കാനും, തിപ്പലിയുടെ രസായന-സൂക്ഷ്മ ഗുണങ്ങൾ ഔഷധത്തിലേക്ക് ക്രമേണ സന്നിവേശിപ്പിക്കാനുമാണ്.

ശ്ലോകം 31

സ്ഥിതം ദൃഢേ ജതുസൃതേ യവരാശൗ നിധാപയേത് ।

ഖദിരാങ്ഗാരതപ്താനി ബഹുശോത്ര നിമജ്ജയേത് ॥ 31 ॥

ശ്ലോകത്തിൽ സ്ഥിതം എന്നാൽ സംസ്കരിച്ച ഭരണിക്കുള്ളിൽ ഔഷധദ്രാവകം നിറച്ചുവെച്ച്, ദൃഢേ എന്നതുകൊണ്ട് വിള്ളലുകളില്ലാത്ത ഉറപ്പുള്ള ആ പാത്രത്തിന്റെ വായഭാഗം, ജതുസൃതേ അഥവാ അരക്ക് (ലാക്ക്) ഉപയോഗിച്ച് വായു കടക്കാത്തവിധം ഭദ്രമായി അടച്ചു സീൽ ചെയ്യുക എന്നാണ് അർത്ഥം. യവരാശൗ എന്നാൽ ബാർലി (യവം) കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന ധാന്യക്കൂമ്പാരത്തിനുള്ളിൽ, നിധാപയേത് അതായത് നിശ്ചിത കാലം അനക്കാതെ കുഴിച്ചിടുക. പിന്നീട് പാകം പൂർത്തിയായി പുറത്തെടുത്ത ശേഷം, ഖദിര-അങ്ഗാര-തപ്താനി അതായത് കാതലുള്ള കരിങ്ങാലിക്കട്ടകൾ കനലാക്കി അതിൽ വെച്ച് ചുട്ടുപഴുപ്പിച്ചെടുത്ത, തനൂനി പത്രാണി അഥവാ നേർത്ത തകിടുകളെ, ബഹുശഃ എന്നാൽ അനേകം തവണ ആവർത്തിച്ച്, അത്ര അഥവാ ഈ ഔഷധക്കൂട്ടിലേക്ക്, നിമജ്ജയേത് അതായത് മുക്കി ശമിപ്പിക്കണം (നിർവാപണം ചെയ്യണം).

വായുകടക്കാതെ അടച്ചുറപ്പിച്ച് ധാന്യക്കൂമ്പാരത്തിനുള്ളിൽ വെക്കുന്നത് ഉള്ളിലെ താപനില തുല്യമായി നിലനിർത്താനും ബാഹ്യ അന്തരീക്ഷ വ്യതിയാനങ്ങൾ ഏൽക്കാതെ പ്രകൃതിദത്തമായ ആസവഗുണം കൈവരിക്കാനുമാണ്. പക്വമായ ശേഷം ഭരണി തുറന്ന് നടത്തുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ഇതിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രസതന്ത്രം: കരിങ്ങാലിക്കനലിൽ വെച്ച് കാരിരുമ്പ് ചുട്ടുപഴുപ്പിക്കുക. കരിങ്ങാലിക്ക് അതിശക്തമായ രക്തശുദ്ധീകരണ, പ്രമേഹഹര ഗുണങ്ങളുണ്ട്. കരിങ്ങാലിയുടെ കനലിൽ പഴുത്ത ഇരുമ്പ് കഷായത്തിൽ ആവർത്തിച്ച് മുക്കുമ്പോൾ, കരിങ്ങാലിയുടെയും ഇരുമ്പിന്റെയും സത്തും സൂക്ഷ്മ ഊർജ്ജവും ഒരേസമയം ദ്രാവകത്തിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

ശ്ലോകം 32

തനൂനി തീക്ഷ്ണലോഹസ്യ പത്രാണ്യാ ലോഹസങ്ക്ഷയാത് ।

അയസ്കൃതിഃ സ്ഥിതാ പീതാ പൂർവസ്മാദധികാ ഗുണൈഃ ॥ 32 ॥

ഇവിടെ തീക്ഷ്ണലോഹസ്യ എന്നാൽ ശുദ്ധമായ കാരിരുമ്പിന്റെ (ഉരുക്കിന്റെ), തനൂനി പത്രാണി അഥവാ ഇലപോലെ കനം കുറഞ്ഞ നേർത്ത തകിടുകളെ എന്നാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ആ-ലോഹസങ്ക്ഷയാത് എന്നാൽ ആ ഇരുമ്പ് തകിടുകൾ ചുട്ടുപൊള്ളി ദ്രവിച്ച് കഷായക്കൂട്ടിൽ സമ്പൂർണ്ണമായി അലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതാകുന്നതുവരെ മുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കണം. അയസ്കൃതിഃ എന്നാൽ ഇപ്രകാരം ലോഹത്തെ ലയിപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന വിശിഷ്ട ഔഷധം, സ്ഥിതാ അതായത് നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായി തയ്യാറായിക്കഴിഞ്ഞാൽ, പീതാ അഥവാ യഥാവിധി മാത്രയും അനുപാനവും നിശ്ചയിച്ച് സേവിച്ചാൽ, പൂർവസ്മാത് അതായത് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ പ്രമേഹ ചികിത്സയിൽ ഇതിനു മുൻപ് ഉപദേശിച്ചിട്ടുള്ള സകല കഷായങ്ങളെക്കാളും യോഗങ്ങളെക്കാളും, ഗുണൈഃ അധികാ അഥവാ രോഗശമന ശേഷിയിലും ഔഷധഗുണത്തിലും അത്യധികം ശ്രേഷ്ഠമായി ഭവിക്കുന്നു.

തീക്ഷ്ണമായ ഇരുമ്പ് തകിടുകൾ ആവർത്തിച്ചു ചുട്ടുപഴുപ്പിച്ചു മുക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അതിശക്തമായ താപവ്യതിയാനം (Thermal shock) കാരണം ലോഹം നാനോ കണികകളായി (സൂക്ഷ്മഭസ്മ സമാനമായി) വിഘടിച്ച് കഷായവുമായി രാസബന്ധനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. ഇരുമ്പ് പൂർണ്ണമായി കഷായത്തിൽ ലയിച്ചു ചേരുമ്പോഴാണ് (ആലോഹസങ്ക്ഷയം) ഈ യോഗത്തിന് 'അയസ്കൃതി' എന്ന നാമം അന്വർത്ഥമാകുന്നത്. സാധാരണ കഷായങ്ങൾ കഫത്തെയും ക്ലേദത്തെയും ശമിപ്പിക്കുമെങ്കിലും, അവയ്ക്ക് ശരീരത്തെ ക്ഷീണിപ്പിക്കാതെ സൂക്ഷ്മ ധാതുക്കളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറാൻ പരിമിതികളുണ്ട്. എന്നാൽ ലോഹസത്ത് ലയിച്ചുചേർന്ന അയസ്കൃതി അനാവശ്യ കൊഴുപ്പിനെയും പ്രമേഹത്തെയും വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നതോടൊപ്പം, രക്തത്തിലെ ഹീമോഗ്ലോബിനും ശരീരത്തിന് ബലവും ഓജസ്സും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് മുൻപ് പറഞ്ഞ എല്ലാ പ്രമേഹ ഔഷധങ്ങളേക്കാളും ഉന്നതമായ ഗുണവിശേഷമുള്ളതാണ് അയസ്കൃതി എന്ന് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ അസന്ദിഗ്ദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.

പ്രമേഹവും വയറ്റിലെ കൊഴുപ്പും ഒരുമിച്ച് മാറ്റാൻ ഇത്രയും ശക്തമായ മറ്റൊരു മരുന്നുണ്ടോ? അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ 'അയസ്കൃതി' പറയുന്ന വിസ്മയങ്ങൾ!

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മറിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടും. പല രോഗങ്ങൾക്കും ഒന്നിലധികം കഷായങ്ങളും ചൂർണ്ണങ്ങളും ഗുളികകളുമൊക്കെ ആചാര്യന്മാർ പറഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടാകും. എന്നാൽ ചില ഔഷധങ്ങൾ പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ മാത്രം ഗ്രന്ഥകാരന്മാർ പേന താഴെ വെച്ചിട്ട് അതിശക്തമായ ഒരു സാക്ഷ്യപത്രം നൽകും. അത്തരത്തിലൊന്നാണ് ശ്രീമദ് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ പ്രമേഹചികിത്സയിൽ (അധ്യായം 12) പറഞ്ഞിട്ടുള്ള അയസ്കൃതി (Ayaskrithi) എന്ന അതിവിശിഷ്ട ലോഹരസായനം!

ശ്ലോകം 29 മുതൽ 32 വരെയുള്ള നാല് വരികൾ വിശദമായി പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു കാര്യം ബോധ്യമാകും: വെറുമൊരു ഷുഗർ മരുന്ന് എന്നതിലുപരി, നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ മെറ്റബോളിസത്തെ അടിമുടി മാറ്റിമറിക്കാൻ ഇതിനോളം പോന്ന മറ്റൊരു ഔഷധക്കൂട്ടുമില്ല. ഈ ശ്ലോകങ്ങളിലെ ഓരോ വരിയും അതിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രോഗശമന ഗുണങ്ങളും നമുക്കൊന്ന് വിശകലനം ചെയ്യാം.

ശ്ലോകം 32-ലെ ആ രഹസ്യം: "പൂർവസ്മാദധികാ ഗുണൈഃ"

ശ്ലോകം 32-ന്റെ ഒടുവിൽ ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്ന ഒരു വാക്കുണ്ട്: "പൂർവസ്മാദധികാ ഗുണൈഃ" – അതായത്, 'പ്രമേഹ ചികിത്സയിൽ ഇതിനു മുൻപ് ഞാൻ ഉപദേശിച്ച മറ്റെല്ലാ കഷായങ്ങളെക്കാളും ഔഷധയോഗങ്ങളെക്കാളും ഗുണത്തിലും രോഗശമനശേഷിയിലും അത്യധികം മുന്നിലാണ് ഈ അയസ്കൃതി!'

ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഇത്രയും ആധികാരികമായി ആചാര്യൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ കാരണമെന്താണ്? ഈ ശ്ലോകങ്ങളിലെ ചേരുവകളും അവ തയ്യാറാക്കുന്ന സവിശേഷമായ രസതന്ത്രവും പരിശോധിച്ചാൽ, ഏതൊക്കെ സങ്കീർണ്ണ രോഗങ്ങൾക്കാണ് അയസ്കൃതി പരിഹാരമാകുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാകും.

1. അനിയന്ത്രിതമായ പ്രമേഹവും കാൽതരിപ്പും (Diabetes & Diabetic Neuropathy)

ശ്ലോകം 29-ൽ കഷായം വെയ്ക്കാൻ നിർദേശിക്കുന്നത് 'അസനാദി ഗണ'ത്തിലെ മരുന്നുകളാണ്. വേങ്ങ, കരിങ്ങാലി, നീർമരുത്, ചക്കരക്കൊല്ലി, തുടങ്ങി പ്രകൃതിയിലെ ഏറ്റവും കാതലുള്ള 22 ഔഷധമരങ്ങളാണ് ഇതിൽ വരുന്നത്. ഇവ രക്തത്തിലെ അമിതമായ പഞ്ചസാരയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പണ്ടുമുതലേ പേരുകേട്ടവയാണ്.

പ്രമേഹ ലക്ഷണങ്ങൾക്ക്: അമിതമായ ദാഹം, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള മൂത്രമൊഴിക്കൽ, മൂത്രത്തിൽ പഴുപ്പോ വഴുവഴുപ്പോ കാണുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെ ഇത് ശാന്തമാക്കുന്നു.

കാൽതരിപ്പും മരവിപ്പും: പ്രമേഹം മൂർച്ഛിക്കുമ്പോൾ നാഡികൾക്കുണ്ടാകുന്ന തളർച്ചയും (ഡയബറ്റിക് ന്യൂറോപ്പതി), കാലുകളിലെ പുകച്ചിലും മാറ്റാൻ അസനാദി കൂട്ടിലെ മരുന്നുകൾ സഹായിക്കുന്നു.

പഴയ ശർക്കരയുടെ മാജിക്: കഷായം വറ്റിച്ച് നാലിലൊന്നാക്കി (പാദസ്ഥേ) അതിലേക്ക് 200 പലം പഴയ ശർക്കരയാണ് (ദ്വേ ശതേ ഗുഡാത്) ചേർക്കുന്നത്. പുതിയ ശർക്കര പ്രമേഹത്തിന് നല്ലതല്ലെങ്കിലും, ആയുർവേദവിധിപ്രകാരം ഒരു വർഷം പഴകിയ ശർക്കര ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ ജലാംശത്തെയും വഴുവഴുപ്പിനെയും വറ്റിച്ചു കളയുന്ന 'ലേഖന' ദ്രവ്യമായി മാറുന്നു.

2. അടിവയറ്റിലെ കഠിനമായ കൊഴുപ്പും ഫാറ്റി ലിവറും (Visceral Fat, Obesity & Fatty Liver)

ശ്ലോകം 31-ലും 32-ലുമാണ് അയസ്കൃതിയുടെ പ്രധാന അത്ഭുതം നടക്കുന്നത്. കരിങ്ങാലിക്കനലിൽ (ഖദിരാങ്ഗാര) ചുട്ടുപഴുപ്പിച്ച നേർത്ത കാരിരുമ്പ് തകിടുകൾ ആ കഷായത്തിലേക്ക് ആവർത്തിച്ച് മുക്കി, ഇരുമ്പ് സമ്പൂർണ്ണമായി കഷായത്തിൽ ലയിച്ചുചേരുന്നതുവരെ (ആലോഹസങ്ക്ഷയാത്) ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയയാണിത്.

വിസറൽ ഫാറ്റ് ഉരുക്കിക്കളയുന്നു: അഗ്നിയിൽ ചുട്ടുപഴുത്ത ലോഹം ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും കടുത്ത കൊഴുപ്പിനെപ്പോലും മെഴുകുപോലെ ഉരുക്കിക്കളയാൻ ശേഷിയുള്ള ഒന്നാംതരം 'മേദോഹര' ഔഷധമാണ്.

ഫാറ്റി ലിവറും കൊളസ്ട്രോളും: കരളിലും ഉദരത്തിലും രക്തധമനികളിലും അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ചീത്ത കൊഴുപ്പിനെയും ട്രൈഗ്ലിസറൈഡുകളെയും അലിയിച്ചു കളയാൻ ഇതിലെ സൂക്ഷ്മ ഇരുമ്പുസത്തിന് സാധിക്കുന്നു. ജിമ്മിൽ പോയിട്ടും ഡയറ്റ് നോക്കിയിട്ടും അടിവയറിലെ കൊഴുപ്പ് കുറയാത്തവർക്ക് ഇത് മികച്ചൊരു ഉത്തരമാണ്.

3. കടുത്ത വിളർച്ച, രക്തക്കുറവ്, വിട്ടുമാറാത്ത ക്ഷീണം (Anemia & Chronic Fatigue)

സാധാരണ പ്രമേഹത്തിനോ വണ്ണം കുറയ്ക്കാനോ ഉള്ള കഷായങ്ങൾ സ്ഥിരമായി കഴിച്ചാൽ ശരീരം മെലിഞ്ഞ് ക്ഷീണിച്ചുപോകാറുണ്ട്. എന്നാൽ അയസ്കൃതിയുടെ മഹത്വം അതല്ല.

ശരീരബലം നിലനിർത്തുന്നു: കഷായത്തിൽ നേരിട്ട് ലയിച്ചുചേരുന്നത് നാനോ കണികകളായ ശുദ്ധ കാരിരുമ്പായതുകൊണ്ട്, ഇത് ശരീരത്തിലെ ഹീമോഗ്ലോബിന്റെ അളവ് പെട്ടെന്ന് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ഓജസ്സും ഉന്മേഷവും: രക്തക്കുറവ് (പാണ്ഡുരോഗം) മൂലം നടക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ശ്വാസംമുട്ടലും കിതപ്പും മാറ്റി, പേശികൾക്ക് ഉറപ്പും ശരീരത്തിന് പുത്തൻ ഉന്മേഷവും നൽകാൻ അയസ്കൃതിക്ക് സാധിക്കും. കൊഴുപ്പ് കുറയ്ക്കുകയും ഒപ്പം ബലം കൂട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന അപൂർവ്വ ഔഷധമാണിത്.

4. വിട്ടുമാറാത്ത ത്വക്ക് രോഗങ്ങളും ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങളും (Psoriasis & Skin Ulcers)

അസനാദി ഗണത്തിലെ മരത്തൊലികൾക്കും, ഇരുമ്പ് പഴുപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന കരിങ്ങാലിക്കനലിനും (ഖദിരം) അതിശക്തമായ രക്തശുദ്ധി ഗുണമുണ്ട്. അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ തന്നെ അസനാദി ഗണത്തിന്റെ ഫലശ്രുതിയായി "ശ്വിത്രകുഷ്ഠഹരം" (വെള്ളപ്പാണ്ട് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെ മാറ്റുന്നത്) എന്ന് എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.

രക്തദൂഷ്യം മാറ്റുന്നു: രക്തത്തിലെ അശുദ്ധി മൂലം വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്ന സോറിയാസിസ്, എക്സിമ, ചൊറിഞ്ഞുതടിക്കൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് ആശ്വാസമേകുന്നു.

ഡയബറ്റിക് അൾസർ: പ്രമേഹരോഗികളിൽ കാലുകളിലും മറ്റുമുണ്ടാകുന്ന, പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങൾ കരിയാൻ ഇതിലെ കഷായ രസവും ഇരുമ്പിന്റെ സംയോജനവും വളരെയധികം സഹായിക്കുന്നു.

5. ദഹനക്കേട്, ആമദോഷം, കുടൽ രോഗങ്ങൾ (IBS & Gut Health)

ശ്ലോകം 30-ൽ കൽക്കമായി ചേർക്കാൻ നിർദേശിക്കുന്നത് 'വത്സകാദി ഗണ'ത്തിലെ മരുന്നുകളാണ്. കുടകപ്പാലത്തൊലി, അതിവിഷം, കടുകുരോഹിണി, ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി, കൊടുവേലി, കായം തുടങ്ങി ദഹനാഗ്നിയെ ആളിക്കത്തിക്കുന്ന 24 ഔഷധങ്ങൾ ഇതിലുണ്ട്.

ആമദോഷം ദഹിപ്പിക്കുന്നു: കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ കുടലിൽ വിഷാംശമായി (ആമം) അടിഞ്ഞുകൂടുന്നത് തടയുന്നു.

ഐ.ബി.എസ് (IBS) പ്രശ്നങ്ങൾ: വിട്ടുമാറാത്ത വയറുകടിയും വയറിളക്കവും ഇല്ലാതാക്കുന്നു. കൂടാതെ, ഭരണിയിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന തിപ്പലിപ്പൊടിയും തേനും (ക്ഷൗദ്രപിപ്പലീചൂർണപ്രദിഗ്ധേ) ദഹനവ്യവസ്ഥയിലെ നല്ല ബാക്ടീരിയകളെ നിലനിർത്താനും വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

6. ഉദരകൃമികളും കഫക്കെട്ടും (Krimi & Respiratory Congestion)

വിരശല്യം ഇല്ലാതാക്കുന്നു: വത്സകാദി ഗണത്തിൽ വരുന്ന വിഴാലരിയും (വിഡംഗം) കായവും (ഹിംഗു) കുടലിലെ കൃമികളെയും പരാദങ്ങളെയും നിർമാർജനം ചെയ്യാൻ ഏറ്റവും മികച്ചതാണ്.

7. മൂലക്കുരുവും മലദ്വാരസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളും (Piles / Arshas):

മൂലക്കുരു പോലുള്ള മലദ്വാരസംബന്ധമായ രോഗാവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ഉപയോഗിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ അയസ്കൃതിയും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതിലെ വത്സകാദി ഗണത്തിലുള്ള ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി, കൊടുവേലി എന്നിവ ദഹനാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ച് മലബന്ധവും ആമദോഷവും അകറ്റുന്നു. ഒപ്പം, കഷായത്തിൽ ലയിച്ചുചേർന്ന കാരിരുമ്പിന്റെ (ലോഹം) 'ലേഖന' സ്വഭാവം മലദ്വാരത്തിലെ രക്തക്കുഴലുകളിലെ തടസ്സങ്ങളും അർശസ്സിലെ നീർക്കെട്ടും അനാവശ്യ വളർച്ചകളും മാറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ : പ്രമേഹം കൊണ്ട് പ്രതിസന്ധിയിലായ ഒരാൾക്ക് മാത്രമല്ല അയസ്കൃതി തുണയാകുന്നത്. വയറ്റിൽ കൊഴുപ്പടിഞ്ഞ് ശരീരം ഭാരമായി തോന്നുന്നവർക്കും, രക്തക്കുറവും ക്ഷീണവും കാരണം വലയുന്നവർക്കും, മെറ്റബോളിസം മന്ദഗതിയിലായവർക്കും ഒരേസമയം ശരീരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും ശക്തിപ്പെടുത്താനും കഴിയുന്ന സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു ദിവ്യൗഷധമാണിത്.

അയസ്കൃതി കഴിക്കേണ്ട കൃത്യമായ അളവും രീതിയും (Dosage & How to Take)

സാധാരണയായി മുതിർന്നവർക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ നിർദേശിക്കുന്ന അളവ് താഴെ പറയുന്നതാണ്:

അളവ്: 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ (ഏകദേശം 2 മുതൽ 4 ടീസ്പൂൺ വരെ).

സമയം: ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ, പ്രധാന ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കുക.

കഴിക്കേണ്ട രീതി: കടു-ഉഷ്ണ ഗുണമുള്ള ചേരുവകളും ലോഹാംശവും ഉള്ളതുകൊണ്ട്, എടുത്ത മരുന്നിന് തുല്യ അളവിൽ തിളപ്പിച്ചാറിയ ചെറുചൂടുവെള്ളം ചേർത്ത് നേർപ്പിച്ചു കുടിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. വെറുംവയറ്റിൽ കഴിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം: ശരീരത്തിന്റെ ദഹനശേഷി (അഗ്നിബലം), പ്രമേഹത്തിന്റെയോ വണ്ണത്തിന്റെയോ കാഠിന്യം എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് വ്യക്തികൾക്കനുസരിച്ച് അളവിൽ മാറ്റം വരാം. അതിനാൽ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം കൃത്യമായ അളവ് നിശ്ചയിച്ചു സേവിക്കുക.

അയസ്കൃതിയുടെ പാർശ്വഫലങ്ങളും (Side Effects) ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മുൻകരുതലുകളും

അയസ്കൃതി വിധിപ്രകാരം കഴിച്ചാൽ അത്ഭുതകരമായ ഫലങ്ങൾ തരുന്ന ഒരു ഔഷധമാണെങ്കിലും, ഇരുമ്പിന്റെ അംശവും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള മരുന്നുകളും അടങ്ങിയിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് ചില കാര്യങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്:

വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതയും നെഞ്ചെരിച്ചിലും:

ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ച അളവിലും കൂടുതൽ (Large dose) കഴിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഭക്ഷണത്തിന് മുൻപ് വെറുംവയറ്റിൽ കഴിക്കുകയോ ചെയ്താൽ വയറ്റിൽ എരിച്ചിൽ, ഗ്യാസ്, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, വയറുവേദന എന്നിവ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ എപ്പോഴും ലഘുഭക്ഷണത്തിന് ശേഷവും, തുല്യ അളവിൽ തിളപ്പിച്ചാറിയ ചെറുചൂടുവെള്ളം ചേർത്തും മാത്രമേ ഇത് കഴിക്കാവൂ.

കുട്ടികളിൽ അതീവ ശ്രദ്ധ വേണം:

അയസ്കൃതിയിൽ സംസ്കരിച്ച കാരിരുമ്പിന്റെ (Iron) സാന്നിധ്യമുണ്ട്. കുട്ടികൾ ഇത് അബദ്ധത്തിൽ അളവിൽ കൂടുതൽ എടുത്തു കുടിച്ചാൽ (Accidental overdose) അത് അതീവ ഗുരുതരമായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കോ ജീവന് തന്നെ അപകടത്തിനോ കാരണമായേക്കാം. അതിനാൽ കുട്ടികൾക്ക് എത്താത്തിടത്ത് ഭദ്രമായി സൂക്ഷിക്കുക.

ഡോക്ടറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം കഴിക്കുക:

ഇതൊരു സാധാരണ ഹെർബൽ ടോണിക്കല്ല, മറിച്ച് ശക്തമായ ഒരു ലോഹരസായനമാണ്. അതുകൊണ്ട് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി കഴിക്കാതെ, ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറെ കണ്ട് നിങ്ങളുടെ ശരീരപ്രകൃതിയും ദഹനശേഷിയും (അഗ്നിബലം) രോഗാവസ്ഥയും പരിശോധിച്ച്, നിശ്ചയിച്ചു നൽകുന്ന അളവിൽ മാത്രം കഴിക്കുക.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും:

ഗർഭകാലത്തും മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്തും ഇത്തരം തീക്ഷ്ണമായ ലോഹൗഷധങ്ങൾ സ്വന്തമായി കഴിക്കാൻ പാടില്ല. ഡോക്ടറുടെ പ്രത്യേക നിർദേശമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ഓർക്കുക: കൃത്യമായ അളവിലും ശരിയായ സമയത്തും നിർദേശിച്ച പഥ്യങ്ങളോടെയും കഴിച്ചാൽ അയസ്കൃതി പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതവും ശരീരത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാന്തരം അമൃതുമാണ്.

അയസ്കൃതി (Ayaskrithi) എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

നിങ്ങളുടെ വീടിനടുത്ത് ആയുർവേദ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിലോ, ഗുണനിലവാരമുള്ള യഥാർത്ഥ (Original) അയസ്കൃതി വീട്ടിലിരുന്ന് തന്നെ വാങ്ങണമെങ്കിലോ ആമസോണിലൂടെ (Amazon) ഓർഡർ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

(ഓൺലൈനായി വാങ്ങാനുള്ള സൗകര്യത്തിനായി താഴെ ലിങ്ക് നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അയസ്കൃതി സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായ ഔഷധം, അതിന്റെ അളവ്, ഉപയോഗിക്കേണ്ട കാലയളവ് എന്നിവ അറിയാൻ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക.)

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ അയസ്കൃതിയുടെ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

ശ്രദ്ധിക്കുക (Affiliate Disclosure): ഈ പേജിൽ ആമസോൺ അഫിലിയേറ്റ് ലിങ്കുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ലിങ്കുകളിലൂടെ നിങ്ങൾ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ചെലവുകളൊന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ലഭിച്ചേക്കാം. വെബ്സൈറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മികച്ച രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ഇത് ഞങ്ങളെ സഹായിക്കും.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

അഭയാരിഷ്ടം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ചേരുവകൾ | Abhayarishtam

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 13 Oct 2026 16:37:39 +0000

അഭയാരിഷ്ടം (Abhayarishtam): ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

മലബന്ധം കാരണം ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർക്കും മൂലക്കുരു പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ അലട്ടുന്നവർക്കും ആയുർവേദത്തിൽ പരിചിതമായ ഒരു ഔഷധമാണ് അഭയാരിഷ്ടം (Abhayarishtam). കടുക്ക പ്രധാന ചേരുവയായി വരുന്ന ഈ ഔഷധം പരമ്പരാഗതമായി ദഹനപ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും മലവിസർജനം സുഗമമാക്കാനും സഹായിക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. മലബന്ധം പതിവായി ഉണ്ടാകുന്നവർക്കും വയർ ശരിയായി ഒഴിയാത്തതുകൊണ്ട് അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെടുന്നവർക്കും അഭയാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് അറിയുന്നത് ഉപകാരപ്പെടും.

അഭയാരിഷ്ടം എന്താണ്, ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ്, ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് പറയുന്ന പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണ്, എങ്ങനെയാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ വിശദീകരിക്കാം.

അഭയാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധിയും ഔഷധഗുണങ്ങളും – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥപ്രകാരം

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി – അർശോരോഗ ചികിത്സ (9/175–180)

അഭയാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധിയും പരമ്പരാഗത ഔഷധഗുണങ്ങളും ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ യോഗത്തിൽ കടുക്ക (അഭയ), മുന്തിരി (മൃദ്വീക) തുടങ്ങിയ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.

അഭയായാസ്തുലാമേകാം മൃദ്വീകാർദ്ധതുലാം തഥാ ।
വിഡങ്ഗസ്യ ദശപലം മധൂകകുസുമസ്യ ച ॥ 175 ॥
ചതുർദ്രോണേ ജലേ പക്ത്വാ ദ്രോണമേവാവശേഷയേത് ।
ശീതിഭൂതേ രസേ തസ്മിൻ പൂതേ ഗുഡതുലാം ക്ഷിപേത് ॥ 176 ॥
ശ്വദഷ്ട്രാം ത്രിവൃതാം ധാന്യം ധാതകീമിന്ദ്രവാരുണീമ് ।
ചവ്യം മധുരികാം ശുണ്ഠീം ദന്തീം മോചരസം തഥാ ॥ 177 ॥
പലയുഗ്മമിതം സർവ്വം പാത്രേ മഹതി മൃന്മയേ ।
ക്ഷിപ്ത്വാ സംരുധ്യ തത്പാത്രം മാസമാത്രന്നിധാപയേത് ॥ 178 ॥
തതോ ജാതരസം ജ്ഞാത്വാ പരിസ്രാവ്യ രസം നയേത് ।
ബലം കോഷ്ഠഞ്ച വഹ്നിഞ്ച വീക്ഷ്യ മാത്രാം പ്രയോജയേത് ॥ 179 ॥
അർശാംസി നാശയേച്ഛീഘ്രം തഥാഷ്ടാവുദരാണി ച ।
വർച്ചോമൂത്രവിബദ്ധഘ്നോ വഹ്നിസന്ദീപനം പരം ॥ 180 ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ അർശോരോഗാധികാരത്തിൽ പറയുന്ന അഭയാരിഷ്ട നിർമ്മാണവിധിയുടെയും ഫലശ്രുതിയുടെയും വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക: ഈ ലേഖനത്തിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ വായിച്ചാൽ മാത്രമേ അഭയാരിഷ്ടത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണെന്നും, ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആചാര്യന്മാർ ഈ ഔഷധം ഏതെല്ലാം രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയൂ.

ശ്ലോകം 175

അഭയായാസ്തുലാമേകാം മൃദ്വീകാർദ്ധതുലാം തഥാ ।

വിഡങ്ഗസ്യ ദശപലം മധൂകകുസുമസ്യ ച ॥ 175 ॥

അഭയായാഃ എന്നാൽ കടുക്ക (ഇവിടെ കുരു കളഞ്ഞ കടുക്കത്തോട്), ഏകാം തുലാം എന്നാൽ ഒരു തുലാം അളവ് (നൂറു പലം, അതായത് ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം). തഥാ അതുപോലെ, മൃദ്വീകാ എന്നാൽ ഉണക്കമുന്തിരിങ്ങാ, അർദ്ധതുലാം അര തുലാം അളവ് (അമ്പതു പലം അഥവാ 2.4 കിലോഗ്രാം). വിഡങ്ഗസ്യ എന്നാൽ വിഴാലരി (വായുവിളങ്കം), ദശപലം പത്തു പലം അളവ് (ഏകദേശം 480 ഗ്രാം). മധൂകകുസുമസ്യ ച എന്നാൽ ഇരിപ്പപ്പൂവ് (ഇരിപ്പമരത്തിന്റെ ഉണങ്ങിയ പൂക്കൾ) 'ച' എന്ന അവ്യയത്താൽ വിഡംഗത്തിന് തുല്യമായി പത്തു പലം തന്നെ എടുക്കണം.

ഇവിടെ കഷായം വെയ്ക്കുവാനുള്ള പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളുടെ (ക്വാഥദ്രവ്യങ്ങൾ) അളവാണ് ആചാര്യൻ നിഷ്കർഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. മലശോധനയ്ക്കും വായുവിനെ അനുലോമനം ചെയ്യുവാനും പ്രധാനമായി കടുക്കയും മുന്തിരിയും എടുക്കുമ്പോൾ, കൃമിഹരമായി വിഡംഗത്തെയും ദഹന-പോഷണ ഗുണങ്ങൾക്കായി ഇരിപ്പപ്പൂവിനെയും ഇവിടെ ചേർക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 176

ചതുർദ്രോണേ ജലേ പക്ത്വാ ദ്രോണമേവാവശേഷയേത് ।

ശീതിഭൂതേ രസേ തസ്മിൻ പൂതേ ഗുഡതുലാം ക്ഷിപേത് ॥ 176 ॥

ചതുർദ്രോണേ ജലേ എന്നാൽ നാലു ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ (ഒരു ദ്രോണം എന്നത് 1024 തോല, നാലു ദ്രോണം ഏതാണ്ട് 49.15 ലിറ്റർ ജലം), പക്ത്വാ മേൽപ്പറഞ്ഞ കടുക്ക തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ ചതച്ചിട്ട് തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച്, ദ്രോണം ഏവ അവശേഷയേത് ഒരു ദ്രോണമായി (അതായത് നാലിലൊന്നായി, ഏകദേശം 12.28 ലിറ്ററായി) കഷായം കുറുക്കി വറ്റിച്ചെടുക്കണം. തസ്മിൻ രസേ ആ കഷായം, ശീതിഭൂതേ നന്നായി തണുത്തതിനു ശേഷം, പൂതേ ശുദ്ധമായ വസ്ത്രത്തിലൂടെ അരിച്ചെടുത്ത്, ഗുഡതുലാം ക്ഷിപേത് അതിലേക്ക് ഒരു തുലാം (നൂറു പലം അഥവാ 4.8 കിലോഗ്രാം) നല്ല ശർക്കര ചേർത്ത് ലയിപ്പിക്കണം.

കഷായം ചൂടോടെയിരിക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കലും ശർക്കര ചേർക്കരുതെന്നും, സന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് (ഫെർമെന്റേഷൻ) അനുയോജ്യമായ താപനിലയിലേക്ക് കഷായം തണുത്തതിനു ശേഷമേ മധുരദ്രവ്യം ചേർക്കാവൂ എന്നുമുള്ള സൂക്ഷ്മമായ ശാസ്ത്രതത്വം 'ശീതിഭൂതേ' എന്ന പദത്തിലൂടെ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 177 & 178

ശ്വദഷ്ട്രാം ത്രിവൃതാം ധാന്യം ധാതകീമിന്ദ്രവാരുണീമ് ।

ചവ്യം മധുരികാം ശുണ്ഠീം ദന്തീം മോചരസം തഥാ ॥ 177 ॥

പലയുഗ്മമിതം സർവ്വം പാത്രേ മഹതി മൃന്മയേ ।

ക്ഷിപ്ത്വാ സംരുധ്യ തത്പാത്രം മാസമാത്രന്നിധാപയേത് ॥ 178 ॥

ശ്വദഷ്ട്രാം എന്നാൽ ഞെരിഞ്ഞിൽ (ഗോക്ഷുരം), ത്രിവൃതാം ത്രികോൽപ്പക്കൊന്ന (നിശോത്ത്), ധാന്യം മല്ലി, ധാതകീം താതിരിപ്പൂവ് (സന്ധാനത്തിന് സഹായിക്കുന്ന പുഷ്പം), ഇന്ദ്രവാരുണീമ് ആട്ടങ്ങ (പേക്കുമ്മട്ടി (Pekumatti)വേര്/കായ്), ചവ്യം കാട്ടുതിപ്പലിവേര്, മധുരികാം പെരുംജീരകം, ശുണ്ഠീം ചുക്ക്, ദന്തീം നാഗദന്തിവേര്, തഥാ മോചരസം അതുപോലെ ഇലവിൻപശ (മോചരസം) എന്നിവയെല്ലാം. സർവ്വം ഈ പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും, പലയുഗ്മമിതം രണ്ട് പലം വീതം (യുഗ്മം = ജോടി; അതായത് 2 പലം / ഏതാണ്ട് 96 ഗ്രാം വീതം).

മഹതി മൃന്മയേ പാത്രേ ഉചിതമായ വലിപ്പമുള്ള, നെയ്യ് പുരട്ടി പുകച്ചു ശുദ്ധീകരിച്ച വലിയൊരു മൺപാത്രത്തിൽ (ഭരണിയിൽ), ക്ഷിപ്ത്വാ കഷായവും ശർക്കരയും ചേർത്ത മിശ്രിതത്തോടൊപ്പം ഈ പ്രക്ഷേപചൂർണ്ണങ്ങളും ചേർത്ത്, തത്പാത്രം സംരുധ്യ ആ ഭരണിയുടെ വായ വസ്ത്രവും മണ്ണും ഉപയോഗിച്ച് വായുകടക്കാത്തവിധം മുദ്രവെച്ച് (സന്ധിബന്ധനം ചെയ്ത്), മാസമാത്രം നിധാപയേത് ഒരു മാസക്കാലം ധാന്യപ്പുരയിലോ ഭൂമിക്കടിയിലോ അനക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കണം.

ഇവിടെ ചേർത്ത പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങളിൽ ദന്തിയും ത്രികോൽപ്പക്കൊന്നയും സുഖവിരേചനത്തിനും, ചുക്കും ചവ്യവും അഗ്നിദീപനത്തിനും, താതിരിപ്പൂവ് സന്ധാന പ്രക്രിയ പൂർത്തിയാക്കാനുമുള്ള ഉപാധികളാണ്.

ശ്ലോകം 179

തതോ ജാതരസം ജ്ഞാത്വാ പരിസ്രാവ്യ രസം നയേത് ।

ബലം കോഷ്ഠഞ്ച വഹ്നിഞ്ച വീക്ഷ്യ മാത്രാം പ്രയോജയേത് ॥ 179 ॥

തതഃ ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം, ജാതരസം ജ്ഞാത്വാ സന്ധാന പ്രക്രിയ പൂർണ്ണമായി അരിഷ്ടഗുണം പ്രാപിച്ചു എന്ന് പരിശോധിച്ച് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം (നുരയും പതയും അടങ്ങി, മദ്യഗന്ധവും ഔഷധരസവും തെളിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ), രസം പരിസ്രാവ്യ നയേത് ആ ഔഷധദ്രാവകത്തെ ശുദ്ധമായി അരിച്ചെടുത്ത് സംഭരിച്ചു വെക്കണം.

ബലം രോഗിയുടെ ശരീരബലവും രോഗത്തിന്റെ തീവ്രതയും, കോഷ്ഠം ച രോഗിയുടെ കോഷ്ഠസ്വഭാവവും (മലശോധന എളുപ്പത്തിൽ നടക്കുന്ന മൃദുകോഷ്ഠമാണോ അതോ കഠിനമായ മലബന്ധമുള്ള ക്രൂരകോഷ്ഠമാണോ എന്നത്), വഹ്നിം ച രോഗിയുടെ ജഠരാഗ്നിയുടെ (ദഹനശേഷിയുടെ) അവസ്ഥയും, വീക്ഷ്യ യുക്തിപൂർവ്വം സൂക്ഷ്മമായി മനസ്സിലാക്കി, മാത്രാം പ്രയോജയേത് വൈദ്യൻ ഓരോ വ്യക്തിക്കും അനുയോജ്യമായ മാത്രയിൽ (അളവിൽ) ഔഷധം സേവിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.

ഏതൊരു ഔഷധവും കേവലം പേര് നോക്കിയല്ല, രോഗിയുടെ ജഠരാഗ്നിയും കോഷ്ഠവും നോക്കി മാത്രമേ നിശ്ചയിക്കാവൂ എന്ന ആയുർവേദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ചികിത്സാ യുക്തിയാണ് ഇവിടെ സ്മരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം 180

അർശാംസി നാശയേച്ഛീഘ്രം തഥാഷ്ടാവുദരാണി ച ।

വർച്ചോമൂത്രവിബദ്ധഘ്നോ വഹ്നിസന്ദീപനം പരം ॥ 180 ॥

അർശാംസി ശീഘ്രം നാശയേത് രക്തസ്രാവമുള്ളതോ ഇല്ലാത്തതോ ആയ സർവ്വവിധ അർശസ്സുകളെയും (മൂലക്കുരു/പൈൽസ്) ഇത് അതിവേഗം ശമിപ്പിക്കുന്നു. തഥാ അഷ്ടാവ് ഉദരാണി ച അതുപോലെ തന്നെ വാതോദരം, പിത്തോദരം, കഫോദരം, ജലോദരം തുടങ്ങി ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്ന എട്ടുവിധത്തിലുള്ള ഉദരരോഗങ്ങളെയും ഇത് മാറ്റുന്നു.

വർച്ചോമൂത്രവിബദ്ധഘ്നഃ വർച്ചസ്സ് (മലം), മൂത്രം എന്നിവയുടെ തടസ്സത്തെ (വിബന്ധം അഥവാ മലബന്ധം, മൂത്രതടസ്സം) അകറ്റി വിസർജ്ജനത്തെ തികച്ചും സുഗമമാക്കുന്നു. പരം വഹ്നിസന്ദീപനം മന്ദീഭവിച്ച ജഠരാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതിൽ (ദഹനശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ) ഇത് അത്യന്തം ശ്രേഷ്ഠവുമാകുന്നു.

അപാനവായുവിന്റെ വൈഗുണ്യം കൊണ്ടാണ് മലബന്ധവും അർശസ്സും ഉണ്ടാകുന്നത്. അഭയാരിഷ്ടം അഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും മലമൂത്രങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക ഗതിയെ നേരെയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അർശോരോഗത്തെ വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ ഫലശ്രുതിയുടെ ആകെത്തുക.

അഭയാരിഷ്ടം (Abhayarishtam): ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും.

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ഈ ശ്ലോകങ്ങളിലേക്ക് (അർശോരോഗാധികാരം 9/175-180) ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചാൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോകും. വെറുമൊരു മലശോധനയ്ക്കുള്ള അരിഷ്ടം എന്നതിനപ്പുറം, ശരീരത്തിലെ അപാനവായുവിന്റെയും ദഹനത്തിന്റെയും താളം തെറ്റുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ പല ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഒറ്റയടിക്ക് പരിഹാരം കാണുന്ന ഒരു സമ്പൂർണ്ണ കൂട്ടാണിത്.

ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ഓരോന്നായി പരിശോധിച്ച്, അഭയാരിഷ്ടം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏതൊക്കെ അസുഖങ്ങൾക്കാണ് കൃത്യമായി ഫലം ചെയ്യുന്നതെന്ന് നോക്കാം:

1. അർശസ്സും മൂലക്കുരുവിന്റെ വേദനയും (അർശാംസി നാശയേച്ഛീഘ്രം)

'അർശാംസി നാശയേച്ഛീഘ്രം' എന്നാണ് ആചാര്യൻ പറയുന്നത്—അതായത് മൂലക്കുരുവിനെ ഇത് അതിവേഗം ശമിപ്പിക്കും. മലം കട്ടിയായി താഴേക്ക് വരുമ്പോൾ മലദ്വാരത്തിലെ രക്തക്കുഴലുകൾ വലിഞ്ഞുപൊട്ടിയാണ് പലർക്കും പൈൽസ് രൂക്ഷമാകുന്നത്. അഭയാരിഷ്ടത്തിലെ കടുക്കയും മുന്തിരിയും മലത്തെ മൃദുവാക്കുമ്പോൾ, ഇതിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഇലവിൻപശ (മോചരസം) രക്തസ്രാവം തടയാൻ സഹായിക്കുന്നു. ചുക്കും കാട്ടുതിപ്പലിവേരും അവിടുത്തെ വീക്കവും വേദനയും കുറയ്ക്കുന്നു.

2. വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം (വർച്ചോവിബദ്ധഘ്നം)

ദിവസങ്ങളോളം വയറ്റിൽ നിന്ന് പോകാതിരിക്കുക, പോയാൽ തന്നെ മുഴുവനായി ഒഴിഞ്ഞുപോകാത്ത തോന്നൽ ഉണ്ടാവുക—ഇതാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'വർച്ചോവിബന്ധം'. കടുക്ക, ത്രികോൽപ്പക്കൊന്ന (ത്രിവൃത), ദന്തിവേര് എന്നീ അതിശക്തമായ ഔഷധങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് കുടലിന്റെ ചലനങ്ങളെ സ്വാഭാവികമായി ഉത്തേജിപ്പിക്കാൻ ഇതിന് കഴിയും. വയറുവേദനയോടുകൂടി വയറിളക്കുന്നതിന് പകരമായി സുഖകരമായ മലശോധനയാണ് ഇത് നൽകുന്നത്.

3. മൂത്രതടസ്സവും മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള എരിച്ചിലും (മൂത്രവിബദ്ധഘ്നം)

ഇവിടെയാണ് പലരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന ഒരു വലിയ ഗുണം കിടക്കുന്നത്. മലശോധനയ്ക്കുള്ള ഒരു മരുന്നിൽ എന്തിനാണ് മൂത്രതടസ്സം മാറ്റുന്ന കാര്യം പറയുന്നത്? കാരണം, മലവും മൂത്രവും പുറന്തള്ളുന്നത് ഒരേ 'അപാനവായു'വാണ്. മലബന്ധം കാരണം അടിവയറ്റിൽ സമ്മർദ്ദം വരുമ്പോൾ മൂത്രം ശരിക്ക് പോകാതിരിക്കുക സാധാരണമാണ്. ഇതൊഴിവാക്കാൻ ശ്ലോകത്തിൽ 'ശ്വദഷ്ട്രാം' അഥവാ ഞെരിഞ്ഞിൽ ചേർക്കാൻ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മൂത്രനാളിയിലെ അണുബാധ, നീർക്കെട്ട്, തുള്ളിത്തുമ്പായി മൂത്രം പോകുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയ്ക്കെല്ലാം ഇത് പെട്ടെന്ന് ശമനം നൽകുന്നു.

4. വിശപ്പില്ലായ്മയും ഗ്യാസും (വഹ്നിസന്ദീപനം പരം)

എത്ര വിശപ്പില്ലാത്ത അവസ്ഥയെയും ഉണർത്താൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട് ('വഹ്നിസന്ദീപനം പരം' - ജഠരാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതിൽ അത്യുത്തമം). വയറ്റിൽ എപ്പോഴും ഗ്യാസ് കെട്ടിനിൽക്കുക, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചാൽ പെട്ടെന്ന് ദഹിക്കാതിരിക്കുക എന്നിവ മാറാൻ ഇതിലെ ചുക്ക്, പെരുംജീരകം (മധുരിക), മല്ലി (ധാന്യം), കാട്ടുതിപ്പലിവേര് (ചവ്യം) എന്നിവ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു. ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിച്ചാൽ മാത്രമേ മറ്റ് രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകാതിരിക്കൂ.

5. എട്ടുതരം ഉദരരോഗങ്ങൾ (തഥാഷ്ടാവുദരാണി ച)

ആയുർവേദത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന എട്ടുതരത്തിലുള്ള ഉദരരോഗങ്ങളെ (വാതോദരം, പിത്തോദരം, കഫോദരം, സന്നിപാതോദരം, പ്ലീഹോദരം, ബദ്ധോദരം, ഛിദ്രോദരം, ജലോദരം) ഇത് മാറ്റുമെന്ന് ശ്ലോകം അടിവരയിടുന്നു. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, കരളിന്റെയോ പ്ലീഹയുടെയോ (Spleen) തകരാർ കാരണം വയറ്റിൽ വെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കുക (Ascites), കുടലിൽ തടസ്സങ്ങൾ വന്ന് വയർ വീർത്തുനിൽക്കുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിലെ ദുഷിച്ച ജലാംശത്തെയും മാലിന്യങ്ങളെയും പുറന്തള്ളാൻ ഈ ഔഷധക്കൂട്ടിലെ ദന്തിയും ആട്ടങ്ങയും (ഇന്ദ്രവാരുണി) കടുക്കയും ഒത്തുചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

6. കുടലിലെ കൃമിശല്യം (വിഡങ്ഗസ്യ ദശപലം)

ശ്ലോകത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ പത്തു പലം 'വിഡങ്ഗം' (വിഴാലരി) ചേർക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച കൃമിനാശിനിയാണ് വിഴാലരി. മലദ്വാരത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന അസഹ്യമായ ചൊറിച്ചിലും കുടലിലെ കൃമികൾ കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന ദഹനക്കേടും ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

7. ദൗർബല്യവും ക്ഷീണവും വരാതെയുള്ള പ്രവർത്തനം

സാധാരണ വയറിളകുമ്പോൾ ശരീരം വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചുപോകാറുണ്ട്. എന്നാൽ അഭയാരിഷ്ടത്തിൽ ഇരിപ്പപ്പൂവും (മധൂകകുസുമം) ഉണക്കമുന്തിരിയും ചേർത്തിരിക്കുന്നത് മലശോധന നടക്കുമ്പോഴും ശരീരത്തിന് തളർച്ച വരാതിരിക്കാനും, കുടലിലെ ശ്ലേഷ്മസ്തരത്തിന് (mucous membrane) കരുത്ത് പകരാനുമാണ്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന കാര്യം (ശ്ലോകം 179 ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്):

'ബലം കോഷ്ഠഞ്ച വഹ്നിഞ്ച വീക്ഷ്യ മാത്രാം പ്രയോജയേത്'—ഇത് ഏതൊരാളും മനസ്സിൽ വെയ്ക്കേണ്ട കാര്യമാണ്. കടയിൽ കിട്ടുന്നതു കൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവിൽ ഇത് കുടിക്കാനാകില്ല. നിങ്ങളുടെ ശരീരബലം എത്രത്തോളമുണ്ട്, ദഹനശേഷി (അഗ്നി) എങ്ങനെയാണ്, മലശോധന പെട്ടെന്ന് നടക്കുന്ന പ്രകൃതമാണോ (മൃദുകോഷ്ഠം) അതോ കഠിനമായ മലബന്ധമുള്ളതാണോ (ക്രൂരകോഷ്ഠം) എന്ന് കൃത്യമായി നോക്കി മാത്രമേ ഇതിന്റെ അളവ് തീരുമാനിക്കാവൂ. മൃദുകോഷ്ഠമുള്ള ഒരാൾക്ക് അധിക അളവ് നൽകിയാൽ വയറിളക്കം വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

അഭയാരിഷ്ടം കഴിക്കേണ്ട അളവും (Dosage) രീതിയും

സാധാരണയായി മുതിർന്നവർക്ക് 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം സേവിക്കാനാണ് നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്. ഔഷധത്തിന്റെ ചവർപ്പോ പുളിയോ കാരണം നേരിട്ട് കുടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർക്ക് അതേ അളവിൽ (സമം) തിളപ്പിച്ചാറിയ വെള്ളം ചേർത്ത് കുടിക്കാവുന്നതാണ്.

പ്രായമനുസരിച്ചുള്ള പൊതുവായ അളവുകൾ

(ശ്രദ്ധിക്കുക: ഇത് പൊതുവായ ഒരു വിവരണം മാത്രമാണ്. ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതവും രോഗാവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ സ്വയം അളവ് തീരുമാനിക്കരുത്).

1 മുതൽ 3 വയസ്സുവരെയുള്ള കുട്ടികൾ: 2 മില്ലി (ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ)

3 മുതൽ 7 വയസ്സുവരെ: 5 മില്ലി (ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ)

7 മുതൽ 12 വയസ്സുവരെ: 10 മില്ലി (ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ)

12 മുതൽ 18 വയസ്സുവരെ: 15 മില്ലി (ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ)

മുതിർന്നവർക്ക്: 15 മുതൽ 30 മില്ലി വരെ (ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ)

കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ:

ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം മാത്രം: ദഹനത്തെ സഹായിക്കാനും അസിഡിറ്റി വരാതിരിക്കാനും എപ്പോഴും ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനോ അത്താഴത്തിനോ ശേഷം കഴിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

സമം വെള്ളം ചേർക്കാം: കഴിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് മരുന്നിന്റെ അതേ അളവിൽ ചെറുചൂടുവെള്ളമോ തിളപ്പിച്ചാറിയ വെള്ളമോ ചേർത്ത് നേർപ്പിച്ചു കഴിക്കാം.

കുട്ടികൾക്ക് നൽകുമ്പോൾ: കുട്ടികളിലെ മലബന്ധത്തിന് മരുന്ന് നൽകുമ്പോൾ സ്വയംചികിത്സ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുക. കൃത്യമായ പരിശോധനയ്ക്ക് ശേഷം ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന അളവിൽ മാത്രം നൽകുക.

പ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ്: ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന അളവുകൾ പൊതുവായ വിവരങ്ങൾ മാത്രമാണ്; വ്യക്തിഗത ചികിത്സാനിർദേശമല്ല. ഔഷധത്തിന്റെ ലേബലിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന നിർദേശങ്ങളും ചികിത്സകന്റെ ഉപദേശവും പാലിക്കുക. സ്വയം ഡോസ് കൂട്ടുകയോ ദീർഘകാലം തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

അഭയാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ (Side Effects)

അഭയാരിഷ്ടം ശരിയായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും ചിലരിൽ ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം. അമിതമായി കഴിക്കുന്നത് വയറിളക്കം, വയറുവേദന, വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമായേക്കാം. പ്രത്യേകിച്ച് ഒരേസമയം 50 മില്ലിയിൽ കൂടുതൽ കഴിക്കുന്നത് പാർശ്വഫലങ്ങളുടെ സാധ്യത വർധിപ്പിക്കാം.

ഗർഭിണികൾ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുക:

അഭയാരിഷ്ടത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവകളിലൊന്നായ ഇന്ദ്രവാരുണി (ആട്ടങ്ങ / Colocynth) ഗർഭപാത്രത്തിൽ സങ്കോചമുണ്ടാക്കാനും ഗർഭഛിദ്രത്തിന് (abortion / miscarriage) വഴിവെക്കാനും സാധ്യതയുള്ള ഔഷധമാണ്. അതിനാൽ ഗർഭകാലത്ത് യാതൊരു കാരണവശാലും അഭയാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല.

മറ്റ് മുൻകരുതലുകൾ

പ്രമേഹമുള്ളവർ ശർക്കര അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

കരൾരോഗമുള്ളവരും സ്ഥിരമായി മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവരും ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചികിത്സകനെ അറിയിക്കണം.

കുട്ടികൾക്ക് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ നൽകരുത്.

ഉപയോഗിച്ചതിനുശേഷം ശക്തമായ വയറുവേദനയോ തുടർച്ചയായ വയറിളക്കമോ ഉണ്ടായാൽ മരുന്ന് നിർത്തി വൈദ്യസഹായം തേടണം.

അഭയാരിഷ്ടം എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

നിങ്ങളുടെ വീടിനടുത്ത് ആയുർവേദ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിൽ അഭയാരിഷ്ടം ലഭ്യമല്ലെങ്കിലോ, വീട്ടിലിരുന്ന് തന്നെ ഓൺലൈനായി വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ ആമസോണിൽ ലഭ്യമായ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ പരിശോധിക്കാവുന്നതാണ്.

ഓൺലൈനായി വാങ്ങുമ്പോൾ വിശ്വസനീയമായ ബ്രാൻഡുകളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുക. നിർമ്മാതാവിന്റെ വിവരങ്ങൾ, ചേരുവകൾ, ബാച്ച് നമ്പർ, കാലാവധി, സീലിന്റെ അവസ്ഥ എന്നിവ പരിശോധിച്ചശേഷം മാത്രം വാങ്ങുക. അഭയാരിഷ്ടം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായ ഔഷധം, അതിന്റെ അളവ്, ഉപയോഗിക്കേണ്ട കാലയളവ് എന്നിവ അറിയാൻ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക. ഗർഭിണികൾ, കുട്ടികൾ, പ്രമേഹമുള്ളവർ എന്നിവർ പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രദ്ധിക്കണം.

👉 ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ അഭയാരിഷ്ടത്തിന്റെ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം

ശ്രദ്ധിക്കുക (Affiliate Disclosure): ഈ പേജിൽ ആമസോൺ അഫിലിയേറ്റ് ലിങ്കുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് . ഈ ലിങ്കുകളിലൂടെ നിങ്ങൾ ഉൽപ്പന്നം വാങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് അധിക ചെലവൊന്നുമില്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ലഭിച്ചേക്കാം. വെബ്സൈറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനും ഉപകാരപ്രദമായ വിവരങ്ങൾ തുടർന്നും പങ്കുവെക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ വാങ്ങൽ തീരുമാനം എടുക്കുമ്പോൾ ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരത്തിനും ആരോഗ്യസുരക്ഷയ്ക്കും മുൻഗണന നൽകുക.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം: ഈ ലേഖനം ഭൈഷജ്യരത്നാവലി ഗ്രന്ഥത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്?

ആയുർവേദത്തിലെ അരിഷ്ടകൽപ്പനകളിൽ മലബന്ധത്തിനും അർശസ്സിനും (പൈൽസ്) ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്ന ഔഷധമാണ് അഭയാരിഷ്ടം (Abhayarishtam). കടുക്ക മുഖ്യഘടകമായി വരുന്ന ഈ പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധയോഗത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥമായ ചരകസംഹിതയിലും, പ്രായോഗിക ചികിത്സാഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലും വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന കാര്യമുണ്ട്—രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പേര് 'അഭയാരിഷ്ടം' എന്ന് തന്നെയാണെങ്കിലും, അവയുടെ ചേരുവകളിലും നിർമ്മാണരീതിയിലും രോഗസൂചനകളിലും (Indications) കാര്യമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകപ്രകാരം അഭയാരിഷ്ടത്തിൽ നെല്ലിക്ക (ആമലകി / ധാത്രി) ഒട്ടും ചേർക്കുന്നില്ല.ചരകസംഹിതയിലെ അഭയാരിഷ്ടത്തിൽ പ്രധാന ചേരുവ നെല്ലിക്കയാണ് (അവിടെ കടുക്കയേക്കാൾ ഇരട്ടി അളവിൽ—ഒരു പ്രസ്ഥം നെല്ലിക്ക ചേർക്കുന്നുണ്ട്). എന്നാൽ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ നെല്ലിക്ക പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.ചരകസംഹിതയിലെ അഭയാരിഷ്ടത്തിൽ കടുക്കയേക്കാൾ കൂടുതൽ നെല്ലിക്കയാണ് ചേർക്കുന്നത്. അർശസ്സിന് പുറമെ ശരീരത്തിലെ രക്തക്കുറവ് (പാണ്ഡു), മഞ്ഞപ്പിത്തം (കാമല), ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് ബലം നൽകാനുമാണ് ചരകൻ ഈ യോഗം നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ, ഈ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റിൽ നാം വിശദമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകങ്ങളെ (അർശോരോഗാധികാരം 9/175-180) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അഭയാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെയും രോഗസൂചനകളിലെ വ്യത്യാസം (Clinical Indications)

രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഈ ഔഷധം നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും അർശോരോഗ ചികിത്സയിലാണെങ്കിലും, അവ ലക്ഷ്യമിടുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്:

ഭൈഷജ്യരത്നാവലി (അപാനവായു തടസ്സങ്ങളും ദഹനവും)

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ അഭയാരിഷ്ടം അടിവയറ്റിലെ മാലിന്യങ്ങളെ പുറന്തള്ളുന്നതിനാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നത്:

അർശസ്സ് (Piles): മലദ്വാരത്തിലെ സമ്മർദ്ദവും രക്തസ്രാവവും കുറച്ച് പൈൽസിന് അതിവേഗം ആശ്വാസം നൽകുന്നു (അർശാംസി നാശയേച്ഛീഘ്രം).

മല-മൂത്ര വിബന്ധം: കഠിനമായ മലബന്ധത്തോടൊപ്പം മൂത്രം തുള്ളിത്തുമ്പായി പോകുന്ന അവസ്ഥയും നീക്കുന്നു (വർച്ചോമൂത്രവിബദ്ധഘ്നഃ).

എട്ടുതരം ഉദരരോഗങ്ങൾ: വയറ്റിൽ ഗ്യാസും നീരും കെട്ടിനിൽക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നു (തഥാഷ്ടാവുദരാണി ച).

അഗ്നിദീപനം: വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ദഹനശേഷി ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു.

ചരകസംഹിത (സമഗ്ര ശരീരപോഷണവും ദഹനവും)

ചരകന്റെ അഭയാരിഷ്ടം അർശസ്സ് മാറ്റുന്നതിനൊപ്പം ശരീരത്തിലെ ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ മൊത്തത്തിൽ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു രസായന സ്വഭാവമുള്ള കൂട്ടാണ്:

അർശസ്സും ഗ്രഹണിയും: മൂലക്കുരുവിനൊപ്പം ആഹാരം ശരിയായി ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാത്ത ഗ്രഹണീദോഷവും മാറ്റുന്നു.

രക്ത-കരൾ രോഗങ്ങൾ: വിളർച്ച (പാണ്ഡു), മഞ്ഞപ്പിത്തം (കാമല), പ്ലീഹാരോഗങ്ങൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ഹൃദ്രോഗവും നീർക്കെട്ടും: വായുകോപം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഹൃദയഭാരവും ശരീരത്തിലെ നീർക്കെട്ടും (ശോഥം) കുറയ്ക്കുന്നു.

ത്വക്ക് രോഗങ്ങളും കാന്തിയും: ചർമ്മരോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠം, ശ്വിത്രം), മുഖത്തെ കറുത്ത പാടുകൾ (വ്യംഗം) എന്നിവ മാറ്റുന്നു.

ബലവർണ്ണാഗ്നിവർദ്ധനം: ശരീരത്തിന് ബലവും ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കവും ദഹനാഗ്നിയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ധുർദ്ധൂരപത്രാദി കേരതൈലം ഗുണങ്ങൾ | താരൻ മാറ്റാനുള്ള വഴി

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 12 Oct 2026 16:32:42 +0000

ധുർദ്ധൂരപത്രാദി കേര തൈലം ഗുണങ്ങൾ

തലയോട്ടിയിലെ ചൊറിച്ചിലും താരനും മുടികൊഴിച്ചിലും പലരെയും അലട്ടുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധതൈലമാണ് ധുർദ്ധൂരപത്രാദി കേരതൈലം (Dhurdhurapatradi Kera Tailam). വെളിച്ചെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ തൈലം തലയോട്ടിയുടെ സംരക്ഷണത്തിനും ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കുമുള്ള ആയുർവേദ പരിചരണത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

എന്തൊക്കെയാണ് ദുർദ്ധരപത്രാദി കേര തൈലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ? ഏത് ആവശ്യങ്ങൾക്കാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

ധുർദ്ധൂരപത്രാദി കേര തൈലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ – ആയുർവേദ ശ്ലോകം

ധൂർദ്ധൂരപത്രസ്വരസേ തദ്ബീജൈഃ ശ്ലക്ഷ്ണചൂർണ്ണിതൈഃ ।
പക്വം തൈലം നിഹന്ത്യാശു കണ്ഡൂം കേശച്യുതിം നൃണാം ॥

കേരളീയ ആയുർവേദ ചികിത്സാപാരമ്പര്യത്തിലെ ആധികാരിക ഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗത്തിലെ (തൈലപ്രകരണം) അതിവിശിഷ്ടമായ ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം താഴെ നൽകുന്നു:

ശ്ലോകം ആരംഭിക്കുന്നത് 'ധൂർദ്ധൂരപത്രസ്വരസേ' (ധൂർദ്ധൂര + പത്ര + സ്വരസേ) എന്ന പദത്തോടെയാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ 'ധൂർദ്ധൂരം' എന്നാൽ കഫ-വാതഹര ഗുണങ്ങളുള്ള ഉമ്മം (Datura metel) എന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്; 'പത്ര' എന്നാൽ അതിന്റെ ഇലയും, 'സ്വരസേ' എന്നാൽ യാതൊരുവിധ ജലാംശവും കൃത്രിമമായി ചേർക്കാതെ ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞെടുത്ത ശുദ്ധമായ നീരിലും എന്നാണ് വിവക്ഷ. അതായത്, ഔഷധപാകത്തിനുള്ള പ്രധാന ദ്രവദ്രവ്യമായി ഇവിടെ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഉമ്മത്തിലനീരാണ്.

അടുത്തതായി, ഏത് കൽക്കദ്രവ്യത്തിലാണ് ഇത് പാകം ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് 'തദ്ബീജൈഃ' (തത് + ബീജൈഃ) എന്ന പദം വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'തത്' എന്നാൽ അതിന്റെ തന്നെ, അതായത് ഉമ്മത്തിന്റെ തന്നെ; 'ബീജൈഃ' എന്നാൽ കായ്ക്കുള്ളിലെ വിത്തുകളാൽ എന്നാണ് അർത്ഥം. തുടർന്നു വരുന്ന 'ശ്ലക്ഷ്ണചൂർണ്ണിതൈഃ' (ശ്ലക്ഷ്ണ + ചൂർണ്ണിതൈഃ) എന്ന പദം ഔഷധനിർമ്മാണത്തിലെ അതീവ സൂക്ഷ്മമായ ഒരു നിർദ്ദേശമാണ്. 'ശ്ലക്ഷ്ണം' എന്നാൽ തരികളില്ലാതെ അതിസൂക്ഷ്മമായി, മൃദുവായി, മിനുസമായി എന്നാണർത്ഥം; 'ചൂർണ്ണിതൈഃ' എന്നാൽ കൽക്കരൂപത്തിൽ അരച്ചെടുത്തതോ അതിസൂക്ഷ്മമായി പൊടിച്ചെടുത്തതോ ആയ വിത്തുകളാൽ എന്നും. ഔഷധവീര്യം സ്നേഹത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാൻ കൽക്കം പരുപരുപ്പില്ലാതെ വെണ്ണപോലെ അരയണം എന്ന് ആചാര്യൻ ഇവിടെ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു.

ഇത്തരത്തിൽ ഉമ്മത്തിലനീരും ഉമ്മത്തിൻകുരു അരച്ചതും യോജിപ്പിച്ച് മന്ദാഗ്നിയിൽ, ശാസ്ത്രോക്തമായ സ്നേഹപാകവിധിപ്രകാരം പാകം ചെയ്തെടുക്കുന്നതിനെയാണ് 'പക്വം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ സിദ്ധമാക്കിയ എണ്ണയെ 'തൈലം' എന്ന് വിളിക്കുന്നു (കേരളീയ ചികിത്സാക്രമത്തിൽ ഇത് വിശേഷാൽ വെളിച്ചെണ്ണയിലാണ് കാച്ചിയെടുക്കാറുള്ളത്, അതുകൊണ്ടാണ് ഇത് 'കേരതൈലം' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്).

ഈ തൈലത്തിന്റെ കർമ്മശക്തി എത്രത്തോളമാണെന്ന് അടുത്ത വരി ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. 'നിഹന്തി' എന്നാൽ വെറുമൊരു ശമനമല്ല, വ്യാധിയെ വേരോടെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നു അഥവാ നശിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ് താത്പര്യം. അതും ദീർഘകാലം കാത്തുനിൽക്കാതെ 'ആശു' അതായത് വളരെ വേഗത്തിൽ, ശീഘ്രമായിത്തന്നെ ഫലം നൽകുന്നു.

ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളെയാണ് ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നത് എന്ന് അവസാന പദങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു: 'കണ്ഡൂം' എന്നാൽ ശിരോകണ്ഡു അഥവാ തലയോട്ടിയിലെ അസഹനീയമായ ചൊറിച്ചിലിനെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളുടെ കോപം കൊണ്ട് തലയോട്ടിയിലുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകളെയും ചൊറിച്ചിലിനെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു. രണ്ടാമതായി 'കേശച്യുതിം' (കേശ + ച്യുതിം), അതായത് ശിരോചർമ്മത്തിലെ രോഗാവസ്ഥ നിമിത്തം വേരുകൾ അഴിഞ്ഞ് തലമുടി കൊഴിയുന്നതിനെ. അവസാന പദമായ 'നൃണാം' എന്നാൽ മനുഷ്യരുടെ എന്നാണ് അർത്ഥം; അതായത് സ്ത്രീ-പുരുഷ ഭേദമന്യേ, പ്രായഭേദമന്യേ ഏവർക്കും ഇത് ഒരുപോലെ ഫലപ്രദമാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ഉമ്മത്തിലനീരും ഉമ്മത്തിൻകുരു അതിസൂക്ഷ്മമായി അരച്ചതും ചേർത്ത് പാകപ്പെടുത്തിയ ഈ തൈലം പതിവായി ശിരസ്സിൽ അഭ്യംഗം (തേച്ചുപിടിപ്പിക്കൽ) ചെയ്താൽ, മനുഷ്യരുടെ തലയോട്ടിയിലെ കഠിനമായ ചൊറിച്ചിലും മുടികൊഴിച്ചിലും വളരെ വേഗത്തിൽ ശമിക്കുമെന്ന് ആചാര്യൻ സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'ദാരുണകം' എന്ന് വിളിക്കുന്ന താരൻ ശമിക്കാൻ ഉമ്മത്തിന്റെ തിക്ത-കടു രസങ്ങളും ഉഷ്ണവീര്യവും ഇതിലൂടെ അതിശയകരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം പറയുന്ന പ്രധാന രോഗാവസ്ഥകളും പരിഹാരങ്ങളും

തലയോട്ടിയിലെ ചൊറിച്ചിൽ കാരണം ആളുകളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് തല ചൊറിയേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ എത്ര അരോചകമാണെന്ന് നമ്മളിൽ പലർക്കും അറിയാം. കൂടെ തോൾനിറയെ കൊഴിഞ്ഞുവീഴുന്ന വെളുത്ത താരനും, ചീർപ്പെടുക്കുമ്പോൾ കയ്പോടുകൂടി കൊഴിഞ്ഞുപോരുന്ന മുടിയും കൂടിയായാൽ പറയുകയും വേണ്ട! വിപണിയിലെ രാസവസ്തുക്കൾ നിറഞ്ഞ ആന്റി-ഡാൻഡ്രഫ് എണ്ണകളും ഷാംപൂകളും തേച്ച് മടുത്തെങ്കിൽ, അതിനുള്ള കൃത്യമായ മറുപടി നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ നമ്മുടെ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗം പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ടുണ്ട്.

വെറും രണ്ട് വരികളേയുള്ളൂ ഇതിൽ. പക്ഷേ, ഈ രണ്ട് വരികളിൽ ആയുർവേദാചാര്യൻ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത് തലയോട്ടിയെ ബാധിക്കുന്ന സകല പ്രശ്നങ്ങൾക്കുമുള്ള ഒറ്റമൂലിയാണ്. ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ വാക്കും പരിശോധിച്ചാൽ, ഇത് ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകൾക്കാണ് പരിഹാരമാകുന്നതെന്ന് വളരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

1. തലയോട്ടിയിലെ അസഹനീയമായ ചൊറിച്ചിലും ഇൻഫെക്ഷനുകളും (കണ്ഡൂം)

ശ്ലോകത്തിൽ ആദ്യം എടുത്തുപറയുന്ന വാക്കാണ് 'കണ്ഡൂം'. ആയുർവേദത്തിൽ ശിരോകണ്ഡു എന്നാൽ തലയോട്ടിയിലെ ചൊറിച്ചിലാണ്. താരൻ കൊണ്ടോ, തലയോട്ടിയിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അഴുക്കും വിയർപ്പും കൊണ്ടോ, ഫംഗൽ ബാധ കൊണ്ടോ വരുന്ന കഠിനമായ ചൊറിച്ചിലാണിത്. ചിലർക്ക് തല ചൊറിഞ്ഞ് പൊട്ടുകയും ചെറിയ കുരുക്കളോ ചുവന്ന പാടുകളോ വരികയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഉമ്മത്തിന് പ്രകൃതിദത്തമായ ആന്റിഫംഗൽ, ആന്റിമൈക്രോബിയൽ ഗുണങ്ങളുള്ളതുകൊണ്ട്, തലയോട്ടിയിലെ ഇത്തരം അണുബാധകളെയും ചൊറിച്ചിലിനെയും ഇത് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

2. താരൻ കാരണം വേരറ്റുപോവുന്ന മുടികൊഴിച്ചിൽ (കേശച്യുതിം)

അടുത്ത പ്രധാന ലക്ഷ്യം 'കേശച്യുതി' അഥവാ മുടികൊഴിച്ചിലാണ്. എല്ലാവരുടെയും മുടികൊഴിച്ചിൽ ഒരുപോലെയല്ല. തലയോട്ടിയിൽ താരൻ (ദാരുണകം) കട്ടിയായി അടിഞ്ഞിരുന്ന് രോമകൂപങ്ങളുടെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുമ്പോഴാണ് വേരുകൾ അയഞ്ഞ് മുടി കൂട്ടത്തോടെ കൊഴിയുന്നത്. ഇതിനെയാണ് ഈ ശ്ലോകം ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഉമ്മത്തിന്റെ ഗുണം വേരുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന്, അടഞ്ഞുപോയ സുഷിരങ്ങൾ തുറക്കുകയും വേരുകൾക്ക് ആവശ്യമായ ബലം നൽകി മുടികൊഴിച്ചിൽ തടയുകയും ചെയ്യുന്നു.

