Village Tips : Medicinal Plants | Home Remedies

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം: മുടികൊഴിച്ചിൽ, നര, തലവേദനയ്ക്ക്

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 19 Aug 2026 17:44:57 +0000

മുടികൊഴിച്ചിൽ, താരൻ, തലയോട്ടിയിലെ വരൾച്ച തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ അലട്ടുന്നുണ്ടോ? മുടിക്ക് നല്ല വളർച്ചയും ആരോഗ്യവും വേണമെങ്കിൽ പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചില ആയുർവേദ തൈലങ്ങൾ സഹായകരമായേക്കാം. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് കയ്യന്യാദി കേര തൈലം (Kayyanyadi Kera Thailam).

തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ആയുർവേദ തൈലം പ്രധാനമായും മുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും ആരോഗ്യത്തിനായാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മുടിക്ക് ബലം നൽകാനും മുടികൊഴിച്ചിൽ കുറയ്ക്കാനും താരൻ പോലുള്ള തലയോട്ടിയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് പ്രാധാന്യമുണ്ട്. സ്ഥിരമായി തലയോട്ടിയിൽ പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യുന്നത് മുടിയുടെ വേരുകൾക്ക് പോഷണം ലഭിക്കാനും തലയോട്ടി ആരോഗ്യത്തോടെ നിലനിർത്താനും സഹായിക്കാം.

എന്താണ് കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന്റെ പ്രത്യേകത? ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ മുടിക്കും തലയോട്ടിക്കും എങ്ങനെ ഗുണം ചെയ്യുന്നു? മുടികൊഴിച്ചിൽ, താരൻ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം? ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഇതെല്ലാം വിശദമായി നോക്കാം.

സഹസ്രയോഗത്തിൽ കയ്യന്യാദി കേര തൈലം

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം പുതിയതായി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു ഹെയർ ഓയിൽ മാത്രമല്ല. ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത തൈലപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഇതിന് ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്. സഹസ്രയോഗത്തിലെ തൈലപ്രകരണത്തിൽ കയ്യന്യാദി തൈലത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണുന്ന ശ്ലോകം:

കയ്യോന്നി ചിറ്റമൃദു നെല്ലിപ്പിലിഞ്ച നീരിൽ ।

തൈലം പചേത് പയസാ മധുകാഞ്ജനാഭ്യാം ।

കർണ്ണിന്നു നന്നും തലനോവിൻ തീവ്രനന്നും ।

പല്ലിന്നു നന്നും തലയും നരയാ നരാണാം ॥

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണഗ്രന്ഥമായ 'സഹസ്രയോഗ'ത്തിലെ തൈലപ്രകരണത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള അതിപ്രസിദ്ധമായ ശ്ലോകമാണിത്. തലമുടി, കണ്ണ്, തലച്ചോറ്, പല്ലുകൾ എന്നിവയുടെ ആരോഗ്യത്തിനായി വിധിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ഉത്തമ ഔഷധക്കൂട്ടാണിത്. ആയുർവേദ ശാസ്ത്രദൃഷ്ട്യാ ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ഘടനയും വ്യാഖ്യാനവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഘടകങ്ങളും നിർമ്മാണരീതിയും (പരമ്പരാഗത വ്യാഖ്യാനം):

കയ്യോന്നി (ഭൃംഗരാജം):

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ കേശസംരക്ഷണത്തിന് ഏറ്റവും പ്രാധാന്യം കൽപ്പിക്കുന്ന ഔഷധമാണിത്. കയ്യോന്നിയുടെ നീര് തലയോട്ടിയിലെ അമിത ചൂട് ശമിപ്പിക്കാനും മുടിയുടെ വേരുകൾക്ക് പോഷണം നൽകി സ്വാഭാവിക വളർച്ചയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി):

ശരീരത്തിന് പ്രതിരോധശേഷിയും കുളിർമയും നൽകുന്ന ഒന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. തലയോട്ടിയിലെ നീർക്കെട്ടും അമിതമായ ചൂടും നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇതിന്റെ നീര് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

നെല്ലിപ്പിലിഞ്ച (നെല്ലി പിഴിഞ്ഞ നീര് / ധാത്രി):

നെല്ലിപ്പിലിഞ്ച' എന്നത് 'നെല്ലി പിഴിഞ്ഞ' എന്നതിന്റെ പഴയ പദ്യരൂപമാണ്. അതായത് പച്ചനെല്ലിക്ക പിഴിഞ്ഞെടുത്ത ശുദ്ധമായ നീരാണിത്.

തൈലം പചേത് & പയസ്സ് (പാൽ):

മേൽപ്പറഞ്ഞ നാല് ഔഷധനീരുകളും ശുദ്ധമായ പശുവിൻപാലും വെളിച്ചെണ്ണയും ചേർത്ത് മന്ദാഗ്നിയിൽ നിശ്ചിത പാകത്തിൽ കാച്ചിയെടുക്കുന്നതിനെയാണ് 'തൈലം പചേത് പയസാ' എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. പാൽ ശിരോചർമ്മത്തിന് ആവശ്യമായ ഈർപ്പവും സ്നിഗ്ദ്ധതയും നൽകുന്നു.

മധുകാഞ്ജനാഭ്യാം:

ഇരട്ടിമധുരവും (മധുകം) സൗവീരാഞ്ജനവും (അഞ്ജനം) കൽക്കമായി അരച്ചുചേർക്കുന്നു. ഇത് മുടിയുടെ സ്വാഭാവിക കറുപ്പുനിറം നിലനിർത്താനും മുടിവേരുകളെ ബലപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്.

പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ഗുണങ്ങളും (Phalasruthi):

കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും കുളിർമയ്ക്കും:

കണ്ണിന്നു നന്നു (കർണ്ണിന്നു നന്നു): സ്ക്രീൻ ഉപയോഗം, ഉറക്കക്കുറവ് എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന കണ്ണിന്റെ ക്ഷീണം, പുകച്ചിൽ, വരൾച്ച എന്നിവ ലഘൂകരിക്കാൻ ഈ തൈലം തലയിൽ തേച്ചു കുളിക്കുന്നത് നല്ലൊരു കുളിർമ നൽകുന്നു.

തലവേദനയിൽ നിന്നുള്ള ആശ്വാസം:

തലനോവിനു തീവെ നന്നു: തീവെ' എന്നാൽ വളരെ വേഗത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ശക്തമായി എന്നർത്ഥം. മാനസിക സമ്മർദ്ദവും അമിത ഉഷ്ണവും കാരണമുണ്ടാകുന്ന സാധാരണ തലവേദനകളിൽ നിന്ന് ആശ്വാസം ലഭിക്കാൻ തലയോട്ടിയിൽ ഈ തൈലം പുരട്ടി മൃദുവായി മസാജ് ചെയ്യുന്നത് ഗുണം ചെയ്യും.

ശിരോഭാഗത്തെ ആരോഗ്യം:

പല്ലിന്നു നന്നു: ശിരോഭാഗത്തെ നാഡികൾക്ക് കുളിർമയും രക്തയോട്ടവും നൽകുന്നതിലൂടെ തലയോട്ടിയുടെയും പല്ലുകളുടെയും മോണകളുടെയും സ്വാഭാവിക ആരോഗ്യത്തിന് ഇത് പിന്തുണ നൽകുന്നു.

അകാലനരയും മുടികൊഴിച്ചിലും നിയന്ത്രിക്കൽ:

തലയും നരയാ നരാണാം: സ്ഥിരമായ ഉപയോഗത്തിലൂടെ അകാലനര വരുന്നത് ഒരു പരിധിവരെ തടയാനും മുടി കൊഴിച്ചിൽ നിയന്ത്രിച്ച് മുടിയുടെ കട്ടി നിലനിർത്താനും ഈ എണ്ണ സഹായിക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ സാരാംശം

കയ്യോന്നി, ചിറ്റമൃത്, നെല്ലിക്ക, എന്നിവയുടെ പച്ചനീരിൽ പശുവിൻപാലും ഇരട്ടിമധുരവും അഞ്ജനവും കൽക്കമായി ചേർത്ത് ശാസ്ത്രീയ വിധിപ്രകാരം കാച്ചിയെടുക്കുന്നതാണ് ഈ ഔഷധതൈലം.

കണ്ണുകൾക്ക് കുളിർമയും ഉന്മേഷവും പകരുന്ന ഈ തൈലം, കഠിനമായ തലവേദനയെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും പല്ലുകളുടെയും മോണകളുടെയും ദൃഢതയ്ക്കും അത്യന്തം ഗുണകരമാണ്. ഒപ്പം, അകാലനരയെയും മുടികൊഴിച്ചിലിനെയും തടഞ്ഞ് തലമുടിക്ക് സ്വാഭാവികമായ കറുപ്പുനിറവും സമൃദ്ധിയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, ശിരോഭാഗത്തെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സമഗ്രമായ ആരോഗ്യത്തിന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഒരു പരമ്പരാഗത കൂട്ടാണിത്.

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം പ്രധാനമായും തലയോട്ടിയിലും മുടിയിലും പുരട്ടാനുള്ള തൈലമാണ്. ആവശ്യത്തിന് തൈലം എടുത്ത് തലയോട്ടിയിൽ നന്നായി പുരട്ടി, വിരൽത്തുമ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സാവധാനം മസാജ് ചെയ്യാം. മുടിയുടെ വേരുകളിലും തലയോട്ടിയിലും തൈലം എത്തുന്ന രീതിയിൽ പുരട്ടുന്നതാണ് നല്ലത്.

തൈലം പുരട്ടിയ ഉടൻ തല കഴുകേണ്ടതില്ല. കുറഞ്ഞത് 30 മിനിറ്റെങ്കിലും തൈലം തലയിൽ നിലനിർത്തിയ ശേഷം കഴുകുന്നതാണ് സാധാരണയായി നിർദേശിക്കുന്നത്. കൂടുതൽ സമയം വയ്ക്കുന്നത് പലർക്കും സൗകര്യപ്രദമായേക്കാം. എന്നാൽ വളരെ എണ്ണമയമുള്ള മുടിയുള്ളവർക്ക് ഏറെ നേരം തൈലം വച്ചിരിക്കുന്നത് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കുന്നുവെങ്കിൽ അത്രയും സമയം വയ്ക്കേണ്ടതില്ല.

തൈലം പുരട്ടിയ ശേഷം എങ്ങനെ കഴുകാം?

തലമുടിയിൽ പുരട്ടിയ എണ്ണ നീക്കം ചെയ്യാൻ സാധാരണ ഷാംപൂവിന് പകരം ഹെർബൽ ഹെയർ വാഷ് പൗഡർ ഉപയോഗിക്കാം. മുടിയുടെ നീളവും എണ്ണയുടെ അളവും അനുസരിച്ച് ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ കഴുകിയാൽ സാധാരണയായി അധികമുള്ള എണ്ണ നീക്കം ചെയ്യാം.

തല കഴുകിയ ശേഷവും മുടിയിൽ വളരെ ചെറിയ തോതിൽ എണ്ണമയം അവശേഷിച്ചാൽ അതിൽ ആശങ്കപ്പെടേണ്ടതില്ല. മുടി പൂർണ്ണമായും വരണ്ടുപോകുന്ന തരത്തിൽ എല്ലാ എണ്ണയും നീക്കം ചെയ്യണമെന്നില്ല.

തണുത്ത വെള്ളമോ ഇളംചൂടുവെള്ളമോ?

ആയുർവേദത്തിലെ ദിനചര്യാ വിവരണങ്ങളിൽ തലയും മുഖവും കഴുകാൻ തണുത്ത വെള്ളത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. എന്നാൽ എണ്ണ പുരട്ടിയ മുടി കഴുകുമ്പോൾ ഇളംചൂടുവെള്ളം ഉപയോഗിക്കുന്നതും പ്രായോഗികമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് എണ്ണമയമുള്ള മുടിയിൽ ഇത് എണ്ണ നീക്കം ചെയ്യാൻ സഹായിക്കും.

എന്നാൽ മുടി കഴുകാൻ വളരെ ചൂടുവെള്ളം ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അമിതമായ ചൂട് തലയോട്ടിയിലും മുടിയിലും വരൾച്ച ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയുണ്ട്.

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവകൾ

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന്റെ പ്രത്യേകത അതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയിലാണ്. കയ്യോന്നി, ചിറ്റമൃത്, നെല്ലി തുടങ്ങിയ സസ്യദ്രവ്യങ്ങളുടെ സ്വരസത്തോടൊപ്പം തേങ്ങെണ്ണ, പാൽ, മധുകം, അഞ്ജനം തുടങ്ങിയവയും ഈ ഔഷധതൈലത്തിന്റെ യോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഓരോ ചേരുവയ്ക്കും ആയുർവേദത്തിൽ അതിന്റേതായ ഗുണങ്ങളും പ്രാധാന്യവുമുണ്ട്.

കയ്യോന്നി / ഭൃംഗരാജം (Eclipta alba):

കയ്യോന്നി അഥവാ ഭൃംഗരാജം കേശ്യദ്രവ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. തലമുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും പരമ്പരാഗത പരിചരണത്തിൽ ഭൃംഗരാജത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിൽ കയ്യോന്നിയുടെ സ്വരസമാണ് പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്ന്.

ചിറ്റമൃത് / ഗുഡൂചി (Tinospora cordifolia):

ചിറ്റമൃത് അഥവാ ഗുഡൂചി ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധസസ്യമാണ്. ‘അമൃത’ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഇത് വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കയ്യന്യാദി തൈലത്തിലും ചിറ്റമൃത് ഒരു പ്രധാന ദ്രവ്യമായി ഉൾപ്പെടുന്നു.

നെല്ലി / ആമലകി (Emblica officinalis):

നെല്ലി അഥവാ ആമലകി ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. കേശപരിചരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത ഔഷധയോഗങ്ങളിലും നെല്ലിക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ട്. കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിൽ നെല്ലിയുടെ സ്വരസവും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വെളിച്ചെണ്ണ / കേരതൈലം (Coconut Oil):

‘കേര’ എന്നത് തേങ്ങയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ കേരതൈലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്നേഹദ്രവ്യം വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ തൈലത്തിൽ പാകപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാനമായാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മുടിയിലും തലയോട്ടിയിലും പുരട്ടാൻ അനുയോജ്യമായ ഒരു പരമ്പരാഗത സ്നേഹദ്രവ്യം കൂടിയാണ് തേങ്ങെണ്ണ.

പശുവിൻപാൽ (Cow's Milk):

ശ്ലോകത്തിൽ “പയസാ” എന്ന് പറയുന്നത് പാൽ എന്നാണ്. അതിനാൽ കയ്യന്യാദി തൈലത്തിന്റെ പാകവിധിയിൽ പാൽ ഉൾപ്പെടുന്നതായി കാണാം. ആയുർവേദത്തിലെ പല സ്നേഹപാകങ്ങളിലും പാൽ ഒരു അനുബന്ധദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇരട്ടിമധുരം / മധുകം (Glycyrrhiza glabra):

മധുകം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന യഷ്ടിമധു അഥവാ ഇരട്ടിമധുരവും ഈ യോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ മധുരരസവും ശീതവീര്യവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളുള്ള ദ്രവ്യമായി യഷ്ടിമധുവിനെ പരിഗണിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഇത് തൈലത്തിന്റെ ഔഷധയോഗത്തിലെ ഒരു കൽക്കദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അഞ്ജനം (Berberis aristata / സൗവീരാഞ്ജനം): കണ്ണിനും തലമുടിക്കും ഗുണം നൽകുന്നതിനായി കൽക്കരൂപത്തിൽ ചേർക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ഘടകം.

വിപണിയിലെത്തിക്കുന്ന പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കൾ

കോട്ടക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

വൈദ്യരത്നം ഔഷധശാല (Vaidyaratnam Oushadhasala)

ഔഷധി (Oushadhi)

എ.വി.പി (AVP Coimbatore)

സീതാറാം ആയുർവേദ (Sitaram Ayurveda)

കേരള ആയുർവേദ (Kerala Ayurveda)

നാഗാർജ്ജുന ആയുർവേദ (Nagarjuna Ayurveda)

എസ്.എൻ.എ ഔഷധശാല (SNA Oushadhasala)

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന്റെ വിവിധ നാമഭേദങ്ങൾ

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന് മലയാളത്തിലും ഇംഗ്ലീഷ് ലിപ്യന്തരണത്തിലും ചെറിയ പേരുവ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാം. വിപണിയിലും വിവിധ ഉൽപ്പന്ന വിവരണങ്ങളിലും താഴെ പറയുന്ന പേരുകൾ കാണപ്പെടുന്നു:

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം — Kayyanyadi Kera Thailam

കയ്യോന്യാദി കേര തൈലം — Kayyonyadi Kera Thailam

കയ്യുണ്ണ്യാദി തൈലം — Kayyunniadi Taila

കഞ്ഞുണ്ണ്യാദി തൈലം — Kanjunniadi Taila

പേരിലെ ഈ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾക്ക് പുറമെ, നിർമ്മാതാവിനെ ആശ്രയിച്ച് തൈലത്തിന്റെ ഘടനയിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. പ്രത്യേകിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്ന അടിസ്ഥാന സ്നേഹദ്രവ്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന രൂപമാണ് സാധാരണയായി കയ്യന്യാദി കേര തൈലം അഥവാ Kayyanyadi Kera Thailam എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.

അതേസമയം, സമാനമായ ഔഷധയോഗം എള്ളെണ്ണ (തിലതൈലം) അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന രൂപം കയ്യന്യാദി തൈലം എന്ന പേരിൽ കാണാം. അതിനാൽ “കയ്യന്യാദി” എന്ന പേര് മാത്രം നോക്കാതെ, വാങ്ങുന്ന ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ലേബലിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാന എണ്ണയും ചേരുവകളുടെ പട്ടികയും പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

അതിനാൽ “കേരം” എന്നതും “തൈലം” എന്നതും പേരിലെ ചെറിയ വ്യത്യാസം മാത്രമല്ല; ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്നേഹദ്രവ്യത്തിലും വ്യത്യാസം ഉണ്ടായേക്കാം. തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളത് കേരതൈലമായും, എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളത് തൈലമായും വിപണിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുണ്ട്.

ഏത് തൈലമാണ് നിങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ അനുയോജ്യമെന്ന് സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ, സ്വയം തീരുമാനിക്കുന്നതിനുപകരം ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഓരോരുത്തരുടെയും മുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും അവസ്ഥ വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഒരാൾക്ക് അനുയോജ്യമായ തൈലം മറ്റൊരാൾക്കും അതേ രീതിയിൽ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.`

കയ്യന്യാദി കേര തൈലത്തിന് പാർശ്വഫലങ്ങളുണ്ടോ?

കയ്യന്യാദി കേര തൈലം തലയോട്ടിയിലും മുടിയിലും ബാഹ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുർവേദ തൈലമാണ്. ലഭ്യമായ ആയുർവേദ ഉൽപ്പന്ന വിവരങ്ങളിൽ സാധാരണ അളവിൽ ബാഹ്യമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേക പാർശ്വഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് കാണുന്നു.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ അവയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ അറിവുകൾ പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദേശമല്ല. ഒരേ രോഗത്തിന് പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാരീതി മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്.

സ്വയം ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും. അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, കൃഷി, ആരോഗ്യം, നാട്ടറിവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ Village Tips കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അംഗമാകൂ.

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

വാശാരിഷ്ടം ഗുണങ്ങൾ: ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്ക്

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 17 Aug 2026 08:44:41 +0000

വാശാരിഷ്ടം (Vasarishtam) എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് ചുമയും കഫക്കെട്ടുമൊക്കെയായിരിക്കും. ആയുർവേദത്തിൽ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ പല അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രധാന അരിഷ്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. വാസ (ആടതോടകം / അടലോടകം) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ് വാശാരിഷ്ടത്തിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളിൽ ഒന്ന്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി ആടലോടകം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ ചെടി ചുമയ്ക്കും കഫക്കെട്ടിനും പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്.

വാശാരിഷ്ടം ചുമയ്ക്കും കഫക്കെട്ടിനും മാത്രമാണോ ഉപയോഗിക്കുന്നത്? ശ്വാസംമുട്ടൽ പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇതിന് എന്താണ് സ്ഥാനം? ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം എങ്ങനെയാണ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്? എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം, ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ ഉപയോഗിക്കണം, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും അറിയേണ്ടതുണ്ട്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ ആയുർവേദപരമായ ഗുണങ്ങൾ, ആടലോടകത്തിന്റെ പ്രത്യേകത, ചുമയും കഫക്കെട്ടും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി, സാധാരണയായി പറയുന്ന അളവ്, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശദീകരിക്കുകയാണ്. വാശാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്ന രീതിയിൽ, ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ ലേഖനം തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

വാശാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്

വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത തയ്യാറാക്കൽ രീതിയും ഉപയോഗവും മനസ്സിലാക്കാൻ ആയുർവേദത്തിലെ ഗദനിഗ്രഹം (Gadanigraha) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശം പ്രധാനമാണ്.

ഗദനിഗ്രഹം ആയുർവേദത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നാണ്. പ്രമുഖ ആയുർവേദാചാര്യനായ ആചാര്യ സോഢലൻ (Sodhala) ആണ് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ക്രി.വ. 12-ാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്, ഏകദേശം 1100–1200 കാലഘട്ടത്തിൽ, ഈ ഗ്രന്ഥം രചിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് പൊതുവെ കരുതപ്പെടുന്നു.

മറ്റു ചില ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് രോഗങ്ങളുടെ വിവരണത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ, വിവിധ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന ചികിത്സാരീതികൾ, ഔഷധയോഗങ്ങൾ, ഔഷധങ്ങളുടെ തയ്യാറാക്കൽ രീതികൾ തുടങ്ങിയ പ്രായോഗിക വിവരങ്ങൾക്ക് ഗദനിഗ്രഹത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത തയ്യാറാക്കൽ രീതിയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഗദനിഗ്രഹത്തിലെ ആസവപ്രകരണം കൂടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ഇവിടെ വാസകം അഥവാ ആടലോടകം (Adalodakam) പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വാസകാസവത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കൽ രീതിയാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം

വാസകസ്യ തുലേ ദ്വേ തു ദ്വിദ്രോണേപാം വിപാചയേത് ।

ദ്രോണാർദ്ധശേഷം തത്കൃത്വാ പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് ॥

ഗുഡസ്യൈകാം തുലാം തത്ര ധാതക്യാസ്തു പലാഷ്ടകം ।

ക്ഷിപേച്ചൂർണ്ണീകൃതം തസ്മിൻ ത്വഗേലാപത്രകേസരം ॥

കങ്കോലവ്യോഷതോയാനി പലികാന്യുപകൽപ്പയേത് ।

സമ്യക്പക്വം തതോ ജ്ഞാത്വാ പക്ഷാദൂർദ്ധ്വം പിബേദമും ॥

വാസകാസവ ഇത്യേഷ സർവ്വശ്വയഥുനാശനഃ ॥

ശ്ലോകം 1 കഷായ നിർമ്മാണവും അളവുകളും (ക്വാഥ ദ്രവ്യങ്ങൾ):

"വാസകസ്യ തുലേ ദ്വേ തു ദ്വിദ്രോണേപാം വിപാചയേത് । ദ്രോണാർദ്ധശേഷം തത്കൃത്വാ പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് ॥"

വാസകസ്യ തുലേ ദ്വേ തു (വാസകസ്യ + തുലേ ദ്വേ തു): ഔഷധക്കൂട്ടിലെ പ്രധാന ദ്രവ്യമായ 'വാസകം' അഥവാ ആടലോടകം (വേരോ സമൂലമോ) 'ദ്വേ തുലേ' — രണ്ട് തുലാം അളവിൽ (ഒരു തുലാം എന്നത് 100 പലം അഥവാ ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം; അതിനാൽ രണ്ട് തുലാം എന്നാൽ ഏകദേശം 9.6 കിലോഗ്രാം) എടുക്കണം.

ദ്വിദ്രോണേപാം വിപാചയേത് (ദ്വിദ്രോണേ + അപാം + വിപാചയേത്): 'അപാം' എന്നാൽ ജലം; 'ദ്വിദ്രോണേ' എന്നാൽ രണ്ട് ദ്രോണം അളവ് ജലത്തിൽ (ഒരു ദ്രോണം ഏകദേശം 12.288 ലിറ്റർ; രണ്ട് ദ്രോണം എന്നാൽ ഏകദേശം 24.5 ലിറ്റർ വെള്ളത്തിൽ) ഈ ആടലോടകം ചേർത്ത് 'വിപാചയേത്' — കഷായ വിധിപ്രകാരം നല്ലവണ്ണം തിളപ്പിച്ച് വറ്റിക്കണം.

ദ്രോണാർദ്ധശേഷം തത്കൃത്വാ (ദ്രോണ + അർദ്ധശേഷം + തത് + കൃത്വാ): രണ്ട് ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിക്കുന്ന ഈ കഷായത്തെ 'ദ്രോണാർദ്ധം' — അതായത് അര ദ്രോണമായി (എടുത്ത ജലത്തിന്റെ നാലിലൊന്നായി അഥവാ ഏകദേശം 6.14 ലിറ്ററായി) വറ്റിച്ച് ചുരുക്കണം.

പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് (പൂതേ + ശീതേ + പ്രദാപയേത്): ഇങ്ങനെ വറ്റിച്ചെടുത്ത കഷായം 'പൂതേ' — വൃത്തിയുള്ള തുണിയിലൂടെ അരിച്ചെടുത്ത്, 'ശീതേ' — നന്നായി തണുത്തതിനു ശേഷം അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് പാത്രത്തിൽ സൂക്ഷിക്കണം.

ശ്ലോകം 2. മധുര ദ്രവ്യവും സന്ധാന ദ്രവ്യവും (ഫെർമെന്റേഷൻ ചേരുവകൾ):

"ഗുഡസ്യൈകാം തുലാം തത്ര ധാതക്യാസ്തു പലാഷ്ടകം ॥"

ഗുഡസ്യൈകാം തുലാം തത്ര (ഗുഡസ്യ + ഏകാം തുലാം + തത്ര): 'തത്ര' — മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതിയിൽ തണുപ്പിച്ചുവെച്ച കഷായത്തിലേക്ക്, 'ഗുഡസ്യ' — നല്ല ശുദ്ധമായ പഴയ ശർക്കര, 'ഏകാം തുലാം' — ഒരു തുലാം (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം) ചേർത്ത് നന്നായി അലിയിക്കണം.

ധാതക്യാസ്തു പലാഷ്ടകം (ധാതക്യാഃ + തു + പലാഷ്ടകം): തുടർന്ന് പ്രകൃതിദത്തമായ സന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് (ഫെർമെന്റേഷന്) വേഗതയും ഗുണവും നൽകുന്നതിനായി 'ധാതക്യാഃ' — താതിരിപ്പൂവ് (Woodfordia fruticosa), 'പലാഷ്ടകം' — എട്ട് പലം അളവിൽ (ഒരു പലം = 48 ഗ്രാം; 8 പലം = ഏകദേശം 384 ഗ്രാം) ചേർക്കണം.

ശ്ലോകം 3. പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ചേരുവ (സൂക്ഷ്മ ഔഷധ ചൂർണ്ണങ്ങൾ):

"ക്ഷിപേച്ചൂർണ്ണീകൃതം തസ്മിൻത്വഗേലാപത്രകേസരം ॥ കങ്കോലവ്യോഷതോയാനി പലികാന്യുപകൽപ്പയേത് ।"

ക്ഷിപേച്ചൂർണ്ണീകൃതം തസ്മിൻ (ക്ഷിപേത് + ചൂർണ്ണീകൃതം + തസ്മിൻ): 'തസ്മിൻ' — ആ കഷായക്കൂട്ടിലേക്ക്, താഴെ പറയുന്ന ഔഷധങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി 'ചൂർണ്ണീകൃതം' — പൊടിച്ചെടുത്ത് 'ക്ഷിപേത്' — ചേർക്കണം.

ത്വഗേലാപത്രകേസരം (ത്വക് + ഏലാ + പത്ര + കേസരം): 'ത്വക്' എന്നാൽ ഇലവർങ്ങത്തൊലി (കറുവപ്പട്ട), 'ഏലാ' എന്നാൽ ഏലത്തരി, 'പത്ര' എന്നാൽ തമാലപത്രം (വഴനയില), 'കേസരം' എന്നാൽ നാഗകേസരം (നാഗപ്പൂവ്).

കങ്കോലവ്യോഷതോയാനി പലികാന്യുപകൽപ്പയേത് (കങ്കോല + വ്യോഷ + തോയാനി + പലികാനി + ഉപകൽപ്പയേത്): 'കങ്കോല' എന്നാൽ തക്കോലം , 'വ്യോഷ' എന്നാൽ ത്രികടു (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ തുല്യമായി ചേർന്നത്), 'തോയാനി/തോയം' എന്നാൽ സുഗന്ധമുള്ള ഇരുവേലി (ഹ്രീബേരം/ബാലകം). ഈ പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും 'പലികാനി' — ഓരോ പലം വീതം (48 ഗ്രാം വീതം) 'ഉപകൽപ്പയേത്' — അളന്നെടുത്ത് പൊടിച്ച് കഷായത്തിൽ ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

ശ്ലോകം 4. സന്ധാന വിധിയും സേവന കാലവും:

"സമ്യക്പക്വം തതോ ജ്ഞാത്വാ പക്ഷാദൂർദ്ധ്വം പിബേദമും ॥"

സമ്യക്പക്വം തതോ ജ്ഞാത്വാ (സമ്യക് + പക്വം + തതഃ + ജ്ഞാത്വാ): ഈ ചേരുവകളെല്ലാം നെയ്പുരട്ടി ശുദ്ധിചെയ്ത മൺപാത്രത്തിലോ മരപ്പാത്രത്തിലോ അടച്ചുസൂക്ഷിച്ച്, 'തതഃ' — പിന്നീട് 'സമ്യക് പക്വം' — സന്ധാന പ്രക്രിയ കൃത്യമായി നടന്ന് മരുന്ന് പൂർണ്ണമായും പാകമായി എന്ന് 'ജ്ഞാത്വാ' — ലക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ബോധ്യപ്പെടണം.

പക്ഷാദൂർദ്ധ്വം പിബേദമും (പക്ഷാത് + ഊർദ്ധ്വം + പിബേത് + അമും): 'പക്ഷാത് ഊർദ്ധ്വം' — കുറഞ്ഞത് ഒരു പക്ഷത്തിന് (15 ദിവസങ്ങൾക്ക്) ശേഷം, സന്ധാനം പൂർത്തിയായ ഈ വിശിഷ്ട ഔഷധത്തെ 'അമും' — അരിച്ചെടുത്ത് 'പിബേത്' — വൈദ്യനിർദ്ദേശപ്രകാരം യുക്തമായ അളവിൽ സേവിക്കാവുന്നതാണ്.

ശ്ലോകം 5. നാമകരണവും ഫലശ്രുതിയും (രോഗശമന ശേഷി):

"വാസകാസവ ഇത്യേഷ സർവ്വശ്വയഥുനാശനഃ ॥"

വാസകാസവ ഇത്യേഷ (വാസകാസവഃ + ഇതി + ഏഷഃ): 'ഏഷഃ' — ഇപ്രകാരം ശാസ്ത്രീയമായി നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്ന ഈ ദിവ്യൗഷധം 'വാസകാസവം' (വാശകാരിഷ്ടം) 'ഇതി' — എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാകുന്നു.

സർവ്വശ്വയഥുനാശനഃ (സർവ്വ + ശ്വയഥു + നാശനഃ): 'സർവ്വ' — ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന സമസ്തമായ, 'ശ്വയഥു' — വീക്കങ്ങളെയും (ശോഫം/നീർക്കെട്ട്), ശ്വാസകോശ നാളികളിലെ നീർവീഴ്ചയെയും, കഫ-പിത്ത-രക്ത കോപത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന സകലവിധ ശ്വാസകോശ തടസ്സങ്ങളെയും 'നാശനഃ' — വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധ വീര്യമുള്ള ഒന്നാകുന്നു ഇത്.

ആചാര്യ വീക്ഷണം (ആയുർവേദ തത്ത്വം):

ആടലോടകത്തിന്റെ തിക്ത-കഷായ രസങ്ങളും ശീതവീര്യവും രക്തപിത്തത്തെയും കഫത്തെയും ശമിപ്പിക്കുമ്പോൾ, കൂടെ ചേർക്കുന്ന ത്രികടുവും കറുവപ്പട്ടയും ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളിലൂടെ ശരീരത്തിലെ അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുകയും കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയുകയും ചെയ്യുന്നു. ശ്വാസകോശത്തിലെ അണുബാധകൾ, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസംമുട്ടൽ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ വീക്കങ്ങൾ (ശ്വയഥു) ഇല്ലാതാക്കാൻ ഈ യോഗം അത്യുത്തമമാണെന്ന് ആചാര്യ സോഢലൻ ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കിത്തരുന്നു.

വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

വാശാരിഷ്ടത്തിൽ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന വാസകം (ആടലോടകം) ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വാശാരിഷ്ടം താഴെ പറയുന്ന ചില അവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു:

ചുമയും ജലദോഷവും: കഫം കൂടുതലുള്ള ചുമ, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയവയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ബ്രോങ്കൈറ്റിസ്, ശ്വാസനാള സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ: ശ്വാസനാളത്തിലെ കഫക്കെട്ടും അസ്വസ്ഥതകളും ഉള്ളപ്പോൾ സഹായകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അലർജിക് റൈനൈറ്റിസ്: പൊടി, തണുപ്പ് തുടങ്ങിയവ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന തുമ്മൽ, മൂക്കൊലിപ്പ് തുടങ്ങിയ അലർജി ലക്ഷണങ്ങളിൽ ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഇയോസിനോഫീലിയ: ഇയോസിനോഫീലിയ എന്ന അവസ്ഥയിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന നിരന്തരമായ തുമ്മൽ, കഫക്കെട്ട്, വരണ്ട ചുമ, ശ്വാസംമുട്ടൽ തുടങ്ങിയവ ആയുർവേദത്തിൽ 'തമകശ്വാസം', 'കഫജ കാസം' തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളിലാണ് വരുന്നത്.ചില ചികിത്സാ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇയോസിനോഫീലിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശ്വാസകോശ/അലർജി ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് സഹായകമായി വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

രക്തപിത്തം: ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന രക്തപിത്തം പോലുള്ള രക്തസ്രാവാവസ്ഥകളിലും വാസകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഔഷധയോഗങ്ങൾ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശക്തമായ ചുമ കാരണം തൊണ്ടയിൽ നിന്നോ കഫത്തോടൊപ്പമോ രക്തം വരുന്നത് തടയാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശോഥം (വീക്കം): ഗദനിഗ്രഹത്തിലെ “വാസകാസവ ഇത്യേഷ സർവ്വശോഥനാശനഃ” എന്ന പരാമർശം വാസകാസവത്തിന്റെ ശോഥഹരമായ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകൾ: വാസകാദി ഔഷധയോഗങ്ങൾക്ക് വീക്കം കുറയ്ക്കുന്നതിനും വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിൽ സഹായിക്കുന്നതിനുമുള്ള പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്.വീക്കം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു . അതിനാൽ ശ്വാസനാളത്തിലെയും ശരീരത്തിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലെയും വീക്കം, പുകച്ചിൽ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പ്രധാനമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്: രക്തം ചുമച്ച് വരിക, ശക്തമായ ശ്വാസംമുട്ടൽ, തുടർച്ചയായ ചുമ, ആവർത്തിച്ചുള്ള ശ്വാസകോശ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടെങ്കിൽ വാശാരിഷ്ടം സ്വയം കഴിച്ച് ചികിത്സിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്. ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ഗുരുതരമായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം; ഡോക്ടറുടെ പരിശോധന ആവശ്യമാണ്.

വാശാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ സാധാരണയായി പറയുന്ന ഉപയോഗ അളവ് 12–24 മില്ലി, ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ എന്നതാണ്. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്നില്ല. രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം, ദഹനശക്തി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ നിർദേശിക്കുന്ന അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

സ്വയം അളവ് കൂട്ടുകയോ കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, സ്ഥിരമായി മറ്റു മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പഥ്യം

വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലയളവിൽ അമ്ലരസം കൂടുതലുള്ള ഭക്ഷണങ്ങൾ (പുളിയുള്ള ഭക്ഷണം) ഒഴിവാക്കണമെന്ന് പരമ്പരാഗതമായി നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നു.

അതിനാൽ പുളി കൂടുതലുള്ള കറികൾ, അച്ചാറുകൾ, വിനാഗിരി ചേർത്ത ഭക്ഷണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ പരമാവധി ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് പഥ്യമായി കണക്കാക്കുന്നത്.

ഏതൊരു ആയുർവേദ ഔഷധവും പോലെ വാശാരിഷ്ടവും രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമാണോ എന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം, ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

വാശാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

നിർദേശിച്ച അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ വാശാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേക പാർശ്വഫലങ്ങൾ സാധാരണയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ “പാർശ്വഫലങ്ങളൊന്നുമില്ല” എന്ന് എല്ലാവർക്കും ബാധകമായ രീതിയിൽ പറയുന്നത് ശരിയല്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമാണ്.

പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ അളവിൽ വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. അളവ് സ്വയം കൂട്ടുന്നതിനുപകരം ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, പ്രായമായവർ, സ്ഥിരമായി മറ്റു മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, കരൾ അല്ലെങ്കിൽ വൃക്ക സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളുള്ളവർ എന്നിവർ വാശാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ: ശരിയായ അളവിലും ശരിയായ സാഹചര്യത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം. വാശാരിഷ്ടം ഒരു ചികിത്സാ ഔഷധമായതിനാൽ സ്വയം ചികിത്സയായി ദീർഘകാലം ഉപയോഗിക്കാതെ, ആവശ്യമായപ്പോൾ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുക.

വാശാരിഷ്ടത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവകൾ (Ingredients)

ആയുർവേദ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ ഗദനിഗ്രഹത്തിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച് വാശാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ആടലോടകം (Vasaka): Adhatoda vasica

ശർക്കര (Jaggery / Guda)

താതിരിപ്പൂവ് (Dhataki): Woodfordia fruticosa

ഇലവർങ്ങത്തൊലി / കറുവപ്പട്ട (Cinnamon / Tvak): Cinnamomum verum

ഏലത്തരി (Cardamom / Ela): Elettaria cardamomum

തമാലപത്രം / വഴനയില (Indian Bay Leaf / Patra): Cinnamomum tamala

നാഗകേസരം / നാഗപ്പൂവ് (Nagakeshara): Mesua ferrea

തക്കോലം (Kankola): Piper cubeba

ചുക്ക് (Dry Ginger / Shunthi): Zingiber officinale

കുരുമുളക് (Black Pepper / Maricha): Piper nigrum

തിപ്പലി (Long Pepper / Pippali): Piper longum

ഇരുവേലി (Hribera / Toya): Pavonia odorata

വാശാരിഷ്ടം പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കൾ

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

വൈദ്യരത്നം ഔഷധശാല (Vaidyaratnam Oushadhasala)

ഔഷധി (Oushadhi)

ആര്യ വൈദ്യ ഫാർമസി (AVP)

നാഗാർജുന ആയുർവേദിക് ഗ്രൂപ്പ് (Nagarjuna Ayurvedic Group)

സീതാറാം ആയുർവേദ ഫാർമസി (Sitaram Ayurveda)

കേരള ആയുർവേദ ലിമിറ്റഡ് (Kerala Ayurveda Ltd)

എസ്.എൻ.എ ഔഷധശാല (SNA Oushadhasala)

ബൈദ്യനാഥ് (Baidyanath)

ഡാബർ (Dabur)

ശ്രീ ധൂത്പാപേശ്വർ (Shree Dhootapapeshwar)

സാണ്ഡു ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽസ് (Sandu Pharmaceuticals)

പതഞ്ജലി ദിവ്യ ഫാർമസി (Patanjali / Divya Pharmacy)

Disclaimer

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളെയും പൊതുവായ അറിവിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഇവ ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ വ്യക്തിഗത ചികിത്സാനിർദേശത്തിന് പകരമായി കണക്കാക്കരുത്.

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തുകയോ നിലവിലുള്ള ചികിത്സ നിർത്തുകയോ, മരുന്നിന്റെ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഏതെങ്കിലും ഔഷധം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതകളോ പാർശ്വഫലങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഔഷധത്തിന്റെ ഉപയോഗം തുടരുന്നതിന് മുമ്പ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുക.

ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ രോഗനിർണയം നടത്തുന്നതിനോ രോഗം ചികിത്സിക്കുന്നതിനോ രോഗശമനം ഉറപ്പുനൽകുന്നതിനോ ഉള്ള നേരിട്ടുള്ള മെഡിക്കൽ ഉപദേശമായി കണക്കാക്കരുത്. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും ശരീരപ്രകൃതിയും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, ഔഷധങ്ങളുടെ ഉപയോഗം വ്യക്തിഗതമായ വൈദ്യോപദേശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം.

കനകാസവം ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 17 Aug 2026 02:53:40 +0000

ചുമയും കഫക്കെട്ടും വിട്ടുമാറാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുമ്പോൾ പലരും ആദ്യം ഓർക്കുന്നത് വീട്ടിൽ ചെയ്യാവുന്ന പരിഹാരങ്ങളെയാണ്. എന്നാൽ ചുമയ്ക്കൊപ്പം നെഞ്ചിൽ കഫം നിറയുക, ശ്വാസംമുട്ടൽ അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചില ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിയുന്നത് നല്ലതാണ്. അത്തരത്തിൽ ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധമാണ് കനകാസവം (Kanakasavam).

പ്രത്യേകിച്ച് ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ കനകാസവം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം. ഇതിന്റെ പ്രധാന ചേരുവകൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ശരീരത്തിന് ഇത് എങ്ങനെ പ്രയോജനം ചെയ്യുന്നു? ഏത് തരത്തിലുള്ള ചുമയ്ക്കാണ് സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? കഴിക്കേണ്ട അളവ് എത്രയാണ്, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം?

കനകാസവത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും, ശരിയായ ഉപയോഗരീതിയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും അറിയാൻ ഈ ലേഖനം അവസാനം വരെ വായിക്കാം.

കനകാസവത്തെക്കുറിച്ച് ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിൽ പറയുന്നത്

കനകാസവത്തിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗവും ഗുണങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന പരാമർശം ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിലെ ഹിക്കാശ്വാസാധികാരത്തിൽ കാണാം. അതിലെ ശ്ലോകത്തിൽ കനകം ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധം ശ്വാസം, ചുമ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ പ്രയോജനപ്പെടുന്നതായി വിവരിക്കുന്നു.

സക്ഷുദ്യ കനകം ശാഖാമൂലപത്രഫലൈഃ സഹ ।

തതശ്ചതുഷ്പലം ഗ്രാഹ്യം വൃഷമൂലത്വചസ്തഥാ ॥ 98 ॥

മധുകം മാഗധീ വ്യാഘ്രീ കേശരം വിശ്വഭേഷജമ് ।

ഭാംഗീ താലീശപത്രഞ്ച സഞ്ചയൈഷാം പലദ്വയമ് ॥ 99 ॥

സംഗൃഹ്യ ധാതകീപ്രസ്ഥം ദ്രാക്ഷായാഃ പലവിംശതിമ് ।

ജലദ്രോണദ്വയം ദത്ത്വാ ശർക്കരായാസ്തുലാസ്തഥാ ॥ 100 ॥

ക്ഷൗദ്രസ്യാർദ്ധതുലാഞ്ചാപി സർവ്വം സമ്മിശ്യ യത്നതഃ ।

ഭാണ്ഡേ നിക്ഷിപ്യ ചാവൃത്യ നിദധ്യാന്മാസമാത്രകമ് ॥ 101 ॥

നിഹന്തി നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ കാസം യക്ഷ്മാണമേവ ച ।

ക്ഷതക്ഷീണം ജ്വരം ജീർണ്ണം രക്തപിത്തമുരഃക്ഷതമ് ॥ 102 ॥

ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ അർത്ഥം നമുക്ക് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം .

ശ്ലോകം 98

സക്ഷുദ്യ കനകം ശാഖാമൂലപത്രഫലൈഃ സഹ ।

തതശ്ചതുഷ്പലം ഗ്രാഹ്യം വൃഷമൂലത്വചസ്തഥാ ॥ 98 ॥

അർത്ഥം:

കനകം – ഉമ്മത്ത്, ശാഖാമൂലപത്രഫലൈഃ സഹ – കൊമ്പ്, വേര്, ഇല, കായ് എന്നിവയോടുകൂടി (പഞ്ചാംഗമായി), സക്ഷുദ്യ – നന്നായി ചതച്ച്, തതഃ – അതിൽ നിന്ന്, ചതുഷ്പലം – നാല് പലം (ഏകദേശം 192 ഗ്രാം), ഗ്രാഹ്യം – എടുക്കേണ്ടതാണ്. തഥാ – അതുപോലെ, വൃഷമൂലത്വചഃ – ആടലോടകത്തിന്റെ വേരിന്റെ പുറംതൊലിയും നാല് പലം അളവിൽ എടുക്കുക.

ഈ യോഗത്തിന്റെ മുഖ്യ ദ്രവ്യമായ 'കനകം' അഥവാ ഉമ്മത്തിനെ അതിന്റെ ശാഖ, വേര്, ഇല, കായ്കൾ എന്നിവയോടുകൂടി (പഞ്ചാംഗമായി) ശാസ്ത്രീയമായി ശുദ്ധി ചെയ്ത് എടുക്കണം. ഇവയെല്ലാം ചതച്ചെടുത്ത് നാല് പലം അളവിലും, അതിനോടൊപ്പം കഫഹരങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ ആടലോടകത്തിന്റെ വേരിന്റെ പുറംതൊലി നാല് പലം അളവിലും ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 99

മധുകം മാഗധീ വ്യാഘ്രീ കേശരം വിശ്വഭേഷജമ് ।

ഭാംഗീ താലീശപത്രഞ്ച സഞ്ചയൈഷാം പലദ്വയമ് ॥ 99 ॥

അർത്ഥം:

മധുകം – ഇരട്ടിമധുരം, മാഗധീ – തിപ്പലി, വ്യാഘ്രീ – കണ്ടകാരി, കേശരം – നാഗകേസരം, വിശ്വഭേഷജമ് – ചുക്ക്, ഭാംഗീ – ചെറുതേക്ക്, താലീശപത്രഞ്ച – താലീസപത്രവും, ഏഷാം സഞ്ചയഃ – ഇവ ഓരോന്നും, പലദ്വയമ് – രണ്ട് പലം വീതം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം വീതം) എടുക്കേണ്ടതാണ്.

ശ്വാസകോശത്തിന് ഉത്തേജനവും ബലവും നൽകുന്ന ഔഷധങ്ങളുടെ ഒരു നിരയാണിത്. തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഇരട്ടിമധുരം, കഫം വറ്റിക്കുന്ന തിപ്പലിയും ചുക്കും, ശ്വാസനാള സങ്കോചം അകറ്റുന്ന കണ്ടകാരിയും ചെറുതേക്കും, ഔഷധവീര്യവും സുഗന്ധവും നൽകുന്ന നാഗകേസരവും താലീസപത്രവും തുല്യമായി രണ്ടു പലം വീതം അളന്നെടുത്ത് ഈ യോഗത്തിൽ ചേർക്കണം.

ശ്ലോകം 100

സംഗൃഹ്യ ധാതകീപ്രസ്ഥം ദ്രാക്ഷായാഃ പലവിംശതിമ് ।

ജലദ്രോണദ്വയം ദത്ത്വാ ശർക്കരായാസ്തുലാസ്തഥാ ॥ 100 ॥

അർത്ഥം:

ധാതകീ – താതിരിപ്പൂവ്, പ്രസ്ഥം – ഒരു പ്രസ്ഥം (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം), സംഗൃഹ്യ – ശേഖരിച്ച്, ദ്രാക്ഷായാഃ – ഉണക്കമുന്തിരി, പലവിംശതിമ് – ഇരുപത് പലം (ഏകദേശം 960 ഗ്രാം), ജലദ്രോണദ്വയം – രണ്ട് ദ്രോണം വെള്ളം (ഏകദേശം 24.5 ലിറ്റർ), ദത്ത്വാ – ഒഴിച്ച്, തഥാ – അതുപോലെ, ശർക്കരായാഃ – പഞ്ചസാര അഥവാ ശുദ്ധമായ ശർക്കര, തുലാഃ – ഒരു തുലാം (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം).

സ്വാഭാവികമായി മരുന്ന് പാകപ്പെടാൻ (Fermentation) സഹായിക്കുന്ന താതിരിപ്പൂവ് ഒരു പ്രസ്ഥവും (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം), ഉണക്കമുന്തിരി ഇരുപത് പലവും (ഏകദേശം 960 ഗ്രാം), രണ്ട് ദ്രോണം വെള്ളവും (ഏകദേശം 24.5 ലിറ്റർ) ഒരു തുലാം ശർക്കരയും (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം) ചേർത്ത് ഔഷധക്കൂട്ട് സജ്ജമാക്കുന്നു."

ശ്ലോകം 101

ക്ഷൗദ്രസ്യാർദ്ധതുലാഞ്ചാപി സർവ്വം സമ്മിശ്യ യത്നതഃ ।

ഭാണ്ഡേ നിക്ഷിപ്യ ചാവൃത്യ നിദധ്യാന്മാസമാത്രകമ് ॥ 101 ॥

അർത്ഥം:

ക്ഷൗദ്രസ്യ – തേൻ, അർദ്ധതുലാഞ്ചാപി – അര തുലാം (ഏകദേശം 2.4 കിലോഗ്രാം), സർവ്വം – ഇവയെല്ലാം, യത്നതഃ – ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം, സമ്മിശ്യ – യോജിപ്പിച്ച്, ഭാണ്ഡേ – മൺപാത്രത്തിൽ, നിക്ഷിപ്യ – ഒഴിച്ച്, ആവൃത്യ – വായു കടക്കാത്തവിധം മൂടിക്കെട്ടി, മാസമാത്രകമ് – ഒരു മാസക്കാലം, നിദധ്യാത് – അനക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുക.

മുകളിൽ പറഞ്ഞ എല്ലാ ചേരുവകളോടൊപ്പം അര തുലാം ശുദ്ധമായ തേൻ കൂടി ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കണം. തുടർന്ന് നെയ്യ് തേച്ചുണക്കിയ ആസവ മൺപാത്രത്തിൽ ഒഴിച്ച്, വായു കടക്കാത്തവിധം മൂടിക്കെട്ടി ഒരു മാസക്കാലം അനക്കാതെ സൂക്ഷിക്കണം. ഈ സമയത്ത് സ്വാഭാവികമായ ആൽക്കഹോൾ രൂപപ്പെടുകയും ഔഷധങ്ങളുടെ സത്ത് പൂർണ്ണമായി ലയിച്ചുചേരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശ്ലോകം 102 - കനകാസവം ഗുണങ്ങൾ

നിഹന്തി നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ കാസം യക്ഷ്മാണമേവ ച ।

ക്ഷതക്ഷീണം ജ്വരം ജീർണ്ണം രക്തപിത്തമുരഃക്ഷതമ് ॥ 102 ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകം 102 കനകാസവത്തിന്റെ ഫലശ്രുതിയാണ് (ഔഷധം സേവിക്കുന്നത് കൊണ്ടുള്ള ചികിത്സാഫലങ്ങൾ). ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള ഓരോ രോഗാവസ്ഥകളെയും അവയിൽ കനകാസവം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതിനെയും കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ വിശകലനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ (എല്ലാവിധ ശ്വാസംമുട്ടലുകളും / ആസ്ത്മ)

രോഗാവസ്ഥ: ആയുർവേദത്തിൽ ശ്വാസരോഗങ്ങളെ അഞ്ചായി തരംതിരിച്ചിട്ടുണ്ട് (മഹാശ്വാസം, ഊർദ്ധ്വശ്വാസം, ഛിന്നശ്വാസം, തമകശ്വാസം, ക്ഷുദ്രശ്വാസം). ഇതിൽ സാധാരണ കാണപ്പെടുന്ന തമകശ്വാസമാണ് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ബ്രോങ്കിയൽ ആസ്ത്മ (Bronchial Asthma). കഫം കാരണം പ്രാണവായു സഞ്ചരിക്കുന്ന മാർഗ്ഗങ്ങൾ (പ്രാണവഹ സ്രോതസ്സുകൾ) അടഞ്ഞുപോകുമ്പോഴാണ് നെഞ്ചിൽ വലിവും ശ്വാസമെടുക്കാൻ കഠിനമായ പ്രയാസവും ഉണ്ടാകുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിൽ 'നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ' (സകല ശ്വാസരോഗങ്ങളെയും) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ പ്രധാന ഘടകമായ ഉമ്മത്ത് (കനകം) ശ്വാസനാളപേശികളെ അയയ്ക്കുകയും (Bronchodilator), ആടലോടകവും കണ്ടകാരിയും ശ്വാസകോശത്തിൽ കട്ടപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ശ്വാസകോശ അറകളിലേക്ക് വായുസഞ്ചാരം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

2. കാസം (വിട്ടുമാറാത്ത സകലവിധ ചുമകൾ)

രോഗാവസ്ഥ: കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമ (കഫജ കാസം), തൊണ്ട വരളുന്ന ചുമ (വാതജ കാസം), പുകച്ചിലോടെയുള്ള ചുമ (പിത്തജ കാസം) തുടങ്ങി ഏതുതരം ചുമയായാലും അത് തുടർച്ചയായി വരുമ്പോൾ രോഗിയുടെ ഉറക്കവും ദിനചര്യകളും താളംതെറ്റുന്നു.

ഇതിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഇരട്ടിമധുരം (യഷ്ടിമധു) തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകളെയും പുകച്ചിലിനെയും തണുപ്പിക്കുന്നു. തിപ്പലിയും ചുക്കും കഫത്തെ വറ്റിക്കുകയും ദഹനശേഷി വർദ്ധിപ്പിച്ച് കഫം വീണ്ടും ഉണ്ടാകുന്നത് തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ രാത്രികാലങ്ങളിൽ കൂടുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത വരണ്ട ചുമയ്ക്കും കഫക്കെട്ടുള്ള ചുമയ്ക്കും കനകാസവം വേഗത്തിൽ ശമനം നൽകുന്നു.

3. യക്ഷ്മാവ് / രാജയക്ഷ്മാവ് (ക്ഷയരോഗാവസ്ഥകൾ / Pulmonary Wasting)

രോഗാവസ്ഥ: ശരീരത്തിലെ സകല ധാതുക്കളെയും (രക്തം, മാംസം, മേദസ്സ് തുടങ്ങിയവ) നശിപ്പിച്ച് ശരീരത്തെ അതിവേഗം മെലിയിച്ചു കളയുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ട്യൂബർക്കുലോസിസ് (TB) അല്ലെങ്കിൽ കഠിനമായ ശ്വാസകോശ അണുബാധകൾ മൂലം ശരീരം ക്ഷയിക്കുന്ന അവസ്ഥയുമായി ഇതിനെ സാമ്യപ്പെടുത്താം.

രാജയക്ഷ്മാവിൽ ശ്വാസകോശം അതീവ ദുർബലമാവുകയും ദഹനശേഷി പൂർണ്ണമായി നശിക്കുകയും ചെയ്യും. കനകാസവത്തിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ അഗ്നിയെ (ദഹനത്തെ) ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും, ശ്വാസകോശത്തിലെ അണുബാധകളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശരീരത്തെ പ്രാപ്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

4. ക്ഷതക്ഷീണം – ക്ഷതം മൂലമുള്ള ക്ഷീണാവസ്ഥ

ക്ഷതക്ഷീണം” എന്ന പദത്തിൽ രണ്ട് ആശയങ്ങളുണ്ട് — ക്ഷതം, അതായത് ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടായ ക്ഷതം അല്ലെങ്കിൽ പരിക്ക്; ക്ഷീണം, അതായത് അതിനെത്തുടർന്നുള്ള ദൗർബല്യം.

ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ചുമ, ശ്വാസപ്രയാസം, ജ്വരം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകൾ ശരീരത്തെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുകയും ബലം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യാം. അത്തരത്തിലുള്ള ക്ഷീണാവസ്ഥകളെയാണ് ഈ പദത്തിന്റെ വിശാലമായ ആയുർവേദപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

കനകാസവത്തിൽ ദ്രാക്ഷ, ശർക്കര, തേൻ പോലുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇവയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ പോഷകവും ബല്യസ്വഭാവവുമുള്ളതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ക്ഷയിച്ച ശരീരത്തിൽ ബലപോഷണത്തിന് സഹായിക്കുന്ന യോഗമായി കനകാസവത്തെ ഗ്രന്ഥം പരിഗണിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

5. ജീർണ്ണജ്വരം (വിട്ടുമാറാത്ത പഴയ പനി / Chronic Low-grade Fever)

രോഗാവസ്ഥ: കൃത്യമായി ഭേദമാകാത്ത പനിയുടെ അംശങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ ആഴത്തിലുള്ള ധാതുക്കളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടി, മാസങ്ങളോളം വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്ന നേരിയ പനിയാണിത്. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ശരീരത്തിന് ചൂട് അനുഭവപ്പെടുക, തലവേദന, അസ്ഥികളിൽ വേദന എന്നിവ ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.

ശരീരത്തിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന 'ആമദോഷത്തെ' (Toxins) ദഹിപ്പിച്ചു കളയാൻ ചുക്ക്, തിപ്പലി, ചെറുതേക്ക് (ഭാംഗി) എന്നിവ സഹായിക്കുന്നു. ഇത് ശരീരത്തിലെ താപനിലയെ സാധാരണ നിലയിലാക്കുകയും പഴയ പനിയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സഹായിക്കിന്നു .

6. രക്തപിത്തം (രക്തസ്രാവ രോഗങ്ങൾ / ചുമയോടൊപ്പം രക്തം വരുന്നത്)

രക്തപിത്തം” ആയുർവേദത്തിലെ പ്രത്യേക രോഗസങ്കൽപ്പമാണ്. പിത്തത്തിന്റെ പ്രബലതയും രക്തദുഷ്ടിയും ബന്ധപ്പെട്ട് ശരീരത്തിലെ വിവിധ മാർഗങ്ങളിലൂടെ രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകളെ രക്തപിത്തത്തിന്റെ പരിധിയിൽ ആചാര്യന്മാർ വിവരിക്കുന്നു.

കനകാസവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം: ആയുർവേദത്തിൽ രക്തപിത്തത്തിന് ഏറ്റവും മികച്ച ഔഷധമായി പറയുന്നത് ആടലോടകത്തെയാണ് (വൃഷം). ഇതിലെ ആടലോടകവും ഇരട്ടിമധുരവും രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാക്കുന്ന രക്തക്കുഴലുകളെ ശാന്തമാക്കുകയും രക്തം കട്ടപിടിക്കുന്നത് തടഞ്ഞ് രക്തസ്രാവം നിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു

7. ഉരഃക്ഷതം (നെഞ്ചിലെ അഥവാ ശ്വാസകോശത്തിലെ പരിക്കുകൾ ,സൂക്ഷ്മ മുറിവുകൾ)

ഉരഃ” എന്നത് നെഞ്ചിനെയും “ക്ഷതം” എന്നത് ക്ഷതത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഉരഃക്ഷതം എന്നത് നെഞ്ചുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷതാവസ്ഥയാണ്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ദീർഘകാല കഠിനമായ ചുമ, ശ്വാസപ്രയാസം, ശരീരക്ഷയം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉരസ്സിൽ വേദനയും ക്ഷതസ്വഭാവമുള്ള അസ്വസ്ഥതകളും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ അടിവരയിടുന്നത്, കനകാസവം എന്നത് കേവലം ഒരു ചുമ സിറപ്പ് മാത്രമല്ല; മറിച്ച് ശ്വാസകോശത്തെ ബാധിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ രോഗങ്ങളെ ഒരേസമയം ശമിപ്പിക്കുകയും, ശ്വാസകോശ കോശങ്ങൾക്ക് പോഷണവും പുനരുജ്ജീവനവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ദിവ്യ രസായന ഔഷധമാണ് എന്നാണ്.

ആയുർവേദ ശ്ലോകപ്രകാരം കനകാസവത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ഫലശ്രുതി ശ്ലോകം ("നിഹന്തി നിഖിലാൻ ശ്വാസാൻ കാസം യക്ഷ്മാണമേവ ച...") വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, കനകാസവം ശരീരത്തിൽ നൽകുന്ന പ്രധാന ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

കഫക്കെട്ടും ചുമയും

നെഞ്ചിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുക, കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമ ഉണ്ടാകുക, ചുമയ്ക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ ഭാരം തോന്നുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ കനകാസവം ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഇതിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്ന പിപ്പലി, ചുക്ക്, കണ്ടകാരി, ആടലോടകം തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ കഫം കൂടുതലായുള്ള ചുമയിലും ശ്വാസസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിലും പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ കണക്കാക്കുന്നു.

ശ്വാസംമുട്ടലും ശ്വാസതടസ്സവും

ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുക, നെഞ്ചിൽ മുറുക്കം തോന്നുക, കഫം കാരണം ശ്വാസം അസ്വസ്ഥമാകുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിലും കനകാസവം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. പ്രത്യേകിച്ച് കഫം കൂടിയ അവസ്ഥകളിലാണ് ഇതിലെ ഔഷധങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ പരിഗണിക്കുന്നത്.

പനിയും ശരീരക്ഷീണവും

കനകാസവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ പനി, ഏറെക്കാലമായി മാറാതെ നിൽക്കുന്ന പനി, രോഗം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ശരീരക്ഷീണം എന്നിവയും പറയുന്നുണ്ട്. ഏറെനാൾ രോഗം അനുഭവിച്ച ശേഷം ശരീരം തളരുകയും ബലം കുറയുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിൽ കനകാസവത്തിലെ ദ്രാക്ഷ, ശർക്കര, തേൻ തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ പോഷകഗുണവും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

രക്തപിത്തവും നെഞ്ചിലെ ക്ഷതവും

കനകാസവത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥോക്ത പ്രയോജനങ്ങളിൽ രക്തപിത്തം, നെഞ്ചിലെ ക്ഷതം എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.രക്തപിത്തം എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക രോഗസങ്കൽപ്പമാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, പിത്തദോഷം ശക്തമായി വർധിച്ച് രക്തത്തെ ബാധിക്കുകയും അതിന്റെ ഫലമായി ശരീരത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ് രക്തപിത്തം എന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നത്.

രക്തപിത്തത്തിൽ രക്തം പുറത്തുവരുന്ന വഴിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത വിവരണങ്ങളുണ്ട്. മൂക്കിലൂടെ രക്തം വരുക, വായിലൂടെ രക്തം വരുക, ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് രക്തം പുറത്തുവരുക തുടങ്ങിയവ ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടാം.

കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത അറിവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.

കനകാസവത്തിന്റെ ഉപയോഗ അളവ്

സാധാരണയായി മുതിർന്നവർക്ക് 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ കനകാസവം ഒരു ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പരമ്പരാഗതമായി കാണുന്നു. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാനാണ് നിർദേശിക്കുന്നത്.

കനകാസവം നേരിട്ട് കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതേ അളവിൽ തുല്യ അളവ് വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന്, 12 മില്ലി കനകാസവം എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ 12 മില്ലി വെള്ളം ചേർക്കാം.

എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രായം, ശരീരബലം, ദഹനശക്തി, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റ് മരുന്നുകൾ എന്നിവ കണക്കിലെടുത്താണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം..

കനകാസവത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

കനകാസവം ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധമാണെങ്കിലും അളവ് തെറ്റിച്ച് ഉപയോഗിക്കുകയോ അമിതമായി കഴിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. നിർദേശിച്ച അളവിൽ കൂടുതലായി കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറിൽ അസ്വസ്ഥത, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

കനകാസവത്തിൽ കനകം അഥവാ ഉമ്മത്ത് പോലുള്ള ശക്തമായ ഔഷധദ്രവ്യം ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, മരുന്നിന്റെ അളവും നിർമ്മാണത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഗുണമേന്മയില്ലാത്ത ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ മരുന്നോ, വളരെ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നതോ ഉമ്മത്ത് വിഷബാധയ്ക്ക് സമാനമായ ദോഷഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതായി ശ്രദ്ധിക്കണം.

അതുകൊണ്ട് കനകാസവം സ്വയം തീരുമാനിച്ച് കൂടുതലായി കഴിക്കരുത്. എത്ര അളവിൽ, ദിവസത്തിൽ എത്ര പ്രാവശ്യം, എത്ര ദിവസം ഉപയോഗിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ രോഗിയുടെ ആരോഗ്യനില അനുസരിച്ച് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, പ്രായമായവർ, മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

കനകാസവത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവകൾ

കനകം (Kanaka / Datura metel): ഉമ്മത്തിന്റെ വേര്, ഇല, പൂവ്, കായ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പഞ്ചാംഗം (ശാസ്ത്രീയമായി ശുദ്ധി ചെയ്തത്).

വൃഷമൂലത്വക്ക് (Vasa Root Bark / Adhatoda vasica): ആടലോടകത്തിന്റെ വേരിന്റെ പുറംതൊലി.

യഷ്ടിമധു / മധുകം (Yashtimadhu / Licorice): ഇരട്ടിമധുരത്തിന്റെ വേര്.

പിപ്പലി / മാഗധി (Pippali / Long Pepper): തിപ്പലി.

വ്യാഘ്രി / കണ്ടകാരി (Kantakari / Solanum xanthocarpum): കണ്ടകാരിയുടെ പഞ്ചാംഗം (മുഴുവൻ ചെടിയും).

കേശരം / നാഗകേസരം (Nagakeshara / Mesua ferrea): നാഗകേസരത്തിന്റെ പൂവമ്പടം (Stamen).

വിശ്വഭേഷജം / ശുണ്ഠി (Ginger / Zingiber officinale): ചുക്ക്.

ഭാംഗി (Bharngi / Clerodendrum serratum): ചെറുതേക്കിന്റെ വേര്.

താലീസപത്രം (Talisapatra / Abies webbiana): താലീസപത്രത്തിന്റെ ഇല.

ധാതകി (Dhataki / Woodfordia fruticosa): താതിരിപ്പൂവ്

ദ്രാക്ഷ (Draksha / Raisins): ഉണക്കമുന്തിരി.

ശർക്കര (Sharkara): ശുദ്ധമായ ശർക്കര അല്ലെങ്കിൽ പഞ്ചസാര.

ക്ഷൗദ്രം (Kshaudra): ശുദ്ധമായ തേൻ.

ജലം (Water): ആവശ്യത്തിന് ശുദ്ധജലം.

കനകാസവം ലഭ്യമായ ചില നിർമ്മാതാക്കൾ

കനകാസവം വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാക്കളുടെ പേരിൽ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. ഉദാഹരണമായി Zandu, Sandu, Dabur, Baidyanath, Arya Vaidya Sala, AVP, Nagarjuna തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങൾ കനകാസവം നിർമ്മിച്ച് വിപണനം ചെയ്യുന്നു.

എന്നാൽ ഒരേ പേരിലുള്ള കനകാസവത്തിനും നിർമ്മാതാവനുസരിച്ച് ചേരുവകളുടെ അളവ്, നിർമ്മാണരീതി, ഗുണനിലവാരം, പാക്കേജിംഗ് എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. അതിനാൽ വാങ്ങുമ്പോൾ ലേബലിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ചേരുവകൾ, നിർമ്മാതാവിന്റെ വിവരങ്ങൾ, ബാച്ച് നമ്പർ, നിർമ്മാണ തീയതി, കാലാവധി എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

കനകാസവം പോലുള്ള ഔഷധങ്ങൾ വിശ്വസനീയമായ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രം വാങ്ങുകയും, ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുകയും ചെയ്യുന്നത് സുരക്ഷിതമായ രീതിയാണ്.

Disclaimer

അമൃതാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ് അറിയാം | ആയുർവേദം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 16 Aug 2026 03:05:42 +0000

ശരീരത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകുന്ന പനി, ക്ഷീണം, ദഹനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രധാന അരിഷ്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അമൃതാരിഷ്ടം (Amritarishtam). പേരുപോലെ തന്നെ ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അമൃത/ഗുഡൂചി. എന്നാൽ അമൃതാരിഷ്ടം എന്നത് ഒരു സസ്യത്തിന്റെ മാത്രം ഔഷധമല്ല; പല ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ രീതിയിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ്.

പ്രത്യേകിച്ച് പനിക്കുശേഷമുള്ള ക്ഷീണം, ശരീരത്തിലെ ബലക്കുറവ്, വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അമൃതാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങളുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ കഴിക്കണം, ആരൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ പലർക്കും താൽപര്യമുണ്ട്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, പ്രധാന ചേരുവകൾ, സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന വിധം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശദീകരിക്കുകയാണ്. പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന് നൽകിയിട്ടുള്ള സ്ഥാനവും ഇതിന്റെ ഓരോ ചേരുവകൾക്കും പറയപ്പെടുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും ഇവിടെ വിശദമായി നോക്കാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അമൃതാരിഷ്ടം:

പനി മാറി കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ശരീരത്തിന് പഴയ ഉന്മേഷം തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത അവസ്ഥ പലർക്കും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ചെറിയൊരു ജോലിചെയ്താൽ പോലും ക്ഷീണം തോന്നുക, വിശപ്പിൽ കുറവ് വരിക, ശരീരത്തിന് ഒരു തളർച്ച അനുഭവപ്പെടുക — പനിക്കുശേഷം ഇത്തരം ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ചിലരിൽ തുടരാറുണ്ട്.

ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അമൃതാരിഷ്ടം. പേരിൽ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് അമൃത അഥവാ ഗുഡൂചി.

അമൃതാരിഷ്ടം ഒരു സാധാരണ നാട്ടുമരുന്നായി മാത്രം കാണേണ്ട ഒന്നല്ല. വിവിധ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് ആയുർവേദ വിധിപ്രകാരം തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു അരിഷ്ടമാണിത്. ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയുടെ ജ്വരാധികാരത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ ചേരുവകളും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ അവസാനം, ജ്വരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനകരമായ ഒരു ഔഷധമായി ഇതിനെ പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അമൃതാരിഷ്ടം: ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകം

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ജ്വരാധികാരത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണവും മഹത്വവും വിവരിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:

അമൃതായാഃ പലശതം ദശമൂല്യാസ്തഥൈവ ച ।

പാദാവശിഷ്ടം പക്ത്വാ ച ചതുർദ്രോണേ ജലേ ഭിഷക് ॥

ഗുഡസ്യ ത്രിതുലാഃ സിദ്ധേ ക്വാഥേ ശീതേ ക്ഷിപേത് പുനഃ ।

അജാജ്യാഃ ഷോഡശപലം ദ്വിപലം രക്തപുഷ്പകം ॥

സപ്തച്ഛദം തഥാ വ്യോഷം നാഗകേശരമബ്ദകം ।

കട്വീപ്രതിവിഷേ വത്സബീജഞ്ച പലസമ്മിതം ॥

സർവ്വമേകീകൃതം ഭാണ്ഡേ നിദധ്യാന്മാസമാത്രകം ।

അമൃതാരിഷ്ട ഇത്യേഷ പ്രോക്തോ ജ്വരകുലാന്തകൃത് ॥

ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങളും അവയുടെ വ്യാഖ്യാനവും ആയുർവേദ ശാസ്ത്ര വീക്ഷണത്തിൽ താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു:

1. കഷായ നിർമ്മാണ വിധി

അമൃതായാഃ പലശതം ദശമൂല്യാസ്തഥൈവ ച ।

പാദാവശിഷ്ടം പക്ത്വാ ച ചതുർദ്രോണേ ജലേ ഭിഷക് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ വൈദ്യന്മാർ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ട കഷായപാകമാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. അമൃതായാഃ എന്നാൽ ദിവ്യൗഷധമായ ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി), പലശതം എന്നാൽ നൂറ് പലം അളവിലും (ഏകദേശം 4.8 കിലോഗ്രാം), ദശമൂല്യാഃ എന്നാൽ ദശമൂലങ്ങൾ (പത്ത് ഔഷധവേരുകൾ ചേർന്ന കൂട്ട്), തഥൈവ ച എന്നാൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ അതേ അളവിൽ (നൂറ് പലം തന്നെ) എടുക്കണം. ഭിഷക് അഥവാ നിപുണനായ വൈദ്യൻ ഈ രണ്ട് പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെയും ചതുർദ്രോണേ ജലേ അതായത് നാല് ദ്രോണം ശുദ്ധജലത്തിൽ (ഏകദേശം 49 ലിറ്ററോളം വെള്ളം) ചേർത്ത്, പക്ത്വാ ച നന്നായി വേവിച്ച് തിളപ്പിച്ച്, പാദാവശിഷ്ടം നാലിലൊന്നായി വറ്റിച്ചെടുത്ത് കഷായം തയ്യാറാക്കണം.

2. മധുര ദ്രവ്യവും പ്രധാന പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളും

ഗുഡസ്യ ത്രിതുലാഃ സിദ്ധേ ക്വാഥേ ശീതേ ക്ഷിപേത് പുനഃ ।

അജാജ്യാഃ ഷോഡശപലം ദ്വിപലം രക്തപുഷ്പകം ॥

വ്യാഖ്യാനം:

കഷായം തയ്യാറാക്കിയ ശേഷമുള്ള സന്ധാന പ്രക്രിയയിലേക്കുള്ള ചേരുവകളാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്. സിദ്ധേ ക്വാഥേ മേൽപ്പറഞ്ഞ രീതിയിൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായം, ശീതേ പൂർണ്ണമായും തണുത്തതിനു ശേഷം, പുനഃ വീണ്ടും അതിലേക്ക്, ഗുഡസ്യ ത്രിതുലാഃ മൂന്ന് തുലാം (14.4 കിലോഗ്രാം) നല്ല ശർക്കര, ക്ഷിപേത് ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കി ലയിപ്പിക്കണം. തുടർന്ന് അതിലേക്ക് പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങളായി അജാജ്യാഃ ജീരകം (ശ്വേതജീരകം) ഷോഡശപലം പതിനാറ് പലം അളവിലും (768 ഗ്രാം), രക്തപുഷ്പകം ആയുർവേദ പ്രകാരം ജ്വരഹരമായ പർപ്പടകപ്പുല്ല് (Parpataka) ദ്വിപലം രണ്ട് പലം അളവിലും (96 ഗ്രാം) ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചു ചേർക്കണം.

3. സൂക്ഷ്മ പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങൾ

സപ്തച്ഛദം തഥാ വ്യോഷം നാഗകേശരമബ്ദകം ।

കട്വീപ്രതിവിഷേ വത്സബീജഞ്ച പലസമ്മിതം ॥

വ്യാഖ്യാനം:

അരിഷ്ടത്തിന്റെ ഔഷധവീര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റ് ദ്രവ്യങ്ങളാണ് ഇവിടെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. സപ്തച്ഛദം എന്നാൽ ഏഴിലംപാലത്തൊലി, തഥാ അതുപോലെ തന്നെ, വ്യോഷം എന്നാൽ ത്രികടുക്കൾ (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ തുല്യമായി), നാഗകേശരം എന്നാൽ സുഗന്ധമുള്ള നാഗപ്പൂവ്, അബ്ദകം എന്നാൽ മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ് (മുസ്താ), കട്വീ എന്നാൽ കടുകുരോഹിണി, പ്രതിവിഷേ എന്നാൽ അതിവിടയം, വത്സബീജഞ്ച എന്നാൽ കുടകപ്പാലയരി (ഇന്ദ്രയവം) എന്നിവയാണ്. ഈ ഔഷധങ്ങളെല്ലാം പലസമ്മിതം അതായത് ഓരോ പലം വീതം (ഓരോന്നും 48 ഗ്രാം വീതം) കൃത്യമായ അളവിലെടുത്ത് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് കഷായ മിശ്രിതത്തിലേക്ക് ചേർക്കണം.

4. സന്ധാന പ്രക്രിയയും ഫലശ്രുതിയും

സർവ്വമേകീകൃതം ഭാണ്ഡേ നിദധ്യാന്മാസമാത്രകം ।

അമൃതാരിഷ്ട ഇത്യേഷ പ്രോക്തോ ജ്വരകുലാന്തകൃത് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഔഷധം പാകപ്പെടുത്തുന്ന അന്തിമ ഘട്ടവും അതിന്റെ ഫലശ്രുതിയുമാണ് ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. സർവ്വമേകീകൃതം മേൽപ്പറഞ്ഞ കഷായവും ശർക്കരയും പൊടിച്ചുവെച്ച പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങളും എല്ലാം ഒന്നിച്ച് നല്ലവണ്ണം യോജിപ്പിച്ച്, ശുദ്ധമായ ഭാണ്ഡേ (മൺപാത്രത്തിലോ പ്രത്യേക അരിഷ്ടപ്പാത്രത്തിലോ ഒഴിച്ച്), മാസമാത്രകം കൃത്യം ഒരു മാസക്കാലം വായു കടക്കാത്തവിധം അടച്ചു സൂക്ഷിക്കണം (നിദധ്യാത്).

ഒരു മാസത്തെ സ്വാഭാവിക കിണ്വനത്തിലൂടെ (Natural Fermentation) തയ്യാറാകുന്ന ഇത്യേഷഃ (ഇപ്രകാരമുള്ള ഈ ഔഷധത്തെയാണ്), അമൃതാരിഷ്ടഃ 'അമൃതാരിഷ്ടം' എന്ന് പൂർവ്വാചാര്യന്മാരാൽ പ്രോക്തോ (പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് / നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്).

ഇതിന്റെ കർമ്മഫലമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ഇത് ജ്വരകുലാന്തകൃത് ആണ് — അതായത് വിട്ടുമാറാത്ത പനികളുടെയും, പനി മാറി അവശേഷിക്കുന്ന കഠിനമായ ക്ഷീണത്തിന്റെയും വേരറുക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ഔഷധമാണെന്ന് ആചാര്യൻ വിവരിക്കുന്നു .

അമൃതാരിഷ്ടം: ആയുർവേദ വീക്ഷണത്തിലെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ (Uses in Traditional Ayurveda)

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകത്തിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണവിശേഷത്തെ "ജ്വരകുലാന്തകൃത്" (പനിയുടെ അവസ്ഥകളെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ആയുർവേദ ചികിത്സാ പാരമ്പര്യത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി, താഴെ പറയുന്ന ശാരീരികാവസ്ഥകളിലാണ് അമൃതാരിഷ്ടം പ്രധാനമായും നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്:

1. വിട്ടുമാറാത്ത പനികൾക്ക് ശേഷമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ (Chronic / Lingering Fever Support)

പനി മാറി ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും ചിലരിൽ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ചെറിയ ചൂടും ക്ഷീണവും വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കാറുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ 'ജിർണ്ണജ്വരം' അല്ലെങ്കിൽ 'അസ്ഥിഗത ജ്വരം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക താപനില ക്രമീകരിക്കാനും ആന്തരിക അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും അമൃതാരിഷ്ടം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

2. ഇടവിട്ടു വരുന്ന പനികളും അണുബാധകളും (Support in Intermittent Fevers)

മലേറിയ പോലുള്ള ഇടവിട്ടു വരുന്ന പനികൾ (വിഷമജ്വരം) അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് വൈറൽ അണുബാധകൾ എന്നിവ ബാധിച്ചതിനു ശേഷം ശരീരം വേഗത്തിൽ സുഖം പ്രാപിക്കാനുള്ള സഹായക ഔഷധമായി ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

3. പനിക്ക് ശേഷമുള്ള കഠിനമായ ക്ഷീണം (Post-fever Debility & Recovery)

കഠിനമായ പനി മാറി ശരീരം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ പേശികൾക്ക് ബലക്കുറവും തളർച്ചയും അനുഭവപ്പെടുന്നത് സാധാരണയാണ്. അമൃതാരിഷ്ടത്തിലെ ചിറ്റമൃതും ദശമൂലവും ശരീരകോശങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ ഉന്മേഷം നൽകി സ്വാഭാവിക ശാരീരികബലം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

4. ദഹനശേഷിയും വിശപ്പും വീണ്ടെടുക്കാൻ (Aiding Digestion & Appetite)

അസുഖ സമയത്ത് ശരീരത്തിലെ ദഹനശേഷി (ജഠരാഗ്നി) മന്ദീഭവിക്കാറുണ്ട്. ഇതിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള ത്രികടു (ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി), ജീരകം, മുത്തങ്ങ തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ ദഹനപ്രക്രിയയെ ക്രമീകരിക്കാനും, നാക്കിലെ രുചിയില്ലായ്മ മാറ്റി വിശപ്പ് വീണ്ടെടുക്കാനും മികച്ച പിന്തുണ നൽകുന്നു.

5. സ്വാഭാവിക രോഗപ്രതിരോധശേഷി (Supporting Natural Immunity)

ഇടയ്ക്കിടെ കാലാവസ്ഥ മാറുമ്പോൾ ജലദോഷവും പനിയും പിടിപെടുന്ന പ്രവണതയുള്ളവരിൽ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധ സംവിധാനം (വ്യാധിക്ഷമത്വം) മെച്ചപ്പെടുത്താൻ അമൃതിൻ്റെ രസായന ഗുണങ്ങൾ സഹായകരമാണ്.

അമൃതാരിഷ്ടം വെറുമൊരു പനിക്കുള്ള ഔഷധമായി മാത്രം കാണേണ്ടതല്ല. ജ്വരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അവസ്ഥകളിലും, അസുഖത്തിനു ശേഷമുള്ള ക്ഷീണം, ബലക്കുറവ്, വിശപ്പില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളുള്ള ചില സാഹചര്യങ്ങളിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അസുഖാനന്തരം ശരീരം സാധാരണ നിലയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്ന ഘട്ടത്തിൽ പിന്തുണ നൽകുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമായും അമൃതാരിഷ്ടത്തെ കാണാം.

അമൃതാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

സാധാരണയായി അമൃതാരിഷ്ടം 12–24 മില്ലി വീതം, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. ആവശ്യമെങ്കിൽ തുല്യ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം.

എന്നാൽ ഇത് പൊതുവായ ഉപയോഗ അളവാണ്. പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിൽ മാറ്റം വരാം. അതിനാൽ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം അനുസരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം നൽകുന്ന മറ്റ് ഔഷധങ്ങളും (Adjuvants) ഉപയോഗിക്കേണ്ട കാലയളവും

പനിയുടെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവ നോക്കിയാണ് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പലപ്പോഴും ഔഷധങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. അതിനാൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം മറ്റു ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളും ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

1. അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം നൽകാറുള്ള മറ്റ് ഔഷധങ്ങൾ

രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം താഴെ പറയുന്ന ചില ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം:

സുദർശന ചൂർണ്ണം (Sudarshana Churna)

മഹാസുദർശന ചൂർണ്ണം (Mahasudarshana Churna)

സുദർശന ഘനവടി (Sudarshana Ghanavati)

വെട്ടുമാറൻ ഗുളിക (Vettumaran Gulika)

ഇവയിൽ ഏത് ഔഷധമാണ് അമൃതാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം വേണ്ടത് എന്നത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കില്ല. പനിയുടെ കാരണം, ലക്ഷണങ്ങൾ, രോഗിയുടെ പ്രായം, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ ഡോക്ടർ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

പ്രത്യേകിച്ച് വിഷമജ്വരം, മലേറിയ സംശയം, നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പനി തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്വയം പല മരുന്നുകളും ഒരുമിച്ച് കഴിക്കുന്നതിനുപകരം കൃത്യമായ വൈദ്യപരിശോധനയും നിർദ്ദേശവും തേടേണ്ടതാണ്.

2. അമൃതാരിഷ്ടം എത്രകാലം ഉപയോഗിക്കാം?

ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം 4 മുതൽ 8 ആഴ്ച വരെ അമൃതാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കാമെന്നാണ് ചില ഔഷധവിവരങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ബാധകമായ ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവായി കാണരുത്.

രോഗം മാറുന്ന വേഗത, രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചികിത്സയുടെ കാലയളവിൽ മാറ്റം വരാം. അതിനാൽ 4–8 ആഴ്ച എന്നത് പൊതുവായ ഒരു വിവരമായി മാത്രം കാണുകയും, തുടർച്ചയായ ഉപയോഗം ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഉചിതം.

അമൃതാരിഷ്ടം അരിഷ്ട വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന പാരമ്പര്യ ആയുർവേദ ഔഷധമാണ്. അതിനാൽ അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലയളവും സ്വയം തീരുമാനിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ചികിത്സിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം പിന്തുടരുന്നതാണ് നല്ലത്.

പ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ്: പനി നീണ്ടുനിൽക്കുകയോ വീണ്ടും വീണ്ടും വരികയോ, ഉയർന്ന പനി, ശക്തമായ ക്ഷീണം, ശ്വാസതടസ്സം, തുടർച്ചയായ ഛർദ്ദി തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്താൽ സ്വയം അമൃതാരിഷ്ടമോ മറ്റ് പനിമരുന്നുകളോ കഴിക്കുന്നതിന് പകരം ഡോക്ടറെ സമീപിക്കുക.

അമൃതാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

അമൃതാരിഷ്ടം സാധാരണയായി നിർദ്ദേശിച്ച അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധമാണെങ്കിലും, വളരെ ഉയർന്ന അളവിൽ കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

പ്രത്യേകിച്ച് 50 മില്ലിയോ അതിൽ കൂടുതലോ ഒരേസമയം കഴിക്കുന്നത് ചിലരിൽ വയറിൽ അസ്വസ്ഥതയോ വയറുവേദനയോ (stomach irritation) ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് അമൃതാരിഷ്ടം നിർദ്ദേശിച്ച അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം. അളവ് സ്വയം കൂട്ടുകയോ ദീർഘകാലം തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ, ആവശ്യമായാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടുക.

കഷായ ദ്രവ്യങ്ങൾ (Decoction Ingredients)

ചിറ്റമൃത് (Amrita - Tinospora cordifolia) – തണ്ട്

ദശമൂലം (Dashamoola):

കൂവളം (Bilva - Aegle marmelos) – വേര് / മരത്തൊലി

പലകപ്പയ്യാനി (Shyonaka - Oroxylum indicum) – വേര് / മരത്തൊലി

കുമ്പിൾ (Gambhari - Gmelina arborea) – വേര് / മരത്തൊലി

പാതിരി (Patala - Stereospermum colais) – വേര് / മരത്തൊലി

മുഞ്ഞ (Agnimantha - Premna corymbosa) – വേര് / മരത്തൊലി

ഓരില (Shalaparni - Desmodium gangeticum) – വേര് / സമൂലം

മൂവില (Prishnaparni - Uraria picta) – വേര് / സമൂലം

ചെറുവഴുതിന (Brihati - Solanum indicum) – വേര് / സമൂലം

കണ്ടകാരിച്ചുണ്ട (Kantakari - Solanum surattense) – വേര് / സമൂലം

ഞെരിഞ്ഞിൽ (Gokshura - Tribulus terrestris) – വേര് / സമൂലം

ശുദ്ധജലം (Water)

2. മധുര ദ്രവ്യം (Sweetening Agent)

ശർക്കര (Guda - Jaggery)

3. പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങൾ (Prakshepa Dravya)

ജീരകം (Ajaji - Cuminum cyminum) – വിത്ത്

പർപ്പടകം (Raktapushpaka / Parpataka - Fumaria parviflora) – സമൂലം

ഏഴിലംപാല (Saptaparna - Alstonia scholaris) – മരത്തൊലി

ചുക്ക് (Shunti - Zingiber officinale) – ഉണങ്ങിയ കിഴങ്ങ്

കുരുമുളക് (Maricha - Piper nigrum) – കായ്

തിപ്പലി (Pippali - Piper longum) – കായ്

നാഗപ്പൂവ് (Nagakeshara - Mesua ferrea) – കേസരം

മുത്തങ്ങ (Musta - Cyperus rotundus) – കിഴങ്ങ്

കടുകുരോഹിണി (Katuki - Picrorhiza kurroa) – കിഴങ്ങ്

അതിവിടയം (Ativisha - Aconitum heterophyllum) – വേര്

കുടകപ്പാലയരി / ഇന്ദ്രയവം (Indrayava - Holarrhena antidysenterica) – വിത്ത്

Disclaimer

ജീരകാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 15 Aug 2026 15:20:11 +0000

ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ വയറു നിറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നുക, ദഹനം ശരിയാകാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുക, ഇടയ്ക്കിടെ വയറുവീക്കം ഉണ്ടാകുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലരെയും അലട്ടാറുണ്ട്. ഇത്തരം ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന പ്രധാന അരിഷ്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ജീരകാരിഷ്ടം (Jeerakarishtam). പേരിൽ തന്നെ ഉള്ളതുപോലെ ജീരകമാണ് ഇതിലെ പ്രധാന ചേരുവകളിലൊന്ന്.

ജീരകാരിഷ്ടം ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താനും വിശപ്പില്ലായ്മ, വയറുവീക്കം, ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷമുള്ള അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ ദഹനപ്രശ്നങ്ങളിൽ സഹായിക്കാനും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് ദഹനവും ശരീരബലവും വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

എന്നാൽ ജീരകാരിഷ്ടം എന്തിനൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നു? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എങ്ങനെ കഴിക്കണം, എത്ര അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണം? എല്ലാവർക്കും ഇത് ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാമോ? ജീരകാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് അറിയേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ജീരകാരിഷ്ടം

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രശസ്ത ചികിത്സാഗ്രന്ഥമായ 'ഭൈഷജ്യരത്നാവലി'യിലെ സ്ത്രീരോഗാധികാരത്തിലാണ് ജീരകാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ജീരകസ്യ തുലാദ്വന്ദ്വം ചതുർദ്രോണജലേ പചേത് ।

ദ്രോണശേഷേ ക്ഷിപേത്തത്ര തുലാത്രയമിതം ഗുഡമ് ॥ 492 ॥

ധാതകീം ഷോഡശപലാം ശുണ്ഠീഞ്ച ദ്വിപലോന്മിതാമ് ।

ജാതീഫലം മുസ്തകഞ്ച ചാതുർജാതം യമാനികാമ് ॥ 493 ॥

കങ്കോലം ദേവപുഷ്പം ച പലമാനേന നിക്ഷിപേത് ।

മാസം സംസ്ഥാപ്യ ഭാണ്ഡേ ച മൃത്തികാപരിനിർമ്മിതേ ॥ 494 ॥

തതഃ കൽക്കാൻ വിനിർഹൃത്യ പായയേത് കർഷമാത്രയാ ।

അരിഷ്ടോ ജീരകാഖ്യോയം നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ ॥ 495 ॥

ഗ്രഹണീമതിസാരഞ്ച തഥാ വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ് ।

ജീരകാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, ഇത് വെറും ജീരകം ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു ഔഷധപാനീയം മാത്രമായി കാണേണ്ടതില്ല. ജീരകം പ്രധാന ദ്രവ്യമായ ഒരു സന്ധാനകല്പനയാണ് ജീരകാരിഷ്ടം. ഇതിന്റെ നിർമ്മാണരീതി, ചേരുവകൾ, അളവുകൾ, ഉപയോഗം എന്നിവയെല്ലാം ഗ്രന്ഥകാരൻ കൃത്യമായി തന്നെ നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി – സ്ത്രീരോഗ അധികാരം, ശ്ലോകം 492–495 ആണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്.

ഒന്നാം ശ്ലോകം — കഷായത്തിന്റെ നിർമ്മാണം

ജീരകസ്യ തുലാദ്വന്ദ്വം ചതുർദ്രോണജലേ പചേത് ।

ദ്രോണശേഷേ ക്ഷിപേത്തത്ര തുലാത്രയമിതം ഗുഡമ് ॥ 492 ॥"

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ ആചാര്യൻ കഷായ നിർമ്മാണത്തിന്റെ അളവുകളാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്. 'ജീരകസ്യ തുലാദ്വന്ദ്വം' എന്നാൽ രണ്ട് തുലാം (ഏകദേശം 9.6 കിലോഗ്രാം) ജീരകം എടുക്കുക. ഇത് 'ചതുർദ്രോണജലേ പചേത്' അഥവാ നാല് ദ്രോണം (ഏകദേശം 49 ലിറ്റർ) ശുദ്ധജലത്തിൽ വേവിച്ച് വറ്റിക്കണം. ഇങ്ങനെ തിളപ്പിച്ച് വെള്ളം വറ്റി നാലിലൊന്നായി ചുരുങ്ങി 'ദ്രോണശേഷേ' (ഒരു ദ്രോണം അഥവാ ഏകദേശം 12.2 ലിറ്റർ) ആയി അവശേഷിക്കുമ്പോൾ, അതിലേക്ക് 'തുലാത്രയമിതം ഗുഡമ്' അതായത് മൂന്ന് തുലാം (ഏകദേശം 14.4 കിലോഗ്രാം) നല്ല പഴയ ശർക്കര ചേർത്ത് അലിയിച്ചെടുക്കണം.

രണ്ടാം ശ്ലോകം:

"ധാതകീം ഷോഡശപലാം ശുണ്ഠീഞ്ച ദ്വിപലോന്മിതാമ് ।

ജാതീഫലം മുസ്തകഞ്ച ചാതുർജാതം യമാനികാമ് ॥ 493 ॥"

വ്യാഖ്യാനം:

കഷായത്തിൽ ശർക്കര ചേർത്തതിനു ശേഷം അതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്. 'ധാതകീം ഷോഡശപലാം' എന്നാൽ അരിഷ്ടത്തിന്റെ പുളിപ്പിക്കൽ പ്രക്രിയയ്ക്ക് (Fermentation) അത്യന്താപേക്ഷിതമായ താതിരിപ്പൂവ് (ധാതകീ പുഷ്പം) പതിനാറ് പലം (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം) ചേർക്കണം. തുടർന്ന് 'ശുണ്ഠീഞ്ച ദ്വിപലോന്മിതാമ്' അഥവാ രണ്ട് പലം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം) ഉണങ്ങിയ ചുക്കും, 'ജാതീഫലം' (ജാതിക്ക), 'മുസ്തകഞ്ച' (മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്), 'ചാതുർജാതം' (ഏലത്തരി, ഇലവർഗ്ഗത്തൊലി, പച്ചില, നാഗകേസരം എന്നീ നാല് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ), 'യമാനികാമ്' (അയമോദകം) എന്നിവ ഓരോ പലം (ഏകദേശം 48 ഗ്രാം) വീതവും പൊടിച്ചു ചേർക്കണം.

മൂന്നാം ശ്ലോകം:

"കങ്കോലം ദേവപുഷ്പം ച പലമാനേന നിക്ഷിപേത് ।

മാസം സംസ്ഥാപ്യ ഭാണ്ഡേ ച മൃത്തികാപരിനിർമ്മിതേ ॥ 494 ॥"

വ്യാഖ്യാനം:

ഇതിലേക്ക് 'കങ്കോലം' (തക്കോലം), 'ദേവപുഷ്പം ച' (ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട പുഷ്പമായ ഗ്രാമ്പൂ) എന്നിവയും 'പലമാനേന നിക്ഷിപേത്' അതായത് ഓരോ പലം (48 ഗ്രാം) വീതം അളന്നെടുത്ത് ഇടണം. ഇവയെല്ലാം ചേർത്ത ഔഷധക്കൂട്ട് 'മൃത്തികാപരിനിർമ്മിതേ ഭാണ്ഡേ' അതായത് ഉള്ളിൽ നെയ്യ് പുരട്ടി പുകച്ചെടുത്ത നല്ലൊരു മൺപാത്രത്തിലാക്കി, വായു കടക്കാത്തവിധം അടച്ചുകെട്ടി 'മാസം സംസ്ഥാപ്യ' ഒരു മാസക്കാലം അനക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കണം. ഈ കാലയളവിൽ സ്വാഭാവികമായ സന്ധാനപ്രക്രിയ (Sandhana Kalpana) വഴി ഔഷധം പരിപക്വമായിത്തീരുന്നു.

നാലാം ശ്ലോകവും ജീരകാരിഷ്ടം ഗുണങ്ങളും:

"തതഃ കൽക്കാൻ വിനിർഹൃത്യ പായയേത് കർഷമാത്രയാ ।

അരിഷ്ടോ ജീരകാഖ്യോയം നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ ॥ 495 ॥

ഗ്രഹണീമതിസാരഞ്ച തഥാ വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ് ।"

വ്യാഖ്യാനം:

ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം മൺപാത്രം തുറന്ന്, 'തതഃ കൽക്കാൻ വിനിർഹൃത്യ' അതിലെ അടിഞ്ഞുകൂടിയ മരുന്നിന്റെ ചണ്ടികളും അവശിഷ്ടങ്ങളും (കൽക്കങ്ങൾ) നല്ല ശുദ്ധമായ തുണി ഉപയോഗിച്ച് അരിച്ചെടുത്ത് മാറ്റണം. ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കുന്ന തെളിഞ്ഞ ഔഷധം 'കർഷമാത്രയാ' ഒരു കർഷം (ഏകദേശം 12 മില്ലി മുതൽ 24 മില്ലി വരെ) അളവിൽ രോഗികൾക്ക് 'പായയേത്' അഥവാ സേവിപ്പിക്കണം.

'അരിഷ്ടോ ജീരകാഖ്യോയം' എന്ന് പേരുള്ള ഈ മഹത്തായ ജീരകാരിഷ്ടം സേവിച്ചാൽ, അത് 'നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ' അതായത് പ്രസവശേഷം സ്ത്രീകൾക്കുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണം, ഗർഭാശയ അശുദ്ധി, വേദന തുടങ്ങിയ സകലവിധ സൂതികാ രോഗങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു . അതോടൊപ്പം തന്നെ ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന 'ഗ്രഹണീം' (IBS പോലുള്ള കുടൽ രോഗങ്ങൾ), 'അതിസാരഞ്ച' (വയറിളക്കം), 'വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ്' അതായത് ജഠരാഗ്നിക്കുണ്ടാകുന്ന മന്ദത, വിശപ്പില്ലായ്മ, ഗ്യാസ് തുടങ്ങിയ എല്ലാവിധ ദഹനവൈകല്യങ്ങളെയും ഇത് പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിച്ച് ശരീരത്തിന് ബലവും അഗ്നിദീപ്തിയും നൽകുന്നു.

ഗ്രന്ഥപ്രകാരം ജീരകാരിഷ്ടം ഏതെല്ലാം രോഗാവസ്ഥകൾക്ക് ഉത്തമം? അറിയാം 4 പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ!

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ജീരകാരിഷ്ടം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളുടെയും മനസ്സിൽ വരുന്നത് പ്രസവിച്ചുകിടക്കുന്ന അമ്മമാർക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഒരു മരുന്ന് എന്നാണ്. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിലെ അടിസ്ഥാന ഗ്രന്ഥമായ 'ഭൈഷജ്യരത്നാവലി' പരിശോധിച്ചാൽ ജീരകാരിഷ്ടം വെറുമൊരു പ്രസവരക്ഷാ ഔഷധം മാത്രമല്ലെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

ഗ്രന്ഥത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ ഇതിന്റെ പ്രധാന ഫലപ്രാപ്തി ചുരുക്കി വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

"അരിഷ്ടോ ജീരകാഖ്യോയം നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ ।

ഗ്രഹണീമതിസാരഞ്ച തഥാ വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ് ॥"

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്ന നാല് പ്രധാന രോഗാവസ്ഥകളും, അവയിൽ ജീരകാരിഷ്ടം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

1. സൂതികാമയങ്ങൾ (പ്രസവാനന്തര അസ്വസ്ഥതകൾ)

ശ്ലോകത്തിൽ ആദ്യം തന്നെ പറയുന്നത് 'നിഹന്യാത് സൂതികാമയാൻ' എന്നാണ്. അതായത് പ്രസവശേഷം സ്ത്രീകൾക്കുണ്ടാകുന്ന സകലവിധ അസ്വസ്ഥതകളെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

പ്രസവത്തിനു ശേഷം സ്ത്രീകളുടെ ശരീരം സ്വാഭാവികമായും വളരെ ക്ഷീണിതമായിരിക്കും. ഒപ്പം ദഹനക്കുറവ്, ശരീരവേദന, ഗർഭാശയത്തിൽ രക്തം കെട്ടിക്കിടക്കൽ, മുലപ്പാലുല്പാദനത്തിലെ കുറവ് എന്നിവ സാധാരണയാണ്. ജീരകാരിഷ്ടത്തിലെ ജീരകവും ചുക്കും മറ്റ് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ഗർഭാശയ ശുദ്ധീകരണത്തിന് സഹായിക്കുന്നതിനൊപ്പം, മുലപ്പാൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് പഴയ ബലവും ഉന്മേഷവും തിരിച്ചുനൽകാനും സഹായിക്കുന്നു.

ഇതിലെ മിക്ക ചേരുവകളും ചൂടുള്ള സ്വഭാവമുള്ളവയാണ് (Ushna Veerya). അതിനാൽ പ്രസവകാലത്ത് അമ്മമാർക്ക് ജലദോഷം, പനി, വാതം, മറ്റ് അണുബാധകൾ എന്നിവ വരാതെ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്തുന്നു.

2. വഹ്നേശ്ച വൈകൃതം (ദഹനശക്തിയിലെ തകരാറുകൾ)

ആയുർവേദത്തിൽ ആരോഗ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം 'ജഠരാഗ്നി' അഥവാ ദഹനശക്തിയാണ്. ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാത്ത അവസ്ഥയെയാണ് ശ്ലോകത്തിൽ 'വഹ്നേശ്ച വൈകൃതമ്' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ വയറു വീർത്തുനിൽക്കുക, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, ഗ്യാസ് മൂലം വയറ്റിൽ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള വേദന, വിശപ്പില്ലായ്മ എന്നിവയെല്ലാം ദഹനവൈകല്യങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്. ജീരകാരിഷ്ടം ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് (ദീപിച്ച്) കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം എളുപ്പത്തിൽ ദഹിപ്പിക്കാൻ (പാചനം ചെയ്യാൻ) സഹായിക്കുന്നു. സ്ഥിരമായി ഗ്യാസും അസിഡിറ്റിയും കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്ക് ഇത് നല്ലതാണന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു .

3. ഗ്രഹണീ രോഗം (കുടലിന്റെ ബലഹീനതയും IBS ഉം)

ആഹാരത്തിൽ നിന്നുള്ള പോഷകങ്ങൾ ആഗിരണം ചെയ്യേണ്ട കുടലിന്റെ ഭാഗമായ 'ഗ്രഹണി' ദുർബലമാകുമ്പോഴാണ് ഗ്രഹണീരോഗം ഉണ്ടാകുന്നത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ IBS (Irritable Bowel Syndrome) അല്ലെങ്കിൽ Malabsorption പോലെയുള്ള അവസ്ഥകളോട് ഇതിന് സാമ്യമുണ്ട്.

ഭക്ഷണം കഴിച്ച ഉടൻ മലമൂത്രവിസർജ്ജനത്തിന് തോന്നുക, മലം ശരിയായി ദഹിക്കാതെ പോവുക, ഒന്നിടവിട്ട് വയറിളക്കവും മലബന്ധവും മാറിമാറി വരിക എന്നിവ ഗ്രഹണിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്. ജീരകാരിഷ്ടം കുടലിന്റെ ഭിത്തികളെ ബലപ്പെടുത്തുകയും ദഹനപ്രക്രിയയെ ക്രമീകരിക്കുകയും ചെയ്ത് ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് നല്ല ആശ്വാസം നൽകുന്നു എന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു .

4. അതിസാരം (വിട്ടുമാറാത്ത വയറിളക്കം)

ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന നാലാമത്തെ അവസ്ഥയാണ് 'അതിസാരം' അഥവാ വയറിളക്കം. ദഹനക്കേട് കൊണ്ടോ കുടലിലെ അണുബാധകൾ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന അതിസാരത്തിൽ ജീരകാരിഷ്ടം അത്ഭുതകരമായ ഫലം നൽകുന്നു.

ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചുക്ക്, മുത്തങ്ങ, താതിരിപ്പൂവ് തുടങ്ങിയ ചേരുവകൾക്ക് ജലാംശത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള (ഗ്രാഹി ഗുണം) കഴിവുണ്ട്. ഇത് കുടലിലെ അണുബാധകളെ ശമിപ്പിക്കുകയും മലത്തിന്റെ അയഞ്ഞ സ്വഭാവം മാറ്റി സ്വാഭാവിക ഘടനയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിൽ പറയുന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രയോഗങ്ങൾ:

പ്രസവാനന്തര രോഗാവസ്ഥകൾ

ദഹനശക്തിയിലെ തകരാറുകൾ

ഗ്രഹണീ

അതിസാരം

അതുകൊണ്ട് ജീരകാരിഷ്ടത്തെ വെറും “ഗ്യാസിനുള്ള മരുന്ന്” എന്ന നിലയിൽ മാത്രം കാണേണ്ടതില്ല. ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ദഹനവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിലും പ്രസവാനന്തര കാലഘട്ടത്തിലെ ചില പ്രശ്നങ്ങളിലും പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ആയുർവേദ അരിഷ്ടം എന്ന നിലയിലാണ് ഇതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

പ്രധാന കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞത് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിവരങ്ങളാണ്. ജീരകാരിഷ്ടം സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാതെ, രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

ജീരകാരിഷ്ടം: കഴിക്കേണ്ട അളവും കൂട്ടുമരുന്നുകളും

ജീരകാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം എന്നത് പലർക്കുമുള്ള സംശയമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ ചില പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം മറ്റു ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളും വൈദ്യൻ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

കഴിക്കേണ്ട അളവ്

മുതിർന്നവർക്ക് സാധാരണയായി 12 മില്ലി മുതൽ 20 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം, ഭക്ഷണശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം.

ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ജീരകാരിഷ്ടം തുല്യ അളവിലുള്ള ഇളം ചൂടുവെള്ളം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

എന്നാൽ കൃത്യമായ അളവും ഉപയോഗിക്കേണ്ട ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണവും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കില്ല. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, പ്രായം, ദഹനശക്തി, ശരീരഘടന, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് വൈദ്യൻ ഡോസ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീരകാരിഷ്ടം 2–3 മാസം വരെ തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കാൻ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിനെ എല്ലാവർക്കും ബാധകമായ ഒരു പൊതുവായ നിയമമായി കാണേണ്ടതില്ല. എത്ര കാലം ഉപയോഗിക്കണം എന്നത് രോഗാവസ്ഥയും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ചികിത്സിക്കുന്ന ആയുർവേദ വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ്.”.

ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്ന കൂട്ടുമരുന്നുകൾ

ചില പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം മറ്റു ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളും ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി നൽകാറുണ്ട്. ഇതിൽ പ്രധാനമായി പറയപ്പെടുന്നവയാണ്:

1. വായു ഗുളിക

വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വയറുവീക്കം, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പരാതികളിൽ വായു ഗുളിക പോലുള്ള ഔഷധങ്ങൾ വൈദ്യൻ പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

എന്നാൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തിൽ ഒരു വായു ഗുളിക പൊടിച്ച് ചേർത്ത് എല്ലാവരും കഴിക്കണം എന്നൊരു പൊതുവായ നിയമമില്ല. രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ചാണ് അളവും ഉപയോഗരീതിയും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

2. മഹാധന്വന്തരം ഗുളിക

മഹാധന്വന്തരം ഗുളിക വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അവസ്ഥകളിലും പ്രസവാനന്തര പരിചരണത്തിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമാണ്.

ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം ഇത് നൽകണമോ, എത്ര അളവിൽ നൽകണമോ എന്നിവ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ചായിരിക്കും തീരുമാനിക്കുക.

3. ആശാളൃാദി ഗുളിക / ചൂർണ്ണം (Asalyadi)

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ ആശാളി (ചന്ദ്രശൂര / Lepidium sativum) പ്രധാന ചേരുവയായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധക്കൂട്ടാണിത്. ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികൾ പ്രകാരം, പ്രസവാനന്തര പരിചരണത്തിൽ ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം ആശാളൃാദി ഉപയോഗിക്കുന്നത് താഴെ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ നൽകാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു:

മുലപ്പാൽ വർദ്ധനവിന്: ഇതിലെ ഘടകങ്ങൾ മുലപ്പാലുല്പാദനം (Lactation support) മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സ്വാഭാവികമായി സഹായിക്കുന്നവയാണ്.

ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ആശ്വാസം: പ്രസവശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന നടുവേദന, ഇടുപ്പ് വേദന തുടങ്ങിയ ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് പിന്തുണ നൽകുന്നു.

സ്വാഭാവിക ഗർഭാശയ ശുദ്ധീകരണം: പ്രസവശേഷം ഗർഭാശയം സ്വാഭാവിക രീതിയിൽ പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുന്നതിനും ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയകൾക്കും ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് സഹായകമായി കണക്കാക്കുന്നു.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം

ജീരകാരിഷ്ടത്തോടൊപ്പം മറ്റു ഗുളികകൾ ചേർക്കുന്നത് “ഫലം ഇരട്ടിയാക്കാൻ” വേണ്ടിയല്ല. ഓരോ ഔഷധത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ പ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്. രോഗിയുടെ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച് അവയെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതാണ് ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതി.

അതുകൊണ്ട് സാധാരണ ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ജീരകാരിഷ്ടം മാത്രം മതിയോ, അതിനൊപ്പം മറ്റൊരു ഔഷധം ആവശ്യമുണ്ടോ, എത്ര അളവിൽ എത്ര ദിവസം ഉപയോഗിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

പ്രത്യേകിച്ച് പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകൾ സ്വയം മരുന്നുകളുടെ കൂട്ടുകെട്ട് തീരുമാനിക്കാതെ വൈദ്യോപദേശം തേടണം.

ജീരകാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ശരിയായ അളവിൽ, ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ജീരകാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേകിച്ച് ഗുരുതരമായ പാർശ്വഫലങ്ങൾ സാധാരണയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ അളവ് കവിയുകയോ വ്യക്തിക്ക് അനുയോജ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ചില അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

പ്രമേഹമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കണം

ജീരകാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്നതിൽ ശർക്കര (ഗുഡം) ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ളവർ ഇത് സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നിയന്ത്രണത്തെ ഇത് ബാധിക്കാനുള്ള സാധ്യത കണക്കിലെടുത്ത് ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

അമിതമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ

നിർദേശിച്ച അളവിൽ കൂടുതലായി ജീരകാരിഷ്ടം കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറിൽ എരിച്ചിൽ, അസ്വസ്ഥത, ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാകാം.

പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിനകം തന്നെ വയറിന് എരിച്ചിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നവർ ഉയർന്ന അളവിൽ സ്വയം കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു കാര്യം

ജീരകാരിഷ്ടം ഒരു അരിഷ്ട ഔഷധമാണ്. അതിനാൽ “പ്രകൃതിദത്തമായ ഔഷധമാണ്, അതുകൊണ്ട് എത്ര വേണമെങ്കിലും കഴിക്കാം” എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.

ശരിയായ അളവിലും ശരിയായ രോഗാവസ്ഥയിലും ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴാണ് ഔഷധത്തിൽ നിന്ന് പ്രയോജനം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. പ്രമേഹം ഉള്ളവർ, ഗർഭിണികൾ, പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകൾ, മറ്റ് സ്ഥിരം മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നത് സുരക്ഷിതമാണ്.

കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞ വിവരങ്ങൾ ജീരകാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗത്തെയും ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. വ്യക്തിഗത ചികിത്സയ്ക്കുള്ള നിർദ്ദേശമായി ഇതിനെ കാണരുത്.

ജീരകാരിഷ്ടം ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കൾ

കേരളത്തിലും ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലുമായി നിരവധി ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാതാക്കൾ ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഫോർമുലേഷനുകൾ നിർമ്മിച്ച് വിപണിയിലെത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ജീരകാരിഷ്ടം പോലുള്ള അരിഷ്ടങ്ങൾ വിവിധ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്ന ശ്രേണികളിൽ കാണാം.

കേരളത്തിലെ പ്രധാന ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ

Kottakkal Arya Vaidya Sala

Oushadhi

Vaidyaratnam Oushadhasala

AVP – The Arya Vaidya Pharmacy

Nagarjuna Ayurveda

Sitaram Ayurveda Pharmacy

SNA Oushadhasala

Kerala Ayurveda Limited

ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് പ്രമുഖ ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കൾ

Dabur India

Baidyanath

Shree Dhootapapeshwar Ltd

Sandu Pharmaceuticals

Patanjali Divya Pharmacy

Disclaimer

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 14 Aug 2026 02:49:56 +0000

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് മുടി ചീകുമ്പോൾ ചീപ്പിൽ പതിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുടി കാണുന്നത് പലർക്കും ചെറിയൊരു വിഷമമല്ല. മുടികൊഴിച്ചിൽ കൂടുമ്പോൾ ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്നായി ഹെയർ ഓയിലുകൾ വാങ്ങി പരീക്ഷിച്ചിട്ടും കാര്യമായ മാറ്റമൊന്നും തോന്നാതെ മടുത്തവരും കുറവല്ല.

അത്തരം സമയത്താണ് പഴയകാലം മുതൽ നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ചില പരമ്പരാഗത എണ്ണകൾ വീണ്ടും ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്. അതിൽ ഏറെ പരിചിതമായ ഒന്നാണ് നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം (Neelibringadi Kera Thailam). തലമുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും പരിചരണത്തിനായി ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഈ തൈലം, മുടിക്ക് ആവശ്യമായ പരിചരണം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പലരും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം മുടിക്ക് എന്തൊക്കെ ഗുണങ്ങൾ നൽകാം? തലയോട്ടിയുടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഇത് എങ്ങനെ സഹായിക്കും? എത്ര നേരം തലയിൽ വെക്കണം, ആഴ്ചയിൽ എത്ര തവണ ഉപയോഗിക്കണം, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം? Neelibringadi Keram Tailam benefits, Neelibringadi oil for hair, നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്ക് അറിയേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

ആയുർവേദ പ്രമാണങ്ങളിൽ നീലിഭൃംഗാദിയെ കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?

വെറുമൊരു കൂട്ടല്ല നീലിഭൃംഗാദി. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് രചിക്കപ്പെട്ട പ്രസിദ്ധമായ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ 'സഹസ്രയോഗത്തിലെ' (തൈലയോഗപ്രകരണം) ശ്ലോകത്തിൽ ഇതിന്റെ ചേരുവകളെക്കുറിച്ചും ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും കൃത്യമായി പറയുന്നുണ്ട്:

നീലീ ഭൃംഗരാജശ്ശതക്രതുലതാധാത്രീഫലാനാം രസേ ।

ക്ഷീരൈരാജകനാലികേരമഹിഷീധേനൂദ്ഭവൈസ്സാധിതം ॥

തൈലം തത്പയസൈവ പിഷ്ടലുലിതൈര്യഷ്ട്യാഹ്വഗുഞ്ജാഞ്ജനൈഃ ।

കേശാൻ സംജനയേത്തലേപി കരയോരാസ്താം അകേശം ശിരഃ ॥

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഈ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകം നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന്റെ ചേരുവകളെയും അത് തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയെയും അതിന്റെ അളവറ്റ ഔഷധവീര്യത്തെയും കൃത്യമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. ഈ ശ്ലോകത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം താഴെ നൽകുന്നു:

ശ്ലോകം ആദ്യവരിയുടെ അർത്ഥം

'നീലീ ഭൃംഗരാജശ്ശതക്രതുലതാ ധാത്രീഫലാനാം രസേ'

ഈ ആദ്യ പാദത്തിൽ തൈലം കാച്ചാൻ ആവശ്യമായ നാല് പ്രധാന ഔഷധച്ചാറുകളെയാണ് (സ്വരസങ്ങളെയാണ്) ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

നീലീ: കേശരഞ്ജനത്തിനും മുടിയുടെ സ്വാഭാവിക കറുപ്പ് നിറത്തിനും പേരു കേട്ട നീലമരി

ഭൃംഗരാജഃ: ഭൃംഗരാജ് അഥവാ കേശത്തെ തഴപ്പിച്ചു വളർത്താൻ കഴിവുള്ള കൈയ്യോന്നി.

ശതക്രതുലതാ: തലയോട്ടിയിലെ നീരും പിത്തകോപവും മാറ്റി തണുപ്പ് നൽകുന്ന ഉഴിഞ്ഞ.

ധാത്രീഫലാനാം രസേ: ധാത്രി അഥവാ നെല്ലിക്കയുടെ നീരിൽ (രസത്തിൽ) എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം.

അതായത്, നീലമരി, കൈയ്യോന്നി, ഉഴിഞ്ഞ, നെല്ലിക്ക എന്നീ നാല് മൂലികകളുടെയും പുതിയ നീരിൽ (സ്വരസത്തിൽ) വേണം ഈ തൈലം സിദ്ധമാക്കാൻ.

ശ്ലോകം രണ്ടാം വരിയുടെ അർത്ഥം

'ക്ഷീരൈ രാജക നാലികേര മഹിഷീ ധേനൂദ്ഭവൈഃ സാധിതമ്'

രണ്ടാമത്തെ പാദത്തിൽ ഈ തൈല സംസ്കരണത്തിന് ആവശ്യമായ നാല് തരം പാലുകളെക്കുറിച്ച് (ചതുർക്ഷീരം) ഉപദേശിക്കുന്നു.

ക്ഷീരൈഃ: പാലുകൾ കൊണ്ട്.

ആജക: അജ അഥവാ ആടിന്റെ പാൽ (ആട്ടിൻപാൽ).

നാലികേര: നാളികേരത്തിന്റെ പാൽ (തേങ്ങാപ്പാൽ).

മഹിഷീ: എരുമയുടെ പാൽ (എരുമപ്പാൽ).

ധേനൂദ്ഭവൈഃ (ധേനു + ഉദ്ഭവൈഃ): ധേനു അഥവാ പശുവിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന പാൽ (പശുമതിൻ പാൽ).

സാധിതമ്: ഇവയെല്ലാം കൃത്യമായ പാകത്തിൽ യോജിപ്പിച്ച് കാച്ചി സംസ്കരിച്ചെടുത്തത് എന്നാണ് അർത്ഥം.

ശ്ലോകം മൂന്നാം വരിയുടെ അർത്ഥം

'തൈലം തത് പയസൈവ പിഷ്ട ലുലിതൈര്യഷ്ട്യാഹ്വ ഗുഞ്ജാഞ്ജനൈഃ'

മൂന്നാമത്തെ പാദത്തിൽ തൈലത്തിൽ അരച്ചുചേർക്കേണ്ട കൽക്ക ഔഷധങ്ങളെയാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്.

തൈലം: അടിസ്ഥാന തൈലം (എള്ളെണ്ണയോ വെളിച്ചെണ്ണയോ - കേര തൈലത്തിൽ ഇത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്).

തത് പയസാ ഏവ: മേൽപ്പറഞ്ഞ പാലുകളിൽ തന്നെ.

പിഷ്ട: അരച്ചെടുത്ത കൽക്കം (Fine paste).

ലുലിതൈഃ: നന്നായി യോജിപ്പിച്ചത്.

യഷ്ട്യാഹ്വ: യഷ്ടിമധുരം അഥവാ ഇരട്ടിമധുരം.

ഗുഞ്ജാ: കുന്നിക്കുരു.

അഞ്ജനൈഃ: അഞ്ജനക്കല്ല് (സൗവീരാഞ്ജനം).

ഈ കൽക്ക ഔഷധങ്ങളെല്ലാം ആ പാലുകളിൽ തന്നെ നന്നായി അരച്ച് തൈലത്തിൽ യോജിപ്പിച്ചു വേണം പാകം ചെയ്യാൻ.

ശ്ലോകം നാലാം വരിയുടെ അർത്ഥം

'കേശാൻ സംജനയേത്തലേപി കരയോരാസ്താം അകേശം ശിരഃ'

അവസാന പാദത്തിൽ ഈ തൈലത്തിന്റെ അതിവിശിഷ്ടമായ ഔഷധവീര്യത്തെയാണ് ആചാര്യന്മാർ ഉപമയിലൂടെ വർണ്ണിക്കുന്നത്.

കേശാൻ: മുടിയെ.

സംജനയേത്: സമഗ്രമായി ജനപ്പിക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ വളർത്തുന്നു.

തലേ അപി കരയോഃ: നമ്മുടെ കൈപ്പത്തിയുടെ (ഉള്ളംകൈയുടെ) പ്രതലത്തിൽ പോലും!

ആസ്താം അകേശം ശിരഃ: അങ്ങനെയെങ്കിൽ, മുടിയില്ലാത്ത തലയുടെ (അകേശം ശിരഃ) കാര്യം പിന്നെ പറയേണ്ടതുണ്ടോ?

കൈപ്പത്തിയുടെ ഉള്ളിൽ പോലും മുടി വളർത്താൻ പോന്നത്ര അപാരമായ ഔഷധശക്തി ഈ കൂട്ടുകൾക്കുമുണ്ട്; അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ മുടിയില്ലാത്ത തലയിൽ മുടി വളരും എന്ന കാര്യത്തിൽ എന്താണ് സംശയം എന്നാണ് ആചാര്യൻ കാവ്യത്മകമായി ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നത്.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണം എന്താണ്?

നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന്റെ ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഭാഗം അവസാന വരിയിലാണ്:

“കേശാൻ സംജനയേത്…”അഥവാ, കേശങ്ങളെ ജനിപ്പിക്കുകയും വളർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്ന ആശയമാണ് ഇവിടെ പ്രധാനമായി പറയുന്നത്.

അതിനെ കൂടുതൽ മനോഹരമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അടുത്ത ഭാഗത്താണ്. കൈപ്പത്തിയിൽ പോലും മുടി ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര ശക്തിയുള്ളതാണെങ്കിൽ, മുടിയില്ലാത്ത തലയിൽ മുടി വളരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്തിന് സംശയം? എന്ന കാവ്യാത്മകമായ രീതിയിൽ. ഈ ശ്ലോകം നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന് നൽകിയിരിക്കുന്ന കേശജനന-കേശവർദ്ധന പ്രാധാന്യം വളരെ വ്യക്തമായി കാണിച്ചുതരുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് തലമുടിയുടെ പരിചരണത്തിനായി നീലിഭൃംഗാദി തൈലം പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.ചുരുക്കത്തിൽ, മുടികൊഴിച്ചിൽ കുറയ്ക്കാനും മുടിയുടെ ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന തൈലമാണ് നീലിഭൃംഗാദി തൈലം.”

നീലിഭൃംഗാദി തൈലമോ കേരമോ — ഏതാണ് മുടിക്ക് കൂടുതൽ അനുയോജ്യം?

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം എന്നും നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം എന്നും കേൾക്കുമ്പോൾ രണ്ടും ഒരേ തൈലമാണെന്ന് തോന്നാം. ഔഷധക്കൂട്ടിൽ സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും, ഇവ തമ്മിലുള്ള പ്രധാന വ്യത്യാസം അടിസ്ഥാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണയിലാണ്.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം സാധാരണയായി എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത്.

നീലിഭൃംഗാദി കേര തൈലം തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത്.

ഈ ഒരു വ്യത്യാസം തന്നെ തൈലത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ അനുഭവത്തിലും മാറ്റം വരുത്താം.

എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ നീലിഭൃംഗാദി തൈലം

എള്ളെണ്ണയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ സ്നിഗ്ധവും ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തണുത്ത കാലാവസ്ഥയിലും ശൈത്യകാലത്തും, ശരീരത്തിലും തലയോട്ടിയിലും അധികം വരൾച്ച അനുഭവപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ തൈലം കൂടുതൽ അനുയോജ്യമായി കരുതപ്പെടുന്നു.

മുടിക്ക് എണ്ണപ്പരിചരണം നൽകുന്നതിനൊപ്പം വരണ്ട തലയോട്ടിക്ക് സ്നിഗ്ധത നൽകുന്നതിലും ഇത് സഹായകരമായേക്കാം.

തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ നീലിഭൃംഗാദി കേരം

ഇവിടെയാണ് നീലിഭൃംഗാദി കേരത്തിന് പ്രത്യേകത. തേങ്ങെണ്ണയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ശീതസ്വഭാവം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയിലും, തലയിൽ ചൂട്, burning sensation പോലുള്ള അസ്വസ്ഥത കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെടുന്നവരിലും, പിത്തപ്രാധാന്യമുള്ള ശരീരപ്രകൃതിയുള്ളവരിലും തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ കേരം കൂടുതൽ അനുയോജ്യമാകാമെന്ന് ആയുർവേദപരമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

അതുകൊണ്ട്ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ:

എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ നീലിഭൃംഗാദി തൈലം

തണുത്ത കാലാവസ്ഥ, ശൈത്യകാലം, വരണ്ട മുടിയും തലയോട്ടിയും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവയിൽ കൂടുതൽ അനുയോജ്യമാകാം.

തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമായ നീലിഭൃംഗാദി കേരം

ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥ, തലയിൽ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുന്നവർ, പിത്തപ്രാധാന്യമുള്ളവർ എന്നിവരിൽ കൂടുതൽ അനുയോജ്യമാകാം.

അതിനാൽ “ഏതാണ് നല്ലത്?” എന്നതിനേക്കാൾ, “എന്റെ ശരീരപ്രകൃതിക്കും കാലാവസ്ഥയ്ക്കും തലയോട്ടിയുടെ അവസ്ഥയ്ക്കും ഏതാണ് കൂടുതൽ അനുയോജ്യം?” എന്നതാണ് ശരിയായ ചോദ്യം.അതേസമയം, ശരീരപ്രകൃതി, തലയോട്ടിയുടെ അവസ്ഥ, കാലാവസ്ഥ എന്നിവ നോക്കി വ്യക്തിഗതമായി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം ഏറ്റവും നല്ലതാണ്.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം?

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം പുറമേ പുരട്ടാൻ മാത്രമുള്ളതാണ്. തലയിൽ പുരട്ടുമ്പോൾ വലിയ അളവിൽ എണ്ണ ഒഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ആവശ്യത്തിന് മാത്രം എടുത്ത് തലയോട്ടിയിൽ നന്നായി പുരട്ടുകയാണ് നല്ലത്.

തൈലം തലയോട്ടിയിൽ പുരട്ടിയ ശേഷം വിരൽത്തുമ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഏകദേശം അഞ്ച് മിനിറ്റ് സാവധാനത്തിൽ മസാജ് ചെയ്യാം. ശക്തമായി ഉരയ്ക്കേണ്ടതില്ല. തലയോട്ടിയിലും മുടിയിലും എണ്ണ ഒരുപോലെ എത്തുന്ന രീതിയിൽ പതുക്കെ മസാജ് ചെയ്താൽ മതി.

രാത്രി പുരട്ടാമോ?

തീർച്ചയായും. രാത്രി കിടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തലയോട്ടിയിൽ തൈലം പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യാം. ശേഷം രാത്രി മുഴുവൻ വെച്ചിട്ട് രാവിലെ തല കഴുകാം.

രാത്രി മുഴുവൻ എണ്ണ വെക്കാൻ സാധിക്കാത്തവർക്ക് മറ്റൊരു എളുപ്പവഴിയുണ്ട്. തലകുളിക്കുന്നതിന് അരമണിക്കൂർ മുമ്പ് തൈലം പുരട്ടിയാലും മതി.

ദിവസവും ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ വളരെ ചെറിയ അളവിൽ പുരട്ടുന്നതാണ് നല്ലത്. മുടിയിൽ അമിതമായി എണ്ണ കെട്ടിക്കിടക്കാതെ, തലയോട്ടിക്ക് ആവശ്യമായ പരിചരണം ലഭിക്കുന്നത്ര മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

എണ്ണ തേച്ച ശേഷം എത്ര നേരം കഴിഞ്ഞ് തല കഴുകണം?

തൈലം പുരട്ടിയ ഉടൻ തന്നെ തല കഴുകേണ്ടതില്ല. കുറഞ്ഞത് 30 മിനിറ്റെങ്കിലും കാത്തിരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

സാധാരണയായി കൂടുതൽ സമയം തലയോട്ടിയിൽ വെച്ചാൽ കൂടുതൽ സമയം എണ്ണയുടെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കും. എന്നാൽ വളരെ oily ആയ മുടിയുള്ളവർക്ക് ഏറെ നേരം എണ്ണ വെക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

എണ്ണ എങ്ങനെ കഴുകിക്കളയാം?

ആയുർവേദ രീതിയിൽ ഹെർബൽ ഹെയർ വാഷ് പൊടികൾ ഉപയോഗിച്ച് എണ്ണ കഴുകുന്നത് നല്ലൊരു മാർഗമാണ്. സാധാരണയായി ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ കഴുകിയാൽ മുടിയിലെ അധിക എണ്ണ നീക്കം ചെയ്യാം.

മുടിയിൽ ചെറിയൊരു എണ്ണപ്പാടുണ്ടായാലും വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. മുടി പൂർണ്ണമായും എണ്ണമറ്റതായി മാറ്റേണ്ടതില്ല; കുറച്ച് സ്നിഗ്ധത ബാക്കിയായാലും പ്രശ്നമില്ല.

ഹെർബൽ ഹെയർ വാഷ് പൊടി ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ സോപ്പോ ഷാംപൂവോ ഉപയോഗിക്കാം.

ചൂടുവെള്ളമോ തണുത്ത വെള്ളമോ?

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹത്തിലെ ദിനചര്യാ അധ്യായത്തിൽ, തലയും മുഖവും കഴുകാൻ തണുത്ത വെള്ളത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.

എന്നാൽ എണ്ണ പുരട്ടിയ മുടി കഴുകുമ്പോൾ ഇളംചൂടുവെള്ളം ഉപയോഗിക്കാം. പ്രത്യേകിച്ച് എണ്ണ കൂടുതലായി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മുടിയിൽ ഇത് കഴുകാൻ എളുപ്പമാക്കും.

പക്ഷേ വളരെ ചൂടുള്ള വെള്ളം ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അമിതമായ ചൂട് മുടിയിലും തലയോട്ടിയിലും വരൾച്ച കൂട്ടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ

രാത്രിയിൽ പുരട്ടി രാവിലെ കഴുകാം. അല്ലെങ്കിൽ തലകുളിക്കുന്നതിന് 30 മിനിറ്റ് മുമ്പ് പുരട്ടാം. ഏകദേശം 5 മിനിറ്റ് സാവധാനത്തിൽ മസാജ് ചെയ്യാം. ഹെർബൽ ഹെയർ വാഷ് പൊടി ഉപയോഗിക്കുന്നത് നല്ലത്; ആവശ്യമെങ്കിൽ ഷാംപൂ ഉപയോഗിക്കാം. വളരെ ചൂടുള്ള വെള്ളം ഒഴിവാക്കുക.

മുടിക്ക് എണ്ണ തേയ്ക്കുന്നതിലും പ്രധാനമാണ് അളവും രീതിയും. അധികം എണ്ണ പുരട്ടുന്നതിനെക്കാൾ, സ്ഥിരമായി ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ പ്രയോജനകരം.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം എത്ര നാളിൽ ഫലം കാണിക്കും?

“നീലിഭൃംഗാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ എത്ര നാളിൽ ഫലം കാണും?” എന്നത് പലരും ചോദിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. ഇതിന് എല്ലാവർക്കും ഒരേ സമയപരിധി പറയാൻ കഴിയില്ല. മുടികൊഴിച്ചിലിന്റെ കാരണം, മുടിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഫലം ലഭിക്കുന്ന സമയം മാറാം.

പാരമ്പര്യ ഉപയോഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നോക്കുമ്പോൾ, മുടികൊഴിച്ചിൽ കുറയുന്നതിൽ ഏകദേശം ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ മാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കാനാകാം. എന്നാൽ പുതിയ മുടി വളരുന്നതിന് കുറച്ചുകൂടി സമയം വേണ്ടിവരും. തൈലം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഏകദേശം മൂന്ന് മാസം വരെ സ്ഥിരമായ ഉപയോഗത്തിന് ശേഷം മുടിവളർച്ചയിൽ മാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കാനാകാമെന്നാണ് പൊതുവായി പറയപ്പെടുന്നത്.

എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരേപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. മുടികൊഴിച്ചിലിന്റെ പിന്നിൽ പാരമ്പര്യ ഘടകങ്ങൾ, തൈറോയ്ഡ് പോലുള്ള ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, പോഷകക്കുറവ് തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഫലം ലഭിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയം വേണ്ടിവരാം. കാരണം നിയന്ത്രിക്കാനായാൽ മാറ്റം വേഗത്തിൽ കാണാനും സാധിക്കും.

ആയുർവേദത്തിൽ തലയിൽ എണ്ണ തേയ്ക്കുന്നത് സ്ഥിരമായ ദിനചര്യയുടെ ഭാഗമായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ദിവസവും ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ, തലയോട്ടിക്ക് അനുയോജ്യമായ ചെറിയ അളവിൽ പുരട്ടുന്നത് മതി.

വളരെ ചുരുക്കത്തിൽ

1 മാസം: മുടികൊഴിച്ചിലിൽ കുറവ് ശ്രദ്ധിക്കാനാകാം.

3 മാസം: തൈലം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മുടിവളർച്ചയിൽ മാറ്റം കാണാൻ സമയം വേണ്ടിവന്നേക്കാം.

കൂടുതൽ സമയം: പാരമ്പര്യ ഘടകങ്ങളോ മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഫലം വൈകാം.

അതുകൊണ്ട്, എണ്ണ ഉപയോഗിച്ചിട്ട് കുറച്ച് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ വലിയ മാറ്റം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ക്ഷമയോടെ, സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം.

മുടികൊഴിച്ചിൽ വളരെ കൂടുതലാണെങ്കിൽ, കാരണം കണ്ടെത്തുന്നത് പ്രധാനമാണ്. ആവശ്യമായപ്പോൾ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെയോ ഡോക്ടറുടെയോ നിർദേശം തേടുക.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ: ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം പൊതുവെ മുടിയുടെയും തലയോട്ടിയുടെയും പരിചരണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന തൈലമാണ്. എന്നാൽ മറ്റേതൊരു എണ്ണയെയും പോലെ, എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിൽ ഇത് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. ചിലരിൽ ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

നെറ്റിയിൽ ചെറിയ കുരുക്കൾ

തൈലം തലയിൽ പുരട്ടി വളരെ നേരം കഴുകാതെ വെച്ചാൽ, ചിലരിൽ നെറ്റിയിലോ hairline-ലോ ചെറിയ കുരുക്കൾ വരുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാം. എണ്ണയുടെ അളവ് കൂടുതലായാലും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാം.

അതിനാൽ തലയിൽ ആവശ്യത്തിന് മാത്രം തൈലം പുരട്ടി, വളരെ നേരം വെക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

തലവേദന

ചിലർക്ക് നീലിഭൃംഗാദി തൈലം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം തലവേദന അനുഭവപ്പെടാം. ഉപയോഗിച്ച ശേഷം അസ്വസ്ഥത ആവർത്തിച്ച് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഉപയോഗത്തിന്റെ സമയം കുറയ്ക്കുകയോ രാവിലെ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

രാത്രി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ജലദോഷം.

ചിലർ രാത്രിയിൽ തൈലം പുരട്ടുമ്പോൾ ജലദോഷം, മൂക്കടപ്പ്, സൈനസ് അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കൂടുതൽ തോന്നുന്നതായി പറയാറുണ്ട്. തൈലത്തിന്റെ ശീതസ്വഭാവം ഇതിന് ഒരു കാരണമാകാമെന്ന് ആയുർവേദപരമായി കരുതപ്പെടുന്നു.

അത്തരത്തിൽ രാത്രി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനേക്കാൾ രാവിലെ അല്ലെങ്കിൽ തലകുളിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പുരട്ടുന്നതാണ് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമായിരിക്കുക.

ചില ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ, രാത്രി ഉപയോഗിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ തൈലം നേരിയ ചൂടിൽ സംസ്കരിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും പറയുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, 200 മില്ലി തൈലത്തിൽ 10 ഗ്രാം കുരുമുളക് പൊടി ചേർത്ത് ഏകദേശം 3 മിനിറ്റ് നേരം മൃദുവായ ചൂടിൽ ചൂടാക്കി, ശേഷം അരിച്ചെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുക എന്നൊരു രീതിയുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും സ്വയം പരീക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു നിർബന്ധിത മാർഗമല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ജലദോഷം, സൈനസ്, അലർജി തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പതിവായി ഉണ്ടാകുന്നവർ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശത്തോടെ മാത്രമേ ഇത്തരം മാറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് നല്ലത്.

അസ്വസ്ഥത തുടർന്നാൽ എന്ത് ചെയ്യണം?

തൈലം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം പ്രശ്നങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് അവഗണിക്കാതെ ഉപയോഗം നിർത്തി നോക്കുക. പലർക്കും രാവിലെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമായി തോന്നാം.

ചുരുക്കത്തിൽ: നീലിഭൃംഗാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അളവും സമയവും ശ്രദ്ധിക്കണം. നെറ്റിയിൽ കുരുക്കൾ, തലവേദന, ജലദോഷം അല്ലെങ്കിൽ സൈനസ് അസ്വസ്ഥത എന്നിവ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടാൽ ഉപയോഗരീതി മാറ്റുന്നതാണ് നല്ലത്.

തീവ്രമായോ തുടർച്ചയായോ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ ഡോക്ടറെയോ ആയുർവേദ വിദഗ്ധനെയോ സമീപിക്കുക.

നീലിഭൃംഗാദി തൈലം ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ

സഹസ്രയോഗത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ തൈലയോഗമാണ് നീലിഭൃംഗാദി തൈലം. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാക്കൾ വിപണിയിൽ നീലിഭൃംഗാദി തൈലം എന്നും നീലിഭൃംഗാദി കേരം എന്നും പേരുകളിൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

എള്ളെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയ രൂപത്തെയും തേങ്ങെണ്ണ അടിസ്ഥാനമാക്കിയ കേരരൂപത്തെയും വിവിധ സ്ഥാപനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതായി കാണാം. അതിനാൽ ഒരേ പേരിലുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കിടയിലും ചേരുവകളിലും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

വിപണിയിൽ നീലിഭൃംഗാദി തൈലം അല്ലെങ്കിൽ കേരം ലഭിക്കുന്ന ചില പരിചിതമായ ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ:

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

വൈദ്യരത്നം ഔഷധശാല (Vaidyaratnam Oushadhasala)

സീതാറാം ആയുർവേദ ഫാർമസി (Sitaram Ayurveda)

കേരള ആയുർവേദ ലിമിറ്റഡ് (Kerala Ayurveda Limited)

Arya Vaidya Pharmacy (AVP), Coimbatore

SNA Oushadhasala

Nagarjuna Ayurveda

ഇവയ്ക്ക് പുറമെ മറ്റു ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും പേരിൽ നീലിഭൃംഗാദി തൈലവും കേരവും ലഭ്യമായേക്കാം. ഓരോ നിർമ്മാതാവിന്റെയും ഉൽപ്പന്നത്തിൽ അടിസ്ഥാന എണ്ണ, ചേരുവകൾ, അളവ്, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി എന്നിവ വ്യത്യാസപ്പെടാം.

അതുകൊണ്ട് വാങ്ങുമ്പോൾ പേര് മാത്രം നോക്കാതെ ingredients list, base oil, manufacturer details, batch number, expiry date എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ബലാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 13 Aug 2026 03:32:31 +0000

ശരീരത്തിന് നല്ല കരുത്തും ഉന്മേഷവും വേണമെന്ന് തോന്നുന്ന സമയത്ത് ആയുർവേദത്തിൽ പലപ്പോഴും പറയപ്പെടുന്ന ഒരു പേരാണ് ബലാരിഷ്ടം (Balarishtam). ‘ബല’ എന്ന പേരിൽ തന്നെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു സൂചനയുണ്ട്. ശരീരബലം കൂട്ടാനും ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ അരിഷ്ടമായാണ് ബലാരിഷ്ടം പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത്.

പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരത്തിൽ ബലക്കുറവ്, അമിതമായ ക്ഷീണം, ഊർജക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു ടോണിക് എന്ന രീതിയിൽ കാണേണ്ടതില്ല. പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ വിദഗ്ധർ ഇത് നിർദേശിക്കുന്നത്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, സാധാരണയായി എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ കഴിക്കണം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ലളിതമായി നോക്കാം.

ബലാരിഷ്ടം — ബലവും പുഷ്ടിയും വർധിപ്പിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥം പറയുന്ന ആയുർവേദ യോഗം

ആയുർവേദത്തിൽ ബലാരിഷ്ടം എന്ന പേര് പലർക്കും പരിചിതമായിരിക്കും. എന്നാൽ ഈ ഔഷധത്തെക്കുറിച്ച് പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ എന്താണ് പറയുന്നത് എന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ തയ്യാറാക്കൽ രീതിയും ഗുണങ്ങളും വളരെ വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണാം.

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി, വാതവ്യാധി അധികാരം, 569–572 ശ്ലോകങ്ങളിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണരീതിയും ഗുണങ്ങളും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ബലാശ്വഗന്ധയോർഗ്രാഹ്യം പൃഥക് പലശതം ശുഭമ് ।

ചതുർദ്രോണേ ജലേ പക്ത്വാ ദ്രോണമേവാവശേഷയേത് ॥569- ॥

ശീതേ തസ്മിൻ രസേ പൂതേ ക്ഷിപേത് ഗുഡതുലാത്രയമ് ।

ധാതകീം ഷൊഡശപലാം പയസ്യാം ദ്വിപലാംശികമ് ॥ 570॥

പഞ്ചാംഗുലപലദ്വന്ദ്വം രാസ്നാമേലാം പ്രസാരിണീമ് ।

ദേവപുഷ്പമുശീരം ച ശ്വദമ്ഷ്ട്രാഞ്ച പലാംശികമ് ॥ 571 ॥

മാസം ഭാണ്ഡേ സ്ഥിതസ്ത്വേഷ ബലാരിഷ്ടോ മഹാഫലഃ ।

ഹന്ത്യുഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ ബലപുഷ്ട്യഗ്നിവർദ്ധനഃ ॥ 572 ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ വാതവ്യാധി അധികാരത്തിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമാണവിധിയും ഗുണങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം (ശ്ലോകം 569):

"ബലാശ്വഗന്ധയോർഗ്രാഹ്യം പൃഥക് പലശതം ശുഭമ് । ചതുർദ്രോണേ ജലേ പക്ത്വാ ദ്രോണമേവാവശേഷയേത്" എന്ന വരികളിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഔഷധക്കൂട്ടുകളും അത് കഷായം വെക്കുന്ന രീതിയുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. 'ബലാ' എന്നാൽ കുറുന്തോട്ടിവേരും, 'അശ്വഗന്ധ' എന്നാൽ അമുക്കരവുമാണ്. 'പൃഥക് പലശതം ശുഭമ്' എന്നതിലെ 'പൃഥക്' എന്നാൽ വെവ്വേറെയായി, 'പലശതം' എന്നാൽ നൂറ് പലം വീതം (ഒരു പലം എന്നത് ഏകദേശം 48 ഗ്രാമാണ്, അതായത് 100 പലം = 4.8 കിലോഗ്രാം), 'ശുഭമ്' എന്നാൽ നല്ല ഗുണമേന്മയുള്ളതും ശുദ്ധവുമായ ഔഷധങ്ങൾ എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത്, നല്ല ഗുണനിലവാരമുള്ള കുറുന്തോട്ടിവേരും അമുക്കരവും നൂറ് പലം വീതം വെവ്വേറെ അളന്നെടുക്കണം. തുടർന്ന് 'ചതുർദ്രോണേ ജലേ പക്ത്വാ' - ഈ ഔഷധങ്ങൾ നാല് ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ (ഏകദേശം 49 ലിറ്റർ) ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച്, 'ദ്രോണമേവാവശേഷയേത്' - ഒരു ദ്രോണം അളവിലേക്ക് (നാലിലൊന്നായി, അതായത് ഏകദേശം 12.28 ലിറ്റർ) വറ്റിച്ചു കഷായമാക്കി മാറ്റണം.

രണ്ടാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം (ശ്ലോകം 570):

"ശീതേ തസ്മിൻ രസേ പൂതേ ക്ഷിപേത് ഗുഡതുലാത്രയമ് । ധാതകീം ഷൊഡശപലാം പയസ്യാം ദ്വിപലാംശികമ്" എന്ന് തുടർന്ന് വിവരിക്കുന്നു. 'തസ്മിൻ രസേ ശീതേ പൂതേ' എന്നാൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായം നന്നായി തണുത്ത ശേഷം ('ശീതേ'), അരിച്ചെടുത്ത് ('പൂതേ') അതിലേക്ക് 'ക്ഷിപേത് ഗുഡതുലാത്രയമ്' - മൂന്ന് തുല ശർക്കര ചേർത്ത് ലയിപ്പിക്കണം ('ഗുഡ' എന്നാൽ ശർക്കര, 'തുലാത്രയം' എന്നാൽ 3 തുല അതായത് 300 പലം / ഏകദേശം 14.4 കിലോഗ്രാം). തുടർന്ന് സന്ധാനപ്രക്രിയയ്ക്ക് (ഫെർമന്റേഷൻ) സഹായിക്കുന്ന പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു. 'ധാതകീം ഷോഡശപലാം' - പതിനാറ് പലം (ഏകദേശം 768 ഗ്രാം) താതിരിപ്പൂവും, 'പയസ്യാം ദ്വിപലാംശികമ്' - രണ്ട് പലം (ഏകദേശം 96 ഗ്രാം) പാല്മുതുക്കും ഇതിൽ ചേർക്കണം.

മൂന്നാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം (ശ്ലോകം 571):

"പഞ്ചാംഗുലപലദ്വന്ദ്വം രാസ്നാമേലാം പ്രസാരിണീമ് । ദേവപുഷ്പമുശീരം ച ശ്വദമ്ഷ്ട്രാഞ്ച പലാംശികമ്" എന്നീ വരികളിൽ മറ്റു പ്രക്ഷേപ ഔഷധങ്ങളുടെ അളവുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു. 'പഞ്ചാംഗുല' എന്നാൽ ആവണക്കിൻ വേരാണ്. 'പഞ്ചാംഗുല പലദ്വന്ദ്വം' എന്നാൽ രണ്ട് പലം ആവണക്കിൻ വേര് ചേർക്കണം എന്നാണ് അർത്ഥം. അതിനോടൊപ്പം 'രാസ്ന' (ചിറ്റരത്ത), 'ഏലാ' (ഏലക്ക), 'പ്രസാരിണീ' (തലനീർവള്ളി / പ്രസാരിണി), 'ദേവപുഷ്പം' (ഗ്രാമ്പൂ), 'ഉശീരം' (രാമച്ചം), 'ശ്വദഷ്ട്രാ' (ഞെരിഞ്ഞിൽ) എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ 'പലാശികമ്/ദ്വിപലാശികമ്' അതായത് ഓരോന്നും രണ്ട് പലം (96 ഗ്രാം) വീതം നന്നായി പൊടിച്ച് ഈ കഷായക്കൂട്ടിലേക്ക് ചേർക്കണം.

നാലാം ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം (ശ്ലോകം 572):

"മാസം ഭാണ്ഡേ സ്ഥിതസ്ത്വേഷ ബലാരിഷ്ടോ മഹാഫലഃ । ഹന്ത്യുഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ ബലപുഷ്ട്യഗ്നിവർദ്ധനഃ" എന്ന അവസാന ശ്ലോകത്തിൽ ഔഷധം പാകപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയും ഇതിന്റെ ഫലശ്രുതിയുമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. 'മാസം ഭാണ്ഡേ സ്ഥിതഃ' എന്നാൽ ഈ കൂട്ട് മുഴുവൻ നെയ്യ് പുരട്ടിയ ഒരു പാത്രത്തിലോ ഭരണീയോ ആക്കി നന്നായി അടച്ചുകെട്ടി ഒരു മാസം സൂക്ഷിക്കണം ('സ്ഥിതഃ'). ഇപ്രകാരം സന്ധാനപ്രക്രിയ പൂർത്തിയായി തയ്യാറാകുന്ന 'തു ഏഷ ബലാരിഷ്ടോ' - ഈ ബലാരിഷ്ടം 'മഹാഫലഃ' - അത്യധികം ഗുണഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന ഔഷധമാണ്. 'ഹന്തി ഉഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ' - ഇത് കഠിനവും തീവ്രവുമായ ('ഉഗ്രാൻ') എല്ലാവിധ വാതരോഗങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു ('ഹന്തി'). കൂടാതെ 'ബല-പുഷ്ടി-അഗ്നി വർദ്ധനഃ' - ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും, ധാതുക്കൾക്ക് പുഷ്ടിയും, ജഠരാഗ്നിക്ക് (ദഹനശക്തിക്ക്) നല്ല ഉണർവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങളും ആരോഗ്യഗുണങ്ങളും

ആയുർവേദത്തിൽ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന അരിഷ്ടയോഗമാണ് ബലാരിഷ്ടം. ബലാ, അശ്വഗന്ധ തുടങ്ങിയ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്താണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുക, പുഷ്ടി വർധിപ്പിക്കുക, ദഹനശക്തിയെ പിന്തുണയ്ക്കുക എന്നിവയാണ് ബലാരിഷ്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ.

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി, വാതവ്യാധി അധികാരം 569–572-ൽ ബലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, പ്രത്യേകിച്ച് വാതജന്യ രോഗങ്ങൾ, ബലം, പുഷ്ടി, അഗ്നി എന്നിവയാണ് എടുത്തുപറയുന്നത്.

1. വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിൽ

ബലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന പരാമർശം തന്നെ വാതജന്യ രോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ശ്ലോകത്തിൽ “ഹന്ത്യുഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ” എന്ന് പറയുന്നു. അതായത് ഉഗ്രമായ വാതജന്യ രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതായി ബലാരിഷ്ടത്തെ ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു.

അതായത്, ഉഗ്രമായ വാതജന്യ രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതായും ബലം, പുഷ്ടി, അഗ്നി എന്നിവ വർധിപ്പിക്കുന്നതായും ബലാരിഷ്ടത്തെ ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ചില വാതവ്യാധികൾ

വാതവ്യാധികളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിൽ പല തരത്തിലുള്ള രോഗാവസ്ഥകൾ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണമായി:

പക്ഷാഘാതം — ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ ചലനശേഷിയെ ബാധിക്കുന്ന അവസ്ഥ.

അർദിതം — മുഖത്തിന്റെ ഒരു വശത്തെ ചലനത്തെ ബാധിക്കുന്ന വാതാവസ്ഥ.

ഗൃധ്രസി — ഇടുപ്പിൽ നിന്ന് കാലിലേക്ക് പടരുന്ന വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതാവസ്ഥ.

സന്ധിവാതം — സന്ധികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതപ്രശ്നങ്ങൾ.

കടിഗ്രഹം — നടുവിലെ വേദനയും കടുപ്പവും.

ജാനുവാതം / ജാനുഗ്രഹം — കാൽമുട്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതപ്രശ്നങ്ങൾ.

വിശ്വാചി — കഴുത്ത്, തോളുകൾ, കൈകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് പടരുന്ന വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതാവസ്ഥകൾ.

ഇവ വാതവ്യാധികളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം ബലാരിഷ്ടം നേരിട്ട് ചികിത്സിക്കുന്ന രോഗങ്ങളാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയാൻ കഴിയില്ല.

ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കാം

“ഹന്ത്യുഗ്രാൻ വാതജാൻ രോഗാൻ” എന്ന വാക്യം ബലാരിഷ്ടം ഉഗ്രമായ വാതജന്യ രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്ന് പറയുന്നു. എന്നാൽ ഓരോ വാതരോഗത്തിനും ഒരേ രീതിയിൽ ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കണം എന്നല്ല ഇതിന്റെ അർത്ഥം.

രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതി, രോഗത്തിന്റെ പഴക്കം, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ചികിത്സ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥോക്ത ഗുണങ്ങൾ ഓർക്കുമ്പോൾ “ബലം – പുഷ്ടി – അഗ്നി – വാതം” എന്ന നാല് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ വെച്ചാൽ മതി.

അവലംബം: ഭൈഷജ്യ രത്നാവലി — വാതവ്യാധി അധികാരം, ശ്ലോകം 569–572.

2. ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാൻ

ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ബലവർധനം.

ശ്ലോകത്തിലെ “ബലവർധനഃ” എന്ന ആശയം ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ കരുത്തും ഉന്മേഷവും ആവശ്യമായ അവസ്ഥകളിലും ബലാരിഷ്ടം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

എന്നാൽ ഇത് ഒരു സാധാരണ ഹെൽത്ത് ടോണിക് പോലെ എല്ലാവരും സ്വയം കഴിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് അർത്ഥമാക്കേണ്ടതില്ല.

3. പുഷ്ടി നൽകാൻ

“പുഷ്ടിവർധനഃ” എന്നതാണ് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന ഗുണം.

പുഷ്ടി എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ പോഷണത്തെയും ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്. അതിനാൽ ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ പുഷ്ടി ലഭിക്കുന്നതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഔഷധയോഗമായാണ് ബലാരിഷ്ടത്തെ പരമ്പരാഗതമായി കാണുന്നത്.

4. ദഹനശക്തിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു

ബലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ഗ്രന്ഥം പറയുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന ഗുണമാണ് അഗ്നിവർധനം.

ആയുർവേദത്തിൽ അഗ്നി എന്നത് ദഹനശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന ആശയമാണ്. അതുകൊണ്ട് “അഗ്നിവർധനഃ” എന്ന് പറയുന്നത് ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന് ബലവും പുഷ്ടിയും ലഭിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കുന്നതും ആയുർവേദത്തിൽ വളരെ പ്രധാനമായി കണക്കാക്കുന്ന കാര്യമാണ്.

5. ഞരമ്പുകളും പേശികളും സംബന്ധിച്ച പരമ്പരാഗത ഉപയോഗം

ബലാരിഷ്ടത്തിൽ ബലയും അശ്വഗന്ധയും പോലുള്ള ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, ഞരമ്പുകൾ, പേശികൾ, സന്ധികൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം.

പേശികളുടെ ക്ഷീണം, ശരീരവേദന, സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥത, ചലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

6. വേദനയും പേശികളുടെ അസ്വസ്ഥതകളും

നടുവേദന, പേശിവേദന, ശരീരത്തിലെ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദനകൾ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിലും ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിവരണങ്ങളിൽ കാണാം.

ചില പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളിൽ ബലാരിഷ്ടം സഹായകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു .

ഭൈഷജ്യ രത്നാവലിയിൽ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളായി ബലം, പുഷ്ടി, അഗ്നി എന്നിവയും വാതജന്യ രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനവും പറയുന്നു. അതായത് ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുക, പുഷ്ടിയെ പിന്തുണയ്ക്കുക, ദഹനശക്തിയെ മെച്ചപ്പെടുത്തുക, വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനം ചെയ്യുക എന്നിവയാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗ്രന്ഥോക്ത ഗുണങ്ങൾ.

ഇതിനു പുറമെ, വേദന, പേശി-സന്ധി അസ്വസ്ഥത, ശരീരത്തിലെ കടുപ്പം തുടങ്ങിയ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലക്ഷണങ്ങൾ ചില മറ്റ് രോഗാവസ്ഥകളിലും കാണാം. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ പ്രധാന ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമല്ലാതെ, മറ്റ് ചികിത്സകളോടൊപ്പം സഹായക ഔഷധമായി ബലാരിഷ്ടം ചിലപ്പോൾ പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.

ഉദാഹരണമായി:

അവാസ്കുലാർ നെക്രോസിസ്: സന്ധിവേദനയും ചലനബുദ്ധിമുട്ടും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ സഹായകമായി.

സെൻസറി-ന്യൂറൽ ഹിയറിംഗ് ലോസ്: നാഡികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചികിത്സയിൽ സഹായകമായി.

ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം: ക്ഷീണം, ശരീരവേദന തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ സഹായകമായി.

ആങ്കിലോസിംഗ് സ്പോണ്ടിലൈറ്റിസ്: നടുവേദനയും ശരീരത്തിലെ കടുപ്പവും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ സഹായകമായി.

SLE-യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദന: സന്ധിവേദനയും ശരീരവേദനയും ഉള്ളപ്പോൾ സഹായക ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക

മുകളിൽ പറഞ്ഞവ ഗുരുതരമായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളാണ്. അതിനാൽ ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചികിത്സ സ്വയം നിർത്തി ബലാരിഷ്ടം മാത്രം കഴിക്കരുത്. ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കണമോ, എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം, മറ്റ് മരുന്നുകളോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കാമോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

ജിമ്മിൽ വ്യായാമം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ബലാരിഷ്ടം

സ്ഥിരമായി ജിമ്മിൽ വ്യായാമം ചെയ്യുന്നവരിൽ പേശികൾക്കും സന്ധികൾക്കും ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ അധ്വാനം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. അതിനാൽ ശരീരബലവും പേശികളുടെ ആരോഗ്യവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.

ബലാരിഷ്ടം ശരീരബലം, പുഷ്ടി എന്നിവയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധമായി പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ജിമ്മിൽ സ്ഥിരമായി വ്യായാമം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, വ്യായാമത്തിന്റെ തോത്, ശരീരപ്രകൃതി, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

വ്യായാമത്തിനിടെ ഉണ്ടാകുന്ന പരിക്കുകൾക്ക് ബലാരിഷ്ടം മാത്രം ആശ്രയിക്കരുത്. വേദനയോ പരിക്കോ ഉണ്ടായാൽ ആവശ്യമായ വിശ്രമവും ശരിയായ ചികിത്സയും പ്രധാനമാണ്.

പേശിവലിവും ബലാരിഷ്ടവും

പേശികളുടെ ബലത്തെയും വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേശി-സന്ധി അസ്വസ്ഥതകളെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നതായി ബലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വിവരണങ്ങളിൽ കാണാം.

അതുകൊണ്ട് ചിലരിൽ പേശിവലിവ്, പേശികളിലെ അസ്വസ്ഥത, ശരീരവേദന തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ബലാരിഷ്ടം പരിഗണിക്കാം.

എന്നാൽ എല്ലാ പേശിവലിവിനും കാരണം ഒരുപോലെയല്ല. അമിതമായ വ്യായാമം, ശരീരത്തിലെ വെള്ളത്തിന്റെ കുറവ്, ചില ധാതുക്കളുടെ കുറവ്, ചില മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ പല കാരണങ്ങളും ഇതിന് പിന്നിലുണ്ടാകാം.

തുടർച്ചയായി പേശിവലിവ് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം അതിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തുകയാണ് വേണ്ടത്. ബലാരിഷ്ടം സ്വയം കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ആവശ്യമായാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ചുരുക്കത്തിൽ: ജിമ്മിൽ പോകുന്നവർക്ക് ബലാരിഷ്ടത്തെ ഒരു “വർക്ക്‌ഔട്ട് സപ്ലിമെന്റ്” ആയി കാണേണ്ടതില്ല. ശരീരബലവും പുഷ്ടിയും വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേശി-സന്ധി അസ്വസ്ഥതകളും പരിഗണിച്ച്, ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതം.

കുട്ടികളിലെ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഉപയോഗം

5 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള കുട്ടികളിൽ ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ കുറഞ്ഞ അളവിൽ ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ കാണാം. എന്നാൽ കുട്ടികൾക്ക് മുതിർന്നവരുടെ അളവിൽ ഇത് നൽകാൻ പാടില്ല.

കുട്ടിയുടെ പ്രായം, ശരീരഭാരം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം കുട്ടികൾക്ക് ബലാരിഷ്ടം നൽകുന്നതാണ് ഉചിതം.

ഗർഭകാലത്തെ ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഉപയോഗം

ഗർഭകാലത്ത് ബലാരിഷ്ടം സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ആവശ്യമായ സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ പോലും ഡോക്ടറുടെ നിർദേശവും മേൽനോട്ടവും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

ഗർഭകാലത്ത് ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടുക.

മുലയൂട്ടുന്ന കാലത്തെ ഉപയോഗം

മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്തും ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമായിരിക്കണം. ആവശ്യമായ സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ കുറഞ്ഞ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ചേക്കാം.

അമ്മയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, കുഞ്ഞിന്റെ പ്രായം, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ച ശേഷമാണ് ശരിയായ അളവും ഉപയോഗരീതിയും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

ചുരുക്കത്തിൽ: കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ എന്നിവർ ബലാരിഷ്ടം സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതെ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ വഴി.

ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ സാധാരണ ഉപയോഗ അളവ്

പൊതുവായി 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ബലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാനാണ് നിർദേശിക്കാറുള്ളത്.

ആവശ്യമെങ്കിൽ അതേ അളവിൽ തുല്യ അളവ് വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന് 12 മില്ലി ബലാരിഷ്ടം എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ 12 മില്ലി വെള്ളം ചേർക്കാം.

എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്താണ് ശരിയായ അളവും കഴിക്കുന്ന രീതിയും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ശ്രദ്ധിക്കുക: മുകളിൽ പറഞ്ഞത് പൊതുവായ ഉപയോഗ അളവാണ്. സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഡോസ് നിശ്ചയിക്കരുത്.

ബലാരിഷ്ടം എത്രകാലം ഉപയോഗിക്കാം?

ബലാരിഷ്ടം എത്രകാലം കഴിക്കണം എന്നത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കില്ല. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും അനുസരിച്ച് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഏകദേശം 2 ആഴ്ച മുതൽ 4 മാസം വരെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം.

എന്നാൽ ഇത്രയും കാലം സ്വയം തീരുമാനിച്ച് തുടർച്ചയായി കഴിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് ഡോക്ടർ നിർദേശിക്കുന്ന കാലയളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ബലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

ശരിയായ അളവിൽ, ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ബലാരിഷ്ടം പലർക്കും പ്രശ്നങ്ങളില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കാനാകാം. എന്നാൽ അമിതമായ അളവിൽ കഴിക്കുകയോ വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ചിലർക്ക് വയറിന് അസ്വസ്ഥത, വയറുവേദന, പുളിച്ചുതികട്ടൽ അല്ലെങ്കിൽ കത്തുന്ന പോലുള്ള അനുഭവം ഉണ്ടാകാം.

ബലാരിഷ്ടം കഴിച്ചതിന് ശേഷം വയറ്റിൽ കത്തൽ, അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയവ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

മരുന്ന് നേരിട്ട് കഴിക്കുമ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ച അളവ് അര കപ്പ് വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് കഴിക്കുന്ന രീതി ചിലർക്ക് കൂടുതൽ എളുപ്പമായി സഹിക്കാനാകാം.

ഉദാഹരണത്തിന്, 12 മില്ലി ബലാരിഷ്ടമാണ് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അത് അര കപ്പ് വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാം. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.

ബലാരിഷ്ടം ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധനിർമാതാക്കൾ

ബലാരിഷ്ടം വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമാതാക്കളുടെ പേരിൽ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന ചില ബ്രാൻഡുകൾ:

Dabur – Balarishtam

Baidyanath – Balarishtam

Arya Vaidya Sala (Kottakkal) – Balarishtam

AVP – Balarishtam

Nagarjuna – Balarishtam

വ്യത്യസ്ത കമ്പനികളുടെ ബലാരിഷ്ടത്തിൽ ചേരുവകളുടെ അളവിലും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ വാങ്ങുമ്പോൾ ലേബലിലെ ചേരുവകൾ, നിർമാതാവിന്റെ വിവരങ്ങൾ, ഉപയോഗ നിർദേശം, കാലാവധി എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്..

Disclaimer

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 12 Aug 2026 04:28:58 +0000

ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന് ശേഷം നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലരെയും അലട്ടാറുണ്ട്. ഇത്തരം ദഹനസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പരിചിതമായ ഒരു ഔഷധയോഗമാണ് അവിപത്തി ചൂർണ്ണം (Avipathy Choornam). പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരത്തിലെ പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവിപത്തി ചൂർണ്ണം എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, എങ്ങനെ കഴിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ പലർക്കും വ്യക്തമായ ധാരണയുണ്ടാകണമെന്നില്ല. ദഹനം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും അസിഡിറ്റിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കുന്നതിനും ആയുർവേദത്തിൽ അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന് പറയപ്പെടുന്ന ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കാം.

അതോടൊപ്പം, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ലാത്തതിനാൽ അവിപത്തി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാം. ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, പ്രത്യേകിച്ച് സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, കുട്ടികൾ എന്നിവർ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തെ കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത്

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ കൽപ്പസ്ഥാനത്തിൽ വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളും, ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളും ഈ ശ്ലോകത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം

വ്യോഷത്രിജാതകാംഭോദകൃമിഘ്നാമലകൈസ്ത്രിവൃത്।

സർവൈഃ സമാ സമസിതാ ക്ഷൗദ്രേണ ഗുടികാഃ കൃതാഃ॥

മൂത്രകൃച്ഛ്രജ്വരച്ഛർദ്ദികാസശോഷഭ്രമക്ഷയേ।

താപേ പാണ്ഡ്വാമയേടൽപേഗ്നൗ ശസ്താഃ സർവവിഷേഷു ച॥

അവിപത്തിരയം യോഗഃ പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം।

ഭക്ഷയേത് പ്രാതരുത്ഥായ ശീതം ചാനുപിബേജ്ജലമ്॥

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് അവിപത്തി യോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെയും അവ ചേർക്കേണ്ട രീതിയെയും കുറിച്ചാണ് ആചാര്യൻ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

വ്യോഷ: ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നീ മൂന്ന് ദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് ‘വ്യോഷ’ എന്ന് പറയുന്നത്. ഇവ ചേർന്നതാണ് ത്രികടു. ദീപന-പാചന സ്വഭാവമുള്ള ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചികിത്സകളിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

ത്രിജാതകം: ത്വക് അഥവാ കറുവാപ്പട്ട, ഏല, പത്രം എന്നിവ ചേർന്ന കൂട്ടിനെയാണ് ത്രിജാതകം എന്നു പറയുന്നത്. സുഗന്ധവും ദീപന-പാചന സ്വഭാവവുമുള്ള ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾ നിരവധി ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അംബോദം: ഇവിടെ ‘അംബോദ’ എന്ന പദം മുത്തങ്ങയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കൃമിഘ്നം: കൃമിഘ്ന സ്വഭാവമുള്ള ഔഷധദ്രവ്യത്തെയാണ് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ചില ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥവ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ഇതിന് പ്രത്യേക ദ്രവ്യനാമങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പാഠഭേദം അനുസരിച്ച് വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാം.

ആമലകം: നെല്ലിക്കയാണ് ആമലകം. ആയുർവേദത്തിൽ രസായനഗുണമുള്ളതും പിത്തശമനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രാധാന്യമുള്ളതുമായ ദ്രവ്യമായി ആമലകത്തെ കണക്കാക്കുന്നു.

ത്രിവൃത്: ത്രികോൽപ്പക്കൊന്ന എന്ന ഔഷധദ്രവ്യമാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. വിരേചനകർമത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കുന്ന ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ത്രിവൃത്.

സർവൈഃ സമാ: മുകളിൽ പറഞ്ഞ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം സമമായ അളവിൽ എടുക്കണമെന്നാണ് ഈ പദപ്രയോഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് അവിപത്തി യോഗത്തിലെ ദ്രവ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ അളവിൽ വ്യക്തമായ അനുപാതം പാലിക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യന്റെ നിർദ്ദേശം.

സമസിതാ: ‘സിതാ’ എന്നത് ശർക്കര അഥവാ പഞ്ചസാരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്. ശ്ലോകത്തിന്റെ പാഠവും വ്യാഖ്യാനവും അനുസരിച്ച് ഇതിന്റെ അളവ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. അതിനാൽ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ഗ്രന്ഥസമ്മതമായ യോഗനിർമ്മാണരീതി തന്നെയാണ് പിന്തുടരേണ്ടത്.

ക്ഷൗദ്രേണ ഗുടികാഃ കൃതാഃ: ‘ക്ഷൗദ്രം’ തേൻ എന്നർത്ഥം. തേൻ ചേർത്ത് കൂട്ടി ചൂർണ്ണമായോ ഗുളികകളായോ തയ്യാറാക്കാമെന്നാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള അർത്ഥം. ഇവിടെ പറയുന്ന രീതിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധയോഗം തയ്യാറാക്കുന്നതാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ

ശ്ലോകത്തിന്റെ അടുത്ത ഭാഗത്ത് ഈ യോഗം പ്രയോഗിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെയാണ് ആചാര്യൻ പരാമർശിക്കുന്നത്. ഓരോ പദവും ആയുർവേദത്തിന്റെ രോഗനിർണയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.

മൂത്രകൃച്ഛ്ര: മൂത്രവിസർജനം കൃച്ഛ്രമായി അഥവാ ബുദ്ധിമുട്ടോടുകൂടി നടക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് മൂത്രകൃച്ഛ്രം. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന, പ്രയാസം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെ ആയുർവേദത്തിൽ ഈ പദത്തിന്റെ പരിധിയിൽ പരിഗണിക്കുന്നു.

ജ്വര: ജ്വരം അഥവാ പനി. ആയുർവേദത്തിൽ ജ്വരം ഒരു സ്വതന്ത്ര രോഗാവസ്ഥയായി വളരെ വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.

ച്ഛർദ്ദി: ഛർദ്ദി അഥവാ വമനം. ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ദോഷങ്ങളുടെ പ്രത്യേക ചലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദിയെ ആയുർവേദം പ്രത്യേകമായി വിവരിക്കുന്നു.

കാസ: കാസ എന്നത് ചുമയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ വാതം, പിത്തം, കഫം തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങളുടെ പങ്കനുസരിച്ച് കാസത്തിന് വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ശോഷ: ശരീരത്തിൽ ശോഷണം അഥവാ ക്ഷീണം ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് ശോഷം. ശരീരത്തിലെ ധാതുക്കളുടെ ക്ഷയം, ബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനെ വെറും ‘നിർജ്ജലീകരണം’ എന്ന ഒറ്റ അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം കാണുന്നത് ശരിയല്ല.

ഭ്രമ: തലചുറ്റൽ, ഭ്രമണം തുടങ്ങിയ അനുഭവങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ് ഭ്രമം.

ക്ഷയ: ശരീരധാതുക്കളുടെ ക്ഷയം, ശരീരബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയാണ് ക്ഷയ എന്ന പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു രോഗനാമവുമായി ഇതിനെ നേരിട്ട് തുല്യമാക്കരുത്.

താപം, പാണ്ഡു, അഗ്നിമാന്ദ്യം

താപേ: ശരീരത്തിൽ താപം അഥവാ ഉഷ്ണത കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട താപാവസ്ഥകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ പദം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

പാണ്ഡ്വാമയേ: പാണ്ഡു എന്ന രോഗാവസ്ഥയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ശരീരവർണ്ണത്തിലെ പാണ്ഡുത്വം പ്രധാനമായി കാണുന്ന ഒരു രോഗാവസ്ഥയായി ആയുർവേദത്തിൽ പാണ്ഡുവിനെ വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അൽപേഗ്നൗ: ‘അൽപ’ എന്നത് കുറവ് എന്നും ‘അഗ്നി’ ജഠരാഗ്നിയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ ജഠരാഗ്നി കുറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ, അഥവാ അഗ്നിമാന്ദ്യം, എന്നാണ് ഈ പ്രയോഗത്തിന്റെ ആശയം. ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാത്ത അവസ്ഥയെ ആയുർവേദത്തിൽ അഗ്നിയുടെ ദൗർബല്യവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നു.

ശസ്താഃ സർവവിഷേഷു ച: അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ “ശസ്താഃ സർവവിഷേഷു ച” എന്ന വരിയിൽ വിവിധ വിഷാവസ്ഥകളിലും ഈ യോഗം പ്രയോജനകരമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗരവിഷം, ദൂഷീവിഷം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളാണ് ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ഗരവിഷം എന്നത് രണ്ടോ അതിലധികമോ ദ്രവ്യങ്ങൾ ശരീരത്തിന് അനുകൂലമല്ലാത്ത രീതിയിൽ ചേർന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന വിഷപ്രഭാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആയുർവേദ സങ്കൽപ്പമാണ്. ഇത് ഉടൻ തന്നെ ശക്തമായ വിഷബാധ ഉണ്ടാക്കണമെന്നില്ല; ചിലപ്പോൾ ക്രമേണ ശരീരത്തെ ബാധിക്കാം.

ദൂഷീവിഷം എന്നത് ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച വിഷത്തിന്റെ പ്രഭാവം പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാകാതെ അവശേഷിക്കുകയും, പിന്നീട് അനുകൂലമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ വീണ്ടും ശരീരത്തെ ബാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ്.

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഗരവിഷം ക്രമേണ ശരീരത്തെ ബാധിക്കുന്ന ചില വിഷപ്രഭാവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്; ദൂഷീവിഷം ശരീരത്തിൽ ശേഷിച്ചുനിൽക്കുന്ന വിഷപ്രഭാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.

കുറിപ്പ്: പാമ്പുകടി, തേൾകുത്ത് പോലുള്ള അടിയന്തര ജന്തുവിഷങ്ങൾക്ക് അവിപത്തി ചൂർണ്ണം സ്വയം ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കരുത്. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉടൻ വൈദ്യസഹായം തേടണം.

പിത്തരോഗങ്ങളിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം

അവിപത്തിരയം യോഗഃ: ‘അവിപത്തി’ എന്ന പേരിലുള്ള ഈ ഔഷധയോഗം എന്നാണ് അർത്ഥം.

പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം: പിത്തരോഗികളിൽ ഈ യോഗം പ്രശസ്തമാണ് എന്നാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഇതാണ് ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഭാഗങ്ങളിലൊന്ന്. അവിപത്തി യോഗത്തെ വെറും ദഹനത്തിനുള്ള ഒരു ചൂർണ്ണമായി മാത്രം കാണാതെ, പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ആയുർവേദ യോഗമായി മനസ്സിലാക്കണമെന്നാണ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്.

പിത്തരോഗങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ആയുർവേദപ്രകാരം ശരീരത്തിലെ ദഹനം, ഉപാപചയം (Metabolism), ശരീരതാപനില, രക്തചംക്രമണം തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി പിത്തദോഷത്തിന് ബന്ധമുണ്ട്. ശരീരത്തിൽ പിത്തം അമിതമായി വർധിക്കുകയോ പ്രകോപിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ ഗുണങ്ങൾ വർധിക്കുകയും വിവിധ തരത്തിലുള്ള പിത്തരോഗങ്ങളും അസ്വസ്ഥതകളും ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യാം.

പ്രധാനപ്പെട്ട പിത്തരോഗങ്ങളെയും അവയുടെ സാധാരണ ലക്ഷണങ്ങളെയും നോക്കാം.

1. ദഹനവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിത്തരോഗങ്ങൾ

അമ്ലപിത്തം (Acidity & Acid Reflux): പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദഹനപ്രശ്നങ്ങളിൽ നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, വയറ്റിൽ എരിച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

ആമാശയത്തിലെ വ്രണങ്ങൾ (Peptic Ulcers): ആമാശയത്തിലോ കുടലിലോ വ്രണം ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് പെപ്റ്റിക് അൾസർ. ഇത്തരം രോഗങ്ങളെ പിത്തവുമായി മാത്രം ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണാതെ, കൃത്യമായ രോഗനിർണയം ആവശ്യമാണ്.

മഞ്ഞപ്പിത്തം (Jaundice): ശരീരത്തിൽ പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യതിയാനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മഞ്ഞപ്പിത്തം പോലുള്ള അവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാകാം. ആയുർവേദത്തിലെ പാണ്ഡു, കാമല തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളെ ആധുനിക രോഗനാമങ്ങളുമായി നേരിട്ട് തുല്യമാക്കാതെ അവയുടെ ആയുർവേദപരമായ അർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം.

വായ്പുണ്ണ്: വായിലും നാവിലും ഇടയ്ക്കിടെ എരിച്ചിലോടുകൂടി പുണ്ണുകൾ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥ ചില പിത്തപ്രധാന അവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കാണാം.

അമിതമായ ദാഹവും വിശപ്പും: പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണഗുണം വർധിക്കുമ്പോൾ അമിതമായ ദാഹം, വിശപ്പിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ചിലരിൽ കാണാം.

2. ചർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിത്തപ്രധാന അവസ്ഥകൾ

പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ ഗുണങ്ങൾ വർധിക്കുമ്പോൾ ചിലരിൽ ചർമ്മത്തിൽ ചുവപ്പ്, എരിച്ചിൽ, ചൊറിച്ചിൽ, ചെറിയ തടിപ്പുകൾ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

മുഖക്കുരുവും പഴുപ്പുള്ള കുരുക്കളും: ചില പിത്തപ്രധാന ചർമ്മാവസ്ഥകളിൽ ചുവപ്പോടും എരിച്ചിലോടും കൂടിയ കുരുക്കുകൾ ഉണ്ടാകാം.

എക്സിമ, സോറിയാസിസ് തുടങ്ങിയ ചർമ്മരോഗങ്ങൾ: ഇത്തരം രോഗങ്ങളിൽ പിത്തത്തിന്റെ പങ്ക് ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും, എല്ലാ എക്സിമയും സോറിയാസിസും പിത്തരോഗങ്ങളാണ് എന്ന് പറയാനാവില്ല. രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥ അനുസരിച്ചാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ചികിത്സ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

3. രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിത്തരോഗങ്ങൾ — രക്തപിത്തം

രക്തപിത്തം ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേകം വിവരിക്കുന്ന ഒരു രോഗാവസ്ഥയാണ്. പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായ സ്വഭാവം രക്തത്തെ ബാധിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഇത് വിശദീകരിക്കുന്നത്.

ഇതിന്റെ ഭാഗമായി മൂക്കിൽ നിന്ന് രക്തം വരിക, വായിലൂടെ രക്തം വരിക, മറ്റ് ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് അസാധാരണമായ രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

4. മറ്റ് പ്രധാന പിത്തരോഗങ്ങളും ലക്ഷണങ്ങളും

അമിതമായ ശരീരച്ചൂടും വിയർപ്പും: പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണഗുണം വർധിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുകയും വിയർപ്പ് കൂടുകയും ചെയ്യാം. ചിലരിൽ വിയർപ്പിന് രൂക്ഷമായ ഗന്ധവും ഉണ്ടാകാം.

തലകറക്കവും ക്ഷീണവും: പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ ഭ്രമം, തലചുറ്റൽ, ശരീരക്ഷീണം തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് പല കാരണങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ പിത്തകോപം മാത്രമാണ് കാരണം എന്ന് കരുതരുത്.

കണ്ണുകളിലെ എരിച്ചിലും ചുവപ്പും: പിത്തത്തിന്റെ ഉഷ്ണഗുണം വർധിക്കുമ്പോൾ ചിലരിൽ കണ്ണിൽ എരിച്ചിൽ, ചുവപ്പ്, പുകച്ചിൽ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

അകാലനരയും മുടികൊഴിച്ചിലും: ആയുർവേദത്തിലെ ചില വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ പിത്തവുമായി മുടിയുടെ അകാലനരയ്ക്കും മുടികൊഴിച്ചിലിനും ബന്ധം കാണുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ മുടികൊഴിച്ചിലിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം.

പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരിക: പിത്തപ്രകൃതിയുള്ളവരിൽ അല്ലെങ്കിൽ പിത്തം വർധിച്ചിരിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ കോപം, അസഹിഷ്ണുത, ക്ഷമക്കുറവ് തുടങ്ങിയ മാനസിക സ്വഭാവങ്ങൾ പ്രകടമാകാം എന്ന് ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ

ആയുർവേദത്തിൽ പിത്തത്തിന്റെ വർധനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചൂട്, എരിച്ചിൽ, പുളിപ്പ്, ദാഹം, ഛർദ്ദി, ചുവപ്പ്, വിയർപ്പ്, ദഹനത്തിലെ വ്യതിയാനം തുടങ്ങിയ പല ലക്ഷണങ്ങളും കാണാം. എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ ഈ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഉണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം അത് പിത്തരോഗമാണെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ ശ്ലോകത്തിൽ “പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം” എന്ന് പറയുന്നതിലൂടെ പിത്തരോഗികളിൽ ഈ യോഗത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനാൽ അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തെ പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ആയുർവേദ യോഗമായി മനസ്സിലാക്കാം.

സേവനവിധി

പ്രാതരുത്ഥായ: രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ ശേഷം എന്നാണ് ഈ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം.

ഭക്ഷയേത്: കഴിക്കണം അഥവാ സേവിക്കണം എന്നാണ് അർത്ഥം. എന്നാൽ എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം എന്നത് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ മാത്രം നോക്കി തീരുമാനിക്കാനാവില്ല. രോഗാവസ്ഥയും രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും പരിഗണിച്ച് വൈദ്യൻ നിശ്ചയിക്കുന്ന മാത്രയാണ് പ്രധാനം.

ശീതം ചാനുപിബേജ്ജലമ്: ഔഷധം സേവിച്ചതിന് ശേഷം ശീതജലം കുടിക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. ‘ശീതം’ എന്നത് തണുത്തത് എന്നും ‘ജലം’ വെള്ളം എന്നുമാണ് അർത്ഥം. ഔഷധസേവനത്തിന് ശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്ന ദ്രവ്യത്തെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ അനുപാനം എന്ന് പറയുന്നത്. അനുപാനം വെറും ഔഷധം കഴിച്ചിറക്കാനുള്ള വെള്ളമല്ല; ഔഷധത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിനും രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും അനുസരിച്ച് അതിന് ചികിത്സാപരമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന് ശീതജലമാണ് അനുപാനമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിൽ ശീതഗുണമുള്ള ജലത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആചാര്യന്റെ ചികിത്സാസങ്കൽപ്പവുമായി ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതാണ്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആകെ ആശയം

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ ഘടകദ്രവ്യങ്ങൾ, അവയുടെ സമമായ അളവ്, യോഗം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിലെ പ്രയോഗം, പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തരോഗികളിലുള്ള പ്രാധാന്യം, കൂടാതെ സേവനവിധി എന്നിവ ചുരുക്കമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് അവിപത്തി ചൂർണ്ണം പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു യോഗമാണ് എന്ന് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ അവിപത്തി യോഗം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പറയുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകൾ വ്യക്തമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ നോക്കാം.

പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളും ശരീരത്തിലെ അമിതചൂടും: “പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം”, “താപേ” എന്നീ വാക്കുകളിലൂടെ പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിലും ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകളിലും ഈ യോഗത്തിന് പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, വയറ്റിലെ എരിച്ചിൽ എന്നിവ മാറാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു .

ദഹനശക്തി കുറയുന്ന അവസ്ഥ: “അൽപേഗ്നൗ” എന്ന പദം ജഠരാഗ്നി കുറയുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാത്തതും ദഹനശക്തി കുറയുന്നതുമായ അവസ്ഥകളിൽ ഈ യോഗത്തിന് പ്രയോഗം പറയുന്നുണ്ട്.

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്: “മൂത്രകൃച്ഛ്ര” എന്നത് മൂത്രവിസർജനം ബുദ്ധിമുട്ടോടുകൂടി നടക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ വേദനയോ പ്രയാസമോ അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകളെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ മൂത്രകൃച്ഛ്രം എന്ന് പറയുന്നത്.

പനി: ശ്ലോകത്തിൽ “ജ്വര” എന്ന പദം നേരിട്ട് തന്നെ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ജ്വരാവസ്ഥയിലും അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണാം. എന്നാൽ പനിയുടെ കാരണം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷമാണ് ചികിത്സ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്.

ഛർദ്ദി: “ഛർദ്ദി” എന്ന പദത്തിലൂടെ ഛർദ്ദിയെയും ശ്ലോകം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥയാണോ എന്നത് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.

കാസം അഥവാ ചുമ: “കാസ” എന്നത് ചുമയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നിവയുടെ പങ്കനുസരിച്ച് കാസത്തിന് വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ശരീരശോഷവും ക്ഷയവും: “ശോഷ” എന്നും “ക്ഷയ” എന്നും ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്. ശരീരത്തിൽ ശോഷണം ഉണ്ടാകുക, ശരീരബലം കുറയുക, ധാതുക്കളുടെ ക്ഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയാണ് ഇതിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

തലചുറ്റൽ അഥവാ ഭ്രമം: “ഭ്രമ” എന്ന പദം തലചുറ്റൽ, ഭ്രമണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ കാരണം അനുസരിച്ചായിരിക്കും ചികിത്സയും ഔഷധപ്രയോഗവും.

പാണ്ഡു അഥവാ പാണ്ഡുരോഗം: “പാണ്ഡ്വാമയം” എന്ന പദത്തിലൂടെ പാണ്ഡു രോഗാവസ്ഥയും ശ്ലോകത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ പാണ്ഡുത്വം അഥവാ വിളർച്ച കാണുന്ന രോഗാവസ്ഥയാണ് പാണ്ഡു.

വിഷാവസ്ഥകൾ: “സർവവിഷേഷു ച” എന്ന ഭാഗത്തിലൂടെ വിവിധ വിഷാവസ്ഥകളിലും ഈ യോഗത്തിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നു. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ വിഷബാധയുണ്ടായാൽ സ്വയം അവിപത്തി ചൂർണ്ണം കഴിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ അടിയന്തര വൈദ്യസഹായമാണ് ആവശ്യമായത്.

ചുരുക്കത്തിൽ

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ ശ്ലോകപ്രകാരം, പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകൾ, ശരീരത്തിലെ അമിതമായ താപം, അഗ്നിമാന്ദ്യം, മൂത്രകൃച്ഛ്രം, ജ്വരം, ഛർദ്ദി, കാസം, ശോഷം, ഭ്രമം, ക്ഷയം, പാണ്ഡു, വിവിധ വിഷാവസ്ഥകൾ എന്നിവയിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആചാര്യൻ പരാമർശിക്കുന്നു.

ഇവയിൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് “പ്രശസ്തഃ പിത്തരോഗിണാം” എന്ന വാക്യമാണ്. പിത്തരോഗികളിൽ അവിപത്തി യോഗത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്നാണ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തെ വെറും “അസിഡിറ്റിക്കുള്ള ചൂർണ്ണം” എന്ന രീതിയിൽ മാത്രം കാണുന്നതിനു പകരം, പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥം പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഒരു യോഗം എന്ന നിലയിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതം.

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം കഴിക്കേണ്ട രീതിയും അളവും (Dose & Usage)

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ അളവ് രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, ദോഷാവസ്ഥ, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. സാധാരണ പ്രയോഗങ്ങളിൽ 1 മുതൽ 3 ഗ്രാം വരെ അവിപത്തി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളും നിലവിലുണ്ട്. എന്നാൽ കൃത്യമായ മാത്രയും എത്ര പ്രാവശ്യം കഴിക്കണം എന്നതും ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ശ്ലോകത്തിൽ അവിപത്തി യോഗം അല്പം തേൻ ചേർത്ത് ഗുളികാരൂപത്തിൽ തയ്യാറാക്കി കഴിക്കുന്ന രീതിയാണ് സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. “ക്ഷൗദ്രേണ ഗുടികാഃ കൃതാഃ” എന്ന ഭാഗം ഇതാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. അതായത്, ചൂർണ്ണം ആവശ്യമായ അളവിൽ തേൻ ചേർത്ത് ചെറിയ ഗുളികയാക്കി സേവിക്കാം എന്നാണ് ഗ്രന്ഥത്തിലെ നിർദേശം.

തുടർന്ന് “ശീതം ചാനുപിബേജ്ജലമ്” എന്ന് പറയുന്നതിനാൽ, ഔഷധം കഴിച്ചതിന് ശേഷം ശീതജലം അനുപാനമായി ഉപയോഗിക്കണമെന്നാണ് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്. ഇവിടെ ശീതജലം എന്നത് തണുത്ത വെള്ളം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്;

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം എത്ര ദിവസം തുടർച്ചയായി കഴിക്കണം എന്നതിന് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പ്രത്യേക കാലപരിധി നൽകിയിട്ടില്ല. അതിനാൽ അസിഡിറ്റി, വയറ്റിലെ എരിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് സ്വയം ദീർഘകാലം കഴിക്കുന്നതിന് പകരം, പ്രശ്നത്തിന്റെ കാരണം മനസ്സിലാക്കി ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രയും കാലയളവും നിശ്ചയിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

കുറിപ്പ്: മുകളിൽ പറഞ്ഞ 1–3 ഗ്രാം എന്നത് പൊതുവായി കാണുന്ന പ്രയോഗമാത്രയാണ്. വ്യക്തിഗത ചികിത്സയ്ക്കുള്ള കൃത്യമായ ഡോസ് ആയി ഇതിനെ കാണരുത്.

പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കൾ (Major Manufacturers)

അവിപത്തി ചൂർണ്ണം വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്ന ചില പ്രമുഖ ആയുർവേദ സ്ഥാപനങ്ങൾ:

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല (Kottakkal Arya Vaidya Sala)

ആര്യവൈദ്യ ഫാർമസി (AVP - Arya Vaidya Pharmacy)

എ.വി.എൻ ആയുർവേദ (AVN Ayurveda)

🛍️ നാഗാർജ്ജുന ആയുർവേദ (Nagarjuna Ayurvedic Group)

(കുറിപ്പ്: ചില കമ്പനികൾ ഇത് അവിപത്തികര ചൂർണ്ണം - Avipathikara Choornam എന്ന പേരിലും പുറത്തിറക്കുന്നുണ്ട്. പേരിൽ ചെറിയ മാറ്റമുണ്ടെങ്കിലും ഇവയുടെ ചേരുവകളും ഗുണങ്ങളും ഒന്നുതന്നെയാണ്.)

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളും

അവിപത്തി ചൂർണ്ണത്തിൽ ശർക്കര/പഞ്ചസാര ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, പ്രമേഹമുള്ളവർ ഇത് സ്വമേധയാ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശം തേടുക.

അമിതമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ വയറിളക്കം, വയറുവേദന, വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ നിർദേശിച്ച അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

കുട്ടികൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ എന്നിവർ അവിപത്തി ചൂർണ്ണം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിർബന്ധമായും ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നത് ഉചിതമാണ്.

Disclaimer

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ദശമൂലാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 11 Aug 2026 11:57:58 +0000

നമ്മുടെ വീട്ടിൽ ആർക്കെങ്കിലും വിട്ടുമാറാത്ത ക്ഷീണമോ, ശരീരത്തിന് ഒരു തളർച്ചയോ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രസവശേഷമുള്ള പരിചരണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആദ്യം കേൾക്കുന്ന പേരുകളിൽ ഒന്നാണ് ദശമൂലാരിഷ്ടം (Dashmularishtam). പണ്ടുമുതലേ നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ശരീരത്തിന് കരുത്തും ഉന്മേഷവും ലഭിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധമാണിത്.

പക്ഷേ ദശമൂലാരിഷ്ടം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്തിനൊക്കെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്? പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രമാണോ ഇത് നൽകുന്നത്? അതോ മറ്റ് സാഹചര്യങ്ങളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടോ? ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പലർക്കും സംശയങ്ങളുണ്ടാകാം.

ഈ അരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്നും, ഇത് സാധാരണയായി എന്തിനാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നതെന്നും നമുക്ക് നോക്കാം.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്ന ശ്ലോകം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ശാർങ്ങധര സംഹിതയിലെ മധ്യമഖണ്ഡം 10-ാം അധ്യായത്തിലെ 78 മുതൽ 92 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്ന വിധവും, അതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ഗുണങ്ങളും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ ദശമൂലം ഉൾപ്പെടെ വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് കഷായം തയ്യാറാക്കുന്നതും, അതിലേക്ക് ദ്രാക്ഷ, തേൻ, ശർക്കര തുടങ്ങിയവ ചേർത്ത് അരിഷ്ടരൂപത്തിൽ തയ്യാറാക്കുന്നതുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം

ദശമൂലാനി കുർവീത ഭാഗൈഃ പഞ്ചപലൈഃ പൃഥക് ।

പഞ്ചവിംശത്പലം കുര്യാത് ചിത്രകം പൗഷ്കരം തഥാ ॥ 78 ॥

കുര്യാത് വിംശത്പലം ലോധ്രം ഗുഡൂചീ തത്സമാ ഭവേത് ।

പലൈഃ ഷോഡശഭിർധാത്രീ രവിസംഖ്യൈർ ദുരാലഭാ ॥79 ॥

ഖദിരോ ബീജസാരശ്ച പഥ്യാ ചേതി പൃഥക് പലൈഃ ।

അഷ്ടഭിർഗണിതൈഃ കുഷ്ഠം മഞ്ജിഷ്ഠാ ദേവദാരു ച ॥ 80 ॥

വിഡങ്ഗം മധുകം ഭാങ്ഗാ കപിത്ഥോക്ഷഃ പുനർനവാ ।

ചവ്യം മാംസീ പ്രിയങ്ഗുശ്ച സാരിവാ കൃഷ്ണജീരകം ॥ 81 ॥

ത്രിവൃതാ രേണുകം രാസ്നാ പിപ്പലീ ക്രമുകഃ ശഠീ ।

ഹരിദ്രാ ശതപുഷ്പാ ച പദ്മകം നാഗകേശരം ॥ 82 ॥

മുസ്തമിന്ദ്രയവഃ ശൃങ്ഗീ ജീവകർഷഭകൗ തഥാ ।

മേദാ ചാന്യാ മഹാമേദാ കാകോല്യൗ ഋദ്ധിവൃദ്ധി ച ॥83 ॥

കുര്യാത് പൃഥക് ദ്വിപലികാൻ പചേദഷ്ടഗുണേ ജലേ ।

ചതുർഥാംശം ശൃതം നിത്വാ മൃദ്ഭാണ്ഡേ സന്നിധാപയേത് ॥ 84 ॥

ചതുഃഷഷ്ടിപലാം ദ്രാക്ഷാം പചേന്നീരേ ചതുർഗുണേ ।

ത്രിപാദശേഷം ശീതം ച പൂർവക്വാഥേ ശൃതം ക്ഷിപേത് ॥ 85 ॥

ദ്വാത്രിംശത്പലികം ക്ഷൗദ്രം ദദ്യാത് ഗുഡചതുഃശതം ।

ത്രിംശത്പലാനി ധാതക്യാഃ കങ്കോലം ജലചന്ദനം ॥ 86 ॥

ജാതീഫലം ലവങ്ഗം ച ത്വഗേലാപത്രകേശരം ।

പിപ്പലീ ചേതി സഞ്ചൂർണ്യ ഭാഗൈർദ്വിപലികൈഃ പൃഥക് ॥87 ॥

ശാണമാത്രാം ച കസ്തൂരീം സർവമേകത്ര നിക്ഷിപേത് ।

ഭൂമൗ നിഖാതയേദ്ഭാണ്ഡം തതോ ജാതരസം പിബേത് ॥ 88 ॥

കതകസ്യ ഫലം ക്ഷിപ്ത്വാ രസം നിർമലതാം നയേത് ।

ഗ്രഹണീമരുചിം ശ്വാസം കാസം ഗുൽമം ഭഗന്ദരം ॥ 89 ॥

വാതവ്യാധിം ക്ഷയം ഛർദിം പാണ്ഡുരോഗം ച കാമലാം ।

കുഷ്ഠാന്യർശാംസി മേഹാംശ്ച മന്ദാഗ്നിമുദരാണി ച ॥90൦ ॥

ശർക്കരാശ്മരീം മൂത്രകൃച്ഛ്രം ധാതുക്ഷയം ജയേത് ।

കൃശാനാം പുഷ്ടിജനനോ വന്ധ്യാനാം ഗർഭദഃ പരഃ ॥ 91 ॥

അരിഷ്ടോ ദശമൂലാഖ്യസ്തേജഃ ശുക്രബലപ്രദഃ ॥ 92 ॥

ലളിതമായ വ്യാഖ്യാനം

നമുക്ക് ഈ ശ്ലോകം ഒന്ന് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം. ശാർങ്ങധര സംഹിതയിലെ 78-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ രണ്ട് വരികളാണ് ആദ്യം നോക്കുന്നത്. ദശമൂലാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ വേണ്ട ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും അവയുടെ അളവും എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്നാണ് ഈ വരികളിൽ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ദശമൂലാനി കുർവീത ഭാഗൈഃ പഞ്ചപലൈഃ പൃഥക് ।

പഞ്ചവിംശത്പലം കുര്യാത് ചിത്രകം പൗഷ്കരം തഥാ ॥

ഇതിന്റെ ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർത്ഥം നോക്കിയാൽ ശ്ലോകം വളരെ എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

ദശമൂലാനി എന്നാൽ ദശമൂലം എന്നാണ് അർത്ഥം. ബൃഹത് പഞ്ചമൂലവും ലഘു പഞ്ചമൂലവും ചേർന്ന പത്തുതരം ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ വേരുകളെയാണ് ദശമൂലം എന്ന് പറയുന്നത്.

കുർവീത എന്നാൽ എടുക്കണം, തയ്യാറാക്കണം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഇവിടെ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഭാഗൈഃ എന്നാൽ നിശ്ചിത അളവുകളായി, ഭാഗങ്ങളായി എന്നാണ് അർത്ഥം.

പഞ്ചപലൈഃ എന്നാൽ അഞ്ചു പലം വീതം എന്നാണ് അർത്ഥം. ഇവിടെ ‘പഞ്ച’ അഞ്ചിനെയും ‘പലം’ ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു അളവിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പൃഥക് എന്നാൽ പ്രത്യേകം, വെവ്വേറെ എന്നർത്ഥം. അതായത് ദശമൂലത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പത്ത് ഔഷധവേരുകളും ഓരോന്നും പ്രത്യേകം അഞ്ചു പലം വീതം എടുക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യൻ നിർദേശിക്കുന്നത്.

പഞ്ചവിംശത്പലം എന്നാൽ ഇരുപത്തഞ്ച് പലം എന്നാണ് അർത്ഥം.

കുര്യാത് എന്നാൽ എടുക്കണം, ചേർക്കണം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ചിത്രകം എന്നാൽ ചിത്രകമൂലം അഥവാ കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ്. സംസ്കൃതത്തിൽ ചിത്രകം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഔഷധസസ്യം Plumbago zeylanica ആണ്.

പൗഷ്കരം എന്നാൽ പുഷ്കരമൂലം. Inula racemosa എന്ന സസ്യത്തിന്റെ മൂലത്തെയാണ് ഇവിടെ പൗഷ്കരം എന്ന് പറയുന്നത്.

തഥാ എന്നാൽ അതുപോലെ, അതേ രീതിയിൽ എന്നർത്ഥം.

സാരാംശവും ആചാര്യവ്യാഖ്യാനവും

ഈ രണ്ട് വരികളിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കാൻ ആവശ്യമായ പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ അളവാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ദശമൂലത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പത്ത് ഔഷധവേരുകളും ഓരോന്നും അഞ്ച് പലം വീതം പ്രത്യേകം എടുക്കണം. അതിനുശേഷം ചിത്രകവും പൗഷ്കരമൂലവും ഇരുപത്തഞ്ച് പലം വീതം ചേർക്കണമെന്നാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത അളവുകണക്കിൽ ഒരു പലം ഏകദേശം 48 ഗ്രാം ആയി കണക്കാക്കാറുണ്ട്. ഈ കണക്കുപ്രകാരം അഞ്ച് പലം ഏകദേശം 240 ഗ്രാമും ഇരുപത്തഞ്ച് പലം ഏകദേശം 1.2 കിലോഗ്രാമും വരും. എന്നാൽ വിവിധ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പ്രയോഗരീതികളിലും അളവുകളിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണുന്നതിനാൽ, ഇത്തരം കണക്കുകൾ പ്രായോഗിക ഔഷധനിർമാണത്തിന് നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അതത് ഗ്രന്ഥപതിപ്പും വിദഗ്ധാഭിപ്രായവും പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ദശമൂലത്തോടൊപ്പം ചിത്രകത്തിനും പൗഷ്കരത്തിനും പ്രത്യേക പ്രാധാന്യത്തോടെ കൂടുതലായ അളവ് നൽകിയിരിക്കുന്നതായി കാണാം. ചിത്രകത്തിന് ദീപന-പാചന സ്വഭാവവും, പൗഷ്കരത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക ഔഷധപ്രാധാന്യവും കണക്കിലെടുത്താണ് ഈ യോഗത്തിൽ അവ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതെന്ന് ആയുർവേദപരമായി മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ ഇവിടെ പ്രധാനമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്, ഈ ശ്ലോകം ആദ്യം പറയുന്നത് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ അളവും യോഗനിർമാണക്രമവും ആണെന്നതാണ്; അവയുടെ ചികിത്സാഗുണങ്ങൾ തുടർന്നുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിലും ഗ്രന്ഥവിവരണത്തിലുമാണ് കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നത്.

79-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ തുടർ ഔഷധക്കൂട്ടുകളെയും അവയുടെ കൃത്യമായ അളവുകളെയും കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന 79-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

കുര്യാത് വിംശത്പലം ലോധ്രം ഗുഡൂചീ തത്സമാ ഭവേത് ।

പലൈഃ ഷോഡശഭിർധാത്രീ രവിസംഖ്യൈർ ദുരാലഭാ ॥79 ॥

കുര്യാത് എന്നാൽ എടുക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

വിംശത്പലം എന്നാൽ ഇരുപത് പലം അളവിൽ (വിംശതി = 20, പലം = പ്രാചീന ആയുർവേദ അളവുതൂക്കം).

ലോധ്രം എന്നാൽ പാച്ചോറ്റി തോൽ (Symplocos racemosa).

ഗുഡൂചീ എന്നാൽ ചിറ്റമൃത് (Tinospora cordifolia).

തത്സമാ എന്നാൽ അതിന് തുല്യമായി, അതായത് ലോധ്രത്തിന്റെ അതേ അളവായ 20 പലം തന്നെ.

ഭവേത് എന്നാൽ ആയിരിക്കേണ്ടതാണ്.

പലൈഃ എന്നാൽ പലം അളവുകളാൽ.

ഷോഡശഭിഃ എന്നാൽ പതിനാറ് (16) എന്ന സംഖ്യ.

ധാത്രീ എന്നാൽ നെല്ലിക്ക അഥവാ ആമലാകി (Phyllanthus emblica).

രവിസംഖ്യൈഃ എന്നാൽ രവിസംഖ്യ അളവിൽ. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സംഖ്യകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രാചീന രീതിയാണിത്. 'രവി' (സൂര്യൻ) എന്നത് 12 എന്ന സംഖ്യയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു (ദ്വാദശാദിത്യന്മാർ അഥവാ 12 സൂര്യന്മാർ എന്ന സങ്കൽപ്പം). അതിനാൽ ഇവിടെ 12 പലം എന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നു.

ദുരാലഭാ എന്നാൽ ധന്വയാസം അഥവാ കൊടിത്തൂവ (Fagonia cretica / Alhagi maurorum).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഔഷധഗുണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി അടുത്തതായി ചേർക്കേണ്ട നാലു പ്രധാന ഔഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഇതനുസരിച്ച് ലോധ്രം (പാച്ചോറ്റി) ഇരുപത് പലവും (20 Palas), ഗുഡൂചീ (ചിറ്റമൃത്) ലോധ്രത്തിന്റെ അതേ അളവിൽ അതായത് ഇരുപത് പലവും (20 Palas) എടുക്കണം. ധാത്രീ (നെല്ലിക്ക) പതിനാറ് പലം (16 Palas) അളവിലും, ദുരാലഭാ (ധന്വയാസം) രവിസംഖ്യാ കണക്കനുസരിച്ച് പന്ത്രണ്ട് പലം (12 Palas) അളവിലുമാണ് ചേർത്തുകൊടുക്കേണ്ടത്.

ഒരു പലം എന്നാൽ 48 ഗ്രാമിന് തുല്യമായതിനാൽ, ലോധ്രവും ചിറ്റമൃതും 960 ഗ്രാം വീതവും, നെല്ലിക്ക 768 ഗ്രാം അളവിലും, ധന്വയാസം 576 ഗ്രാം അളവിലുമാണ് കഷായ നിർമ്മാണത്തിനായി അളന്നെടുക്കേണ്ടത്.

രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും ദഹനശേഷി കൂട്ടുന്നതിനും ശരീരത്തിലെ വീക്കവും പിത്തകോപവും ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളാണ് ലോധ്രവും അമൃതും നെല്ലിക്കയും. ദശമൂലത്തിന്റെ വാതശമന ഗുണത്തിനൊപ്പം ഇവ ചേരുമ്പോൾ ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യം ഇരട്ടിക്കുകയും ശരീരത്തിന് വേഗത്തിൽ ബലവും ഉന്മേഷവും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

80-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ തുടർ ഔഷധക്കൂട്ടുകളെയും അവയുടെ അളവുകളെയും കുറിച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്ന 80-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു.

ഖദിരോ ബീജസാരശ്ച പഥ്യാ ചേതി പൃഥക് പലൈഃ ।

അഷ്ടഭിർഗണിതൈഃ കുഷ്ഠം മഞ്ജിഷ്ഠാ ദേവദാരു ച ॥ 80 ॥

ഖദിരഃ എന്നാൽ ഖദിരം അഥവാ കരിങ്ങാലി. ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യമാണിത്.

ബീജസാരഃ എന്നാൽ ബീജസാരം അഥവാ അസനം, സാധാരണയായി വേങ്ങയുടെ ഹൃദയഭാഗത്തെയാണ് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ച എന്നാൽ ‘ഉം’ എന്നാണ് അർത്ഥം. മുമ്പ് പറഞ്ഞ ദ്രവ്യങ്ങളോടൊപ്പം ഇതും ഉൾപ്പെടുത്തണം എന്നതാണ് സൂചന.

പഥ്യാ എന്നാൽ പഥ്യ അഥവാ ഹരീതകി, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കടുക്ക എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഔഷധഫലം.

ചേതി എന്നാൽ ‘എന്നിവ’ അഥവാ ‘ഇവയും’ എന്ന അർത്ഥം.

പൃഥക് എന്നാൽ ഓരോന്നും പ്രത്യേകം, വെവ്വേറെ എന്നർത്ഥം.

പലൈഃ എന്നാൽ പലം എന്ന പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ അളവിൽ.

അഷ്ടഭിഃ എന്നാൽ എട്ട് എന്നർത്ഥം.

ഗണിതൈഃ എന്നാൽ കണക്കാക്കിയ അളവിൽ എന്ന ആശയമാണ് ഇവിടെ വരുന്നത്.

കുഷ്ഠം എന്നാൽ കുഷ്ഠം അഥവാ കൊട്ടം. ആയുർവേദത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ഔഷധമൂലമാണിത്.

മഞ്ജിഷ്ഠാ എന്നാൽ മഞ്ജിഷ്ഠ അഥവാ മഞ്ചട്ടി.

ദേവദാരു എന്നാൽ ദേവദാരു അഥവാ ദേവതാരം.

ച എന്നാൽ ‘ഉം’ എന്നർത്ഥം. അതായത് കുഷ്ഠം, മഞ്ജിഷ്ഠ, ദേവദാരു എന്നിവയും തുടർന്നുള്ള ഔഷധക്കൂട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ആചാര്യ സാരാംശം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ ചേർക്കുന്ന അടുത്ത ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നത്. ഖദിരം, ബീജസാരം, പഥ്യാ എന്നീ മൂന്ന് ദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും എട്ട് പലം വീതം എടുക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യൻ നിർദേശിക്കുന്നത്.

ഒരു പലം ഏകദേശം 48 ഗ്രാം എന്ന പരമ്പരാഗത കണക്കുപ്രകാരം നോക്കിയാൽ എട്ട് പലം ഏകദേശം 384 ഗ്രാം വരും. അതിനാൽ ഖദിരം, ബീജസാരം, പഥ്യാ എന്നിവ ഓരോന്നും ഏകദേശം 384 ഗ്രാം വീതം വരും. ഇത് പരമ്പരാഗത അളവിന്റെ ഏകദേശ ഗ്രാമ്-പരിവർത്തനമാണ്; ഔഷധനിർമാണത്തിൽ ഗ്രന്ഥപാഠവും പ്രാമാണികമായ അളവുക്രമവുമാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്ത് കുഷ്ഠം, മഞ്ജിഷ്ഠ, ദേവദാരു എന്നിവയെയും തുടർന്നുള്ള ഔഷധക്കൂട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്, ഈ വരിയിൽ അവയുടെ പ്രത്യേക അളവ് വേർതിരിച്ച് പറയുന്നില്ല എന്നതാണ്. അതിനാൽ തുടർന്നുള്ള ശ്ലോകവുമായി ചേർത്താണ് അവയുടെ അളവും നിർമ്മാണക്രമവും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, 80-ാമത്തെ ശ്ലോകം ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഔഷധക്കൂട്ടിലേക്ക് ഖദിരം, ബീജസാരം, പഥ്യാ എന്നിവ നിശ്ചിത അളവിൽ ചേർക്കുന്നതിനെയും, അതോടൊപ്പം കുഷ്ഠം, മഞ്ജിഷ്ഠ, ദേവദാരു തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ തുടർന്നുള്ള കൂട്ടിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതിനെയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇവിടെ ഓരോ ദ്രവ്യത്തിന്റെയും ചികിത്സാഗുണം വിശദീകരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ യോഗത്തിൽ ഏത് ദ്രവ്യം എങ്ങനെ ഉൾപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് ആചാര്യന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം.

81-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിനായി ചേർക്കേണ്ട തുടർന്നുള്ള പ്രധാന ദിവ്യൗഷധങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ചവ്യം മാംസീ പ്രിയങ്ഗുശ്ച സാരിവാ കൃഷ്ണജീരകം ॥ 81 ॥

ത്രിവൃതാ രേണുകം രാസ്നാ പിപ്പലീ ക്രമുകഃ ശഠീ ।

ചവ്യം എന്നാൽ കാട്ടുകുരുമുളകിന്റെ വള്ളി അഥവാ ചവ്യം (Piper chaba).

മാംസീ എന്നാൽ ജടാമാഞ്ചി അഥവാ മാഞ്ചി (Nardostachys jatamansi).

പ്രിയങ്ഗുഃ എന്നാൽ ഞാഴൽ അഥവാ ഞാഴൽപ്പൂവ് (Callicarpa macrophylla).

ച എന്നാൽ ഉം.

സാരിവാ എന്നാൽ നറുനീണ്ടി അഥവാ നന്നാറി (Hemidesmus indicus).

കൃഷ്ണജീരകം എന്നാൽ കരിഞ്ചീരകം (Nigella sativa).

ത്രിവൃതാ എന്നാൽ ത്രികോൽപക്കൊന്ന (Operculina turpethum).

രേണുകം എന്നാൽ കാട്ടുജീരകം അഥവാ കായഫലം.

രാസ്നാ എന്നാൽ അരത്ത അഥവാ ചിറ്റരത്ത (Alpinia galanga).

പിപ്പലീ എന്നാൽ തിപ്പലി (Piper longum).

ക്രമുകഃ എന്നാൽ അടക്ക അഥവാ കവുങ്ങിൻഫലം (Areca catechu).

ശഠീ എന്നാൽ കച്ചോളം (Hedychium spicatum).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിലെ കഷായ നിർമ്മാണത്തിനായുള്ള അത്യന്തം ഗുണപ്രദമായ 12 ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ശ്ലോകഭാഗങ്ങളിൽ ആചാര്യൻ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ചവ്യം, ജടാമാഞ്ചി, ഞാഴൽ, നറുനീണ്ടി, കരിഞ്ചീരകം, ത്രികോൽപക്കൊന്ന, രേണുകം, ചിറ്റരത്ത, തിപ്പലി, അടക്ക, കച്ചോളം എന്നീ ഔഷധങ്ങൾ ഓരോന്നും വെവ്വേറെ രണ്ടു പലം (2 Palas) വീതമാണ് അളന്നെടുക്കേണ്ടത്. ആയുർവേദ തൂക്കമനുസരിച്ച് രണ്ടു പലം എന്നത് 96 ഗ്രാം വീതമാണ് (2 × 48 ഗ്രാം).

ഈ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ഓരോന്നിനും ശരീരത്തിൽ കൃത്യമായ ധർമ്മങ്ങളുണ്ട്. ജടാമാഞ്ചിയും കച്ചോളവും നാഡീവ്യൂഹത്തിന് ഉന്മേഷവും മനസ്സിന് ശാന്തതയും നൽകുമ്പോൾ, നറുനീണ്ടിയും കരിഞ്ചീരകവും രക്തപ്രസാദനത്തിനും ശരീരത്തിലെ ദൂഷിത അംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളാനും സഹായിക്കുന്നു. ത്രികോൽപക്കൊന്ന ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ അനുലോമനം ചെയ്യാനും (സുഗമമായി പുറന്തള്ളാൻ), തിപ്പലിയും ചവ്യവും ചിറ്റരത്തയും ദഹനാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് വാതവേദനകളെ ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നവയാണ്.

82-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ കഷായക്കൂട്ടുകളിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട തുടർ ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഹരിദ്രാ ശതപുഷ്പാ ച പദ്മകം നാഗകേശരം ॥ 82 ॥

മുസ്തമിന്ദ്രയവഃ ശൃങ്ഗീ ജീവകർഷഭകൗ തഥാ ।

ഹരിദ്രാ എന്നാൽ മഞ്ഞൾ (Curcuma longa).

ശതപുഷ്പാ എന്നാൽ ചതകുപ്പ (Anethum sowa).

ച എന്നാൽ ഉം.

പദ്മകം എന്നാൽ പതിമുഖം (Prunus cerasoides).

നാഗകേശരം എന്നാൽ നാഗപ്പൂവ് അഥവാ നാഗകേസരം (Mesua ferrea).

മുസ്തം എന്നാൽ മുത്തങ്ങ അഥവാ മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ് (Cyperus rotundus).

ഇന്ദ്രയവഃ എന്നാൽ കുടകപ്പാലയരി (Holarrhena antidysenterica ബീജങ്ങൾ).

ശൃങ്ഗീ എന്നാൽ കർക്കടകശൃംഗി (Pistacia integerima).

ജീവക-ഋഷഭകൗ എന്നാൽ അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിൽ പെടുന്ന ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നീ അപൂർവ്വ ഔഷധങ്ങൾ. (രണ്ടും ചേർത്താണ് 'ജീവകർഷഭകൗ' എന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്).

തഥാ എന്നാൽ അതുപോലെ തന്നെ.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

കഷായ തയ്യാറെടുപ്പിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന അടുത്ത 9 ദിവ്യൗഷധങ്ങളെയാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. മഞ്ഞൾ, ചതകുപ്പ, പദ്മകാഷ്ഠം, നാഗപ്പൂവ്, മുത്തങ്ങക്കിഴങ്ങ്, കുടകപ്പാലയരി, കർക്കടകശൃംഗി, അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിലെ ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നിവയാണ് ഈ കൂട്ടുകൾ.

82-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിലെ പാകവിധി അനുസരിച്ച് ഈ ഔഷധങ്ങൾ ഓരോന്നും വെവ്വേറെ രണ്ടു പലം (2 Palas) വീതം, അതായത് 96 ഗ്രാം വീതമാണ് അളന്നെടുക്കേണ്ടത്.

ഈ കൂട്ടുകളിലെ ഓരോ ദ്രവ്യവും ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യത്തെയും ദഹന-പ്രതിരോധ ശേഷിയെയും കാര്യമായി സ്വാധീനിക്കുന്നു. മഞ്ഞളും നാഗപ്പൂവും രക്തപ്രസാദനത്തിനും ശരീരത്തിലെ വീക്കങ്ങൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമ്പോൾ, ചതകുപ്പയും മുത്തങ്ങയും ദഹനാഗ്നിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും വയറിലെ അസ്വസ്ഥതകളും ഗ്യാസും ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശ്വാസകോശാരോഗ്യത്തിനും ചുമ, ശ്വാസംമുട്ടൽ എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും കർക്കടകശൃംഗി ഉത്തമമാണ്. ജീവകവും ഋഷഭകവും ശരീരത്തിന് ഉടനടി ബലവും ധാതുപുഷ്ടിയും നൽകുന്ന ജീവനീയ ഔഷധങ്ങളാണ്.

83-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിലെ കഷായക്കൂട്ടുകളിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട അഷ്ടവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചും കഷായം തിളപ്പിക്കുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

മേദാ ചാന്യാ മഹാമേദാ കാകോല്യൗ ഋദ്ധിവൃദ്ധി ച ॥83 ॥

കുര്യാത് പൃഥക് ദ്വിപലികാൻ പചേദഷ്ടഗുണേ ജലേ ।

മേദാ എന്നാൽ അഷ്ടവർഗ്ഗത്തിൽ പെടുന്ന 'മേദ' എന്ന ദിവ്യൗഷധം (Polygonatum verticillatum).

ച അന്യാ എന്നാൽ മറ്റിന്നൊന്നായ അഥവാ മറ്റൊന്ന് (ച + അന്യാ).

മഹാമേദാ എന്നാൽ 'മഹാമേദ' എന്ന ഔഷധം (Polygonatum cirrhifolium).

കാകോല്യൗ എന്നാൽ കാകോളിയും ക്ഷീരകാകോളിയും. (രണ്ട് ഔഷധങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് ദ്വിവചനത്തിലാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ 'കാകോല്യൗ' എന്ന് പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്).

ഋദ്ധി എന്നാൽ 'ഋദ്ധി' എന്ന ഔഷധസസ്യം (Habenaria edgeworthii).

വൃദ്ധി എന്നാൽ 'വൃദ്ധി' എന്ന ഔഷധസസ്യം (Habenaria intermedia).

ച എന്നാൽ ഉം.

കുര്യാത് എന്നാൽ സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ അളന്നെടുക്കേണ്ടതാണ്.

പൃഥക് എന്നാൽ വെവ്വേറെയായി അഥവാ ഓരോന്നും പ്രത്യേകമായി.

ദ്വിപലികാൻ എന്നാൽ രണ്ടു പലം വീതം അളവിൽ (ദ്വി = 2, പലം = പ്രാചീന അളവുതൂക്കം).

പചേത് എന്നാൽ പാകം ചെയ്യണം അഥവാ കഷായവിധിയോടെ തിളപ്പിക്കണം.

അഷ്ടഗുണേ എന്നാൽ എട്ടിരട്ടി അളവിൽ (8 മടങ്ങ്).

ജലേ എന്നാൽ ശുദ്ധജലത്തിൽ.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും വീര്യമേറിയതും അപൂർവ്വവുമായ 'അഷ്ടവർഗ്ഗ' ഔഷധങ്ങളിൽ പെട്ട മേദ, മഹാമേദ, കാകോളി, ക്ഷീരകാകോളി , ഋദ്ധി, വൃദ്ധി എന്നീ കൂട്ടുകളെയാണ് ഈ ശ്ലോകഭാഗത്ത് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് (മുൻ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞ ജീവകം, ഋഷഭകം എന്നിവ കൂടിയാകുമ്പോൾ അഷ്ടവർഗ്ഗം പൂർത്തിയാകുന്നു).

80 മുതൽ 83 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള എല്ലാ ഔഷധച്ചെടികളും വെവ്വേറെ രണ്ടു പലം (2 Palas) വീതം അളന്നെടുക്കണം. ഒരു പലം എന്നത് 48 ഗ്രാം ആയതിനാൽ, രണ്ടു പലം എന്നാൽ 96 ഗ്രാം വീതമാണ്.