4. രോഗം വേരോടെ, അതും അതിവേഗം ഇല്ലാതാക്കുന്നു (നിഹന്ത്യാശു)

നമ്മൾ സാധാരണ പുരട്ടുന്ന പല ക്രീമുകളും എണ്ണകളും ഉപയോഗം നിർത്തുമ്പോൾ താരൻ വീണ്ടും വരാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവിടെ ആചാര്യൻ ഉപയോഗിച്ച വാക്ക് 'നിഹന്തി' എന്നാണ്. വെറുതെ ശമിപ്പിക്കുകയല്ല, രോഗകാരണത്തെ 'വേരോടെ നശിപ്പിക്കുക' തന്നെ ചെയ്യുന്നു. അതിനൊപ്പം 'ആശു' എന്ന വാക്കുകൂടി ചേർത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്—അതായത് ആഴ്ചകളോ മാസങ്ങളോ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരില്ല, വളരെ വേഗത്തിൽത്തന്നെ ഇതിന്റെ ഫലം തലയോട്ടിയിൽ കണ്ടുതുടങ്ങും.

5. ആർക്കൊക്കെ ഇത് ഉപയോഗിക്കാം? (നൃണാം)

ശ്ലോകം അവസാനിക്കുന്നത് 'നൃണാം' എന്ന വാക്കിലാണ്. 'മനുഷ്യർക്ക്' എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. അതായത്, സ്ത്രീ-പുരുഷ ഭേദമന്യേ, പ്രായഭേദമന്യേ തലയോട്ടിയിലെ ചൊറിച്ചിലും താരനും മുടികൊഴിച്ചിലും കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ഏതൊരാൾക്കും ഇത് നിർഭയം ഉപയോഗിക്കാം.

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ, തലയിലെ കഠിനമായ ചൊറിച്ചിൽ മാറ്റാനും, പൊറ്റയായി അടിഞ്ഞിരിക്കുന്ന താരൻ ഇളക്കിമാറ്റാനും, തലയോട്ടിയിലെ അണുബാധകൾ തീർത്ത് മുടികൊഴിച്ചിൽ പെട്ടെന്ന് നിർത്താനും ഇതിലും വ്യക്തമായ ഒരു ഫലസിദ്ധി മറ്റൊരു ഒറ്റമൂലിക്കും അവകാശപ്പെടാനില്ല. പ്രകൃതി നമുക്ക് തന്ന ഉമ്മം എന്ന ഈ നാട്ടുമരുന്നിനെ ശരിയായ വിധത്തിൽ എണ്ണയാക്കി മാറ്റിയാൽ തലമുടി സംരക്ഷണം എത്ര ലളിതമാണെന്ന് ഈ ഒറ്റ ശ്ലോകം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ദുർദ്ധരപത്രാദി തൈലവും കേര തൈലവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമെന്ത്? നിങ്ങളുടെ മുടിക്ക് ഏതാണ് അനുയോജ്യം?

കടകളിൽ ആയുർവേദ എണ്ണകൾ വാങ്ങാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ പലരും ചോദിക്കാറുള്ള ഒരു പ്രധാന സംശയമാണിത്—ഒരേ പേരിൽത്തന്നെ 'തൈലം' എന്നും 'കേര തൈലം' എന്നും എഴുതിയിരിക്കുന്നത് കാണാം. ഇത് രണ്ടും ഒന്നാണോ, അതോ ഇതിൽ എന്തെങ്കിലും വ്യത്യാസമുണ്ടോ?

സംഭവം മനസ്സിലാക്കാം:

ആയുർവേദത്തിലെ അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വെറുതെ 'തൈലം' എന്ന് മാത്രം പരാമർശിച്ചാൽ, അത് എള്ളെണ്ണയെയാണ് (തിലതൈലം) കുറിക്കുന്നത്. അതായത്, ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന അതേ ഉമ്മത്തിലനീരും ഉമ്മത്തിൻകുരുവും എള്ളെണ്ണയിൽ കാച്ചിയെടുക്കുന്നതാണ് പരമ്പരാഗതമായ 'ദുർദ്ധരപത്രാദി തൈലം'.

എന്നാൽ കേരളീയ ചികിത്സാക്രമത്തിൽ (Kerala Ayurveda Tradition) മുടിയുടെ ആരോഗ്യത്തിനും ശിരോചർമ്മത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനും എള്ളെണ്ണയേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് ശുദ്ധമായ വെളിച്ചെണ്ണയ്ക്കാണ്. 'കേരം' എന്നാൽ തെങ്ങ് അഥവാ നാളികേരം എന്നാണർത്ഥം. അങ്ങനെ എള്ളെണ്ണയ്ക്ക് പകരം വെളിച്ചെണ്ണ ബേസ് ആക്കി കാച്ചിയെടുക്കുന്നതിനെയാണ് 'ധുർദ്ധൂരപത്രാദി കേര തൈലം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഇവ തമ്മിലുള്ള പ്രധാന വ്യത്യാസങ്ങൾ

അടിസ്ഥാന എണ്ണ (Base Oil): സാധാരണ തൈലത്തിൽ എള്ളെണ്ണയാണെങ്കിൽ, കേര തൈലത്തിൽ അത് ശുദ്ധമായ വെളിച്ചെണ്ണയാണ്.

ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ: രണ്ടിന്റെയും ഔഷധ ചേരുവകൾ ഒന്നാണ്—ഉമ്മത്തിന്റെ ഇലയുടെ നീരും വിത്തും തന്നെയാണ് പ്രധാന ചേരുവ.

ഫലപ്രാപ്തി: രണ്ടും താരൻ, തലയോട്ടിയിലെ ചൊറിച്ചിൽ, മുടികൊഴിച്ചിൽ എന്നിവ മാറ്റാൻ ഒരുപോലെ ഫലപ്രദമാണ്.

നിങ്ങളുടെ തലമുടിക്ക് ഇതിൽ ഏതാണ് കൂടുതൽ നല്ലത്?

ധുർദ്ധൂരപത്രാദി കേര തൈലം (വെളിച്ചെണ്ണ ബേസ്): നമ്മുടെ നാടൻ കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് ഏറ്റവും ഇണങ്ങുന്നത് ഇതാണ്. തലയ്ക്ക് നല്ല തണുപ്പും കുളിർമയും വേണമെന്നുള്ളവർക്കും, സാധാരണ രീതിയിൽ വെളിച്ചെണ്ണ തലയിൽ തേച്ച് ശീലമുള്ളവർക്കും ഇത് തിരഞ്ഞെടുക്കാം. താരൻ കാരണം തലയോട്ടി വല്ലാതെ വരണ്ടുപോവുന്നവർക്ക് വെളിച്ചെണ്ണ നൽകുന്ന സ്വാഭാവിക മോയ്സ്ചറൈസിംഗ് വലിയ ആശ്വാസമാകും.

ധുർദ്ധൂരപത്രാദി തൈലം (എള്ളെണ്ണ ബേസ്): വെളിച്ചെണ്ണ തേച്ചാൽ പെട്ടെന്ന് ജലദോഷം, നീരിറക്കം, സൈനസൈറ്റിസ്, അല്ലെങ്കിൽ കഫക്കെട്ട് വരുന്ന പ്രകൃതമുള്ളവർക്ക് എള്ളെണ്ണയിൽ കാച്ചിയ സാധാരണ തൈലമാണ് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതം. എള്ളെണ്ണയ്ക്ക് സ്വാഭാവികമായി ചെറിയൊരു ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതിനാൽ ഇത് കഫക്കെട്ട് ഉണ്ടാക്കാതെ തന്നെ തലയിലെ ചൊറിച്ചിലും താരനും മാറ്റിത്തരും.

ചുരുക്കത്തിൽ, നിങ്ങളുടെ ശരീരപ്രകൃതിക്ക് ചേരുന്ന അടിസ്ഥാന എണ്ണ ഏതാണെന്ന് നോക്കി ഇതിൽ അനുയോജ്യമായ ഒന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാം; രണ്ടിന്റെയും ഔഷധഗുണം ഒരുപോലെ ഉറപ്പാണ്.

ദുർദ്ധരപത്രാദി തൈലം എങ്ങനെ ശരിയായി ഉപയോഗിക്കണം? തലയോട്ടിയിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കേണ്ട രീതിയും കഴുകിക്കളയേണ്ട വിധവും

എത്ര നല്ല ഔഷധ എണ്ണയാണെങ്കിലും അത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിച്ചില്ലെങ്കിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച ഫലം കിട്ടിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല. ദുർദ്ധരപത്രാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പരമാവധി ഗുണം ലഭിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും ഇത് എണ്ണമയം മാറാൻ എങ്ങനെ കഴുകിക്കളയണമെന്നും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

തൈലം തലയിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കേണ്ട രീതി

ബാഹ്യ ഉപയോഗത്തിന് മാത്രം: ഉമ്മം ശക്തമായ ഔഷധവീര്യമുള്ള സസ്യമായതുകൊണ്ട് ഈ തൈലം തലയോട്ടിയിൽ പുറമെ പുരട്ടാൻ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ. യാതൊരു കാരണവശാലും ഇത് ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കരുത്.

മൃദുവായി മസാജ് ചെയ്യുക: കുറച്ചു തൈലം എടുത്ത് തലയോട്ടിയിൽ (Scalp) നേരിട്ട് തൊട്ടുപുരട്ടുക. വിരൽത്തുമ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വട്ടത്തിൽ മൃദുവായി മസാജ് ചെയ്തു കൊടുക്കുക. മുടിയുടെ തുമ്പിൽ തേക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനം തലയോട്ടിയിലെ ചർമ്മത്തിൽ എണ്ണ നന്നായി ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നതാണ്. വല്ലാതെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് തിരുമ്മാൻ പാടില്ല.

തേക്കേണ്ട സമയം:

രാത്രിയിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കാം: സാധാരണ ശരീരപ്രകൃതിയുള്ളവർക്ക് ഇത് രാത്രി കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ് തലയോട്ടിയിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച് കിടക്കാം. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് തല കഴുകാം. എണ്ണയ്ക്ക് തലയോട്ടിയിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയം കിട്ടുന്നത് നല്ലതാണ്.

കുളിക്കുന്നതിന് അരമണിക്കൂർ മുൻപ്: ജലദോഷം, തുമ്മൽ, അല്ലെങ്കിൽ നീരിറക്കം പെട്ടെന്ന് വരുന്ന പ്രകൃതമുള്ളവരാണെങ്കിൽ രാത്രി മുഴുവൻ എണ്ണ തലയിൽ വെക്കരുത്. ഇങ്ങനെയുള്ളവർ കുളിക്കുന്നതിന് കൃത്യം അരമണിക്കൂർ (30 മിനിറ്റ്) മുൻപ് എണ്ണ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചാൽ മതിയാകും.

എണ്ണ എങ്ങനെ ശരിയായി കഴുകിക്കളയണം?

കുറഞ്ഞത് 30 മിനിറ്റ് കാത്തിരിക്കുക: എണ്ണ തലയിൽ തേച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ ചുരുങ്ങിയത് 30 മിനിറ്റെങ്കിലും തലയോട്ടിയിൽ ഇരിക്കാൻ അനുവദിക്കണം. അമിതമായ എണ്ണമയമുള്ള തലമുടിയല്ല നിങ്ങളുടേതെങ്കിൽ, എണ്ണ കുറച്ചുകൂടി സമയം തലയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് യാതൊരു ദോഷവുമില്ല; ഗുണം കൂടുകയേ ഉള്ളൂ.

താളിയോ ഹെർബൽ പൊടികളോ ഉപയോഗിക്കുക: എണ്ണമയം കഴുകിക്കളയാൻ വീര്യം കൂടിയ കെമിക്കൽ ഷാംപൂകൾ ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുകയാണ് നല്ലത്. പകരം ചെമ്പരത്തിത്താളി, പയറുപൊടി, അല്ലെങ്കിൽ ആയുർവേദ ഹെയർ വാഷ് പൗഡറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് തല കഴുകാം. ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ താളിയിട്ട് കഴുകിയാൽ തലയിലെ അധികമുള്ള എണ്ണമയം എളുപ്പത്തിൽ പോകും.

നേരിയ എണ്ണമയം നിന്നാലും കുഴപ്പമില്ല: തലയോട്ടിയിൽ അല്പം എണ്ണമയം അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പേടിക്കേണ്ടതില്ല. ഇത് തലയോട്ടി വരളാതെ സൂക്ഷിക്കാനും താരനെ പ്രതിരോധിക്കാനും നല്ലതാണ്.

തല കഴുകാൻ ഏതു വെള്ളമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്?

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹത്തിൽ (സൂത്രസ്ഥാനം, ദിനചര്യ അധ്യായം) തലയും മുഖവും കഴുകാൻ എപ്പോഴും തണുത്ത വെള്ളം (സാധാരണ പച്ചവെള്ളം) തന്നെയാണ് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ചൂടുവെള്ളം നേരിട്ട് തലയിൽ ഒഴിക്കുന്നത് മുടിവേരുകൾ അയഞ്ഞുപോകാനും, തലയോട്ടി വരളാനും, കാഴ്ചശക്തിയെ ബാധിക്കാനും കാരണമാകും. അതിനാൽ സാധാരണ പച്ചവെള്ളത്തിൽ തല കഴുകുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം. എന്നാൽ തലയിലെ അധികമുള്ള എണ്ണമയം പോകാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ മാത്രം നേരിയ ഇളംചൂടുവെള്ളം (Lukewarm water) ഉപയോഗിക്കാം. ഒരിക്കലും കടുത്ത ചൂടുവെള്ളം തലയിൽ ഒഴിക്കാൻ പാടില്ല.

ധുർദ്ധൂരപത്രാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന മുൻകരുതലുകളും പാർശ്വഫലങ്ങളും

താരനും തലചൊറിച്ചിലും മാറ്റാൻ ഏറ്റവും മികച്ച ആയുർവേദക്കൂട്ടാണെങ്കിലും, ധുർദ്ധൂരപത്രാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതിലെ പ്രധാന ചേരുവയായ ഉമ്മം (ധൂർദ്ധൂരം) ആയുർവേദത്തിൽ ശക്തമായ ഔഷധവീര്യമുള്ള ഒരു സസ്യമാണ് (ഉപവിഷ വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ഔഷധം). അതുകൊണ്ടുതന്നെ അലക്ഷ്യമായി ഉപയോഗിക്കാതെ കൃത്യമായ ചില ചിട്ടകൾ പാലിക്കണം.

ബാഹ്യ ഉപയോഗത്തിന് മാത്രം (External Use Only): ഇത് തലയോട്ടിയിൽ പുറമെ പുരട്ടാൻ വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണ്. യാതൊരു കാരണവശാലും ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കാൻ പാടില്ല. എണ്ണ തേച്ചതിനു ശേഷം കൈകൾ സോപ്പോ ഹാൻഡ്‌വാഷോ ഉപയോഗിച്ച് നന്നായി കഴുകാൻ മറക്കരുത്.

കണ്ണിലും വായിലും വീഴാതെ നോക്കുക: എണ്ണ തലയിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് നെറ്റിയിലൂടെ കണ്ണിലേക്കോ വായിലേക്കോ ഒലിച്ചിറങ്ങാതെ ശ്രദ്ധിക്കണം. കണ്ണിന്റെ ഉള്ളിൽ തട്ടിയാൽ കഠിനമായ പുകച്ചിലും അസ്വസ്ഥതയും ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അബദ്ധത്തിൽ കണ്ണിൽ തട്ടിയാൽ ഉടൻതന്നെ ധാരാളം തണുത്ത വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് കഴുകുക.

തലയോട്ടിയിൽ മുറിവുകളുണ്ടെങ്കിൽ ഉപയോഗിക്കരുത്: കഠിനമായി ചൊറിഞ്ഞ് തലയോട്ടി പൊട്ടുകയോ, രക്തം വരികയോ, പഴുപ്പുള്ള വലിയ കുരുക്കളോ തുറന്ന മുറിവുകളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഈ തൈലം നേരിട്ട് തേക്കരുത്. ഉമ്മത്തിന്റെ തീവ്രത കാരണം മുറിവുകളിൽ ശക്തമായ നീറ്റലോ എരിച്ചിലോ ഉണ്ടാകാം. മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയ ശേഷം മാത്രം എണ്ണ ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങുക.

പാച്ച് ടെസ്റ്റ് (Patch Test) ചെയ്യുന്നത് നല്ലതാണ്: ആദ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നവരും വളരെ സെൻസിറ്റീവ് ചർമ്മമുള്ളവരും തലയിൽ മുഴുവനായി തേക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു ചെറിയ തുള്ളി കൈത്തണ്ടയിലോ ചെവിക്ക് പുറകിലോ തേച്ച് 15-20 മിനിറ്റ് നോക്കുക. കഠിനമായ ചൊറിച്ചിലോ ചുവന്ന തടിപ്പുകളോ ഉണ്ടാകുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം മാത്രം തലയോട്ടിയിൽ ഉപയോഗിക്കുക.

നീരിറക്കവും സൈനസൈറ്റിസും ഉള്ളവർ: വെളിച്ചെണ്ണ ബേസ് ആക്കിയ കേരതൈലം രാത്രി മുഴുവൻ തലയിൽ വെച്ച് കിടന്നാൽ ചിലർക്ക് കഫക്കെട്ട്, തലവേദന, അല്ലെങ്കിൽ നീരിറക്കം വരാം. അങ്ങനെയുള്ളവർ കുളിക്കുന്നതിന് 20 മുതൽ 30 മിനിറ്റ് മുൻപ് മാത്രം തേക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയ സാധാരണ ദുർദ്ധരപത്രാദി തൈലം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

കുട്ടികളിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ: ചെറിയ കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുക. കുട്ടികളുടെ ചർമ്മം വളരെ മൃദുവായതിനാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക. കൂടാതെ, എണ്ണക്കുപ്പി എപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ കൈയെത്താത്ത ഉയരത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക.

ഓർക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന കാര്യം: വാങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് ലേബൽ ഉറപ്പായും പരിശോധിക്കുക!

വിപണിയിൽ നിരവധി ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കളുടെ ധുർദ്ധൂരപത്രാദി കേര തൈലം ലഭ്യമാണ്. സഹസ്രയോഗത്തിലെ അടിസ്ഥാനക്കൂട്ടായ ഉമ്മത്തിന്റെ ഇലയും കുരുവും തന്നെയാണ് എല്ലാവരുടെയും പ്രധാന ചേരുവയെങ്കിലും, എല്ലാ ബ്രാൻഡുകളിലും പൂർണ്ണമായും ഒരേ ചേരുവകളായിരിക്കണമെന്നില്ല.

ചില കമ്പനികൾ ഇതിന്റെ ഫലം കൂട്ടാനായി വേപ്പ്, കരിഞ്ചീരകം, തുളസി, കയ്യോന്നി പോലുള്ള അധിക ഔഷധങ്ങൾ കൂടി ചേർക്കാറുണ്ട്. അതുപോലെ എള്ളെണ്ണയാണോ വെളിച്ചെണ്ണയാണോ അടിസ്ഥാനമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നതിലും വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം.

അതുകൊണ്ട്, വാങ്ങുന്ന കുപ്പിയുടെ ലേബലിലുള്ള ചേരുവകളുടെ പട്ടികയും (Ingredients list), അവർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഉപയോഗരീതിയും (Instructions for use) കൃത്യമായി വായിച്ചുനോക്കിയ ശേഷം മാത്രം തലയിൽ തേച്ചുതുടങ്ങുക. അലർജിയുണ്ടാക്കുന്ന മറ്റ് ചേരുവകൾ ഒന്നും അതിലില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ ഈയൊരു ചെറിയ ശ്രദ്ധ സഹായിക്കും.

യഥാർത്ഥ ദുർദ്ധരപത്രാദി കേര തൈലം എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

നിങ്ങളുടെ വീടിനടുത്ത് ആയുർവേദ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളോ പ്രമുഖ ഫാർമസികളോ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ വിശ്വസനീയമായ ബ്രാൻഡുകളുടെ ഒറിജിനൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വീട്ടിലിരുന്ന് തന്നെ വാങ്ങണമെങ്കിൽ ആമസോണിലൂടെ (Amazon) ഓർഡർ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

(ഓൺലൈനായി വാങ്ങാനുള്ള സൗകര്യത്തിനായി താഴെ വിശ്വസനീയമായ ലിങ്ക് നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അമിതമായ മുടികൊഴിച്ചിലോ തലയോട്ടിയിൽ സങ്കീർണ്ണമായ മുറിവുകളോ അണുബാധകളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്വയംചികിത്സ ഒഴിവാക്കുക. നിങ്ങളുടെ ശരീരപ്രകൃതിക്ക് അനുയോജ്യമായ ഔഷധവും ഉപയോഗക്രമവും ഉറപ്പാക്കാൻ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക).

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ മികച്ച ബ്രാൻഡുകൾ പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

ശ്രദ്ധിക്കുക (Affiliate Disclosure):

ഈ പേജിൽ ആമസോൺ അഫിലിയേറ്റ് ലിങ്കുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ലിങ്കുകളിലൂടെ നിങ്ങൾ ഉൽപ്പന്നം വാങ്ങുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് യാതൊരുവിധ ചെലവുമില്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ലഭിച്ചേക്കാം. വെബ്‌സൈറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മികച്ച രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനും ഇത്തരം ആധികാരിക വിവരങ്ങൾ തുടർന്നും പങ്കുവെക്കാനും ഇത് ഞങ്ങളെ സഹായിക്കും.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 10 Oct 2026 10:03:14 +0000

അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ

ശരീരത്തിന് ക്ഷീണം തോന്നുക, ഉന്മേഷക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുക, പൊതുവായ ബലക്കുറവ് എന്നിവ പലരെയും അലട്ടുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധമാണ് അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യം (Ashwagandhadi Lehyam). അശ്വഗന്ധ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഈ ലേഹ്യം ശരീരപുഷ്ടിക്കും ബലവർധനയ്ക്കും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായി ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഇത് ഏതെല്ലാം സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ആർക്കൊക്കെ ഇത് ഉപയോഗിക്കാം, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഈ ലേഖനത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ശ്ലോകം

അശ്വഗന്ധാം തിലം മാഷം ഗുഡം കൃഷ്ണാം ച സർപ്പിഷാ ।
അർദ്ധമാസപ്രയോഗേണ കുഞ്ജരേണ സമം ബലം ॥

ശരീരത്തിന് ഓജസ്സും ദൃഢതയും വീണ്ടെടുക്കാൻ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന അതീവ ഫലപ്രദമായ ഒരു രസായന-ബല്യ യോഗമാണിത്. കൃത്യമായ മാത്രയിലും വിധിയാംവണ്ണവും സേവിച്ചാൽ ഏറ്റവും മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ശരീരത്തെപ്പോലും പുഷ്ടിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ആഴമേറിയ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്ന രീതിയിൽ ഗ്രഹിക്കാവുന്നതാണ്.

അശ്വഗന്ധാം (അമുക്കുരം):

ഇവിടെ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കുന്നത് പ്രകൃതിദത്തമായ 'ബല്യ' ഔഷധങ്ങളിൽ അഗ്രഗണ്യമായ അമുക്കുരത്തെയാണ്. തിക്ത-കഷായ-മധുര രസങ്ങളും ഉഷ്ണവീര്യവുമുള്ള അശ്വഗന്ധം വാതഹരവും, ശുക്ലവർദ്ധകവും, ശരീരത്തിലെ മാംസധാതുവിനെ നേരിട്ട് പോഷിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. കുതിരയുടേതു പോലുള്ള ചുറുചുറുക്കും അസാധാരണ കായികശേഷിയും ശരീരത്തിന് പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതിനാലാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ അശ്വഗന്ധ എന്ന് വിളിച്ചത്.

തിലം (എള്ള്):

രണ്ടാമത്തെ ഘടകമായ എള്ള്, ആയുർവേദ വീക്ഷണത്തിൽ അതീവ സ്നിഗ്ദ്ധവും ത്വക്കിനും അസ്ഥികൾക്കും വിശേഷാൽ ബലം നൽകുന്നതുമാണ്. വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിൽ തിലത്തോളം പോന്ന മറ്റൊരു ദിവ്യൗഷധമില്ല. ഇത് ശരീരത്തിലെ അസ്ഥിധാതുവിനെയും മജ്ജയെയും ദൃഢീകരിക്കുകയും കോശങ്ങൾക്ക് ഉന്മേഷം പകരുകയും ചെയ്യുന്നു.

മാഷം (ഉഴുന്ന്):

ധാന്യവർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മാംസവർദ്ധകവും (ശരീരഭാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്), ഗുരുത്വമുള്ളതുമായ ദ്രവ്യമാണ് ഉഴുന്ന്. മധുരരസവും ശീതവീര്യവുമുള്ള ഉഴുന്ന് ക്ഷീണിച്ച പേശികളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനും, ശരീരത്തിന് മാംസളതയും സ്നിഗ്ദ്ധതയും നൽകാനും, പുരുഷബീജത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനും അത്യുത്തമമാണ്.

ഗുഡം (പഴയ ശർക്കര):

ഇവിടെ ഗുഡം എന്നത് ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ സർവ്വസാധാരണമായി ചേർക്കുന്ന ശർക്കരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഔഷധത്തിന്റെ സ്വാദ് കൂട്ടാൻ മാത്രമല്ല, ശർക്കര സ്വാഭാവികമായി രക്തധാതുവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് ദഹനത്തെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശുദ്ധമായ ശർക്കരയ്ക്ക് പിത്തത്തെയും വാതത്തെയും ഒരുപോലെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷിയുണ്ട്.

കൃഷ്ണാം ച (തിപ്പലി):

'കൃഷ്ണ' എന്നത് ആയുർവേദത്തിൽ തിപ്പലിയുടെ പര്യായപദമാണ്. 'ച' എന്നാൽ 'കൂടാതെ' എന്ന് അർത്ഥം. അശ്വഗന്ധവും ഉഴുന്നും എള്ളുമെല്ലാം അതീവ ഗുരുത്വമുള്ളവയായതിനാൽ (ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളവ), സാധാരണക്കാർക്ക് അത് എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കണമെന്നില്ല. ഇവിടെയാണ് തിപ്പലിയുടെ മഹത്വം. അതീവ സൂക്ഷ്മവും ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളുള്ളതുമായ തിപ്പലി ഒരു 'യോഗവാഹി'യായി പ്രവർത്തിച്ച്, ഈ യോഗത്തിലെ എല്ലാ ഔഷധവീര്യങ്ങളെയും ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മസ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് (സൂക്ഷ്മ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളിലേക്ക്) തടസ്സമില്ലാതെ എത്തിക്കുന്നു.

സർപ്പിഷാ (പശുവിൻ നെയ്യ് ചേർത്ത്):

മേൽപ്പറഞ്ഞ അഞ്ച് ഔഷധങ്ങളെയും സംസ്കരിച്ച് യോജിപ്പിക്കേണ്ടത് ശുദ്ധമായ പശുവിൻ നെയ്യിലാണ്. നെയ്യ് 'സംസ്കാരസ്യാനുവർത്തനം' ഉള്ളതാണ്; അതായത് ചേർക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളുടെ ഗുണം ഒട്ടും ചോർന്നുപോകാതെ അത് സ്വന്തം ഗുണത്തോടൊപ്പം ശരീരത്തിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു. നെയ്യ് വാത-പിത്തങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും, ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളെയും ഓജസ്സിനെയും പരമാവധി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അർദ്ധമാസപ്രയോഗേണ (പതിനഞ്ച് ദിവസത്തെ ചിട്ടയായ ഉപയോഗം):

ഒരു മാസം മുപ്പത് ദിവസവും അതിന്റെ പകുതിയായ പതിനഞ്ച് ദിവസത്തെ (ഒരു പക്ഷം) കാലയളവിനെയുമാണ് 'അർദ്ധമാസം' എന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നത്. ഒരു വ്യക്തി കൃത്യമായ പഥ്യാഹാരങ്ങളോടെ, ദഹനശക്തിക്ക് അനുസരിച്ചുള്ള മാത്രയിൽ, രാവിലെയും വൈകുന്നേരവുമായി തുടർച്ചയായി പതിനഞ്ച് ദിവസം ഈ യോഗം സേവിച്ചാൽ തന്നെ പ്രകടമായ ഫലം കണ്ട് തുടങ്ങുമെന്നാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.

കുഞ്ജരേണ സമം ബലം (ആനയ്ക്ക് തുല്യമായ കരുത്ത്):

'കുഞ്ജരൻ' എന്നാൽ ആന. ഈ പ്രയോഗം കേവലമൊരു അലങ്കാരമല്ല; മറിച്ച് ഈ രസായന പ്രയോഗം പൂർത്തിയാക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിക്ക് ലഭിക്കുന്ന അപാരമായ ശാരീരിക ബലത്തെയും രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയെയും കുറിക്കുന്നതാണ്. എത്ര തളർന്ന ശരീരത്തെയും ആനയുടേതിന് സമാനമായ ഉറപ്പുള്ള പേശികളും അസാധാരണമായ കായിക കരുത്തും ഉള്ളതാക്കി മാറ്റാൻ ഈ അത്ഭുതക്കൂട്ടിന് സാധിക്കും എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകം ഉപസംഹരിക്കുന്നു.

അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യം ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?

"അശ്വഗന്ധാം തിലം മാഷം..." എന്ന ശ്ലോകത്തിൽ പ്രത്യേകമായി ഒരു രോഗാവസ്ഥയുടെയും പേര് ആചാര്യന്മാർ എടുത്തുപറയുന്നില്ല. ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ബലവർധനവിനെക്കുറിച്ചാണ് (Strength & Vitality) ഇവിടെ പ്രധാനമായും പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമായ “കുഞ്ജരേണ സമം ബലം” എന്നതിന് ‘ആനയ്ക്ക് തുല്യമായ ബലം’ എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത്, ശരീരത്തിന് ബലക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ മാറ്റി ആനയുടേതുപോലുള്ള അപാരമായ കായികക്കരുത്ത് നൽകുക എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥയും ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നില്ല.

എങ്കിലും, ആയുർവേദ വീക്ഷണത്തിലും പ്രായോഗിക ചികിത്സാരീതിയിലും ശരീരബലം കുറയുന്ന താഴെ പറയുന്ന പ്രധാന അവസ്ഥകളിലാണ് അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യം വിശേഷാൽ പ്രയോജനപ്പെടുന്നത്:

1. വാതരോഗങ്ങൾ, നാഡീക്ഷീണം, ഉറക്കമില്ലായ്മ

ശരീരത്തിൽ വാതകോപം കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്ന വിറയൽ, നാഡീവ്യൂഹങ്ങളുടെ തളർച്ച, അമിതമായ ഉത്കണ്ഠ, തലച്ചോറിലെ സ്ട്രെസ്സ് മൂലം വരുന്ന ഉറക്കക്കുറവ് (Insomnia) എന്നിവയ്ക്കാണ് അശ്വഗന്ധം ഉത്തമ പ്രതിവിധി. കഠിനമായ ജോലി ചെയ്തോ പനി വന്നോ ശരീരം വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥ (Dhatukshaya), പുരുഷന്മാരിലെ ലൈംഗിക തളർച്ച എന്നിവയ്ക്കും അശ്വഗന്ധ നേരിട്ട് പരിഹാരം കാണുന്നു.

2. 'അസ്ഥിതേയ്മാനം (Osteopenia), സന്ധിവേദന, ശരീരത്തിലെ വരൾച്ച

എള്ള് പ്രധാനമായും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് അസ്ഥികളിലും സന്ധികളിലുമാണ്. കാൽസ്യം കുറഞ്ഞ് എല്ലുകൾ പൊടിയുന്ന അവസ്ഥ, നടക്കുന്ന സമയത്ത് മുട്ടുകളിൽ നിന്നും ശബ്ദം വരിക, സന്ധികളിൽ സദാ വേദനയും പിടുത്തവും അനുഭവപ്പെടുക എന്നിവയ്ക്ക് എള്ള് മികച്ച മരുന്നാണ്. കൂടാതെ മലബന്ധം, ചർമ്മം വല്ലാതെ വലിഞ്ഞുണങ്ങി വരണ്ടുപോകുന്ന അവസ്ഥ (Dry skin) എന്നിവയെ തിലത്തിലെ പ്രകൃതിദത്ത എണ്ണമയം ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

3. കാർശ്യം (അമിതമായി മെലിഞ്ഞുണങ്ങൽ), മസിൽ നഷ്ടപ്പെടൽ (Muscle Wasting)

എത്ര ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടും ശരീരത്തിൽ മാംസം പിടിക്കാത്ത അവസ്ഥ, പേശികൾ വലിഞ്ഞുണങ്ങി അസ്ഥി തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മെലിച്ചിൽ (Emaciation) എന്നിവയെ ഉഴുന്ന് മാറ്റിയെടുക്കുന്നു. ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ വന്ന് പേശികൾ ശോഷിച്ചുപോയവർക്കും, ബീജക്കുറവ് (Oligospermia) മൂലം വിഷമിക്കുന്നവർക്കും മാംസധാതുവിനെയും ശുക്രധാതുവിനെയും വേഗത്തിൽ വീണ്ടെടുക്കാൻ ഉഴുന്ന് സഹായിക്കും.

4. വിളർച്ച (Anemia), വിശപ്പില്ലായ്മ

രക്തത്തിലെ ഹീമോഗ്ലോബിൻ കുറഞ്ഞ് മുഖത്തും ശരീരത്തും വിളർച്ച ബാധിക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് ശർക്കര അത്യുത്തമമാണ്. കൂടാതെ, ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഒട്ടും തോന്നാത്ത അവസ്ഥയിൽ ജഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്തി സ്വാഭാവിക വിശപ്പ് ഉണ്ടാക്കാനും രക്തശുദ്ധി വരുത്താനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

5. ' മന്ദാഗ്നി (ദഹനക്കുറവ്), പോഷകങ്ങൾ ശരീരം വലിച്ചെടുക്കാത്ത അവസ്ഥ (Malabsorption)

അശ്വഗന്ധവും ഉഴുന്നും എള്ളുമെല്ലാം കഴിച്ചാൽ പലർക്കും ദഹിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. വയറു വീർക്കാനും ഗ്യാസ് കെട്ടിക്കിടക്കാനും ഇടവരും. ഇവിടെയാണ് തിപ്പലി (കൃഷ്ണ) മരുന്നാകുന്നത്. കുടലിൽ ആമം (ടോക്സിനുകൾ) കെട്ടിക്കിടക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാനും, കഴിക്കുന്ന പോഷകങ്ങൾ രക്തത്തിലേക്ക് ശരിയായി ആഗിരണം ചെയ്യാനും തിപ്പലി സഹായിക്കുന്നു. ശ്വാസകോശത്തിലെ കഫക്കെട്ട്, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാനും ഇതിന് ശേഷിയുണ്ട്.

6. 'ഓജക്ഷയം (പ്രതിരോധശേഷിക്കുറവ്), ആന്തരിക ക്ഷതങ്ങൾ

പശുവിൻ നെയ്യ് ശരീരത്തിലെ ഓജസ്സിനെ (Immunity) തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ അസുഖങ്ങൾ വന്ന് വീണുപോകുന്നവർ, നെഞ്ചെരിച്ചിലും ഉദരവ്രണങ്ങളും (Ulcers) ഉള്ളവർ, അമിത ചൂട് കൊണ്ട് ശരീരം പുകയുന്ന അവസ്ഥയുള്ളവർ എന്നിവർക്ക് നെയ്യ് കോശങ്ങളെ തണുപ്പിക്കുകയും പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

7. 'അർദ്ധമാസപ്രയോഗേണ' – രോഗാനന്തര ക്ഷീണം (Post-illness Debility)

പതിനഞ്ച് ദിവസം അടുപ്പിച്ച് ചിട്ടയോടെ ഉപയോഗിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ കാലയളവ്. ടൈഫോയ്ഡ്, ഡെങ്കിപ്പനി അല്ലെങ്കിൽ ശസ്ത്രക്രിയകൾ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ശരീരം പെട്ടെന്ന് തളർന്നുപോകുന്ന രോഗികൾക്ക്, ചുരുങ്ങിയത് 15 ദിവസത്തെ ഈ പ്രയോഗം വഴി നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഊർജ്ജം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

8. 'കുഞ്ജരേണ സമം ബലം' – സർവ്വാംഗ ദൗർബല്യം (Chronic Fatigue Syndrome)

ഒരു ജോലിയും ചെയ്യാനാവാതെ കൈകാലുകൾ കുഴഞ്ഞുപോകുന്ന സമ്പൂർണ്ണ ശരീര തളർച്ചയെയാണ് ഇത് മാറ്റിയെടുക്കുന്നത്. പേശികൾക്ക് കല്ലുപോലുള്ള ഉറപ്പും, രോഗങ്ങളെ ചെറുത്തുനിൽക്കാനുള്ള അസാധാരണമായ പ്രതിരോധക്കരുത്തും ഈ യോഗം പൂർത്തിയാക്കുന്നതിലൂടെ ശരീരത്തിന് ലഭിക്കുന്നു.

അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യം കഴിക്കേണ്ട വിധവും അളവും (Dosage & How to Take)

അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യം ശരിയായ അളവിൽ കഴിക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം. മുതിർന്നവർക്കും കുട്ടികൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകും. സാധാരണയായി പറയുന്ന അളവുകളും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

1. മുതിർന്നവർക്ക് (Adults)

അളവ്: 5 മുതൽ 10 ഗ്രാം വരെ (ഏകദേശം 1–2 ടീസ്പൂൺ).

സമയം: ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ.

കഴിക്കേണ്ട രീതി: ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ കഴിക്കാം. ലേഹ്യം കഴിച്ചശേഷം ചെറുചൂടുള്ള പാൽ കുടിക്കാറുണ്ട്. പാൽ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയാത്തവർക്ക് ചെറുചൂടുവെള്ളം ഉപയോഗിക്കാമോ എന്ന് ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കാം.

3. കുട്ടികൾക്ക് (Dosage for Children)

കുട്ടികളിലെ വളർച്ചക്കുറവും അമിതമായ മെലിച്ചിലും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ കുട്ടിയുടെ പ്രായവും ശരീരഭാരവും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും കണക്കിലെടുത്താണ് ഔഷധം നൽകേണ്ടത്.

5 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക്: ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം അളവ് തീരുമാനിക്കുക.

5 മുതൽ 12 വയസ്സുവരെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക്: കുട്ടിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായ അളവ് ഡോക്ടർ നിർദേശിക്കണം.

കഴിക്കേണ്ട രീതി: പാലിനൊപ്പമോ ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിനൊപ്പമോ നൽകാമോ എന്ന് ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കുക.

പ്രത്യേകം ഓർക്കുക: കുട്ടികൾക്ക് അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യം സ്വയം അളവ് നിശ്ചയിച്ച് നൽകരുത്. ചിലരിൽ ദഹനക്കേട് ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ

ലേഹ്യം കഴിക്കുമ്പോൾ ദഹനക്കേട്, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ അനുഭവപ്പെട്ടാൽ ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടുക.

പ്രമേഹമുള്ളവർ. ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കരുത്.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവരും ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടണം.

എരിവും പുളിയും എണ്ണയിൽ വറുത്ത ഭക്ഷണങ്ങളും പൂർണമായി ഒഴിവാക്കണമെന്ന പൊതുവായ നിർദേശം ഇല്ല. ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായ സമീകൃതാഹാരം പിന്തുടരുക.

അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങൾ (Side Effects) ഉണ്ടോ?

ശുദ്ധമായ ഔഷധസസ്യങ്ങളും പ്രകൃതിദത്ത ചേരുവകളും ചേർത്ത് ശാസ്ത്രീയമായി തയ്യാറാക്കുന്നതിനാൽ, നിർദ്ദേശിച്ച അളവിൽ സേവിച്ചാൽ അശ്വഗന്ധാദി ലേഹ്യത്തിന് പ്രത്യേകമായ പാർശ്വഫലങ്ങളൊന്നും സാധാരണയായി ഉണ്ടാകാറില്ല. കൃത്രിമ രാസവസ്തുക്കളോ സ്റ്റിറോയിഡുകളോ ഇതിലില്ലാത്തതിനാൽ ഇത് തികച്ചും സുരക്ഷിതമായ ഒരു രസായനമാണ്.

എങ്കിലും, താഴെ പറയുന്ന ചില പ്രത്യേക ആരോഗ്യസാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്:

പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് അനുയോജ്യമല്ല (Not for Diabetics):

ഈ ലേഹ്യത്തിന്റെ പ്രധാന ചേരുവകളിലൊന്ന് ശർക്കരയാണ് (ഗുഡം). അതിനാൽ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് പെട്ടെന്ന് വർദ്ധിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട് പ്രമേഹമുള്ളവർ (Diabetics) ഇത് കഴിക്കാൻ പാടില്ല. പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും ഇത് പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കണം.

കടുത്ത ദഹനക്കേട് ഉള്ളവർ:

നെയ്യും ഉഴുന്നും അടങ്ങിയ ലേഹ്യമായതിനാൽ ഇത് ശരീരത്തിന് ദഹിക്കാൻ അല്പം ഭാരമുള്ളതാണ് (ഗുരു). അതിനാൽ കടുത്ത ഗ്യാസ്ട്രബിൾ, വിട്ടുമാറാത്ത പുളിച്ചുതികട്ടൽ, അല്ലെങ്കിൽ വിശപ്പില്ലായ്മ (ആമാവസ്ഥ) ഉള്ള സമയങ്ങളിൽ നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നത് വയറിന് കനം തോന്നാൻ കാരണമായേക്കാം.

അമിതമായ അളവിൽ കഴിക്കാതിരിക്കുക:

പെട്ടെന്ന് ശരീരഭാരം കൂടാനോ മസിൽ പെരുപ്പിക്കാനോ വേണ്ടി ഒരുമിച്ച് വലിയ അളവിൽ കഴിക്കുന്നത് ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുകയും വയറിളക്കത്തിനോ അസ്വസ്ഥതയ്ക്കോ ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യാം.

ചുരുക്കത്തിൽ: പ്രമേഹമില്ലാത്ത, സാധാരണ ദഹനശേഷിയുള്ള ഏതൊരാൾക്കും ശരിയായ അളവിൽ വിശ്വസിച്ച് കഴിക്കാവുന്ന തികച്ചും സുരക്ഷിതമായ ഒരു ആയുർവേദ ടോണിക്കാണിത്

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

നിങ്ങളുടെ വീടിനടുത്ത് ആയുർവേദ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിലോ, ഗുണനിലവാരമുള്ള യഥാർത്ഥ (Original) ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വീട്ടിലിരുന്ന് തന്നെ സുരക്ഷിതമായി വാങ്ങണമെങ്കിലോ ആമസോണിലൂടെ (Amazon) ഓർഡർ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

(ഓൺലൈനായി വാങ്ങാനുള്ള സൗകര്യത്തിനായി താഴെ ലിങ്ക് നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായ ഔഷധം, അതിന്റെ അളവ്, ഉപയോഗിക്കേണ്ട കാലയളവ് എന്നിവ അറിയാൻ യോഗ്യതയുള്ള ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക)

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Also Read: [അശ്വഗന്ധ (അമുക്കുരം) ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ഔഷധപ്രാധാന്യം

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ദശമൂലകടുത്രയം കഷായം : ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 07 Oct 2026 09:35:31 +0000

ദശമൂലകടുത്രയം കഷായം എന്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു?

ചുമ, ശ്വാസംമുട്ടൽ, ശരീരവേദന, ക്ഷീണം, ജലദോഷം തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ വരുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിൽ പലതരം കഷായങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് ദശമൂലകടുത്രയം കഷായം (Dashamoolakaduthrayam Kashayam). ദശമൂലകടുത്രയാദി കഷായം എന്ന പേരിലും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്.പേരുപോലെ തന്നെ നിരവധി ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്താണ് ഈ കഷായം തയ്യാറാക്കുന്നത്. ശരീരത്തിലെ വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ ചില പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പ്രത്യേകിച്ച് ചുമ, ശ്വാസതടസ്സം, കഫക്കെട്ട്, നെഞ്ചിലെ അസ്വസ്ഥത, ശരീരവേദന, ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ദശമൂലകടുത്രയം കഷായം ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ എങ്ങനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു എന്നത് പലർക്കും അറിയാൻ താൽപര്യമുള്ള കാര്യമാണ്. എന്നാൽ കഷായം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, രോഗാവസ്ഥ, മറ്റു മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കൂടി പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ മരുന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ദശമൂലകടുത്രയം കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഔഷധഗുണങ്ങൾ, ഏത് അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു, കഷായം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ്, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ നോക്കാം.

കുറിപ്പ്: ഇവിടെ പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും പ്രയോഗങ്ങളും പ്രധാനമായും ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഏതെങ്കിലും രോഗത്തിന് സ്വയം ചികിത്സയായി ദശമൂലകടുത്രയം കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക.

ദശമൂലകടുത്രയാദി ക്വാഥം – സഹസ്രയോഗത്തിലെ പരാമർശം

ദശമൂലകടുത്രയാദി ക്വാഥം (കഷായം) ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട കഷായയോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഇതിന്റെ പരാമർശം സഹസ്രയോഗം എന്ന ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ കഷായപ്രകരണത്തിൽ, 107-ാം യോഗമായി കാണാം.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഈ കഷായത്തിന്റെ ഉപയോഗത്തെ സൂചിപ്പിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകം:

ദശമൂലകടുത്രയീ സവൃഷ്യൈശ്ച ക്വഥിതം ക്ഷൗദ്രയുക്തം പ്രപീതമമ്ബഃ
ശ്വസനാനിലകാസപാർശ്വപൃഷ്ഠത്രികമൂർധാം സരുജാസു സംപ്രതിഷ്ഠഃ।

സഹസ്രയോഗത്തിലെ കഷായപ്രകരണത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള അതീവ ഫലപ്രദമായ ഈ ശ്ലോകം, പ്രാണവഹസ്രോതസ്സിനെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങളിലും വാതകഫജന്യമായ ശൂലകളിലും (വേദനകളിൽ) പ്രയോഗിക്കേണ്ടുന്ന ഔഷധയോഗത്തെയും അതിന്റെ തത്ത്വത്തെയുമാണ് അനാവരണം ഇതിലെ ഓരോ പദവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആഴമേറിയ അർത്ഥതലങ്ങൾ പരിശോധിക്കാം:

ദശമൂലകടുത്രയീ സവൃഷൈഃ — ഈ യോഗത്തിലെ ഘടകദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് ആദ്യ പാദം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ദശമൂല എന്നാൽ വാതഹരമായ മഹത്പഞ്ചമൂലവും (കൂവളം, മുഞ്ഞ, കുമിഴ്, പാതിരി, പലകപ്പയ്യാനി) പിത്ത-കഫഹരമായ ഹ്രസ്വപഞ്ചമൂലവും (ഓരില, മൂവില, ചെറുവഴുതിന, വെണ്ടഴുതിന, ഞെരിഞ്ഞിൽ) ചേർന്ന പത്ത് ഔഷധവേരുകളാണ്; ഇത് ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളെ സന്തുലിതമാക്കാനും വിശേഷിച്ച് പ്രാണ-ഉദാന വാതങ്ങളെ നേർവഴിയിലാക്കാനും പ്രാപ്തമാണ്. കടുത്രയീ എന്നത് ത്രികടുവിനെ, അഥവാ ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നീ മൂന്ന് ഉഷ്ണവീര്യ ദ്രവ്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇവ ജഠരാഗ്നിയെയും ധാത്വാഗ്നിയെയും ദീപിപ്പിക്കുകയും കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയുകയും ചെയ്യുന്നു. സവൃഷൈഃ എന്നാൽ വൃഷത്തോടുകൂടി എന്നാണ് അർത്ഥം; ആയുർവേദത്തിൽ 'വൃഷം' അഥവാ 'വാസ' എന്നറിയപ്പെടുന്നത് ആടലോടകമാണ്. ശ്വാസകോശനാളികളിലെ കഫത്തെ പുറന്തള്ളാനും രക്തശുദ്ധി വരുത്താനും ആടലോടകത്തോളം പോന്ന മറ്റൊരു ഔഷധമില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ, ദശമൂലവും ത്രികടുവും ആടലോടകവും സമന്വയിക്കുന്നതാണ് ഇതിന്റെ മൂലക്കൂട്ടുകൾ.

ക്വഥിതം ക്ഷൗദ്രയുതം പ്രപീതമംഭഃ — ഇവിടെ ഔഷധനിർമ്മാണവും സേവനവിധിയും അനുപാനവുമാണ് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത്. മേൽപ്പറഞ്ഞ ദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം ചേർത്ത് വിധിപ്രകാരം തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ചെടുക്കുന്നതിനെയാണ് ക്വഥിതം (കഷായം) എന്ന് പറയുന്നത്. പ്രപീതമംഭഃ എന്നാൽ ആ ഔഷധജലം വിധിയാംവണ്ണം പാനം ചെയ്യുക എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അങ്ങനെ സേവിക്കുമ്പോൾ ക്ഷൗദ്രയുതം ആയിരിക്കണം, അതായത് തേൻ മേമ്പൊടിയായി (അനുപാനമായി) ചേർത്തിരിക്കണം. ആയുർവേദശാസ്ത്രത്തിൽ തേൻ കേവലം ഒരു മധുരമല്ല; അത് 'യോഗവാഹി'യാണ് (ഔഷധവീര്യത്തെ മാറ്റമില്ലാതെ സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ എത്തിക്കുന്ന ഗുണം). അതോടൊപ്പം തേൻ സ്വാഭാവികമായ കഫഹരവുമാണ്.

ശ്വസനാനിലകാസ — ഈ ഔഷധം ശമിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന ആമയങ്ങളെയാണ് (രോഗാവസ്ഥകളെയാണ്) ഇവിടെ എണ്ണുന്നത്. ശ്വസന എന്നാൽ ശ്വാസംമുട്ടൽ, കിതപ്പ്, ആസ്ത്മ തുടങ്ങിയ പ്രാണവഹസ്രോതസ്സിന്റെ തടസ്സങ്ങൾ. അനില എന്നാൽ കുപിതനായ വാതദോഷം; ശരീരത്തിൽ സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് വിപരീതദിശയിൽ ചരിക്കുന്ന വായുവിനെ ഇത് ശാന്തമാക്കുന്നു. കാസ എന്നാൽ വരണ്ടതോ കഫത്തോടുകൂടിയതോ ആയ ചുമ. കഫം അടിഞ്ഞുകൂടി വാതത്തിന്റെ ഗതി തടസ്സപ്പെടുമ്പോഴാണ് കാസവും ശ്വാസവും ഉണ്ടാകുന്നത് എന്ന രോഗസമ്പ്രാപ്തിയെ (Pathology) ഭേദിക്കാൻ ഈ ദ്രവ്യക്കൂട്ടുകൾക്ക് സാധിക്കുന്നു.

പാർശ്വപൃഷ്ഠത്രികമൂർദ്ധ്നാം സരുജാസു സമ്പ്രതിഷ്ഠഃ — രോഗം ബാധിക്കുന്ന സ്ഥാനങ്ങളെയും അവയിലെ ലക്ഷണങ്ങളെയും കുറിച്ചാണ് അവസാന ഭാഗം വിവരിക്കുന്നത്. പാർശ്വ എന്നാൽ വാരിയെല്ലുകൾ അഥവാ നെഞ്ചിന്റെ ഇരുവശങ്ങൾ; പൃഷ്ഠ എന്നാൽ മുതുക് ഭാഗം; ത്രിക എന്നാൽ നടുവും ഇടുപ്പും ചേരുന്ന ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ള ഭാഗം (Sacral region); മൂർദ്ധ്നാം എന്നാൽ ശിരസ്സ് (തല). കഠിനമായ ചുമയോ ശ്വാസതടസ്സമോ ഉള്ള രോഗികളിൽ വാതകോപം കാരണം ഈ സ്ഥാനങ്ങളിലെല്ലാം തീവ്രമായ വേദന ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. സരുജാസു എന്ന പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് 'രുജയോടുകൂടിയ' അഥവാ അസഹനീയമായ വേദനയോടുകൂടിയ അവസ്ഥ എന്നാണ്. മേൽപ്പറഞ്ഞ വാരിയെല്ല് വേദന, മുതുക് വേദന, നടുവേദന, തലവേദന എന്നിവയോടുകൂടിയ ശ്വാസകോശ-വാത രോഗങ്ങളിൽ ഈ കഷായം സമ്പ്രതിഷ്ഠഃ ആകുന്നു; അതായത് സംശയലേശമന്യേ ശാശ്വതമായ രോഗശമനം നൽകുന്ന അത്യുത്തമ ഔഷധമായി ശാസ്ത്രത്തിൽ സുപ്രതിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നു.

ദശമൂലകടുത്രയം കഷായം ഏതൊക്കെ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു?

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ആ ഒരൊറ്റ ശ്ലോകം ശ്രദ്ധിച്ചു വായിച്ചാൽ, വെറുമൊരു ചുമയോ കഫക്കെട്ടോ മാത്രമല്ല, അതോടനുബന്ധിച്ച് ശരീരം മുഴുവൻ അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദനകളെക്കൂടി വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ നിർദ്ദേശിച്ച അത്ഭുതക്കൂട്ടാണ് ദശമൂലകടുത്രയം കഷായം എന്ന് വ്യക്തമാകും. പത്തു ഔഷധവേരുകൾ ചേർന്ന ദശമൂലം, ദഹനത്തെയും കഫത്തെയും ഒരുപോലെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ത്രികടു (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി), ഒപ്പം ശ്വാസകോശത്തിന്റെ രക്ഷകനായ ആടലോടകം (വൃഷം) എന്നിവ ഒരുമിച്ച് ചേർത്തു തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ചെടുക്കുന്ന കഷായമാണിത്. ഇതിൽ അല്പം തേൻ (ക്ഷൗദ്രം) മേമ്പൊടിയായി ചേർത്ത് ചിട്ടയോടെ കുടിക്കുമ്പോൾ അത് ശമിപ്പിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ ശ്ലോകത്തിന്റെ ഓരോ വരിയിലും അക്കമിട്ട് നിരത്തുന്നുണ്ട്.

ശ്വാസംമുട്ടലും കിതപ്പും (ശ്വസനം)

ശ്വാസമെടുക്കാൻ ആഞ്ഞു വലിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ, കിതപ്പ്, ആസ്ത്മ അല്ലെങ്കിൽ ബ്രോങ്കൈറ്റിസ് പോലുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കാരണം നെഞ്ചിൽ ശ്വാസം തടഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയ്ക്കാണ് ശ്ലോകത്തിൽ ആദ്യം തന്നെ 'ശ്വസനം' എന്ന് എടുത്തുപറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ശ്വാസനാളികളിലെ വീക്കം കുറച്ച്, അടഞ്ഞ വഴികൾ തുറക്കാൻ ഇതിലെ ദശമൂലത്തിനും ആടലോടകത്തിനും പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

ശരീരമാകെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വാതം (അനിലം)

'അനിലം' എന്നാൽ വാതകോപമാണ്. ശ്വാസകോശത്തിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ സ്വാഭാവിക വായുസഞ്ചാരം തടസ്സപ്പെടുകയും, വാതം വഴിമാറി സഞ്ചരിച്ച് ശരീരമാകെ വലിവും കോച്ചിലും ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യും. പ്രാണവായുവിന്റെ ഗതി നേരെയാക്കി വാതദോഷത്തെ ശാന്തമാക്കാൻ ഈ ഔഷധക്കൂട്ടിലെ ദശമൂലം സഹായിക്കുന്നു.

തൊണ്ടയും നെഞ്ചും കീറുന്ന ചുമ (കാസ)

രാത്രിയെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ നിർത്താതെ വരുന്ന വരണ്ട ചുമയോ, അല്ലെങ്കിൽ നെഞ്ചിൽ കട്ടിയായി കഫം ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള കഫച്ചുമയോ ആകട്ടെ, 'കാസ' എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ചുമയുടെ എല്ലാ വകഭേദങ്ങളെയുമാണ്. ത്രികടുവിലെ എരിവും ആടലോടകത്തിന്റെ ഗുണവും ചേർന്ന് കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയുകയും കഫം പുറത്തുപോകുന്നതോടെ ചുമയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

വാരിയെല്ലുവേദന (പാർശ്വ രുജ)

നിർത്താതെ ചുമയ്ക്കുമ്പോൾ വാരിയെല്ലിന്റെ ഭാഗത്ത്, അതായത് നെഞ്ചിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും കുത്തുന്നതുപോലെ വേദന വരാറില്ലേ? ആ അവസ്ഥയ്ക്കാണ് 'പാർശ്വ' വേദന എന്ന് പറയുന്നത്. കഠിനമായ ചുമ നെഞ്ചിലെ പേശികൾക്ക് ഉണ്ടാക്കുന്ന സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കാൻ ഇതിലെ വാതഹര ഔഷധങ്ങൾക്ക് സാധിക്കും.

മുതുക് വേദന (പൃഷ്ഠ രുജ)

ചുമച്ച് ചുമച്ച് തളരുമ്പോൾ നട്ടെല്ലിന്റെ മുകൾഭാഗത്തും തോളെല്ലുകൾക്കിടയിലും വല്ലാത്തൊരു വേദനയും മരവിപ്പും വരാറുണ്ട്. ശ്ലോകത്തിലെ 'പൃഷ്ഠ' എന്നത് മുതുകിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ചുമയുടെ ശക്തികൊണ്ട് മുതുകിലെ പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്ന ആ വേദനയെ ഇത് വേഗത്തിൽ അഴിച്ചുവിടുന്നു.

നടുവേദനയും ഇടുപ്പുവേദനയും (ത്രിക രുജ)

'ത്രികം' എന്നാൽ നടുവും ഇടുപ്പും ചേരുന്ന ആ ത്രികോണ ഭാഗമാണ് (Sacral region). കഫക്കെട്ടോ പനിയോ വരുമ്പോൾ നടുവ് നിവർക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കടുത്ത വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നവർക്ക് ഈ കഷായം നൽകുന്നത് വെറുതെയല്ല; ശ്വാസകോശത്തെ മാത്രമല്ല, ആ ഭാഗത്തെ വാതകോപത്തെക്കൂടി മാറ്റാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

തലവേദനയും തലയിലെ ഭാരവും (മൂർദ്ധ്നാം രുജ)

സൈനസൈറ്റിസ് വന്നോ കഫക്കെട്ട് തലയിലേക്ക് കയറിയോ ഉണ്ടാകുന്ന അസഹനീയമായ തലവേദനയെയാണ് 'മൂർദ്ധ്നാം' എന്ന പദം കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. നെറ്റിയിലും തലയുടെ മുകൾഭാഗത്തും കല്ലുപോലെ കനം തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന തലവേദനയെ വിയർപ്പിലൂടെയും കഫവിസർജ്ജനത്തിലൂടെയും മാറ്റിയെടുക്കാൻ ഈ യോഗം സഹായിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, 'സരുജാസു സമ്പ്രതിഷ്ഠഃ' എന്ന് ശ്ലോകം അടിവരയിട്ടു പറയുന്നത് വെറുതെയല്ല. ചുമയും ശ്വാസംമുട്ടലും വന്ന്, ഒപ്പം വാരിയെല്ല്, മുതുക്, നടുവ്, തല എന്നിവിടങ്ങളിലെല്ലാം അസഹനീയമായ വേദന (രുജ) കൊണ്ട് പുളയുന്ന അവസ്ഥയിൽ, ആ രോഗിയെ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്താൻ ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിലും വിശ്വസ്തവും ഉറച്ചതുമായ മറ്റൊരു ഔഷധം പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

ദശമൂലകടുത്രയ കഷായം എങ്ങനെ കഴിക്കണം?

ഏതൊരു ആയുർവേദ ഔഷധവും അതിന്റെ പൂർണ്ണ ഫലം തരണം എങ്കിൽ അത് കഴിക്കുന്ന രീതിയിലും സമയത്തിലും അല്പം ചിട്ട വേണം. ദശമൂലകടുത്രയം കഷായം സാധാരണയായി കഴിക്കേണ്ട വിധം എങ്ങനെയെന്ന് നോക്കാം:

കഷായം (ദ്രവരൂപത്തിൽ) കഴിക്കുന്ന വിധം:

മുതിർന്നവർക്ക് സാധാരണയായി 12 മുതൽ 24 മില്ലിലിറ്റർ (ml) വരെയാണ് ഒരു നേരത്തെ അളവ്. ഇത് ദിവസവും രണ്ടു നേരം—രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ഭക്ഷണത്തിന് മുൻപായി (വെറുംവയറ്റിൽ, ഏകദേശം രാവിലെ 6 മണിക്കും വൈകുന്നേരം 6 മണിക്കും) കഴിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

കഷായം നേരിട്ട് അങ്ങനെതന്നെ കുടിക്കരുത്. എത്ര അളവാണോ കഷായം എടുക്കുന്നത്, അത്രയും തന്നെ തിളപ്പിച്ചാറിയ ചെറുചൂടുവെള്ളം (തുല്യ അളവിൽ) അതിൽ ചേർത്ത് നേർപ്പിച്ചു വേണം കുടിക്കാൻ. ശ്ലോകത്തിൽ നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ, കഷായത്തിൽ അല്പം ശുദ്ധമായ തേൻ ചേർത്ത് ഇളക്കി കുടിക്കുകയോ കഷായം കഴിച്ചയുടൻ അല്പം തേൻ നക്കുകയോ ചെയ്യാം. ഇത് മരുന്നിന്റെ പ്രവർത്തനം വേഗത്തിലാക്കാനും കഫം എളുപ്പം ഇളകിപ്പോകാനും സഹായിക്കും.

കഷായ ഗുളികകൾ (Kashayam Tablets):

കഷായത്തിന്റെ കയ്പ് കുടിക്കാൻ മടിയുള്ളവർക്കോ യാത്ര ചെയ്യുന്നവർക്കോ ഇതിന്റെ ഗുളികകളും വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. സാധാരണയായി 2 ഗുളികകൾ വീതം ദിവസവും രണ്ടു നേരം ഭക്ഷണത്തിന് മുൻപ് ചെറുചൂടുവെള്ളത്തോടൊപ്പം കഴിക്കാം.

ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രായം, കഫക്കെട്ടിന്റെ കാഠിന്യം, ദഹനശേഷി എന്നിവയ്ക്കനുസരിച്ച് കഴിക്കേണ്ട അളവിൽ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വരാം എന്നതിനാൽ, ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടിയ ശേഷം കൃത്യമായ അളവ് നിശ്ചയിക്കുന്നതാണ് എപ്പോഴും ഉചിതം.

ഇതിന് എന്തെങ്കിലും പാർശ്വഫലങ്ങൾ (Side Effects) ഉണ്ടോ?

ആയുർവേദ വിധിപ്രകാരം കൃത്യമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ ദശമൂലകടുത്രയം കഷായത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം. വർഷങ്ങളായി ആളുകൾ വിശ്വസിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്ന സുരക്ഷിതമായ ഒരു കൂട്ടാണിത്.

എങ്കിലും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ വെക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്:

അളവ് കൂടിയാൽ ഗ്യാസ്ട്രൈറ്റിസ് (Gastritis): ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിച്ച അളവിലും കൂടുതൽ കഴിച്ചാൽ വയറിൽ എരിച്ചിലോ പുളിച്ചുതികട്ടലോ (Gastritis) ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. കാരണം, ഇതിൽ ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി (ത്രികടു) തുടങ്ങിയ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള (എരിവുള്ള) ദ്രവ്യങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

അസിഡിറ്റി ഉള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുക: കടുത്ത അൾസറോ നെഞ്ചെരിച്ചിലോ ഉള്ളവരാണെങ്കിൽ വെറുംവയറ്റിൽ കഷായം കഴിക്കുമ്പോൾ അല്പം അസ്വസ്ഥത തോന്നിയേക്കാം. അങ്ങനെയുള്ളവർ സ്വയംചികിത്സ ഒഴിവാക്കി, ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം അളവ് ക്രമീകരിച്ച് കഴിക്കുക.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 05 Oct 2026 00:42:35 +0000

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം – കണ്ണിനും തലവേദനയ്ക്കും ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ

കണ്ണിന് ക്ഷീണം, കാഴ്ചയ്ക്ക് മങ്ങലുള്ള തോന്നൽ, കണ്ണുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾക്കൊപ്പം തലവേദനയും പലരെയും അലട്ടുന്ന പ്രശ്നമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഏറെ നേരം മൊബൈൽ ഫോണിലോ കമ്പ്യൂട്ടറിലോ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിന് ഉണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണം തലവേദനയ്ക്കും കാരണമാകാറുണ്ട്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ കണ്ണിന്റെയും തലയുടെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില ഔഷധയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ പലർക്കും താൽപര്യമുണ്ടാകും. അതിലൊന്നാണ് പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം (Pathyakshadathryadi Kashayam).

ആയുർവേദത്തിൽ തലവേദന, കണ്ണുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ, കാഴ്ച സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ഈ കഷായം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. ഇതിലെ ഔഷധച്ചേരുവകൾ ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ പരിഹരിക്കുന്നതിനും കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുമെന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നത്.

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? തലവേദനയ്ക്ക് ഇത് എങ്ങനെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്? കണ്ണുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏത് അസ്വസ്ഥതകൾക്കാണ് പ്രയോഗിക്കുന്നത്? ഇതിലെ പ്രധാന ചേരുവകൾ ഏതൊക്കെയാണ്? എങ്ങനെ കഴിക്കണം, അളവ് എത്രയാണ്, പഥ്യം പാലിക്കേണ്ടതുണ്ടോ, എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ വിശദമായി നോക്കാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന ശ്ലോകം

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്:

പഥ്യാക്ഷധാത്രീഭൂനിമ്പൈർനിശാനിമ്പാമൃതായുതൈഃ ।
കൃതഃ ക്വാഥഃ ഷഡംഗോയം സഗുഡഃ ശീർഷശൂലഹൃത് ।
ഭ്രൂശംഖകർണശൂലാനി തഥാർധശിരസോ രുജം ॥
സൂര്യാവർത്തം ശംഖകം ച ദന്തപാതം ച തദ്രുജം ।
നക്താന്ധ്യം പടലം ശുക്രം ചക്ഷുഃപീഡാം വ്യപോഹതി ॥

ഈ പവിത്രമായ ശ്ലോകം, ശിരോരോഗങ്ങൾക്കും നേത്രരോഗങ്ങൾക്കുമുള്ള അതീവ ഫലപ്രദമായ 'പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി' അഥവാ 'പത്ഥ്യാദി' കഷായത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധിയും അതിന്റെ ഫലശ്രുതിയുമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർത്ഥവും ആചാര്യന്മാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന തത്ത്വങ്ങളും താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

ഔഷധ ദ്രവ്യങ്ങളും നിർമ്മാണവും (ആദ്യ രണ്ടു വരികൾ)

'പഥ്യാ' (കടുക്ക): ശരീരത്തിലെ സകല സ്രോതസ്സുകളിലെയും തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി ദോഷങ്ങളെ പഥ്യമായ (അനുയോജ്യമായ) വഴിയിലൂടെ നയിക്കുന്നതിനാലാണ് കടുക്കയ്ക്ക് 'പഥ്യ' എന്ന് പേരുവന്നത്. ഇത് ത്രിദോഷഹരവും പ്രത്യേകിച്ച് വാതശമനവുമാണ്.

'അക്ഷ' (താന്നിക്ക): കണ്ണിനും തലച്ചോറിനും ഒരുപോലെ ഹിതമായ, കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന 'വിഭീതകി' അഥവാ താന്നിക്കയെയാണ് 'അക്ഷ' എന്ന പദംകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

'ധാത്രീ' (നെല്ലിക്ക): ഒരു അമ്മയെപ്പോലെ ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന 'ആമലകി' അഥവാ നെല്ലിക്കയാണിത്. ഇത് പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കുകയും, രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും, കാഴ്ചശക്തിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഉത്തമ രസായനമാണ്. (പഥ്യ, അക്ഷ, ധാത്രീ എന്നീ മൂന്ന് ദ്രവ്യങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ പ്രസിദ്ധമായ 'ത്രിഫല' ആകുന്നു).

'ഭൂനിമ്പൈഃ' (നിലവേപ്പ് / കിരിയാത്ത്): ഭൂമിയിൽ പടരുന്ന കയ്പൻ ഔഷധമായ കിരിയാത്തിനെയാണ് 'ഭൂനിംബം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. തീവ്രമായ പിത്ത-കഫ കോപങ്ങളെയും ജ്വരത്തെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിനുള്ള ശേഷി അതിവിശിഷ്ടമാണ്.

'നിശാ' (മഞ്ഞൾ): കാന്തി നൽകുന്നതും വിഷത്തെയും അണുബാധകളെയും കഫ-പിത്തങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നതുമായ 'ഹരിദ്ര' അഥവാ പച്ചമഞ്ഞളാണ് 'നിശാ'.

'നിംബ' (ആര്യവേപ്പ്): കയ്പ് രസത്തിന്റെ മൂർത്തിമദ്ഭാവമായ ആര്യവേപ്പാണ് 'നിംബം'. രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും ശരീരത്തിലെ പഴുപ്പും വീക്കവും ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും വേപ്പ് പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

'അമൃതായുതൈഃ' (ചിറ്റമൃത് ചേർത്തുള്ള): വാർദ്ധക്യത്തെയും രോഗങ്ങളെയും അകറ്റി ശരീരത്തിന് അമൃത് നൽകുന്ന 'ഗുഡൂചി' അഥവാ ചിറ്റമൃതും ഇതിനോടൊപ്പം ചേരുന്നു ('യുതൈഃ' എന്നാൽ ഇവയോട് ഒപ്പം ചേർക്കപ്പെട്ടത്).

'കൃതഃ ക്വാഥഃ ഷഡംഗോയം' (തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട ഈ കഷായം): ഈ പറഞ്ഞ പ്രധാന ഔഷധങ്ങൾ സമമായി ചേർത്ത് ശാസ്ത്രവിധിയനുസരിച്ച് ജലം ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ച് വറ്റിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന കഷായമാണിത്. (ഗ്രന്ഥഭേദമനുസരിച്ച് ഇതിനെ ഷഡംഗം അഥവാ സപ്താംഗം എന്ന് വിളിക്കുന്നു).

'സഗുഡഃ ശീർഷശൂലഹൃത്' (ശർക്കര ചേർത്ത് സേവിക്കുമ്പോൾ): 'സഗുഡഃ' എന്നാൽ പഴയ ശർക്കര അനുപാനമായി ചേർക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥം. കയ്പും ചവർപ്പും നിറഞ്ഞ ഈ കഷായത്തിൽ ശർക്കര ചേർക്കുമ്പോൾ അത് പിത്ത-വാതങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും തലച്ചോറിലേക്കുള്ള ഔഷധവീര്യത്തിന്റെ സഞ്ചാരം വേഗത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 'ശീർഷശൂലഹൃത്' എന്നാൽ സമസ്ത ശിരോവേദനകളെയും വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നത് എന്നാണ് ഭാവം.

ശിരോ-കർണ്ണ-ദന്തരോഗങ്ങളുടെ ശമനം (മൂന്നും നാലും വരികൾ)

'ഭ്രൂശൂലം' (പുരികവേദന): പിത്തവും വാതവും കോപിച്ച് പുരികക്കൊടികൾക്ക് മുകളിലും ചുറ്റുമായി കഠിനമായ തുടിപ്പോടെ അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദനയെ ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

'ശംഖശൂലം' (ചെന്നിക്കുത്ത്): തലയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള ചെന്നികളിൽ (ശംഖപ്രദേശങ്ങളിൽ) ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞുപൊട്ടുന്നതുപോലെ ഉണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ വേദനയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

'കർണശൂലാനി' (ചെവിവേദനകൾ): തലച്ചോറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കർണ്ണനാളങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന കുത്തുന്ന വേദനകളെയും അസ്വസ്ഥതകളെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

'തഥാ അർധശിരസോ രുജം' (മൈഗ്രെയ്ൻ / അർദ്ധാവഭേദകം): 'തഥാ' എന്നാൽ അതുപോലെതന്നെ; 'അർധശിരസോ രുജം' എന്നാൽ തലയുടെ പകുതി ഭാഗത്ത് മാത്രം വരുന്ന വേദന. ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ 'അർദ്ധാവഭേദകം' എന്നും ആധുനിക വൈദ്യത്തിൽ 'മൈഗ്രെയ്ൻ' എന്നും വിളിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ ചലനങ്ങളോടോ ഞരമ്പുകളുടെ സങ്കോചത്തോടോ അനുബന്ധിച്ച് വരുന്ന ഈ വേദനയ്ക്ക് ഈ കഷായം പരമൗഷധമാണ്.

'സൂര്യാവർത്തം' (സൂര്യാവർത്ത ശിരോരോഗം): സൂര്യോദയത്തോടൊപ്പം വേദന ആരംഭിച്ച്, ഉച്ചവെയിൽ കനക്കുമ്പോൾ അതികഠിനമാവുകയും, വൈകുന്നേരത്തോടെ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ തനിയെ ശമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സവിശേഷമായ വാത-പിത്തജ ശിരോരോഗമാണ് സൂര്യാവർത്തം (Frontal Sinusitis ഇതിനോട് സാമ്യമുള്ളതാണ്). ഈ അവസ്ഥയെ ഈ യോഗം പൂർണ്ണമായി മാറ്റുന്നു.

'ശംഖകം ച' (ശംഖക രോഗം): വാത-പിത്ത-രക്തങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു കോപിച്ച് ചെന്നിയിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെ കഠിനമായ പുകച്ചിലും വീക്കവും അതോടൊപ്പം കഴുത്ത് വരെ നീളുന്ന വേദനയുമുണ്ടാക്കുന്ന മാരകമായ അവസ്ഥയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'ശംഖകം'. അതിനെയും ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

'ദന്തപാതം ച തദ്രുജം' (പല്ലു കൊഴിച്ചിലും പല്ലുവേദനയും): 'ദന്തപാതം' എന്നാൽ മോണയിലെ അണുബാധയോ ദോഷകോപമോ മൂലം പല്ലുകൾക്ക് ബലക്ഷയം വന്ന് ഇളകിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥയാണ്. 'തദ്രുജം' എന്നാൽ ദന്തങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന (പല്ലുകളിലെ) അതികഠിനമായ വേദന. ശിരോരോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം പല്ലുവേദനകളെയും മോണരോഗങ്ങളെയും ഇത് തടയുന്നു.

നേത്രരോഗങ്ങളുടെ നിവാരണം (അവസാന വരി)

'നക്താന്ധ്യം' (നിശാന്ധത): 'നക്തം' എന്നാൽ രാത്രി. കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളാൽ രാത്രിക്കാഴ്ച തീരെ കുറയുകയോ ഇരുട്ടിൽ വസ്തുക്കൾ വ്യക്തമാകാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന 'നിശാന്ധത'യെ (Night blindness) ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

'പടലം' (പടലഗത രോഗങ്ങൾ): കണ്ണിന്റെ ആന്തരിക പടലങ്ങളെ ദോഷങ്ങൾ ബാധിക്കുമ്പോൾ കാഴ്ച മങ്ങുകയും വസ്തുകളുടെ ആകൃതി മാറിത്തോന്നുകയും ചെയ്യുന്ന തിമിരാവസ്ഥകളുടെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തെയാണ് 'പടലം' എന്ന് പറയുന്നത്. ഇത് നേത്രപടലങ്ങളിലെ ദോഷാവരണത്തെ നീക്കുന്നു.

'ശുക്രം' (ശുക്ര രോഗം): കൃഷ്ണമണിയിൽ വെളുത്ത പാടയോ വ്രണമോ വന്ന് കാഴ്ചയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ഗുരുതരമായ നേത്രരോഗത്തെയാണ് 'ശുക്രം' (Corneal opacity / ulcer) എന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നത്. ഇതിലെ ത്രിഫലയും തിക്തദ്രവ്യങ്ങളും ചേർന്ന് ഇത്തരം തടസ്സങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

'ചക്ഷുഃപീഡാം' (സമസ്ത നേത്രരോഗങ്ങൾ): 'ചക്ഷുസ്സ്' എന്നാൽ കണ്ണ്. കണ്ണിനുണ്ടാകുന്ന ചുവപ്പ്, നീറ്റൽ, പഴുപ്പ്, എരിച്ചിൽ, അമിതമായി കണ്ണീരൊഴുക്ക് തുടങ്ങിയ എല്ലാവിധ നേത്രപീഡകളെയും ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

'വ്യപോഹതി' (വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു): 'വ്യപോഹതി' എന്നാൽ കേവലം അടക്കിനിർത്തുകയല്ല, മറിച്ച് ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ തുലനാവസ്ഥയിലാക്കി രോഗത്തിന്റെ വേരുകളെ പൂർണ്ണമായും ശരീരത്തിൽ നിന്നും നിഷ്കാസനം ചെയ്യുന്നു എന്നാണ് ആചാര്യവചനം.

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു?

തലവേദനയോ കണ്ണിന്റെ അസ്വസ്ഥതയോ കാരണം ദിവസം മുഴുവൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയിട്ടുള്ളവരാണോ നിങ്ങൾ? എങ്കിൽ തീർച്ചയായും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഒന്നാണ് ആയുർവേദത്തിലെ 'പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം'. കടുക്ക, താന്നിക്ക, നെല്ലിക്ക (ത്രിഫല) എന്നിവയോടൊപ്പം കിരിയാത്ത്, മഞ്ഞൾ, വേപ്പ്, ചിറ്റമൃത് എന്നീ ഏഴ് ഔഷധങ്ങൾ സമം ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്നതാണ് ഈ കഷായക്കൂട്ട്. പഴയ ശർക്കര മേമ്പൊടിയായി (അനുപാനമായി) ചേർത്താണ് ഇത് സാധാരണ സേവിക്കാറുള്ളത്.

ഔഷധം ഏതൊക്കെ അസുഖങ്ങൾക്കാണ് ഫലപ്രദമെന്ന് വളരെ വ്യക്തമായി ഓരോന്നായി എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്. കഴുത്തിന് മുകളിലോട്ടുള്ള അവയവങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന (ഊർദ്ധ്വജത്രുഗത) ഒട്ടുമിക്ക രോഗങ്ങൾക്കും ഇതൊരു സിദ്ധൗഷധമാണ്. ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ഓരോ രോഗാവസ്ഥകളും നമുക്ക് വിശദമായി നോക്കാം:

1. തലയെയും അനുബന്ധ ഭാഗങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്ന വേദനകൾ

ശീർഷശൂലം (പൊതുവായ തലവേദന): മാനസിക സമ്മർദ്ദം കൊണ്ടോ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട് കൊണ്ടോ തലയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദനയെ ഇത് പെട്ടെന്ന് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ഭ്രൂശൂലം (പുരികവേദന): തലവേദനയോടൊപ്പം പുരികങ്ങൾക്ക് മുകളിലും പുരികക്കൊടികൾക്കിടയിലും കഠിനമായ തുടിപ്പോടും ഭാരത്തോടും കൂടി അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദനയ്ക്ക് ഇത് നല്ലൊരു പരിഹാരമാണ്.

ശംഖശൂലം (ചെന്നിക്കുത്ത്): തലയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള ചെന്നികളിൽ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞുപൊട്ടുന്നതുപോലെ അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദനയെ ഇത് തടയുന്നു.

അർദ്ധശിരോരുജം (മൈഗ്രെയ്ൻ): ആയുർവേദത്തിൽ അർദ്ധാവഭേദകം എന്നും ആധുനിക വൈദ്യത്തിൽ മൈഗ്രെയ്ൻ എന്നും വിളിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. തലയുടെ ഒരൊറ്റ വശത്ത് മാത്രം ആരംഭിച്ച് കണ്ണിലേക്കും കഴുത്തിലേക്കും പടരുന്ന കൊടുംവേദനയെ വേരോടെ മാറ്റാൻ ഈ കഷായത്തിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾക്ക് സാധിക്കും.

2. വെയിലും ചൂടും മൂലമുണ്ടാകുന്ന സവിശേഷ ശിരോരോഗങ്ങൾ

സൂര്യാവർത്തം: സൂര്യന്റെ ഗതിക്കനുസരിച്ച് മാറുന്ന വിചിത്രമായ തലവേദനയാണിത്. രാവിലെ സൂര്യനുദിക്കുമ്പോൾ കുറഞ്ഞ തോതിൽ തുടങ്ങുകയും, ഉച്ചവെയിൽ കനക്കുമ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കൂടുകയും, വൈകുന്നേരത്തോടെ തനിയെ കുറയുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ (Frontal Sinusitis ഇതിന് നല്ലൊരു ഉദാഹരണമാണ്). ഇതിന് ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നാംതരം മരുന്നാണിത്.

ശംഖകം: വാതവും പിത്തവും രക്തവും ഒരുമിച്ച് കോപിച്ച് ചെന്നിയിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെ അസഹ്യമായ പുകച്ചിലും വീക്കവും അതോടൊപ്പം കഴുത്ത് അനക്കാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിലുള്ള കഠിന വേദനയുമുണ്ടാക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥയാണിത്. ഇത്തരം സങ്കീർണ്ണമായ അവസ്ഥകളെപ്പോലും ഈ കഷായം ശമിപ്പിക്കും.

3. ചെവി, പല്ല്, മോണ എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ

കർണ്ണശൂലം (ചെവിവേദന): തലയിലെ ഞരമ്പുകളിലുണ്ടാകുന്ന സമ്മർദ്ദമോ നീർക്കെട്ടോ കാരണം ചെവിക്കുള്ളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന കുത്തുന്ന വേദനയെ ഇത് മാറ്റുന്നു.

ദന്തപാതം (പല്ലുകളുടെ ബലക്ഷയം): മോണയിലെ അണുബാധയോ അസ്ഥിക്ഷയമോ മൂലം പല്ലുകൾ അയഞ്ഞുപോവുകയോ ഇളകി കൊഴിഞ്ഞുപോവുകയോ ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയെ തടയാൻ ഇതിലെ ത്രിഫലയും വേപ്പും സഹായിക്കുന്നു.

തദ്രുജം (പല്ലുവേദന): മോണവീക്കവും അണുബാധയും അനുബന്ധ ശിരോവേദനയും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന പല്ലുവേദനകളെ ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

4. കണ്ണിനെ ബാധിക്കുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങൾ (നേത്രരോഗങ്ങൾ)

നക്താന്ധ്യം (നിശാന്ധത): വെളിച്ചം കുറയുമ്പോഴോ രാത്രിയാകുമ്പോഴോ കാഴ്ച മങ്ങുന്നതും വ്യക്തതയില്ലാതാകുന്നതുമായ അവസ്ഥയെ ഇത് തടയുന്നു.

പടലം (പടലഗത രോഗങ്ങൾ): കണ്ണിന്റെ ആന്തരിക പടലങ്ങളെ ദോഷങ്ങൾ ബാധിക്കുന്നത് വഴി കാഴ്ച മങ്ങുക, വസ്തുക്കൾക്ക് മുന്നിൽ കറുത്ത പാടുകളോ പുകയോ കാണുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയാണിത് കുറിക്കുന്നത്. തിമിരത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ലക്ഷണങ്ങളെ അകറ്റി നേത്രപടലങ്ങൾക്ക് തെളിച്ചം നൽകാൻ ഇതിലെ രസായന ഗുണങ്ങൾ സഹായിക്കും.

ശുക്രം (കൃഷ്ണമണിയിലെ പാട): കൃഷ്ണമണിയിൽ വരുന്ന അണുബാധ, വ്രണം, അല്ലെങ്കിൽ വെളുത്ത പാടപോലെയുള്ള തടസ്സങ്ങൾ (Corneal opacity / ulcer) നീക്കി കാഴ്ച നിലനിർത്താൻ ഇത് ഫലപ്രദമാണ്.

ചക്ഷുഃപീഡ (കണ്ണിലെ പൊതുവായ അസ്വസ്ഥതകൾ): മൊബൈലോ കമ്പ്യൂട്ടറോ അധികനേരം കണ്ട് കണ്ണിനുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണം, കണ്ണെരിച്ചിൽ, അമിതമായ നീറ്റൽ, കണ്ണ് ചുവന്നുതുടുക്കൽ, കണ്ണീരൊഴുക്ക് തുടങ്ങിയ സകല നേത്രപീഡകളെയും ഇത് ശമിപ്പിക്കും.

'വ്യപോഹതി' എന്ന വാക്കോടെയാണ് ശ്ലോകം അവസാനിക്കുന്നത്; അതായത് ഈ രോഗങ്ങളുടെ കേവല ലക്ഷണങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുകയല്ല, ശരീരത്തിലെ പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെയും രക്തദുഷ്ടിയെയും ഇല്ലാതാക്കി രോഗത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുകയാണ് ഈ ദിവ്യൗഷധം ചെയ്യുന്നത്. ശരീരപ്രകൃതിയും രോഗാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് കൃത്യമായ അളവിലും പഥ്യത്തോടെയും കഴിച്ചാൽ തലച്ചോറിനും കണ്ണിനും ഒരുപോലെ ഉന്മേഷം നൽകുന്ന ഉത്തമ ഔഷധമാണിത്.

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായത്തിന്റെ അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം സാധാരണയായി 5 മുതൽ 10 മില്ലി വരെ ഒരു പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് കാണുന്നത്. ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ്, അല്ലെങ്കിൽ വെറും വയറ്റിൽ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കാം. എന്നാൽ വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന സമയത്തിലും മാറ്റം വരാം. അതുകൊണ്ട് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ കഷായം സാധാരണയായി ഏകദേശം 1 ഗ്രാം ശർക്കരയോടൊപ്പം കഴിക്കുന്നതാണ് പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന രീതി. കഷായം വളരെ സാന്ദ്രമായ രൂപത്തിലാണെങ്കിൽ, അതേ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് നേർപ്പിച്ച ശേഷം കഴിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന് 10 മില്ലി സാന്ദ്രമായ കഷായമാണെങ്കിൽ 10 മില്ലി വെള്ളം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കാം.

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം ഇപ്പോൾ കഷായ ടാബ്ലറ്റ് രൂപത്തിലും ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ രൂപത്തിൽ സാധാരണയായി 2 ടാബ്ലറ്റ് വീതം ദിവസത്തിൽ രണ്ട് പ്രാവശ്യം, ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് ശർക്കരയോടൊപ്പം കഴിക്കുന്ന രീതിയാണ് നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ വിപണിയിൽ ലഭിക്കുന്ന ഓരോ ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെയും സാന്ദ്രതയും നിർമ്മാണരീതിയും വ്യത്യസ്തമായേക്കാം. അതിനാൽ പാക്കറ്റിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന നിർദേശവും ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശവും കൂടി പരിഗണിക്കണം.

പ്രധാന കുറിപ്പ്: മുകളിൽ നൽകിയ അളവുകൾ പൊതുവായി പറയുന്ന പരമ്പരാഗത ഉപയോഗരീതിയാണ്. കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ദീർഘകാല രോഗങ്ങളുള്ളവർ എന്നിവർ സ്വയം കഷായം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം എന്ന പേര് വന്നത് എങ്ങനെ?

പത്ഥ്യാക്ഷധാത്ര്യാദി കഷായം എന്ന പേര് ഈ ഔഷധയോഗത്തിലെ പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളുടെ പേരുകളിൽ നിന്നാണ് വന്നത്. പേര് ഒന്ന് പിരിച്ചുനോക്കിയാൽ തന്നെ ഇതിന്റെ അർത്ഥം എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

പഥ്യാ എന്നത് ഹരീതകി അഥവാ കടുക്ക, അക്ഷ എന്നത് വിഭീതകി അഥവാ താന്നിക്ക, ധാത്രീ എന്നത് ആമലകി അഥവാ നെല്ലിക്ക എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്കൊപ്പം മറ്റു ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും ചേർന്നതിനാലാണ് പേരിൽ “ആദി” എന്ന പദം വന്നിരിക്കുന്നത്. ഈ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായമായതിനാൽ അവസാനം “കഷായം” എന്നും ചേർത്തിരിക്കുന്നു.

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

വായുഗുളിക: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 03 Oct 2026 16:51:48 +0000

വായുഗുളിക (Vayu Gulika): ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

ശരീരത്തിൽ വായുദോഷം കൂടുമ്പോൾ പല തരത്തിലുള്ള അസ്വസ്ഥതകളും ഉണ്ടാകാം. വയറുവേദന, വയറു വീർക്കൽ, ഗ്യാസ്, ദഹനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലർക്കും ഇടയ്ക്കിടെ അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് വായുഗുളിക (Vayu Gulika).

വായുവിനെ നിയന്ത്രിക്കാനും ദഹനപ്രക്രിയയെ സഹായിക്കാനും വയറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും വായുഗുളിക ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് വാതം, ഗ്യാസ്, വയറുവേദന, വയറു നിറഞ്ഞതുപോലുള്ള തോന്നൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇതിനെക്കുറിച്ച് പലരും അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ വായുഗുളിക എന്താണ്, ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു, എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

വായുഗുളികയെക്കുറിച്ച് ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്

കേരളീയ ആയുർവേദ ചികിത്സാപാരമ്പര്യത്തിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള ‘സഹസ്രയോഗം’ (Sahasrayogam) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഗുളികാപ്രകരണത്തിൽ വായുഗുളികയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം കാണാം.

വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ഗുളികയുടെ നിർമ്മാണരീതിയും ഉപയോഗിക്കുന്ന അനുപാനവും പ്രയോഗക്രമവും ശ്ലോകത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് വാതം, ഉദരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ, ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ വായുഗുളികയുടെ പേര് കാണപ്പെടുന്നു.

ത്രിജാതകം ത്രികടുകം ത്രിഫലാ വജ്രനാഗവും
കസ്തൂരീ ജാതിഫല ഹിരവീ പശുപാശിയും ॥
അഗ്രഗ്രാഹീ ച കർപ്പൂരം പൊൻകാരം ചാലിയം വചാ ।
അഞ്ജനം ച കിരാമ്പൂവു ജീരകേ ശതകുപ്പയും ॥
ഇരുവേലി രസ രാസ്നാ ദീപ്യകൗ മനയോലയും ।
മധുകം ചീനമുളകും കാന്തം ക്ഷാരദ്വയം തഥാ ॥
ഒപ്പം കൊണ്ടു പനീരിൽ താൻ നീരിൽ താൻ ഭ്രമരോദ്ഭവേ ।
അരച്ചു കുന്നിക്കുരുവിൻ പ്രമാണം ചേർത്തുരുട്ടിയാൽ ॥
ഉണക്കി നിഴലിൽ വെച്ചു സൂക്ഷിപ്പൂ ഗുളികാ ശുഭാ ।
അഥ ജീരകകർഷത്തെ പ്രസ്ഥാർദ്ധസലിലേ ക്ഷിപേത് ॥
കുറുക്കിയതുഴക്കാക്കൂ പോരെക്കൊണ്ടതു തന്നിലേ ।
ഇവറ്റിലേകാം ഗുളികാം കലക്കി പിബതാം ക്ഷണാത് ॥
വായു നേർവരുമേക്കിട്ടും മാറുമെത്തും മഹാസുഖം ।
സംപോഷണകഷായാദി യഥാവസ്ഥം പ്രയോജയേത് ॥
സർവ്വവ്യാധിഹരീ സൈഷാ ഗുളികാ വായുസംജ്ഞിതാ ॥

വായുഗുളിക ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം

ത്രിജാതകം ത്രികടുകം ത്രിഫലാ വജ്രനാഗവും കസ്തൂരീ ജാതിഫല ഹിരവീ പശുപാശിയും ॥

ആദ്യമായി യോഗത്തിലെ പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളെ ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്നു. 'ത്രിജാതകം' എന്നാൽ ത്വക് (ഇലവർങ്ങത്തോൽ), ഏല (ഏലം), പത്ര (ഇലവർഗ്ഗപത്രി അഥവാ പച്ചില) എന്നീ മൂന്ന് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർന്ന ഗണമാണ്. 'ത്രികടുകം' എന്നത് ശൂണ്ഠി (ചുക്ക്), മരീചം (കുരുമുളക്), പിപ്പലി (തിപ്പലി) എന്നിവയാണ്; ഇത് ജഠരാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന ദീപന-പാചന ഔഷധങ്ങളാകുന്നു. 'ത്രിഫലാ' എന്നത് ഹരീതകി (കടുക്ക), ആമലകി (നെല്ലിക്ക), വിഭീതകി (താന്നിക്ക) എന്നീ മൂന്ന് ഔഷധഫലങ്ങളാണ്; ഇത് മലാനുലോമനത്തിനും ദോഷത്രയശമനത്തിനും ഉത്തമമാണ്. 'വജ്രനാഗവും' എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത് ശാസ്ത്രോക്തമായി ശോധന ചെയ്തെടുത്ത വത്സനാഭിയെയാണ് (നാഭി). അതോടൊപ്പം സുഗന്ധവാഹിയായ 'കസ്തൂരി'യും, ഗ്രാഹിയും ദീപനവുമായ 'ജാതിഫല'വും (ജാതിക്ക), 'ഹിരവി'യും (ഹീരാബോൾ അഥവാ (Mallotus philippinensis) രക്തശോധക ദ്രവ്യം), ആയുർവേദത്തിൽ ശ്വാസകോശ-ഉദരരോഗങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന 'പശുപാശി'യും ജാതിപത്രി ചേർക്കണം.

അഗ്രഗ്രാഹീ ച കർപ്പൂരം പൊൻകാരം ചാലിയം വചാ । അഞ്ജനം ച കിരാമ്പൂവു ജീരകേ ശതകുപ്പയും ॥

'അഗ്രഗ്രാഹീ' എന്നാൽ അക്കിക്കറുക (Akkikkaruka- Anacyclus pyrethrum)എന്ന ഔഷധമാണ്; ഇത് നാഡികൾക്കും ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്കും ഉത്തേജനം നൽകുന്നു. 'ച കർപ്പൂരം' എന്നത് പച്ചക്കർപ്പൂരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, ഇത് ഹൃദ്യവും വായുഹരവുമാണ്. 'പൊൻകാരം' എന്നത് ശോധന ചെയ്തു ശുദ്ധി വരുത്തിയ ടങ്കണക്ഷാരമാണ് (Borax); കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്. 'ചാലിയം' എന്നത് Purified Cinnabar ആകുന്നു. 'വചാ' എന്നാൽ ഉദരവാതശമനത്തിന് പ്രസിദ്ധമായ വയമ്പാണ്. 'അഞ്ജനം' എന്നത് മരമഞ്ഞളിന്റെ (Berberis aristata) ഘനസത്വമാണ് (Aqueous extract).രസാഞ്ജനത്തെ കുറിക്കുന്നു. 'കിരാമ്പൂവു' എന്നാൽ ലവംഗം (ഗ്രാമ്പൂ); ഇത് ഛർദ്ദിയെയും ഗ്യാസിനെയും തടയുന്നു. 'ജീരകേ' എന്ന ദ്വിവചനം കൊണ്ട് ശ്വേതജീരകം (നല്ല ജീരകം), കൃഷ്ണജീരകം (കരിഞ്ചീരകം) എന്നീ രണ്ട് ജീരകങ്ങളെയും ഒപ്പം 'ശതകുപ്പ' (ശതപുഷ്പ അഥവാ ചതകുപ്പ) എന്ന ദ്രവ്യത്തെയും ചേർക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഇരുവേലി രസ രാസ്നാ ദീപ്യകൗ മനയോലയും । മധുകം ചീനമുളകും കാന്തം ക്ഷാരദ്വയം തഥാ ॥

'ഇരുവേലി' എന്നാൽ ദാഹശമനവും പിത്തഹരവുമായ ഹ്രീബേരമാണ്. 'രസ' എന്നത് ആയുർവേദ രസശാസ്ത്ര വിധിപ്രകാരം ശോധന കഴിച്ച ശുദ്ധ രസത്തെ (പാരദം) കുറിക്കുന്നു. 'രാസ്നാ' എന്നാൽ വാതരോഗങ്ങളിൽ അഗ്രഗണ്യമായ അരത്തയാണ്. 'ദീപ്യകൗ' എന്ന പദം വായുശമനത്തിനും ദഹനത്തിനും അതിശ്രേഷ്ഠമായ യവാനിയെയും (അയമോദകം), 'മനയോലയും' എന്നാൽ ശോധന ചെയ്ത മനശ്ശില എന്ന ധാതുവാണ്; ഇത് ശ്വാസ-കഫ രോഗങ്ങൾക്ക് അമൃതതുല്യമാണ്. 'മധുകം' എന്നാൽ യഷ്ടിമധുവായ ഇരട്ടിമധുരമാണ്, ഇത് ദഹനനാളത്തിലെ വ്രണങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു. 'ചീനമുളകും' എന്നാൽ കങ്കോലമാണ് (വാൽമുളക്). 'കാന്തം' എന്നത് ശാസ്ത്രീയമായി ഭസ്മം ചെയ്ത കാന്തഭസ്മം അഥവാ ലോകഭസ്മം . 'ക്ഷാരദ്വയം തഥാ' എന്നാൽ യവക്ഷാരവും സർജ്ജികാക്ഷാരവും എന്നീ രണ്ട് ക്ഷാരദ്രവ്യങ്ങളും അതുപോലെതന്നെ യോഗത്തിൽ ചേർക്കണം എന്ന് വിവക്ഷ.

ഒപ്പം കൊണ്ടു പനീരിൽ താൻ നീരിൽ താൻ ഭ്രമരോദ്ഭവേ । അരച്ചു കുന്നിക്കുരുവിൻ പ്രമാണം ചേർത്തുരുട്ടിയാൽ ॥

ഈ ഔഷധക്കൂട്ടിന്റെ നിർമ്മാണക്രമമാണ് ഇവിടെ ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നത്. മേൽപ്പറഞ്ഞ ദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം തന്നെ 'ഒപ്പം കൊണ്ടു'—അതായത് തുല്യ അളവിലെടുത്ത് സൂക്ഷ്മചൂർണ്ണമാക്കി യോജിപ്പിക്കണം. തുടർന്ന് ഭാവന ചെയ്യാനായി 'പനീരിൽ താൻ' (ശുദ്ധമായ ഗുലാബ് ജലത്തിലോ) അല്ലെങ്കിൽ 'ഭ്രമരോദ്ഭവേ നീരിൽ താൻ' (ഭ്രമരം അഥവാ തേനീച്ച ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന തേൻ ചേർത്ത ശുദ്ധജലത്തിലോ) ചേർത്ത് നല്ലവണ്ണം അരച്ചെടുക്കണം (മർദ്ദനം ചെയ്യണം). മരുന്നുകൾ സമന്വയിച്ച് പാകമാകുമ്പോൾ ഒരു 'കുന്നിക്കുരുവിൻ പ്രമാണം' (ഏകദേശം ഒരു ഗുഞ്ജ അഥവാ 125 മില്ലിഗ്രാം തൂക്കത്തിൽ) വലിപ്പത്തിൽ ഗുളികകളായി ഉരുട്ടിയെടുക്കണം.

ഉണക്കി നിഴലിൽ വെച്ചു സൂക്ഷിപ്പൂ ഗുളികാ ശുഭാ ।

ഇങ്ങനെ ഭംഗിയായി ഉരുട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ഔഷധഗുളികകളെ ശക്തമായ വെയിലത്തു വെച്ച് ഉണക്കരുത്; കസ്തൂരിയും കർപ്പൂരവും പോലെയുള്ള ബാഷ്പീകരണ സ്വഭാവമുള്ള ഉഗ്രവീര്യ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗുണം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഇവയെ 'നിഴലിൽ വെച്ചു' തന്നെ ഉണക്കിയെടുക്കണം. ഉണങ്ങി പാകമായ ഈ ഗുളികകളെ ഈർപ്പവും കാറ്റും ഏൽക്കാത്തവിധം വൃത്തിയുള്ള ഭരണികളിലോ പാത്രങ്ങളിലോ ദീർഘകാലം ഉപയോഗിക്കാനായി സൂക്ഷിച്ചു വെക്കുക.

അഥ ജീരകകർഷത്തെ പ്രസ്ഥാർദ്ധസലിലേ ക്ഷിപേത് ॥ കുറുക്കിയതുഴക്കാക്കൂ പോരെക്കൊണ്ടതു തന്നിലേ । ഇവറ്റിലേകാം ഗുളികാം കലക്കി പിബതാം ക്ഷണാത് ॥

ഇവിടെ ഗുളിക സേവിക്കേണ്ട അനുപാനക്രമം വിശദീകരിക്കുന്നു. 'അഥ' എന്നാൽ ഇനി മേൽ പ്രയോഗം എങ്ങനെയെന്നാൽ: ഒരു 'കർഷം' (ഏകദേശം 12 ഗ്രാം) ജീരകമെടുത്ത് 'പ്രസ്ഥാർദ്ധ സലിലേ' (അര പ്രസ്ഥം അഥവാ രണ്ട് നാഴി വെള്ളത്തിൽ) ഇടുക. ആ വെള്ളം അടുപ്പത്തുവെച്ച് നന്നായി തിളപ്പിച്ച് വറ്റിച്ച് 'ഒരു ഉഴക്ക്' (അര നാഴി അഥവാ 96 മില്ലിലിറ്റർ) അളവാക്കി കുറുക്കിയെടുക്കുക. അങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ ഇളംചൂടുള്ള ജീരകക്കഷായത്തിൽ ഈ ഗുളികകളിൽ 'ഏകാം' (ഒരെണ്ണം) നന്നായി കലക്കി 'ക്ഷണാത്' (ഉടൻതന്നെ) രോഗിക്ക് കുടിക്കാൻ നൽകുക.

വായു നേർവരുമേക്കിട്ടും മാറുമെത്തും മഹാസുഖം । സംപോഷണകഷായാദി യഥാവസ്ഥം പ്രയോജയേത് ॥ സർവ്വവ്യാധിഹരീ സൈഷാ ഗുളികാ വായുസംജ്ഞിതാ ॥

ഈ യോഗത്തിന്റെ മഹത്തായ ഫലശ്രുതിയാണിത്. ഇപ്രകാരം ജീരകവെള്ളത്തിൽ സേവിച്ചാൽ അപാനമാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും ഊർദ്ധ്വമാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും ദുഷിച്ചു പ്രകോപിച്ചുനിൽക്കുന്ന വായു നേർവഴിക്കാകും (വാതാനുലോമനം സംഭവിക്കും); അതികഠിനമായ ഏക്കിളും (ഹിക്ക), പുളിച്ചുതികട്ടലും, ഏമ്പക്കവും ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് ശമിക്കുകയും രോഗിക്ക് പരമമായ ആശ്വാസവും സുഖവും അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യും. രോഗിയുടെ ബലവും ദോഷകോപത്തിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളും നിരീക്ഷിച്ച് ദഹനത്തെയും ശരീരധാതുക്കളെയും പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന വിവിധ കഷായങ്ങളിലോ മറ്റ് അനുപാനങ്ങളിലോ രോഗാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് ('യഥാവസ്ഥം') വൈദ്യന്മാർക്ക് ഇത് പ്രയോഗിക്കാവുന്നതാണ്. വാതകോപം കൊണ്ടും ദഹനക്കേടുകൊണ്ടും ഉണ്ടാകുന്ന സകലവിധ ഉദരരോഗങ്ങളെയും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്ന ഈ സിദ്ധൗഷധത്തിനാണ് ആചാര്യന്മാർ 'വായുഗുളിക' എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്നത്.

വായുഗുളിക എന്തെല്ലാം രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

വായുഗുളിക എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരുടെയും മനസ്സിൽ വരുന്നത് വെറുമൊരു ഗ്യാസ്ട്രബിളിനുള്ള സാധാരണ ഗുളിക എന്ന ചിന്തയാണ്. എന്നാൽ സഹസ്രയോഗത്തിലെ വായുഗുളികയുടെ ശ്ലോകങ്ങൾ ഓരോ വരിയായി ആഴത്തിൽ വായിച്ചുനോക്കിയാൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോകും. ഇതൊരു ചെറിയ ദഹനമരുന്നല്ല; തലച്ചോറ് മുതൽ മലദ്വാരം വരെയുള്ള ശരീരത്തിലെ സകല വാതസഞ്ചാരങ്ങളെയും നേരെയാക്കാൻ കഴിവുള്ള അതീവ വീര്യമുള്ള ഒരു സിദ്ധൗഷധമാണിത്.

ശ്ലോകത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന ചേരുവകളും അതിന്റെ ഫലശ്രുതിയും മുൻനിർത്തി, വായുഗുളിക ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് അത്ഭുതകരമായ ഫലം തരുന്നത് എന്ന് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം.

ദഹനവ്യവസ്ഥയിലെ വായുകോപവും വയറു വീർക്കലും (Flatulence & Bloating)

“വായു നേർവരുമേക്കിട്ടും മാറുമെത്തും മഹാസുഖം...”

ശ്ലോകത്തിന്റെ ഫലശ്രുതി തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ ഈ വരികളോടെയാണ്. ദഹനം ശരിയായി നടക്കാതെ വായു താഴോട്ടോ മുകളിലോട്ടോ പോകാതെ വയറ്റിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് 'ആനാഹം' അഥവാ ബ്ലോട്ടിംഗ്. ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ത്രികടുക് (ചുക്ക്, മുളക്, തിപ്പലി), ദീപ്യകം (അയമോദകം), ജീരകങ്ങൾ, ശതകുപ്പ എന്നിവ ജഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്തുകയും കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വായുവിനെ താഴോട്ട് വഴിതിരിച്ചുവിടുകയും (വാതാനുലോമനം) ചെയ്യുന്നു. വയറു വീർത്തു മുറുകി കല്ലുപോലെയാകുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് ഇത് സേവിച്ച് മിനിറ്റുകൾക്കകം മാറ്റം വരും.

വിട്ടുമാറാത്ത ഏക്കിളും പുളിച്ചുതികട്ടലും (Hiccups & Acid Reflux)

ശ്ലോകത്തിൽ 'ഏക്കിട്ടും മാറും' എന്ന് പ്രത്യേകം എടുത്തുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ 'ഹിക്ക' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഏക്കിൾ അത്ര നിസ്സാര രോഗമല്ല; പ്രാണവായുവും ഉദാനവായുവും വിപരീത ദിശയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴാണ് ഏക്കിൾ വരുന്നത്. സാധാരണ വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടോ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചിട്ടോ മാറാത്ത അതികഠിനമായ ഏക്കിളിന് വായുഗുളിക ജീരകവെള്ളത്തിൽ കലക്കി കൊടുത്താൽ ഉടനടി ശമനമുണ്ടാകും.

അതുപോലെതന്നെ, കഴിച്ച ഭക്ഷണം ദഹിക്കാതെ പുളിച്ചുതികട്ടി നെഞ്ചിലേക്ക് കയറിവരുന്ന അവസ്ഥയ്ക്കും (GERD), ഒപ്പം വരുന്ന ഛർദ്ദിലിനും ഇതിലെ രസാഞ്ജനവും (മരമഞ്ഞൾ സത്ത്), ഇരട്ടിമധുരവും, ചീനമുളകും ഉത്തമ പരിഹാരമാണ്.

അതികഠിനമായ വയറുവേദനയും കൊളുത്തിപ്പിടുത്തവും (Abdominal Colic)

വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് തങ്ങിനിന്ന് കുത്തുന്നതുപോലെയോ പിഴിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നതുപോലെയോ ഉള്ള വേദന (ശൂലാരോഗം) ഉണ്ടാകുമ്പോൾ വെറും ഇഞ്ചിനീരോ ജീരകമോ കഴിച്ചാൽ പെട്ടെന്ന് കുറയില്ല. അവിടെയാണ് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന രസൗഷധങ്ങളുടെയും ക്ഷാരങ്ങളുടെയും പങ്ക്.

ശോധന ചെയ്ത ചാലിയം (ഹിംഗുളം), പൊൻകാരം (ടങ്കണക്ഷാരം), ക്ഷാരദ്വയം (യവക്ഷാരം, സർജ്ജികാക്ഷാരം), കാന്തഭസ്മം എന്നിവ ആമാശയത്തിലെയും കുടലിലെയും സ്പാസം (Spasm) അഥവാ പേശിവലിവ് ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഇതാണ് ശ്ലോകത്തിൽ 'എത്തും മഹാസുഖം' എന്ന് പറയുന്നത്; അസഹ്യമായ വേദനയിൽ പുളയുന്ന ഒരാൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസം നൽകാൻ ഇതിലെ ധാതുക്കൾക്ക് സാധിക്കും.

ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളും കഫക്കെട്ടും (Bronchial Asthma & Cough)

വായുഗുളികയെ പലരും വെറുമൊരു വയറ്റിലെ മരുന്നായി മാത്രം കാണുമ്പോൾ, ആചാര്യന്മാർ ശ്ലോകത്തിൽ ചേർത്തുവെച്ചിരിക്കുന്നത് ശ്വാസകോശത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന അത്ഭുതക്കൂട്ടുകളാണ്:

വജ്രനാഗം (ശുദ്ധിചെയ്ത വത്സനാഭി)

കസ്തൂരി

കർപ്പൂരം

മനയോല (മനശ്ശില)

ശ്വാസകോശത്തിലെ കുഴലുകളിൽ കഫം അടിഞ്ഞുകൂടി ശ്വാസമെടുക്കാൻ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന അവസ്ഥ (ശ്വാസരോഗം / Asthma), നിർത്താതെയുള്ള വരണ്ട ചുമ, നെഞ്ചിലെ ഭാരം എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് ജീവരക്ഷാ ഔഷധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കസ്തൂരിയും കർപ്പൂരവും ശ്വാസനാളങ്ങളെ വികസിപ്പിക്കുമ്പോൾ, മനയോലയും വത്സനാഭിയും ഉള്ളിലെ കഫത്തെ വേഗത്തിൽ അലിയിച്ചു കളയുന്നു.

ഹൃദയസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളും പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണവും

വായുഗുളികയിലെ കസ്തൂരി, കർപ്പൂരം, ജാതിക്ക, പശുപാശി (ജാതിപത്രി) എന്നിവ അതീവ സുഗന്ധവും ഉത്തേജനശേഷിയുമുള്ളവയാണ്. ഗ്യാസ് കയറി നെഞ്ചിൽ തട്ടി നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുക, വല്ലാത്ത അങ്കലാപ്പും ശ്വാസംമുട്ടലും തോന്നുക, ബോധക്കേട് പോലെ വരിക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഈ ഗുളിക നാവിൽ അരച്ചുതേയ്ക്കുന്നത് ഹൃദയപേശികൾക്കും നാഡികൾക്കും പെട്ടെന്ന് ഉന്മേഷം നൽകും. രക്തയോട്ടം ക്രമീകരിക്കാൻ ഇതിലെ സൂക്ഷ്മ ഔഷധങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

വായയിലെ രുചിയില്ലായ്മയും (അരുചി) നാഡീ തളർച്ചയും

ശ്ലോകത്തിലെ അഗ്രഗ്രാഹി (അക്കലക്കര), വചാ (വയമ്പ്), രാസ്നാ (അരത്ത) എന്നീ ദ്രവ്യങ്ങൾ നാഡീവ്യവസ്ഥയെ നേരിട്ട് ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നവയാണ്. പനി വന്നതിനു ശേഷമോ ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ മൂലമോ നാവിലെ രസമുകുളങ്ങൾ ചത്തുപോയി എന്തു കഴിച്ചാലും ചവർപ്പോ അരുചിയോ തോന്നുന്ന അവസ്ഥയിൽ വായുഗുളിക വായിലിട്ട് അലിയിച്ചിറക്കുന്നത് വിശപ്പും രുചിയും തിരികെ കൊണ്ടുവരും.

ശ്ലോകം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രത്യേക സേവന രീതികൾ

മരുന്ന് വെറുതെ കഴിച്ചാൽ പോരാ, അത് എങ്ങനെ കഴിക്കണം എന്നും ശ്ലോകം കൃത്യമായി നിഷ്കർഷിക്കുന്നുണ്ട്:

ജീരകക്കഷായത്തിൽ: ഒരു കർഷം (12 ഗ്രാം) ജീരകം രണ്ട് നാഴി വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച് അര നാഴിയാക്കി, ആ ജീരകവെള്ളത്തിൽ ഗുളിക കലക്കി കുടിച്ചാൽ ഉദരവായുവും ഏക്കിളും അപ്പോൾത്തന്നെ മാറും.

സംപോഷണ കഷായങ്ങളിൽ ('സംപോഷണകഷായാദി യഥാവസ്ഥം'): രോഗിയുടെയും രോഗത്തിന്റെയും അവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് മറ്റ് കഷായങ്ങളിലോ അനുപാനങ്ങളിലോ ഇത് ചേർക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന്:

കഫക്കെട്ടിനും ചുമയ്ക്കും തുളസിനീരിലോ വാശാദി കഷായത്തിലോ.

കഠിനമായ വാതവേദനകൾക്ക് രാസ്നാദി കഷായത്തിലോ സഹചരാദി കഷായത്തിലോ.

ദഹനക്കേടിന് ചുക്കുകാപ്പിയിലോ ചൂടുവെള്ളത്തിലോ.

കുട്ടികളിലെ വയറുവേദനയ്ക്ക് മുലപ്പാലിലോ തേൻ ചേർത്തൊ .

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ, വായുഗുളികയുടെ പൂർണ്ണ ഗുണം കിട്ടാൻ അത് വെറുതെ വിഴുങ്ങുകയല്ല, മറിച്ച് ഏതു പ്രശ്നത്തിനാണോ കഴിക്കുന്നത് അതിനനുയോജ്യമായ കൂട്ടിൽ (അനുപാനത്തിൽ) ചാലിച്ചു കുടിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്:

ഗ്യാസും ഏക്കിളും മാറാൻ: കുറച്ചു ജീരകമിട്ട് തിളപ്പിച്ചു കുറുക്കിയ ജീരകവെള്ളത്തിൽ ഈ ഗുളിക കലക്കി ഉടൻ കുടിക്കുക.

സാധാരണ ദഹനക്കേടിന്: ഇളംചൂടുവെള്ളത്തിലോ അല്പം ചുക്കുകാപ്പിയിലോ കഴിച്ചാൽ മതിയാകും.

കഫക്കെട്ടിനും ചുമയ്ക്കും: തുളസിയില നീരിലോ വാശാദി കഷായത്തിലോ ചാലിച്ചു സേവിക്കാം.

കഠിനമായ വാതവേദനകൾക്ക്: രാസ്നാദി കഷായം പോലുള്ള വാതഹര കഷായങ്ങൾക്കൊപ്പം ചേർത്തു കഴിക്കാം.

കൈക്കുഞ്ഞുങ്ങളിലെ വയറുവേദനയ്ക്ക്: മുലപ്പാലിൽ ഗുളികയുടെ വളരെ ചെറിയൊരു അംശം മാത്രം ഉരച്ചു നൽകാം.

ഒരു വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള കുട്ടികൾക്ക്: സാധാരണ തണുത്ത ജീരകവെള്ളത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ അല്പം തേനിൽ മാത്രമായോ ചാലിച്ചു നൽകാം

ശ്ലോകം അവസാനിക്കുന്നത് “സർവ്വവ്യാധിഹരീ സൈഷാ ഗുളികാ വായുസംജ്ഞിതാ” എന്ന ഗംഭീരമായ പ്രഖ്യാപനത്തോടെയാണ്. ആയുർവേദ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം പിത്തവും കഫവും മലങ്ങളുമെല്ലാം സ്വന്തമായി ചലിക്കാൻ ശേഷിയില്ലാത്തവയാണ്; വായു കൊണ്ടുപോയി തള്ളുന്നിടത്താണ് രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. ആ വായുവിനെ അടക്കി നേർവഴിക്കാക്കാൻ പ്രാപ്തിയുള്ളതുകൊണ്ടാണ് വായുഗുളികയെ സർവ്വവ്യാധികളെയും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്ന സിദ്ധൗഷധമായി ആചാര്യന്മാർ വാഴ്ത്തിയത്.

സ്വർണ്ണഭസ്മം ചേർത്ത വായുഗുളികയെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ?

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന പരമ്പരാഗത ഔഷധക്കൂട്ടുകൾക്ക് പുറമെ, മരുന്നിന്റെ ഗുണനിലവാരവും രോഗശമന ശേഷിയും ഒരുപടി കൂടി ഉയർത്താൻ ചില പ്രമുഖ ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കൾ ഇതിലേക്ക് ശാസ്ത്രീയമായി ഭസ്മം ചെയ്ത സ്വർണ്ണഭസ്മം (Swarna Bhasma) കൂടി ചേർക്കാറുണ്ട്.

വായുഗുളികയുടെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

വായുഗുളിക ഒരു സാധാരണ ഗ്യാസ് ഗുളികയായി കരുതി സ്വയം കഴിക്കേണ്ട മരുന്നല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിൽ ക്ഷാരം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ശക്തമായ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ, ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ചിലരിൽ ഒഴിഞ്ഞ വയറ്റിൽ കഴിക്കുമ്പോൾ വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥത, എരിച്ചിൽ, അസിഡിറ്റി പോലുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ വൈദ്യൻ നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കുന്ന രീതിയാണ് പരിഗണിക്കാറുള്ളത്. മരുന്ന് കഴിച്ചതിന് ശേഷം ആവശ്യത്തിന് വെള്ളം കുടിക്കുന്നതും സഹായകരമായേക്കാം. എന്നാൽ ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ കഴിക്കണമെന്നത് രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും മരുന്നിന്റെ നിർദ്ദേശവും അനുസരിച്ചായിരിക്കണം.

കുട്ടികൾക്കും ഗർഭിണികൾക്കും ഈ മരുന്ന് നൽകുമ്പോൾ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്. സ്വന്തം തീരുമാനപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാതെ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

പുരുഷന്മാർ വന്ധ്യതയ്ക്കുള്ള ചികിത്സയിലാണെങ്കിൽ, വായുഗുളിക ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറോട് നിർബന്ധമായും പറയണം. ഇതിലെ ക്ഷാരദ്രവ്യങ്ങൾ പുരുഷപ്രജനനശേഷിയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുമെന്ന അവകാശവാദം ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ കാണാം . അതിനാൽ ഇത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ മുൻകരുതലായി വൈദ്യോപദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

മറ്റു മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, കുട്ടികൾ, വൃക്ക/കരൾ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങളുള്ളവർ എന്നിവർ പ്രത്യേകിച്ച് സ്വയം ചികിത്സ ഒഴിവാക്കണം.

പ്രധാന കുറിപ്പ്: വായുഗുളികയുടെ ഘടനയിൽ പാരദം, ഹിംഗുളം, മനശ്ശില, ടങ്കണം, കാന്തം തുടങ്ങിയ ലോഹ-ധാതു വിഭാഗത്തിലെ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഗ്രന്ഥപാഠമാണ് പരിഗണിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ശുദ്ധീകരണം, ഔഷധനിർമ്മാണ നിലവാരം, ശരിയായ അളവ്, ഉപയോഗരീതി എന്നിവ വളരെ പ്രധാനമാണ്. ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ മേൽനോട്ടമില്ലാതെ ഈ മരുന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.

വായുഗുളികയും കസ്തൂര്യാദി ഗുളികയും ഒന്നാണോ? അറിയാം ഇതിന്റെ പാരമ്പര്യം

ആയുർവേദ മരുന്നുകളുടെ പേരുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ചെറിയൊരു കൺഫ്യൂഷൻ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. “വായുഗുളിക” എന്നും “കസ്തൂര്യാദി ഗുളിക” എന്നും പറയുന്നത് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത മരുന്നുകളാണോ? എന്ന സംശയവും അത്തരത്തിലൊന്നാണ്.

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഗുളികാപ്രകരണത്തിൽ ഈ യോഗം “കസ്തൂര്യാദി ഗുളിക” എന്ന പേരിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ലഭ്യമായ ഗ്രന്ഥപരാമർശങ്ങളിലും ഇതിന് “Kasturyadi (Vayu) Gutika” എന്ന പേര് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ കേരളീയ ആയുർവേദ പ്രയോഗത്തിൽ വായുഗുളിക, കസ്തൂര്യാദി ഗുളിക എന്നീ പേരുകൾ ഒരേ പരമ്പരാഗത യോഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

അമൃതോത്തരം കഷായം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 01 Oct 2026 13:26:05 +0000

പനി വരുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് നല്ല ക്ഷീണം, വേദന, വിശപ്പില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കൂടി ഉണ്ടാകുന്നത് സാധാരണമാണ്. ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന കഷായങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നാണ് അമൃതോത്തരം കഷായം (Amruthotharam Kashayam).

പേരിൽ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അമൃത (ഗുഡൂചി) ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. അതിനൊപ്പം ചുക്ക്, ഹരിതകി തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങളും ചേർന്നാണ് ഈ കഷായം തയ്യാറാക്കുന്നത്. പനി, ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ, ശരീരവേദന തുടങ്ങിയ ചില അവസ്ഥകളിൽ അമൃതോത്തരം കഷായം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

അമൃതോത്തരം കഷായം എന്താണ്? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെ കഴിക്കണം, എന്തൊക്കെയാണ് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ? അമൃതോത്തരം കഷായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വിവരങ്ങളെല്ലാം ലളിതമായ നോക്കാം.

അമൃതോത്തരം കഷായത്തെക്കുറിച്ച് സഹസ്രയോഗത്തിൽ പറയുന്നത്

അമൃതോത്തരം കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് സഹസ്രയോഗത്തിലെ കഷായയോഗ പ്രകരണത്തിൽ, 30-ാം യോഗത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

നാഗരാമൃതഹരീതകീഃ ക്രമാ-

ന്നാമഹസ്തനയനാങ്ഘ്രിഭാഗശഃ ।

സാധുസിദ്ധമുദകം സശർക്കരം

നാശയത്യഖിലദോഷജം ജ്വരമ് ॥

സഹസ്രയോഗം കഷായയോഗപ്രകരണത്തിൽ ദർശിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകം, കേരളീയ ആയുർവേദ ചികിത്സാ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തവും പ്രമാണികവുമായ അമൃതോത്തരം കഷായത്തിന്റെ (നാഗരാദി കഷായം) നിർമ്മാണവിധിയെയും ഗുണഫലങ്ങളെയും പ്രതിപാദിക്കുന്നതാണ്.

വ്യാഖ്യാനം

നാഗരാമൃതഹരീതകീഃ (നാഗര - അമൃത - ഹരീതകീഃ): ഇവിടെ യോഗത്തിലെ മൂന്ന് പ്രധാന ദിവ്യൗഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്നത്. നാഗരം എന്നാൽ ഉണങ്ങിയ ഇഞ്ചി അഥവാ ചുക്ക് (Zingiber officinale). ഇത് ഉഷ്ണവീര്യത്തോടുകൂടിയതും ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളുള്ളതുമാണ്. അമൃത എന്നാൽ രോഗങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കി ആയുസ്സ് നൽകുന്ന ചിറ്റമൃത് അഥവാ ഗുഡൂചി (Tinospora cordifolia). ഇത് ജ്വരഹരവും ത്രിദോഷശമനവുമാണ്. ഹരീതകീ എന്നാൽ രോഗങ്ങളെ ഹരിക്കുന്ന സാക്ഷാൽ കടുക്ക (Terminalia chebula). ഇത് ശരീരത്തിലെ മലങ്ങളെ അനുലോമനം ചെയ്യാനും വാതകോപം ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

2. ക്രമാത്:

യഥാക്രമം' അഥവാ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അതേ അടുക്കോടെ എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. അതായത് ആദ്യം പറഞ്ഞ ചുക്ക്, രണ്ടാമത് പറഞ്ഞ ചിറ്റമൃത്, മൂന്നാമത് പറഞ്ഞ കടുക്ക എന്നീ ക്രമത്തിൽ തന്നെ അവയുടെ അളവ് കണക്കാക്കണം എന്ന് ആചാര്യൻ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു.

3. നാമഹസ്തനയനാങ്ഘ്രിഭാഗശഃ:

നാഗഹസ്തനയനാങ്ഘ്രിഭാഗശഃ): ഈ ഔഷധങ്ങൾ ചേർക്കേണ്ട 'പ്രമാണത്തെ' അഥവാ അളവിനെയാണ് ഈ പദം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരമ്പരാഗതമായി സംഖ്യകളെയും അളവുകളെയും സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്. ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രീയമായ വ്യാഖ്യാനപ്രകാരം ഇവ യഥാക്രമം 2, 6, 4 ഭാഗങ്ങളായി (അഥവാ ലളിതമാക്കിയാൽ 1 : 3 : 2 എന്ന അനുപാതത്തിൽ) എടുക്കണം എന്നാണ് വിധി. അതായത് നാഗരം (ചുക്ക്) 2 കഴഞ്ച്, അമൃത (ചിറ്റമൃത്) 6 കഴഞ്ച്, ഹരീതകി (കടുക്ക) 4 കഴഞ്ച് എന്നിങ്ങനെ അളന്നെടുക്കണം. ഇവിടെ ഘടകങ്ങളിൽ അമൃത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ അളവിൽ (ഉത്തരമായി - അധികമായി) ചേർത്തിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ യോഗത്തിന് 'അമൃതോത്തരം' എന്ന സാർത്ഥകമായ നാമം സിദ്ധിച്ചത്.

4. സാധുസിദ്ധം:

'സാധു' എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയമായി അഥവാ ഉത്തമമായ രീതിയിൽ; 'സിദ്ധം' എന്നാൽ പാകം ചെയ്യപ്പെട്ടത്. അതായത്, ആയുർവേദ കഷായ കൽപ്പനയുടെ കർശനമായ വിധിപ്രകാരം നിർമ്മിച്ചെടുത്തത് എന്നർത്ഥം. നിർദ്ദിഷ്ട അളവിൽ ചതച്ചെടുത്ത മരുന്നുകളിൽ പതിനാറിരട്ടി ശുദ്ധജലം ചേർത്ത്, മൺപാത്രത്തിൽ മൃദുവഗ്നിയിൽ (ചെറുതീയിൽ) വേവിച്ച്, നാലിലൊന്നോ എട്ടിലൊന്നോ ആയി വറ്റിച്ചു കുറുക്കി, തുണിയിൽ അരിച്ചെടുക്കുന്ന ഉത്തമ നിർമ്മാണ രീതിയെയാണ് 'സാധുസിദ്ധം' എന്ന് ആചാര്യൻ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

5. ഉദകം:

ഇവിടെ വെറും വെള്ളത്തെയല്ല, മറിച്ച് ഔഷധഗുണങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും സംയോജിച്ച് പാകമായി വന്ന 'ഔഷധ കഷായജലത്തെ' (ക്വാഥം) യാണ് ഉദകം എന്ന പദം കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്.

6. സശർക്കരം:

'ശർക്കരയോടുകൂടിയത്'. തയ്യാറാക്കിയ കഷായം സേവിക്കുമ്പോൾ അതിൽ നിശ്ചിത അളവ് ശർക്കരയോ പനംകൽക്കണ്ടമോ മേമ്പൊടിയായി (അനുപാനമായി) ചേർക്കണം. ശർക്കര ചേർക്കുന്നത് കഷായത്തിന്റെ രൂക്ഷത കുറയ്ക്കാനും, പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും, ദഹനരസങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും ഔഷധവീര്യം ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ധാതുക്കളിലേക്കും വേഗത്തിൽ എത്തിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

7. നാശയതി:

'പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കുന്നു' അഥവാ വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെ താൽക്കാലികമായി അടിച്ചമർത്തുകയല്ല, മറിച്ച് രോഗകാരണമായ ദോഷകോപത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുകയാണ് ഈ ഔഷധം ചെയ്യുന്നത്.

8. അഖിലദോഷജം:

'അഖില' എന്നാൽ സമസ്തമായ, 'ദോഷജം' എന്നാൽ ദോഷങ്ങളുടെ കോപത്താൽ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളുടെ തനതായ കോപം കൊണ്ടോ, അവയുടെ പരസ്പര സംയോജനം (ദ്വന്ദ്വജം) കൊണ്ടോ, മൂന്നു ദോഷങ്ങളും ഒരുമിച്ചു കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന സന്നിപാത അവസ്ഥ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന സമസ്ത രോഗാവസ്ഥകളെയും ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

9. ജ്വരമ്:

ആയുർവേദ ശാസ്ത്രത്തിൽ രോഗങ്ങളുടെ രാജാവായി ('രോഗാധീശൻ') കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന 'ജ്വരത്തെ' അഥവാ പനിയെ.ചുക്ക് രണ്ട് ഭാഗവും, ചിറ്റമൃത് ആറ് ഭാഗവും, കടുക്ക നാല് ഭാഗവും യഥാക്രമം എടുത്ത്, വിധിപ്രകാരം വെള്ളം ചേർത്ത് കാച്ചിക്കുറുക്കിയെടുക്കുന്ന കഷായം ശർക്കര മേമ്പൊടി ചേർത്ത് സേവിച്ചാൽ; വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ സമസ്ത ദോഷങ്ങളാലും ഉണ്ടാകുന്ന സകലവിധ ജ്വരങ്ങളും വേരോടെ ശമിക്കുന്നതാണ്.

ചികിത്സാ തത്വം:

ജ്വരത്തിന്റെ ആരംഭാവസ്ഥയിൽ ആമാശയത്തിൽ 'ആമം' (അപക്വമായ ദഹനമാലിന്യം) അടിഞ്ഞുകൂടുകയും അഗ്നിമാന്ദ്യം സംഭവിക്കുകയും സ്രോതസ്സുകൾ അടയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ ചുക്ക് തന്റെ തീക്ഷ്ണ-ഉഷ്ണ ഗുണങ്ങളാൽ അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ച് ആമപാചനം നടത്തുന്നു; ചിറ്റമൃത് പിത്തശമനവും രസായന ഗുണവും നൽകി ശരീരബലം വീണ്ടെടുക്കുന്നു; കടുക്ക സ്രോതോരോധം നീക്കി മാലിന്യങ്ങളെ താഴേക്ക് ഒഴുക്കി (അനുലോമനം) കളയുന്നു. അങ്ങനെ ദോഷങ്ങളെ ശാന്തമാക്കി ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക താപത്തെയും ആരോഗ്യത്തെയും വീണ്ടെടുക്കാൻ ഈ യോഗം സഹായിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ അമൃതോത്തരം കഷായം പ്രധാനമായും എന്തിനാണ്?

നൂറ്റാണ്ടുകളായി നമ്മുടെ വീടുകളിൽ പനി വന്നാൽ ആദ്യം തിളപ്പിച്ചൊഴിക്കുന്ന ഒന്നാണ് അമൃതോത്തരം കഷായം. എന്നാൽ സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഒറ്റ ശ്ലോകത്തിൽ ഒതുക്കി ആചാര്യന്മാർ പറഞ്ഞുതന്ന ഈ മരുന്ന് വെറുമൊരു സാധാരണ പനിക്കഷായം മാത്രമല്ല; ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഒട്ടനവധി രോഗാവസ്ഥകളെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാനുള്ള അത്ഭുതക്കൂട്ടാണ്.

ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ വാക്കും ആഴത്തിൽ പരിശോധിച്ചാൽ ഇത് ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്കാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതെന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം.

1. നാഗരം (ചുക്ക്) മാറ്റുന്ന രോഗങ്ങൾ

ശ്ലോകം തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ നാഗരം അഥവാ ചുക്കിലാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ചുക്ക് മികച്ചൊരു ‘ആമപാചക’ ഔഷധമാണ്. അതായത് ദഹിക്കാതെ കിടക്കുന്ന ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ വിഷാംശമായി (ആമം) മാറുന്നതിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഘടകം.

വിശപ്പില്ലായ്മയും അഗ്നിമാന്ദ്യവും: പനിയോടൊപ്പം വായ കയ്ക്കുക, ഒട്ടും വിശപ്പില്ലാതിരിക്കുക, വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് നിറഞ്ഞ് വീർപ്പുമുട്ടുക എന്നീ അവസ്ഥകൾ പൂർണ്ണമായി മാറ്റാൻ ചുക്കിന് കഴിയും.

ആമവാതം (Rheumatoid Arthritis): ദഹനക്കേട് കൊണ്ട് ശരീരത്തിലെ സന്ധികളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ആമത്തെ ദഹിപ്പിച്ച് കളയുന്നതിനാൽ, സന്ധികളിലെ കഠിനമായ വേദനയ്ക്കും വിറയലിനും ഇത് ഉത്തമമാണ്.

ശരീരവേദനയും കൊളുത്തിപ്പിടുത്തവും: വാതകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന നടുവേദന, പേശിവേദന എന്നിവ ചുക്കിന്റെ ചൂടോടെയുള്ള ഗുണം വഴി ശമിക്കുന്നു.

2. അമൃത (ചിറ്റമൃത്) ശമിപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥകൾ

രണ്ടാമത്തെ ഘടകമായ അമൃത അഥവാ ചിറ്റമൃത് ശരീരത്തിലെ പിത്തത്തെ തണുപ്പിക്കുകയും രോഗപ്രതിരോധശേഷി വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദിവ്യൗഷധമാണ്.

വിട്ടുമാറാത്ത പനികൾ: ആഴ്ചകളോളം വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്ന വൈറൽ പനികൾ, ക്ഷീണം മാത്രം ബാക്കിയാക്കുന്ന അണുബാധകൾ എന്നിവയിൽ ചിറ്റമൃത് ശരീരത്തിലെ ആന്തരിക ചൂട് കുറയ്ക്കുന്നു.

രക്തവാതവും യൂറിക് ആസിഡും (Gout): രക്തം ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന വാതരോഗങ്ങൾക്കും, ശരീരത്തിൽ യൂറിക് ആസിഡ് കൂടി സന്ധികളിൽ തരിപ്പും നീരും കത്തുന്ന വേദനയും ഉണ്ടാകുന്നതിനും ചിറ്റമൃത് ഒന്നാന്തരം പ്രതിവിധിയാണ്.

കരളിന്റെ ക്ഷീണവും അണുബാധകളും: ഇൻഫെക്ഷനുകൾ കാരണം കരളിലുണ്ടാകുന്ന വീക്കം കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധം ഉയർത്താനും അമൃത് സഹായിക്കുന്നു.

3. ഹരീതകീ (കടുക്ക) മാറ്റിയെടുക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ

മൂന്നാമത്തെ മരുന്നായ ഹരീതകി അഥവാ കടുക്ക മാലിന്യങ്ങളെ താഴേക്ക് ഒഴുക്കി പുറന്തള്ളുന്ന (അനുലോമനം) സ്വഭാവമുള്ളതാണ്.

മലബന്ധവും വയറ്റിലെ കനപ്പും: പനിയോടനുബന്ധിച്ച് മലം പോകാതിരിക്കുക, അടിവയറ്റിൽ ഭാരം തോന്നുക എന്നീ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കടുക്ക പൂർണ്ണമായി പരിഹരിക്കുന്നു.

നീർക്കെട്ട് (Inflammation/Edema): ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളിലും സന്ധികളിലും കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അനാവശ്യ നീരിനെ മൂത്രത്തിലൂടെയും മലത്തിലൂടെയും വലിച്ച് പുറന്തള്ളാൻ കടുക്ക സഹായിക്കുന്നു.

സ്രോതോരോധം (നാഡീ തടസ്സങ്ങൾ): ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മ നാളികളിലെ തടസ്സങ്ങൾ മാറ്റി രക്തയോട്ടം സുഗമമാക്കുന്നു.

4. 'നാമഹസ്തനയനാങ്ഘ്രിഭാഗശഃ', 'സശർക്കരം', 'അഖിലദോഷജം ജ്വരമ്'

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന വരികളിലാണ് ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ ചികിത്സാരഹസ്യം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

കൃത്യമായ അളവ് (അനുപാതം): ചുക്ക് 2 ഭാഗം, ചിറ്റമൃത് 6 ഭാഗം, കടുക്ക 4 ഭാഗം എന്നിങ്ങനെ കൃത്യമായ അളവിലാണ് എടുക്കുന്നത്. ചുക്കിന്റെ അമിതമായ ചൂട് ശരീരത്തെ ബാധിക്കാതിരിക്കാൻ അമൃത് തണുപ്പ് നൽകുകയും, കടുക്ക ശരീരത്തിലെ മാലിന്യങ്ങളെ കൃത്യമായി പുറന്തള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു.

സശർക്കരം (ശർക്കര ചേർക്കുന്നതിന്റെ ഗുണം): പനി വരുമ്പോൾ ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നുപോകും (നിർജ്ജലീകരണം). ശർക്കര മേമ്പൊടി ചേർത്തു കുടിക്കുമ്പോൾ അത് ശരീരത്തിന് തൽക്ഷണ ഊർജ്ജം നൽകുന്നു, കഷായത്തിന്റെ രൂക്ഷത കുറയ്ക്കുന്നു, ഒപ്പം പിത്തകോപത്തെ തണുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നാശയത്യഖിലദോഷജം ജ്വരമ് (എല്ലാത്തരം പനികളും):

കടുത്ത വിറയലും തലവേദനയുമുള്ള വാതജ്വരം,

കത്തുന്ന ചൂടും ദാഹവുമുള്ള പിത്തജ്വരം,

ശരീരഭാരവും തൊണ്ടവേദനയും കഫക്കെട്ടുമുള്ള കഫജ്വരം,

ഇവയെല്ലാം കൂടിക്കലർന്നുണ്ടാകുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ സന്നിപാതജ്വരം (Viral & Bacterial fevers).

ചുരുക്കത്തിൽ, പനി എന്ന ഒരൊറ്റ രോഗത്തിന് മാത്രമല്ല; ദഹനക്കേടിൽ തുടങ്ങി സന്ധിവേദന, നീർക്കെട്ട്, യൂറിക് ആസിഡ്, വിട്ടുമാറാത്ത ക്ഷീണം, മലബന്ധം എന്നിവയ്ക്കെല്ലാം ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന സമ്പൂർണ്ണ ഔഷധമാണ് അമൃതോത്തരം കഷായം.

നാഗരാദി കഷായവും അമൃതോത്തരം കഷായവും ഒന്നാണോ? എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ രണ്ട് പേരുകൾ?

ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കുറിപ്പടിയിലോ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിലോ 'നാഗരാദി കഷായം' എന്ന് എഴുതിക്കണ്ട് ഇത് അമൃതോത്തരത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ മരുന്നാണോ എന്ന് പലരും സംശയിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ നാഗരാദി കഷായവും അമൃതോത്തരം കഷായവും ഒന്നുതന്നെയാണ്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പാരമ്പര്യ ചികിത്സയിലും ഒരേ ദിവ്യൗഷധത്തെ തന്നെയാണ് ഈ രണ്ട് പേരുകളിലും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ഒരേ കഷായത്തിന് ഇങ്ങനെ രണ്ട് പേരുകൾ വരാൻ കൃത്യമായ ശാസ്ത്രീയ കാരണങ്ങളുണ്ട്:

1. എന്തുകൊണ്ട് 'നാഗരാദി കഷായം' എന്ന പേര് വന്നു?

സംസ്കൃത ഭാഷയിൽ ഉണങ്ങിയ ഇഞ്ചിക്ക് അഥവാ ചുക്കിന് പറയുന്ന പേരാണ് 'നാഗരം'. സഹസ്രയോഗത്തിൽ ഈ കഷായത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധി പറയുന്ന ശ്ലോകം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ "നാഗരാമൃതഹരീതകീഃ..." (നാഗരം, അമൃത, ഹരീതകി) എന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധക്കൂട്ടിലെ ആദ്യത്തെ മരുന്നിന്റെ പേരിനൊപ്പം 'തുടങ്ങിയവ' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ 'ആദി' എന്ന് ചേർത്ത് പേരിടുന്ന ഒരു രീതിയുണ്ട് (ഉദാഹരണത്തിന്: നാഗരം ആദിയായിട്ടുള്ള മരുന്നുകൾ = നാഗരാദി). ചുക്ക് കൊണ്ട് ശ്ലോകം ആരംഭിക്കുന്നതിനാലാണ് ഗ്രന്ഥകാരന്മാർ ഇതിനെ 'നാഗരാദി കഷായം' എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തത്.

2. എന്തുകൊണ്ട് 'അമൃതോത്തരം കഷായം' എന്ന് വിളിക്കുന്നു?

'അമൃത' (ചിറ്റമൃത്), 'ഉത്തരം' (അധികമായിട്ടുള്ളത് അഥവാ ഏറ്റവും പ്രധാനമായത്) എന്നീ രണ്ട് വാക്കുകൾ ചേർന്നാണ് അമൃതോത്തരം എന്ന പേരുണ്ടായത്. ഈ കഷായത്തിലെ ചേരുവകളുടെ അളവ് പരിശോധിച്ചാൽ ചുക്ക്, കടുക്ക എന്നിവയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഭാഗം ചേർക്കുന്നത് ചിറ്റമൃത self ആണ് (യഥാക്രമം 1 : 2 : 3 എന്ന അനുപാതത്തിൽ). ഔഷധക്കൂട്ടിൽ ചിറ്റമൃത് മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ടും, രോഗശമനത്തിൽ അമൃത് പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടും ഇതിന് 'അമൃതോത്തരം' എന്ന പേര് സാർത്ഥകമായി മാറി.

ചുരുക്കത്തിൽ, കടകളിൽ നിന്നോ നാട്ടുവൈദ്യന്മാരിൽ നിന്നോ വാങ്ങുമ്പോൾ കുപ്പിയിൽ നാഗരാദി കഷായം എന്നോ അമൃതോത്തരം കഷായം എന്നോ ,അമൃതോത്തര ക്വാഥം എന്നോ എഴുതിയിരുന്നാലും ഒട്ടും ആശയക്കുഴപ്പം വേണ്ട; അത് ഒരേ ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്ന നമ്മുടെ വിശ്വസ്ത അമൃതോത്തരം കഷായം തന്നെയാണ്.

അമൃതോത്തരം കഷായം എങ്ങനെ കഴിക്കണം?

അമൃതോത്തരം കഷായത്തിന്റെ സാധാരണ പ്രയോഗത്തിൽ 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പാണ് ഇത് കഴിക്കുന്നത്. ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ രാവിലെ ഏകദേശം 6 മണിക്കും വൈകുന്നേരം 6 മണിക്കും നൽകാറുണ്ട്. എന്നാൽ രോഗിയുടെ പ്രായം, രോഗാവസ്ഥ, ദഹനശക്തി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത് അളവിലും സമയത്തിലും മാറ്റം വരാം. അതിനാൽ വൈദ്യൻ നിർദേശിക്കുന്ന രീതിയാണ് പിന്തുടരേണ്ടത്.

കഷായം നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നതിന് പകരം തുല്യ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും സാധാരണയായി നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് 12 മില്ലി കഷായം എടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഏകദേശം 12 മില്ലി വെള്ളം ചേർക്കാം. എന്നാൽ വിപണിയിൽ ലഭിക്കുന്ന തയ്യാറായ കഷായങ്ങളുടെ സാന്ദ്രതയും നിർമ്മാണരീതിയും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം എന്നതിനാൽ, ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ലേബലിലോ വൈദ്യന്റെ നിർദേശത്തിലോ പറയുന്ന രീതിക്ക് മുൻഗണന നൽകണം.