ഇങ്ങനെ കൃത്യമായി അളന്നെടുത്ത ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ എല്ലാം ഒന്നിച്ചുചേർത്ത്, അതിൻ്റെ എട്ടിരട്ടി (8 മടങ്ങ്) വെള്ളം ഒഴിച്ച് നന്നായി അടുപ്പത്തുവെച്ച് തിളപ്പിച്ചു കഷായം വെയ്ക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യ ഉപദേശം.

ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് ബലവും ധാതുപുഷ്ടിയും നൽകാനും, വാതകോപങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ച് യൗവനവും പ്രതിരോധശേഷിയും നിലനിർത്താനും അഷ്ടവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് വന്ധ്യത മാറ്റി ഗർഭധാരണശേഷി നൽകാനും, ശുക്രബലവും ശരീരകാന്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കാനുമുള്ള ശേഷി ലഭിക്കുന്നത് ഈ അഷ്ടവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടാണ്.

84-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രധാന കഷായം അരിച്ചെടുക്കുന്ന വിധിയും, അതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട രണ്ടാം കഷായമായ ദ്രാക്ഷാ ക്വാഥം (മുന്തിരിക്കഷായം) തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഈ ഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ചതുർഥാംശം ശൃതം നിത്വാ മൃദ്ഭാണ്ഡേ സന്നിധാപയേത് ॥ 84 ॥

ചതുഃഷഷ്ടിപലാം ദ്രാക്ഷാം പചേന്നീരേ ചതുർഗുണേ ।

ചതുർഥാംശം എന്നാൽ നാലിലൊന്നായി വറ്റിച്ച അളവ് (1/4 ഭാഗം).

ശൃതം എന്നാൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായത്തെ (തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച ഔഷധജലം).

നീത്വാ എന്നാൽ അരിച്ചെടുത്ത് അഥവാ സ്വീകരിച്ച്.

മൃദ്ഭാണ്ഡേ എന്നാൽ മൺപാത്രത്തിൽ (അരിഷ്ടസന്ധാനത്തിനായി പ്രത്യേകമായി വൃത്തിയാക്കി തയ്യാറാക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ).

സന്നിധാപയേത് എന്നാൽ ഒഴിച്ചു സൂക്ഷിക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ നിക്ഷേപിക്കേണ്ടതാണ്.

ചതുഃഷഷ്ടിപലാം എന്നാൽ അറുപത്തിനാല് പലം അളവിൽ (ചതുഃഷഷ്ടി = 64, പലം = പ്രാചീന ആയുർവേദ അളവുതൂക്കം).

ദ്രാക്ഷാം എന്നാൽ നല്ല ഗുണമേന്മയുള്ള ഉണക്കമുന്തിരി (Vitis vinifera).

പചേത് എന്നാൽ പാകം ചെയ്യണം അഥവാ കഷായവിധിയോടെ തിളപ്പിക്കണം.

നീരേ എന്നാൽ ശുദ്ധജലത്തിൽ.

ചതുർഗുണേ എന്നാൽ നാലിരട്ടി അളവിൽ (4 മടങ്ങ് വെള്ളത്തിൽ).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ഈ ശ്ലോകഭാഗത്ത് പ്രധാനമായും രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നത്. ആദ്യമായി, മുൻ ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറഞ്ഞ ഔഷധക്കൂട്ടുകളെല്ലാം എട്ടിരട്ടി വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിച്ചു വറ്റിച്ച് നാലിലൊന്നാക്കി അരിച്ചെടുത്ത കഷായം (ശൃതം) അരിഷ്ടം ഉണ്ടാക്കാൻ കരുതിവെച്ചിരിക്കുന്ന മൺപാത്രത്തിലേക്ക് (മൃദ്ഭാണ്ഡം) ഒഴിച്ചുവെക്കണം.

അതിനുശേഷം, ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേക രുചിയും മധുരവും ഒപ്പം സന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് (Fermentation) ആവശ്യമായ സ്വാഭാവിക ഗുണവും നൽകുന്നതിനായി അറുപത്തിനാല് പലം (64 Palas) ഉണക്കമുന്തിരി എടുക്കണം. ആയുർവേദ അളവുതൂക്കപ്രകാരം ഒരു പലം എന്നത് 48 ഗ്രാമിന് തുല്യമായതിനാൽ, 64 പലം ഉണക്കമുന്തിരി എന്നത് ഏകദേശം 3.072 കിലോഗ്രാം വരും.

ഇങ്ങനെ അളന്നെടുത്ത ഉണക്കമുന്തിരി അതിൻ്റെ നാലിരട്ടി (4 മടങ്ങ്) ശുദ്ധജലം ചേർത്ത് വേറെയായി തിളപ്പിച്ചു പാകം ചെയ്യണം എന്നാണ് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിൽ ദ്രാക്ഷ (ഉണക്കമുന്തിരി) പിത്തശമനത്തിനും, രക്തവർദ്ധനവിനും, മലബന്ധം അകറ്റുന്നതിനും അത്യുത്തമമാണ്. ദശമൂലങ്ങളുടെ ചൂടും വീര്യവും ശരീരത്തിന് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കാനും, ഔഷധത്തിന് നല്ല മൃദുത്വവും ദഹനസൗകര്യവും നൽകാനും ദ്രാക്ഷാ കഷായം വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

85-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിൽ ഉണക്കമുന്തിരി കഷായം ചേർക്കേണ്ട വിധിയെക്കുറിച്ചും, അതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട മധുരദ്രവ്യങ്ങളായ തേൻ, ശർക്കര എന്നിവയുടെ കൃത്യമായ അളവുകളെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ത്രിപാദശേഷം ശീതം ച പൂർവക്വാഥേ ശൃതം ക്ഷിപേത് ॥ 85 ॥

ദ്വാത്രിംശത്പലികം ക്ഷൗദ്രം ദദ്യാത് ഗുഡചതുഃശതം ।

ത്രിപാദശേഷം എന്നാൽ നാലിരട്ടി വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിക്കുന്ന ഉണക്കമുന്തിരി വറ്റി, മുക്കാൽ ഭാഗം (3/4 ഭാഗം) ദ്രാവകം ശേഷിക്കുമ്പോൾ.

ശീതം ച എന്നാൽ നന്നായി ആറിയതിനുശേഷം (തണുത്തതിന് ശേഷം).

പൂർവക്വാഥേ എന്നാൽ മുൻപ് തയ്യാറാക്കി മൺപാത്രത്തിൽ ഒഴിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ ദശമൂലാദി കഷായത്തിലേക്ക്.

ശൃതം എന്നാൽ പാകം ചെയ്ത ഈ ദ്രാക്ഷാ കഷായത്തെ.

ക്ഷിപേത് എന്നാൽ ഒഴിച്ചു ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

ദ്വാത്രിംശത്പലികം എന്നാൽ മുപ്പത്തിരണ്ട് പലം അളവിൽ (ദ്വാത്രിംശത് = 32, പലം = പ്രാചീന അളവുതൂക്കം).

ക്ഷൗദ്രം എന്നാൽ ശുദ്ധമായ തേൻ.

ദദ്യാത് എന്നാൽ ചേർത്തു കൊടുക്കേണ്ടതാണ്.

ഗുഡചതുഃശതം എന്നാൽ നാനൂറ് പലം ശർക്കര (ഗുഡ = ശർക്കര, ചതുഃശതം = 400).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

മുൻ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ നാലിരട്ടി വെള്ളത്തിൽ ഉണക്കമുന്തിരി ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച്, വെള്ളം വറ്റി മുക്കാൽ ഭാഗമായി (3/4) ചുരുങ്ങുമ്പോൾ അടുപ്പിൽ നിന്നും വാങ്ങി തണുക്കാൻ അനുവദിക്കണം. ഇങ്ങനെയുണ്ടാക്കിയ ദ്രാക്ഷാ കഷായം നന്നായി ആറിയതിനു ശേഷം, നേരത്തെ മൺപാത്രത്തിൽ പകർന്നു വെച്ചിട്ടുള്ള ദശമൂലാദി കഷായത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ചു ചേർക്കണം.

അതിനുശേഷം അരിഷ്ടസന്ധാനത്തിനും (സന്ദീപനം/Fermentation) ഔഷധത്തിന് മധുരവും വീര്യവും നൽകുന്നതിനുമായി മധുരദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർക്കണം. ഇതനുസരിച്ച് 32 പലം (32 Palas) ശുദ്ധമായ തേനും 400 പലം (400 Palas) നല്ല ശർക്കരയും അളന്നെടുത്ത് ഈ കഷായക്കൂട്ടിലേക്ക് നന്നായി ഇളക്കി ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

ആയുർവേദ അളവുതൂക്കപ്രകാരം കണക്കാക്കിയാൽ:

തേൻ (ക്ഷൗദ്രം): 32 × 48 ഗ്രാം = 1.536 കിലോഗ്രാം

ശർക്കര (ഗുഡം): 400 × 48 ഗ്രാം = 19.2 കിലോഗ്രാം

ആയുർവേദ സന്ധാന കല്പനകളിൽ തേനിലും ശർക്കരയിലുമുള്ള സ്വാഭാവിക സർക്കരകളാണ് ഔഷധത്തിന് ആവശ്യമായ സ്വാഭാവിക ആൽക്കഹോൾ രൂപപ്പെടാൻ സഹായിക്കുന്നത്. തേൻ ഔഷധ ഗുണങ്ങളെ ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മസ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ എത്തിക്കുന്ന 'യോഗവാഹി'യായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, ശർക്കര ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ ഊർജ്ജവും ബലവും പ്രധാനം ചെയ്യുന്നു.

86-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട നിർമ്മാണത്തിലെ അരിഷ്ടസന്ധാനത്തിന് (Fermentation) ഒഴിച്ചു കൂടാനാവാത്ത 'ധാതകിപ്പൂവും' (താതിരിപ്പൂവ്), സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളായ മറ്റ് പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ത്രിംശത്പലാനി ധാതക്യാഃ കങ്കോലം ജലചന്ദനം ॥ 86 ॥

ജാതീഫലം ലവങ്ഗം ച ത്വഗേലാപത്രകേശരം ।

ത്രിംശത്പലാനി എന്നാൽ മുപ്പത് പലം അളവിൽ (ത്രിംശത് = 30, പലാനി = പലങ്ങൾ).

ധാതക്യാഃ എന്നാൽ ധാതകിപ്പൂവ് അഥവാ താതിരിപ്പൂവ് (Woodfordia fruticosa).

കങ്കോലം എന്നാൽ തക്കോലം അഥവാ കങ്കോലം (Piper cubeba).

ജല എന്നാൽ ഇരുവേലി (Pavonia odorata).

ചന്ദനം എന്നാൽ ചന്ദനം അഥവാ രക്തചന്ദനം (Santalum album / Pterocarpus santalinus).

ജാതീഫലം എന്നാൽ ജാതിക്ക (Myristica fragrans).

ലവങ്ഗം എന്നാൽ ഗ്രാമ്പൂ അഥവാ കരയാമ്പൂ (Syzygium aromaticum).

ച എന്നാൽ ഉം.

ത്വക് എന്നാൽ കറുവപ്പട്ട (Cinnamomum verum).

ഏലാ എന്നാൽ ഏലക്ക (Elettaria cardamomum).

പത്ര എന്നാൽ വഴനയില അഥവാ തമലാപത്രം (Cinnamomum tamala).

കേശരം എന്നാൽ നാഗപ്പൂവ് അഥവാ നാഗകേസരം (Mesua ferrea).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

കഷായവും ദ്രാക്ഷാരസവും തേനൂറുന്ന ശർക്കരപ്പാനിയിലേക്ക് ചേർത്തതിനു ശേഷം, അരിഷ്ടം നൊദിക്കുന്നതിനും (Fermentation) അതിന് ദിവ്യമായ സുഗന്ധവും വീര്യവും ലഭിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ആചാര്യൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം ധാതകിപ്പൂവ് (താതിരിപ്പൂവ്) ആണ്. അരിഷ്ടസന്ധാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് ആവശ്യമായ സ്വാഭാവിക ഈസ്റ്റ് (Natural Yeast) പ്രധാനം ചെയ്യുന്നത് ധാതകിപ്പൂവാണ്. താതിരിപ്പൂവ് മുപ്പത് പലം (30 Palas) അളവിൽ എടുക്കണം. ആയുർവേദ അളവനുസരിച്ച് 30 പലം എന്നത് 1.440 കിലോഗ്രാം (30 × 48 ഗ്രാം) വരും.

തുടർന്ന് പറയുന്ന തക്കോലം, ഇരുവേലി, ചന്ദനം, ജാതിക്ക, ഗ്രാമ്പൂ, കറുവപ്പട്ട, ഏലക്ക, വഴനയില, നാഗപ്പൂവ് എന്നിവ ഔഷധത്തിന് അത്യുത്തമമായ സുഗന്ധം നൽകുന്നതിനോടൊപ്പം ദഹനാഗ്നിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും, വായുകോപത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും, ഹൃദയത്തിനും നാഡീവ്യൂഹത്തിനും ഉന്മേഷം നൽകാനും സഹായിക്കുന്നവയാണ്. (ഈ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും രണ്ടു പലം വീതം എടുത്ത് പൊടിച്ചാണ് ചേർക്കേണ്ടത് എന്ന് അടുത്ത വരികളിൽ ഗ്രന്ഥകാരൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നുണ്ട്).

87-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിലെ പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ (പൊടിച്ചു ചേർക്കേണ്ട സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ) കൃത്യമായ അളവുകളും, അതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട ദിവ്യൗഷധമായ കസ്തൂരിയെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

പിപ്പലീ ചേതി സഞ്ചൂർണ്യ ഭാഗൈർദ്വിപലികൈഃ പൃഥക് ॥87 ॥

ശാണമാത്രാം ച കസ്തൂരീം സർവമേകത്ര നിക്ഷിപേത് ।

പിപ്പലീ എന്നാൽ തിപ്പലി (Piper longum).

ച ഇതി എന്നാൽ ഉം എന്നീ ഔഷധങ്ങളെ (മുൻ ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞ തക്കോലം, ഇരുവേലി, ചന്ദനം, ജാതിക്ക, ഗ്രാമ്പൂ, കറുവപ്പട്ട, ഏലക്ക, വഴനയില, നാഗപ്പൂവ് എന്നിവയോടൊപ്പം തിപ്പലിയും).

സഞ്ചൂർണ്യ എന്നാൽ നന്നായി പൊടിച്ച് അഥവാ സൂക്ഷ്മചൂർണ്ണമാക്കി.

ഭാഗൈഃ എന്നാൽ അളവുകളിൽ അഥവാ ഭാഗങ്ങളായി.

ദ്വിപലികൈഃ എന്നാൽ രണ്ടു പലം വീതം അളവിൽ (ദ്വി = 2, പലം = പ്രാചീന അളവുതൂക്കം).

പൃഥക് എന്നാൽ വെവ്വേറെയായി അഥവാ ഓരോന്നും പ്രത്യേകമായി.

ശാണമാത്രാം എന്നാൽ ഒരു ശാണം അളവിൽ. (ആയുർവേദ കണക്കനുസരിച്ച് ഒരു ശാണം എന്നത് ഒരു കർഷത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് ഭാഗമാണ്, അതായത് ഏകദേശം 3 ഗ്രാം).

ച എന്നാൽ ഉം.

കസ്തൂരീം എന്നാൽ ശുദ്ധമായ കസ്തൂരി (Musk).

സർവം എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം തന്നെ.

ഏകത്ര എന്നാൽ ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് അഥവാ ഒരുമിച്ച്.

നിക്ഷിപേത് എന്നാൽ (മൺപാത്രത്തിലെ കഷായത്തിലേക്കും മധുരക്കൂട്ടുകളിലേക്കും) നിക്ഷേപിക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ ചേർത്തുകൊടുക്കേണ്ടതാണ്.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

86-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിലും 87-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിലുമായി ഗ്രന്ഥകാരൻ നിർദ്ദേശിച്ച പത്തു പ്രധാന പ്രക്ഷേപ ദ്രവ്യങ്ങൾ (തക്കോലം, ഇരുവേലി, ചന്ദനം, ജാതിക്ക, ഗ്രാമ്പൂ, കറുവപ്പട്ട, ഏലക്ക, വഴനയില, നാഗപ്പൂവ്, തിപ്പലി) ഓരോന്നും വെവ്വേറെ രണ്ടു പലം (2 Palas) വീതം അളന്നെടുത്ത് നന്നായി പൊടിച്ച് ചൂർണ്ണമാക്കണം.

ആയുർവേദ അളവനുസരിച്ച് ഒരു പലം എന്നത് 48 ഗ്രാം ആയതിനാൽ, രണ്ടു പലം എന്നത് 96 ഗ്രാം വീതമാണ് (10 സുഗന്ധ ഔഷധങ്ങൾ × 96 ഗ്രാം = ആകെ 960 ഗ്രാം പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണം).

ഇതിനോടൊപ്പം അത്യപൂർവ്വവും അത്യധികം വീര്യമേറിയതുമായ കസ്തൂരി ഒരു ശാണം (1 Shaana - ഏകദേശം 3 ഗ്രാം) അളവിലും അളന്നെടുക്കണം. ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങളും കസ്തൂരിയും മുൻപ് മൺപാത്രത്തിൽ പകർന്നു വെച്ചിട്ടുള്ള ദശമൂലാദി കഷായം, ദ്രാക്ഷാ കഷായം, തേൻ, ശർക്കര, താതിരിപ്പൂവ് എന്നിവയുടെ കൂട്ടിലേക്ക് ഒന്നിച്ച് ചേർത്തുകൊടുക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യ ഉപദേശം.

സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെയും കസ്തൂരിയുടെയും സാന്നിധ്യം ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് ആകർഷകമായ സുഗന്ധവും സ്വാദും നൽകുന്നു. എന്ന് മാത്രമല്ല, ഇവ ഔഷധത്തിന്റെ വീര്യത്തെ രക്തത്തിലൂടെയും നാഡീവ്യൂഹങ്ങളിലൂടെയും ശരീരത്തിലെ മുഴുവൻ കോശങ്ങളിലേക്കും വേഗത്തിൽ എത്തിക്കുന്ന 'യോഗവാഹി'യായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

88-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട സന്ധാന പ്രക്രിയയുടെ (Fermentation) അവസാന ഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചും, അരിഷ്ടം തെളിച്ചെടുക്കുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഭൂമൗ നിഖാതയേദ്ഭാണ്ഡം തതോ ജാതരസം പിബേത് ॥ 88 ॥

കതകസ്യ ഫലം ക്ഷിപ്ത്വാ രസം നിർമലതാം നയേത് ।

ഭൂമൗ എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ അഥവാ നിലത്ത് (മണ്ണിൽ).

നിഖാതയേത് എന്നാൽ കുഴിച്ചിടേണ്ടതാണ് അഥവാ കുഴിയെടുത്ത് താഴ്ത്തി വെക്കേണ്ടതാണ്.

ഭാണ്ഡം എന്നാൽ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ അടങ്ങിയ മൺപാത്രത്തെ (വായുകടക്കാത്തവിധം വായ കൂട്ടിക്കെട്ടിയ മൺപാത്രം).

തതഃ എന്നാൽ അതിനുശേഷം (സന്ധാന പ്രക്രിയ പൂർത്തിയായി അരിഷ്ടം പാകമായതിനുശേഷം).

ജാതരസം എന്നാൽ പുതുതായി ഉൽപ്പാദിക്കപ്പെട്ട അരിഷ്ടരസത്തെ (പാകമായ ഔഷധത്തെ).

പിബേത് എന്നാൽ അളവനുസരിച്ച് സേവിക്കേണ്ടതാണ് അഥവാ കുടിക്കേണ്ടതാണ്.

കതകസ്യ എന്നാൽ തേറ്റാമ്പരലിന്റെ (Strychnos potatorum).

ഫലം എന്നാൽ കായ അഥവാ വിത്ത്.

ക്ഷിപ്ത്വാ എന്നാൽ (അരിഷ്ടത്തിലേക്ക്) ഇട്ടുകൊണ്ട് അഥവാ ചേർത്തുകൊടുത്ത്.

രസം എന്നാൽ അരിഷ്ട ദ്രാവകത്തെ.

നിർമലതാം എന്നാൽ കലക്കലില്ലാത്ത തെളിച്ചത്തെ അഥവാ ശുദ്ധിയെ.

നയേത് എന്നാൽ വരുത്തേണ്ടതാണ് / മാറ്റിയെടുക്കേണ്ടതാണ്.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

കഷായങ്ങളും മധുരദ്രവ്യങ്ങളും പ്രക്ഷേപ മരുന്നുകളും ചേർത്തതിനു ശേഷം മൺപാത്രത്തിന്റെ വായ തുണികൊണ്ടും കളിമണ്ണുകൊണ്ടും കാറ്റുകടക്കാത്ത വിധം നന്നായി കൂട്ടിക്കെട്ടി (മുദ്രണം ചെയ്ത്) ഭൂമിയിൽ കുഴിയെടുത്ത് താഴ്ത്തി വെക്കണം. ഇതിനെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'ഭൂമിഗത സന്ധാനം' എന്ന് പറയുന്നത്. ഭൂമിക്കടിയിലെ സ്ഥിരമായ താപനില അരിഷ്ടം കൃത്യമായ പാകത്തിൽ നൊദിക്കുന്നതിന് (Fermentation) സഹായിക്കുന്നു.

നിശ്ചിത ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം പാത്രം തുറന്ന് നോക്കുമ്പോൾ തയ്യാറായിരിക്കുന്ന അരിഷ്ടരസത്തെയാണ് 'ജാതരസം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഇങ്ങനെ ലഭിക്കുന്ന അരിഷ്ടത്തിൽ ഔഷധപ്പൊടികളുടെയും മറ്റും അടിമടിയോ കലക്കലോ ഉണ്ടാവാം. അരിഷ്ടത്തിന് നല്ല തെളിച്ചവും നിർമ്മലതയും ലഭിക്കുന്നതിനായി തേറ്റാമ്പൽ വിത്ത് (കതക ഫലം) അരച്ചോ പൊടിച്ചോ അതിലേക്ക് ഇട്ടു കൊടുക്കണം. തേറ്റാമ്പൽ ജലത്തിലെയും ദ്രാവകങ്ങളിലെയും അവശിഷ്ടങ്ങളെ അടിയുറിച്ച് ദ്രാവകത്തെ തികച്ചും കണ്ണാടി പോലെ തെളിഞ്ഞെടുക്കുന്ന സ്വാഭാവിക ക്ലിയറിംഗ് ഏജന്റായി (Clearing Agent) പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ തെളിഞ്ഞെടുത്ത ദശമൂലാരിഷ്ടം യഥാവിധി സേവിക്കാമെന്ന് ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നു.

89-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ രോഗശാന്തി ഗുണങ്ങളെ അഥവാ ഫലശ്രുതിയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചു തുടങ്ങുന്ന ഈ ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഗ്രഹണീമരുചിം ശ്വാസം കാസം ഗുൽമം ഭഗന്ദരം ॥ 89 ॥

വാതവ്യാധിം ക്ഷയം ഛർദിം പാണ്ഡുരോഗം ച കാമലാം

ഗ്രഹണീം എന്നാൽ ഗ്രഹണീ രോഗം, അതായത് കുടലിന്റെ ദഹനശേഷിയെയും ആഗിരണശേഷിയെയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ (IBS, വിട്ടുമാറാത്ത വയറിളക്കം, കുടൽപ്പുണ്ണ്).

അരുചിം എന്നാൽ അരുചി അഥവാ ഭക്ഷണത്തോടുള്ള മടുപ്പും വിശപ്പില്ലായ്മയും.

ശ്വാസം എന്നാൽ ശ്വാസംമുട്ടൽ അഥവാ ശ്വസനസംബന്ധമായ വൈഷമ്യങ്ങൾ.

കാസം എന്നാൽ വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ.

ഗുൽമം എന്നാൽ വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന വായുകോപം, വീക്കം, മുഴകൾ എന്നിവ കാരണമുണ്ടാകുന്ന ഗുൽമരോഗം.

ഭഗന്ദരം എന്നാൽ ഭഗന്ദരം അഥവാ ഫിസ്റ്റുല (Anal Fistula).

വാതവ്യാധിം എന്നാൽ വാതകോപം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന സർവ്വവിധ രോഗങ്ങളും (സന്ധിവാതം, നാഡീസംബന്ധമായ വേദനകൾ, പക്ഷാഘാതം, നടുവേദന).

ക്ഷയം എന്നാൽ ശരീരക്ഷയം, പനി അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് രോഗങ്ങൾ കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന അമിത തളർച്ചയും ധാതുക്കളുടെ നാശവും.

ഛർദിം എന്നാൽ ഛർദ്ദി അഥവാ വമന അസ്വസ്ഥതകൾ.

പാണ്ഡുരോഗം എന്നാൽ പാണ്ഡു അഥവാ വിളർച്ച, രക്തക്കുറവ് (Anemia).

ച എന്നാൽ ഉം.

കാമലാം എന്നാൽ കാമല അഥവാ മഞ്ഞപ്പിത്തം (Jaundice).

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടം ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് അത്ഭുതകരമായ രോഗശാന്തി നൽകുന്നത് എന്ന് ആചാര്യൻ കൃത്യമായി വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത് ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെയാണ്.

കുടലിന്റെ ഗ്രഹണീശേഷിയെ വീണ്ടെടുത്ത് ആഗിരണപ്രക്രിയ സുഗമമാക്കാനും, ദഹനാഗ്നിയെ വർദ്ധിപ്പിച്ച് അരുചി മാറ്റി നല്ല വിശപ്പ് ഉണ്ടാക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു. ശ്വാസംമുട്ടൽ, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ തുടങ്ങിയ ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്കും, വയറ്റിലെ ഗ്യാസ് അസ്വസ്ഥതകൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഗുൽമത്തിനും ഭഗന്ദരത്തിനും ഇത് ആശ്വാസമേകുന്നു.

ശരീരത്തിൽ വാതദോഷം കോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന സന്ധിവേദന, നാഡീവേദന, സന്ധിവാതം തുടങ്ങിയ എല്ലാവിധ വാതവ്യാധികൾക്കും ഇത് ഉത്തമപരിഹാരമാണ്. ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന തളർച്ചയും ക്ഷയവും മാറ്റി തിരികെ ബലം നൽകാനും, വിളർച്ചയും (പാണ്ഡു) മഞ്ഞപ്പിത്തവും (കാമല) മൂലം ക്ഷീണിച്ച രക്തമണ്ഡലത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാനും ദശമൂലാരിഷ്ടം സഹായിക്കുന്നു.

90-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ രോഗനാശന ശേഷിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിശദീകരിക്കുന്ന ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

കുഷ്ഠാന്യർശാംസി മേഹാംശ്ച മന്ദാഗ്നിമുദരാണി ച ॥90 ॥

ശർക്കരാശ്മരീം മൂത്രകൃച്ഛ്രം ധാതുക്ഷയം ജയേത് ।

കുഷ്ഠാനി എന്നാൽ വിവിധ തരത്തിലുള്ള ചർമ്മരോഗങ്ങൾ അഥവാ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ.

അർശാംസി എന്നാൽ അർശസ്സ് അഥവാ മൂലക്കുരു (Piles).

മേഹാൻ എന്നാൽ പ്രമേഹ രോഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ മൂത്രവ്യൂഹത്തെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ.

ച എന്നാൽ ഉം.

മന്ദാഗ്നിം എന്നാൽ ദഹനാഗ്നിയുടെ മന്ദത അഥവാ അജീർണ്ണവും ദഹനക്കുറവും.

ഉദരാണി എന്നാൽ വയറുവീക്കം, മഹോദരം തുടങ്ങിയ വിവിധ ഉദരരോഗങ്ങൾ.

ച എന്നാൽ ഉം.

ശർക്കരാം എന്നാൽ മൂത്രത്തിൽ ശർക്കര അഥവാ മണൽത്തരികൾ പോലുള്ള ഘടകങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ.

അശ്മരീം എന്നാൽ അശ്മരി അഥവാ മൂത്രക്കല്ല് (Kidney Stones).

മൂത്രകൃച്ഛ്രം എന്നാൽ മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന പുകച്ചിലും കഠിനമായ വേദനയും.

ധാതുക്ഷയം എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളുടെയും (രസ, രക്ത, മാംസ, മേദസ്സ്, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ര) ക്ഷയം അഥവാ ബലഹീനത.

ജയേത് എന്നാൽ പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുന്നു അഥവാ രോഗത്തെ ജയിക്കുന്നു.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടം ശരീരത്തിലെ വിവിധ വ്യൂഹങ്ങളെ (Systems) എങ്ങനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു എന്നാണ് ആചാര്യൻ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വിവിധ തരം ചർമ്മരോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠം), മൂലക്കുരു (അർശസ്സ്), പ്രമേഹം ഉൾപ്പെടെയുള്ള മൂത്രരോഗങ്ങൾ (മേഹം) എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് വളരെ ഫലപ്രദമായ ഔഷധമാണ്. വയറ്റിലെ ദഹനാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച് മന്ദാഗ്നിയെ മാറ്റാനും, വയറുവീക്കവും മഹോദരവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഉദരരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

കൂടാതെ, വൃക്കകളെയും മൂത്രവ്യൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങളായ മൂത്രക്കല്ല് (അശ്മരി), മൂത്രത്തിൽ മണൽത്തരികൾ വീഴുന്ന അവസ്ഥ (ശർക്കര), മൂത്രതടസ്സവും പുകച്ചിലും (മൂത്രകൃച്ഛ്രം) എന്നിവയെ ഈ അരിഷ്ടം പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നു. വ്യാധി കാരണം ശരീരത്തിലെ സപ്തധാതുക്കളും ക്ഷയിച്ച് കഠിനമായ ബലഹീനത അനുഭവിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ (ധാതുക്ഷയം), ശരീരത്തിന് ഉടനടി പോഷണവും പുനരുജ്ജീവനവും നൽകാൻ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

91-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പുനരുജ്ജീവന ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രത്യുൽപ്പാദനശേഷിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രതിപാദിക്കുന്ന 91-ാമത്തെ ശ്ലോകഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

കൃശാനാം പുഷ്ടിജനനോ വന്ധ്യാനാം ഗർഭദഃ പരഃ ॥ 91 ॥

കൃശാനാം എന്നാൽ അമിതമായി ശരീരം മെലിഞ്ഞവർക്കും, ക്ഷീണിച്ചവർക്കും, വിളർച്ച ബാധിച്ചവർക്കും.

പുഷ്ടിജനനഃ എന്നാൽ ശരീരത്തിന് നല്ല തടിച്ചുകൊഴുപ്പും പുഷ്ടിയും മാംസബലവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു.

വന്ധ്യാനാം എന്നാൽ വന്ധ്യത അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് / ഗർഭധാരണ തടസ്സങ്ങളുള്ളവർക്ക്.

ഗർഭദഃ എന്നാൽ ഗർഭധാരണശേഷി നൽകുന്നതും ഗർഭപാത്രത്തിന് ആരോഗ്യം പ്രധാനം ചെയ്യുന്നതുമാകുന്നു.

പരഃ എന്നാൽ അത്യുത്തമമായത് അഥവാ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത്.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ദശമൂലാരിഷ്ടം ശരീരത്തിന്റെ പ്രാഥമിക പോഷണത്തെയും പ്രത്യുൽപ്പാദന വ്യൂഹത്തെയും എങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ വരിയിൽ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

വിട്ടുമാറാത്ത അസുഖങ്ങൾ, ദീർഘകാലത്തെ ദൗർബല്യം, ശരിയായ പോഷണം ലഭിക്കാത്തത് തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാൽ ശരീരം അമിതമായി ക്ഷീണിച്ച് മെലിഞ്ഞുപോകുന്ന അവസ്ഥയെ ആയുർവേദത്തിൽ കാർശ്യ എന്ന നിലയിൽ പരിഗണിക്കുന്നു. ഇത്തരത്തിൽ ശരീരധാതുക്കളുടെ പോഷണം കുറയുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ ബലവും പുഷ്ടിയും വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി ബൃംഹണ ചികിത്സകൾക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ അവസാന ശ്ലോകത്തിൽ “കൃശാനാം പുഷ്ടിജനനഃ” എന്ന് പറയുന്നത് കൃശരായവരിൽ പുഷ്ടി ജനിപ്പിക്കുന്നതായാണ്. അതായത്, ശരീരം അമിതമായി ക്ഷയിച്ചവരിൽ ശരീരപോഷണത്തിനും ബലവർധനയ്ക്കും സഹായിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധയോഗമായാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ പറയുന്ന ബൃംഹണ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം വെറും ശരീരഭാരം കൂട്ടുക എന്നതല്ല. ശരീരത്തിലെ ക്ഷയിച്ച ധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം നൽകുകയും ശരീരത്തെ കൂടുതൽ ബലമുള്ളതും സുസ്ഥിരവുമാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ആയുർവേദത്തിലെ ബൃംഹണ ചികിത്സയുടെ വിശാലമായ അർത്ഥം.

പ്രത്യേകിച്ച്, സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന് പ്രാചീനകാലം തൊട്ടേ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഗർഭപാത്രത്തിലെ വാതദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിച്ച്, രക്തസഞ്ചാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഗർഭപാത്രത്തിന് കരുത്തുനൽകാനും ഇതിന് കഴിവുണ്ട്. വന്ധ്യത അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് ഗർഭധാരണത്തിന് അനുയോജ്യമായ അന്തരീക്ഷം ശരീരത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഏറ്റവും മികച്ച (പരഃ) ഔഷധമാണിത്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രസവരക്ഷയ്ക്കും പ്രസവാനന്തര ആരോഗ്യത്തിനും ദശമൂലാരിഷ്ടം പരമ്പരാഗതമായി ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

92-ാമത്തെ ശ്ലോകം അർത്ഥം

ദശമൂലാരിഷ്ട ശ്ലോകത്തിലെ അവസാനത്തെ വരിയുടെ (92-ാമത്തെ ശ്ലോകം) വ്യാഖ്യാനവും ആചാര്യ സാരാംശവും താഴെ നൽകുന്നു:

അരിഷ്ടോ ദശമൂലാഖ്യസ്തേജഃ ശുക്രബലപ്രദഃ ॥ 92 ॥

അരിഷ്ടഃ എന്നാൽ സന്ധാന പാകത്തിലൂടെ തയ്യാറാക്കിയ ഔഷധമായ അരിഷ്ടം.

ദശമൂലാഖ്യഃ എന്നാൽ ദശമൂലം എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് അഥവാ 'ദശമൂലാരിഷ്ടം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തേജഃ എന്നാൽ ശരീരത്തിന്റെ തേജസ്സ്, ചർമ്മകാന്തി, ഓജസ്സ്, പ്രഭാവം എന്നിവ.

ശുക്ര എന്നാൽ ശുക്രധാതു അഥവാ സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാരിലെ പ്രത്യുൽപ്പാദന ഘടകം.

ബല എന്നാൽ ശാരീരിക ബലവും ദൃഢമായ രോഗപ്രതിരോധശേഷിയും.

പ്രദഃ എന്നാൽ സമൃദ്ധമായി നൽകുന്നത് അഥവാ പ്രധാനം ചെയ്യുന്നത്.

സാരാംശവും ആചാര്യ വ്യാഖ്യാനവും

ഈ വിശിഷ്ട ഔഷധയോഗത്തിന്റെ പേരും അതിൻ്റെ ആകെത്തുകയായ പ്രധാന ഫലശ്രുതിയും വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് ആചാര്യൻ ശ്ലോകം പൂർത്തിയാക്കുകയാണിവിടെ. ദശമൂലങ്ങളെ പ്രധാന ഔഷധക്കൂട്ടാക്കി സന്ധാനവിധിയോടെ നിർമ്മിച്ച ഈ ദിവ്യൗഷധത്തെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'ദശമൂലാരിഷ്ടം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഈ ഔഷധം സേവിക്കുന്നതിലൂടെ ശരീരത്തിന് മികച്ച ഓജസ്സും തേജസ്സും (ശരീരകാന്തി) ലഭിക്കുന്നു. കൂടാതെ, സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിച്ച് പ്രത്യുൽപ്പാദന ശേഷിയും വീര്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. ദിവസേനയുള്ള ശരീരക്ഷീണവും തളർച്ചയും മാറ്റി ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ഉന്മേഷവും സമഗ്രമായ രോഗപ്രതിരോധശേഷിയും (ബലം) പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ ഔഷധമാണ് ദശമൂലാരിഷ്ടം എന്ന് ഉപസംഹരിച്ചുകൊണ്ട് ആചാര്യൻ ഈ ശാസ്ത്രീയ വിവരണം പൂർത്തിയാക്കുന്നു.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, അതിന്റെ നിർമ്മാണരീതിക്കൊപ്പം ശാർങ്ങധര സംഹിതയിൽ തന്നെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങളും നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. 89 മുതൽ 92 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടം വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു.

ഗ്രഹണി (Grahani) — ദഹനവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആഹാരം ശരിയായി ദഹിക്കാത്തതും ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടാത്തതുമായ അവസ്ഥകളെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഗ്രഹണി എന്നതിലൂടെ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

ശ്വാസം (Shwasa) — ശ്വാസതടസ്സം, ശ്വാസംമുട്ടൽ തുടങ്ങിയ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അവസ്ഥകൾ.

കാസം (Kasa) — ചുമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകൾ.

ഗുൽമം (Gulma) — ഉദരപ്രദേശത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന വാതാദി ദോഷബന്ധമായ ഗാഢമായ അസ്വസ്ഥതകളെ ആയുർവേദത്തിൽ ഗുൽമം എന്ന പേരിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ഭഗന്ദരം (Bhagandara) — മലദ്വാരത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ഫിസ്റ്റുല പോലുള്ള അവസ്ഥ.

വാതവ്യാധി (Vatavyadhi) — വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളുടെ പൊതുവായ വിഭാഗം.

ക്ഷയം (Kshaya) — ശരീരധാതുക്കളുടെ ക്ഷയം, ദീർഘകാല രോഗങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള ശരീരക്ഷീണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകൾ.

പാണ്ഡുരോഗം (Panduroga) — വിളർച്ചയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളെ ആയുർവേദത്തിൽ പാണ്ഡുരോഗം എന്ന് പറയുന്നു.

കാമല (Kamala) — മഞ്ഞപ്പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥ.

കുഷ്ഠം (Kushta) — വിവിധ തരത്തിലുള്ള ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആയുർവേദത്തിലെ വിശാലമായ രോഗവിഭാഗം.

അർശസ് (Arsha) — മൂലക്കുരു അഥവാ പൈൽസ്.

മേഹ (Meha) — മൂത്രവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളുടെ ഒരു വിഭാഗം. പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

മന്ദാഗ്നി (Mandagni) — ദഹനശക്തി കുറയുന്ന അവസ്ഥ.

ഉദരം (Udara) — ഉദരരോഗങ്ങളുടെ ഒരു വിഭാഗം. ഇതിൽ ഉദരത്തിൽ ദ്രവം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ചില അവസ്ഥകളും ആയുർവേദപരമായി ഉൾപ്പെടാം.

ശർക്കര (Sharkara) — മൂത്രത്തിൽ ചെറുകല്ലുകളോ മണൽത്തരികളോ പോലുള്ള കണങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അശ്മരി (Ashmari) — മൂത്രാശയത്തിലോ മൂത്രവാഹിനികളിലോ ഉണ്ടാകുന്ന കല്ല് അഥവാ urinary calculi.

മൂത്രകൃച്ഛ്രം (Mutrakrichra) — മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ടോ വേദനയോ അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ.

ഇതിനുപുറമെ, ശരീരം അമിതമായി ക്ഷയിച്ച് കൃശരായവരിൽ “കൃശാനാം പുഷ്ടിജനനഃ” എന്ന് ഗ്രന്ഥം പ്രത്യേകം പറയുന്നു. അതായത്, കൃശരായവരിൽ പുഷ്ടി വർധിപ്പിക്കുന്നതായി ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെ ആചാര്യൻ പരാമർശിക്കുന്നു.

അതുപോലെ “വന്ധ്യാനാം ഗർഭദഃ പരഃ” എന്ന ഭാഗവും കാണാം. വന്ധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഗർഭധാരണത്തിന് സഹായകരമായതായി ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു?

പണ്ടുള്ളവർ പറഞ്ഞുവെച്ചതെല്ലാം വെറും വിശ്വാസം മാത്രമാണോ, അതിൽ എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം ഇന്ന് പലർക്കും ഉണ്ടാകും. ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിലെ ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നടന്നിട്ടുള്ള പഠനങ്ങൾ നോക്കിയാൽ, പണ്ടുള്ളവർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പല ചേരുവകൾക്കും ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന ചില സ്വഭാവങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ദശമൂലാരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും ഇതിൽ പ്രധാനമാണ്. ദ്രാക്ഷ, ശർക്കര, തേൻ തുടങ്ങിയവയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഔഷധക്കൂട്ടിനെ പുളിപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന സന്ധാന പ്രക്രിയ നടക്കുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായി ചെറിയ അളവിൽ ആൽക്കഹോൾ രൂപപ്പെടുന്നു. ഈ ആൽക്കഹോൾ ഔഷധത്തിലെ ചില ഘടകങ്ങളെ ദ്രവിപ്പിച്ച് അരിഷ്ടത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അരിഷ്ടം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിക്ക് തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ദശമൂലത്തിലെ പല വേരുകളെയും മറ്റ് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ ശരീരത്തിലെ വീക്കം, ഓക്സിഡേറ്റീവ് സമ്മർദ്ദം, വേദന തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ദശമൂലത്തെ വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ശരീരവേദനയ്ക്കും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പാരമ്പര്യത്തിന് പിന്നിൽ എന്തെങ്കിലും ശാസ്ത്രീയ സാധ്യതയുണ്ടാകാമെന്ന് ഗവേഷകർ കരുതുന്നത്.

ചിത്രകം, ഗുഡൂചി, പിപ്പലി, ദേവദാരു തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രത്യേകം പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ ചിലതിന് ദഹനപ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന, ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം കാണിക്കുന്ന, ശരീരത്തിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്വഭാവങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പഠനങ്ങളിൽ സൂചനകളുണ്ട്.

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം മാത്രം മറക്കരുത്. ഒരു ഔഷധസസ്യത്തെക്കുറിച്ച് നടന്ന പഠനത്തിന്റെ ഫലം അതേപടി ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിനും ബാധകമാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. കാരണം ദശമൂലാരിഷ്ടം ഒറ്റച്ചെടിയുടെ മരുന്നല്ല; ഒരുപാട് ഔഷധങ്ങൾ ചേർത്ത്, പ്രത്യേക രീതിയിൽ പുളിപ്പിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഈ മുഴുവൻ കൂട്ടിന്റെ പ്രവർത്തനം എങ്ങനെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇനിയും കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

പ്രസവശേഷം സ്ത്രീകൾക്ക് ദശമൂലാരിഷ്ടം കൊടുക്കുന്ന പാരമ്പര്യത്തിനും ഇതേ രീതിയിൽ നോക്കാം. ആയുർവേദത്തിൽ പ്രസവശേഷമുള്ള ശരീരക്ഷയം, ദൗർബല്യം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇതിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിലെ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾക്ക് ശരീരത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം എന്നതിന് ഗവേഷണങ്ങളിൽ സൂചനകളുണ്ടെങ്കിലും, പ്രസവശേഷമുള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകൾക്കും ഇത് ഒരുപോലെ ഗുണം ചെയ്യും എന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി ഉറപ്പിച്ച് പറയാൻ കഴിയില്ല.

അതിനാൽ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ രണ്ടു കാര്യങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കാണുന്നതാണ് നല്ലത്. ഒരുവശത്ത്, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉപയോഗിച്ചുവന്ന ആയുർവേദ പാരമ്പര്യമുണ്ട്. മറുവശത്ത്, അതിലെ ഓരോ ഔഷധസസ്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഇന്ന് നടക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളുമുണ്ട്. രണ്ടും ചേർത്തുവെച്ച് നോക്കുമ്പോഴാണ് ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെ കൂടുതൽ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് നടന്ന ചില പഠനങ്ങൾ

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് നേരിട്ട് നടത്തിയ പഠനങ്ങളും ലഭ്യമാണ്. അതിൽ ഒരു പഠനത്തിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ജലീയ സത്ത് (aqueous extract) എടുത്ത് ചില വൈറസുകൾക്കെതിരെ പരീക്ഷണം നടത്തി. Vero cell line ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഈ പരീക്ഷണത്തിൽ PPR virus, Reo virus എന്നിവയുടെ വളർച്ച തടയുന്നതായി കണ്ടെത്തിയില്ല. അതായത്, ഈ പരീക്ഷണത്തിൽ ഈ രണ്ട് വൈറസുകൾക്കെതിരെ വ്യക്തമായ antiviral activity കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

മറ്റൊരു പഠനത്തിൽ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ antimicrobial activity പരിശോധിച്ചു. Shigella flexneri, Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa തുടങ്ങിയ ചില രോഗാണുക്കൾക്കെതിരെയാണ് പരീക്ഷണം നടത്തിയത്. വിവിധ extract-കൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ethyl acetate extract ചില സൂക്ഷ്മജീവികൾക്കെതിരെ കൂടുതൽ പ്രവർത്തനം കാണിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് Aspergillus niger-നെതിരെ 18 mm-യും Shigella flexneri-നെതിരെ 25 mm-യും inhibition zone രേഖപ്പെടുത്തിയതായി പഠനത്തിൽ പറയുന്നു.

ഈ ഫലങ്ങൾ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില ഘടകങ്ങൾക്ക് antimicrobial activity ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കാണിക്കുന്നതാണ്. എന്നാൽ ഇത് ഒരു പ്രധാന കാര്യമാണ് — ഇത്തരം പഠനങ്ങൾ സാധാരണയായി ലബോറട്ടറിയിൽ രോഗാണുക്കളെ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന പരീക്ഷണങ്ങളാണ്.

ഈ പഠനങ്ങൾ ദശമൂലാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ഗവേഷണം നടത്താനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് കാണിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിലെ ഔഷധസസ്യങ്ങളും അവയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളും ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നത് മനുഷ്യരിൽ കൂടുതൽ വിശദമായി പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ സാധാരണ ഉപയോഗമാത്ര

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഉപയോഗമാത്ര വ്യക്തിയുടെ പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, ദഹനശക്തി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. സാധാരണയായി 12–24 ml വരെ, ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ, ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഉപയോഗിക്കാൻ ചില ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. ആവശ്യമെങ്കിൽ തുല്യ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം.

എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് 30–40 ml പോലുള്ള ഉയർന്ന ദിവസേനയുള്ള അളവ് സ്വയം തീരുമാനിച്ച് ഉപയോഗിക്കരുത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഉയർന്ന ഡോസ് ആവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നേരിട്ടുള്ള നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ദശമൂലാരിഷ്ടം എത്ര ദിവസം തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കണം എന്നതിനും ഒരൊറ്റ നിശ്ചിത കാലയളവില്ല. രോഗാവസ്ഥയും ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യവും അനുസരിച്ച് ചികിത്സകൻ ഉപയോഗകാലം തീരുമാനിക്കും. അതിനാൽ മാസങ്ങളോളം സ്വയം കഴിക്കുന്നതിന് പകരം ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ദീർഘകാല ഉപയോഗം നടത്തുന്നതാണ് ഉചിതം.

ശ്രദ്ധിക്കുക: അരിഷ്ടങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്ന ആൽക്കഹോൾ അടങ്ങിയിരിക്കാം. അതിനാൽ ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, കുട്ടികൾ, കരൾ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ തുടങ്ങിയവർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടണം.

ദശമൂലാരിഷ്ടം കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

ദശമൂലാരിഷ്ടം ആയുർവേദത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന അരിഷ്ടയോഗമാണെങ്കിലും, അളവ് കൂടിയാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറ്റിൽ എരിച്ചിൽ, അസ്വസ്ഥത, ദഹനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില ഉഷ്ണഗുണമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ കാരണം, ശരീരത്തിൽ പിത്തപ്രകോപം കൂടുതലുള്ളവർക്ക് അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വായിലോ വയറ്റിലോ എരിച്ചിൽ, കണ്ണിൽ ചൂട്, ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ പിത്തസംബന്ധമായ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളവർ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ പുലർത്തണം.

അതുപോലെ, അരിഷ്ടം അമിതമായ അളവിൽ സ്വയം കഴിക്കുന്നതും വെള്ളം ചേർക്കാതെ നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നതും ചിലരിൽ ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് കാരണമാകാം. അതിനാൽ സാധാരണയായി നിർദേശിക്കുന്ന അളവിലും രീതിയിലും തന്നെ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

പ്രമേഹമുള്ളവർ ദശമൂലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം. അരിഷ്ടങ്ങളിൽ ശർക്കര പോലുള്ള മധുരദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ, പ്രമേഹമുള്ളവർ സ്വയം ചികിത്സയായി ഇത് തുടങ്ങുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അമിതമായ രക്തസ്രാവമുള്ള അവസ്ഥകളിലും, പിത്തലക്ഷണങ്ങൾ കൂടുതലുള്ളവരിലും ദശമൂലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടണം.

ചുരുക്കത്തിൽ, “പ്രകൃതിദത്തമായ ഔഷധമാണ്, അതുകൊണ്ട് എത്ര വേണമെങ്കിലും കഴിക്കാം” എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല. ശരിയായ അളവും അനുയോജ്യമായ വ്യക്തിയും രോഗാവസ്ഥയും പരിഗണിച്ചാണ് ദശമൂലാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. പ്രത്യേകിച്ച് ദീർഘകാലം കഴിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ദശമൂലാരിഷ്ടം നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രധാന സ്ഥാപനങ്ങൾ

ദശമൂലാരിഷ്ടം പല ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാക്കളും വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്നുണ്ട്. പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധനിർമാണ രംഗത്ത് അറിയപ്പെടുന്ന ചില സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ Dashamoolarishtam / Dashamoolarishta ലഭ്യമാണ്.

Arya Vaidya Sala Kottakkal

Vaidyaratnam

AVN Ayurveda Formulations

SNA Oushadhasala

Sitaram Ayurveda

Dabur

🛍️ Shree Baidyanath Ayurved Bhawan

Divya Pharmacy

Nagarjuna Ayurvedic Centre

Sandu Pharmaceuticals Ltd

Alva Pharmacy, Mijar

Dhootapapeshwar

Ashoka Pharmaceuticals

Disclaimer

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളെയും പൊതുവായ അറിവിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഇവ ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ നിർദേശത്തിന് പകരമല്ല.

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തുകയോ നിലവിലുള്ള ചികിത്സ നിർത്തുകയോ മരുന്നിന്റെ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഏതെങ്കിലും ഔഷധം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതകളോ പാർശ്വഫലങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, മരുന്നിന്റെ ഉപയോഗം തുടരുന്നതിന് മുമ്പ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുക.

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന എല്ലാ ലേഖനങ്ങളും എന്റെ വ്യക്തിപരമായ പഠനത്തിന്റെയും ഗവേഷണത്തിന്റെയും സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്‌സൈറ്റിലോ, ബ്ലോഗിലോ, സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ, യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ, ഇ-ബുക്കായോ, അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

എന്റെ പരിശ്രമത്തെ മാനിക്കുകയും ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏ഞ്ഞ നന്ദി. 🙏

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അളവ്, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 09 Aug 2026 05:43:25 +0000

ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ തിരക്കുകളും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും കാരണം ക്ഷീണം, ഉന്മേഷക്കുറവ്, ഉറക്കത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലരെയും അലട്ടാറുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിന് കരുത്തും പൊതുവായ ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് അശ്വഗന്ധ. അശ്വഗന്ധ പ്രധാന ഘടകമായി തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ അരിഷ്ട ഔഷധമാണ് അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം (Aswagandharishtam).

ശരീരബലം, ക്ഷീണം, ഉന്മേഷക്കുറവ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന് എന്താണ് പറയപ്പെടുന്ന സ്ഥാനം? ഇത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്? ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എന്നിങ്ങനെ പലർക്കും സ്വാഭാവികമായി സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

ഈ ലേഖനത്തിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ആയുർവേദത്തിലെ പ്രാധാന്യം, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ നോക്കാം. ആയുർവേദ ഔഷധമായതിനാൽ വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്കും മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗത്തിനും അനുസരിച്ച് ഉപയോഗത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം എന്ന കാര്യവും മനസ്സിൽ വെക്കാം.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം: ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തെ ശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്നതും ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒരു പ്രധാന അരിഷ്ടമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ശ്ലോകം പ്രസിദ്ധമായ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലി (Bhaishajya Ratnavali) യിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ചേരുവകൾ, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, ഉപയോഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കാണാം.

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഭൈഷജ്യരത്നാവലി. കവിരാജ് ഗോവിന്ദ ദാസ് സെൻ രചിച്ച ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവിധ രോഗങ്ങൾക്കുള്ള ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളും ഔഷധയോഗങ്ങളും അവ തയ്യാറാക്കുന്ന വിധവും വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അരിഷ്ടങ്ങൾ, കഷായങ്ങൾ, ചൂർണങ്ങൾ, ലേഹ്യങ്ങൾ തുടങ്ങി പലതരം ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണാം. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശ്ലോകം

തുലാർദ്ധം ചാശ്വഗന്ധായാ മുസല്യാഃ പലവിംശതിഃ ।

മഞ്ജിഷ്ടായാ ഹരീതക്യാ രജന്യോർമധുകസ്യ ച ॥ 13 ॥

രാസ്നാവിദാരീപാർത്ഥാനാം മുസ്തകത്രിവൃതോരപി ।

ഭാഗാൻ ദശപലാൻ ദദ്യാദനന്താശ്യാമയോസ്തഥാ ॥ 14 ॥

ചന്ദനദ്വിതയസ്യാപി വചായാശ്ചിത്രകസ്യ ച ।

ഭാഗാനഷ്ടപലാൻ ക്ഷുണ്ണാനഷ്ടദ്രോണേമ്ഭസഃ പചേത് ॥ 15 ॥

ദ്രോണശേഷേ കഷായേസ്മിൻ പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് ।

ധാതക്യാഃ ഷോഡശപലം മാക്ഷികസ്യ തുലാത്രയം ॥ 16 ॥

വ്യോഷം തു ദ്വിപലം ഗ്രാഹ്യം ത്രിജാതക ചതുഃപലം ।

ചതുഃപലം പ്രിയങ്ഗോശ്ച ദ്വിപലം നാഗകേശരം ॥ 17 ॥

മാസാദൂർദ്ധ്വം പിബേദേനം പലാർദ്ധപരിമാണതഃ ।

മൂർച്ഛാപസ്മൃതിം ശോഷമുന്മാദമപി ദാരുണം ॥ 18 ॥

കാർശ്യമർശാംസി മന്ദത്വമഗ്നേർവാതഭവാൻ ഗദാൻ ।

അശ്വഗന്ധാദ്യരിഷ്ടോയം പീതോ ഹന്യാദസംശയം ॥ 19 ॥

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ട നിർമ്മാണവും ഫലശ്രുതിയും വിവരിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ അർത്ഥം നമുക്കൊന്ന് പരിശോധിക്കാം .

ശ്ലോകം 13:

തുലാർദ്ധം ചാശ്വഗന്ധായാ മുസല്യാഃ പലവിംശതിഃ ।

മഞ്ജിഷ്ടായാ ഹരീതക്യാ രജന്യോർമധുകസ്യ ച ॥ 13 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ കഷായം വെയ്ക്കാൻ ആവശ്യമായ പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളും അവയുടെ അളവുകളുമാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. 'തുലാർദ്ധം ച അശ്വഗന്ധായാഃ' എന്നാൽ ഈ ഔഷധത്തിലെ പ്രധാന ഘടകമായ അശ്വഗന്ധ (അമുക്കുരം) അര തുല (അതായത് 50 പലം) എടുക്കണം. 'മുസല്യാഃ പലവിംശതിഃ' എന്നാൽ നിലപ്പനക്കിഴങ്ങ് (മുസലി) 20 പലം അളവിൽ ചേർക്കണം. 'മഞ്ജിഷ്ടായാ' എന്നാൽ മഞ്ചട്ടി, 'ഹരീതക്യാ' എന്നാൽ കടുക്ക, 'രജന്യോഃ' എന്നാൽ രണ്ട് മഞ്ഞളുകൾ (പച്ചമഞ്ഞളും മരമഞ്ഞളും അഥവാ ഹരിദ്ര, ദാരുഹരിദ്ര എന്നിവ), 'മധുകസ്യ ച' എന്നാൽ ഇരട്ടിമധുരവും (യഷ്ടിമധു) ഇതിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ശ്ലോകം 14:

രാസ്നാവിദാരീപാർത്ഥാനാം മുസ്തകത്രിവൃതോരപി ।

ഭാഗാൻ ദശപലാൻ ദദ്യാദനന്താശ്യാമയോസ്തഥാ ॥ 14 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

തുടർന്ന് ചേരുവകളിൽ പത്തു പലം വീതം എടുക്കേണ്ട ഔഷധസസ്യങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നു. 'രാസ്നാ' (അരത്ത), 'വിദാരി' (പാൽമുതുക്ക്), 'പാർത്ഥ' (നീർമരുതിൻ തോൽ), 'മുസ്തക' (മുത്തങ്ങ), 'ത്രിവൃത' (ത്രികോല്പക്കൊന്ന) എന്നിവയും; 'അനന്താ' (വെളുത്ത നന്നാറി ), 'ശ്യാമ' (കറുത്ത നന്നാറി ) എന്നിവയുമാണ് അടുത്ത കൂട്ടുകൾ. 'ഭാഗാൻ ദശപലാൻ ദദ്യാത്' എന്നാൽ ഈ പറഞ്ഞ ഔഷധങ്ങൾ ഓരോന്നും 10 പലം വീതം കൃത്യമായി അളന്നെടുത്ത് ചേർക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യൻ അനുശാസിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം 15:

ചന്ദനദ്വിതയസ്യാപി വചായാശ്ചിത്രകസ്യ ച ।

ഭാഗാനഷ്ടപലാൻ ക്ഷുണ്ണാനഷ്ടദ്രോണേമ്ഭസഃ പചേത് ॥ 15 ॥॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ അടുത്ത കൂട്ടുകളും കഷായ പാകവും വിവരിക്കുന്നു. 'ചന്ദനദ്വിതയസ്യ അപി' എന്നാൽ രണ്ട് ചന്ദനങ്ങൾ (രക്തചന്ദനവും വെൺചന്ദനവും), 'വചായാഃ' എന്നാൽ വയമ്പ്, 'ചിത്രകസ്യ ച' എന്നാൽ കൊടുവേലിക്കിഴങ്ങ് എന്നിവ ഓരോന്നും 'ഭാഗാൻ അഷ്ടപലാൻ' അതായത് 8 പലം വീതം എടുക്കണം. ഇവയെല്ലാം 'ക്ഷുണ്ണാൻ' അഥവാ നന്നായി ചതച്ചെടുത്ത്, 'അഷ്ടദ്രോണേ അമ്ഭസഃ പചേത്' അതായത് 8 ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് കഷായം വെയ്ക്കാൻ അടുപ്പിൽ വെയ്ക്കണം.

ശ്ലോകം 16:

ദ്രോണശേഷേ കഷായേസ്മിൻ പൂതേ ശീതേ പ്രദാപയേത് ।

ധാതക്യാഃ ഷോഡശപലം മാക്ഷികസ്യ തുലാത്രയം ॥ 16 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇതിൽ പാകക്രമവും മധുര ദ്രവ്യങ്ങളും വിശദീകരിക്കുന്നു. 8 ദ്രോണം വെള്ളത്തിൽ വേവിച്ച കഷായം വറ്റിച്ച് 'ദ്രോണശേഷേ' അഥവാ 1 ദ്രോണമായി ചുരുങ്ങിയതിനു ശേഷം അടുപ്പിൽ നിന്നിറക്കി, 'പൂതേ' നന്നായി അരിച്ചെടുത്ത്, 'ശീതേ' പൂർണ്ണമായും തണുക്കാൻ അനുവദിക്കണം. ആറിയ ഈ കഷായത്തിലേക്ക് 'ധാതക്യാഃ ഷോഡശപലം' അതായത് 16 പലം ഞാഴൽപ്പൂവ് (താളിപ്പൂവ് / ധാതകീപുഷ്പം) ഇടണം. തുടർന്ന് 'മാക്ഷികസ്യ തുലാത്രയം' അതായത് 3 തുല ശുദ്ധമായ തേനും ചേർത്തു കൊടുക്കണം.

ശ്ലോകം 17:

വ്യോഷം തു ദ്വിപലം ഗ്രാഹ്യം ത്രിജാതകം ചതുഃപലം ।

ചതുഃപലം പ്രിയങ്ഗോശ്ച ദ്വിപലം നാഗകേശരം ॥ 17 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇവിടെ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങളായ പ്രക്ഷേപ ചൂർണ്ണങ്ങളുടെ അളവ് പറയുന്നു. 'വ്യോഷം തു ദ്വിപലം ഗ്രാഹ്യം' എന്നാൽ തൃക്കടുകുകളായ ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തിപ്പലി എന്നിവ 2 പലം അളവിലും; 'ത്രിജാതകം ചതുഃപലം' എന്നാൽ ഏലക്ക, കറുവപ്പട്ട, വഴനയില എന്നിവ ചേർന്ന ത്രിജാതകം 4 പലം അളവിലും എടുക്കണം. കൂടാതെ 'ചതുഃപലം പ്രിയങ്ഗോശ്ച' അതായത് 4 പലം ഞാഴൽപൂവും (പ്രിയംഗു), 'ദ്വിപലം നാഗകേശരം' അതായത് 2 പലം നാഗപ്പൂവും (നാഗകേസരം) പൊടിച്ച് ഇതിലേക്ക് വിതറണം.

ശ്ലോകം 18:

മാസാദൂർദ്ധ്വം പിബേദേനം പലാർദ്ധപരിമാണതഃ ।

മൂർച്ഛാപസ്മൃതിം ശോഷമുന്മാദമപി ദാരുണം ॥ 18 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

ഇതിൽ ഔഷധത്തിന്റെ പാകപ്പെടലും, സേവാക്രമവും, ഫലശ്രുതിയുടെ തുടക്കവും വിവരിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം നെയ് പുരട്ടിയ മൺപാത്രത്തിലാക്കി അടച്ചുവെച്ച് 'മാസാത് ഊർദ്ധ്വം' അഥവാ ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം (കിണ്വന പ്രക്രിയ / Fermentation പൂർത്തിയായ ശേഷം) അരിച്ചെടുത്ത് ഉപയോഗിക്കണം. ഇത് 'പലാർദ്ധപരിമാണതഃ' അതായത് അര പലം (ഏകദേശം 24 മില്ലിലിറ്റർ) അളവിൽ ദിവസവും സേവിക്കണം. ഇത് കുടിക്കുന്നതിലൂടെ 'മൂർച്ഛ' (ബോധക്ഷയം), 'അപസ്മൃതിം' (അപസ്മാരം), 'ശോഷം' (ശരീരം തളരുന്ന അവസ്ഥ അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷയം), 'ദാരുണം ഉന്മാദം അപി' (അതിദാരുണമായ മനോരോഗങ്ങൾ അഥവാ ഉന്മാദാവസ്ഥ) എന്നിവ ശമിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 19:

കാർശ്യമർശാംസി മന്ദത്വമഗ്നേർവാതഭവാൻ ഗദാൻ ।

അശ്വഗന്ധാദ്യരിഷ്ടോയം പീതോ ഹന്യാദസംശയം ॥ 19 ॥

വ്യാഖ്യാനം:

അവസാന ശ്ലോകത്തിൽ ഔഷധത്തിന്റെ പൂർണ്ണമായ രോഗശമന ശക്തി വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'കാർശ്യം' അഥവാ അമിതമായ ശരീരക്ഷയവും മെലിവും, 'അർശാംസി' (മൂലക്കുരു / അർശസ്സ്), 'അഗ്നേഃ മന്ദത്വം' (ദഹനക്കുറവും വിശപ്പില്ലായ്മയും അഥവാ മന്ദാഗ്നി), 'വാതഭവാൻ ഗദാൻ' (വാതം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന സർവ്വവിധ രോഗങ്ങൾ) എന്നിവയെല്ലാം ഈ 'അശ്വഗന്ധാദ്യരിഷ്ടഃ അയം' (അശ്വഗന്ധാദ്യാരിഷ്ടം എന്ന് പ്രസിദ്ധമായ ഈ ഔഷധം) 'പീതഃ' അതായത് കൃത്യമായി സേവിച്ചാൽ 'ഹന്യാത് അസംശയം' അഥവാ യാതൊരു സംശയവുമില്ലാതെ പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കും എന്ന് ആചാര്യൻ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്കാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?

ആയുർവേദ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ (18, 19 ശ്ലോകങ്ങൾ) വിവരണപ്രകാരം അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം പ്രധാനമായും 8 തരം രോഗാവസ്ഥകൾക്കാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിനെയാണ് 'ഗ്രന്ഥോക്ത ഫലശ്രുതി' എന്ന് പറയുന്നത്.

1. ഭൈഷജ്യരത്നാവലി പ്രകാരമുള്ള പ്രധാന പ്രയോഗങ്ങൾ (ഗ്രന്ഥോക്ത ഫലശ്രുതി)

മൂർച്ഛ (അടിക്കടിയുള്ള ബോധക്ഷയം): തലകറക്കം, കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറുക, പെട്ടെന്ന് ബോധം കെട്ടുവീഴുക തുടങ്ങിയ നാഡീവ്യൂഹ സംബന്ധിയായ അവസ്ഥകൾക്ക് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അപസ്മാരം: തലച്ചോറിനെയും നാഡീവ്യൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്ന അപസ്മാര രോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഒരു പ്രധാന ഔഷധമാണ്.

ശോഷം (ശരീരക്ഷയം): രോഗങ്ങൾ മൂലമോ പോഷകക്കുറവ് മൂലമോ ശരീരം ക്ഷയിച്ച്, എപ്പോഴും കഠിനമായ ദൗർബല്യം അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണിത്.

ഉന്മാദം (മാനസിക രോഗങ്ങൾ): കഠിനമായ മനോരോഗങ്ങൾ, ഭ്രാന്ത്, അമിതമായ മനോവിഭ്രാന്തി എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

കാർശ്യം (അമിതമായ മെലിച്ചിൽ): ശരീരം പോഷിപ്പിക്കപ്പെടാതെ അമിതമായി മെലിഞ്ഞുണങ്ങുന്ന അവസ്ഥയിൽ ശരീരഭാരവും ബലവും കൂട്ടാൻ ഇത് ഫലപ്രദമാണ്.

അർശസ്സ് (മൂലക്കുരു): അർശസ്സ് മൂലമുണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കും ദഹനവൈകല്യങ്ങൾക്കും ഇത് ആശ്വാസം നൽകുന്നു.

അഗ്നിമാന്ദ്യം (ദഹനക്കുറവ്): ശ്ലോകത്തിൽ "മന്ദത്വമഗ്നേഃ" എന്ന് പറയുന്നത് ദഹനശക്തി കുറയുന്നതിനെയാണ്. വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ദഹനം സുഗമമാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

വാതജന്യ രോഗങ്ങൾ: "വാതഭവാൻ ഗദാൻ" എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ വാതദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സന്ധിവേദന, പേശിവേദന, നാഡീദൗർബല്യം, തളർവാതം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശ്ലോകസാരം:

"അശ്വഗന്ധാദ്യരിഷ്ടോയം പീതോ ഹന്യാദസംശയം"

അതായത്, കൃത്യമായ അളവിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം സേവിച്ചാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ രോഗങ്ങൾ സംശയലേശമന്യേ ശമിക്കും എന്ന് ആചാര്യൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

2. അശ്വഗന്ധയുടെ പൊതുവായ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ

മേൽപ്പറഞ്ഞ ഗ്രന്ഥോക്ത ഉപയോഗങ്ങൾക്ക് പുറമെ, അശ്വഗന്ധ (Withania somnifera) എന്ന പ്രധാന ചേരുവയുടെ 'ബല്യ' (ശക്തി നൽകുന്നത്), 'ബൃംഹണ' (ശരീരം പോഷിപ്പിക്കുന്നത്) എന്നീ ഗുണങ്ങൾ മുൻനിർത്തി താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിലും ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്:

ശരീരക്ഷീണവും ദൗർബല്യവും: എപ്പോഴും അനുഭവപ്പെടുന്ന ക്ഷീണം, ഉന്മേഷക്കുറവ്, മടി എന്നിവ മാറ്റി ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് കരുത്ത് നൽകാൻ അശ്വഗന്ധയ്ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

മാനസിക സമ്മർദ്ദവും ഉത്കണ്ഠയും: മനസ്സിനും നാഡീവ്യൂഹത്തിനും ശാന്തത നൽകാനും അമിതമായ സ്ട്രെസ്, ഡിപ്രഷൻ, ആൻക്സൈറ്റി എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ഉറക്കക്കുറവ് (Insomnia): സ്ട്രെസ് മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഉറക്കമില്ലായ്മ പരിഹരിക്കാൻ അശ്വഗന്ധ സഹായിക്കുമെങ്കിലും, ഉറക്കക്കുറവിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തിയ ശേഷമേ ഇത് കഴിക്കാവൂ.

ലൈംഗികാരോഗ്യവും പുരുഷബലവും: അശ്വഗന്ധ ഒരു മികച്ച 'വൃഷ്യ' ഔഷധമായതിനാൽ, പുരുഷന്മാരിലെ ദൗർബല്യവും ലൈംഗികശേഷിക്കുറവും പരിഹരിക്കാൻ ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു.

സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യം: സ്ത്രീകളിലുണ്ടാകുന്ന ശാരീരിക തളർച്ചയ്ക്കും പോഷകക്കുറവിനും അശ്വഗന്ധ ചേർന്ന ഔഷധങ്ങൾ നൽകാറുണ്ട്. (എന്നാൽ വന്ധ്യത, ആർത്തവ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ കഴിക്കരുത്).

നാഡീ-പേശി ബലവും പ്രതിരോധശേഷിയും: പേശികൾക്കും ഞരമ്പുകൾക്കും ബലം നൽകുന്നതോടൊപ്പം, ശരീരത്തിന്റെ സ്വഭാവിക രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഇത് മികച്ചതാണ്.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക:

ഭൈഷജ്യരത്നാവലിയിലെ ശ്ലോകത്തിൽ നേരിട്ട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് മൂർച്ഛ, അപസ്മാരം, ശോഷം, ഉന്മാദം, കാർശ്യം, അർശസ്സ്, അഗ്നിമാന്ദ്യം, വാതജന്യ രോഗങ്ങൾ എന്നിവ മാത്രമാണ്. മറ്റു ഗുണങ്ങൾ അശ്വഗന്ധ എന്ന ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ പൊതുവായ സവിശേഷതകളാണ്.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ സാധാരണ സേവന അളവ് 12 മുതൽ 24 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ എന്ന രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. സാധാരണയായി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കാനാണ് നിർദേശിക്കുന്നത്.

ആവശ്യമെങ്കിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ അതേ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന് 12 മില്ലി അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിലേക്ക് ഏകദേശം 12 മില്ലി വെള്ളം ചേർക്കാം.

പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന സേവന അളവ് 24 മില്ലി ആണ്. എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രായം, ദേഹപ്രകൃതി, അഗ്നി, രോഗാവസ്ഥ, ദേഹബലം, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ മൂലശ്ലോകത്തിൽ “പലാർദ്ധപരിമാണതഃ” എന്നാണ് സേവന അളവിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്. അതിനാൽ ഗ്രന്ഥോക്ത അളവും ഇന്നത്തെ പ്രായോഗിക സേവനരീതിയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകാം എന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം.

അതിനാൽ, അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം സ്വയം ഉയർന്ന അളവിൽ കഴിക്കുന്നതിനുപകരം ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉചിതം.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എത്രകാലം കഴിക്കാം?

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എത്രകാലം കഴിക്കണം എന്നതിന് എല്ലാവർക്കും ഒരേ ഉത്തരം പറയാനാവില്ല. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ദേഹപ്രകൃതി, ദഹനശക്തി, ദേഹബലം, പ്രായം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദ വൈദ്യൻ ചികിത്സയുടെ കാലയളവ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ കുറച്ചുകാലത്തേക്ക് മാത്രം ഉപയോഗിച്ചാൽ മതിയാകാം. ചില പ്രത്യേക അവസ്ഥകളിൽ ചികിത്സയുടെ ആവശ്യാനുസരണം കൂടുതൽ കാലം ഉപയോഗിക്കാനും വൈദ്യൻ നിർദേശിച്ചേക്കാം. അതിനാൽ സ്വന്തം തീരുമാനത്തിൽ മാസങ്ങളോളം തുടർച്ചയായി കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം പാലിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ദീർഘകാലം കഴിക്കാമോ?

ദീർഘകാല ഉപയോഗം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലയളവും വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്കനുസരിച്ച് തീരുമാനിക്കണം.

പ്രത്യേകിച്ച് മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, സ്ഥിരമായി ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ദീർഘകാലം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

കുട്ടികൾക്ക് അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം നൽകാമോ?

കുട്ടികൾക്ക് മുതിർന്നവരുടെ അളവിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം നൽകാൻ പാടില്ല. കുട്ടിയുടെ പ്രായം, ശരീരബലം, ദഹനശക്തി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

അതുകൊണ്ട് “5 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും സുരക്ഷിതമാണ്” എന്ന പൊതുവായ രീതിയിൽ പറയുന്നതിന് പകരം, കുട്ടികൾക്ക് നൽകേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ ശിശുരോഗത്തിൽ പരിചയമുള്ള ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക എന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതം.

ഓർക്കേണ്ട കാര്യം

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഒരു ആയുർവേദ അരിഷ്ട ഔഷധമാണ്. അതിനാൽ പ്രായം, ദേഹപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, അഗ്നി, ദേഹബലം എന്നിവ കണക്കിലെടുത്താണ് സേവന അളവും കാലയളവും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. കൂടുതൽ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം ലഭിക്കും എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം: ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളും ഗുണനിലവാര പരിശോധനയും

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിന് പുറമെ, ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും ചില ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി ലബോറട്ടറി, പരീക്ഷണാത്മക പഠനങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്.

ഗുണനിലവാര പരിശോധന

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം വിലയിരുത്തുന്നതിനായി വിവിധ ഭൗതിക-രാസ പരിശോധനകൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇതിൽ ആകെ ചാരത്തിന്റെ അളവ്, ആസിഡിൽ ലയിക്കാത്ത ചാരം, വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കാത്ത ചാരം തുടങ്ങിയ പരിശോധനകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ലഭ്യമായ ഒരു പഠനത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ പരിശോധനാ ഫലങ്ങൾ പ്രകാരം ആകെ ചാരത്തിന്റെ അളവ് 0.2 ഗ്രാം, ആസിഡിൽ ലയിക്കാത്ത ചാരം 0.23 ഗ്രാം, വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കാത്ത ചാരം 0.11 ഗ്രാം എന്നിങ്ങനെയാണ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ഔഷധത്തിലെ വിവിധ ഘടകങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനും താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതിനുമായി Thin Layer Chromatography അഥവാ TLC പോലുള്ള പരിശോധനകളും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. നൽകിയിരിക്കുന്ന പഠനവിവരത്തിൽ ബെൻസീൻ–ഈഥൈൽ അസറ്റേറ്റ് മാധ്യമത്തിൽ Rf മൂല്യം 0.8 എന്നത് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇത്തരം ഒരു Rf മൂല്യം മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി “ഔഷധത്തിലെ സജീവ ഘടകങ്ങളുടെ ശുദ്ധി ഉറപ്പായി തെളിഞ്ഞു” എന്ന് പറയാനാകില്ല. TLC പ്രധാനമായും ഔഷധത്തിലെ ഘടകങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവും chromatographic pattern-ഉം വിലയിരുത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു പരിശോധനയാണ്.

സൂക്ഷ്മാണുക്കൾക്കെതിരായ പഠനം

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ആന്റിമൈക്രോബയൽ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും ചില ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം പഠനങ്ങളിൽ Staphylococcus aureus ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തനം നിരീക്ഷിച്ചതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ലബോറട്ടറി സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു ബാക്ടീരിയക്കെതിരെ പ്രവർത്തനം കാണിക്കുന്നത് മനുഷ്യരിലെ അണുബാധകൾക്ക് അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഫലപ്രദമായ ചികിത്സയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നില്ല. അതിനായി മനുഷ്യരിൽ നടത്തുന്ന കൂടുതൽ നിയന്ത്രിതമായ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

ഹൃദയസംരക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരീക്ഷണ പഠനം

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ ഹൃദയസംരക്ഷണ സാധ്യതയെക്കുറിച്ചും പരീക്ഷണാത്മക പഠനം നടന്നിട്ടുണ്ട്. പരമ്പരാഗത രീതിയിലും ആധുനിക രീതിയിലും തയ്യാറാക്കിയ അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു പഠനം.

ഐസോപ്രൊട്ടറനോൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹൃദയപേശിക്ക് ക്ഷതം ഉണ്ടാക്കിയ ആൽബിനോ എലികളിലാണ് പരീക്ഷണം നടത്തിയത്. പഠനത്തിൽ രക്തത്തിലെ ചില ലിപിഡ് ഘടകങ്ങളുടെ നിലയിൽ മെച്ചപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഗവേഷണങ്ങളെ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണം?

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇത്തരം പഠനങ്ങൾ ഔഷധത്തിന്റെ ഘടന, ഗുണനിലവാരം, ചില ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അതേസമയം, ഒരു ലബോറട്ടറി പഠനത്തിലോ മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണത്തിലോ ലഭിച്ച ഫലം മനുഷ്യരിൽ അതേ രീതിയിൽ ലഭിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറയാനാവില്ല. അതിനാൽ ഇത്തരം കണ്ടെത്തലുകളെ “ഗവേഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയ സാധ്യതകൾ” എന്ന നിലയിലാണ് കാണേണ്ടത്; തെളിയിച്ച ചികിത്സയായി കാണേണ്ടതില്ല.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം എല്ലാവരിലും ഒരേ രീതിയിൽ പ്രതികരിക്കണമെന്നില്ല. വ്യക്തിയുടെ ദേഹപ്രകൃതി, ദഹനശക്തി, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ് എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചിലർക്ക് ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾ അനുഭവപ്പെടാം.

വയറിന് അസ്വസ്ഥത

അളവ് കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ചിലരിൽ വയറിന് അസ്വസ്ഥതയോ വയറിലെ എരിച്ചിലോ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ നിർദേശിച്ച അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

ശരീരത്തിൽ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുക

ചിലർക്ക് അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം കഴിച്ചതിനുശേഷം ശരീരത്തിൽ ചൂട് കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെടുന്നതായി പറയാറുണ്ട്. അത്തരമൊരു അനുഭവം ഉണ്ടെങ്കിൽ തുല്യ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത് കഴിക്കുന്നത് ചിലർക്ക് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമായേക്കാം.

അസിഡിറ്റിയും മലബന്ധവും

പിത്തം കൂടുതലുള്ളവരിലും വയറ് വളരെ സെൻസിറ്റീവായവരിലും ചിലപ്പോൾ അസിഡിറ്റി, മലബന്ധം, തൊണ്ടയിൽ എരിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാം.

ഓക്കാനം

ചിലരിൽ ഓക്കാനം പോലുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്. അങ്ങനെ അനുഭവപ്പെടുന്നവർ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം മാത്രം കഴിക്കുന്നത് പരിഗണിക്കാം. അസ്വസ്ഥത തുടരുകയാണെങ്കിൽ ഔഷധം നിർത്തി വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഒരു അരിഷ്ട ഔഷധമായതിനാൽ വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിക്ക് അനുയോജ്യമായ അളവിൽ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ. കൂടുതൽ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം ലഭിക്കും എന്ന ധാരണ ശരിയല്ല.

കഴിച്ചതിന് ശേഷം തുടർച്ചയായി വയറുവേദന, ശക്തമായ അസിഡിറ്റി, ഛർദ്ദി, അലർജി തുടങ്ങിയ അസാധാരണമായ ലക്ഷണങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ സ്വയം തുടരാതെ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുക.

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ കമ്പനികൾ

അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടം ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധയോഗമായതിനാൽ വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാക്കൾ ഇത് വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്നുണ്ട്. കമ്പനികൾക്കനുസരിച്ച് ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ പാക്കിംഗ്, ലഭ്യമായ അളവ്, വില, നിർമ്മാണരീതി എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

വിപണിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രധാന നിർമ്മാതാക്കളിൽ ചിലർ:

കോട്ടയ്ക്കൽ ആര്യവൈദ്യശാല: പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാണത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥാപനമാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടവും ഇവരുടെ ഉൽപ്പന്ന നിരയിൽ ലഭ്യമാണ്.

ബൈദ്യനാഥ്: വിവിധ ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഫോർമുലേഷനുകൾ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്ന പ്രമുഖ നിർമ്മാതാക്കളിൽ ഒന്നാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടവും ഇവരുടെ ഉൽപ്പന്ന നിരയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

ഡാബർ: ഇന്ത്യയിൽ വ്യാപകമായി ലഭിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ നിർമ്മാതാവാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടവും ഇവർ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്നു.

നാഗാർജുന ആയുർവേദ: വിവിധ ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന സ്ഥാപനമാണ്. അശ്വഗന്ധാരിഷ്ടവും ഇവരുടെ ഉൽപ്പന്ന നിരയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

എ.വി.പി. ആര്യ വൈദ്യ ഫാർമസി: കോയമ്പത്തൂർ ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാതാവാണ്. വിവിധ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങൾ ഇവർ നിർമ്മിക്കുന്നുണ്ട്.

എ.വി.എൻ. ആയുർവേദ ഫോർമുലേഷൻസ്: വിവിധ ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഫോർമുലേഷനുകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന സ്ഥാപനമാണ്.

വൈദിക് ഹെർബ്സ്: ആയുർവേദ, ഹെർബൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാക്കുന്ന മറ്റൊരു നിർമ്മാതാവാണ്.

Disclaimer

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളെയും പൊതുവായ അറിവിനും വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ഒരു യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ നിർദേശത്തിന് പകരമല്ല.

ഏതെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നമുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടേണ്ടതാണ്.

ഈ വെബ്സൈറ്റിലെ വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വയം രോഗനിർണയം നടത്തുകയോ നിലവിലുള്ള ചികിത്സ നിർത്തുകയോ ഔഷധങ്ങളുടെ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും സ്വമേധയാ മാറ്റം വരുത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ഏതെങ്കിലും ഔഷധം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം അസാധാരണമായ അസ്വസ്ഥതകളോ പാർശ്വഫലങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ ഉപയോഗം തുടരാതെ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുക.

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ചികിത്സ, രോഗനിർണയം, രോഗശമനം എന്നിവയ്ക്കുള്ള നേരിട്ടുള്ള മെഡിക്കൽ ഉപദേശമായി കണക്കാക്കരുത്.

ആവൽ മരത്തിന്റെ അത്ഭുത ആയുർവേദ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 08 Aug 2026 12:35:02 +0000

നമ്മുടെ നാട്ടുവഴികളിലും പറമ്പുകളിലും അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ നിൽക്കുന്ന പല മരങ്ങൾക്കും നമ്മൾ കരുതുന്നതിലും ഏറെ പ്രത്യേകതകളുണ്ട്. അത്തരത്തിലൊരു മരമാണ് ആവൽ (Holoptelea integrifolia). ആയുർവേദത്തിലും നാട്ടുചികിത്സാ രീതികളിലും ഏറെക്കാലമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഈ മരത്തിന്റെ ഇല, തൊലി, വിത്ത് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾക്ക് പലവിധ ഉപയോഗങ്ങളുമുണ്ട്.

പണ്ടുകാലത്ത് വീട്ടുവളപ്പിൽ തന്നെ ലഭിച്ചിരുന്ന പല സസ്യങ്ങളെയും ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് വീട്ടുവൈദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അതിൽ ആവലിനും ഒരു സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു. ചർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങൾ, വീക്കം, വേദന തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ആവലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരമ്പരാഗത അറിവുകളിൽ കാണാം.

ആവൽ മരത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് ഭാഗങ്ങളാണ് സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെയാണ് ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്? ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ലേഖനം ഉപകാരപ്പെടും. നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ സാധാരണയായി കാണുന്ന ഈ നാട്ടുമരത്തെ കുറിച്ച് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തറിയാം.

ആവൽ – സസ്യശാസ്ത്രപരമായ വിവരങ്ങൾ

ആവൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ മരത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം Holoptelea integrifolia എന്നാണ്. Ulmaceae അഥവാ എൽമ് കുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന ഒരു ഇലപൊഴിയും വൃക്ഷമാണിത്. ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലും സ്വാഭാവികമായി വളരുന്ന ആവൽ സാധാരണയായി വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലും സമതലപ്രദേശങ്ങളിലുമാണ് കൂടുതലായി കാണുന്നത്.

ആവൽ നല്ല ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന ഒരു വലിയ മരമാണ്. ഇതിന്റെ തടി നേരായതും ശാഖകൾ പരന്ന രീതിയിൽ വളരുന്നതുമാണ്. പ്രായമായ മരത്തിന്റെ തൊലിക്ക് ചാരനിറം കലർന്ന തവിട്ടുനിറമാണ്. തൊലിയിൽ ചെറിയ പാടുകളും വിള്ളലുകളും കാണാം.

ആവലിന്റെ ഇലകൾ ലളിതവും (simple), ഒന്നിന് എതിർവശത്തായി അല്ലാതെ മാറിമാറിയാണ് (alternate) ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇലകൾക്ക് സാധാരണയായി മുട്ടാകൃതിയോ വൃത്താകൃതിയോട് ചേർന്ന രൂപമോ ആയിരിക്കും. ഇലയുടെ അഗ്രം കൂർത്തതും അരിക് ചെറിയ തരംഗങ്ങളുള്ളതുമാണ്.

പൂക്കൾ വളരെ ചെറുതാണ്. ഇലകൾ കൊഴിയുന്ന സമയത്തോടടുത്ത് പൂക്കൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. പൂക്കൾക്ക് വലിയ ആകർഷണമോ പ്രകടമായ നിറമോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ദൂരത്തുനിന്ന് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാറില്ല.

ആവലിന്റെ ഫലം ചിറകുള്ള ചെറിയ ഫലമാണ്. ഇതിന് പരന്നതും വൃത്താകാരത്തോട് സാമ്യമുള്ളതുമായ രൂപമാണ്. ഫലത്തിനുള്ളിൽ സാധാരണയായി ഒരു വിത്താണ് കാണപ്പെടുന്നത്. കാറ്റിന്റെ സഹായത്തോടെ വിത്തുകൾ മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് എത്താൻ ഈ ചിറകുപോലുള്ള ഘടന സഹായിക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രീയ നാമം: Holoptelea integrifolia

കുടുംബം: Ulmaceae

സസ്യസ്വഭാവം: ഇലപൊഴിയും വൃക്ഷം

ഇല: ലളിതമായ, മാറിമാറി വരുന്ന ഇലകൾ

പൂക്കൾ: ചെറുതും ശ്രദ്ധേയമല്ലാത്തതും

ഫലം: പരന്ന, ചിറകുള്ള ഫലം

വളർച്ച: വലിയ മരമായി വളരുന്നു

വ്യാപനം: ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി കാണുന്ന വലിയ മരങ്ങളിൽ ഒന്നായ ആവലിനെ തിരിച്ചറിയാൻ അതിന്റെ ഇലയുടെ രൂപം, പരന്ന ചിറകുള്ള ഫലം, വലിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഘടന എന്നിവ സഹായിക്കും.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കണ്ണിൽ നമ്മുടെ ‘ആവൽ’

കരഞ്ജോ നക്തമാലശ്ച പൂതികശ്ചിരബിൽവകഃ ।

പൂതിപർണ്ണോ വൃദ്ധഫലോ രോചനശ്ച പ്രകീർയകഃ ॥

നമ്മൾ സാധാരണ വഴിയോരങ്ങളിൽ വെറുതെ കണ്ടുപോകുന്ന ഈ ആവൽ മരത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ വലിയൊരു പാരമ്പര്യം തന്നെയുണ്ട്. പഴയ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എടുത്തുനോക്കിയാൽ, ഇതിനെ പ്രധാനമായും ‘ചിരബിൽവം’ എന്നും ചിലയിടങ്ങളിൽ ‘പൂതികരഞ്ജം’ എന്നും വിളിച്ചിരുന്നതായി കാണാം.

പ്രശസ്തമായ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ കരഞ്ജത്തിന്റെ വിവിധ വകഭേദങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കരഞ്ജം, പൂതികരഞ്ജം, ചിരബിൽവം, പൂതികം, ചിരബിൽവകം, പൂതിപർണ്ണം, വൃദ്ധഫലം, രോചനം, പ്രകീർയകം തുടങ്ങിയ പേരുകൾ കാണാൻ കഴിയും.

പേരുകൾ പലതുണ്ടെങ്കിലും, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കാണുന്ന ആവൽ (Holoptelea integrifolia) എന്ന മരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി പറയപ്പെടുന്ന പേരാണ് ചിരബിൽവം. ഈ മരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഴയ അറിവുകളും ഔഷധപരമായ ഉപയോഗങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, നമ്മൾ വഴിയരികിൽ സാധാരണയായി കണ്ടുപോകുന്ന ഈ മരത്തിന് പിന്നിലെ വലിയൊരു പാരമ്പര്യം കൂടി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കരഞ്ജത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു

കരഞ്ജീ സ്തംഭനീ തിക്താ തുവരാ കടുപാകിനീ ।

വീര്യോഷ്ണാ വമിപിത്താർശഃ കൃമികൃഷ്ടപ്രമേഹജിത് ॥

കരഞ്ജോ നക്തമാലശ്ച പൂതികശ്ചിരവിത്നകഃ ।

പൂതിപർണ്ണീ വൃദ്ധഫലോ രോചനശ്ച പ്രകീർയകഃ ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കരഞ്ജത്തിന്റെ പ്രധാന ദ്രവ്യഗുണങ്ങളും പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളുമാണ് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു ചുരുക്കമായി വിവരിക്കുന്നത്.

‘കരഞ്ജീ’ എന്നത് കരഞ്ജി എന്ന ദ്രവ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ തുടർന്ന് അതിന്റെ ഗുണങ്ങളും രസവും വീര്യവും വിപാകവും വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിലുള്ള പ്രയോജനവും വിവരിക്കുന്നു.

‘സ്തംഭനീ’ എന്ന പദത്തിന് സ്തംഭനസ്വഭാവമുള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ സ്തംഭനം എന്നത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്രാവം, ദ്രവനഷ്ടം തുടങ്ങിയവയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ കരഞ്ജിക്ക് സ്തംഭനഗുണമുണ്ടെന്ന് ആചാര്യൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

‘തിക്താ’ എന്നാൽ തിക്തരസമുള്ളത്, അഥവാ കയ്പുരസം പ്രധാനമായുള്ളത്. ‘തുവരാ’ എന്നത് കഷായരസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ കരഞ്ജത്തിന്റെ പ്രധാന രസങ്ങളിൽ തിക്തവും കഷായവും ഉൾപ്പെടുന്നു എന്നാണ് ശ്ലോകത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

‘കടുപാകിനീ’ എന്നത് കടുവിപാകമുള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ദ്രവ്യം കഴിച്ചതിനുശേഷം ജീർണ്ണപ്രക്രിയ പൂർത്തിയായപ്പോൾ ശരീരത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന അന്തിമ പാകത്തെ വിപാകം എന്നു പറയുന്നു. കരഞ്ജത്തിന് കടുവിപാകമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.

‘വീര്യോഷ്ണാ’ എന്നത് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളത് എന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ദ്രവ്യത്തിന്റെ ശരീരത്തിലെ പ്രധാന പ്രവർത്തനശേഷിയെ വീര്യം എന്നു പറയുന്നു. അതിൽ ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ള ദ്രവ്യമാണ് ഉഷ്ണവീര്യം എന്നു പറയുന്നത്.

തുടർന്ന് ഈ ദ്രവ്യത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ശ്ലോകം പറയുന്നത്. ‘വമി’ എന്നത് ഛർദ്ദിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ‘പിത്ത’ പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളെയും ‘അർശഃ’ അർശസ് അഥവാ മൂലക്കുരുവിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ‘കൃമി’ എന്നത് കൃമിരോഗാവസ്ഥകളെയും ‘കുഷ്ഠ’ എന്നത് കുഷ്ഠം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചർമ്മരോഗാവസ്ഥകളെയും ‘പ്രമേഹ’ പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അവസാനത്തെ ‘ജിത്’ എന്ന പദത്തിന് ജയിക്കുന്നത്, ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന അർത്ഥമാണ്. അതിനാൽ വമി, പിത്തം, അർശസ്, കൃമി, കുഷ്ഠം, പ്രമേഹം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ കരഞ്ജം പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം പരമ്പരാഗതമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, ഒരൊറ്റ ശ്ലോകത്തിൽ തന്നെ കരഞ്ജത്തിന്റെ സ്തംഭനഗുണം, തിക്ത-കഷായ രസം, കടുവിപാകം, ഉഷ്ണവീര്യം, കൂടാതെ പരമ്പരാഗതമായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകൾ എന്നിവ ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 2: കരഞ്ജത്തിന്റെ നാമപര്യായങ്ങൾ

കരഞ്ജോ നക്തമാലശ്ച പൂതികശ്ചിരവിത്നകഃ ।

പൂതിപർണ്ണീ വൃദ്ധഫലോ രോചനശ്ച പ്രകീർയകഃ ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കരഞ്ജത്തിന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വിവിധ പര്യായനാമങ്ങളാണ് ആചാര്യൻ നൽകുന്നത്.

‘കരഞ്ജഃ’ എന്നത് പ്രധാന നാമമാണ്. തുടർന്ന് ‘നക്തമാലഃ’, ‘പൂതികഃ’, ‘ചിരവിത്നകഃ’, ‘പൂതിപർണ്ണീ’, ‘വൃദ്ധഫലഃ’, ‘രോചനഃ’, ‘പ്രകീർയകഃ’ എന്നീ പേരുകളും പറയപ്പെടുന്നു.

‘നക്തമാലഃ’ എന്നത് കരഞ്ജത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പര്യായനാമമാണ്. ‘പൂതികഃ’ എന്ന പേരും ഇതിന് പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റൊരു നാമമാണ്. ‘ചിരവിത്നകഃ’ എന്നതും ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണുന്ന ഒരു പര്യായമാണ്.

‘പൂതിപർണ്ണീ’ എന്നത് പൂതിയോടുകൂടിയ പർണ്ണങ്ങൾ അഥവാ പ്രത്യേക ഗന്ധമുള്ള ഇലകളുള്ളത് എന്ന ആശയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പേരാണ്. ‘വൃദ്ധഫലഃ’ എന്നത് വലുതായോ വളർച്ചയെത്തിയതായോ ഫലങ്ങളുള്ളത് എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നു.

‘രോചനഃ’ എന്നത് രുചി വർധിപ്പിക്കുന്നതോ രോചനസ്വഭാവമുള്ളതോ എന്ന ആശയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാമമാണ്. ‘പ്രകീർയകഃ’ എന്നതും കരഞ്ജത്തിന് ഗ്രന്ഥത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ഒരു പര്യായനാമമാണ്.

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ഒരു സസ്യത്തിന് പല പര്യായനാമങ്ങൾ നൽകുന്നത് സാധാരണമാണ്. സസ്യത്തിന്റെ രൂപം, ഇല, ഫലം, ഗന്ധം, വളർച്ച, പ്രത്യേക സ്വഭാവം തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടായിരിക്കും പലപ്പോഴും ഈ പേരുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുക.

രാജനിഘണ്ടു – പ്രഭദ്രാദിവർഗ്ഗം

കരഞ്ജഃ കടുരുഷ്ണശ്ച ചക്ഷുഷ്യോ വാതനാശനഃ ।

തസ്യ സ്നേഹോതിസ്നിഗ്ധശ്ച വാതഘ്നഃ സ്ഥിരദീപ്തിദഃ ॥

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം: കരഞ്ജത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ

കരഞ്ജഃ’ — കരഞ്ജം എന്ന ദ്രവ്യത്തെയാണ് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ചർച്ചയിലെ ആവലിനെ ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിൽ ചിരബിൽവം എന്ന പേരുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ദ്രവ്യനാമങ്ങളെ ആധുനിക സസ്യശാസ്ത്രനാമങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഗ്രന്ഥസന്ദർഭം കൂടി പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.

‘കടുഃ’ — കടു എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു രസമാണ്. ഇവിടെ കരഞ്ജത്തിന് കടുരസബന്ധമുള്ള സ്വഭാവം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ‘ഉഷ്ണഃ’ — ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ളത്, അഥവാ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ദ്രവ്യം എന്നാണ് അർത്ഥം. അതുകൊണ്ട് കരഞ്ജത്തിന്റെ ദ്രവ്യഗുണങ്ങളിൽ കടുവും ഉഷ്ണതയും പ്രധാനമാണെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

‘ചക്ഷുഷ്യഃ’ — ചക്ഷുസ്സിന് ഹിതകരമായത്, അഥവാ കണ്ണുകൾക്ക് പ്രയോജനകരമായ സ്വഭാവമുള്ളത് എന്നാണ് പദാർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ ‘ചക്ഷുഷ്യം’ എന്ന പ്രയോഗം നേത്രഹിതമായ ദ്രവ്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവിടെ ശ്ലോകം പറയുന്നത് കരഞ്ജം ചക്ഷുഷ്യമാണ് എന്നതാണ്.

‘വാതനാശനഃ’ — വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതോ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദോഷാവസ്ഥകളെ കുറയ്ക്കുന്നതോ ആയ ദ്രവ്യം എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത് കരഞ്ജത്തിന് വാതശമന സ്വഭാവം ഉണ്ടെന്ന് ഈ പദത്തിലൂടെ രാജനിഘണ്ടു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഇങ്ങനെ ആദ്യവരിയുടെ ആകെ ആശയം നോക്കുമ്പോൾ, കരഞ്ജം കടുരസബന്ധമുള്ളതും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതും ചക്ഷുഷ്യവും വാതശമനസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ് എന്നാണ് ആചാര്യൻ പറയുന്നത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാംഭാഗം: കരഞ്ജ തൈലത്തിന്റെ (സ്നേഹത്തിന്റെ) ഗുണങ്ങൾ

രണ്ടാമത്തെ വരിയിൽ കരഞ്ജത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്നേഹദ്രവ്യത്തിന്റെ, അതായത് തൈലത്തിന്റെ, പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളാണ് പറയുന്നത്.

‘തസ്യ’ — ആ കരഞ്ജത്തിന്റെ എന്നാണ് അർത്ഥം. ‘സ്നേഹഃ’ — സ്നേഹദ്രവ്യം, അഥവാ എണ്ണ/തൈലം എന്നർത്ഥത്തിൽ ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.

‘അതിസ്നിഗ്ധഃ’ — വളരെ സ്നിഗ്ധമായത് എന്നാണ് പദാർത്ഥം. ആയുർവേദത്തിൽ സ്നിഗ്ധത എന്നത് എണ്ണമയത്വം, മൃദുത്വം, രൂക്ഷതയ്ക്ക് വിപരീതമായ സ്വഭാവം എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഗുണമാണ്. അതിനാൽ കരഞ്ജസ്നേഹം വളരെ സ്നിഗ്ധഗുണമുള്ളതാണെന്ന് രാജനിഘണ്ടു പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്നു.

‘വാതഘ്നഃ’ — വാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ് അർത്ഥം. അതായത് കരഞ്ജസ്നേഹത്തിന് വാതശമന സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് ഈ പദം വ്യക്തമാക്കുന്നു. സ്നിഗ്ധഗുണവും വാതശമനവും തമ്മിലുള്ള ആയുർവേദപരമായ ബന്ധവും ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കാം; സ്നിഗ്ധഗുണം വാതത്തിന്റെ രൂക്ഷതയ്ക്കും ശോഷണസ്വഭാവത്തിനും വിരുദ്ധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

അവസാനമായി ‘സ്ഥിരദീപ്തിദഃ’ എന്ന പദമാണ് വരുന്നത്. ‘സ്ഥിര’ — സ്ഥിരമായ, നിലനിൽക്കുന്ന; ‘ദീപ്തി’ — ദീപ്തി അഥവാ പ്രകാശം/തേജസ്സ്; ‘ദഃ’ — നൽകുന്നത് എന്നതാണ് പദാനുപദമായ അർത്ഥം. അതിനാൽ സ്ഥിരമായ ദീപ്തി നൽകുന്നത് എന്ന ആശയമാണ് ഇവിടെ ലഭിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ ‘ദീപ്തി’ എന്ന പദത്തെ നിർബന്ധമായും ശരീരത്തിന്റെ ദഹനാഗ്നി മാത്രമെന്നോ ചർമ്മത്തിന്റെ കാന്തി മാത്രമെന്നോ പരിമിതപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല. ശ്ലോകത്തിൽ ‘സ്ഥിരദീപ്തിദഃ’ എന്നാണ് പറയുന്നത്; അതിന്റെ വിശദമായ വ്യാഖ്യാനം ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനസന്ദർഭം അനുസരിച്ചായിരിക്കണം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ സാരം

രാജനിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകം കരഞ്ജത്തിന്റെ കടു, ഉഷ്ണ, ചക്ഷുഷ്യ, വാതശമന സ്വഭാവങ്ങളെ ആദ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. തുടർന്ന് അതിന്റെ സ്നേഹദ്രവ്യത്തിന് അതിസ്നിഗ്ധതയും വാതഘ്നതയും സ്ഥിരദീപ്തിദായകതയും ഉണ്ടെന്ന് പ്രത്യേകം പറയുന്നു.

ആയുർവേദത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ഒരു ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വെറുതെ ഒരു പട്ടികയായി പറയുന്നതല്ല ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. അതിന്റെ രസം, വീര്യം, ദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം, സ്നേഹദ്രവ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ വളരെ ചുരുക്കത്തിൽ തന്നെ ആചാര്യൻ ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആവൽ ഔഷധമാകുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങൾ

മേൽപ്പറഞ്ഞ ശ്ലോകങ്ങൾ ആയുർവേദീയമായി വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ആവൽ (ചിരബിൽവം) താഴെ പറയുന്ന രോഗങ്ങൾക്കും ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്കും മികച്ച ഔഷധമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം:

വിവിധ ചർമ്മരോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠം): ശ്ലോകത്തിൽ 'കുഷ്ഠജിത്' എന്ന് എടുത്തുപറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ ചൊറി, ചിരങ്ങ്, തടിപ്പ്, അലർജി, പടർന്നുപിടിക്കുന്ന അണുബാധകൾ എന്നിവയ്ക്ക് ആവലിന്റെ ഇലയും തൊലിയും ഔഷധമാണ്. ഇതിന്റെ തിക്ത-കഷായ രസങ്ങളും ഉഷ്ണവീര്യവുമാണ് ചർമ്മരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്.

അർശസ്സ് (മൂലക്കുരു): 'അർശോഘ്ന' ഗുണമുള്ളതിനാൽ മൂലക്കുരു മൂലമുണ്ടാകുന്ന വേദന, നീര്, രക്തസ്രാവം, തടസ്സങ്ങൾ എന്നിവ മാറാൻ ആവൽ അടങ്ങിയ മരുന്നുകൾ സഹായിക്കുന്നു.

വയറ്റിലെ കൃമിശല്യം (കൃമി രോഗം): 'കൃമിജിത്' ആയതിനാൽ കുടലിലും വയറ്റിലുമുണ്ടാകുന്ന ഉപദ്രവകാരികളായ കൃമികളെ നശിപ്പിക്കാനും വയറു ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

പ്രമേഹം: 'പ്രമേഹജിത്' എന്ന വിശേഷണം ആവലിന് ഉള്ളതിനാൽ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് ക്രമീകരിക്കാനും പ്രമേഹ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും ഇതിന്റെ കഷായങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

ഛർദ്ദിയും പിത്തകോപവും (വമി, പിത്ത രോഗങ്ങൾ): ഛർദ്ദിൽ, പിത്തം മൂലം വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന പുകച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന്റെ തിക്ത രസം സഹായിക്കുന്നു.

വാത രോഗങ്ങൾ (വാതനാശനം): വാതം മൂലം ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന, സന്ധിവേദന, മരവിപ്പ് എന്നിവ മാറ്റാൻ ആവലിന്റെ തൊലിയും പ്രത്യേകിച്ച് ഇതിന്റെ വിത്തിൽ നിന്നെടുത്ത എണ്ണയും ('തസ്യ സ്നേഹഃ') ബാഹ്യമായും ആന്തരികമായും ഉപയോഗിക്കാം.

നേത്രരോഗങ്ങൾ (കണ്ണിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ): ശ്ലോകത്തിൽ 'ചക്ഷുഷ്യം' എന്ന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ, കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും നേത്രരോഗങ്ങൾ തടയാനും ആവൽ പ്രയോജനകരമാണ്.

അഗ്നിമാന്ദ്യവും വിശപ്പില്ലായ്മയും: ശ്ലോകത്തിൽ 'രോചനഃ', 'സ്ഥിരദീപ്തിദഃ' എന്ന് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ഭക്ഷണത്തിന് രുചി ഉണ്ടാക്കാനും ദഹനാഗ്നിയെ ഉജ്ജ്വലമാക്കാനും ആവൽ സഹായിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീരും വീക്കവും: ഇതിന്റെ സ്തംഭന ഗുണവും വാതഹര സ്വഭാവവും ശരീരത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലെ നീരും വീക്കവും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

പ്രാദേശിക നാമങ്ങൾ

മലയാളം: ആവൽ, ഞെട്ടാവൽ

ഇംഗ്ലീഷ്: Indian Elm, Jungle Cork Tree, Monkey Biscuit Tree

സംസ്കൃതം: ചിരബിൽവഃ (Chirabilva), പൂതികരഞ്ജഃ (Putikaranja), കരഞ്ജഃ (Karanja), നക്തമാലഃ (Naktamala)

തമിഴ്: ആവൽ (Aaval), അയാ (Aya), ആയാമരം (Aya maram)

തെലുങ്ക്: തപസി (Tapasi), നാമലി (Namali), പെദ്ദ നവിലി (Pedda navili)

കന്നഡ: തപസി (Tapasi), രാസ്ബീജ (Rasbija), ഹൊളിഗെ (Holige)

ഹിന്ദി: ചിൽബിൽ (Chilbil), പാപ്രി (Papri), കാഞ്ചാ (Kancha), ബിജിബന്ദ് (Bijiband)

മറാഠി: വാവള (Vavala), പാപ്രാ (Papra)

ഗുജറാത്തി: കഞ്ചോ (Kancho), വവ്ളി (Vavli)

ബംഗാളി: ചിരോൾ (Chirol)

ആവലിലെ പ്രധാന സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ

ആവൽ മരത്തിന്റെ ഇല, തൊലി, മരം, ഫലം തുടങ്ങിയ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ പലതരം സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ ട്രൈറ്റെർപെനോയിഡുകൾ, സ്റ്റിറോയിഡുകൾ, ഫ്ലേവനോയിഡുകൾ, ടാനിനുകൾ, സപ്പോണിനുകൾ, ആൽക്കലോയിഡുകൾ, ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ, സ്റ്റിറോളുകൾ തുടങ്ങിയ പല വിഭാഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഓരോ ഭാഗത്തും കാണുന്ന ഘടകങ്ങളും അവയുടെ അളവും ഒരുപോലെയല്ല.

ആവലിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്ത പ്രധാന സംയുക്തങ്ങളിൽ Friedelin, Epifriedelinol, β-sitosterol, β-amyrin, Stigmasterol, Hederagenin തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് തൊലിയിലും ഹൃദയമരത്തിലും Friedelin, Epifriedelinol, β-sitosterol തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതായി പഠനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

Holoptelin-A, Holoptelin-B എന്ന പേരിലുള്ള സംയുക്തങ്ങളും Holoptelea integrifoliaയിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഈ സസ്യത്തിന്റെ രാസഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ നേടിയ ഘടകങ്ങളാണിവ.

ഇലകളിലും Hexacosanol, Octacosanol, β-sitosterol, α-amyrin തുടങ്ങിയ സംയുക്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതുകൂടാതെ Betulin, Betulinic acid, 1,4-naphthalenedione, 2-aminonaphthoquinone തുടങ്ങിയവയും സസ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങളും ഫ്ലേവനോയിഡുകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില ഘടകങ്ങൾ കാരണം ആവലിന്റെ വിവിധ extracts-ൽ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കാണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന free radicals-ന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഈ ഗവേഷണഫലങ്ങൾ വിലയിരുത്തുന്നത്.

ആവലിന്റെ തൊലി, ഇല തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള extracts ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ബാക്ടീരിയകൾക്കും ഫംഗസുകൾക്കുമെതിരായ പ്രവർത്തനവും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ ചില പഠനങ്ങളിൽ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം ഫലങ്ങൾ പ്രധാനമായും laboratory പരീക്ഷണങ്ങളിലോ മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിലോ നിന്നുള്ളതാണ്.