ഈ കഷായത്തോടൊപ്പം ചെറിയ അളവിൽ ശർക്കര ചേർത്ത് കഴിക്കുന്ന രീതിയും ഗ്രന്ഥപരമായ യോഗത്തിൽ കാണാം. നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്ത ശ്ലോകത്തിലെ “സശർക്കരം” എന്ന പദം ശർക്കരയോടുകൂടിയ പ്രയോഗത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പ്രമേഹമുള്ളവർ സ്വമേധയാ ശർക്കര ചേർത്ത് കഴിക്കാതെ, ചികിത്സിക്കുന്ന വൈദ്യന്റെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം:

ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ രോഗിയുടെ ദേഹപ്രകൃതി, ദോഷാവസ്ഥ, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ജ്വരത്തിന്റെ അവസ്ഥ എന്നിവ വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് അമൃതോത്തരം കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം സഹൗഷധമായും വൈദ്യന്മാർ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

എന്നാൽ ഈ ലേഖനത്തിൽ, സഹസ്രയോഗത്തിലെ കഷായയോഗ പ്രകരണത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ശ്ലോകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അമൃതോത്തരം കഷായത്തിന്റെ ദ്രവ്യങ്ങൾ, അനുപാതം, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന പ്രധാന പ്രയോഗം എന്നിവ മാത്രമാണ് വിശദീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

അമൃതോത്തരം കഷായത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

ശരിയായ അളവിൽ, ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അമൃതോത്തരം കഷായം പൊതുവെ സഹിക്കാവുന്ന ഒരു കഷായയോഗമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ വയറിന് അസ്വസ്ഥത, വയറുവേദന, ഓക്കാനം, ദഹനക്കേട് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ചിലരിൽ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 30 Sep 2026 10:20:30 +0000

ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം വയർ വീർക്കുക, ഗ്യാസ് കെട്ടുക, ദഹനം ശരിയാകാത്തതുപോലെ തോന്നുക, വയറിന് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാകുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലർക്കും ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇത്തരം ദഹനസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ വിവിധ ഔഷധയോഗങ്ങൾ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അതിൽ ഒന്നാണ് ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം (Hinguvachadi Choornam).

പേരിൽ തന്നെ ഉള്ള ഹിംഗു (കായം) ഈ ചൂർണ്ണത്തിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളിലൊന്നാണ്. ദഹനത്തെ സഹായിക്കുന്നതിനും വയറ്റിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കുന്നതിനുമായി പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചില ഔഷധസസ്യങ്ങളും സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്യാസ്, വയറുവീക്കം, ദഹനക്കുറവ്, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഹിംഗുവാചാദി ചൂർണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് പലരും അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം എന്താണ്, ഇതിലെ പ്രധാന ചേരുവകൾ ഏതൊക്കെയാണ്, ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും എന്തൊക്കെയാണ്, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ നോക്കാം.

ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം – അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ പരാമർശം

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥമായ അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ചികിത്സാസ്ഥാനം പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ (ഗുന്മചികിത്സ) 31 മുതൽ 33 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിലാണ് ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

വായു, കഫം, ദഹിക്കാത്ത ആഹാരരസം (ആമം) എന്നിവ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന വയറുവേദന, നെഞ്ചുവേദന, ഇടുപ്പുവേദന, മല-മൂത്ര തടസ്സങ്ങൾ, വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനക്കേട്, പാണ്ഡുരോഗം തുടങ്ങിയ ഒട്ടനവധി ഉദരസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾക്ക് ഈ ചൂർണ്ണം അതീവ ഫലപ്രദമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

ഹിങ്ഗുവചാവിജയാപശുഗന്ധാദാഡിമദീപ്യകധാന്യകപാഠാഃ ।

പുഷ്കരമൂലശഠീഹപുഷാഗ്നിക്ഷാരയുഗത്രിപടുത്രികടൂനി ॥ ൩൧ ॥

സാജാജിചവ്യം സഹതിന്തിഡീകം സവേതസാമ്ലം വിനിഹന്തി ചൂർണ്ണം ।

ഹൃത്പാർശ്വവസ്തിത്രികയോനിപായുശൂലാനി വായ്വാമകഫോദ്ഭവാനി ॥ ൩൨ ॥

കൃച്ഛ്രാൻ ഗുൽമാൻ വാതവിണ്മൂത്രസംഗം കണ്ഠേ ബന്ധം ഹൃദ്ഗ്രഹം പാണ്ഡുരോഗമ് ।

അന്നാശ്രദ്ധാപ്ലീഹദുർനാമഹിധ്മാവർത്മാധ്മാനശ്വാസകാസാഗ്നിസാദാൻ ॥ ൩൩ ॥

അഷ്ടാംഗഹൃദയം ചികിത്സാസ്ഥാനത്തിലെ ഗുന്മചികിത്സയിൽ ആചാര്യനായ വാഗ്ഭടൻ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ മൂന്ന് ശ്ലോകങ്ങളുടെയും വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു.

ഒന്നാം ശ്ലോകം (ചേരുവകളുടെ വിവരണം - ഭാഗം 1)

ഹിങ്ഗുവചാവിജയാപശുഗന്ധാദാഡിമദീപ്യകധാന്യകപാഠാഃ ।

പുഷ്കരമൂലശഠീഹപുഷാഗ്നിക്ഷാരയുഗത്രിപടുത്രികടൂനി ॥ ൩൧ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഹിങ്ഗു : കായം അഥവാ പെരുങ്കായം. ആയുർവേദത്തിൽ വാതത്തെ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ അനുലോമനം ചെയ്യാനും (താഴോട്ട് നയിക്കാനും) ഉദരശൂലയെ പെട്ടെന്ന് ശമിപ്പിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ദ്രവ്യമാണിത്.

വചാ : വയമ്പ്. ജാഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്തുന്നതും കഫ-വാത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഉത്തമ ഔഷധം.

വിജയാ : ഹരീതകി അഥവാ കടുക്ക. ദഹനപാചനങ്ങളെ ക്രമീകരിക്കാനും മലശോധന സുഗമമാക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

പശുഗന്ധാ : കാട്ടുകടുക് (നായക്കടുക് / അജഗന്ധ). ഉദരത്തിലെ കൃമികളെ നശിപ്പിക്കാനും വാതകോപത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

ദാഡിമ : മാതളനാരകത്തിന്റെ തൊലിയോ ഫലമോ. ഇത് പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കുകയും രൂചി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആമ്ളരസപ്രധാനമായ ഔഷധമാണ്.

ദീപ്യക : അയമോദകം. മന്ദീഭവിച്ച ദഹനത്തെ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന ദീപനദ്രവ്യമാണിത്.

ധാന്യക : മല്ലി അഥവാ കൊത്തമല്ലി. ദഹനപ്രക്രിയയെ സഹായിക്കുന്നതിനൊപ്പം ആമാശയത്തിലെ ചൂടിനെയും ദാഹത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു.

പാഠാഃ : പാടക്കിഴങ്ങ്. ആമത്തെ ദഹിപ്പിക്കാനും വയറിളക്കം, ഉദരവേദന എന്നിവ മാറ്റാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഗ്രാഹിയായ വേര്.

പുഷ്കരമൂല : പുഷ്കരമൂലക്കിഴങ്ങ്. ഹൃദയസംബന്ധമായ ഭാരത്തിനും പാർശ്വഭാഗങ്ങളിലെ ശൂലയ്ക്കും വാത-കഫ രോഗങ്ങൾക്കും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ഔഷധം.

ശഠീ : കച്ചോലം. സുഗന്ധമുള്ളതും വായുവിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതുമായ കിഴങ്ങ്.

ഹപുഷാ : ഹപുഷ (കാട്ടുജീരകത്തിന് സമാനമായ ഫലം). അടയ്ക്കാമണിയൻ- മല-മൂത്ര തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നതിനും വാതശമനത്തിനും ഉത്തമം.

അഗ്നി (Agni): ചിത്രകം അഥവാ കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ്. ശരീരത്തിലെ ദഹനശേഷിയെ അഗ്നിക്ക് തുല്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന തീക്ഷ്ണദ്രവ്യം.

ക്ഷാരയുഗ : യവം അഥവാ ബാർലി യവത്തിന്റെ ചെടി ഉണക്കി കത്തിച്ച്, അതിന്റെ ചാരം വെള്ളത്തിൽ കലക്കി അരിച്ചെടുത്ത് വറ്റിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന (ക്ഷാരവിധി പ്രകാരം) ഉപ്പാണ് യവക്ഷാരം.ഇവ വയറ്റിലെ ഗ്യാസിനെയും ആസിഡിനെയും ക്രമീകരിച്ച് തടസ്സങ്ങൾ അലിയിച്ചുകളയുന്നു.

ത്രിപടു (Tripaṭu): മൂന്നുതരം ഉപ്പുകൾ. സൈന്ധവ ലവണം (ഇന്തുപ്പ്), സൗവർച്ചല ലവണം (കാട്ടുപ്പ് / കാലാ നമക്), വിഡ ലവണം (ബിഡലവണം). ഇവ മലത്തെ മൃദുവാക്കുകയും രുചിയുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ത്രികടൂനി : ത്രികടു. ചുക്ക് (ശൃംഗിവേരം), കുരുമുളക് (മരീചം), തിപ്പലി (പിപ്പലി) എന്നീ മൂന്ന് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധങ്ങൾ. ഇവ കഫത്തെ ഇല്ലാതാക്കി ആമത്തെ പൂർണ്ണമായും ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടാം ശ്ലോകം (ശേഷിക്കുന്ന ചേരുവകളും ശൂലാദി രോഗശമനവും)

സാജാജിചവ്യം സഹതിന്തിഡീകം സവേതസാമ്ലം വിനിഹന്തി ചൂർണ്ണം ।

ഹൃത്പാർശ്വവസ്തിത്രികയോനിപായുശൂലാനി വായ്വാമകഫോദ്ഭവാനി ॥ ൩൨ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

സാജാജി : അജാജിയോടുകൂടിയത്, അതായത് ജീരകം (നല്ലജീരകം). പിത്തം വർദ്ധിക്കാതെ ദഹനം കൂട്ടാൻ ജീരകം സഹായിക്കുന്നു.

ചവ്യം : കാട്ടുതിപ്പലിവേര് അഥവാ ചവ്യവേര്. ആമാശയത്തിലെ തടസ്സങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന തീക്ഷ്ണ ഔഷധം.

സഹതിന്തിഡീകം : തിന്തിഡീകത്തോടുകൂടിയത് (വാളൻപുളി അഥവാ പുളിഞ്ചിക്ക). വിശപ്പും രുചിയും ഉണ്ടാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പുളിരസം.

സവേതസാമ്ലം : അംലവേതസത്തോടുകൂടിയത് (ഞെരിഞ്ഞാമ്പുളി). ഉദരവായുവിനെ താഴേക്ക് തള്ളിവിടാൻ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ അമ്ളദ്രവ്യം.

വിനിഹന്തി ചൂർണ്ണം : മേൽപ്പറഞ്ഞ ചേരുവകളെല്ലാം സമം ചേർത്ത് പൊടിച്ചെടുക്കുന്ന ഈ ചൂർണ്ണം നിശ്ശേഷം നശിപ്പിക്കുന്നു (ശമിപ്പിക്കുന്നു).

വായ്വാമകഫോദ്ഭവാനി : കുപിതമായ വാതദോഷം, ശരിയായി ദഹിക്കാത്ത ആഹാരരസമായ ആമം, ദുഷിച്ച കഫം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉടലെടുക്കുന്നതായ.

ഹൃത്-പാർശ്വ-വസ്തി-ത്രിക-യോനി-പായു-ശൂലാനി : വിവിധ സ്ഥാനങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ വേദനകളെ (ശൂലകളെ). അതായത്:

ഹൃത്: നെഞ്ചിലും ഹൃദയഭാഗത്തും ഉണ്ടാകുന്ന കുത്തുന്നപോലെയുള്ള വേദന.

പാർശ്വ: വാരിയെല്ലുകളിലും നെഞ്ചിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുണ്ടാകുന്ന വേദന.

വസ്തി: മൂത്രാശയഭാഗത്തും അടിവയറ്റിലുമുണ്ടാകുന്ന വേദന.

ത്രിക: നട്ടെല്ലിന്റെ താഴത്തെ ഭാഗമായ ഇടുപ്പ്, അരക്കെട്ട് എന്നിവിടങ്ങളിലെ വേദന.

യോനി: സ്ത്രീകളിൽ ഗർഭാശയ-ജനനേന്ദ്രിയ ഭാഗങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന വേദന.

പായു: മലദ്വാരത്തിലും ഗുദഭാഗത്തുമുണ്ടാകുന്ന വേദന.

മൂന്നാം ശ്ലോകം (മറ്റു രോഗാവസ്ഥകളിലുള്ള ഗുണങ്ങൾ)

കൃച്ഛ്രാൻ ഗുൽമാൻ വാതവിണ്മൂത്രസംഗം കണ്ഠേ ബന്ധം ഹൃദ്ഗ്രഹം പാണ്ഡുരോഗമ് ।

അന്നാശ്രദ്ധാപ്ലീഹദുർനാമഹിധ്മാവർത്മാധ്മാനശ്വാസകാസാഗ്നിസാദാൻ ॥ ൩൩ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

കൃച്ഛ്രാൻ ഗുൽമാൻ : ചികിത്സിച്ചു മാറ്റാൻ അതീവ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും (കൃച്ഛ്രം) വായു കെട്ടിനിന്ന് വയറ്റിൽ പന്തുപോലെ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നതുമായ ഗുന്മം എന്ന രോഗാവസ്ഥകളെ.

വാത-വിണ്മൂത്ര-സംഗം : വാതത്തിന്റെ (അധോവായു), വിട്ടിന്റെ (മലം), മൂത്രത്തിന്റെ എന്നിവയുടെ സംഗത്തെ; അതായത് ഇവ പുറത്തുപോകാതെ ശരീരം ഉള്ളിൽത്തന്നെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന അവസ്ഥയെ (മലബന്ധവും മൂത്രതടസ്സവും).

കണ്ഠേ ബന്ധം : തൊണ്ടയിൽ എന്തോ വന്ന് അടഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെയോ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുപോലെയോ കഫവും വാതവും കാരണം തോന്നുന്ന അസ്വസ്ഥതയെ.

ഹൃദ്ഗ്രഹം: നെഞ്ചുപിടുത്തം അഥവാ ഹൃദയഭാഗം ആരെങ്കിലും മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അനുഭവപ്പെടുന്ന സ്തംഭനാവസ്ഥയെ.

പാണ്ഡുരോഗമ് : ദഹനക്കേടും പോഷകക്കുറവും കൊണ്ട് ശരീരം വിളറിവെളുക്കുന്ന അനീമിയ (പാണ്ഡു) എന്ന രോഗാവസ്ഥയെ.

അന്നാശ്രദ്ധാ : വിശപ്പുണ്ടായാലും ഭക്ഷണത്തോട് താല്പര്യമില്ലായ്മ തോന്നുന്ന അരോചകത്തെ.

പ്ലീഹ : പ്ലീഹാവൃദ്ധി (സ്പ്ലീൻ വീക്കം) മൂലം വയറിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുണ്ടാകുന്ന മുഴപ്പുകളെയും രോഗങ്ങളെയും.

ദുർനാമ : അർശസ്സ് അഥവാ മൂലക്കുരു രോഗത്തെ.

ഹിധ്മാ: പ്രാണവായുവിന്റെ വഴിമാറിയ സഞ്ചാരം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന നിരന്തരമായ എക്കിളിനെ.

വർത്മാധ്മാന : കോഷ്ഠത്തിലെ വാതമാർഗ്ഗങ്ങൾ തടസ്സപ്പെട്ട് വയറു വീർത്തുപെരുകുന്ന അവസ്ഥയെ (Bloating/Flatulence).

ശ്വാസ : ശ്വാസമെടുക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടിനെയും കിതപ്പിനെയും.

കാസ : കഫവും വായുവും കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന ചുമയെ.

അഗ്നിസാദാൻ : ജാഠരാഗ്നിയുടെ തകർച്ചയായ കഠിനമായ അഗ്നിമാന്ദ്യത്തെ (വിശപ്പില്ലായ്മയെയും അപചനത്തെയും).

ചുരുക്കത്തിൽ, വാത-കഫ-ആമ ദോഷങ്ങൾ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ശരീരത്തിലെ എല്ലാത്തരം തടസ്സങ്ങളെയും വേദനകളെയും മാറ്റി ദഹനശക്തിയെ പൂർണ്ണതോതിൽ വീണ്ടെടുക്കാൻ ഈ ചൂർണ്ണം ഉത്തമമാണെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം ഏത് രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകം പറയുന്നത് എന്താണ്?

നമ്മുടെ പഴയ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിച്ചുനോക്കിയാൽ പലപ്പോഴും അത്ഭുതം തോന്നും. ഇന്നത്തെക്കാലത്ത് പല ഡോക്ടർമാരെ മാറിമാറി കാണേണ്ടിവരുന്ന പല രോഗലക്ഷണങ്ങളും ഒരൊറ്റ മരുന്നുകൊണ്ട് പരിഹരിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ നമ്മുടെ ആചാര്യന്മാർ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അത്തരത്തിലൊരു ഔഷധമാണ് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ വാഗ്ഭടൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് ചേരുവകൾ പറഞ്ഞശേഷം, രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ശ്ലോകങ്ങളിൽ (32, 33) ഇത് ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങളെയാണ് വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നത് എന്ന് അതിവിശദമായിത്തന്നെ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. വെറുതെ പേരുകൾ പറഞ്ഞുപോകുകയല്ല, ശരീരത്തിലെ സകല വാത-കഫ തടസ്സങ്ങളും നീക്കുന്ന ഈ ചൂർണ്ണത്തിന്റെ രോഗശമന ശേഷി ശ്ലോകത്തിലൂടെത്തന്നെ നമുക്കൊന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം രോഗങ്ങൾ വരുന്നത്? (വായ്വാമകഫോദ്ഭവാനി)

ശ്ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു വാക്കാണ് "വായ്വാമകഫോദ്ഭവാനി" എന്നത്. അതായത്, ശരീരത്തിൽ വായു (വാതം) വഴിതെറ്റി സഞ്ചരിക്കുക, കഴിച്ച ആഹാരം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ 'ആമം' (വിഷാംശമുള്ള ദഹിക്കാത്ത രസം) രൂപപ്പെടുക, ഒപ്പം ദുഷിച്ച കഫം അടിഞ്ഞുകൂടുക—ഈ മൂന്ന് കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് താഴെ പറയുന്ന വേദനകളും അസുഖങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നത്. ഈ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് ശമിപ്പിക്കാൻ ഹിംഗുവാചാദിക്ക് അസാധാരണമായ കഴിവുണ്ട്.

1. ശരീരത്തിലെ ആറ് പ്രധാന ഭാഗങ്ങളിലെ കഠിനമായ വേദനകൾ (ശൂലകൾ)

വാതവും കഫവും തടസ്സപ്പെട്ട് ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കുത്തുന്നതുപോലെയോ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെയോ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനകളെയാണ് 'ശൂല' എന്ന് പറയുന്നത്. ശ്ലോകം കൃത്യമായി ആറ് ശൂലകളെ എടുത്തുപറയുന്നു:

ഹൃത്-ശൂല (നെഞ്ചിലെ വേദന): ഗ്യാസ് മുകളിലേക്ക് തള്ളിക്കയറി നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തൊരു കുത്തലും അസ്വസ്ഥതയും ഉണ്ടാക്കാറില്ലേ? പലരും ഇത് ഹൃദയസംബന്ധമായ പ്രശ്നമാണോ എന്ന് ഭയക്കാറുണ്ട്. ആമവും വാതവും കൊണ്ട് നെഞ്ചിലുണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം വേദനകൾ മാറ്റാൻ ഇത് ഉത്തമമാണ്.

പാർശ്വ-ശൂല (വാരിയെല്ലുകളിലെ വേദന): വാരിയെല്ലിന്റെ വശങ്ങളിലും നെഞ്ചിന്റെ അടിഭാഗത്തുമായി കുത്തുന്നപോലെയുണ്ടാകുന്ന വായുകോപം കൊണ്ടുള്ള വേദന.

വസ്തി-ശൂല (അടിവയറ്റിലെ വേദന): മൂത്രാശയ ഭാഗത്തും അടിവയറ്റിലുമായി കഠിനമായ ഭാരത്തോടും വേദനയോടും കൂടി അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ.

ത്രിക-ശൂല (ഇടുപ്പുവേദന): നട്ടെല്ലിന്റെ ഏറ്റവും താഴത്തെ അസ്ഥിസന്ധിയായ ത്രികഭാഗത്ത് (Sacrum/Pelvic area) അഥവാ അരക്കെട്ടിൽ വായു തങ്ങിനിന്ന് നിവരാൻ പോലും പറ്റാത്തവിധം ഉണ്ടാകുന്ന വേദന.

യോനി-ശൂല (ഗർഭാശയ-യോനീ ഭാഗങ്ങളിലെ വേദന): സ്ത്രീകൾക്ക് ആർത്തവസമയത്തോ അല്ലാതെയോ അടിവയറ്റിലും ഗർഭാശയ-യോനീഭാഗങ്ങളിലും വാതകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ കൊളുത്തിപ്പിടുത്തവും വേദനയും.

പായു-ശൂല (മലദ്വാരത്തിലെ വേദന): മലദ്വാരത്തിലും ഗുദഭാഗത്തുമായി വായു കെട്ടിനിന്നോ മലബന്ധം മൂലമോ ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന.

2. മാലിന്യങ്ങൾ പുറത്തുപോകാതെയുള്ള തടസ്സങ്ങൾ (വാതവിണ്മൂത്രസംഗം)

ശരീരത്തിൽ നിന്ന് സ്വാഭാവികമായി പുറന്തള്ളപ്പെടേണ്ട മാലിന്യങ്ങൾ ഉള്ളിൽത്തന്നെ തടസ്സപ്പെട്ടുനിൽക്കുന്ന (സംഗം) അവസ്ഥയെ ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു:

വാത-സംഗം: അധോവായു (ഗ്യാസ്) താഴേക്ക് പോകാതെ വയറ്റിൽത്തന്നെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുക.

വിട്-സംഗം: മലം വല്ലാതെ മുറുകി പുറത്തുപോകാതിരിക്കുന്ന കടുത്ത മലബന്ധം.

മൂത്ര-സംഗം: മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ മുട്ടുമ്പോഴും ശരിയായി പോകാതിരിക്കുക, തുള്ളിത്തുളിയായി പോവുക, അല്ലെങ്കിൽ തടസ്സം അനുഭവപ്പെടുക.

3. ദഹനനാളത്തിലെയും ഉദരത്തിലെയും ഗുരുതര പ്രശ്നങ്ങൾ

കൃച്ഛ്രാൻ ഗുൽമാൻ (കഠിനമായ ഗുന്മങ്ങൾ): വയറ്റിൽ വായു ഉരുണ്ടുകൂടി പന്തുപോലെ മുഴച്ചുനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്കാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഗുന്മം എന്ന് പറയുന്നത്. ചിലപ്പോൾ വയറിന്റെ ഒരുഭാഗത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നതായും തോന്നും. മാറാൻ വളരെ പ്രയാസമുള്ള (കൃച്ഛ്രം) ഇത്തരം ഗുന്മങ്ങളെ അലിയിക്കാൻ ഈ ചൂർണ്ണം സഹായിക്കുന്നു.

വർത്മാധ്മാനം (വയറുവീർക്കൽ): ഭക്ഷണം കഴിച്ചയുടനെ വയർ ഡ്രം പോലെ വലിഞ്ഞു മുറുകി വീർക്കുന്ന അവസ്ഥ (Severe Bloating/Flatulence).

അഗ്നിസാദം (വിശപ്പില്ലായ്മ): ഉദരത്തിലെ ദഹനത്തീ (ജാഠരാഗ്നി) പൂർണ്ണമായും കെട്ടുപോകുന്ന അവസ്ഥ. വിശപ്പ് തീരെ തോന്നാതിരിക്കുക.

അന്നാശ്രദ്ധ (അരോചകം): വിശപ്പുണ്ടായാൽ പോലും ഭക്ഷണത്തോട് തീരെ താല്പര്യമില്ലായ്മ, മനംപിരട്ടൽ പോലെ അനുഭവപ്പെടുക.

പ്ലീഹ (പ്ലീഹാവൃദ്ധി): വയറിന്റെ ഇടതുവശത്തുള്ള പ്ലീഹയ്ക്ക് (Spleen) വരുന്ന നീർക്കെട്ടും സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളും.

ദുർനാമം (മൂലക്കുരു / അർശസ്സ്): അപചനം കൊണ്ടും മലബന്ധം കൊണ്ടും മലദ്വാരത്തിലുണ്ടാകുന്ന മൂലക്കുരുവിന്റെ പ്രയാസങ്ങൾ.

4. ഹൃദയ-ശ്വാസകോശ, കണ്ഠ സംബന്ധമായ ലക്ഷണങ്ങൾ

ദഹനക്കേടും വാതകോപവും ശ്വാസകോശത്തെയും നെഞ്ചിനെയും ബാധിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ലക്ഷണങ്ങളെയും ശ്ലോകം കൃത്യമായി എണ്ണുന്നു:

ഹൃദ്ഗ്രഹം (നെഞ്ചുപിടുത്തം): നെഞ്ചിൽ ഭാരമുള്ള എന്തോ ഒന്ന് വെച്ച് അമർത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥ.

കണ്ഠേ ബന്ധം (തൊണ്ടയിലെ തടസ്സം): തൊണ്ടയിൽ കഫമോ വായുവോ കയറി എന്തോ തടഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതുപോലെ വിഴുങ്ങാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുക.

ഹിധ്മാ (എക്കിൾ): ആമാശയത്തിൽ നിന്ന് വായു മുകളിലേക്ക് തള്ളിക്കയറി നിൽക്കാതെ വരുന്ന കഠിനമായ എക്കിൾ.

ശ്വാസം & കാസം: ഗ്യാസും കഫവും ശ്വാസനാളത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തി ഉണ്ടാക്കുന്ന കിതപ്പ്, ശ്വാസംമുട്ടൽ, ഒപ്പം കഫക്കെട്ടോടുകൂടിയ ചുമ.

5. പാണ്ഡുരോഗം (വിളർച്ച / Anemia)

ആഹാരം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ വരുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ പോഷകങ്ങൾ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാതെ പോവുകയും രക്തക്കുറവുണ്ടായി ശരീരം വിളറിവെളുക്കുകയും ചെയ്യും. ദഹനത്തെ നേരെയാക്കി പുതിയ രക്തമുണ്ടാകാൻ ശരീരത്തെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നത് വഴി പാണ്ഡുരോഗത്തെയും ഹിംഗുവചാദി ശമിപ്പിക്കുന്നു.

വാതത്തെ താഴേക്ക് തള്ളിവിടാനും (വാതാനുലോമനം), ആമത്തെ ദഹിപ്പിക്കാനും (പാചനം), വിശപ്പുണ്ടാക്കാനും (ദീപനം) ഒരേസമയം കഴിവുള്ള അപൂർവ്വ കൂട്ടാണിത്. വയറ്റിൽ നിന്നുടലെടുത്ത് ശരീരം മുഴുവൻ പടരുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ മാറ്റാൻ എന്തുകൊണ്ട് ഹിംഗുവാചാദി ചൂർണ്ണത്തെ തലമുറകളായി വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നതിന് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ വരികൾ തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സാക്ഷ്യം.

ഹിംഗുവാചാദി ചൂർണ്ണം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

ഹിംഗുവാചാദി ചൂർണ്ണം സാധാരണയായി 1 മുതൽ 3 ഗ്രാം വരെ, ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ കഴിക്കാം. എന്നാൽ ഒരാൾക്ക് അനുയോജ്യമായ അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന സമയവും രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. അതിനാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

പരമ്പരാഗതമായി ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം മോരിനൊപ്പമോ ഇളംചൂടുവെള്ളത്തോടൊപ്പമോ കഴിക്കുന്ന രീതിയും കാണാം. ഏത് അനുപാനമാണ് അനുയോജ്യമെന്ന് വ്യക്തിയുടെ ദഹനസ്ഥിതി, രോഗാവസ്ഥ, ദോഷാവസ്ഥ എന്നിവ നോക്കി തീരുമാനിക്കാം.

എത്രകാലം ഉപയോഗിക്കാം?

ചില പ്രയോഗങ്ങളിൽ ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം 6 മുതൽ 8 ആഴ്ച വരെ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരേ കാലയളവിൽ തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കണമെന്നില്ല. ലക്ഷണങ്ങൾ, രോഗത്തിന്റെ കാരണം, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം, വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി എന്നിവ പരിഗണിച്ച് ചികിത്സാകാലം ആയുർവേദ വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

സ്വയം അളവ് കൂട്ടുകയോ ദീർഘകാലം തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് സ്ഥിരമായ വയറുവേദന, ഛർദ്ദി, മലത്തിൽ രക്തം, മൂത്രതടസ്സം, നെഞ്ചുവേദന തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം വൈദ്യപരിശോധന നടത്തണം.

ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിൽ ക്ഷാര ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, ചില ആരോഗ്യസ്ഥിതികളുള്ളവർ സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദമുള്ളവർ ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടണം. യോഗത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ലവണ-ക്ഷാര ഘടകങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്താണ് ഇത്തരത്തിൽ ജാഗ്രത ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

വളരെ ക്ഷീണിതരും ശരീരശോഷണം ഉള്ളവരും ഇത് സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് ഉചിതം. ശരീരബലം, ദഹനശക്തി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

വന്ധ്യതയ്ക്ക് ചികിത്സ തേടുന്ന പുരുഷന്മാരും വൈദ്യരുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഇതിലെ ക്ഷാരദ്രവ്യങ്ങളുടെ അമിതമോ തെറ്റായതോ ആയ ഉപയോഗം ശുക്രധാതുവിനെ ബാധിക്കാമെന്ന ആയുർവേദപരമായ ആശയം ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ഗർഭിണികൾ ഹിംഗുവാചാദി ചൂർണ്ണം സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം. ആവശ്യമായാൽ ഗർഭകാലത്തെ ചികിത്സയിൽ പരിചയമുള്ള ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

കുട്ടികളിലും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരിലും ഉപയോഗിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, പ്രായവും ശരീരസ്ഥിതിയും കണക്കിലെടുത്ത് കുറഞ്ഞ അളവിൽ വൈദ്യരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം നൽകുന്നതാണ് ഉചിതം.

അതിനാൽ ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം സ്വാഭാവികമായ ഒരു ഔഷധയോഗമാണെന്ന കാരണത്താൽ എല്ലാവർക്കും സ്വയം കഴിക്കാവുന്നതാണെന്ന് കരുതരുത്. ശരിയായ രോഗാവസ്ഥ, അനുയോജ്യമായ അളവ്, അനുപാനം, ഉപയോഗിക്കേണ്ട കാലയളവ് എന്നിവ ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ഹിംഗുവചാദി ചൂർണ്ണം ഗുളിക (Hinguvachadi Gulika) രൂപത്തിലും ലഭ്യമാണ്.

ചൂർണ്ണം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർക്ക് ഗുളിക രൂപം കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമായിരിക്കാം. എന്നാൽ ചൂർണ്ണവും ഗുളികയും ഒരേ രീതിയിൽ, ഒരേ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് കരുതരുത്. ഓരോ നിർമ്മാതാവിന്റെയും ഉൽപ്പന്നത്തിൽ അളവും നിർദ്ദേശങ്ങളും വ്യത്യാസപ്പെടാം. ഉദാഹരണത്തിന്, ചില നിർമ്മാതാക്കൾ 1–2 ഗുളിക ദിവസം രണ്ടുപ്രാവശ്യം എന്ന രീതിയിൽ നിർദ്ദേശിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുചിലർ വ്യത്യസ്ത നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ലേബലും ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശവും അനുസരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത് .

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

രാസ്നാദി കഷായം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, കഴിക്കേണ്ട വിധം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 29 Sep 2026 12:06:02 +0000

ശരീരത്തിൽ വേദന, സന്ധികളിൽ അസ്വസ്ഥത, പേശികളിൽ പിടുത്തം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ വരുമ്പോൾ പലരും ആയുർവേദ ചികിത്സയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു കഷായമാണ് രാസ്നാദി കഷായം (Rasnadi Kashayam). പ്രത്യേകിച്ച് വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ശരീരവേദനകൾക്കും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

രാസ്നാദി, ഐരണ്ഡ തുടങ്ങിയ ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ കഷായത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ പലർക്കും താൽപര്യമുണ്ട്. സന്ധിവേദന, പേശീവേദന, ശരീരത്തിലെ stiffness തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം എന്താണ്? രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണ്? തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളാണ് ഈ ലേഖനത്തിൽ ലളിതമായി നോക്കുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത അറിവും ഇന്നത്തെ ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളും വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് രാസ്നാദി കഷായത്തെ പരിചയപ്പെടാം.

രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ മറ്റൊരു പേര് (Rasnairandadi Kwatham)

വിപണിയിലും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഈ ഔഷധം രാസ്നൈരണ്ഡാദി ക്വാഥം (Rasnairandadi Kwatham) എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ കഷായത്തിന് പറയുന്ന മറ്റൊരു ശാസ്ത്രീയ നാമമാണ് 'ക്വാഥം'.

ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളായ രാസ്നാ (Rasna - അരത്ത), ഏരണ്ഡം (Eranda - ആവണക്കിൻവേര്) എന്നിവയുടെ പേരുകൾ ചേർത്തുവെച്ചാണ് "രാസ്നൈരണ്ഡാദി" എന്ന പേര് വന്നിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രമുഖ ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാതാക്കളുടെ കുപ്പികളിൽ Rasnadi Kashayam, Rasnairandadi Kashayam, അല്ലെങ്കിൽ Rasnairandadi Kwatham എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത പേരുകളിൽ കാണുന്നത് ഒരേ ഔഷധക്കൂട്ടിനെ തന്നെയാണ്. കൂടാതെ, സാധാരണ സംസാരത്തിലും നാട്ടുനടപ്പിലും പലരും 'ചെറിയ രാസ്നാദി കഷായം' എന്ന് വിളിക്കുന്നതും ഈ രാസ്നൈരണ്ഡാദി കഷായത്തെ തന്നെയാണ്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രാസ്നാദി കഷായം (ശ്ലോകവും അർത്ഥവും)

സഹസ്രയോഗം തുടങ്ങിയ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ ചേരുവകളെയും ഗുണങ്ങളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

"രാസ്നൈരണ്ഡബലാസഹാചരവരീദുഃസ്പർശവാസാമൃതാ-

ദേവാഹ്വാതിവിഷാഘനൈക്ഷുരശഠീവിശ്വൈഃ കഷായഃ ശൃതഃ ।

സർപ്പിസ്തൈലവിമിശ്രിതഃ പ്രശമയേദ്വായും സശൂലം തഥാ

ജങ്ഘോരുത്രികപൃഷ്ഠപാർശ്വഹനുഗം ശോഫം ച വാതാസ്രജമ് ॥"

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഈ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകം രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ ചേരുവകളെയും (ദ്രവ്യങ്ങൾ), അത് സേവിക്കേണ്ട അനുപാനത്തെയും, ഏതൊക്കെ ഭാഗങ്ങളിലെ രോഗാവസ്ഥകളെയാണ് ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്നതിനെയും വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു.ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ഓരോ പദവും നൽകുന്ന അർത്ഥതലങ്ങൾ താഴെ വിവരിക്കുന്നു:

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതി കഷായത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ദിവ്യൗഷധങ്ങളെയാണ് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇതിൽ 'രാസ്ന' എന്നാൽ വാതഹരങ്ങളിൽ അഗ്രഗണ്യമായ അരത്തയാണ്. 'ഐരണ്ഡ' എന്നാൽ വാതത്തെ താഴോട്ട് നയിക്കുന്ന ആവണക്കിൻവേരും, 'ബലാ' എന്നാൽ ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുന്ന കുറുന്തോട്ടിവേരുമാണ്. 'സഹാചര' എന്നത് കരിങ്കുറിഞ്ഞിയെയും, 'വരീ' എന്നത് ധാതുപുഷ്ടി നൽകുന്ന ശതാവരിയെയും കുറിക്കുന്നു. 'ദുഃസ്പർശ' എന്നാൽ തൊട്ടാൽ പൊള്ളുന്ന ഗുണമുള്ള കൊടിത്തുവ (Kodittuva) ദുരാലഭ / ധന്വയസം (Dhanvayasam) . 'വാസാ' എന്നത് കഫരക്തങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ആടലോടകവും, 'അമൃതാ' എന്നത് ത്രിദോഷശമനിയായ ചിറ്റമൃതുമാണ്.

തുടർന്നുള്ള വരിയിൽ 'ദേവാഹ്വാ' എന്നാൽ ദേവതാരം എന്ന സുഗന്ധദ്രവ്യവും, 'അതിവിഷാ' എന്നാൽ ദഹനത്തെയും ആമത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന അതിവിടയവുമാണ്. 'ഘന' എന്നത് നീർക്കെട്ടിനെ ശമിപ്പിക്കുന്ന മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങും, 'ഐക്ഷുര' എന്നാൽ മൂത്രളഗുണമുള്ള വയൽച്ചുള്ളിയുമാണ്. 'ശഠീ' എന്നത് കച്ചോലത്തെയും, 'വിശ്വൈഃ' എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ വിശ്വഭേഷജമായ ചുക്കിനെയും അർത്ഥമാക്കുന്നു. 'കഷായഃ ശൃതഃ' എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ പതിനാല് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധജലത്തിൽ കാച്ചി കുറുക്കിയെടുത്ത കഷായം എന്നാണ് .

മൂന്നാമത്തെ വരിയിൽ ഈ ഔഷധത്തിന്റെ അനുപാനവും പ്രവർത്തനവീര്യവും വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'സർപ്പിസ്തൈലവിമിശ്രിതഃ'—ഇതിൽ സർപ്പിസ്സ് എന്നാൽ പശുവിൻ നെയ്യും, തൈലം എന്നാൽ എള്ളെണ്ണയുമാണ്. കഷായം സേവിക്കുമ്പോൾ യുക്തമായ അളവിൽ നെയ്യും നല്ലെണ്ണയും ചേർത്ത് കഴിക്കണം എന്നാണ് വിധി. ഇപ്രകാരം ചെയ്യുമ്പോൾ അത് 'പ്രശമയേദ്വായും സശൂലം തഥാ' ആയി മാറുന്നു; അതായത് ശരീരത്തിൽ അതികഠിനമായ കുത്തുനോവോടുകൂടി (സശൂലം) ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രകോപിത വാതദോഷത്തെ (വായും) ഇത് ശാന്തമാക്കുന്നു (പ്രശമയേത്).

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം ഈ കഷായം ശരീരത്തിൽ എവിടെയെല്ലാമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും ഏത് വ്യാധിയെയാണ് മാറ്റുന്നതെന്നും അക്കമിട്ടു പറയുന്നു. 'ജങ്ഘ' എന്നാൽ കണങ്കാലുകൾ, 'ഊരു' എന്നാൽ തുടകൾ, 'ത്രിക' എന്നാൽ അരക്കെട്ടും നട്ടെല്ലിന്റെ താഴ്ഭാഗവും (ത്രികാസ്ഥി), 'പൃഷ്ഠ' എന്നാൽ മുതുകും നട്ടെല്ലും, 'പാർശ്വ' എന്നാൽ വാരിയെല്ലുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന പാർശ്വഭാഗങ്ങൾ, 'ഹനുഗം' എന്നാൽ താടിയെല്ല് (ഹനു) തുടങ്ങിയ സ്ഥാനങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് ഈ ഭാഗങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന ചലനശേഷിക്കുറവിനെയും വേദനയെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഒപ്പം 'ശോഫം ച വാതാസ്രജമ്'—ശോഫം എന്നാൽ നീർക്കെട്ടും വീക്കവുമാണ്; രക്തവും വാതവും ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന വാതരക്തം (ഇന്നത്തെ ഗൗട്ട് അഥവാ റുമാറ്റോയ്ഡ് അവസ്ഥകൾ) മൂലം സന്ധികളിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ നീർക്കെട്ടിനെയും തടിപ്പിനെയും ഈ കഷായം ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് ആചാര്യൻ ശ്ലോകം ഉപസംഹരിക്കുന്നു.

രാസ്നാദി കഷായം ഏത് രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?

നമ്മുടെ പഴമക്കാർ വാതവേദനകൾക്ക് ഏറ്റവും വിശ്വസിച്ച് നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ള ഒരു ഔഷധമാണ് രാസ്നാദി കഷായം. സഹസ്രയോഗത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ആ ശ്ലോകം വെറുതെ ഒന്ന് സൂക്ഷ്മമായി വായിച്ചുനോക്കിയാൽ മതി, ശരീരത്തിന്റെ ഏതൊക്കെ ഭാഗങ്ങളിലെ, എന്തെല്ലാം തരം വേദനകൾക്കാണ് ഈ ഒരൊറ്റ കഷായം പരിഹാരമാകുന്നതെന്ന് ആചാര്യന്മാർ എത്ര കൃത്യമായാണ് വരച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാകും. ആ വരികൾ ഓരോന്നായി വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ രാസ്നാദി കഷായം ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതെന്ന് വ്യക്തമായി കാണാം.

കഠിനമായ കുത്തുനോവോടുകൂടിയ വാതം (സശൂല വാതം)

ശ്ലോകത്തിൽ "പ്രശമയേദ്വായും സശൂലം" എന്നാണ് പറയുന്നത്. സാധാരണ വേദനയല്ല, ഉള്ളിൽ നിന്ന് സൂചി കൊണ്ട് കുത്തുന്നതുപോലെയും തുളയ്ക്കുന്നതുപോലെയുമുള്ള തീവ്രമായ വാതവേദനകളെയാണ് 'ശൂലം' എന്ന് പറയുന്നത്. ശരീരത്തിൽ വാതകോപം അതിരൂക്ഷമാകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം കഠിനമായ പിടുത്തത്തിനും വേദനയ്ക്കും ഈ കഷായം വളരെ പെട്ടെന്ന് ശമനം നൽകുന്നു.

അരക്കെട്ടും നട്ടെല്ലും തളർത്തുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ (ത്രിക, പൃഷ്ഠ)

നടുവേദന കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർ ഇന്നത്തെ കാലത്ത് വളരെ കൂടുതലാണ്.

ത്രിക: നട്ടെല്ലിന്റെ ഏറ്റവും താഴെ അരക്കെട്ടുമായി ചേരുന്ന ഭാഗത്തെയാണ് (Sacral region) 'ത്രികം' എന്ന് പറയുന്നത്. ദീർഘനേരം ഇരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന അരക്കെട്ട് വേദന, ഡിസ്കിന്റെ തേയ്മാനം (Lumbar Spondylosis) എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് ഉത്തമമാണ്.

പൃഷ്ഠ: മുതുകും നട്ടെല്ലിന്റെ മുകൾഭാഗവും ഉൾപ്പെടുന്ന ഇടമാണിത്. നട്ടെല്ലിനുണ്ടാകുന്ന മുറുക്കം, കുനിയാനും നിവരാനും പറ്റാത്ത വിധമുള്ള പിടുത്തം എന്നിവ മാറ്റാൻ ഈ കഷായം സഹായിക്കുന്നു.

കാലുകളിലേക്ക് പടരുന്ന വേദനകൾ (ജങ്ഘ, ഊരു)

നടുവിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി കാലുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന സയാറ്റിക്ക (Sciatica) പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഈ ഭാഗങ്ങൾ പെടും.

ഊരു: തുടകളിലുണ്ടാകുന്ന വേദന, പേശിവലിവ്, കാലുകൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന ഭാരക്കൂടുതൽ എന്നിവയെ ഇത് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ജങ്ഘ: കണങ്കാലുകളിലെ വേദനയാണിത്. രാത്രി സമയങ്ങളിൽ കണങ്കാൽ പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകി ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയ്ക്കും (Calf muscle cramps) നടക്കുമ്പോൾ ഉപ്പൂറ്റി മുതൽ മുകളിലേക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദനകൾക്കും ഇത് ആശ്വാസമേകും.

വാരിയെല്ലുകളിലെയും പാർശ്വങ്ങളിലെയും വേദന (പാർശ്വഗം)

തുമ്മുമ്പോഴോ ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴോ ശരീരത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ അഥവാ വാരിയെല്ലുകളുടെ ഭാഗത്ത് കഠിനമായ വേദന വരാറുണ്ട്. വാതം പാർശ്വഭാഗങ്ങളിലെ ഞരമ്പുകളെ ബാധിക്കുമ്പോഴാണ് (Intercostal Neuralgia) ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്. ശ്ലോകത്തിലെ "പാർശ്വഗം" എന്ന വാക്ക് ഇത്തരം വേദനകളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

താടിയെല്ല് അനക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ (ഹനുഗം)

'ഹനു' എന്നാൽ താടിയെല്ലാണ്. ചിലർക്ക് ഉറങ്ങി എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ വാതകോപം കൂടുമ്പോഴോ താടിയെല്ല് അനക്കാൻ പറ്റാതെ വരിക, വായ തുറക്കുമ്പോൾ കഠിനമായ വേദനയും ശബ്ദവും ഉണ്ടാവുക (TMJ Disorders / Lockjaw) തുടങ്ങിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇതിനെ ആയുർവേദത്തിൽ 'ഹനുഗ്രഹം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. താടിയെല്ലിന്റെ ഭാഗത്തെ വാതത്തെയും രാസ്നാദി കഷായം ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

വാതരക്തവും നീർക്കെട്ടും (ശോഫം ച വാതാസ്രജമ്)

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് പറയുന്നത്:

വാതാസ്രജം: ശരീരത്തിൽ വാതവും രക്തവും ഒരുപോലെ ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. ഇന്നത്തെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ യൂറിക് ആസിഡ് കൂടുന്നതുവഴി വിരലുകളിലും സന്ധികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന 'ഗൗട്ട്' (Gout), അതുപോലെ റുമാറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ് (Rheumatoid Arthritis) എന്നിവ.

ശോഫം: സന്ധികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടും തടിപ്പും. നീര് വന്ന് വിരലുകളോ സന്ധികളോ മടക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആ നീരിനെ വറ്റിക്കാൻ ഇതിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

രാസ്നാദി കഷായം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

രാസ്നാദി കഷായത്തിന്റെ ഉപയോഗരീതി അതിന്റെ രൂപത്തെയും രോഗിയുടെ അവസ്ഥയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. വിപണിയിൽ ലഭിക്കുന്ന റെഡിമെയ്ഡ് ദ്രാവക കഷായം, കഷായം തയ്യാറാക്കാനുള്ള ഔഷധക്കൂട്ട്, കഷായ ഗുളികകൾ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളിൽ ഉപയോഗരീതി വ്യത്യസ്തമായേക്കാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ അളവ് മറ്റൊരു ഉൽപ്പന്നത്തിനും അതേപടി ബാധകമാണെന്ന് കരുതരുത്.

ദ്രാവക കഷായം: റെഡിമെയ്ഡ് കഷായത്തിന് പല നിർമ്മാതാക്കളും വ്യത്യസ്ത അളവും നിർദേശങ്ങളും നൽകുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ കുപ്പിയിലെ ലേബലിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന അളവ് പാലിക്കുകയോ ചികിത്സിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതാണ് ഉചിതം. സാധാരണയായി കഷായം ആവശ്യമായ അളവിൽ ചെറുചൂടുവെള്ളം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് കാണുന്നത്.

കഷായ ഗുളികകൾ: Rasnadi Kashaya Gulika Tablet കഷായത്തിന്റെ രുചി കാരണം ദ്രാവകരൂപം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർക്ക് ചില നിർമ്മാതാക്കൾ കഷായ ഗുളികകൾ ലഭ്യമാക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഗുളികയുടെ ശക്തിയും ഘടകങ്ങളുടെ അളവും ഓരോ ബ്രാൻഡിലും വ്യത്യാസപ്പെടാം.

നെയ്യും നല്ലെണ്ണയും ചേർത്ത് കഴിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം (സർപ്പിസ്തൈലവിമിശ്രിതഃ)

ശ്ലോകത്തിൽ വെറുതെ കഷായം കുടിക്കാനല്ല പറയുന്നത്, മറിച്ച് പശുവിൻ നെയ്യും നല്ലെണ്ണയും യുക്തമായ അളവിൽ മേമ്പൊടി ചേർത്ത് സേവിക്കാനാണ് (സർപ്പിസ്തൈലവിമിശ്രിതഃ). വാതത്തിന്റെ പ്രധാന സ്വഭാവം വരൾച്ചയാണ് (രൂക്ഷത). നെയ്യും എണ്ണയും ചേരുമ്പോൾ അത് സന്ധികൾക്ക് സ്നിഗ്ദ്ധതയും ബലവും നൽകുകയും, ഉള്ളിലെ ഞരമ്പുകളിലേക്ക് ഔഷധവീര്യം എളുപ്പത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശരീരത്തിന്റെ താഴത്തെ അറ്റം മുതൽ താടിയെല്ല് വരെയുള്ള സകല സന്ധികളെയും പേശികളെയും ബാധിക്കുന്ന നീർക്കെട്ടും വേദനയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലും കൃത്യമായ മറ്റൊരു ഔഷധവിധി കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്. എങ്കിലും ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും രോഗാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് മേമ്പൊടിയുടെ അളവിലും സേവനരീതിയിലും മാറ്റങ്ങൾ വരാമെന്നതിനാൽ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശത്തോടെ ഇത് ശീലമാക്കുന്നതാണ് എപ്പോഴും ഉചിതം.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം:

ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതിയും ദോഷാവസ്ഥയും രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും പരിഗണിച്ച്, മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്തും (സഹൗഷധമായി) രാസ്നാദി കഷായം വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ വൈദ്യന്മാർ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ലേഖനത്തിൽ, ആയുർവേദ യോഗഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗത്തിലെ നിർദ്ദിഷ്ട ശ്ലോകത്തിൽ നേരിട്ട് പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള ഗുണങ്ങളെയും ഉപയോഗങ്ങളെയും കുറിച്ച് മാത്രമാണ് വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ബ്രഹ്മി ഘൃതം : ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 26 Sep 2026 18:28:09 +0000

ഓർമ്മശക്തി കുറയുന്നു, കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് മറന്നുപോകുന്നു, പഠിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു എന്നൊക്കെ പലരും പറയാറുണ്ട്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ബ്രഹ്മി ഘൃതം - ബ്രാഹ്മി ഘൃതം (Brahmi Ghritam). ബ്രഹ്മി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ഘൃതം പ്രധാനമായും മനസ്സിന്റെയും ബുദ്ധിയുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഓർമ്മശക്തി, ഏകാഗ്രത, മാനസിക ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മി ഘൃതത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗം എന്താണ്? ഇത് എങ്ങനെയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത്? ആരൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും അളവും എങ്ങനെയാണ്? ബ്രഹ്മി ഘൃതത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങളും ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

കുറിപ്പ്: ബ്രഹ്മി ഘൃതത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും പ്രയോഗങ്ങളും പ്രധാനമായും ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഏതെങ്കിലും രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് സ്വയം ചികിത്സയായി ബ്രഹ്മി ഘൃതം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ബ്രഹ്മീ ഘൃതത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

ബ്രഹ്മീ ഘൃതത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഉത്തരസ്ഥാനത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ശ്ലോകം:

ദ്വൗ പ്രസ്ഥൗ സ്വരസാദ് ബ്രാഹ്മ്യാ ഘൃതപ്രസ്ഥം ച സാധിതം ।

വ്യോഷശ്യാമാത്രിവൃദ്ദന്തീശംഖപുഷ്പീനൃപദ്രുമൈഃ ॥

സസപ്തലാകൃമിഹരൈഃ കല്കിതൈരക്ഷസംമിതൈഃ ।

പലവൃദ്ധ്യാ പ്രയുഞ്ജീത പരം മാത്രാ ചതുഷ്പലം ॥

ഉന്മാദകുഷ്ഠാപസ്മാരഹരം വന്ധ്യാസുതപ്രദം ।

വാക്സ്വരസ്മൃതിമേധാകൃദ്ധന്യം ബ്രാഹ്മീഘൃതം സ്മൃതം ॥

ആയുർവേദത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠ ഗ്രന്ഥമായ ശ്രീമദ് വാഗ്ഭടാചാര്യന്റെ അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ഉത്തരസ്ഥാനത്തിലെ 'ഉന്മാദപ്രതിഷേധം' എന്ന അധ്യായത്തിലാണ് ബ്രാഹ്മീഘൃതത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധിയും ഗുണവിശേഷങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ വിശദമായ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം വരി: പ്രധാന ചേരുവകൾ

"ദ്വൗ പ്രസ്ഥൗ സ്വരസാദ് ബ്രാഹ്മ്യാ ഘൃതപ്രസ്ഥം ച സാധിതം"

അർത്ഥം:

ദ്വൗ പ്രസ്ഥൗ: രണ്ട് പ്രസ്ഥം അളവ് (ആയുർവേദ അളവുപ്രകാരം ഒരു പ്രസ്ഥം എന്നാൽ ഏകദേശം 768 മില്ലിലിറ്റർ; അതായത് രണ്ട് പ്രസ്ഥം എന്നത് ഏകദേശം ഒന്നര ലിറ്ററിലധികം വരും).

സ്വരസാദ് ബ്രാഹ്മ്യാ: പച്ച ബ്രഹ്മി ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞെടുത്ത ശുദ്ധമായ നീര് (സ്വരസം).

ഘൃതപ്രസ്ഥം ച: ഒരു പ്രസ്ഥം നല്ല നാടൻ പശുവിൻ നെയ്യ്.

സാധിതം: വിധിപ്രകാരം സാവധാനം പാകം ചെയ്തെടുക്കുക.

ഒരു ഔഷധഘൃതം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ അതിലടങ്ങിയ ഔഷധനീരിന്റെയും നെയ്യിന്റെയും അനുപാതം വളരെ കൃത്യമായിരിക്കണം. ഇവിടെ ആചാര്യൻ കൽപ്പിക്കുന്നത്, ഒരു ഭാഗം (ഒരു പ്രസ്ഥം) ശുദ്ധമായ പശുവിൻ നെയ്യിൽ അതിന്റെ ഇരട്ടി അളവിൽ, അതായത് രണ്ട് പ്രസ്ഥം പച്ച ബ്രഹ്മിനീര് ചേർത്ത് മന്ദാഗ്നിയിൽ പാകം ചെയ്യണം എന്നാണ്. ബ്രഹ്മിയുടെ ഔഷധമൂല്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും നെയ്യിലേക്ക് ലയിച്ചുചേരാനാണ് ഇരട്ടി നീര് ചേർക്കുന്നത്.

രണ്ടാം വരി: അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട ഔഷധങ്ങൾ (ഭാഗം 1)

"വ്യോഷശ്യാമാത്രിവൃദ്ദന്തീശംഖപുഷ്പീനൃപദ്രുമൈഃ"

അർത്ഥം:

വ്യോഷ: ത്രികടു (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ തുല്യമായി ചേർത്തത്).

ശ്യാമാ: കറുത്ത ത്രികോല്പക്കൊന്ന (കൃഷ്ണ ത്രിവൃത്ത്).

ത്രിവൃത്: വെളുത്ത ത്രികോല്പക്കൊന്ന (ശ്വേത ത്രിവൃത്ത്).

ദന്തീ: നാഗദന്തി എന്ന ഔഷധവേര്.

ശംഖപുഷ്പീ: ബുദ്ധിശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ശംഖുപുഷ്പം.

നൃപദ്രുമൈഃ: രാജവൃക്ഷം അഥവാ കണിക്കൊന്ന (മരത്തൊലി അല്ലെങ്കിൽ കാമ്പ്).

നെയ്യ് വെറുതെ കാച്ചിയെടുക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. ഔഷധവീര്യം ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളിലേക്കും മസ്തിഷ്കത്തിലേക്കും വേഗത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ ചില പ്രത്യേക ഔഷധങ്ങൾ ഇതിൽ കൽക്കമായി (അരച്ച്) ചേർക്കണം. ദഹനശക്തിയെയും ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ഉണർത്തുന്ന 'വ്യോഷ'വും (ചുക്ക്, മുളക്, തിപ്പലി), ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെയും വിഷാംശങ്ങളെയും പുറന്തള്ളാൻ സഹായിക്കുന്ന ത്രികോല്പക്കൊന്ന, നാഗദന്തി, കണിക്കൊന്ന എന്നിവയും, ഒപ്പം ബുദ്ധിശക്തിയെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന ശംഖുപുഷ്പവും ഇതിൽ കൽക്കമായി ചേർക്കുന്നു.

മൂന്നാം വരി: അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട ഔഷധങ്ങളും അവയുടെ അളവും

"സസപ്തലാകൃമിഹരൈഃ കല്കിതൈരക്ഷസംമിതൈഃ"

അർത്ഥം:

സസപ്തലാ: ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണ ശാസ്ത്രപ്രകാരം 'സപ്തല' എന്നത് Acacia sinuata മലയാളത്തിൽ ചീവക്കായ് അഥവാ ചാർമ്മകഷ)) കൂടി ചേർത്ത്.

കൃമിഹരൈഃ: കൃമിഹരം അഥവാ വിഴാലരി (വിഡംഗം).

കല്കിതൈഃ: നല്ലതുപോലെ നേർമയായി അരച്ച് കൽക്കരൂപത്തിലാക്കി.

അക്ഷസംമിതൈഃ: ഓരോ അക്ഷം അളവിൽ (ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു അക്ഷം എന്നാൽ ഒരു കർഷം, അതായത് ഏകദേശം 12 ഗ്രാം വീതം).

മേൽപ്പറഞ്ഞ കൂട്ടുകളോടൊപ്പം ശരീരത്തിലെ അണുബാധകളെയും കൃമികളെയും അകറ്റാൻ ഉത്തമമായ വിഴാലരിയും (കൃമിഹരം), സപ്തലയും കൂടി ചേർക്കണം. ഇവയെല്ലാം ഓരോന്നും കൃത്യമായി ഓരോ 'അക്ഷം' (ഒരു തോല അഥവാ 12 ഗ്രാം വീതം) എടുത്ത് നേർമയായി അരച്ചെടുക്കണം. ഈ കൽക്കം നെയ്യിലും ബ്രഹ്മിനീരിലും ചേർത്ത് പതയടങ്ങി മണൽപാകത്തിൽ കാച്ചിയെടുക്കുകയാണ് ഘൃതനിർമ്മാണ വിധി.

നാലാം വരി: സേവനരീതിയും പരമാവധി മാത്രയും

"പലവൃദ്ധ്യാ പ്രയുഞ്ജീത പരം മാത്രാ ചതുഷ്പലം"

അർത്ഥം:

പലവൃദ്ധ്യാ: ക്രമേണ ഓരോ 'പലം' വീതം കൂട്ടി നൽകുക (ഒരു പലം = ഏകദേശം 48 ഗ്രാം).

പ്രയുഞ്ജീത: സേവിക്കുക അഥവാ പ്രയോഗിക്കുക.

പരം മാത്രാ: നൽകാവുന്ന പരമാവധി ഔഷധ മാത്ര (അളവ്).

ചതുഷ്പലം: നാല് പലം വരെ ).

ഇതൊരു വിശേഷപ്പെട്ട സ്നേഹപാന ഔഷധമാണ്. ഘൃതം ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് കൂടിയ അളവിൽ കഴിക്കാൻ പാടില്ല. രോഗിയുടെ അഗ്നിബലം (ദഹനശേഷി), ശാരീരിക ബലം, കോഷ്ഠം എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് ചെറിയ അളവിൽ സേവിച്ചുതുടങ്ങി, ക്രമേണ വർദ്ധിപ്പിച്ച് പരമാവധി നാല് പലം വരെ എത്തിക്കാം എന്നാണ് ശാസ്ത്രം. (ശ്രദ്ധിക്കുക: നിത്യേനയുള്ള ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനും ഓർമ്മശക്തിക്കുമായി കഴിക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി 5 മുതൽ 10 ഗ്രാം വരെ മാത്രമാണ് നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്. ശോധനചികിത്സയ്ക്കും കഠിനമായ രോഗാവസ്ഥകൾക്കുമുള്ള സ്നേഹപാനത്തിനാണ് ഈ വലിയ അളവ് നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളത്).

അഞ്ചാം വരി: രോഗശമന ഫലങ്ങൾ

"ഉന്മാദകുഷ്ഠാപസ്മാരഹരം വന്ധ്യാസുതപ്രദം"

അർത്ഥം:

ഉന്മാദ: മനസ്സിനെയും ബുദ്ധിയെയും ബാധിക്കുന്ന മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ, ഉന്മാദ രോഗങ്ങൾ.

കുഷ്ഠ: സകലവിധ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ.

അപസ്മാര: അപസ്മാരം, ബോധക്ഷയം, നാഡീവലിവ് എന്നിവ.

ഹരം: വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് / ശമിപ്പിക്കുന്നത്.

വന്ധ്യാസുതപ്രദം: വന്ധ്യത അകറ്റി ഉത്തമ സന്താനഭാഗ്യം നൽകുന്നത്.

വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളുടെ തകരാറുമൂലം മനസ്സിനും മസ്തിഷ്കത്തിനും ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വിഭ്രാന്തികളെയും (ഉന്മാദം), നാഡീവ്യൂഹത്തെ തളർത്തുന്ന അപസ്മാരത്തെയും ഈ ഘൃതം പൂർണ്ണമായും ശമിപ്പിക്കുന്നു. രക്തശുദ്ധീകരണ ഔഷധങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ രക്തദൂഷ്യം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ മാറും. കൂടാതെ, സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാരിലെ പ്രത്യുൽപാദന ന്യൂനതകൾ പരിഹരിച്ച് വന്ധ്യത മാറ്റി സദ്ഗുണമുള്ള സന്താനമുണ്ടാകാനും ഈ നെയ്യ് ഉത്തമമാണ്.

ആറാം വരി: ബുദ്ധീന്ദ്രിയ ഗുണങ്ങൾ

"വാക്സ്വരസ്മൃതിമേധാകൃദ്ധന്യം ബ്രാഹ്മീഘൃതം സ്മൃതം"

അർത്ഥം:

വാക്: സംസാരശേഷി, വാഗ്മിത്വം, വ്യക്തമായി സംസാരിക്കാനുള്ള കഴിവ്.

സ്വര: ശബ്ദത്തിന്റെ തെളിച്ചവും മാധുര്യവും.

സ്മൃതി: ഓർമ്മശക്തി (പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി ഓർത്തെടുക്കാനുള്ള ശേഷി).

മേധാ: ധാരണാശക്തിയും പ്രതിഭയും ചേർന്ന ബുദ്ധി.

കൃത്: ഉണ്ടാക്കുന്നത് / പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ധന്യം: ശ്രേഷ്ഠവും സർവ്വമംഗളകരവുമായത്.

ബ്രാഹ്മീഘൃതം സ്മൃതം: ഇപ്രകാരമുള്ള വിശിഷ്ട ഔഷധക്കൂട്ടാണ് 'ബ്രാഹ്മീഘൃതം' എന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നത്.

കുട്ടികളിലെ സംസാരവൈകല്യങ്ങൾ, വിക്കൽ എന്നിവ മാറ്റി നല്ല വാഗ്മിത്വവും ശബ്ദത്തിന് മികച്ച ഗാംഭീര്യവും തെളിച്ചവും നൽകാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്. കേവലം വിവരങ്ങൾ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഓർമ്മശക്തി (സ്മൃതി) മാത്രമല്ല, പുതിയ അറിവുകളെ പെട്ടെന്ന് ഉൾക്കൊള്ളാനും വിശകലനം ചെയ്യാനുമുള്ള ബുദ്ധിശക്തിയെയും (മേധ) ഇത് വളർത്തുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ സർവ്വഗുണസമ്പന്നവും ധന്യവുമായ ഒരു 'മേധ്യ രസായനമായി' ബ്രാഹ്മീഘൃതത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്.

ബ്രഹ്മീ ഘൃതം ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്?

പലരും വിചാരിക്കുന്നത് ബ്രഹ്മി ഘൃതം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കുട്ടികൾക്ക് പരീക്ഷാക്കാലത്ത് ഓർമ്മശക്തി കൂട്ടാൻ കൊടുക്കുന്ന വെറുമൊരു ടോണിക് മാത്രമാണെന്നാണ്. എന്നാൽ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ ശ്ലോകം കൃത്യമായി വായിച്ചുനോക്കിയാൽ മനസ്സിലാകും, ഇതൊരു സാധാരണ നെയ്യല്ല; മസ്തിഷ്കത്തെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന കഠിനമായ പല രോഗങ്ങൾക്കും ആയുർവേദാചാര്യന്മാർ വിധിച്ചിട്ടുള്ള അതീവ ശക്തമായ ഒരു ഔഷധമാണിത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ഓരോ വരിയും പരിശോധിച്ച്, ഇത് ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്കാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നും, ആ അസുഖങ്ങളിൽ ഈ നെയ്യ് എങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

1. ഉന്മാദം (മാനസിക വിഭ്രാന്തികളും കടുത്ത വിഷാദവും)

ശ്ലോകത്തിൽ രോഗശമനത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആചാര്യൻ ആദ്യം എടുത്തുപറയുന്നത് "ഉന്മാദഹരം" എന്നാണ്. അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ 'ഉന്മാദപ്രതിഷേധം' എന്ന അധ്യായത്തിലാണ് ഈ യോഗം വരുന്നത് തന്നെ. ചിന്തകളിലും പെരുമാറ്റത്തിലും ഉണ്ടാകുന്ന താളപ്പിഴകൾ, അമിതമായ ഉത്കണ്ഠ (Anxiety), കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദം, വിഷാദം (Depression), ഉറക്കമില്ലായ്മ, സ്വബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്ന മാനസികാവസ്ഥകൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള പ്രധാന ഔഷധമാണിത്. വാത-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ തലച്ചോറിലെ നാഡികളെ പ്രകോപിപ്പിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ച് ശാന്തമാക്കാൻ ബ്രഹ്മിയും നെയ്യും ചേർന്ന ഈ കൂട്ടിന് സാധിക്കും.

2. കുഷ്ഠം (ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ)

നെയ്യ് കഴിച്ചാൽ സ്കിൻ അലർജിയോ ത്വക്ക് രോഗങ്ങളോ കൂടുമെന്ന് ഭയപ്പെടുന്നവരുണ്ട്. എന്നാൽ ശ്ലോകം വ്യക്തമായി പറയുന്നു ഇത് "കുഷ്ഠഹരം" ആണെന്ന്. ആയുർവേദത്തിൽ കുഷ്ഠം എന്നാൽ സോറിയാസിസ്, എക്സിമ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സകലവിധ ചർമ്മരോഗങ്ങളുമാണ്. രക്തത്തിലെ അശുദ്ധിയും ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളുമാണ് പലപ്പോഴും ചർമ്മരോഗങ്ങൾക്ക് കാരണം. ഈ ഘൃതത്തിൽ വെറും ബ്രഹ്മി മാത്രമല്ല ഉള്ളത്; രക്തം ശുദ്ധീകരിക്കാനും ശരീരത്തിലെ മാലിന്യങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും സഹായിക്കുന്ന ത്രികോല്പക്കൊന്ന (ത്രിവൃത്ത്), നാഗദന്തി, കണിക്കൊന്ന (നൃപദ്രുമം), വിഴാലരി (കൃമിഹരം) തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇത് വിട്ടുമാറാത്ത ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്.

3. അപസ്മാരം (Epilepsy / Seizures)

ശ്ലോകത്തിലെ അടുത്ത പ്രധാന വാക്ക് "അപസ്മാരഹരം" എന്നാണ്. നാഡീവ്യൂഹത്തിലുണ്ടാകുന്ന പെട്ടെന്നുള്ള തകരാറുകൾ കൊണ്ട് രോഗി ബോധരഹിതനായി വീഴുക, ശരീരം കോച്ചിവിറയ്ക്കുക, വായിൽ നിന്ന് നുരയും പതയും വരിക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയാണ് അപസ്മാരം എന്ന് പറയുന്നത്. മസ്തിഷ്കത്തിലെ ന്യൂറോണുകളുടെ പ്രവർത്തനം താളംതെറ്റുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും (Neuroprotective), നാഡീവലിവ് തടയാനും ബ്രഹ്മിയും ശംഖുപുഷ്പവും അടങ്ങിയ ഈ നെയ്യ് വളരെ ഫലപ്രദമാണ്.

4. വന്ധ്യതയും ഗർഭധാരണ പ്രശ്നങ്ങളും (വന്ധ്യാസുതപ്രദം)

വന്ധ്യതയനുഭവിക്കുന്ന ദമ്പതികൾക്ക് ഉത്തമ സന്താനഭാഗ്യം നൽകാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ബ്രാഹ്മീഘൃതം ("വന്ധ്യാസുതപ്രദം"). ഇത് കേവലം ലൈംഗികശേഷി കൂട്ടലല്ല. സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും അമിത മാനസിക സമ്മർദ്ദം കൊണ്ടും ഹോർമോൺ അസന്തുലിതാവസ്ഥ കൊണ്ടും ഉണ്ടാകുന്ന പ്രത്യുൽപാദന തകരാറുകൾ പരിഹരിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളിൽ അണ്ഡോത്പാദനത്തിനും ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും, പുരുഷന്മാരിൽ ബീജത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനും ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളെ സന്തുലിതമാക്കി ഇത് വഴിയൊരുക്കുന്നു.

5. വാക് - സംസാര വൈകല്യങ്ങൾ

കുട്ടികളിൽ പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് സംസാരം വരാതിരിക്കുക (Speech delay), സംസാരിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ കുഴഞ്ഞുപോവുക, വിക്കൽ (Stammering/Stuttering), വ്യക്തമായി ഉച്ചരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ എന്നിവ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ഈ നെയ്യ് ഉത്തമമാണെന്നാണ് ശ്ലോകം പറയുന്നത് ("വാക്...കൃത്"). നാവിന്റെ ചലനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന തലച്ചോറിലെ നാഡീ കേന്ദ്രങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാൻ ഇതിലെ ചേരുവകൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

6. സ്വര - ശബ്ദ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ

ശബ്ദത്തിന് നല്ല തെളിച്ചവും ഗാംഭീര്യവും നൽകാനും (Vocal clarity) ശബ്ദമിടർച്ച, തൊണ്ടയടപ്പ് എന്നിവ മാറ്റാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു ("സ്വര...കൃത്"). ഗായകർ, അധ്യാപകർ, പ്രഭാഷകർ തുടങ്ങി ശബ്ദം നിരന്തരം ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് തൊണ്ടയിലെയും നാഡികളിലെയും വരൾച്ച മാറ്റി ശബ്ദശുദ്ധി നൽകാൻ ബ്രാഹ്മീഘൃതം സേവിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

7. സ്മൃതി - മറവി രോഗങ്ങൾ

പഠിച്ചതോ കണ്ടതോ ആയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കാനും കൃത്യസമയത്ത് അത് ഓർത്തെടുക്കാനുമുള്ള കഴിവിനെയാണ് 'സ്മൃതി' എന്ന് പറയുന്നത് ("സ്മൃതി...കൃത്"). പരീക്ഷയെഴുതുന്ന കുട്ടികളിലെ മറവി മുതൽ, പ്രായമായവരിലുണ്ടാകുന്ന ഡിമെൻഷ്യ (Dementia), അൽഷിമേഴ്സ് തുടങ്ങിയ മറവി രോഗങ്ങളിൽ മസ്തിഷ്ക കോശങ്ങളുടെ തേയ്മാനം തടയാനും ഓർമ്മശക്തി വീണ്ടെടുക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

8. മേധ - ഗ്രഹണശക്തിയും ബുദ്ധിശക്തിയും

ഒരു പുതിയ കാര്യം പറഞ്ഞുകൊടുത്താൽ അത് പെട്ടെന്ന് ഗ്രഹിക്കാനും, സ്വന്തം ബുദ്ധികൊണ്ട് അതിനെ വിശകലനം ചെയ്യാനുമുള്ള കഴിവിനാണ് 'മേധ' എന്ന് പറയുന്നത് ("മേധാകൃത്"). ഏകാഗ്രതക്കുറവ് (ADHD), പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിച്ചെടുക്കാനുള്ള മടി, മന്ദത എന്നിവ മാറ്റി ബുദ്ധിക്ക് നല്ല മൂർച്ചയും ഉണർവ്വും നൽകാൻ ഈ നെയ്യ് ഉത്തമ ഔഷധമാണ്.

ചേരുവകൾ രോഗങ്ങളെ മാറ്റുന്നത് എങ്ങനെ?

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് പറയുന്ന ചേരുവകൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഇതിന്റെ പ്രവർത്തന രഹസ്യം മനസ്സിലാകും:

ബ്രഹ്മിനീരും നെയ്യും: നെയ്യ് (ഘൃതം) ഒരു 'യോഗവാഹി'യാണ്; അതായത് ഏത് ഔഷധത്തെയാണോ ചുമക്കുന്നത് അതിന്റെ ഗുണം ഒട്ടും ചോർന്നുപോകാതെ രക്തത്തിലൂടെ തലച്ചോറിലെ രക്ത-മസ്തിഷ്ക തടസ്സങ്ങൾ (Blood-Brain Barrier) ഭേദിച്ച് കോശങ്ങളിലേക്ക് നേരിട്ടെത്തിക്കാൻ നെയ്യിന് മാത്രമേ സാധിക്കൂ.

വ്യോഷം (ത്രികടു): ചുക്കും മുളകും തിപ്പലിയും ചേരുമ്പോൾ ദഹനശക്തി (അഗ്നി) കൂടുകയും നെയ്യ് ശരീരത്തിൽ വേഗത്തിൽ ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശോധന ഔഷധങ്ങൾ: കറുത്തതും വെളുത്തതുമായ ത്രികോല്പക്കൊന്ന, നാഗദന്തി, കണിക്കൊന്ന എന്നിവ കുടലിലെയും ആമാശയത്തിലെയും ദോഷങ്ങളെ ഇളക്കി പുറന്തള്ളുന്നു. ആധുനിക ശാസ്ത്രം പറയുന്ന കുടലും തലച്ചോറും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം (Gut-Brain Axis) നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ കണ്ടറിഞ്ഞാണ് ആചാര്യന്മാർ തലച്ചോറിനുള്ള മരുന്നിൽ കുടൽ ശുദ്ധിയാക്കുന്ന മരുന്നുകൾ കൂടി ചേർത്തത്.

വിഴാലരി (കൃമിഹരം): പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ ആന്തരിക അണുബാധകളെയും കൃമികളെയും അകറ്റുന്നു.

കഴിക്കേണ്ട രീതിയും മാത്രയും (ശ്ലോകത്തിലെ നിർദ്ദേശം)

"പലവൃദ്ധ്യാ പ്രയുഞ്ജീത പരം മാത്രാ ചതുഷ്പലം" എന്നാണ് ശ്ലോകം പറയുന്നത്. അതായത്, കഠിനമായ ഉന്മാദം, അപസ്മാരം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളിൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ 'സ്നേഹപാനം' ചെയ്യുമ്പോൾ ചെറിയ അളവിൽ തുടങ്ങി ക്രമേണ കൂട്ടി പരമാവധി നാല് പലം വരെ രോഗിയുടെ ദഹനശേഷി നോക്കി നൽകാറുണ്ട്.

എന്നാൽ ഓർമ്മശക്തിക്കും സാധാരണ ആരോഗ്യത്തിനുമായി വീടുകളിൽ കഴിക്കുമ്പോൾ ഇത്രയും വലിയ അളവ് ആവശ്യമില്ല. സാധാരണയായി മുതിർന്നവർക്ക് രാവിലെ വെറുംവയറ്റിൽ 5 മുതൽ 10 ഗ്രാം വരെയും (ഒരു ചെറിയ ടീസ്പൂൺ), കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് അര ടീസ്പൂൺ വീതവും ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിലോ ഇളം ചൂടുപാലിലോ ചേർത്ത് കഴിക്കാവുന്നതാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ഉന്മാദം മുതൽ അപസ്മാരം വരെയുള്ള നാഡീ-മാനസിക രോഗങ്ങൾക്കും, രക്തദൂഷ്യം കൊണ്ടുള്ള ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും, ഒപ്പം സംസാരശേഷിയും ബുദ്ധിശക്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഒരേപോലെ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ധന്യമായ ഒരു മഹാ ഔഷധമാണ് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ നമുക്ക് പറഞ്ഞുതന്ന ബ്രാഹ്മീഘൃതം.

ബ്രഹ്മീ ഘൃതത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

ബ്രഹ്മീ ഘൃതം ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധഘൃതമാണെങ്കിലും, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് സ്വയം വാങ്ങി കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

പ്രത്യേകിച്ച് പ്രമേഹം, കൊളസ്ട്രോൾ കൂടുതലുള്ളവർ, ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളുള്ളവർ, ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദമുള്ളവർ ബ്രഹ്മീ ഘൃതം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം. ഘൃതത്തിന്റെ ഘടനയും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും കണക്കിലെടുത്താണ് ഉപയോഗം തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

അളവിൽ കൂടുതൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറിളക്കം, ദഹനക്കുറവ്, വയറിന് അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ “കൂടുതൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം കിട്ടും” എന്ന രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കരുത്.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

കുങ്കുമാദി തൈലം ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗവും | Kumkumadi Thailam

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 25 Sep 2026 06:37:21 +0000

മുഖത്തെ പാടുകളും കറുത്ത പുള്ളികളും മാറി ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കം കിട്ടാൻ എന്തെങ്കിലും പ്രകൃതിദത്തമായ മാർഗം നോക്കുന്നവരാണോ നിങ്ങൾ?

ആയുർവേദത്തിൽ ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു എണ്ണയാണ് കുങ്കുമാദി തൈലം (Kumkumadi Thailam). പേരിൽ കുങ്കുമം ഉണ്ടെങ്കിലും, കുങ്കുമം മാത്രമല്ല ഇതിലെ പ്രധാന ഘടകം. വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങളും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ചേർത്താണ് ഈ തൈലം പരമ്പരാഗതമായി തയ്യാറാക്കുന്നത്.

ചർമ്മത്തിലെ കറുത്ത പാടുകൾ, മുഖക്കുരു വന്നതിന് ശേഷമുള്ള പാടുകൾ, ഹൈപ്പർപിഗ്മെന്റേഷൻ, വരൾച്ച തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്കായി കുങ്കുമാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുന്നവരുണ്ട്. മുഖത്ത് പുരട്ടുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിന് ഈർപ്പം നൽകാനും സ്വാഭാവികമായ തിളക്കം നിലനിർത്താനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ എല്ലാവരുടെയും ചർമ്മത്തിന് ഒരേ രീതിയിൽ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് കുങ്കുമാദി തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം, ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നതും അറിയുന്നത് പ്രധാനമാണ്.

കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കേണ്ട ശരിയായ രീതി, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശദമായി നോക്കാം.

കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത കൂട്ടും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും

കുങ്കുമാദി തൈലം ഇന്നത്തെ കാലത്ത് സൗന്ദര്യസംരക്ഷണത്തിനായി പലരും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇതിന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത തയ്യാറാക്കൽ രീതിയുണ്ട്. കുങ്കുമം, ചന്ദനം, മഞ്ജിഷ്ഠ, യഷ്ടിമധു, ഉശീര, പദ്മകം, നീലോത്പലം തുടങ്ങിയ നിരവധി ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്താണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നതെന്ന് ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ ചേരുവകളും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ശ്ലോകം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

കുങ്കുമം ചന്ദനം ലാക്ഷാ മഞ്ജിഷ്ഠാ മധുയഷ്ടികാ ।

കാലീയകമുശീരഞ്ച പദ്മകം നീലമുത്പലം ॥

ന്യഗ്രോധപാദാഃ പ്ലക്ഷസ്യ ശുങ്ഗാഃ പദ്മസ്യ കേശരം ।

ദ്വിപഞ്ചമൂലസഹിതൈഃ കഷായൈഃ പലികൈഃ പൃഥക് ॥

ജലാധകം വിപക്വവ്യം പാദശേഷമഥോദ്ധരേത് ।

മഞ്ജിഷ്ഠാം മധുകം ലാക്ഷാ പത്തംഗമധുയഷ്ടികേ ॥

കർഷപ്രമാണൈരേതൈസ്തു തൈലസ്യ കുഡവം പചേത് ।

അജാക്ഷീരം ദ്വിഗുണിതം ശനൈർമൃദ്വഗ്നിനാ പചേത് ॥

സമ്യക് പക്വം പരം ഹ്യേതന്മുഖവർണപ്രസാദനം ।

നീലികാപിഡകാവ്യംഗാനഭ്യംഗാദേവ നാശയേത് ॥

സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ ഭവേത് കാഞ്ചനസന്നിഭം ।

കുങ്കുമാദ്യമിദം തൈലമശ്വിഭ്യാം നിർമ്മിതം പുരാ ॥

— ഭൈഷജ്യരത്നാവലി, ക്ഷുദ്രരോഗാധികാരം, 60/115–120

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ‘ക്ഷുദ്രരോഗാധികാര’ത്തിൽ ആചാര്യന്മാർ ഉപദേശിച്ചിട്ടുള്ള ദിവ്യൗഷധമായ കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ ശ്ലോകങ്ങളെ ആയുർവേദ ശാസ്ത്രദൃഷ്ട്യാ താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ശ്ലോകം: കഷായദ്രവ്യങ്ങൾ

കുങ്കുമം ചന്ദനം ലാക്ഷാ മഞ്ജിഷ്ഠാ മധുയഷ്ടികാ ।

കാലീയകമുശീരഞ്ച പദ്മകം നീലമുത്പലം ॥

ന്യഗ്രോധപാദാഃ പ്ലക്ഷസ്യ ശുങ്ഗാഃ പദ്മസ്യ കേശരം ।

ദ്വിപഞ്ചമൂലസഹിതൈഃ കഷായൈഃ പലികൈഃ പൃഥക് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ തൈലം നിർമ്മിക്കാൻ ആവശ്യമായ കഷായക്കൂട്ടിന്റെ ചേരുവകളെയും അവയുടെ അളവുകളെയുമാണ് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. കുങ്കുമം എന്നാൽ വർണ്ണപ്രസാദകങ്ങളിൽ (ചർമ്മത്തിന് ശോഭ നൽകുന്നവയിൽ) ഒന്നാമതായ കുങ്കുമപ്പൂവ്. ചന്ദനം എന്നാൽ പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന വെളുത്ത ചന്ദനം (അല്ലെങ്കിൽ രക്തചന്ദനം). ലാക്ഷാ എന്നാൽ മുറിവുകൾ ഉണക്കാനും രക്തപ്രസാദത്തിനും ഉത്തമമായ കോലരക്ക്. മഞ്ജിഷ്ഠാ എന്നാൽ രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന മഞ്ചട്ടി. മധുയഷ്ടികാ എന്നാൽ ചർമ്മത്തിന് കുളിർമയും ജീവസ്സും പകരുന്ന ഇരട്ടിമധുരം. കാലീയകം എന്നാൽ മഞ്ഞളിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന മരമഞ്ഞൾ . ഉശീരഞ്ച എന്നാൽ ഉഷ്ണത്തെയും ദാഹത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന രാമച്ചവും. പദ്മകം എന്നാൽ പതിമുഖം (പത്മുഖം). നീലമുത്പലം എന്നാൽ നീലയാമ്പൽ പൂവുകൾ. ന്യഗ്രോധപാദാഃ എന്നാൽ പേരാലിന്റെ വായുവിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വേരുകൾ അഥവാ പേരാൽ വടുകൾ. പ്ലക്ഷസ്യ ശുങ്ഗാഃ എന്നാൽ ഇത്തിമരത്തിന്റെ തളിരിലകൾ അഥവാ മുകുളങ്ങൾ. പദ്മസ്യ കേശരം എന്നാൽ താമരപ്പൂവിന്റെ നടുവിലുള്ള പൂമ്പൊടിയടങ്ങിയ താമരയല്ലികൾ. ദ്വിപഞ്ചമൂലസഹിതൈഃ എന്നാൽ ലഘുപഞ്ചമൂലവും (ഓരില, മൂവില, ചെറുവഴുതിന, കണ്ടകാരിചുണ്ട, ഞെരിഞ്ഞിൽ) മഹത്പഞ്ചമൂലവും (കൂവളം, മുഞ്ഞ, പാതിരി, കുമിഴ്, പലകപ്പയ്യാനി) ചേർന്ന പ്രസിദ്ധമായ ദശമൂലങ്ങളോടൊപ്പം. പലികൈഃ പൃഥക് എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ ഓരോ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും ഓരോ പലം വീതം (ഒരു പലം എന്നത് ആയുർവേദ അളവുപ്രകാരം 48 ഗ്രാം) വെവ്വേറെയായി എടുക്കണം എന്ന് അർത്ഥം.

മൂന്നാമത്തെ ശ്ലോകം: കഷായപാകവും കൽക്കദ്രവ്യങ്ങളും

ജലാഢകം വിപക്തവ്യം പാദശേഷമഥോദ്ധരേത് ।

മഞ്ജിഷ്ഠാം മധുകം ലാക്ഷാ പത്തംഗമധുയഷ്ടികേ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

കഷായം തയ്യാറാക്കേണ്ട വിധവും അതിലേക്ക് അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട കൽക്കദ്രവ്യങ്ങളുമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. ജലാഢകം എന്നാൽ ഒരു ആഢകം ജലം (ഏകദേശം 3.072 ലിറ്റർ ശുദ്ധജലം). വിപക്തവ്യം എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ കഷായദ്രവ്യങ്ങൾ ചതച്ച് ഈ വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ച് വേവിക്കണം. പാദശേഷമഥോദ്ധരേത് – 'പാദശേഷം' എന്നാൽ നാലിലൊന്നായി (കാൽഭാഗമായി അഥവാ ഏകദേശം 768 മില്ലി ആയി) വറ്റിച്ച് കഷായം പാകമാക്കി പിഴിഞ്ഞരിച്ചെടുക്കുക. മഞ്ജിഷ്ഠാം എന്നാൽ എണ്ണയിൽ അരച്ചു ചേർക്കാനായി വീണ്ടും മഞ്ചട്ടിയും, മധുകം എന്നാൽ ഇരിപ്പ-Madhuca longifolia, ലാക്ഷാ എന്നാൽ കോലരക്കും, പത്തംഗം എന്നാൽ പതിമുഖത്തിന്റെ കാതലും, മധുയഷ്ടികേ എന്നാൽ അതിമധുരമായ ഇരട്ടിമധുരവും ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

നാലാമത്തെ ശ്ലോകം: സ്നേഹപാകവിധിയും പ്രമാണവും

കർഷപ്രമാണൈരേതൈസ്തു തൈലസ്യ കുഡവം പചേത് ।

അജാക്ഷീരം ദ്വിഗുണിതം ശനൈർമൃദ്വഗ്നിനാ പചേത് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ എണ്ണയുമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്ന സ്നേഹപാകക്രിയയാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വിവരിക്കുന്നത്. കർഷപ്രമാണൈഃ ഏതൈസ്തു എന്നാൽ മുൻപ് പറഞ്ഞ കൽക്കദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും ഓരോ കർഷം വീതം (ഒരു കർഷം എന്നത് 12 ഗ്രാം) എടുത്ത് നന്നായി അരച്ചെടുക്കണം. തൈലസ്യ കുഡവം എന്നാൽ ഒരു കുഡവം അളവിൽ (ഏകദേശം 192 മില്ലി ലിറ്റർ) നല്ലെണ്ണ അഥവാ തിലതൈലത്തിൽ. പചേത് എന്നാൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായവും ഈ കൽക്കവും ചേർത്ത് പാകം ചെയ്യണം. ഇതിലേക്ക് അജാക്ഷീരം ദ്വിഗുണിതം – എണ്ണയുടെ ഇരട്ടി അളവിൽ (രണ്ട് കുഡവം അഥവാ ഏകദേശം 384 മില്ലി ലിറ്റർ) ശുദ്ധമായ ആട്ടിൻപാൽ കൂട്ടിചേർക്കണം. ശനൈഃ മൃദ്വഗ്നിനാ പചേത് – തിടുക്കം കൂട്ടാതെ, വളരെ സാവധാനം മന്ദാഗ്നിയിൽ (ചെറുതീയിൽ) ഇളക്കിക്കൊണ്ട് തൈലപാകവിധിയിലെ മധ്യപാകം എത്തുന്നതുവരെ ശ്രദ്ധയോടെ പാകം ചെയ്തെടുക്കണം.

അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും ശ്ലോകം: ഫലശ്രുതിയും തൈലത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും

സമ്യക് പക്വം പരം ഹ്യേതന്മുഖവർണ്ണപ്രസാദനം ।

നീലികാപിഡകാവ്യങ്ഗാനഭ്യങ്ഗാദേവ നാശയേത് ॥

സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ ഭവേത് കാഞ്ചനസന്നിഭം ।

കുങ്കുമാദ്യമിദം തൈലമശ്വിഭ്യാം നിർമ്മിതം പുരാ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണഫലങ്ങളെയും അതിന്റെ പാരമ്പര്യ മഹിമയെയും പറ്റി ആചാര്യൻ ഉപസംഹരിക്കുന്നു. സമ്യക് പക്വം എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയവിധിപ്രകാരം കൃത്യമായി പാകം ചെയ്തെടുത്ത, പരം ഹ്യേതത് മുഖവർണ്ണപ്രസാദനം – ഈ തൈലം മുഖത്തിന് സ്വാഭാവിക കാന്തിയും വർണ്ണശുദ്ധിയും നൽകുന്നതിൽ പരമശ്രേഷ്ഠമാണ്. നീലികാ-പിഡകാ-വ്യങ്ഗാൻ – മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന നീലിക (കവിളിലും മൂക്കിലുമൊക്കെ പടരുന്ന കറുത്ത പാടുകൾ), പിഡക (മുഖക്കുരുക്കൾ), വ്യംഗം (ചർമ്മത്തിലെ കറുപ്പും മങ്ങലും ഉണ്ടാക്കുന്ന മെലാസ്മ പോലുള്ള ദോഷങ്ങൾ) എന്നിവയെല്ലാം, അഭ്യങ്ഗാദേവ നാശയേത് – ഈ തൈലം മുഖത്ത് പുരട്ടി മൃദുവായി തടവുന്നതിലൂടെത്തന്നെ (അഭ്യംഗം കൊണ്ട്) പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകും. സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ എന്നാൽ ചിട്ടയോടെ തുടർച്ചയായി ഏഴ് രാത്രികൾ ഈ തൈലം മുഖത്തു പുരട്ടി സേവിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഭവേത് കാഞ്ചനസന്നിഭം – ചർമ്മം മാലിന്യങ്ങൾ നീങ്ങി സ്വർണ്ണം പോലെ (കാഞ്ചനം പോലെ) ശോഭയുള്ളതായി മാറും. കുങ്കുമാദ്യമിദം തൈലം – കുങ്കുമപ്പൂവ് പ്രധാന ചേരുവയായിട്ടുള്ള ഈ ദിവ്യമായ കുങ്കുമാദി തൈലം, അശ്വിഭ്യാം നിർമ്മിതം പുരാ – പുരാതനകാലത്ത് സമസ്ത രോഗങ്ങളുടെയും ശമനത്തിനായി സാക്ഷാൽ ദേവവൈദ്യന്മാരായ അശ്വിനീദേവന്മാർ ലോകത്തിന് പകർന്നു നൽകപ്പെട്ടതാണ്.

കുങ്കുമാദി തൈലം എന്തിനൊക്കെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്

കുങ്കുമാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാത്തവരായി ഇന്ന് ആരും കാണില്ല. എന്നാൽ പലരും വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇത് വെറുമൊരു "ഫെയർനസ്സ് ഓയിൽ" അല്ലെങ്കിൽ മുഖത്തിന് തിളക്കം കൂട്ടാൻ മാത്രമുള്ള ഒന്നാണെന്നാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിൽ കുങ്കുമാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് 'ക്ഷുദ്രരോഗാധികാരം' എന്ന അധ്യായത്തിലാണ്. അതായത്, മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന പലതരം രോഗങ്ങൾ ചികിത്സിച്ച് മാറ്റാനുള്ള ഉഗ്രനൊരു ഔഷധമാണിത്.

ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യന്മാർ അക്കമിട്ട് പറയുന്ന രോഗങ്ങളും, ഇതിലെ ഓരോ ചേരുവകളും ആ രോഗങ്ങളെ എങ്ങനെയാണ് മാറ്റിയെടുക്കുന്നത് എന്നും നമുക്കൊന്ന് വിശദമായി നോക്കാം.

1. വ്യംഗം (Vyanga - കരിമംഗലം അഥവാ Melasma)

ശ്ലോകത്തിൽ എടുത്തുപറയുന്ന പ്രധാന രോഗാവസ്ഥയാണ് 'വ്യംഗം'. സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും മൂക്കിന് മുകളിലും കവിളുകളിലുമായി പൂമ്പാറ്റയുടെ ചിറകുപോലെ കറുപ്പോ തവിട്ടോ നിറത്തിൽ പടരുന്ന 'കരിമംഗലം' അല്ലെങ്കിൽ മെലാസ്മയാണിത്. ശരീരത്തിലെ പിത്തദോഷവും രക്തവും ദുഷിക്കുമ്പോഴാണ് ചർമ്മത്തിൽ ഇത്തരം കറുപ്പടയാളങ്ങൾ വരുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിലെ പരിഹാരം: ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന മഞ്ജിഷ്ഠ (മഞ്ചട്ടി), ചന്ദനം, രക്തചന്ദനം (കാലീയകം), കുങ്കുമപ്പൂവ്, ലാക്ഷ (കോലരക്ക്) എന്നിവ മികച്ച രക്തശുദ്ധീകരണികളും പിത്തശമനികളുമാണ്. ഇവ രക്തത്തിലെ ചൂടും മാലിന്യങ്ങളും മാറ്റി, ചർമ്മത്തിന് അടിയിലുള്ള കറുത്ത പിഗ്മെന്റേഷനെ തകർത്ത് സ്വാഭാവിക നിറം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

2. നീലിക (Neelika - ആഴത്തിലുള്ള കറുത്ത പാടുകൾ)

വ്യംഗത്തേക്കാൾ കടുത്തതും, നീല കലർന്ന കറുപ്പ് നിറത്തിലോ തവിട്ടുനിറത്തിലോ ചർമ്മത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നതുമായ അടയാളങ്ങളെയാണ് ആയുർവേദം 'നീലിക' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ സൺ ടാൻ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത കരുവാളിപ്പ്, ഹൈപ്പർപിഗ്മെന്റേഷൻ, പ്രായമാകുമ്പോൾ മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന കറുത്ത പുള്ളികൾ (Age spots) എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽപ്പെടും.

ശ്ലോകത്തിലെ പരിഹാരം: ഇതിനായി ശ്ലോകത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത് കഷായം വെക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉശീരം (രാമച്ചം), പദ്മകം (പതിമുഖം), നീലോത്പലം (നീലയാമ്പൽ), പദ്മകേശരം (താമരയല്ലി) തുടങ്ങിയ ശീതവീര്യമുള്ള കൂട്ടുകളാണ്. കഠിനമായ വെയിൽ മൂലമുണ്ടാകുന്ന കോശനാശവും കരുവാളിപ്പും തണുപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കാൻ രാമച്ചത്തിനും താമരപ്പൂവിനും പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

3. പിഡക (Pidaka - മുഖക്കുരുവും കുരുക്കളുടെ പാടുകളും)

ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന പഴുപ്പുള്ളതോ അല്ലാത്തതോ ആയ മുഖക്കുരുക്കൾ, ചെറിയ കുരുക്കൾ, പരുക്കൾ എന്നിവയ്ക്കാണ് 'പിഡക' എന്ന് പറയുന്നത്. വായുസഞ്ചാരമില്ലാതെ സുഷിരങ്ങൾ അടഞ്ഞ് കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ കൂടുമ്പോഴാണ് ഇത് വരുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിലെ പരിഹാരം: ഇവിടെയാണ് ശ്ലോകത്തിലെ 'ദ്വിപഞ്ചമൂലസഹിതൈഃ' (ദശമൂലം) എന്ന വിസ്മയക്കൂട്ടിന്റെ പങ്ക്. സാധാരണ സൗന്ദര്യ എണ്ണകളിൽ കാണാത്ത പത്ത് വേരുകൾ (ദശമൂലം) ഇതിൽ ചേർക്കുന്നത് വീക്കവും (Inflammation) നീർക്കെട്ടും കുറയ്ക്കാനാണ്. കൂടാതെ ന്യഗ്രോധപാദം (പേരാലിന്റെ വടുകൾ), പ്ലക്ഷസ്യ ശുങ്ഗം (ഇത്തിത്തളിരുകൾ) എന്നിവയിലെ ചവർപ്പുരസം (കഷായരസം) മുറിവുകളെ പെട്ടെന്ന് ഉണക്കാനും, ബാക്ടീരിയ ബാധ തടയാനും, മുഖക്കുരു പൊട്ടിയുണ്ടാകുന്ന പാടുകളെയും കുഴികളെയും മായ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

4. മുഖവർണ്ണനാശം (Loss of Glow & Complexion)

'പരം ഹ്യേതന്മുഖവർണ്ണപ്രസാദനം' – ജീവനില്ലാതെ മങ്ങിയിരിക്കുന്ന മുഖത്തിന് വർണ്ണവും തുടുപ്പും പ്രസാദവും നൽകാൻ ഇതിലും മികച്ച മറ്റൊരു ഔഷധമില്ലെന്നാണ് ശ്ലോകം അടിവരയിടുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിലെ പരിഹാരം: കൽക്കമായി അരച്ചു ചേർക്കുന്ന മധുകം (എണ്ണപ്പൂവ് / ഇരിപ്പപ്പൂവ്), മധുയഷ്ടിക (ഇരട്ടിമധുരം) എന്നിവ ചർമ്മത്തിലെ അമിത വരൾച്ചയെ തടയുന്നു. കൂടെ ചേർക്കുന്ന അജാക്ഷീരം (ആട്ടിൻപാൽ) ചർമ്മകോശങ്ങളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് പോഷണം നൽകുന്ന നാച്ചുറൽ മോയ്സ്ചറൈസറാണ്. ആട്ടിൻപാലിന്റെ കൊഴുപ്പും ഔഷധഗുണവും ചേരുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മൃദുത്വവും തിളക്കവും ലഭിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം പറയുന്ന ഉപയോഗക്രമവും ഫലവും

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന വരികൾ ഇതിന്റെ ഉപയോഗവിധിയും എത്ര നാളുകൊണ്ട് ഫലം കിട്ടുമെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്:

'അഭ്യങ്ഗാദേവ നാശയേത്': വെറുതെ മുഖത്ത് തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ; രാത്രി കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് മുഖം നന്നായി കഴുകി വൃത്തിയാക്കി, വിരലുകൾ കൊണ്ട് മൃദുവായി മസാജ് (അഭ്യംഗം) ചെയ്ത് വേണം ഇത് പുരട്ടാൻ. ഇത് ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ചർമ്മത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ സഹായിക്കും.

'സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ ഭവേത് കാഞ്ചനസന്നിഭം': തുടർച്ചയായി ഏഴ് രാത്രികൾ ഈ ചിട്ടയോടെ ഉപയോഗിച്ചാൽ തന്നെ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങും; ചർമ്മം സ്വർണ്ണം പോലെ (കാഞ്ചനം പോലെ) തിളക്കമുള്ളതായി മാറും എന്നാണ് ആചാര്യൻ പറയുന്നത്.

ദേവവൈദ്യന്മാരായ സാക്ഷാൽ അശ്വിനീദേവന്മാർ പണ്ടുകാലത്ത് മനുഷ്യർക്കായി ഉപദേശിച്ചു തന്നതാണ് ഈ അത്ഭുതക്കൂട്ടെന്ന് ശ്ലോകം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുങ്കുമാദി തൈലത്തെ വെറുമൊരു കോസ്മെറ്റിക് പ്രൊഡക്റ്റായി കാണാതെ, കരിമംഗല്യം മുഖക്കുരുവും പാടുകളും മാറ്റാൻ ശാസ്ത്രം തന്ന ഒരു ദിവ്യൗഷധമായി കണ്ട് കൃത്യമായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഇന്ന് കുങ്കുമാദി ലേപം ക്രീം രൂപത്തിലും വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്.

തൈലത്തിലുള്ള സാക്ഷാൽ കുങ്കുമപ്പൂവ്, ചന്ദനം, മഞ്ചട്ടി, ഇരട്ടിമധുരം തുടങ്ങിയ ദിവ്യൗഷധങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഇത്തരം ക്രീമുകളിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. വ്യത്യാസം ഒന്നേയുള്ളൂ—ഇത് എണ്ണ രൂപത്തിലല്ലാതെ, ചർമ്മത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ വലിഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു ലൈറ്റ് ക്രീം ബേസിലാണ് തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമോ? ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം?

കുങ്കുമാദി തൈലം പരമ്പരാഗതമായി ചർമ്മപരിചരണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുർവേദ തൈലമാണ്. എന്നാൽ “പ്രകൃതിദത്തം” എന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും യാതൊരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് പറയാനാകില്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും ചർമ്മപ്രകൃതിയും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ചേരുവകളും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ ചിലരിൽ ചർമ്മത്തിൽ അസ്വസ്ഥതയോ അലർജിക് പ്രതികരണമോ ഉണ്ടാകാം.

എണ്ണമയമുള്ള ചർമ്മക്കാർ (Oily Skin): കട്ടി കൂടിയ എണ്ണമയമുള്ളതിനാൽ അമിതമായി തേച്ചാൽ സുഷിരങ്ങൾ അടഞ്ഞ് മുഖക്കുരു കൂടും. 1–2 തുള്ളി മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ തൈലത്തിന് പകരം കുങ്കുമാദി ക്രീമോ ലേപമോ തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

സെൻസിറ്റീവ് ചർമ്മമുള്ളവർ: ചില ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ അലർജിയുണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ മുഖത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുൻപ് കൈത്തണ്ടയിലോ ചെവിക്ക് പിന്നിലോ പുരട്ടി 'പാച്ച് ടെസ്റ്റ്' നിർബന്ധമായും ചെയ്യുക.

പാർശ്വഫലങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ 4 കാര്യങ്ങൾ:

രാത്രി മാത്രം പുരട്ടുക: പകൽ പുരട്ടി വെയിലത്തിറങ്ങരുത്; രാത്രി കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

കഴുകിക്കളയുക: എണ്ണമയമുള്ള ചർമ്മക്കാർ രാത്രി മുഴുവൻ വെക്കാതെ, പുരട്ടി 30–40 മിനിറ്റിനു ശേഷം കഴുകിക്കളയുക.

ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടാൽ നിർത്തുക: ചുവപ്പ്, ചൊറിച്ചിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ കുരുക്കൾ കണ്ടാൽ ഉപയോഗം ഉടൻ നിർത്തുക.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം:

കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും പാർശ്വഫലങ്ങളും വിപണിയിൽ ലഭ്യമായ എല്ലാ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാകണമെന്നില്ല. ഓരോ നിർമ്മാതാക്കളും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധച്ചേരുവകളിലും അവ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ ചേരുവകളിൽ കമ്പനികൾക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യാസം കാണാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കുങ്കുമാദി തൈലത്തിന്റെ കുപ്പിയിലോ പാക്കറ്റിലോ നൽകിയിരിക്കുന്ന ചേരുവകളുടെ പട്ടികയും ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതിയും കൃത്യമായി വായിച്ചുമനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമാണ്.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

വരണാദി കഷായം ഗുണങ്ങൾ: തടിയും കൊളസ്ട്രോളും കുറയ്ക്കാം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 25 Sep 2026 03:38:28 +0000

വരണാദി കഷായം (Varanadi Kashayam) എന്ന പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ പലർക്കും ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കൊഴുപ്പ്, അമിതഭാരം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളായിരിക്കും. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിൽ വരണാദി കഷായത്തിന് ഇതിലും വിശാലമായ പ്രയോഗങ്ങളാണ് പറയുന്നത്.

ശരീരത്തിലെ കഫദോഷത്തിന്റെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ, ദഹനക്കുറവ്, ശരീരത്തിൽ ഭാരവും മന്ദതയും അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പരമ്പരാഗതമായി വരണാദി കഷായം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ കൊഴുപ്പ് കുറയ്ക്കുന്നതിനും ശരീരത്തിലെ മെറ്റബോളിസത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്ന കഷായമായി ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇത് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

പക്ഷേ, “വരണാദി കഷായം കഴിച്ചാൽ തടി കുറയും” എന്ന രീതിയിൽ മാത്രം ഇതിനെ കാണുന്നത് ശരിയല്ല. ഒരാളുടെ ശരീരപ്രകൃതി, ദോഷാവസ്ഥ, ഭക്ഷണരീതി, ജീവിതശൈലി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കൂടി പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

വരണാദി കഷായത്തിൽ എന്തൊക്കെ ഔഷധങ്ങളാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം? ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? — ഇക്കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

കുറിപ്പ്: വരണാദി കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഉപയോഗങ്ങളാണ് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഏതെങ്കിലും രോഗാവസ്ഥയ്ക്കായി സ്വയം ചികിത്സയായി കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യതയുള്ള ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

വരണാദി കഷായത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

വരണാദി കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സൂത്രസ്ഥാനത്തിൽ, ശോധനാദിഗണസംഗ്രഹം എന്ന അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. വാരണാദി ഗണത്തിലെ ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവയുടെ പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.

സംസ്കൃത ശ്ലോകം:

वरुणसैर्यकयुग्मशतावरीदहनमोरटबिल्वविषाणिकाः।

द्विबृहतीद्विकरञ्जञ्जयाद्वयंबहलपल्लवदर्भरुजाकराः॥२१॥

वरुणादिः कफं मेदो मन्दाग्नित्वं नियच्छति।

आढ्यवातं शिरःशूलं गुल्मं चान्तः सविद्रधिम्॥२२॥

വരുണസൈര്യകയുഗ്മശതാവരീ-

ദഹനമോരടബില്വവിഷാണികാഃ ।

ദ്വിബൃഹതീദ്വികരഞ്ജജയാദ്വയം

ബഹലപല്ലവദർഭരുജാകരാഃ ॥ 21 ॥

വരുണാദിഃ കഫം മേദോ മന്ദാഗ്നിത്വം നിയച്ഛതി ।

ആഢ്യവാതം ശിരഃശൂലം ഗുല്മം ചാന്തഃ സവിദ്രധിം ॥ 22 ॥

അഷ്ടാംഗഹൃദയം സൂത്രസ്ഥാനത്തിലെ പതിനഞ്ചാം അധ്യായമായ 'ശോധനാദിഗണസംഗ്രഹ'ത്തിൽ വാഗ്ഭടാചാര്യൻ ഉപദേശിച്ച അതിപ്രധാനമായ വരുണാദി ഗണത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും തത്ത്വവിശകലനവും താഴെ നൽകുന്നു.

ശ്ലോകം 21: ദ്രവ്യവിഭാഗം (ഔഷധ ചേരുവകളുടെ വ്യാഖ്യാനം)

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വരുണാദി ഗണത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ദിവ്യൗഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്നത്.

വരുണ (നീർമാതളം): കഫ-വാത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതും, മൂത്രാശയത്തിലെ കല്ലുകളെയും ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യമായ മുഴകളെയും അലിയിച്ചു കളയാൻ അഗ്ര്യവുമായ നീർമാതളത്തിന്റെ തൊലിയാണ് ഇവിടെ വരുണ എന്ന പദം കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്.

സൈര്യകയുഗ്മ (രണ്ടുതരം കുറിഞ്ഞികൾ): നീലക്കുറിഞ്ഞിയും (സഹചരം) വെള്ളക്കുറിഞ്ഞിയും ചേർത്ത് സൈര്യകയുഗ്മം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇത് വാതഹരവും നാഡികൾക്കും സന്ധികൾക്കും ബലം നൽകുന്നതുമാണ്.

ശതാവരീ (ശതാവരിക്കിഴങ്ങ്): തീക്ഷ്ണ ഔഷധങ്ങളുടെ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കി ശരീരത്തിന് ധാതുബലവും തണുപ്പും നൽകുന്ന രസായന ഗുണമുള്ള ശതാവരി.

ദഹനഃ (കൊടുവേലി): 'ദഹനൻ' എന്നാൽ അഗ്നി എന്നർത്ഥം. അഗ്നി തുല്യമായ വീര്യമുള്ളതും ജഠരാഗ്നിയെ അതിശക്തമായി ജ്വലിപ്പിച്ച് ആമദോഷത്തെയും കഫത്തെയും ഭസ്മമാക്കുന്നതുമായ ചുവന്ന കൊടുവേലി (ചിത്രകം).

മോരടഃ (പെരുങ്കുരുമ്പ): മൂർവ്വ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ വള്ളിച്ചെടി കയ്പുരസ പ്രധാനവും രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും വിട്ടുമാറാത്ത ജ്വരങ്ങൾക്കും ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും ഉത്തമവുമാണ്.

ബില്വഃ (കൂവളം): ദശമൂലങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായ കൂവളം. ദഹനത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതിനും വായുകോപം ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും ഇതിന്റെ വേര് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

വിഷാണികാഃ (ആടുതൊടാപ്പാല): ആട്ടിൻകൊമ്പുപോലെയുള്ള കായ്കളുള്ളതിനാൽ വിഷാണിക എന്ന് പേര്. ശരീരത്തിലെ അമിത കൊഴുപ്പിനെയും മേദസ്സിനെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന്റെ ഇലകളും വേരുകളും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ദ്വിബൃഹതീ (രണ്ടുതരം ചുണ്ടകൾ): കണ്ടകാരിച്ചുണ്ടയും ചെറുവഴുതിനയും. ശ്വാസകോശത്തിലെ കഫത്തെ ഇളക്കിമാറ്റാനും മൂത്രതടസ്സം നീക്കാനും ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ദ്വികരഞ്ജ (രണ്ട് തരം ഉങ്ങുകൾ): സാധാരണ ഉങ്ങും (കരഞ്ജം) ആവിൽ. വ്രണങ്ങളെ ഉണക്കാനും, രക്തത്തിലെയും ലസികയിലെയും അഴുക്കുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും കഫത്തെ ലേഖനം (scrape out) ചെയ്യാനും ഇവ ഉത്തമമാണ്.

ജയാദ്വയം (രണ്ടുതരം ജയകൾ): പ്രധാനമായും മുഞ്ഞയും (അഗ്നിമന്ഥം) തഴുതാമയും (പുനർനവ). ശരീരത്തിലെ നീർക്കെട്ടിനെ വലിച്ചെടുത്ത് മൂത്രത്തിലൂടെ പുറന്തള്ളാൻ ഈ സസ്യങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.

ബഹലപല്ലവഃ (മുരിങ്ങ): 'ബഹലമായ' (ഇടതൂർന്ന) ഇലകളോടുകൂടിയ മുരിങ്ങ. തീക്ഷ്ണ-ഉഷ്ണ വീര്യമുള്ള മുരിങ്ങാവേര് ശരീരത്തിലെ ആന്തരികമായ നീർവീക്കങ്ങളെയും കൊഴുപ്പിനെയും തകർത്തെറിയാൻ ശേഷിയുള്ളതാണ്.

ദർഭഃ (ദർഭപ്പുല്ല്): മൂത്രളമായ (diuretic) ഗുണമുള്ള ദർഭ, ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും മൂത്രാശയ തടസ്സങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

രുജാകരാഃ (ചേര് / ഭല്ലാതകം): ശരീരത്തിൽ സ്പർശിച്ചാൽ രുജയെ (വേദനയെയും പൊള്ളലിനെയും) ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഭല്ലാതകത്തിന് രുജാകരൻ എന്ന് പേരുവന്നത്. ശാസ്ത്രീയമായി ശുദ്ധിചെയ്തു ചേർക്കുന്ന ചേര് കഫത്തെയും അർബുദ സമാനമായ കട്ടികളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന പരമൗഷധമാണ്.

ശ്ലോകം 22: ഫലശ്രുതി (കർമ്മങ്ങളും രോഗശമനവും)

ഈ ഔഷധങ്ങൾ സമം ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന കഷായം ശരീരത്തിൽ എപ്രകാരമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങളെയാണ് ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതെന്നും ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വരുണാദിഃ (വരുണാദി ഗണം): മേൽപ്പറഞ്ഞ വരുണൻ മുതലായ പതിനാറോളം ദിവ്യൗഷധങ്ങൾ ചേർത്തു തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം.

കഫം (കഫദോഷത്തെ): ശരീരത്തിൽ അധികരിച്ചുനിന്ന് സ്രോതസ്സുകളിൽ (ശരീര നാളികളിൽ) തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്ന ഘനരൂപത്തിലുള്ള ദുഷ്ടകഫത്തെ...

മേദഃ (മേദസ്സിനെ): ശരീരത്തിൽ ക്രമരഹിതമായി അടിഞ്ഞുകൂടി ദുർമേദസ്സായി മാറുന്ന കൊഴുപ്പിനെയും കൊളസ്ട്രോളിനെയും...

മന്ദാഗ്നിത്വം (വിശപ്പില്ലായ്മയെ): ദഹനപ്രക്രിയ മന്ദീഭവിച്ച് ആഹാരം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ 'ആമം' ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയെ...

നിയച്ഛതി (നിയന്ത്രിക്കുന്നു / പരിഹരിക്കുന്നു): പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുകയും ജഠരാഗ്നിയെ ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആഢ്യവാതം (ഊരുസ്തംഭം): അമിതമായ മേദസ്സും കഫവും വാതവുമായി കൂടിച്ചേർന്ന് തുടകളെ സ്തംഭിപ്പിക്കുകയും കാലുകൾ അനക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം ഭാരവും മരവിപ്പും ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന 'ഊരുസ്തംഭം' എന്ന കഠിന രോഗാവസ്ഥയെ വരുണാദി കഷായം ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ശിരഃശൂലം (വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദന): കഫവും വാതവും ശിരസ്സിലെ നാഡികളിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ തലവേദനയെയും മൈഗ്രേനെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ഗുല്മം (ഗുല്മരോഗം): ഉദരത്തിൽ വായുവും കഫവും തങ്ങിനിന്ന് ഉരുണ്ടുകൂടി മുഴപോലെ കാണപ്പെടുന്ന ഗുല്മത്തെയും അഥവാ വാതക്കട്ടികളെയും...

ച അന്തഃ സവിദ്രധിം (ആന്തരിക പരുക്കളെയും മുഴകളെയും): 'ച' എന്നാൽ 'കൂടാതെ' എന്നർത്ഥം. ആന്തരിക അവയവങ്ങളായ ആമാശയം, കരൾ, വൃക്കകൾ, ഗർഭാശയം തുടങ്ങിയവയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വിദ്രധി (ആന്തരിക പരുക്കൾ, കുരുക്കൾ, പഴുപ്പ് നിറഞ്ഞ ആന്തരിക മുഴകൾ അഥവാ Internal Abscesses / Cysts) എന്നിവയെയും വരുണാദി ഗണം വേരോടെ പിഴുതെടുത്ത് ശമിപ്പിക്കുന്നു.

വരണാദി കഷായം ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

വാരണാദി കഷായത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആദ്യം നോക്കേണ്ടത് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ വാരണാദി ഗണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകങ്ങളാണ്. വെറുതെ “കൊഴുപ്പ് കുറയ്ക്കുന്ന കഷായം” എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരം, ആചാര്യൻ ഈ യോഗത്തെ ഏത് അവസ്ഥകളിലാണ് പ്രയോജനകരമായി കാണുന്നതെന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ തന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ വാക്കും പരിശോധിച്ചാൽ ഇത് ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് വളരെ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം:

1. കഫം (ദുഷ്ടകഫവും നാളികളിലെ തടസ്സങ്ങളും)

ശരീരത്തിൽ അമിതമായി കഫം അടിഞ്ഞുകൂടി ശരീര നാളികളിൽ (സ്രോതസ്സുകളിൽ) തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് വരുണാദി ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. തൊണ്ടയിലും നെഞ്ചിലും കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുക, എപ്പോഴും ഒരു ഭാരവും മന്ദതയും അനുഭവപ്പെടുക, ശരീരത്തിൽ നീർക്കെട്ട് വരിക തുടങ്ങിയ കഫജന്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് ഉത്തമ പ്രതിവിധിയാണ്.

2. മേദസ്സ് (അമിതവണ്ണം, കൊളസ്ട്രോൾ, ഫാറ്റി ലിവർ)

ശ്ലോകത്തിലെ 'മേദോ നിയച്ഛതി' എന്ന വാക്ക് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഏറ്റവും പ്രസക്തമാണ്. ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ചീത്ത കൊഴുപ്പിനെ കുറയ്ക്കാനും ദുർമേദസ്സ് ഉരുക്കിക്കളയാനും ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നാംതരം ഔഷധമാണിത്. വ്യായാമം ചെയ്തിട്ടും കുറയാത്ത അമിതവണ്ണം, ട്രൈഗ്ലിസറൈഡ്സ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള കൊളസ്ട്രോൾ പ്രശ്നങ്ങൾ, ഫാറ്റി ലിവർ എന്നിവയിൽ വരുണാദി കഷായം നൽകുന്ന ഫലം വളരെ വലുതാണ്. ഇതിലെ ഔഷധങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പിനെ ചുരണ്ടിമാറ്റുന്ന 'ലേഖന' സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്.

3. മന്ദാഗ്നിത്വം (ദഹനക്കുറവും കുറഞ്ഞ ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളും)

എന്ത് കഴിച്ചാലും ദഹിക്കാതെ കിടക്കുക, വിശപ്പില്ലായ്മ, കഴിച്ചയുടൻ വയറു വീർത്തു വരിക, ശരീരം മെറ്റബോളിസം കുറഞ്ഞ് തളർന്നുപോവുക എന്നിവയാണ് മന്ദാഗ്നിത്വം. വരുണാദിയിലെ കൊടുവേലിയും കൂവളവുമെല്ലാം ഉള്ളിലെ ജഠരാഗ്നിയെ ആളിക്കത്തിച്ച് ദഹനപ്രക്രിയയെ കൃത്യമാക്കുന്നു. ആഹാരം ശരിയായി ദഹിച്ച് ശരീരത്തിന് പോഷകമായി മാറാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

4. ആഢ്യവാതം (തുടകൾ മരവിച്ചുപോകുന്ന ഊരുസ്തംഭം)

നടുവിന് താഴേക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് തുടകളിലും കാലുകളിലും കഠിനമായ വേദനയും ഭാരവും മരവിപ്പും വന്ന് കാലുകൾ അനക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ആഢ്യവാതം അഥവാ ഊരുസ്തംഭം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. വാതവും കഫവും അമിത കൊഴുപ്പും കൂടി തുടകളിലെ നാഡികളെയും പേശികളെയും സ്തംഭിപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. സാധാരണ വാതമരുന്നുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം ഇത് മാറില്ല; കൊഴുപ്പിനെയും കഫത്തെയും അലിയിക്കുന്ന വരുണാദി ഗണം ഇവിടെ അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കും.

5. ശിരഃശൂലം (വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദനയും മൈഗ്രേനും)

കഫക്കെട്ടും തലയിലെ ഞരമ്പുകളിലെ നീർക്കെട്ടും കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദനകൾ, തലയ്ക്ക് എപ്പോഴും കനം തോന്നുന്ന അവസ്ഥ, മൈഗ്രേൻ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഈ യോഗം സഹായിക്കുന്നു. തലച്ചോറിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ആമദോഷങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്താണ് ഇത് സാധ്യമാക്കുന്നത്.

6. ഗുല്മം (വയറ്റിലെ വായുകട്ടികളും മുഴകളും)

ദഹനക്കേടും വായുവും കഫവും ചേർന്ന് ഉദരത്തിൽ ഉരുണ്ടുകൂടി മുഴപോലെ വേദനയുണ്ടാക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഗുല്മം. വായു സഞ്ചാരം തടസ്സപ്പെട്ട് അടിവയറ്റിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം വീക്കങ്ങളെയും ഗ്യാസ് ട്രബിളിന്റെ കഠിനമായ അവസ്ഥകളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലെ കാറ്റഗറ്റീവ് ഗുണങ്ങളുള്ള പച്ചമരുന്നുകൾ സഹായിക്കും.

7. അന്തഃ സവിദ്രധിം (ആന്തരിക മുഴകളും സിസ്റ്റുകളും)

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമായ 'അന്തഃ സവിദ്രധിം' എന്നത് സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ അടക്കം ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ആന്തരിക അവയവങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കുരുക്കൾ, പരുക്കൾ, പഴുപ്പുകൾ, വീക്കങ്ങൾ എന്നിവയാണ് അന്തർവിദ്രധി. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ സ്ത്രീകളിലെ PCOD (പോളിസിസ്റ്റിക് ഒവേറിയൻ ഡിസീസ്), അണ്ഡാശയത്തിലെയും ഗർഭാശയത്തിലെയും സിസ്റ്റുകൾ (Ovarian cysts / Fibroids), മറ്റ് ആന്തരിക അവയവങ്ങളിലെ നീർക്കെട്ടുകൾ എന്നിവയെ അലിയിച്ചു കളയാൻ വരുണാദി യോഗത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കെട്ടിക്കിടക്കലുകളെ — അതൊരു മുഴയാകട്ടെ, കൊഴുപ്പാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ദഹിക്കാത്ത കഫമാകട്ടെ — അതിനെയെല്ലാം വലിച്ച് പുറന്തള്ളാൻ വരുണാദി ഗണത്തോളം പോന്ന മറ്റൊരു കൂട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ വിരളമാണ്.

വരണാദി കഷായം എങ്ങനെ കഴിക്കണം?

സാധാരണയായി വാരണാദി കഷായത്തിന്റെ 15–20 മില്ലി വീതം, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ കഴിക്കാനാണ് ഉൽപ്പന്ന നിർദേശങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന് ഏകദേശം 30 മിനിറ്റ് മുമ്പ് കഴിക്കുന്നതാണ് പൊതുവെ നിർദേശിക്കുന്നത്.

15–20 മില്ലി എന്നത് ഏകദേശം 1 മുതൽ 1½ ടേബിൾസ്പൂൺ വരെ വരും.

കടയിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ലഭിക്കുന്ന കഷായമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെങ്കിൽ, കഴിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു ടേബിൾസ്പൂൺ വെള്ളം ചേർത്ത് നന്നായി കലക്കി കഴിക്കാമെന്നും ഉൽപ്പന്ന നിർദേശങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

എന്നാൽ കഷായത്തിന്റെ അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന സമയവും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, കുട്ടികൾ തുടങ്ങിയവർ സ്വയം അളവ് തീരുമാനിക്കുന്നതിന് പകരം ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് നല്ലത്.

വരണാദി കഷായം ലഭിക്കുന്ന രൂപങ്ങൾ

വാരണാദി കഷായം കഷായരൂപത്തിൽ മാത്രമല്ല, ചില ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ ചൂർണം, ഗുളിക/വടി, സിറപ്പ്, ക്യാപ്സ്യൂൾ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളിലും ലഭിക്കാറുണ്ട്.

വരണാദി കഷായത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

ശരിയായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ച് പാർശ്വഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നാണ് ഉൽപ്പന്ന വിവരങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. എന്നാൽ അമിതമായി കഴിക്കുന്നത് അമിതമായ മൂത്രവിസർജനം ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്, കാരണം വരണാദി കഷായത്തിന് മൂത്രം വർധിപ്പിക്കുന്ന (diuretic) സ്വഭാവം ഉണ്ടെന്ന് ഉൽപ്പന്നവിവരങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും വരണാദി കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം. കുട്ടികൾക്ക് ഇത് സ്വയം നൽകാതിരിക്കുകയും മരുന്ന് കുട്ടികളുടെ കൈയെത്താത്ത സ്ഥലത്ത് സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

മഹാനാരായണ തൈലം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 24 Sep 2026 04:06:48 +0000

ശരീരത്തിൽ എവിടെയെങ്കിലും വേദനയോ പിടിച്ചിലോ ഉണ്ടായാൽ പലരും ആദ്യം ഓർക്കുന്നത് ഒരു നല്ല എണ്ണ തേച്ച് തിരുമ്മുന്നതാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പണ്ടുമുതൽ തന്നെ ഇത്തരത്തിലുള്ള എണ്ണകൾ ശരീരപരിചരണത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. അത്തരത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പരിചിതമായ ഒരു തൈലമാണ് മഹാനാരായണ തൈലം (Mahanarayana Thailam).

പ്രത്യേകിച്ച് സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥത, പേശികളിലെ വേദനയും പിടിച്ചിലും, ശരീരത്തിലെ stiffness, പുറംവേദന, കഴുത്തിലെയും തോളിലെയും വേദന തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ മഹാനാരായണ തൈലം പുറമേ പുരട്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം. ശരീരത്തിന് നല്ലൊരു ഉന്മേഷവും ആശ്വാസവും നൽകുന്നതിനായി എണ്ണ തേച്ചുള്ള അഭ്യംഗത്തിനും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

മഹാനാരായണ തൈലത്തിൽ പല ഔഷധസസ്യങ്ങളും ചേർന്നിട്ടുള്ളതിനാൽ ഇത് വെറുമൊരു സാധാരണ മസാജ് ഓയിൽ മാത്രമല്ല. വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശരീരാസ്വസ്ഥതകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഇതിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഒരു രോഗത്തിനുള്ള ഉറപ്പായ ചികിത്സയായി ഇതിനെ കാണാതെ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

മഹാനാരായണ തൈലത്തിൽ എന്തൊക്കെയാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്? ഇത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം? ഏത് തരത്തിലുള്ള ശരീരാസ്വസ്ഥതകളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാമോ?

ഇതൊക്കെയാണ് ഇനി വിശദമായി നോക്കുന്നത്.

മഹാനാരായണ തൈലത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്

മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യവും ഉത്പത്തിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകമാണിത്. വാതവ്യാധികളിലും അസ്ഥി-സ്നായു ക്ഷതങ്ങളിലും ഈ തൈലം എന്തുകൊണ്ട് പരമൗഷധമായി കരുതപ്പെടുന്നു എന്ന് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഇതിന്റെ ഓരോ പദത്തിലും അതിഗഹനമായ ചികിത്സാതത്ത്വങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കാണാം.:

ദേവാസുരേ യുദ്ധപരെ സമീക്ഷ്യ

സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്നാനസുരൈഃ സുരാംശ്ച ।

നാരായണേനാപി സുബൃംഹണാർത്ഥം

സ്വനാമതൈലം വിഹിതഞ്ച തേഷാം ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ദേവാസുരേ — ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ. യുദ്ധപരെ — യുദ്ധം ശക്തമായി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ. സമീക്ഷ്യ — ശ്രദ്ധാപൂർവം നിരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ. സ്നായു — ശരീരത്തിലെ സ്നായുക്കൾ, നാരുകൾ തുടങ്ങിയ ഘടനകൾ. അസ്ഥി — എല്ല്. ഭഗ്നാൻ — ഒടിഞ്ഞതോ ക്ഷതപ്പെട്ടതോ ആയവ. അസുരൈഃ — അസുരന്മാരാൽ. സുരാംശ്ച — ദേവന്മാരെയും. നാരായണേന — നാരായണനാൽ. സുബൃംഹണാർത്ഥം — ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്നതിനായി. സ്വനാമതൈലം — തന്റെ നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന തൈലം. വിഹിതം — തയ്യാറാക്കുകയോ നിർദേശിക്കുകയോ ചെയ്തത്. തേഷാം — അവർക്കായി.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആശയം

മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ പേരിന് പിന്നിൽ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഒരു രസകരമായ പരമ്പരാഗത ആഖ്യാനമുണ്ട്. ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിൽ മഹാനാരായണ തൈലത്തെ വിവരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ അവസാനം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ നടന്ന യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ശരീരത്തിലെ സ്നായുക്കൾക്കും അസ്ഥികൾക്കും ക്ഷതവും ഭംഗവും സംഭവിച്ച അവസ്ഥ നാരായണൻ ശ്രദ്ധിച്ചതായാണ് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്.

ഇവിടെ “നാരായണൻ” എന്നത് മഹാവിഷ്ണുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. യുദ്ധത്തിൽ പരിക്കേറ്റ ദേവന്മാരുടെ ശരീരത്തിന് വീണ്ടും ബലവും പോഷണവും ലഭിക്കുന്നതിനായി, നാരായണൻ തന്റെ പേരിൽ ഒരു തൈലം നിർദേശിച്ചതായാണ് ഈ പരമ്പരാഗത വിവരണം. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ തൈലത്തിന് “നാരായണ തൈലം” എന്ന പേര് ലഭിച്ചതെന്ന ആശയവും ഗ്രന്ഥവ്യാഖ്യാനത്തിൽ കാണാം.

ഇവിടെ പറയുന്ന “ബൃംഹണം” എന്ന ആശയം ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിന് പോഷണം നൽകുക, ക്ഷയിച്ച ശരീരത്തിന് പുഷ്ടിയും ബലവും പിന്തുണയ്ക്കുക എന്നീ അർത്ഥങ്ങളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

മഹാനാരായണ തൈലം – ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിൽ പറയുന്നത്

മഹാനാരായണ തൈലത്തെക്കുറിച്ച് ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയുടെ വാതവ്യാധി അധികാരത്തിൽ വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. തൈലം തയ്യാറാക്കുന്ന വിധം, അതിൽ ചേർക്കുന്ന വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ, പരമ്പരാഗതമായി ഏത് തരത്തിലുള്ള വാതവ്യാധികളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളാണ് ഈ ഭാഗത്ത് വിവരിക്കുന്നത്.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന പ്രധാന ശ്ലോകഭാഗം ഇങ്ങനെയാണ്:

ബിൽവാശ്വഗന്ധാ ബൃഹതീ ശ്വദഷ്ട്രാ ശ്യോനാക വാട്യാലക പാരിഭദ്രമ് ।

ക്ഷുദ്രാകഠില്ലാതിബലാഗ്നിമന്ഥം മൂലാനി ചൈഷാം സരണീയുതാനാമ് ॥ 151 ॥

മൂലം വിദധ്യാദഥ പാടലീനാം പ്രസ്ഥം സപാദം വിധിനോദ്ധൃതാനാമ് ।

ദ്രോണൈരപാമഷ്ടഭിരേവ പക്ത്വാ പാദാവശേഷേണ രസേന തേന ॥ 152 ॥

തൈലാഢകാഭ്യാം സമമേവ ദുഗ്ധമാജം നിദധ്യാദഥവാപി ഗവ്യമ് ।

ഏകത്ര സമ്യഗ്വിപചേത്സുബുദ്ധിർദദ്യാദ്രസഞ്ചൈവ ശതാവരീണാമ് ॥ 153 ॥

തൈലേന തുല്യം പുനരേവ തത്ര രാസ്നാശ്വഗന്ധാമിഷിദാരുകുഷ്ഠമ് ।

പർണീചതുഷ്കാഗുരുകേശരാണി സിന്ധൂത്ഥമാംസീരജനീദ്വയഞ്ച ॥ 154 ॥

ശൈലേയകം ചന്ദനപുഷ്കരാണി ഏലാസ്രയഷ്ടീതഗരാബ്ദപത്രമ് ।

ഭൃംഗാഷ്ടവർഗാംബുവചാപലാശം സ്ഥൗണേയവൃശ്ചീരകചോരകാഖ്യമ് ॥ 155 ॥

ഏതൈഃ സമസ്തൈർദ്വിപലപ്രമാണൈരാലോഡ്യ സർവം വിധിനാ വിപക്വമ് ।

കർപ്പൂരകാശ്മീരമൃഗാണ്ഡജാനാം ചൂർണീകൃതാനാം ത്രിപലപ്രമാണമ് ॥ 156 ॥

പ്രസ്വേദദൗർഗന്ധ്യനിവാരണായ ദദ്യാത് സുഗന്ധായ വദന്തി കേചിത് ।

നാരായണം നാമ മഹച്ച തൈലം സർവപ്രകാരൈർവിധിവത്പ്രയോജ്യമ് ॥ 157 ॥

ആശ്വേവ പുംസാം പവനാര്ദിതാനാമംഗഹീനാർദിതവേപനാനാമ് ।

യേ പങ്കവഃ പീഠവിസർപ്പിണശ്ച ബാധിര്യശുക്രക്ഷയപീഡിതാശ്ച ॥ 158 ॥

മന്യാഹനുസ്തംഭശിരോരുജാർത്താ മുക്താമയാസ്തേ ബലവർണ്ണയുക്താഃ ।

സംസേവ്യ തൈലം സഹസാ ഭവന്തി വന്ധ്യാ ച നാരീ ലഭതേ ച പുത്രമ് ॥ 159 ॥

വീരോപമം സർവഗുണോപപന്നം സുമേധസം ശ്രീവിനയാന്വിതഞ്ച ।

ശാഖാശ്രിതേ കോഷ്ഠഗതേ ച വാതേ വൃദ്ധൗ വിധേയം പവനാര്ദിതാനാമ് ॥ 160 ॥

ജിഹ്വാനിലേ ദന്തഗതേ ച ശൂലേ ഉന്മാദകൗബ്ജ്യജ്വരകർഷിതാനാമ് ।

പ്രാപ്നോതി ലക്ഷ്മീം പ്രമദാപ്രിയത്വം വപുഃപ്രകർഷം വിജയഞ്ച നിത്യമ് ॥ 161 ॥

തൈലോപസേവീ ജരയാഭിമുക്തോ ജീവേച്ചിരാച്ചാപി ഭവേദ്യുവേവ ।

ദേവാസുരേ യുദ്ധപരേ സമീക്ഷ്യ സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്നാനസുരൈഃ സുരാംശ്ച ।

നാരായണേനാപി സുബൃംഹണാർത്ഥം സ്വനാമതൈലം വിഹിതഞ്ച തേഷാമ് ॥ 162 ॥

മഹാനാരായണ തൈലം — ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം

1. ക്വാഥദ്രവ്യങ്ങളും കഷായ നിർമ്മാണവും (ശ്ലോകം 151 - 152)

ബിൽവാശ്വഗന്ധാ ബൃഹതീ ശ്വദഷ്ട്രാ ശ്യോനാക വാട്യാലക പാരിഭദ്രമ് ।

ക്ഷുദ്രാകഠില്ലാതിബലാഗ്നിമന്ഥം മൂലാനി ചൈഷാം സരണീയുതാനാമ് ॥ 151 ॥

മൂലം വിദധ്യാദഥ പാടലീനാം പ്രസ്ഥം സപാദം വിധിനോദ്ധൃതാനാമ് ।

ദ്രോണൈരപാമഷ്ടഭിരേവ പക്ത്വാ പാദാവശേഷേണ രസേന തേന ॥ 152 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ബിൽവ: കൂവളത്തിന്റെ വേര്. അശ്വഗന്ധാ: ശരീരത്തിന് കുതിരയുടെ കരുത്തും ധാതുപുഷ്ടിയും നൽകുന്ന അമുക്കുരക്കിഴങ്ങ്. ബൃഹതീ: പുത്തരിച്ചുണ്ട വേര്. ശ്വദഷ്ട്രാ: ത്രിദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഞെരിഞ്ഞിൽ. ശ്യോനാക: പലകപ്പയ്യാനിയുടെ വേര്. വാട്യാലക: വാതത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്ന കുറുന്തോട്ടിവേര്. പാരിഭദ്രമ്: മുരിക്ക് . ക്ഷുദ്രാ: കണ്ടകാരിവേര് . കഠില്ല: നീർവീഴ്ചയും വീക്കവും അകറ്റുന്ന തഴുതാമവേര്. അതിബലാ: അതീവ ബലം തരുന്ന ആനക്കുറുന്തോട്ടിവേര്. അഗ്നിമന്ഥം: ദഹനത്തെയും വാതത്തെയും നേരെയാക്കുന്ന മുഞ്ഞവേര്. സരണീയുതാനാം: സന്ധികൾക്ക് ചലനശേഷി വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രസാരണി (തലനീർപ്പടർപ്പ്) കൂടിച്ചേർത്തുള്ള. ഏഷാം മൂലാനി: ഈ പറഞ്ഞ ഔഷധങ്ങളുടെയെല്ലാം വേരുകൾ.

അഥ പാടലീനാം മൂലം: അതിനുപുറമെ പാതിരിയുടെ വേരും. വിധിനാ ഉദ്ധൃതാനാം: ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം ശുദ്ധമായ നിലത്തുനിന്ന് പറിച്ചെടുത്തവ. സപാദം പ്രസ്ഥം വിദധ്യാത്: മേൽപ്പറഞ്ഞ ഓരോ ഔഷധവും ഒന്നേകാൽ പ്രസ്ഥം (ഏകദേശം 20 പലം വീതം) എടുക്കണം. അഷ്ടഭിഃ ദ്രോണൈഃ അപാം: ഇവയെല്ലാം ചതച്ച് എട്ട് ദ്രോണം (ഏകദേശം 100 ലിറ്ററോളം) ശുദ്ധജലത്തിൽ ചേർക്കണം. ഏവ പക്ത്വാ: മന്ദാഗ്നിയിൽ ക്രമമായി തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച്. പാദാവശേഷേണ തേന രസേന: നാലിലൊന്നായി (രണ്ട് ദ്രോണമായി) ചുരുക്കി ആ കഷായനീര് അരിച്ചെടുക്കണം.

2. സ്നേഹദ്രവ്യവും ദ്രവദ്രവ്യങ്ങളും (ശ്ലോകം 153 - 154 ആദ്യപകുതി)

തൈലാഢകാഭ്യാം സമമേവ ദുഗ്ധമാജം നിദധ്യാദഥവാപി ഗവ്യമ് ।

ഏകത്ര സമ്യഗ്വിപചേത്സുബുദ്ധിർദദ്യാദ്രസഞ്ചൈവ ശതാവരീണാമ് ॥ 153 ॥

തൈലേന തുല്യം പുനരേവ തത്ര...

വ്യാഖ്യാനം:

സുബുദ്ധിഃ: ശാസ്ത്രബോധവും യുക്തിയുമുള്ള ഭിഷഗ്വരൻ. തൈലാഢകാഭ്യാം: രണ്ട് ആഢകം (ഒരു ദ്രോണത്തിന്റെ പകുതി അഥവാ 8 പ്രസ്ഥം) ശുദ്ധമായ നല്ലെണ്ണയിൽ. ആജം അഥവാ അഭി ഗവ്യം ദുഗ്ധം: എണ്ണയുടെ അതേ അളവിൽ ആട്ടിൻപാലോ അല്ലെങ്കിൽ പശുവിൻപാലോ. സമം ഏവ നിദധ്യാത്: ഒരേ അളവിൽ ചേർക്കണം.ശതാവരീണാം രസം ച ഏവ: വാതപിത്തങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ശതാവരിക്കിഴങ്ങിന്റെ നീര്. തൈലേന തുല്യം പുനഃ ഏവ തത്ര: നല്ലെണ്ണയുടെ അതേ തുല്യ അളവിൽ വീണ്ടും അതിലേക്ക് ചേർക്കണം. ഏകത്ര സമ്യക് വിപചേത്: ഇവയെല്ലാം ഒന്നിച്ചുചേർത്ത് ശാസ്ത്രീയമായി പാകം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങണം.

3. അരപ്പുദ്രവ്യങ്ങൾ അഥവാ കൽക്കം (ശ്ലോകം 154 രണ്ടാംപകുതി - 156 ആദ്യപകുതി)

...രാസ്നാശ്വഗന്ധാമിഷിദാരുകുഷ്ഠമ് ।

പർണീചതുഷ്കാഗുരുകേശരാണി സിന്ധൂത്ഥമാംസീരജനീദ്വയഞ്ച ॥ 154 ॥

ശൈലേയകം ചന്ദനപുഷ്കരാണി ഏലാസ്രയഷ്ടീതഗരാബ്ദപത്രമ് ।

ഭൃംഗാഷ്ടവർഗാംബുവചാപലാശം സ്ഥൗണേയവൃശ്ചീരകചോരകാഖ്യമ് ॥ 155 ॥

ഏതൈഃ സമസ്തൈർദ്വിപലപ്രമാണൈരാലോഡ്യ സർവം വിധിനാ വിപക്വമ് ।

വ്യാഖ്യാനം:

തൈലത്തിന് വീര്യമേകുന്ന അരപ്പുദ്രവ്യങ്ങൾ ഇവയാണ്: രാസ്നാ: വാതവേദനകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ അരത്ത. അശ്വഗന്ധാ: അമുക്കുരം. മിഷി: ശതകുപ്പ. ദാരു: ദേവദാരം. കുഷ്ഠമ്: കൊട്ടം. പർണീചതുഷ്ക: ജീവനശക്തി നൽകുന്ന നാല് ഇലച്ചെടികൾ (ഓരില, മൂവില, കാട്ടുപയർ, കാട്ടുഴുന്ന്). അഗുരു: അകിൽത്തടി. കേശരാണി: നാഗപ്പൂവ് (നാഗകേസരം). സിന്ധൂത്ഥ: ഔഷധത്തെ കോശങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറക്കുന്ന ഇന്തുപ്പ്. മാംസീ: നാഡികൾക്ക് തണുപ്പ് തരുന്ന ജടാമാഞ്ചി. രജനീദ്വയഞ്ച: രണ്ട് മഞ്ഞളുകൾ (പച്ചമഞ്ഞളും മരമഞ്ഞളും).

ശൈലേയകം: കൽപ്പാസി-(കൽപ്പൂവ് (Parmotrema perlatum.) ചന്ദന: രക്തപ്രസാദകമായ ചന്ദനം. പുഷ്കരാണി: പുഷ്കരമൂലം. ഏലാ: ഏലത്തരി. അസ്ര: രക്തചന്ദനം. യഷ്ടീ: ഇരട്ടിമധുരം. തഗര: തകരം. അബ്ദ: മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്. പത്രമ്: എലവർഗ്ഗത്തോൽ (വയണയില). ഭൃംഗ: കഞ്ഞുണ്ണി (കയ്യോന്നി). അഷ്ടവർഗ: ജീവകം, ഇടവകം, മേദ, മഹാമേദ, കാകോളി, ക്ഷീരകാകോളി, ഋദ്ധി, വൃദ്ധി എന്നീ അപൂർവ്വ ധാതുപോഷക രസായനക്കൂട്ടുകൾ. അംബു: ഇരുവേലി. വചാ: വയമ്പ്. പലാശം: പ്ലാശിൻപൂവ്/വിത്ത്. സ്ഥൗണേയ: കൊട്ടം (Kottam). വൃശ്ചീരക: വെള്ളത്തഴുതാമ. ചോരകാഖ്യമ്: ചോരകം (Angelica glauca).

ഏതൈഃ സമസ്തൈഃ: മേൽപ്പറഞ്ഞ കൽക്കദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം. ദ്വിപലപ്രമാണൈഃ: ഓരോന്നും രണ്ട് പലം വീതം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം വീതം) എടുത്ത്. ആലോഡ്യ: നന്നായി അരച്ച് കഷായത്തിലും പാലിലും എണ്ണയിലും കലക്കിച്ചേർത്ത്. വിധിനാ സർവം വിപക്വം: ശാസ്ത്രീയമായ സ്നേഹപാകവിധി പ്രകാരം മന്ദാഗ്നിയിൽ കാച്ചിയെടുക്കണം.