ആവലിന്റെ വിത്തിനെക്കുറിച്ചും പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. വിത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന എണ്ണയിൽ വിവിധ ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. Oleic acid, Linoleic acid തുടങ്ങിയ unsaturated fatty acids അവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വിത്തിലെ എണ്ണയുടെ ഘടനയും സസ്യത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലെ രാസഘടനയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി കാണുന്ന ആവൽ മരത്തിനുള്ളിൽ ഒരുപാട് സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. Friedelin, Epifriedelinol, β-sitosterol, β-amyrin, Stigmasterol, Hederagenin, Holoptelin-A, Holoptelin-B തുടങ്ങിയ സംയുക്തങ്ങൾ അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഈ ഘടകങ്ങളിൽ ചിലത് ഒറ്റയ്ക്ക് എടുത്ത് പരീക്ഷിച്ചപ്പോഴും, ആവലിന്റെ extracts ഉപയോഗിച്ചപ്പോഴും വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ ആവലിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചിരബിൽവത്തെക്കുറിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ചില ഗുണങ്ങളോട് സാമ്യമുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആവലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇല, തൊലി, വിത്ത് തുടങ്ങിയ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നെടുത്ത സത്തുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് പല പഠനങ്ങളും നടന്നിട്ടുള്ളത്. അതിൽ പലതും ഇപ്പോഴും ലബോറട്ടറി പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും മൃഗപഠനങ്ങളുടെയും ഘട്ടത്തിലാണ്.

ആവലിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുള്ള ഒരു മേഖല വീക്കം കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനമാണ് (Anti-inflammatory activity). ആവലിന്റെ ഇലയും തൊലിയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ശരീരത്തിലെ inflammatory response കുറയുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം വേദന കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഫലങ്ങൾ എല്ലാ പഠനങ്ങളിലും ഒരുപോലെ ശക്തമായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ ആവൽ വേദനയ്ക്കുള്ള ഉറപ്പായ മരുന്നാണെന്ന് പറയുന്നതിന് മുമ്പ് കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

അണുക്കൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനവും (Antimicrobial activity) ആവലിൽ പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള extracts ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ laboratory പരീക്ഷണങ്ങളിൽ Staphylococcus aureus, Escherichia coli തുടങ്ങിയ ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെയും ചില ഫംഗസുകൾക്കെതിരെയും പ്രവർത്തനം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ നിന്ന് ആവലിന് antimicrobial potential ഉണ്ടെന്ന് പറയാം. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ ചർമ്മരോഗത്തിനുള്ള ചികിത്സയായി ഇതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി ഉറപ്പിച്ചുവെന്ന് അതുകൊണ്ട് മാത്രം പറയാനാവില്ല.

കൃമികൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനവും (Anthelmintic activity) പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആവലിന്റെ ചില extracts ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ ചില parasitic worms-ന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും നിലനിൽപ്പിനെയും ബാധിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിലെ “കൃമിജിത്” എന്ന പരാമർശവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഗവേഷണ മേഖലയാണിത്. മനുഷ്യരിലെ കൃമിരോഗത്തിന് ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഫലപ്രാപ്തി ഉറപ്പിക്കാൻ clinical studies ഇനിയും ആവശ്യമാണ്.

ആവലിന്റെ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനവും പല പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന phenolic compounds, flavonoids തുടങ്ങിയ സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ free radicals-നെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കോശങ്ങളെ oxidative damage-ൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് antioxidant activity പ്രധാനമായും പഠിക്കുന്നത്.

മുറിവ് ഭേദമാകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനവും ആവലിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്ത ചില ഘടകങ്ങളിൽ ഗവേഷകർ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് തൊലിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ചില സംയുക്തങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള cell-based studies-ൽ wound healing-നോട് ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് രസകരമായ ഗവേഷണഫലമാണെങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ മുറിവുണക്കാൻ ആവൽ ഫലപ്രദമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ കൂടുതൽ clinical research ആവശ്യമാണ്.

കരളിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും (Hepatoprotective activity) ആവലിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കിയ ചില extracts ഉപയോഗിച്ച് പരീക്ഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ liver injury-യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില biochemical markers-ൽ മെച്ചം കണ്ടതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. എന്നാൽ മനുഷ്യരിലെ കരൾരോഗങ്ങൾക്ക് ആവൽ ചികിത്സയാണെന്ന് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയാൻ കഴിയില്ല.

പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗവേഷണങ്ങളും ആവലിൽ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ carbohydrate digestion-നുമായി ബന്ധപ്പെട്ട enzymes-ന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും glucose metabolism-നെയും ബാധിക്കുന്ന സാധ്യതകൾ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില positive findings റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പ്രമേഹമുള്ള മനുഷ്യരിൽ ആവൽ ഉപയോഗിച്ച് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നിയന്ത്രിക്കാമെന്ന് ഉറപ്പായി പറയാൻ മതിയായ clinical evidence ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്.

ഇവിടെ ആയുർവേദവും ആധുനിക ശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള ഒരു രസകരമായ ബന്ധം കാണാം. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചിരബിൽവത്തിന് കൃമിഘ്നം, കുഷ്ഠഘ്നം, അർശസിൽ പ്രയോജനം, പ്രമേഹത്തിലെ പ്രയോഗം, വാതശമന സ്വഭാവം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിൽ antimicrobial, anthelmintic, anti-inflammatory, antioxidant തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

ഇതിനെ “ആയുർവേദത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ആധുനിക ശാസ്ത്രം തെളിയിച്ചു” എന്ന് പറയുന്നതിനേക്കാൾ, പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യത്തെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളും വിവിധ രീതിയിൽ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നതാണ് ശരി. ചില കണ്ടെത്തലുകൾ തമ്മിൽ സാമ്യം കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു ചികിത്സയായി ഉറപ്പിക്കാൻ ഇനിയും നല്ല രീതിയിലുള്ള clinical studies ആവശ്യമാണ്.

ആവലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ഗവേഷണങ്ങൾ മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ, നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കാലങ്ങളായി പരിചിതമായിരുന്ന ഈ മരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഴയ അറിവിനും പുതിയ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ആയുർവേദത്തിൽ ആവലിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാൻ അതിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം എന്നിവയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആവൽ അഥവാ ചിരബിൽവം (Holoptelea integrifolia) സംബന്ധിച്ചും ഇത്തരം വിവരണങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

ആവലിന് തിക്തവും കഷായവുമായ രസമാണ് പ്രധാനമായി പറയുന്നത്. തിക്തം എന്നു പറയുന്നത് കയ്പുരസമാണ്. കഷായം തവർപ്പുരസം. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ “തിക്താ തുവരാ” എന്ന പ്രയോഗം ഇതാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ ലഘുവും രൂക്ഷവും പറയപ്പെടുന്നു. ലഘു എന്നത് ശരീരത്തിൽ ഭാരമുണ്ടാക്കാത്ത സ്വഭാവം. രൂക്ഷം എന്നത് അധിക സ്നിഗ്ധതയില്ലാത്ത, വരൾച്ചയുള്ള സ്വഭാവം. ഈ ഗുണങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളുമായുള്ള ദ്രവ്യത്തിന്റെ ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ പ്രധാനമാണ്.

ആവലിന്റെ വിപാകം കടു എന്നാണ് പറയുന്നത്. ഒരു ദ്രവ്യം ദഹിച്ചതിനുശേഷം ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമ ഫലത്തെയാണ് വിപാകം എന്നു പറയുന്നത്. ഭാവപ്രകാശത്തിലെ “കടുപാകിനീ” എന്ന പദം ആവലിന്റെ കടുവിപാകത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

വീര്യം ഉഷ്ണം എന്നാണ് ഗ്രന്ഥവിവരണം. ഭാവപ്രകാശത്തിൽ “വീര്യോഷ്ണാ” എന്നും രാജനിഘണ്ടുവിൽ “കടുരുഷ്ണശ്ച” എന്നും പറയുന്നു. അതായത് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ദ്രവ്യമാണ് ആവൽ.

ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ ആവലിന് കഫ-പിത്തശമന സ്വഭാവവും പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ നമ്മൾ മുകളിൽ പരിശോധിച്ച ഭാവപ്രകാശ–രാജനിഘണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളിൽ കഫപിത്തശമനം എന്നത് നേരിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് ആ വിവരത്തെ ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള വ്യാഖ്യാനമായി കാണേണ്ടതില്ല.

ആവലിന്റെ ഔഷധകർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധുനിക പഠനങ്ങൾ

ആവലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള extracts ഉപയോഗിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലും പല പരീക്ഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. അതിൽ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനം (Anti-inflammatory), ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട Carminative activity, കൃമികൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനം (Anthelmintic activity) തുടങ്ങിയവ പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

കൃമികൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനം പ്രത്യേകമായി ശ്രദ്ധിക്കാവുന്ന ഒന്നാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഭാവപ്രകാശം “കൃമിജിത്” എന്ന് പറയുമ്പോൾ, ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലും ആവലിന്റെ ചില extracts കൃമികൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതു രണ്ടും തമ്മിൽ സാമ്യമുള്ള ഒരു കാര്യമായി കാണാം.

ആവലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സത്തുകൾക്ക് വീക്കം കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനവും ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം ഗവേഷണങ്ങളിൽ പലതും laboratory പരീക്ഷണങ്ങളിലോ മൃഗപഠനങ്ങളിലോ ആണ് നടന്നിട്ടുള്ളത്.

ആവലിന്റെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗവും അളവും

ആയുർവേദ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ആവലിന്റെ തൊലി (Bark) പ്രധാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. തൊലി ഉപയോഗിച്ച് ചൂർണം, കഷായം തുടങ്ങിയ ഔഷധരൂപങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം. ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ തൊലിയുടെ ചൂർണം 3 മുതൽ 5 ഗ്രാം വരെ, കഷായം 50 മുതൽ 100 മില്ലി വരെ, സ്വരസം അഥവാ നീര് 10 മുതൽ 20 മില്ലി വരെ എന്ന അളവുകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ഔഷധത്തിന്റെ അളവ് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. ഉപയോഗിക്കുന്ന സസ്യഭാഗം, ഔഷധത്തിന്റെ രൂപം, രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം, ദേഹപ്രകൃതി എന്നിവ കണക്കിലെടുത്താണ് അളവ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഈ അളവുകളെ പൊതുവായ സ്വയംചികിത്സാ നിർദ്ദേശമായി കാണാതെ, ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഔഷധശാസ്ത്ര സ്രോതസ്സുകളിൽ നൽകിയിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത അളവുകൾ എന്ന നിലയിൽ കാണുന്നതാണ് ഉചിതം.

ആവലിന്റെ ഇളം തണ്ടുകളെക്കുറിച്ച് ഭോജനകുതൂഹലത്തിലെ പരാമർശം

ഭോജനകുതൂഹലം (Bhojana Kutuhalam) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലും ചിരബിൽവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ പരാമർശം കാണാം. അവിടെ ചിരബിൽവത്തിന്റെ ഇളം തണ്ടുകൾ (shoots) ദഹനാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും കഫത്തെ ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി വിവരിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ അഗ്നി എന്നത് ഭക്ഷണം ദഹിപ്പിക്കുന്ന ശരീരശക്തിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ചിരബിൽവത്തിന്റെ ഇളം തണ്ടുകൾ അഗ്നിദീപന സ്വഭാവമുള്ളത് എന്നാണ് ഈ പരാമർശത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അതോടൊപ്പം കഫദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവവും അവയ്ക്ക് പറയുന്നുണ്ട്.

ഇത് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ പറയുന്ന തിക്ത-കഷായ രസം, കടുവിപാകം, ഉഷ്ണവീര്യം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളുമായി ചേർത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ ചിരബിൽവത്തിന്റെ ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തമായൊരു ചിത്രം ലഭിക്കുന്നു.

ആവലിന്റെ ചില ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ആവൽ അഥവാ ചിരബിൽവത്തിന് പലവിധ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. ഉപയോഗിക്കുന്ന സസ്യഭാഗവും രോഗാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് പ്രയോഗരീതിയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകും.

മുറിവുകളിൽ ആവലിന്റെ തൊലിയുടെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

ആവലിന്റെ തൊലി ഉണക്കി പൊടിച്ച് പുതിയ മുറിവുകളിൽ പുറത്തുനിന്ന് വിതറുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗവും ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം. മുറിവിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാനും മുറിവ് ഉണങ്ങുന്നതിനും സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് ഇങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ആവലിന്റെ തൊലിക്ക് കഷായരസം ഉണ്ടെന്ന് ഭാവപ്രകാശം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ കഷായരസത്തിന് സ്തംഭനസ്വഭാവവുമായി ബന്ധമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുറിവുകളിൽ രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള ഈ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തിന് ആയുർവേദീയമായ ഒരു വിശദീകരണം നൽകാൻ കഴിയും.

ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലും ആവലിന്റെ തൊലിയിൽ നിന്നുള്ള ചില extracts മുറിവുണക്കൽ പ്രക്രിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ചില laboratory, cell-based studies-ൽ wound healing-നോട് ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ പുതിയ മുറിവിൽ നേരിട്ട് തൊലി പൊടി വിതറുന്നത് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ സാധാരണ wound-care രീതിക്ക് പകരമാകില്ല. ആഴമുള്ള മുറിവ്, അധിക രക്തസ്രാവം, മൃഗക്കടി, അണുബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ ശരിയായ വൈദ്യചികിത്സ തേടേണ്ടതാണ്.

പ്രമേഹത്തിൽ ആവലിന്റെ തൊലി കഷായം

ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായത്തിന് പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗം പറയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ ആവലിന്റെ തൊലി കഷായം പ്രമേഹാവസ്ഥയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ “പ്രമേഹജിത്” എന്ന പ്രയോഗവും ഇതുമായി ചേർത്തുവായിക്കാം. പ്രമേഹം എന്ന രോഗവിഭാഗത്തിൽ ചിരബിൽവത്തിന് പ്രയോജനമുണ്ടെന്ന് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ തൊലി കഷായത്തിന്റെ അളവ് 50–60 മില്ലി എന്ന രീതിയിൽ നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കേണ്ട അളവായി കാണരുത്. രോഗിയുടെ അവസ്ഥ, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം, കഷായത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധത്തിന്റെ അളവ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് പ്രമേഹമുള്ളവർ നിലവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ നിർത്തി ആവൽ കഷായം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാൻ ചികിത്സ ആവശ്യമുള്ളവർ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഇത്തരം ഔഷധപ്രയോഗം നടത്താവൂ.

രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനായി ആവൽ തൊലി കഷായം

ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായത്തിന് ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളിൽ രക്തശുദ്ധീകരണ സ്വഭാവവും പറയുന്നുണ്ട്. തൊലി കഷായം 30 മുതൽ 40 മില്ലി വരെ അളവിൽ പതിവായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിലെ “രക്തശുദ്ധി” എന്ന പ്രയോഗം ഇന്നത്തെ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്ന ഒരു പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥയെയോ രക്തത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക ഘടകം നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെയോ മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല. ചർമ്മരോഗങ്ങൾ, പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയെ വിലയിരുത്തുന്ന ആയുർവേദപരമായ ആശയങ്ങളുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെട്ടാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ഭാവപ്രകാശത്തിൽ ആവലിന് തിക്തവും കഷായവുമായ രസം പറയുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം രസങ്ങൾക്കും ദോഷസമത്വത്തിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് തൊലി കഷായത്തിന്റെ ഇത്തരം പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളെ ദ്രവ്യഗുണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിലയിരുത്തുന്നത്.

എന്നാൽ 30–40 മില്ലി എന്ന അളവ് ഒരു പൊതുവായ സ്വയംചികിത്സാ നിർദ്ദേശമായി കാണരുത്. കഷായത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, രോഗിയുടെ പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് ഔഷധത്തിന്റെ അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

വിശപ്പില്ലായ്മയ്ക്കും കൃമിരോഗാവസ്ഥകൾക്കും ആവൽ

ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ശീതകഷായം (cold infusion) അല്ലെങ്കിൽ കഷായം 30–40 മില്ലി അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് വിശപ്പില്ലായ്മ കുറയ്ക്കാനും കുടലിലെ കൃമികളെ പുറത്താക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമായി ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിരബിൽവത്തിന് “രോചനഃ” എന്നും “കൃമിജിത്” എന്നും പറയുന്നുണ്ട്. രോചനഃ എന്നത് ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം ഉണ്ടാക്കുകയും രുചി വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് വിശപ്പില്ലായ്മയിലും ഭക്ഷണത്തിന് രുചിയില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലും ഇതിന് പ്രയോഗം പറയപ്പെടുന്നു.

അതുപോലെ “കൃമിജിത്” എന്നത് കൃമികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ സ്വഭാവം എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് കുടലിലെ കൃമികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിൽ ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഔഷധപ്രയോഗം പറയുന്നത്.

ഇവിടെ പറയുന്ന 30–40 മില്ലി എന്നത് ഒരു പ്രത്യേക സ്രോതസ്സിൽ നൽകിയിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗത അളവാണ്. ഇത് എല്ലാവരും സ്വയം ഉപയോഗിക്കേണ്ട അളവായി കാണരുത്.

അർശസിൽ ആവലിന്റെ തൊലി ബാഹ്യപ്രയോഗം

ആവലിന്റെ തൊലി അരച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കല്കം അഥവാ പേസ്റ്റ്, പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന അർശസ് പിണ്ഡത്തിൽ പുരട്ടുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗവും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ “അർശഃ...ജിത്” എന്ന പരാമർശം കാണാം. ഇവിടെ അർശഃ എന്നത് അർശസ് അഥവാ മൂലക്കുരുവിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ജിത് എന്നത് അതിനെ ശമിപ്പിക്കുന്നതോ നിയന്ത്രിക്കുന്നതോ ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്.

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധം അകത്തേക്ക് കഴിക്കുന്നതിനു പുറമേ, ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ പുറത്തുനിന്നും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളും കാണാം. ആവലിന്റെ തൊലി അരച്ച് തയ്യാറാക്കിയ കല്കം പുറത്തുള്ള അർശസ് പിണ്ഡത്തിൽ പുരട്ടുന്നത് അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ബാഹ്യപ്രയോഗമാണ്.

ചൊറി, മുറിവ്, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ആവലിന്റെ തൊലി

ആവലിന്റെ തൊലി അരച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കല്കം അഥവാ പേസ്റ്റ്, ചൊറി, മുറിവുകൾ, മറ്റു ചില ചർമ്മരോഗങ്ങൾ ബാധിച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ പുറത്തുനിന്ന് പുരട്ടുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ “കുഷ്ഠജിത്” എന്ന പരാമർശം ചിരബിൽവത്തിന്റെ ചർമ്മരോഗങ്ങളിലെ പ്രയോഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെ കുഷ്ഠം എന്ന പദം ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു വിശാലമായ ചർമ്മരോഗ വിഭാഗത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്;

തൊലി അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന ഈ പ്രയോഗം ബാഹ്യചികിത്സയുടെ ഭാഗമായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ചൊറി, ചർമ്മത്തിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ, ചില മുറിവുകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രയോഗം നടത്തിയിരുന്നു.

ആവലിന്റെ തൊലിയിൽ കഷായരസം ഉള്ളതായി ഭാവപ്രകാശം പറയുന്നു. കൂടാതെ ആധുനിക പഠനങ്ങളിലും ആവലിന്റെ തൊലിയിൽ നിന്നുള്ള ചില extracts-ന് antimicrobial, anti-inflammatory പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗവും ആധുനിക ഗവേഷണവും തമ്മിൽ ചില സാമ്യങ്ങൾ കാണാം. എന്നാൽ ഇതുകൊണ്ട് ആവലിന്റെ തൊലി എല്ലാ ചർമ്മരോഗങ്ങൾക്കും ഉറപ്പായ ചികിത്സയാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.

നീരും വീക്കവും കുറയ്ക്കാനുള്ള ലേപപ്രയോഗം

ആവലിന്റെ തൊലിയോ ഇലയോ അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന ലേപപ്രയോഗം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതികളിൽ ഒന്നാണ്. തൊലി അല്പം വെള്ളം ചേർത്ത് അരച്ച് കുഴമ്പുപോലെയാക്കി, വീക്കം ഉള്ള ഭാഗത്ത് പുറമേ പുരട്ടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അടികൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ചെറിയ വീക്കം പോലുള്ള അവസ്ഥകളിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള ബാഹ്യപ്രയോഗം പരമ്പരാഗതമായി കാണാം.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ആവലിന് “സ്തംഭനീ” എന്ന ഗുണം പറയുന്നുണ്ട്. അതോടൊപ്പം തിക്തം, കഷായം, ഉഷ്ണവീര്യം എന്നിവയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ ഗുണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പുറമേയുള്ള ചില പ്രയോഗങ്ങളെ ആയുർവേദപരമായി മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

എന്നാൽ വീക്കമുള്ള എല്ലാ അവസ്ഥകൾക്കും ഒരേ രീതിയിൽ ലേപം ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. ശക്തമായ വേദന, ചുവപ്പ്, അമിതമായ ചൂട്, പഴുപ്പ്, വലിയ പരിക്ക് എന്നിവയോടൊപ്പം വീക്കം ഉണ്ടെങ്കിൽ കാരണം കണ്ടെത്തി ചികിത്സിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

വാതവേദനയ്ക്കും സന്ധിവേദനയ്ക്കും ആവൽ തൈലം

രാജനിഘണ്ടുവിൽ “തസ്യ സ്നേഹോതിസ്നിഗ്ധശ്ച വാതഘ്നഃ” എന്ന് പറയുന്നു. ഇവിടെ “തസ്യ സ്നേഹഃ” എന്നത് കരഞ്ജത്തിന്റെ സ്നേഹദ്രവ്യത്തെയാണ്, അഥവാ തൈലത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിന് അതിസ്നിഗ്ധവും വാതഘ്നവുമായ ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു.

വാതസംബന്ധമായ വേദന, ശരീരത്തിലെ വരൾച്ച, കട്ടിപ്പ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദത്തിലെ അഭ്യംഗം പോലുള്ള ബാഹ്യചികിത്സകൾക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആവൽ തൈലം ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങളും വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

സന്ധിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള വേദനയോ പേശികളിലെ കട്ടിപ്പോ ഉള്ള ഭാഗത്ത് തൈലം പുറമേ പുരട്ടി മൃദുവായി അഭ്യംഗം ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. തൈലം വളരെ ചൂടാക്കി ഉപയോഗിക്കേണ്ടതില്ല; ശരീരത്തിന് സഹിക്കാവുന്ന നേരിയ ചൂട് മതിയാകും. അഭ്യംഗത്തിന് ശേഷം ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുന്നത് ചില വാതസംബന്ധമായ പ്രയോഗങ്ങളിൽ പതിവായ രീതിയാണ്.

എന്നാൽ സന്ധിയിൽ പുതിയതായി ഉണ്ടായ ശക്തമായ വീക്കം, ചുവപ്പ്, പരിക്ക്, പനി തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ ചൂടുള്ള തൈലമോ ചൂടുപ്രയോഗമോ സ്വയം ചെയ്യുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ആന്തരികമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ

ആവലിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിച്ചുള്ള കഷായപ്രയോഗങ്ങളും ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. കൃമിരോഗാവസ്ഥകൾ, വിശപ്പില്ലായ്മ, പ്രമേഹം തുടങ്ങിയവയിൽ തൊലി കഷായത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ നമ്മൾ നേരത്തെ കണ്ടതാണ്.

ആവൽ തൈലം എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കുന്നു?

രാജനിഘണ്ടുവിൽ ആവലിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ “തസ്യ സ്നേഹോതിസ്നിഗ്ധശ്ച വാതഘ്നഃ” എന്നൊരു പ്രത്യേക പരാമർശമുണ്ട്. ആവലിന്റെ സ്നേഹദ്രവ്യത്തിന് അതിസ്നിഗ്ധവും വാതഘ്നവുമായ ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം.

ഇവിടെ “സ്നേഹഃ” എന്ന പദം തൈലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. എന്നാൽ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ തൈലം ഏത് ഭാഗത്തുനിന്നാണ് എടുക്കേണ്ടത്, വിത്ത് പിഴിഞ്ഞാണോ തയ്യാറാക്കേണ്ടത് എന്നൊന്നും പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിനാൽ വിത്തിൽ നിന്നുള്ള എണ്ണയും ഔഷധഭാഗങ്ങൾ ചേർത്ത് കാച്ചിയെടുക്കുന്ന തൈലവും വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കണം.

വിത്തിൽ നിന്നുള്ള ആവൽ എണ്ണ

ആവലിന്റെ പഴുത്ത കായ്കളിൽ നിന്ന് വിത്ത് വേർതിരിച്ച് ഉണക്കിയ ശേഷം എണ്ണയെടുക്കുന്ന രീതിയാണ് seed oil extraction. പരമ്പരാഗതമായി എണ്ണയാട്ടുന്ന രീതിയിലോ, ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന oil press പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങളിലോ വിത്തിൽ നിന്ന് എണ്ണ വേർതിരിക്കാം.

വിത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന എണ്ണയ്ക്ക് സ്നിഗ്ധസ്വഭാവമുണ്ട്. രാജനിഘണ്ടുവിലെ “അതിസ്നിഗ്ധഃ”, “വാതഘ്നഃ” എന്നീ പദങ്ങളുമായി ചേർത്താണ് ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത ഗുണം മനസ്സിലാക്കുന്നത്. വാതസംബന്ധമായ ബാഹ്യചികിത്സകളിൽ ഇത്തരം തൈലപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ സ്ഥാനമുണ്ട്.

തൊലിയും ഇലയും ചേർത്ത് ഔഷധതൈലം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി

ആവലിന്റെ തൊലിയോ ഇലയോ ഉപയോഗിച്ച് ഔഷധതൈലം കാച്ചിയെടുക്കുന്ന രീതിയും പരമ്പരാഗത ഔഷധകല്പനയിൽ കാണാം. സാധാരണയായി ഒരു സ്നേഹദ്രവ്യം, ഔഷധദ്രവ്യത്തിന്റെ കഷായം, കൽക്കം എന്നിവ ചേർത്താണ് തൈലം പാകം ചെയ്യുന്നത്.

ആദ്യം ആവലിന്റെ തൊലിയോ ഇലയോ വൃത്തിയാക്കി ചതച്ചെടുക്കാം. അതിൽ നിന്ന് കഷായം തയ്യാറാക്കുന്നു. ഇതോടൊപ്പം കുറച്ച് തൊലിയോ ഇലയോ വെള്ളം ചേർത്ത് നന്നായി അരച്ച് കൽക്കം തയ്യാറാക്കുന്നു.

അതിനുശേഷം അടിസ്ഥാന സ്നേഹദ്രവ്യമായ തൈലത്തിൽ കഷായവും കൽക്കവും ചേർത്ത് മന്ദാഗ്നിയിൽ പാകം ചെയ്യുന്നു. കഷായത്തിലുള്ള ജലാംശം ക്രമേണ വറ്റുകയും കൽക്കം ശരിയായ പാകത്തിലെത്തുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ ശ്രദ്ധയോടെ കാച്ചണം. പാകം പൂർത്തിയായ ശേഷം തണുപ്പിച്ച് അരിച്ചെടുത്ത് സൂക്ഷിക്കാം.

ഇവിടെ കഷായം, കൽക്കം, സ്നേഹദ്രവ്യം എന്നിവയുടെ കൃത്യമായ അളവും പാകലക്ഷണങ്ങളും പ്രധാനമാണ്. അതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ ഏകദേശ അളവിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന എണ്ണയെ ഔദ്യോഗിക ആയുർവേദ തൈലകല്പനയായി കാണരുത്.

ആവലിന്റെ തൊലി, ഇല, വിത്ത് എന്നിവയ്ക്ക് വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവങ്ങളുള്ളതിനാൽ അവ ഉപയോഗിച്ചുള്ള തൈലങ്ങൾക്കും ഒരേ ഗുണവും പ്രയോഗവും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. അതിനാൽ ഏത് ഭാഗം ഉപയോഗിക്കുന്നു, ഏത് രീതിയിൽ തൈലം തയ്യാറാക്കുന്നു, എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

രാജനിഘണ്ടുവിലെ “വാതഘ്നഃ” എന്ന പരാമർശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആവൽ തൈലത്തിന് വാതസംബന്ധമായ ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങളിൽ പരമ്പരാഗത പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് പറയാം. എന്നാൽ ചർമ്മരോഗമോ സന്ധിവേദനയോ ഉള്ളപ്പോൾ സ്വയം തയ്യാറാക്കിയ എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് നല്ലത്.

ആവൽ ചേരുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ അർശസ്സ്, ഉദരരോഗങ്ങൾ, വാതവികാരങ്ങൾ, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള വിവിധ തരം കഷായങ്ങളിലും ആസവങ്ങളിലും ഘൃതങ്ങളിലുമെല്ലാം ആവൽ ഒരു പ്രധാന ഔഷധമായി ചേർത്തു വരുന്നുണ്ട്. അത്തരം ചില പ്രധാന ഔഷധയോഗങ്ങൾ പരിചയപ്പെടാം:

1. പൂതിവൽക്കാസവം (Putivalkasavam)

ആവലിന്റെ തൊലി പ്രധാന ചേരുവയായി വരുന്ന മികച്ചൊരു ആസവമാണിത്. മൂലക്കുരു, ദഹനക്കേട്, ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിളർച്ച, ആമവാതം എന്നിവയുടെ ചികിത്സയിൽ ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതുകൂടാതെ ഉപ്പൂറ്റി വേദന, ഡിസ്‌ക് തെറ്റൽ മൂലമുണ്ടാകുന്ന നടുവേദന, ഉളുക്ക്, പുറംവേദന, പേശിവേദന, പ്രസവശേഷമുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ നടുവേദന എന്നിവയ്ക്കും പൂതിവൽക്കാസവം വളരെ ഫലപ്രദമാണ്.

2. ചിരബിൽവാദി കഷായം (Chiruvilvadi Kashayam)

പൈൽസ്, ഭഗന്ദരം (Fistula) തുടങ്ങിയ രോഗാവസ്ഥകളിൽ കഠിനമായ വേദനയും നീരും കുറയ്ക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ഔഷധമാണിത്. കഷായ രൂപത്തിലും ഗുളിക രൂപത്തിലും ഇത് ലഭ്യമാണ്. ദഹനാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും മലബന്ധം, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ മാറ്റാനും ഇത് സഹായിക്കും.

3. ഇന്ദുകാന്തം കഷായം (Indukantam Kashayam)

പനിയുടെയും വയറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗങ്ങളുടെയും ചികിത്സയിൽ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നാണിത്. കഷായം, ഗുളിക, ഘൃതം (നെയ്യ്) എന്നീ രൂപങ്ങളിൽ ഇത് ലഭ്യമാണ്. ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ, വിശപ്പില്ലായ്മ, വായുകോപം, മലബന്ധം എന്നിവ മാറ്റാൻ ഇത് അത്യുത്തമമാണ്. ഒപ്പം ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും പ്രതിരോധശേഷിയും നൽകാനും ഇത് സഹായിക്കും.

4. ഇന്ദുകാന്താമൃതം (Indukanthamritham)

ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും ക്ഷീണം മാറ്റി ആരോഗ്യം നിലനിർത്തുന്നതിനുമാണ് ഇന്ദുകാന്താമൃതം പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.

5. ഗന്ധർവ്വഹസ്താദി കഷായം (Gandharvahastadi Kashayam)

വിവിധതരം വാതരോഗങ്ങൾ, നടുവേദന, ദഹനക്കേട്, വയറുവീർപ്പ്, മലബന്ധം, വിശപ്പില്ലായ്മ, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ഈ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നു. കഷായ രൂപത്തിലും ഗുളിക രൂപത്തിലും ഇത് ലഭ്യമാണ്.

6. അയസ്കൃതി (Ayaskrithi)

ചർമ്മരോഗങ്ങൾ, പ്രമേഹം, വെള്ളപ്പാണ്ട്, വിളർച്ച, അമിതവണ്ണം, മൂത്രരോഗാണുബാധ, മൂലക്കുരു, വിശപ്പില്ലായ്മ, കുടലിലെ വിരശല്യം എന്നിവയുടെ ചികിത്സയിൽ ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധമാണ് അയസ്കൃതി.

7. ആവിൽതോലാദി ഭസ്മം (Aviltoladi Bhasmam)

ആവലിന്റെ തൊലി ചേർത്ത തയ്യാറാക്കുന്ന പൊടി രൂപത്തിലുള്ള ഔഷധമാണിത്. അസൈറ്റിസ് അഥവാ മഹോദരം (വയറ്റിൽ വെള്ളം കെട്ടിനിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ), ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർവീക്കം എന്നിവയുടെ ചികിത്സയ്ക്കാണ് ഇത് പ്രധാനമായും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നത്.

8. വരണാദി കഷായം (Varanadi Kashayam)

വായുകോപം, ദഹനക്കേട്, വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദന, സൈനസൈറ്റിസ്, മൈഗ്രെയ്ൻ, അമിതവണ്ണം തുടങ്ങിയ പലവിധ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളുടെ ചികിത്സയിൽ വരണാദി കഷായം വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്.

9. മഹാപഞ്ചഗവ്യഘൃതം (Mahapanchagavya Ghritam)

പനി, ചുമ, അപസ്മാരം, അർശസ്സ്, ഫിഷർ, ഫിസ്റ്റുല, കരൾ രോഗങ്ങൾ, വിളർച്ച, മാനസികമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയുടെ ചികിത്സയ്ക്കായി നെയ്യ് അധിഷ്ഠിതമായി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ഔഷധത്തിലും ആവലിന്റെ സത്ത് ചേർക്കുന്നുണ്ട്.

10. ആരഗ്വധാദി കഷായം (Aragvadhadi Kashayam)

പ്രമേഹം, ചൊറി, വട്ടച്ചൊറി, കരപ്പൻ, വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകൾ, പനി, ഛർദ്ദി എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രധാന കഷായങ്ങളിലൊന്നാണിത്.

ചിരുവിൽവം ഉൾപ്പെടുന്ന മറ്റു ഔഷധയോഗങ്ങൾ

ചിരുവിൽവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥസാഹിത്യ അവലോകനങ്ങളിൽ കുഷ്ഠനാശന രസം, അഗർവാദി തൈലം, പിയൂഷവല്ലി രസം, ഗന്ധർവഹസ്താദി ക്വാഥ ചൂർണം തുടങ്ങിയ ചില യോഗങ്ങളിലും ചിരുവിൽവം ഉൾപ്പെടുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഓരോ യോഗത്തിന്റെയും ചേരുവകളും ഔഷധരൂപവും പ്രയോഗവും വ്യത്യസ്തമാണ്. അതിനാൽ പേരിൽ ചിരുവിൽവം ഉണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം ഇവയെല്ലാം ഒരേ രോഗത്തിന് ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് കരുതരുത്.

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഗുണം മാത്രം നോക്കിയല്ല ഔഷധം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ഏത് യോഗത്തിലാണ് അത് ചേർത്തിരിക്കുന്നത്, മറ്റെന്തെല്ലാം ദ്രവ്യങ്ങളാണ് അതിനൊപ്പം ഉള്ളത്, ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ഏത് രീതിയിലാണ് ഔഷധം തയ്യാറാക്കുന്നത് എന്നതെല്ലാം പ്രധാനമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ചിരുവിൽവം അടങ്ങിയ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ രോഗാവസ്ഥയും വ്യക്തിയുടെ ദേഹപ്രകൃതിയും പരിഗണിച്ച് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ | Ayurveda & Ficus religiosa

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 06 Aug 2026 15:34:48 +0000

നമ്മൾ ദിവസവും കാണുന്ന പല മരങ്ങളെയും കുറിച്ച് അധികം ചിന്തിക്കാറില്ല. പക്ഷേ ചില മരങ്ങൾ അങ്ങനെയല്ല. അവയ്ക്ക് പ്രകൃതിയിലും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വൃക്ഷമാണ് അരയാൽ (Ficus religiosa). ക്ഷേത്രപരിസരങ്ങളിലും പഴയ വീടുകൾക്ക് സമീപവും ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലുമെല്ലാം സാധാരണയായി കാണുന്ന ഈ വൃക്ഷം മതപരമായ പ്രാധാന്യത്തിന് മാത്രമല്ല, ആരോഗ്യപരമായും പരിസ്ഥിതിക്കും ഏറെ ഗുണം ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ്.

ആയുർവേദത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അരയാലിന്റെ ഇല, തൊലി, കായ്, വേരുകൾ തുടങ്ങി വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. അതേസമയം ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളും ഈ വൃക്ഷത്തിലെ ചില ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പലർക്കും ഇപ്പോഴും വ്യക്തമായ അറിവില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

ഈ ലേഖനത്തിൽ അരയാൽ മരത്തിന്റെ പ്രധാന ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ, ആയുർവേദത്തിലെ ഉപയോഗങ്ങൾ, പരിസ്ഥിതിക്ക് നൽകുന്ന നേട്ടങ്ങൾ, കൂടാതെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ പരിചയപ്പെടാം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അരയാൽ (അശ്വത്ഥ)

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അശ്വത്ഥം (അരയാൽ) ശീതളഗുണമുള്ളതും കഷായരസമുള്ളതും ഗുരുസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ഒരു ഔഷധവൃക്ഷമായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. വ്രണങ്ങൾ, പിത്തം, കഫം, രക്തദോഷങ്ങൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനും ശരീരകാന്തി വർധിപ്പിക്കുന്നതിനും യോനിശുദ്ധിക്ക് സഹായിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഗുണങ്ങൾ ഇതിന് ഉണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

ശ്ലോകങ്ങൾ

കൈയദേവ നിഘണ്ടു

അശ്വത്ഥഃ ശീതലോ രൂക്ഷഃ കഷായോ ദുര്ജരോ ഗുരുഃ ।।

വ്രണപിത്തകഫാസ്രഘ്നോ വർണ്യോ യോനിവിശോധനഃ ॥

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നായ കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ അരയാലിന്റെ (അശ്വത്ഥം) സ്വഭാവഗുണങ്ങളെയും ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളെയും വിവരിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ശ്ലോകമാണിത്. ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദവും അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ സൂചനകൾ നൽകുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യവരിയിൽ അരയാലിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം എന്നിവയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. അശ്വത്ഥഃ എന്നത് അരയാൽ മരത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശീതലഃ എന്നത് ശീതവീര്യമുള്ളത് എന്നർത്ഥം. അതായത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട് ശമിപ്പിക്കാനും ശീതളത നൽകാനും സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ് ഇതിനുള്ളത്. രൂക്ഷഃ എന്നത് രൂക്ഷഗുണമുള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥം. ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്നിഗ്ധതയും കഫത്തിന്റെ വർധനയും കുറയ്ക്കാൻ ഈ ഗുണം സഹായകമാകുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. കഷായഃ എന്നത് അരയാലിന്റെ പ്രധാന രസമായ തുവർപ്പുരസത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ദുര്ജരഃ എന്നത് ദഹിക്കാൻ അൽപം പ്രയാസമുള്ള സ്വഭാവമുള്ളതും ഗുരുഃ എന്നത് ഗുരുഗുണമുള്ളതും അഥവാ ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് താരതമ്യേന ഭാരമുള്ളതുമായ ഔഷധമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാംവരിയിൽ അരയാലിന്റെ ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. വ്രണപിത്തകഫാസ്രഘ്നഃ എന്നത് സമാസപദമാണ്. ഇവിടെ വ്രണ എന്നാൽ മുറിവുകളും വ്രണങ്ങളും, പിത്ത എന്നാൽ പിത്തദോഷം, കഫ എന്നാൽ കഫദോഷം, അസ്ര എന്നാൽ രക്തമോ രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദോഷങ്ങളോ, ഘ്നഃ എന്നാൽ ശമിപ്പിക്കുന്നത് അല്ലെങ്കിൽ കുറയ്ക്കുന്നത് എന്നിങ്ങനെയാണ് അർത്ഥം. അതായത് വ്രണങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും പിത്തം, കഫം, രക്തദോഷങ്ങൾ എന്നിവ നിയന്ത്രിക്കാനും അരയാൽ സഹായകമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

തുടർന്ന് വരുന്ന വർണ്യഃ എന്ന പദം ശരീരത്തിനും ചർമ്മത്തിനും നല്ല കാന്തി നൽകുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അവസാനമായി യോനിവിശോധനഃ എന്നത് സ്ത്രീജനനേന്ദ്രിയ വ്യവസ്ഥയുടെ ശുദ്ധിയും ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ആയുർവേദ പദമാണ്. യോനിദോഷങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ അരയാലിനും സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന് ഈ ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്, അരയാൽ ഒരു സാധാരണ വൃക്ഷം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ശീതവീര്യം, കഷായരസം, വ്രണശമനശേഷി, പിത്ത-കഫ ശമനഗുണം, രക്തദോഷഹരസ്വഭാവം എന്നിവയുള്ള പ്രധാന ഔഷധസസ്യമായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നുവെന്നതാണ്.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു

അശ്വത്ഥോऽപി സ്മൃതസ്തദ്വദ് രക്തപിത്തകഫാപഹഃ ॥

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകം അരയാലിന്റെ (അശ്വത്ഥം) ഔഷധഗുണങ്ങളെയും മറ്റ് പ്രധാന ഔഷധവൃക്ഷങ്ങളുമായുള്ള സാമ്യതയെയും കുറിച്ച് വളരെ ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ എന്നാൽ കൃത്യമായി വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഒരു ആയുർവേദാചാര്യന്റെ ശൈലിയിൽ ഈ ശ്ലോകത്തിലെ പദാനുപദ അർത്ഥവും അതിന്റെ ചിക്ത്സാപരമായ പ്രാധാന്യവും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗമായ അശ്വത്ഥോऽപി എന്നതിലെ അശ്വത്ഥഃ എന്നാൽ അരയാൽ മരം എന്നും, അപി എന്നാൽ 'കൂടി' അല്ലെങ്കിൽ 'അതുപോലെതന്നെ' എന്നുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. തുടർന്ന് വരുന്ന സ്മൃതഃ എന്ന പദത്തിന് പ്രമാണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു അല്ലെങ്കിൽ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു എന്നാണർത്ഥം. തദ്വത് എന്ന വാക്കിനർത്ഥം 'അതുപോലെ' എന്നാണ്; അതായത് ആയുർവേദത്തിൽ മഹാപഞ്ചമൂലങ്ങളിലോ ക്ഷീരവൃക്ഷങ്ങളിലോ (പാൽമരങ്ങൾ) പെട്ട പേരാൽ, അത്തി മുതലായ മരങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് സമാനമായ ഗുണങ്ങൾ തന്നെയാണ് അരയാലിനും ഉള്ളത് എന്ന് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുകാരൻ ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗം അരയാലിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ദോഷശമന ശേഷിയെയാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. രക്തപിത്തകഫാപഹഃ എന്നത് നാല് പദങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് ചേർന്ന രൂപമാണ്. ഇതിലെ രക്ത എന്നത് ശരീരത്തിലെ രക്തധാതുവിനെയും രക്തം വഴി ഉണ്ടാകുന്ന വികാരങ്ങളെയും, പിത്ത എന്നത് ശരീരത്തിലെ ഉഷ്ണ വീര്യമുള്ള പിത്തദോഷത്തെയും, കഫ എന്നത് കഫദോഷത്തെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തിലുള്ള അപഹഃ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം ഇല്ലാതാക്കുന്നത് അഥവാ നിശേഷം ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന രക്തദൂഷ്യങ്ങൾ, അമിതമായ ചൂടുമൂലമുണ്ടാകുന്ന പിത്തവികാരങ്ങൾ, കഫക്കെട്ട് തുടങ്ങിയവയെ ശമിപ്പിക്കാൻ അരയാൽ അത്യുത്തമമാണെന്ന് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു ഉപദേശിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും മൂക്കിൽ നിന്നോ ശരീരത്തിലെ മറ്റ് ദ്വാരങ്ങളിൽ നിന്നോ രക്തം വരുന്ന രക്തപിത്തം എന്ന അവസ്ഥയ്ക്കും, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിലിനും, രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും അരയാലിന്റെ തൊലിയും ഇലകളും കൊണ്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു

പിപ്പലോ ദുര്ജരഃ ശീതോ ഗുരുസ്തുവരകോ രൂക്ഷോ ।

വർണ്യോ യോനിവിശോധനഃ ॥

പിപ്പലഃ സുമധുരസ്തു കഷായഃ ശീതലശ്ച കഫപിത്തവിനാശീ ।

രക്തദാഹശമനഃ സ ഹി സദ്യോ യോനിദോഷഹരണഃ കില പക്വഃ ॥

ആദ്യത്തെ വരികളിൽ അരയാലിന്റെ പൊതുവായ രസ-ഗുണങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും കുറിച്ചാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ പിപ്പലഃ എന്നാൽ അരയാൽ മരം എന്നാണ് അർത്ഥം. ദുർജരഃ എന്നാൽ ഇത് എളുപ്പത്തിൽ ജീർണിക്കാത്തതും ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അൽപ്പം ഭാരമുള്ളതുമാണ്. ശീതഃ എന്നത് ഇതിൻ്റെ ശീതവീര്യത്തെ കാണിക്കുന്നു, അതായത് ശരീരത്തിന് കുളിർമ നൽകാനുള്ള ശേഷി. ഗുരുഃ എന്നത് ദഹിക്കാൻ അല്പം സമയമെടുക്കുന്ന ഗുരുഗുണത്തെയും, തുവരകഃ എന്നത് ഇതിന്റെ പ്രധാന രസമായ കഷായ അഥവാ തുവർപ്പ് രസത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രൂക്ഷഃ എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ഈർപ്പത്തെയും കഫത്തെയും വറ്റിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന രൂക്ഷഗുണമാണ്. വർണ്യഃ എന്ന പദം ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കവും കാന്തിയും നൽകുന്ന ഔഷധഗുണത്തെ കുറിക്കുന്നു. ശ്ലോകഭാഗം അവസാനിക്കുന്നത് യോനിവിശോധനഃ എന്ന പദത്തോടെയാണ്, ഇതിനർത്ഥം സ്ത്രീകളുടെ ജനനേന്ദ്രിയ വ്യൂഹത്തെയും ഗർഭാശയത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അരയാൽ അത്യുത്തമമാണ് എന്നാണ്.

തുടർന്ന് വരുന്ന ശ്ലോകത്തിൽ അരയാലിൻ്റെ പഴുത്ത പഴത്തിന്റെ (പക്വ ഫലം) പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളെയും അവ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധക്രിയകളെയുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ പിപ്പലഃ എന്ന പദം ഇവിടെ അരയാൽ പഴത്തെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. സുമധുരഃ തു എന്നാൽ ഇത് തികച്ചും മധുരമുള്ളതാണ് എന്നാണ് അർത്ഥം. കഷായഃ എന്നാൽ മധുരത്തോടൊപ്പം ഇതിൽ തുവർപ്പ് രസവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശീതലഃ ച എന്നത് ഈ പഴം ശരീരത്തിന് നല്ല തണുപ്പും കുളിർമയും നൽകുന്നതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. കഫപിത്തവിനാശീ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം ശരീരത്തിലെ പ്രകുപിതമായ കഫ ദോഷത്തെയും പിത്ത ദോഷത്തെയും ഒരുപോലെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇതിന് ശേഷിയുണ്ടെന്നാണ്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് രക്തദാഹശമനഃ എന്നത് രക്തദൂഷ്യങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ എരിച്ചിൽ, ദാഹം എന്നിവയെ അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുണത്തെ കാണിക്കുന്നു. സ ഹി എന്നാൽ അത് തീർച്ചയായും എന്നാണ് അർത്ഥം. സദ്യഃ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം ഉടൻ തന്നെ അഥവാ പെട്ടെന്ന് എന്നാണ്. യോനിദോഷഹരണഃ എന്നാൽ ഗർഭാശയ സംബന്ധിയായ തകരാറുകളെയും ആർത്തവ-യോനി ദോഷങ്ങളെയും നിശേഷം ഇല്ലാതാക്കുന്നത് എന്ന അർത്ഥമാണ്. കില പക്വഃ എന്നത് നന്നായി പഴുത്ത അരയാൽ പഴം ഇത്തരം വിശേഷപ്പെട്ട ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നതിൽ പ്രസിദ്ധമാണ് എന്ന് അടിവരയിടുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, അരയാലിൻ്റെ തൊലിയും ഇലകളും മാത്രമല്ല, നന്നായി പഴുത്ത ഫലവും പിത്ത-കഫ വികാരങ്ങൾക്കും രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ മാറാനും ഗർഭാശയ ആരോഗ്യത്തിനും ആയുർവേദത്തിൽ വളരെ ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്നു.

രാജ നിഘണ്ടു

അശ്വത്ഥവൃക്ഷസ്യ ഫലാനി പക്വാന്യതീവഹൃദ്യാനി ച ശീതലാനി ।

കുർവന്തി പിത്താസ്രവിഷാർതിദാഹവിച്ഛർദിശോഷാരുചിദോഷനാശം ॥

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ വളരെ പ്രമുഖസ്ഥാനമുള്ള രാജനിഘണ്ടുവിൽ അരയാലിന്റെ പഴുത്ത പഴങ്ങളുടെ (പക്വ ഫലം) പ്രത്യേക ഔഷധഗുണങ്ങളെയും രോഗശമന ശേഷിയെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകമാണിത്. ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർത്ഥവും ചികിത്സാപരമായ പ്രാധാന്യവും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ വരിയിൽ അരയാൽ പഴത്തിന്റെ സ്വഭാവ മഹിമകളെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ അശ്വത്ഥവൃക്ഷസ്യ എന്നാൽ അരയാൽ മരത്തിന്റെ എന്നാണ് അർത്ഥം. പക്വാനി ഫലാനി എന്നത് നന്നായി പഴുത്ത പഴങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതീവ എന്നാൽ അത്യധികം അഥവാ വളരെ എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഹൃദ്യാനി എന്നത് മനസ്സിനും ഹൃദയത്തിനും പ്രിയങ്കരവും തൃപ്തികരവും, അതോടൊപ്പം ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് ഉത്തമവുമാണ് എന്ന ഗുണത്തെ കുറിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വരുന്ന ച ശീതലാനി എന്നാൽ ശരീരത്തിന് നല്ല കുളിർമയും തണുപ്പും നൽകുന്ന ശീതവീര്യമുള്ളവയാണ് ഈ പഴങ്ങൾ എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാം വരിയിൽ ഈ പഴങ്ങൾ കഴിക്കുന്നതിലൂടെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഔഷധക്രിയകളെയും അമർച്ച ചെയ്യുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെയുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ കുർവന്തി എന്നാൽ നിവർത്തിക്കുന്നു അഥവാ വിനാശം വരുത്തുന്നു എന്നാണ് അർത്ഥം. തുടർന്ന് വരുന്ന വലിയ സമാസപദത്തിൽ പിത്താസ്ര എന്നത് പിത്തകോപത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന രക്തദൂഷ്യങ്ങളെയും രക്തപിത്തത്തെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വിഷ എന്നത് ശരീരത്തിലെത്തപ്പെടുന്ന വിഷാംശങ്ങളെയും വിഷബാധ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രയാസങ്ങളെയും, ആർത്തി എന്നത് അത്തരം രോഗങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകളെയും ശാരീരിക വേദനകളെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്.

അതുപോലെ ദാഹ എന്നാൽ ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ എരിച്ചിലിനെയും ദാഹത്തെയുമാണ് കാണിക്കുന്നത്. വിച്ഛർദി എന്നത് വമനം അഥവാ ഛർദ്ദിയെയും, ശോഷ എന്നത് പോഷകക്കുറവ് മൂലം ശരീരം മെലിഞ്ഞു ഉണങ്ങിപ്പോകുന്ന ക്ഷയാവസ്ഥയെയും, അരുചി എന്നത് ഭക്ഷണത്തോടുള്ള താത്പര്യമില്ലായ്മയെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശ്ലോകം അവസാനിക്കുന്നത് ദോഷനാശം എന്ന പദത്തോടെയാണ്, ഇതിനർത്ഥം മേൽപ്പറഞ്ഞ എല്ലാ രോഗങ്ങളെയും അസ്വസ്ഥതകളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു അഥവാ ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ, നന്നായി പഴുത്ത അരയാൽ പഴങ്ങൾ കഴിക്കുന്നത് രക്തദൂഷ്യം, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ, വിഷാംശങ്ങൾ, അമിതമായ ദാഹം, ഛർദ്ദി, ക്ഷീണം, അരുചി എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് രാജനിഘണ്ടു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം അരയാൽ ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു, രാജ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ പ്രധാന ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അരയാലിനെ (അശ്വത്ഥം/പിപ്പലം) കുറിച്ച് ഒരേ സ്വഭാവത്തിലുള്ള വിവരണങ്ങളാണ് കാണുന്നത്. ശീതവീര്യം, കഷായരസം, രൂക്ഷഗുണം എന്നിവയുള്ള ഒരു പ്രധാന ഔഷധവൃക്ഷമായാണ് ഇവയിൽ അരയാലിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം വിശകലനം ചെയ്താൽ, അരയാൽ പ്രധാനമായും ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

1. വ്രണങ്ങൾ (മുറിവുകൾ)

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലെ "വ്രണഘ്ന" എന്ന പ്രയോഗം അരയാലിന് വ്രണശമന ഗുണമുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ അരയാലിന്റെ തൊലി, ഇല എന്നിവ വിവിധ വ്രണചികിത്സകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് പഴകിയ വ്രണങ്ങൾ, ഈർപ്പമുള്ള മുറിവുകൾ എന്നിവയിൽ കഷായരസവും രൂക്ഷഗുണവും പ്രയോജനകരമാണെന്നാണ് ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്.

2. പിത്തദോഷം മൂലമുള്ള രോഗങ്ങൾ

മൂന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ആവർത്തിച്ച് പറയുന്ന ഒരു പ്രധാന ഗുണമാണ് പിത്തശമനം. ശരീരത്തിൽ പിത്തം വർധിക്കുമ്പോൾ അമിതമായ ദാഹം, ശരീരചൂട്, എരിച്ചിൽ, വായിൽ കയ്പ്, മൂക്കിൽ നിന്ന് രക്തം വരുക (രക്തപിത്തം) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാകാമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. അരയാലിന്റെ ശീതവീര്യം ഇത്തരം പിത്തപ്രകോപം ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

3. കഫദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവും അരയാലിനെ കഫഹര ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. രൂക്ഷഗുണവും കഷായരസവും ഉള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കഫം കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ കഫദോഷം പ്രബലമായ ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ അരയാലിന് സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

4. രക്തദോഷങ്ങളും രക്തപിത്തവും

"രക്തപിത്തകഫാപഹഃ", "രക്തദാഹശമനഃ", "പിത്താസ്ര..." എന്നീ പ്രയോഗങ്ങൾ അരയാലിന് രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ദോഷാവസ്ഥകളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഗുണമുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രക്തത്തിലും പിത്തത്തിലും ഒരുമിച്ച് ദോഷം വന്നുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അമിതമായ ശരീരചൂടും രക്തദാഹവും അനുഭവപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ അരയാൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

5. ശരീരത്തിലെ ദാഹവും അമിതമായ ചൂടും

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവും രാജ നിഘണ്ടുവും അരയാലിന്റെ പാകമായ ഫലങ്ങളെ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നു. "രക്തദാഹശമനഃ", "ശീതലഃ", "ശീതലാനി" എന്നീ പദങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂടും ദാഹവും കുറയ്ക്കാൻ പഴുത്ത അരയാൽപ്പഴം സഹായകമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പിത്തപ്രകൃതിയുള്ളവരിൽ ശീതവീര്യമുള്ള ഔഷധങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

6. ഛർദ്ദി, വായ് വരൾച്ച, അരുചി

രാജ നിഘണ്ടുവിലെ "വിച്ഛർദി-ശോഷ-അരുചി-ദോഷനാശം" എന്ന പ്രയോഗം വളരെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇതിലൂടെ ഛർദ്ദി, ശരീരത്തിലെ അമിതമായ വരൾച്ച, വായ് വരൾച്ച, വിശപ്പില്ലായ്മ (അരുചി) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പാകമായ അരയാൽപ്പഴം പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തത്തിന്റെ അമിതപ്രകോപം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ദാഹവും അരുചിയും കുറയ്ക്കാൻ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

7. സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

മൂന്ന് നിഘണ്ടുകളിലും "യോനിവിശോധന" അല്ലെങ്കിൽ "യോനിദോഷഹരണ" എന്ന പദങ്ങൾ കാണാം. സ്ത്രീജനനേന്ദ്രിയ വ്യവസ്ഥയുടെ ശുദ്ധിയും ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ അരയാലിനും സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഇതിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക സ്ത്രീരോഗത്തിന്റെ പേര് പറയുന്നില്ല. അതിനാൽ ഇത് പൊതുവായ ആയുർവേദ ഗുണമായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

8. ചർമ്മകാന്തി വർധിപ്പിക്കാൻ

"വർണ്യ" എന്ന പദം കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലും കാണാം. ആയുർവേദത്തിൽ വർണ്യദ്രവ്യങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത് ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക കാന്തിയും ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളെയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അരയാലിനെ ചർമ്മസംരക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ഔഷധയോഗങ്ങളിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്

ഈ നാല് ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഒരുമിച്ച് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്. അരയാലിനെ ഒരു സാധാരണ തണൽമരം എന്ന നിലയിൽ മാത്രമല്ല, ശീതവീര്യമുള്ള, കഷായരസമുള്ള, പിത്ത-കഫ ശമനഗുണമുള്ള, വ്രണശമനശേഷിയുള്ള, രക്തദാഹം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധവൃക്ഷം എന്ന നിലയിലാണ് ആയുർവേദം കാണുന്നത്. അതോടൊപ്പം സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിനും ചർമ്മകാന്തിക്കും പാകമായ ഫലങ്ങളുടെ പോഷകഗുണങ്ങൾക്കും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രത്യേകം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നുണ്ട്.

അരയാലിൽ (Ficus religiosa) അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അരയാലിന്റെ ഗുണങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും വിവരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആധുനിക ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അരയാലിന്റെ ഇല, തൊലി, പഴം, വേരുകൾ എന്നിവയിൽ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണം ചെയ്യാൻ സാധ്യതയുള്ള നിരവധി ജൈവസജീവ രാസസംയുക്തങ്ങൾ (Bioactive Compounds) കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഘടകങ്ങളാണ് അരയാലിന്റെ പല ഔഷധഗുണങ്ങൾക്കും പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണം എന്നാണ് ഗവേഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്.

ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ (Flavonoids)

അരയാലിൽ ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്ന പ്രധാന ആന്റിഓക്സിഡന്റുകളാണ് ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ. ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുത്തുന്ന ഫ്രീ റാഡിക്കലുകളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇവ സഹായിക്കുന്നു. അതിലൂടെ കോശങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും ശരീരത്തിലെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കുന്നതിലും ഇവയ്ക്ക് പ്രധാന പങ്കുണ്ട്.

ടാനിനുകൾ (Tannins)

അരയാലിന്റെ തൊലിയിലും ഇലയിലും ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്ന ഘടകമാണ് ടാനിൻ. ഇതാണ് അരയാലിന് കഷായ അഥവാ തുവർപ്പുരസം നൽകുന്നത്. ടാനിനുകൾക്ക് ചർമ്മത്തെയും മൃദുവായ കലകളെയും സങ്കോചിപ്പിക്കുന്ന (Astringent) സ്വഭാവമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ വ്രണപരിചരണത്തിനും ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കുമായി അരയാൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

സാപ്പോണിനുകൾ (Saponins)

സാപ്പോണിനുകൾ സസ്യങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്ന ജൈവസംയുക്തങ്ങളാണ്. വിവിധ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്ക് പ്രതിരോധശേഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ചില കോശസംരക്ഷണ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും പങ്കുണ്ടാകാമെന്ന് സൂചനകളുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്.

ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ (Phenolic Compounds)

ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ ശക്തമായ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ഗുണമുള്ളവയാണ്. ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും ഓക്സിഡേറ്റീവ് നാശം കുറയ്ക്കാനും ഇവ സഹായിക്കുമെന്ന് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഫ്ലാവനോയിഡുകളോടൊപ്പം ചേർന്നാണ് ഇവയുടെ പ്രവർത്തനം.

സ്റ്റിറോളുകൾ (Plant Sterols)

അരയാലിൽ ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റെറോൾ (β-Sitosterol) പോലുള്ള സസ്യസ്റ്റിറോളുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. സസ്യങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്ന ഈ ഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവിധ മേഖലകളിൽ ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്ക് പങ്കുണ്ടാകാമെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ട്രൈറ്റർപീനോയിഡുകൾ (Triterpenoids)

അരയാലിന്റെ തൊലിയിലും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും ട്രൈറ്റർപീനോയിഡ് വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ചില സംയുക്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. സസ്യങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഇവ രൂപപ്പെടുന്നത്. ഇവയുടെ ഔഷധസാധ്യതയെക്കുറിച്ചും ഗവേഷണങ്ങൾ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ (Glycosides)

അരയാലിൽ ചില ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. സസ്യങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്ന ഈ രാസസംയുക്തങ്ങൾ പല ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളിലും പങ്കാളികളാകുന്നവയാണ്. അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്കും ഒരു പങ്കുണ്ടാകാമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

വിറ്റാമിനുകളും ധാതുക്കളും

അരയാലിന്റെ പഴങ്ങളിൽ ചെറിയ അളവിൽ ചില വിറ്റാമിനുകളും ധാതുക്കളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവ ശരീരത്തിന് പോഷകമൂല്യം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അരയാൽ ഇവയുടെ പ്രധാന സ്രോതസാണ് എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ

അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ഒരു ഘടകം മാത്രമല്ല, ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, ടാനിനുകൾ, ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ, സാപ്പോണിനുകൾ, സസ്യസ്റ്റിറോളുകൾ, ട്രൈറ്റർപീനോയിഡുകൾ, ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ തുടങ്ങി നിരവധി ജൈവസജീവ രാസഘടകങ്ങളുടെ സംയോജിത പ്രവർത്തനമാണുള്ളത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആയുർവേദത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഔഷധവൃക്ഷമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന അരയാൽ, ഇന്ന് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും ഗവേഷകരുടെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധസസ്യമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം അരയാലിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?

നമ്മുടെ പഴക്കമുള്ള ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അരയാലിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന പല ഔഷധഗുണങ്ങളും ഇന്ന് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലി, ഇല, പഴം, വേരുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നിരവധി ഫൈറ്റോകെമിക്കൽ, ഫാർമക്കോളജി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ പലതും ലബോറട്ടറി തലത്തിലും മൃഗപരീക്ഷണങ്ങളിലുമാണ് നടന്നിട്ടുള്ളത്. ഈ പഠനങ്ങളിൽ നിന്ന് അരയാലിന് ചില ശ്രദ്ധേയമായ ഔഷധസാധ്യതകൾ ഉണ്ടെന്ന് ഗവേഷകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

1. പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിന് സഹായകമാകാൻ സാധ്യത

അരയാലിന്റെ തൊലിയുടെയും ഇലകളുടെയും സത്ത് രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചില ലബോറട്ടറി, മൃഗപഠനങ്ങളിൽ ഇൻസുലിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകളുടെ ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില എൻസൈമുകളുടെ പ്രവർത്തനം കുറയ്ക്കാനും അരയാലിന്റെ സത്ത് സഹായിച്ചേക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ ഇതിന്റെ ഫലം സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

2. വീക്കവും വേദനയും കുറയ്ക്കാനുള്ള സാധ്യത

അരയാലിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾക്ക് വീക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രാസപ്രവർത്തനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിവുണ്ടാകാമെന്ന് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വീക്കം, വേദന എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചികിത്സകളിൽ അരയാലിന്റെ സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണങ്ങൾ തുടരുകയാണ്.

3. ചില രോഗാണുക്കൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനം

ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ സത്ത് ചില ബാക്ടീരിയകളുടെയും ഫംഗസുകളുടെയും വളർച്ചയെ തടയാൻ സഹായിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് Staphylococcus aureus, Escherichia coli തുടങ്ങിയ ചില സൂക്ഷ്മാണുക്കൾക്കെതിരായ പ്രവർത്തനമാണ് പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് മനുഷ്യരിലെ അണുബാധകളുടെ ചികിത്സയായി സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടില്ല.

4. ദഹനവ്യവസ്ഥയെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള സാധ്യത

ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ സത്ത് ആമാശയത്തിന്റെ ആന്തരിക പാളിയെ സംരക്ഷിക്കാനും അമിതമായ ആസിഡ് മൂലമുള്ള കേടുപാടുകൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിച്ചേക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദഹനവ്യവസ്ഥയുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ അരയാലിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നു.

5. നാഡീവ്യൂഹ സംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ

അരയാലിലെ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ഘടകങ്ങൾ തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങളെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് നാശത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുകയാണ്. ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ ഓർമ്മശക്തിയിലും നാഡീകോശങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിലും അനുകൂല ഫലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

6. ഹൃദയാരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ

ചില പ്രാഥമിക പഠനങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ സത്ത് രക്തത്തിലെ കൊഴുപ്പിന്റെ അളവിൽ അനുകൂലമായ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയേക്കാമെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഹൃദ്രോഗ പ്രതിരോധത്തിനോ കൊളസ്ട്രോൾ ചികിത്സയ്ക്കോ അരയാൽ ഫലപ്രദമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ നിലവിൽ മതിയായ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ ലഭ്യമല്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ

ആയുർവേദം നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഔഷധവൃക്ഷമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന അരയാൽ ഇന്ന് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ജൈവസജീവ രാസഘടകങ്ങൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണം ചെയ്യാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് നിരവധി ലബോറട്ടറി, മൃഗപഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ നടത്തിയ വലിയ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്. അതിനാൽ അരയാലിന് ശ്രദ്ധേയമായ ഔഷധസാധ്യതകൾ ഉണ്ടെന്ന് ശാസ്ത്രം അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു രോഗത്തിനുള്ള ഉറപ്പായ ചികിത്സയായി ഇതിനെ കണക്കാക്കാൻ കൂടുതൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

അരയാൽ (Ficus religiosa) – സസ്യശാസ്ത്രപരമായ വിവരങ്ങൾ

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Scientific Name): Ficus religiosa L.

കുടുംബം (Family): Moraceae (മൊറേസീ കുടുംബം)

മറ്റ് പേരുകൾ:

സംസ്കൃതം: അശ്വത്ഥ (Ashvattha), പിപ്പല (Pippala)

മലയാളം: അരയാൽ

ഇംഗ്ലീഷ്: Sacred Fig, Peepal Tree, Bo Tree

ഹിന്ദി: പീപൽ (Peepal)

തമിഴ്: அரசு (Arasu)

കന്നഡ: ಅಶ್ವತ್ಥ (Ashwattha)

സസ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ

അരയാൽ ഒരു വലിയ, ഇലപൊഴിയും (Semi-deciduous) വൃക്ഷമാണ്. അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ 20 മുതൽ 30 മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരാൻ കഴിയും. വിശാലമായി പടരുന്ന ശാഖകളും ഇടതൂർന്ന തണലും ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകതകളാണ്.

ഇലകൾ

അരയാലിന്റെ ഇലകൾക്ക് ഹൃദയാകൃതിയാണുള്ളത്. ഇലയുടെ അഗ്രഭാഗം നീണ്ടതും കൂർന്നതുമാണ്. കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ ഇലകൾ പ്രത്യേക രീതിയിൽ ഇളകുന്നത് ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ മറ്റൊരു സവിശേഷതയാണ്.

പൂക്കളും ഫലവും

അരയാലിൽ സാധാരണ മരങ്ങളെപ്പോലെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന പൂക്കൾ ഉണ്ടാകില്ല. പൂക്കൾ സൈക്കോണിയം (Syconium) എന്ന പ്രത്യേക ഫലഘടനയുടെ ഉള്ളിലാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്. പഴുത്ത ഫലങ്ങൾ ചെറുതും വൃത്താകൃതിയിലുള്ളതുമാണ്. ആദ്യം പച്ചനിറത്തിലും പിന്നീട് ധൂമ്രനിറമോ ഇരുണ്ട വയലറ്റ് നിറമോ കലർന്ന നിറത്തിലേക്കും മാറുന്നു. പക്ഷികൾ ഇവ ഭക്ഷിക്കുകയും വിത്തുകൾ വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തൊലിയും ക്ഷീരവും

മരത്തിന്റെ തൊലി ചാരനിറമോ ഇളം തവിട്ടുനിറമോ ആയിരിക്കും. തൊലി, ഇല, കായ എന്നിവ മുറിക്കുമ്പോൾ വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള ക്ഷീരം (Milky Latex) പുറത്തുവരുന്നു. ഈ ക്ഷീരവും തൊലിയും ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധപ്രാധാന്യമുള്ള ഭാഗങ്ങളാണ്.

ആവാസവ്യവസ്ഥ

ഇന്ത്യ, നേപ്പാൾ, ശ്രീലങ്ക, ബംഗ്ലാദേശ്, മ്യാൻമർ എന്നിവയുൾപ്പെടെ ദക്ഷിണേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലാണ് അരയാൽ സ്വാഭാവികമായി വളരുന്നത്. ഉഷ്ണമേഖലാ കാലാവസ്ഥയിൽ നന്നായി വളരുന്ന ഈ വൃക്ഷം വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലും ഈർപ്പമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും ഒരുപോലെ വളരാനുള്ള കഴിവുള്ളതാണ്.

പ്രജനനം

അരയാൽ പ്രധാനമായും വിത്തുകൾ വഴിയാണ് പ്രചരിക്കുന്നത്. പക്ഷികൾ പഴം ഭക്ഷിച്ച് വിത്തുകൾ പല സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും എത്തിക്കുന്നതിനാൽ പഴയ കെട്ടിടങ്ങളുടെയും മതിലുകളുടെയും മറ്റ് മരങ്ങളുടെയും മുകളിലും അരയാൽ മുളച്ചുവരുന്നത് സാധാരണമാണ്.

അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ, അളവ്

ആയുർവേദത്തിൽ അരയാൽ (അശ്വത്ഥം) അതിന്റെ രസം (രുചി), ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം, കർമ്മം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഈ സ്വഭാവങ്ങളാണ് ഏത് രോഗാവസ്ഥയിൽ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത്.

രസം (Rasa)

അരയാലിന് പ്രധാനമായും കഷായ (തുവർപ്പ്) രസവും മധുര രസവും ഉണ്ട്. കഷായരസം ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കഫവും സ്രവങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. മധുരരസം ശരീരത്തിന് പോഷണവും സന്തുലിതാവസ്ഥയും നൽകുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതാണ്.

ഗുണം (Guna)

അരയാലിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ ഗുരു (ഭാരമുള്ളത്), രൂക്ഷം (വരണ്ട സ്വഭാവം) എന്നിവയാണ്. ഗുരുഗുണം കാരണം ഇത് ദഹിക്കാൻ അൽപം സമയം എടുക്കും. രൂക്ഷഗുണം ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്നിഗ്ധതയും കഫത്തിന്റെ വർധനയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വീര്യം (Veerya)

അരയാലിന് ശീതവീര്യം ആണ്. അതായത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട് കുറയ്ക്കാനും പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ് ഇതിന് ഉള്ളത്.

വിപാകം (Vipaka)

അരയാലിന്റെ വിപാകം കടു (കടുരസം) ആണ്. ദഹനത്തിന് ശേഷം ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമപ്രഭാവത്തെയാണ് വിപാകം എന്ന് പറയുന്നത്. കടു വിപാകം കഫദോഷം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു.

കർമ്മം (Karma)

ആയുർവേദപ്രകാരം അരയാലിന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനം കഫ-പിത്ത ശമനം (Kaphapitta Shamaka) ആണ്. അതായത് കഫവും പിത്തവും പ്രകോപിച്ചുണ്ടാകുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ സഹായകമായ ഔഷധമായി ഇതിനെ പരിഗണിക്കുന്നു.

ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ

അരയാലിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഔഷധനിർമാണത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

മരത്തിന്റെ തൊലി (Bark)

ഇളം ഇലകൾ (Tender Leaves)

ക്ഷീരം അഥവാ പാൽ (Latex)

പഴം (Fruit)

രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് ഇവ ഓരോന്നും വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

സാധാരണ ഉപയോഗ അളവ് (Dosage)

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന പൊതുവായ അളവുകൾ ഇവയാണ്.

ചൂർണം (Powder): 3–5 ഗ്രാം

കഷായം (Decoction): 50–100 മില്ലി

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഈ അളവുകൾ പൊതുവായ ആയുർവേദ മാർഗനിർദേശങ്ങളാണ്. പ്രായം, രോഗാവസ്ഥ, ശരീരപ്രകൃതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗം എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിൽ വ്യത്യാസം വരാം. അതിനാൽ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമേ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാവൂ.

അരയാലിന്റെ (അശ്വത്ഥം) പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലും നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിലും അരയാലിന്റെ തൊലി, ഇല, പഴം, ക്ഷീരം (പാൽ) എന്നിവ വിവിധ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങളും ചില ആധുനിക പഠനങ്ങളും അടിസ്ഥാനമാക്കി അരയാലിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

1. മുഖക്കുരു, ബ്ലാക്ക് ഹെഡ്സ്, ചർമ്മത്തിലെ നിറവ്യത്യാസം എന്നിവയ്ക്ക് അരയാലിന്റെ ഇളം ഇല

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) ഇളം ഇലകളും പേരാലിന്റെ (Ficus benghalensis ) ഇളം ഇലകളും ചേർത്ത് അരച്ച് ലേപനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഈ ലേപനം ബ്ലാക്ക് ഹെഡ്സ് (Blackheads), മുഖക്കുരു (Pimples), ചർമ്മത്തിലെ നിറവ്യത്യാസം (Skin Discoloration) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികൾ പറയുന്നു. ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക നിറവും കാന്തിയും വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ബാഹ്യപ്രയോഗമായാണ് ഇത് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അരയാലിന്റെ കഷായരസവും വർണ്യഗുണവും ചർമ്മത്തിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അതേസമയം, ആലിന്റെ ഇലയും ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പ്രധാന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

2. വായ്പുണ്ണിനും മോണവീക്കത്തിനും അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഇളംചൂടുള്ള കഷായം വായ കഴുകാൻ (ഗാർഗിൾ ചെയ്യാൻ) ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

പ്രത്യേകിച്ച് വായ്പുണ്ണ് (Mouth Ulcers), മോണവീക്കം (Gingivitis) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഈ കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഗുണകരമാണെന്ന് ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. അരയാലിന്റെ കഷായരസവും (തുവർപ്പുരസം) രൂക്ഷഗുണവും വായിലെ ശ്ലേഷ്മപടലങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും വീക്കം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമെന്നാണ് ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്.

3. സന്ധിവീക്കത്തിനും സന്ധിവേദനയ്ക്കും അരയാലിന്റെ തൊലി അല്ലെങ്കിൽ വേര് കഷായം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലി അല്ലെങ്കിൽ വേര് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം സന്ധിവീക്കവും (Joint Swelling) സന്ധിവേദനയും (Joint Pain) പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

സാധാരണയായി ഈ കഷായം 50–60 മില്ലി അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില ആയുർവേദ റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നത്. ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അരയാലിന്റെ ശീതവീര്യവും കഷായരസവും കഫ-പിത്ത ശമനഗുണവും സന്ധികളിലെ വീക്കവും അസ്വസ്ഥതയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായകമാകുമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.

4. മുറിവുകൾക്കും ചെറിയ രക്തസ്രാവത്തിനും അരയാലിന്റെ പാൽക്കറ

അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) പാൽക്കറ (Milky Latex) പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിലും നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിലും ബാഹ്യപ്രയോഗമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു ഔഷധഭാഗമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ചെറിയ മുറിവുകളിലും നേരിയ രക്തസ്രാവമുള്ള ഭാഗങ്ങളിലും ഇത് പുരട്ടുന്ന രീതി പലയിടങ്ങളിലും പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.

രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാൻ

പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ പ്രകാരം, ചെറിയ മുറിവുകളിൽ അരയാലിന്റെ പാൽക്കറ പുരട്ടുന്നത് രക്തസ്രാവം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിന് കാരണം അരയാലിന്റെ കഷായ (തുവർപ്പ്) രസവും സ്തംഭന സ്വഭാവവുമാണ് എന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു. കഷായരസം കലകളെ സങ്കോചിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ നേരിയ രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായകമാകുമെന്നാണ് പരമ്പരാഗത വിശ്വാസം.

മുറിവ് ഉണങ്ങാൻ സഹായിക്കുന്നു

അരയാലിന്റെ പാൽക്കറ മുറിവിന്റെ ഭാഗത്ത് പുരട്ടുന്നത് മുറിവ് ഉണങ്ങുന്ന പ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങൾ പറയുന്നു. കൂടാതെ, ചില ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ ക്ഷീരത്തിന് ചില രോഗാണുക്കളുടെ വളർച്ചയെ നിയന്ത്രിക്കാനും മുറിവ് ഭേദമാകുന്ന പ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ മനുഷ്യരിൽ ഇതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പിക്കുന്ന ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്.

ഈ പ്രയോഗം നമ്മൾ മുമ്പ് കണ്ട കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലെ "വ്രണഘ്നഃ" എന്ന വിശേഷണവുമായി യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നതാണ്. ആയുർവേദത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ "വ്രണഘ്നഃ" എന്നത് വ്രണങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാനും മുറിവ് ഭേദമാകുന്ന പ്രക്രിയയെ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന ഔഷധഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

5. പ്രമേഹത്തിനും സ്ത്രീകളുടെ യോനീസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

സാധാരണയായി ഈ കഷായം 50–60 മില്ലി അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില ആയുർവേദ റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

പ്രമേഹത്തിൽ

ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം പ്രമേഹ (മധുമേഹ) ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ചില ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതും ശരീരത്തിന്റെ ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ (Metabolism) സന്തുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുമായ ഔഷധമായാണ് ഇതിനെ ആയുർവേദം വിലയിരുത്തുന്നത്.

6. സ്ത്രീകളുടെ യോനീസംബന്ധമായ ആരോഗ്യത്തിൽ

അരയാലിന് "യോനിവിശോധന", "യോനിദോഷഹരണം" എന്നീ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് കൈയദേവ നിഘണ്ടുവും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവും പരാമർശിക്കുന്നു. ഈ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, സ്ത്രീകളുടെ യോനീസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം ചില പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

7. കഠിനമായ ചുമയ്ക്ക് അരയാലിന്റെ പഴവും തൊലിയും – പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) ഉണക്കിയ പഴത്തിന്റെ പൊടിയോ (Fruit Powder) മരത്തൊലിയുടെ അരപ്പായോ (Bark Paste) തേൻ അല്ലെങ്കിൽ കൽക്കണ്ടം (Sugar Candy) ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധപ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഈ ഔഷധയോഗം കഠിനമായ ചുമ (Severe Cough) ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങൾ പരാമർശിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അരയാലിന്റെ കഷായരസം, ശീതവീര്യം, കഫ-പിത്ത ശമനഗുണം എന്നിവ തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതയും കഫദോഷവും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. തേൻ ചേർക്കുന്നത് ഔഷധത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും തൊണ്ടയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകുന്നതിനുമുള്ള അനുപാനം (Anupana) എന്ന നിലയിലാണ്

8. ചർമ്മരോഗങ്ങൾക്കും രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനുമായി അരയാലിന്റെ തൊലി അല്ലെങ്കിൽ പഴം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) മരത്തടിയുടെ തൊലിയോ പഴമോ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ശീതകഷായം (Cold Infusion / ഹിമം) അല്ലെങ്കിൽ സാധാരണ കഷായം ചില ചർമ്മരോഗങ്ങളിൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

സാധാരണയായി ഈ ഔഷധം 50 മില്ലി അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില ആയുർവേദ റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അരയാലിന്റെ കഷായരസം, ശീതവീര്യം, രക്തപിത്ത ശമനഗുണം എന്നിവ ചർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ സഹായകമാകുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, രക്തദൂഷ്യങ്ങൾ (Rakta Dushti) ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായും അരയാലിനെ ആയുർവേദം പരിഗണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഇതിനെ "രക്തശോധക" (രക്തശുദ്ധീകരണത്തിന് സഹായിക്കുന്ന ഔഷധം) എന്ന നിലയിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

നമ്മൾ മുമ്പ് കണ്ട ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ "രക്തപിത്തകഫാപഹഃ" എന്ന വിശേഷണവും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ "രക്തദാഹശമനഃ" എന്ന പരാമർശവും അരയാലിന്റെ ഈ ഗുണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായി ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു.

9. ആർത്തവ സംബന്ധമായ തകരാറുകൾ (Menstrual irregularities)

സ്ത്രീകളിൽ ആർത്തവചക്രം ക്രമപ്പെടുത്താനും, ആർത്തവസമയത്തുണ്ടാകുന്ന അമിത രക്തസ്രാവം, കഠിനമായ വയറുവേദന എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാനും അരയാൽ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

10. വയറിളക്കം (Diarrhea)

അരയാലിന് സ്വാഭാവികമായി ഉള്ള കഷായ രസം (തുവർപ്പ്) വയറിളക്കത്തെയും വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതകളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

11. അപസ്മാരം (Epilepsy)

തലച്ചോറിലെ നാഡീകോശങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാനും, അപസ്മാരം പോലെയുള്ള നാഡീവ്യൂഹ സംബന്ധിയായ തകരാറുകളിൽ ആശ്വാസം നൽകാനും ഇതിന്റെ ചില ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ സഹായിക്കാറുണ്ട്.

12. ദഹന തകരാറുകൾ (Gastric disturbances)

അസിഡിറ്റി, ഗ്യാസ്ട്രബിൾ, വയറ്റിലെ എരിച്ചിൽ, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, ദഹനക്കേട് എന്നിവ പരിഹരിച്ച് ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ആരോഗ്യത്തോടെ നിലനിർത്താൻ അരയാൽ ഉത്തമമാണ്.

13. വന്ധ്യത (Infertility)

ആൺ-പെൺ പ്രത്യുത്പാദന വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ബലം നൽകാനും, ഗർഭാശയ ബലഹീനതകൾ അകറ്റാനും, പുരുഷന്മാരിൽ ബീജത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ആയുർവേദത്തിൽ അരയാൽ പഴവും തൊലിയും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

14. അണുബാധകൾ (Infectious disorders)

ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിവിധ ബാക്ടീരിയൽ, ഫംഗൽ അണുബാധകളെ തടയാനും രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും അരയാലിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് സാധിക്കും.

15. അരയാലിന്റെ പാൽക്കറ (ക്ഷീരം) – ആയുർവേദത്തിലെ ഉപയോഗം

അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) മരത്തോൽ, വേര്, അല്ലെങ്കിൽ ഫലം (കായ) എന്നിവയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വെളുത്ത പാൽക്കറയെ ക്ഷീരം (Milky Latex) എന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ വിളിക്കുന്നത്. പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഈ ക്ഷീരത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് വാജീകരണ (പ്രത്യുത്പാദന ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന ചികിത്സ) വിഭാഗത്തിൽ ചില ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പരാമർശിക്കുന്നു.

എങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു?

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ ക്ഷീരം 5 മുതൽ 6 തുള്ളിവരെ തേനും നെയ്യും ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധപ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് വൈദ്യൻ ഇതിന്റെ അളവ് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത്.

പുരുഷന്മാരുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ അരയാലിന്റെ ക്ഷീരം ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാനും, ലൈംഗിക ദൗർബല്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ സഹായകമായ ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ ഭാഗമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സാധാരണയായി ഇത് ഒറ്റയ്ക്ക് നൽകുന്നതല്ല, മറ്റ് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുമായി സംയോജിപ്പിച്ചാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ

സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യുത്പാദന ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ആയുർവേദ ചികിത്സകളിലും അരയാലിന്റെ ക്ഷീരം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതായി പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ഗർഭധാരണത്തിന് അനുകൂലമായ ശരീരാവസ്ഥ നിലനിർത്താൻ ലക്ഷ്യമിട്ട ചില വാജീകരണ ഔഷധയോഗങ്ങളിലാണ് ഇതിന് സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

നമ്മൾ നേരത്തെ കണ്ട കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രധാനമായും അരയാലിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം, കർമ്മം എന്നിവയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. അതായത്, ഒരു ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവവും ചികിത്സാപ്രയോജനങ്ങളും പരിചയപ്പെടുത്തുകയാണ് ഈ നിഘണ്ടുകളുടെ ലക്ഷ്യം.

എന്നാൽ ഔഷധം എത്ര അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണം, തേൻ, നെയ്യ് പോലുള്ള അനുപാനങ്ങൾ ചേർക്കണോ, ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിൽ എങ്ങനെ നൽകണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിശദമായ ചികിത്സാവിധികൾ സാധാരണയായി നിഘണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളിൽ കാണാറില്ല.

അരയാലിന്റെ ക്ഷീരം 5–6 തുള്ളി തേനും നെയ്യും ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രയോഗം പ്രധാനമായും പിന്നീടുള്ള ദ്രവ്യഗുണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ആയുർവേദ റഫറൻസ് പുസ്തകങ്ങളിലും ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങളിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതാണ്. ഇത് നമ്മൾ ഇവിടെ ഉദ്ധരിച്ച നിഘണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളിൽ നേരിട്ട് പരാമർശിച്ചിട്ടില്ല.

അതുകൊണ്ട് നിഘണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത് അരയാലിന് യോനിവിശോധന, യോനിദോഷഹരണം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാണ്. എന്നാൽ ക്ഷീരം, തേൻ, നെയ്യ് എന്നിവ ചേർത്തുള്ള പ്രത്യേക ഔഷധയോഗം പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട ചികിത്സാപ്രയോഗമായാണ് കാണേണ്ടത്.

16. ഗർഭകാലത്ത് അരയാലിന്റെ തൊലിയുടെ ഉപയോഗം

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ അരയാലിന്റെ (Ficus religiosa) തൊലികൊണ്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം ഗർഭിണികളിൽ ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്. ഗർഭാശയപേശികൾക്ക് (Uterine muscles) ബലം നൽകാനും, ഗർഭം പൂർണകാലം വരെ സുരക്ഷിതമായി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കാനുമാണ് ഈ പ്രയോഗം ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്നത്.

എന്നിരുന്നാലും, ഈ ഉപയോഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഗർഭകാലത്ത് അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതവും ഫലപ്രദവുമാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്ന ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള ആധുനിക ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പരിമിതമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ഗർഭകാലത്ത് ഏതെങ്കിലും ഔഷധസസ്യം, പ്രത്യേകിച്ച് അരയാലിന്റെ തൊലിക്കഷായം, സ്വയം ഉപയോഗിക്കരുത്. യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയും പ്രസവ-സ്ത്രീരോഗ വിദഗ്ധന്റെയും നിർദേശപ്രകാരവും മേൽനോട്ടത്തിലുമാത്രമേ ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

അരയാൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ചില പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

നാൽപ്പാമരാദി തൈലം (Nalpamaradi Tailam)

ആയുർവേദത്തിലെ നാൽപ്പാമരങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന നാല് ക്ഷീരവൃക്ഷങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അരയാൽ. അരയാലിന്റെ തൊലി ഉൾപ്പെടെയുള്ള നാൽപ്പാമരങ്ങളുടെ തൊലി ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ഔഷധതൈലമാണ് നാൽപ്പാമരാദി തൈലം. ചർമ്മസംരക്ഷണം, ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക കാന്തി നിലനിർത്തൽ എന്നിവയ്ക്കായി ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പഞ്ചവൽകാദി കേരതൈലം (Panchavalkadi Kera Tailam)

പഞ്ചവൽകലം എന്നറിയപ്പെടുന്ന അഞ്ച് ക്ഷീരവൃക്ഷങ്ങളുടെ തൊലി പ്രധാന ഘടകമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധതൈലമാണ് ഇത്. അരയാലിന്റെ തൊലിയും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി വ്രണപരിചരണത്തിനും ചർമ്മത്തിലെ ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

അരിമേദാദി തൈലം (Arimedadi Tailam)

വായുടെയും മോണയുടെയും ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ തൈലമാണിത്. വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങളോടൊപ്പം അരയാലിന്റെ തൊലിയും ചില അംഗീകൃത ഫോർമുലേഷനുകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വായ്പുണ്ണ്, മോണയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പഞ്ചവൽകല അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള മറ്റ് ഔഷധങ്ങൾ

അരയാൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പഞ്ചവൽകലം അല്ലെങ്കിൽ നാൽപ്പാമരം സംയോജനം അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന മറ്റ് ചില ആയുർവേദ തൈലങ്ങളിലും ലേപങ്ങളിലും കഷായങ്ങളിലും അരയാലിന്റെ തൊലി ഒരു ഘടകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. രോഗാവസ്ഥയും ഔഷധയോഗവും അനുസരിച്ച് ഈ സംയോജനങ്ങൾ വ്യത്യാസപ്പെടാം.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളുടെ ചേരുവകൾ അംഗീകൃത ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കും നിർമ്മാതാക്കൾക്കും അനുസരിച്ച് ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ ഓരോ ഔഷധത്തിന്റെയും ഔദ്യോഗിക ഫോർമുലേഷൻ പരിശോധിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

മഞ്ജിഷ്ഠാദി തൈലം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ആയുർവേദ വിശദീകരണം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 04 Aug 2026 05:42:23 +0000

ചർമ്മത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ചൊറിച്ചിൽ വരാറുണ്ടോ? മുഖത്ത് കറുത്ത പാടുകളോ അലർജിയോ മാറാതെ നിൽക്കാറുണ്ടോ? അതിനൊപ്പം തലയിൽ എപ്പോഴും ഒരു പുകച്ചിലും ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള തലവേദനയും ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ശരിക്കും അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കും.

ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നോക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂടും രക്തത്തിലെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയും ഇതിന് പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്നായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ വർഷങ്ങളായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധ തൈലമാണ് മഞ്ജിഷ്ഠാദി തൈലം (Manjishtadi Thailam).

പേരിൽ തന്നെയുള്ളതുപോലെ, മഞ്ചിഷ്ട എന്ന ഔഷധസസ്യമാണ് ഈ തൈലത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനും തലയ്ക്ക് കുളിർമ നൽകുന്നതിനും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇതിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇത് വെറുമൊരു എണ്ണ മാത്രമല്ല, ശരീരത്തിനും ചർമ്മത്തിനും ഒരുപോലെ ആശ്വാസം നൽകാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പാരമ്പര്യ ഔഷധക്കൂട്ടാണ്.

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏതൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാം? ശരിയായ രീതിയിൽ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം? ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ലളിതമായി പരിചയപ്പെടാം.

ആയുർവേദ ചികിത്സാരംഗത്ത്, പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമാണ് സഹസ്രയോഗം (Sahasrayogam). ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കണം, ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങളിൽ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ക്രമമായി വിവരിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഗ്രന്ഥമാണിത്.

സാധാരണക്കാരന് മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞാൽ, ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിന്റെയും ഉപയോഗത്തിന്റെയും ഒരു കൈപ്പുസ്തകം (Handbook) എന്നുതന്നെ സഹസ്രയോഗത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാം.

'സഹസ്രയോഗം' എന്ന പേരിന്റെ അർത്ഥം

സഹസ്രം – ആയിരം (1000)

യോഗം – ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ അല്ലെങ്കിൽ മരുന്ന് നിർമ്മാണ രീതികൾ

ആയിരത്തിലധികം ഔഷധയോഗങ്ങളും അവയുടെ തയ്യാറാക്കൽ രീതികളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനാലാണ് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന് 'സഹസ്രയോഗം' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

സഹസ്രയോഗത്തിൽ എന്തൊക്കെയുണ്ട്?

ഇന്ന് ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ നിർദേശിക്കുന്നതും മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിൽ ലഭ്യമാകുന്നതുമായ നിരവധി പ്രശസ്ത ആയുർവേദ മരുന്നുകളുടെ അടിസ്ഥാന നിർമാണവിധി ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണാം. അവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്:

കഷായങ്ങൾ

തൈലങ്ങൾ

ചൂർണ്ണങ്ങൾ

ലേഹ്യങ്ങൾ

ഘൃതങ്ങൾ (ഔഷധ നെയ്യ്)

അസവാരിഷ്ടങ്ങൾ

ഗുളികകൾ

ഇവയുടെ ചേരുവകൾ, അളവുകൾ, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, ഉപയോഗിക്കേണ്ട രോഗങ്ങൾ, അനുയോജ്യമായ അനുപാനം (തേൻ, പാൽ, ചെറുചൂടുവെള്ളം തുടങ്ങിയവ) എന്നിവയെക്കുറിച്ചും ഗ്രന്ഥത്തിൽ വ്യക്തമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ ഓരോ ഔഷധവും വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ദോഷങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചും വിശദീകരിക്കുന്നു.

കേരളീയ ആയുർവേദത്തിലെ പ്രാധാന്യം

കേരളത്തിലെ ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയുമായി ഏറെ അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ഗ്രന്ഥമാണ് സഹസ്രയോഗം. ഇന്നും വൈദ്യന്മാർ ചികിത്സയിൽ വ്യാപകമായി ആശ്രയിക്കുന്ന നിരവധി ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ പ്രാഥമിക സ്രോതസ്സായി ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നു.

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം, ധന്വന്തരം കഷായം, ഇന്ദുകാന്തം കഷായം, ചിഞ്ചാദി തൈലം തുടങ്ങി നമ്മൾ സുപരിചിതമായ നിരവധി ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളുടെ നിർമാണവിധി സഹസ്രയോഗത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളുടെ "റെസിപ്പി ബുക്ക്" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഗ്രന്ഥമാണ് സഹസ്രയോഗം. എന്നാൽ ഇത് ഒരു സാധാരണ പാചകപുസ്തകമല്ല; നൂറ്റാണ്ടുകളായി വൈദ്യന്മാർ ചികിത്സാരംഗത്ത് ആശ്രയിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രാമാണിക ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സഹസ്രയോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾക്ക് ഇന്നും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

സഹസ്രയോഗത്തിൽ പറയുന്ന മഞ്ജിഷ്ടാദി തൈലം

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രശസ്ത ഗ്രന്ഥമായ സഹസ്രയോഗം (തൈലപ്രകരണം, ശ്ലോകം 42) മഞ്ജിഷ്ടാദി തൈലത്തിന്റെ ഘടകങ്ങളും ഔഷധഗുണങ്ങളും ഇപ്രകാരം വിവരിക്കുന്നു.)

മഞ്ചിഷ്ടാഞ്ജനസാരിവാബ്ദകടുകാതക്കോലജാതീഫലൈഃ ।

ശ്രീകണ്ഠത്രിഫലാജടാതഗരരുഗ്യഷ്ടീചാതുർജാതകൈഃ ॥

സോശീരാഗുരുചോരയുഗ്മമൃഗനാഭിന്ദുത്പലാംഭോബിസൈഃ ।

തൈലം നേത്രശിരോർത്തിഹാരി സപയഃസിദ്ധം കുമാരീരസേ ॥

സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഈ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകത്തിൽ മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലത്തിന്റെ ഔഷധച്ചേരുവകൾ, പാകവിധി, പ്രധാന ചികിത്സാഗുണങ്ങൾ എന്നിവ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. സംസ്കൃത ശ്ലോകങ്ങൾ വളരെ കുറച്ച് വാക്കുകളിൽ വലിയ ആശയങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓരോ പദവും പ്രത്യേകം പരിശോധിച്ചാൽ ഈ തൈലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

മഞ്ചിഷ്ടാഞ്ജനസാരിവാബ്ദകടുകാതക്കോലജാതീഫലൈഃ

ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം തൈലത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. മഞ്ചിഷ്ഠ രക്തശോധനത്തിനും ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനും പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധമാണ്. അഞ്ജനം നേത്രചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധദ്രവ്യത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സാരിവ (നന്നാറി) ശരീരത്തിന് ശീതളത നൽകുകയും രക്തദോഷങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അബ്ദ എന്നത് മുസ്ത (മുത്തങ്ങ)യാണ്. കടുക കടുകരോഹിണിയെയും, തക്കോല തക്കോലത്തെയും, ജാതീഫലം ജാതിക്കയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർന്നാണ് തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന ഔഷധാടിസ്ഥാനം രൂപപ്പെടുന്നത്.

ശ്രീകണ്ഠത്രിഫലാജടാതഗരരുഗ്യഷ്ടീചാതുർജാതകൈഃ

ഈ ഭാഗത്തിൽ കൂടുതൽ സുഗന്ധവും ഔഷധഗുണവുമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ശ്രീകണ്ഠം ചന്ദനത്തെയും, ത്രിഫല ഹരീതകി (കടുക്ക), വിഭീതകി (താന്നിക്ക), ആമലകി (നെല്ലിക്ക) എന്നിവയുടെ സംയോജനത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ജടാ ജടാമാംസിയെയും, തഗരം തഗരത്തെയും, യഷ്ടീ യഷ്ടിമധുവിനെയും (അതിമധുരം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ചാതുർജാതം ഏലം, കറുവപ്പട്ട, തേജപത്രം, നാഗകേശരം എന്നീ നാല് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടാണ്. ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾ തൈലത്തിന് സുഗന്ധവും ശമനഗുണവും നൽകുന്നു.

സോശീരാഗുരുചോരയുഗ്മമൃഗനാഭിന്ദുത്പലാംഭോബിസൈഃ

മൂന്നാം ഭാഗത്തിൽ തൈലത്തിന് ശീതളഗുണവും സുഗന്ധവും നൽകുന്ന നിരവധി ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളാണ് പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'സോശീര' എന്നാൽ രാമച്ചവും (ഉശീരം), 'അഗുരു' എന്നാൽ അകിലുമാണ്. 'ചോരയുഗ്മം' എന്നാൽ ചോരകം, കച്ചോളം എന്നീ രണ്ട് ഔഷധങ്ങളും, 'മൃഗനാഭി' എന്നാൽ കസ്തൂരിയുമാണ്. അടുത്ത പദമായ 'ഇന്ദുത്പലം' എന്നതിലെ 'ഇന്ദു' എന്നാൽ കർപ്പൂരവും, 'ഉത്പലം' എന്നാൽ നീലത്താമരയെയോ (കരിങ്കൂവളം) ആണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതുപോലെ 'അംഭോബിസം' എന്നതിൽ 'അംഭസ്സ്' എന്നാൽ ഇരുവേലിയും, 'ബിസം' എന്നാൽ താമരയുടെ തണ്ടുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് തൈലത്തിന് സവിശേഷമായ ശീതളതയും പിത്തശമന ശേഷിയും നൽകുന്നത്.

ഈ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ തൈലത്തിന് സുഗന്ധവും ശീതളസ്വഭാവവും നൽകുന്നതോടൊപ്പം, ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രപ്രകാരം പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും ശിരസ്സിനും നേത്രങ്ങൾക്കും ആശ്വാസം നൽകാനും സഹായിക്കുന്നവയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

തൈലം നേത്രശിരോർത്തിഹാരി സപയഃസിദ്ധം കുമാരീരസേ

അവസാന വരിയിൽ തൈലത്തിന്റെ തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും പ്രധാന ഗുണവും വ്യക്തമാക്കുന്നു. കുമാരീരസേ എന്നത് കറ്റാർവാഴയുടെ നീരിനെയും, സപയഃ എന്നത് പാലിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടും ചേർത്ത് എള്ളെണ്ണയിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് പാകം ചെയ്താണ് മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം തയ്യാറാക്കുന്നത്.

നേത്രശിരോർത്തിഹാരി എന്ന പദം ഈ തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന ഔഷധഗുണം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതായത്, കണ്ണിനും തലയ്ക്കും ഉണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ, പുകച്ചിൽ, ദാഹം, പിത്തജന്യ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഈ തൈലം സഹായകമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥകാരൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങൾക്കും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കുമാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്?

സഹസ്രയോഗത്തിൽ മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലത്തെ "നേത്രശിരോർത്തിഹാരി" എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത്, കണ്ണിനെയും ശിരസ്സിനെയും ബാധിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന തൈലമെന്നാണ് ഗ്രന്ഥം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഇതുകൂടാതെ, ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗത്തിൽ താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിലും ഈ തൈലം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദനയും ചില മൈഗ്രേൻ അവസ്ഥകളും

പിത്തദോഷം വർധിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തലവേദന, തലയിലെ അമിതചൂട്, തലയ്ക്ക് ഭാരമുള്ള തോന്നൽ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ വൈദ്യോപദേശപ്രകാരം മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം തേച്ചുകുളിക്കുന്നത് ആശ്വാസം നൽകാൻ സഹായകമാകാം. ചില മൈഗ്രേൻ രോഗികളിലും ഇത് ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

കണ്ണിലെ ചൂട്, എരിച്ചിൽ, പുകച്ചിൽ

ദീർഘനേരം കമ്പ്യൂട്ടറിലോ മൊബൈലിലോ ജോലി ചെയ്യുന്നതുമൂലമോ അമിതമായ ശരീരചൂട് മൂലമോ ഉണ്ടാകുന്ന കണ്ണിലെ പുകച്ചിൽ, എരിച്ചിൽ, ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ ശിരോഅഭ്യംഗത്തിനായി ഈ തൈലം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഉറക്കക്കുറവും മാനസിക അസ്വസ്ഥതയും

തഗരം, ജടാമാംസി തുടങ്ങിയ ശാന്തികരമായ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ, ശിരോഅഭ്യംഗത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ആശ്വാസം ലഭിക്കാനും നല്ല ഉറക്കം ലഭിക്കാൻ സഹായിക്കാനും ഇത് ഉപകരിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ കരുതപ്പെടുന്നു.

ചില ചർമ്മസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ

മഞ്ജിഷ്ഠ, സാരിവ, ചന്ദനം, കുമാരി തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ പരിഗണിച്ച്, പിത്ത-രക്തദോഷങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ ബാഹ്യപ്രയോഗത്തിനായി ഈ തൈലം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ ഉപയോഗം സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഫലശ്രുതിയല്ല, മറിച്ച് ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രത്തെയും ചികിത്സാപ്രയോഗത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.

തലയോട്ടിയിലെ അമിതചൂടും അസ്വസ്ഥതയും

തലയോട്ടിയിൽ അമിതമായ ചൂട്, പുകച്ചിൽ, അസ്വസ്ഥത എന്നിവ അനുഭവപ്പെടുന്നവർക്ക് ശീതളഗുണമുള്ള തൈലമായി മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പിത്തപ്രകൃതിയുള്ളവരിൽ ശിരോഅഭ്യംഗത്തിനായി വൈദ്യോപദേശപ്രകാരം ഇത് തിരഞ്ഞെടുക്കാറുണ്ട്.

ത്രിദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം

ആയുർവേദ ദൃഷ്ടിയിൽ മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം പ്രധാനമായും വാതദോഷത്തെയും പിത്തദോഷത്തെയും സമതുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധതൈലമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തം വർധിക്കുന്നതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന തലയിലെ ചൂട്, കണ്ണിലെ എരിച്ചിൽ, ശിരസ്സിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് പ്രയോജനകരമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു

ചുരുക്കത്തിൽ

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം പ്രധാനമായും കണ്ണിനും ശിരസ്സിനും ഉണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനായി സഹസ്രയോഗത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പാരമ്പര്യ ആയുർവേദ ഔഷധതൈലമാണ്. കൂടാതെ, ഇതിലെ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ ദ്രവ്യഗുണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, പിത്തദോഷം, ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട്, ചില ചർമ്മസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ എന്നിവയിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ സഹായകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. എന്നാൽ രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും വ്യക്തിയുടെ പ്രകൃതിയും അനുസരിച്ച് ഉപയോഗരീതി മാറുന്നതിനാൽ, ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരമാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം ചർമ്മത്തിന് നിറം വർധിപ്പിക്കുമോ?

സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും പല വെബ്‌സൈറ്റുകളിലും മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം ചർമ്മത്തിന്റെ നിറം വർധിപ്പിക്കുന്ന തൈലമാണ് എന്ന രീതിയിൽ പ്രചരിക്കുന്നത് കാണാം. എന്നാൽ സഹസ്രയോഗത്തിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അത്തരമൊരു പരാമർശം ഇല്ല. ഗ്രന്ഥം വ്യക്തമായി പറയുന്നത് "നേത്രശിരോർത്തിഹാരി" എന്ന ഗുണത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

മഞ്ജിഷ്ഠ, സാരിവ, ചന്ദനം, കുമാരി തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ ചർമ്മത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരമാണെന്ന് ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രത്തിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ, ചില ചർമ്മസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക തിളക്കത്തിലും ആരോഗ്യത്തിലും മാറ്റം അനുഭവപ്പെടാം. എന്നാൽ "ചർമ്മത്തിന്റെ നിറം വർധിപ്പിക്കുന്നു" എന്ന അവകാശവാദം ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിന്നോ സഹസ്രയോഗത്തിന്റെ ഫലശ്രുതിയിൽ നിന്നോ നേരിട്ട് ലഭിക്കുന്നതല്ല.

അതിനാൽ, മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലത്തെ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറം വർധിപ്പിക്കുന്ന സൗന്ദര്യവർധക തൈലം എന്നതിലുപരി, കണ്ണിനും ശിരസ്സിനും ഗുണകരമായ ഒരു പാരമ്പര്യ ആയുർവേദ ഔഷധതൈലം എന്ന നിലയിലാണ് സഹസ്രയോഗം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്.

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം?

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം ബാഹ്യപ്രയോഗത്തിനായി (External Use) മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധതൈലമാണ്. സാധാരണയായി തലയിൽ ആവശ്യത്തിന് തേച്ച് കുറച്ചുസമയം കഴിഞ്ഞ് ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കാം. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യവും അനുസരിച്ച് ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

ചില പ്രത്യേക ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് തർപ്പണം (Tarpana) പോലുള്ള ചികിത്സകളിൽ, ആവശ്യമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ വൈദ്യരുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഈ തൈലം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

ബാഹ്യപ്രയോഗത്തിൽ മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലത്തിന് ഗുരുതരമായ പാർശ്വഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാ ഔഷധങ്ങളെയും പോലെ ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും ചില മുൻകരുതലുകൾ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ബാഹ്യപ്രയോഗത്തിന് മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

കണ്ണിനുള്ളിലോ വായിലോ മറ്റ് ആന്തരിക അവയവങ്ങളിലോ എത്താതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.

കുട്ടികളുടെ കൈവശം എത്താത്ത സ്ഥലത്ത് സൂക്ഷിക്കുക.

നേരിട്ട് സൂര്യപ്രകാശം ഏൽക്കാത്ത, തണുത്തതും വരണ്ടതുമായ സ്ഥലത്ത് സൂക്ഷിക്കുക.

എന്തെങ്കിലും അലർജിയോ അസ്വസ്ഥതയോ അനുഭവപ്പെട്ടാൽ ഉപയോഗം നിർത്തി ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടുക.

എത്രകാലം ഉപയോഗിക്കാം?

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം ബാഹ്യപ്രയോഗത്തിനായി ദീർഘകാലം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ആയുർവേദ ഔഷധതൈലമായാണ് പൊതുവെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ തുടർച്ചയായി ദീർഘനാൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം തുടരുന്നതാണ് ഉചിതം.

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

ഇന്ന് നിരവധി പ്രമുഖ ആയുർവേദ കമ്പനികൾ മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം നിർമ്മിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ വാങ്ങുമ്പോൾ വിശ്വാസ്യതയുള്ള ബ്രാൻഡുകളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. കൂടാതെ, ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ നിർമാണ തീയതി, കാലാവധി, നിർമ്മാതാവിന്റെ വിവരങ്ങൾ, ചേരുവകൾ എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

ഓൺലൈനായി വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്ന ലിങ്കുകൾ വഴി വിവിധ ബ്രാൻഡുകളുടെ മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലം താരതമ്യം ചെയ്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കാം.

👉 ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ഏറ്റവും പുതിയ വിലയും ഓഫറുകളും പരിശോധിക്കാം.

📖 ബന്ധപ്പെട്ട ലേഖനം:

മഞ്ചിഷ്ടാദി തൈലത്തിന്റെ പ്രധാന ഔഷധച്ചേരുവയാണ് മഞ്ജിഷ്ഠ. ഈ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ, ആയുർവേദത്തിലെ പ്രാധാന്യം, ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്നിവ വിശദമായി അറിയാൻ "മഞ്ജിഷ്ഠ – സമ്പൂർണ്ണ ആയുർവേദ ഗൈഡ്" വായിക്കൂ

(Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ചികിത്സാ അറിവുകൾ, ലഭ്യമായ റഫറൻസ് വിവരങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസപരമായ ഉള്ളടക്കമാണ്. ഇവ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമായി കണക്കാക്കരുത്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ആയുർവേദ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ. നിങ്ങൾക്ക് നിലവിൽ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ, ഗർഭിണിയാണെങ്കിൽ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മയാണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഉൽപ്പന്നം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിർബന്ധമായും ഒരു രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ ഉപദേശം തേടുക.

ഈ വെബ്സൈറ്റിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചില ഉൽപ്പന്ന ലിങ്കുകൾ Affiliate Links ആയിരിക്കാം. അത്തരം ലിങ്കുകൾ വഴി നിങ്ങൾ ഉൽപ്പന്നം വാങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് അധിക ചെലവൊന്നും വരാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ലഭിച്ചേക്കാം. ഇത് ഗവേഷണാധിഷ്ഠിതവും വിശ്വസനീയവുമായ ഉള്ളടക്കം തുടർന്നും തയ്യാറാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം ആയുർവേദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വസനീയമായ വിവരങ്ങൾ വായനക്കാരിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നതാണ്. സ്വയം ചികിത്സ നടത്തുന്നതിനുപകരം, ഓരോ രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും യോഗ്യനായ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ നിർദേശമാണ് എപ്പോഴും സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.