4. സുഗന്ധ-പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങൾ (ശ്ലോകം 156 രണ്ടാംപകുതി - 157)

...കർപ്പൂരകാശ്മീരമൃഗാണ്ഡജാനാം ചൂർണീകൃതാനാം ത്രിപലപ്രമാണമ് ॥ 156 ॥

പ്രസ്വേദദൗർഗന്ധ്യനിവാരണായ ദദ്യാത് സുഗന്ധായ വദന്തി കേചിത് ।

നാരായണം നാമ മഹച്ച തൈലം സർവപ്രകാരൈർവിധിവത്പ്രയോജ്യമ് ॥ 157 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

കർപ്പൂര: പച്ചക്കർപ്പൂരം. കാശ്മീര: കാശ്മീരിലെ ശുദ്ധമായ കുങ്കുമപ്പൂവ്. മൃഗാണ്ഡജാനാം: കസ്തൂരിമാനിന്റെ കസ്തൂരി. ചൂർണീകൃതാനാം: ഇവയെല്ലാം സൂക്ഷ്മമായി പൊടിച്ചെടുത്ത്. ത്രിപലപ്രമാണമ്: ആകെ മൂന്നു പലം അളവിൽ പാകം ചെയ്തു വാങ്ങിവെച്ച തൈലത്തിൽ തൂവണം. പ്രസ്വേദ ദൗർഗന്ധ്യ നിവാരണായ: ശരീരത്തിലെ അമിതമായ വിയർപ്പും ദുർഗന്ധവും അകറ്റാനാണ് ഇത് ചേർക്കുന്നത്. സുഗന്ധായ വദന്തി കേചിത്: തൈലത്തിന് ദിവ്യമായ സൗരഭ്യം നൽകുന്നതിനാണ് ഇതെന്നും ചില ആചാര്യന്മാർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

മഹത് നാരായണം നാമ തൈലം: ഇതിനെയാണ് അതിശ്രേഷ്ഠമായ മഹാനാരായണ തൈലം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. സർവപ്രകാരൈഃ: തേച്ചുരുമ്മൽ, ഉള്ളിൽ കഴിക്കൽ, നസ്യം, വസ്തി തുടങ്ങിയ സകല ചികിത്സാരീതികളിലൂടെയും. വിധിവത് പ്രയോജ്യമ്: രോഗിയുടെ അവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് കൃത്യമായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്.

5. ഫലശ്രുതിയും രോഗശമന ഗുണങ്ങളും (ശ്ലോകം 158 - 161)

ആശ്വേവ പുംസാം പവനാര്ദിതാനാമംഗഹീനാർദിതവേപനാനാമ് ।

യേ പങ്കവഃ പീഠവിസർപ്പിണശ്ച ബാധിര്യശുക്രക്ഷയപീഡിതാശ്ച ॥ 158 ॥

മന്യാഹനുസ്തംഭശിരോരുജാർത്താ മുക്താമയാസ്തേ ബലവർണ്ണയുക്താഃ ।

സംസേവ്യ തൈലം സഹസാ ഭവന്തി വന്ധ്യാ ച നാരീ ലഭതേ ച പുത്രമ് ॥ 159 ॥

വീരോപമം സർവഗുണോപപന്നം സുമേധസം ശ്രീവിനയാന്വിതഞ്ച ।

ശാഖാശ്രിതേ കോഷ്ഠഗതേ ച വാതേ വൃദ്ധൗ വിധേയം പവനാര്ദിതാനാമ് ॥ 160 ॥

ജിഹ്വാനിലേ ദന്തഗതേ ച ശൂലേ ഉന്മാദകൗബ്ജ്യജ്വരകർഷിതാനാമ് ।

പ്രാപ്നോതി ലക്ഷ്മീം പ്രമദാപ്രിയത്വം വപുഃപ്രകർഷം വിജയഞ്ച നിത്യമ് ॥ 161 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

പവനാര്ദിതാനാം പുംസാം: അതിശക്തമായ വാതകോപത്താൽ വലയുന്ന മനുഷ്യർക്ക്. ആശു ഏവ: അതിവേഗം തന്നെ ശമനം തരുന്നു. അംഗഹീന: ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തളർന്നുപോയ പക്ഷാഘാതം. അർദിത: മുഖം ഒരുവശത്തേക്ക് കോടിപ്പോകുന്ന മുഖവാതം. വേപനാനാം: വിറവാതം, കമ്പവാതം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ. യേ പങ്കവഃ: കാലുകൾക്ക് ശേഷിയില്ലാതെ മുടന്തി നടക്കുന്നവർ. പീഠവിസർപ്പിണഃ ച: സ്വന്തമായി നിൽക്കാനോ നടക്കാനോ കഴിയാതെ പലകയിലോ വീൽചെയറിലോ നിരങ്ങി നീങ്ങേണ്ടിവരുന്ന പരസഹായമില്ലാത്ത തളർവാതരോഗികൾ. ബാധിര്യ: കേൾവിക്കുറവും ബധിരതയും. ശുക്രക്ഷയ പീഡിതാഃ ച: ധാതുക്ഷയം മൂലവും ശുക്ലക്കുറവുമൂലവും പ്രയാസപ്പെടുന്നവർ.

മന്യാസ്തംഭ: കഴുത്ത് തിരിക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം മുറുകിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥ. ഹനുസ്തംഭ: താടിയെല്ല് അനക്കാനോ വായ തുറക്കാനോ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. ശിരോരുജാ ആർത്താഃ: വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദനയുള്ളവർ. സംസേവ്യ തൈലം: ഈ തൈലം വിധിപ്രകാരം ശീലിക്കുന്നതിലൂടെ. സഹസാ മുക്താമയാഃ: രോഗങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം അതിവേഗം മുക്തി നേടി. ബലവർണ്ണയുക്താഃ ഭവന്തി: ശരീരത്തിന് അപാരമായ ബലവും തിളക്കമുള്ള വർണ്ണവും ഉള്ളവരായി മാറുന്നു.

വന്ധ്യാ ച നാരീ: കുട്ടികളില്ലാത്ത വന്ധ്യയായ സ്ത്രീക്ക്. ലഭതേ ച പുത്രമ്: ഉത്തമനായ പുത്രനെ ലഭിക്കുന്നു; ആ കുട്ടി: വീരോപമം: പരാക്രമശാലിയും. സർവഗുണോപപന്നം: സകല സൽഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞവനും. സുമേധസം: അതീവ ബുദ്ധിമാനും. ശ്രീവിനയാന്വിതഞ്ച: സമ്പത്തും വിനയവും തികഞ്ഞവനുമായിരിക്കും.

ശാഖാശ്രിതേ വാതേ: കൈകാലുകൾ, പേശികൾ തുടങ്ങിയ ശാഖകളിൽ ബാധിച്ച വാതത്തിലും. കോഷ്ഠഗതേ വാതേ: ഉദരം, കുടൽ തുടങ്ങിയ ആന്തരാവയവങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയ വാതത്തിലും. വൃദ്ധൗ: അണ്ഡവൃദ്ധി, ഹെർണിയ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും. വിധേയം: ഈ തൈലം വളരെ പ്രയോജനപ്രദമാണ്.

ജിഹ്വാ അനിലേ: നാവിന്റെ തളർച്ചയിലും സംസാരശേഷി കുറയുന്നതിലും. ദന്തഗതേ ച ശൂലേ: ഞരമ്പുകളിലെ ബലക്കുറവുമൂലമുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ പല്ലുവേദനയിലും. ഉന്മാദ: മാനസിക നില തെറ്റുന്ന അവസ്ഥകളിൽ. കൗബ്ജ്യ: നട്ടെല്ല് വളഞ്ഞുപോകുന്ന കൂന്. ജ്വരകർഷിതാനാം: വിട്ടുമാറാത്ത പനി ബാധിച്ച് ശരീരം ക്ഷയിച്ചു മെലിഞ്ഞുപോയവരിലും.

പ്രാപ്നോതി ലക്ഷ്മീം: ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വ്യക്തി ഐശ്വര്യം നേടുന്നു. പ്രമദാപ്രിയത്വം: മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രിയങ്കരനായി മാറുന്നു. വപുഃപ്രകർഷം: ശരീരത്തിന് നല്ല കരുത്തും വശ്യതയും ഉണ്ടാകുന്നു. വിജയം ച നിത്യമ്: രോഗങ്ങളെ ജയിച്ച് ദീർഘായുസ്സോടെ വിജയം വരിക്കുന്നു.

6. രസായന ഗുണവും ദിവ്യ ഉത്പത്തിയും (ശ്ലോകം 162)

തൈലോപസേവീ ജരയാഭിമുക്തോ ജീവേച്ചിരാച്ചാപി ഭവേദ്യുവേവ ।

ദേവാസുരേ യുദ്ധപരേ സമീക്ഷ്യ സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്നാനസുരൈഃ സുരാംശ്ച ।

നാരായണേനാപി സുബൃംഹണാർത്ഥം സ്വനാമതൈലം വിഹിതഞ്ച തേഷാമ് ॥ 162 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

തൈലോപസേവീ: ഈ തൈലം നിത്യവും ഉപയോഗിക്കുന്നയാൾ. ജരയാ അഭിമുക്തഃ: അകാലവാർദ്ധക്യം, സന്ധിതേയ്മാനം, ഞരമ്പുകളുടെ തളർച്ച എന്നിവയിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായി രക്ഷപ്പെടുന്നു. യുവ ഏവ ഭവേത്: ചെറുപ്പക്കാരനെപ്പോലെ വീര്യമുള്ളവനായി മാറുന്നു. ചിരാത് ജീവേത് ച അപി: ദീർഘകാലം ആരോഗ്യത്തോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദേവാസുരേ യുദ്ധപരേ: പണ്ട് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ അതിഘോരമായ യുദ്ധം നടന്ന വേളയിൽ. അസുരൈഃ: അസുരന്മാരുടെ കഠിനമായ ആയുധപ്രഹരങ്ങളാൽ. സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്നാൻ: സന്ധികളെ ബന്ധിപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന സ്നായുക്കൾക്കും എല്ലുകൾക്കും ഗുരുതരമായി ക്ഷതവും ഒടിവും സംഭവിച്ച. സുരാംശ്ച: ദേവന്മാരെ. സമീക്ഷ്യ: നേരിൽക്കണ്ട് മനസ്സിലാക്കി. നാരായണേനാപി: ജഗത്‌രക്ഷകനായ സാക്ഷാൽ ശ്രീനാരായണനാൽ. തേഷാം: പരിക്കേറ്റ ആ ദേവന്മാർക്ക്. സുബൃംഹണാർത്ഥം: തകർന്ന കലകളെയും ഞരമ്പുകളെയും അതിശക്തമായി പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു ബലപ്പെടുത്തുന്നതിനായി. സ്വനാമതൈലം: സ്വന്തം നാമത്തിലുള്ള ഈ വിശിഷ്ട ഔഷധക്കൂട്ടായ നാരായണ തൈലം. വിഹിതം ച: ശാസ്ത്രീയമായി നിർമ്മിച്ച് ഉപദേശിച്ചു നൽകപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

മഹാനാരായണ തൈലം ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു? ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത് എന്താണ്?

മഹാനാരായണ തൈലം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ പലർക്കും ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് സന്ധിവേദനയ്ക്കും ശരീരവേദനയ്ക്കും തേച്ചുപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ എണ്ണ എന്നതാണ്. എന്നാൽ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയുടെ വാതവ്യാധി അധികാരത്തിൽ വരുന്ന മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ ശ്ലോകങ്ങൾ നോക്കിയാൽ, ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം അതിലും വിശാലമാണെന്ന് മനസ്സിലാകും. സന്ധികൾ, പേശികൾ, സ്നായുക്കൾ, ചലനക്കുറവ്, വാതവ്യാധികൾ, ശരീരക്ഷയം തുടങ്ങിയ പല അവസ്ഥകളും ശ്ലോകങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

തളർവാതങ്ങളും നാഡീരോഗങ്ങളും

ശ്ലോകത്തിൽ ആദ്യം തന്നെ പറയുന്നത് കഠിനമായ വാതകോപം കൊണ്ട് വലയുന്നവരെക്കുറിച്ചാണ് (പവനാര്ദിതാനാം). ശരീരം ഒരുവശം തളർന്നുപോകുന്ന പക്ഷാഘാതം അഥവാ പാരാലിസിസ് (അംഗഹീന), മുഖത്തിന്റെ പേശികൾ കോടിപ്പോകുകയും വായ ഒരുവശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന ബെൽസ് പാൾസി അഥവാ മുഖവാതം (അർദിത), കൈകാലുകൾ അനിയന്ത്രിതമായി വിറയ്ക്കുന്ന പാർക്കിൻസൺസ് അഥവാ കമ്പവാതം (വേപന) എന്നിവയ്ക്കൊക്കെ ഈ തൈലം തളർന്ന നാഡികളെ ഉണർത്താൻ സഹായിക്കും.

നടക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥകളും സന്ധി-സ്നായു തകരാറുകളും

കാലുകൾക്ക് സ്വാധീനക്കുറവുള്ളതുകൊണ്ട് വേച്ചുനടക്കുന്നവർക്കും മുടന്തുള്ളവർക്കും (പങ്കു) ഈ തൈലം വളരെ ആശ്വാസമാണ്. ഇതിലും കഷ്ടമാണ് നടക്കാൻ പോയിട്ട് സ്വന്തമായി എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ പലകയിലോ വീൽചെയറിലോ നിരങ്ങി നീങ്ങേണ്ടിവരുന്ന പരസഹായമില്ലാത്ത കിടപ്പുരോഗികളുടെ അവസ്ഥ (പീഠവിസർപ്പിണഃ); അവർക്ക് പേശികൾക്ക് ജീവൻ നൽകാൻ മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ അഭ്യംഗം വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു. ഒപ്പം കഴുത്ത് അനക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കല്ലിച്ചുപോകുന്ന സെർവിക്കൽ സ്പോണ്ടിലോസിസ് അഥവാ മന്യാസ്തംഭം (മന്യാസ്തംഭ), വായ തുറക്കാനോ ഭക്ഷണം ചവയ്ക്കാനോ പറ്റാതെ താടിയെല്ലുകൾ പൂട്ടിപ്പോകുന്ന ലോക്ക്-ജോ അവസ്ഥ (ഹനുസ്തംഭ), നട്ടെല്ല് വളഞ്ഞുപോയി കൂന് വരുന്ന അവസ്ഥകൾ (കൗബ്ജ്യ) എന്നിവയിലെല്ലാം അസ്ഥികൾക്കും സന്ധികൾക്കും വഴക്കം നൽകാൻ ഇത് ഉത്തമമാണ്. കൂടാതെ, ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ പരിക്കേറ്റവർക്കായി നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ, ലിഗമെന്റുകൾക്ക് ഏൽക്കുന്ന കീറലുകൾ, ടെൻഡൻ ഇഞ്ചുറികൾ, ഒടിവുചതവുകൾ എന്നിവയിലെല്ലാം കോശങ്ങളെ വീണ്ടും യോജിപ്പിക്കാൻ (സ്നായ്വസ്ഥിഭഗ്ന) ഇതിലും മികച്ചൊരു കൂട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ വേറെയില്ല.

ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും ശിരസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ

ശരീരത്തിന്റെ പുറമെയുള്ള വേദനകൾക്ക് മാത്രമല്ല ഇത്. നാഡികളുടെ ക്ഷയം കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന കേൾവിക്കുറവിനും ബധിരതയ്ക്കും (ബാധിര്യ), നാവ് കുഴഞ്ഞുപോകുന്നതിനും സംസാരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് വരുന്നതിനും (ജിഹ്വാനില), ഞരമ്പുകളിലെ ബലക്കുറവ് കാരണം പല്ലിന്റെ വേരുകളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ പല്ലുവേദനയ്ക്കും (ദന്തശൂല), വല്ലാത്ത തലവേദനയ്ക്കും മൈഗ്രേനിനും (ശിരോരുജാ) ഈ തൈലം കൃത്യമായ വിധിപ്രകാരം പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആന്തരാവയവങ്ങളിലെ വാതവും ശരീരവീക്കങ്ങളും

കൈകാലുകളിലെ പേശികളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ശാഖാശ്രിത വാതത്തിലും (ശാഖാശ്രിതേ വാതേ), ആമാശയവും കുടലും അടങ്ങുന്ന ആന്തരാവയവങ്ങളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടി വയറുവേദനയും ഗ്യാസും ഉണ്ടാക്കുന്ന കോഷ്ഠഗത വാതത്തിലും (കോഷ്ഠഗതേ വാതേ) ഇത് ഒരുപോലെ ഫലം ചെയ്യും. കൂടാതെ വൃഷണം വീർത്തു വരുന്ന അവസ്ഥകൾ, ഹൈഡ്രോസിൽ, ഹെർണിയ പോലുള്ള രോഗങ്ങളിലും (വൃദ്ധൗ) ശ്ലോകം ഈ തൈലപ്രയോഗം പ്രത്യേകം നിഷ്കർഷിക്കുന്നുണ്ട്.

മാനസികാരോഗ്യവും വിട്ടുമാറാത്ത പനിയും

ശരീരത്തിൽ വാതം അതിരൂക്ഷമാകുമ്പോൾ അത് മനസ്സിനെയും ബാധിക്കാം. അത്തരത്തിൽ ബുദ്ധിഭ്രമവും അമിതമായ ഉത്കണ്ഠയും മനോനില തെറ്റലും ഉണ്ടാകുന്ന ഉന്മാദാവസ്ഥകളിലും (ഉന്മാദ), വിട്ടുമാറാത്ത പനി വന്ന് ശരീരം മെലിഞ്ഞ് എല്ലും തോലുമായി പോയവരിലും (ജ്വരകർഷിത) നഷ്ടപ്പെട്ട കരുത്ത് തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഈ തൈലം ഉള്ളിലേക്കും പുറമേക്കും നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

പ്രത്യുൽപാദനശേഷിയും വന്ധ്യതാ നിവാരണവും

ശുക്ലക്കുറവും ധാതുക്ഷയവും ലൈംഗിക തളർച്ചയും കൊണ്ട് വിഷമിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് (ശുക്രക്ഷയപീഡിത) ഇത് മികച്ച പോഷണം നൽകുന്നു. അതുപോലെതന്നെ കുട്ടികളുണ്ടാകാതെ വിഷമിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് ഗർഭധാരണത്തിന് സഹായകമായി (വന്ധ്യാ ച നാരീ ലഭതേ ച പുത്രമ്) ആയുർവേദത്തിൽ ഈ തൈലം വിധിക്കാറുണ്ട്. അങ്ങനെ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞ് ആരോഗ്യവാനും ധൈര്യശാലിയും സകല സൽഗുണങ്ങളും വിനയവും തികഞ്ഞവനുമായിരിക്കും (വീരോപമംവഗുണോപപന്നം) എന്നും ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യന്മാർ വാഴ്ത്തുന്നു.

യൗവനവും ശരീരസൗന്ദര്യവും വിയർപ്പുനാറ്റവും

കസ്തൂരിയും കുങ്കുമപ്പൂവും പച്ചക്കർപ്പൂരവും ചേർത്ത് കാച്ചിയെടുക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അമിതമായി വിയർക്കുന്നതും വിയർപ്പിന്റെ അസഹ്യമായ ദുർഗന്ധം മാറ്റുന്നതിനും (പ്രസ്വേദദൗർഗന്ധ്യനിവാരണായ) ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്. ശരീരത്തിന് അപാരമായ ബലവും തിളങ്ങുന്ന ചർമ്മകാന്തിയും (ബലവർണ്ണയുക്താഃ) വശ്യതയും (വപുഃപ്രകർഷം) നൽകുന്ന ഈ തൈലം സ്ഥിരമായി ശീലിക്കുന്നവർക്ക് അകാലവാർദ്ധക്യം ഉണ്ടാവില്ലെന്നും ദീർഘകാലം ചെറുപ്പക്കാരെപ്പോലെ ആരോഗ്യത്തോടെ ജീവിക്കാമെന്നും (ജരയാഭിമുക്തോ ഭവേദ്യുവേവ) ഭൈഷജ്യരത്നാവലി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

മഹാനാരായണ തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

മഹാനാരായണ തൈലം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരുടെയും മനസ്സിൽ വരുന്നത്, കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി വേദനയുള്ള കാൽമുട്ടിലോ നടുവിലോ കുറച്ചു തടവി വിടുന്ന കാര്യം മാത്രമായിരിക്കും. എന്നാൽ പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത് രോഗത്തിന്റെ കാഠിന്യമനുസരിച്ച് ഒരൊറ്റ എണ്ണ കൊണ്ട് തന്നെ നാല് വ്യത്യസ്ത വഴികളിലൂടെ ശരീരത്തെ സുഖപ്പെടുത്താം എന്നാണ്.

പുറമെ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കൽ (അഭ്യംഗം)

നമ്മൾ സാധാരണയായി ചെയ്യുന്ന രീതിയാണിത്. പക്ഷേ ഇതിലുമൊരു ചെറിയ ശ്രദ്ധ വേണം. എണ്ണ നേരിട്ട് തീയിൽ വെച്ച് ചൂടാക്കാതെ, ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിലൊഴിച്ച് ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഇറക്കിവെച്ച് ഇളംചൂടാക്കി വേണം പുരട്ടാൻ. വേദനയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ എണ്ണ പതുക്കെ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച് മൃദുവായി തടവുകയാണ് വേണ്ടത്; അല്ലാതെ ശക്തിയായി തിരുമ്മുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ തൈലത്തിലെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ ചർമ്മത്തിലെ സൂക്ഷ്മ സുഷിരങ്ങളിലൂടെ ഞരമ്പുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലും. അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം ചൂടുവെള്ളത്തിൽ മുക്കിപ്പിഴിഞ്ഞ തുണി കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുക്കുകയോ കുളിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ പേശികളിലെ മുറുക്കം താനേ അയയും. നടുവേദനയ്ക്കുള്ള കടിബസ്തിയും മുട്ടുവേദനയ്ക്കുള്ള ജാനുബസ്തിയുമൊക്കെ ഇത്തരത്തിൽ പുറമെ ചെയ്യുന്ന പ്രത്യേക ചികിത്സകളാണ്.

ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കുന്നത് (പാനം)

എണ്ണ കുടിക്കുക എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ പലർക്കും ചെറിയൊരു അതിശയം തോന്നാം. എന്നാൽ നാഡികൾ വല്ലാതെ ക്ഷയിച്ചുപോയ അവസ്ഥകളിലും തളർവാതത്തിലും പുറമെ മാത്രം എണ്ണ തേച്ചതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് ഫലം കിട്ടണമെന്നില്ല. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ ഔഷധവീര്യം നേരിട്ട് ആന്തരിക കോശങ്ങളിലേക്ക് എത്താൻ ഡോക്ടർമാർ ഇത് ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്. സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം കുടിക്കുന്ന ഒന്നല്ലിത്. രോഗിയുടെ ദഹനശേഷി നോക്കി, തിളപ്പിച്ചാറിയ പാലിലോ നിർദ്ദിഷ്ട കഷായങ്ങളിലോ വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ തുള്ളികളായി ചേർത്താണ് വൈദ്യന്മാർ ഇത് സേവിക്കാൻ നൽകുന്നത്.

മൂക്കിലൂടെയുള്ള പ്രയോഗം (നസ്യം)

കഴുത്തിന് മുകളിലോട്ടുള്ള രോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്ന വഴിയാണിത്. കാരണം, തലച്ചോറിലേക്കും അവിടുത്തെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളിലേക്കുമുള്ള എളുപ്പവഴിയാണ് നമ്മുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങൾ. മുഖം ഒരുവശത്തേക്ക് കോടിപ്പോകുന്ന മുഖവാതം, കഴുത്ത് അനക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം കല്ലിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥ, ഞരമ്പുകളുടെ തളർച്ച കൊണ്ടുള്ള കേൾവിക്കുറവ്, തലവേദന എന്നിവയിലൊക്കെ മഹാനാരായണ തൈലം കൃത്യമായ അളവിൽ മൂക്കിലേക്ക് ഇറ്റിക്കുന്ന നസ്യചികിത്സ ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇത് തളർന്ന നാഡികളെ വളരെ വേഗത്തിൽ ഉണർത്താൻ സഹായിക്കും.

വൻകുടലിലേക്ക് നൽകുന്ന വസ്തിചികിത്സ

ആയുർവേദത്തിൽ വസ്തിചികിത്സയ്ക്ക് വാതവ്യാധികളുടെ ചികിത്സയിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനമാണ് നൽകുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മഹാനാരായണ തൈലത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ വസ്തിയെക്കുറിച്ചും അറിയുന്നത് നല്ലതാണ്.

വസ്തി എന്നത് ഗുദമാർഗത്തിലൂടെ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ നിർദ്ദിഷ്ട രീതിയിൽ ശരീരത്തിലേക്ക് നൽകുന്ന ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയാണ്. ഇത് വെറുതെ തൈലം ഉള്ളിലേക്ക് ഒഴിക്കുന്ന ഒരു രീതിയല്ല. ഏത് തൈലം ഉപയോഗിക്കണം, എത്ര അളവിൽ നൽകണം, എപ്പോൾ നൽകണം, എത്ര ദിവസം ചെയ്യണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ നോക്കിയാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ തൈല വസ്തി, പ്രത്യേകിച്ച് അനുവാസന വസ്തി, ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. നടുവിനും കാലിനും പടരുന്ന വേദന, സയാറ്റിക്കയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില വാതാവസ്ഥകൾ, സന്ധി-സ്നായു സംബന്ധമായ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ രോഗനിർണയത്തിന് ശേഷം വസ്തി ചികിത്സ പരിഗണിക്കാം.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കോഷ്ഠം വാതത്തിന്റെ പ്രധാന സ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് വാതവ്യാധികളുടെ ചികിത്സയിൽ വസ്തിക്ക് ഇത്രയും പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. എന്നാൽ “വൻകുടലിലേക്ക് തൈലം കൊടുത്താൽ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ വാതപ്രശ്നങ്ങളും മാറും” എന്ന രീതിയിൽ ഇതിനെ പറയുന്നത് ശരിയല്ല. വസ്തിയുടെ ഫലം രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും രോഗിയുടെ ശരീരാവസ്ഥയെയും ചികിത്സാരീതിയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.

മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം — വസ്തി വീട്ടിൽ സ്വയം പരീക്ഷിക്കേണ്ട ചികിത്സയല്ല. ശരിയായ രീതിയിൽ ചെയ്യാത്ത പക്ഷം അസ്വസ്ഥതകളും സങ്കീർണതകളും ഉണ്ടാകാം. രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥ, ശരീരശക്തി, പ്രായം, ദഹനശക്തി, രോഗത്തിന്റെ ഘട്ടം തുടങ്ങിയവ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ വസ്തിയുടെ തരം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മഹാനാരായണ തൈലത്തിന്റെ ഗുണം എണ്ണയുടെ പേരിൽ മാത്രം തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. ആർക്കാണ്, ഏത് രോഗാവസ്ഥയിലാണ്, എങ്ങനെ, എത്ര അളവിൽ, ഏത് ചികിത്സാരീതിയിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നതും പ്രധാനമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറയുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി, സ്വന്തം രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ ഉപയോഗരീതി വൈദ്യന്റെ നിർദേശത്തോടെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ സമീപനം.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

വില്വാദി ഗുളിക: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ആയുർവേദ വിവരങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 23 Sep 2026 06:22:27 +0000

പുറത്തുനിന്നൊരു ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പെട്ടെന്ന് വയറിന് അസ്വസ്ഥതയോ ഛർദ്ദിയോ വന്നാൽ നമ്മുടെ വീട്ടിലെ മുതിർന്നവർ ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത് "അകത്ത് ഒരു വില്വാദി ഗുളിക ഇരിപ്പുണ്ടോ?" എന്നായിരിക്കും. പണ്ടുകാലം മുതലേ ഓരോ മലയാളി വീടുകളിലും പ്രഥമശുശ്രൂഷയ്ക്ക് കരുതിവെക്കുന്ന ഒന്നാണ് വില്വാദി ഗുളിക (Vilwadi Gulika).

ഭക്ഷ്യവിഷബാധ, വയറിളക്കം, ഗ്യാസ് മൂലമുള്ള കടുത്ത വയറുവേദന എന്നിവ മുതൽ ചെറിയ പ്രാണികളോ വണ്ടോ കടിച്ചാലുണ്ടാകുന്ന വിഷാംശം കുറയ്ക്കാൻ വരെ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും വിശ്വസിച്ചു നൽകുന്ന ഒന്നാണിത്. വില്വാദി ഗുളിക എന്തിനൊക്കെ നല്ലതാണെന്ന് കേട്ടറിവുണ്ടെങ്കിലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏതൊക്കെ സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്? വില്വാദി ഗുളികയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും അത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട ശരിയായ രീതികളെക്കുറിച്ചും വിശദമായി വായിക്കാം.

വില്വാദി ഗുളികയെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

വില്വാദി ഗുളികയെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ഉത്തരസ്ഥാനം 36-ാം അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിലെ ശ്ലോകത്തിൽ വില്വത്തിന്റെ വേര്, സുരസത്തിന്റെ (തുളസി) പുഷ്പം, കരഞ്ജത്തിന്റെ ഫലം തുടങ്ങിയ വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന യോഗത്തെക്കുറിച്ചാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

(ബിൽവാദി ഗുളിക)

ബിൽവസ്യ മൂലം സുരസസ്യ പുഷ്പം

ഫലം കരഞ്ജസ്യ നതം സുരാഹ്വം ।

ഫലത്രികം വ്യോഷനിശാദ്വയഞ്ച

ബസ്തസ്യ മൂത്രേണ സുസൂക്ഷ്മപിഷ്ടം ॥

ഭുജംഗലൂതോന്ദുരവൃശ്ചികാദ്യൈർ-

വിഷൂചികാജീർണ്ണഗരജ്വരൈശ്ച ।

ആർത്താന്നരാൻ ഭൂതവിധർഷിതാംശ്ച

സ്വസ്ഥീകരോത്യഞ്ജനപാനനസ്യൈഃ ॥

— അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ഉത്തരസ്ഥാനം (അധ്യായം 36 / ശ്ലോകം 84-85)

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഉത്തരസ്ഥാനത്ത് വില്വാദി ഗുളികയെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകമാണിത്. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഗുളിക തയ്യാറാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും, ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി പറഞ്ഞിട്ടുള്ള പ്രയോഗങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 1 (ഔഷധ ചേരുവകളും നിർമ്മാണവിധിയും):

ബിൽവസ്യ മൂലം സുരസസ്യ പുഷ്പം

ഫലം കരഞ്ജസ്യ നതം സുരാഹ്വം ।

ഫലത്രികം വ്യോഷനിശാദ്വയഞ്ച

ബസ്തസ്യ മൂത്രേണ സുസൂക്ഷ്മപിഷ്ടം ॥

അർത്ഥവിശദീകരണം:

ഈ ആദ്യ ശ്ലോകത്തിൽ വില്വാദി ഗുളിക തയ്യാറാക്കാൻ ആവശ്യമായ വിശിഷ്ട മൂലികകളെയും അത് അരച്ചെടുക്കേണ്ട ശാസ്ത്രീയ വിധിയെയുമാണ് ആചാര്യൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ഇതിൽ 'ബിൽവസ്യ മൂലം' എന്നാൽ രോഗശമന ശേഷിയുള്ള കൂവളത്തിന്റെ വേരാണ്. 'സുരസസ്യ പുഷ്പം' എന്നത് തുളസിയുടെ പൂവിനെയും, 'ഫലം കരഞ്ജസ്യ' എന്നത് ഉങ്ങിൻ കായയെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്. 'നതം' എന്നതുകൊണ്ട് വിഷഹരമായ തഗരവും (തകരവേര്), 'സുരാഹ്വം' എന്നതുകൊണ്ട് ദേവതാവൃക്ഷമായ ദേവദാരുവും അർത്ഥമാക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്നു വരുന്ന 'ഫലത്രികം' കടുക്ക, നെല്ലിക്ക, താന്നിക്ക എന്നിവ ചേർന്ന ത്രിഫലയെയും, 'വ്യോഷ' എന്നത് ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നീ ത്രികടുകുകളെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 'നിശാദ്വയഞ്ച' എന്നതുകൊണ്ട് പച്ചമഞ്ഞൾ (ഹരിദ്ര), മരമഞ്ഞൾ (ദാരുഹരിദ്ര) എന്നീ രണ്ട് മഞ്ഞളുകളെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. ഔഷധഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ ദിവ്യദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം സമമളവിലെടുത്ത്, 'ബസ്തസ്യ മൂത്രേണ' അഥവാ ശുദ്ധമായ ആട്ടിൻമൂത്രത്തിൽ ചേർത്ത്, യാതൊരുവിധ പരുക്കൻ തരികളുമില്ലാതെ അതീവ സൂക്ഷ്മമായി (സുസൂക്ഷ്മപിഷ്ടം) കല്ലിൽ അരച്ചെടുത്ത് ഗുളികകളാക്കി ഉണക്കി സൂക്ഷിക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യവിധി.

ശ്ലോകം 2 (രോഗശമന ഗുണങ്ങളും പ്രയോഗരീതികളും):

ഭുജംഗലൂതോന്ദുരവൃശ്ചികാദ്യൈർ-

വിഷൂചികാജീർണ്ണഗരജ്വരൈശ്ച ।

ആർത്താന്നരാൻ ഭൂതവിധർഷിതാംശ്ച

സ്വസ്ഥീകരോത്യഞ്ജനപാനനസ്യൈഃ ॥

അർത്ഥവിശദീകരണം:

രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകം വില്വാദി ഗുളികയുടെ രോഗനാശന സാദ്ധ്യതകളെയും ജീവരക്ഷയ്ക്കായി ഇത് ശരീരത്തിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ട മൂന്ന് പ്രധാന വഴികളെയുമാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ 'ഭുജംഗ' എന്നാൽ സർപ്പത്തെയും, 'ലൂത' ചിലന്തിയെയും, 'ഉന്ദുര' എലിയെയും, 'വൃശ്ചിക' തേളിനെയും കുറിക്കുന്നു. 'ആദ്യൈഃ' എന്ന പദം ചേർത്തതിലൂടെ ഇവയെപ്പോലുള്ള മറ്റെല്ലാ വിഷപ്രാണികളുടെയും ദംശനം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വിഷബാധകളെ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ദഹനവ്യവസ്ഥയെ തകിടംമറിക്കുന്ന അസുഖങ്ങളെ പരാമർശിക്കുന്നു; 'വിഷൂചിക' എന്നാൽ കഠിനമായ വയറിളക്കവും ഛർദ്ദിയുമുണ്ടാക്കുന്ന കോളറ പോലുള്ള അവസ്ഥയും, 'അജീർണ്ണ' എന്നാൽ അഗ്നിമാന്ദ്യം മൂലമുള്ള കടുത്ത ദഹനക്കേടും, 'ഗര' എന്നാൽ ഭക്ഷണത്തിലൂടെയോ അല്ലാതെയോ ഉള്ളിലെത്തുന്ന വിഷാഹാരാദികളും (ഭക്ഷ്യവിഷബാധ), 'ജ്വരൈശ്ച' എന്നാൽ ഇത്തരം വിഷബാധകൾ നിമിത്തമുണ്ടാകുന്ന പനികളുമാണ്.

ഇത്തരം ദുരിതങ്ങളാൽ വലയുന്ന മനുഷ്യരെയും (ആർത്താൻ നരാൻ), വിഷബാധ രക്തത്തിലും നാഡികളിലും പ്രവേശിച്ച് മനോവിഭ്രാന്തിയോ ബോധക്കേടോ അണുബാധയോ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയിലുള്ളവരെയും (ഭൂതവിധർഷിതാംശ്ച) ഈ ഗുളിക പൂർണ്ണാരോഗ്യത്തിലേക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവരുന്നു. അതിനായി രോഗിയുടെ അവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് തുളസിനീരിലോ മറ്റ് അനുയോജ്യമായ ദ്രവ്യങ്ങളിലോ ഗുളിക അരച്ച് കണ്ണിലെഴുതുന്ന അഞ്ജനമായും (അഞ്ജന), ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്ന മരുന്നായും (പാന), മൂക്കിലേക്ക് ഇറ്റിക്കുന്ന നസ്യമായും (നസ്യൈഃ) പ്രയോഗിച്ച് അവരെ രോഗമുക്തരാക്കി പൂർണ്ണ സ്വാസ്ഥ്യത്തിലേക്കും ആയുസ്സിലേക്കും നയിക്കുന്നു (സ്വസ്ഥീകരോതി) എന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വില്വാദി ഗുളിക ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതാണ്?

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ വിഷചികിത്സാ അധ്യായത്തിൽ വില്വാദി ഗുളികയുടെ ഫലശ്രുതി വിവരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകം ശരിയായി വായിച്ചുനോക്കിയാൽ, നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ഈയൊരു ഗുളികയെ വീടുകളിൽ എത്രത്തോളം വിലമതിച്ചിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാകും. ഏതെങ്കിലും ഒന്നോ രണ്ടോ അസുഖങ്ങൾക്ക് മാത്രമല്ല, ജീവനുതന്നെ ഭീഷണിയാകുന്ന ഒട്ടനവധി അവസ്ഥകൾക്കാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇത് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് വിശദമായി നോക്കാം.

1. വിഷജീവികളുടെ കടിയേറ്റാലുള്ള അവസ്ഥകൾ (ഭുജംഗ-ലൂതോന്ദുര-വൃശ്ചികാദ്യൈഃ)

ശ്ലോകം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ വിഷദംശനങ്ങളെ പരാമർശിച്ചുകൊണ്ടാണ്.

ഭുജംഗ (പാമ്പ് കടി): സർപ്പദംശനമേറ്റാൽ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ വിഷം രക്തത്തിലേക്ക് പടരുന്നത് തടയാനും വിഷതീവ്രത കുറയ്ക്കാനും ആയുർവേദ വിഷചികിത്സയിൽ വില്വാദി ഉള്ളിൽ നൽകുകയും പുറമേ പുരട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ലൂത (ചിലന്തി വിഷം): ചിലന്തി കടിച്ചാലോ മൂത്രമൊഴിച്ചാലോ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ ചൊറിച്ചിൽ, പഴുപ്പ് നിറഞ്ഞ കുമിളകൾ, തടിപ്പുകൾ എന്നിവ മാറ്റാൻ ഇത് ഉത്തമമാണ്.

ഉന്ദുര (എലി വിഷം): എലി കടിച്ചാൽ പെട്ടെന്ന് ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടില്ലെങ്കിലും ശരീരത്തിൽ വിഷാംശം അവശേഷിക്കാറുണ്ട്. ഇത്തരം എലിവിഷബാധയെയും അതുണ്ടാക്കുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്.

വൃശ്ചിക (തേൾ വിഷം): തേൾ കുത്തുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ നീറ്റലും വേദനയും നീരും കുറയ്ക്കാൻ ഈ ഗുളിക അരച്ചുപുരട്ടാറുണ്ട്.

ആദ്യൈഃ (മറ്റ് വിഷപ്രാണികൾ): ഈ വാക്ക് വളരെ പ്രധാനമാണ്. തേനീച്ച, കടന്നൽ, പഴുതാര, വണ്ട്, പല്ലി തുടങ്ങി മനുഷ്യരെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന മറ്റ് സകല ജീവികളുടെയും വിഷബാധകൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

2. ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ (വിഷൂചിക-അജീർണ്ണ-ഗര)

വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ പല പ്രശ്നങ്ങൾക്കും വില്വാദി ആദ്യ ഔഷധമാണ്.

വിഷൂചിക (കോളറ പോലുള്ള അസുഖങ്ങൾ): സൂചി കുത്തുന്നതുപോലുള്ള കഠിനമായ വയറുവേദനയോടൊപ്പം ഒരേസമയം ഛർദ്ദിയും വയറിളക്കവും വരുന്ന കോളറ, അക്യൂട്ട് ഗ്യാസ്ട്രോഎന്ററൈറ്റിസ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് അത്ഭുതകരമായ ഫലം തരുന്നു.

അജീർണ്ണ (കടുത്ത ദഹനക്കേട്): കഴിച്ച ഭക്ഷണം ഒട്ടും ദഹിക്കാതെ വയർ സ്തംഭിക്കുക, പുളിച്ചുതികട്ടുക, അമിതമായ ഗ്യാസ് കാരണം നെഞ്ചിലും വയറ്റിലും കുത്തുന്നതുപോലുള്ള വേദന വരിക തുടങ്ങിയ ദഹനക്കേടിന്റെ എല്ലാ വകഭേദങ്ങൾക്കും ഇത് ഉടനടി ആശ്വാസമേകും.

ഗര (ഭക്ഷ്യവിഷബാധ): ആയുർവേദത്തിൽ പലതരം വിഷങ്ങൾ ഒത്തുചേർന്നുണ്ടാകുന്നതിനെയാണ് 'ഗരവിഷം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ കാലത്തെ 'ഫുഡ് പോയിസണിംഗ്' തന്നെയാണ് ഇത്. പഴകിയതോ വിഷാംശമുള്ളതോ ആയ ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിച്ച് വയറിന് അസ്വസ്ഥത വരുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ വിഷാംശത്തെ നിർവീര്യമാക്കാൻ വില്വാദി നൽകുന്നു.

3. വിഷം കലർന്ന പനികൾ (ജ്വരൈശ്ച)

സാധാരണ വരുന്ന ജലദോഷപ്പനിയല്ല ഇവിടെ പറയുന്നത്. ശരീരത്തിൽ ദഹിക്കാത്ത ആഹാരത്തിന്റെ വിഷാംശം (ആമം) കെട്ടിക്കിടന്നുണ്ടാകുന്ന പനികൾ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രാണികളുടെ കടിയോ മറ്റ് ബാക്ടീരിയൽ അണുബാധകളോ മൂലം രക്തത്തിൽ വിഷം കലർന്നുണ്ടാകുന്ന പനി (വിഷജ്വരം) മാറ്റാൻ ഈ ഔഷധം മികച്ചതാണ്.

4. നാഡീവ്യൂഹത്തെയും മനസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന അവസ്ഥകൾ (ഭൂതവിധർഷിതാംശ്ച)

വിഷം ശരീരത്തിൽ മൂർച്ഛിക്കുമ്പോൾ രോഗിക്ക് സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെടുക, അബോധാവസ്ഥയിലാവുക, അപസ്മാരം പോലെ ശരീരം വിറയ്ക്കുക, പരസ്പരവിരുദ്ധമായി സംസാരിക്കുക, പെട്ടെന്ന് ഭയം തോന്നുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കാം. അണുബാധകൾ തലച്ചോറിനെയും നാഡികളെയും ബാധിക്കുന്ന ഇത്തരം വിഷമഘട്ടങ്ങളിൽ രോഗിയെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ വില്വാദി ഗുളിക പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

ശരീരത്തിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ട മൂന്ന് വഴികൾ (അഞ്ജന-പാന-നസ്യൈഃ സ്വസ്ഥീകരോതി)

ഈ പറഞ്ഞ രോഗങ്ങളാൽ വലയുന്ന മനുഷ്യരെ (ആർത്താൻ നരാൻ) പൂർണ്ണ ആരോഗ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിക്കാൻ (സ്വസ്ഥീകരോതി) രോഗാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് മൂന്ന് രീതികളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

പാനം (ഉള്ളിൽ കഴിക്കുക): വയറിളക്കം, ഛർദ്ദി, ദഹനക്കേട്, ഭക്ഷ്യവിഷബാധ, സാധാരണ പനി എന്നിവയ്ക്ക് ജീരകവെള്ളത്തിലോ തുളസിനീരിലോ ഉരച്ച് കുടിക്കാൻ നൽകുന്നു.

അഞ്ജനം (കണ്ണിലെഴുതുക): കടുത്ത വിഷബാധയേറ്റ് രോഗി മയങ്ങി വീഴുമ്പോഴോ ബോധക്കേടിലേക്ക് പോകുമ്പോഴോ ഗുളിക നേർമയായി ഉരച്ച് കണ്ണിൽ എഴുതിയാൽ നാഡികൾ ഉത്തേജിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ബോധം തെളിയുകയും ചെയ്യും.

നസ്യം (മൂക്കിലേക്ക് ഇറ്റിക്കുക): ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുകയോ ബോധം പൂർണ്ണമായി മറയുകയോ ചെയ്യുന്ന അതീവ ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ അനുയോജ്യമായ നീരിൽ ഗുളിക അരച്ച് മൂക്കിലേക്ക് ഇറ്റിക്കാറുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ചെറിയൊരു പ്രാണിയുടെ കുത്തേറ്റാലുള്ള വേദന മുതൽ ഉള്ളിലെത്തുന്ന കടുത്ത ഭക്ഷ്യവിഷബാധ വരെ ഒരുപോലെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിവുള്ളതുകൊണ്ടാണ് പഴമക്കാർ വില്വാദി ഗുളികയെ ഒരു അത്യാഹിത മരുന്നായി എപ്പോഴും കൂടെക്കരുതിയിരുന്നത്. വയറിന് ഒരു തകരാറോ ചെറിയ വിഷബാധയോ തോന്നുമ്പോൾത്തന്നെ ശരിയായ രീതിയിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചാൽ വലിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാം.

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം നാം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. മേൽപ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത അറിവുകളും പ്രയോഗങ്ങളുമാണ്.

നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് നമ്മുടെ ആചാര്യന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിവെച്ച ഈ അറിവുകൾ ആയുർവേദ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ അത്യുദാത്തമായ പാരമ്പര്യത്തെയാണ് കാട്ടിത്തരുന്നത്. ഇന്നത്തെപ്പോലെ അത്യാധുനിക സജ്ജീകരണങ്ങളോ സാങ്കേതികവിദ്യകളോ ഇല്ലാതിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, പ്രകൃതിയിലെ ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ട് മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ അവർ കണ്ടെത്തിയ മഹത്തായ വഴികളാണ് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലൂടെ നാം വായിച്ചറിഞ്ഞത്.

എന്നാൽ കാലത്തിനനുസരിച്ച് സാഹചര്യങ്ങളും ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങളും മാറിയിട്ടുണ്ട്. ആതുരന്റെ 'പ്രാണരക്ഷ' ഉറപ്പാക്കുക എന്നതുതന്നെയാണ് ആയുർവേദവും എപ്പോഴും ഏറ്റവും പ്രധാനമായി കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ പാമ്പുകടി, എലിവിഷബാധ തുടങ്ങിയ അതീവ ഗുരുതരമായ അത്യാഹിതങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഓരോ നിമിഷവും അമൂല്യമാണ്. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ വീട്ടിലിരുന്ന് സ്വയംചികിത്സ നടത്താതെ, ആന്റിവെനവും (Anti-snake venom) ഐ.സി.യു അടക്കമുള്ള എമർജൻസി സംവിധാനങ്ങളുമുള്ള ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ച് അടിയന്തര വൈദ്യസഹായം ഉറപ്പാക്കുകയാണ് നാം ആദ്യം ചെയ്യേണ്ട വിവേകപൂർണ്ണമായ കാര്യം.

അതേസമയം, വില്വാദി ഗുളികയുടെ മഹത്വം ഒട്ടും കുറയുന്നില്ല. കടന്നൽ, ചിലന്തി, പഴുതാര തുടങ്ങിയ വിഷപ്രാണികളുടെ കുത്തേറ്റാലുള്ള നീറ്റലും വേദനയും കുറയ്ക്കാനും, പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന ദഹനക്കേട്, കടുത്ത ഗ്യാസ്ട്രബിൾ, ഭക്ഷ്യവിഷബാധ മൂലമുള്ള വയറുവേദന എന്നിവയ്ക്കുമെല്ലാം വീട്ടിൽ എപ്പോഴും കരുതിവെക്കാവുന്ന ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ പ്രഥമശുശ്രൂഷയായി (First Aid) ഇന്നും വില്വാദി ഗുളിക തലയുയർത്തിത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു. ആധുനിക വൈദ്യസഹായത്തോടൊപ്പം നമ്മുടെ പാരമ്പര്യ ഔഷധങ്ങളെ ശരിയായ അറിവോടെയും ജാഗ്രതയോടെയും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്ക് പുറമെ ആധുനിക ആയുർവേദ പ്രാക്ടീസിൽ വില്വാദി ഗുളിക ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില സാഹചര്യങ്ങൾ

വില്വാദി ഗുളികയെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത് പ്രധാനമായും വിഷചികിത്സയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്. പാമ്പ്, ചിലന്തി, തേൾ, എലി തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷബാധകൾ, വിഷൂചിക, ജീർണ്ണസംബന്ധമായ ചില അവസ്ഥകൾ, ഗരവിഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജ്വരം തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങളാണ് ശ്ലോകത്തിൽ കാണുന്നത്.

പക്ഷേ ഇതുകൊണ്ട് വില്വാദി ഗുളികയുടെ ഉപയോഗം വിഷബാധകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നു എന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല. കേരളത്തിലെയും മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലെയും ആയുർവേദ ക്ലിനിക്കൽ പ്രാക്ടീസിൽ, ഈ യോഗം ചില ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ, അണുബാധയോടനുബന്ധിച്ച അവസ്ഥകൾ, ദഹനസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് സഹായൗഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള ക്ലിനിക്കൽ നിരീക്ഷണങ്ങളിലും അവലോകനങ്ങളിലും കാണാം.

ശീതപിത്തം പോലുള്ള അലർജി-ത്വക്ക് പ്രശ്നങ്ങൾ

ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ശീതപിത്തം (Urticaria/Hives) പോലുള്ള ചൊറിച്ചിലും തടിപ്പും ഉണ്ടാകുന്ന ത്വക്ക് അവസ്ഥകളിൽ വില്വാദി ഗുളിക മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

ദഹനക്കേട്, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ

വില്വാദി ഗുളികയുടെ പാരമ്പര്യ ചികിത്സാവിധികളിൽത്തന്നെ അജീർണ്ണം (ദഹനക്കേട്), വിഷൂചിക, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ ദഹനസംബന്ധമായ രോഗാവസ്ഥകൾ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, പ്രമുഖ ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാതാക്കളുടെ ഔഷധവിവരക്കുറിപ്പുകളിലും ദഹനക്കേട്, അതിസാരം (വയറിളക്കം), രക്താതിസാരം (വയറുകടി) തുടങ്ങിയവ ഈ മരുന്ന് സേവിക്കാവുന്ന രോഗാവസ്ഥകളായി പ്രത്യേകം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

ചില അണുബാധകളിലും വൈറൽ രോഗങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിലും

ഡെങ്കിപ്പനി, ചിക്കൻഗുനിയ തുടങ്ങിയ വൈറൽ അണുബാധകൾ മാറിയ ശേഷവും പലരിലും വിട്ടുമാറാത്ത സന്ധിവേദനയും കഠിനമായ തളർച്ചയും കാണപ്പെടാറുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ഇത്തരം അണുബാധാവശിഷ്ടങ്ങളെ 'ദൂഷീവിഷം' എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിലാണ് കാണുന്നത്. ഈ അവസ്ഥയിൽ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധശേഷി വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള പിന്തുണയായി ഡോക്ടർമാർ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ചില ത്വക്ക് രോഗങ്ങളിൽ

വില്വാദി ഗുളികയുടെ ക്ലിനിക്കൽ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അവലോകനത്തിൽ skin conditions ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് ആയുർവേദ വൈദ്യർ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതിയും ചില ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ഔദ്യോഗിക വിവരങ്ങളിൽ കാണാം. ഉദാഹരണത്തിന്, ചില നിർമ്മാതാക്കൾ തുളസിനീരിനൊപ്പം ബാഹ്യപ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

പഴുപ്പുള്ള മുഖക്കുരുക്കളിൽ ബാഹ്യപ്രയോഗം

വേദനയും വീക്കവും ഉള്ള ചില മുഖക്കുരുക്കുകളിലും ത്വക്കിലെ ചെറിയ കുരുക്കുകളിലും വില്വാദി ഗുളിക ബാഹ്യമായി അരച്ച് പുരട്ടുന്ന പ്രയോഗം ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഗുളിക തുളസിനീരിലോ ശുദ്ധജലത്തിലോ ചേർത്ത് നേർമയായി അരച്ച് ബാധിച്ച ഭാഗത്ത് പുരട്ടുന്നതും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

വിഷബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രയോഗമാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത

ഇവയെല്ലാം പറയുമ്പോഴും വില്വാദി ഗുളികയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രത്യേകത മറക്കരുത്. ഇതിന്റെ ക്ലാസിക്കൽ പരാമർശം തന്നെ അഗദതന്ത്രവുമായി, അതായത് വിഷചികിത്സയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പാമ്പ്, തേൾ, ചിലന്തി, എലി തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷബാധകളിൽ ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം അഷ്ടാംഗഹൃദയം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

മാനസമിത്ര വടകം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 22 Sep 2026 08:34:51 +0000

മനസ്സിന് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത, അമിതമായ ടെൻഷൻ, ഉറക്കക്കുറവ്, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള ഭയം... ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന പലരും നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. മനസ്സിന്റെ ആരോഗ്യം ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തെപ്പോലെ തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്ന് പറയാറുണ്ടല്ലോ.

ആയുർവേദത്തിൽ മനസ്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ഉറക്കപ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് മാനസമിത്ര വടകം (Manasamitra Vatakam). ഇതിന്റെ പേരിനെക്കുറിച്ചും ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും പലർക്കും അറിയാമെങ്കിലും, ഇത് എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എന്ന കാര്യങ്ങളിൽ വ്യക്തമായ ധാരണ എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല.

മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഉറക്കക്കുറവ്, ഓർമ്മശക്തി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മാനസമിത്ര വടകത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ലേഖനം ഉപകാരപ്പെടും. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാം.

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ചേരുവകൾ, കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശദമായി വായിക്കാൻ പൂർണ്ണ ലേഖനം നോക്കൂ.

കുറിപ്പ്: മാനസമിത്ര വടകം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക. മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് സ്വയം ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമല്ല.

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ശ്ലോകവും ആയുർവേദ പരാമർശവും

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ചേരുവകളും പരമ്പരാഗത ഗുണങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന സംസ്കൃത ശ്ലോകം സഹസ്രയോഗം – ഗുളിക പ്രകരണം എന്ന വിഭാഗത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഔഷധയോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന വിവിധ സസ്യങ്ങളും ധാതുഘടകങ്ങളും അവ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്

ബലാ നാഗബലാ ബില്വധാവനീമൂലവിദ്രുമൈഃ ।

ശംഖപുഷ്പീ താമ്രചൂഡപാദികാ ഹേമപുഷ്കരൈഃ ॥

മൃഗശൃംഗവചാതാപ്യചന്ദനദ്വയമൗക്തികൈഃ ।

കാലലോഹമധൂകത്വങ്മാഗധീഘനസാരകൈഃ ॥

ഐലേയകവിശാലാര്ക്കരാഗനിര്ഗുണ്ഡികാപ്ലവൈഃ ।

രാസ്നാ രജതശൈലേയഗോജിഹ്വാപദ്മകേസരൈഃ ॥

ജീവകര്ഷഭകാകോലീബൃഹതീശ്രാവണീയുഗൈഃ ।

ഭൂനിംബകൃതമാലത്വക്പരൂഷകഫലത്രയൈഃ ॥

അമൃതാ ഗോപികാദ്വന്ദ്വം ജീവന്തീ സോമവല്ലരീ ।

ഹയഗന്ധാ നിശോശീരദ്രാക്ഷായഷ്ട്യാഹ്വയര്ദ്ധിഭിഃ ॥

ദൂര്വാ ഹംസപദീ ഭദ്രാ ലവംഗതുളസീദലൈഃ ।

കസ്തൂരീകുങ്കുമാഭ്യാം ച പിഷ്ടൈസ്ത്രായന്തികാരസേ ॥

ശംഖപുഷ്പീകഷായേ ച തോയേ ച വചയാ ശൃതേ ।

അനന്താലക്ഷ്മണാബില്വബലാമൂലശൃതേപി ച ॥

ഗോക്ഷീരേ ജീരകക്വാഥേ സോമവല്യാശ്ച വാരിണി ।

സ്തന്യേ ച വടകാന് കുര്യാദ് ഭൂനിംബഫലസമ്മിതാന് ॥

ഛായായാമഥ സംശോഷ്യ പ്രാപ്തകാലേ സുചൂര്ണ്ണിതം ।

തേഷ്വേകൈകാം സമാലോഡ്യ നവ്യേ പയസി പായയേത് ॥

ഏതേ മാനസമിത്രാഖ്യാ വടകാഃ പൂര്വ്വസമ്മതാഃ ।

മനോദോഷഹരാഃ പ്രജ്ഞാം മേധാം പ്രതിഭാമാപി ॥

വാഗ്മിത്വം കവിതാം ചാശു പ്രയച്ഛേയുരസംശയം ।

ന ചൈനാമതിവര്ത്തേരന്നുന്മാദാഃ പ്രബലാ അപി ॥

ആയുർവേദത്തിലെ സുപ്രസിദ്ധ പ്രയോഗഗ്രന്ഥമായ 'സഹസ്രയോഗ'ത്തിലെ ഗുളികാപ്രകരണത്തിലാണ് മാനസമിത്ര വടകം എന്ന ഈ ദിവ്യയോഗം പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'മനസ്സിന്റെ ഉത്തമ സുഹൃത്ത്' എന്നാണ് ഇതിന്റെ പൊരുൾ. മനസ്സിനെ ബാധിക്കുന്ന സമസ്ത വികാരങ്ങളെയും ദോഷങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ സസ്യാഹാര ഔഷധങ്ങളും രത്ന-ലോഹ ഭസ്മങ്ങളും ദിവ്യരസായനങ്ങളും ചേർത്ത് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതാണ് ഈ യോഗം.

ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ ഓരോ വരിയിടേയും വിശദമായ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ശ്ലോകം 1: ഔഷധമൂലങ്ങളും രത്നങ്ങളും

"ബലാ നാഗബലാ ബില്വധാവനീമൂലവിദ്രുമൈഃ ।

ശംഖപുഷ്പീ താമ്രചൂഡപാദികാ ഹേമപുഷ്കരൈഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഇവിടെ യോഗത്തിന്റെ ആദ്യഘടകങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. 'ബലാ' എന്നാൽ വാതഹരവും നാഡികൾക്ക് ബലം നൽകുന്നതുമായ കുറുന്തോട്ടിവേര്. 'നാഗബലാ' എന്നത് കൂടുതൽ ബലവർദ്ധകമായ ആനക്കുറുന്തോട്ടിയാണ്. 'ബില്വ' എന്നാൽ ദശമൂലത്തിൽ പ്രധാനമായ കൂവളത്തിന്റെ വേരെന്നും, 'ധാവനീമൂല' എന്നാൽ നാഡീവ്യൂഹത്തിന് ബലമേകുന്ന ദശമൂലഘടകമായ മൂവിലയുടെ വേരാണ്. 'വിദ്രുമൈഃ' എന്നത് കടലിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന പവിഴത്തെയാണ് (പ്രവാള ഭസ്മം) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; ഇത് പിത്തത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും മനസ്സിന് കുളിർമ്മയേകാനും അത്യാവശ്യമാണ്. അടുത്ത വരിയിൽ 'ശംഖപുഷ്പീ' എന്നാൽ ബുദ്ധിവികാസത്തിനും നാഡീശാന്തിക്കും ശ്രേഷ്ഠമായ ശംഖുപുഷ്പം. 'താമ്രചൂഡപാദികാ' എന്നത് പൊൻകൊരണ്ടി' (അല്ലെങ്കിൽ ഏകനായകം); ഇത് രക്തശുദ്ധിക്കും മാനസിക സമനിലയ്ക്കും ഉത്തമമാണ്. 'ഹേമ' എന്നാൽ സാക്ഷാൽ സ്വർണ്ണമാണ് (ശുദ്ധിചെയ്ത സ്വർണ്ണഭസ്മം); ഇത് പരമമായ ആയുഷ്കരവും ഓജോവർദ്ധകവുമാണ്. 'പുഷ്കരൈഃ' എന്നാൽ ഹൃദയത്തിനും ശ്വാസകോശത്തിനും ശാന്തി നൽകുന്ന പുഷ്കരമൂലം എന്ന ഔഷധവേരാണ്.

ശ്ലോകം 2: ഭസ്മങ്ങളും സുഗന്ധ-ദീവന ദ്രവ്യങ്ങളും

"മൃഗശൃംഗവചാതാപ്യചന്ദനദ്വയമൗക്തികൈഃ ।

കാലലോഹമധൂകത്വങ്മാഗധീഘനസാരകൈഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'മൃഗശൃംഗ' എന്നാൽ ശുദ്ധിചെയ്തെടുത്ത മാൻകൊമ്പ് (ശൃംഗഭസ്മം); ഇത് നെഞ്ചെരിച്ചിലിനും ഹൃദയസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ശമനം നൽകുന്നു. 'വചാ' എന്നാൽ മേധാജനകമായ വയമ്പാണ്, സംസാരശേഷിക്കും ഓർമ്മശക്തിക്കും ഇത് പ്രധാനമാണ്. 'താപ്യ' എന്നാൽ സ്വർണ്ണമാക്ഷിക ഭസ്മമാണ്; ഇത് രക്തത്തെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും ഒരുപോലെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. 'ചന്ദനദ്വയ' എന്നത് ശ്വേതചന്ദനവും രക്തചന്ദനവുമടങ്ങുന്ന ചന്ദനദ്വയത്തെ കുറിക്കുന്നു; ഇവ രണ്ടും അതീവ ശീതവീര്യമുള്ളവയും പിത്തശാമകങ്ങളുമാണ്. 'മൗക്തികൈഃ' എന്നാൽ പ്രകൃതിദത്തമായ മുത്താണ് (മുക്താഭസ്മം/പിഷ്ടി); ഇത് മനസ്സിന്റെ അത്യുഗ്രമായ ചൂടിനെയും ഉത്കണ്ഠയെയും തണുപ്പിക്കുന്നു. 'കാലലോഹ' എന്നാൽ ശുദ്ധിചെയ്ത കാന്തലോഹം അഥവാ തീക്ഷ്ണ ഇരുമ്പ് (ലോഹഭസ്മം) ആണ്; ഇത് രക്തധാതുവിനെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നു. 'മധൂകത്വക്' എന്നാൽ ഇരിപ്പമരത്തിന്റെ തൊലിയാണ്. 'മാഗധീ' എന്നത് ദഹനത്തെയും ആഗിരണത്തെയും ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന തിപ്പലിയും, 'ഘനസാരകൈഃ' എന്നാൽ മനസ്സിന് ഉണർവും തെളിച്ചവും നൽകുന്ന ശുദ്ധമായ പച്ചക്കർപ്പൂരവുമാണ്.

ശ്ലോകം 3: വിഷഹരങ്ങളും നാഡീബലപ്രദവുമായ ഔഷധങ്ങൾ

"ഐലേയകവിശാലാര്ക്കരാഗനിര്ഗുണ്ഡികാപ്ലവൈഃ ।

രാസ്നാ രജതശൈലേയഗോജിഹ്വാപദ്മകേസരൈഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'ഐലേയക' എന്നാൽ ഹിമാലയൻ ചെറി (Prunus cerasus). 'വിശാലാ' എന്നാൽ ഉള്ളിലെ മാലിന്യങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്ന പേയ്ക്കുമ്മട്ടി (ആട്ടങ്ങ). 'അര്ക്കരാഗ' എന്നത് കടൽത്തേങ്ങ. 'നിര്ഗുണ്ഡികാ' എന്നാൽ നീർക്കെട്ടും വാതവേദനകളും ശമിപ്പിക്കുന്ന കരിനൊച്ചിയാണ്. 'പ്ലവൈഃ' എന്നത് വെള്ളത്തിൽ വളരുന്ന പ്ലവം (കൈതപ്പൂവ് അല്ലെങ്കിൽ നാഗരമുസ്താ) ആണ്. 'രാസ്നാ' എന്നാൽ സർവ്വ വാതവികാരങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന അരത്തയാണ്. 'രജത' എന്നാൽ വെള്ളി അഥവാ രജതഭസ്മം; ഇത് തലച്ചോറിലെ ഞരമ്പുകൾക്ക് കുളിർമ്മയും ശക്തിയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. 'ശൈലേയ' എന്നാൽ കൽപ്പായൽ (കൽപ്പൂവ്വ്- parmelia perlata ). 'ഗോജിഹ്വാ' എന്നത് പശുവിന്റെ നാവുപോലെ പരുക്കനായ ഇലകളുള്ള ആനച്ചുവടിയാണ്; ഇത് മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും തണുപ്പേകുന്നു. 'പദ്മകേസരൈഃ' എന്നാൽ പവിത്രമായ താമരപ്പൂവിന്റെ കേസരങ്ങളാണ് (അല്ലി); ഇത് ഹൃദയത്തിനും ബുദ്ധിക്കും അതീവ ഹിതകരമാണ്.

ശ്ലോകം 4: ജീവനീയ ഔഷധങ്ങളും ത്രിഫലയും

"ജീവകര്ഷഭകാകോലീബൃഹതീശ്രാവണീയുഗൈഃ ।

ഭൂനിംബകൃതമാലത്വക്പരൂഷകഫലത്രയൈഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ആയുർവേദത്തിലെ ജീവനീയഗണത്തിലെ അതീവ ദുർലഭമായ രസായന ഔഷധങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ ചേർത്തിരിക്കുന്നത്. 'ജീവക', 'ഋഷഭ' (ഇടവകം), 'കാകോലീ' എന്നിവ ശരീരധാതുക്കളെയും ഓജസ്സിനെയും പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്ന അഷ്ടവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങളാണ്. 'ബൃഹതീ' എന്നാൽ പുത്തരി ചുണ്ട വേരാണ്. 'ശ്രാവണീയുഗൈഃ' എന്നത് ശ്രാവണിദ്വയത്തെ—അതായത് ചെറിയ മുണ്ടിയും വലിയ മുണ്ടിയും (കൊട്ടത്തല്ലി, അടയ്ക്കാമണിയൻ)—സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇത് മാനസിക വിഷാദത്തെ മാറ്റാൻ ഉത്തമമാണ്. 'ഭൂനിംബ' എന്നാൽ കരളിനെയും ദഹനത്തെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന കയ്പുനിറഞ്ഞ കിരിയാത്ത്. 'കൃതമാലത്വക്' എന്നാൽ രക്തശുദ്ധീകരണത്തിന് പ്രസിദ്ധമായ കണിക്കൊന്നയുടെ തൊലി. 'പരൂഷക' എന്നാൽ ശരീരത്തിന് കുളിർമ്മയേകുന്ന ഫാൽസപ്പഴമാണ് (Grewia asiatica).. 'ഫലത്രയൈഃ' എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിന്റെ ആധാരശിലയായ ത്രിഫലയാണ്—കടുക്ക, നെല്ലിക്ക, താന്നിക്ക എന്നിവ ചേരുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ സമസ്ത ദോഷങ്ങളും സമതുലിതാവസ്ഥയിലാകുന്നു.

ശ്ലോകം 5: രസായനങ്ങളും മേധ്യദ്രവ്യങ്ങളും

"അമൃതാ ഗോപികാദ്വന്ദ്വം ജീവന്തീ സോമവല്ലരീ ।

ഹയഗന്ധാ നിശോശീരദ്രാക്ഷായഷ്ട്യാഹ്വയര്ദ്ധിഭിഃ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'അമൃതാ' എന്നാൽ അമരത്വം നൽകുന്നത് എന്ന് അർത്ഥമുള്ള ചിറ്റമൃതാണ്; ഇത് രോഗപ്രതിരോധശേഷിക്കും ത്രിദോഷശമനത്തിനും അത്യുത്തമമാണ്. 'ഗോപികാദ്വന്ദ്വം' എന്നാൽ വെളുത്ത നറുനീണ്ടിയും കറുത്ത നറുനീണ്ടിയും ചേർന്ന ശാരിബാദ്വയമാണ്; ഇത് മനസ്സിനെയും രക്തത്തെയും ശുദ്ധീകരിച്ച് തണുപ്പ് നൽകുന്നു. 'ജീവന്തീ' എന്നാൽ കണ്ണിനും ശരീരത്തിനും ഉന്മേഷം നൽകുന്ന അടപതിയൻ കിഴങ്ങാണ്. 'സോമവല്ലരീ' എന്നത് വേദകാലം മുതലേ മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയ്ക്കായി പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ട സോമലതയാണ്. 'ഹയഗന്ധാ' എന്നാൽ കുതിരയുടെ കരുത്ത് നൽകുന്നതും മാനസികസമ്മർദ്ദം പൂർണ്ണമായി അകറ്റുന്നതുമായ അശ്വഗന്ധ (അമുക്കുരം) ആണ്. 'നിശാ' എന്നാൽ വിഷഹരമായ മഞ്ഞൾ. 'ഉശീര' എന്നാൽ ശരീരോഷ്മാവ് കുറയ്ക്കുന്ന രാമച്ചം. 'ദ്രാക്ഷാ' എന്നാൽ ഉണക്കമുന്തിരിങ്ങാ. 'യഷ്ട്യാഹ്വയ' എന്നാൽ തൊണ്ടയ്ക്കും നാഡികൾക്കും അമൃതസമാനമായ ഇരട്ടിമധുരം. 'ഋദ്ധിഭിഃ' എന്നാൽ അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിലെ മറ്റൊരു ദിവ്യരസായനമായ ഋദ്ധി എന്ന ഔഷധവുമാണ്.

ശ്ലോകം 6: പവിത്ര സസ്യങ്ങളും ഭാവനാദ്രവ്യങ്ങളുടെ തുടക്കവും

"ദൂര്വാ ഹംസപദീ ഭദ്രാ ലവംഗതുളസീദലൈഃ ।

കസ്തൂരീകുങ്കുമാഭ്യാം ച പിഷ്ടൈസ്ത്രായന്തികാരസേ ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'ദൂര്വാ' എന്നാൽ പ്രകൃതിയുടെ സാത്വികോർജ്ജമായ കറുകപ്പുല്ലാണ്. 'ഹംസപദീ' എന്നാൽ നിലംപരണ്ടയെന്നും, 'ഭദ്രാ' എന്നാൽ മംഗളകരമായ ചെറൂള എന്നും അർത്ഥം. 'ലവംഗ' എന്നാൽ പ്രാണവായുവിന് തെളിച്ചമേകുന്ന ഗ്രാമ്പൂവാണ്. 'തുളസീദലൈഃ' എന്നാൽ പവിത്രമായ കൃഷ്ണതുളസിയുടെ ഇലകൾ. 'കസ്തൂരീ' എന്നാൽ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മഗുണമുള്ള സുഗന്ധദ്രവ്യമായ ശുദ്ധകസ്തൂരി; ഇത് തലച്ചോറിലെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കോശങ്ങളെ ഉണർത്താൻ ശേഷിയുള്ളതാണ്. 'കുങ്കുമാഭ്യാം ച' എന്നാൽ രക്തപ്രസാദകമായ കുങ്കുമപ്പൂവാണ്. മേൽപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ ഔഷധങ്ങളെയും ഒന്നിച്ചുചേർത്ത് 'പിഷ്ടൈഃ'—അരച്ചെടുക്കേണ്ടതാണ്. എന്തിലാണ് അരയ്ക്കേണ്ടത് എന്നതിന്റെ തുടക്കമായി ആചാര്യൻ പറയുന്നു: 'ത്രായന്തികാരസേ'—ത്രായമാണ എന്ന വിശിഷ്ട ഔഷധത്തിന്റെ സ്വരസത്തിലോ കഷായത്തിലോ ആണ് ആദ്യമായി അരച്ചെടുക്കേണ്ടത്.

ശ്ലോകം 7: ഭാവനാ കഷായങ്ങൾ

"ശംഖപുഷ്പീകഷായേ ച തോയേ ച വചയാ ശൃതേ ।

അനന്താലക്ഷ്മണാബില്വബലാമൂലശൃതേപി ച ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഗുളികയ്ക്ക് വീര്യം കൂട്ടാനായി പലവിധ ഔഷധനീരുകളിൽ ആവർത്തിച്ച് അരയ്ക്കുന്ന പ്രക്രിയയ്ക്കാണ് 'ഭാവന' എന്ന് പറയുന്നത്. ഇവിടെ ആചാര്യൻ ഭാവനാദ്രവ്യങ്ങളെ എണ്ണിപ്പറയുന്നു: 'ശംഖപുഷ്പീകഷായേ ച'—ശംഖുപുഷ്പം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കഷായത്തിലും, 'തോയേ ച വചയാ ശൃതേ'—വയമ്പിട്ട് വെന്ത വെള്ളത്തിലും (വയമ്പുകഷായം), 'അനന്താ-ലക്ഷ്മണാ-ബില്വ-ബലാമൂല ശൃതേപി ച'—, പുത്രോല്പാദനശക്തിയുള്ള ലക്ഷ്മണ- തിരുതാളി എന്ന ഔഷധം, കൂവളത്തിൻവേര്, കുറുന്തോട്ടിവേര് എന്നിവ തുല്യമായി ചേർത്തുണ്ടാക്കിയ കഷായത്തിലും ക്രമപ്രകാരം അരച്ചെടുക്കണം.