നരസിംഹ രസായനം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ചേരുവകൾ | Ayurveda

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 27 Jul 2026 05:42:11 +0000

ശരീരം എപ്പോഴും ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെയാണോ തോന്നുന്നത്? മുടികൊഴിച്ചിൽ, ദൗർബല്യം, പ്രതിരോധശേഷി കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം പലരും ഇന്ന് ആയുർവേദത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുകയാണ്. അത്തരത്തിൽ ഏറെ കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ ഔഷധമാണ് നാരസിംഹ രസായനം (Narasimha Rasayanam).

രസായന ചികിത്സയിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുള്ള ഈ ഔഷധം ശരീരത്തിന് ശക്തി നൽകാനും, ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലി നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുമെന്നാണ് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുക, മുടിയുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുക, വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ മന്ദഗതിയിലാക്കുക എന്നിവയ്ക്കായി ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ ലേഖനത്തിൽ നാരസിംഹ രസായനം എന്താണ്, അതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, ആരൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നിങ്ങനെ അറിയേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കാം.

നാരസിംഹ രസായനം – അഷ്ടാംഗഹൃദയം പറയുന്നത് .

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രശസ്തമായ രസായനയോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് നരസിംഹ രസായനം. അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിന്റെ ഉത്തരതന്ത്രത്തിൽ ഇതിന്റെ നിർമ്മാണരീതിയും ഗുണങ്ങളും വളരെ മനോഹരമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. താഴെ ഓരോ ശ്ലോകത്തിന്റെയും അർത്ഥം ലളിതമായി നോക്കാം.

നരസിംഹ രസായനം – അഷ്ടാംഗഹൃദയം ഉത്തരതന്ത്രം (ശ്ലോകം 169–173)

ശ്ലോകം 169

ഗായത്രീ ശിഖി ശിംശിപാസന ശിവാവേല്ലാക്ഷ കാരുഷ്കരാൻ ।

പിഷ്ട്വാഷ്ടാദശസംഗുണേഅബസി ധൃതാൻ ഖണ്ഡൈഃ സഹായോമയൈഃ ॥

പാത്രേ ലോഹമയേ ത്ര്യഹം രവികരൈരാലാഡയൻ പാചയേത് ।

അഗ്നൗ ചാനു മൃദൗ സലോഹശകലം പാദസ്ഥിതം തത് പചേത് ॥ 169 ॥

ശ്ലോകം 170

പൂതസ്യാങ്ശഃ ക്ഷീരതോടങ്ശസ്തഥാങ്ശൗ ഭാർങ്ഗ്യാ നിർയാസാദ് ദ്വൗ വരായാസ്ത്രയോങ്ശാഃ ।

അംശാശ്ചത്വാരശ്ചേഹ ഹയ്യംഗവീനാദ് ഏകീകൃത്യേതത് സാധയേത് കൃഷ്ണലൗഹേ ॥ 170 ॥

ശ്ലോകം 171

വിമലഖണ്ഡസിതാമധുഭിഃ പൃഥഗ്

യുതമയുക്തമിദം യദി വാ ഘൃതം ।

സ്വരുചിഭോജനപാനവിചേഷ്ടിതോ

ഭവതി നാ പലശഃ പരിശീലയൻ ॥ 171 ॥

ശ്ലോകം 172

ശ്രീമാൻ നിർധൂതപാപ്മാ വനമഹിഷബലോ വാജിവേഗഃ സ്ഥിരാങ്ഗഃ ।

കേശൈർ ഭൃംഗാങ്ഗനീലൈർമധുസുരഭിമുഖോ നൈകയോഷിന്നിഷേവീ ॥

വാങ്മേധാ ധീസമൃദ്ധഃ സുപടുഹുതവഹോ മാസമാത്രോപയോഗാത് ।

ധത്തേऽസൗ നാരസിംഹം വപുരനലശിഖാതചാമീകരാഭം ॥ 172 ॥

ശ്ലോകം 173

അത്താരം നാരസിംഹസ്യ വ്യാധയോ ന സ്പൃശന്ത്യപി ।

ചക്രോജ്ജ്വലഭുജം ഭീതാ നാരസിംഹമിവാസുരാഃ ॥ 173 ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘട്ടമായ കഷായ സംസ്കാരം എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്നതാണ് ആചാര്യൻ വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഓരോ പദവും ശ്രദ്ധിച്ചാൽ നിർമ്മാണക്രമം വളരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

ആദ്യം നമുക്ക് 169 ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം നോക്കാം .

ഗായത്രീ ശിഖി ശിംശിപാസന ശിവാവേല്ലാക്ഷ കാരുഷ്കരാൻ ।

പിഷ്ട്വാഷ്ടാദശസംഗുണേഅംഭസിധൃതാൻ ഖണ്ഡൈഃ സഹായോമയൈഃ ॥

പാത്രേ ലോഹമയേ ത്ര്യഹം രവികരൈരാലാഡയൻ പാചയേത് ।

അഗ്നൗ ചാനു മൃദൗ സലോഹശകലം പാദസ്ഥിതം തത് പചേത് ॥ 169 ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടമായ കഷായ നിർമ്മാണരീതിയാണ് ആചാര്യൻ വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഓരോ ഔഷധദ്രവ്യവും പ്രത്യേകം എടുത്തുപറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ഈ നിർമ്മാണക്രമം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

ആദ്യം 'ഗായത്രീ' എന്ന പദം വരുന്നു. ഇവിടെ ഗായത്രീ എന്ന് പറയുന്നത് Khadira (Acacia catechu) - കരിങ്ങാലി) ആണ്. തുടർന്ന് 'ശിഖി' എന്ന പദത്തിലൂടെ Chitraka (Plumbago zeylanica- വെള്ളക്കൊടുവേലി), 'ശിംശിപ' എന്ന പദത്തിലൂടെ Shimshapa (Dalbergia sissoo- ശീഷം ), 'ആസന' എന്ന പദത്തിലൂടെ Asana (Pterocarpus marsupium - വേങ്ങ ) എന്നിവയെ ആചാര്യൻ പരാമർശിക്കുന്നു.

അതിനുശേഷം 'ശിവാ' എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് Haritaki (Terminalia chebula- കടുക്ക ) യുടെ ഒരു പര്യായനാമമാണ്. തുടർന്ന് 'വേല്ല' എന്നത് Vidanga (Embelia ribes - വിഴാലരി), 'അക്ഷ' എന്നത് Akshaka (Terminalia bellirica- താന്നിക്കായ് ), 'കാരുഷ്കര' എന്നത് Arushkara അഥവാ Bhallataka (Semecarpus anacardium- അലക്കുചേര് ) എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം ഒരുമിച്ച് നന്നായി അരച്ചെടുക്കണമെന്നാണ് 'പിഷ്ട്വാ' എന്ന പദം കൊണ്ട് ആചാര്യൻ നിർദേശിക്കുന്നത്. തുടർന്ന് അവയുടെ അളവിന്റെ പതിനാറിരട്ടി വെള്ളത്തിൽ ചേർക്കണം എന്നാണ് 'അംഭസി ധൃതാൻ' എന്ന പ്രയോഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

അതിനുശേഷം 'ഖണ്ഡൈഃ സഹായോമയൈഃ' എന്ന പദം വരുന്നു. ഇവിടെ 'ഖണ്ഡൈഃ' എന്നത് കഷണങ്ങളോടുകൂടെ എന്നും, 'അയോമയൈഃ' എന്നത് ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ളത് എന്നും അർത്ഥമാക്കുന്നു. അതായത് ഈ കഷായത്തിൽ ഇരുമ്പു കഷണങ്ങൾ ചേർക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യന്റെ നിർദേശം. തുടർന്ന് 'ലോഹമയേ പാത്രേ' എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ ഈ മിശ്രിതം ഇരുമ്പുപാത്രത്തിൽ തന്നെ തയ്യാറാക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശേഷം 'ത്ര്യഹം' എന്ന പദത്തിലൂടെ മൂന്ന് ദിവസം എന്നും, 'രവികരൈഃ' എന്നതിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ എന്നും, 'ആലോഡയൻ' എന്നതിലൂടെ ഇടയ്ക്കിടെ നന്നായി ഇളക്കണമെന്നും നിർദേശിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം 'അനു മൃദൗ അഗ്നൗ' എന്നതുപ്രകാരം മന്ദാഗ്നിയിൽ വീണ്ടും പാകം ചെയ്യണം. ഈ ഘട്ടത്തിലും 'സലോഹശകലം എന്ന പ്രയോഗം ഇരുമ്പുകഷണങ്ങൾ അതിൽ തന്നെയുണ്ടാകണമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അവസാനമായി 'പാദസ്ഥിതം തത് പചേത്' എന്നതിലൂടെ കഷായം അതിന്റെ ആദ്യ അളവിന്റെ നാലിലൊന്നായി ചുരുങ്ങുന്നതുവരെ പാകം ചെയ്യണമെന്ന് ആചാര്യൻ നിർദേശിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഈ കഷായം അരിച്ചെടുത്താണ് നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ അടുത്ത നിർമ്മാണഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം 170 അർത്ഥം നോക്കാം .

പൂതസ്യാങ്ശഃ ക്ഷീരതോऽങ്ശസ്തഥാങ്ശൗ ഭാർങ്ഗ്യാ നിർയാസാദ് ദ്വൗ വരായാസ്ത്രയോങ്ശാഃ ।

അംശാശ്ചത്വാരശ്ചേഹ ഹയ്യംഗവീനാദ് ഏകീകൃത്യേതത് സാധയേത് കൃഷ്ണലൗഹേ ॥ 170 ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായത്തിലേക്ക് ചേർക്കേണ്ട ദ്രവ്യങ്ങളുടെ അളവുകളും, തുടർന്ന് അവ ഉപയോഗിച്ച് ഘൃതപാകം നടത്തേണ്ട രീതിയുമാണ് ആചാര്യൻ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

മുൻപ് അരിച്ചെടുത്ത കഷായം ഒരു ഭാഗം '(പൂതസ്യ അങ്ശഃ'), കഷായത്തിന് തുല്യ അളവിൽ പാൽ ഒരു ഭാഗം ('ക്ഷീരതഃ അങ്ശഃ'), ഭൃംഗരാജയുടെ അഥവാ കയ്യോന്നിയുടെ (Bhringraj / Eclipta alba) നീര് കഷായത്തിന്റെ രണ്ട് മടങ്ങ് ('തഥാ അങ്ശൗ ഭാർങ്ഗ്യാ നിർയാസാദ് ദ്വൗ'), ത്രിഫല കഷായം (Vara Kashaya) കഷായത്തിന്റെ മൂന്ന് മടങ്ങ് ('വരായാഃ ത്രയഃ അങ്ശാഃ') എന്നിങ്ങനെ അളവുകളിൽ എടുക്കണം. ഇതിലേക്ക് കഷായത്തിന്റെ നാല് മടങ്ങ് ശുദ്ധമായ വെണ്ണ ('അങ്ശാഃ ചത്വാരഃ ച ഇഹ ഹൈയങ്ഗവീനാദ്') ചേർക്കേണ്ടതാണ്.

ഈ പറഞ്ഞ ദ്രവ്യങ്ങളെല്ലാം ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് ('ഏകീകൃത്യ ഏതത്') ഒരു കറുത്ത ഇരുമ്പുപാത്രത്തിൽ വെച്ച് ('കൃഷ്ണലൗഹേ') മന്ദാഗ്നിയിൽ പാകം ചെയ്തെടുക്കണം ('സാധയേത്') എന്ന് ആചാര്യൻ കൽപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 171 അർത്ഥം നോക്കാം

വിമലഖണ്ഡസിതാമധുഭിഃ പൃഥഗ്

യുതമയുക്തമിദം യദി വാ ഘൃതം ।

സ്വരുചിഭോജനപാനവിചേഷ്ടിതോ

ഭവതി നാ പലശഃ പരിശീലയൻ ॥ 171 ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നരസിംഹ രസായനം എങ്ങനെ സേവിക്കണം, അതുപോലെ തന്നെ ഈ രസായനം ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് ആചാര്യൻ നൽകുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ഇളവും വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.

ആദ്യം 'വിമല ഖണ്ഡ സിതാ മധുഭിഃ' എന്ന പ്രയോഗം വരുന്നു. ഇവിടെ 'വിമല' എന്നാൽ ശുദ്ധമായ, 'ഖണ്ഡസിതാ' എന്നാൽ കൽക്കണ്ടം അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച പഞ്ചസാര, 'മധു' എന്നാൽ തേൻ. അതായത് ഈ രസായനം ശുദ്ധമായ കൽക്കണ്ടമോ തേനിയോ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കാമെന്നാണ് ആചാര്യൻ പറയുന്നത്.

തുടർന്ന് 'പൃഥഗ് യുതം' എന്ന പദം കാണാം. അതിന്റെ അർത്ഥം ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് വേർതിരിച്ച് ചേർത്തും ഉപയോഗിക്കാം എന്നതാണ്. തുടർന്ന് 'അയുക്തം ഇദം' എന്നതിലൂടെ ഇവയൊന്നും ചേർക്കാതെയും ഈ രസായനം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതായത് രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും വൈദ്യന്റെ നിർദേശവും അനുസരിച്ച് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ സേവിക്കാമെന്ന സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ഇവിടെ നൽകുന്നത്.

ശേഷം 'സ്വരുചി ഭോജന പാന വിചേഷ്ടിതഃ' എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ ഈ രസായനം സേവിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് ഭക്ഷണത്തിലും പാനീയത്തിലും ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങളിലും സാധാരണ ഇഷ്ടാനുസരണം തുടരാമെന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു. രസായന ചികിത്സയിൽ സാധാരണയായി കർശനമായ പഥ്യങ്ങൾ നിർദേശിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, ഈ യോഗത്തിന്റെ പ്രത്യേകത അത്ര കർശനമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ആവശ്യമില്ല എന്നതാണ്.

അവസാനമായി 'നാ അപലശഃ പരിശീലയൻ' എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ ഈ രസായനം സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വ്യക്തി ദുർബലനാകുകയില്ല, ശരീരബലം നഷ്ടപ്പെടുകയില്ല എന്നും ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതായത്, ഈ രസായനം ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ബലം നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ബല്യ-രസായനയോഗമാണെന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ ശ്ലോകം നൽകുന്നത്.

ശ്ലോകം 172 ശ്ലോകം അർത്ഥം നോക്കാം .

ശ്രീമാൻ നിർധൂതപാപ്മാ വനമഹിഷബലോ വാജിവേഗഃ സ്ഥിരാങ്ഗഃ ।

കേശൈർ ഭൃംഗാങ്ഗനീലൈർമധുസുരഭിമുഖോ നൈകയോഷിന്നിഷേവീ ॥

വാങ്മേധാ ധീസമൃദ്ധഃ സുപടുഹുതവഹോ മാസമാത്രോപയോഗാത് ।

ധത്തേऽസൗ നാരസിംഹം വപുരനലശിഖാതചാമീകരാഭം ॥ 172 ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നരസിംഹ രസായനം സ്ഥിരമായി സേവിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളാണ് ആചാര്യൻ മനോഹരമായി വിവരിക്കുന്നത്. ഒരു രസായനയോഗത്തിൽ നിന്ന് എന്തെല്ലാം ഫലങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കാമെന്നതിന് ഏറ്റവും മികച്ച ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഈ ശ്ലോകം.

ആദ്യം 'മാസമാത്രോപയോഗാത്' എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ ഈ രസായനം ഒരു മാസം ക്രമമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ തന്നെ അതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പ്രകടമാകുമെന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു. തുടർന്ന് 'ശ്രീമാൻ' എന്ന പദം വരുന്നു. അതിന്റെ അർത്ഥം വെറും ധനസമ്പത്ത് ഉള്ളവൻ എന്നല്ല, ശരീരകാന്തിയും തേജസ്സും ആരോഗ്യസമ്പത്തും നിറഞ്ഞ ഒരാൾ എന്നതാണ്. പിന്നെ 'നിർധൂത പാപ്മാ' എന്ന് പറയുന്നു. ഇവിടെ പാപം എന്നത് ആത്മീയ അർത്ഥത്തിൽ മാത്രമല്ല, ശരീരത്തെ ദുർബലമാക്കുന്ന രോഗദോഷങ്ങളും ക്ലേശങ്ങളും അകന്നുപോകുന്നു എന്ന അർത്ഥവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ശേഷം 'വനമഹിഷബലഃ' എന്ന പദത്തിലൂടെ കാട്ടുപോത്തിന്റെ ശക്തിയും, 'വാജിവേഗഃ' എന്നതിലൂടെ കുതിരയുടെ വേഗവും, 'സ്ഥിരാങ്ഗഃ' എന്നതിലൂടെ ഉറച്ചതും ദൃഢവുമായ ശരീരഘടനയും ഈ രസായനം നൽകുമെന്ന് ആചാര്യൻ വിവരിക്കുന്നു.

അതിനുശേഷം 'കേശൈഃ ഭൃങ്ഗാങ്ഗനീലൈഃ' എന്ന പ്രയോഗം വരുന്നു. ഇതിലൂടെ മുടി വണ്ടിന്റെ ചിറകിന്റെ കറുപ്പ് പോലെ തിളക്കമുള്ളതും ആരോഗ്യകരവുമായി മാറുമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'മധുസുരഭിമുഖഃ' എന്നതിലൂടെ മുഖത്തിനും ശ്വാസത്തിനും തേൻപോലുള്ള മധുരസുഗന്ധം ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് അർത്ഥം. തുടർന്ന് 'നൈകയോഷിത് നിഷേവീ' എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ യൗവനവും വീര്യവും വർധിച്ച് സ്ത്രീസംഗത്തിന് യോഗ്യനായും സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രിയങ്കരനായും മാറുമെന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു.

അടുത്തതായി 'വാങ്മേധാ ധീ സമൃദ്ധഃ' എന്ന പദങ്ങളിലൂടെ വാക്ചാതുര്യം, ഓർമ്മശക്തി, ബുദ്ധിശക്തി, വിവേകം എന്നിവ വർധിക്കുന്നതായി വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'സുപടുഹുതവഹഃ' എന്നതിലൂടെ ജഠരാഗ്നി ശക്തിപ്പെട്ട് ഭക്ഷണം നന്നായി ദഹിക്കുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു .

ശ്ലോകം 173 ശ്ലോകം അർത്ഥം നോക്കാം .

അത്താരം നാരസിംഹസ്യ വ്യാധയോ ന സ്പൃശന്ത്യപി ।

ചക്രോജ്ജ്വലഭുജം ഭീതാ നാരസിംഹമിവാസുരാഃ ॥ 173

നരസിംഹ രസായനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണത്തിന്റെ സമാപനശ്ലോകമാണിത്. ഈ രസായനം സേവിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന രോഗപ്രതിരോധശേഷിയെ അതിമനോഹരമായ ഒരു ഉപമയിലൂടെ ആചാര്യൻ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ആദ്യം 'അത്താരം നാരസിംഹസ്യ' എന്ന പ്രയോഗം വരുന്നു. ഇവിടെ 'അത്താരം' എന്നത് ഈ നരസിംഹ രസായനം സേവിക്കുന്ന വ്യക്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. തുടർന്ന് 'വ്യാധയഃ ന സ്പൃശന്തി അപി' എന്ന പദങ്ങളിലൂടെ രോഗങ്ങളൊന്നും അയാളെ സ്പർശിക്കുക പോലുമില്ലെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതായത്, ഈ രസായനം ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷിയും ഓജസും വർധിപ്പിച്ച് രോഗങ്ങളെ ചെറുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നുവെന്നാണ് ഇതിന്റെ ആശയം.

ഈ ആശയം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ ആചാര്യൻ ഒരു മനോഹരമായ ഉപമ ഉപയോഗിക്കുന്നു. 'ചക്രോജ്ജ്വല ഭുജം ഭീതാ നാരസിംഹം ഇവ അസുരാഃ' എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ, കയ്യിൽ ദീപ്തമായ സുദർശനചക്രമേന്തിയ നരസിംഹമൂർത്തിയെ കണ്ട് അസുരന്മാർ ഭയന്ന് ഓടിയകലുന്നതുപോലെ, ഈ രസായനം സേവിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ രോഗങ്ങളും സമീപിക്കാൻ മടിക്കുമെന്നാണ് അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതല്താണ് . രസായനചികിത്സയിലൂടെ ശരീരത്തിന്റെ ബലം, ഓജസ്, പ്രതിരോധശേഷി എന്നിവ വർധിക്കുമ്പോൾ രോഗങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള കഴിവും മെച്ചപ്പെടുമെന്ന ആയുർവേദ സിദ്ധാന്തത്തെയാണ് ആചാര്യൻ നരസിംഹോപമയിലൂടെ മനോഹരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

അങ്ങനെ, നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ നിർമ്മാണരീതി, സേവനവിധി, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ വിശദീകരിച്ചശേഷം, ശരീരത്തെ രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്ന ഉത്തമ രസായനയോഗമാണിത് എന്ന സന്ദേശത്തോടെയാണ് ആചാര്യൻ ഈ അധ്യായം ഉപസംഹരിക്കുന്നത്.

നരസിംഹ രസായനം: ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്?

ആയുർവേദത്തിൽ കേവലം ഒരു മരുന്നിനേക്കാൾ, ശരീരത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള പുനരുജ്ജീവനത്തിനും ഓജസ്സിനുമായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ഉത്തമ ഔഷധമാണ് നരസിംഹ രസായനം. ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കിയ ഗുണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഏറെ ഫലപ്രദമാണ്:

അമിതമായ മുടികൊഴിച്ചിലും അകാലനരയും:

തലമുടിയുടെ ആരോഗ്യം ക്ഷയിക്കുക, കട്ടി കുറയുക, അകാലത്തിൽ നരയ്ക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് മുടിക്ക് നല്ല കറുപ്പുനിറവും ബലവും തിളക്കവും ലഭിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ശരീര തളർച്ചയും ബലഹീനതയും:

രോഗങ്ങൾ വന്ന് മാറിയ ശേഷമുള്ള ക്ഷീണം, പോഷകാഹാരക്കുറവ്, അല്ലെങ്കിൽ ജോലിഭാരം കൊണ്ടുള്ള കഠിനമായ ക്ഷീണം എന്നിവ മാറ്റി ശരീരത്തിന് വനമഹിഷത്തിന് തുല്യമായ ഉറപ്പും ബലവും വേഗതയും നൽകാൻ ഈ രസായനം ഉത്തമമാണ്.

പ്രതിരോധശേഷിക്കുറവ് (Low Immunity):

ഇടയ്ക്കിടെ വന്ന് അലട്ടുന്ന അണുബാധകൾ, പനി, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾ മൂലമുള്ള രോഗങ്ങൾ എന്നിവ തടയാൻ ശരീരത്തിന്റെ ആന്തരിക പ്രതിരോധശേഷി (Immunity) വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

യൗവനക്ഷയവും ലൈംഗിക ബലഹീനതയും:

ഊർജ്ജസ്വലതയും വീര്യവും കുറയുന്ന അവസ്ഥകളിൽ യൗവനം നിലനിർത്താനും ഉന്മേഷവും ശാരീരികശേഷിയും വീണ്ടെടുക്കാനും ഇത് ആചാര്യന്മാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

ദഹനക്കുറവും (Poor Digestion) മന്ദതയും:

ജഠരാഗ്നിയെ ഉജ്ജ്വലമാക്കാൻ (സുപടുഹുതവഹഃ) കഴിവുള്ളതിനാൽ, വിശപ്പില്ലായ്മയും കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാത്ത അവസ്ഥയും പരിഹരിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

മാനസിക ക്ഷീണവും ഓർമ്മക്കുറവും:

വാക്സാമർത്ഥ്യം, ഓർമ്മശക്തി (Memory), ബുദ്ധിശക്തി, ഏകാഗ്രത എന്നിവ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഇത് തലച്ചോറിന് ആവശ്യമായ പോഷണം നൽകുന്നു.

പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക്: നരസിംഹ രസായനം ഘൃത/നെയ്യ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു രസായനയോഗമായതിനാലും, അല്പം സാന്ദ്രമായ ഔഷധ ചേരുവകൾ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളതിനാലും, ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതിയും (Prakriti) ദഹനശേഷിയും അനുസരിച്ച് കൃത്യമായ അളവിൽ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം സേവിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം.

നരസിംഹ രസായനത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവകളും അവയുടെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങളും

നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ ശക്തിക്ക് പിന്നിൽ അതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പും, അവയെ സംസ്കരിക്കുന്ന പ്രത്യേക നിർമ്മാണരീതിയുമാണ്. ഓരോ ദ്രവ്യവും അതിന്റേതായ പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ ഈ രസായനത്തിന് നൽകുന്നു. പ്രധാന ചേരുവകളും അവയുടെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങളും ചുവടെ നൽകിയിരിക്കുന്നു.

ഖദിരം (Gayatri – Acacia catechu) കരിങ്ങാലി

രക്തശോധനത്തിനും ചർമ്മാരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും ആയുർവേദത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധമാണ്. ശരീരധാതുക്കളുടെ ശുദ്ധി നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുന്നു.

ചിത്രകം (Shikhi – Plumbago zeylanica) വെള്ളക്കൊടുവേലി

ജഠരാഗ്നിയെ ദീപിപ്പിക്കുകയും ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രധാന ഔഷധമാണ്. രസായനയോഗത്തിന്റെ ദഹന-പാചനഗുണം വർധിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇതിന് പ്രധാന പങ്കുണ്ട്.

ശിംശപ (Shimshapa – Dalbergia sissoo) ശീഷം

ശരീരധാതുക്കളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഔഷധമായി ആയുർവേദം ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നു.

ആസന (Asana – Pterocarpus marsupium) വേങ്ങ

ധാതുപോഷണത്തിനും ശരീരത്തിന്റെ സ്ഥിരതയും ബലവും നിലനിർത്തുന്നതിനും സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ദ്രവ്യമാണ്.

ഹരീതകി (Haritaki – Terminalia chebula) കടുക്ക

രസായനഗുണത്തിനും ദഹനശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്നതിനും പ്രസിദ്ധമായ ഔഷധമാണ്. ത്രിഫലയിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളിലൊന്നുമാണ്.

വിഡംഗം (Vidanga – Embelia ribes) വിഴാലരി

ദഹനവ്യവസ്ഥയുടെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും ആമദോഷം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധമാണ്.

വിഭീതകി (Akshaka – Terminalia bellirica) താന്നിക്ക

ത്രിഫലയിലെ പ്രധാന ഘടകമായ വിഭീതകി ശരീരധാതുക്കളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും രസായനഗുണം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഭല്ലാതകം (Arushkara – Semecarpus anacardium) ചേർക്കുരു

ശോധനം ചെയ്തശേഷം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്ന ശക്തിയേറിയ ഔഷധമാണിത്. രസായന, ബല്യ, വാജീകരണ ഗുണങ്ങളാൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ഭൃംഗരാജ സ്വരസം (Bhringaraja – Eclipta alba) കയ്യോന്നി

കേശാരോഗ്യം പരിപോഷിപ്പിക്കാനും രസായനഗുണം വർധിപ്പിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ദ്രവ്യമാണ്.

വരാ ( ത്രിഫല കഷായം)

ഹരീതകി, വിഭീതകി, ആമലകി എന്നിവ ചേർന്ന ത്രിഫല ശരീരധാതുക്കളുടെ സംരക്ഷണത്തിനും രസായനപ്രവർത്തനത്തിനും പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.

പ്രത്യേക കുറിപ്പ്: ശ്ലോകത്തിലെ 'വരായാസ്ത്രയോങ്ശാഃ' എന്ന ഭാഗത്തിന് ആയുർവേദ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ചെറിയ പാഠഭേദങ്ങൾ കാണാറുണ്ട്. ഭൂരിഭാഗം വ്യാഖ്യാതാക്കളും ഇതിനെ 'വരാ' അഥവാ ത്രിഫല കഷായം എന്നാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ചില ഔഷധ നിർമ്മാണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പ്രദേശിക പാഠങ്ങളിലും 'പിവാരി' (ശതാവരി) നീര് ചേർക്കുന്ന രീതിയും കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്. ഈ ലേഖനത്തിൽ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിന്റെ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രാമാണിക വ്യാഖ്യാനമാണ് നാം പിന്തുടരുന്നത്.

ക്ഷീരം (പാൽ)

ധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം നൽകുകയും രസായനയോഗത്തിന്റെ ബൃംഹണഗുണം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഘൃതം (Haiyangaveena / Ghee)

ഔഷധഗുണങ്ങളെ ശരീരത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മസ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന മികച്ച അനുബാനമാണ്. മേധാശക്തിക്കും ഓജസ്സിനും ധാതുപോഷണത്തിനും ആയുർവേദത്തിൽ ഘൃതത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

ആയസ് (ഇരുമ്പ്)

നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ ഇരുമ്പുകഷണങ്ങളും ഇരുമ്പുപാത്രവും ഉപയോഗിക്കാൻ ആചാര്യൻ പ്രത്യേകം നിർദേശിക്കുന്നു. ഈ ലോഹസംസ്കാരം ഔഷധത്തിന്റെ രസായനഗുണം വർധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന നിർമ്മാണവിശേഷമായി ആയുർവേദാചാര്യന്മാർ വിശദീകരിക്കുന്നു.

കുറിപ്പ്: മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ദ്രവ്യഗുണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഒരു ഔഷധത്തിന്റെ അന്തിമഫലം വ്യക്തിയുടെ പ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, ദഹനശക്തി, ഉപയോഗരീതി എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ യോഗത്തിന് 'നരസിംഹ രസായനം' എന്ന് പേര് വന്നത്?

ഈ രസായനത്തിന് "നരസിംഹ രസായനം" എന്ന പേര് നൽകിയിരിക്കുന്നത് യാദൃശ്ചികമായല്ല. അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ 172-ഉം 173-ഉം ശ്ലോകങ്ങളാണ് അതിന് കാരണം വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

172-ാം ശ്ലോകത്തിൽ, ഈ രസായനം സ്ഥിരമായി സേവിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് നരസിംഹനെപ്പോലെ ശക്തവും തേജസ്സുള്ളതുമായ ശരീരവും, അഗ്നിയിൽ ചുട്ടെടുത്ത സ്വർണംപോലുള്ള കാന്തിയും ലഭിക്കുമെന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്നു. അതായത്, ശരീരബലം, ഓജസ്, യൗവനം, ധാതുപുഷ്ടി എന്നിവയുടെ പരമാവധി അവസ്ഥയെ 'നാരസിംഹം വപുഃ' എന്ന ഉപമയിലൂടെ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

173-ാം ശ്ലോകത്തിൽ, ഈ രസായനം സേവിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ രോഗങ്ങൾ പോലും സമീപിക്കില്ലെന്ന്, സുദർശനചക്രമേന്തിയ നരസിംഹനെ കണ്ട് അസുരന്മാർ ഭയന്ന് ഓടുന്നതുപോലുള്ള ഒരു മനോഹരമായ ഉപമയിലൂടെ ആചാര്യൻ വിവരിക്കുന്നു. ഇവിടെ രോഗങ്ങളെ അസുരന്മാരോടും, ആരോഗ്യവാനായ മനുഷ്യനെ നരസിംഹനോടും ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഈ രസായനത്തിന് "നരസിംഹ രസായനം" എന്ന പേര് നൽകിയിരിക്കുന്നത്, നരസിംഹനെപ്പോലെ ശക്തിയും തേജസ്സും ഓജസ്സും രോഗങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള കഴിവും നൽകുന്ന ഒരു ഉത്തമ രസായനയോഗമാണെന്ന ആശയം പ്രകടമാക്കാനാണ്.

നരസിംഹ രസായനം എത്രകാലം ഉപയോഗിക്കാം?

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ "മാസമാത്രോപയോഗാത്" എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, ഈ രസായനം ഒരു മാസം ക്രമമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ അതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പ്രകടമാകുമെന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ എത്ര ദിവസം തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രത്യേക നിർദേശം നൽകിയിട്ടില്ല.

ഇന്നത്തെ ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ, രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, ദഹനശക്തി, ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യം എന്നിവ വിലയിരുത്തിയാണ് നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ ഉപയോഗകാലം തീരുമാനിക്കുന്നത്.

സാധാരണയായി, ഒന്നു മുതൽ രണ്ട് മാസം വരെ ഉപയോഗിച്ചശേഷം കുറച്ച് ഇടവേള നൽകി വീണ്ടും തുടരുമെന്ന രീതിയാണ് ചില ആയുർവേദ വൈദ്യർ പിന്തുടരുന്നത്. ദീർഘകാല ഉപയോഗം ആവശ്യമാണെങ്കിൽ, അത് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രമായിരിക്കണം.

ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

നരസിംഹ രസായനം ഘൃതവും മറ്റ് ശക്തിയേറിയ ഔഷധങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരു രസായനയോഗമാണ്. അതിനാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവിൽ ഇത് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല.

പ്രത്യേകിച്ച് ആസ്ത്മ, അമിതവണ്ണം, ഗർഭകാലം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുപകരം, ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഇത് സേവിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം. ഔഷധത്തിന്റെ അളവും ഉപയോഗകാലവും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും പ്രകൃതി (Prakṛti), ദോഷാവസ്ഥ, അഗ്നി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ അളവും ഉപയോഗരീതിയും

നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ അളവ് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി (Prakṛti), രോഗാവസ്ഥ, ദഹനശക്തി (Agni), ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യം എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. അതിനാൽ ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കേണ്ടതാണ്.

സാധാരണയായി ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ കാൽ മുതൽ അര ടീസ്പൂൺ വരെ, ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം, ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് നൽകാറുണ്ട്. ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ് രോഗിയുടെ അവസ്ഥയെ ആശ്രയിച്ച് വൈദ്യൻ ക്രമീകരിക്കാം.

സാധാരണയായി ഇളംചൂടുള്ള വെള്ളം, പാൽ, അല്ലെങ്കിൽ തേൻ എന്നിവ അനുബാനമായി (Anupāna) നൽകി സേവിക്കുന്ന രീതിയാണ് പിന്തുടരുന്നത്.

പഞ്ചകർമ്മ ചികിത്സയിലെ സ്നേഹന (Snehana) ക്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായി നരസിംഹ രസായനം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അളവും ഉപയോഗരീതിയും രോഗിയുടെ രോഗാവസ്ഥയും ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യവും അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടും. അതിനാൽ അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതെ, പരിചയസമ്പന്നനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രമേ ഇത് സേവിക്കാവൂ.

ശ്രദ്ധിക്കുക: മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന അളവുകൾ പൊതുവായ ആയുർവേദ ചികിത്സാപ്രയോഗത്തിൽ കാണുന്ന മാർഗനിർദേശങ്ങളാണ്. വ്യക്തിഗത ചികിത്സയ്ക്കുള്ള അളവ് നിർണയിക്കേണ്ടത് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറാണ്.

നരസിംഹ രസായനത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം, ശരിയായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ നരസിംഹ രസായനത്തിന് ഗുരുതരമായ പാർശ്വഫലങ്ങൾ സാധാരണയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് ശക്തിയേറിയ ഒരു രസായനയോഗമായതിനാൽ സ്വയം വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

പ്രമേഹം, ഉയർന്ന കൊളസ്ട്രോൾ, ഹൃദ്രോഗം, ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം എന്നിവയുള്ളവർ ഈ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിർബന്ധമായും ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടണം. ഔഷധത്തിന്റെ അളവും ഉപയോഗകാലവും രോഗിയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുസരിച്ച് തീരുമാനിക്കേണ്ടതാണ്.

നിർദേശിച്ച അളവിലും കൂടുതൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ചിലരിൽ വയറിളക്കം, ദഹനക്കുറവ്, വയറിന് അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

എണ്ണമയം കൂടുതലുള്ള ചർമ്മമുള്ള ചിലരിൽ മുഖക്കുരു വർധിക്കുന്നതായി അനുഭവപ്പെടാം. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഔഷധത്തിന്റെ അളവ് കുറയ്ക്കുകയോ, വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗരീതി മാറ്റുകയോ ചെയ്യേണ്ടിവരും.

നരസിംഹ രസായനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ

ആയുർവേദ രസായനയോഗങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രീയ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് വിവിധ ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. അവയിൽ ഒന്നായി Baliga M. S. ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഗവേഷകർ നരസിംഹ രസായനവും മറ്റ് രസായനയോഗങ്ങളും റേഡിയോപ്രൊട്ടക്റ്റീവ് (Radioprotective) പ്രവർത്തനത്തിന് സഹായകമാകാനുള്ള സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് ഒരു സൈദ്ധാന്തിക വിശകലനം (Theoretical Analysis) പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഈ പഠനത്തിൽ, രസായനദ്രവ്യങ്ങളുടെ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് (Antioxidant), ധാതുപോഷണ (Tissue rejuvenation), ഓജസ് വർധിപ്പിക്കൽ എന്നീ ഗുണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ശരീരകോശങ്ങളെ വികിരണത്തിന്റെ (Radiation) ദോഷഫലങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് സാധ്യതയുണ്ടാകാമെന്ന ആശയമാണ് ഗവേഷകർ ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്.

എന്നിരുന്നാലും, ഇത് ഒരു സൈദ്ധാന്തിക പഠനമാണ്. അതിനാൽ നരസിംഹ രസായനം റേഡിയേഷൻ ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമുള്ള ഔഷധമാണെന്നോ, അത്തരമൊരു ഫലം ഉറപ്പായും നൽകുമെന്നോ ഈ പഠനം തെളിയിക്കുന്നില്ല. ഇത്തരത്തിലുള്ള സാധ്യതകൾ സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

ഓൺലൈനിൽ നരസിംഹ രസായനം വാങ്ങാം

വിശ്വാസ്യതയുള്ള ആയുർവേദ ബ്രാൻഡുകളുടെ നരസിംഹ രസായനം ഇന്ന് ഓൺലൈനിലും ലഭ്യമാണ്. വാങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് നിർമ്മാതാവിന്റെ വിശ്വാസ്യത, ചേരുവകൾ, നിർമ്മാണ നിലവാരം, ഉപഭോക്തൃ അഭിപ്രായങ്ങൾ (Reviews), വില എന്നിവ പരിശോധിച്ച് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമാണ്.

വ്യത്യസ്ത കമ്പനികളുടെ നരസിംഹ രസായനങ്ങൾ ഒരിടത്ത് കാണാനും, വിലയും ഉപഭോക്തൃ റിവ്യൂകളും തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്ത് നിങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ഉൽപ്പന്നം തിരഞ്ഞെടുക്കാനും ഈ നൽകിയിരിക്കുന്ന Amazon Search ലിങ്ക് ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്.

പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനം അഷ്ടാംഗഹൃദയം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ, ലഭ്യമായ ആധുനിക പഠനങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യത്തിന് തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം രോഗനിർണയത്തിനോ സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമായി കണക്കാക്കരുത്.

നരസിംഹ രസായനം ഒരു ശക്തിയേറിയ രസായനയോഗമാണ്. അതിനാൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി, ശരീരപ്രകൃതി (Prakṛti), രോഗാവസ്ഥ, ദഹനശേഷി എന്നിവ വിലയിരുത്തി യോഗ്യനായ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടേണ്ടതാണ്.

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന അറിവ് വായനക്കാരിലേക്ക് ലളിതമായി എത്തിക്കുക എന്നതാണ്; വ്യക്തിഗത ചികിത്സാ നിർദേശം നൽകുക എന്നതല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

ബ്രാഹ്മരസായനം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, ശ്ലോക വ്യാഖ്യാനം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 25 Jul 2026 08:36:59 +0000

ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന വിഭാഗമാണ് രസായന ചികിത്സ. ശരീരത്തിന് കരുത്തും മനസ്സിന് ഉന്മേഷവും നൽകുന്നതിനൊപ്പം പ്രായാധിക്യത്തിന്റെ ആഘാതം കുറയ്ക്കാനും ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. അത്തരത്തിൽ വർഷങ്ങളായി വിശ്വാസത്തോടെ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രശസ്ത ഔഷധമാണ് ബ്രാഹ്മരസായനം (Braahmarasaayanam).

പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഇത് തലച്ചോറിനോ ഓർമ്മശക്തിക്കോ മാത്രം വേണ്ടിയുള്ള മരുന്നാണെന്ന് പലർക്കും തോന്നാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിലുപരി ശരീരത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുക, ക്ഷീണം കുറയ്ക്കുക, പ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുക, മാനസിക ഉന്മേഷം വർധിപ്പിക്കുക തുടങ്ങിയ നിരവധി ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ബ്രാഹ്മരസായനം എന്താണ്, ഇതിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, ആരൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം, എങ്ങനെ കഴിക്കണം, എന്തൊക്കെ മുൻകരുതലുകൾ ശ്രദ്ധിക്കണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ലളിതമായി മനസ്സിലാക്കാം.

ബ്രാഹ്മരസായനം: ഓർമ്മശക്തിക്കും ഉന്മേഷത്തിനും ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഔഷധക്കൂട്ട്

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഉത്തരം സ്ഥാനം (അധ്യായം 39) അടിസ്ഥാനമാക്കി ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ ചേരുവകളെക്കുറിച്ചും ഇതിന്റെ അത്ഭുതകരമായ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിശദമായി അറിയാം.

ബ്രാഹ്മരസായനം - അഷ്ടാംഗഹൃദയം ശ്ലോകങ്ങൾ

പഥ്യാസഹസ്രം ത്രിഗുണധാത്രീഫലസമന്വിതമ് ।

പഞ്ചാനാം പഞ്ചമൂലാനാം സാർദ്ധം പലശതദ്വയമ് ॥ 15 ॥

ജലേ ദശഗുണേ പക്ത്വാ ദശഭാഗസ്ഥിതേ രസേ ।

ആപോഥ്യ കൃത്വാ വ്യസ്ഥീനി വിജയാമലകാന്യഥ ॥ 16 ॥

വിനീയ തസ്മിന്നിര്യൂഹേ യോജയേത് കുഡവാംശകമ് ।

ത്വഗേലാമുസ്തരജനീപിപ്പല്യഗുരുചന്ദനമ് ॥ 17 ॥

മണ്ഡൂകപർണ്ണീകനകശങ്ഖപുഷ്പീവചാപ്ലവമ് ।

യഷ്ട്യാഹ്വയം വിഡങ്ഗം ച ചൂർണ്ണിതം തുലയാധികമ് ॥ 18 ॥

സിതോപലാർദ്ധഭാരം ച പാത്രാണി ത്രീണി സർപ്പിഷഃ ।

ദ്വേ ച തൈലാത് പചേത്സർവ്വം തദഗ്നൗ ലേഹതാം ഗതമ് ॥ 19 ॥

അവതീർണ്ണം ഹിമം യുഞ്ജ്യാദ്ദ്വിഭിഃ ക്ഷൗദ്രശതൈസ്ത്രിഭിഃ ।

തതഃ ഖജേന മഥിതം നിദധ്യാദ്ഘൃതഭാജനേ ॥ 20 ॥

യാ നോപരുന്ധ്യാദാഹാരമേകം മാത്രാസ്യ സാ സ്മൃതാ ।

ഷഷ്ടികഃ പയസാ ചാത്ര ജീർണ്ണേ ഭോജനമിഷ്യതേ ॥ 21 ॥

വൈഖാനസാ ബാലഖില്യാസ്തഥാ ചാന്യേ തപോധനാഃ ।

ബ്രഹ്മണാ വിഹിതം ധന്യമിദം പ്രാശ്യ രസായനമ് ॥ 22 ॥

തന്ദ്രാശ്രമക്ലമവലീപലിതാമയവർജ്ജിതാഃ ।

മേധാസ്മൃതിബലോപേതാ ബഭൂവുരമിതായുഷഃ ॥ 23 ॥

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മരസായനത്തെക്കുറിച്ച് അറിയേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ആചാര്യൻ വളരെ വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മരസായനം തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, അതിൽ ചേർക്കേണ്ട ഔഷധങ്ങൾ, സേവിക്കേണ്ട വിധം, എത്ര മാത്രയിൽ കഴിക്കണം, ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്നിവയെല്ലാം ഈ ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

ഈ ലേഖനം മുഴുവനായും വായിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മരസായനം എന്താണ്, ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് ഇത്രയധികം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്, ഏത് അവസ്ഥകളിലാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ സേവിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും.

അപ്പോൾ, ആചാര്യൻ ഓരോ ശ്ലോകത്തിലൂടെയും എന്താണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം. ഇനി ഓരോ ശ്ലോകവും വിശദമായി പഠിച്ചുതുടങ്ങാം.

ആദ്യം ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ നാലുവരിയുടെ അർത്ഥം നോക്കാം .

പഥ്യാസഹസ്രം ത്രിഗുണധാത്രീഫലസമന്വിതം ।

പഞ്ചാനാം പഞ്ചമൂലാനാം സാർദ്ധം പലശതദ്വയം ॥ 15 ॥

ജലേ ദശഗുണേ പക്ത്വാ ദശഭാഗസ്ഥിതേ രസേ ।

ആപോഥ്യ കൃത്വാ വ്യസ്ഥീനി വിജയാമലകാന്യഥ ॥ 16 ॥

പഥ്യാ സഹസ്രം പഥ്യാ എന്ന പദം ഹരിതകിയെ (കടുക്ക) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. "പഥ്യം കരോതി ഇതി പഥ്യാ" — ശരീരത്തിന് ഹിതം ചെയ്യുന്നതും, ദോഷങ്ങളെ സമനിലയിൽ നിലനിർത്തുന്നതും, ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുന്നതുമായ ദ്രവ്യം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഹരിതകിക്ക് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്. ചരകൻ ഹരിതകിയെ "വയസ്ഥാപന" (വാർദ്ധക്യം വൈകിപ്പിക്കുന്ന ദ്രവ്യം) എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

സഹസ്രം എന്നാൽ ആയിരം. ഇവിടെ ആചാര്യൻ ഹരിതകി ആയിരം എണ്ണം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. രസായനയോഗങ്ങളിൽ പ്രധാനദ്രവ്യങ്ങളുടെ അളവ് കൂടുതലായിരിക്കുക എന്നത് ആ ഔഷധത്തിന്റെ മുഖ്യപ്രവർത്തനം ആ ദ്രവ്യത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു കാര്യം, ഹരിതകിയെ വെറും വിരേചനദ്രവ്യമായി കാണുന്നില്ല എന്നതാണ്. അഗ്നിയെ ദീപിപ്പിക്കുകയും, ആമദോഷം നീക്കുകയും, സ്രോതസ്സുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും, തുടർന്ന് ലഭിക്കുന്ന രസായനദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ധാതുക്കളിലേക്കും എത്തിക്കുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാനപ്രവർത്തനം ഹരിതകി നിർവഹിക്കുന്നു. അതിനാലാണ് ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ ആരംഭം തന്നെ ഹരിതകിയിലൂടെ ആചാര്യൻ നിർദേശിക്കുന്നത്.

ത്രിഗുണ ധാത്രീഫല സമന്വിതം : ത്രിഗുണ എന്നാൽ മൂന്നിരട്ടി. ധാത്രീഫലം എന്നാൽ ആമലകി, അതായത് നെല്ലിക്ക. "ധാത്രി" എന്ന നാമത്തിന് മാതാവിനെപ്പോലെ ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൾ എന്ന അർത്ഥമുണ്ട്. ധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ഓജസ്സിനെ വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദ്രവ്യമായതിനാലാണ് ഈ പേര്.

സമന്വിതം ; എന്നാൽ ചേർത്തത്, സംയോജിപ്പിച്ചത്. അതിനാൽ ഈ ഭാഗത്തിന്റെ അർത്ഥം, ആയിരം ഹരിതകിയോടൊപ്പം അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടി അളവിൽ, അതായത് മൂവായിരം നെല്ലിക്കകളും ചേർക്കണം എന്നതാണ്.

ആചാര്യന്മാർ നെല്ലിക്കയെ രസായനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി കണക്കാക്കുന്നു. ഇത് പഞ്ചരസയുക്തമാണെങ്കിലും പ്രധാനമായും അമ്ലരസമുള്ളതും വിപാകത്തിൽ മധുരവുമായതിനാൽ വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളെയും യുക്തമായ രീതിയിൽ സമീകരിക്കാൻ കഴിവുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിൽ നെല്ലിക്കയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകിയിരിക്കുന്നു.

പഞ്ചാനാം പഞ്ചമൂലാനാം ; പഞ്ചാനാം എന്നാൽ അഞ്ച്.പഞ്ചമൂലാനാം എന്നാൽ പഞ്ചമൂലങ്ങളുടെ. ഇവിടെ ആചാര്യൻ ഒരു പഞ്ചമൂലം മാത്രമല്ല, അഞ്ച് പഞ്ചമൂലഗണങ്ങളെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അവ:

മഹത്പഞ്ചമൂലം

ലഘുപഞ്ചമൂലം

മധ്യമപഞ്ചമൂലം

ജീവനപഞ്ചമൂലം

തൃണപഞ്ചമൂലം

1. മഹത്പഞ്ചമൂലം (വലിയ പഞ്ചമൂലം)

വൻമരങ്ങളുടെ വേരുകളാണ് ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്. വാത, കഫ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ദഹനശക്തി കൂട്ടാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

കൂവളം (കൂവള വേര്),പലകപ്പയ്യാനി (പെരുമരം), മുളിക് / കുമിഴ്, പാതിരി, മുഞ്ഞ (അഗ്നിമന്ഥം)

2. ലഘുപഞ്ചമൂലം (ചെറുപഞ്ചമൂലം)

ചെറിയ ചെടികളുടെ വേരുകളാണ് ഇതിലുള്ളത്. വാത ശമനത്തിനും മൂത്ര തടസ്സം മാറ്റാനും ഉത്തമമാണ്. ഓരില,മൂവില, ചെറുവഴുതിന, വെളുത്ത വഴുതിന (പുതരിചുണ്ട) , ഞെരിഞ്ഞിൽ.

(ശ്രദ്ധിക്കുക: മഹത്പഞ്ചമൂലവും ലഘുപഞ്ചമൂലവും ഒന്നിച്ച് ചേരുമ്പോഴാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രശസ്തമായ ദശമൂലം ഉണ്ടാകുന്നത്).

3. മധ്യമപഞ്ചമൂലം

കഫ, വാത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ആസ്ത്മ, ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകാനും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. കുറുന്തോട്ടി , ആടലോടകം , എരിക്ക് , പുനർന്നവ (തഴുതാമ), മുത്തങ്ങ .

4. ജീവനപഞ്ചമൂലം

ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും പോഷണവും നൽകുന്നതും (ജീവന ഗുണം) പിത്ത ദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതുമായ വേരുകളാണിത്. അടപതിയൻ ( ജീവന്തി) , മേദ (ലഭ്യമല്ലാത്തപ്പോൾ പകരം ശതാവരി ഉപയോഗിക്കുന്നു) , മഹാമേദ , ഋഷഭകം , ജീവകം.

5. തൃണപഞ്ചമൂലം (പുൽവർഗ്ഗ പഞ്ചമൂലം)

പുൽവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട സസ്യങ്ങളുടെ വേരുകളാണിത്. ഇത് പ്രധാനമായും മൂത്രരോഗങ്ങൾക്കും ശരീരത്തിലെ ചൂട് (പിത്തം) കുറയ്ക്കാനും ദാഹം ശമിപ്പിക്കാനും വളരെ ഫലപ്രദമാണ്. ദർഭ (ദർഭപ്പുല്ല്) , കശ (ഞെരിഞ്ഞിൽ പുല്ല് / കാട്ടുദർഭ), ശരം, ഇക്ഷു (കരിമ്പ്),

ഈ ദ്രവ്യങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ വിവിധ സ്രോതസ്സുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ദോഷങ്ങളുടെ ഗതിയെ സാധാരണ നിലയിലാക്കുകയും ധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

രസായനചികിത്സയിൽ വെറും പോഷണം മാത്രം മതിയാകില്ല. ആദ്യം ശരീരത്തിലെ സ്രോതസ്സുകൾ ശുദ്ധമായിരിക്കണം. ഈ ആവശ്യത്തിനാണ് പഞ്ചമൂലങ്ങളെ ആചാര്യൻ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

സാർദ്ധം പലശതദ്വയം ; സാർദ്ധം എന്നാൽ അരകൂടി. പല എന്നത് പുരാതന ഭാരമാനമാണ്. ശതദ്വയം എന്നാൽ ഇരുനൂറ്. ഇവയെല്ലാം ചേർത്താൽ ഇരുനൂറ്റമ്പത് (250) പലം എന്ന അളവാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ഇത് പഞ്ചമൂലങ്ങളുടെ ആകെ അളവിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അളവിൽ കൃത്യത പാലിക്കണമെന്ന് ആചാര്യൻ പ്രത്യേകം സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. രസായനയോഗങ്ങളിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസം പോലും ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്തുമെന്ന് ആയുർവേദസംഹിതകൾ പറയുന്നു.

ജലേ ദശഗുണേ : ജലേ എന്നാൽ വെള്ളത്തിൽ. ദശഗുണേ എന്നാൽ ഔഷധങ്ങളുടെ ആകെ ഭാരത്തിന്റെ പത്തിരട്ടി അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്ത്. കഷായനിർമ്മാണത്തിലെ പൊതുവായ നിയമം ഇവിടെ ആചാര്യൻ പിന്തുടരുന്നു. മതിയായ അളവിൽ വെള്ളം ചേർത്താൽ മാത്രമേ ഔഷധങ്ങളുടെ ജലലേയഗുണങ്ങൾ പൂർണമായി പുറത്തുവരുകയുള്ളൂ.

പക്ത്വാ : പക്ത്വാ എന്നാൽ നന്നായി വേവിച്ച്. ഇത് സാധാരണ തിളപ്പിക്കൽ മാത്രമല്ല. ആയുർവേദത്തിലെ ക്വാഥപാകവിധി അനുസരിച്ച് മന്ദാഗ്നിയിൽ ക്രമേണ പാകം ചെയ്യണമെന്നാണ് ഉദ്ദേശം. വേഗത്തിൽ പാകം ചെയ്താൽ ഔഷധങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മഗുണങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ മന്ദാഗ്നിയാണ് ഇവിടെ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത്.

ദശഭാഗസ്ഥിതേ രസേ : ദശഭാഗസ്ഥിതേ എന്നാൽ പത്തിലൊരു ഭാഗമായി ചുരുങ്ങിയ ശേഷം. രസേ എന്നാൽ കഷായത്തിൽ. അഥവാ, പത്തിരട്ടി വെള്ളത്തിൽ ആരംഭിച്ച കഷായം പത്തിലൊന്നായി കുറയുന്നതുവരെ പാകം ചെയ്യണം. ഈ ഘട്ടത്തിലാണ് ഔഷധത്തിന്റെ സാരഭാഗം മുഴുവൻ കഷായത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്.

ആപോഥ്യ കൃത്വാ: ആപോഥ്യ എന്നാൽ പുറത്തെടുത്ത് വേർതിരിച്ച്. കൃത്വാ എന്നാൽ ചെയ്തശേഷം. കഷായം തയ്യാറായ ശേഷം വേവിച്ച ദ്രവ്യങ്ങളെ അതിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന നടപടിയെയാണ് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

വ്യസ്ഥീനി : വ്യസ്ഥീനി എന്നാൽ കുരു നീക്കിയത്. ഇത് കടുക്കയുടെയും നെല്ലിക്കയുടെയും കുരുക്കളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കുരു ഔഷധപ്രയോഗത്തിൽ ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാൽ അത് മാറ്റി മാംസളഭാഗം മാത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

വിജയാ : വിജയാ എന്നത് ഹരിതകിയുടെ പര്യായനാമമാണ്. ഹരിതകിക്ക് ഏഴ് പ്രധാന നാമങ്ങളുണ്ട്. അവയിൽ ഒന്നാണ് വിജയാ. എല്ലാ രോഗങ്ങളെയും ജയിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ദ്രവ്യം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ നാമം ലഭിച്ചത്.

അമലകാനി : അമലകാനി എന്നാൽ നെല്ലിക്കകൾ. ഇവയുടെ കുരു നീക്കിയ ശേഷം മാംസളഭാഗം മാത്രം എടുത്ത് നന്നായി അരയ്ക്കണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ പിന്നീട് തയ്യാറാക്കുന്ന ലേഹ്യത്തിൽ നെല്ലിക്കയുടെ ഗുണങ്ങൾ സമ്പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കും.

അഥ: അഥ എന്നാൽ തുടർന്ന്. ഇത് നിർമ്മാണത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനമാണ്.

ആദ്യ നാലുവരി ശ്ലോകങ്ങൾ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനഘടനയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ആദ്യം രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠങ്ങളായ ഹരിതകിയും നെല്ലിക്കയും പ്രധാനഘടകങ്ങളായി സ്വീകരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ശരീരത്തിലെ സ്രോതസ്സുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ദോഷങ്ങളെ സമീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പഞ്ചമൂലങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം ചേർത്ത് ക്വാഥം നിർമ്മിക്കുന്നത് ഔഷധസാരം പൂർണ്ണമായി പുറത്തെടുക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്.

അതിനുശേഷം വേവിച്ചെടുത്ത ഹരിതകിയുടെയും നെല്ലിക്കയുടെയും കുരു നീക്കി അവയുടെ മാംസളഭാഗം വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് വളരെ ശാസ്ത്രീയമായ നിർമ്മാണരീതിയാണ്. കഷായത്തിലൂടെ ദ്രവ്യത്തിന്റെ ജലലേയഗുണങ്ങൾ ലഭിക്കുമ്പോൾ, മാംസളഭാഗം വീണ്ടും ചേർക്കുന്നതിലൂടെ സ്ഥൂലഗുണങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ഇരട്ടസംസ്കാരമാണ് ബ്രാഹ്മരസായനത്തെ ഒരു സാധാരണ ലേഹ്യമല്ലാതെ സമഗ്രമായ രസായനയോഗമാക്കി മാറ്റുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ രസായനം എന്നത് രോഗചികിത്സ മാത്രമല്ല; ശരീരത്തിലെ രസം മുതൽ ശുക്രം വരെയുള്ള സപ്തധാതുക്കളെ ഉത്തമമായി പോഷിപ്പിക്കുകയും ഓജസ്സിനെ വർധിപ്പിക്കുകയും വാർദ്ധക്യത്തെ മന്ദഗതിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമഗ്രചികിത്സയാണ്. ഈ ലക്ഷ്യം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനുള്ള ആദ്യഘട്ടം എങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്ന് ആചാര്യൻ ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അടുത്തതായി ശ്ലോകം 17–18 : രണ്ടാമത്തെ നാലുവരിയുടെ അർത്ഥം നോക്കാം .

ശ്ലോകം

വിനീയ തസ്മിന്നിർയൂഹേ യോജയേത് കുഡവാംശകം ।

ത്വഗേലാമുസ്തരജനീപിപ്പല്യഗുരുചന്ദനം ॥ 17 ॥

മണ്ഡൂകപർണ്ണീ കനകശംഖപുഷ്പീവചാപ്ലവം ।

യഷ്ട്യാഹ്വയം വിഡംഗം ച ചൂർണ്ണിതം തുലയാധികം ॥ 18 ॥

വിനീയ : വിനീയ എന്നാൽ ചേർത്ത്, സംയോജിപ്പിച്ച് എന്ന അർത്ഥമാണ്. മുമ്പ് തയ്യാറാക്കിയ കഷായത്തിലും കടുക്ക-നെല്ലിക്കകളുടെ അരച്ച കാമ്പിലും ഇനി പറയുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ചേർക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഇവിടെ "വിനീയ" എന്ന പദം വെറും ചേർക്കുക എന്നതിലുപരി, എല്ലാ ദ്രവ്യങ്ങളും ഒരേ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിക്കുന്ന വിധത്തിൽ യുക്തിപൂർവം സംയോജിപ്പിക്കണം എന്ന ആശയവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ആയുർവേദത്തിലെ സംയോഗസംസ്കാരം (സംയോജനത്തിലൂടെ ഗുണവർദ്ധനം) ഇവിടെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

തസ്മിൻ നിർയൂഹേ: തസ്മിൻ എന്നാൽ അതിൽ. നിർയൂഹേ എന്നാൽ മുമ്പ് തയ്യാറാക്കിയ കഷായത്തിൽ. നിർയൂഹം" എന്ന പദം ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ സാരഭാഗം വെള്ളത്തിലേക്ക് പൂർണമായി ഇറക്കിയെടുത്ത ക്വാഥത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഈ ഘട്ടത്തിൽ എല്ലാ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും സൂക്ഷ്മചൂർണ്ണരൂപത്തിൽ കഷായത്തിലേക്ക് ചേർക്കുന്നു.

യോജയേത്യോ: ജയേത് എന്നാൽ ചേർക്കണം.ഇത് ഒരു നിർദ്ദേശരൂപമാണ്. അഥവാ, താഴെ പറയുന്ന ഔഷധങ്ങൾ ഈ ഘട്ടത്തിൽ നിർബന്ധമായും ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടതാണെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കുഡവാംശകം: കുഡവം പുരാതന ഭാര-അളവുമുറയിലെ ഒരു അളവാണ്. അംശകം എന്നാൽ ഓരോന്നും ആ അളവിൽ. അതായത്, താഴെ പറയുന്ന ഓരോ ഔഷധവും ഓരോ കുഡവം വീതം എടുക്കണമെന്നാണ് അർത്ഥം. അളവിലെ ഈ കൃത്യതയാണ് ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണസമത്വം നിലനിർത്തുന്നത്.

ഇനി ഔഷധങ്ങളുടെഅർത്ഥവും പ്രാധാന്യവും

ത്വക് : ത്വക് എന്നാൽ കറുവപ്പട്ട. ഇത് ദീപനവും പാചനവും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും കഫ-വാതദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദ്രവ്യമാണ്. ലേഹ്യത്തിന് സുഗന്ധവും രുചിയും നൽകുന്നതിനൊപ്പം മറ്റ് ഔഷധങ്ങളുടെ ആഗിരണം മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഏലാ: ഏലാ എന്നാൽ ഏലക്ക. ഏലക്ക ദീപനം, രോചനം, ഹൃദ്യം, മുഖദുർഗന്ധനാശനം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമാണ്. ലേഹ്യത്തിന്റെ രുചി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതോടൊപ്പം അഗ്നിയെ ഉണർത്തി ഔഷധത്തിന്റെ ദഹനവും എളുപ്പമാക്കുന്നു.

മുസ്ത: മുസ്ത എന്നാൽ മുത്തങ്ങ. മുസ്ത ആമപാചനം, പിത്ത-കഫശമനം, ജ്വരഹരണം എന്നീ ഗുണങ്ങളുള്ള ദ്രവ്യമാണ്. രസായനം ദഹിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.

രജനീ: രജനീ എന്നാൽ മഞ്ഞൾ. മഞ്ഞൾ രക്തശോധിനിയും വിഷഘ്നവും വർണ്ണ്യവുമായ ദ്രവ്യമാണ്. ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മസ്രോതസ്സുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും ധാതുപോഷണം സുഗമമാക്കുന്നതിലും പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.

പിപ്പലി : പിപ്പലി എന്നാൽ തിപ്പലി. തിപ്പലിയെ ആയുർവേദത്തിൽ യോഗവാഹി ദ്രവ്യമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റു ഔഷധങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളെ ശരീരത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭാഗങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത. അതുകൊണ്ടാണ് പല രസായനയോഗങ്ങളിലും തിപ്പലി ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

അഗുരു: അഗുരു എന്നാൽ അകിൽ. അഗുരു സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമാണ്. വാത-കഫശമനം, ഹൃദ്യം, മനഃപ്രസാദനം എന്നീ ഗുണങ്ങളാൽ ഇത് രസായനയോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ചന്ദനം: ചന്ദനം എന്നാൽ രക്തചന്ദനം അല്ലെങ്കിൽ ചില വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ശ്വേതചന്ദനം.ചന്ദനം ദാഹശമനം, പിത്തപ്രശമനം, മനസ്സിന് ശാന്തി നൽകൽ എന്നീ ഗുണങ്ങളുള്ളതാണ്. രസായനത്തിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളെ സമതുലിതമാക്കുന്നതിലും ഇതിന് പങ്കുണ്ട്.

മണ്ഡൂകപർണ്ണീ; മണ്ഡൂകപർണ്ണീ എന്നാൽ - മുത്തിൾ (ഗോടുകോള) മേധ്യരസായനങ്ങളിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുള്ള ദ്രവ്യമാണ്. ബുദ്ധിശക്തി, ഓർമ്മശക്തി, ഏകാഗ്രത എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ആയുർവേദം ഇതിനെ പ്രശംസിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന് "ബ്രാഹ്മ" എന്ന നാമം ലഭിക്കുന്നതിന് പിന്നിലെ പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണിതെന്ന് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

കനക : കനക എന്നാൽ നാഗകേസരം. ഇത് രക്തപ്രസാദനം, വർണ്ണവർദ്ധനം, ദീപനം എന്നിവയ്ക്ക് സഹായിക്കുന്ന ദ്രവ്യമാണ്. രക്തധാതുവിന്റെ ഗുണവർദ്ധനവിലൂടെ ശരീരപോഷണത്തിന് ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ശംഖപുഷ്പി : ശംഖപുഷ്പി പ്രശസ്തമായ മേധ്യദ്രവ്യമാണ്.നമ്മുടെ ശംഖുപുഷ്പം . സ്മൃതിവർദ്ധനം, ബുദ്ധിവികാസം, മനഃശാന്തി എന്നിവയ്ക്കായി ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. മേധയും സ്മൃതിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തെ ഇത് ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

വചാ: വചാ എന്നാൽ വയമ്പ്. വചാ വാത-കഫഹരവും മേധ്യവുമായ ദ്രവ്യമാണ്. മനോവഹസ്രോതസ്സുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

പ്ലവം : പ്ലവം എന്ന ഔഷധത്തിന്റെ തിരിച്ചറിയലിൽ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. കേരളീയ ആയുർവേദപരമ്പരയിൽ ഇത് പലപ്പോഴും ഇരുവേലി എന്ന ഔഷധവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് ദീപനം, കഫഹരണം, സ്രോതശോധനം എന്നിവയിൽ സഹായിക്കുന്ന ദ്രവ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

യഷ്ട്യാഹ്വയം : യഷ്ട്യാഹ്വയം എന്നാൽ യഷ്ടിമധു, അതായത് അതിമധുരം. അതിമധുരം രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. സ്വര്യം, വർണ്ണ്യം, വൃഷ്യം, മേധ്യം എന്നീ ഗുണങ്ങളോടൊപ്പം ധാതുപോഷണത്തിനും ഓജസ് വർദ്ധനവിനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

വിഡംഗം : വിഡംഗം എന്നാൽ വിഴാൽത്തരി. ഇത് കൃമിഘ്നവും ആമപാചകവുമായ ദ്രവ്യമാണ്. ശരീരത്തിൽ പോഷണം ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആമയും ദുഷ്ടദ്രവ്യങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഈ ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഉൾപ്പെടുത്തൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ച : ച എന്നാൽ "കൂടാതെ" എന്ന അർത്ഥം. സംസ്കൃതശ്ലോകങ്ങളിൽ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ സമുച്ചയം സൂചിപ്പിക്കുന്ന അവ്യയമാണ് ഇത്.

ചൂർണ്ണിതം : ചൂർണ്ണിതം എന്നാൽ നന്നായി പൊടിച്ചത്. സൂക്ഷ്മചൂർണ്ണരൂപത്തിലാണ് ഈ ഔഷധങ്ങൾ ചേർക്കേണ്ടത്. ചൂർണ്ണം എത്ര സൂക്ഷ്മമാണോ അത്രയും ഔഷധം ലേഹ്യത്തിൽ സമമായി കലരുകയും ശരീരത്തിൽ എളുപ്പം ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

തുലയാ അധികം : തുലയാ എന്നാൽ ഒരു തുലാം അളവിൽ. അധികം എന്നാൽ അതിലധികം. അഥവാ, ഈ ഔഷധങ്ങളുടെ ആകെ ചൂർണ്ണം ഒരു തുലാത്തിൽ കൂടുതലായ അളവിൽ തയ്യാറാക്കണം എന്നാണ് ആചാര്യന്റെ നിർദ്ദേശം.

ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘട്ടങ്ങളിലൊന്നാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ആദ്യ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളിൽ രസായനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനദ്രവ്യങ്ങളും കഷായനിർമ്മാണവും വിശദീകരിച്ച ആചാര്യൻ, ഇവിടെ ആ രസായനത്തിന് പ്രത്യേക ശക്തി നൽകുന്ന പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.

ഇവയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഓരോ ഔഷധത്തിനും പ്രത്യേക ഉദ്ദേശ്യമുണ്ട്. കറുവപ്പട്ട, ഏലക്ക, മുത്തങ്ങ, തിപ്പലി തുടങ്ങിയ ദീപന-പാചനദ്രവ്യങ്ങൾ രസായനം ശരിയായ രീതിയിൽ ദഹിപ്പിക്കുകയും ആഗിരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യാൻ സഹായിക്കുന്നു. മഞ്ഞൾ, അകിൽ, ചന്ദനം എന്നിവ രക്തപ്രസാദനത്തിനും സ്രോതശുദ്ധിക്കും സഹായകമാകുന്നു. മണ്ഡൂകപർണ്ണി, ശംഖപുഷ്പി, വയമ്പ്, അതിമധുരം തുടങ്ങിയവ മനസ്സിനെയും ബുദ്ധിയെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന മേധ്യരസായനദ്രവ്യങ്ങൾ ആകുന്നു. അതിനാൽ ബ്രാഹ്മരസായനം വെറും ശരീരബലം നൽകുന്ന ഔഷധമല്ല, മറിച്ച് മേധ, സ്മൃതി, ധാരണാശക്തി എന്നിവയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന സമഗ്രരസായനമാണെന്ന് ഈ ദ്രവ്യസമാഹാരം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു പ്രധാന സിദ്ധാന്തം "സംയോഗാത് ഗുണാന്തരം" എന്നതാണ്. അഥവാ, യുക്തമായ സംയോജനത്തിലൂടെ ഔഷധങ്ങൾക്ക് പുതിയ ഗുണങ്ങൾ കൈവരുന്നു. ഇവിടെ ഓരോ ദ്രവ്യവും തനിയെ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല; പരസ്പരം ഗുണങ്ങളെ പൂരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സമഗ്രമായ രസായനപ്രഭാവം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബ്രാഹ്മരസായനം ഒരു ഔഷധസമാഹാരം മാത്രമല്ല, സൂക്ഷ്മമായി ആസൂത്രണം ചെയ്ത ഒരു രസായനയോഗമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 19–20 : ഇനി മൂന്നാമത്തെ നാലു വരിയുടെ അർത്ഥം നോകാം .

ശ്ലോകം

സിതോപലാർദ്ധഭാരം ച പാത്രാണി ത്രീണി സർപ്പിഷഃ ।

ദ്വേ ച തൈലാത് പചേത്സർവ്വം തദഗ്നൗ ലേഹതാം ഗതമ് ॥ 19 ॥

അവതീർണ്ണം ഹിമം യുഞ്ജ്യാദ്ദ്വിഭിഃ ക്ഷൗദ്രശതൈസ്ത്രിഭിഃ ।

തതഃ ഖജേന മഥിതം നിദധ്യാദ്ഘൃതഭാജനേ ॥ 20 ॥

സിതോപലാ : സിതോപലാ എന്നാൽ ശർക്കര അല്ലെങ്കിൽ പഞ്ചസാരക്കല്ല് (കൽക്കണ്ടം) എന്നാണ് അർത്ഥം. ചില വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച ശർക്കരയായും ഇതിനെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ ശർക്കര വെറും മധുരത്തിനായി മാത്രമല്ല ചേർക്കുന്നത്. മധുരരസം, ശീതവീര്യം, പിത്തശമനം, ധാതുപോഷണം, ബലവർദ്ധനം, ഓജസ് വർദ്ധിപ്പിക്കൽ തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളുള്ള ദ്രവ്യമെന്ന നിലയിലാണ് ഇതിനെ രസായനയോഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്.

അർദ്ധഭാരം ച : അർദ്ധഭാരം എന്നാൽ അരഭാരം. ഭാരം എന്നത് പുരാതന ഭാരമാനമാണ്. അതിന്റെ പകുതി അളവിലുള്ള ശർക്കര ഈ ലേഹ്യത്തിൽ ചേർക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഈ അളവ് രുചിക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല. ലേഹ്യത്തിന്റെ സ്ഥിരതയും (Consistency), സംരക്ഷണശേഷിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും ശർക്കര സഹായിക്കുന്നു.

പാത്രാണി ത്രീണി സർപ്പിഷഃ പാത്രാണി ത്രീണി എന്നാൽ മൂന്ന് പാത്രം അളവിൽ. സർപ്പിഷഃ എന്നാൽ പശുവിൻ നെയ്യ്. പശുവിൻ നെയ്യ് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഇത് മേധ്യം (ബുദ്ധിവർദ്ധകം), സ്മൃതിവർദ്ധകം, വാതപിത്തശമനം, രസായനം, വൃഷ്യം തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ്.

ആചാര്യന്മാർ നെയ്യിനെ "സംസ്കാരാനുവർത്തി" എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതായത്, കൂടെ ചേർക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളെ ഏറ്റുവാങ്ങി അവയെ ശരീരത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭാഗങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രത്യേക കഴിവ് നെയ്യിനുണ്ട്.അതുകൊണ്ടാണ് ബ്രാഹ്മരസായനത്തിൽ നെയ്യിന് പ്രധാന സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

ദ്വേ ച തൈലാത് : ദ്വേ എന്നാൽ രണ്ട്. തൈലാത് എന്നാൽ എള്ളെണ്ണ. ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് നല്ലെണ്ണ (തിലതൈലം) ആണെന്ന് ആയുർവേദ വ്യാഖ്യാതാക്കൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. തിലതൈലം വാതശമനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠമാണ്. അസ്ഥി, മജ്ജ, സ്നായു, സന്ധി എന്നിവയ്ക്ക് പോഷണം നൽകുന്ന സ്നേഹദ്രവ്യമായും ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. നെയ്യും എണ്ണയും ഒരുമിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ വിവിധ ധാതുക്കളിലേക്ക് ഔഷധഗുണങ്ങൾ സമമായി എത്തിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ആചാര്യന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

പചേത് സർവ്വം : പചേത് എന്നാൽ പാകം ചെയ്യണം. സർവ്വം എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം ചേർത്ത്. കഷായം, അരച്ചെടുത്ത കടുക്ക-നെല്ലിക്ക, പ്രക്ഷേപദ്രവ്യങ്ങൾ, ശർക്കര, നെയ്യ്, എണ്ണ എന്നിവയെല്ലാം ഒന്നിച്ച് യോജിപ്പിച്ച് പാകം ചെയ്യണമെന്നാണ് ഇവിടെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

തത് അഗ്നൗ : തത് എന്നാൽ ആ മിശ്രിതം. അഗ്നൗ എന്നാൽ തീയിൽ. എന്നാൽ ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ശക്തമായ തീയല്ല. ആയുർവേദത്തിലെ ലേഹ്യനിർമ്മാണത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും മന്ദാഗ്നി (ചെറുതീ) ആണ് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. ശക്തമായ തീയിൽ പാകം ചെയ്താൽ ഔഷധങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മഗുണങ്ങൾ നശിക്കാമെന്ന് ആചാര്യന്മാർ പറയുന്നു.

ലേഹതാം ഗതം : ലേഹതാം എന്നാൽ ലേഹ്യത്തിന്റെ പാകം. ഗതം എന്നാൽ എത്തുന്നതുവരെ. ഇത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട നിർദ്ദേശമാണ്. ലേഹ്യത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക പാകലക്ഷണമുണ്ട്. അധികം പാകം ചെയ്താൽ അത് കട്ടിയാകുകയും, കുറഞ്ഞാൽ വേഗം കേടാകുകയും ചെയ്യും. അതിനാൽ ശരിയായ ലേഹ്യപാകം ലഭിക്കുന്നതുവരെ മാത്രമേ പാകം ചെയ്യാവൂ.

ശ്ലോകം 20

അവതീർണ്ണം : അവതീർണ്ണം എന്നാൽ അടുപ്പിൽ നിന്നും ഇറക്കിയ ശേഷം . ലേഹ്യം ശരിയായ പാകത്തിലെത്തിയാൽ ഉടൻ തന്നെ തീയിൽ നിന്നും മാറ്റണം.

ഹിമം: ഹിമം എന്നാൽ തണുത്ത ശേഷം. ഇവിടെ പൂർണ്ണമായും കട്ടപിടിക്കുന്നതുവരെ തണുപ്പിക്കണമെന്നല്ല ഉദ്ദേശം. കൈകൊണ്ട് സ്പർശിക്കാവുന്നത്ര ചൂട് കുറഞ്ഞ അവസ്ഥയിലാണ് അടുത്ത ഘട്ടം ചെയ്യേണ്ടത്.

യുഞ്ജ്യാത് : യുഞ്ജ്യാത് എന്നാൽ ചേർക്കണം. ഇനി തേൻ ചേർക്കണമെന്നാണ് നിർദ്ദേശം.

ക്ഷൗദ്രശതൈസ്ത്രിഭിഃ : ക്ഷൗദ്രം എന്നാൽ തേൻ. ശതൈഃ ത്രിഭിഃ എന്നാൽ മുന്നൂറ് പലം.ചില പാഠഭേദങ്ങളിൽ ഈ അളവിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാമെങ്കിലും, പൊതുവെ നിശ്ചിത അളവിൽ ശുദ്ധമായ തേൻ ചേർക്കണമെന്നാണ് ആചാര്യന്റെ നിർദ്ദേശം.

തതഃ : തതഃ എന്നാൽ അതിനുശേഷം.

ഖജേന : ഖജം എന്നാൽ മത്ത്. മരത്തിൽ നിർമ്മിച്ച മത്തുപയോഗിച്ചാണ് ലേഹ്യം ഇളക്കേണ്ടത്. ഇത് വെറും കലക്കൽ മാത്രമല്ല. നെയ്യ്, എണ്ണ, തേൻ എന്നിവ ഒരേ രൂപത്തിൽ ലയിക്കുന്നതിനായി നടത്തുന്ന പ്രത്യേക സംസ്കാരമാണ്.

മഥിതം : മഥിതം എന്നാൽ നന്നായി മഥിച്ചത്. മഥനത്തിലൂടെ എല്ലാ സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങളും ഔഷധങ്ങളും ഏകീഭവിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിലെ സംസ്കാരസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണിത്.

നിദധ്യാത് : നിദധ്യാത് എന്നാൽ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കണം.

ഘൃതഭാജനേ : ഘൃത എന്നാൽ നെയ്യ്. ഭാജനം എന്നാൽ പാത്രം. അതായത്, നെയ്യ് പുരട്ടിയ ശുദ്ധമായ പാത്രത്തിലാണ് ലേഹ്യം സൂക്ഷിക്കേണ്ടത്.

ഇതിന് രണ്ട് പ്രധാന കാരണങ്ങൾ ആചാര്യന്മാർ പറയുന്നു. ഒന്നാമത്, ലേഹ്യം പാത്രത്തിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കാതിരിക്കാൻ.രണ്ടാമത്, ലേഹ്യത്തിന്റെ ഗുണവും ഈർപ്പവും ദീർഘകാലം നിലനിർത്താൻ.

ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ സംസ്കാരഘട്ടം വിശദീകരിക്കുന്നവയാണ്. ആദ്യഘട്ടങ്ങളിൽ ശേഖരിച്ച ഔഷധസാരം, ഈ ഘട്ടത്തിലാണ് ഒരു സമ്പൂർണ്ണ രസായനയോഗമായി പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.

ആചാര്യൻ ആദ്യം ശർക്കര ചേർക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് ഔഷധത്തിന് മധുരം നൽകുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല. മധുരരസം ധാതുപോഷണത്തിനും ഓജസ് വർദ്ധനവിനും ഏറ്റവും അനുയോജ്യമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. അതിനാൽ രസായനചികിത്സയിൽ ശർക്കരയ്ക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

അതിനുശേഷം പശുവിൻ നെയ്യും തിലതൈലവും ചേർക്കുന്നു. നെയ്യ് മേധ, സ്മൃതി, ഓജസ് എന്നിവയെ പോഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ, തിലതൈലം വാതശമനത്തിനും അസ്ഥി-മജ്ജധാതുക്കളുടെ പോഷണത്തിനും സഹായിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങളുടെ സംയോജനം ബ്രാഹ്മരസായനത്തെ സമഗ്രമായ ധാതുപോഷകയോഗമാക്കി മാറ്റുന്നു.

പാകം ചെയ്യുമ്പോൾ മന്ദാഗ്നി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നതും ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധത്തിന്റെ ശക്തി അതിന്റെ ദ്രവ്യഗുണങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, സംസ്കാരത്തിലും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ശരിയായ ലേഹ്യപാകം വരെ മാത്രം പാകം ചെയ്യണമെന്ന് ആചാര്യൻ നിർദേശിക്കുന്നത്.

അടുത്തതായി, ലേഹ്യം തീയിൽ നിന്ന് ഇറക്കി ചൂട് കുറഞ്ഞതിനുശേഷം മാത്രമാണ് തേൻ ചേർക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇത് ആയുർവേദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സിദ്ധാന്തവുമായി പൂർണമായും യോജിക്കുന്നു. തേൻ ഒരിക്കലും നേരിട്ട് തിളപ്പിക്കരുതെന്നും അതിശക്തമായ ചൂടിൽ ചേർക്കരുതെന്നും ആചാര്യന്മാർ പ്രത്യേകം ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചൂട് കുറഞ്ഞ ശേഷമാണ് തേൻ ചേർക്കുന്നതിലൂടെ അതിന്റെ സ്വാഭാവിക ഗുണങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.

തുടർന്ന് മത്തുകൊണ്ട് നന്നായി മഥിക്കുന്നത് എല്ലാ ദ്രവ്യങ്ങളെയും ഏകീകൃതമാക്കുന്നതിനുള്ള അവസാന സംസ്കാരമാണ്. ഇതിലൂടെ ഔഷധം രുചികരവും ദീർഘകാലം കേടുകൂടാതെ സൂക്ഷിക്കാവുന്നതുമായ രൂപത്തിലേക്ക് മാറുന്നു.

അവസാനമായി, നെയ്യ് പുരട്ടിയ പാത്രത്തിൽ സൂക്ഷിക്കണമെന്ന് പറയുന്നത് സംഭരണരീതിയിലും ആയുർവേദം എത്രമാത്രം ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒരു രസായനത്തിന്റെ ഫലം അതിന്റെ നിർമ്മാണം, സംസ്കാരം, സംഭരണം, സേവനവിധി എന്നീ നാലും കൃത്യമായി പാലിക്കുമ്പോഴാണ് പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കുകയെന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ ആചാര്യൻ നൽകുന്നത്.

അടുത്തതായി ശ്ലോകം 21 : അർത്ഥം നോക്കാം .

ശ്ലോകം

യാ നോപരുന്ധ്യാദാഹാരമേകം മാത്രാസ്യ സാ സ്മൃതാ ।

ഷഷ്ടികഃ പയസാ ചാത്ര ജീർണ്ണേ ഭോജനമിഷ്യതേ ॥ 21 ॥

യാ : യാ എന്നാൽ "ഏത്" അല്ലെങ്കിൽ "ഏതാണോ" എന്ന അർത്ഥം. ഇവിടെ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ മാത്രയെ (Dosage) കുറിച്ചാണ് ആചാര്യൻ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്. രസായനചികിത്സയിൽ ഔഷധത്തിന്റെ ഗുണം എത്ര പ്രധാനമാണോ, അത്രത്തോളം പ്രധാനമാണ് അതിന്റെ ശരിയായ അളവും. അതുകൊണ്ടാണ് നിർമ്മാണരീതി വിവരിച്ച ശേഷം ആചാര്യൻ ഉടൻതന്നെ സേവനവിധിയിലേക്ക് കടക്കുന്നത്.

ന ഉപരുന്ധ്യാത് : ന എന്നാൽ "അല്ല". ഉപരുന്ധ്യാത് എന്നാൽ തടസ്സപ്പെടുത്തുക, മുടക്കുക, ദോഷം വരുത്തുക എന്നർത്ഥം. അതായത്, രസായനം കഴിക്കുന്നതിലൂടെ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ദഹനപ്രവർത്തനത്തിന് യാതൊരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകരുത് എന്നാണ് ആചാര്യന്റെ നിർദ്ദേശം.

ഇവിടെ ഒരു പ്രധാന ആയുർവേദസിദ്ധാന്തം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അഗ്നി (ദഹനശക്തി) ക്ഷയിച്ചാൽ ഏറ്റവും മികച്ച രസായനത്തിനുപോലും പൂർണ്ണഫലം ലഭിക്കുകയില്ല. അതിനാൽ അഗ്നിയെ ഭാരപ്പെടുത്താത്ത അളവിലാണ് ഔഷധം നൽകേണ്ടത്.

ആഹാരം : ആഹാരം എന്നാൽ സാധാരണ ഭക്ഷണം. ഇവിടെ ആചാര്യൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഒരാൾ ദിവസവും കഴിക്കുന്ന സ്വാഭാവിക ഭക്ഷണത്തെയാണ്. രസായനം കഴിച്ച ശേഷം വിശപ്പ് ഇല്ലാതാകുകയോ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ശരിയായ ഉപയോഗരീതിയല്ല. മറിച്ച്, രസായനം അഗ്നിയെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും വേണം.

ഏകം മാത്രാ അസ്യ : ഏകം എന്നാൽ യുക്തമായ. മാത്രാ എന്നാൽ അളവ്. അസ്യ എന്നാൽ ഈ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ. അതിനാൽ, "ഈ രസായനത്തിന്റെ ശരിയായ അളവ്" എന്നാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ അർത്ഥം.

ആയുർവേദത്തിൽ മാത്രാനിർണ്ണയം ഒരിക്കലും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല. രോഗിയുടെ വയസ്സ്, ദേഹപ്രകൃതി, അഗ്നി, ബലം, രോഗാവസ്ഥ, കാലം എന്നിവ പരിഗണിച്ചാണ് വൈദ്യൻ മാത്ര നിശ്ചയിക്കുന്നത്.

സാ സ്മൃതാ : സാ എന്നാൽ "അതാണ്". സ്മൃതാ എന്നാൽ ആചാര്യന്മാർ അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അഥവാ, ഭക്ഷണത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താത്ത അളവാണ് ഈ ഔഷധത്തിന്റെ ഉചിതമായ മാത്രയെന്ന് ആചാര്യന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഇത് വളരെ സൂക്ഷ്മമായ നിർദ്ദേശമാണ്. ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഒരു നിശ്ചിത തൂക്കം പറയാതെ, ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ദഹനശേഷിക്ക് അനുസരിച്ച് മാത്ര ക്രമീകരിക്കണമെന്ന പ്രായോഗികമായ സമീപനമാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്.

ഷഷ്ടികഃ ഷഷ്ടികഃ എന്നാൽ ഷഷ്ടികശാലി. കേരളത്തിൽ ഇത് പൊതുവേ ഞവര എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രത്യേക ഇനം അരിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഗ്രന്ഥപരമായി ഷഷ്ടികശാലി എന്നത് ഏകദേശം അറുപത് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ വിളവെടുക്കുന്ന, പോഷകഗുണമുള്ള ഒരു നെല്ലിനത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആയുർവേദത്തിൽ ഷഷ്ടികശാലിയെ ബല്യം, ബൃംഹണം, ലഘുപാച്യം, രസായനസഹായി എന്നീ ഗുണങ്ങളാൽ പ്രശംസിക്കുന്നു.

പയസാ : പയസാ എന്നാൽ പാലിനോടുകൂടി. ഇവിടെ പശുവിൻ പാലിനെയാണ് ആചാര്യൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. പാൽ മധുരരസവും ശീതവീര്യവും ധാതുപോഷണശേഷിയുമുള്ള ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ആഹാരമായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നു. രസായനചികിത്സയിൽ പാൽ പലപ്പോഴും അനുപാനമായി (ഔഷധത്തോടൊപ്പം നൽകുന്ന പാനീയം) ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ച: ച എന്നാൽ "കൂടാതെ".

അത്ര : അത്ര എന്നാൽ "ഇവിടെ", അതായത് ഈ രസായനപ്രയോഗത്തിൽ.

ജീർണ്ണേ : ജീർണ്ണേ എന്നാൽ ദഹിച്ചതിനു ശേഷം. ഇത് ഈ ശ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പദങ്ങളിലൊന്നാണ്. ബ്രാഹ്മരസായനം കഴിച്ച ഉടനെ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. ആദ്യം രസായനം ശരീരത്തിൽ ദഹിക്കുകയും ആഗിരണം ചെയ്യുകയും വേണം. അതിനുശേഷമാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ടത്. ഇത് രസായനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം തടസ്സപ്പെടാതിരിക്കാനാണ്.

ഭോജനം : ഭോജനം എന്നാൽ ഭക്ഷണം.

ഇഷ്യതേ: ഇഷ്യതേ എന്നാൽ ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നു, നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. അതായത്, ബ്രാഹ്മരസായനം ദഹിച്ചശേഷം ഷഷ്ടികശാലി പാലിനോടൊപ്പം ഭക്ഷണമായി കഴിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമമെന്ന് ആചാര്യൻ ഉപദേശിക്കുന്നു.

ഈ ശ്ലോകം ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ സേവനവിധിയെ (Administration Protocol) കുറിച്ചാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ഒരു ഔഷധം എത്ര മികച്ചതാണെങ്കിലും, അതിന്റെ മാത്രയും പഥ്യവും ശരിയായില്ലെങ്കിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച ഫലം ലഭിക്കില്ല എന്ന ആയുർവേദതത്ത്വം ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വ്യക്തമായി പ്രകടമാകുന്നു.

ആചാര്യൻ ആദ്യം പറയുന്നത്, ഔഷധത്തിന്റെ അളവ് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല എന്നതാണ്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ അഗ്നി, ദേഹപ്രകൃതി, വയസ്സ്, ബലം, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് വൈദ്യൻ മാത്ര നിർണ്ണയിക്കേണ്ടത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ "ഇത്ര ഗ്രാം കഴിക്കണം" എന്ന് പറയാതെ, "ഭക്ഷണത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താത്ത അളവാണ് ശരിയായ മാത്ര" എന്ന് അദ്ദേഹം നിർവചിക്കുന്നു. ഇത് ആയുർവേദത്തിന്റെ വ്യക്തികേന്ദ്രിത ചികിത്സാസമീപനത്തിന്റെ മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്.

ഇവിടെ പരോക്ഷമായി മറ്റൊരു പ്രധാന സന്ദേശവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. രസായനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം വിശപ്പ് കുറയ്ക്കുകയോ ഭക്ഷണത്തിന് പകരമാകുകയോ അല്ല. മറിച്ച്, അഗ്നിയെ സംരക്ഷിച്ച് ധാതുപോഷണം മെച്ചപ്പെടുത്തുകയാണ്. അതിനാൽ രസായനം കഴിച്ചതിനുശേഷം വിശപ്പ് സ്വാഭാവികമായി വരികയും, ആഹാരം നല്ല രീതിയിൽ ദഹിക്കയും വേണം. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ മാത്രമേ രസായനപ്രയോഗം ശരിയായ രീതിയിൽ നടക്കുന്നുവെന്ന് വിലയിരുത്താനാകൂ.

ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ പഥ്യഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചാണ് ആചാര്യൻ പറയുന്നത്. ഷഷ്ടികശാലിയും പാലും രണ്ടും ബൃംഹണഗുണമുള്ള ആഹാരങ്ങളാണ്. ഇവ ധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം നൽകുകയും ശരീരബലം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രസായനം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ധാതുപോഷണപ്രക്രിയയെ ഇവ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അതിനാൽ രസായനപ്രയോഗകാലത്ത് അനുയോജ്യമായ ആഹാരക്രമം പാലിക്കുന്നത് ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായിത്തന്നെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ "ഔഷധം മാത്രമല്ല ചികിത്സ; ആഹാരവും വിഹാരവും അതിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകങ്ങളാണ്" എന്ന തത്ത്വം ഈ ശ്ലോകം വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു. ശരിയായ മാത്ര, അനുയോജ്യമായ പഥ്യഭക്ഷണം, കൃത്യമായ സമയത്ത് സേവനം എന്നിവ ഒരുമിച്ച് പാലിക്കുമ്പോഴാണ് ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ പൂർണ്ണഫലം ലഭിക്കുകയെന്ന് ആചാര്യൻ ഈ ഒറ്റ ശ്ലോകത്തിലൂടെ ഉപദേശിക്കുന്നു.

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യൻ മൂന്ന് പ്രധാന നിർദ്ദേശങ്ങളാണ് നൽകുന്നത്:

മാത്ര – ഭക്ഷണത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താത്ത അളവിൽ മാത്രം ബ്രാഹ്മരസായനം സേവിക്കണം.

കാലം – ഔഷധം ദഹിച്ചതിനുശേഷം മാത്രമേ ഭക്ഷണം കഴിക്കാവൂ.

പഥ്യം – ഷഷ്ടികശാലിയും പാലും രസായനപ്രയോഗകാലത്തെ ഉത്തമമായ ആഹാരമായി ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

ഈ മൂന്ന് നിർദ്ദേശങ്ങളും പാലിക്കുമ്പോഴാണ് ബ്രാഹ്മരസായനം ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന രസായനഗുണങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി പ്രകടിപ്പിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദാചാര്യന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

ശ്ലോകം 22–23 : അവസാന വരികളുടെ അർത്ഥം നോക്കാം .

ശ്ലോകം

വൈഖാനസാ ബാലഖില്യാസ്തഥാ ചാന്യേ തപോധനാഃ ।

ബ്രഹ്മണാ വിഹിതം ധന്യമിദം പ്രാശ്യ രസായനമ് ॥ 22 ॥

തന്ദ്രാശ്രമക്ലമവലീപലിതാമയവർജ്ജിതാഃ ।

മേധാസ്മൃതിബലോപേതാ ബഭൂവുരമിതായുഷഃ ॥ 23 ॥

അർത്ഥവും വിശദമായ വ്യാഖ്യാനവും

വൈഖാനസാഃ : വൈഖാനസാഃ എന്നാൽ വൈഖാനസ മഹർഷിമാർ. വൈഖാനസർ അത്യന്തം നിഷ്ഠയോടെയും തപസ്സോടെയും വനങ്ങളിൽ വസിച്ചിരുന്ന മഹർഷിമാരുടെ ഒരു പരമ്പരയാണ്. ലളിതമായ ജീവിതം, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, സാത്വികമായ ആഹാരക്രമം, ആത്മീയസാധന എന്നിവയായിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മുഖമുദ്ര.

ആചാര്യൻ ഇവരെ പരാമർശിക്കുന്നതിലൂടെ, ബ്രാഹ്മരസായനം സാധാരണ ജനങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ആത്മവിദ്യയിലും തപസ്സിലും ഉന്നതരായ മഹർഷിമാരും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു ശ്രേഷ്ഠ രസായനയോഗമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ബാലഖില്യാഃ : ബാലഖില്യാഃ എന്നാൽ ബാലഖില്യ മഹർഷിമാർ. പുരാണങ്ങളിൽ സൂര്യഭഗവാന്റെ അനുചരന്മാരായും അത്യന്തം തപസ്സിലൂടെ മഹത്തായ ആത്മബലം നേടിയ ഋഷിമാരായും ബാലഖില്യരെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഇവരെ ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, ഈ രസായനം ദീർഘകാല ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനും ആത്മീയജീവിതത്തിനും അനുയോജ്യമായ ഒരു യോഗമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കാനാണ്.

തഥാ ച : തഥാ എന്നാൽ അതുപോലെ. ച എന്നാൽ കൂടാതെ.

അന്യേ : അന്യേ എന്നാൽ മറ്റ്. ഇത് മറ്റു മഹർഷിമാരെയും തപസ്വികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പദമാണ്.

തപോധനാഃ : തപോധനാഃ എന്നാൽ തപസ്സാണ് സമ്പത്ത് എന്ന നിലയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മഹർഷിമാർ. ഇവിടെ "ധനം" എന്നത് ഭൗതികസമ്പത്തല്ല. തപസ്സ്, ആത്മനിയന്ത്രണം, ബ്രഹ്മചര്യം, സാത്വികജീവിതം എന്നിവയാണ് അവരുടെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത്.

ആചാര്യൻ ഈ പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത്, രസായനത്തിന്റെ പൂർണഫലം ലഭിക്കാൻ ഔഷധത്തോടൊപ്പം നല്ല ജീവിതശൈലിയും അത്യാവശ്യമാണെന്ന സന്ദേശം നൽകുന്നതിനാണ്.

ബ്രഹ്മണാ : ബ്രഹ്മണാ എന്നാൽ ബ്രഹ്മാവിനാൽ. ആയുർവേദപരമ്പരയിൽ ബ്രഹ്മാവാണ് ആയുർവേദത്തിന്റെ ആദിഗുരുവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ദക്ഷപ്രജാപതിക്കും, അശ്വിനീദേവന്മാർക്കും, ഇന്ദ്രനും, തുടർന്ന് മഹർഷിമാർക്കും ആയുർവേദജ്ഞാനം പകർന്നു ലഭിച്ചതായി സംഹിതകൾ വിവരിക്കുന്നു.

വിഹിതം : വിഹിതം എന്നാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടത്, ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടത്. ഇത് വെറും നിർമ്മിച്ചതെന്ന അർത്ഥമല്ല. ബ്രഹ്മാവ് ഉപദേശിക്കുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്ത രസായനയോഗമാണെന്ന ആശയമാണ് ഇവിടെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്.

ധന്യം : ധന്യം എന്നാൽ ശ്രേഷ്ഠം, പുണ്യമുള്ളത്, മംഗളകരം. ആരോഗ്യം, ആയുസ്സ്, ബലം, ബുദ്ധി എന്നിവ പ്രദാനം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളതിനാൽ ഈ രസായനത്തെ ആചാര്യൻ "ധന്യം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഇദം രസായനം : ഇദം എന്നാൽ ഈ. രസായനം എന്നാൽ ബ്രാഹ്മരസായനം. ഇവിടെ മുമ്പ് വിശദീകരിച്ച രസായനയോഗത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

പ്രാശ്യ : പ്രാശ്യ എന്നാൽ സേവിച്ച്, കഴിച്ച്. ആയുർവേദത്തിൽ "പ്രാശം" എന്നത് വെറും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതല്ല; നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ ഔഷധം സേവിക്കുന്നതിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം 23 ഇതിന്റെ ഗുണത്തെ കുറിച്ചു പറയുന്നു .

തന്ദ്രാ : തന്ദ്രാ എന്നാൽ മയക്കം, അമിതനിദ്ര, ഉത്സാഹക്കുറവ്. ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും സത്ത്വഗുണം കുറയുകയും കഫം വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ തന്ദ്ര അനുഭവപ്പെടുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

ശ്രമ : ശ്രമ എന്നാൽ കഠിനപ്രവർത്തനത്തെ തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണം. ഇത് സ്വാഭാവികമായ ശരീരക്ഷീണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ക്ലമ : ക്ലമ എന്നാൽ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരുപോലെ അനുഭവപ്പെടുന്ന അവശതയും തളർച്ചയും. ആയുർവേദത്തിൽ ശ്രമവും ക്ലമവും വ്യത്യസ്തമായി വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ശ്രമം ശാരീരിക അധ്വാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ, ക്ലമം ധാതുക്ഷയവും മാനസികക്ഷീണവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിശാലമായ അവസ്ഥയാണ്.

വലീ : വലീ എന്നാൽ ചർമ്മത്തിലെ ചുളിവുകൾ. വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് വലിയെ ആയുർവേദം കാണുന്നത്. രസായനചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വലിയുടെ ആവിർഭാവം വൈകിപ്പിക്കുക.

പലിത : പലിത എന്നാൽ അകാലനര. കേശം വെളുക്കുന്നത് വാർദ്ധക്യലക്ഷണങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. ധാതുക്ഷയത്തിന്റെ പ്രകടനമായും ഇതിനെ ആയുർവേദം വിലയിരുത്തുന്നു.

ആമയ : ആമയ എന്നാൽ രോഗങ്ങൾ. ഇവിടെ ഒരു പ്രത്യേക രോഗമല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ശരീരത്തെ ദുർബലമാക്കുന്ന വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളെ പൊതുവായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ് ആമയ.

വർജ്ജിതാഃ : വർജ്ജിതാഃ എന്നാൽ മുക്തരായവർ, വിട്ടുമാറിയവർ. ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. ഈ പദം രോഗങ്ങൾ ഒരിക്കലും വരില്ല എന്ന അർത്ഥത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കരുത്. രസായനസേവനത്തിലൂടെ തന്ദ്ര, ക്ഷീണം, വാർദ്ധക്യലക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം ലഭിക്കുമെന്നാണ് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നത്.

മേധാ : മേധാ എന്നാൽ ഗ്രഹണശക്തി, വിവേചനശക്തി, ബുദ്ധിയുടെ സൂക്ഷ്മത. മേധ എന്നത് വെറും പഠിക്കാനുള്ള കഴിവല്ല; അറിവ് സ്വീകരിക്കുകയും വിശകലനം ചെയ്യുകയും യുക്തമായ സമയത്ത് പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബൗദ്ധികശേഷിയെയാണ് ആയുർവേദം മേധയായി നിർവചിക്കുന്നത്.

സ്മൃതി : സ്മൃതി എന്നാൽ ഓർമ്മശക്തി. മുൻപ് അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെ യഥാസമയം ഓർമ്മയിലെത്തിക്കാനുള്ള കഴിവിനെയാണ് സ്മൃതി എന്ന് പറയുന്നത്.

ബലം : ബലം എന്നാൽ ശരീരബലം മാത്രമല്ല. ധാതുബലം, മനോബലം, രോഗപ്രതിരോധശേഷി എന്നിവയെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിശാലമായ ആശയമാണ് ആയുർവേദത്തിലെ ബലം.

ഉപേതാഃ : ഉപേതാഃ എന്നാൽ സമ്പന്നരായവർ, നിറഞ്ഞവർ. മേധയും സ്മൃതിയും ബലവും ഉള്ളവരായി അവർ മാറി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് ഈ പദം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ബഭൂവുഃ : ബഭൂവുഃ എന്നാൽ ആയിത്തീർന്നു.

അമിതായുഷഃ : അമിത എന്നാൽ അളവറ്റ, വളരെ ദീർഘമായ.

ആയുഷഃ : എന്നാൽ ആയുസ്സ്. അതായത്, ദീർഘായുസ്സ് പ്രാപിച്ചവരായി അവർ മാറി എന്നാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ അർത്ഥം.

ബ്രാഹ്മരസായനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണത്തിന്റെ സമാപനമാണ് ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ. ആദ്യത്തെ ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഔഷധത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധിയും, തുടർന്ന് സേവനരീതിയും വിശദീകരിച്ച ആചാര്യൻ, ഇവിടെ അതിന്റെ മഹാത്മ്യമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

വൈഖാനസന്മാരെയും ബാലഖില്യന്മാരെയും പോലുള്ള മഹർഷിമാരെ ഉദാഹരണമായി എടുത്തത് വെറും ചരിത്രപരമായ പരാമർശമല്ല. സാത്വികജീവിതവും ബ്രഹ്മചര്യവും തപസ്സും പാലിച്ചിരുന്ന ഋഷിമാർ പോലും ഈ രസായനയോഗത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നതായി പറയുന്നതിലൂടെ, ഇതിന്റെ മഹത്വവും പ്രാചീനതയും ആചാര്യൻ ഊന്നിപ്പറയുകയാണ്.

ബ്രഹ്മാവിനാൽ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട രസായനമാണെന്ന പരാമർശം ഈ യോഗത്തിന്റെ ആധികാരികതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദപരമ്പരയിൽ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നാണ് ആയുർവേദവിദ്യയുടെ പ്രചാരം ആരംഭിച്ചതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ രസായനത്തെ ബ്രഹ്മോപദിഷ്ടമായ യോഗമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അതിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത എടുത്തുകാണിക്കാനാണ്.

തുടർന്ന് ആചാര്യൻ പറയുന്ന ഫലങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്. തന്ദ്ര, ശ്രമ, ക്ലമ, വലീ, പലിതം, ആമയം എന്നിവയിൽ നിന്ന് വിമുക്തി ലഭിക്കുന്നു എന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നു. ഇതിനെ ആധുനിക അർത്ഥത്തിൽ "എല്ലാ രോഗങ്ങളും പൂർണ്ണമായി മാറും" എന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ പാടില്ല. ആയുർവേദപരമ്പരയുടെ ഭാഷയിൽ, രസായനചികിത്സയിലൂടെ ധാതുപോഷണം മെച്ചപ്പെടുകയും ഓജസ് വർദ്ധിക്കുകയും വാർദ്ധക്യലക്ഷണങ്ങൾ വൈകുകയും ശരീരവും മനസ്സും കൂടുതൽ ആരോഗ്യവാന്മാരാകുകയും ചെയ്യുമെന്നതാണ് ഇതിന്റെ ആശയം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനഭാഗത്ത് പറയുന്ന മേധാ, സ്മൃതി, ബലം എന്നീ മൂന്ന് പദങ്ങളാണ് ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ശരീരബലം മാത്രമല്ല, ബുദ്ധിശക്തിയും ഓർമ്മശക്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മേധ്യരസായനം കൂടിയാണ് ഇത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മണ്ഡൂകപർണ്ണി, ശംഖപുഷ്പി, യഷ്ടിമധു, വചാ തുടങ്ങിയ മേധ്യദ്രവ്യങ്ങൾ ഈ യോഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് മുൻശ്ലോകങ്ങളുമായി ചേർത്തു വായിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലാക്കാം.

അവസാനമായി "അമിതായുഷഃ" എന്ന പദം രസായനചികിത്സയുടെ പരമലക്ഷ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇത് വർഷങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂട്ടുക എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം കാണേണ്ടതല്ല. മറിച്ച്, ആരോഗ്യത്തോടെയും ബലത്തോടെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ വ്യക്തതയോടെയും മനസ്സിന്റെ പ്രസന്നതയോടെയും ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഹിതായുസ്സും സുഖായുസ്സും പ്രാപിക്കുക എന്നതാണ് രസായനചികിത്സയുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യമെന്ന് ആയുർവേദാചാര്യന്മാർ വിശദീകരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബ്രാഹ്മരസായനം ഒരു സാധാരണ ലേഹ്യയോഗമല്ല; ധാതുപോഷണം, ഓജസ് വർദ്ധനം, മേധാവികാസം, വാർദ്ധക്യനിവാരണം എന്നീ നാല് പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളെ മുൻനിർത്തി രൂപപ്പെടുത്തിയ മഹത്തായ രസായനയോഗമാണെന്ന് ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ബ്രാഹ്മരസായനം ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കാം? – ശ്ലോകത്തിലെ ഫലങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിശദീകരണം

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിലെ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ വളരെ ചുരുക്കമായി മാത്രമാണ് ആചാര്യൻ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഓരോ പദവും വിശദമായി പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഏത് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഈ രസായനം പ്രയോജനകരമാകുന്നതെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം, ഇവിടെ പറയുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ ശ്ലോകത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന രസായനഗുണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളവയാണ്. രോഗചികിത്സയ്ക്കായി സ്വയം ഔഷധം ഉപയോഗിക്കാതെ, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമായിരിക്കണം സേവനം.

1. തന്ദ്രാ (അമിതമായ മയക്കവും ഉത്സാഹക്കുറവും)

രാത്രിയിൽ ആവശ്യത്തിന് ഉറങ്ങിയിട്ടും പകൽ മുഴുവൻ മയക്കം അനുഭവപ്പെടുക, ഒരു ജോലിയും ചെയ്യാൻ ഉത്സാഹമില്ലാതിരിക്കുക, എപ്പോഴും കിടക്കാൻ തോന്നുക, ശരീരത്തിന് ഭാരവും അലസതയും അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ തന്ദ്രാ എന്ന് പറയുന്നത്.

ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന്റെ പ്രവർത്തനശേഷി കുറയുകയും മാനസിക ഉണർവ് നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ശരിയായ രീതിയിൽ നിർദേശിച്ച ബ്രാഹ്മരസായനം ശരീരധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുകയും മാനസിക ഉന്മേഷം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു രസായനയോഗമായി ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

2. ശ്രമ (ശാരീരിക അധ്വാനത്തിനുശേഷമുള്ള ക്ഷീണം)

ദിവസം മുഴുവൻ കഠിനമായി ജോലി ചെയ്താൽ ശരീരത്തിന് ക്ഷീണം ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്താലും അമിതമായി തളരുക, വിശ്രമിച്ചാലും ശരീരം പഴയ നിലയിലേക്ക് മടങ്ങിവരാൻ സമയം എടുക്കുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.

ധാതുക്കളുടെ പോഷണം കുറയുമ്പോൾ ശരീരത്തിന്റെ വീണ്ടെടുക്കൽശേഷിയും കുറയുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. രസായനചികിത്സയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഈ ധാതുപോഷണം മെച്ചപ്പെടുത്തി ശരീരബലം വർദ്ധിപ്പിക്കലാണ്.

3. ക്ലമ (മാനസികവും ശാരീരികവുമായ തളർച്ച)

ശ്രമവും ക്ലമവും ഒരുപോലെയല്ല. ശ്രമം ശരീരത്തിന്റെ ക്ഷീണമാണെങ്കിൽ, ക്ലമം മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്.

എപ്പോഴും തളർച്ച അനുഭവപ്പെടുക, ഒന്നിലും താൽപര്യം തോന്നാതിരിക്കുക, ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുക, ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കുക, മനസ്സിന് ഉന്മേഷം നഷ്ടപ്പെടുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെ ക്ലമമായി കാണാം.

മേധ്യരസായനമായ ബ്രാഹ്മരസായനം ശരീരത്തിനൊപ്പം മനസ്സിനെയും പോഷിപ്പിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ശ്ലോകത്തിൽ ക്ലമനിവാരണവും പ്രത്യേകം പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്.

4. വലീ (ചർമ്മത്തിലെ ചുളിവുകൾ)

പ്രായം കൂടുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിൽ ചുളിവുകൾ ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ചർമ്മത്തിന്റെ മൃദുത്വം കുറയുക, വരണ്ടുപോകുക, മുഖത്ത് ചുളിവുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക എന്നിവ അകാലവാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളായി കണക്കാക്കാം.

രസായനചികിത്സയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വയോസ്ഥാപനം, അതായത് വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ പ്രകടമായ ലക്ഷണങ്ങളെ കഴിയുന്നത്ര വൈകിപ്പിക്കുക. അതിനാൽ ചർമ്മത്തിന്റെ ആരോഗ്യവും ധാതുക്കളുടെ പോഷണവും സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന് പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

5. പലിതം (അകാലനര)

പ്രായമാകുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ മുടി വെളുക്കുന്നത് പലർക്കും ഒരു പ്രധാന ആശങ്കയാണ്. ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഇത് ചിലപ്പോൾ ധാതുക്ഷയത്തിന്റെയും വാർദ്ധക്യപ്രക്രിയ നേരത്തേ ആരംഭിക്കുന്നതിന്റെയും ഒരു ലക്ഷണമായിരിക്കാം.

ബ്രാഹ്മരസായനം ധാതുപോഷണം മെച്ചപ്പെടുത്തി ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പോഷണപ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന രസായനമായി ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പലിതവും ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പ്രത്യേകം പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്.

6. ആമയം (ശരീരത്തെ ദുർബലമാക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ)

"ആമയം" എന്നത് ഒരു പ്രത്യേക രോഗത്തിന്റെ പേരല്ല. ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യം കുറയ്ക്കുന്ന വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളെ പൊതുവായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണിത്.

രോഗശേഷമുള്ള ക്ഷീണം, ധാതുക്കളുടെ ദൗർബല്യം, ശരീരബലം കുറഞ്ഞ അവസ്ഥ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ രസായനചികിത്സയെ ആയുർവേദം പ്രാധാന്യത്തോടെ പരാമർശിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇത് ഒരു രോഗത്തിനുള്ള നേരിട്ടുള്ള ചികിത്സയല്ല; രോഗാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷം ശരീരത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് രസായനങ്ങൾ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

7. മേധാ (ബുദ്ധിശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ)

ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രത്യേകതകളിലൊന്നാണ് ഇത് മേധ്യരസായനം എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്.

മേധ എന്നത് പഠനശേഷി മാത്രമല്ല. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുക, യുക്തിപൂർവം ചിന്തിക്കുക, കാര്യങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്യുക, തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുക എന്നിവയെല്ലാം മേധയുടെ ഭാഗമാണ്.

വിദ്യാർത്ഥികൾ, ബൗദ്ധികപ്രവർത്തനം കൂടുതലുള്ളവർ, ദീർഘനേരം ഏകാഗ്രത ആവശ്യമായ ജോലികൾ ചെയ്യുന്നവർ എന്നിവരിൽ മേധയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന രസായനമായി ബ്രാഹ്മരസായനത്തെ ആയുർവേദം പരാമർശിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഉപയോഗം വൈദ്യോപദേശപ്രകാരമായിരിക്കണം.

8. സ്മൃതി (ഓർമ്മശക്തി നിലനിർത്താൻ)

കഴിഞ്ഞുപോയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുക, പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിൽ മറന്നുപോകുക, ശ്രദ്ധക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്മൃതിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളെ ആയുർവേദം മേധ്യരസായനങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ബ്രാഹ്മരസായനത്തിൽ മണ്ഡൂകപർണ്ണി, ശംഖപുഷ്പി, യഷ്ടിമധു, വചാ തുടങ്ങിയ മേധ്യദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഓർമ്മശക്തിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന രസായനമായി ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

9. ബലം (ശരീരബലവും രോഗപ്രതിരോധശേഷിയും)

ബലം (बलम्) – ആയുർവേദത്തിൽ ബലം എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം

ശ്ലോകത്തിൽ ആചാര്യൻ "മേധാസ്മൃതിബലോപേതാഃ" എന്ന് പറയുമ്പോൾ, ഇവിടെ "ബലം" എന്ന പദത്തിന് വെറും പേശികളുടെ ശക്തി എന്ന അർത്ഥം മാത്രമല്ല ഉള്ളത്. ആയുർവേദത്തിൽ ബലം എന്നത് വളരെ വിശാലമായ ഒരു ആശയമാണ്. ശരീരത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും സ്വാഭാവികമായ കരുത്തിനെയാണ് ആചാര്യന്മാർ ബലം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ഒരാൾക്ക് ഭാരമുള്ള സാധനങ്ങൾ ഉയർത്താൻ കഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം അയാൾക്ക് നല്ല ബലമുണ്ട് എന്ന് പറയാൻ ആയുർവേദം സമ്മതിക്കുന്നില്ല. ശരീരത്തിലെ ഓരോ ധാതുവും (രസം, രക്തം, മാംസം, മേദസ്, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ലം) സമൃദ്ധമായി പോഷിക്കപ്പെട്ട് അവയുടെ പ്രവർത്തനം സുഗമമായി നടക്കുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ ബലം ഉണ്ടാകുന്നത്.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാൾക്ക് ശരീരത്തിൽ നല്ല മസിലുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം. പക്ഷേ ചെറിയൊരു രോഗം വന്നാലുടൻ കിടപ്പിലാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, എപ്പോഴും ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ചെറിയ ജോലി ചെയ്താലും തളരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അത് പൂർണ ബലമല്ല. മറുവശത്ത്, ശരീരം സാധാരണമായിരിക്കുമ്പോഴും രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള കഴിവ്, ദിവസം മുഴുവൻ പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള ഊർജം, മനസ്സിന്റെ സ്ഥിരത, വേഗത്തിൽ രോഗമുക്തി നേടാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവയുള്ള വ്യക്തിയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ബലവാൻ.

ആയുർവേദത്തിൽ ബലത്തെ പ്രധാനമായും മൂന്ന് രീതിയിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു.

സഹജബലം എന്നത് ജന്മനാ ലഭിക്കുന്ന ബലമാണ്. മാതാപിതാക്കളുടെ ആരോഗ്യവും പാരമ്പര്യവും പ്രകൃതിയും ഇതിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

കാലജബലം എന്നത് കാലാവസ്ഥയുടെയും പ്രായത്തിന്റെയും സ്വാധീനത്താൽ ലഭിക്കുന്ന ബലമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, യുവാവസ്ഥയിൽ ശരീരബലം കൂടുതലായിരിക്കും. ചില ഋതുക്കളിൽ ശരീരബലം സ്വാഭാവികമായി വർദ്ധിക്കുകയും ചിലപ്പോൾ കുറയുകയും ചെയ്യും.

യുക്തികൃതബലം എന്നത് നല്ല ആഹാരം, ശരിയായ ജീവിതശൈലി, വ്യായാമം, രസായനചികിത്സ, ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ വർദ്ധിപ്പിക്കാനാകുന്ന ബലമാണ്. ബ്രാഹ്മരസായനം ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ഒരു രസായനയോഗം കൂടിയാണ്.

ബ്രാഹ്മരസായനം ശരീരത്തിലെ ധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ഓജസ് വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ബലം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതായി ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നു. ഓജസ് നല്ല നിലയിലായിരിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള കഴിവ് വർദ്ധിക്കും, ക്ഷീണം കുറയും, ഉന്മേഷം നിലനിൽക്കും, മനസ്സിന് സ്ഥിരത ലഭിക്കും.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന "ബലം" എന്നത് വെറും ശാരീരിക കരുത്തല്ല. ധാതുക്കളുടെ ആരോഗ്യം, രോഗപ്രതിരോധശേഷി (വ്യാധിക്ഷമത്വം), ദീർഘനേരം പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള ഊർജം, മാനസിക ധൈര്യം, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ കാര്യക്ഷമത, ആരോഗ്യപൂർണമായ ജീവിതം നയിക്കാനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ശേഷി എന്നിവയെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമഗ്രമായ ആശയമാണ് ആയുർവേദത്തിലെ ബലം..

10. അമിതായുഷഃ (ആരോഗ്യപൂർണമായ ദീർഘായുസ്സ്)

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ പറയുന്ന "അമിതായുഷഃ" എന്ന പദം വളരെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇത് വർഷങ്ങളുടെ എണ്ണം മാത്രം കൂട്ടുമെന്ന വാഗ്ദാനമല്ല. ആയുർവേദത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ഹിതായുസ്സ് (ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതം), സുഖായുസ്സ് (സുഖകരമായ ജീവിതം), ദീർഘായുസ്സ് (ആരോഗ്യത്തോടെയുള്ള ദീർഘജീവിതം) എന്നിവയാണ്.

അതുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മരസായനത്തെ വാർദ്ധക്യം വൈകിപ്പിക്കാനും ധാതുപോഷണം മെച്ചപ്പെടുത്താനും ശരീര-മനോബലം നിലനിർത്താനും ബുദ്ധിയും ഓർമ്മശക്തിയും സംരക്ഷിക്കാനുമുള്ള ഒരു രസായനയോഗമായി അഷ്ടാംഗഹൃദയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മരസായനം പ്രധാനമായും അകാലവാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്ന അവസ്ഥകൾ, ശരീര-മാനസിക ക്ഷീണം, ധാതുദൗർബല്യം, ഓർമ്മശക്തിയുടെയും ബുദ്ധിശക്തിയുടെയും പരിപാലനം, ശരീരബലവും ഓജസ്സും നിലനിർത്തൽ എന്നീ ആവശ്യങ്ങൾ മുൻനിർത്തിയാണ് രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന രസായനയോഗമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ ഇതിനെ ഒരു പ്രത്യേക രോഗത്തിനുള്ള മരുന്നായി കാണാതെ, ആയുർവേദത്തിലെ രസായനചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ബ്രാഹ്മരസായനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ ബ്രാഹ്മരസായനത്തെ മേധ, സ്മൃതി, ബലം, ദീർഘായുസ്സ് എന്നിവ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു ശ്രേഷ്ഠ രസായനയോഗമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഈ പരമ്പരാഗത വിവരണങ്ങൾക്ക് ശാസ്ത്രീയമായ വിശദീകരണം കണ്ടെത്തുന്നതിനായി കഴിഞ്ഞ ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകളായി നിരവധി പരീക്ഷണ പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

1. രോഗപ്രതിരോധശേഷിയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം

(1999) -ൽ എലികളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണപഠനങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മരസായനം പ്ലീഹയിലെയും (Spleen) അസ്ഥിമജ്ജയിലെയും (Bone Marrow) കോശങ്ങളുടെ വളർച്ചയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി. കൂടാതെ ശരീരത്തിന്റെ ഹ്യൂമറൽ ഇമ്മ്യൂണിറ്റി (Humoral Immunity) മെച്ചപ്പെടുത്താനും, ട്യൂമർ കോശങ്ങൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്രതിരോധകോശങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിച്ചെന്ന് പഠനത്തിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു.

ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ ബ്രാഹ്മരസായനം ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധസംവിധാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സഹായിക്കാമെന്ന സാധ്യതയിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

2. രക്തകോശങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം

മറ്റൊരു പരീക്ഷണപഠനത്തിൽ ബ്രാഹ്മരസായനം നൽകിയപ്പോൾ ഹീമോപോയറ്റിക് സിസ്റ്റത്തിന്റെ (Haematopoietic System) പുനരുജ്ജീവനം വേഗത്തിലായതായി ഗവേഷകർ നിരീക്ഷിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ച് ആകെ വെളുത്ത രക്താണുക്കളുടെ (Total Leukocytes) എണ്ണം വേഗത്തിൽ വർദ്ധിക്കുകയും, രോഗപ്രതിരോധത്തിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്ന ലിംഫോസൈറ്റുകളും (Lymphocytes) ന്യൂട്രോഫിലുകളും (Neutrophils) ഗണ്യമായി വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തതായി പഠനം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ ബ്രാഹ്മരസായനം ശരീരത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരു രസായനയോഗമാണെന്ന വിലയിരുത്തലിന് കൂടുതൽ ഗവേഷണാധിഷ്ഠിതമായ പിന്തുണ നൽകുന്നു.

ബ്രാഹ്മരസായനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ ഗവേഷണം

ബ്രാഹ്മരസായനത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ധാരാളം ഗുണങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയെ ശാസ്ത്രീയമായി മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും വർഷങ്ങളായി നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ ശ്രദ്ധ നേടിയ ഒരു പരീക്ഷണപഠനമാണ് 1997-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.

ഈ പഠനം മനുഷ്യരിൽ അല്ല, പരീക്ഷണ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന C57BL/6 ഇനത്തിൽപ്പെട്ട എലികളിലാണ് നടത്തിയത്. ശ്വാസകോശത്തിലേക്ക് കാൻസർ കോശങ്ങൾ വ്യാപിക്കുന്ന (Lung Metastasis) ഒരു പരീക്ഷണ മാതൃക സൃഷ്ടിച്ചശേഷം, ബ്രാഹ്മരസായനം എന്തെങ്കിലും സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുണ്ടോ എന്നാണ് ഗവേഷകർ പരിശോധിച്ചത്.

പഠനത്തിൽ ഓരോ ഡോസിലും 50 മില്ലിഗ്രാം ബ്രാഹ്മരസായനം വായിലൂടെ നൽകി. തുടർന്ന് നടത്തിയ പരിശോധനയിൽ, ചികിത്സ ലഭിക്കാത്ത ഗ്രൂപ്പിനെ അപേക്ഷിച്ച് ശ്വാസകോശത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട ട്യൂമർ നൊഡ്യൂളുകളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 71 ശതമാനം വരെ കുറവാണെന്ന് ഗവേഷകർ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. അതേ പഠനത്തിൽ അശ്വഗന്ധ രസായനവും പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അതിനും ഗുണകരമായ ഫലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന് ശരീരത്തിലെ ചില ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ഗവേഷണം നടത്തേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം എടുത്തുകാണിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം. ഇത് ഒരു പ്രീക്ലിനിക്കൽ (Preclinical) പഠനമാണ്, അതായത് പരീക്ഷണ മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ ഗവേഷണം. അതിനാൽ, ഈ ഫലങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ബ്രാഹ്മരസായനം മനുഷ്യരിൽ കാൻസർ ചികിത്സിക്കുമെന്നോ കാൻസർ പടരുന്നത് തടയുമെന്നോ പറയാൻ ശാസ്ത്രീയമായി കഴിയില്ല. അതിനായി കൂടുതൽ വലിയതും ഗുണമേന്മയുള്ളതുമായ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ അനിവാര്യമാണ്.

ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ മാത്ര (കഴിക്കേണ്ട അളവ്)

അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ നിർമ്മാണവിധിയും സേവനരീതിയും വളരെ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു നിശ്ചിത ഗ്രാം അളവ് ആചാര്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.

അതിന് കാരണം, ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധത്തിന്റെ മാത്ര ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും വയസ്സ്, ദേഹപ്രകൃതി, ദഹനശക്തി (അഗ്നി), രോഗാവസ്ഥ, ബലം എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ശ്ലോകത്തിൽ "യാ നോപരുന്ധ്യാദാഹാരമേകം മാത്രാസ്യ സാ സ്മൃതാ" എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അതായത്, സാധാരണ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ദഹനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താത്ത അളവാണ് ഈ രസായനത്തിന്റെ ശരിയായ മാത്ര എന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, ഇന്നത്തെ ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതിയിൽ സാധാരണ മുതിർന്നവർക്കായി 5 മുതൽ 10 ഗ്രാം വരെ ബ്രാഹ്മരസായനം രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ, ഇളംചൂടുള്ള പാലിനോടോ ഇളംചൂടുള്ള വെള്ളത്തിനോടോ കൂടി, പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിന് ഏകദേശം 30 മിനിറ്റ് മുമ്പ് കഴിക്കാൻ പല ആയുർവേദ വൈദ്യരും നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

രാവിലെ കഴിക്കാൻ മറന്നാൽ, ഭക്ഷണത്തിന് 20–30 മിനിറ്റ് മുമ്പ് കഴിക്കാവുന്നതാണ്. എന്നാൽ ഇത് ഒരു പൊതുവായ നിർദേശമാണെന്നും, എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ലെന്നും ഓർക്കണം.

പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾ, വയോജനങ്ങൾ, ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, പ്രമേഹം പോലുള്ള ദീർഘകാല രോഗങ്ങളുള്ളവർ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് മരുന്നുകൾ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നവർ എന്നിവർ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ബ്രാഹ്മരസായനം ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

ലഭ്യമായ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പൊതുവായി ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മരസായനത്തിന് ഗുരുതരമായ പാർശ്വഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാ ഔഷധങ്ങളെയും പോലെ ഇത് ശരിയായ മാത്രയിലും വൈദ്യോപദേശപ്രകാരവും ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉചിതം.

പ്രമേഹമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്

ബ്രാഹ്മരസായനത്തിൽ ശർക്കരയും തേനും പോലുള്ള മധുരദ്രവ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ, പ്രമേഹരോഗികൾ സ്വമേധയാ ഇത് ഉപയോഗിക്കരുത്.

എന്നിരുന്നാലും, രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കുന്ന ചില പ്രമേഹരോഗികളിൽ, ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിരീക്ഷണത്തിൽ ദിവസവും ഏകദേശം 5 ഗ്രാം എന്ന കുറഞ്ഞ അളവിൽ ചിലപ്പോൾ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്. അതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ളവർ നിർബന്ധമായും ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടണം.

ഗർഭകാലത്ത് ഉപയോഗിക്കാമോ?

ഗർഭകാലത്ത് ബ്രാഹ്മരസായനം ഉപയോഗിക്കണമോ വേണ്ടയോ എന്നത് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ആരോഗ്യസ്ഥിതി വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ഗർഭിണികൾ സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതെ, ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെയോ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർക്കും കുട്ടികൾക്കും

ആവശ്യമെങ്കിൽ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർക്കും കുട്ടികൾക്കും കുറഞ്ഞ മാത്രയിൽ ബ്രാഹ്മരസായനം നൽകാറുണ്ട്. പൊതുവേ ദിവസവും ഏകദേശം 5 ഗ്രാം വരെ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, ദഹനശക്തി എന്നിവ പരിഗണിച്ച് മാത്രയാണ് അളവ് നിശ്ചയിക്കേണ്ടത്.

ഓൺലൈനിൽ ബ്രാഹ്മരസായനം വാങ്ങാം

വിശ്വാസ്യതയുള്ള ആയുർവേദ ബ്രാൻഡുകളുടെ ബ്രാഹ്മരസായനം ഇന്ന് ഓൺലൈനായും ലഭ്യമാണ്. വാങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് നിർമ്മാതാവ്, ചേരുവകൾ, നിർമ്മാണ നിലവാരം, ഉപഭോക്തൃ അഭിപ്രായങ്ങൾ (Reviews), വില എന്നിവ താരതമ്യം ചെയ്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

വിവിധ കമ്പനികളുടെ ബ്രാഹ്മരസായനങ്ങൾ ഒരിടത്ത് കാണാനും, വിലയും ഉപഭോക്തൃ റിവ്യൂകളും താരതമ്യം ചെയ്ത് നിങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ഉൽപ്പന്നം തിരഞ്ഞെടുക്കാനും ഈ നൽകിയിരിക്കുന്ന Amazon Search ലിങ്ക് ഉപയോഗിക്കാം.

ഏറ്റവും നല്ല ബ്രാൻഡ്" എന്ന് ഒറ്റവാക്കിൽ പറയാൻ കഴിയില്ല. കാരണം, ബ്രാഹ്മരസായനം ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ യോഗമാണ്. അതായത്, എല്ലാ കമ്പനികളും അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന അതേ അടിസ്ഥാനയോഗം പിന്തുടർന്നാണ് നിർമ്മിക്കുന്നത്. വ്യത്യാസം പ്രധാനമായും നിർമ്മാണനിലവാരം, അസംസ്കൃത ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗുണമേന്മ, GMP മാനദണ്ഡങ്ങൾ, ഗുണനിലവാര നിയന്ത്രണം എന്നിവയിലാണ്.

⚠️ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനം അഷ്ടാംഗഹൃദയം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ലഭ്യമായ ഗവേഷണ വിവരങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി വിദ്യാഭ്യാസ ആവശ്യത്തിന് തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമായി കണക്കാക്കരുത്.

ബ്രാഹ്മരസായനം ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധയോഗമാണ്. ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട മാത്ര, കാലയളവ്, അനുപാനം (കഴിക്കുന്ന രീതി) എന്നിവ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും പ്രകൃതി, പ്രായം, ദഹനശക്തി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. അതിനാൽ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമേ ഇത് ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ, കുട്ടികൾ, പ്രമേഹരോഗികൾ, മറ്റ് ഗുരുതര ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ളവർ, അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവർ എന്നിവർ വൈദ്യോപദേശം കൂടാതെ ഈ ഔഷധം ഉപയോഗിക്കരുത്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ഗവേഷണഫലങ്ങളിൽ ചിലത് പരീക്ഷണാത്മക (Experimental/Preclinical) പഠനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്. അവയെ മനുഷ്യരിൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ട ചികിത്സാഫലമായി വ്യാഖ്യാനിക്കരുത്.

ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങളുടെ ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെയോ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ഉപദേശം തേടുക.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

കല്ലുരുക്കി (Scoparia dulcis) ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ശാസ്ത്രീയ വിവരങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Tue, 21 Jul 2026 04:03:45 +0000

നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ വഴിയോരങ്ങളിലും പറമ്പുകളിലും മഴക്കാലത്ത് സ്വാഭാവികമായി വളരുന്ന ഒരു ചെറിയ സസ്യമാണ് കല്ലുരുക്കി (Scoparia dulcis). പലരും ഇത് വെറുമൊരു കളച്ചെടിയായി കണ്ടു പറിച്ചുകളയാറുണ്ട്. പക്ഷേ, പഴയകാലം മുതൽ ആയുർവേദത്തിലും നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിലും ഈ സസ്യത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.

വൃക്കക്കല്ല്, മൂത്രാശയ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, പ്രമേഹ നിയന്ത്രണം, ശരീരത്തിലെ ചെറിയ അണുബാധകൾ എന്നിവയ്ക്ക് സഹായകരമായ ഒരു ഔഷധസസ്യമായാണ് കല്ലുരുക്കിയെ പലരും പരിചയപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്നും ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ ചെടിയെക്കുറിച്ച് അറിയാവുന്നവർ ഇത് സംരക്ഷിച്ചുവളർത്തുകയും ആവശ്യാനുസരണം ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ ലേഖനത്തിൽ Scoparia dulcis (കല്ലുരുക്കി)യുടെ പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങൾ, ആരോഗ്യപ്രയോജനങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ പരിചയപ്പെടാം.

Botanical name: Scoparia dulcis L.

Family: Scrophulariaceae (ചില പുതിയ വർഗ്ഗീകരണങ്ങളിൽ Plantaginaceae-യുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പഠനങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മിക്ക ഔഷധസസ്യ ഗ്രന്ഥങ്ങളും Scrophulariaceae തന്നെയാണ് നൽകുന്നത്.)

English: Sweet Broomweed, Licorice Weed, Sweet Scoparia

Malayalam: കല്ലുരുക്കി .

കല്ലുരുക്കി (Scoparia dulcis): നാടൻ വൈദ്യത്തിൽ നിന്ന് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിലേക്ക്

കല്ലുരുക്കി (Scoparia dulcis) നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി വളരുന്ന ഒരു ചെറിയ ഔഷധസസ്യമാണ്. വൃക്കക്കല്ല്, മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, പ്രമേഹം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇത് സഹായകരമാണെന്ന് തലമുറകളായി നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിൽ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. എന്നാൽ ഈ സസ്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഒരു പ്രധാന കാര്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പരാമർശങ്ങളും ഒരുപോലെയല്ല.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കല്ലുരുക്കിയെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ടോ?

ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രീയ നാമമായ Scoparia dulcis-നെ ചരകസംഹിത, സുശ്രുതസംഹിത, അഷ്ടാംഗഹൃദയം തുടങ്ങിയ പ്രാചീന ആയുർവേദ മൂലഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന പരാമർശങ്ങൾ നിലവിൽ ലഭ്യമല്ല. അതിനാൽ "പ്രാചീന ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കല്ലുരുക്കിയുടെ ഗുണങ്ങൾ വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്" എന്ന് പറയുന്നത് കൃത്യമല്ല. ഇതിന് പ്രധാനമായും രണ്ട് കാരണങ്ങളാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.

1. പ്രാദേശിക ഔഷധസസ്യം

കല്ലുരുക്കി കേരളം ഉൾപ്പെടെ ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന സസ്യമാണ്. പല പ്രാദേശിക ഔഷധസസ്യങ്ങളും ആദ്യം ജനകീയ ചികിത്സയിൽ പ്രചാരത്തിലായശേഷമാണ് പിന്നീട് വൈദ്യഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇടംപിടിച്ചത്.

2. പിന്നീട് രചിക്കപ്പെട്ട നിഘണ്ടുക്കളിലെ പരാമർശങ്ങൾ

പിൽക്കാലത്ത് രചിക്കപ്പെട്ട ചില ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിലും പ്രാദേശിക വൈദ്യപരമ്പരകളിലും ഇത്തരം സസ്യങ്ങളുടെ രസം (Rasa), ഗുണം (Guna), വീര്യം (Veerya), വിപാകം (Vipaka) തുടങ്ങിയ ഔഷധഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നതായി കാണാം. എന്നാൽ എല്ലാ നിഘണ്ടുക്കളും ഒരേ തിരിച്ചറിയൽ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.

"അശ്മരിഭേദന" എന്ന വിശേഷണം എന്താണ്?

ആയുർവേദത്തിൽ "അശ്മരി" എന്നത് മൂത്രാശയത്തിലോ വൃക്കയിലോ ഉണ്ടാകുന്ന കല്ലിനെയും "ഭേദന" എന്നത് തകർക്കുക അല്ലെങ്കിൽ പിളർക്കുക എന്ന അർത്ഥത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ "അശ്മരിഭേദന" എന്നത് വൃക്കക്കല്ല് അല്ലെങ്കിൽ മൂത്രാശയക്കല്ല് ഇല്ലാതാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളുടെ ഒരു വിഭാഗത്തെയാണ് പൊതുവായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ചില പിന്നീട് രചിക്കപ്പെട്ട നിഘണ്ടുക്കളിലും പ്രാദേശിക ചികിത്സാ രേഖകളിലും കല്ലുരുക്കിയെ ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി വിവരിക്കുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് സംബന്ധിച്ച് എല്ലാ പണ്ഡിതന്മാർക്കും ഒരേ അഭിപ്രായമില്ല.

നാടൻ വൈദ്യത്തിൽ പറയപ്പെടുന്ന പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

കേരളത്തിലെ പല ഗ്രാമങ്ങളിലും കല്ലുരുക്കി ഒരു ഔഷധസസ്യമായാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ചെറിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ വന്നാൽ വീട്ടുവളപ്പിൽ നിന്നുതന്നെ ഈ ചെടി പറിച്ചെടുത്ത് മരുന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പതിവ് പല കുടുംബങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് താഴെ പറയുന്ന ആവശ്യങ്ങൾക്കാണ് കല്ലുരുക്കി കൂടുതലായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

1.മൂത്രം തടസ്സമില്ലാതെ പോകാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായി

2.വൃക്കക്കല്ല് മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാൻ

3. ശരീരത്തിലെ അമിതചൂടും മൂത്രത്തിലെ പുകച്ചിലും ശമിപ്പിക്കാൻ

4. പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിന് സഹായക ഔഷധമായി

5. ചെറിയ മുറിവുകൾ, ചൊറി, ചിരങ്ങ് തുടങ്ങിയ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ പുറമേ ഉപയോഗിക്കാൻ

6. വയറുവേദനയും ദഹനസംബന്ധമായ ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകളും കുറയ്ക്കാൻ

7. പനി വന്ന സമയത്ത് ശരീരത്തിന് ആശ്വാസം ലഭിക്കാൻ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശങ്ങളുണ്ട്

ഈ ഉപയോഗങ്ങൾ കേരളത്തിലെ നാടൻ ചികിത്സാപാരമ്പര്യത്തിൽ തലമുറകളായി കൈമാറിവന്ന അറിവുകളുടെ ഭാഗമാണ്. ഈ പരമ്പരാഗത അറിവുകളാണ് പിന്നീട് കല്ലുരുക്കിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കാൻ പ്രചോദനമായത്.

കല്ലുരുക്കിയിലെ രാസഘടകങ്ങൾ

കല്ലുരുക്കിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരവധി ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ സസ്യത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഇതിലെ ജൈവസജീവ സംയുക്തങ്ങളാണെന്നാണ് ഗവേഷകർ കരുതുന്നത്.

ഈ ചെടിയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠനവിധേയമായ ഘടകങ്ങളിൽ Scoparic acid A, Scoparic acid B, Scopadulcic acid A, Scopadulcic acid B, Scopadulcic acid C, Scopadulciol, Scopadulin എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇവ ടെർപീനോയിഡ് വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന സംയുക്തങ്ങളാണ്. വൈറസുകൾ, വീക്കം, ട്യൂമർ രൂപീകരണം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഈ ഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

കല്ലുരുക്കിയിൽ Apigenin, Isovitexin, Luteolin തുടങ്ങിയ ഫ്ലാവനോയിഡുകളും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. കോശങ്ങളെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് നാശത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്ന ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഇവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ കൂടുതലും നടന്നിരിക്കുന്നത്.

ഇതുകൂടാതെ ടാനിനുകൾ (Tannins), സാപ്പോണിനുകൾ (Saponins), ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ (Phenolic compounds), കൂമറിനുകൾ (Coumarins), ട്രൈറ്റർപീനുകൾ (Triterpenes) എന്നിവയും ഈ സസ്യത്തിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. Alpha-amyrin, Betulinic acid, Glutinol, Friedelin എന്നിവ ട്രൈറ്റർപീൻ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന പ്രധാന സംയുക്തങ്ങളാണ്.

ഈ ഘടകങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം മനസ്സിലാക്കാൻ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും ഗവേഷണങ്ങൾ തുടരുകയാണ്. പ്രമേഹം, വീക്കം, അണുബാധ, ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലാണ് ഇവയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ കൂടുതലായി നടക്കുന്നത്. മനുഷ്യരിൽ ഇതിന്റെ ചികിത്സാപരമായ ഫലങ്ങൾ പൂർണമായി ഉറപ്പിക്കാൻ കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം കല്ലുരുക്കിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്

കല്ലുരുക്കി (Scoparia dulcis) ഏറെക്കാലമായി നാടൻ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന സസ്യമാണെങ്കിലും, കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി ഇതിനെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രലോകവും കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ട്. ഇതിലെ രാസഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനം ലഭിച്ചേക്കാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് പ്രധാനമായും ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നത്.

ഇതുവരെ നടന്ന പഠനങ്ങളിൽ കല്ലുരുക്കിയിൽ ആന്റിഓക്സിഡന്റ്, ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി, ആന്റിമൈക്രോബിയൽ തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് നാശത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാനും ചെറിയ അണുബാധകൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കാനും ഇതിന് കഴിവുണ്ടാകാമെന്നാണ് ഗവേഷകർ വിലയിരുത്തുന്നത്.

പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചില ലബോറട്ടറി, മൃഗപഠനങ്ങളിൽ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാൻ കല്ലുരുക്കി സഹായിച്ചേക്കാമെന്ന സൂചന ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ഫലങ്ങൾ മനുഷ്യരിലും അതേ രീതിയിൽ ലഭിക്കുമെന്ന് ഇതുവരെ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

വൃക്കയുടെയും മൂത്രാശയത്തിന്റെയും ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങളിലും ശ്രദ്ധേയമായ കണ്ടെത്തലുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മൂത്രത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് മെച്ചപ്പെടുത്താനും വൃക്കക്കല്ല് രൂപപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത കുറയ്ക്കാനും ഈ സസ്യത്തിലെ ചില ഘടകങ്ങൾ സഹായിച്ചേക്കാമെന്നാണ് പ്രാഥമിക പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

കരളിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും കല്ലുരുക്കിയുടെ സാധ്യത പരിശോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കരൾകോശങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്ന സ്വഭാവം കാണിച്ചതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ മുറിവുകൾ വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാനും ശരീരത്തിലെ വീക്കം കുറയാനും സഹായിക്കുമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഗവേഷണങ്ങൾ തുടരുകയാണ്.

ഇപ്പോൾ ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ നോക്കിയാൽ, കല്ലുരുക്കിക്ക് ഔഷധസാധ്യതകളുണ്ടെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഭൂരിഭാഗം പഠനങ്ങളും ലബോറട്ടറിയിലോ മൃഗങ്ങളിലോ നടത്തിയവയാണ്. മനുഷ്യരിൽ കൂടുതൽ വ്യാപകമായ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ പൂർത്തിയായ ശേഷമേ ഏതെങ്കിലും രോഗത്തിനുള്ള ഫലപ്രദമായ ചികിത്സയായി ഇതിനെ ശാസ്ത്രീയമായി ഉറപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ.

കല്ലുരുക്കി എവിടെയൊക്കെ കാണപ്പെടുന്നു?

കല്ലുരുക്കി (Scoparia dulcis) ഉഷ്ണമേഖലാ (Tropical) കാലാവസ്ഥയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി വളരുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്. ഇന്ത്യയിലുടനീളം ഇത് കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും കേരളത്തിലാണ് കൂടുതൽ പരിചിതമായ പേര് "കല്ലുരുക്കി" എന്നത്.

കേരളത്തിൽ വഴിയോരങ്ങൾ, വീട്ടുവളപ്പുകൾ, കൃഷിയിടങ്ങളുടെ അരികുകൾ, ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങൾ, പറമ്പുകൾ, പുൽമേടുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇത് സ്വാഭാവികമായി വളരുന്നു. മഴക്കാലത്ത് വളർച്ച കൂടുതലാണെങ്കിലും, ആവശ്യത്തിന് ഈർപ്പവും സൂര്യപ്രകാശവും ലഭിച്ചാൽ വർഷത്തിലെ മിക്ക സമയങ്ങളിലും ഈ ചെടിയെ കാണാം.

ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറമെ ശ്രീലങ്ക, ബംഗ്ലാദേശ്, നേപ്പാൾ, പാകിസ്ഥാൻ, ചൈന, തായ്‌ലൻഡ്, മലേഷ്യ, ഇന്തോനേഷ്യ, ഫിലിപ്പീൻസ് തുടങ്ങിയ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും ഇത് വളരുന്നു. ആഫ്രിക്ക, ദക്ഷിണ അമേരിക്ക, മധ്യ അമേരിക്ക, കരീബിയൻ ദ്വീപുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലും ഈ സസ്യം വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്നു.

നല്ല നീർവാർച്ചയുള്ള മണ്ണിലും മണൽ കലർന്ന മണ്ണിലും പശിമരാശി കൂടുതലുള്ള മണ്ണിലും കല്ലുരുക്കി നന്നായി വളരും. തുറന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ നേരിട്ട് സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യമാണ് ഇതിന് കൂടുതൽ അനുയോജ്യം. സാധാരണയായി 30 മുതൽ 60 സെന്റിമീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന ഈ സസ്യം മഴക്കാലത്ത് ചെറിയ വെള്ള പൂക്കൾ വിരിയിക്കുകയും ധാരാളം വിത്തുകൾ ഉൽപാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരിക്കൽ വളർന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ പിന്നീട് വീണ്ടും സ്വാഭാവികമായി മുളച്ചുവരുന്നത് സാധാരണമാണ്.

കല്ലുരുക്കി ചെടിയും ഉണങ്ങിയ ഇലകളും പൊടിയും ഇന്ന് വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. പല ആയുർവേദ ഔഷധക്കടകളിലും നഴ്‌സറികളിലും വിശ്വസനീയമായ ഓൺലൈൻ ഷോപ്പിങ് സൈറ്റുകളിലും ഇവ വാങ്ങാൻ കഴിയും.നിങ്ങളുടെ സൗകര്യത്തിനായി കല്ലുരുക്കി ചെടിയും കല്ലുരുക്കി പൊടിയും ലഭ്യമാകുന്ന ചില ഓൺലൈൻ വാങ്ങൽ ലിങ്കുകൾ താഴെ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

🛒 കല്ലുരുക്കി ഓൺലൈനായി വാങ്ങാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ

മലയാളം: കല്ലുരുക്കി,

സംസ്കൃതം: ഔദ്യോഗികമായി എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്ന ഏക നാമം നിലവിലില്ല. ചില ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ പാഷാണഭേദ ,അശ്മഭേദ, അശ്മരിഭേദ എന്നീ പേരുകളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ തിരിച്ചറിയൽ സർവസ്വീകാര്യമായ ഒന്നല്ല.

ഇംഗ്ലീഷ്: Sweet Broomweed, Licorice Weed, Sweet Scoparia

ഹിന്ദി: മിഠി ബൂട്ടി (Mithi Booti), ഝാഡ് ബൂട്ടി (ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ)

തമിഴ്: കൽപരുപ്പി (Kalparuppi) – പ്രദേശത്തിനനുസരിച്ച് പേര് മാറാം.

തെലുങ്ക്: Sanna Vempali (സന്ന വെമ്പലി)

കന്നഡ: Sanna Goni Soppu (ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ)

ബംഗാളി: Misri Dana (പ്രാദേശികമായി)

മറാത്തി: Madhusigru (ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ)

കേരളത്തിലെ നാടൻ ചികിത്സയിൽ കല്ലുരുക്കി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതികൾ

കേരളത്തിലെ പല ഗ്രാമങ്ങളിലും കല്ലുരുക്കിയെ ഒരു സാധാരണ കളച്ചെടിയായല്ല കണ്ടിരുന്നത്. വീട്ടുവളപ്പിൽ തന്നെ വളരുന്ന ഈ സസ്യം ചെറിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ വന്നാൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പതിവ് പല കുടുംബങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ അസുഖത്തിനും ഓരോ രീതിയിലാണ് കല്ലുരുക്കി തയ്യാറാക്കി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

1. മൂത്രതടസ്സവും വൃക്കക്കല്ലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളും

കല്ലുരുക്കിയുടെ വേരും തണ്ടും ഇലയും ചേർത്ത് കഷായം തയ്യാറാക്കി കുടിക്കുന്ന രീതിയാണ് പല പ്രദേശങ്ങളിലും പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്. ചിലയിടങ്ങളിൽ ഇല മാത്രം അരച്ച് വെള്ളത്തിൽ കലക്കി കുടിക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നു. മൂത്രം നന്നായി പോകാനും വൃക്കക്കല്ല് മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്നാണ് നാട്ടുവൈദ്യത്തിലെ വിശ്വാസം.

2. ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് കുറയ്ക്കാൻ

വേനൽക്കാലത്ത് ശരീരത്തിന് ചൂട് കൂടുമ്പോൾ കല്ലുരുക്കിയുടെ ഇല പിഴിഞ്ഞെടുത്ത നീര് കഞ്ഞിവെള്ളത്തിലോ പാലിലോ ചേർത്ത് കുടിക്കുന്ന പതിവ് ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ശരീരത്തിന് ശീതളത ലഭിക്കാനും മൂത്രത്തിലെ പുകച്ചിൽ കുറയാനും ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മുതിർന്നവർ പറയാറുണ്ട്.

3. പ്രമേഹത്തിന് സഹായകമായി

കല്ലുരുക്കിയുടെ വേരോ മുഴുവൻ ചെടിയോ ഉപയോഗിച്ച് കഷായം തയ്യാറാക്കി കുടിക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണുന്നത്. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തെ തുടർന്നാണ് ഈ ഉപയോഗം. പിന്നീട് നടത്തിയ ചില ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളും ഈ മേഖലയിലാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകിയിട്ടുള്ളത്.

4. ചെറിയ മുറിവുകൾക്കും ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കും

കല്ലുരുക്കിയുടെ ഇല അരച്ച് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിൽ ചെറിയ മുറിവുകളിലും ചൊറി, ചിരങ്ങ് പോലുള്ള ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ ഉള്ള ഭാഗങ്ങളിലും പുറമേ പുരട്ടുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മുറിവ് വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാനും ചർമ്മത്തിലെ അസ്വസ്ഥത കുറയാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് ഈ രീതി പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.

കേരളത്തിന് പുറത്ത് കല്ലുരുക്കി ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടോ?

കേരളത്തിൽ "കല്ലുരുക്കി" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന Scoparia dulcis ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ലോകത്തിന്റെ പല ഉഷ്ണമേഖലാ രാജ്യങ്ങളിലും പരമ്പരാഗത ഔഷധസസ്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഓരോ പ്രദേശത്തെയും ചികിത്സാരീതികൾ വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും, മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ, പ്രമേഹം, പനി, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ സഹായക ഔഷധമായാണ് പല സമൂഹങ്ങളും ഈ സസ്യത്തെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

പശ്ചിമ ബംഗാളും അസമും

പശ്ചിമ ബംഗാളിലെയും അസമിലെയും ചില ഗോത്രവർഗ സമൂഹങ്ങളിലും നാടൻ ചികിത്സകരിലും കല്ലുരുക്കിക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിന് സഹായകമായ ഒരു ഔഷധസസ്യമായാണ് ഇവർ ഇതിനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇലയുടെ നീര് നേരിട്ട് കുടിക്കുന്ന രീതിയും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ "Misri Dana" എന്ന പേരിലും ഈ സസ്യം അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇലയ്ക്ക് നേരിയ മധുരരുചി അനുഭവപ്പെടുന്നതിനാലാണ് ഈ പേര് ലഭിച്ചതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

ഒഡീഷയും ബീഹാറും

ഒഡീഷയിലും ബീഹാറിലുമുള്ള പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ വയറുവേദന, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ ദഹനസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കല്ലുരുക്കിയുടെ ഇലയുടെ നീര് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രേഖകളുണ്ട്. ചില ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ പനി കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന്റെ ക്ഷീണം അകറ്റാനുമായി കഷായം തയ്യാറാക്കി കുടിക്കുന്ന പതിവും നിലനിന്നിരുന്നു.

തമിഴ്നാടും ആന്ധ്രാപ്രദേശും

തമിഴ്നാട്ടിലും ആന്ധ്രാപ്രദേശിലുമുള്ള നാടൻ വൈദ്യത്തിൽ മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും വൃക്കക്കല്ലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കും കല്ലുരുക്കി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുഴുവൻ ചെടിയോ ഇലയോ ഉപയോഗിച്ച് കഷായം തയ്യാറാക്കി കുടിക്കുന്നതാണ് സാധാരണ കണ്ടുവരുന്ന രീതി. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ പുതിയ ഇല അരച്ച് നീര് കുടിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

മറ്റ് ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ

മഹാരാഷ്ട്ര, കർണാടക, ഛത്തീസ്ഗഢ്, ഝാർഖണ്ഡ് തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ചില ആദിവാസി സമൂഹങ്ങളും കല്ലുരുക്കിയെ പരമ്പരാഗത ഔഷധസസ്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ചെറിയ മുറിവുകൾ, ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ, ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, ശരീരത്തിലെ ചൂട് കുറയ്ക്കൽ എന്നിവയ്ക്കാണ് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറത്ത് കല്ലുരുക്കിയുടെ ഉപയോഗം

ഇന്ത്യയിൽ മാത്രമല്ല, ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക, ദക്ഷിണ അമേരിക്ക, കരീബിയൻ ദ്വീപുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലും Scoparia dulcis നൂറ്റാണ്ടുകളായി നാടൻ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമാണ്.

ആമസോൺ മഴക്കാടുകളിലെ ഗോത്രസമൂഹങ്ങൾ

ബ്രസീൽ, പെറു, കൊളംബിയ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ ആമസോൺ മേഖലയിൽ ജീവിക്കുന്ന ആദിവാസി സമൂഹങ്ങൾ പനി, ചുമ, ജലദോഷം, ബ്രോങ്കൈറ്റിസ് തുടങ്ങിയ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് കല്ലുരുക്കി ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച ചായ കുടിക്കുന്ന പതിവ് പിന്തുടർന്നിരുന്നു. ചില സമൂഹങ്ങൾ ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഈ ചായ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്.

കരീബിയൻ രാജ്യങ്ങൾ

ട്രിനിഡാഡ്, ടൊബാഗോ, ജമൈക്ക തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ കല്ലുരുക്കിയുടെ ഇലയും തണ്ടും ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം പനി, വയറുവേദന, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇല അരച്ച് ചർമ്മത്തിൽ നേരിട്ട് പുരട്ടുന്ന രീതിയും കാണാം.

ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങൾ

നൈജീരിയ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ മുറിവുകൾ, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ, വീക്കം എന്നിവയ്ക്ക് കല്ലുരുക്കിയുടെ ഇല അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന പതിവുണ്ട്. ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ സിക്കിൾ സെൽ അനീമിയ ബാധിച്ച രോഗികൾക്ക് സഹായക ഔഷധമായും ഈ സസ്യം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പഠനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ലൈംഗിക രോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രാദേശിക ചികിത്സാരീതികളിലും ഈ സസ്യത്തിന് സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഈ ഉപയോഗങ്ങൾക്ക് ശക്തമായ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകൾ നിലവിലില്ല.

തായ്‌ലൻഡും മലേഷ്യയും

തായ്‌ലൻഡ്, മലേഷ്യ, ഇന്തോനേഷ്യ, ഫിലിപ്പീൻസ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലെ പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ കല്ലുരുക്കിയെ ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് കുറയ്ക്കുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. പ്രമേഹം, ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, ചെറിയ മുറിവുകൾ, ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായും ഈ സസ്യം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ നേടാൻ കാരണം

ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഒരേ സസ്യം വ്യത്യസ്ത ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ടെന്ന കാര്യം ഗവേഷകരുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു. അതോടെയാണ് Scoparia dulcis-നെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത്. പ്രമേഹം, ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം, ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഗുണങ്ങൾ, ആന്റിമൈക്രോബിയൽ പ്രവർത്തനം, വൈറസുകൾക്കെതിരായ സാധ്യത എന്നിവയെക്കുറിച്ച് നിരവധി ഗവേഷണങ്ങൾ പിന്നീട് നടന്നെങ്കിലും, ഈ ഉപയോഗങ്ങളിൽ പലതിനും മനുഷ്യരിൽ കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ആവശ്യമാണ്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ആയുർവേദം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 19 Jul 2026 11:20:20 +0000

നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ വഴിയോരങ്ങളിലും വയൽവരമ്പുകളിലും മഴക്കാലത്ത് എളുപ്പത്തിൽ കാണുന്ന ഒരു ചെറിയ ഔഷധസസ്യമാണ് അടയ്ക്കാ മണിയൻ (Sphaeranthus indicus). പലരും ഇത് ഒരു സാധാരണ കളച്ചെടിയെന്ന രീതിയിൽ കണ്ടുപോകാറുണ്ടെങ്കിലും, ആയുർവേദത്തിൽ വർഷങ്ങളായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന വിലപ്പെട്ട ഒരു ഔഷധസസ്യമാണിത്. ശരീരത്തിലെ പല അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പ്രകൃതിദത്തമായ പിന്തുണ നൽകാൻ കഴിയുമെന്ന വിശ്വാസം കൊണ്ടാണ് ഇന്നും ഈ ചെടിക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥാനം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഇക്കാലത്ത് ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ആളുകൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, അടയ്ക്കാ മണിയനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളും ഏറെ ശ്രദ്ധ നേടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം? പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്? ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത്?

ഈ ലേഖനത്തിൽ അടയ്ക്കാ മണിയന്റെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ, ഔഷധപ്രാധാന്യം, ഉപയോഗരീതികൾ, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ പരിചയപ്പെടാം. പ്രകൃതിദത്ത ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ താൽപര്യമുള്ളവർക്ക് ഈ ലേഖനം ഉപകാരപ്പെടുമെന്നുറപ്പാണ്.

ശാസ്ത്രീയ നാമം: Sphaeranthus indicus Linn.

സസ്യകുടുംബം (Family): Asteraceae (Compositae)

സസ്യവിഭാഗം: ഏകവർഷ ഔഷധസസ്യം (Annual Herb

അടയ്ക്കാ മണിയൻ (മുണ്ഡി) ആയുർവേദത്തിൽ – ശ്ലോകങ്ങളും അർത്ഥവും

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അടയ്ക്കാ മണിയൻ (മുണ്ഡി / Sphaeranthus indicus) ഒരു പ്രധാന ഔഷധസസ്യമായാണ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു, കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, രാജ നിഘണ്ടു, സോഢല നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളും വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.

താഴെ ആ ശ്ലോകങ്ങളും അവയുടെ അർത്ഥവും നൽകിയിരിക്കുന്നു.

1. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു

മുണ്ടീ തിക്താ കടുഃ പാകേ വീര്യോഷ്ണാ മധുരാ ലഘുഃ।

മേധ്യാ ഗണ്ഡാപചീകൃച്ഛ്രകൃമിയോണ്യാർത്തിപാണ്ഡുനുത്॥

ശ്ലീപദാരുച്യാപസ്മാരപ്ലീഹമേദോഗുദാർത്തിഹൃത്।

മഹാമുണ്ടീ ച തത്തുല്യാ ഗുണൈരുക്താ മഹർഷിഭിഃ॥

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകം നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കാണുന്ന അടയ്ക്കാമണിയന്റെ (മുണ്ഡി) സ്വഭാവവും ഔഷധഗുണങ്ങളും വളരെ ചുരുക്കത്തിൽ വിവരിക്കുന്നതാണ്. ഓരോ പദത്തിന്റെയും അർഥം ലളിതമായി നോക്കാം.

മുണ്ടീ തിക്താ കടുഃ പാകേ വീര്യോഷ്ണാ മധുരാ ലഘുഃ।

മുണ്ടീ – ഇവിടെ പറയുന്നത് അടയ്ക്കാമണിയനെ (മുണ്ഡി) കുറിച്ചാണ്.

തിക്താ – ഈ ചെടിയുടെ പ്രധാന രസം കയ്പ്പാണ്.

കടുഃ പാകേ – ദഹനപ്രക്രിയ കഴിഞ്ഞാൽ ഇതിന്റെ വിപാകം കടുവാണ്. അതായത് ദഹനാനന്തരം കടു സ്വഭാവമാണ് പ്രകടമാകുന്നത്.

വീര്യോഷ്ണാ – ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധമാണ്. ശരീരത്തിലെ കഫവും വാതവും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഇതിനുണ്ട്.

മധുരാ – മധുരഗുണവും ഇതിനുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഗുണമായി കണക്കാക്കുന്നു.

ലഘുഃ – ശരീരത്തിന് ഭാരം തോന്നിക്കാതെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്ന ഔഷധമാണ്.

മേധ്യാ ഗണ്ഡാപചീകൃച്ഛ്രകൃമിയോണ്യാർത്തിപാണ്ഡുനുത്॥

മേധ്യാ – ബുദ്ധിശക്തിയും ഓർമ്മശക്തിയും മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമാണ്.

ഗണ്ഡാപചീ – കഴുത്തിലെ ഗ്രന്ഥിവീക്കം, ഗണ്ഡമാല തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്ന് പറയുന്നു.

കൃച്ഛ്ര – മൂത്രമൊഴിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കൃമി – വയറ്റിലെ കൃമിബാധ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

യോണ്യാർത്തി – സ്ത്രീകളിൽ യോനിസംബന്ധമായ ചില രോഗങ്ങളും വേദനകളും ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

പാണ്ഡുനുത് – പാണ്ഡുരോഗം, അഥവാ വിളർച്ച കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശ്ലീപദാരുച്യാപസ്മാരപ്ലീഹമേദോഗുദാർത്തിഹൃത്।

ശ്ലീപദ – ശ്ലീപദം (ആനക്കാൽ രോഗം-മന്ത് ) പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനകരമാണ്.

അരുചി – വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം ഉണ്ടാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അപസ്മാര – അപസ്മാര രോഗത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായി ആയുർവേദം പരാമർശിക്കുന്നു.

പ്ലീഹ – പ്ലീഹ (സ്പ്ലീൻ) സംബന്ധമായ രോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗപ്രദമാണ്.

മേദഃ – ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കൊഴുപ്പ് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഗുദാർത്തിഹൃത് – ഗുദഭാഗത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന വേദന, മൂലക്കുരു പോലുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മഹാമുണ്ടീ ച തത്തുല്യാ ഗുണൈരുക്താ മഹർഷിഭിഃ॥

മഹാമുണ്ടീ – മുണ്ഡിയുടെ മറ്റൊരു ഇനമായ മഹാമുണ്ഡിയെക്കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.

ച തത്തുല്യാ ഗുണൈഃ – ഇതേ ഔഷധഗുണങ്ങൾ തന്നെയാണ് അതിനും ഉള്ളത്.

ഉക്താ മഹർഷിഭിഃ – ഇക്കാര്യം പുരാതന മഹർഷിമാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പ്രകാരം അടയ്ക്കാമണിയൻ കയ്പ്പുരസമുള്ളതും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതും എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതുമായ ഒരു പ്രധാന ഔഷധസസ്യമാണ്. ബുദ്ധിശക്തി വർധിപ്പിക്കാനും വിശപ്പ് കൂട്ടാനും കൃമിബാധ, വിളർച്ച, ഗണ്ഡമാല, ശ്ലീപദം, പ്ലീഹരോഗങ്ങൾ, അമിതമേദസ്, ഗുദരോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ പല രോഗാവസ്ഥകളിലും ഇത് പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ആയുർവേദം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതിന്റെ മറ്റൊരു ഇനമായ മഹാമുണ്ഡിക്കും ഇതേ ഗുണങ്ങൾ തന്നെയുണ്ടെന്നും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

2. കൈയദേവ നിഘണ്ടു

മഹാമുണ്ടീ തിക്താ കടുപാകാ കടുർലഘുഃ।

വീര്യോഷ്ണാ തുവരാ മേധ്യാ സ്ഥിരാ വാതകഫാപഹാ॥

ജയേദ് ഗണ്ഡാപചീപ്ലീഹമേദോऽപസ്മാരപാണ്ഡുതാഃ।

ശ്ലീപദാരുചിയോണ്യാർത്തികാസകൃച്ഛ്രഗുദകൃമീൻ॥

ഇനി കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ മഹാമുണ്ഡിയെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് നോക്കാം. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പല ഗുണങ്ങളും ഇവിടെ വീണ്ടും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അതോടൊപ്പം ചില പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളും ചേർത്തിട്ടുണ്ട്.

മഹാമുണ്ടീ തിക്താ കടുപാകാ കടുർലഘുഃ।

മഹാമുണ്ടീ – ഇവിടെ പറയുന്നത് മഹാമുണ്ഡി എന്ന ഇനത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

തിക്താ – ഇതിന്റെ പ്രധാന രസം കയ്പ്പാണ്.

കടുപാകാ – ദഹനത്തിന് ശേഷം കടു വിപാകം നൽകുന്ന ഔഷധമാണ്.

കടുഃ – കടുരസവും ഇതിനുണ്ട്.

ലഘുഃ – ശരീരത്തിന് ഭാരം തോന്നിക്കാതെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നു.

വീര്യോഷ്ണാ തുവരാ മേധ്യാ സ്ഥിരാ വാതകഫാപഹാ॥

വീര്യോഷ്ണാ – ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധമാണ്.

തുവരാ – തുവർപ്പുരസവും ഇതിനുണ്ട്.

മേധ്യാ – ബുദ്ധിശക്തിയും ഓർമ്മശക്തിയും വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

സ്ഥിരാ – ശരീരത്തിന് സ്ഥിരതയും ബലവും നൽകുന്ന സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

വാതകഫാപഹാ – വാതവും കഫവും മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ജയേദ് ഗണ്ഡാപചീപ്ലീഹമേദോऽപസ്മാരപാണ്ഡുതാഃ।

ജയേദ് – ശമിപ്പിക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ കുറയ്ക്കുന്നു.

ഗണ്ഡാപചീ – കഴുത്തിലെ ഗ്രന്ഥിവീക്കം, ഗണ്ഡമാല തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനകരമാണ്.

പ്ലീഹ – പ്ലീഹ (സ്പ്ലീൻ) സംബന്ധമായ രോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മേദഃ – ശരീരത്തിലെ അമിത കൊഴുപ്പ് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അപസ്മാര – അപസ്മാര രോഗത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

പാണ്ഡുതാ – പാണ്ഡുരോഗം (വിളർച്ച) കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശ്ലീപദാരുചിയോണ്യാർത്തികാസകൃച്ഛ്രഗുദകൃമീൻ॥

ശ്ലീപദ – ശ്ലീപദം (ആനക്കാൽ രോഗം- മന്ത് ) ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അരുചി – വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം ഉണ്ടാക്കുന്നു.

യോണ്യാർത്തി – സ്ത്രീകളിലെ യോനിസംബന്ധമായ ചില രോഗങ്ങളിലും വേദനകളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കാസ – ചുമയ്ക്ക് പ്രയോജനകരമാണ്.

കൃച്ഛ്ര – മൂത്രമൊഴിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഗുദ – ഗുദരോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കൃമീൻ – കൃമിബാധ ഇല്ലാതാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ കൈയദേവ നിഘണ്ടു പ്രകാരം മഹാമുണ്ഡി കയ്പ്പും തുവർപ്പും കടുരസവും ഉള്ള, ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള, എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധസസ്യമാണ്. ബുദ്ധിശക്തി വർധിപ്പിക്കാനും വാത-കഫ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഗണ്ഡമാല, പ്ലീഹരോഗങ്ങൾ, അമിതമേദസ്, വിളർച്ച, അപസ്മാരം, ശ്ലീപദം, വിശപ്പില്ലായ്മ, ചുമ, കൃമിബാധ, മൂത്രതടസ്സം, ഗുദരോഗങ്ങൾ, സ്ത്രീകളിലെ ചില യോനിസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിലും ഇതിന്റെ ഉപയോഗം കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

3. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു

മുണ്ടികാ കടുതിക്താ സ്യാദനിലാസ്രവിനാശിനീ।

ആമാരുചിഘ്ന്യാപസ്മാരഗണ്ഡശ്ലീപദനാശിനീ॥

ശ്രാവണീ തു കഷായാ സ്യാത് കടൂഷ്ണാ കഫപിത്തനുത്।

ആമാതീസാരകാസഘ്നീ വിഷച്ഛർദ്ദിവിനാശിനീ॥

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ മുണ്ടികയെക്കുറിച്ച് രണ്ട് പേരുകളിലാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്. ഒന്നാമത്തേത് മുണ്ടിക എന്നും രണ്ടാമത്തേത് ശ്രാവണീ എന്ന പേരിലുമാണ്. ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളും ചേർന്ന് ഈ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ചികിത്സാപ്രയോജനങ്ങളും വിവരിക്കുന്നു.

മുണ്ടികാ കടുതിക്താ സ്യാദനിലാസ്രവിനാശിനീ।

മുണ്ടികാ – ഇവിടെ പറയുന്നത് അടയ്ക്കാമണിയനെ (മുണ്ടിക) കുറിച്ചാണ്.

കടുതിക്താ – കടുരസവും കയ്പ്പുരസവും ഉള്ള ഔഷധമാണ്.

സ്യാത് – ആകുന്നു.

അനിലാസ്രവിനാശിനീ – വാതദോഷവും രക്തദൂഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ആമാരുചിഘ്ന്യാപസ്മാരഗണ്ഡശ്ലീപദനാശിനീ॥

ആമ – ശരീരത്തിൽ ദഹിക്കാതെ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ആമദോഷം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അരുചിഘ്നീ – വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം ഉണ്ടാക്കുന്നു.

അപസ്മാര – അപസ്മാര രോഗത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

ഗണ്ഡ – കഴുത്തിലെ ഗ്രന്ഥിവീക്കം, ഗണ്ഡമാല തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനകരമാണ്.

ശ്ലീപദനാശിനീ – ശ്ലീപദം (ആനക്കാൽ രോഗം) ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശ്രാവണീ തു കഷായാ സ്യാത് കടൂഷ്ണാ കഫപിത്തനുത്।

ശ്രാവണീ – മുണ്ടികയുടെ മറ്റൊരു പേരാണ് ശ്രാവണീ.

തു – എന്നാൽ.

കഷായാ – തുവർപ്പുരസമുള്ള ഔഷധമാണ്.

സ്യാത് – ആകുന്നു.

കടൂഷ്ണാ – കടുരസവും ഉഷ്ണവീര്യവും ഉള്ളതാണ്.

കഫപിത്തനുത് – കഫവും പിത്തവും മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

ആമാതീസാരകാസഘ്നീ വിഷച്ഛർദ്ദിവിനാശിനീ॥

ആമ – ആമദോഷം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അതീസാര – അതിസാരം (വയറിളക്കം) ശമിപ്പിക്കുന്നു.

കാസഘ്നീ – ചുമ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വിഷ – വിഷബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഛർദ്ദിവിനാശിനീ – ഛർദ്ദി (ഛർദ്ദിക്കൽ) ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു പ്രകാരം അടയ്ക്കാമണിയൻ കടു, തിക്ത, കഷായ രസങ്ങളുള്ള ഒരു പ്രധാന ഔഷധസസ്യമാണ്. വാതം, കഫം, പിത്തം എന്നീ ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ ശമിപ്പിക്കാനും ആമദോഷം കുറയ്ക്കാനും വിശപ്പില്ലായ്മ, അപസ്മാരം, ഗണ്ഡമാല, ശ്ലീപദം, അതിസാരം, ചുമ, ഛർദ്ദി, വിഷബാധ എന്നിവയിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്നും ഈ ഗ്രന്ഥം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

4. രാജ നിഘണ്ടു

മഹാമുണ്ട്യൂഷ്ണതിക്താ ച ഈഷദ്രൂക്ഷാ മരുച്ഛിദാ।

സ്വരകൃദ് രോചനീ ചൈവ മേഹഘ്നീ ച രസായനീ॥

രാജ നിഘണ്ടുവിൽ മഹാമുണ്ഡിയുടെ ചില പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളാണ് എടുത്തുപറയുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് ദഹനശക്തി, ശബ്ദം, പ്രമേഹം, ശരീരബലം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗുണങ്ങൾ ഈ ശ്ലോകത്തിൽ കാണാം.

മഹാമുണ്ട്യൂഷ്ണതിക്താ ച ഈഷദ്രൂക്ഷാ മരുച്ഛിദാ।

മഹാമുണ്ടീ – ഇവിടെ പറയുന്നത് മഹാമുണ്ഡി എന്ന ഇനത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

ഉഷ്ണ – ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധമാണ്.

തിക്താ – കയ്പ്പുരസമാണ് പ്രധാനമായും ഉള്ളത്.

ച – കൂടാതെ.

ഈഷദ്‌രൂക്ഷാ – നേരിയ തോതിൽ രൂക്ഷഗുണമുള്ളതാണ്. അതായത് അമിതമായ സ്നിഗ്ധതയും കഫസ്വഭാവവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

അരുച്ഛിദാ – അരുചി അഥവാ വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റി നല്ല വിശപ്പ് ഉണ്ടാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

സ്വരകൃദ് രോചനീ ചൈവ മേഹഘ്നീ ച രസായനീ॥

സ്വരകൃത് – ശബ്ദത്തിന് വ്യക്തതയും മാധുര്യവും നൽകാൻ സഹായിക്കുന്നു.

രോചനീ – ദഹനശക്തി വർധിപ്പിക്കുകയും ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചൈവ – കൂടാതെ.

മേഹഘ്നീ – പ്രമേഹം ഉൾപ്പെടെയുള്ള മേഹരോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

രസായനീ – രസായനഗുണമുള്ള ഔഷധമാണ്. ശരീരത്തിന് ബലം, ഉന്മേഷം, ദീർഘായുസ്സ് എന്നിവ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധവിഭാഗത്തിലാണ് ഇതിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ രാജ നിഘണ്ടു പ്രകാരം മഹാമുണ്ഡി ഉഷ്ണവീര്യവും കയ്പ്പുരസവും ഉള്ള, നേരിയ രൂക്ഷഗുണമുള്ള ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്. വിശപ്പില്ലായ്മ മാറ്റാനും ദഹനശക്തി വർധിപ്പിക്കാനും ശബ്ദത്തിന് വ്യക്തത നൽകാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു. കൂടാതെ പ്രമേഹത്തിൽ പ്രയോജനകരമായ ഒരു രസായന ഔഷധമായും മഹാമുണ്ഡിയെ ഈ ഗ്രന്ഥം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

5. ശോധല നിഘണ്ടു

മുണ്ട്യൗ വാതകഫശ്വാസഹരേ ബല്യേ രസായനേ।

മേധാത്യഗ്നികരേ ചോഷ്ണേ വിപാകേ കടുകേ ച തേ॥

കഷായേ മധുരേ തത്ര മഹാമുണ്ടീ ഗുണോത്തരാ॥

ശോധല നിഘണ്ടുവിൽ മുണ്ഡിയുടെയും മഹാമുണ്ഡിയുടെയും പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങളാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വിവരിക്കുന്നത്. ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കൽ, ബുദ്ധിശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തൽ, ദഹനശക്തി കൂട്ടൽ തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.

മുണ്ട്യൗ വാതകഫശ്വാസഹരേ ബല്യേ രസായനേ।

മുണ്ട്യൗ – മുണ്ഡിയും മഹാമുണ്ഡിയും എന്ന രണ്ട് ഇനങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

വാതകഫശ്വാസഹരേ – വാത-കഫ ദോഷങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളും ശ്വാസതടസ്സം, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ബല്യേ – ശരീരത്തിന് ബലവും കരുത്തും നൽകുന്ന ഔഷധമാണ്.

രസായനേ – രസായനഗുണമുള്ളതിനാൽ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാനും ശരീരത്തിന്റെ പുനരുജ്ജീവനത്തിനും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

മേധാത്യഗ്നികരേ ചോഷ്ണേ വിപാകേ കടുകേ ച തേ॥

മേധാ – ബുദ്ധിശക്തിയും ഓർമ്മശക്തിയും മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്നു.

അഗ്നികരേ – ദഹനാഗ്നി വർധിപ്പിച്ച് ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു.

ച – കൂടാതെ.

ഉഷ്ണേ – ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധമാണ്.

വിപാകേ കടുകേ – ദഹനാനന്തരം കടു വിപാകം നൽകുന്നു.

തേ – ഈ രണ്ട് ഇനങ്ങൾക്കും ഈ ഗുണങ്ങൾ പൊതുവായുള്ളതാണ്.

കഷായേ മധുരേ തത്ര മഹാമുണ്ടീ ഗുണോത്തരാ॥

കഷായേ – കഷായ (തുവർപ്പ്) രസമുള്ളതാണ്.

മധുരേ – മധുരഗുണവും ഇതിനുണ്ട്.

തത്ര – ഇവയിൽ.

മഹാമുണ്ടീ – മഹാമുണ്ഡി.

ഗുണോത്തരാ – ഗുണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ ശോധല നിഘണ്ടു പ്രകാരം മുണ്ഡിയും മഹാമുണ്ഡിയും വാത-കഫ രോഗങ്ങൾക്കും ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പ്രയോജനകരമായ ഔഷധസസ്യങ്ങളാണ്. ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാനും ബുദ്ധിശക്തിയും ദഹനശക്തിയും മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഇവ സഹായിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്ക് ഉഷ്ണവീര്യവും കടു വിപാകവുമുണ്ട്. അതേസമയം, ഈ രണ്ട് ഇനങ്ങളിൽ മഹാമുണ്ഡിയാണ് ഔഷധഗുണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് ശോധല നിഘണ്ടു പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം അടയ്ക്കാമണിയൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങൾ

ഈ അഞ്ച് നിഘണ്ടുകളിലെയും വിവരങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് നോക്കിയാൽ, അടയ്ക്കാമണിയനെ പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കാണാം.

1. ഗണ്ഡമാല, കഴുത്തിലെ ഗ്രന്ഥിവീക്കം

കഴുത്തിലെ ലിംഫ് ഗ്രന്ഥികൾ വീർത്ത് മുഴകളായി കാണപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ. ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ ഗണ്ഡമാല എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇത് പല കാരണങ്ങളാൽ ഉണ്ടാകാവുന്ന ഒരു രോഗലക്ഷണമാണ്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇതിന് സമാനമായി Cervical Lymph Node Enlargement അല്ലെങ്കിൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ Tuberculous Lymphadenitis (Scrofula) എന്നിവയെ കണക്കാക്കാറുണ്ട്.

2. കൃമിബാധ

വയറിലോ കുടലിലോ പരാദജീവികളായ വിരകൾ (Intestinal Worms) ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് കൃമിബാധ. വയറുവേദന, വിശപ്പില്ലായ്മ, മലദ്വാരത്തിലെ ചൊറിച്ചിൽ, ദഹനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

3. വിശപ്പില്ലായ്മ (അരുചി)

ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ താൽപര്യമില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് അരുചി. ദഹനക്കുറവ്, രോഗാവസ്ഥകൾ, മാനസിക സമ്മർദ്ദം എന്നിവ ഇതിന് കാരണമാകാം.

4. ആമദോഷം

ആയുർവേദപ്രകാരം ഭക്ഷണം പൂർണമായി ദഹിക്കാതെ ശരീരത്തിൽ വിഷസമാനമായ അവശിഷ്ടങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അവസ്ഥയാണ് ആമദോഷം. ക്ഷീണം, ദഹനക്കുറവ്, വയറുവീക്കം, ശരീരഭാരം എന്നിവ ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.

5. ദഹനക്കുറവ്

ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാതിരിക്കുക, വയറുവീക്കം, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, വയറിന് ഭാരം തോന്നൽ, ഗ്യാസ് എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥ.

6. മൂത്രതടസ്സം (മൂത്രകൃച്ഛ്രം)

മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, വേദന, അല്ലെങ്കിൽ മൂത്രം പൂർണമായി പോകാത്ത അവസ്ഥ. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ Dysuria അല്ലെങ്കിൽ Urinary Retention എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.

7. സ്ത്രീകളിലെ ചില യോനിസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ

യോനിയിൽ വേദന, അണുബാധ, അസാധാരണ സ്രാവം, ചൊറിച്ചിൽ, മറ്റ് അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ യോണ്യാർത്തി എന്ന് പറയുന്നത്.

8. പാണ്ഡുരോഗം (വിളർച്ച)

ശരീരത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് ഹീമോഗ്ലോബിൻ ഇല്ലാത്തതിനാൽ വിളർച്ച, ക്ഷീണം, തലകറക്കം, ശ്വാസംമുട്ടൽ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥ. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇത് Anemia എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

9. ശ്ലീപദം (ആനക്കാൽ രോഗം / മന്തുരോഗം)

കാലുകളിലോ കൈകളിലോ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന നീരും വീക്കവും കാരണം അവ അസാധാരണമായി വലുതാകുന്ന രോഗാവസ്ഥ. സാധാരണയായി Lymphatic Filariasis മൂലമാണ് ഇത് ഉണ്ടാകുന്നത്.

10. അപസ്മാരം

തലച്ചോറിലെ വൈദ്യുത പ്രവർത്തനത്തിലെ അസാധാരണത്വം മൂലം ആവർത്തിച്ച് അപസ്മാരക്കിട (Fits/Seizures) ഉണ്ടാകുന്ന രോഗം. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇത് Epilepsy എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

11. പ്ലീഹരോഗങ്ങൾ

പ്ലീഹ (Spleen) വലുതാകുക, വീക്കം, അണുബാധ, മറ്റ് പ്രവർത്തന തകരാറുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ.

12. അമിതമേദസ് (അധിക കൊഴുപ്പ്)

ശരീരത്തിൽ അമിതമായി കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞുകൂടി ശരീരഭാരം വർധിക്കുന്ന അവസ്ഥ. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇത് Obesity എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

13. ഗുദരോഗങ്ങൾ

മലദ്വാരത്തെ ബാധിക്കുന്ന വിവിധ രോഗങ്ങളെയാണ് ഗുദരോഗങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത്. ഇതിൽ മൂലക്കുരു (Piles / Hemorrhoids), ഫിഷർ (Anal Fissure), ഫിസ്റ്റുല അഥവാ ഭഗന്ദരം (Anal Fistula), പഴുപ്പും കുരുക്കളും (Perianal Abscess), മലദ്വാരം പുറത്തേക്ക് വരിക (Rectal Prolapse), മലദ്വാരത്തിലെ അസഹനീയമായ ചൊറിച്ചിൽ (Pruritus Ani) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.

14. ചുമ (കാസ)

ചെറിയ ജലദോഷം മുതൽ ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾ വരെ പല കാരണങ്ങളാൽ ഉണ്ടാകുന്ന തുടർച്ചയായ ചുമ.

15. ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ

ആസ്ത്മ, ശ്വാസംമുട്ടൽ, കഫക്കെട്ട്, ബ്രോങ്കൈറ്റിസ് തുടങ്ങിയ ശ്വാസകോശത്തെയും ശ്വാസനാളിയെയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ.

16. അതിസാരം

ദിവസത്തിൽ പലതവണ വെള്ളംപോലുള്ള മലമൊഴിയുന്ന അവസ്ഥ. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇത് Diarrhea എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

17. ഛർദ്ദി

.അണുബാധ, ഭക്ഷ്യവിഷബാധ, ഗർഭകാലം, ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയ പല കാരണങ്ങളാൽ ഇത് ഉണ്ടാകാം.

18. വിഷബാധ

വിഷപദാർത്ഥങ്ങൾ, വിഷമുള്ള ഭക്ഷണം, വിഷജന്തുക്കളുടെ കടിയേറ്റത്, രാസവസ്തുക്കൾ എന്നിവ മൂലം ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വിഷബാധ.

19. മേഹരോഗങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രമേഹം

ആയുർവേദത്തിൽ അമിതമായി മൂത്രം പോകുന്ന വിവിധ രോഗങ്ങളെ പൊതുവായി മേഹം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് പ്രമേഹം (Diabetes Mellitus) ആണ്.

20. ഓർമ്മശക്തിയും ബുദ്ധിശക്തിയും കുറയുന്ന അവസ്ഥകൾ

ഓർമ്മക്കുറവ്, ശ്രദ്ധക്കുറവ്, പഠനശേഷി കുറയുക, ചിന്താശേഷി മന്ദഗതിയിലാകുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകൾ.

21. ശരീരബലം കുറയുന്ന അവസ്ഥ

ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ, പോഷകാഹാരക്കുറവ്, വാർദ്ധക്യം, അമിതക്ഷീണം എന്നിവ മൂലം ശരീരത്തിന് കരുത്തും ഊർജ്ജവും കുറഞ്ഞ അവസ്ഥ.

അടയ്ക്കാമണിയനിലെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ രാസഘടകങ്ങൾ

അടയ്ക്കാമണിയൻ ഇത്രയും ഔഷധഗുണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നതിന് കാരണം ഇതിൽ സ്വാഭാവികമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന നിരവധി സസ്യരാസഘടകങ്ങളാണ് (Phytochemicals). വിവിധ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ ഈ ചെടിയുടെ പൂവ്, ഇല, തണ്ട്, വേര് എന്നിവയിൽ നിന്ന് പല ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങളും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

പൂവിലും ഇലയിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന എസൻഷ്യൽ ഓയിൽ (Essential Oil) ആണ് ഈ ചെടിക്ക് പ്രത്യേക സുഗന്ധം നൽകുന്നത്. ഈ തൈലത്തിൽ വിവിധ ടെർപ്പീൻ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

അടയ്ക്കാമണിയനിൽ കണ്ടെത്തിയ പ്രധാന ആൽക്കലോയിഡാണ് സ്ഫീരാന്തിൻ (Sphaeranthine). ഇതിന് പുറമേ മറ്റ് ആൽക്കലോയിഡുകളും ചെറിയ അളവിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവ ചെടിയുടെ വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്.

ഈ ചെടിയിൽ ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്ന ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ (Flavonoids) ശരീരകോശങ്ങളെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് നാശത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്ന ആന്റിഓക്സിഡന്റ് സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്. കൂടാതെ ടാനിനുകൾ (Tannins), സാപ്പോണിനുകൾ (Saponins) എന്നിവയും ഇതിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

അടയ്ക്കാമണിയനെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടിയിരിക്കുന്നത് സെസ്ക്വിറ്റർപീൻ ലാക്ടോണുകൾ (Sesquiterpene Lactones) ആണ്. ഇതിൽ പ്രധാനമായും സ്ഫീരാന്തോളൈഡ് (Sphaerantholide), 7-ഹൈഡ്രോക്സി ഫ്രുള്ളാനോളൈഡ് (7-Hydroxyfrullanolide), ഫ്രുള്ളാനോളൈഡ് (Frullanolide) തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയെക്കുറിച്ച് നിരവധി ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.

ഇതുകൂടാതെ ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ (Phenolic Compounds), ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ (Glycosides), സസ്യസ്റ്റിറോളുകൾ (Plant Sterols), പ്രത്യേകിച്ച് ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റെറോൾ (Beta-sitosterol) എന്നിവയും അടയ്ക്കാമണിയനിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, വിവിധ ജൈവസജീവ രാസഘടകങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ് അടയ്ക്കാമണിയൻ. ആയുർവേദം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ ഈ ചെടിയുടെ ഔഷധമൂല്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നീട് നടന്ന ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ ആ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിലുള്ള രാസഘടകങ്ങളെ കണ്ടെത്തി വിശദീകരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

അടയ്ക്കാമണിയനെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അടയ്ക്കാമണിയന് നൽകിയിട്ടുള്ള പ്രാധാന്യം പരിശോധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വർഷങ്ങളായി നിരവധി ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. പൂവ്, ഇല, തണ്ട്, വേര് എന്നിവയിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കിയ സത്തുകൾ (extracts) ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ പഠനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും നടത്തിയത്. ലഭിച്ച ഫലങ്ങൾ ഈ സസ്യത്തിന് വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നീർവീക്കവും വേദനയും കുറയ്ക്കാൻ

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ സത്തുകൾക്ക് ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി (Anti-inflammatory) പ്രവർത്തനവും വേദന കുറയ്ക്കുന്ന (Analgesic) സ്വഭാവവും ഉണ്ടെന്ന് ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ നീർവീക്കവും അണുബാധ മൂലമുള്ള അസ്വസ്ഥതകളും കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കാമെന്നാണ് ഈ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം

ഈ ചെടിയിൽ ധാരാളമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഫ്ലാവനോയിഡുകളും ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങളും ശക്തമായ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് (Antioxidant) പ്രവർത്തനം കാണിക്കുന്നതായി പഠനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു. ശരീരകോശങ്ങൾക്ക് കേടുവരുത്തുന്ന ഫ്രീ റാഡിക്കലുകളെ (Free Radicals) നിർവീര്യമാക്കാൻ ഇവ സഹായിക്കുന്നു.

പ്രമേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ സത്തുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ, രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇൻസുലിന്റെ പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില സങ്കീർണതകൾ കുറയ്ക്കാനും സാധ്യതയുണ്ടെന്ന സൂചനകളും ഗവേഷണങ്ങളിൽ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യരിൽ ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ആവശ്യമാണ്.

കൊഴുപ്പും ലിപിഡ് നിലയും

ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ശരീരത്തിലെ ട്രൈഗ്ലിസറൈഡിന്റെയും ചീത്ത കൊളസ്ട്രോളായ LDL-ന്റെയും അളവ് കുറയ്ക്കാനും, നല്ല കൊളസ്ട്രോളായ HDL വർധിപ്പിക്കാനും അടയ്ക്കാമണിയന്റെ സത്തുകൾക്ക് സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയും പ്രധാനമായും മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളാണ്.

തലച്ചോറിന്റെയും നാഡീവ്യവസ്ഥയുടെയും ആരോഗ്യം

അടയ്ക്കാമണിയനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില പഠനങ്ങളിൽ ഓർമ്മശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താൻ, ഉത്കണ്ഠ കുറയ്ക്കാൻ (Anxiolytic effect), മാനസിക സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കാൻ, നാഡീകോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ (Neuroprotective activity) സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ 'മേധ്യ' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിന് ശാസ്ത്രീയമായി വിശദീകരണം തേടുന്ന പഠനങ്ങളും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.

ബാക്ടീരിയകൾക്കും ഫംഗസുകൾക്കുമെതിരെ

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ വിവിധ സത്തുകൾക്ക് ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കും ഫംഗസുകൾക്കുമെതിരെ (Antibacterial, Antifungal) പ്രവർത്തനമുണ്ടെന്ന് ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. രോഗാണുക്കളുടെ വളർച്ച നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ടാകാമെന്നാണ് ഗവേഷകരുടെ വിലയിരുത്തൽ.

കൃമിനാശക പ്രവർത്തനം

വയറിലെ പരാദജീവികൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആന്റിഹെൽമിന്റിക് (Anthelmintic) ഗുണവും ഈ ചെടിക്ക് ഉണ്ടെന്ന് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൃമികളുടെ വളർച്ച തടയാനും അവയെ നശിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതായി പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

കരളിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ

ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ അടയ്ക്കാമണിയന് ഹെപാറ്റോപ്രൊട്ടക്റ്റീവ് (Hepatoprotective) അഥവാ കരളിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഉണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കരൾകോശങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന കേടുപാടുകൾ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കാമെന്ന സാധ്യതയാണ് ഈ പഠനങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.

രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിൽ

അടയ്ക്കാമണിയന് ഇമ്യൂണോമോഡുലേറ്ററി (Immunomodulatory) പ്രവർത്തനം ഉണ്ടായേക്കാമെന്ന് ചില ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം സന്തുലിതമാക്കാൻ ഇതിന് സഹായിക്കാമെന്നാണ് കണ്ടെത്തലുകൾ.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം

അടയ്ക്കാമണിയനെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ നല്ല പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന നിരവധി ഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയിൽ വലിയൊരു പങ്കും ലബോറട്ടറിയിലോ മൃഗങ്ങളിലോ നടത്തിയ പഠനങ്ങളാണ്. മനുഷ്യരിൽ ഇതേ ഫലങ്ങൾ ഉറപ്പിക്കാൻ കൂടുതൽ നിലവാരമുള്ള ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഏതെങ്കിലും രോഗത്തിന് സ്വയം ചികിത്സയായി ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുപകരം, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ നിർദേശപ്രകാരമായിരിക്കണം ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ

കേരളത്തിൽ നമ്മൾ ഈ ചെടിയെ അടയ്ക്കാമണിയൻ എന്നാണ് കൂടുതലായും വിളിക്കുന്നത്. എന്നാൽ സ്ഥലം മാറുമ്പോൾ ഇതിന്റെ പേരും മാറും. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ ഭാഷകളിലും ഇതിന് പല പേരുകളുണ്ട്.

മലയാളത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ചില പേരുകൾ:

അടയ്ക്കാമണിയൻ

മിരങ്ങണി

കോട്ടക്കരന്ത

സംസ്കൃതത്തിൽ ഈ ചെടിയെ പല പേരുകളിലാണ് പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്.

മുണ്ഡി (Mundi)

മുണ്ഡിക (Mundikā)

മഹാമുണ്ഡി (Mahāmuṇḍī)

ശ്രാവണി (Śrāvaṇī)

തപസ്വിനി (Tapasvinī)

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുകളിൽ കൂടുതലായും കാണുന്നത് മുണ്ഡി, മഹാമുണ്ഡി, ശ്രാവണി എന്നീ പേരുകളാണ്.

ഹിന്ദിയിൽ ഈ ചെടി അറിയപ്പെടുന്നത്:

ഗോരഖ്‌മുണ്ഡി (Gorakhmundi)

മുണ്ഡി (Mundi)

ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ആയുർവേദ ഔഷധക്കടകളിൽ സാധാരണ ഈ പേരുകളിലാണ് ഇത് ലഭിക്കുന്നത്.

തമിഴിൽ: കൊട്ടക്കരന്തൈ (Kottakaranthai)

തെലുങ്കിൽ: ബോദസരം (Bodasaram)

കന്നഡയിൽ: മുണ്ഡി ഗിഡ (Mundi Gida)

മറാഠിയിൽ: ഗോരഖ്‌മുണ്ഡി (Gorakhmundi)

ഗുജറാത്തിയിൽ: ഗോരഖ്‌മുണ്ഡി (Gorakhmundi)

ബംഗാളിയിൽ: മുണ്ഡി (Mundi)

ഇംഗ്ലീഷിൽ ഈ ചെടി പ്രധാനമായും അറിയപ്പെടുന്നത്:

East Indian Globe Thistle

പൂക്കൾ ചെറിയ ഉരുണ്ട പന്ത് പോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നതിനാലാണ് "Globe Thistle" എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ശാസ്ത്രീയ നാമമായ Sphaeranthus indicus എന്നതിലും ഇതേ പ്രത്യേകത പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലെ "Sphaera" എന്ന വാക്കിന് ഗോളം അല്ലെങ്കിൽ ഉരുണ്ട രൂപം എന്നും "Anthos" എന്ന വാക്കിന് പൂവ് എന്നും അർഥമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ Sphaeranthus എന്ന പേര് "ഗോളാകൃതിയിലുള്ള പൂക്കളുള്ള സസ്യം" എന്ന അർഥം നൽകുന്നു.

അടയ്ക്കാമണിയൻ എവിടെയൊക്കെ കാണപ്പെടുന്നു?

അടയ്ക്കാമണിയൻ ഇന്ത്യയിൽ വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് മഴക്കാലത്ത് സ്വാഭാവികമായി മുളച്ചുവരുന്ന ഈ ചെടി അധികം പരിപാലനം ഒന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ വളരുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതാണ്.

കേരളത്തിൽ വയൽവരമ്പുകൾ, റോഡരികുകൾ, പറമ്പുകൾ, കൃഷിയിടങ്ങൾ, തരിശുഭൂമികൾ, പുഴയോരങ്ങൾ, തോടുകളുടെ കരകൾ, ഈർപ്പമുള്ള തുറസ്സായ സ്ഥലങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇത് ധാരാളമായി കാണാം. മഴ തുടങ്ങിയാൽ ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ മുളച്ച് പൂവിടാൻ തുടങ്ങുന്ന സസ്യമാണിത്.

കേരളം മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യയിലെ മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങളിലും അടയ്ക്കാമണിയൻ സ്വാഭാവികമായി വളരുന്നു. തമിഴ്നാട്, കർണാടക, ആന്ധ്രാപ്രദേശ്, തെലങ്കാന, മഹാരാഷ്ട്ര, ഗുജറാത്ത്, രാജസ്ഥാൻ, മധ്യപ്രദേശ്, ഉത്തരപ്രദേശ്, ബിഹാർ, ഒഡീഷ, പശ്ചിമ ബംഗാൾ, അസം എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇത് വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്നു.

ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറമെ ശ്രീലങ്ക, നേപ്പാൾ, ബംഗ്ലാദേശ്, പാകിസ്ഥാൻ, മ്യാൻമർ തുടങ്ങിയ ദക്ഷിണേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും ഈ സസ്യം വളരുന്നുണ്ട്. ഉഷ്ണമേഖലാ കാലാവസ്ഥയുള്ള ചില ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിലും ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

നല്ല സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളാണ് ഈ ചെടിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം. അതേസമയം, നേരിയ തണലിലും ഇത് വളരും. മണൽ കലർന്ന മണ്ണ്, പശിമരാശി മണ്ണ്, പശിമണ്ണ് തുടങ്ങി പലതരം മണ്ണുകളിലും വളരാനുള്ള കഴിവ് ഇതിനുണ്ട്. വെള്ളം കെട്ടിനിൽക്കാത്തതും ആവശ്യത്തിന് ഈർപ്പമുള്ളതുമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ വളർച്ച കൂടുതൽ നന്നായിരിക്കും.

കടൽനിരപ്പിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 1,500 മീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും അടയ്ക്കാമണിയൻ വളരുന്നതായി സസ്യശാസ്ത്ര രേഖകളിൽ പറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് സമതല പ്രദേശങ്ങളിലും മലഞ്ചെരിവുകളിലും ഒരുപോലെ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമാണിത്.

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ (മുണ്ഡി) ഉണങ്ങിയ പൂക്കൾ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. ആവശ്യമുള്ളവർക്ക് താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്ന ലിങ്ക് വഴി വാങ്ങാവുന്നതാണ്.

👉 വാങ്ങാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

അടയ്ക്കാമണിയൻ (Sphaeranthus indicus) – ഔഷധഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗം, അളവ്

ഔഷധഗുണങ്ങൾ (Ayurvedic Properties)

രസം (Rasa): തിക്തം (കയ്പ്പ്), കടു (എരിവ്)

ഗുണം (Guna): ലഘു (എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നത്), രൂക്ഷം (നേരിയ വരൾച്ച സ്വഭാവം)

വിപാകം (Vipāka): കടു (ദഹനശേഷം എരിവ് സ്വഭാവം)

വീര്യം (Vīrya): ഉഷ്ണം (ശരീരത്തിന് ചൂട് നൽകുന്ന സ്വഭാവം)

കർമം (Karma): ത്രിദോഷശമനം (വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നിവയെ സന്തുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു), രസായനം (ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ആരോഗ്യം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുണം)

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗം

ഔഷധമായി മുഴുവൻ ചെടിയും (Whole Plant) ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ പൂവ്, ഇല, വേര് എന്നിവ പ്രത്യേകം ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പൊതുവെ മുഴുവൻ ചെടിയാണ് ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്.

സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ്

പച്ചനീര് (Fresh Juice / Swarasa): 10–20 മില്ലി

കഷായം (Decoction / Kwatha): 50–100 മില്ലി

ശ്രദ്ധിക്കുക: മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന അളവുകൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിലും പരാമർശിക്കുന്ന പൊതുവായ അളവുകളാണ്. പ്രായം, രോഗാവസ്ഥ, ശരീരപ്രകൃതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധരൂപം എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിൽ വ്യത്യാസം വരാം. അതിനാൽ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) – പരമ്പരാഗത ചികിത്സകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ചില രീതികൾ

ആയുർവേദത്തിലും നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിലും അടയ്ക്കാമണിയൻ പലവിധ രോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്. താഴെ പറയുന്നവ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ചില ചികിത്സാരീതികളാണ്.

ഇവിടെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചില ലളിതമായ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ മാത്രമാണ്. പ്രായോഗിക ചികിത്സയിൽ അടയ്ക്കാമണിയൻ ഒറ്റയ്ക്കും, മറ്റ് ഔഷധസസ്യങ്ങളുമായി ചേർത്തും നിരവധി രോഗാവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദ വൈദ്യന്മാർ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ചികിത്സാരീതികൾ നിർദേശിക്കുകയല്ല. ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അടയ്ക്കാമണിയനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്, അതിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നത് പരിചയപ്പെടുത്തുക മാത്രമാണ്.

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ കൂടുതൽ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ, വിവിധ യോഗങ്ങൾ, ഉപയോഗരീതികൾ, അളവ് എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ഈ വിഷയത്തിൽ അറിവും പരിചയവുമുള്ള ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യനോട് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉചിതം.

1. പ്രാദേശിക നീർവീക്കത്തിന്

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ മുഴുവൻ ചെടിയും അരച്ച് പേസ്റ്റാക്കി വീക്കമുള്ള ഭാഗത്ത് പുറമേ പുരട്ടിയിരുന്നു. പ്രാദേശികമായ നീർവീക്കം കുറയ്ക്കാനാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

2. തലവേദനയും മൈഗ്രേനും

പുതിയ ചെടിയിൽ നിന്ന് പിഴിഞ്ഞെടുത്ത നീര് 10–15 മില്ലി അളവിൽ കുരുമുളകുപൊടിയുമായി ചേർത്ത് നൽകിയിരുന്നു. സാധാരണ തലവേദനയ്ക്കും മൈഗ്രേനുമാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

3. ദഹനക്കുറവ്, മൂലക്കുരു, കൃമിബാധ, കരൾവീക്കം

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ കഷായം 50–60 മില്ലി അളവിൽ നൽകി വന്നിരുന്നു. ദഹനക്കുറവ്, മൂലക്കുരു, കുടലിലെ കൃമിബാധ, കരൾ വലുതാകുന്ന അവസ്ഥ (Hepatomegaly) എന്നിവയിലാണ് ഈ പ്രയോഗം ഉണ്ടായിരുന്നത്.

4. ആനക്കാൽ രോഗം (ശ്ലീപദം- മന്തു രോഗം )

മുഴുവൻ ചെടിയും അരച്ച് പേസ്റ്റാക്കി ആനക്കാൽ രോഗം ബാധിച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ പുറമേ പുരട്ടിയിരുന്നു.

5. വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയും ആസ്ത്മയും

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ തണുത്ത കഷായം (Cold Infusion) 40–50 മില്ലി അളവിൽ നൽകി വന്നിരുന്നു. ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന ചുമയ്ക്കും ആസ്ത്മയ്ക്കുമാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

6. നാഡീപോഷക ഔഷധമായി

ചെടിയുടെ നീര് നാഡീവ്യവസ്ഥയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഔഷധമായും ശരീരത്തിന്റെ പൊതുവായ ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനുമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അപസ്മാരം (Epilepsy) ഉള്ളവർക്കും ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇത് നൽകിയിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

7. ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ

മുഴുവൻ ചെടിയും അരച്ച് പേസ്റ്റാക്കി പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതി ചില ത്വക്ക് രോഗങ്ങളിലും ഹെർപീസ് (Herpes) പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

8. മുണ്ഡി അർക്കം (Mundi Arka)

അടയ്ക്കാമണിയനിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കുന്ന വാറ്റിയെടുത്ത ദ്രാവകത്തെയാണ് മുണ്ഡി അർക്കം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ആസ്ത്മയ്ക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. സാധാരണ 4–5 തുള്ളി മുണ്ഡി അർക്കം ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ചേർത്താണ് നൽകാറുണ്ടായിരുന്നത്.

9. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള നീറ്റലും പഴുപ്പും

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ തണുത്ത കഷായം 50–60 മില്ലി അളവിൽ നൽകി വന്നിരുന്നു. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ നീറ്റൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലും മൂത്രത്തിൽ പഴുപ്പ് (Pyuria) കാണപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

10. അതിസാരവും ഛർദ്ദിയും

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ കഷായം 40–50 മില്ലി അളവിൽ നൽകി അതിസാരവും ഛർദ്ദിയും നിയന്ത്രിക്കാൻ പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

ശ്രദ്ധിക്കുക: മുകളിൽ പറയുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലും പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളവയാണ്. ഇവയിൽ പലതിനും കൂടുതൽ മനുഷ്യപഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. അതിനാൽ സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാതെ, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

അടയ്ക്കാമണിയൻ (Sphaeranthus indicus) അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

അടയ്ക്കാമണിയൻ നിരവധി ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഒരു ചേരുവയായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ചിലത് താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

1. പഞ്ചജീരകഗുഡം (Panchajirakagudam)

ആയുർവേദത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രസവശേഷമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനായി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ഔഷധയോഗമാണ് പഞ്ചജീരകഗുഡം. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, വിവിധ ജീരകവർഗ്ഗ ഔഷധങ്ങളും ശർക്കരയും നെയ്യും പാലും മറ്റ് ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു ഔഷധമാണ് ഇത്.ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

പ്രസവശേഷമുള്ള ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിന്:

പ്രസവത്തിന് ശേഷം ശരീരത്തിന് നഷ്ടപ്പെട്ട ശക്തി വീണ്ടെടുക്കാനും ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

മുലപ്പാൽ വർധിപ്പിക്കാൻ:

മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരിൽ മുലപ്പാലിന്റെ ഉൽപാദനം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായി പഞ്ചജീരകഗുഡം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ദഹനശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്താൻ:

വിശപ്പില്ലായ്മ, വയറുവീക്കം, ഗ്യാസ്, ദഹനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ കുറച്ച് ദഹനപ്രക്രിയ സുഗമമാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ഗർഭാശയത്തിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താൻ:

പ്രസവശേഷം ഗർഭാശയം സാധാരണ നിലയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിനും സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യുത്പാദന ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനുമായി ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ചുമയും കഫക്കെട്ടും:

വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ജലദോഷം, ശ്വാസംമുട്ടൽ തുടങ്ങിയ വാത-കഫ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിലും ചില ആയുർവേദ ചികിത്സകളിൽ ഈ ഔഷധം ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

വിളർച്ചയും ശരീരബലക്കുറവും:

ശരീരത്തിന് കരുത്ത് നൽകാനും പ്രസവശേഷമുള്ള ബലക്കുറവും ക്ഷീണവും കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന രസായനഗുണമുള്ള ഔഷധമായാണ് ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്.

ശരീരത്തിലെ വാതദോഷം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ പഞ്ചജീരകഗുഡത്തിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ അളവും ഉപയോഗരീതിയും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല. പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നതിനാൽ, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരമാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

2. ചവികാസവം (Chavikasavam)

ചവികാസവം ദഹനവ്യവസ്ഥയെയും ശ്വാസകോശത്തെയും പ്രധാനമായി ലക്ഷ്യമാക്കി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധമാണ്. ചവ്യം (Chavya) പ്രധാന ചേരുവയായതിനാലാണ് ഇതിന് ചവികാസവം എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ഇതിൽ അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഉൾപ്പെടെ നിരവധി ഔഷധസസ്യങ്ങളും ചേർക്കുന്നുണ്ട്.ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

ദഹനക്കുറവ് മാറ്റാൻ:

വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനക്കുറവ്, വയറിന് ഭാരം തോന്നൽ, ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാത്ത അവസ്ഥ എന്നിവയിൽ ദഹനാഗ്നി വർധിപ്പിക്കാൻ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വയറുവീക്കവും ഗ്യാസും കുറയ്ക്കാൻ:

വയറിൽ ഗ്യാസ് നിറയുക, വയറുവീർക്കുക, ഏമ്പക്കം, വയറിന് അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

അരുചി മാറ്റാൻ:

ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ വിശപ്പ് വർധിപ്പിക്കാനും ദഹനശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഇത് നൽകാറുണ്ട്.

മൂലക്കുരുവിലും ഗുദരോഗങ്ങളിലും:

ദഹനക്കുറവും മലബന്ധവും മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന മൂലക്കുരു പോലുള്ള ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

കൃമിബാധയിൽ:

കുടലിലെ കൃമിബാധ കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ചില ചികിത്സാരീതികളിലും ഈ ഔഷധം ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

ചുമയും കഫക്കെട്ടും:

കഫം കൂടുതലുള്ള ചുമ, തൊണ്ടയിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥ, ദഹനക്കുറവിനോടൊപ്പം കാണുന്ന ശ്വാസകോശ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വാത-കഫ ദോഷങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ:

വാതവും കഫവും വർധിച്ചതുമൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ദഹനസംബന്ധമായ പല അസ്വസ്ഥതകളിലും ചവികാസവം പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

3. മഹാപഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം (Mahapanchagavya Ghritam)

മഹാപഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഘൃതയോഗങ്ങളിൽ (ഔഷധനെയ്യ്) ഒന്നാണ്. പഞ്ചഗവ്യത്തോടൊപ്പം നിരവധി ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ഘൃതം പ്രധാനമായും നാഡീവ്യവസ്ഥ, മാനസികാരോഗ്യം, പനി, വിഷബാധ തുടങ്ങിയ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധചേരുവകളിൽ ഒന്നാണ്. ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

അപസ്മാരത്തിന്:

അപസ്മാരം (Epilepsy) ചികിത്സിക്കുന്ന ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഈ ഘൃതം വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

മാനസിക രോഗങ്ങളിൽ:

ഓർമ്മക്കുറവ്, മാനസിക അസ്വസ്ഥതകൾ, ബുദ്ധിശക്തി കുറയുന്ന അവസ്ഥകൾ എന്നിവയിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

പനി മാറിയ ശേഷമുള്ള ക്ഷീണം:

ദീർഘകാല പനിക്ക് ശേഷം ശരീരത്തിനും തലച്ചോറിനും ഉണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാൻ ചില ചികിത്സകളിൽ ഇത് ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

വിഷബാധയിൽ:

ആയുർവേദത്തിൽ വിഷബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ചികിത്സാരീതികളിലും മഹാപഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

തലച്ചോറിന്റെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ:

ഓർമ്മശക്തി, ഏകാഗ്രത, ബുദ്ധിശക്തി എന്നിവയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന മേധ്യ ഔഷധമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വാത-പിത്ത രോഗങ്ങളിൽ:

വാതവും പിത്തവും വർധിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില നാഡീരോഗങ്ങളിലും ഈ ഘൃതം ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി നൽകാറുണ്ട്.

ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാൻ:

ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾക്കുശേഷം ശരീരത്തിന് കരുത്തും പോഷണവും നൽകുന്ന രസായന ചികിത്സകളിലും ഈ ഔഷധം ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

മഹാപഞ്ചഗവ്യ ഘൃതം ശക്തിയേറിയ ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധമാണ്. അതിനാൽ ഇതിന്റെ അളവും ഉപയോഗരീതിയും രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടും. യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരമാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

4. നാഗരാദി തൈലം (Nagaradi Tailam)

നഗരാദി തൈലം പുറംപ്രയോഗത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധതൈലമാണ്. വാതദോഷം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വേദനകൾ, തലവേദന, സന്ധിവേദന, നീർവീക്കം എന്നിവയിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധചേരുവകളിൽ ഒന്നാണ്.ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

തലവേദനയ്ക്ക്:

വാതമോ കഫമോ മൂലമുണ്ടാകുന്ന തലവേദനകളിൽ തലയിൽ പുരട്ടി മസാജ് ചെയ്യാൻ ഈ തൈലം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

സന്ധിവേദനയ്ക്കും പേശിവേദനയ്ക്കും:

സന്ധികളിലെ വേദന, പേശികളിലെ മുറുക്കം, ശരീരവേദന എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ പുറമേ പുരട്ടുന്ന തൈലമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

നീർവീക്കത്തിന്:

അടിയേറ്റതോ വാതരോഗങ്ങളോ മൂലമുണ്ടാകുന്ന പ്രാദേശിക നീർവീക്കം കുറയ്ക്കാൻ ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

കഴുത്ത്, തോളുകൾ, നടുവ് എന്നിവയിലെ വേദന:

കഴുത്ത് മുറുകൽ, തോളുവേദന, നടുവേദന തുടങ്ങിയ വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ മസാജ് തൈലമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വാതരോഗങ്ങളിൽ:

ആമവാതം, സന്ധിവാതം തുടങ്ങിയ വാതപ്രധാന രോഗങ്ങളിൽ മറ്റ് ചികിത്സകൾക്കൊപ്പം സഹായകമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ശരീരമസാജിന്:

അഭ്യംഗം (Ayurvedic Oil Massage) ചെയ്യുന്നതിനായി ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ നഗരാദി തൈലം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇത് ശരീരത്തിലെ വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും പേശികൾക്ക് അയവ് നൽകാനും സഹായിക്കുമെന്നാണ് ആയുർവേദം പറയുന്നത്.

5. കുമാര്യാസവം (Kumaryasavam)

കുമാര്യാസവം ആയുർവേദത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ആസവ ഔഷധമാണ്. കറ്റാർവാഴ (കുമാരി) പ്രധാന ചേരുവയായതിനാലാണ് ഇതിന് കുമാര്യാസവം എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, ദഹനസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ, കരൾ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധമാണിത്. അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഇതിലെ പ്രധാന സഹചേരുവകളിൽ ഒന്നാണ്. ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

ആർത്തവ ക്രമക്കേടുകൾക്ക്:

ആർത്തവം കൃത്യമായി വരാതിരിക്കുക, ആർത്തവസമയത്തെ വേദന, കുറഞ്ഞ അളവിൽ ആർത്തവം വരിക തുടങ്ങിയ സ്ത്രീകളുടെ ചില പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ദഹനക്കുറവും വിശപ്പില്ലായ്മയും:

വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനക്കുറവ്, വയറുവീക്കം, ഗ്യാസ് എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും ദഹനശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഇത് സഹായിക്കും.

കരളിന്റെ ആരോഗ്യം:

കരളിന്റെ പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും കരൾ സംബന്ധമായ ചില രോഗാവസ്ഥകളിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

മലബന്ധം:

നേരിയ മലബന്ധം ഉള്ളവരിൽ മലവിസർജനം സുഗമമാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദം പറയുന്നു.

വിളർച്ച:

വിളർച്ചയും ശരീരക്ഷീണവും അനുഭവപ്പെടുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഗർഭാശയത്തിന്റെ ആരോഗ്യം:

ഗർഭാശയത്തിന്റെയും സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യുത്പാദന വ്യവസ്ഥയുടെയും ആരോഗ്യം നിലനിർത്തുന്നതിനുള്ള ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ കുമാര്യാസവം ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

വാത-കഫ ദോഷങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ:

വാതവും കഫവും വർധിച്ചതുമൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ചില ദഹന-സ്ത്രീരോഗ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു

6. ഗൈനക്കോട്ട് ടാബ്ലറ്റ് (Gynakot Tablet)

ഗൈനക്കോട്ട് ടാബ്ലറ്റ് സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയത്തിന്റെയും പ്രത്യുത്പാദന വ്യവസ്ഥയുടെയും ആരോഗ്യം ലക്ഷ്യമാക്കി നിർമ്മിച്ച ഒരു പ്രൊപ്രൈറ്ററി ആയുർവേദ ഔഷധമാണ്. ഇതിൽ അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഉൾപ്പെടെ നിരവധി ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്.ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

വെള്ളപോക്ക് (Leucorrhoea):

സ്ത്രീകളിൽ അസാധാരണമായ വെള്ളപോക്ക് കാണപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആർത്തവ ക്രമക്കേടുകൾക്ക്:

ആർത്തവം കൃത്യമായി വരാതിരിക്കുക, അമിതമായോ കുറഞ്ഞ അളവിലോ രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുക തുടങ്ങിയ ചില പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഗർഭാശയത്തിന്റെ ആരോഗ്യം:

ഗർഭാശയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യുത്പാദന വ്യവസ്ഥയുടെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ആർത്തവസമയത്തെ വേദന:

ആർത്തവസമയത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന വയറുവേദന, നടുവേദന, അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി നൽകാറുണ്ട്.

പെൽവിക് അണുബാധകൾ:

സ്ത്രീകളുടെ ജനനേന്ദ്രിയ ഭാഗത്തെ ചില അണുബാധകളിലും വീക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളിലും സഹായക ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

പ്രസവശേഷമുള്ള ഗർഭാശയ സംരക്ഷണം:

ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ പ്രസവശേഷം ഗർഭാശയത്തിന്റെ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായകമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

7. വാതഗജാങ്കുശ രസം ക്യാപ്സ്യൂൾ (Vatagajankusarasam Capsule)

വാതഗജാങ്കുശ രസം ആയുർവേദത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു രസൗഷധമാണ്. വാതദോഷം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വിവിധ രോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ ഔഷധം ഇന്ന് പല ആയുർവേദ കമ്പനികളും ക്യാപ്സ്യൂൾ രൂപത്തിലും ലഭ്യമാക്കുന്നുണ്ട്. ചില നിർമ്മാതാക്കളുടെ ഫോർമുലേഷനുകളിൽ അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഒരു സഹചേരുവയായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

സന്ധിവാതത്തിന്:

സന്ധികളിലെ വേദന, നീർവീക്കം, മുറുക്കം എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആമവാതത്തിന്:

ആമവാതം (Rheumatoid Arthritis) മൂലമുണ്ടാകുന്ന വേദനയും സന്ധികളുടെ ചലനക്കുറവും നിയന്ത്രിക്കാൻ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം നൽകാറുണ്ട്.

പക്ഷാഘാതത്തിന്:

പക്ഷാഘാതം (Paralysis) കഴിഞ്ഞുള്ള പുനരധിവാസ ചികിത്സകളിൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

സയാറ്റിക്കയ്ക്ക്:

ഇടുപ്പിൽ നിന്ന് കാലിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്ന സയാറ്റിക്ക വേദന കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

നടുവേദനയും കഴുത്തുവേദനയും:

വാതദോഷം മൂലമുണ്ടാകുന്ന നടുവേദന, കഴുത്തുവേദന, പേശികളുടെ മുറുക്കം എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് നൽകാറുണ്ട്.

വാതജന്യ നാഡീരോഗങ്ങളിൽ:

കൈകാലുകളുടെ മരവിപ്പ്, വിറയൽ, നാഡീസംബന്ധമായ ചില വാതരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ശരീരവേദനയും ചലനക്കുറവും:

ദീർഘകാല വാതരോഗങ്ങൾ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ശരീരവേദനയും ചലനത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കുറയ്ക്കാൻ മറ്റ് ആയുർവേദ ചികിത്സകൾക്കൊപ്പം ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

8. സുകുമാര ലേഹ്യം (Sukumara Leham)

സുകുമാര ലേഹം ആയുർവേദത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു രസായന ഔഷധമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യം, ദഹനവ്യവസ്ഥ, വാതരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ക്ലാസിക്കൽ ഔഷധയോഗമാണിത്. ചില ആയുർവേദ നിർമ്മാതാക്കളുടെ ഫോർമുലേഷനുകളിൽ അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഒരു സഹചേരുവയായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

മലബന്ധത്തിന്:

വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം, മലവിസർജനത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ട് എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

മൂലക്കുരുവിന്:

മലബന്ധത്തോടൊപ്പം കാണപ്പെടുന്ന മൂലക്കുരു, മലദ്വാരത്തിലെ വേദന എന്നിവയിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി നൽകാറുണ്ട്.