ശ്ലോകം 8: ഭാവനയുടെ പൂർണ്ണതയും ഗുളികാനിർമ്മാണവും

"ഗോക്ഷീരേ ജീരകക്വാഥേ സോമവല്യാശ്ച വാരിണി ।

സ്തന്യേ ച വടകാന് കുര്യാദ് ഭൂനിംബഫലസമ്മിതാന് ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഭാവന വീണ്ടും തുടരുന്നു: 'ഗോക്ഷീരേ'—നാടൻ പശുവിൻപാലിലും, 'ജീരകക്വാഥേ'—ജീരകം തിളപ്പിച്ച കഷായത്തിലും, 'സോമവല്യാശ്ച വാരിണി'—സോമലതയുടെ നീരിലും, ഒടുവിൽ പരമപവിത്രമായ 'സ്തന്യേ ച'—ശുദ്ധമായ മുലപ്പാലിലും പലവട്ടം അരച്ചെടുക്കണം. ഇത്രയും വിശേഷപ്പെട്ട ദ്രവ്യങ്ങളിൽ അരച്ച് പാകപ്പെടുത്തിയ ഔഷധക്കൂട്ടിനെ 'വടകാന് കുര്യാദ്'—ചെറിയ ഗുളികകളായി ഉരുട്ടിയെടുക്കണം. ആ ഗുളികകളുടെ വലിപ്പം എത്രയായിരിക്കണം എന്നതിന് ആചാര്യൻ നൽകുന്ന അളവാണ് 'ഭൂനിംബഫലസമ്മിതാന്'—കിരിയാത്തിന്റെ കായുടെ വലിപ്പത്തിൽ (ഏകദേശം ഒരു ഗുഞ്ജ അഥവാ 125 മുതൽ 250 മില്ലിഗ്രാം വരെ തൂക്കത്തിൽ) ചെറിയ ഗുളികകളായി ഉരുട്ടണം.

ശ്ലോകം 9: ഉണക്കലും സേവനവിധിയും

"ഛായായാമഥ സംശോഷ്യ പ്രാപ്തകാലേ സുചൂര്ണ്ണിതം ।

തേഷ്വേകൈകാം സമാലോഡ്യ നവ്യേ പയസി പായയേത് ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

'ഛായായാമഥ സംശോഷ്യ'—ഇങ്ങനെ ഉരുട്ടിയ ഗുളികകളെ ഒരിക്കലും നേരിട്ട് വെയിലത്തു വെക്കരുത്; അവയിലെ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെയും രസായനങ്ങളുടെയും വീര്യം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ തണലത്തു വെച്ച് നന്നായി ഉണക്കിയെടുക്കണം. 'പ്രാപ്തകാലേ'—രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും ഔഷധസേവയ്ക്കുമുള്ള ഉചിതമായ സമയം വരുമ്പോൾ (സാധാരണയായി രാത്രി കിടക്കുന്നതിനു മുൻപോ പ്രഭാതത്തിലോ), 'സുചൂര്ണ്ണിതം'—ഈ ഗുളികയെ നന്നായി നേർമ്മയായി പൊടിച്ചെടുക്കണം. 'തേഷ്വേകൈകാം സമാലോഡ്യ'—അതിൽനിന്ന് ഓരോ ഗുളികയുടെ പൊടി വീതമെടുത്ത്, 'നവ്യേ പയസി പായയേത്'—പുതിയതായ, ശുദ്ധമായ ഇളംചൂടുള്ള പശുവിൻ പാലിൽ നന്നായി കലക്കി സേവിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. ഇവിടെ പശുവിൻപാൽ അനുപാനമായി പ്രവർത്തിച്ച് ഔഷധത്തെ തലച്ചോറിലേക്ക് നേരിട്ട് എത്തിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 10: ഫലശ്രുതി - ബുദ്ധീന്ദ്രിയ ഗുണങ്ങൾ

"ഏതേ മാനസമിത്രാഖ്യാ വടകാഃ പൂര്വ്വസമ്മതാഃ ।

മനോദോഷഹരാഃ പ്രജ്ഞാം മേധാം പ്രതിഭാമാപി ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഇവിടെ ആചാര്യൻ ഈ യോഗത്തിന്റെ മഹിമ വർണ്ണിക്കുന്നു: 'ഏതേ മാനസമിത്രാഖ്യാ വടകാഃ'—ഇവയാണ് 'മാനസമിത്രം' എന്ന് പേരുള്ള പ്രസിദ്ധ ഗുളികകൾ. 'പൂര്വ്വസമ്മതാഃ'—ഇത് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ഉണ്ടായതല്ല, പൂർവ്വികരായ മഹർഷിമാരും ആചാര്യന്മാരും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ് പൂർണ്ണമായി അംഗീകരിച്ച ഒന്നാണ്. ഇതിന്റെ പ്രധാന കർമ്മം 'മനോദോഷഹരാഃ' എന്നതാണ്—മനസ്സിനെ അന്ധകാരത്തിലാഴ്ത്തുന്ന രജോഗുണം, തമോഗുണം തുടങ്ങിയ മാനസികദോഷങ്ങളെയും, മനസ്സിനെ ഇളക്കിമറിക്കുന്ന വാതാദി ശാരീരികദോഷങ്ങളെയും ഇത് വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നു. കൂടാതെ 'പ്രജ്ഞാം'—സാഹചര്യങ്ങളെ ശരിയായി ഗ്രഹിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിശക്തിയെയും, 'മേധാം'—പഠിച്ചതും കണ്ടതുമായ കാര്യങ്ങളെ ആഴത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാനും ഓർത്തു സൂക്ഷിക്കാനുമുള്ള ധാരണാശക്തിയെയും, 'പ്രതിഭാമാപി'—സാധാരണക്കാർക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത സത്യങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി അറിയാനുള്ള അന്തർജ്ഞാനത്തെയും വിവേചനബുദ്ധിയെയും ഇത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 11: വാക്ചാതുര്യവും കഠിന ഉന്മാദശമനവും

"വാഗ്മിത്വം കവിതാം ചാശു പ്രയച്ഛേയുരസംശയം ।

ന ചൈനാമതിവര്ത്തേരന്നുന്മാദാഃ പ്രബലാ അപി ॥"

അർത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും:

ഈ ദിവ്യഗുളിക സേവിക്കുന്നതിലൂടെ 'വാഗ്മിത്വം'—സദസ്സുകളെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന വാക്ചാതുര്യവും പ്രഭാഷണ പാടവവും, 'കവിതാം ച'—സർഗ്ഗാത്മകതയും കവിത്വവാസനയും ഭാവനയും, 'ആശു പ്രയച്ഛേയുഃ'—വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ മനുഷ്യന് സിദ്ധിക്കുന്നു; 'അസംശയം'—ഇതിൽ ലവലേശം സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. ഒടുവിൽ ആചാര്യൻ ഈ യോഗത്തിന്റെ പരമമായ ചികിത്സാവിജയം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: 'ന ചൈനാമതിവര്ത്തേരന്നുന്മാദാഃ പ്രബലാ അപി'—എത്ര അത്യുഗ്രവും പ്രബലവുമായ 'ഉന്മാദം' (ഗുരുതരമായ മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ, ചിത്തഭ്രമം, ഭയം, വിഷാദം, ഹിസ്റ്റീരിയ തുടങ്ങിയ മനോരോഗങ്ങൾ) ആണെങ്കിൽപ്പോലും, അവയ്ക്കൊന്നും തന്നെ ഈ മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ഔഷധശക്തിയെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ, ഏറ്റവും കഠിനമായ മനോവികാരങ്ങളെപ്പോലും ശാന്തമാക്കി മനസ്സിന് തെളിച്ചവും ആയുസ്സും നൽകാൻ ഈ യോഗത്തിന് തുല്യമായി മറ്റൊന്നില്ല.

മാനസമിത്ര വടകം എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത് എന്തൊക്കെ?

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ ശ്ലോകത്തിലൂടെ ആഴത്തിൽ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചാൽ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാകും—നമ്മളിൽ പലരും കരുതുന്നതുപോലെ ഇത് വെറുമൊരു "ഉറക്കഗുളിക" അല്ല. തലച്ചോറിനെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും മനസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന അതീവ സങ്കീർണ്ണമായ അവസ്ഥകളെ ഏതെല്ലാം തലത്തിൽ ചികിത്സിച്ച് മാറ്റാമെന്നാണ് ആചാര്യൻ ഓരോ വരിയിലും അക്കമിട്ട് നിരത്തിയിരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരികൾ മുതൽ അവസാനത്തിലെ ഫലശ്രുതി വരെയുള്ള ഭാഗങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാൽ, ഏതൊക്കെ അസുഖങ്ങൾക്കാണ് ഇത് അമൃതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം.

1. ഗുരുതരമായ മനോവിഭ്രാന്തികളും ഭയവും (ഉന്മാദ ചികിത്സ)

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ആചാര്യൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്ന ഒരു വാക്കുണ്ട്: "ന ചൈനാമതിവർത്തേരന്നുന്മാദാഃ പ്രബലാ അപി". അതായത്, എത്ര കഠിനമായ ഉന്മാദാവസ്ഥയാണെങ്കിലും മാനസമിത്ര വടകത്തിന് മുന്നിൽ തോറ്റുപിന്മാറും എന്ന്.

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്ന ബൈപോളാർ ഡിസോർഡർ (Bipolar disorder), സ്കീസോഫ്രീനിയ (Schizophrenia) പോലുള്ള മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ, അകാരണമായ ചിത്തഭ്രമം എന്നിവയിൽ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

അർക്കരാഗം (കടൽത്തേങ്ങ), വിശാല (പേയ്ക്കുമ്മട്ടി), മൃഗശൃംഗം എന്നിവ ചേരുന്നതുകൊണ്ട് ഉള്ളിലുള്ള വിഷമയമായ ചിന്തകളെയും അമിതമായ വിഭ്രാന്തിയെയും ഇത് വേഗത്തിൽ അലിയിച്ചു കളയുന്നു.

2. അമിതമായ ഉത്കണ്ഠയും പാനിക് അറ്റാക്കും (മനോദോഷഹരം)

"മനോദോഷഹരാഃ" എന്ന ഒറ്റവാക്കിൽ മനസ്സിന്റെ താളംതെറ്റിക്കുന്ന സകല അവസ്ഥകളെയും ആചാര്യൻ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനസ്സിലെ രജോഗുണവും തമോഗുണവും കൂടുമ്പോഴാണ് ടെൻഷനും ദേഷ്യവും നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത പേടിയുമൊക്കെ വരുന്നത്.

ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും ഹൃദയം പടപടാന്ന് ഇടിക്കുക, വല്ലാത്ത ശ്വാസംമുട്ടൽ തോന്നുക, കൈകാലുകൾ വിറയ്ക്കുക തുടങ്ങിയ പാനിക് അറ്റാക്ക് (Panic attacks) അവസ്ഥകൾക്ക് ഇത് ഉത്തമ പരിഹാരമാണ്. ഇതിലെ സ്വർണ്ണഭസ്മവും മുക്താഭസ്മവും (മുത്ത്) പ്രവാളവും (പവിഴം) മനസ്സിന്റെ വിറയൽ മാറ്റി പെട്ടെന്ന് ധൈര്യവും ശാന്തതയും തരുന്നു.

കാരണമില്ലാതെ എപ്പോഴും മനസ്സിൽ തോന്നുന്ന സങ്കടവും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും (Generalized Anxiety Disorder / Depression) മാറ്റിയെടുക്കാൻ ശ്രാവണിദ്വയവും (മുണ്ടിക്കായ) അശ്വഗന്ധയും സഹായിക്കുന്നു.

3. വിട്ടുമാറാത്ത ഉറക്കമില്ലായ്മ (അനിദ്ര)

ശരീരം ക്ഷീണിച്ചാലും മനസ്സ് പല വഴിയെ ഓടുന്നത് കൊണ്ടാണ് പലർക്കും ഉറക്കം വരാത്തത്. സോമവല്ലരി, ശംഖുപുഷ്പം, ചന്ദനം, കസ്തൂരി എന്നിവയോടൊപ്പം ഗോക്ഷീരത്തിലും (പശുവിൻപാൽ) മുലപ്പാലിലും പലവട്ടം അരച്ചെടുത്താണ് (ഭാവന ചെയ്താണ്) ഈ ഗുളിക ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

ഇത് തലച്ചോറിലെ അമിതമായ ഉഷ്ണം കുറയ്ക്കുകയും നാഡികൾക്ക് ആഴത്തിലുള്ള വിശ്രമം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഉറക്കഗുളികകൾ കഴിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്നതുപോലെ രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ തലയ്ക്ക് ഭാരമോ മന്ദതയോ ഉണ്ടാക്കാതെ, തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ സുഖനിദ്ര പ്രദാനം ചെയ്യാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

4. ഓർമ്മക്കുറവും ശ്രദ്ധക്കുറവും (പ്രജ്ഞ, മേധ, പ്രതിഭ)

ശ്ലോകം പറയുന്നത് ഇത് ബുദ്ധിയുടെ മൂന്ന് തലങ്ങളെ ഉണർത്തുമെന്നാണ്—പ്രജ്ഞ (കാര്യങ്ങൾ ശരിയായി ഗ്രഹിക്കാനുള്ള കഴിവ്), മേധ (പഠിച്ച വിവരങ്ങൾ മറന്നുപോകാതെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താനുള്ള ധാരണാശക്തി), പ്രതിഭ (പുതിയ ആശയങ്ങളും ക്രിയാത്മകതയും കണ്ടെത്താനുള്ള ബുദ്ധിശക്തി).

ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ (ADHD), പഠനവൈകല്യങ്ങൾ, പഠിച്ചതൊക്കെ മറന്നുപോകുന്ന സ്വഭാവം എന്നിവയുള്ള കുട്ടികൾക്കും മുതിർന്നവർക്കും ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്.

പ്രായാധിക്യം കൊണ്ട് മുതിർന്നവരിലുണ്ടാകുന്ന മറവിരോഗം (Dementia / Early Alzheimer's) തടയാനും തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങൾക്ക് പുനരുജ്ജീവനം നൽകാനും ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന കുറുന്തോട്ടി, മൂവില, വയമ്പ്, ജീവനീയ ഔഷധങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് സാധിക്കും.

5. സംസാരവൈകല്യങ്ങളും ആത്മവിശ്വാസക്കുറവും (വാഗ്മിത്വം)

"വാഗ്മിത്വം കവിതാം ചാശു പ്രയച്ഛേയുരസംശയം" എന്നാണ് ശ്ലോകം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്.

സംസാരശേഷി കൃത്യമായി വികസിക്കാത്ത കുട്ടികൾ (Speech delay), വിക്കുള്ളവർ, സംസാരിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയ്ക്ക് ഈ മരുന്ന് ഫലപ്രദമാണ്. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വയമ്പും (വചാ) തിപ്പലിയും സംസാരശേഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഞരമ്പുകളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു.

ആളുകളെ അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള പേടി (Stage fright / Social anxiety) മാറ്റി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ സദസ്സിൽ സംസാരിക്കാനുള്ള മാനസിക ധൈര്യം പകരാൻ ഇതിലെ ചേരുവകൾക്ക് കഴിവുണ്ട്.

6. അപസ്മാരവും നാഡീവ്യൂഹ രോഗങ്ങളും (അപസ്മാര - ആക്ഷേപക ശമനം)

തലച്ചോറിലെ സിഗ്നലുകൾ തെറ്റി പെട്ടെന്ന് ബോധം മറഞ്ഞുപോവുക, ശരീരം കോച്ചിപ്പിടിക്കുക, വിറയൽ വരിക തുടങ്ങിയ അപസ്മാര (Epilepsy / Seizures) രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഇത് വളരെ ആധികാരികമായി കുറിക്കാറുണ്ട്.

ലോഹഭസ്മം, താപ്യം (സ്വർണ്ണമാക്ഷികം), രജതം (വെള്ളി) എന്നീ ധാതുക്കൾ തലച്ചോറിലെ ഞരമ്പുകൾക്ക് താങ്ങായി നിന്ന് വൈദ്യുത തരംഗങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.

അമിതമായ സ്ട്രെസ്സ് കാരണം കൈകാലുകൾ തരിപ്പുകയറുക, പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകുക തുടങ്ങിയ നാഡീസംബന്ധമായ (Neurological) പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇത് ആശ്വാസമേകുന്നു.

7. സ്ട്രെസ്സ് മൂലമുണ്ടാകുന്ന ശാരീരിക രോഗങ്ങൾ (Psychosomatic Disorders)

മനസ്സിന് സമാധാനമില്ലെങ്കിൽ അത് ആദ്യം ബാധിക്കുക ദഹനത്തെയും ഹൃദയത്തെയുമാണ്.

സ്ട്രെസ്സ് കാരണം വയറ്റിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകുന്ന അസിഡിറ്റി, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, ഗ്യാസ് മൂലം നെഞ്ചിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ (GERD).

ഉത്കണ്ഠ കൂടുമ്പോൾ രക്തസമ്മർദ്ദം ഉയരുന്ന അവസ്ഥ (Stress-induced Hypertension).

കടുക്ക, നെല്ലിക്ക, താന്നിക്ക (ത്രിഫല), കിരിയാത്ത്, കണിക്കൊന്നത്തൊലി എന്നിവ ഇതിലുള്ളതിനാൽ ഉദരത്തിലെ ചൂടും മാലിന്യങ്ങളും പുറന്തള്ളി 'ഗട്ട്-ബ്രെയിൻ' (Gut-Brain) ബന്ധത്തെ ഇത് ശാന്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ശരിയായ സേവനരീതി

ഈ ഗുളിക വെറുതെ വെള്ളത്തിൽ വിഴുങ്ങാനല്ല ആചാര്യൻ പറയുന്നത്. "ഛായായാമഥ സംശോഷ്യ പ്രാപ്തകാലേ സുചൂർണ്ണിതം, തേഷ്വേകൈകാം സമാലോഡ്യ നവ്യേ പയസി പായയേത്"—തണലത്തുണക്കിയ ഈ ഗുളിക നല്ലതുപോലെ പൊടിച്ച്, പുതിയ ഇളംചൂടുള്ള പശുവിൻപാലിൽ കലക്കി വേണം സേവിക്കാൻ. പശുവിൻപാൽ ഔഷധത്തിന്റെ ശക്തിയെ തലച്ചോറിലേക്ക് നേരിട്ട് എത്തിക്കുന്ന ഒരു വാഹകമായി (അനുപാനം) പ്രവർത്തിക്കുകയും മനസ്സിന് സാത്വിക ഗുണം നൽകുകയും ചെയ്യും.

(ഒരു പ്രധാന കാര്യം: സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, കാന്തലോഹം തുടങ്ങിയ അതീവ ശക്തിയുള്ള ഭസ്മങ്ങളും ദിവ്യൗഷധങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരു മഹായോഗമാണിത്. അതുകൊണ്ട് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി കഴിക്കാതെ, ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശത്തോടും മേൽനോട്ടത്തോടും കൂടി മാത്രം കഴിക്കാൻ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കുക).

മാനസമിത്ര വടകത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

ഏതൊരു മികച്ച മരുന്നിനും അതിന്റേതായ ചില ചിട്ടവട്ടങ്ങളും മുൻകരുതലുകളുമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച്, സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും കാന്തലോഹവുമൊക്കെ അടങ്ങിയ അതീവ വീര്യമുള്ള ഒരു ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ചില സുപ്രധാന കാര്യങ്ങളുണ്ട്:

1. ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഒരിക്കലും കഴിക്കരുത്

ഇതൊരു സാധാരണ ഗുളിക പോലെ മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ പോയി വാങ്ങി സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിന് കഴിക്കാനുള്ളതല്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും (വാത-പിത്ത-കഫാവസ്ഥകൾ) അസുഖത്തിന്റെ തീവ്രതയും നോക്കി ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിശ്ചയിക്കുന്ന അളവിൽ മാത്രമേ ഇത് സേവിക്കാൻ പാടുള്ളൂ.

2. അമിതമായാൽ അമൃതും വിഷം (Overdose അപകടം)

പെട്ടെന്ന് ഫലം കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതിലും കൂടുതൽ അളവിൽ ഇത് കഴിക്കുന്നത് വിപരീതഫലമേ ചെയ്യൂ. ഗുളികയുടെ അളവ് കൂടിയാൽ വയറ്റിലും നെഞ്ചിലും കടുത്ത എരിച്ചിലും പുകച്ചിലും (Gastric burning sensation) ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ദിവസവും അമിത അളവിൽ ഗുളികയൊക്കെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം അമിതമായി കഴിച്ച്, നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത നെഞ്ചിടിപ്പും (Palpitation) കഠിനമായ വയറെരിച്ചിലും അനുഭവപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ വരെയുണ്ട്. സാധാരണയായി ഒന്നോ രണ്ടോ ഗുളിക മാത്രമാണ് ഡോക്ടർമാർ രാത്രിയോ രാവിലെയോ കഴിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

ഇലിപ്പയുടെ ഗുണങ്ങളും ആയുർവേദ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളും

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 21 Sep 2026 14:14:25 +0000

നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ പണ്ടുമുതലേ കണ്ടുവരുന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട വൃക്ഷമാണ് ഇലിപ്പ (Madhuca longifolia). ഇലിപ്പപ്പൂവും വിത്തും മാത്രമല്ല, ഇല, തൊലി, വേരുകൾ എന്നിവയും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇലിപ്പയുടെ ഇലകൾക്കും ഇത്രയേറെ ഔഷധപ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് പലർക്കും അറിയില്ല.

ചിലതരം ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ, വീക്കം, മുറിവുകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്കായി ഇലിപ്പയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നാട്ടറിവുകളിലും കാണാം. ഓരോ ഭാഗത്തിനും പറയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗരീതികളും വ്യത്യസ്തമാണ്.

ഇലിപ്പയുടെ ഇലയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? പരമ്പരാഗതമായി എന്തെല്ലാം ആവശ്യങ്ങൾക്കാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്? ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധുനിക പഠനങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത്?

ഇലിപ്പയുടെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും വിശദമായി അറിയാൻ ഈ ലേഖനം വായിച്ചുനോക്കൂ.

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Latin / Botanical Name): Madhuca longifolia (L.) J.F.Macbr. എന്നതാണ് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഔദ്യോഗിക ശാസ്ത്രീയ നാമം (Accepted Name). ഇതിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന പര്യായ നാമമാണ് (Synonym) Madhuca indica J.F.Gmel. പഴയകാല രേഖകളിലും നിരവധി ആയുർവേദ റഫറൻസുകളിലും Madhuca indica എന്ന പേര് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് (കൂടാതെ Bassia latifolia, Bassia longifolia എന്നീ പേരുകളും ഇതിന്റെ പഴയ പര്യായങ്ങളാണ്).

സസ്യകുടുംബം (Family): Sapotaceae (സപ്പോട്ടേസി കുടുംബം). സപ്പോട്ട, ഇലഞ്ഞി തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ കുടുംബത്തെ ആയുർവേദ സസ്യശാസ്ത്ര വിവർത്തനങ്ങളിൽ 'മധൂക കുലം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്

ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലെ വിവിധ നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. ഇലിപ്പയുടെ പൂവ്, ഫലം, തൈലം എന്നിവയ്ക്ക് പറയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങൾ ഓരോന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്.

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു (കൈ.നി.):

മധൂകസ്തുവരസ്തിക്തോ വ്രണാനിലകഫാപഹഃ ।

തത്പുഷ്പം മധുരം ശീതമഹൃദ്യം ബൃംഹണം ഗുരു ॥

സ്നിഗ്ദ്ധം വികാസി തീക്ഷ്ണോഷ്ണം തത്ഫലം ഗുരു ശീതലം ।

അഹൃദ്യം ശുക്രളം സ്നിഗ്ദ്ധം മധുരം രസപാകയോഃ ॥

വിഷ്ടമ്ഭി ബൃംഹണം ബല്യം കഫകൃന്മാരുതാപഹം ।

ഹന്തി പിത്താസ്രതൃഡ്ദാഹശ്വാസകാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥

പക്വം തു തത്ഫലം ബല്യം പിത്തമാരുതനാശനം ।

കഷായം സ്വാദു മാധൂകം തൈലം പിത്തകഫപ്രണുത് ॥

ആയുർവേദത്തിലെ ആധികാരിക നിഘണ്ടുഗ്രന്ഥമായ കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ (ഔഷധി വർഗ്ഗത്തിൽ) മധൂകത്തെ (ഇലിപ്പ / Madhuca longifolia) കുറിച്ചുള്ള ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ഇലിപ്പയുടെ തൊലി, പൂവ്, കായ്, പഴം, ഇലിപ്പയെണ്ണ എന്നിവയുടെ ദ്രവ്യഗുണവിജ്ഞാനപരമായ സവിശേഷതകളെയാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ഓരോ ശ്ലോകത്തിന്റെയും സംസ്കൃത അർത്ഥവും ശാസ്ത്രീയമായ വ്യാഖ്യാനവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം ശ്ലോകം

"മധൂകസ്തുവരസ്തിക്തോ വ്രണാനിലകഫാപഹഃ ।

തത്പുഷ്പം മധുരം ശീതമഹൃദ്യം ബൃംഹണം ഗുരു ॥"

അർത്ഥം:

മധൂകഃ എന്നാൽ മധൂകവൃക്ഷം (പ്രത്യേകിച്ചും അതിന്റെ ഔഷധയോഗ്യമായ മരത്തൊലി). തുവരഃ എന്നാൽ കഷായ രസത്തോടുകൂടിയത് (തുവർപ്പ് രസം). തിക്തഃ എന്നാൽ തിക്ത രസമുള്ളത് (കൈപ്പ് രസം). വ്രണ-അനില-കഫ-അപഹഃ എന്നതിലെ 'വ്രണ' എന്നാൽ മുറിവുകളെയും വ്രണങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിച്ച് ഉണക്കുന്നതും, 'അനില' എന്നാൽ വാതദോഷത്തെയും, 'കഫ' എന്നാൽ കഫദോഷത്തെയും, 'അപഹഃ' എന്നാൽ ശമിപ്പിക്കുന്നതും ഇല്ലാതാക്കുന്നതുമാകുന്നു. തത്-പുഷ്പം എന്നാൽ അതിന്റെ പൂവ് (ഇലിപ്പപ്പൂവ്). മധുരം എന്നാൽ മധുരരസമുള്ളത്. ശീതം എന്നാൽ ശീതവീര്യമുള്ളത് (ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് പകരുന്നത്). അഹൃദ്യം എന്നാൽ ഹൃദയത്തിന് പ്രിയമല്ലാത്തത് (അമിത മധുരവും കൊഴുപ്പും കാരണം രുചിയിലോ ദഹനത്തിലോ അരോചകമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്). ബൃംഹണം എന്നാൽ ശരീരധാതുക്കളെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നത് (ധാതുവർദ്ധകം). ഗുരു എന്നാൽ ഗുരു ഗുണമുള്ളത് (ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളത്.

ഇവിടെ ആചാര്യൻ മധൂകവൃക്ഷത്തിന്റെ തൊലിയുടെയും പൂവിന്റെയും വൈപരീത്യഗുണങ്ങളെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഇലിപ്പയുടെ തൊലി കഷായ-തിക്ത രസപ്രധാനമായതിനാൽ അത് ശരീരത്തിലെ ക്ഷതങ്ങളെയും വ്രണങ്ങളെയും അതിവേഗം ശുദ്ധീകരിച്ച് ഉണക്കുന്നു (വ്രണരോപണം). കൂടാതെ ദുഷിച്ച വാത-കഫങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇതിന് ശേഷിയുണ്ട്. എന്നാൽ പൂവിലേക്ക് (ഇലിപ്പപ്പൂവ്) വരുമ്പോൾ ഗുണം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. അത് മധുരരസവും ശീതവീര്യവും ഭാരവുമുള്ള ഒന്നാണ്. ഇത് ശരീരധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിച്ച് ബൃംഹണം ചെയ്യുമെങ്കിലും, അമിതമായ സാന്ദ്രത കാരണം ഹൃദയത്തിന് അത്ര ഹൃദ്യമല്ലെന്നും ദഹനത്തിന് കഠിനമാണെന്നും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടാം ശ്ലോകം

"സ്നിഗ്ദ്ധം വികാസി തീക്ഷ്ണോഷ്ണം തത്ഫലം ഗുരു ശീതലം ।

അഹൃദ്യം ശുക്രളം സ്നിഗ്ദ്ധം മധുരം രസപാകയോഃ ॥"

അർത്ഥം:

സ്നിഗ്ദ്ധം എന്നാൽ സ്നിഗ്ദ്ധ ഗുണമുള്ളത് (എണ്ണമയമുള്ളത്). വികാസി എന്നാൽ വികാസി ഗുണത്തോടുകൂടിയത് (ശരീരത്തിലെ ഓജസ്സിനെ അയച്ച് സന്ധികളിലും ധാതുക്കളിലും അതിവേഗം വ്യാപിക്കുന്ന സ്വഭാവം; പൂവിൽ നിന്നുണ്ടാക്കുന്ന മദ്യത്തിന്റെ സവിശേഷത). തീക്ഷ്ണോഷ്ണം എന്നാൽ തീക്ഷ്ണ ഗുണവും ഉഷ്ണ വീര്യവും ഉള്ളത്. തത്-ഫലം എന്നാൽ അതിന്റെ കായ് അല്ലെങ്കിൽ ഫലം (ഇലിപ്പക്കായ്). ഗുരു എന്നാൽ ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളത്. ശീതലം എന്നാൽ ശീതവീര്യമുള്ളത് (തണുപ്പേകുന്നത്). അഹൃദ്യം എന്നാൽ മനസ്സിനോ ദഹനത്തിനോ സുഖകരമല്ലാത്ത അരോചക സ്വഭാവമുള്ളത്. ശുക്രളം എന്നാൽ ശുക്രധാതുവിനെ വളരെയധികം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് (വീര്യവർദ്ധകം). സ്നിഗ്ദ്ധം എന്നാൽ സ്നിഗ്ദ്ധതയുള്ളത്. മധുരം രസപാകയോഃ എന്നാൽ രസത്തിലും (നാവിലെ സ്വാദ്) വിപാകത്തിലും (ദഹനശേഷമുള്ള അവസ്ഥ) ഒരുപോലെ മധുരമായിരിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രപ്രകാരം ഇലിപ്പപ്പൂവ് പുളിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന മാധൂകാസവം അഥവാ മദ്യം സ്നിഗ്ദ്ധവും, ശരീരത്തിൽ അതിവേഗം തുളച്ചുകയറുന്ന വികാസി ഗുണമുള്ളതും, തീക്ഷ്ണ-ഉഷ്ണ സ്വഭാവത്തോടുകൂടിയതുമാണ്. എന്നാൽ ഇലിപ്പയുടെ ഫലത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ സ്ഥിതി മാറുന്നു. ഇലിപ്പക്കായ് കനത്തതും (ഗുരു) തണുപ്പ് നൽകുന്നതുമാണ് (ശീതലം). ഇത് രസത്തിലും ദഹനശേഷമുള്ള വിപാകത്തിലും മധുരമായതിനാൽ ധാതുക്കളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രധാതുവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും (ശുക്രളം) ചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും ഇതിന്റെ കനപ്പും വഴുവഴുപ്പും കാരണം ഇത് ദഹനത്തിന് എളുപ്പമുള്ളതല്ല.

മൂന്നാം ശ്ലോകം

"വിഷ്ടമ്ഭി ബൃംഹണം ബല്യം കഫകൃന്മാരുതാപഹം ।

ഹന്തി പിത്താസ്രതൃഡ്ദാഹശ്വാസകാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥"

വിഷ്ടമ്ഭി എന്നാൽ മലത്തെയും വായുവിനെയും സ്തംഭിപ്പിക്കുന്നത് (വയറ്റിൽ വായുകോപമുണ്ടാക്കി ദഹനത്തെ സാവധാനത്തിലാക്കുന്നത്). ബൃംഹണം എന്നാൽ ശരീരം തടിപ്പിക്കുന്നതും ധാതുക്കളെ വളർത്തുന്നതും. ബല്യം എന്നാൽ ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും കായികബലവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്. കഫകൃത് എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ കഫദോഷത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്. മാരുതാപഹം എന്നാൽ മാരുതനെ അഥവാ വാതദോഷത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. ഹന്തി എന്നാൽ നശിപ്പിക്കുന്നു അഥവാ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. പിത്താസ്ര-തൃഡ്-ദാഹ-ശ്വാസ-കാസ-ക്ഷത-ക്ഷയാൻ എന്നതിൽ: 'പിത്താസ്ര' (രക്തപിത്തം അഥവാ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവം), 'തൃട്' (അമിതമായ ദാഹം), 'ദാഹ' (ശരീരത്തിനകത്തോ പുറത്തോ ഉണ്ടാകുന്ന എരിച്ചിലും പുകച്ചിലും), 'ശ്വാസ' (ശ്വാസതടസ്സം/ശ്വാസംമുട്ടൽ), 'കാസ' (ചുമ), 'ക്ഷത' (ശ്വാസകോശത്തിലോ അന്തരാവയവങ്ങളിലോ ഏൽക്കുന്ന ക്ഷതങ്ങൾ), 'ക്ഷയാൻ' (ശരീരം മെലിഞ്ഞുപോകുന്ന ക്ഷയരോഗം അഥവാ ധാതുക്ഷയം) എന്നിവയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നു.

ഇലിപ്പക്കായുടെയും പഴത്തിന്റെയും ശരീരത്തിലെ രോഗഹര പ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ നിർവചിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഭാരമേറിയ സ്വഭാവം മൂലം ഇത് വയറ്റിൽ വിഷ്ടംഭം (ഗ്യാസ് കെട്ടിനിൽക്കൽ) ഉണ്ടാക്കാമെങ്കിലും, വാതദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണത്തെ അകറ്റി ശരീരത്തിന് അതിയായ ഓജസ്സും മാംസപുഷ്ടിയും നൽകാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്. കഫത്തെ അല്പം വർദ്ധിപ്പിക്കുമെങ്കിലും രക്തം ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന രക്തപിത്തം, മാറാത്ത ചുമ, അസഹനീയമായ ദാഹവും ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും, ശ്വാസകോശത്തിലെ ഉരഃക്ഷതം, ശരീരം ക്ഷയിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥകൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പഫലം ഒരു സിദ്ധൗഷധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

നാലാം ശ്ലോകം

"പക്വം തു തത്ഫലം ബല്യം പിത്തമാരുതനാശനം ।

കഷായം സ്വാദു മാധൂകം തൈലം പിത്തകഫപ്രണുത് ॥"

അർത്ഥം:

പക്വം തു തത്-ഫലം എന്നാൽ പഴുക്കാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി, നന്നായി പഴുത്ത ഇലിപ്പപ്പഴമാകട്ടെ. ബല്യം എന്നാൽ ശരീരത്തിന് പൂർണ്ണമായ ബലവും കരുത്തും നൽകുന്നത്. പിത്ത-മാരുത-നാശനം എന്നാൽ പിത്തദോഷത്തെയും മാരുതൻ എന്ന വാതദോഷത്തെയും വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്. കഷായം എന്നാൽ തുവർപ്പ് രസമുള്ളത്. സ്വാദു എന്നാൽ മധുര രസമുള്ളത്. മാധൂകം തൈലം എന്നാൽ ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണ (ഇലിപ്പയെണ്ണ). പിത്ത-കഫ-പ്രണുത് എന്നാൽ പിത്തത്തെയും കഫദോഷത്തെയും ഒരുപോലെ അകറ്റുന്നത് (പ്രണുത് എന്നാൽ തുരത്തുന്നത്/ഇല്ലാതാക്കുന്നത്).

പച്ചക്കായെ അപേക്ഷിച്ച്, മരത്തിൽ നിന്ന് നന്നായി പഴുത്തുപാകമായ ഇലിപ്പപ്പഴം അതിവിശിഷ്ടമായ ഒരു ബലവർദ്ധക ടോണിക്കാണ്. ഇത് ഒരേസമയം ശരീരത്തിലെ ഉഷ്ണത്തെ ശമിപ്പിച്ച് പിത്തത്തെ ശാന്തമാക്കുകയും, ഒപ്പം നാഡികളെയും സന്ധികളെയും ബാധിക്കുന്ന വാതകോപത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവസാനമായി, ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന 'ഇലിപ്പയെണ്ണ'യുടെ ഗുണമാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. കഷായ-മധുര രസങ്ങൾ ചേർന്ന ഈ തൈലം പിത്തത്തെയും ഒപ്പം കഫത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സന്ധിവേദന, നീര്, വിവിധ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടാൻ പരമ്പരാഗത വൈദ്യന്മാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു (ഭാ.പ്ര.):

മധൂകം മധുരം ശീതം പിത്തദാഹശ്രമാപഹം ।

വാതലം ന തു ദോഷഘ്നം വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം ॥

ബൃംഹണീയമഹൃദ്യം ച മധൂകകുസുമം ഗുരു ।

വാതപിത്തോപശമനം ഫലം തസ്യോപി —

മധൂകപുഷ്പം മധുരം ശീതലം ഗുരു ബൃംഹണം ।

ബലശുക്രകരം പ്രോക്തം വാതപിത്തവിനാശനം ॥

ഫലം ശീതം ഗുരു സ്വാദു ശുക്രളം വാതപിത്തനുത് ।

അഹൃദ്യം ഹന്തി തൃഷ്ണാസ്രദാഹശ്വാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥

നാം നേരത്തെ കണ്ട കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയുടെ വ്രണരോപണ സ്വഭാവം, രസഗുണങ്ങൾ, രക്തപിത്ത-ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളിലെ ഫലങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വായനയിലെ ആവർത്തനം ഒഴിവാക്കാനായി കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ഇതിനകം പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ വീണ്ടും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല. പകരം, മറ്റൊരു പ്രമുഖ ആധികാരിക ഗ്രന്ഥമായ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ച് പങ്കുവെക്കുന്ന തികച്ചും പുതിയതും വ്യത്യസ്തവുമായ കണ്ടെത്തലുകൾ മാത്രം നമുക്കിവിടെ പരിശോധിക്കാം:

ഭാവപ്രകാശത്തിൽ മാത്രം ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്ന ചില പ്രധാന പദങ്ങളും അവയുടെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥങ്ങളും താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

ശ്രമാപഹം: കഠിനമായ അധ്വാനം കൊണ്ടോ കടുത്ത വെയിലേൽക്കുന്നത് കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന അമിത ക്ഷീണത്തെയും തളർച്ചയെയും (Fatigue/Exhaustion) ഉടനടി മാറ്റി ശരീരത്തിന് നവോന്മേഷം പകരുന്നത്.

വാതലം: കൃത്യമായ വിശപ്പില്ലാതെ കഴിക്കുകയോ അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ശരീരത്തിൽ വാതദോഷത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നത്.

ന തു ദോഷഘ്നം: എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും ഒരുപോലെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നല്ല ഇലിപ്പ (ഇതൊരു ത്രിദോഷഹര ഔഷധമല്ല). ഇതിന്റെ പ്രയോഗത്തിന് വ്യക്തമായ പരിധികളുണ്ട്.

വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം: ശരീരത്തിന്റെ ഓജസ്സും പൊതുവായ കരുത്തും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം ശുക്രധാതുവിന്റെ ഗുണമേന്മയെയും (പ്രത്യേകിച്ച് വീര്യത്തെ) ഇരട്ടിയാക്കുന്നത്.

ബലശുക്രകരം: ഇലിപ്പപ്പൂവിന് നേരിട്ട് തന്നെ ശരീരത്തിന് തളരാത്ത കായികബലവും പുരുഷശക്തിയും നൽകാനുള്ള സവിശേഷ ശേഷിയുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശം നൽകുന്ന 3 പ്രധാന തിരിച്ചറിവുകൾ

1. ക്ഷീണമകറ്റാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവ് (ശ്രമാപഹത്വം)

ദാഹവും ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും മാറ്റാൻ ഇലിപ്പ നല്ലതാണെന്ന് പൊതുവെ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു മികച്ച 'Anti-fatigue' ടോണിക്കായി ഇലിപ്പയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് ഭാവപ്രകാശമാണ്. അമിതമായി വിയർത്ത് തളരുന്നവർക്കും കഠിനമായ കായികജോലികൾ ചെയ്യുന്നവർക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ തിളപ്പിച്ചു കഴിക്കുന്നത് പേശികൾക്ക് ഉടനടി ബലവും പുതിയൊരു ഉന്മേഷവും നൽകും.

2. ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ശാസ്ത്രീയ മുന്നറിയിപ്പ് ('ന തു ദോഷഘ്നം', 'വാതലം')

ആയുർവേദത്തിൽ എല്ലാ ഔഷധങ്ങളും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പ എത്രയൊക്കെ ഗുണമുള്ളതാണെങ്കിലും അതൊരു 'ത്രിദോഷഹര' ഔഷധമല്ലെന്ന് ആചാര്യൻ പ്രത്യേകം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഇലിപ്പയുടെ കനത്ത (ഗുരു) സ്വഭാവം കാരണം, ദഹനപ്രക്രിയ മന്ദഗതിയിലായവരിലോ ആമം (വിഷാംശം) അടിഞ്ഞുകൂടിയവരിലോ ഇത് വിപരീതമായി വാതത്തെ കൂട്ടാൻ ('വാതലം') സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് കൃത്യമായ ദഹനശേഷി ഉള്ളവർ മാത്രമേ ഇത് വലിയ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാവൂ എന്ന സുപ്രധാന നിരീക്ഷണം ഭാവപ്രകാശം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നു.

3. പൂവിലെ അത്ഭുത വാജീകരണ ഗുണം (ബലശുക്രകരം)

മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇലിപ്പക്കായ്ക്കാണ് ശുക്രവർദ്ധക ഗുണം പറയുന്നതെങ്കിൽ, ഇലിപ്പപ്പൂവിന് (മധൂകകുസുമം) നേരിട്ട് പുരുഷബീജത്തിന്റെ ഗുണവും അളവും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ഭാവപ്രകാശം വ്യക്തമാക്കുന്നു. പുരുഷന്മാരിലെ വന്ധ്യത, ലൈംഗിക തളർച്ച, അകാല വാർദ്ധക്യം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രകൃതിദത്തമായ ഒരു രസായനമായി ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉപയോഗിക്കാമെന്നത് ആയുർവേദ ചികിത്സകർക്ക് മുതൽക്കൂട്ടാകുന്ന വലിയൊരു അറിവാണ്.

രാജനിഘണ്ടു (രാ.നി.):

മധുകം മധുരം ശീതം പിത്തദാഹശ്രമാപഹം ।

വാതലം ജന്തുദോഷഘ്നം വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം ॥

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലും നാം കണ്ട കാര്യങ്ങളായ മധുര-ശീത ഗുണങ്ങൾ, പിത്ത-ദാഹ ശമനം, ക്ഷീണമകറ്റാനുള്ള ശേഷി (ശ്രമാപഹം), വാതവർദ്ധക സ്വഭാവം (വാതലം), ധാതുബലം കൂട്ടുന്ന ഗുണം (വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം) എന്നിവയെല്ലാം രാജനിഘണ്ടുവിലും ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ആവർത്തനം ഒഴിവാക്കാനായി അവ ഇവിടെ വീണ്ടും വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.

എന്നാൽ, മുൻപ് പറഞ്ഞ രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കാണാത്ത തികച്ചും പുതിയതും സുപ്രധാനവുമായ ഒരു ചികിത്സാ ഗുണം രാജനിഘണ്ടുവിൽ ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.

പുതിയ പദത്തിന്റെ പൊരുളറിയാം

ജന്തുദോഷഘ്നം:

'ജന്തു' എന്നാൽ ശരീരത്തിനകത്തും പുറത്തും ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കുന്ന കൃമികൾ, പരാദങ്ങൾ (Parasites), അണുക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ രോഗാണുക്കൾ. 'ദോഷ' എന്നാൽ അവ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകളും ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളും. 'ഘ്നം' എന്നാൽ അവയെ നശിപ്പിക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ, കൃമിശല്യം, ഉദരരോഗങ്ങൾ, തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകൾ എന്നിവയെ വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന കൃമിഘ്ന (Antimicrobial / Anthelmintic) സ്വഭാവത്തെയാണ് 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്ന പദം കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

രാജനിഘണ്ടു നൽകുന്ന ആചാര്യ ഭാഷ്യം: ഇലിപ്പയുടെ കൃമിനാശന ശക്തി

ഇലിപ്പ ഒരു മധുരമുള്ള, തണുപ്പ് നൽകുന്ന, ശരീരം തടിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു സാമാന്യ നിയമപ്രകാരം അത് ശരീരത്തിൽ കൃമികളെ (Worms/Parasites) വളർത്താനാണ് സാധ്യത കൂടുതൽ. എന്നാൽ ആ ധാരണയെ പൂർണ്ണമായും തിരുത്തിക്കുറിച്ചുകൊണ്ടാണ് രാജനിഘണ്ടുവിൽ ആചാര്യൻ ഇലിപ്പയെ 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന കൃമിശല്യത്തിനും (Intestinal Worms), വ്രണങ്ങളിലോ ത്വക്കിലോ ഉണ്ടാകുന്ന അണുബാധകൾക്കും ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയും പൂവും എണ്ണയുമെല്ലാം രോഗാണുനാശകമായി (Antimicrobial) പ്രവർത്തിക്കും എന്ന വലിയൊരു നിരീക്ഷണമാണിത്. ശരീരത്തെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ ദോഷകരമായ ബാക്ടീരിയകളെയും പരാദങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാനുള്ള അത്യപൂർവ്വമായ ഇരട്ടശേഷി ഇലിപ്പയ്ക്കുണ്ടെന്ന് രാജനിഘണ്ടു തെളിയിക്കുന്നു. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ കുട്ടികളിലെ കൃമിശല്യത്തിനും ചൊറി, ചിരങ്ങ് തുടങ്ങിയ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പയുടെ എണ്ണയും കഷായവും പ്രയോഗിക്കുന്നതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറ ഇതാണ്.

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ: ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ

ഈ മൂന്ന് പ്രധാന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെയും ശ്ലോകങ്ങൾ ഇഴകീറി പരിശോധിച്ചാൽ, നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങൾക്കാണ് ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയും പൂവും കായും എണ്ണയുമെല്ലാം ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുകയെന്ന് വളരെ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം. ആ രോഗാവസ്ഥകൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന് ഒന്നു നോക്കാം.

1. വിട്ടുമാറാത്ത ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾ, ചുമ, ക്ഷതങ്ങൾ (ശ്വാസ-കാസ-ക്ഷത-ക്ഷയാൻ)

ശ്വാസകോശത്തെ ബാധിക്കുന്ന കടുത്ത ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇലിപ്പ പ്രധാനമായും നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ശ്വാസംമുട്ടലും ആസ്ത്മയും (ശ്വാസം): കഫം നെഞ്ചിൽ കെട്ടിക്കിടന്നുണ്ടാകുന്ന വലിവ്, കിതപ്പ് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാം.

മാറാത്ത ചുമ (കാസം): തൊണ്ട വരളുന്നതുമൂലമുള്ള വരണ്ട ചുമയ്ക്കും കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പഴവും പൂവും നല്ലൊരു ശമനമുണ്ടാക്കും.

ശ്വാസകോശത്തിലെ ക്ഷതങ്ങൾ (ക്ഷതം): കഠിനമായി ചുമച്ച് നെഞ്ചിനകത്തോ ശ്വാസകോശത്തിലോ പോറലുകളും മുറിവുകളുമുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയിൽ (ഉരഃക്ഷതം) ഇതിന്റെ തണുപ്പും (ശീതം) ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന (സ്നിഗ്ദ്ധ) സ്വഭാവവും ആശ്വാസം നൽകും.

ശരീരം മെലിയുന്ന ക്ഷയരോഗം (ക്ഷയം): രോഗം വന്ന് ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങുക, മാംസപേശികൾ ക്ഷയിച്ചുപോവുക (Cachexia/Tissue wasting) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകാൻ (ബൃംഹണം) ഇലിപ്പപ്പഴവും പൂവും സഹായിക്കും.

2. രക്തസ്രാവവും ശരീരത്തിനകത്തെ പുകച്ചിലും (പിത്താസ്ര-തൃഡ്-ദാഹ)

ശരീരത്തിൽ പിത്തദോഷം അധികരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പല വിഷമതകൾക്കും ഇലിപ്പ സിദ്ധൗഷധമാണ്.

രക്തപിത്തം (പിത്താസ്രം): മൂക്കിലൂടെ ചോര വരിക, പല്ലിന്റെ ഇടയിലൂടെ രക്തം പൊടിയുക, മലത്തിലൂടെയോ മൂത്രത്തിലൂടെയോ രക്തം പോവുക, സ്ത്രീകളിലെ അമിത ആർത്തവം തുടങ്ങിയ രക്തസ്രാവങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയും പൂവും അത്യുത്തമമാണ്.

തീരാദാഹം (തൃഡ് / തൃഷ്ണ): പനിയോ മറ്റ് രോഗങ്ങളോ കാരണം നാവും തൊണ്ടയും വറ്റിപ്പോകുന്ന അസഹനീയമായ ദാഹത്തിന് ഇലിപ്പയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ദാഹശമനിയായി പ്രവർത്തിക്കും.

ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും എരിച്ചിലും (ദാഹം): കൈകാലുകളിലെ പുകച്ചിൽ, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, അമിത ഉഷ്ണം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെയും കാതലിന്റെയും ശീതവീര്യത്തിന് (തണുപ്പ് നൽകുന്ന ഗുണം) കഴിയും.

3. ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങളും മുറിവുകളും (വ്രണാപഹം)

ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി പ്രധാനമായും കഷായവും തിക്തവുമായ (തുവർപ്പും കൈപ്പും) രസമുള്ളതാണ്. പ്രമേഹം മൂലമുണ്ടാകുന്നതോ അല്ലാത്തതോ ആയ, പഴുപ്പൊഴുകുന്ന പഴയ മുറിവുകൾ കഴുകാനും ഉണക്കാനും ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് വെന്ത കഷായം പോലെ മികച്ച മറ്റൊന്നില്ല. ഇത് വ്രണങ്ങളിലെ ദുർമാംസത്തെയും അണുബാധകളെയും നീക്കി വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാൻ (വ്രണരോപണം) സഹായിക്കുന്നു.

4. ഉദരത്തിലെ കൃമിശല്യവും അണുബാധകളും (ജന്തുദോഷഘ്നം)

രാജനിഘണ്ടുവിൽ മാത്രം എടുത്തുപറയുന്ന ഒന്നാണ് 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്നത്.

കുട്ടികളിലും മുതിർന്നവരിലും ഉണ്ടാകുന്ന വിരശല്യം, കൃമിശല്യം എന്നിവ നശിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പയുടെ കയ്പുള്ള തൊലിയുടെ കഷായത്തിന് ശേഷിയുണ്ട്.

തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന ബാക്ടീരിയൽ, ഫംഗൽ അണുബാധകൾക്കും ചൊറിചിരങ്ങുകൾക്കും ഇലിപ്പയെണ്ണയോ തൊലി അരച്ചതോ പുരട്ടുന്നത് ഫലപ്രദമാണ്.

5. പുരുഷന്മാരിലെ വന്ധ്യത, ശുക്രക്കുറവ്, ലൈംഗിക തളർച്ച (ശുക്രളം, ബലശുക്രകരം, വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം)

ഭാവപ്രകാശവും കൈയ്യദേവനും ഒരുപോലെ അടിവരയിടുന്ന ഒന്നാണിത്. പുരുഷന്മാരിലെ ലൈംഗികാരോഗ്യത്തിന് ഇലിപ്പ ഒരു ഒന്നാന്തരം വാജീകരണ രസായനമാണ്.

ബീജക്കുറവും ഗുണനിലവാരമില്ലായ്മയും: ഇലിപ്പപ്പൂവും നന്നായി പാകമായ പഴവും നേരിട്ട് ശുക്രധാതുവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു (ശുക്രളം).

ശക്തിക്ഷയം: ബീജത്തിന്റെ ചലനശേഷിയും വീര്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കാനും (വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം), തളർച്ച മാറി കായികമായ ഊർജ്ജം തിരികെക്കിട്ടാനും ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് പാലിൽ ചേർത്തു കഴിക്കുന്നത് ഗുണം ചെയ്യും.

6. കഠിനമായ ശാരീരിക ക്ഷീണവും തളർച്ചയും (ശ്രമാപഹം, ബല്യം)

കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവർ, കടുത്ത വേനലിൽ പണിയെടുക്കുന്നവർ, അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ കാരണം ശരീരം തളർന്നുപോയവർ എന്നിവർക്ക് ഉടനടി പേശീബലവും ഉന്മേഷവും നൽകാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവിന് സാധിക്കും. ക്ഷീണം അഥവാ 'ശ്രമം' ഇല്ലാതാക്കുന്നതിൽ (ശ്രമാപഹം) ഇതിന്റെ മധുര രസവും ധാതുപോഷണ ശേഷിയും വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

7. സന്ധിവേദന, വാതവേദന, ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ (മാധൂകം തൈലം, പിത്തമാരുതനാശനം)

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയും (ഇലിപ്പയെണ്ണ) നന്നായി പഴുത്ത പഴവും വാത-പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെ തുലനം ചെയ്യാൻ പ്രാപ്തമായവയാണ്.

വാതം കയറി സന്ധികളിലുണ്ടാകുന്ന വേദന, നീര്, തേയ്മാനം എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി തടവുന്നത് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ പ്രധാന ചികിത്സയാണ്.

ഇലിപ്പയെണ്ണ കഷായ-മധുര രസമുള്ളതായതുകൊണ്ട് പിത്തവും കഫവും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന തൊലിപ്പുറത്തെ കരപ്പൻ, പാടുകൾ, ചൊറിച്ചിൽ എന്നിവയ്ക്കും ഉത്തമമാണ്.

ശ്ലോകങ്ങൾ നൽകുന്ന വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചില മുൻകരുതലുകൾ

ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഗുണങ്ങൾ മാത്രമല്ല, നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില മുന്നറിയിപ്പുകൾ കൂടി ആചാര്യന്മാർ ഒളിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ വിട്ടുപോയാൽ ചികിത്സ അപൂർണ്ണമാകും:

'ഗുരു', 'അഹൃദ്യം', 'വിഷ്ടമ്ഭി': ഇലിപ്പപ്പൂവും കായും ദഹിക്കാൻ വളരെ ഭാരമുള്ളതാണ് (ഗുരു). വയറ്റിൽ പെട്ടെന്ന് ദഹിക്കാതെ കിടന്ന് ഗ്യാസ് കെട്ടിനിൽക്കാനും മലബന്ധമുണ്ടാക്കാനും (വിഷ്ടമ്ഭി) സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ ദഹനശേഷി കുറഞ്ഞവർ ഇത് നേരിട്ട് വലിയ അളവിൽ കഴിക്കരുത്.

'വാതലം', 'ന തു ദോഷഘ്നം': ഇലിപ്പ എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഒന്നല്ല. വിശപ്പില്ലാത്തപ്പോഴോ ദഹനക്കേടുള്ളപ്പോഴോ കഴിച്ചാൽ ഇത് വിപരീതമായി വാതദോഷം കൂട്ടാൻ ഇടയാക്കും ('വാതലം').

'വികാസി, തീക്ഷ്ണോഷ്ണം': ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ നിന്ന് പുളിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന മദ്യത്തിന് (മാധൂകാസവം) ശരീരത്തിലെ ഓജസ്സിനെ അയച്ചുവിട്ട് സന്ധികളിലേക്കും ഞരമ്പുകളിലേക്കും അതിവേഗം തുളച്ചുകയറാനുള്ള (വികാസി) തീക്ഷ്ണ സ്വഭാവമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ കൃത്യമായ വൈദ്യനിർദ്ദേശത്തോടെ മാത്രമേ പാടുള്ളൂ.

ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് ഹിതകരമല്ല (Not Cardioprotective) :ഇലിപ്പപ്പൂവിനും കായ്ക്കുമെല്ലാം അമിതമായ കൊഴുപ്പും (സ്നിഗ്ദ്ധത), കഫം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള പ്രവണതയും (കഫകൃത്), ദഹിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമുള്ള കനവുമുണ്ട് (ഗുരുത്വം). ഇത്തരം ഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ രക്തക്കുഴലുകളിലും സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലും ആമവും കൊഴുപ്പും അടിഞ്ഞുകൂടാൻ ഇടയാക്കും. ഇത് ഹൃദയത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ പ്രവർത്തനത്തിന് ഭാരമുണ്ടാക്കാം.

അതുകൊണ്ട് ഹൃദ്രോഗമുള്ളവരും, കൊളസ്ട്രോളോ രക്തക്കുഴലുകളിൽ തടസ്സമോ ഉള്ളവരും ഇലിപ്പയുടെ പൂവോ വിത്തോ ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല.

മനസ്സിനും രുചിക്കും അരോചകമായത് (Distasteful / Unpleasant): ഇലിപ്പപ്പൂവിന് വളരെ കട്ടികൂടിയ മധുരവും ഒരുതരം എണ്ണമയമുള്ള വഴുവഴുപ്പുമാണുള്ളത്. ചില ഔഷധങ്ങൾ കഴിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും തോന്നുന്ന ഒരു 'ഇഷ്ടം' (Relish) ഇലിപ്പ കഴിക്കുമ്പോൾ കിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല, ഇതിന്റെ കനം കാരണം നെഞ്ചിൽ തികട്ടി വരാനും, മനംപിരട്ടലും ഓക്കാനവും ഉണ്ടാക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്. ഇതിനെയാണ് 'മനസ്സിനോ രുചിക്കോ പ്രിയമല്ലാത്തത്' എന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ദഹനശേഷി (അഗ്നിബലം) നോക്കി കൃത്യമായ മാത്രയിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്കും, രക്തപിത്തത്തിനും, വ്രണങ്ങൾക്കും, പുരുഷബലക്കുറവിനും പ്രകൃതി നമുക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച ഔഷധക്കൂടുകളിലൊന്നാണ് ഇലിപ്പ.

ഇലിപ്പയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ

പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറഞ്ഞ പല കാര്യങ്ങളും ലാബിൽ വെച്ച് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഇലിപ്പയിൽ അത്ഭുതകരമായ ചില സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ (Phytochemicals) കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. ഓരോ ഭാഗത്തും വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള ഘടകങ്ങളാണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

ഇലിപ്പപ്പൂവിലേക്ക് നോക്കിയാൽ, അതിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും പ്രകൃതിദത്തമായ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകളും പഞ്ചസാരകളുമാണ് (Fructose, Glucose, Sucrose). പെട്ടെന്ന് ശരീരത്തിന് ഊർജ്ജം നൽകുന്നത് ഈ ഘടകങ്ങളാണ്. കൂടാതെ, കോശങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്ന ക്വെർസെറ്റിൻ (Quercetin) പോലുള്ള ആന്റിഓക്‌സിഡന്റ് ഗുണമുള്ള ഫ്ലേവനോയ്ഡുകളും (Flavonoids), വൈറ്റമിൻ എ, സി, കാൽസ്യം, ഫോസ്ഫറസ് എന്നിവയും പൂവിൽ നല്ല അളവിലുണ്ട്.

മരത്തൊലിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവിടെ പ്രധാനം ടാനിനുകളാണ് (Tannins). പണ്ട് മുറിവുകൾ ഉണക്കാനും രക്തസ്രാവം തടയാനും തൊലി ഉപയോഗിക്കാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ രാസപരമായ അടിത്തറ ഇതാണ്. കാരണം ടാനിനുകൾക്ക് കോശങ്ങളെ ചുരുക്കാനും മുറിവുകളിലെ പ്രതലത്തെ വേഗത്തിൽ ഉണക്കാനും (Astringent action) കഴിവുണ്ട്. തൊലിയിൽ ലൂപിയോൾ (Lupeol), ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റിറോൾ (Beta-sitosterol), ബെറ്റുലിനിക് ആസിഡ് (Betulinic acid), ഒലിയനോളിക് ആസിഡ് (Oleanolic acid) എന്നീ ട്രൈടെർപീനുകളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നീരും വീക്കവും കുറയ്ക്കാനുള്ള ഇവയുടെ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്.

വിത്തിലും അതിൽ നിന്ന് എടുക്കുന്ന എണ്ണയിലും പ്രധാനമായും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് ഫാറ്റി ആസിഡുകളാണ്. ഒലിയിക് ആസിഡ് (Oleic acid), സ്റ്റിയറിക് ആസിഡ് (Stearic acid), പാമിറ്റിക് ആസിഡ് (Palmitic acid), ലിനോലിയിക് ആസിഡ് എന്നിവയാണവ. ചർമ്മത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനും തടവാനും ഈ എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇത്തരം കൊഴുപ്പുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

ഇതിനൊപ്പം വളരെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു രാസഘടകമാണ് സാപ്പോണിനുകൾ (Saponins - പ്രത്യേകിച്ച് Madhucosides, Mowrin എന്നിവ). വിത്തിലും പൂവിലും കാണുന്ന ഈ സാപ്പോണിനുകൾക്ക് പതയുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. ഇവയ്ക്ക് ബാക്ടീരിയകളെയും കൃമികളെയും ചെറുക്കാനുള്ള സ്വഭാവമുണ്ടെങ്കിലും, കുരുവിലുള്ള ചിലയിനം സാപ്പോണിനുകൾ രക്തത്തിലെ ചുവന്ന രക്താണുക്കളെ ബാധിക്കാൻ (Hemolytic effect) സാധ്യതയുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ട് ശരിയായ സംസ്കരണമില്ലാതെ വിത്തോ അതിന്റെ അംശങ്ങളോ വലിയ അളവിൽ ഉള്ളിൽ ചെല്ലുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല.

ഇലിപ്പ ആധുനിക ശാസ്ത്രം എന്തു പറയുന്നു?

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രവും ലാബുകളും ഇലിപ്പയെ നോക്കിക്കാണുന്നത് പണ്ടത്തെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിശ്വാസങ്ങൾ എന്നതിലുപരി, കൃത്യമായ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ഇവിടെ ആദ്യം തന്നെ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു വലിയ യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ട്; ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രലോകത്ത് നടന്നിട്ടുള്ള പഠനങ്ങളിൽ ബഹുഭൂരിഭാഗവും ലാബിലെ ടെസ്റ്റ് ട്യൂബുകളിലും എലികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ജീവികളിലും (Pre-clinical studies) മാത്രമാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. മനുഷ്യരിൽ നേരിട്ട് നടത്തിയ വിപുലമായ ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ (Human Clinical Trials) ഇതിൽ വളരെ വിരളമാണ്. അതിനാൽ ലാബിലെ കണ്ടെത്തലുകളെ ഒരു അന്തിമ മരുന്നായി ശാസ്ത്രം ഇതുവരെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല.

എങ്കിലും, ഗവേഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ചില പ്രധാന മേഖലകളുണ്ട്. സന്ധിവേദനയ്ക്കും നീരിനും പഴയകാലത്ത് ഇലിപ്പ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച ഗവേഷകർ, ഇതിന്റെ തൊലിയിലും ഇലകളിലുമുള്ള ലൂപിയോൾ, ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റിറോൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ വീക്കമുണ്ടാക്കുന്ന രാസാഗ്നികളെ (Inflammatory enzymes) പ്രതിരോധിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി എലികളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെയും മുറിവുകൾ ഉണക്കുന്നതിലും ഇലിപ്പത്തൊലിയുടെ പങ്ക് ലാബ് തലത്തിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകൾ ചിലയിനം ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ചയെ തടയുന്നതായും, മൃഗങ്ങളിലെ മുറിവുകളിൽ പുതിയ കോശങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വളരാൻ സഹായിക്കുന്നതായും പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ, ശാസ്ത്രീയമായി അണുവിമുക്തമാക്കാതെ നാടൻ രീതിയിൽ മരത്തൊലി നേരിട്ട് മുറിവുകളിൽ വെച്ചുകെട്ടുന്നത് വിപരീത അണുബാധകൾക്ക് കാരണമായേക്കാമെന്ന മുന്നറിയിപ്പും വൈദ്യശാസ്ത്രം നൽകുന്നുണ്ട്.

പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിലും കരളിന്റെ ആരോഗ്യത്തിലും ഇലിപ്പപ്പൂവിലെയും തൊലിയിലെയും ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകൾ ചില ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങൾ മൃഗങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നതായി ചില പഠനങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു പ്രമേഹരോഗി ഇത് കേട്ട് ഇലിപ്പപ്പൂവ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ കാര്യങ്ങൾ തകിടം മറിയും. കാരണം, ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ വളരെ ഉയർന്ന അളവിൽ സ്വാഭാവിക പഞ്ചസാര അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് മനുഷ്യരിൽ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് അളവ് അപകടകരമായി വർദ്ധിപ്പിക്കാനാണ് സാധ്യത. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രമേഹത്തിനുള്ള ആധുനിക ചികിത്സകൾക്ക് ബദലായി ഇത് ഒരിക്കലും കാണരുത്.

എല്ലാറ്റിലുമുപരി, ഇലിപ്പയുടെ പാർശ്വഫലങ്ങളെയും വിഷാംശത്തെയും കുറിച്ചാണ് ആധുനിക ടോക്സിക്കോളജി പഠനങ്ങൾ കൂടുതൽ ഗൗരവമായി സംസാരിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന 'മൗറിൻ' (Mowrin) പോലുള്ള സാപ്പോണിനുകൾ രക്തത്തിലെ ചുവന്ന രക്താണുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ (Hemolysis) ശേഷിയുള്ളവയാണ്. കൃത്യമായ സംസ്കരണ രീതികളില്ലാതെ വിത്തോ എണ്ണയോ വലിയ തോതിൽ ഉള്ളിൽ ചെല്ലുന്നത് കുടലിൽ കടുത്ത അസ്വസ്ഥതകൾക്കും വിഷബാധയ്ക്കും കാരണമാകാം.

ഇലിപ്പ എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു?

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പണ്ടുകാലത്ത് ഇലിപ്പയെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഗ്രാമീണരുടെ കൽപ്പവൃക്ഷം എന്നാണ്. തെങ്ങിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും നമ്മൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, ഇലിപ്പയുടെ പൂവ് മുതൽ വേരടക്കമുള്ള തടിയും വിത്തും വരെ ആളുകൾ നിത്യജീവിതത്തിലെ പല കാര്യങ്ങൾക്കായി കാലങ്ങളായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഭക്ഷണത്തിനും പാനീയങ്ങൾക്കും

ഇലിപ്പപ്പൂക്കൾ വിരിയുന്ന കാലത്ത് അവ താഴെ വീഴുമ്പോൾ പെറുക്കിയെടുത്ത് വെയിലത്തുണക്കി സൂക്ഷിക്കുന്നത് പല നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെയും പതിവായിരുന്നു. നല്ല മധുരമുള്ളതുകൊണ്ട് പഞ്ചസാരയോ ശർക്കരയോ വാങ്ങാൻ കിട്ടാത്ത പഴയകാലത്ത് പായസങ്ങളിലും അപ്പങ്ങളിലും മധുരത്തിന് പകരമായി ഈ ഉണക്കപ്പൂക്കളാണ് ചേർത്തിരുന്നത്. ഉത്തരേന്ത്യയിലെയും മധ്യേന്ത്യയിലെയും കാടുകളോട് ചേർന്ന് ജീവിക്കുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇന്നും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പരമ്പരാഗത ഭക്ഷണമാണ്. കൂടാതെ, ഇലിപ്പപ്പൂവ് പുളിപ്പിച്ച് നാടൻ മദ്യവും പാനീയങ്ങളും വാറ്റിയെടുക്കുന്ന വലിയൊരു സംസ്കാരം തന്നെയുണ്ട്. ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിൽ 'മാധൂകാസവം' പോലെയുള്ള അരിഷ്ടാസവങ്ങൾ തയ്യാറാക്കാൻ ഈ പൂവാണ് ചേർക്കുന്നത്.

ഇലിപ്പയെണ്ണയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയാണ് മറ്റൊരു പ്രധാന ഉൽപ്പന്നം. പണ്ടൊക്കെ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും വീടുകളിലും വിളക്ക് കത്തിക്കാൻ ആളുകൾ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത് ഇലിപ്പയെണ്ണയായിരുന്നു; ഇത് കത്തുമ്പോൾ കരിയും പുകയും വളരെ കുറവാണ് എന്നതായിരുന്നു കാരണം. വ്യാവസായികമായി സോപ്പുകൾ, മെഴുകുതിരികൾ, ഗ്രീസ് തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇലിപ്പയെണ്ണ വലിയ തോതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സന്ധിവേദനയും പേശിപിടുത്തവും ഉള്ളപ്പോൾ പുറമെ പുരട്ടി തടവാനും ഈ എണ്ണ പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

കൃഷിക്കും മത്സ്യക്കുളങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പപ്പിണ്ണാക്ക്

വിത്തിൽ നിന്ന് എണ്ണയെടുത്ത ശേഷം ബാക്കിവരുന്ന ചണ്ടി അഥവാ പിണ്ണാക്ക് കർഷകർക്ക് വളരെ ഉപകാരപ്രദമായ ഒന്നാണ്. മണ്ണിൽ ചേർത്താൽ മികച്ചൊരു നൈട്രജൻ വളമായി ഇത് പ്രവർത്തിക്കും. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സാപ്പോണിൻ എന്ന ഘടകത്തിന് പ്രകൃതിദത്തമായ കീടനാശിനി സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ ചിതൽ, വേരുതുരപ്പൻ പുഴുക്കൾ എന്നിവയെ തുരത്താൻ ഇത് മണ്ണിലിടാറുണ്ട്. മീൻവളർത്തുന്ന കുളങ്ങൾ പുതിയ ബാച്ചിനായി വൃത്തിയാക്കുമ്പോൾ, കുളത്തിലെ ഉപദ്രവകാരികളായ ചെറിയ ഇരപിടിയൻ ജീവികളെയും ഒച്ചുകളെയും നശിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പപ്പിണ്ണാക്ക് വെള്ളത്തിൽ കലക്കുന്ന നാടൻ വിദ്യയും ചിലയിടങ്ങളിൽ ചെയ്യാറുണ്ട്.

മരത്തൊലിയുടെ നാട്ടുവൈദ്യ പ്രയോഗങ്ങൾ

ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകൾ മുറിവുകൾ ഉണക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. പണ്ടുകാലത്ത് പഴുപ്പുള്ള മുറിവുകൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാനും, വായ്നാറ്റവും മോണപഴുപ്പും ഉള്ളപ്പോൾ വായിൽ കൊള്ളാനും തൊലിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

തടിയും ഇലകളും

വെള്ളവും ഈർപ്പവും തട്ടിയാലും പെട്ടെന്ന് കേടുവരാത്ത, ചിതൽ കയറാത്ത ഉറപ്പുള്ള ഒന്നാണ് ഇലിപ്പത്തടി. അതുകൊണ്ട് പഴയ വീടുകളുടെ തൂണുകൾ, വാതിലുകൾ, വഞ്ചികൾ, കാളവണ്ടിയുടെ ചക്രങ്ങൾ, കലപ്പ തുടങ്ങിയ കാർഷിക ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഈ തടി തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു. ഇലിപ്പയുടെ വലിയ ഇലകൾ ഈർക്കിൽ കൊണ്ട് തുന്നിച്ചേർത്ത് പണ്ട് സദ്യകൾ വിളമ്പാനുള്ള പ്ലേറ്റുകളായും അന്നദാനത്തിന് തൊണ്ണകളായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. കന്നുകാലികൾക്ക് നല്ലൊരു പോഷകാഹാരമായി ഇതിന്റെ ഇലകൾ നൽകാറുമുണ്ട്.