വയറുവീക്കവും ഗ്യാസും:

വയറിൽ ഗ്യാസ് നിറയുക, വയറുവീർക്കുക, ദഹനക്കുറവ്, വിശപ്പില്ലായ്മ എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിന്:

ആർത്തവ ക്രമക്കേടുകൾ, ആർത്തവസമയത്തെ വേദന, ഗർഭാശയത്തിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്തൽ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ചില ആയുർവേദ ചികിത്സകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വാതരോഗങ്ങൾക്ക്:

വാതദോഷം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വയറുവേദന, നടുവേദന, അരക്കെട്ട് വേദന തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാൻ:

ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശരീരത്തിന് കരുത്തും പോഷണവും നൽകുന്ന രസായന ഔഷധമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ദഹനശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്താൻ:

ദഹനാഗ്നി വർധിപ്പിക്കാനും ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് സുകുമാര ലേഹം അറിയപ്പെടുന്നത്.

മാനസമിത്ര വടകം (Manasamitra Vatakam)

മാനസമിത്ര വടകം ആയുർവേദത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു മേധ്യ രസായന ഔഷധമാണ്. തലച്ചോറിന്റെയും നാഡീവ്യവസ്ഥയുടെയും ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ ഔഷധത്തിൽ അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഉൾപ്പെടെ നിരവധി ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

ഓർമ്മശക്തി വർധിപ്പിക്കാൻ:

ഓർമ്മക്കുറവ്, പഠനത്തിൽ ഏകാഗ്രത കുറയുക, മറവി എന്നിവയിൽ സഹായക ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിനും ഉത്കണ്ഠയ്ക്കും:

അമിതമായ മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഉത്കണ്ഠ, അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ മറ്റ് ചികിത്സകൾക്കൊപ്പം നൽകാറുണ്ട്.

ഉറക്കക്കുറവിന്:

ഉറങ്ങാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, ഉറക്കത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം കുറയുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അപസ്മാരത്തിന്:

അപസ്മാരം (Epilepsy) ചികിത്സിക്കുന്നതിനുള്ള ചില ആയുർവേദ ചികിത്സകളിൽ സഹായക ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

നാഡീവ്യവസ്ഥയുടെ ആരോഗ്യം:

നാഡീക്ഷീണം, നാഡീബലക്കുറവ്, നാഡികളുടെ പ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

കുട്ടികളിലെ പഠന ഏകാഗ്രതയ്ക്ക്:

ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ കുട്ടികളിൽ ഓർമ്മശക്തിയും ശ്രദ്ധയും മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

വാർദ്ധക്യകാല ഓർമ്മക്കുറവിന്:

പ്രായം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ഉണ്ടാകുന്ന ഓർമ്മക്കുറവ്, ബുദ്ധിശക്തി കുറയുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ സഹായക ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഹിംഗുവചാദി ചൂർണം (Hinguvachadi Churnam)

ഹിംഗുവചാദി ചൂർണം ദഹനവ്യവസ്ഥയുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധമാണ്. കായം (ഹിംഗു), വയമ്പ് (വച) എന്നിവ പ്രധാന ചേരുവകളായ ഈ ചൂർണത്തിൽ ചില പാഠഭേദങ്ങളിലും നിർമ്മാതാക്കളുടെ ഫോർമുലേഷനുകളിലും അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഒരു സഹചേരുവയായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

ദഹനക്കുറവിന്:

ഭക്ഷണം ശരിയായി ദഹിക്കാതിരിക്കുക, വയറിന് ഭാരം തോന്നുക, ദഹനാഗ്നി കുറയുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വയറുവീക്കത്തിനും ഗ്യാസിനും:

വയറിൽ ഗ്യാസ് നിറയുക, വയറുവീർക്കുക, ഏമ്പക്കം, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

വിശപ്പില്ലായ്മയ്ക്ക്:

ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ വിശപ്പ് വർധിപ്പിക്കാനും ദഹനശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വയറുവേദനയ്ക്ക്:

ദഹനക്കുറവോ ഗ്യാസ് ശല്യമോ മൂലമുണ്ടാകുന്ന വയറുവേദനയും വയറിലെ മുറുക്കവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.

കൃമിബാധയ്ക്ക്:

കുടലിലെ കൃമിബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വാതദോഷം നിയന്ത്രിക്കാൻ:

വാതം കൂടിയതുമൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, വയറിൽ ഉരുണ്ടുകൂടൽ, വയറിന്റെ പ്രവർത്തനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

മലബന്ധത്തിനും ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾക്കും:

ദഹനക്കുറവിനോടൊപ്പം കാണപ്പെടുന്ന ചില മലവിസർജന പ്രശ്നങ്ങളിലും സഹായക ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ലശുനൈരണ്ഡാദി കഷായം (Lasunairandadi Kashayam)

ലശുനൈരണ്ഡാദി കഷായം വാതരോഗങ്ങൾക്കും സന്ധിവേദനകൾക്കും പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ കഷായയോഗമാണ്. വെളുത്തുള്ളി (ലശുനം), ആവണക്ക് (എരണ്ഡം) എന്നിവ പ്രധാന ചേരുവകളായ ഈ കഷായത്തിൽ ചില പാഠഭേദങ്ങളിലും നിർമ്മാതാക്കളുടെ ഫോർമുലേഷനുകളിലും അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) ഒരു സഹചേരുവയായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നോക്കാം.

സന്ധിവാതത്തിന്:

സന്ധികളിലെ വേദന, നീർവീക്കം, മുറുക്കം എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആമവാതത്തിന്:

സയാറ്റിക്കയ്ക്ക്:

ഇടുപ്പിൽ നിന്ന് കാലിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്ന സയാറ്റിക്ക വേദന കുറയ്ക്കാൻ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

നടുവേദനയ്ക്കും അരക്കെട്ട് വേദനയ്ക്കും:

വാതദോഷം മൂലമുണ്ടാകുന്ന നടുവേദന, അരക്കെട്ട് വേദന, പേശികളുടെ മുറുക്കം എന്നിവയിൽ ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

പക്ഷാഘാതത്തിന് ശേഷമുള്ള പരിചരണത്തിൽ:

പക്ഷാഘാതത്തിന് (Paralysis) ശേഷമുള്ള പുനരധിവാസ ചികിത്സയിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം സഹായകമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

കൈകാലുകളുടെ മരവിപ്പിന്:

വാതജന്യമായ മരവിപ്പ്, ഞരമ്പുവേദന, കൈകാലുകളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ബലക്കുറവ് എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇത് ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

വാതദോഷം നിയന്ത്രിക്കാൻ:

വാതം വർധിച്ചതുമൂലം ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനകളും ചലനത്തിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കുറയ്ക്കാൻ ഈ കഷായം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

അടയ്ക്കാമണിയന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ അടയ്ക്കാമണിയൻ (മുണ്ഡി) സുരക്ഷിതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാ ഔഷധസസ്യങ്ങളെയും പോലെ ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും ചില കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അമിതമായി ഉപയോഗിക്കരുത്:

നിർദേശിച്ച അളവിലും കാലയളവിലും മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം. അമിതമായ ഉപയോഗം ചിലരിൽ ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് കാരണമായേക്കാം.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും:

ഈ കാലയളവിൽ സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് പകരം ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ചെറിയ കുട്ടികൾ:

കുട്ടികൾക്ക് നൽകേണ്ട അളവ് പ്രായവും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നതിനാൽ വിദഗ്ധരുടെ നിർദേശപ്രകാരമേ നൽകാവൂ.

മറ്റ് മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവർ:

പ്രമേഹം, രക്തസമ്മർദ്ദം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്ക് സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ അടയ്ക്കാമണിയൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ഉപദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

അലർജി:

വളരെ അപൂർവമായി ചിലർക്ക് ഏതെങ്കിലും സസ്യഘടകത്തോട് അലർജി ഉണ്ടാകാം. ചൊറിച്ചിൽ, ചർമ്മത്തിൽ തടിപ്പ്, അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ അനുഭവപ്പെട്ടാൽ ഉപയോഗം നിർത്തി ഡോക്ടറെ സമീപിക്കണം.

ഇതുവരെ ലഭ്യമായ പഠനങ്ങളിൽ നിർദേശിച്ച അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഗുരുതരമായ പാർശ്വഫലങ്ങൾ വ്യാപകമായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, രോഗചികിത്സയ്ക്കായി സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുപകരം യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

Eucalyptus Globulus ഗുണങ്ങൾ | യൂക്കാലി ഔഷധ ഉപയോഗങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Fri, 17 Jul 2026 08:13:51 +0000

കടുത്ത ജലദോഷം വന്ന് മൂക്കൊക്കെ അടഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോൾ ആശ്വാസമായി നമ്മൾ ആദ്യം തേടിപ്പോകുന്നത് എന്താണ്? മറ്റൊന്നുമല്ല, ആ യൂക്കാലി തൈലം തന്നെ! ആ മണം ഒന്ന് ശ്വസിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു പകുതി സുഖം തോന്നും. പണ്ടേ നമ്മുടെയൊക്കെ വീട്ടുവളപ്പിൽ കാണുന്ന ഒരു സാധനമാണ് ഈ യൂക്കാലി. പക്ഷേ, സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ജലദോഷം മാറ്റാൻ മാത്രമല്ല ഈ Eucalyptus globulus എന്ന മരത്തിന് കഴിവുള്ളത്.

നമ്മൾ അത്ര കാര്യമായി ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒത്തിരി കാര്യങ്ങളിൽ ഒരു 'ഹീറോ' ആയി പ്രവർത്തിക്കാൻ ഇതിന് സാധിക്കും. ചർമ്മസംരക്ഷണം മുതൽ വീട്ടിലെ അണുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നത് വരെ നീളുന്നു യൂക്കാലിയുടെ ഗുണങ്ങൾ. വെറുതെ ഒന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി പറയുകയല്ല, ഇതിന്റെ ഉള്ളുകള്ളികൾ അറിഞ്ഞു വെച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ അത് നിങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു സഹായമായേക്കും.

ഈ യൂക്കാലി അഥവാ യൂക്കാലിപ്റ്റസ് ഓയിൽ (Eucalyptus Oil) നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് സഹായിക്കുന്നത് എന്ന് നമുക്കൊന്ന് നോക്കിയാലോ? ഈ ലേഖനത്തിൽ Eucalyptus globulus എന്താണ്, ഇതിന്റെ പ്രധാന ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മുൻകരുതലുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പരിചയപ്പെടാം.

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Botanical Name) – Eucalyptus globulus Labill.

കുടുംബം (Family) – Myrtaceae

യൂക്കാലി (Eucalyptus) ആയുർവേദത്തിൽ

തൈലപർണഃ ലഘു സ്നിഗ്ധഃ കടുതിക്തകഷായകഃ ।

വീര്യോഷ്ണഃ കഫവാതഘ്നഃ പൂതിജന്തുഹരഃ സ്മൃതഃ ॥

ജീർണകാസേ പ്രതിശ്യായേ സ്വരഭേദേ ച ശസ്യതേ ॥ (ദ്ര. വി.)

തൈലപർണഃ കടുസ്തിക്തഃ കഷായോഷ്ണോ ലഘുസ്മൃതഃ ।

ദീപനഃ പാചനോ ഹൃദ്യോ മൂത്രലോ ജ്വരണാശകഃ ॥

ജീർണകാസശിരഃശൂല കഫദൗർഗന്ധ്യനാശനഃ ।

പൂയമേഹ ക്ഷയശ്വാസ തന്തുകൃമി വികാരനുത് ॥

അഗ്നിമാന്ദ്യ പ്രതിശ്യായ വസ്തിരോഗപ്രവാഹികാഃ ।

സ്വരഭേദ യകൃത്പ്ലീഹ ഹൃദാംശ്ച വിനാശയേത് ॥ (പി. വി. ശർമ്മ)

ഹരിദ്രുമോ ജ്വരഹരഃ കീടമർദശ്ച തിക്തകഃ ॥

കഫപിത്തഹരസ്തിക്തഃ സുഗന്ധഃ പൂതിനാശനഃ ।

ബലപ്രദോ രുചികാരി ക്ഷതക്ഷീണവിനാശനഃ ॥

ജീർണദുർബലതാ വിഷമജ്വരഹൃത് കർണശൂലനുത് ॥ (ഹെബ്ബാർ)

ആദ്യം ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കാം. യൂക്കാലി (Eucalyptus globulus) ഇന്ത്യയിലെ തദ്ദേശീയ സസ്യമല്ല. ഓസ്ട്രേലിയയാണ് ഇതിന്റെ ജന്മദേശം. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്താണ് ഈ സസ്യം ഇന്ത്യയിൽ വ്യാപകമായി എത്തിയത്. അതിനാൽ ചരകസംഹിത, സുശ്രുതസംഹിത, അഷ്ടാംഗഹൃദയം, അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹം, ഭാവപ്രകാശം തുടങ്ങിയ പ്രാചീന ആയുർവേദ സംഹിതകളിൽ യൂക്കാലിയെക്കുറിച്ച് പരാമർശങ്ങൾ കാണുന്നില്ല.

ഇന്ന് പ്രചരിക്കുന്ന യൂക്കാലിയെക്കുറിച്ചുള്ള സംസ്കൃത ശ്ലോകങ്ങൾ പ്രധാനമായും ആധുനിക ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നിഘണ്ടുകളിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളവയാണ്. യൂക്കാലിയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങളെ ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണ സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനായി പിന്നീട് പണ്ഡിതന്മാർ രചിച്ച ശ്ലോകങ്ങളാണിവ.

(ദ്ര. വി.) / Dravyaguna Vijnana – P. V. Sharma

ശ്ലോകങ്ങളുടെ അവസാനം കാണുന്ന "ദ്ര. വി." എന്നത് ദ്രവ്യഗുണവിജ്ഞാനം (Dravyaguna Vijnana) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആയുർവേദ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ആധുനിക പാഠപുസ്തകമാണിത്. ആചാര്യ പ്രൊഫ. പി. വി. ശർമ്മ (P. V. Sharma) രചിച്ച പതിപ്പുകൾ ഈ മേഖലയിലെ ഏറ്റവും ആധികാരിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. യൂക്കാലിയെ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അതിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം, കർമ്മം എന്നിവ വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകങ്ങളാണ് ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

Hebbar

Hebbar എന്ന പരാമർശം ആധുനിക ആയുർവേദ ഗവേഷകനും അധ്യാപകനുമായ ഡോ. ജെ. വി. ഹെബ്ബാർ (Dr. J. V. Hebbar) പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനസാമഗ്രികളെയും ലേഖനങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വിവിധ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ച് വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും ചികിത്സകർക്കും എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ അറിയപ്പെടുന്നത്.

(ആ. ബി.)

"ആ. ബി." എന്ന ചുരുക്കെഴുത്ത് ചില പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ ആയുർവേദ ബിന്ദു (Ayurveda Bindu) എന്ന ആധുനിക ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥത്തെയോ പ്രസിദ്ധീകരണത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു. ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും യൂക്കാലിയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സംസ്കൃത ശ്ലോകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ

യൂക്കാലിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ചരകസംഹിതയിലോ സുശ്രുതസംഹിതയിലോ പോലുള്ള പ്രാചീന ആയുർവേദ സംഹിതകളിൽ നിന്നുള്ളവയല്ല. യൂക്കാലി ഇന്ത്യയിൽ പിന്നീട് പരിചയപ്പെട്ട സസ്യമായതിനാൽ, അതിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെ ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണ സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വിശദീകരിക്കാൻ ആധുനിക ആയുർവേദ പണ്ഡിതന്മാർ സംസ്കൃത ശ്ലോകങ്ങളായി ക്രോഡീകരിച്ചതാണ് ഇവ.

ഇത്തരം ശ്ലോകങ്ങൾ പ്രധാനമായും ആയുർവേദ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും അധ്യാപകർക്കും ചികിത്സകർക്കും ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും എളുപ്പത്തിൽ ഓർമ്മിക്കാനും പഠിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതിനാണ് രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.

യൂക്കാലി (തൈലപർണം) സംബന്ധിച്ച ശ്ലോകങ്ങളുടെ അർഥം

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ യൂക്കാലിയുടെ (തൈലപർണം) ഗുണങ്ങളും ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളുമാണ് പറയുന്നത്. ഓരോ ശ്ലോകവും നോക്കാം.

തൈലപർണഃ ലഘു സ്നിഗ്ധഃ കടുതിക്തകഷായകഃ ।

വീര്യോഷ്ണഃ കഫവാതഘ്നഃ പൂതിജന്തുഹരഃ സ്മൃതഃ ॥

ജീർണകാസേ പ്രതിശ്യായേ സ്വരഭേദേ ച ശസ്യതേ ॥"

ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നത്, തൈലപർണം ശരീരത്തിന് ഭാരമാകാത്ത (ലഘു) ഒരു ഔഷധമാണെന്നാണ്. ഇതിന് ചെറുതായി സ്നിഗ്ധഗുണമുണ്ട്. രുചിയിൽ കടും, കയ്പ്, കഷായം എന്നിവയുടെ സ്വഭാവം കാണാം. ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിലെ കഫവും വാതവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ദുർഗന്ധമുണ്ടാക്കുന്ന സൂക്ഷ്മജീവികളെ നശിപ്പിക്കാനും ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുമെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. പഴകിയ ചുമ, ജലദോഷം, മൂക്കടപ്പ്, ശബ്ദം അടയുക അല്ലെങ്കിൽ ശബ്ദം മാറുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗപ്രദമാണെന്നും ശ്ലോകം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

തൈലപർണഃ കടുസ്തിക്തഃ കഷായോഷ്ണോ ലഘുസ്മൃതഃ ।

ദീപനഃ പാചനോ ഹൃദ്യോ മൂത്രലോ ജ്വരണാശകഃ ॥"

ഇവിടെ യൂക്കാലിയുടെ മറ്റുചില ഗുണങ്ങളാണ് പറയുന്നത്. കടും, കയ്പ്, കഷായ രുചികളുള്ള ഈ ഔഷധം ദഹനശക്തി വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഭക്ഷണം നന്നായി ദഹിക്കാനും ഉപകരിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിന് അനുകൂലമായ ഔഷധമാണെന്നും മൂത്രം സുഗമമായി പോകാൻ സഹായിക്കുമെന്നും ജ്വരം കുറയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാമെന്നും ഈ ഭാഗത്ത് പറയുന്നു.

ജീർണകാസശിരഃശൂല കഫദൗർഗന്ധ്യനാശനഃ ।

പൂയമേഹ ക്ഷയശ്വാസ തന്തുകൃമി വികാരനുത് ॥"

ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന ചുമ, തലവേദന, കഫം മൂലമുള്ള ദുർഗന്ധം എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ യൂക്കാലി സഹായിക്കുമെന്ന് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നു. പഴുപ്പുള്ള മൂത്രസംബന്ധമായ ചില അസുഖങ്ങൾ, ക്ഷയം, ശ്വാസതടസ്സം, വിരശല്യം (കൃമികൾ) എന്നിവയിലും ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുമെന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു.

അഗ്നിമാന്ദ്യ പ്രതിശ്യായ വസ്തിരോഗപ്രവാഹികാഃ ।

സ്വരഭേദ യകൃത്പ്ലീഹ ഹൃദാംശ്ച വിനാശയേത് ॥"

ദഹനക്കുറവ് (അഗ്നിമാന്ദ്യം), ജലദോഷം, മൂത്രാശയ സംബന്ധമായ ചില രോഗങ്ങൾ, പ്രവാഹിക (അതിസാരത്തിന്റെ ഒരു രൂപം), ശബ്ദവ്യത്യാസം എന്നിവയിൽ യൂക്കാലി ഉപയോഗിക്കാമെന്നാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. കൂടാതെ കരൾ, പ്ലീഹ, ഹൃദയം എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്ന ചില അസ്വസ്ഥതകളിലും സഹായകരമാണെന്ന് ശ്ലോകം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഹരിദ്രുമോ ജ്വരഹരഃ കീടമർദശ്ച തിക്തകഃ ।

കഫപിത്തഹരസ്തിക്തഃ സുഗന്ധഃ പൂതിനാശനഃ ।

ബലപ്രദോ രുചികാരി ക്ഷതക്ഷീണവിനാശനഃ ।

ജീർണദുർബലതാ വിഷമജ്വരഹൃത് കർണശൂലനുത് ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ യൂക്കാലിയെ ജ്വരം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായി വിവരിക്കുന്നു. കീടങ്ങളെയും ചില സൂക്ഷ്മജീവികളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ടെന്നും പറയുന്നു. കഫവും പിത്തവും ശമിപ്പിക്കാനും ഇതിന്റെ സുഗന്ധം ദുർഗന്ധം അകറ്റാനും സഹായിക്കുമെന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു. ശരീരബലം കൂട്ടുക, വിശപ്പ് വർധിപ്പിക്കുക, രോഗശേഷമുള്ള ക്ഷീണം കുറയ്ക്കുക, വിഷമജ്വരത്തിൽ ആശ്വാസം നൽകുക, ചെവിവേദനയ്ക്ക് സഹായകമാകുക തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളും ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

യൂക്കാലി (തൈലപർണം) – ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ യൂക്കാലി അഥവാ തൈലപർണം എന്ന ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഷയിലാണ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഓരോ ശ്ലോകവും പ്രത്യേകം നോക്കുമ്പോൾ, യൂക്കാലി ഏതൊക്കെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.

1. രസം, ഗുണം, വീര്യം

തൈലപർണഃ ലഘു സ്നിഗ്ധഃ കടുതിക്തകഷായകഃ ।

വീര്യോഷ്ണഃ കഫവാതഘ്നഃ പൂതിജന്തുഹരഃ സ്മൃതഃ ॥

ഈ ശ്ലോകം ആദ്യം യൂക്കാലിയുടെ അടിസ്ഥാന ഗുണങ്ങളാണ് പറയുന്നത്.

ലഘു – എളുപ്പം ദഹിക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ള ഔഷധം.

സ്നിഗ്ധം – ചെറിയ അളവിൽ എണ്ണമയം ഉള്ള ഗുണം.

കടു, തിക്ത, കഷായ രസം – എരിവ്, കയ്പ്, കഷായം എന്നീ മൂന്ന് രുചികളുള്ള ദ്രവ്യം.

ഉഷ്ണവീര്യം – ശരീരത്തിൽ ചൂട് നൽകുന്ന സ്വഭാവം.

കഫവാതഘ്നം – കഫവും വാതവും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

പൂതിജന്തുഹരം – ദുർഗന്ധത്തിനും അണുബാധയ്ക്കും കാരണമാകുന്ന സൂക്ഷ്മജീവികളെ നശിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണം.

ഇതിൽ നിന്നുതന്നെ യൂക്കാലിയെ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളിലും അണുബാധയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

2. പഴകിയ ചുമ, ജലദോഷം, ശബ്ദപ്രശ്നങ്ങൾ

ജീർണകാസേ പ്രതിശ്യായേ സ്വരഭേദേ ച ശസ്യതേ ॥

ഈ ഒരു വരിയിൽ മൂന്ന് പ്രധാന രോഗങ്ങളാണ് പറയുന്നത്.

ജീർണകാസം – ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന ചുമ.

പ്രതിശ്യായം – ജലദോഷം, മൂക്കടപ്പ്, മൂക്കൊലിപ്പ്.

സ്വരഭേദം – ശബ്ദം അടയുക, ശബ്ദം മാറുക, തൊണ്ടയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട്.

അതായത്, ശ്വാസകോശവും ശ്വസനവ്യൂഹവും ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിൽ യൂക്കാലി ഉപയോഗപ്രദമാണെന്നാണ് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നത്.

3. ദഹനശക്തിയും ജ്വരവും

തൈലപർണഃ കടുസ്തിക്തഃ കഷായോഷ്ണോ ലഘുസ്മൃതഃ ।

ദീപനഃ പാചനോ ഹൃദ്യോ മൂത്രലോ ജ്വരണാശകഃ ॥

ഈ ഭാഗത്ത് യൂക്കാലിയുടെ മറ്റ് ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

ദീപനഃ – വിശപ്പും ദഹനാഗ്നിയും വർധിപ്പിക്കുന്നു.

പാചനഃ – ഭക്ഷണം നന്നായി ദഹിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഹൃദ്യഃ – ഹൃദയത്തിന് അനുകൂലമായ സ്വഭാവം.

മൂത്രലഃ – മൂത്രം സുഗമമായി പുറന്തള്ളാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ജ്വരണാശകഃ – ജ്വരം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണം.

4. ശ്വാസകോശം, തല, കൃമികൾ

ജീർണകാസശിരഃശൂല കഫദൗർഗന്ധ്യനാശനഃ ।

പൂയമേഹ ക്ഷയശ്വാസ തന്തുകൃമി വികാരനുത് ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ യൂക്കാലി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ കുറച്ചുകൂടി വിശദമായി പറയുന്നു.

ദീർഘകാല ചുമ

തലവേദന

കഫം മൂലമുള്ള ദുർഗന്ധം

പൂയമേഹം – പഴുപ്പുള്ള മൂത്രസംബന്ധമായ ചില രോഗാവസ്ഥകൾ

ക്ഷയം – ശരീരക്ഷയത്തോടുകൂടിയ രോഗാവസ്ഥകൾ

ശ്വാസം – ശ്വാസതടസ്സം, ശ്വാസംമുട്ടൽ

തന്തുകൃമി – വിരശല്യം, കുടലിലെ ചില കൃമികൾ

5. ദഹനക്കുറവ് മുതൽ കരൾവരെ

അഗ്നിമാന്ദ്യ പ്രതിശ്യായ വസ്തിരോഗപ്രവാഹികാഃ ।

സ്വരഭേദ യകൃത്പ്ലീഹ ഹൃദാംശ്ച വിനാശയേത് ॥

ഈ ഭാഗത്ത് പറയുന്ന രോഗങ്ങൾ ഇവയാണ്.

അഗ്നിമാന്ദ്യം – ദഹനശക്തി കുറയുക.

പ്രതിശ്യായം – ജലദോഷം.

വസ്തിരോഗം – മൂത്രാശയ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ.

പ്രവാഹിക – രക്തമോ ശ്ലേഷ്മമോ കലർന്ന അതിസാരത്തിന്റെ ഒരു രൂപം.

സ്വരഭേദം – ശബ്ദം മാറൽ.

യകൃത് – കരൾ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ.

പ്ലീഹ – പ്ലീഹ (Spleen) സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ.

ഹൃദ്രോഗങ്ങൾ – ഹൃദയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ.

6. ജ്വരം, കഫം, ക്ഷീണം

ഹരിദ്രുമോ ജ്വരഹരഃ കീടമർദശ്ച തിക്തകഃ ॥

കഫപിത്തഹരസ്തിക്തഃ സുഗന്ധഃ പൂതിനാശനഃ ।

ബലപ്രദോ രുചികാരി ക്ഷതക്ഷീണവിനാശനഃ ॥

ജീർണദുർബലതാ വിഷമജ്വരഹൃത് കർണശൂലനുത് ॥

ഈ ശ്ലോകം യൂക്കാലിയുടെ കൂടുതൽ ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു.

ഇത്, ജ്വരം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

കീടങ്ങളെയും ചില സൂക്ഷ്മജീവികളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.

കഫവും പിത്തവും ശമിപ്പിക്കുന്നു.

സുഗന്ധമുള്ളതിനാൽ ദുർഗന്ധം അകറ്റുന്നു.

ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വിശപ്പ് കൂട്ടുന്നു.

മുറിവ് മൂലമോ രോഗശേഷമോ ഉണ്ടായ ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

പഴകിയ ദുർബലതയിൽ പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

വിഷമജ്വരത്തിൽ സഹായകമാണെന്ന് പറയുന്നു.

ചെവിവേദന കുറയ്ക്കാനും ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

7. യൂക്കാലി തൈലത്തിന്റെയും ഇലയുടെയും പ്രത്യേകത

തൈലം ദുര്‍ഗന്ധഹരണം പത്രം സ്വരുജാപഹം ।

സമ്പർക്കാദസ്യ നശ്യന്തി സർവേ രോഗാ ന സംശയഃ ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ യൂക്കാലിയുടെ എണ്ണയെയും ഇലയെയും പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്നു.

തൈലം ദുര്‍ഗന്ധഹരണം – യൂക്കാലി എണ്ണ ദുർഗന്ധം അകറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നു.

പത്രം സ്വരുജാപഹം – ഇലകൾ വേദനയും വീക്കവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

സമ്പർക്കാദസ്യ നശ്യന്തി സർവേ രോഗാഃ – ഇതിന്റെ സ്പർശംകൊണ്ട് എല്ലാ രോഗങ്ങളും മാറുമെന്നാണ് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്.

ഇവിടെ അവസാനവരി അതിശയോക്തി (സ്തുതിവാക്യം) എന്ന രീതിയിലാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. അതായത്, യൂക്കാലിയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങളെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നതിനുള്ള സാഹിത്യശൈലിയാണ് ഇത്. എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും ഒറ്റമരുന്നാണ് എന്ന അർഥത്തിൽ ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടതില്ല.

ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ പ്രകാരം യൂക്കാലി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് പറയുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ

ദീർഘകാല ചുമ (ജീർണകാസം)

ജലദോഷം (പ്രതിശ്യായം)

മൂക്കടപ്പ്

ശബ്ദം അടയുക, ശബ്ദം മാറുക

തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ

കഫക്കെട്ട്

തലവേദന

ദഹനക്കുറവ് (അഗ്നിമാന്ദ്യം)

വിശപ്പില്ലായ്മ

ജ്വരം

വിഷമജ്വരം

മൂത്രാശയ സംബന്ധമായ ചില രോഗങ്ങൾ

പ്രവാഹിക (ഒരു തരം അതിസാരം)

ശ്വാസംമുട്ടൽ

ശരീരക്ഷീണം

രോഗശേഷമുള്ള ദുർബലത

കരൾ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ

പ്ലീഹ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ

ചെവിവേദന

കുടലിലെ ചില കൃമികൾ

ദുർഗന്ധവും ചില അണുബാധകളും.

വിവിധ ഭാഷകളിലെ പൊതുവായ പേരുകൾ

ഇംഗ്ലീഷ്: Blue Gum, Tasmanian Blue Gum, Southern Blue Gum.

ഹിന്ദി, മറാത്തി, ഗുജറാത്തി, ബംഗാളി, ഒഡിയ, പഞ്ചാബി: ഈ ഭാഷകളിലെല്ലാം നീലഗിരി (Nilgiri) എന്നാണ് പൊതുവെ വിളിക്കുന്നത്.

തമിഴ്: തൈലമരം (Thailamaram), നീലഗിരി മരം.

തെലുങ്ക്: നീലഗിരി ചെട്ടു (Neelagiri Chettu).

കന്നഡ: നീലഗിരി മര (Neelagiri Mara).

ഇന്ത്യയിൽ ഏത് ഭാഷയിൽ സംസാരിച്ചാലും എല്ലാവർക്കും പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകുന്ന പേര് "നീലഗിരി" എന്നത് തന്നെയാണ്. തമിഴ്നാട്ടിലെ നീലഗിരി കുന്നുകളിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഈ മരങ്ങൾ ധാരാളമായി നട്ടുപിടിപ്പിച്ചതാണ് ഇന്ത്യയിലെങ്ങും ഈ പേര് പ്രചാരത്തിലാകാൻ കാരണം.

സംസ്കൃതത്തിലെ "തൈലപർണം" എന്ന പേര് നോക്കിയാൽ, അത് എത്രമാത്രം അർത്ഥവത്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. 'തൈലം' (എണ്ണ), 'പർണം' (ഇല) - അതായത് എണ്ണ നിറഞ്ഞ ഇലകൾ ഉള്ള മരം. യൂക്കാലിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അതിന്റെ ഇലകളിലെ എണ്ണയാണല്ലോ, അത് കൃത്യമായി ആ പേരിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ നാമകരണങ്ങൾ പലപ്പോഴും സസ്യത്തിന്റെ ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രധാന ഗുണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്,

യൂക്കാലി (Eucalyptus globulus)യിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

യൂക്കാലിയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പ്രധാന കാരണം ഇതിന്റെ ഇലകളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സുഗന്ധമുള്ള അവശ്യ എണ്ണ (Essential Oil) ആണ്. ഇലകളിൽ നിന്ന് നീരാവി വാറ്റിയെടുക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഈ എണ്ണ ലഭിക്കുന്നത്. ഈ എണ്ണയിൽ നിരവധി സജീവ രാസഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.നമ്മൾ ഇതിന്റെ ഇലയോ എണ്ണയോ മണക്കുമ്പോൾ മൂക്കിലേക്ക് തള്ളിക്കയറുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം മണം ഉണ്ടല്ലോ, അതിന് കാരണക്കാരൻ 'സിനിയോൾ' (Cineole) അഥവാ 'യൂക്കാലിപ്റ്റോൾ' ആണ്. യൂക്കാലിയിൽ ഏകദേശം അറുപത് മുതൽ എൺപത് ശതമാനം വരെ ഈ സാധനമാണ് ഉള്ളത്. അതുകൊണ്ടാണ് ജലദോഷം വരുമ്പോൾ ഇത് മണക്കുന്നത് നമുക്ക് പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസം നൽകുന്നത്.

യൂക്കാലി ഇലകൾക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ ലാബ് തന്നെയുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല. ഈ ചെടിക്ക് ഇത്രയും ഔഷധഗുണം കിട്ടുന്നത് അതിനുള്ളിലെ പലതരം രാസഘടകങ്ങൾ ഒത്തുചേരുന്നത് കൊണ്ടാണ്.

ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ആൾ 1,8-സിനിയോൾ (യൂക്കാലിപ്റ്റോൾ) ആണ്. യൂക്കാലി എണ്ണ മണക്കുമ്പോൾ ആ മൂക്കിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് കയറുന്ന ആ ഒരു പ്രത്യേക മണം ഇതിന്റെ വകയാണ്. എണ്ണയുടെ ഏതാണ്ട് 60 മുതൽ 90 ശതമാനം വരെ ഇതായതുകൊണ്ട്, ശ്വാസം നന്നായി കിട്ടാനും, കഫം ഇളകാനും, അണുക്കളെ നശിപ്പിക്കാനും ഇതിനുള്ളത്ര കഴിവ് വേറെ ഒന്നിനുമില്ല.

ഇനി ആൽഫ-പിനീൻ, ലിമോണീൻ തുടങ്ങിയ സംയുക്തങ്ങൾ നോക്കിയാൽ, നമ്മുടെ ഓറഞ്ചിലും മറ്റും കാണുന്ന ലിമോണീൻ തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ ആ നല്ല സുഗന്ധത്തിന് പിന്നിൽ. ഇതെല്ലാം കൂടി ചേരുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കാനും, കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന വലിയൊരു ടീം വർക്ക് ആയി മാറുന്നു.

അതുപോലെ ആൽഫ-ടെർപ്പിനിയോൾ, പി-സൈമീൻ, ഗ്ലോബുലോൾ, ടെർപ്പിനെൻ-4-ഓൾ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം അണുക്കളെയും ഫംഗസിനെയും ഒക്കെ തുരത്താൻ പ്രകൃതി ഒരുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ആയുധങ്ങളാണ്. പേരുകൾ കുറച്ച് കടുപ്പമാണെങ്കിലും ഇവയുടെ പണി കൃത്യമാണ്. ടീ ട്രീ ഓയിലിലൊക്കെ കാണുന്ന ടെർപ്പിനെൻ-4-ഓൾ വരെ ഇതിലുണ്ട് എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്.

ഇലകളിൽ എണ്ണ മാത്രമല്ല ഉള്ളത്. ടാനിനുകൾ, ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, റെസിനുകൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്. ഇതെല്ലാം കൂടി ചേർന്നാണ് ആന്റിഓക്സിഡന്റ് എന്ന നിലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതും ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകുന്നതും. ഒരു മരം വളരുന്ന സ്ഥലം, കാലാവസ്ഥ, അതിന്റെ പ്രായം ഇതൊക്കെ അനുസരിച്ച് ഈ ഘടകങ്ങളുടെ അളവിൽ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വരാം എന്നേയുള്ളൂ, പക്ഷേ പ്രകൃതിയുടെ ഈ ഒരു കരുതൽ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

യൂക്കാലിയെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്

പല്ലിന്റെയും മോണയുടെയും ആരോഗ്യം നോക്കുമ്പോൾ യൂക്കാലിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. യൂക്കാലി എണ്ണയിലെ 1,8-സിനിയോൾ (Eucalyptol) പോലുള്ള ഘടകങ്ങൾ വായിലുള്ള ചില ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ച കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് വിപണിയിലുള്ള പല മൗത്ത് വാഷുകളിലും ടൂത്ത് പേസ്റ്റുകളിലും യൂക്കാലിപ്റ്റോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വായ്നാറ്റം കുറയ്ക്കാനും മോണയിലെ വീക്കവും അസ്വസ്ഥതയും നിയന്ത്രിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

അതേസമയം, യൂക്കാലി എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങളും ഉണ്ട്. ഇത് പ്രകൃതിദത്തമാണെന്ന കാരണത്താൽ എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് കരുതുന്നത് ശരിയല്ല. ശുദ്ധമായ യൂക്കാലി എണ്ണ നേരിട്ട് ചർമ്മത്തിൽ പുരട്ടിയാൽ ചിലർക്ക് ചൊറിച്ചിൽ, ചുവപ്പ്, അലർജി തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതുകൊണ്ട് വെളിച്ചെണ്ണ, ബദാം ഓയിൽ, ജോജോബ ഓയിൽ പോലുള്ള ഒരു കാരിയർ ഓയിൽ ചേർത്ത് നേർപ്പിച്ച ശേഷമാണ് സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ കൂടുതൽ ജാഗ്രത വേണം. പ്രത്യേകിച്ച് രണ്ട് വയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികളുടെ മുഖത്തോ മൂക്കിന് ചുറ്റുമോ യൂക്കാലി എണ്ണ പുരട്ടാൻ പാടില്ലെന്നാണ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധർ നിർദേശിക്കുന്നത്. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ശ്വാസതടസ്സമോ ശ്വാസനാളിലെ പ്രതികരണമോ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

യൂക്കാലി എണ്ണ കുടിക്കുന്നതും സുരക്ഷിതമല്ല. ചെറിയ അളവിൽ പോലും ചിലരിൽ ഛർദ്ദി, തലകറക്കം, വയറുവേദന, അപസ്മാരം, ഗുരുതര വിഷബാധ എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമാകാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഇത് ഉള്ളിലേക്ക് ഉപയോഗിക്കരുത്.

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം യൂക്കാലിയിലെ ചില ഘടകങ്ങളുടെ ഔഷധഗുണങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ചില മരുന്നുകളിലും മൗത്ത് വാഷുകളിലും ഇൻഹേലറുകളിലും ചുമയ്ക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ശരിയായ അളവിലും ശരിയായ രീതിയിലും ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി ലഭിക്കുക. അതുകൊണ്ട് യൂക്കാലി എണ്ണ സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ആവശ്യമായാൽ ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

യൂക്കാലി (Eucalyptus globulus) – ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ, അളവ്

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രപ്രകാരം യൂക്കാലിക്ക് താഴെ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

ഗുണം (Guna) – ലഘു (എളുപ്പം ദഹിക്കുന്നത്), സ്നിഗ്ധം (നേരിയ എണ്ണമയം ഉള്ളത്)

രസം (Rasa) – കടു (എരിവ്), തിക്തം (കയ്പ്), കഷായം (ചവർപ്പ്)

വിപാകം (Vipaka) – കടു (ദഹനശേഷം കടുരസ സ്വഭാവം പ്രകടമാക്കുന്നു)

വീര്യം (Veerya) – ഉഷ്ണം (ശരീരത്തിന് ചൂട് നൽകുന്ന സ്വഭാവം)

ത്രിദോഷങ്ങളിൽ ഉള്ള സ്വാധീനം

ആയുർവേദ പ്രകാരം യൂക്കാലി പ്രധാനമായും കഫവും പിത്തവും ശമിപ്പിക്കുന്ന (കഫ-പിത്തഹര) ദ്രവ്യമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. കഫം കൂടുതലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ, ഇത് ഉപയോഗപ്രദമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

പ്രധാന കർമ്മങ്ങൾ (Therapeutic Actions)

ബല്യം (Balya) – ശരീരത്തിന് ബലം നൽകാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വേദനാഹരം (Vedanahara) – വേദന കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമുണ്ട്.

ആധുനിക ഫാർമക്കോളജിക്കൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ

യൂക്കാലിയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളിൽ താഴെ പറയുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

Analgesic – വേദന കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

Anthelmintic – ചില കുടൽക്കൃമികളെ നശിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നു.

Anti-inflammatory – വീക്കം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമുണ്ട്.

ഇതുകൂടാതെ, വിവിധ ഗവേഷണങ്ങളിൽ യൂക്കാലിക്ക് അണുനാശക (Antimicrobial), ഫംഗസ് വിരുദ്ധ (Antifungal), ആന്റിഓക്സിഡന്റ് (Antioxidant), കഫം ഇളക്കിവിടുന്ന (Expectorant) തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ (Parts Used)

ഔഷധപ്രയോഗത്തിനായി യൂക്കാലിയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇലകൾ (Leaves)

ഇലകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന യൂക്കാലി എണ്ണ (Essential Oil)

മരത്തിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളുന്ന റെസിൻ അല്ലെങ്കിൽ എക്സുഡേറ്റ് (Exudate)

ഇവയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇലകളും അവയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന അവശ്യ എണ്ണയുമാണ്.

ഉപയോഗത്തിന്റെ അളവ് (Dosage)

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന സാധാരണ ഉപയോഗ അളവുകൾ ഇവയാണ്.

യൂക്കാലി ഇലപ്പൊടി (Leaf Powder) – 1 മുതൽ 2 ഗ്രാം വരെ

എക്സുഡേറ്റ് / മരത്തിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളുന്ന റെസിൻ (Exudate) – 1 മുതൽ 2 ഗ്രാം വരെ

ശീതകഷായം / കോൾഡ് ഇൻഫ്യൂഷൻ (Cold Infusion) – 20 മുതൽ 30 മില്ലി വരെ

യൂക്കാലി എണ്ണ (Essential Oil) – 2 മുതൽ 4 തുള്ളി വരെ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ യൂക്കാലിയുടെ വിവിധ രൂപങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്ത അളവുകളാണ് നിർദേശിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഉപയോഗരീതി, രോഗാവസ്ഥ, രോഗിയുടെ പ്രായം എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിൽ മാറ്റം വരാം. അതിനാൽ, യൂക്കാലി ഇല, കഷായം, ചൂർണം, അല്ലെങ്കിൽ യൂക്കാലി എണ്ണ എന്നിവ ചികിത്സാ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ചികിത്സകന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

യൂക്കാലി എണ്ണ ഒരിക്കലും നേരിട്ട് കുടിക്കരുത്. പുറം പ്രയോഗത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ കാരിയർ ഓയിൽ ചേർത്ത് നേർപ്പിച്ച ശേഷമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

യൂക്കാലി (Eucalyptus globulus) – സസ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ

യൂക്കാലി (Eucalyptus globulus) ഓസ്ട്രേലിയയുടെ തദ്ദേശീയ സസ്യമാണ്. പിന്നീട് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ഇത് വ്യാപിച്ചു. ഇന്ത്യയിൽ ഈ മരം വ്യാപകമായി നട്ടുവളർത്താൻ തുടങ്ങിയത് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്താണ്. തമിഴ്നാട്ടിലെ നീലഗിരി മലനിരകളിൽ വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്തതിനാൽ, ഇന്ത്യയിൽ യൂക്കാലി ഏറെക്കാലം "നീലഗിരി മരം" എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടു.

വളർച്ചയിൽ വളരെ വേഗതയുള്ള ഒരു വൃക്ഷമാണിത്. അനുയോജ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ 50 മുതൽ 70 മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരാൻ ഇതിന് കഴിയും. നീളമേറിയതും നേരായതുമായ തായ്ത്തടിയാണ് ഈ മരത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത. അതുകൊണ്ടുതന്നെ തടിമര വ്യവസായത്തിലും പേപ്പർ നിർമ്മാണത്തിലും യൂക്കാലി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മരത്തിന്റെ തൊലിയിൽ ചെറിയൊരു മുറിവ് ഉണ്ടാക്കിയാൽ നീലകലർന്ന ഒരു സ്രവം (Exudate) പുറത്തുവരും. പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ഈ സ്രവവും ഔഷധപ്രയോഗത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്.

യൂക്കാലിയുടെ വേർക്ക് വിരേചന (Purgative) സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് ചില ദ്രവ്യഗുണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് സാധാരണ ചികിത്സയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല. ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും ഇലകളും ഇലകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന അവശ്യ എണ്ണയുമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ലോകമെമ്പാടുമായി 700-ലധികം യൂക്കാലിപ്റ്റസ് ഇനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ Eucalyptus globulus ആണ് ഔഷധഗുണങ്ങളുടെ പേരിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠിക്കപ്പെട്ടതും വൈദ്യരംഗത്ത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഇനം. ഇതുകൂടാതെ Eucalyptus citriodora, Eucalyptus camaldulensis, Eucalyptus radiata, Eucalyptus polybractea തുടങ്ങിയ നിരവധി ഇനങ്ങളും വിവിധ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.

യൂക്കാലി (തൈലപർണി) – പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ യൂക്കാലിയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ ഇവയാണ്.

സന്ധിവേദനയ്ക്കും പേശിവേദനയ്ക്കും

യൂക്കാലി ഇലകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന അവശ്യ എണ്ണ (Essential Oil) സന്ധികളിലും പേശികളിലും നേരിയ തോതിൽ മസാജ് ചെയ്യാറുണ്ട്. വേദനയും മുറുക്കവും കുറയ്ക്കാനും ബാധിച്ച ഭാഗത്തിന് ആശ്വാസം നൽകാനുമാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

വേദനസംഹാര ബാമുകളിലും തൈലങ്ങളിലും

വേദന കുറയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പല ബാമുകളിലും ജെല്ലുകളിലും മസാജ് ഓയിലുകളിലും യൂക്കാലി എണ്ണ ഒരു പ്രധാന ഘടകമായി ചേർക്കാറുണ്ട്. ഇതിന്റെ സുഗന്ധവും ചർമ്മത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന അനുഭവവും വേദനയ്ക്ക് താൽക്കാലിക ആശ്വാസം നൽകാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് കരുതുന്നത്.

മൂക്കടപ്പിനും ചുമയ്ക്കും

ജലദോഷം, മൂക്കടപ്പ്, ചുമ, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ യൂക്കാലി എണ്ണ ചേർത്ത നീരാവി ശ്വസിക്കുന്ന പതിവ് ഏറെക്കാലമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഇതിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള നീരാവി ശ്വസിക്കുമ്പോൾ മൂക്കടപ്പ് കുറയാനും ശ്വാസം എടുക്കാൻ എളുപ്പമാകാനും സഹായിക്കുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നു.

കുടൽക്കൃമികൾ

ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ യൂക്കാലി എണ്ണ ഉപയോഗിച്ച് ബസ്തി (Enema) നൽകാറുണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. കുടലിലെ ചില കൃമിബാധകൾക്കാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഇന്ന് ഈ രീതി സ്വയം പരീക്ഷിക്കാതെ, വിദഗ്ധരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രമേ ചെയ്യാവൂ.

അതിസാരത്തിനും പ്രവാഹികയ്ക്കും

മരത്തിന്റെ തൊലിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന എക്സുഡേറ്റ് (Exudate) വെള്ളത്തിൽ കലക്കി അതിസാരം, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രവാഹിക (Dysentery), കൂടാതെ ഇറിറ്റബിൾ ബവൽ സിൻഡ്രോം (IBS) പോലുള്ള ചില കുടൽപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു.

പഴുപ്പുള്ള മുറിവുകളിൽ

ഉണങ്ങിയ യൂക്കാലി ഇല പൊടിച്ച് കത്തിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന പുക, പഴുപ്പുള്ള മുറിവുകളുടെ സമീപത്ത് എത്തിക്കുന്ന ഒരു പ്രയോഗം ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുറിവിലെ ദുർഗന്ധവും പഴുപ്പും കുറയ്ക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയായിരുന്നു ഈ രീതി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഈ ചികിത്സാരീതി സാധാരണ ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല.

ജ്വരത്തിൽ

യൂക്കാലി ഇല ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ശീതകഷായം (Cold Infusion) ജ്വരമുള്ളവർക്കു നൽകാറുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണയായി 30 മുതൽ 40 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണയായി നൽകുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

(യൂക്കാലി) ചേരുവയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ ഏതൊക്കെയാണ്?

യൂക്കാലി (Eucalyptus globulus) പ്രധാനമായും അതിന്റെ ഇലകളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന യൂക്കാലിപ്റ്റസ് ഓയിൽ (Eucalyptus Oil) കൊണ്ടാണ് ഔഷധരംഗത്ത് ശ്രദ്ധ നേടിയത്. ഈ എണ്ണയിലെ 1,8-സിനിയോൾ (Eucalyptol) എന്ന ഘടകമാണ് പല മരുന്നുകളിലും ആരോഗ്യസംരക്ഷണ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഇന്ന് ആയുർവേദത്തിലും ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലും യൂക്കാലി ഉൾപ്പെടുത്തിയ നിരവധി ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.

1. യൂക്കാലി എണ്ണ (Nilgiri Oil / Eucalyptus Oil)

യൂക്കാലി ഇലകളിൽ നിന്ന് നീരാവി വാറ്റിയെടുക്കുന്ന രീതിയിൽ ലഭിക്കുന്ന അവശ്യ എണ്ണയാണിത്. മൂക്കടപ്പ്, പേശിവേദന, സന്ധിവേദന, സ്റ്റീം ഇൻഹലേഷൻ, അരോമാതെറാപ്പി എന്നിവയ്ക്കാണ് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

2. വേദനസംഹാര ബാമുകളും തൈലങ്ങളും

പല വേദനസംഹാര ബാമുകളിലും യൂക്കാലി എണ്ണ പ്രധാന ചേരുവയാണ്.

ഉദാഹരണങ്ങൾ:

അമൃതാഞ്ജൻ പെയിൻ ബാം (Amrutanjan Pain Balm)

Vicks VapoRub

Tiger Balm (ചില വകഭേദങ്ങൾ)

Sandu Pain Relief Balm

വിവിധ ആയുർവേദ മസാജ് തൈലങ്ങൾ

ഇവ സന്ധിവേദന, പേശിവേദന, തലവേദന തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പുറംപ്രയോഗത്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

3. മൂക്കടപ്പിനുള്ള ഇൻഹേലറുകളും സ്റ്റീം ഓയിലുകളും

ജലദോഷം, മൂക്കടപ്പ്, ചുമ എന്നിവയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പല ഇൻഹേലറുകളിലും സ്റ്റീം ഇൻഹലേഷൻ ഓയിലുകളിലും യൂക്കാലിപ്റ്റസ് ഓയിൽ ചേർക്കാറുണ്ട്.

ഇതിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള നീരാവി ശ്വസിക്കുമ്പോൾ മൂക്കടപ്പ് കുറയാനും ശ്വാസം എടുക്കാൻ കൂടുതൽ ആശ്വാസം ലഭിക്കാനും സഹായിക്കും.

4. മൗത്ത് വാഷുകളും ടൂത്ത് പേസ്റ്റുകളും

യൂക്കാലി എണ്ണയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന യൂക്കാലിപ്റ്റോൾ (Eucalyptol) പല മൗത്ത് വാഷുകളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇത് വായ്നാറ്റം കുറയ്ക്കാൻ

വായിലെ ചില ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ച നിയന്ത്രിക്കാൻ

മോണയുടെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താൻ

സഹായിക്കുന്നതായി പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.

5. ചുമയ്ക്കും ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ

ചില ചുമയ്ക്കുള്ള ലോസഞ്ചുകൾ, നെഞ്ചിൽ പുരട്ടുന്ന ചെസ്റ്റ് റബുകൾ, വാപ്പർ സൊല്യൂഷനുകൾ എന്നിവയിലും യൂക്കാലിപ്റ്റോൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

6. അരോമാതെറാപ്പി ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ

ഇന്ന് അറോമാതെറാപ്പിയിലും യൂക്കാലി എണ്ണ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

Essential Oil

Diffuser Oil

Massage Oil

Spa Oil

ഇവ ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാനും ശ്വാസം കൂടുതൽ സുഗമമായി അനുഭവപ്പെടാനും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം

വിപണിയിൽ ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ "യൂക്കാലി ഓയിൽ" ഉൽപ്പന്നങ്ങളും Eucalyptus globulus ഇനത്തിൽ നിന്നുള്ളതായിരിക്കണമെന്നില്ല. ചില നിർമ്മാതാക്കൾ Eucalyptus radiata, Eucalyptus smithii, Corymbia citriodora (മുൻപ് Eucalyptus citriodora) തുടങ്ങിയ മറ്റു ഇനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള എണ്ണയും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു ഉൽപ്പന്നം വാങ്ങുമ്പോൾ അതിന്റെ ലേബലിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന Botanical Name പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. Eucalyptus globulus Labill. എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആ ഉൽപ്പന്നത്തിൽ ഈ ഇനത്തിൽ നിന്നുള്ള യൂക്കാലി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

യൂക്കാലി (Eucalyptus globulus) തൈകൾ വാങ്ങാം

ഈ ലേഖനം വായിച്ചതിന് ശേഷം യൂക്കാലി തൈകൾ സ്വന്തമായി നട്ടുവളർത്താൻ താൽപര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്ന ലിങ്കിലൂടെ ഓൺലൈനായി വാങ്ങാവുന്നതാണ്. വിശ്വസനീയമായ വിൽപ്പനക്കാരിൽ നിന്ന് ലഭ്യമായ തൈകളുടെ വിവരങ്ങളും വിലയും അവിടെ പരിശോധിക്കാം.

താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്ന ലിങ്ക് ഒരു അഫിലിയേറ്റ് (Affiliate) ലിങ്കാണ്. ഈ ലിങ്ക് വഴി നിങ്ങൾ വാങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് അധിക ചെലവൊന്നും വരാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ലഭിച്ചേക്കാം.

👉 തൈകൾ വാങ്ങാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക:

യൂക്കാലി (Eucalyptus globulus)യുടെ പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

യൂക്കാലി ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പൊതുവെ സുരക്ഷിതമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ തെറ്റായ രീതിയിലുള്ള ഉപയോഗം ചില ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകാം.

1. ചർമ്മത്തിലെ അലർജി

യൂക്കാലി എണ്ണ നേരിട്ട് ചർമ്മത്തിൽ പുരട്ടുമ്പോൾ ചിലർക്ക് ചുവപ്പ്, ചൊറിച്ചിൽ, കത്തുന്ന തോന്നൽ, അലർജി എന്നിവ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ വെളിച്ചെണ്ണ, എള്ളെണ്ണ, ബദാം ഓയിൽ തുടങ്ങിയ ഒരു കാരിയർ ഓയിൽ ചേർത്ത് നേർപ്പിച്ച ശേഷമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

2. യൂക്കാലി എണ്ണ കുടിക്കുന്നത് അപകടകരമാണ്

യൂക്കാലി അവശ്യ എണ്ണ (Essential Oil) ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കാൻ പാടില്ല. ചെറിയ അളവിൽ പോലും ചിലരിൽ വിഷബാധ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

വിഷബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടാം:

ഓക്കാനം

ഛർദ്ദി

വയറുവേദന

തലകറക്കം

അമിതമായ ഉറക്കം

ശ്വാസതടസ്സം

അപസ്മാരം (Fits)

ഗുരുതരമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അബോധാവസ്ഥ.

3. കുട്ടികളിൽ കൂടുതൽ ജാഗ്രത

രണ്ട് വയസ്സിൽ താഴെയുള്ള കുട്ടികളുടെ മുഖത്തോ മൂക്കിന് ചുറ്റുമോ യൂക്കാലി എണ്ണ ഉപയോഗിക്കരുത്. ചില കുട്ടികളിൽ ഇത് ശ്വാസനാളിലെ പ്രതികരണത്തിനും ശ്വാസതടസ്സത്തിനും കാരണമായേക്കാം.

4. കണ്ണിൽ തട്ടാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക

യൂക്കാലി എണ്ണ കണ്ണിൽ എത്തിയാൽ ശക്തമായ എരിച്ചിലും വേദനയും കണ്ണുനീർ ഒഴുകലും ഉണ്ടാകാം. അബദ്ധത്തിൽ കണ്ണിൽ വീണാൽ ഉടൻ ധാരാളം ശുദ്ധജലം ഉപയോഗിച്ച് കഴുകുകയും ആവശ്യമായാൽ ഡോക്ടറെ സമീപിക്കുകയും വേണം.

5. ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അലർജി

യൂക്കാലിയുടെ ശക്തമായ സുഗന്ധം ചിലരിൽ അലർജി, തുമ്മൽ, ചുമ, ആസ്ത്മ ലക്ഷണങ്ങൾ വർധിക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമായേക്കാം. ആസ്ത്മയുള്ളവർ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

6. ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും

ഗർഭകാലത്തും മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്തും യൂക്കാലി എണ്ണ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് മതിയായ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകൾ ലഭ്യമല്ല. അതിനാൽ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

7. ചില മരുന്നുകളുമായി ഇടപെടൽ

യൂക്കാലിയിലെ ചില ഘടകങ്ങൾ കരളിലെ മരുന്നുകൾ വിഘടിപ്പിക്കുന്ന എൻസൈമുകളെ സ്വാധീനിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ യൂക്കാലി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടണം.

8. അമിതമായ ഉപയോഗം ഒഴിവാക്കുക

അളവിൽ കൂടുതൽ യൂക്കാലി എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നത് തലവേദന, തലകറക്കം, ഓക്കാനം തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാക്കാം. നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

റോസാപ്പൂവ് വെറുമൊരു ഭംഗിയല്ല; ഈ ഗുണങ്ങൾ അറിയൂ!

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 15 Jul 2026 08:11:26 +0000

പൂക്കളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് റോസാപ്പൂവ്. അതിന്റെ മനോഹരമായ നിറവും സുഗന്ധവും മാത്രമല്ല, ആരോഗ്യത്തിനും ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനും നൽകുന്ന ഗുണങ്ങളും കാരണം നൂറ്റാണ്ടുകളായി പല സംസ്കാരങ്ങളിലും റോസിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് Rosa indica (Rosa centifolia) എന്ന ഇനം സൗന്ദര്യവർദ്ധക ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയിലും വീട്ടുവൈദ്യങ്ങളിലും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പലർക്കും റോസാപ്പൂവ് അലങ്കാരത്തിനുള്ള ഒരു പൂവ് മാത്രമാണെന്നാണ് ധാരണ. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഇതളുകളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രകൃതിദത്ത ഘടകങ്ങൾ ചർമ്മത്തെ സംരക്ഷിക്കാനും ശരീരത്തിന് ശാന്തത നൽകാനും മുടിയുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുമെന്ന് വിവിധ പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ റോസ് വാട്ടർ, റോസ് ഓയിൽ, ഉണങ്ങിയ റോസാപ്പൂവ് എന്നിവ ഇന്നും ഏറെ പ്രചാരത്തിലുള്ള പ്രകൃതിദത്ത ഉൽപ്പന്നങ്ങളാണ്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ Rosa indica (Rosa centifolia)യുടെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ആരോഗ്യ-സൗന്ദര്യ മേഖലകളിലെ പ്രാധാന്യം എന്നിവ പരിചയപ്പെടാം. റോസാപ്പൂവിനെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും പ്രകൃതിദത്ത പരിചരണ മാർഗങ്ങൾ തേടുന്നവർക്കും ഈ വിവരങ്ങൾ ഉപകാരപ്പെടും.

Botanical Name: Rosa indica (syn. Rosa centifolia), Rosa damascena

Family: Rosaceae (Rose Family)

ഏത് ഇനമാണ് കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്?

Rosa damascena – ഗുൽകന്ദ്, റോസ് ഓയിൽ, റോസ് വാട്ടർ, ശർബത്ത്, അരോമാതെറാപ്പിഎന്നിവയിൽ ഏറ്റവും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

Rosa centifolia (ശതപത്രി) – ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിലും ഗുൽകന്ദിലും ചില തൈലങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

Rosa indica – ഇന്ത്യയിൽ സാധാരണയായി കാണുന്ന നാടൻ റോസായതിനാൽ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഗൃഹചികിത്സയിലും പ്രാദേശിക ആയുർവേദ തയ്യാറാക്കലുകളിലും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള റോസ് ഓയിൽ, ഗുൽകന്ദ് എന്നിവയിൽ Rosa damascena-യ്ക്കാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ റോസാപ്പൂവിന്റെ വിവരണം

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന നിഘണ്ടുഗ്രന്ഥങ്ങളായ കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശം എന്നിവയിൽ റോസാപ്പൂവിനെ തരുണി എന്ന പേരിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ തരുണിയുടെ വിവിധ പര്യായനാമങ്ങളും ഔഷധഗുണങ്ങളും വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

1.കൈയദേവ നിഘണ്ടു (കൈ. നി.)

മഹാകുമാരി ഗന്ധാഢ്യാ തത്പുഷ്പം ഭഷമുച്യതേ ।।

കർണികാ കടുകാ തിക്താ ശീതലാ ശുക്രലാ ലഘുഃ ।

ഗ്രാഹിണീ ദീപനീ ഹൃദ്യാ വൃഷ്യാ ദോഷത്രയാപഹാ ।।

കുബ്ജകഃ സുരഭിഃ സ്വാദുഃ കഷായാനുരസഃ സരഃ ।

ത്രിദോഷശമനോ വൃഷ്യഃ ശീതഹർത്താ ച സ സ്മൃതഃ ।।

തരുണീ രാമതരുണീ കർണികാ ചാരുകേശരാ ।

സഹാ കുമാരീ ഗന്ധാഢ്യാ ദ്വിരേഫഗണസമ്മതാ ।।

തരുണീ ശ്ലേഷ്മപിത്തഘ്നീ ഗ്രാഹിണീ ശീതലാഗ്നിജിത് ।

നമുക്ക് ഓരോ വരിയായി തന്നെ നോക്കാം.

1. മഹാകുമാരി ഗന്ധാഢ്യാ തത്പുഷ്പം ഭഷമുച്യതേ

മഹാകുമാരി എന്നും, നല്ല സുഗന്ധമുള്ളതിനാൽ ഗന്ധാഢ്യാ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ചെടിയുടെ പൂവിനെ തരുണി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

2. കർണികാ കടുകാ തിക്താ ശീതലാ ശുക്രലാ ലഘുഃ

കർണിക എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പൂവിന് ചെറിയ തോതിൽ കടുരസവും കയ്പുരസവും ഉണ്ട്. ഇത് ശരീരത്തിന് ശീതളത നൽകുന്നു. ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് ലഘുത്വം നൽകാനും സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദം പറയുന്നു.

3. ഗ്രാഹിണീ ദീപനീ ഹൃദ്യാ വൃഷ്യാ ദോഷത്രയാപഹാ

വയറിളക്കം പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ സഹായിക്കുന്ന ഗ്രാഹി ഗുണം ഈ പൂവിനുണ്ട്. ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഹൃദയത്തിന് ഹിതകരമായും ഇത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കൂടാതെ ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളെ സന്തുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

4. കുബ്ജകഃ സുരഭിഃ സ്വാദുഃ കഷായാനുരസഃ സരഃ

റോസയുടെ മറ്റൊരു ഇനമായ കുബ്ജകത്തിന് നല്ല സുഗന്ധമുണ്ട്. രുചിയിൽ മധുരത്തോടൊപ്പം നേരിയ കഷായസ്വാദും കാണാം. സര ഗുണമുള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിലെ മലമൂത്രാദികളുടെ സ്വാഭാവിക പ്രവാഹം നിലനിർത്താൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

5. ത്രിദോഷശമനോ വൃഷ്യഃ ശീതഹർത്താ ച സ സ്മൃതഃ

കുബ്ജകം വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു. കൂടാതെ ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും പ്രത്യുൽപാദന ആരോഗ്യം പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശീതഹർത്താ എന്നത് ശരീരത്തിൽ അമിതമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന ശൈത്യമോ ശൈത്യജന്യ അസ്വസ്ഥതകളോ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു എന്നാണ് അർഥം.

6–7. തരുണീ രാമതരുണീ കർണികാ ചാരുകേശരാ, സഹാ കുമാരീ ഗന്ധാഢ്യാ ദ്വിരേഫഗണസമ്മതാ

ഈ രണ്ട് വരികളിലും റോസാപ്പൂവിന്റെ വിവിധ പേരുകളാണ് പറയുന്നത്. തരുണി, രാമതരുണി, കർണിക, ചാരുകേശര, സഹാ, കുമാരി, ഗന്ധാഢ്യാ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിന്റെ പര്യായനാമങ്ങളാണ്. പൂവിന്റെ സുഗന്ധം കാരണം തേനീച്ചകൾ ധാരാളമായി എത്തുന്നതിനാൽ ദ്വിരേഫഗണസമ്മതാ എന്ന പേരും നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

8. തരുണീ ശ്ലേഷ്മപിത്തഘ്നീ ഗ്രാഹിണീ ശീതലാഗ്നിജിത്

ഈ പൂവ് കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. വയറിളക്കം പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനപ്പെടുന്ന ഗ്രാഹി ഗുണവും ഇതിനുണ്ട്. ശരീരത്തിന് ശീതളത നൽകുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതാണെങ്കിലും ദഹനാഗ്നിയെ ദുർബലമാക്കാതെ സന്തുലിതമായി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നതായാണ് ആയുർവേദം പറയുന്നത്.

2. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു (ധ. നി.)

ശതപത്രീ തരുണ്യുക്താ കർണികാ ചാരുകേശരാ ।

മഹാകുമാരീ ഗന്ധാഢ്യാ ലക്ഷാ കൃഷ്ണാതിമഞ്ജുലാ ।।

ശതപത്രീ ഹിമാ ഹൃദ്യാ ഗ്രാഹിണീ ശുക്രലാ ലഘുഃ ।

ദോഷത്രയാസ്രജിദ് വർണ്യാ കട്വീ തിക്താ ച പാചനീ ।।

ഈ ശ്ലോകത്തിലും നമ്മുടെ പനിനീർപ്പൂവിന്റെ പല പേരുകളും അതിന്റെ പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങളുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇവിടെ റോസാപ്പൂവിനെ ശതപത്രി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ധാരാളം ഇതളുകൾ ഉള്ളതിനാലാണ് ഈ പേര് വന്നത്. നമുക്ക് ഓരോ വരിയായി ഇതിന്റെ അർഥം നോക്കാം.

1. ശതപത്രീ തരുണ്യുക്താ കർണികാ ചാരുകേശരാ

ധാരാളം ഇതളുകളുള്ളതിനാൽ ഇതിനെ ശതപത്രി എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇതിന് തരുണി, കർണിക എന്നീ പേരുകളും ഉണ്ട്. മനോഹരമായ കേസരങ്ങളുള്ളതിനാൽ ചാരുകേശര എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

2. മഹാകുമാരീ ഗന്ധാഢ്യാ ലക്ഷാ കൃഷ്ണാതിമഞ്ജുലാ

റോസാപ്പൂവിന്റെ മറ്റ് ചില പേരുകളാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. മഹാകുമാരി, നല്ല സുഗന്ധമുള്ളതിനാൽ ഗന്ധാഢ്യാ, ലക്ഷാ, കൃഷ്ണാ, കാണാൻ അതീവ മനോഹരമായതിനാൽ അതിമഞ്ജുലാ എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിൽ ഈ പൂവ് അറിയപ്പെടുന്നു.

3. ശതപത്രീ ഹിമാ ഹൃദ്യാ ഗ്രാഹിണീ ശുക്രലാ ലഘുഃ

ശരീരത്തിന് ശീതളത നൽകുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതാണ് ഈ പൂവ് (ഹിമാ). ഹൃദയത്തിന് ഹിതകരവുമാണ് (ഹൃദ്യാ). വയറിളക്കം പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ സഹായിക്കുന്ന ഗ്രാഹി ഗുണവും ഇതിനുണ്ട്. ശുക്രലാ എന്നത് ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും പ്രത്യുൽപാദന ആരോഗ്യം പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ലഘു ഗുണമുള്ളതിനാൽ ഇത് എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

4. ദോഷത്രയാസ്രജിദ് വർണ്യാ കട്വീ തിക്താ ച പാചനീ

ഈ പൂവ് വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളെയും സന്തുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു. കൂടാതെ രക്തദൂഷ്യം മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നു. വർണ്യാ എന്നത് ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക കാന്തിയും നിറവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമാണ്. ഇതിന് നേരിയ കടുരസവും കയ്പുരസവും ഉണ്ട്. പാചനീ ഗുണമുള്ളതിനാൽ ദഹനപ്രക്രിയയെ സുഗമമാക്കാനും ഭക്ഷണം നന്നായി പചിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

3. ഭാവപ്രകാശം (ഭാ. പ്ര.)

തരുണീ സഹാ കുമാരീ ഗന്ധാഢ്യാ ചാരുകേസരാ ഭൃംഗേഷ്ടാ ।

രാമതരുണീ തു സുദലാ ബഹുപത്രാ ഭൃംഗവല്ലഭാ ച ദശാഹാ ।।

തരുണീ ശിശിരാ സ്നിഗ്ധാ പിത്തദാഹജ്വരാപഹാ ।

മധുരാ മുഖപാകഘ്നീ തൃഷ്ണാവിച്ഛർദിവാരിണീ ।।

മഹതീ തു രാജതരുണീ മഹാസഹാ വർണ്യപുഷ്പകോടമ്ലാനഃ ।

അമിതാലകഃ സുപുഷ്പഃ സുവർണപുഷ്പശ്ച സപ്താഹഃ ।।

വിജ്ഞേയാ രാജതരുണീ കഷായാ കഫകാരിണീ ।

ചക്ഷുഷ്യാ ഹർഷദാ ഹൃദ്യാ സുരഭിഃ സുരവല്ലഭാ ।।

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ സാധാരണ പനിനീർപ്പൂവിന്റെയും അതിന്റെ വലിയൊരു ഇനമായ രാജതരുണിയുടെയും പേരുകളും ഔഷധഗുണങ്ങളുമാണ് പറയുന്നത്. നമുക്ക് ഓരോ വരിയായി ഇതിന്റെ അർഥം നോക്കാം.

1. തരുണീ സഹാ കുമാരീ ഗന്ധാഢ്യാ ചാരുകേസരാ ഭൃംഗേഷ്ടാ

ഇവിടെ സാധാരണ റോസാപ്പൂവിന്റെ ചില പേരുകളാണ് പറയുന്നത്. തരുണി, സഹാ, കുമാരി, ഗന്ധാഢ്യാ, ചാരുകേസരാ, ഭൃംഗേഷ്ടാ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിന്റെ പര്യായനാമങ്ങളാണ്. നല്ല സുഗന്ധമുള്ളതിനാലാണ് ഗന്ധാഢ്യാ എന്നും, തേനീച്ചകൾക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട പൂവായതിനാലാണ് ഭൃംഗേഷ്ടാ എന്നും വിളിക്കുന്നത്.

2. രാമതരുണീ തു സുദലാ ബഹുപത്രാ ഭൃംഗവല്ലഭാ ച ദശാഹാ

ഇവിടെ രാമതരുണി എന്ന ഇനത്തിന്റെ പേരുകളാണ് പറയുന്നത്. മനോഹരമായ ഇതളുകളുള്ളതിനാൽ സുദലാ, ധാരാളം ഇതളുകളുള്ളതിനാൽ ബഹുപത്രാ, തേനീച്ചകൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായതിനാൽ ഭൃംഗവല്ലഭാ, കൂടാതെ ദശാഹാ എന്നും ഈ ഇനം അറിയപ്പെടുന്നു.

3. തരുണീ ശിശിരാ സ്നിഗ്ധാ പിത്തദാഹജ്വരാപഹാ

ഈ പൂവ് ശരീരത്തിന് ശീതളത നൽകുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതാണ് (ശിശിരാ). സ്നിഗ്ധ ഗുണമുള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിലെ വരൾച്ച കുറയ്ക്കാനും മൃദുത്വം നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുന്നു. കൂടാതെ പിത്തദോഷം, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ, പിത്തജന്യ ജ്വരം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.

4. മധുരാ മുഖപാകഘ്നീ തൃഷ്ണാവിച്ഛർദിവാരിണീ

ഈ പൂവിന് മധുരരസമുണ്ട്. മുഖപാകം (വായ്പുണ്ണ്) കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണവും ഇതിനുണ്ട്. കൂടാതെ അമിതമായ ദാഹം ശമിപ്പിക്കാനും ഛർദ്ദി കുറയ്ക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

5. മഹതീ തു രാജതരുണീ മഹാസഹാ വർണ്യപുഷ്പകോടമ്ലാനഃ

ഇവിടെ വലിയ ഇനത്തിലുള്ള റോസാപ്പൂവായ രാജതരുണിയെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. മഹതി, രാജതരുണി, മഹാസഹാ, വർണ്യപുഷ്പക, അമ്ലാന എന്നിവയാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന പേരുകൾ. വർണ്യപുഷ്പക എന്നത് മനോഹരമായ നിറമുള്ള പൂവ് എന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അമ്ലാന എന്നത് പെട്ടെന്ന് വാടാത്ത സ്വഭാവത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

6. അമിതാലകഃ സുപുഷ്പഃ സുവർണപുഷ്പശ്ച സപ്താഹഃ

ഈ വലിയ റോസാപ്പൂവിന് അമിതാലക, സുപുഷ്പ, സുവർണപുഷ്പ, സപ്താഹ എന്നീ പേരുകളും ഗ്രന്ഥത്തിൽ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

7. വിജ്ഞേയാ രാജതരുണീ കഷായാ കഫകാരിണീ

രാജതരുണിക്ക് പ്രധാനമായും കഷായരസം (കവർപ്പ്) ഉണ്ട്. കഫകാരിണീ എന്നത് കഫത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്ന ഗുണമുണ്ടെന്നാണ് അർഥം. അതിനാൽ കഫപ്രകൃതിയുള്ളവർ ഇത് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ വൈദ്യോപദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

8. ചക്ഷുഷ്യാ ഹർഷദാ ഹൃദ്യാ സുരഭിഃ സുരവല്ലഭാ

ഈ പൂവ് കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരമാണെന്ന് (ചക്ഷുഷ്യാ) ആയുർവേദം പറയുന്നു. മനസ്സിന് സന്തോഷവും ഉന്മേഷവും നൽകാനും (ഹർഷദാ), ഹൃദയത്തിന് ഹിതകരമായും (ഹൃദ്യാ) ഇത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. നല്ല സുഗന്ധമുള്ളതിനാൽ (സുരഭിഃ) ദേവന്മാർക്ക് പോലും പ്രിയപ്പെട്ട പൂവാണ് (സുരവല്ലഭാ) എന്ന് ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

പനിനീർപ്പൂവ് ഏതൊക്കെ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഉപയോഗപ്രദമാണ്? (ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ)

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ ഒന്ന് ചേർത്ത് നോക്കിയാൽ, പനിനീർപ്പൂവ് ഏതൊക്കെ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ പ്രയോജനപ്പെടുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം. ഓരോ ഗുണവും ഓരോ രോഗാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി നോക്കാം.

1. ദഹനക്കേട്, വിശപ്പില്ലായ്മ, വയറിന് ഭാരക്കൂടുതൽ

ഗ്രാഹിണീ ദീപനീ ഹൃദ്യാ വൃഷ്യാ ദോഷത്രയാപഹാ ।। (കൈ. നി.)

ദോഷത്രയാസ്രജിദ് വർണ്യാ കട്വീ തിക്താ ച പാചനീ ।। (ധ. നി.)

തരുണീ ശ്ലേഷ്മപിത്തഘ്നീ ഗ്രാഹിണീ ശീതലാഗ്നിജിത് ।। (കൈ. നി.)

പനിനീർപ്പൂവ് ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താനും, കഴിച്ച ഭക്ഷണം നന്നായി ദഹിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതായി ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ പറയുന്നു. വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനക്കേട്, ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ വയറിന് ഭാരക്കൂടുതൽ അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുമെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു.

2. വയറിളക്കം

ഗ്രാഹിണീ ദീപനീ...

ശതപത്രീ ഹിമാ ഹൃദ്യാ ഗ്രാഹിണീ ശുക്രലാ ലഘുഃ ।।

ഇവിടെ വരുന്ന 'ഗ്രാഹിണീ' എന്ന ഗുണം വയറിളക്കം നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മലത്തെ ആവശ്യമായ രീതിയിൽ കെട്ടി വയറിനെ സാധാരണ നിലയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു.

3. ശരീരചൂട്, പിത്തം, എരിച്ചിൽ

ശീതലാ ശുക്രലാ ലഘുഃ ।

ശതപത്രീ ഹിമാ ഹൃദ്യാ...

തരുണീ ശിശിരാ സ്നിഗ്ധാ പിത്തദാഹജ്വരാപഹാ ।।

ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ പ്രകാരം പനിനീർപ്പൂവിന് ശരീരത്തെ തണുപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. പിത്തം കൂടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശരീരചൂട്, കൈകാലുകളിലെ എരിച്ചിൽ, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

4. പിത്തജ്വരം

പിത്തദാഹജ്വരാപഹാ ।।

പിത്തം വർധിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ഉണ്ടാകുന്ന ജ്വരങ്ങളിലും ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂടിലും പനിനീർപ്പൂവ് സഹായിക്കുമെന്ന് ഈ ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

5. വായ്പുണ്ണ് (Mouth Ulcer)

മധുരാ മുഖപാകഘ്നീ തൃഷ്ണാവിച്ഛർദിവാരിണീ ।।

'മുഖപാകഘ്നീ' എന്നത് വായിലെ പുണ്ണ് ശമിപ്പിക്കുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വായ്പുണ്ണ് കാരണം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗപ്രദമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു.

6. അമിതദാഹം

മധുരാ മുഖപാകഘ്നീ തൃഷ്ണാവിച്ഛർദിവാരിണീ ।।

ഇവിടെയുള്ള 'തൃഷ്ണാ' എന്നത് അമിതമായ ദാഹത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശരീരചൂട് കൂടുമ്പോഴോ പിത്തം വർധിക്കുമ്പോഴോ ഉണ്ടാകുന്ന അമിതദാഹം കുറയ്ക്കാൻ പനിനീർപ്പൂവ് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

7. ഛർദ്ദി

മധുരാ മുഖപാകഘ്നീ തൃഷ്ണാവിച്ഛർദിവാരിണീ ।।

'വിച്ഛർദിവാരിണീ' എന്നത് ഛർദ്ദി കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഛർദ്ദിയിൽ ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുമെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

8. ഹൃദയാരോഗ്യം

ഹൃദ്യാ വൃഷ്യാ...

ശതപത്രീ ഹിമാ ഹൃദ്യാ...

ചക്ഷുഷ്യാ ഹർഷദാ ഹൃദ്യാ...

മൂന്ന് ശ്ലോകങ്ങളിലും 'ഹൃദ്യാ' എന്ന പദം ആവർത്തിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. ഹൃദയത്തിന് ഹിതകരമായ ഒരു ഔഷധമായാണ് പനിനീർപ്പൂവിനെ ആയുർവേദം കാണുന്നത്.

9. കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യം

ചക്ഷുഷ്യാ ഹർഷദാ ഹൃദ്യാ സുരഭിഃ സുരവല്ലഭാ ।।

'ചക്ഷുഷ്യാ' എന്നത് കണ്ണുകൾക്ക് ഗുണകരമായത് എന്നാണ് അർഥം. അതിനാൽ കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി പനിനീർപ്പൂവിനെയും ആയുർവേദം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

10. ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളും രക്തദൂഷ്യവും

ദോഷത്രയാസ്രജിദ് വർണ്യാ കട്വീ തിക്താ ച പാചനീ ।।

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ രക്തദൂഷ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളെ ശമിപ്പിക്കാനും ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക കാന്തി നിലനിർത്താനും പനിനീർപ്പൂവ് സഹായിക്കുമെന്ന് പറയുന്നു.

11. ശരീരബലം, ധാതുപുഷ്ടി

ശുക്രലാ...

വൃഷ്യാ...

ത്രിദോഷശമനോ വൃഷ്യഃ...

ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ പ്രകാരം പനിനീർപ്പൂവ് ശരീരത്തിന് നല്ല ധാതുപുഷ്ടിയും ബലവും നൽകുന്ന ഔഷധമാണ്. ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാനും പ്രത്യുൽപാദന ആരോഗ്യം പിന്തുണയ്ക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

12. വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നിവയുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ

ദോഷത്രയാപഹാ ।।

ത്രിദോഷശമനോ...

ശ്ലേഷ്മപിത്തഘ്നീ...

ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്, പനിനീർപ്പൂവ് ശരീരത്തിലെ വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളെയും സന്തുലിതമായി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധസസ്യമാണെന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തവും കഫവും ശമിപ്പിക്കുന്ന ഗുണം ഇതിന് കൂടുതലായി എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.

13. മാനസിക ഉന്മേഷം

ഹർഷദാ ഹൃദ്യാ സുരഭിഃ സുരവല്ലഭാ ।।

ഈ ശ്ലോകം പ്രകാരം പനിനീർപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധം മനസ്സിന് സന്തോഷവും ശാന്തതയും നൽകാൻ സഹായിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മനസ്സിന് ഉന്മേഷം നൽകുന്ന പൂവായും ആയുർവേദം ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

പനിനീർപ്പൂവിലെ (Rosa indica / Rosa centifolia / Rosa damascena) പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

പനിനീർപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധത്തിനും ഔഷധഗുണങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഇതിൽ സ്വാഭാവികമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില രാസഘടകങ്ങളാണ്. ഈ ഘടകങ്ങളാണ് റോസ് ഓയിൽ, റോസ് വാട്ടർ, ഗുൽകന്ദ് തുടങ്ങിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നത്.

1. സിട്രൊനെല്ലോൾ (Citronellol)

റോസാപ്പൂവിന്റെ പ്രധാന സുഗന്ധഘടകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്. ശരീരത്തിന് ശാന്തത നൽകാനും, ചില ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ചയെ തടയാനും സഹായിക്കുന്നതായി പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

2. ജെറാനിയോൾ (Geraniol)

പൂവിന്റെ മധുരമുള്ള സുഗന്ധത്തിന് പ്രധാന കാരണമായ ഘടകമാണിത്. ആന്റിഓക്സിഡന്റ്, ആന്റിമൈക്രോബിയൽ ഗുണങ്ങൾ ഇതിന് ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

3. നെറോൾ (Nerol)

റോസിന് മൃദുവായ പുഷ്പസുഗന്ധം നൽകുന്ന മറ്റൊരു ഘടകമാണ് നെറോൾ. ചർമ്മസംരക്ഷണ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളിലും ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

4. ഫിനൈൽ എഥൈൽ ആൽക്കഹോൾ (Phenyl Ethyl Alcohol)

പുതുതായി വിരിഞ്ഞ റോസാപ്പൂവിന്റെ സ്വാഭാവിക മണം നൽകുന്ന പ്രധാന ഘടകമാണിത്. ആന്റിബാക്ടീരിയൽ ഗുണവും ഇതിനുണ്ട്.

5. യൂജിനോൾ (Eugenol)

നേരിയ അളവിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഈ ഘടകത്തിന് വേദന കുറയ്ക്കാനും അണുബാധയെ ചെറുക്കാനും സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്.

6. ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ (Flavonoids)

ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ശക്തമായ ആന്റിഓക്സിഡന്റുകളാണ് ഇവ. ശരീരത്തിലെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സ്ട്രെസ് കുറയ്ക്കാൻ ഇവ സഹായിക്കുന്നു.

7. ആന്തോസയാനിനുകൾ (Anthocyanins)

റോസാപ്പൂവിന്റെ ചുവപ്പ്, പിങ്ക് നിറങ്ങൾക്ക് കാരണം ഈ വർണകങ്ങളാണ്. ഇവയ്ക്കും നല്ല ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനമുണ്ട്.

8. ടാനിനുകൾ (Tannins)

കവർപ്പ് രുചിക്ക് കാരണം ടാനിനുകളാണ്. മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാനും വയറിളക്കം നിയന്ത്രിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഗുണങ്ങൾ ഇവയ്ക്കുണ്ട്.

9. വിറ്റാമിൻ സി (Vitamin C)

പുതിയ റോസാപ്പൂവിൽ ചെറിയ അളവിൽ വിറ്റാമിൻ സി അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. രോഗപ്രതിരോധശേഷി, ചർമ്മത്തിന്റെ ആരോഗ്യം, കൊളാജൻ രൂപീകരണം എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് സഹായകമാണ്.

10. പെക്ടിൻ (Pectin)

പൂവിന്റെ ഇതളുകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന സ്വാഭാവിക നാരാണിത്. ഗുൽകന്ദ് പോലുള്ള തയ്യാറാക്കലുകളിൽ ഇതിന് പ്രത്യേക പങ്കുണ്ട്.

11. കരോട്ടിനോയിഡുകൾ (Carotenoids)

മഞ്ഞയും ഓറഞ്ച് നിറവുമുള്ള റോസാപ്പൂവുകളിൽ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്ന വർണകങ്ങളാണ് ഇവ. ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ഗുണങ്ങൾ ഇതിനുണ്ട്.

12. വൊളറ്റൈൽ ഓയിലുകൾ (Volatile Oils)

റോസാപ്പൂവിൽ വളരെ ചെറിയ അളവിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഈ സുഗന്ധതൈലങ്ങളാണ് റോസ് ഓയിലിന്റെ പ്രധാന ഘടകം. സിട്രൊനെല്ലോൾ, ജെറാനിയോൾ, നെറോൾ, ഫിനൈൽ എഥൈൽ ആൽക്കഹോൾ തുടങ്ങിയവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം പനിനീർപ്പൂവിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?

നമ്മൾ ഇത്രയും നേരം പറഞ്ഞ ആയുർവേദ കാര്യങ്ങളും ഇതിലെ രാസഘടകങ്ങളും വെറുതെയല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന നിരവധി ഗവേഷണങ്ങൾ ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്. പനിനീർപ്പൂവിനെക്കുറിച്ച് ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച വിവരങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ, ആയുർവേദം പറയുന്ന പല ഗുണങ്ങൾക്കും ശാസ്ത്രീയമായ പിന്തുണ ലഭിക്കുന്നതായി കാണാം.

മനസ്സിന് ശാന്തത നൽകാൻ

റോസാപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധം മനസ്സിന് ആശ്വാസം നൽകുമെന്നത് പഴയൊരു വിശ്വാസമാണ്. ഇന്ന് നടത്തിയ ചില പഠനങ്ങളിൽ, റോസ് ഓയിലിന്റെ സുഗന്ധം ശ്വസിക്കുന്നത് ഉത്കണ്ഠയും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചിലരിൽ നല്ല ഉറക്കത്തിനും മാനസിക ശാന്തതയ്ക്കും ഇത് സഹായകമായതായി ഗവേഷണങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു.

ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിൽ

റോസ് വാട്ടറും റോസ് എക്സ്ട്രാക്റ്റും ഇന്ന് പല ചർമ്മസംരക്ഷണ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെയും ഭാഗമാണ്. ഇതിലെ ആന്റിഓക്സിഡന്റുകളും ആന്റിമൈക്രോബിയൽ ഘടകങ്ങളും ചർമ്മത്തെ സംരക്ഷിക്കാനും ചെറിയ അണുബാധകളും വീക്കവും കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ചർമ്മത്തിലെ ഈർപ്പം നിലനിർത്താനും മൃദുത്വം വർധിപ്പിക്കാനും ഇതിന് കഴിയും.

വീക്കവും അസ്വസ്ഥതയും കുറയ്ക്കാൻ

റോസാപ്പൂവിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില സസ്യഘടകങ്ങൾക്ക് ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്നതിനും കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും ഇവ സഹായകമാകാം. വേദന കുറയ്ക്കുന്നതിലും ചില പഠനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ദഹനാരോഗ്യത്തിന്

ആയുർവേദത്തിൽ പനിനീർപ്പൂവ് ദഹനപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി നമ്മൾ കണ്ടു. ആധുനിക പഠനങ്ങളിലും ദഹനവ്യവസ്ഥയെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ചില ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾ ഇതിലുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഗുൽകന്ദ് പോലുള്ള തയ്യാറാക്കലുകൾ ദഹനസുഖത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന പതിവിനും ഇതുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഈ വിഷയത്തിൽ കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ആവശ്യമാണ്.

കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യത്തിന്

റോസ് വാട്ടർ അടങ്ങിയ ചില നേത്രസംരക്ഷണ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഇന്ന് ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്. കണ്ണിന് തണുപ്പ് നൽകാനും ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകാനും ഇവ സഹായിക്കുമെന്ന് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഗവേഷണങ്ങൾ നൽകുന്ന സന്ദേശം

പനിനീർപ്പൂവിന് ആന്റിഓക്സിഡന്റ്, ആന്റിമൈക്രോബിയൽ, ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി, മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കുന്ന സ്വഭാവം തുടങ്ങിയ നിരവധി ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ പഠനങ്ങളിൽ പലതും ലബോറട്ടറിയിലോ മൃഗങ്ങളിലോ നടത്തിയവയാണ്. മനുഷ്യരിൽ ഇതിന്റെ എല്ലാ ഔഷധഗുണങ്ങളും ഉറപ്പിക്കാൻ കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇനിയും ആവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദവും ആധുനിക ശാസ്ത്രവും ഒരുപോലെ പനിനീർപ്പൂവിനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. രണ്ടും പറയുന്നത് ഒരേ കാര്യമല്ലെങ്കിലും, പല കാര്യങ്ങളിലും തമ്മിൽ യോജിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ഇന്ന് ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

റോസാപ്പൂവും പഞ്ചസാരയും ചേർന്ന ഗുൽകന്ദ് (Gulkand)

റോസാപ്പൂവും പഞ്ചസാരയും ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്ന, നമ്മളിൽ പലർക്കും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു വിഭവമുണ്ട്. അതാണ് ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ തയ്യാറാക്കലുകളിൽ ഒന്നായ ഗുൽകന്ദ് (Gulkand). കേരളത്തിൽ ചിലയിടങ്ങളിൽ ഇതിനെ പനിനീർപ്പൂവ് ലേഹ്യം അല്ലെങ്കിൽ റോസ് ജാം എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രചാരത്തിലുള്ള പേര് ഗുൽകന്ദ് തന്നെയാണ്.

എന്താണ് ഈ പേരിന്റെ അർഥം?

ഗുൽകന്ദ് എന്ന പേര് പേർഷ്യൻ ഭാഷയിൽ നിന്നാണ് വന്നത്.

ഗുൽ (Gul) = റോസാപ്പൂവ്

കന്ദ് (Qand/Kand) = പഞ്ചസാര

അതായത് റോസാപ്പൂവും പഞ്ചസാരയും ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന മധുരമുള്ള ഔഷധവിഭവം എന്നതാണ് ഗുൽകന്ദിന്റെ അർഥം.

ഇത് എങ്ങനെയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നത്?

സാധാരണയായി Rosa damascena അല്ലെങ്കിൽ Rosa centifolia ഇനത്തിൽപ്പെട്ട പുതിയ പനിനീർപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകളാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകളും പഞ്ചസാരയും ഒന്നിടവിട്ട പാളികളായി ഒരു വൃത്തിയുള്ള ഗ്ലാസ് ജാറിൽ നിറയ്ക്കും. ചിലർ പഞ്ചസാരയ്ക്ക് പകരം കൽക്കണ്ടമോ തേനോ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പിന്നീട് ഇത് ദിവസങ്ങളോളം സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ വെക്കുന്നു. വെയിലിന്റെ ചൂടിൽ പഞ്ചസാര പതിയെ ഉരുകി ഇതളുകളുമായി ചേർന്ന് നല്ല മധുരമുള്ള ലേഹ്യത്തിന്റെ രൂപത്തിലേക്ക് മാറുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ഗുൽകന്ദിനെ വേനൽക്കാലത്ത് ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകുന്ന ഒരു രസായന (Rejuvenative) തയ്യാറാക്കലായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് പറയുന്ന പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ശരീരത്തിലെ പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന് കുളിർമ നൽകാൻ സഹായിക്കുന്നു.

മലബന്ധം കുറയ്ക്കാൻ സഹായകമാണ്.

അമിതമായ ദാഹവും ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിലും ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

വായിലെ ചൂടും വായ്പുണ്ണും ഉള്ളപ്പോൾ ആശ്വാസം നൽകാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ദഹനപ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.

മധുരവും സുഗന്ധവും ഔഷധഗുണവും ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത തയ്യാറാക്കലാണ് ഗുൽകന്ദ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നും ഇന്ത്യയിലെ പല വീടുകളിലും ഇത് ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായും ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു പ്രധാന തയ്യാറാക്കലായും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.

ഗുൽകന്ദ് കഴിച്ചാൽ ലൈംഗികശേഷി കൂടുമോ?

പലരും ചോദിക്കാൻ മടിക്കുന്ന, എന്നാൽ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണിത്. നമ്മുടെ പഴയ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ നോക്കിയാൽ, പനിനീർപ്പൂവിനും അതിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കുന്ന ഗുൽകന്ദിനും ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതും ലൈംഗികാരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതുമായ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്.

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ പനിനീർപ്പൂവിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

കർണികാ കടുകാ തിക്താ ശീതലാ ശുക്രലാ ലഘുഃ ।

ഗ്രാഹിണീ ദീപനീ ഹൃദ്യാ വൃഷ്യാ ദോഷത്രയാപഹാ ।।

ഇതിലെ "ശുക്രലാ" എന്ന വാക്കിന്റെ അർഥം ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നത് എന്നാണ്. "വൃഷ്യാ" എന്നത് ലൈംഗികവും പ്രത്യുൽപാദനപരവുമായ ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് എന്ന അർഥത്തിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

കാട്ടുറോസയെ (കുബ്ജകം) കുറിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകത്തിലും ഇതേ ഗുണം കാണാം.

കുബ്ജകഃ സുരഭിഃ സ്വാദുഃ കഷായാനുരസഃ സരഃ ।

ത്രിദോഷശമനോ വൃഷ്യഃ ശീതഹർത്താ ച സ സ്മൃതഃ ।।

ഇവിടെയും "വൃഷ്യഃ" എന്ന ഗുണം എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് റോസയുടെ ചില ഇനങ്ങളെ ലൈംഗികാരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങളായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നത്.

ഗുൽകന്ദ് എങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നു?

പനിനീർപ്പൂവും പഞ്ചസാരയും ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഗുൽകന്ദ് ശരീരത്തിന് കുളിർമ നൽകുന്ന ഒരു പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ തയ്യാറാക്കലാണ്. ശരീരത്തിലെ അമിതമായ പിത്തവും ചൂടും കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന് പോഷണം നൽകാനും ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ:

ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ലൈംഗികവും പ്രത്യുൽപാദനപരവുമായ ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.

ശരീരത്തിലെ അമിതമായ പിത്തവും ചൂടും കുറയ്ക്കുന്നു.

ക്ഷീണവും തളർച്ചയും കുറച്ച് ഉന്മേഷം നൽകുന്നു.

മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാനും നല്ല ഉറക്കം ലഭിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന് പൊതുവായ ബലവും പോഷണവും നൽകുന്നു.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം എന്ത് പറയുന്നു?

റോസാപ്പൂവിൽ ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, ആന്തോസയാനിനുകൾ, വിറ്റാമിൻ C, ജെറാനിയോൾ, സിട്രൊനെല്ലോൾ തുടങ്ങിയ നിരവധി ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയ്ക്ക് ആന്റിഓക്സിഡന്റ്, ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഗുണങ്ങളുണ്ടെന്ന് പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.

റോസാപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധം മാനസിക സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കാനും മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ചില ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സമ്മർദ്ദം കുറയുകയും ഉറക്കം മെച്ചപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗുണം ലൈംഗികാരോഗ്യത്തിലും പ്രതിഫലിക്കാം.

ഒരു കാര്യം ഓർക്കണം

ഗുൽകന്ദ് കഴിച്ചാൽ ഉടൻ ലൈംഗികശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മരുന്ന് എന്ന നിലയിൽ ഇതിനെ കാണാൻ പാടില്ല. ലൈംഗികശേഷിക്കുറവിന് പ്രമേഹം, ഹോർമോൺ വ്യതിയാനം, രക്തയോട്ടത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ചില മരുന്നുകളുടെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ തുടങ്ങി പല കാരണങ്ങളും ഉണ്ടാകാം.

അതുകൊണ്ട്, ശരീരത്തിന് കുളിർമയും പോഷണവും നൽകി ശുക്രധാതുവിനെയും ലൈംഗികാരോഗ്യത്തെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു ആയുർവേദ രസായന തയ്യാറാക്കൽ എന്ന നിലയിലാണ് ഗുൽകന്ദിനെ ആയുർവേദം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ തുടർച്ചയായി ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്വയം ചികിത്സ ചെയ്യാതെ യോഗ്യനായ ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

ഹിമാലയൻ ഗുൽകന്ദ് എന്താണ്?

നമ്മൾ സാധാരണ കഴിക്കുന്ന ഗുൽകന്ദിന്റെ ഒരു ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ള രൂപമായാണ് പലരും ഹിമാലയൻ ഗുൽകന്ദിനെ (Himalayan Gulkand) കാണുന്നത്. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഹിമാലയൻ താഴ്വരകളിൽ വളരുന്ന സുഗന്ധമുള്ള റോസാപ്പൂക്കൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഡമാസ്ക് റോസ് (Rosa damascena), ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്.

സുഗന്ധത്തിന്റെയും ഗുണനിലവാരത്തിന്റെയും പേരിൽ ഈ റോസാപ്പൂക്കൾ ലോകമെമ്പാടും പ്രശസ്തമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഹിമാലയൻ ഗുൽകന്ദിനും നല്ല പ്രചാരമുണ്ട്.

എന്താണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത?

ശുദ്ധമായ കാലാവസ്ഥ : ഹിമാലയൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ തണുത്ത കാലാവസ്ഥയും ശുദ്ധമായ അന്തരീക്ഷവും ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണുമാണ് അവിടെ വളരുന്ന റോസാപ്പൂക്കളുടെ പ്രത്യേകത. അതുകൊണ്ട് ഇവയ്ക്ക് നല്ല സുഗന്ധവും ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ള റോസ് ഓയിലും ലഭിക്കുന്നു.

പ്രകൃതിദത്ത കൃഷി: പല നിർമ്മാതാക്കളും ഹിമാലയൻ ഗുൽകന്ദിനായി ഓർഗാനിക് രീതിയിൽ കൃഷി ചെയ്ത റോസാപ്പൂക്കൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇത് എല്ലാ ബ്രാൻഡുകൾക്കും ഒരുപോലെയായിരിക്കണമെന്നില്ല. അതിനാൽ വാങ്ങുമ്പോൾ ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ വിവരങ്ങൾ പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

പരമ്പരാഗത തയ്യാറാക്കൽ : പുതിയ റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകളും പഞ്ചസാരയോ കൽക്കണ്ടമോ ഒന്നിടവിട്ട് ഗ്ലാസ് ജാറിൽ നിറച്ച് ദിവസങ്ങളോളം സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ പാകപ്പെടുത്തിയാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. ചില നിർമ്മാതാക്കൾ തേൻ, കുങ്കുമപ്പൂവ്, ഏലക്ക തുടങ്ങിയവയും ചേർക്കാറുണ്ട്.

വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ

നമ്മുടെ ഈ പനിനീർപ്പൂവ് പല നാടുകളിൽ പല പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓരോ ഭാഷയിലും ഇതിന് നൽകിയിരിക്കുന്ന പേരുകൾ കേൾക്കാൻ തന്നെ നല്ല രസമാണ്. നമ്മുടെ കേരളത്തിൽ നമ്മൾ ഇതിനെ സാധാരണയായി പനിനീർപ്പൂവ് എന്നും റോസാപ്പൂവ് എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്.

തമിഴിൽ റോജാ (ரோஜா) എന്നും പന്നീർ പൂ (பன்னீர் பூ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഹിന്ദിയിലും മറാഠിയിലും ഗുലാബ് (गुलाब) എന്നാണ് പേര്. കന്നഡയിൽ ಗುಲಾಬಿ (ഗുലാബി) എന്നും തെലുങ്കിൽ గులాబీ (ഗുലാബി) എന്നും ബംഗാളിയിൽ গোলাপ (ഗോലാപ്) എന്നും വിളിക്കുന്നു.

ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇതിന്റെ ഇനത്തിനനുസരിച്ച് പേരുകൾ മാറും. Rosa centifolia എന്ന ഇനത്തെ Cabbage Rose, Provence Rose, Centifolia Rose എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ധാരാളം ഇതളുകൾ ഒന്നിന് മുകളിൽ ഒന്നായി അടുക്കി നിൽക്കുന്നതിനാലാണ് Cabbage Rose എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

അതേസമയം Rosa damascena എന്ന ഇനത്തെ Damask Rose എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. റോസ് ഓയിലും റോസ് വാട്ടറും നിർമ്മിക്കാൻ ലോകമെമ്പാടും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇനങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.

നമ്മൾ നേരത്തെ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കണ്ടതുപോലെ, ആയുർവേദത്തിലും സംസ്കൃതത്തിലും ഇതിന് ഒരുപാട് മനോഹരമായ പേരുകളുണ്ട്. ശതപത്രി, തരുണി, ഗന്ധാഢ്യാ, കർണികാ, രാമതരുണി, ചാരുകേശരാ, ഭൃംഗേഷ്ടാ, കുമാരി, മഹാകുമാരി എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലാണ് നിഘണ്ടുക്കളിൽ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഓരോ പേരിനും ഈ പൂവിന്റെ രൂപത്തെയോ സുഗന്ധത്തെയോ ഔഷധഗുണത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പ്രത്യേക അർഥവുമുണ്ട്.

പേരുകൾ എത്ര മാറിയാലും ഈ പൂവിന്റെ മനോഹരമായ സുഗന്ധവും ഔഷധപ്രാധാന്യവും ലോകമെമ്പാടും ഒരുപോലെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്.

പനിനീർപ്പൂവിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ (Ayurvedic Properties)

രസം (Rasa):

മധുരം (Madhura)

കയ്പ് (Tikta)

കഷായം / കവർപ്പ് (Kashaya)

ഗുണം (Guna):

ലഘു – എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നത്

സ്നിഗ്ധ – നേരിയ സ്നിഗ്ധത നൽകുന്നത്

വീര്യം (Veerya):

ശീതം – ശരീരത്തിന് കുളിർമ നൽകുന്നത്

വിപാകം (Vipaka):

മധുരം – ദഹനശേഷമുള്ള അന്തിമഫലം മധുരസ്വഭാവമുള്ളത്

പ്രധാന ആയുർവേദ കർമ്മങ്ങൾ (Therapeutic Actions)

ത്രിദോഷഹര (Tridoṣahara) – വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളെയും സന്തുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഹൃദ്യ (Hṛdya) – ഹൃദയത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.

ശുക്രല (Śukrala) – ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാനും പ്രത്യുൽപാദന ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.

പാചന (Pācana) – ദഹനപ്രക്രിയയെ സഹായിക്കുന്നു.

ആധുനിക പഠനങ്ങളിൽ പറയുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ

ചില ഗവേഷണങ്ങളിൽ പനിനീർപ്പൂവിന് താഴെ പറയുന്ന ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ആന്റിഡയബറ്റിക് (Antidiabetic) – രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ സഹായകമായേക്കാമെന്ന് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആന്റിടസ്സീവ് (Antitussive) – ചുമ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമുണ്ടാകാമെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഇമ്മ്യൂണോമോഡുലേറ്ററി (Immunomodulatory) – രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം.

കുറിപ്പ്: ഇവ പ്രധാനമായും പരീക്ഷണശാലയിലെയും മൃഗപഠനങ്ങളിലെയും ചില മനുഷ്യപഠനങ്ങളിലെയും കണ്ടെത്തലുകളാണ്. കൂടുതൽ ശക്തമായ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ ഇപ്പോഴും ആവശ്യമാണ്.

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗം

പുതിയ പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ

ഉണക്കിയ പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ

അളവ് (Ayurvedic Dose)

പൂവിന്റെ ചൂർണം: 3–6 ഗ്രാം

റോസ് ഡിസ്റ്റില്ലേറ്റ് (Rose Distillate): ആവശ്യാനുസരണം

പൂവിൽ നിന്നുള്ള ഡിസ്റ്റില്ലേറ്റ് (റോസ് വാട്ടർ): 20–30 മില്ലി (ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന അളവ്)

പനിനീർപ്പൂവിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലും നാടൻ ചികിത്സാരീതികളിലും പനിനീർപ്പൂവ് പല രീതിയിലാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്. പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ, മുകുളങ്ങൾ, റോസ് ഓയിൽ, റോസ് വാട്ടർ, റോസ് ഹിപ്സ് എന്നിവയെല്ലാം വ്യത്യസ്ത ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

നമ്മൾ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കണ്ട ആ രോഗങ്ങളും അസ്വസ്ഥതകളും മാറ്റാൻ ഈ പനിനീർപ്പൂവ് എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം. ഇതിന്റെ ഇതളുകൾ, പനിനീര് (റോസ് വാട്ടർ), ഗുൽകന്ത് എന്നിവയൊക്കെ പല രീതിയിലാണ് നമ്മൾ വീട്ടിൽ തന്നെ ഔഷധമായി മാറ്റിയെടുക്കുന്നത്.

വയറിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ (ദഹനക്കേട്, വിശപ്പില്ലായ്മ, വയറിളക്കം, ഛർദ്ദി)

ദഹനക്കേടും വിശപ്പില്ലായ്മയും: ആഹാരം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ വയറിന് നല്ല കനം തോന്നുകയോ ഒട്ടും വിശപ്പില്ലാത്ത അവസ്ഥയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ദിവസവും ഒരു സ്പൂൺ ഗുൽകന്ത് കഴിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ഇത് നമ്മുടെ മന്ദഗതിയിലായ ദഹനാഗ്നിയെ നല്ലപോലെ ഉണർത്തും.

വയറിളക്കം: വിട്ടുമാറാത്ത വയറിളക്കം കാരണം ശരീരം തളരുമ്പോൾ റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ വെയിലത്ത് ഉണക്കി പൊടിച്ച്, അത് അല്പം വെള്ളത്തിലോ പാലിലോ കലക്കി കുടിച്ചാൽ മതി. മലത്തെ നല്ലപോലെ കെട്ടാൻ ഈ പൊടിക്ക് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.

റോസ് ഹിപ്സിൽ (Rose hips) : നിന്ന് തയ്യാറാക്കുന്ന ടിങ്ക്ചറിന് കഷായഗുണം (Astringent) ഉള്ളതിനാൽ വയറിളക്കം നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഛർദ്ദി: വയറ്റിൽ പിത്തം തിളച്ചു മറിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന പുളിച്ചുതികട്ടലും വിട്ടുമാറാത്ത ഛർദ്ദിയും തടയാൻ ഒരു കഷ്ണം ഗുൽകന്ത് വായിലിട്ട് പതുക്കെ ചവച്ചരച്ച് ഇറക്കുന്നത് പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസം നൽകും.

2. ചൂടും ദോഷങ്ങളും (ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട്, പിത്തം, കഫം, പിത്തജന്യ ജ്വരം, അമിതദാഹം)

ശരീരത്തിലെ അമിതചൂടും പിത്തദോഷവും: ചൂടുകാലത്ത് ശരീരം മുഴുവൻ പുകയുന്നതുപോലെ തോന്നുകയോ നെഞ്ചെരിച്ചിൽ വരികയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ശുദ്ധമായ പനിനീരിൽ മുക്കിയ തുണി കൊണ്ട് ശരീരം തുടയ്ക്കുന്നത് ചൂട് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും. ഇതളുകൾ ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച കഷായം കുടിക്കുന്നതും പിത്തത്തെ ശാന്തമാക്കും.

പിത്തജന്യ ജ്വരം: പിത്തം കാരണം ശരീരം കനത്തു വേവുന്നതുപോലെയുള്ള പനിയുള്ളപ്പോൾ പനിനീര് നെറ്റിയിൽ തളിക്കുന്നതും തുണി മുക്കി നെറ്റിയിൽ വെക്കുന്നതും താപനില പെട്ടെന്ന് താഴ്ത്താൻ സഹായിക്കും.

അമിതദാഹം: എത്ര വെള്ളം കുടിച്ചാലും മാറാത്ത ഒരുതരം കടുത്ത ദാഹം തോന്നുമ്പോൾ റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകളിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം നന്നായി ആറിയ ശേഷം കുടിച്ചാൽ ശരീരത്തിന് നല്ല കുളിർമ കിട്ടും.