ഇലിപ്പ – ആയുർവേദ വിവരങ്ങൾ

ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഒരു ഔഷധം തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ അത് ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നുവെന്നും, ഏതെല്ലാം ഭാഗങ്ങൾ എത്ര അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്നും അറിയുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.

ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന രീതി (ദോഷകർമ്മം)

ഇലിപ്പയുടെ പൂവും പഴവും പ്രധാനമായും വാത-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാനാണ് (Vata-Pitta samana) ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ മധുരവും തണുപ്പ് പകരുന്ന സ്വഭാവവും ഉള്ളിലെ അമിത പിത്തത്തെയും വായുകോപത്തെയും ഒരു പരിധിവരെ അടക്കിനിർത്തും. എന്നാൽ ഇതിന് ശരീരത്തിൽ കഫം കൂട്ടാനുള്ള പ്രവണതയുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ദഹനശേഷി കുറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ഇത് അമിതമായി കഴിച്ചാൽ വിപരീതമായി വാതദോഷം കൂടാനും ഇടയുണ്ട്. അതേസമയം, ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി കയ്പും തുർപ്പുമുള്ളതായതുകൊണ്ട് അത് കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനാണ് കൂടുതൽ ഉപകരിക്കുന്നത്.

ഔഷധത്തിനായി എടുക്കുന്ന പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അതിന്റെ പൂക്കളും, വിത്തും, വിത്തിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയുമാണ്. ഇതിനുപുറമെ, വ്രണങ്ങൾ കഴുകാനും കഷായങ്ങൾ വെക്കാനും മരത്തൊലിയും (Bark) വലിയ തോതിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത മാത്ര (Dosage)

ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ നീര് (Juice of flower): 10 മുതൽ 20 മില്ലിലിറ്റർ വരെ.

മരത്തൊലി കൊണ്ടുള്ള കഷായം (Decoction of bark): 50 മുതൽ 75 മില്ലിലിറ്റർ വരെ.

മനസ്സിലാക്കേണ്ട സുപ്രധാന കാര്യങ്ങൾ

ഈ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അളവുകൾ ആയുർവേദ സംഹിതകളിലും നിഘണ്ടുക്കളിലും പൊതുവായി നൽകിയിട്ടുള്ള ശാസ്ത്രീയമായ റഫറൻസുകൾ മാത്രമാണ്. ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല പ്രവർത്തിക്കുക. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും പ്രായം, ശാരീരിക പ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും (അഗ്നിബലം) എന്നിവയെല്ലാം പൂർണ്ണമായി വിലയിരുത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ ഒരു ഡോക്ടർക്ക് കൃത്യമായ മാത്ര നിശ്ചയിക്കാൻ സാധിക്കൂ. അതുകൊണ്ട് ഇത്തരം പച്ചമരുന്നുകൾ യാതൊരു കാരണവശാലും സ്വയംചികിത്സയായി ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്; യോഗ്യതയുള്ള ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ദ്ധന്റെ നേരിട്ടുള്ള നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ഇലിപ്പ – ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

നാട്ടിൻപുറത്തെ വൈദ്യന്മാരും ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാരും ഇലിപ്പയുടെ പൂവും തൊലിയും എണ്ണയുമെല്ലാം പലവിധ രോഗങ്ങൾക്ക് ചിട്ടയായി പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന ചില പരമ്പരാഗത രീതികളുണ്ട്. ഓരോ ഭാഗവും ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ്:

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന ഇലിപ്പയെണ്ണ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് തന്നെ ഇത്തരം ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങളുടെ പേരിലാണ്. ശരീരവേദനയ്ക്കും ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കും പണ്ടുകാലത്ത് വീടുകളിൽ ഇതൊരു പ്രധാന ഒറ്റമൂലിയായിരുന്നു.

ശരീരവേദനയ്ക്കും പേശിപിടുത്തത്തിനും

വാതം കയറി സന്ധികളിലും പേശികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന, നടുവേദന, പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ ഇലിപ്പയെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി വേദനയുള്ള ഭാഗത്ത് പുരട്ടി തടവാറുണ്ട്. എണ്ണ പുരട്ടി സാവധാനം തിരുമ്മുന്നത് ആ ഭാഗത്തെ രക്തയോട്ടം കൂട്ടാനും, ഇലിപ്പയിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സ്വാഭാവിക കൊഴുപ്പുകൾ സന്ധികളിലെ വരൾച്ച കുറച്ച് അയവ് നൽകാനും സഹായിക്കും. കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തോ ദീർഘദൂര യാത്രകൾ ചെയ്തോ ശരീരം മൊത്തത്തിൽ വേദനിക്കുമ്പോൾ ഈ എണ്ണ തടവി ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുന്നത് ശരീരം പെട്ടെന്ന് ഉന്മേഷമുള്ളതാക്കാൻ പണ്ടുള്ളവർ ചെയ്യാറുള്ള ഒരു രീതിയാണ്.

ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും വരൾച്ചയ്ക്കും

ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ വരൾച്ച, തൊലി അടർന്നുപോകൽ, കാൽപാദങ്ങൾ ആഴത്തിൽ വിണ്ടുകീറുന്നത് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടുന്നത് നല്ലൊരു ആശ്വാസം തരും. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ ചർമ്മത്തിൽ ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കും. കൂടാതെ, ചിരങ്ങ്, വരട്ടുചൊറി, ചിലയിനം ഫംഗൽ അണുബാധകൾ എന്നിവയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടുന്നത് ചൊറിച്ചിലും നീറ്റലും ശമിപ്പിക്കാൻ ഗുണം ചെയ്യും.

ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ

ഇലിപ്പയെണ്ണ തൊലിപ്പുറത്ത് പുരട്ടാൻ വളരെ നല്ലതാണെങ്കിലും, എല്ലാവരുടെയും ചർമ്മം ഒരേപോലെയല്ല പ്രതികരിക്കുന്നത്. സെൻസിറ്റീവ് സ്കിൻ ഉള്ളവരിലോ അലർജി സാധ്യതയുള്ളവരിലോ ഇത് ചിലപ്പോൾ ചുവന്നുതടിക്കലോ ചൊറിച്ചിലോ ഉണ്ടാക്കാം. അതുകൊണ്ട് ശരീരത്തിൽ മുഴുവനായി പുരട്ടുന്നതിന് മുൻപ് കയ്യിലെ ചെറിയൊരു ഭാഗത്ത് പുരട്ടി അലർജിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നത് (Patch test) എപ്പോഴും നല്ലതാണ്. അതുപോലെ പഴുപ്പുള്ളതോ രക്തം പൊടിയുന്നതോ ആയ വലിയ മുറിവുകളിൽ നേരിട്ട് ഇത്തരം എണ്ണകൾ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കാതെ, ഒരു ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടാനും ശ്രദ്ധിക്കണം.

നാഡീബലഹീനതയ്ക്കും ഞരമ്പുകളുടെ തളർച്ചയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ കാച്ചിയത്

ഉണങ്ങിയ ഇലിപ്പപ്പൂവ് പശുവിൻപാലിൽ തിളപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധക്കൂട്ടാണ് നാഡികളുടെ ബലഹീനതയ്ക്കും പേശികളെ ബാധിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾക്കും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ നൽകിവരുന്നത്.

ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെയും പേശികളെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കുന്ന വിറയൽ, ഞരമ്പുതളർച്ച, കൈകാലുകൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ശേഷിക്കുറവ് തോന്നുന്ന അവസ്ഥകൾ (Neuromuscular disorders) എന്നിവയിലെല്ലാം ശരീരധാതുക്കൾക്ക് ക്ഷയം സംഭവിക്കുകയും വാതദോഷം വല്ലാതെ കൂടുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിന് സ്വാഭാവികമായുള്ള കോശങ്ങളെയും മാംസത്തെയും പുഷ്ടിപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവും (ബൃംഹണ ഗുണം), വാതത്തെ അടക്കാനുള്ള ശേഷിയും പാലിനൊപ്പം ചേരുമ്പോൾ ഇരട്ടിയാകുന്നു. നാഡികൾക്ക് ആവശ്യമായ പോഷണവും ബലവും കിട്ടാനും ക്ഷീണം മാറാനും ഈ കൂട്ട് സഹായകമാവുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

പരമ്പരാഗത ചികിത്സാവിധികളിൽ 40 മുതൽ 50 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇതിന്റെ മാത്രയായി (Dosage) നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്. ഉണങ്ങിയ പൂക്കൾ പാലിൽ നന്നായി തിളപ്പിച്ച് സത്ത് ഇറക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ പാനീയം ഞരമ്പുകളിലെ തളർച്ച മാറാൻ ഒരു സ്വാഭാവിക ടോണിക് പോലെ പ്രവർത്തിക്കും.

ഇതൊരു പോഷകക്കൂട്ടാണെങ്കിലും ഇതിന് നല്ല കനമുള്ളതിനാൽ (ഗുരു സ്വഭാവം) വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും കുറഞ്ഞവരോ കഫക്കെട്ടുള്ളവരോ ഇത് വലിയ അളവിൽ കഴിക്കുന്നത് വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കാം. കൂടാതെ ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ സ്വാഭാവിക മധുരം ധാരാളമുള്ളതുകൊണ്ട് പ്രമേഹമുള്ളവർ ഇത് കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കൂട്ടാൻ ഇടയാക്കും. ഗുരുതരമായ നാഡീരോഗങ്ങൾക്ക് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ സ്വയംചികിത്സയായി പരീക്ഷിക്കാതെ, ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ദ്ധന്റെ കൃത്യമായ പരിശോധനയ്ക്കും നിർദ്ദേശത്തിനും ശേഷം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

വയറിളക്കത്തിനും ഐ.ബി.എസ് (IBS) പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പത്തൊലി കഷായം

കുടലിന്റെ ആരോഗ്യം താളംതെറ്റി അടിക്കടിയുണ്ടാകുന്ന വയറിളക്കത്തിനും, ഇന്ന് ഒട്ടേറെപ്പേരെ അലട്ടുന്ന ഇറിറ്റബിൾ ബവൽ സിൻഡ്രോം (IBS) അഥവാ കുടലിന്റെ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി കൊണ്ടുള്ള കഷായം ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പത്തൊലിയിൽ ധാരാളമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകളും ഇതിന്റെ കഷായ-തിക്ത രസങ്ങളും (തുവർപ്പും കൈപ്പും) കുടലിലെ അമിതമായ സങ്കോചങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനും അയഞ്ഞുപോകുന്ന മലത്തെ മുറുക്കാനും (സ്തംഭന സ്വഭാവം) സഹായിക്കുന്നവയാണ്. വയറിളക്കം വരുമ്പോൾ കുടലിൽ നിന്ന് അമിതമായി ജലാംശം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് തടയാനും കുടലിന്റെ ആവരണത്തിലുണ്ടാകുന്ന വീക്കം ശമിപ്പിക്കാനും ഇതിലെ തുവർപ്പ് ഗുണം ഉപകരിക്കും. ആയുർവേദത്തിൽ ഗ്രഹണി എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഐ.ബി.എസ് പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളിൽ കുടലിന്റെ ദഹനശേഷിയെയും ഗ്രഹണശക്തിയെയും വീണ്ടെടുക്കാൻ പഴയ ചികിത്സാവിധികളിൽ 30 മുതൽ 40 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഈ കഷായത്തിന്റെ അളവായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളത്.

വിട്ടുമാറാത്ത എക്കിൾ, വരണ്ട ചുമ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂനീര്

പുതിയ ഇലിപ്പപ്പൂക്കൾ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്ന പുത്തൻ നീര് ചില പ്രത്യേക ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് പാരമ്പര്യമായി നൽകാറുള്ള ഒന്നാണ്. നാഡികളുടെ അസ്വസ്ഥത കൊണ്ടോ നെഞ്ചിലെ വരൾച്ച കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത എക്കിൾ (Hiccups), തൊണ്ട വറ്റിവരണ്ടുണ്ടാകുന്ന ചുമ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി 20 മുതൽ 25 മില്ലിലിറ്റർ വരെ ഇലിപ്പപ്പൂനീര് ഉപയോഗിക്കാൻ ചില പഴയ ചികിത്സാക്കുറിപ്പുകളിൽ കാണാം.

വരണ്ട ചുമയ്ക്കും തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതയ്ക്കും: ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിൽ അല്പം തേൻ ചേർത്ത് കുടിക്കുന്നത് നെഞ്ചിലെ കഫക്കെട്ട് അയയാനും വിട്ടുമാറാത്ത വരണ്ട ചുമ ശമിക്കാനും സഹായിക്കും..

ബീജക്കുറവ്, ശീഘ്രസ്ഖലനം, മുലപ്പാൽ വർദ്ധനവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലും കൽക്കണ്ടവും ചേർത്ത് കാച്ചിയത്

ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചതോ പുത്തൻ പൂവോ പശുവിൻപാലിൽ വേവിച്ച് കൽക്കണ്ടം ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധപ്പാൽ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രധാതു പുഷ്ടിക്കും, പ്രസവശേഷം അമ്മമാരിലുണ്ടാകുന്ന മുലപ്പാൽക്കുറവിനും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു രസായന കൂട്ടായി നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രത്തിൽ ഇലിപ്പപ്പൂവിനെ 'ബലശുക്രകരം' എന്നും 'ശുക്രളം' എന്നുമാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. ശരീരത്തിലെ ഏഴാമത്തെ ധാതുവായ ശുക്രത്തെ പോഷിപ്പിക്കാനും ഓജസ്സ് കൂട്ടാനും ഇതിന്റെ മധുരരസത്തിനും ശീതവീര്യത്തിനും പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ തിളപ്പിച്ച് കൽക്കണ്ടം കൂടി ചേർക്കുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ധാതുവർദ്ധക (ബൃംഹണ) ഗുണം ഇരട്ടിയാകുന്നു.

പുരുഷന്മാരിലെ ബീജത്തിന്റെ എണ്ണക്കുറവ് (Oligospermia), ചലനശേഷിക്കുറവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഈ കൂട്ട് ആഹാരൗഷധമായി നൽകിവരുന്നു. നാഡീവ്യൂഹത്തിനുണ്ടാകുന്ന അമിത ഉത്തേജനവും വാതകോപവും ശാന്തമാക്കാൻ ഇതിലെ തണുപ്പും കൊഴുപ്പും സഹായിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ലൈംഗിക തളർച്ചയും ശീഘ്രസ്ഖലനവും (Premature ejaculation) നിയന്ത്രിക്കാൻ നാഡികൾക്ക് ബലം പകരുന്ന ഒന്നായി ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ കണ്ടിരുന്നു.

പ്രസവാനന്തരം അമ്മമാരിലുണ്ടാകുന്ന മുലപ്പാൽ കുറവിനും (സ്തന്യക്ഷയം) ഈ കൂട്ട് പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ആയുർവേദ തത്ത്വപ്രകാരം രസധാതുവിന്റെ ഉപധാതുവാണ് മുലപ്പാൽ (സ്തന്യം). കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയ ശേഷം അമ്മയുടെ ശരീരം അതീവ ക്ഷീണത്തിലാവുകയും ധാതുക്കൾക്ക് ശോഷണം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, രസധാതുവിനെ അതിവേഗം പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം പാൽക്കൂട്ടുകൾ സ്വാഭാവികമായി മുലപ്പാൽ ഉൽപാദനം വർദ്ധിക്കാൻ (Galactagogue action) പ്രേരണ നൽകും. പരമ്പരാഗതമായി 40 മുതൽ 50 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇതിന്റെ അളവായി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഈ പോഷകക്കൂട്ട് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതീവ ജാഗ്രത പുലർത്തേണ്ട ചില ശാസ്ത്രീയ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ തന്നെ സ്വാഭാവിക പഞ്ചസാര വളരെ കൂടുതലാണ്; അതിനൊപ്പം കൽക്കണ്ടവും പാലും കൂടി ചേരുമ്പോൾ അമിതമായ കലോറിയും പഞ്ചസാരയും അടങ്ങിയ ഒന്നായി ഇത് മാറുന്നു. അതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ള പുരുഷന്മാരോ, ഗർഭകാല പ്രമേഹത്തിന്റെ (Gestational Diabetes) ചരിത്രമുള്ള അമ്മമാരോ ഇത് കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് അപകടകരമായ രീതിയിൽ ഉയർത്താൻ ഇടയാക്കും.

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള പുകച്ചിൽ, പനി, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയുടെ ശീതകഷായം

വേനൽക്കാലത്തോ മറ്റ് ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾ മൂലമോ ശരീരത്തിൽ പിത്തം അധികരിച്ച് ഉഷ്ണം കൂടുമ്പോഴാണ് പലർക്കും മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ കടുത്ത നീറ്റലും, കൈകാലുകളിൽ തീക്കനൽ വെച്ചതുപോലുള്ള പുകച്ചിലും, ഒപ്പം ചൂടുപനിയും അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന്റെ ഉൾച്ചൂട് ശമിപ്പിക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഇലിപ്പപ്പൂവോ മരത്തൊലിയോ കൊണ്ടുള്ള ശീതകഷായം (Cold Infusion).

ആയുർവേദത്തിലെ പഞ്ചവിധ കഷായ കൽപ്പനകളിൽ ഒന്നായ 'ഹിമ കൽപ്പന'യാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അതായത്, ഔഷധഭാഗങ്ങൾ വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം, നല്ല ശുദ്ധമായ ഇലിപ്പപ്പൂവോ തൊലിയോ ചതച്ച് തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ നിശ്ചിത സമയം ഇട്ടുവെച്ച ശേഷം അരിച്ചെടുക്കുന്ന രീതിയാണിത്. തിളപ്പിക്കാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ സസ്യത്തിലെ തണുപ്പ് പകരുന്ന ശീതവീര്യവും സൂക്ഷ്മ ഘടകങ്ങളും ഒട്ടും നഷ്ടപ്പെടാതെ കിട്ടാൻ ഈ രീതി സഹായിക്കും. പരമ്പരാഗത ചികിത്സാവിധികളിൽ 30 മുതൽ 40 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇത് സേവിക്കാൻ നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ മാധുര്യവും സ്നിഗ്ദ്ധതയും, മരത്തൊലിയിലെ തുവർപ്പും രക്തത്തിലെയും മൂത്രാശയത്തിലെയും അമിത പിത്തത്തെ ശാന്തമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. കഠിനമായ വെയിലത്തു നടക്കുമ്പോഴോ ശരീരത്തിൽ നിർജ്ജലീകരണം സംഭവിക്കുമ്പോഴോ ഉണ്ടാകുന്ന മൂത്രക്കടച്ചിലിനും പുകച്ചിലിനും ഇത് നല്ലൊരു ആശ്വാസം നൽകും. പനിയോടൊപ്പം ശരീരമാകെ വല്ലാത്ത പുകച്ചിലും വിയർപ്പും അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ഉൾച്ചൂട് കുറയ്ക്കാനും, കൈവെള്ളയിലും കാൽവെള്ളയിലും അനുഭവപ്പെടുന്ന കാന്തൽ ശമിപ്പിക്കാനും ഈ ശീതകഷായം ഒരു സ്വാഭാവിക കൂളന്റായി പ്രവർത്തിക്കും.

പൊതുവായ ശരീരബലഹീനതയ്ക്കും തളർച്ചയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ കാച്ചിയതോ ശീതകഷായമോ

പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നുപോകുന്ന ഒരവസ്ഥയുണ്ട്. ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ വന്ന് മാറിയ ശേഷമോ, കഠിനമായ അധ്വാനം കൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രായമാകുമ്പോഴോ ഒക്കെ ശരീരം ഒന്നിനും വയ്യാതെ, ഒട്ടും ഉന്മേഷമില്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചുപോകുന്ന ഇത്തരം 'ജനറൽ ഡെബിലിറ്റി' (General Debility) അഥവാ പൊതുവായ ശാരീരിക തളർച്ചയുള്ളവർക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഒരു ഉത്തമ ടോണിക്കായി ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ഇവിടെ രണ്ട് രീതിയിലാണ് ഇതിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗം പറയുന്നത്. ഒന്ന്, നല്ല ഉണങ്ങിയ ഇലിപ്പപ്പൂവ് പശുവിൻപാലിലിട്ട് നന്നായി തിളപ്പിച്ചു കാച്ചിയെടുക്കുക; രണ്ടാമത്തേത്, പൂക്കൾ തണുത്ത വെള്ളത്തിലിട്ട് വെച്ച് ഊറിയെടുക്കുന്ന സത്ത് അഥവാ ശീതകഷായമായി കഴിക്കുക.

ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത ആയുർവേദം പറയുന്ന 'ബൃംഹണ' സ്വഭാവമാണ്. അതായത്, ക്ഷയിച്ചുപോയ ശരീരധാതുക്കൾക്ക് ഉടനടി പോഷണം നൽകി പേശികൾക്കും കോശങ്ങൾക്കും പുതുജീവൻ പകരാനുള്ള കഴിവ്. പാലിലിട്ട് കാച്ചുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ബലവർദ്ധക ശേഷി ഇരട്ടിയാവുന്നു. രക്തത്തിലെയും മാംസപേശികളിലെയും തളർച്ച മാറ്റി ശരീരത്തിന് കായികബലം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഈ പോഷകക്കൂട്ട് പണ്ടുകാലം മുതലേ വൈദ്യന്മാർ പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇനി ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂടോ, കൈകാലുകളിൽ എരിച്ചിലോ ഉള്ളവർക്കാണെങ്കിൽ പാൽ കാച്ചുന്നതിന് പകരം ഇതിന്റെ ശീതകഷായം കുടിക്കുന്നത് ഉൾച്ചൂട് മാറ്റി ക്ഷീണമകറ്റാൻ സഹായിക്കും.

വ്രണങ്ങൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാൻ:

ഉണങ്ങാൻ വൈകുന്ന പഴയ മുറിവുകൾ, പഴുപ്പുള്ള വ്രണങ്ങൾ എന്നിവ ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് വെന്ത കഷായം കൊണ്ട് കഴുകുന്നത് അണുബാധകൾ നീക്കാനും പുതിയ കോശങ്ങൾ വന്ന് മുറിവ് വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാനും സഹായിക്കും.

മോണരോഗങ്ങൾക്കും വായ്നാറ്റത്തിനും:

ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിൽ അല്പം ഉപ്പ് ചേർത്ത് ചെറുചൂടോടെ കവിൾക്കൊള്ളുന്നത് മോണയിൽ നിന്ന് ചോര വരുന്നത് തടയാനും വായ്പുണ്ണ്, പല്ലുവേദന എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും ഉത്തമമാണ്.

കാൽപാദം വിണ്ടുകീറുന്നതിന്:

ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഇലിപ്പയെണ്ണ കാൽപാദങ്ങളിൽ പുരട്ടി തിരുമ്മുന്നത് പാദങ്ങളിലെ വരൾച്ചയും ആഴത്തിലുള്ള വിള്ളലുകളും മാറാൻ സഹായിക്കും. വരട്ടുചൊറി, ചിരങ്ങ് തുടങ്ങിയ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇത് പുറമെ പുരട്ടാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പ ചേരുവയായുള്ള ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

ഇലിപ്പയുടെ പൂവും മരത്തൊലിയും പ്രധാന ചേരുവകളായി വരുന്ന, ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്ന പ്രമുഖ ക്ലാസിക്കൽ യോഗങ്ങളും അവയുടെ ഔഷധപ്രയോജനങ്ങളും വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാം.

മധൂകാസവം (Madhukasavam)

ഇലിപ്പപ്പൂവ് പ്രധാന ചേരുവയായി തയ്യാറാക്കുന്ന ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഔഷധമാണിത്. പൂവിലെ സ്വാഭാവിക മധുരം പുളിപ്പിച്ച് (Fermentation) ഔഷധഗുണം ഇറക്കിയാണ് ഇത് നിർമ്മിക്കുന്നത്. രോഗങ്ങൾ വന്ന് ശരീരം വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞുപോവുക (ശോഷം), നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന കടുത്ത ക്ഷീണം, അകാരണമായ രക്തസ്രാവം (രക്തപിത്തം), ചിലതരം ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കാണ് ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ മാധൂകാസവം നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്.

വസ്ത്യാമയാന്തക ഘൃതം (Vastyamayantaka Ghritam)

മൂത്രാശയ സംബന്ധമായ (വസ്തി) രോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ നൽകുന്ന അതീവ വിശിഷ്ടമായ ഒരു നെയ് മരുന്നാണിത്. ഇതിൽ കൽക്കമായി അരച്ചുചേർക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇലിപ്പ. മൂത്രക്കല്ല്, മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള കടുത്ത എരിച്ചിൽ, പ്രമേഹത്തോടനുബന്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന മൂത്രാശയ തകരാറുകൾ എന്നിവ ശാന്തമാക്കാൻ ഈ ഘൃതത്തിന് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.

അഭയാരിഷ്ടം (Abhayarishtam)

അർശ്ശസ് (പൈൽസ്), വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം എന്നിവയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കുറിക്കപ്പെടുന്ന ജനപ്രിയ ഔഷധമാണ് അഭയാരിഷ്ടം. ഇതിൽ കടുക്ക പ്രധാന ദ്രവ്യമാണെങ്കിലും, മരുന്ന് ശരിയായ രീതിയിൽ പുളിക്കുന്നതിനും ഒപ്പം മലവിസർജ്ജനം സുഗമമാക്കാനും ഇതിൽ ഇലിപ്പപ്പൂവ് ചേർക്കുന്നു. ദഹനശേഷി കൂട്ടാനും വയറിലെ വായുകോപം ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കും.

ചന്ദനാസവം (Chandanasavam)

ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ഉൾച്ചൂട് ശമിപ്പിക്കാൻ നൽകുന്ന ചന്ദനാസവത്തിൽ ചന്ദനത്തോടൊപ്പം തന്നെ തുല്യ പ്രാധാന്യത്തോടെ ഇലിപ്പപ്പൂവും ഒരു ചേരുവയായി വരുന്നുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ തണുപ്പ് പകരുന്ന ശീതവീര്യം മൂത്രാശയത്തിലെ അണുബാധകൾ, കടുത്ത നീറ്റൽ, പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രക്ഷയം, ദേഹമാസകലമുള്ള പുകച്ചിൽ എന്നിവ മാറ്റാൻ മികച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ന്യഗ്രോധ്യാദി ചൂർണ്ണം (Nyagrodhadi Churnam)

ആൽമര വർഗ്ഗത്തിലെ ഔഷധവൃക്ഷങ്ങളുടെ തൊലികൾ ചേർത്തുള്ള ഈ യോഗത്തിൽ ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പത്തൊലിയിലെ തുവർപ്പ് (കഷായ രസം) രക്തത്തിലെ അമിതമായ പഞ്ചസാരയെയും മൂത്രത്തിലെ മാലിന്യങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, പ്രമേഹ രോഗികൾക്കും മൂത്രാശയ അസുഖങ്ങൾ ഉള്ളവർക്കും ഇതൊരു ഉത്തമ ഔഷധപ്പൊടിയാണ്.

ലക്ഷ്മണാരിഷ്ടം (Lakshmanarishta)

സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയ സംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് നൽകിവരുന്ന പ്രധാന ആസവമാണിത്. അമിത രക്തസ്രാവം (Menorrhagia), ക്രമം തെറ്റിയ ആർത്തവം, ആർത്തവ സമയത്തെ കടുത്ത ശാരീരിക ക്ഷീണം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്മണാരിഷ്ടത്തിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ ബലവർദ്ധക-രക്തസ്തംഭന ഗുണങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

സ്തന്യജനന രസായനം (Stanyajanana Rasayanam)

പ്രസവശേഷം അമ്മമാരിൽ മുലപ്പാൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും പ്രസവക്ഷീണം മാറ്റി ശരീരത്തിന് പൂർണ്ണമായ ആരോഗ്യം തിരികെ നൽകാനും നൽകുന്ന ഒരു രസായനക്കൂട്ടാണിത്. ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ മാധുര്യവും ധാതുപോഷണ സ്വഭാവവും രസധാതുവിനെ പരിപോഷിപ്പിച്ച് മുലപ്പാൽ ഉൽപാദനം കൂട്ടാൻ സ്വാഭാവികമായി സഹായിക്കുന്നു.

ഈ പറഞ്ഞ ക്ലാസിക്കൽ ഔഷധങ്ങളിലെല്ലാം ഇലിപ്പയുടെ സാന്നിധ്യം ഓരോ പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ശാരീരിക പ്രകൃതിയും ദഹനശേഷിയും നിലവിലെ രോഗാവസ്ഥയും പൂർണ്ണമായി പരിശോധിച്ച ശേഷം മാത്രമാണ് ഇത്തരം ഘൃതങ്ങളും അരിഷ്ടങ്ങളും കഴിക്കേണ്ട അളവ് ഒരു ഡോക്ടർ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഇവയൊന്നും തന്നെ സ്വയംചികിത്സയായി മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിൽ നിന്ന് വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കാതെ, യോഗ്യതയുള്ള ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം കൃത്യമായ പഥ്യത്തോടെ ശീലിക്കുക.

ഇലിപ്പയുടെ വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ

നമ്മുടെ നാട്ടിലും ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഇലിപ്പ പല പേരുകളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓരോ പ്രദേശത്തും ഈ മരത്തെ വിളിക്കുന്ന പ്രധാന പേരുകൾ:

മലയാളം: ഇലിപ്പ, ഇരിപ്പ, മധൂകം

സംസ്കൃതം: മധൂകഃ, മധുപുഷ്പഃ, മധുസ്രവഃ, ഗൂഢപുഷ്പഃ, തീക്ഷ്ണസാരഃ (പൂവിലെ തേൻ പോലുള്ള മാധുര്യവും സവിശേഷതകളും കൊണ്ടാണ് സംസ്കൃതത്തിൽ ഈ പേരുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നത്)

ഇംഗ്ലീഷ്: ഇന്ത്യൻ ബട്ടർ ട്രീ (Indian Butter Tree), മഹുവ ട്രീ (Mahua Tree) (വിത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വെണ്ണ പോലുള്ള കട്ടിയുള്ള കൊഴുപ്പടങ്ങിയ എണ്ണ കാരണമാണ് 'ഇന്ത്യൻ ബട്ടർ ട്രീ' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്)

ഹിന്ദി: മഹുവ (Mahua), മഹുവ്വാ (Mahuwa)

തമിഴ്: ഇലുപ്പൈ (Iluppai)

തെലുങ്ക്: ഇപ്പ ചെട്ടു (Ippa chettu)

കന്നഡ: ഇപ്പേ മര (Hippe mara)

മറാഠി: മോഹ (Moha), മഹുവ

ബംഗാളി: മഹുവാ (Mahua), മൗൽ (Maul)

ഒഡിയ: മഹുല (Mahula)

ഇലിപ്പയുടെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയും വിതരണവും (Geographical Distribution)

ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ തനതായ ഒരു വൃക്ഷമാണ് ഇലിപ്പ. ഉഷ്ണമേഖലാ കാലാവസ്ഥയിലും വരണ്ട കാലാവസ്ഥയിലും ഒരുപോലെ കരുത്തോടെ വളരുന്ന ഈ മരം പ്രധാനമായും ഇന്ത്യ, നേപ്പാൾ, ശ്രീലങ്ക, ബംഗ്ലാദേശ്, മ്യാൻമർ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലാണ് സ്വാഭാവികമായി കണ്ടുവരുന്നത്.

ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന സാന്നിധ്യം

ഭാരതത്തിൽ ഉടനീളം കാണാമെങ്കിലും മധ്യേന്ത്യയിലെയും കിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിലെയും ഇലപൊഴിയും കാടുകളിലാണ് (Tropical Deciduous Forests) ഇലിപ്പ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വളരുന്നത്.

മധ്യപ്രദേശ്, ഛത്തീസ്ഗഢ്, ജാർഖണ്ഡ്, ഒഡീഷ, ബിഹാർ, മഹാരാഷ്ട്ര, ഉത്തർപ്രദേശ്, ആന്ധ്രപ്രദേശ്, തെലങ്കാന എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ കാടുകളിലും മലയോര ഗ്രാമങ്ങളിലും ഇലിപ്പ സമൃദ്ധമായി കാണാം. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ വനവാസി ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗം കൂടിയാണ് വേനൽക്കാലത്ത് താഴെ വീഴുന്ന ഇലിപ്പപ്പൂക്കളും വിത്തുകളും ശേഖരിക്കൽ.

കേരളത്തിലും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലും

ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളായ കേരളം, തമിഴ്നാട്, കർണ്ണാടക എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇലിപ്പയ്ക്ക് വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്.

കേരളത്തിൽ പണ്ടുകാലത്ത് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ പറമ്പുകളിലും, വഴിയോരങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് പഴയ കാവുകളിലും അമ്പലപ്പറമ്പുകളിലുമെല്ലാം ഇലിപ്പ സ്ഥിരസാന്നിധ്യമായിരുന്നു.

വനപ്രദേശങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഇലപൊഴിയും ഈർപ്പവനങ്ങളിലും (Moist deciduous forests), വരണ്ട ഇലപൊഴിയും കാടുകളിലും (Dry deciduous forests), സമതലങ്ങളോടു ചേർന്ന പുഴയോരങ്ങളിലുമാണ് ഇത് പ്രധാനമായും വളരുന്നത്. പാലക്കാട്, വയനാട്, ഇടുക്കി, കൊല്ലം ജില്ലകളുടെ മലയോര മേഖലകളിലും സമതലങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും പഴയ ഇലിപ്പമരങ്ങൾ കാണാം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ അവയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ അറിവുകൾ പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദേശമല്ല. ഒരേ രോഗത്തിന് പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാരീതി മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്.

സ്വയം ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും. അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, കൃഷി, ആരോഗ്യം, നാട്ടറിവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ Village Tips കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അംഗമാകൂ.

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.
ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏
© All Rights Reserved.

സഹചരാദി തൈലം: ഗുണങ്ങൾ, ചേരുവകൾ, ഉപയോഗരീതി

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 20 Sep 2026 18:13:05 +0000

നടക്കുമ്പോൾ കാലിന്റെ അടിഭാഗത്ത് വേദന, ഇടുപ്പിലും അരക്കെട്ടിലും അസ്വസ്ഥത, കാലുകളിൽ ഇടയ്ക്കിടെ വലിച്ചിൽ... ഇത്തരം ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പലരെയും അലട്ടാറുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ദീർഘനേരം ഇരുന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്കും അധികം നടക്കേണ്ടി വരുന്നവർക്കും ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിചിതമായിരിക്കും. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു തൈലമാണ് സഹചരാദി തൈലം (Sahacharadi Thailam).

പ്രധാനമായും വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പേശികളുടെയും സന്ധികളുടെയും പരിപാലനത്തിനുമായി സഹചരാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. ഇതിന്റെ ചേരുവകൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, ശരീരത്തിൽ പുരട്ടുന്ന രീതികൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ തൈലം പരിചയപ്പെടുന്നത് സഹായകരമായിരിക്കും.

സഹചരാദി തൈലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം?

ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ വിവരങ്ങൾ അറിയാൻ നമ്മുടെ Village Tips ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റ് വായിക്കാം.

കുറിപ്പ്: ഈ ലേഖനത്തിലെ ഔഷധഗുണങ്ങളും പ്രയോഗങ്ങളും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഏതെങ്കിലും രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് സ്വയം ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുക.

സഹചരാദി തൈലം – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശം

സഹചരാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ചികിത്സാസ്ഥാനം, 21-ാം അധ്യായത്തിലെ 67–69 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ കാണാം.

ആയുർവേദാചാര്യനായ വാഗ്ഭടൻ ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ സഹചരവും ദശമൂലവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് തൈലം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും അതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളും വിവരിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 67

സമൂലശാഖസ്യ സഹാചരസ്യ തുലാം സമേതാം ദശമൂലതശ്ച ।

പലാനി പഞ്ചാശദഭീരുതശ്ച പാദാവശേഷം വിപചേദ്വഹേപാം ॥

ശ്ലോകം 68

തത്ര സേവ്യനഖകുഷ്ഠഹിമൈലാസ്പൃക്പ്രിയങ്ഗുനലികാംബുശിലാജൈഃ ।

ലോഹിതാനലദലോഹസുരാഹ്വൈഃ കോപനാമിശിതുരുഷ്കനതൈശ്ച ॥

ശ്ലോകം 69

തുല്യക്ഷീരം പാലികൈസ്തൈലപാത്രം സിദ്ധം കൃച്ഛ്രാഞ്ഛീലിതം ഹന്തി വാതാൻ ।

കമ്പാക്ഷേപസ്തംഭശോഷാദിയുക്താൻ ഗുൽമോന്മാദൗ പീനസം യോനിരോഗാൻ ॥

ശ്ലോകം 67: കഷായ ദ്രവ്യങ്ങളും പാകവിധിയും

സമൂലശാഖസ്യ സഹാചരസ്യ തുലാം സമേതാം ദശമൂലതശ്ച ।

പലാനി പഞ്ചാശദഭീരുതശ്ച പാദാവശേഷം വിപചേദ്വഹേപാം ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കഷായ നിർമ്മാണത്തിനായുള്ള ഔഷധങ്ങളും അവയുടെ അളവുമാണ് ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നത്. 'സമൂലശാഖസ്യ' എന്നാൽ വേരും തണ്ടും ശാഖകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള സമൂലമായ ഭാഗം എന്നാണ് അർത്ഥം; 'സഹാചരസ്യ' എന്നാൽ കരിങ്കുറിഞ്ഞി (സഹചര) എന്ന വിശിഷ്ട വാതഹര ഔഷധത്തിന്റെയും; 'തുലാം' എന്നാൽ ഒരു തുലാം അഥവാ നൂറു പലം (4.8 കിലോഗ്രാം) എടുക്കണം. 'സമേതാം ദശമൂലതശ്ച' എന്ന പദത്തിലൂടെ, സഹചരത്തിന് സമമായി (ഒരു തുലാം അളവിൽ) പത്തു വേരുകൾ അടങ്ങിയ ദശമൂലവും (ഓരോന്നും പത്തു പലം വീതം) ഒപ്പം ചേർക്കണം എന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നു. 'പലാനി പഞ്ചാശത്' എന്നാൽ അൻപത് പലം (2.4 കിലോഗ്രാം) അളവിൽ; 'അഭീരുതശ്ച' എന്നാൽ അഭീരു അഥവാ ശതാവരിക്കിഴങ്ങും ഇതിലേക്ക് ചേർക്കണം. 'വഹേ അപാം' എന്നാൽ ഒരു വഹ (നാല് ദ്രോണം അഥവാ ഏകദേശം 49.152 ലിറ്റർ) ശുദ്ധജലത്തിൽ; 'വിപചേദ്' എന്നാൽ സാവധാനം മന്ദാഗ്നിയിൽ തിളപ്പിച്ചു വറ്റിക്കണം; 'പാദാവശേഷം' എന്നാൽ ചേർത്ത വെള്ളത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് (ഏകദേശം 12.288 ലിറ്റർ) മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്നതുവരെ തിളപ്പിച്ച് അരിച്ചെടുക്കണം എന്നാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ പദാർത്ഥതത്ത്വം.

ശ്ലോകം 68: കൽക്ക ദ്രവ്യങ്ങൾ (അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട സുഗന്ധ-ഔഷധങ്ങൾ)

തത്ര സേവ്യനഖകുഷ്ഠഹിമൈലാസ്പൃക്പ്രിയങ്ഗുനലികാംബുശിലാജൈഃ ।

ലോഹിതാനലദലോഹസുരാഹ്വൈഃ കോപനാമിശിതുരുഷ്കനതൈശ്ച ॥

കഷായത്തിലേക്ക് അരച്ചു ചേർക്കേണ്ട കൽക്കൗഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ നാമകരണം ചെയ്യുന്നത്. 'തത്ര' എന്നാൽ മുൻപ് തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ കഷായത്തിലേക്ക് താഴെ പറയുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ചേർക്കണം എന്നാണ് സൂചന: 'സേവ്യ' എന്നാൽ രാമച്ചവും (ഉശീരം); 'നഖ' എന്നാൽ ഒരിനം ശംഖ്/ചിപ്പി; 'കുഷ്ഠ' എന്നാൽ കൊട്ടം; 'ഹിമ' എന്നാൽ ശീതവീര്യമുള്ള ചന്ദനവും; 'ഏലാ' എന്നാൽ ഏലത്തരിയും; 'സ്പൃക്' എന്നാൽ സ്പൃക്കാ (കരിന്തുമ്പ Anisomeles malabarica); 'പ്രിയങ്ഗു' എന്നാൽ ഞാഴൽപൂവും; 'നലികാ' എന്നാൽ വയന / വഴനത്തോൽ; 'അമ്ബു' എന്നാൽ ഇരുവേലിയും; ' ശിലാജൈഃ' (ശൈലേയ) എന്നാൽ കൽപ്പൂവും (ശൈലേയം). തുടർന്നുള്ള വരിയിൽ 'ലോഹിത' എന്നാൽ രക്തവർണ്ണമുള്ള മഞ്ജിഷ്ഠയും; 'അനലദ' (നലദ) എന്നാൽ ജടാമാഞ്ചിയും; 'ലോഹ' എന്നാൽ അകിലും (അഗരു); 'സുരാഹ്വൈഃ' എന്നാൽ ദേവതാഹ്വയം അഥവാ ദേവദാരുവും; 'കോപനാ' എന്നാൽ ചോരകം (Angelica glauca). 'മിശി' എന്നാൽ ശതകുപ്പയും; 'തുരുഷ്ക' എന്നാൽ തുരുഷ്കം അഥവാ സിൽഹരസം (Liquidambar orientalis)' നതൈശ്ച' എന്നാൽ തഗരവും കൂടി ചേർത്ത അരപ്പാണ് കൽക്കമായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

ശ്ലോകം 69: സ്നേഹപാകവും രോഗശമന ഫലശ്രുതിയും

തുല്യക്ഷീരം പാലികൈസ്തൈലപാത്രം സിദ്ധം കൃച്ഛ്രാഞ്ഛീലിതം ഹന്തി വാതാൻ ।

കമ്പാക്ഷേപസ്തംഭശോഷാദിയുക്താൻ ഗുൽമോന്മാദൗ പീനസം യോനിരോഗാൻ ॥

തൈലത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ട പാകവിധിയും അതിന്റെ അത്ഭുതകരമായ രോഗശാന്തി ഗുണങ്ങളുമാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. 'തുല്യക്ഷീരം' എന്നാൽ തൈലത്തിന് തുല്യമായ അളവിൽ (ഒരു പാത്രം) പശുവിൻപാലും; 'പാലികൈഃ' എന്നാൽ മുൻ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞ കൽക്കദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും ഓരോ പലം (48 ഗ്രാം വീതം) എടുത്തു നല്ലതുപോലെ അരച്ചതും; 'തൈലപാത്രം' എന്നാൽ ഒരു പാത്രം അഥവാ ഒരു ആഢകം (3.072 ലിറ്റർ) നല്ലെണ്ണയും മുൻപ് തയ്യാറാക്കിയ കഷായത്തോടൊപ്പം സമന്വയിപ്പിച്ച്; 'സിദ്ധം' എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയമായി മന്ദാഗ്നിയിൽ ജലാംശം പൂർണ്ണമായും വറ്റിച്ച് പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന ഈ തൈലം; 'ശീലിതം' എന്നാൽ അഭ്യംഗം (തേച്ചു കുളി), പാനം, വസ്തി തുടങ്ങിയ വിധികളിലൂടെ ചിട്ടയായി സേവിക്കുകയോ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ; 'കൃച്ഛ്രാൻ വാതാൻ ഹന്തി' എന്നാൽ മറ്റൊന്നിനാലും സുഖപ്പെടുത്താൻ പ്രയാസമേറിയ (കൃച്ഛ്രസാധ്യമായ) ഘോര വാതരോഗങ്ങളെപ്പോലും വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

തുടർന്ന് അത്തരം രോഗാവസ്ഥകളെ വ്യക്തമാക്കുന്നു: 'കമ്പ' എന്നാൽ അവയവങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥയും (Tremors / Parkinsonism); 'ആക്ഷേപ' എന്നാൽ അനിയന്ത്രിതമായ പേശിവലിവ് അല്ലെങ്കിൽ കോച്ചിപ്പിടുത്തം (Convulsions / Spasms); 'സ്തംഭ' എന്നാൽ ശരീരം ചലനമറ്റു മരവിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയും (Stiffness); 'ശോഷ' എന്നാൽ പേശികളും അസ്ഥികളും മെലിഞ്ഞുപോകുന്ന അവസ്ഥയും (Emaciation / Atrophy); 'ആദിയുക്താൻ' എന്നാൽ ഇവയോട് അനുബന്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന പക്ഷാഘാതം, ഗ്രധ്രസി (Sciatica) തുടങ്ങിയ മറ്റെല്ലാ മഹാവാതരോഗങ്ങളെയും ഈ തൈലം ശമിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ 'ഗുൽമ' എന്നാൽ ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വായുക്കട്ടികളെയും (Abdominal tumors/bloating); 'ഉന്മാദൗ' എന്നാൽ വാതജന്യമായ മാനസിക വിഭ്രാന്തികളെയും; 'പീനസം' എന്നാൽ പഴകിയ നീർവീഴ്ചയെയും മൂക്കടപ്പിനെയും (Chronic Rhinitis / Sinusitis); 'യോനിരോഗാൻ' എന്നാൽ സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയ-യോനീ സംബന്ധമായ സർവ്വ വാതവികാരങ്ങളെയും ഇത് പൂർണ്ണമായും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നു എന്ന് ആചാര്യൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

ഏതെല്ലാം രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് സഹചരാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുന്നത്?

ശ്ലോകം 69-ൽ ആചാര്യൻ എണ്ണിപ്പറയുന്ന രോഗലക്ഷണങ്ങൾ ഇന്നത്തെ പല ന്യൂറോളജിക്കൽ, മസ്കുലോസ്കെലിറ്റൽ പ്രശ്നങ്ങളുമായി നേരിട്ട് ഒത്തുപോകുന്നവയാണ്:

1. കൃച്ഛ്രവാതം (മറ്റൊന്നിനാലും മാറാത്ത കഠിന വാതരോഗങ്ങൾ)

മറ്റ് ചികിത്സകൾ കൊണ്ടൊന്നും ശമിക്കാത്ത, പഴകിയതും സങ്കീർണ്ണവുമായ വാതരോഗങ്ങളെയാണ് 'കൃച്ഛ്രവാതങ്ങൾ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. കാലുകളിലേക്കും അരക്കെട്ടിലേക്കും പടരുന്ന സയാറ്റിക്ക (ഗ്രധ്രസി), ലംബാർ സ്പോണ്ടിലോസിസ്, ഡിസ്ക് തള്ളൽ (IVDP) എന്നിവയിലെല്ലാം ആദ്യത്തെ തെരഞ്ഞെടുപ്പായി ഈ തൈലം മാറുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണ്.

2. കമ്പം (Tremors / അനിയന്ത്രിതമായ വിറയൽ)

ശരീരത്തിനോ കൈകാലുകൾക്കോ ഉണ്ടാകുന്ന അനിയന്ത്രിതമായ വിറയലാണ് കമ്പം. വാർദ്ധക്യസഹജമായ വിറയലുകൾ, പാർക്കിൻസോണിസം (Parkinson's disease), നാഡീബലഹീനത കൊണ്ടുള്ള വിറയൽ എന്നിവയിലെല്ലാം തേച്ചുപിടിപ്പിക്കാനും ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനും ഇത് ഉപയോഗപ്രദമാണ് എന്ന് ആചാര്യൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു .

3. ആക്ഷേപം (Spasms & Convulsions / പേശിവലിവും കോച്ചിപ്പിടുത്തവും)

പേശികൾ പെട്ടെന്ന് കോച്ചിവലിക്കുക, നടക്കുമ്പോഴോ കിടക്കുമ്പോഴോ കാൽവണ്ണയിലെ ഞരമ്പുകൾ പിരിഞ്ഞു കയറുക, നാഡികളുടെ അസ്വസ്ഥത മൂലം ശരീരം വലിഞ്ഞു മുറുകുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലാണ് 'ആക്ഷേപം' എന്ന് പറയുന്നത്. ഇവിടുത്തെ പേശികളെ അയവുള്ളതാക്കാൻ സഹചരാദിയിലെ കരിങ്കുറിഞ്ഞിയും പാലും സഹായിക്കുന്നു.

4. സ്തംഭം (Stiffness / മരവിപ്പും ചലനമില്ലായ്മയും)

രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ നടുവ് നിവർത്താൻ പറ്റാത്ത വിധം മുറുകിയിരിക്കുക (Morning stiffness), സന്ധികൾ ചലിപ്പിക്കാൻ പറ്റാതെ ലോക്കാവുക, പേശികൾ കല്ലിച്ചുപോവുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളെയാണ് സ്തംഭം എന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇത് സന്ധികളിലെ രക്തയോട്ടം വീണ്ടെടുത്ത് അയവ് നൽകുന്നു.

5. ശോഷം (Muscle Wasting / Atrophy / പേശികൾ ഉണങ്ങി മെലിയൽ)

വാതകോപം കൊണ്ട് കൈകാലുകളിലെ മാംസപേശികൾക്ക് ബലക്ഷയം വരിക, പേശികൾ ശോഷിച്ച് വണ്ണം കുറഞ്ഞുപോവുക (Muscle atrophy/dystrophy), പക്ഷാഘാതം വന്ന് ഒരു വശത്തെ ചലനശേഷിയും ബലവും നഷ്ടപ്പെടുക തുടങ്ങിയ സന്ദർഭങ്ങളിൽ നാഡികൾക്കും കോശങ്ങൾക്കും ജീവൻ നൽകാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

6. ഗുൽമം (Abdominal Bloating / വായുക്കട്ടികൾ)

വാതം താഴോട്ട് ശരിയായി ഇറങ്ങിപ്പോകാതെ അടിവയറ്റിൽ തങ്ങിനിന്ന് വായു വീർത്തു കെട്ടുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. മലബന്ധം, ഗ്യാസ് മൂലം വയറിനുള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഉരുണ്ടുകൂടലും വേദനയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന്റെ വസ്തി (Enema) പ്രയോഗങ്ങൾ വിശേഷമാണ്.

7. ഉന്മാദം (വാതജന്യ മാനസിക വിഭ്രാന്തികൾ)

ശരീരത്തിൽ വായു കോപിക്കുമ്പോൾ അത് മനസ്സിനെയും നാഡീവ്യവസ്ഥയെയും ബാധിക്കാറുണ്ട്. അമിതമായ ഭയം, ഉറക്കമില്ലായ്മ, ആകുലത (Anxiety), പെട്ടെന്നുള്ള വിഭ്രാന്തികൾ എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിലെ ജടാമാഞ്ചി, തഗരം, അകിൽ തുടങ്ങിയ മസ്തിഷ്കത്തെ ശാന്തമാക്കുന്ന ഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ഫലം ചെയ്യും.

8. പീനസം (Chronic Sinusitis & Rhinitis / പഴകിയ നീരിറക്കം)

വാതവും കഫവും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന മാറാത്ത മൂക്കടപ്പ്, തുമ്മൽ, തലവേദന, കഫക്കെട്ട് എന്നിവയാണ് പീനസം. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ സഹചരാദി തൈലം നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

9. യോനിരോഗങ്ങൾ (Gynaecological & Pelvic Disorders)

സ്ത്രീകളിലുണ്ടാകുന്ന യോനീവേദന, പ്രസവാനന്തരമുള്ള ഇടുപ്പെല്ല് വേദന, ഗർഭാശയ നാഡികളുടെ ബലഹീനത, യോനീഭാഗത്തെ വരൾച്ച, പെൽവിക് ഓർഗൻ പ്രോലാപ്സ് (ഗർഭാശയം താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന അവസ്ഥ) എന്നിവയിൽ യോനീപി Pichu (എണ്ണയിൽ മുക്കിയ പഞ്ഞി വെക്കൽ) ആയോ ഇടുപ്പിൽ തടവാനോ ഈ തൈലം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് .

10. മറ്റ് പ്രത്യേക പ്രയോഗങ്ങൾ (Other Indications)

വസ്തി ചികിത്സ (Basti treatment): നാഡികളെയും പേശികളെയും ബാധിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണ രോഗങ്ങളിൽ ഗുദമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ എണ്ണ നൽകുന്ന വസ്തി ചികിത്സയ്ക്കായി ഡോക്ടർമാർ സഹചരാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വെരിക്കോസ് വെയിൻ (Varicose veins): കാലുകളിലെ രക്തക്കുഴലുകൾ തടിച്ച് ചുരുണ്ടുകൂടുന്ന വെരിക്കോസ് വെയിൻ പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ രക്തയോട്ടം മെച്ചപ്പെടുത്താനും വാതത്തെ അടക്കാനും ഇത് ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്ന മരുന്നായും (സാധാരണയായി ആവർത്തി തൈലം രൂപത്തിൽ) ഡോക്ടർമാർ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

സഹചരാദി തൈലവും സഹചരാദി കുഴമ്പും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്താണ്?

സഹചരാദി തൈലവും സഹചരാദി കുഴമ്പും തമ്മിൽ എന്താണ് വ്യത്യാസമെന്ന് പലർക്കും സംശയമുണ്ടാകും. രണ്ടിന്റെയും പേര് ഒന്നുതന്നെയായതിനാൽ രണ്ടും ഒരേ ഔഷധമാണെന്ന് കരുതുന്നവരുമുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങളിലും വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

സഹചരാദി തൈലം – എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള യോഗം

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ സഹചരാദി തൈലത്തിന്റെ ശ്ലോകം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, തൈലപാകത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്നേഹദ്രവ്യമായി തൈലം (എള്ളെണ്ണ) പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. സഹചരവും ദശമൂലവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ യോഗം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

സഹചരാദി കുഴമ്പ് – കേരളീയ ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിലെ പ്രത്യേക രൂപം

സഹചരാദി കുഴമ്പിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ചില കേരളീയ ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിൽ എള്ളെണ്ണയ്‌ക്കൊപ്പം ആവണക്കെണ്ണയും പശുവിൻ നെയ്യും ചേർന്ന മിശ്രസ്നേഹം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. അതായത്, ഒന്നിലധികം സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്താണ് ഇത്തരം യോഗങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്നത്.

സഹചരാദി തൈലം എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്?

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശപ്രകാരമാണ് എണ്ണ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. എങ്കിലും സാധാരണയായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ബാഹ്യപ്രയോഗ രീതി താഴെ പറയുന്നതാണ്:

ചെറുചൂടോടെ ഉപയോഗിക്കുക (Indirect Heating): എണ്ണ നേരിട്ട് തീയിൽ വെച്ച് ചൂടാക്കരുത്. ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് എണ്ണയെടുത്ത്, തിളച്ച വെള്ളം വെച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു വലിയ പാത്രത്തിന് മുകളിൽ ഇറക്കിവെച്ച് (Water bath രീതിയിൽ) ചെറുചൂടാക്കുക.

തേച്ചുപിടിപ്പിക്കൽ: വിരൽത്തുമ്പുകൾ കൊണ്ട് വേദനയുള്ള ഭാഗത്തോ (നടുവ്, കാലുകൾ, സന്ധികൾ) അരക്കെട്ടിന് താഴെയോ എണ്ണ നന്നായി പുരട്ടുക. രോമകൂപങ്ങളുടെ ദിശയിലേക്ക് (മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക്) 5 മുതൽ 10 മിനിറ്റ് വരെ മൃദുവായി തടവുക (അഭ്യംഗം). കഠിനമായി അമർത്തി തിരുമ്മാൻ പാടില്ല.

സമയം: എണ്ണ ചർമ്മത്തിലേക്കും പേശികളിലേക്കും നന്നായി ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിനായി 30 മുതൽ 45 മിനിറ്റ് വരെ ശരീരത്തിൽ നിലനിർത്തുക.

കഴുകിക്കളയൽ: അതിനുശേഷം ഇളംചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുക. എണ്ണമയം നീക്കം ചെയ്യാൻ പയറുപൊടിയോ വീര്യം കുറഞ്ഞ ഹെർബൽ സോപ്പോ ഉപയോഗിക്കാം. തൈലം തേച്ചയുടൻ തണുത്ത വെള്ളം ഉപയോഗിക്കുകയോ ഫാനിന്റെ/എസിയുടെ താഴെ ഇരിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക്

സഹചരാദി കുഴമ്പോ തൈലമോ ഒരു കാരണവശാലും ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ പാടില്ല. ആന്തരിക ഉപയോഗത്തിനായി (Oral consumption) തയ്യാറാക്കുന്ന 'ആവർത്തി തൈലങ്ങൾ' പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും രോഗാവസ്ഥയും ദഹനശേഷിയും വിലയിരുത്തി ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിശ്ചയിക്കുന്ന അളവിലും പഥ്യത്തിലും മാത്രമേ സേവിക്കാവൂ.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]

Disclaimer (അറിയിപ്പ്)

പിണ്ഡതൈലം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ | ആയുർവേദ ചികിത്സ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 19 Sep 2026 08:45:13 +0000

ദിവസം മുഴുവൻ ഓടിനടന്ന് പണിയെടുത്ത് രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഉള്ളങ്കാലിൽ തീക്കനൽ വെച്ചതുപോലെ ഒരു പുകച്ചിൽ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അല്ലെങ്കിൽ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് നിലത്തേക്ക് കാൽ കുത്തുമ്പോൾ ഉപ്പൂറ്റിയിൽ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ആ വല്ലാത്ത വേദന? വാതസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളോ സന്ധിവേദനയോ ഉള്ളങ്കാൽ പുകച്ചിലോ വരുമ്പോൾ വീട്ടിലെ മുതിർന്നവർ ആദ്യം ഓർക്കുന്ന പേരാണ് പിണ്ഡതൈലം (Pinda Thailam).

എന്നാൽ വെറുമൊരു സാധാരണ തൈലത്തിനപ്പുറം എന്തുകൊണ്ടാണ് തലമുറകളായി ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാരും പഴമക്കാരും പിണ്ഡതൈലത്തെ ഇത്രയധികം വിശ്വസിക്കുന്നത്? സന്ധികളിലെ നീരും കടുത്ത ചൂടും മാറ്റാൻ തേൻമെഴുകും മഞ്ചിഷ്ടയും ചേർത്ത ഈ കൂട്ട് എങ്ങനെയാണ് അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്?

വാതരക്തത്തിനും ഉപ്പൂറ്റി വേദനയ്ക്കും ആശ്വാസം നൽകുന്ന പിണ്ഡതൈലത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗുണങ്ങളും, ഇത് ആർക്കൊക്കെയാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഫലം ചെയ്യുക, എങ്ങനെയാണ് ശരിയായ രീതിയിൽ പുരട്ടേണ്ടത് എന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

പിണ്ഡതൈലം – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥ പരാമർശം

പിണ്ഡതൈലത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ചികിത്സാസ്ഥാനം 22/22 എന്ന അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ശ്ലോകം:

समधूच्छिष्टमञ्जिष्ठं ससर्जरसशारिवम् ।

पिण्डतैलं तदभ्यङ्गाद्वातरक्तरुजापहम् ॥

സമധൂച്ഛിഷ്ടമഞ്ജിഷ്ഠം സസർജരസശാരിവം ।

പിണ്ഡതൈലം തദഭ്യംഗാദ് വാതരക്തരുജാപഹം ॥

ശ്രീമദ് വാഗ്ഭടാചാര്യൻ അഷ്ടാംഗഹൃദയം ചികിത്സാസ്ഥാനത്തിലെ വാതരക്തചികിത്സ എന്ന ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ഉപദേശിച്ച പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധയോഗമാണ് പിണ്ഡതൈലം. വാതരക്തം മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ കാഠിന്യത്തെയും എരിച്ചിലിനെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ബാഹ്യപ്രയോഗമായി വിധിച്ചിട്ടുള്ള ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ തത്ത്വവിചാരം താഴെ പറയുന്ന വിധമാണ്:

'സമധൂച്ഛിഷ്ടം' (സ + മധൂച്ഛിഷ്ടം):

ഇവിടെ 'മധൂച്ഛിഷ്ടം' എന്ന പദത്തിന് ശുദ്ധമായ തേനീച്ചമെഴുക് എന്നാണ് അർത്ഥം. 'സ' എന്ന ഉപസർഗ്ഗം മെഴുകോടുകൂടി എന്ന ചേർച്ചയെ കുറിക്കുന്നു. വാതരക്തത്തിൽ പിത്തവും രക്തവും കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന അതിതീവ്രമായ എരിച്ചിലിനെയും തൊലിപ്പുറത്തെ വരൾച്ചയെയും ശമിപ്പിക്കാൻ മൃദുത്വവും സ്നിഗ്ദ്ധതയുമുള്ള മധൂച്ഛിഷ്ടം സഹായകമാകുന്നു.

'മഞ്ജിഷ്ഠം':

ആയുർവേദത്തിൽ രക്തപ്രസാദന ഗുണത്തിൽ അഗ്രഗണ്യമായി കരുതുന്ന 'മഞ്ചട്ടി' (Rubia cordifolia) ആണ് മഞ്ജിഷ്ഠ. വാതരക്തത്തിലെ പ്രധാന ദൂഷ്യമായ രക്തത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെയും ചൂടിനെയും ശമിപ്പിക്കാനും, ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന ചുവപ്പുനിറം, തടിപ്പ് എന്നിവ ഇല്ലാതാക്കാനും മഞ്ജിഷ്ഠയുടെ സാന്നിധ്യം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

'സസർജരസം' (സ + സർജരസം):

'സർജരസം' എന്നാൽ വെള്ളപ്പയിനിന്റെ പശ അഥവാ കുന്തിരിക്കം (Resin of Vateria indica) ആകുന്നു. വ്രണരോപണവും (മുറിവുകൾ ഉണക്കുന്നത്) സ്തംഭനഹരവുമായ വീര്യമുള്ള സർജരസത്തോടുകൂടിയാണ് ഈ തൈലം സിദ്ധമാക്കുന്നത്. ഇത് സന്ധികളിലെ കോച്ചിപ്പിടുത്തവും വീക്കവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

'ശാരിവം':

'ശാരിവ' എന്നാൽ പ്രകൃത്യാ അതീവ ശീതവീര്യമുള്ള 'നറുനീണ്ടി' (Hemidesmus indicus) ആകുന്നു. പിത്ത-രക്തഹര ഔഷധങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായ ശാരിവ, രക്തകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന രക്തപ്രസാദനം വരുത്തുകയും സന്ധികളിൽ പുകയുന്ന അഗ്നിയെ ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

'പിണ്ഡതൈലം':

മധൂച്ഛിഷ്ടം, മഞ്ജിഷ്ഠ, സർജരസം, ശാരിവ എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ കൽക്കമായി ചേർത്ത്, എള്ളെണ്ണയും ജലവും പാകവിധിയനുസരിച്ച് കാച്ചി രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന ഘനീഭവിച്ച തൈലവിശേഷത്തിനാണ് 'പിണ്ഡതൈലം' എന്ന് പേര് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

'തദഭ്യങ്ഗാദ്' (തത് + അഭ്യങ്ഗാത്):

'തത്' എന്നാൽ ആ പിണ്ഡതൈലം, 'അഭ്യങ്ഗാത്' എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുക അഥവാ തടവുക എന്ന കർമ്മത്താൽ എന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. രോഗബാധിതമായ സന്ധികളിലോ ശരീരഭാഗങ്ങളിലോ ഈ തൈലം മൃദുവായി തടവുന്നത് രോഗശമനത്തിന് ഉത്തമമാണ്.

'വാതരക്തരുജാപഹം' (വാതരക്ത + രുജാ + അപഹം):

വാതവും രക്തവും ഒരുമിച്ച് കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന വ്യാധിയാണ് 'വാതരക്തം' (Gout / Inflammatory arthritis). ഈ അവസ്ഥയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ വേദനയെയും നീറ്റലിനെയും 'രുജാ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള രുജയെ 'അപഹം'—പൂർണ്ണമായും ശമിപ്പിക്കുന്നത് അഥവാ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് എന്നാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ചികിത്സാപരമായ വീക്ഷണത്തിൽ, വാതരക്തത്തിന്റെ പ്രാരംഭഘട്ടത്തിൽ (ഉത്താന വാതരക്തം) പിത്തവും രക്തവും മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അതികഠിനമായ ദാഹം (പുകച്ചിൽ), സ്പർശാസഹത്വം (തൊടാൻ പോലും പറ്റാത്ത വേദന), ചുവപ്പുനിറം എന്നിവയ്ക്ക് പിണ്ഡതൈലം കൊണ്ടുള്ള അഭ്യംഗം തൽക്ഷണ ശമനം നൽകുന്നു. മഞ്ജിഷ്ഠയും ശാരിവയും രക്തശുദ്ധി വരുത്തുമ്പോൾ, മെഴുകും സർജരസവും ചേർന്ന് വേദനയെ ശമിപ്പിച്ച് സന്ധികൾക്ക് അയവും സ്വാസ്ഥ്യവും നൽകുന്നു.

പിണ്ഡതൈലം (Pinda Thailam): ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

സന്ധികളിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെ കത്തുന്ന വേദന, കാൽപ്പെരുവിരലിലോ ഉപ്പൂറ്റിയിലോ തുണി തട്ടിയാൽ പോലും നിലവിളിച്ചുപോകുന്ന പുകച്ചിൽ, നീര്, തൊലിപ്പുറത്തെ ചുവപ്പ് നിറം—ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നുപോയിട്ടുള്ളവർക്കേ അതിന്റെ കഷ്ടപ്പാട് ശരിക്കും മനസ്സിലാകൂ. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം ഇതിനെ 'ഗൗട്ട്' (Gout) അല്ലെങ്കിൽ യൂറിക് ആസിഡ് കൂടിയ അവസ്ഥ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ, ആയുർവേദം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ ഇതിനെ 'വാതരക്തം' എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വാതവും രക്തവും ഒരുമിച്ച് കോപിച്ച് ശരീരത്തിൽ അഗ്നി പടർത്തുന്ന ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക്, ആചാര്യനായ വാഗ്ഭടൻ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ച ലളിതവും എന്നാൽ അതീവ ഫലപ്രദവുമായ ഒരു ദിവ്യൗഷധമുണ്ട്; അതാണ് പിണ്ഡതൈലം.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ 'വാതരക്തരുജാപഹം' എന്ന് ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞെങ്കിലും, ഇതിലെ ചേരുവകളുടെ ശീതവീര്യവും രക്തപ്രസാദന-വ്രണരോപണ ഗുണങ്ങളും കണക്കിലെടുത്ത് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ നിരവധി രോഗാവസ്ഥകളിൽ പിണ്ഡതൈലം ഫലപ്രദമായി പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. പ്രധാനമായും പിത്തവും രക്തവും കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന നീറ്റൽ, പുകച്ചിൽ, ചുവപ്പ്, വരൾച്ച എന്നിവയുള്ള അവസ്ഥകളിലാണ് ഇത് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്:

വെരിക്കോസ് വെയ്ൻ (Varicose Veins / സിരാഗ്രന്ഥി):

കാലുകളിലെ രക്തക്കുഴലുകൾ തടിച്ച് നീലിച്ചു വരുന്ന വെരിക്കോസ് വെയ്ൻ അവസ്ഥയിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന അസഹ്യമായ പുകച്ചിൽ, പെരുപ്പ്, ഭാരം, കുത്തുന്ന വേദന എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്. ഞരമ്പുകളിൽ ബലം പ്രയോഗിച്ച് അമർത്താതെ, തൈലം മൃദുവായി തടവിവെക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

കാൽവെള്ളയിലെ എരിച്ചിൽ (Burning Feet Syndrome / പാദദാഹം):

പ്രമേഹം മൂലമുള്ള ഞരമ്പ് തകരാറുകൾ (Diabetic Neuropathy), വിറ്റാമിൻ കുറവുകൾ, അല്ലെങ്കിൽ ശരീരത്തിലെ അമിത പിത്തം എന്നിവ കാരണം രാത്രികാലങ്ങളിൽ കാൽവെള്ള പുകഞ്ഞുനീറുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് നറുനീണ്ടിയുടെയും മഞ്ചട്ടിയുടെയും സാന്നിധ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് പിണ്ഡതൈലം പെട്ടെന്ന് കുളിർമയും ആശ്വാസവും നൽകുന്നു.

തീപ്പൊള്ളലുകൾ (Minor Burns / അഗ്നിദഗ്ദ്ധ വ്രണം):

ചെറിയ രീതിയിലുള്ള തീപ്പൊള്ളലുകൾ, ചൂടുവെള്ളം വീണുള്ള പൊള്ളൽ എന്നിവയ്ക്ക് തേനീച്ചമെഴുകും കുന്തിരിക്കവും പ്രകൃതിദത്തമായ ആന്റിസെപ്റ്റിക് ആയും ശമനൗഷധമായും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇത് ചർമ്മത്തിലെ കുമിളകൾ പൊട്ടാതെ തണുപ്പിക്കാനും, പൊള്ളലേറ്റ ഭാഗത്തെ തൊലി വേഗത്തിൽ പൂർവസ്ഥിതിയിലാക്കാനും സഹായിക്കും.

വിപാദിക അഥവാ കാൽ വിണ്ടുകീറൽ (Cracked Heels / പാദദാരി):

ഉപ്പൂറ്റി വല്ലാതെ വരണ്ടുണങ്ങി ആഴത്തിൽ വിണ്ടുകീറുകയും, രക്തം വരികയും വേദനയെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിൽ ഇതിലെ മെഴുക് വിള്ളലുകൾക്കിടയിൽ ഈർപ്പം നിലനിർത്തുകയും കുന്തിരിക്കം മുറിവുകൾ വേഗത്തിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചൂടും നീർക്കെട്ടുമുള്ള ഉളുക്കുകൾ (Sprain with inflammation / അഭിഘാതജ ശോഥം):

വീഴ്ചയോ അടിയോ മൂലം പെട്ടെന്ന് ഒരു സന്ധിക്ക് ഉളുക്കുണ്ടാവുകയും, ആ ഭാഗം ചുവന്നുതുടുത്ത് നല്ല ചൂടും നീരും വരികയും ചെയ്യുമ്പോൾ കോട്ടഞ്ചുക്കാദി പോലുള്ള ചൂടുള്ള എണ്ണകൾ പുരട്ടാൻ പാടില്ല. അത്തരം തീവ്ര വീക്കമുള്ള (Acute inflammation) സന്ധികളിലെ ചൂടും വേദനയും വലിച്ചെടുക്കാൻ പിണ്ഡതൈലം ഉത്തമമാണ്.

ചർമ്മത്തിലെ ചുവപ്പും തിണർപ്പും (Erythema / Allergic Dermatitis):

വെയിൽ കൊള്ളുമ്പോഴോ അലർജി മൂലമോ ചർമ്മത്തിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെ ചുവന്നുതടിക്കൽ, ചൊറിച്ചിലിനൊപ്പമുള്ള പുകച്ചിൽ എന്നിവ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഇത് ബാഹ്യമായി പുരട്ടുന്നത് തൊലിപ്പുറത്തെ താപം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.

പേശിവലിവ് (Muscle Spasms & Twitching):

അമിത ചൂടോ നിർജ്ജലീകരണമോ ക്ഷീണമോ കാരണം കാൽപേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകി കോച്ചിപ്പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥകളിൽ പേശികൾക്ക് അയവ് (Relaxation) നൽകാൻ പിണ്ഡതൈലം പുരട്ടുന്നത് സഹായകമാണ്.

ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം:

പിണ്ഡതൈലം പ്രകൃത്യാ തണുപ്പുള്ളതും (ശീതം) ഘനീഭവിച്ചതുമാണ്. അതിനാൽ മറ്റ് വാതതൈലങ്ങളെപ്പോലെ ഇത് ചൂടാക്കി ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. സാധാരണ താപനിലയിൽ തന്നെ വേദനയോ എരിച്ചിലോ ഉള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ വളരെ മൃദുവായി പുരട്ടി വെക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

👉 [ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ആമസോണിൽ വില പരിശോധിക്കാം / വാങ്ങാം]