കഫദോഷം: ശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ വലിയ രാജതരുണി കഫം കൂട്ടുമെങ്കിലും, സാധാരണ നാടൻ പനിനീർപ്പൂവ് കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും ഒരേപോലെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

ഗ്യാസ്ട്രൈറ്റിസിനും അൾസറിനും ; ഉണക്കിയ റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ പൊടിച്ച് ഏകദേശം 5 ഗ്രാം വീതം പാലിൽ ചേർത്ത് കഴിക്കുന്നത് ഗ്യാസ്ട്രൈറ്റിസ്, ഡ്യൂഡിനൽ അൾസർ തുടങ്ങിയ ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

3. മുഖവും കണ്ണും (വായ്പുണ്ണും കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യവും)

വായ്പുണ്ണ്: ചൂട് കാരണവോ ദഹനക്കേട് കാരണവോ വായിൽ പുണ്ണ് വന്ന് ആഹാരം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുമ്പോൾ നല്ല നാടൻ പനിനീർപ്പൂവിന്റെ പച്ച ഇതളുകൾ നന്നായി കഴുകി അപ്പടി ചവച്ചരച്ച് കഴിച്ചാൽ മതി. വായിലെ മുറിവുകളെ ഇത് വേഗത്തിൽ ഉണക്കും.

കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യം: കണ്ണിലെ എരിച്ചിലും ചുവപ്പും മാറ്റി കാഴ്ചശക്തി കൂട്ടാൻ ശുദ്ധമായ പനിനീര് നേരിട്ട് കണ്ണിൽ ഒഴിക്കാറുണ്ട്. പഞ്ഞി പനിനീരിൽ മുക്കി കൺപോളകൾക്ക് മുകളിൽ വെച്ചു കിടക്കുന്നത് കണ്ണിന് നല്ല തണുപ്പും വിശ്രമവും നൽകും.

4. ഹൃദയവും മനസ്സും (ഹൃദയാരോഗ്യം, മാനസിക ഉന്മേഷം)

ഹൃദയാരോഗ്യം: ഹൃദയത്തിന് നല്ല ബലവും ആരോഗ്യവും നൽകാൻ പനിനീർപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ ചേർത്തുവെച്ച പാൽ തിളപ്പിച്ചു കുടിക്കുന്നത് നല്ലൊരു നാടൻ പ്രയോഗമാണ്.

മാനസിക ഉന്മേഷം: അമിത ഉത്കണ്ഠയും സങ്കടങ്ങളും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും ഒക്കെ മാറ്റി മനസ്സിന് നല്ല സന്തോഷം നൽകാൻ ഇതിന്റെ ആ മനോഹരമായ സുഗന്ധം ശ്വസിക്കുന്നത് തന്നെ വലിയൊരു മരുന്നാണ്. ദിവസവും ഗുൽകന്ത് കഴിക്കുന്നതും മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ സഹായിക്കും.

5. സൗന്ദര്യവും ഊർജ്ജവും (ചർമ്മകാന്തി, ലൈംഗികാരോഗ്യം, ത്രിദോഷ സന്തുലിതാവസ്ഥ)

ചർമ്മകാന്തി വർദ്ധിപ്പിക്കൽ: രക്തത്തിലെ അശുദ്ധി മാറ്റി മുഖത്തിന് നല്ല നിറവും തിളക്കവും നൽകാൻ ഇതിന്റെ ഇതളുകൾ നന്നായി അരച്ച് ഫേസ് പാക്ക് പോലെ മുഖത്ത് പുരട്ടാം. ദിവസവും പനിനീര് മുഖത്ത് തളിക്കുന്നത് ചർമ്മത്തിലെ വരൾച്ചയും ചുളിവുകളും മാറ്റും.

റോസ് എസൻഷ്യൽ ഓയിൽ ചേർത്ത ക്രീമുകൾ വരണ്ട ചർമ്മം, ചുവപ്പ്, വീക്കം, ചർമ്മത്തിലെ പ്രകോപനം എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

റോസാപ്പൂവിന്റെ സത്തും റോസ് ഓയിലും ഇന്ന് സോപ്പ്, ബോഡി വാഷ്, പെർഫ്യൂം, ബോഡി സ്പ്രേ, ഫേസ് ക്രീം, ലോഷൻ, ടോണർ തുടങ്ങി നിരവധി സൗന്ദര്യവർദ്ധക ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ പ്രധാന ഘടകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചർമ്മത്തിന് സുഗന്ധവും മൃദുത്വവും നൽകുന്നതിനൊപ്പം സംരക്ഷണവും നൽകുന്നതിനാലാണ് ഇതിന് ഇത്രയും പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.

6. ലൈംഗികാരോഗ്യവും ശുക്രധാതു പോഷണവും:

ശരീരത്തിന് നല്ല കരുത്തും വീര്യവും ധാതുപുഷ്ടിയും നൽകാൻ ദിവസവും രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഗുൽകന്ത് കഴിക്കുകയോ റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ ചേർത്ത പാൽ കുടിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് വളരെ നല്ലതാണ്.

7. നല്ല ഉറക്കത്തിനും മാനസിക ശാന്തതയ്ക്കും

റോസ് എസൻഷ്യൽ ഓയിൽ അരോമാതെറാപ്പിയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉറക്കക്കുറവ്, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഉത്കണ്ഠ എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും ചിലരിൽ രക്തസമ്മർദ്ദം നിയന്ത്രിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.

8. തൊണ്ടവേദനയ്ക്ക്

റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ വെള്ളത്തിൽ ഇട്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന ഇൻഫ്യൂഷൻ ഉപയോഗിച്ച് വായ് കൊള്ളുന്നത് തൊണ്ടവേദന, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത, വായിലെ ചെറിയ അണുബാധകൾ എന്നിവയിൽ ആശ്വാസം നൽകും.

9. മലബന്ധത്തിന്

റോസിന്റെ മുകുളങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായവും, ഗുൽകന്ദും മലബന്ധം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രകൃതിദത്ത മാർഗങ്ങളായി ആയുർവേദത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

10. അമിതവിയർപ്പ് കുറയ്ക്കാൻ

റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതൾ അരച്ച് ശരീരത്തിൽ പുരട്ടുന്നത് അമിതമായ വിയർപ്പ് നിയന്ത്രിക്കാനും ശരീരത്തിന് സ്വാഭാവികമായ സുഗന്ധം നൽകാനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

11. മുറിവുകൾ വേഗം ഉണങ്ങാൻ

പുതിയ പനിനീർപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ അരച്ച് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിൽ മുറിവുകളിൽ പുരട്ടാറുണ്ട്. മുറിവ് വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാനും ചർമ്മം സുഖപ്പെടാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ പറയുന്നുണ്ട്.

12. റോസ് ടീ

റോസാപ്പൂവിന്റെ ഇതളുകൾ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഹെർബൽ ടീ ദഹനക്കേട്, അസിഡിറ്റി, ശരീരത്തിലെ ചൂട്, വായിലെ വരൾച്ച എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കുടലിലെ ചില അണുബാധകളിലും ഇത് സഹായകമാണെന്ന് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നിവയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ: ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പനിനീർപ്പൂവിനെ 'ദോഷത്രയാപഹാ', 'ത്രിദോഷശമന' എന്നിങ്ങനെയാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് ശരീരത്തിലെ വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളുടെയും അസന്തുലിതാവസ്ഥ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യമായാണ് ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന സസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി പനിനീർപ്പൂവിന് ആയുർവേദത്തിൽ സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

വെറുമൊരു ഭംഗിപ്പൂവായി മാത്രം കാണേണ്ട ഒന്നല്ല പനിനീർപ്പൂവ്. ദഹനക്കേട് മുതൽ വയറിളക്കം വരെ, ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് മുതൽ വായ്പുണ്ണ് വരെ, ഹൃദയാരോഗ്യം, ചർമ്മസംരക്ഷണം, കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യം, ശുക്രധാതു പോഷണം, ത്രിദോഷസന്തുലനം തുടങ്ങി നിരവധി കാര്യങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ ഔഷധപ്രാധാന്യം ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും പനിനീർപ്പൂവ് ഒരു അലങ്കാരപ്പൂവ് എന്നതിനപ്പുറം വിലപ്പെട്ട ഒരു ഔഷധസസ്യമായി ഇന്നും ആദരിക്കപ്പെടുന്നത്.

പനിനീർപ്പൂവ് ചേരുവയായി വരുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

നമ്മൾ വെറുമൊരു ഭംഗിപ്പൂവായി കാണുന്ന പനിനീർപ്പൂവ് (ശതപത്രി/തരുണി) പല പ്രധാനപ്പെട്ട ആയുർവേദ മരുന്നുകളിലെയും ഒരു പ്രധാന ചേരുവയാണ്. ശരീരത്തിന് ശീതളത നൽകാനും പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഇതിന്റെ കഴിവ് കൊണ്ടാണ് പല ഔഷധങ്ങളിലും റോസാപ്പൂവോ റോസ് വാട്ടറോ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഗുൽകന്ദ് (Gulkand)

പനിനീർപ്പൂവിന്റെ പുതിയ ഇതളുകളും കൽക്കണ്ടമോ പഞ്ചസാരയോ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ രസായനമാണ് ഗുൽകന്ദ്.

ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

ശരീരത്തിലെ അമിതമായ പിത്തം കുറയ്ക്കാൻ

ശരീരത്തിന് കുളിർമ നൽകാൻ

മലബന്ധം കുറയ്ക്കാൻ

അസിഡിറ്റിയും നെഞ്ചെരിച്ചിലും ശമിപ്പിക്കാൻ

വായ്പുണ്ണിനും ശരീരചൂടിനും ആശ്വാസം നൽകാൻ

ഗുലാബ് അർക് (Gulab Ark)

പനിനീർപ്പൂവ് വാറ്റിയെടുത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധജലമാണ് ഗുലാബ് അർക്.

ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

ശരീരത്തിലെ ചൂട് കുറയ്ക്കാൻ

കണ്ണിലെ എരിച്ചിലും ക്ഷീണവും ശമിപ്പിക്കാൻ

മുഖത്തിനും ചർമ്മത്തിനും ശീതളത നൽകാൻ

ചില ഔഷധങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ഭാവനയായി ഉപയോഗിക്കുന്നു .

ശതപത്രാദി ചൂർണ്ണം (Shatapatradi Churna)

ശതപത്രി പ്രധാന ചേരുവയായി വരുന്ന ആയുർവേദ ചൂർണ്ണമാണിത്.

സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

അമ്ലപിത്തം (Hyperacidity)

നെഞ്ചെരിച്ചിൽ

പുളിച്ചുതികട്ടൽ

ദഹനക്കുറവ്

മാണിക്യ പിഷ്ടി (Manikya Pishti)

രത്നൗഷധങ്ങളിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു ഔഷധമാണ് മാണിക്യ പിഷ്ടി.

മാണിക്യം (Ruby) വളരെ നേർത്ത പൊടിയാക്കി ഗുലാബ് അർക്കിന്റെ (Rose Water) ഭാവന നൽകി തയ്യാറാക്കുന്നതാണ് ഇത്.

ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

പിത്തദോഷം കൂടുതലുള്ള അവസ്ഥകൾ

ഹൃദയത്തിന്റെ ബലം വർധിപ്പിക്കാൻ

ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് കുറയ്ക്കാൻ

ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുന്ന അവസ്ഥകളിൽ

ക്ഷീണവും ബലക്കുറവും ഉള്ളപ്പോൾ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു .

മുക്താ പിഷ്ടി (Mukta Pishti)

മുത്ത് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ആയുർവേദ ഔഷധമാണിത്.

ഗുലാബ് അർക്കിന്റെ ഭാവന നൽകി തന്നെയാണ് സാധാരണ ഇത് നിർമ്മിക്കുന്നത്.

ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

അമിതമായ പിത്തം

ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ

അമിതദാഹം

ഉറക്കക്കുറവ്

മാനസിക അസ്വസ്ഥത

ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു .

പ്രവാൽ പിഷ്ടി (Praval Pishti)

പവിഴം (Coral) ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധമാണിത്.

ഇതും ഗുലാബ് അർക്കിന്റെ ഭാവന നൽകി തയ്യാറാക്കാറുണ്ട്.

ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

അമ്ലപിത്തം

നെഞ്ചെരിച്ചിൽ

അസ്ഥികളുടെ ബലം വർധിപ്പിക്കാൻ

ശരീരത്തിലെ ചൂട് കുറയ്ക്കാൻ

കാൽസ്യം കുറവുള്ള അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു .

നേത്ര ഔഷധങ്ങൾ

പല ആയുർവേദ നേത്രബിന്ദുക്കളിലും ശുദ്ധമായ ഗുലാബ് അർക് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഇത് സഹായിക്കുന്നത്:

കണ്ണിലെ എരിച്ചിൽ

കണ്ണ് ചുവക്കൽ

കണ്ണിന്റെ ക്ഷീണം

വരൾച്ച

ഗുലാബ് തൈലം (Rose Oil / Gulab Taila)

റോസാപ്പൂവിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന സുഗന്ധതൈലം ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധതൈലമാണിത്.

ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

തലവേദന

മാനസിക സമ്മർദ്ദം

ഉറക്കക്കുറവ്

ചർമ്മത്തിലെ വരൾച്ച

സൗന്ദര്യസംരക്ഷണം

ഇവയ്‌ക്കു പുറമെ ശർബത്ത്-എ-ഗുൽ (Sharbat-e-Gul), ഗുൽഖന്ദ് പ്രവാൾ യുക്തങ്ങൾ, റോസ് ആസവങ്ങൾ, യൂനാനി ഗുൽഖന്ദ് തുടങ്ങിയ ചില ആയുർവേദ, രസശാസ്ത്ര, യൂണാനി ഔഷധങ്ങളിലും റോസാപ്പൂവോ ഗുലാബ് അർക്കോ പ്രധാന ചേരുവയായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ പനിനീർപ്പൂവിന്റെ ഉപയോഗം

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലും പനിനീർപ്പൂവിന് ഒരു സ്ഥാനം ഉണ്ട്. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിലെ പോലെ ഒരു പ്രധാന ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, ഇതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന റോസ് എക്സ്ട്രാക്റ്റ് (Rose Extract), റോസ് ഓയിൽ (Rose Oil), റോസ് വാട്ടർ (Rose Water) എന്നിവയാണ് വിവിധ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

നമ്മൾ സാധാരണ കഴിക്കുന്ന അലോപ്പതി (Modern Medicine) ഗുളികകളിലോ ക്യാപ്സൂളുകളിലോ ഒന്നും റോസാപ്പൂവ് നേരിട്ട് ഒരു പ്രധാന ആക്ടീവ് ചേരുവയായി (Active ingredient) വരാറില്ല. അതായത് ഒരു പാരസിറ്റാമോളോ ആന്റിബയോട്ടിക്കോ പോലെ ഒരു രോഗം മാറ്റാനുള്ള പ്രധാന കെമിക്കൽ ആയി റോസയെ മോഡേൺ മെഡിസിനിൽ മാറ്റാറില്ല.

പക്ഷെ, ആധുനിക ഔഷധരംഗത്തും ഫാർമസികളിലുമൊക്കെ റോസാപ്പൂവിന് വളരെ വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്. അത് എങ്ങനെയൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം:

മോഡേൺ സ്കിൻ കെയർ മരുന്നുകളിൽ (Dermatology) ഇതിന് വലിയ ഡിമാൻഡാണ്. ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന അലർജി, വീക്കം, വരൾച്ച എന്നിവ മാറ്റാൻ ഡോക്ടർമാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പല മോഡേൺ ക്രീമുകളിലും ലോഷനുകളിലും ഒയിന്റ്മെന്റുകളിലും റോസാപ്പൂവിന്റെ എക്സ്ട്രാക്റ്റുകൾ ചേർക്കാറുണ്ട്. ഇതിലെ ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി, ആന്റിഓക്‌സിഡന്റ് ഗുണങ്ങളാണ് ഇതിന് ശാസ്ത്രജ്ഞരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.

നമ്മൾ കുടിക്കുന്ന ചില കയ്പ്പുള്ള സിറപ്പുകളിലും ടോണിക്കുകളിലും ആ കയ്പ്പ് രുചിയും മണവും മാറ്റാനും കുട്ടികൾക്ക് എളുപ്പം കുടിക്കാനും വേണ്ടി ഫ്ലേവറിങ് ഏജന്റായി (Flavoring agent) റോസിന്റെ എസ്സെൻസ് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. മരുന്നിന് നല്ലൊരു ഫ്രഷ് ഫീൽ നൽകാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

കണ്ണിലെ വരൾച്ചയും എരിച്ചിലും മാറ്റാൻ തരുന്ന ചില മോഡേൺ ഐ ലൂബ്രിക്കന്റുകളിലും ഡ്രോപ്പുകളിലും ഇതിന്റെ അംശങ്ങൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്താറുണ്ട്. കണ്ണിന് തണുപ്പ് നൽകാൻ ഇത് നല്ലതാണ്.

ഇതുകൂടാതെ ഹോസ്പിറ്റലുകളിലും മാനസികാരോഗ്യ ക്ലിനിക്കുകളിലും ഒക്കെ കടുത്ത സ്ട്രെസ്സും ആംഗ്സൈറ്റിയും കുറയ്ക്കാൻ ചെയ്യുന്ന ചില ആധുനിക തെറാപ്പികളിൽ (Clinical Aromatherapy) റോസ് ഓയിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു പ്രധാന അലോപ്പതി ഗുളികയുടെ രൂപത്തിൽ കയ്യിൽ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും, മോഡേൺ മെഡിസിൻ ഫീൽഡിലും റോസാപ്പൂവ് പല വേഷങ്ങളിൽ സജീവമായി തന്നെയുണ്ട്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

🚫 പകർത്തരുത്:

കർക്കടക കഞ്ഞി: ഗുണങ്ങൾ, ചേരുവകൾ, ഉണ്ടാക്കുന്ന വിധം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 12 Jul 2026 08:50:19 +0000

കേരളത്തിൽ കർക്കടക മാസം എത്തിയാൽ പല വീടുകളിലും ഒരു പ്രത്യേക വിഭവം വീണ്ടും അടുക്കളയിൽ എത്തും — കർക്കടക കഞ്ഞി. ചിലർ ഇതിനെ മരുന്നുകഞ്ഞി എന്നും ഔഷധക്കഞ്ഞി എന്നും വിളിക്കും. പലർക്കും ഇത് ഒരു പഴയ ആചാരമായിരിക്കാം. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ഇത് ഒരു ആചാരം മാത്രമല്ല; കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു ഭക്ഷണരീതിയാണ്.

മഴക്കാലം തുടങ്ങുമ്പോൾ പലർക്കും ദഹനക്കുറവ്, വയറുവീക്കം, ശരീരവേദന, ക്ഷീണം, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള ജലദോഷം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. "മഴയായതുകൊണ്ടായിരിക്കും" എന്ന് കരുതി പലരും അത് അവഗണിക്കും. എന്നാൽ ആയുർവേദം ഇതിനെ വളരെ നേരത്തെ തന്നെ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ സമയത്ത് ശരീരത്തിന്റെ ദഹനശേഷി കുറയുകയും വാതദോഷം വർധിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നാണ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ കാലത്ത് കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണവും അല്പം ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കണം.

അവിടെയാണ് കർക്കടക കഞ്ഞിയുടെ പ്രാധാന്യം. ഇത് വെറുമൊരു അരിക്കഞ്ഞിയല്ല. ദഹിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ള ധാന്യങ്ങൾ, ദഹനം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ചേരുവകൾ, ആവശ്യമായപ്പോൾ വൈദ്യൻ നിർദേശിക്കുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങൾ എന്നിവ ചേർന്ന ഒരു ചികിത്സാപരമായ ഭക്ഷണമാണ് ഇത്.

എന്നാൽ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം. എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിലുള്ള കർക്കടക കഞ്ഞി അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. വീട്ടിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന കഞ്ഞിയും, ആയുർവേദ ആശുപത്രികളിൽ രോഗിയുടെ ആരോഗ്യനിലയും പ്രകൃതിയും അനുസരിച്ച് നൽകുന്ന ഔഷധ കഞ്ഞിയും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി നൽകുന്ന കർക്കടക കഞ്ഞിക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ളത്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ കർക്കടക കഞ്ഞിയുടെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ, അതിലെ ഔഷധ ചേരുവകൾ എന്തൊക്കെയാണെന്നും, മഴക്കാലത്ത് ഇത് ശരീരത്തിന് എങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നുവെന്നും വിശദമായി നോക്കാം.

കർക്കടക കഞ്ഞിയിലെ ആ 'മാന്ത്രിക' ചേരുവകൾ!

കർക്കടക കഞ്ഞിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത എന്താണെന്ന് അറിയാമോ? ഇതിൽ ചേർക്കുന്ന ഓരോ സാധനവും വെറുതെ ഒരു രുചിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ഇടുന്നതല്ല. കനത്ത മഴയുള്ള ഈ സമയത്ത് നമ്മുടെ ശരീരത്തിന് എന്തൊക്കെ പിന്തുണ വേണോ, അതൊക്കെ കൃത്യമായി മനസ്സിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഇതിലെ ഓരോ ചേരുവയും തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നത്.

സാധാരണയായി ഒരു നല്ല കർക്കടക കഞ്ഞിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന ചേരുവകൾ ഇവയൊക്കെയാണ്:

ഞവര അരി: കർക്കടക കഞ്ഞിയുടെ റാണിയെന്ന് വേണമെങ്കിൽ ഞവര അരിയതിനെ വിളിക്കാം. ഇത് ദഹിക്കാൻ വളരെ എളുപ്പമാണ്, ഒപ്പം ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും ഊർജ്ജവും നൽകുകയും ചെയ്യും. ഇനി ഞവര അരി കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ വിഷമിക്കേണ്ട, നമ്മുടെ സാധാരണ മട്ട അരി ഉപയോഗിച്ചാലും മതി.

ഉലുവ: മഴക്കാലത്ത് പലരെയും അലട്ടുന്ന സന്ധിവേദനയ്ക്കും വാത സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും കഞ്ഞിയിൽ ചേർക്കുന്ന ഉലുവ വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ്.

ജീരകം: വയറു വീർത്തു കെട്ടുന്നതും ഗ്യാസ് ട്രബിളും ഒക്കെ മാറ്റി, നമ്മുടെ ദഹനപ്രക്രിയ എപ്പോഴും ഉഷാറാക്കാൻ ജീരകം സഹായിക്കും.

ചുക്ക്: തണുപ്പുകാലത്ത് ശരീരത്തിന് നല്ല ചൂട് നൽകാനും ദഹനശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ചുക്ക് അത്യാവശ്യമാണ്.

കുരുമുളക്: ദഹനം നന്നക്കാനും കഫക്കെട്ട് മാറ്റാനും സഹായിക്കുമെന്ന് മാത്രമല്ല, നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന മറ്റ് ഔഷധങ്ങളുടെ ഗുണം ശരീരത്തിന് കൃത്യമായി പിടിച്ചുകിട്ടാനും കുരുമുളക് സഹായിക്കും.

തേങ്ങാപ്പാൽ: കഞ്ഞിക്ക് നല്ലൊരു രുചി തരുന്നതിനൊപ്പം ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കാനും വാതദോഷങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാനും തേങ്ങാപ്പാൽ ചേർക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

നെയ്: ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ പോഷണവും ഒരു മിനുസവും (സ്നിഗ്ധത) നൽകാൻ പശുവിൻ നെയ്യ് സഹായിക്കും.

ശർക്കര: കഞ്ഞിക്ക് അല്പം മധുരം നൽകുന്നതിനൊപ്പം, മഴക്കാലത്തെ തളർച്ചയൊക്കെ മാറി പെട്ടെന്ന് ഊർജ്ജം കിട്ടാൻ ശർക്കര സഹായിക്കും.

കുടുംബ കഞ്ഞിയും ഔഷധ കഞ്ഞിയും: രണ്ടും ഒന്നാണോ?

കർക്കടക മാസം തുടങ്ങിയാൽ മിക്ക വീടുകളിലും കഞ്ഞി തിളയ്ക്കും. എന്നാൽ നമ്മൾ വീട്ടിൽ വെക്കുന്ന കർക്കടക കഞ്ഞിയും, ഒരു ആയുർവേദ ആശുപത്രിയിലോ ചികിത്സാകേന്ദ്രത്തിലോ കിട്ടുന്ന ഔഷധ കഞ്ഞിയും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ടെന്ന് എത്രപേർക്ക് അറിയാം?

മഴക്കാലത്ത് ദഹനം നന്നക്കാനും ശരീരത്തിന് ആരോഗ്യം നൽകാനും വേണ്ടിയാണ് രണ്ടും കുടിക്കുന്നതെങ്കിലും, ഇവ ഉണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിലും ഇതിൽ ചേർക്കുന്ന മരുന്നുകളിലും വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ട്. അത് എന്തൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം.

1. കുടുംബ കഞ്ഞി (വീട്ടിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന കർക്കടക കഞ്ഞി)

ഇത് പൊതുവെ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരുടെയും ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു കാലാനുസൃത ഭക്ഷണമാണ്. മുത്തശ്ശിക്കും അമ്മയ്ക്കും കുട്ടികൾക്കും ഒരേപോലെ കുടിക്കാൻ പറ്റുന്ന രീതിയിലാണ് ഇതിന്റെ ചേരുവകൾ.

എന്തൊക്കെയാണ് ഇതിലുണ്ടാകുക?: നമ്മൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാവര അരി (അല്ലെങ്കിൽ മട്ട അരി), ഉലുവ, ജീരകം, ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തേങ്ങാപ്പാൽ, നെയ്, മധുരത്തിന് അല്പം ശർക്കര എന്നിവയാണ് ഇതിലെ മെയിൻ ഐറ്റംസ്.

ചില വീടുകളിൽ പാരമ്പര്യമായി അറിയാവുന്ന ചില പച്ചില മരുന്നുകളോ നീരോ ഇതിൽ ചേർക്കാറുണ്ട്. എങ്കിലും, വീട്ടിലുള്ള ആർക്കെങ്കിലും പ്രത്യേക രോഗങ്ങളുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയല്ല ഇത് തയ്യാറാക്കുന്നത്. എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ കുടിക്കാം എന്നതുതന്നെയാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത.

2. ഔഷധ കഞ്ഞി (ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായുള്ള കഞ്ഞി)

ആയുർവേദ ആശുപത്രികളിൽ നൽകുന്ന ഔഷധ കഞ്ഞി വെറുമൊരു ഭക്ഷണമല്ല, അതൊരു 'പഥ്യാഹാരമാണ്' (ചികിത്സയുടെ ഭാഗം). ഓരോ രോഗിയുടെയും ആരോഗ്യം കൃത്യമായി വിലയിരുത്തിയ ശേഷം ആയുർവേദ വൈദ്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന മരുന്നുകളാണ് ഇതിൽ ചേർക്കുന്നത്.

ബേസിക് ചേരുവകൾ വീട്ടിലെ കഞ്ഞിക്ക് സമാനമാണെങ്കിലും, രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് താഴെ പറയുന്ന മൂന്ന് പ്രധാന ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ ഇതിലേക്ക് ചേർക്കാറുണ്ട്:

ആദ്യത്തേത് 'ദശപുഷ്പം' (Dashapushpa)

കേരളത്തിലെ മഴക്കാലത്ത് നമ്മുടെ തൊടിയിൽ തനിയെ വളരുന്ന പത്ത് ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടാണിത്. ഇതിൽ പ്രധാനമായും ചേർക്കുന്നത് ഇവയാണ്:

മുക്കുറ്റി (Biophytum sensitivum)

തഴുതാമ (Boerhavia diffusa)

മുയൽചെവിയൻ (Emilia sonchifolia)

കീഴാർനെല്ലി (Phyllanthus amarus)

ഉഴിഞ്ഞ (Cardiospermum halicacabum)

ഇവ കൂടാതെ മറ്റ് അഞ്ച് പരമ്പരാഗത ഇലകളും ഇതിലുണ്ട്. മഴക്കാലത്തെ കടുത്ത ക്ഷീണം മാറ്റാനും, പ്രതിരോധശേഷി കൂട്ടാനും, വാതസംബന്ധമായ വേദനകൾ കുറയ്ക്കാനും ദശപുഷ്പം സഹായിക്കും.

രണ്ടാമത്തേത് 'ദശമൂലം' (Dashamoola)

പത്ത് ഔഷധച്ചെടികളുടെ വേരുകൾ ചേർത്തുവെച്ച ഒരു മാന്ത്രികക്കൂട്ടാണിത്.

ദശമൂലം: കൂവളം, മുഞ്ഞ (അഗ്നിമന്ഥം), പലകപ്പയ്യാനി (ശ്യോനാകം), പാതിരി, കുമിഴ് (ഗംഭാരി), ഞെരിഞ്ഞിൽ, ചെറുചുണ്ട (ബൃഹതി), കണ്ടകാരിചുണ്ട, ഓരില, മൂവില എന്നീ പത്ത് ചെടികളുടെ വേരുകൾ.

ശ്വാസകോശത്തിന്റെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനും, ശരീരത്തിലെ നീർക്കെട്ടും വീക്കവും കുറയ്ക്കാനും, വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും ദശമൂലം കഞ്ഞിയിൽ ചേർക്കാറുണ്ട്.

മൂന്നാമത്തേത് 'പഞ്ചകോലം' (Panchakolam)

മഴക്കാലത്ത് വില്ലനാകുന്ന ദഹനക്കേട് മാറ്റാൻ ആയുർവേദം ഉപയോഗിക്കുന്ന അഞ്ച് ഉഗ്രൻ മരുന്നുകളാണിത്:

തിപ്പലി ,കാട്ടുതിപ്പലി ,കാട്ടുമുളക് ,കൊടുവേലി ,ചുക്ക് എന്നിവയാണ് ഈ അഞ്ചുപേർ.

വയറു വീർത്തുകെട്ടൽ, വിശപ്പില്ലായ്മ, അജീർണം എന്നിവയൊക്കെ പമ്പകടത്താൻ ഈ കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ സഹായിക്കും.

ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം: എല്ലാവർക്കും ഒരേ കഞ്ഞിയല്ല!

ഇവിടെയാണ് ആയുർവേദത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. ദശപുഷ്പമോ ദശമൂലമോ പഞ്ചകോലമോ ഒന്നും എല്ലാ ഔഷധക്കഞ്ഞിയിലും ഒരുപോലെ വരാറില്ല.

സന്ധിവേദനയുള്ള ഒരാൾക്ക് നൽകുന്ന കഞ്ഞിയായിരിക്കില്ല പ്രമേഹമുള്ള (Diabetes) ഒരാൾക്ക് നൽകുന്നത്.

അതുപോലെ ആസ്ത്മയോ അലർജിയോ ഉള്ളവർക്കും, പഞ്ചകർമ്മ ചികിത്സയിൽ കഴിയുന്നവർക്കും നൽകുന്ന കഞ്ഞിയുടെ കൂട്ടുകൾ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.

ചുരുക്കത്തിൽ, ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതി (Prakriti), ദഹനശക്തി (Agni), അവരുടെ ശരീരത്തിലെ വാത-പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളുടെ അവസ്ഥ എന്നിവ നോക്കിയാണ് വൈദ്യൻ മരുന്നുകൾ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് വീട്ടിലെ കഞ്ഞി ഒരു ഹെൽത്തി ഫുഡ് ആണെങ്കിൽ, ആശുപത്രിയിലെ ഔഷധക്കഞ്ഞി ഒരു വ്യക്തിഗത ചികിത്സ തന്നെയാണ്!

മഴക്കാലത്ത് ആയുർവേദം എന്തുകൊണ്ടാണ് കർക്കടക കഞ്ഞി ശുപാർശ ചെയ്യുന്നത്?

കർക്കടക മാസം എത്തുമ്പോൾ പലർക്കും ചില ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ പതിവാണ്. വിശപ്പ് കുറയുക, ദഹനക്കേട്, വയറുവീക്കം, ശരീരവേദന, സന്ധികൾക്ക് മുറുക്കം, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള ജലദോഷം, പനി, അമിത ക്ഷീണം... "മഴയായതുകൊണ്ടാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞ് പലരും ഇത് നിസ്സാരമായി കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ ആയുർവേദം ഈ മാറ്റങ്ങളെ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആയുർവേദത്തിലെ വർഷഋതുചര്യ പ്രകാരം മഴക്കാലം ശരീരത്തിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ആവശ്യമായ കാലമാണ്. ഈ സമയത്ത് ദഹനശേഷി കുറയുകയും, വാതദോഷം വർധിക്കുകയും, രോഗപ്രതിരോധശേഷി ദുർബലമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ കാലത്ത് കർക്കടക കഞ്ഞി പോലുള്ള ഔഷധഗുണമുള്ള ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിക്കാൻ ആയുർവേദം ശുപാർശ ചെയ്യുന്നത്.

1. ദഹനശക്തി (അഗ്നി) ദുർബലമാകുന്ന സമയം

ആയുർവേദത്തിൽ ദഹനശേഷിയെ അഗ്നി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. മഴക്കാലത്ത് അന്തരീക്ഷത്തിലെ തണുപ്പും ഈർപ്പവും കൂടുന്നതിനാൽ ഈ അഗ്നി സ്വാഭാവികമായി ക്ഷയിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് മഴയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ വറുത്തതോ എണ്ണയിൽ പൊരിച്ചതോ ആയ ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിച്ചാൽ വയറിന് ഭാരം തോന്നുകയും അജീർണം, വയറുവീക്കം, അസ്വസ്ഥത എന്നിവ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നത്.

കർക്കടക കഞ്ഞിയിൽ ചേർക്കുന്ന ചുക്ക്, ജീരകം, കുരുമുളക് തുടങ്ങിയ ചേരുവകൾ ദഹനശക്തിയെ ഉണർത്തുകയും ഭക്ഷണം എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതോടൊപ്പം ഞവര അരി പോലുള്ള ദഹിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ള ധാന്യങ്ങൾ ശരീരത്തിന് പോഷണം നൽകുകയും ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അധികഭാരം നൽകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

2. വാതദോഷം വർധിക്കുന്ന കാലം

മഴയും തണുപ്പും കൂടുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ വാതദോഷം വർധിക്കുന്നത് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്ന പ്രധാന മാറ്റങ്ങളിലൊന്നാണ്.

ഇതിന്റെ ഫലമായി പലർക്കും:

സന്ധിവേദന

മുട്ടുവേദന

നടുവേദന

കൈകാലുകളിൽ മുറുക്കം

പേശിവേദന

എന്നിവ കൂടുതൽ അനുഭവപ്പെടാം.

കർക്കടക കഞ്ഞിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉലുവ, നെയ്, തേങ്ങാപ്പാൽ, ഞവര അരി തുടങ്ങിയ ചേരുവകൾ വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ സ്നിഗ്ധതയും പോഷണവും നൽകാനും സഹായിക്കുന്നു.

3. രോഗപ്രതിരോധശേഷി കുറയുന്ന സമയം

ആയുർവേദപ്രകാരം കർക്കടക മാസം ഋതുസന്ധി എന്നറിയപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഒരു ഋതുവിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് ശരീരം മാറുന്ന സമയമായതിനാൽ ഈ കാലത്ത് രോഗപ്രതിരോധശേഷി താരതമ്യേന കുറവായിരിക്കും.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ പനി, ജലദോഷം, വൈറൽ അണുബാധകൾ, മറ്റ് പകർച്ചവ്യാധികൾ എന്നിവയ്ക്ക് സാധ്യത കൂടുതലാണ്.

കർക്കടക കഞ്ഞിയിൽ ആവശ്യാനുസരണം ചേർക്കുന്ന ദശപുഷ്പം, ദശമൂലം, പഞ്ചകോലം തുടങ്ങിയ ഔഷധസംയോജനങ്ങൾ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷിയെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും മഴക്കാലത്ത് ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിന് സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

4. ശരീരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും പുതുക്കാനും

നമ്മൾ വാഹനങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ സർവീസ് ചെയ്യുന്നതുപോലെ, ശരീരത്തിനും ഇടയ്ക്കിടെ ഒരു 'റീസെറ്റ്' ആവശ്യമാണ്. ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, മഴക്കാലം അതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സമയമാണ്.

ദഹനക്കുറവ് മൂലം ശരീരത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്ന ആമ (Ama) എന്ന മാലിന്യങ്ങളെ കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനങ്ങളെ മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഈ കാലത്ത് ശരിയായ ഭക്ഷണക്രമത്തിനും ഔഷധാഹാരത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

കർക്കടക കഞ്ഞിയിലെ ഔഷധചേരുവകൾ ദഹനത്തെ മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിലൂടെ ശരീരത്തിന് പുതുമയും ഉന്മേഷവും ലഭിക്കാൻ സഹായകമാകുന്നു.

കർക്കടക കഞ്ഞി – ചികിത്സ മാത്രമല്ല, പ്രതിരോധവും

ആയുർവേദത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത രോഗം വന്ന ശേഷം ചികിത്സിക്കുക മാത്രമല്ല, രോഗം വരാതിരിക്കാൻ ശരീരത്തെ തയ്യാറാക്കുക എന്നതാണ്.

കർക്കടക കഞ്ഞിയും അതേ ആശയത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. മഴക്കാലത്ത് ശരീരത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കി, ദഹനശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്താനും വാതദോഷം നിയന്ത്രിക്കാനും രോഗപ്രതിരോധശേഷിയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കാനുമാണ് ഇത് ശുപാർശ ചെയ്യുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ കർക്കടക കഞ്ഞി ഒരു പരമ്പരാഗത വിഭവം മാത്രമല്ല; മഴക്കാലത്ത് ആരോഗ്യകരമായി ജീവിക്കാൻ ആയുർവേദം നിർദേശിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധഗുണമുള്ള ആഹാരരീതിയാണ്.

കർക്കടക കഞ്ഞി എപ്പോൾ കഴിക്കണം? എത്ര ദിവസം കഴിക്കണം?

കർക്കടക കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയുന്നത് മാത്രം പോരാ. എപ്പോൾ കഴിക്കണം, എങ്ങനെ കഴിക്കണം, കഴിക്കുന്ന സമയത്ത് എന്തൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം എന്നതും അത്രതന്നെ പ്രധാനമാണ്. ശരിയായ രീതിയിൽ കഴിച്ചാൽ മാത്രമേ കർക്കടക കഞ്ഞിയുടെ യഥാർത്ഥ ഗുണം ശരീരത്തിന് ലഭിക്കൂ.

കർക്കടക കഞ്ഞി കഴിക്കാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സമയം സാധാരണയായി മലയാള മാസമായ കർക്കടകത്തിലാണ് (ജൂലൈ–ഓഗസ്റ്റ്) കർക്കടക കഞ്ഞി കഴിക്കുന്നത്. മഴ ശക്തമാകുന്ന ഈ കാലത്താണ് ദഹനശേഷി കുറയുകയും വാതദോഷം വർധിക്കുകയും രോഗപ്രതിരോധശേഷി ദുർബലമാവുകയും ചെയ്യുന്നതായി ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു.

രാവിലെയാണോ? രാത്രിയാണോ?

കർക്കടക കഞ്ഞി ഒരു പ്രധാന ഭക്ഷണത്തിന് പകരമായാണ് (Meal Replacement) കഴിക്കേണ്ടത്. അതായത് കഞ്ഞി കുടിച്ചതിന് ശേഷം അതോടൊപ്പം ചോറോ ചപ്പാത്തിയോ മറ്റ് പ്രധാന ഭക്ഷണങ്ങളോ കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

രാത്രി കഴിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്

മിക്ക ആയുർവേദ വൈദ്യന്മാരും രാത്രി അത്താഴത്തിന് പകരമായി കർക്കടക കഞ്ഞി കഴിക്കാനാണ് ശുപാർശ ചെയ്യുന്നത്.

കാരണം, മഴക്കാലത്ത് പ്രത്യേകിച്ച് രാത്രിയിൽ ദഹനപ്രവർത്തനം കൂടുതൽ മന്ദഗതിയിലായിരിക്കും. അത്തരം സമയത്ത് ദഹിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ള കർക്കടക കഞ്ഞി കഴിക്കുന്നത് വയറിന് അമിതഭാരം നൽകുന്നില്ല. അതോടൊപ്പം ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ ഊഷ്മാവും പോഷണവും നൽകാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

രാവിലെയും കഴിക്കാം

രാത്രിയിൽ കഞ്ഞി കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവർക്ക് ഇത് പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിന് പകരമായും കഴിക്കാം. രാവിലെ കഴിക്കുമ്പോൾ ദിവസം മുഴുവൻ ദഹനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന് ഊർജം നൽകാനും ഇത് സഹായിക്കും.

എത്ര ദിവസം തുടർച്ചയായി കഴിക്കണം?

ആയുർവേദത്തിൽ കർക്കടക കഞ്ഞി സാധാരണയായി 7, 14, 21 അല്ലെങ്കിൽ 28 ദിവസം എന്നിങ്ങനെ കഴിക്കാൻ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

7 ദിവസം – ശരീരത്തിൽ ആദ്യഘട്ട മാറ്റങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടാൻ സഹായിക്കും.

14 ദിവസം – ദഹനശേഷിയും ശരീരത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളും കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടാൻ സഹായിക്കും.

21 ദിവസം – ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ ഉന്മേഷവും ആരോഗ്യകരമായ മാറ്റങ്ങളും ലഭിക്കുന്ന ഘട്ടം.

28 ദിവസം (കർക്കടക മാസം മുഴുവൻ) – പരമ്പരാഗതമായി ഏറ്റവും ഉത്തമമായി കണക്കാക്കുന്ന രീതിയാണിത്.

സമയം ലഭിക്കുന്നവർക്ക് കർക്കടക മാസം മുഴുവൻ കഴിക്കാം. അല്ലാത്തവർക്ക് കുറഞ്ഞത് ഏഴ് ദിവസം തുടർച്ചയായെങ്കിലും കർക്കടക കഞ്ഞി ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

കർക്കടക കഞ്ഞി കഴിക്കുമ്പോൾ പാലിക്കേണ്ട പഥ്യങ്ങൾ

കർക്കടക കഞ്ഞി കഴിക്കുന്ന കാലത്ത് ഭക്ഷണത്തിലും ജീവിതശൈലിയിലും ചെറിയ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയാൽ അതിന്റെ ഗുണം കൂടുതൽ ലഭിക്കും.

1. കൊഴുപ്പേറിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക

ചിക്കൻ, മട്ടൻ, ബീഫ്, എണ്ണയിൽ വറുത്ത മീൻ തുടങ്ങിയ ദഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഭക്ഷണങ്ങൾ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പരമാവധി ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭക്ഷണങ്ങൾ ദഹനവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അധികഭാരം നൽകാം.

2. ചെറുചൂടുവെള്ളം കുടിക്കുക

ഫ്രിഡ്ജിൽ സൂക്ഷിച്ച തണുത്ത വെള്ളം, ഐസ് ചേർത്ത പാനീയങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് പകരം തിളപ്പിച്ചാറ്റിയ ചെറുചൂടുവെള്ളം കുടിക്കുന്നത് ദഹനത്തിന് കൂടുതൽ അനുയോജ്യമാണെന്ന് ആയുർവേദം നിർദേശിക്കുന്നു.

3. പകൽ ഉറക്കം ഒഴിവാക്കുക

മഴക്കാലത്ത് ക്ഷീണം തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, പകൽ അമിതമായി ഉറങ്ങുന്നത് ശരീരത്തിൽ കഫദോഷം വർധിപ്പിക്കുമെന്നും അതുവഴി മന്ദതയും അസ്വസ്ഥതയും കൂടാനിടയുണ്ടെന്നും ആയുർവേദം പറയുന്നു.

4. ലഹരിപദാർഥങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുക

മദ്യപാനം, പുകവലി തുടങ്ങിയ ശീലങ്ങൾ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ആരോഗ്യപ്രക്രിയകളെ ബാധിക്കാം. അതിനാൽ കർക്കടക കഞ്ഞി കഴിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ ഇത്തരം ശീലങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നത് കൂടുതൽ ഗുണകരമാണ്.

5. ലഘുഭക്ഷണം ശീലമാക്കുക

കർക്കടക കഞ്ഞി കഴിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ലളിതവും ദഹിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ളതുമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുക. പഴങ്ങൾ, വേവിച്ച പച്ചക്കറികൾ, ചെറുപയർ വിഭവങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ അനുയോജ്യമാണ്.

കർക്കടക കഞ്ഞി ഒരു ഔഷധഗുണമുള്ള ഭക്ഷണമാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ഗുണം പൂർണമായി ലഭിക്കണമെങ്കിൽ ശരിയായ സമയത്തും ശരിയായ രീതിയിലും കഴിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. അതോടൊപ്പം അനുയോജ്യമായ പഥ്യങ്ങളും പാലിക്കുമ്പോൾ മഴക്കാലത്ത് ദഹനശേഷിയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കാനും ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലി നിലനിർത്താനും ഇത് സഹായിക്കും.

കർക്കടക കഞ്ഞി: ആവശ്യമായ ചേരുവകളും അളവും

ഞവര അരി: 100 ഗ്രാം

നുറുക്കരി: 10 ഗ്രാം

ആശാളി: 10 ഗ്രാം

ഉലുവ: 10 ഗ്രാം

ജീരകം: 10 ഗ്രാം

ദശമൂലം ചൂർണ്ണം: 5 ഗ്രാം

പഞ്ചകോലം ചൂർണ്ണം: 10 ഗ്രാം (തിപ്പലി, കാട്ടുതിപ്പലി, കാട്ടുമുളക്/ചവ്യം, കൊടുവേലി, ചുക്ക് എന്നിവ സമ അളവിൽ പൊടിച്ചത്)

ദശപുഷ്പം ചൂർണ്ണം (അല്ലെങ്കിൽ പച്ചിലനീര്): 10 ഗ്രാം

പശുവിൻ നെയ്യ്: 1-2 ടീസ്പൂൺ

തേങ്ങാപ്പാലും ശർക്കരയും: പാകത്തിന്

വെള്ളം: ആവശ്യത്തിന്

തയ്യാറാക്കുന്ന വിധം (Step-by-Step)

ഇത് ഉണ്ടാക്കുന്നത് വളരെ എളുപ്പമാണ്. താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ സിംപിളായി ചെയ്തെടുക്കാം:

മരുന്ന് വെള്ളം തിളപ്പിക്കാം: ആദ്യം ഒരു പാത്രത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് വെള്ളം വെച്ച് അതിലേക്ക് ദശമൂലം ചൂർണ്ണം ഇട്ട് നന്നായി തിളപ്പിച്ചെടുക്കുക.

അരി ചേർക്കാം: വെള്ളം നല്ലപോലെ തിളച്ചു വരുമ്പോൾ, കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ഞവര അരിയും നുറുക്കരിയും ഇതിലേക്ക് ഇടുക.

പഞ്ചകോലവും മറ്റ് ചേരുവകളും: അരിയോടൊപ്പം തന്നെ ജീരകം, ഉലുവ, ആശാളി എന്നിവയും, ഒപ്പം നമ്മുടെ ദഹനശക്തി കൂട്ടാനും വയറിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ മാറ്റാനും നമ്മൾ എടുത്തു വെച്ചിരിക്കുന്ന പഞ്ചകോലം ചൂർണ്ണവും ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കുക. ചെറുതീയിൽ വെച്ച് ഇതെല്ലാം നന്നായി വേവിച്ചെടുക്കണം.

പച്ചിലക്കൂട്ട് ചേർക്കാം: അരിയും മരുന്നുകളും നന്നായി വെന്തു കുറുകി വരുമ്പോൾ, അതിലേക്ക് ദശപുഷ്പം ചൂർണ്ണമോ (അല്ലെങ്കിൽ ദശപുഷ്പത്തിന്റെ ഇലകൾ അരച്ചു പിഴിഞ്ഞെടുത്ത നീരോ) ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കുക.

ഫിനിഷിംഗ് ടച്ച്: കഞ്ഞി പാകമായിക്കഴിഞ്ഞാൽ മധുരത്തിന് ആവശ്യമായ ശർക്കരയും നല്ല കൊഴുപ്പുള്ള തേങ്ങാപ്പാലും ചേർക്കുക. തേങ്ങാപ്പാൽ ഒഴിച്ചതിന് ശേഷം ഒരുപാട് തിളച്ചു മറിയരുത്, ചെറുതായിട്ടൊന്ന് ചൂടായാൽ ഉടനെ തന്നെ അടുപ്പിൽ നിന്ന് വാങ്ങി വെക്കാം.

നെയ്യ് ചേർക്കാം: കഞ്ഞി അടുപ്പിൽ നിന്ന് ഇറക്കി വെച്ച ശേഷം ഇതിലേക്ക് ഒന്നോ രണ്ടോ ടീസ്പൂൺ പശുവിൻ നെയ്യ് കൂടി ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കുക. (കൂടുതൽ രുചി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ചെറിയ ഉള്ളി നെയ്യിൽ മൂപ്പിച്ച് ഇതിലേക്ക് ഒഴിക്കാവുന്നതുമാണ്).

നല്ല ആവി പറക്കുന്ന ചെറുചൂടോടെ തന്നെ ഈ കഞ്ഞി കുടിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. മഴക്കാലത്ത് ദിവസത്തിൽ ഒരു നേരം (പ്രത്യേകിച്ച് രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് പകരമായി) ഇത് കഴിക്കുന്നത് ശരീരത്തിന് പൂർണ്ണമായ ആരോഗ്യവും പ്രതിരോധശേഷിയും നൽകും.

കർക്കടക കഞ്ഞിക്കൊപ്പം ഒരു 'പത്തിലത്തോരൻ' ആയാലോ?

കർക്കടക കഞ്ഞി കുടിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ കൂടെ എണ്ണയിൽ വറുത്തതോ, കൊഴുപ്പ് കൂടിയതോ ആയ സൈഡ് ഡിഷുകൾ ഒഴിവാക്കണം എന്ന് നമ്മൾ പറഞ്ഞല്ലോ. അങ്ങനെയെങ്കിൽ കഞ്ഞിക്കൊപ്പം കൂട്ടാൻ പറ്റിയ ഏറ്റവും ബെസ്റ്റ് കോമ്പിനേഷൻ ഏതാണെന്ന് അറിയാമോ? അത് വേറെയൊന്നുമല്ല, നമ്മുടെ നാടൻ 'പത്തിലത്തോരൻ' ആണ്!

മഴക്കാലത്ത് നമ്മുടെ തൊടിയിലും പറമ്പിലുമൊക്കെ തനിയെ വളർന്നു വരുന്ന, ഔഷധഗുണമുള്ള പത്ത് ഇലകൾ ചേർത്താണ് ഈ തോരൻ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. മഴക്കാലത്ത് ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ വിറ്റാമിനുകളും തതുല്യമായ പോഷകങ്ങളും നൽകാൻ ഈ ഇലക്കറികൾക്ക് കഴിയും.

ഏതൊക്കെയാണ് ആ പത്ത് ഇലകൾ? അത് ശരീരത്തിന് എങ്ങനെ ഗുണം ചെയ്യും എന്ന് വിശദമായി അറിയാൻ ഞങ്ങളുടെ 👉 ഈ പോസ്റ്റ് കൂടി വായിക്കൂ:

ഇനി മരുന്നുകൾ തപ്പി നടക്കേണ്ട! വീട്ടിലിരുന്ന് തന്നെ വാങ്ങാം മികച്ച 'കർക്കടക കഞ്ഞി കിറ്റുകൾ'

കർക്കടക കഞ്ഞിയുടെ ഗുണങ്ങളും അത് ഉണ്ടാക്കേണ്ട രീതിയും ഒക്കെ വായിച്ചപ്പോൾ ഒന്നുണ്ടാക്കി നോക്കണം എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടല്ലേ? പക്ഷേ, നമ്മൾ മുകളിൽ പറഞ്ഞ ആ ഞവര അരിയും, ദശമൂലവും, പഞ്ചകോലവും ഒക്കെ എവിടെപ്പോയി തപ്പും എന്നോർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട !

ഇന്നത്തെ തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതത്തിൽ ഈ ഔഷധങ്ങളെല്ലാം ഓരോന്നായി അങ്ങാടിമരുന്നുകടകളിൽ പോയി കൃത്യമായ അളവിൽ ഒപ്പിച്ചെടുക്കുക എന്നത് കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം തന്നെയാണ്.

എന്നാൽ വിഷമിക്കേണ്ട! ഇതിനൊരു അടിപൊളി പരിഹാരമുണ്ട്. നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ള എല്ലാ ചേരുവകളും കൃത്യമായ അളവിൽ ചേർത്ത 'റെഡിമെയ്ഡ് കർക്കടക കഞ്ഞി കിറ്റുകൾ' (Oushadha Kanji Kits) ഇന്ന് വിപണിയിൽ എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാണ്.

👉 കർക്കടക കഞ്ഞി കിറ്റ് ഇവിടെ കാണാം.

ഷിലാജിത്/കന്മദം: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, പാർശ്വഫലങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Thu, 02 Jul 2026 05:18:42 +0000

അടുത്തകാലത്തായി ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചർച്ചകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കേൾക്കുന്ന പേരുകളിൽ ഒന്നാണ് Shilajit (ഷിലാജിത്). ആയുർവേദത്തിൽ കന്മദം അല്ലെങ്കിൽ ശിലാജതു എന്ന പേരിലും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു. ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ലഭിക്കാനും ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും ആരോഗ്യവും കരുത്തും മെച്ചപ്പെടുത്താനുമെല്ലാം Shilajit സഹായിക്കുമെന്നാണ് പലരും പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ ആളുകൾ താൽപര്യം കാണിക്കുന്നുമുണ്ട്.

എന്നാൽ, സോഷ്യൽ മീഡിയയിലോ പരസ്യങ്ങളിലോ കാണുന്ന എല്ലാ വിവരങ്ങളും അതേപടി വിശ്വസിക്കേണ്ടതില്ല. Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) എന്താണ്? ഇത് എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്? ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എല്ലാവർക്കും ഇത് ഉപയോഗിക്കാമോ? എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ ഉത്തരങ്ങൾ അറിയുന്നത് പ്രധാനമാണ്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) എന്നത് എന്താണെന്നും, അതിന്റെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിലവിലുള്ള പഠനങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നതെന്നും, ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്നും ലളിതമായ മലയാളത്തിൽ വിശദമായി പരിചയപ്പെടാം. Shilajit ഉപയോഗിക്കാൻ ആലോചിക്കുന്നവർക്കും ഇതിനെക്കുറിച്ച് ശരിയായ വിവരങ്ങൾ തേടുന്നവർക്കും ഈ ലേഖനം ഉപകാരപ്പെടും.

ആയുർവേദം പറയുന്ന ശിലാജിതിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ: ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ രഹസ്യങ്ങൾ ഇതാ!

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ 'ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ശിലാജിത് എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്നും, അത് ഏതൊക്കെ അസുഖങ്ങൾ മാറ്റുമെന്നും വളരെ കൃത്യമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകവും അതിന്റെ ലളിതമായ അർത്ഥവും നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.

നിദാഘേ ഘർമ്മസന്തപ്താ ധാതുസാരം ധരാധരാഃ ।

നിര്യാസവത്പ്രമുഞ്ചന്തി തച്ഛിലാജതു കീർത്തിതം ।

സൗവർണ്ണം രാജതം താമ്രമായസം തച്ചതുർവിധം ॥ 69 ॥

ശിലാജത്വദ്രിജതു ച ശൈലനിര്യാസ ഇത്യപി ।

ഗൈരേയമശ്മജം ചാപി ഗിരിജം ശൈലധാതുജം ॥ 70 ॥

ശിലാജം കടു തിക്തോഷ്ണം കടുപാകം രസായനം ।

ഛേദി യോഗവഹം ഹന്തി കഫമേദോശ്മശർക്കരാഃ ॥ 71 ॥

മൂത്രകൃച്ഛ്രം ക്ഷയം ശ്വാസം വാതാർശാംസി ച പാണ്ഡുതാം ।

അപസ്മാരം തഥോന്മാദം ശോഥകുഷ്ഠോദരകൃമീൻ ॥ 72 ॥

(ഭാവപ്രകാശനിഘണ്ടു, പൂർവ്വഖണ്ഡം, മിശ്രപ്രകരണം)

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ 'ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു'വിൽ ശിലാജിത് എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്നും, അത് ഏതൊക്കെ അസുഖങ്ങൾ മാറ്റുമെന്നും വളരെ കൃത്യമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകവും അതിന്റെ ലളിതമായ അർത്ഥവും നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അർഥം

1. ശിലാജിത് എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു? (വരികൾ: 69 - 70)

"നിദാഘേ ഘർമ്മസന്തപ്താ ധാതുസാരം ധരാധരാഃ..."

വേനൽക്കാലത്ത് കടുത്ത വെയിൽ അടിച്ച് പർവതങ്ങൾ നന്നായി ചൂടാകുമ്പോൾ, ആ പാറകളുടെ ഉള്ളിലുള്ള ലോഹങ്ങളുടെയും ധാതുക്കളുടെയും സത്ത് (Essence) പുറത്തേക്ക് വരും. ഒരു മരത്തിന്റെ പശ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നതുപോലെയാണ് ഇത് പാറയിടുക്കുകളിൽ നിന്ന് വരുന്നത്. ഇതിനെയാണ് നമ്മൾ 'ശിലാജതു' അഥവാ ശിലാജിത് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

പാറയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ലോഹങ്ങളുടെ വ്യത്യാസമനുസരിച്ച് ഇത് നാല് തരത്തിലുണ്ട്:

സൗവർണ്ണം (സ്വർണ്ണത്തിന്റെ അംശമുള്ളത്)

രാജതം (വെള്ളിയുടെ അംശമുള്ളത്)

താമ്രം (ചെമ്പിന്റെ അംശമുള്ളത്)

ആയസം (ഇരുമ്പിന്റെ അംശമുള്ളത്)

ശിലാജതു, അദ്രിജതു, ശൈലനിര്യാസം, ഗൈരേയം, അശ്മജം, ഗിരിജം, ശൈലധാതുജം—ഇതെല്ലാം ശിലാജിതിന് ആയുർവേദം നൽകിയിട്ടുള്ള പലതരം പേരുകളാണ്. ഇവയുടെയെല്ലാം അർത്ഥം 'മലയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചത്' എന്ന് തന്നെയാണ്.

2. ഇതിന്റെ സ്വാഭാവവും ഗുണങ്ങളും (വരി: 71)

"ശിലാജം കടു തിക്തോഷ്ണം കടുപാകം രസായനം..."

ഇതിന്റെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ നോക്കിയാൽ:

രസം (രുചി): ഇത് കഴിക്കുമ്പോൾ കടു (എരിവ്), തിക്തം (കൈപ്പ്) എന്നീ രുചികളാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കുക.

വീര്യം: ഇത് 'ഉഷ്ണവീര്യം' ഉള്ളതാണ്. അതായത് ശരീരത്തിന് നല്ല ചൂട് നൽകുന്ന ഒന്നാണ്.

വിപാകം (ദഹിച്ച ശേഷമുള്ള അവസ്ഥ): ദഹനത്തിന് ശേഷവും ഇത് 'കടു' (എരിവ്) സ്വഭാവം തന്നെ നിലനിർത്തും.

രസായനം: ശരീരത്തിന് എന്നും യൗവനവും എനർജിയും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമാണിത്.

കൂടാതെ ഇതൊരു 'ഛേദി' ആണ്. അതായത് ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അനാവശ്യമായ കൊഴുപ്പിനെയും കഫത്തെയും ഒക്കെ അലിയിച്ചു കളയാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം, ഇതൊരു 'യോഗവാഹി' ആണ്. ഇതിനർത്ഥം, നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഗുണം ശരീരത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ എത്തിക്കാനും അതിന്റെ പവർ ഇരട്ടിയാക്കാനും ശിലാജിതിന് കഴിയും.

3. ഇത് മാറ്റുന്ന രോഗങ്ങൾ (വരികൾ: 71 - 72)

"...ഹന്തി കഫമേദോശ്മശർക്കരാഃ മൂത്രകൃച്ഛ്രം ക്ഷയം ശ്വാസം..."

ശിലാജിത് പതിവായി കഴിച്ചാൽ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറുന്ന അസുഖങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ ലിസ്റ്റ് തന്നെയുണ്ട്:

കഫമേദസ്സ്: ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കഫക്കെട്ടും അനാവശ്യ കൊഴുപ്പും (വണ്ണവും) കുറയ്ക്കും.

അശ്മശർക്കര: മൂത്രത്തിലുണ്ടാകുന്ന കല്ല് (Urinary Stones), കല്ല് പൊടിഞ്ഞ് മണൽത്തരി പോലെ പോകുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവ മാറ്റും.

മൂത്രകൃച്ഛ്രം: മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയും തടസ്സവും ഇല്ലാതാക്കും.

ക്ഷയം: ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങുന്ന അവസ്ഥയും ക്ഷീണവും മാറ്റി ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകും.

ശ്വാസം: കടുത്ത ശ്വാസംമുട്ടലും വലിവും ശമിപ്പിക്കും.

വാതാർശസ്സ്: വാതം മൂലമുണ്ടാകുന്ന പൈൽസ് (Hemorrhoids) മൂലമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കുറയ്ക്കും.

പാണ്ഡു: ശരീരത്തിലെ വിളർച്ചയും രക്തക്കുറവും മാറ്റും.

അപസ്മാരവും ഉന്മാദവും: മാനസികമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, അമിത ദേഷ്യം എന്നിവ കുറച്ച് മനസ്സിന് ശാന്തത നൽകും.

ശോഥം: ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീരും വീക്കവും കുറയ്ക്കും.

കുഷ്ഠം: പലതരം ചർമ്മരോഗങ്ങളെ അകറ്റി നിർത്തും.

ഉദരകൃമി: വയറ്റിലെ അസുഖങ്ങളും വിരശല്യവും ഇല്ലാതാക്കും.

ചുരുക്കത്തിൽ, വെറുമൊരു എനർജി ബൂസ്റ്റർ മാത്രമല്ല ശിലാജിത്. തലച്ചോറിന്റെ ആരോഗ്യം മുതൽ യൂറിനറി ഇൻഫെക്ഷൻ വരെ മാറ്റാൻ ശേഷിയുള്ള, ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ ഉണർവ് നൽകുന്ന പ്രകൃതിയുടെ ഒരു ടോണിക് ആണിത് എന്നാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ ആയുർവേദം പറയുന്നത്.

ശിലാജിത്; ഈ 15-ലധികം രോഗങ്ങൾ മാറ്റുമെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥം!

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമാണ ഗ്രന്ഥമായ 'ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു'വിൽ ശിലാജിതിനെക്കുറിച്ച് വളരെ അത്ഭുതകരമായ ചില കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. ആ ശ്ലോകങ്ങൾ കൃത്യമായി വിശകലനം ചെയ്താൽ, ഇത് ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്കുള്ള മരുന്നാണെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ആ രഹസ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.

1. ശിലാജിതിന്റെ ജനനവും അതിന്റെ 4 തരങ്ങളും

"നിദാഘേ ഘർമ്മസന്തപ്താ ധാതുസാരം ധരാധരാഃ..."

വേനൽക്കാലത്ത് കടുത്ത വെയിൽ കൊണ്ട് പർവതങ്ങൾ (ധരാധരാഃ) ചൂടുപിടിക്കുമ്പോൾ, ആ പാറകളുടെ ഉള്ളിലുള്ള ധാതുക്കളുടെ സത്താണ് (ധാതുസാരം) ഉരുകി ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത്. ഒരു മരത്തിന്റെ പശ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നതുപോലെ (നിര്യാസവത്) വരുന്ന ഇതിനെയാണ് ശിലാജതു അഥവാ ശിലാജിത് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഏത് ലോഹത്തിന്റെ അംശമാണ് ആ പാറകളിൽ കൂടുതൽ ഉള്ളത് എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ശിലാജിത് 4 തരത്തിലുണ്ട് എന്ന് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു:

സൗവർണ്ണം (സ്വർണ്ണത്തിന്റെ അംശമുള്ളത്)

രാജതം (വെള്ളിയുടെ അംശമുള്ളത്)

താമ്രം (ചെമ്പിന്റെ അംശമുള്ളത്)

ആയസം (ഇരുമ്പിന്റെ അംശമുള്ളത്)

നമ്മൾ ഇതിനെ ശിലാജിത് എന്ന് മാത്രം വിളിക്കുമ്പോൾ, ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഇതിന് ഏഴോളം പേരുകൾ പറയുന്നുണ്ട്: ശിലാജതു, അദ്രിജതു, ശൈലനിര്യാസം, ഗൈരേയം, അശ്മജം, ഗിരിജം, ശൈലധാതുജം. ഈ പേരുകളുടെയെല്ലാം അർത്ഥം 'പാറയിൽ നിന്നോ മലയിൽ നിന്നോ ജനിച്ചത്' എന്ന് തന്നെയാണ്.

2. ശിലാജിതിന്റെ പ്രകൃതം (ഇത് ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു?)

"ശിലാജം കടു തിക്തോഷ്ണം കടുപാകം രസായനം..."

രോഗങ്ങൾ മാറ്റുന്നതിന് മുൻപ് ശിലാജിതിന്റെ സ്വഭാവം എന്താണെന്ന് ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്:

രുചിയും വീര്യവും: ഇത് കഴിക്കുമ്പോൾ കടു (എരിവ്), തിക്തം (കൈപ്പ്) എന്നീ രുചികളാണ് ഉണ്ടാവുക. ഇത് 'ഉഷ്ണവീര്യം' ഉള്ളതാണ്, അതായത് ശരീരത്തിന് നല്ല ചൂട് നൽകും. ദഹിച്ച ശേഷവും (കടുപാകം) ഇതിന്റെ ഗുണം എരിവ് സ്വഭാവമുള്ളതായിരിക്കും.

രസായനം: ശരീരത്തിന് എന്നും യൗവനവും ദീർഘായുസ്സും നൽകുന്ന ഒന്നാണിത്.

ഛേദി: ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അനാവശ്യമായ കൊഴുപ്പിനെയും കഫത്തെയും ഒക്കെ അലിയിച്ചു കളയാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.

യോഗവാഹി: ഇതൊരു വലിയ ഗുണമാണ്. മറ്റ് ആയുർവേദ മരുന്നുകളുടെ കൂടെ ശിലാജിത് ചേർത്ത് കഴിച്ചാൽ ആ മരുന്നുകളുടെ പവർ ഇരട്ടിയാക്കാൻ ശിലാജിതിന് കഴിയും.

3. ശിലാജിത് ഉപയോഗിച്ച് മാറ്റാൻ പറ്റുന്ന രോഗങ്ങൾ

ഇനിയാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗം. ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന വരികളിൽ ശിലാജിത് ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കും (ഹന്തി) എന്ന് കൃത്യമായി എണ്ണിപ്പറയുന്നുണ്ട്. ആ രോഗങ്ങൾ ഇവയൊക്കെയാണ്:

1. കഫരോഗങ്ങൾ (കഫ): നെഞ്ചിലും തൊണ്ടയിലും അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത കഫക്കെട്ട് മാറ്റാൻ ഇത് നല്ലതാണ്.

2. അമിതവണ്ണവും കൊഴുപ്പും (മേദസ്സ്): ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പ് (ശരീരഭാരം) കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

3. മൂത്രക്കല്ല് (അശ്മ): കിഡ്നിയിലോ മൂത്രാശയത്തിലോ ഉണ്ടാകുന്ന കല്ലുകൾ അലിയിച്ചു കളയാൻ ശിലാജിത് ഉപയോഗിക്കാം.

4. ശർക്കര രോഗം (ശർക്കരാഃ): മൂത്രത്തിലൂടെ കല്ല് പൊടിഞ്ഞ് ചെറിയ മണൽത്തരികൾ പോലെ പോകുന്ന അവസ്ഥ മാറ്റാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

5. മൂത്രതടസ്സം (മൂത്രകൃച്ഛ്രം): മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത വേദന, പുകച്ചിൽ, മൂത്രം തടഞ്ഞു തടഞ്ഞു പോകുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് ഉത്തമമാണ്.

6. വിട്ടുമാറാത്ത ക്ഷീണം/ക്ഷയം : ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങുന്ന അവസ്ഥ മാറ്റാനും, ടിബി (Tuberculosis) പോലുള്ള അസുഖങ്ങൾ കാരണം ശരീരം തളർന്നു പോകുന്നവർക്ക് കരുത്ത് നൽകാനും ഇത് ഉപയോഗിക്കാം.

7. ശ്വാസംമുട്ടൽ (ശ്വാസം): കടുത്ത ശ്വാസംമുട്ടൽ, ആസ്ത്മ, എന്നിവ ശമിപ്പിക്കും.

8. വാതാർശസ്സ് (വാതാർശാംസി): വാതദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന പൈൽസ് (Hemorrhoids), അതുകാരണം മലദ്വാരത്തിലുണ്ടാകുന്ന കടുത്ത വേദനയും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

9. വിളർച്ച (പാണ്ഡുതാം): ശരീരത്തിൽ രക്തം കുറയുന്ന അവസ്ഥ അഥവാ അനീമിയ മാറ്റി പുതിയ രക്തം ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

10. അപസ്മാരം (അപസ്മാരം): ഫിറ്റ്സ് അല്ലെങ്കിൽ അപസ്മാര രോഗം ഉള്ളവരിൽ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാൻ ഇത് ഉപയോഗിക്കാം.

11. മാനസിക അസ്വസ്ഥതകൾ (ഉന്മാദം): അമിതമായ ആകുലത, വിഷാദം, ഭ്രാന്തമായ ചിന്തകൾ എന്നിവ കുറച്ച് മനസ്സിന് കൃത്യമായ ഉണർവും ശാന്തതയും നൽകും.

12. ശരീരത്തിലെ വീക്കം (ശോഥം): കൈകാലുകളിലോ ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലോ ഉണ്ടാകുന്ന നീരും വീക്കവും കുറയ്ക്കാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്.

13. ചർമ്മരോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠം): പലതരം സ്കിൻ ഇൻഫെക്ഷനുകൾ, സോറിയാസിസ്, ചൊറിഞ്ഞുതടിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ ചർമ്മ പ്രശ്നങ്ങൾ മാറ്റാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

14. വയറിലെ രോഗങ്ങൾ (ഉദര): ഗ്യാസ് ട്രബിൾ, അസിഡിറ്റി, വയർ വീർത്തു വരിക തുടങ്ങിയ ദഹനസംബന്ധമായ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇത് നല്ലതാണ്.

15. വിരശല്യം (കൃമീൻ): കുടലിലുണ്ടാകുന്ന പലതരം വിരകളെയും ബാക്ടീരിയകളെയും നശിപ്പിക്കാൻ ശിലാജിതിന് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.

16. ആയുർവേദത്തിൽ ഷിലാജിത് പ്രമേഹം' ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന രസായന ദ്രവ്യമാണ്. ചില പ്രാഥമിക ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ നിയന്ത്രണത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പ്രമേഹത്തിനുള്ള മുഖ്യ ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കരുത്. ഡോക്ടറുടെയോ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ചുരുക്കത്തിൽ നമ്മൾ വെറുമൊരു ലൈംഗിക ആരോഗ്യത്തിനോ അല്ലെങ്കിൽ ജിമ്മിൽ പോകുമ്പോൾ കഴിക്കാനോ ഉള്ള ഒരു സപ്ലിമെന്റായിട്ടാണ് ഇന്ന് ശിലാജിതിനെ കാണുന്നത്. എന്നാൽ, തലച്ചോറിന്റെ ആരോഗ്യം മുതൽ കിഡ്നിയിലെ കല്ല് വരെ മാറ്റാൻ ശേഷിയുള്ള ഒരു 'സർവ്വരോഗ നിവാരിണി' തന്നെയാണ് ശിലാജിത് എന്നാണ് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു നമ്മളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.

(ശ്രദ്ധിക്കുക: ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്ന അത്രയും ഗുണം കിട്ടണമെങ്കിൽ ശിലാജിത് ഒറിജിനൽ ആയിരിക്കണം. വിപണിയിൽ വ്യാജൻമാർ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ലാബ് ടെസ്റ്റ് ചെയ്തത് മാത്രം വാങ്ങുക. എന്തെങ്കിലും വിട്ടുമാറാത്ത രോഗമുള്ളവർ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം കഴിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക).

Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) എവിടെയാണ് ലഭിക്കുന്നത്?

Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) സാധാരണ സസ്യങ്ങളെപ്പോലെ കൃഷിചെയ്ത് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നല്ല. പ്രകൃതിയുടെ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ, നൂറ്റാണ്ടുകളോളം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയയിലൂടെയാണ് ഇത് രൂപപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ലോകത്തിലെ ചില പ്രത്യേക പർവതപ്രദേശങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് ശിലാജിത് സ്വാഭാവികമായി ലഭിക്കുന്നത്.

ശിലാജിത് പ്രധാനമായും ഹിമാലയൻ പർവതനിരകളിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ കാശ്മീർ, ഭൂട്ടാൻ, ടിബറ്റ്, ഗിൽഗിറ്റ്-ബാൾട്ടിസ്ഥാൻ (ഇപ്പോൾ പാകിസ്താന്റെ ഭരണത്തിലുള്ള പ്രദേശം) എന്നിവിടങ്ങളിലെ ഉയർന്ന പാറകളിൽ നിന്ന് ഇത് ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ ജപ്പാനിലെ ചില പർവതപ്രദേശങ്ങളിലും ശിലാജിത്തിന് സമാനമായ ധാതുസമ്പുഷ്ടമായ പ്രകൃതിദത്ത പദാർത്ഥങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതായി ചില പഠനങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ശിലാജിത് എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്?

പർവതപ്രദേശങ്ങളിലെ ഔഷധസസ്യങ്ങളും മറ്റ് ജൈവവസ്തുക്കളും നൂറ്റാണ്ടുകളോളം പാറകൾക്കിടയിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുകയും, അവ ഭൂമിയുടെ മർദ്ദത്തിനും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾക്കും വിധേയമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ദീർഘകാല പ്രകൃതിദത്ത പ്രക്രിയയിലൂടെ ധാതുക്കളും ജൈവഘടകങ്ങളും ചേർന്ന ഒരു കട്ടിയുള്ള പശപോലുള്ള പദാർത്ഥമാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്. അതിനെയാണ് Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

വേനൽക്കാലത്ത് പാറകളുടെ താപനില ഉയരുമ്പോൾ ഈ പദാർത്ഥം പാറകളുടെ വിള്ളലുകളിലൂടെ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിവരും. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഈ പ്രതിഭാസത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഹിമാലയൻ ശിലാജിത്തിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം?

ഹിമാലയൻ മേഖലയിൽ നിരവധി ഔഷധസസ്യങ്ങളും ധാതുക്കളും സമൃദ്ധമായി കാണപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ആ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ശിലാജിത്തിന് കൂടുതൽ ഗുണമേന്മയുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്. ഇന്ന് വിപണിയിലും "Himalayan Shilajit" എന്ന പേരിലാണ് കൂടുതൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. ഒരു ഉൽപ്പന്നത്തിൽ "ഹിമാലയൻ ശിലാജിത്" എന്ന് എഴുതിയിട്ടുണ്ടെന്നത് മാത്രം അതിന്റെ ഗുണനിലവാരം ഉറപ്പാക്കുന്നില്ല. ശുദ്ധീകരണം (Purification), ഗുണനിലവാര പരിശോധന, ഭാരലോഹങ്ങളുടെ അളവ്, നിർമ്മാണ നിലവാരം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും ഒരുപോലെ പ്രധാനമാണ്.

ശേഖരിച്ചതിന് ശേഷം എന്ത് ചെയ്യുന്നു?

പാറകളിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ലഭിക്കുന്ന ശിലാജിത് ഉപയോഗിക്കാൻ അനുയോജ്യമല്ല. അതിൽ മണൽ, കല്ലിന്റെ ചെറിയ കണങ്ങൾ, മറ്റ് മാലിന്യങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ രീതികളിലൂടെയോ ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളിലൂടെയോ ഇത് ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷമാണ് ഔഷധമായോ ആരോഗ്യപോഷക ഉൽപ്പന്നമായോ വിപണിയിലെത്തിക്കുന്നത്.

ഷിലാജിത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം അതിന്റെ ഉറവിടത്തെയും ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് വിശ്വസനീയമായ നിർമ്മാതാക്കളിൽ നിന്ന് ഗുണനിലവാരം പരിശോധിച്ച ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. പ്രത്യേകിച്ച് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉള്ളവരും സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവരും ശിലാജിത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ശിലാജിത് വാങ്ങുമ്പോൾ പറ്റിക്കപ്പെടരുത്! വിപണിയിലെ വൻ തട്ടിപ്പുകളും ഒറിജിനൽ തിരിച്ചറിയാനുള്ള വഴികളും

ഇന്ന് സോഷ്യൽ മീഡിയ തുറന്നാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാണുന്ന പരസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ശിലാജിത്. ബോഡി ബിൽഡിംഗ് ചെയ്യുന്നവർ മുതൽ കടുത്ത ക്ഷീണം മാറ്റാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വരെ ഇന്ന് ശിലാജിത് വാങ്ങാൻ തിരക്ക് കൂട്ടുകയാണ്. ആവശ്യക്കാർ കൂടിയതോടെ വിപണിയിൽ വ്യാജ ശിലാജിത് വിറ്റ് കാശാക്കുന്ന വൻ തട്ടിപ്പ് സംഘങ്ങളും സജീവമായിട്ടുണ്ട്.

കാടുകളിൽ നിന്നോ പാറകളിൽ നിന്നോ പൊട്ടിച്ചെടുത്തത് എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിലർ വിൽക്കുന്നവയും, ഓൺലൈനിൽ വിലകുറച്ചു കിട്ടുന്നവയും ഒക്കെ എത്രത്തോളം സുരക്ഷിതമാണ്? ശിലാജിത് തട്ടിപ്പുകൾ എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നത് എന്നും, ഒറിജിനൽ എങ്ങനെ വീട്ടിൽ വെച്ച് തന്നെ തിരിച്ചറിയാം എന്നും നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.

ശിലാജിതിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്ന പ്രധാന തട്ടിപ്പുകൾ

ഇന്ന് ഓൺലൈനിൽ Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) വാങ്ങാൻ നോക്കിയാൽ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടും. പലരും "100% Natural", "Wild Shilajit", "ഫോറസ്റ്റ് Shilajit" എന്നൊക്കെ അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം അവകാശവാദങ്ങൾ എത്രത്തോളം ശരിയാണ്?

ആദ്യം ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം. ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാന ഗ്രന്ഥങ്ങളായ ചരകസംഹിത, സുശ്രുതസംഹിത, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു എന്നിവയിൽ ശിലാജിതിനെ ഹിമാലയൻ പ്രദേശങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയിൽ കാശ്മീർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഹിമാലയൻ മേഖലകൾ, നേപ്പാൾ, ഭൂട്ടാൻ, ടിബറ്റ് തുടങ്ങിയ ഉയർന്ന പർവതപ്രദേശങ്ങളാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ഉറവിടങ്ങളായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത്.

കേരളത്തിലെ പശ്ചിമഘട്ടത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ടെങ്കിലും, ശിലാജിത് സ്വാഭാവികമായി ലഭിക്കുന്നതായി തെളിയിക്കുന്ന വിശ്വസനീയമായ ഗവേഷണങ്ങളോ ഔദ്യോഗിക രേഖകളോ നിലവിൽ ലഭ്യമല്ല.

വിലകൂടിയ ഒന്നായതുകൊണ്ട് തന്നെ വളരെ കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ വ്യാജൻ ഉണ്ടാക്കിയാണ് പലരും ലാഭം കൊയ്യുന്നത്. അതിനായി അവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില കുറുക്കുവഴികൾ ഇതാ:

ശർക്കരപ്പാവും കരിപ്പൊടിയും: ഏറ്റവും കൂടുതൽ നടക്കുന്ന തട്ടിപ്പാണിത്. ശർക്കരപ്പാവ് നന്നായി കുറുക്കി അതിൽ കരിപ്പൊടിയോ കറുത്ത കളറോ ചേർത്ത് ശിലാജിത് റെസിൻ (പശ) രൂപത്തിലാക്കി വിൽക്കുന്നു. ഇത് കഴിച്ചാൽ ഗുണം കിട്ടല്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ശരീരത്തിന് കേടുമാണ്.

പ്ലാസ്റ്റിക്കും കെമിക്കലുകളും: ചില വ്യാജ ശിലാജിതുകളിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് ഉരുകിയ അംശങ്ങളും ടാർ പോലുള്ള കെമിക്കലുകളും കലർത്താറുണ്ട്.

ഒസോക്കറൈറ്റ് (Ozokerite): പെട്രോളിയം ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുക്കുന്ന ഒരുതരം മെഴുക് ആണിത്. കാഴ്ചയിൽ ഇത് കണ്ടാൽ ശിലാജിത് പോലെ തന്നെ ഇരിക്കും.

യൂറിയയും വളങ്ങളും: ശിലാജിതിന് ഒരു പ്രത്യേക മണമുണ്ട്. ഈ മണം കൃത്രിമമായി ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി കെമിക്കൽ വളങ്ങളും യൂറിയയും വരെ വ്യാജന്മാർ ഇതിൽ ചേർക്കാറുണ്ട്.

ഒറിജിനൽ ശിലാജിത് എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം? (വീട്ടിൽ ചെയ്യാവുന്ന 3 ടെസ്റ്റുകൾ)

നിങ്ങൾ വാങ്ങിയ ശിലാജിത് ഒറിജിനൽ ആണോ എന്ന് അറിയാൻ ലാബിൽ പോകേണ്ട കാര്യമില്ല. വീട്ടിൽ വെച്ച് തന്നെ ചെയ്യാവുന്ന ചില എളുപ്പവഴികൾ ഇതാ:

1. വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടുള്ള ടെസ്റ്റ് (Solubility Test)

ഒരു ഗ്ലാസ് ചെറുചൂടുവെള്ളമോ പാലോ എടുക്കുക. അതിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ തുള്ളി ശിലാജിത് ഇടുക. ഒറിജിനൽ ശിലാജിത് ആണെങ്കിൽ അത് വെള്ളത്തിൽ തനിയെ അലിഞ്ഞു ചേരും. വെള്ളത്തിന്റെ നിറം മൊത്തത്തിൽ ഒരു ഗോൾഡൻ ബ്രൗൺ അല്ലെങ്കിൽ കറുപ്പ് നിറമാകും. വെള്ളം കലക്കി നോക്കിയാൽ അടിയിൽ ഒട്ടും തരികളോ മണലോ ബാക്കി കാണില്ല. എന്നാൽ വ്യാജനാണെങ്കിൽ അത് വെള്ളത്തിൽ പൂർണ്ണമായി അലിയുകയുമില്ല, അടിയിൽ കൽക്കരിപ്പൊടിയോ മണ്ണോ അടിഞ്ഞു കൂടുകയും ചെയ്യും.

2. തീ ടെസ്റ്റ് (Flame Test)

ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം ശിലാജിത് എടുത്ത് നേരിട്ട് തീയിൽ കാണിക്കുക. ഒറിജിനൽ ശിലാജിത് ഒരിക്കലും കത്തില്ല. തീ തട്ടുമ്പോൾ അത് ഒരു കുമിള പോലെ വീർത്തു വരികയും വെണ്ണീർ (Ash) പോലെ ആകുകയും ചെയ്യും. ഇതിൽ നിന്നും പുക വരികയുമില്ല. എന്നാൽ വ്യാജനാണെങ്കിൽ അതിലുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക്കോ ശർക്കരയോ കാരണം അത് പെട്ടെന്ന് കത്തുകയും കരിപുക ഉയരുകയും ചെയ്യും.

3. മണവും രൂപവും (Smell & Texture Test)

ഒറിജിനൽ ശിലാജിതിന് വളരെ ശക്തമായ ഒരു മണമുണ്ടാകും (ഏകദേശം പശുവിന്റെ മൂത്രത്തിന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ പുകയേറ്റ മൺപാത്രത്തിന്റെയോ ഒക്കെ പോലെയുള്ള ഒരു പ്രകൃതിദത്ത മണം). ഇത് ഒരിക്കലും ചോക്ലേറ്റ് പോലെയോ നല്ല മധുരമുള്ള മണമായോ ഇരിക്കില്ല. അതുപോലെ, ഒറിജിനൽ ശിലാജിത് തണുപ്പത്ത് വെച്ചാൽ കല്ല് പോലെ കട്ടിയാകും, ചൂടാകുമ്പോൾ പശ പോലെ ഉരുകുകയും ചെയ്യും. പ്ലാസ്റ്റിക് ആണെങ്കിൽ ഈ മാറ്റം കാണിക്കില്ല.

വാങ്ങുമ്പോൾ നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

വിലക്കുറവിൽ വീഴരുത്: വളരെ കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് ശിലാജിത് കിട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് 99% വ്യാജനായിരിക്കും. കാരണം ഹിമാലയത്തിൽ നിന്ന് ഇത് ശേഖരിച്ച് ശുദ്ധീകരിച്ചെടുക്കാൻ നല്ല ചിലവുണ്ട്.

ലാബ് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നോക്കുക: നല്ല ബ്രാൻഡുകൾ അവരുടെ പ്രൊഡക്റ്റിനൊപ്പം 'Ayush Certified' അല്ലെങ്കിൽ ഹെവി മെറ്റൽ ടെസ്റ്റ് (ഈയം, ആർസെനിക് തുടങ്ങിയ വിഷാംശങ്ങൾ ഇല്ല എന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ്) ചെയ്ത റിപ്പോർട്ട് നൽകാറുണ്ട്. ഇത് നോക്കി മാത്രം വാങ്ങുക.

കേരളത്തിലെ വ്യാജന്മാരെ വിശ്വസിക്കരുത്: കേരളത്തിലെ കാടുകളിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് പറിച്ചെടുത്തത് എന്ന രീതിയിലുള്ള വ്യാജ പ്രചാരണങ്ങളിൽ വീഴരുത്.

നമ്മുടെ ആരോഗ്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ് നമ്മൾ സപ്ലിമെന്റുകൾ കഴിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് കുറഞ്ഞ വില നോക്കാതെ, വിശ്വസനീയമായ ആയുർവേദ ഫാർമസികളിൽ നിന്നോ കൃത്യമായ ലാബ് റിപ്പോർട്ടുകൾ ഉള്ള ബ്രാൻഡുകളിൽ നിന്നോ മാത്രം ശിലാജിത് വാങ്ങാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ശിലാജിത് ഏത് രോഗത്തിന് എങ്ങനെ കഴിക്കണം? അറിയേണ്ട കൃത്യമായ അളവുകളും കൂട്ടുകളും!

ശിലാജിത് ശരീരത്തിന് നല്ലതാണെന്ന് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം. എന്നാൽ ഇത് ഏത് അസുഖത്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്, ഇതിനൊപ്പം വേറെ എന്തൊക്കെ സാധനങ്ങൾ ചേർത്ത് കഴിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് പലർക്കും കൃത്യമായ ധാരണയില്ല. ആയുർവേദത്തിൽ ഓരോ രോഗത്തിനും പ്രത്യേക കൂട്ടുകളോടൊപ്പമാണ് ശിലാജിത് നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്.ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഇത് എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതെന്ന് വളരെ ലളിതമായി താഴെ വിവരിക്കാം.

1. അമിതവണ്ണവും വയറും കുറയ്ക്കാൻ (Obesity & Weight Loss)

ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പ് ഉരുക്കിക്കളയാൻ ശിലാജിത് ഒരു സൂപ്പർ മരുന്നാണ്. വണ്ണം കുറയ്ക്കാൻ വേണ്ടി ശിലാജിത് കഴിക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി ഇതിനൊപ്പം ഗോമൂത്രമോ, ചെറുചൂടുവെള്ളമോ, അല്ലെങ്കിൽ ത്രിഫലയോ ആണ് ചേർക്കേണ്ടത്.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: 500 മില്ലിഗ്രാം ശിലാജിതും 3 ഗ്രാം ത്രിഫല ചൂർണ്ണവും ഒന്നിച്ച് ചേർത്ത് ദിവസത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ നേരം കഴിക്കുന്നത് വണ്ണം കുറയ്ക്കാൻ കിടിലൻ ഫലം തരും.

2. മൂത്രാശയ രോഗങ്ങളും അണുബാധയും (Genito Urinary Tract Diseases)

മൂത്രത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അണുബാധ (UTI), മൂത്രമൊഴിക്കാൻ അനുഭവപ്പെടുന്ന കടുത്ത ബുദ്ധിമുട്ട് എന്നിവയുള്ളവർക്ക് ശിലാജിത് ഒരു നല്ല പരിഹാരമാണ്. ഈ പ്രശ്നം മാറാൻ ശിലാജിത് മാത്രം കഴിച്ചാൽ പോരാ, ഇതിനൊപ്പം പുനർന്നവ കഷായം (തഴുതാമ കഷായം), ഞെരിഞ്ഞിൽ (Gokshura/Tribulus) എന്നിവ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തണം. ഇത് മൂത്രതടസ്സം പെട്ടെന്ന് മാറ്റാൻ സഹായിക്കും.

3. ജിമ്മിൽ പോകുന്നവർക്കും ബോഡി ബിൽഡർമാർക്കും (Body Building)

ശാരീരിക ക്ഷമത കൂട്ടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ശിലാജിത് വലിയൊരു അനുഗ്രഹമാണ്. എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന റിസൾട്ട് അനുസരിച്ച് ഇതിന്റെ കൂട്ടിൽ മാറ്റം വരും:

മസിലിന്റെ വലിപ്പവും സ്റ്റാമിനയും കൂട്ടാൻ: നല്ല മസിൽ ബൾക്കും (Muscle Bulk) ദിവസം മുഴുവൻ നിൽക്കുന്ന സ്റ്റാമിനയും വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ശിലാജിത് അമുക്കുരത്തിന്റെ (Ashwagandha) കൂടെ കഴിക്കണം.

മസിലിന് നല്ല ഷേപ്പും കട്ടിങ്ങും കിട്ടാൻ: നല്ല മസിൽ കട്ടിങ്ങും ഷേപ്പുമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെങ്കിൽ ഇത് ഞെരിഞ്ഞിലിന്റെ (Tribulus) കൂടെ കഴിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

4. പുരുഷന്മാരിലെ ലൈംഗിക പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് (Sexual Disorders)

വിവാഹജീവിതത്തിലെ പലതരത്തിലുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾക്കും ശിലാജിത് ഒരു ഉത്തമ ഔഷധമാണ്. പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്കാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

ശീഘ്രസ്ഖലനം (Premature Ejaculation)

ലിംഗോദ്ധാരണക്കുറവ് (Erectile Dysfunction)

ലൈംഗികാവയവങ്ങളുടെ കടുപ്പക്കുറവ് (Decreased Hardness)

ലൈംഗിക താല്പര്യക്കുറവ് (Decreased Mood)

ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ മാറാൻ ശിലാജിതിനൊപ്പം അമുക്കുരം (Ashwagandha), നായ്ക്കുരണ പരിപ്പ് (Kapikacchu), ഞെരിഞ്ഞിൽ (Gokshura), ശതാവരി (Shatavari) തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ ചേർത്താണ് കഴിക്കേണ്ടത്.

5. ബീജക്കുറവും വന്ധ്യതയും (Low Sperm Count)

ബീജങ്ങൾക്ക് സംഭവിക്കുന്ന കേടുപാടുകൾ തീർക്കാനും, ബീജങ്ങളുടെ എണ്ണം സ്വാഭാവികമായി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും (Oligospermia പരിഹരിക്കാൻ) ശിലാജിത് സഹായിക്കും. ഇതിനായി ശിലാജിതിനൊപ്പം പുത്രജീവിക, നായ്ക്കുരണ തുടങ്ങിയ പ്രത്യേക ഔഷധങ്ങൾ ചേർത്താണ് സാധാരണയായി കഴിക്കാറുള്ളത്.

6. ശിലാജിത് രസായനം (Shilajit Rasayanam): ആയുർവേദം പറയുന്ന പ്രത്യേക പ്രയോഗം

ആയുർവേദത്തിൽ രസായന ചികിത്സ എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാനും വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ വേഗം കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ കരുത്തും ഉന്മേഷവും നൽകാനും ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഒരു പ്രത്യേക ചികിത്സാരീതിയാണ്. ഈ രസായന ചികിത്സയിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുള്ള ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം).

എങ്ങനെയാണ് ശിലാജിത് രസായനം തയ്യാറാക്കുന്നത്?

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം, രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥ (വാതം, പിത്തം, കഫം) പരിഗണിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രത്യേക കഷായത്തിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച ശിലാജിത് മുക്കിവയ്ക്കുന്നു. കഷായം പൂർണമായി ആഗിരണം ചെയ്ത ശേഷം വീണ്ടും പുതിയ കഷായത്തിൽ മുക്കുന്നു.

ഈ പ്രക്രിയ ഏഴ് ദിവസം തുടർച്ചയായി ആവർത്തിക്കുന്നതാണ് ശിലാജിത് രസായനത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. തുടർന്ന് ഇങ്ങനെ സംസ്കരിച്ച ശിലാജിത്തിൽ ലോഹഭസ്മം (ഇരുമ്പ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയ ആയുർവേദ ഔഷധം) ചേർത്ത് പാലിനോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കണമെന്നാണ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്.

ഈ ചികിത്സയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദം പറയുന്നത്

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം, ശരിയായ രീതിയിൽ തയ്യാറാക്കി ഉപയോഗിക്കുന്ന ശിലാജിത് രസായനം നിരവധി ഗുണങ്ങൾ നൽകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

ദീർഘായുസ്സിനും ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതത്തിനും സഹായകമാകുന്നു.

വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ വൈകിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷിയും കരുത്തും വർധിപ്പിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന് സ്ഥിരതയും ബലവും നൽകുന്നു.

മേധ (ബുദ്ധിശക്തി) വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

സ്മൃതി (ഓർമ്മശക്തി) മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

ആരോഗ്യവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിന് പിന്തുണ നൽകുന്ന ഒരു റസായന ഔഷധമായാണ് ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ചികിത്സാകാലത്ത് പാലിക്കേണ്ട ഭക്ഷണക്രമം

ശിലാജിത് രസായന ചികിത്സയ്ക്കിടെ പാൽ പ്രധാന ആഹാരമായി സ്വീകരിക്കണമെന്നാണ് ചില ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിർദേശിക്കുന്നത്. ചികിത്സയുടെ ഫലം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്നാണ് പരമ്പരാഗത വിശ്വാസം.

ചികിത്സയുടെ ദൈർഘ്യം

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചികിത്സാകാലത്തെക്കുറിച്ചും പരാമർശമുണ്ട്.

7 ആഴ്ച തുടർന്നാൽ ഏറ്റവും മികച്ച ഫലം ലഭിക്കുമെന്ന് പറയുന്നു.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം

മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത രസായന ചികിത്സയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രന്ഥവിവരണങ്ങളാണ്. ഇത് വീട്ടിൽ സ്വയം പരീക്ഷിക്കാവുന്ന ചികിത്സാരീതിയല്ല. പ്രത്യേക ഔഷധങ്ങൾ, ഭസ്മങ്ങൾ, കഷായങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ചികിത്സയായതിനാൽ, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രമേ ഇത് ചെയ്യാവൂ.

6. മറ്റ് പ്രധാന രോഗങ്ങൾ

ഇതൊക്കെ കൂടാതെ താഴെ പറയുന്ന അസുഖങ്ങൾക്കുള്ള ചികിത്സയ്ക്കും ആയുർവേദത്തിൽ ശിലാജിത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്:

പ്രമേഹം (Diabetes): രക്തത്തിലെ ഷുഗർ ലെവൽ നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്താൻ.

പിത്താശയക്കല്ല് (Gallstones): പിത്താശയത്തിലെ കല്ലുകൾ വരാതിരിക്കാനും മാറ്റാനും.

മഞ്ഞപ്പിത്തം (Jaundice): ലിവറിന്റെ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ.

ചെറിയൊരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ: നിങ്ങളുടെ ശരീരപ്രകൃതിയും അസുഖത്തിന്റെ തീവ്രതയും അനുസരിച്ച് ഇതിന്റെ അളവുകളിൽ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വന്നേക്കാം. അതുകൊണ്ട് ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കൃത്യമായ അളവിൽ കഴിക്കാൻ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കുക.

Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) ദിവസം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?

Shilajit ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ സംശയമാണ് "ഒരു ദിവസം എത്ര അളവിൽ കഴിക്കണം?" എന്നത്. എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവ് പറയാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, ശുദ്ധീകരിച്ച (Purified) Shilajit-ന് പൊതുവെ ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ് 250 മുതൽ 500 മില്ലിഗ്രാം വരെയാണ്.

റെസിൻ (Resin) ആണെങ്കിൽ

ഇന്ന് വിപണിയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ലഭിക്കുന്നത് റെസിൻ രൂപത്തിലുള്ള Shilajit ആണ്. സാധാരണയായി ഒരു ചെറിയ പട്ടാണിപ്പയറിന്റെ വലിപ്പത്തിന് ഏകദേശം തുല്യമായ (250–500 mg) അളവാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ആദ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നവർ കുറഞ്ഞ അളവിൽ തുടങ്ങി ശരീരം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നുവെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ക്യാപ്സ്യൂൾ അല്ലെങ്കിൽ ടാബ്‌ലെറ്റ് ആണെങ്കിൽ

ക്യാപ്സ്യൂളുകളിലും ടാബ്‌ലെറ്റുകളിലും നിർമ്മാതാക്കൾ തന്നെ ഓരോ ഗുളികയിലുമുള്ള അളവ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാകും. പല ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും ഇത് 250 mg അല്ലെങ്കിൽ 500 mg ആയിരിക്കും. അതിനാൽ ലേബലിലെ നിർദേശമോ ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ നിർദേശമോ പാലിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

എപ്പോൾ കഴിക്കാം?

പലരും രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ Shilajit ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കുമ്പോൾ വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെടുന്നവർ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷമോ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമോ ഉപയോഗിക്കാം. ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ രാത്രിയിലും ഇത് നൽകാറുണ്ട്.

എന്തിനൊപ്പം കഴിക്കാം?

ആയുർവേദത്തിൽ Shilajit പലപ്പോഴും ഇളംചൂടുള്ള പാലിനെ അനുപാനമാക്കി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇളംചൂടുവെള്ളമോ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പമോ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഏത് രീതിയാണ് അനുയോജ്യമെന്ന് രോഗാവസ്ഥയെ ആശ്രയിച്ചാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ഒരു കാര്യം ഓർക്കുക

Shilajit കൂടുതൽ അളവിൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം ലഭിക്കുമെന്ന ധാരണ ശരിയല്ല. ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ശക്തിയുള്ള ഒരു രസായന ദ്രവ്യമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അതിനാൽ നിർദേശിച്ച അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുകയും, ദീർഘകാലം കഴിക്കാൻ ആലോചിക്കുന്നവർ വിദഗ്ധ വൈദ്യന്റെ ഉപദേശം തേടുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് നല്ലത്.

Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) പ്രധാന ചേരുവയായുള്ള ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

Shilajit ഒരു ആരോഗ്യപോഷക വസ്തു മാത്രമല്ല, നിരവധി ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളുടെ പ്രധാന ചേരുവ കൂടിയാണ്. ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാനും മൂത്രാശയ രോഗങ്ങൾ, പ്രമേഹം, ദൗർബല്യം, വാതരോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിവിധ അവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി Shilajit ഉൾപ്പെടുത്തിയ നിരവധി യോഗങ്ങൾ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രധാനപ്പെട്ട ചില ഔഷധങ്ങൾ പരിചയപ്പെടാം.

1. ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി (Chandraprabha Vati)

Shilajit പ്രധാന ഘടകമായുള്ള ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചന്ദ്രപ്രഭാ വടി. മൂത്രനാളി സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ, മൂത്രമൊഴിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്, പ്രമേഹം, ദൗർബല്യം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദ വൈദ്യർ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക്കൽ യോഗമാണിത്.

2. ശിലാജിത്വാദി വടി (Shilajitwadi Vati)

പേരിൽ തന്നെ Shilajit ഉള്ളതുപോലെ, ഈ ഔഷധത്തിൽ ശിലാജിത് പ്രധാന ഘടകമാണ്. മൂത്രാശയ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ, പ്രമേഹം, ശരീരദൗർബല്യം എന്നിവയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

3. ശിലാജിത് രസായനം (Shilajit Rasayanam)

വിവിധ ഔഷധകഷായങ്ങളിലൂടെ സംസ്കരിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രത്യേക രസായന ചികിത്സയാണ് ഇത്. ശരീരബലം, ഉന്മേഷം, ദീർഘായുസ്സ് എന്നിവ ലക്ഷ്യമാക്കി ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ചികിത്സാരീതികളിൽ ഒന്നാണിത്.

4. യോഗരാജ ഗുഗ്ഗുലു (Yogaraja Guggulu)

എല്ലാ നിർമ്മാതാക്കളുടെയും ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ Shilajit ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. എന്നാൽ ചില പാരമ്പര്യ യോഗങ്ങളിൽ Shilajit ചേർത്ത പതിപ്പുകൾ കാണാം. വാതരോഗങ്ങൾ, സന്ധിവേദന, ശരീരവേദന എന്നിവയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ഗുഗ്ഗുലു യോഗമാണിത്.

5. ഡാബർ ശിലാജിത് ഗോൾഡ് (Dabur Shilajit Gold) - റെഡിമെയ്ഡ് ഓപ്ഷൻ

ഇനി നമ്മൾ സാധാരണ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിലും ഓൺലൈനിലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാണുന്ന ഒന്നിലേക്ക് വരാം—അതാണ് ഡാബർ ശിലാജിത് ഗോൾഡ്. അളവ് നോക്കി വെള്ളത്തിൽ കലക്കി കുടിക്കാൻ മടിയുള്ളവർക്ക് വിശ്വസിച്ച് കഴിക്കാൻ പറ്റിയ 100% ആയുർവേദ ക്യാപ്സ്യൂൾ ആണിത്.

വെറുമൊരു ശിലാജിത് മാത്രമല്ല ഇതിലുള്ളത്. ഇതിന്റെ പേരിൽ 'Gold' ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഇതിൽ യഥാർത്ഥ സ്വർണ്ണ ഭസ്മവും (Swarna Bhasma) അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതോടൊപ്പം കുങ്കുമപ്പൂവ് (Kesar), അമുക്കുരം (Ashwagandha), വെളുത്ത മുസലി, നായ്ക്കുരണ പരിപ്പ് എന്നിവയും ഇതിലുണ്ട്.

പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ: കഠിനമായ ജോലി അല്ലെങ്കിൽ വർക്കൗട്ട് കഴിഞ്ഞുള്ള ശാരീരിക തളർച്ച മാറ്റുന്നു (Strength), ദിവസം മുഴുവൻ ആവശ്യമായ ഉന്മേഷം നൽകുന്നു (Stamina), പുരുഷന്മാരിലെ ലൈംഗിക താല്പര്യക്കുറവ്, ഉദ്ധാരണക്കുറവ്, ശീഘ്രസ്ഖലനം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നു (Power).

കഴിക്കേണ്ട രീതി: ദിവസം ഒരു ക്യാപ്സ്യൂൾ വീതം രാത്രി അത്താഴത്തിന് ശേഷം ചെറുചൂടുള്ള പാലിന്റെ കൂടെ കഴിക്കാം.

യഥാർത്ഥ Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങാം?

Shilajit വാങ്ങാൻ ഇന്ന് ഒട്ടനവധി ഓപ്ഷനുകളുണ്ട്. ഓൺലൈൻ മാർക്കറ്റ്പ്ലേസുകൾ, ആയുർവേദ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകൾ, ഹെൽത്ത് സപ്ലിമെന്റ് സ്റ്റോറുകൾ, വിവിധ ബ്രാൻഡുകളുടെ ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലെല്ലാം ഇത് ലഭ്യമാണ്. എന്നാൽ എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങുന്നു എന്നതിനെക്കാൾ, എന്താണ് വാങ്ങുന്നത് എന്നതാണ് കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത്.

Shilajit-ന്റെ ജനപ്രീതി വർധിച്ചതോടെ വ്യാജ ഉൽപ്പന്നങ്ങളും വിപണിയിൽ വർധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് വാങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ചില കാര്യങ്ങൾ നിർബന്ധമായും പരിശോധിക്കണം.

1. വിശ്വസനീയമായ ബ്രാൻഡ് തിരഞ്ഞെടുക്കുക

വർഷങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതും ഗുണനിലവാര നിയന്ത്രണത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതുമായ കമ്പനികളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുക. നിർമ്മാതാവിന്റെ വിവരങ്ങൾ വ്യക്തമായി നൽകിയിട്ടുണ്ടോ എന്നും നോക്കണം.

2. ശുദ്ധീകരിച്ച (Purified) Shilajit ആണോ?

പാറകളിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ലഭിക്കുന്ന അസംസ്കൃത Shilajit ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. Purified Shilajit അല്ലെങ്കിൽ ആയുർവേദ ശോധന പ്രക്രിയ പൂർത്തിയാക്കിയ ഉൽപ്പന്നമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക.

3. പരിശോധനാ റിപ്പോർട്ട് ലഭ്യമാണോ?

നല്ല കമ്പനികൾ അവരുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് ലബോറട്ടറി പരിശോധന നടത്തിയ വിവരങ്ങൾ നൽകാറുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ഭാരലോഹങ്ങൾ (Heavy Metals), സൂക്ഷ്മാണുക്കൾ (Microbial Contamination) എന്നിവയുടെ പരിശോധന നടത്തിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

4. ഉറവിടം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ടോ?

Shilajit ഏത് പ്രദേശത്തുനിന്നാണ് ശേഖരിച്ചതെന്ന് കമ്പനി വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുക. ഉറവിടത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു വിവരവുമില്ലാത്ത ഉൽപ്പന്നങ്ങളെക്കാൾ, വ്യക്തമായ വിവരങ്ങൾ നൽകുന്ന ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

5. അമിതമായ അവകാശവാദങ്ങളിൽ വീഴരുത്

"ഏഴ് ദിവസം കൊണ്ട് അത്ഭുതഫലം", "എല്ലാ രോഗത്തിനും ഒറ്റമരുന്ന്", "100% ഗ്യാരണ്ടി" തുടങ്ങിയ പരസ്യവാചകങ്ങൾ കണ്ടാൽ ജാഗ്രത പാലിക്കുക. യഥാർത്ഥ ഗുണമേന്മയുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് ഇത്തരം അതിശയോക്തി പരസ്യങ്ങളുടെ ആവശ്യമില്ല.

എവിടെ നിന്ന് വാങ്ങുന്നത് സുരക്ഷിതമാണ്?

വിശ്വസനീയമായ ആയുർവേദ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകൾ, ബ്രാൻഡിന്റെ ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റ്, അല്ലെങ്കിൽ നല്ല പേരുള്ള ഓൺലൈൻ ഫാർമസി പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് വാങ്ങുന്നത് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതം. അജ്ഞാത സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലൂടെയോ തെളിവുകളില്ലാത്ത വിൽപ്പനക്കാരിൽ നിന്നോ വാങ്ങുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.

Shilajit വാങ്ങുമ്പോൾ വില മാത്രം നോക്കി തീരുമാനിക്കരുത്. ഗുണനിലവാരം, ശുദ്ധീകരണം, പരിശോധനാ റിപ്പോർട്ടുകൾ, നിർമ്മാതാവിന്റെ വിശ്വാസ്യത എന്നിവയാണ് കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത്. ആരോഗ്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ് Shilajit വാങ്ങുന്നത് എന്നതിനാൽ, വിശ്വാസ്യത ഉറപ്പാക്കിയ ഉൽപ്പന്നം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ല തീരുമാനം.

ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?

ആയുർവേദത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധമാണ് Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം). കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ശാസ്ത്രലോകവും കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ട്. ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളും മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ ഗവേഷണങ്ങളും ചില മനുഷ്യരിൽ നടത്തിയ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങളും Shilajit-ന്റെ ചില ആരോഗ്യഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന വിവരങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അന്തിമമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഇപ്പോൾ പറയാൻ കഴിയില്ല.

1. കോശങ്ങളുടെ ഊർജ്ജോൽപാദനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം

നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശത്തിനുള്ളിലും ഊർജ്ജം ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗമാണ് മൈറ്റോകോൺഡ്രിയ (Mitochondria). ചില ഗവേഷണങ്ങൾ പ്രകാരം Shilajit-ലെ ഘടകങ്ങൾ മൈറ്റോകോൺഡ്രിയയുടെ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം. അതുവഴി കോശങ്ങളുടെ ഊർജ്ജോൽപാദന പ്രക്രിയ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

2. പുരുഷാരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ

Shilajit-നെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠനം നടന്ന മേഖലകളിലൊന്നാണ് പുരുഷാരോഗ്യം. ചില ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച Shilajit ഉപയോഗിച്ച ചില പുരുഷന്മാരിൽ ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ അളവിലും ബീജങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിലും ചലനശേഷിയിലും മെച്ചപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ കൂടുതൽ വലിയ പഠനങ്ങളിലൂടെ സ്ഥിരീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

3. തലച്ചോറിന്റെ ആരോഗ്യവും ഓർമ്മശക്തിയും

Shilajit-ൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഫുൾവിക് ആസിഡ് (Fulvic Acid) എന്ന ഘടകത്തെക്കുറിച്ച് ഗവേഷകർ പ്രത്യേക താൽപര്യത്തോടെ പഠനം നടത്തുന്നുണ്ട്. ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ ഇത് തലച്ചോറിലെ ചില പ്രോട്ടീനുകളുടെ അസാധാരണമായ അടിഞ്ഞുകൂടൽ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അൽഷിമേഴ്സ് പോലുള്ള രോഗങ്ങളെ തടയാനോ ചികിത്സിക്കാനോ Shilajit ഫലപ്രദമാണെന്ന് മനുഷ്യരിൽ ഇതുവരെ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

4. ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ഗുണങ്ങൾ

Shilajit-ന് ആന്റിഓക്സിഡന്റ് സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് നിരവധി പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശരീരകോശങ്ങളെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സ്ട്രെസിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ ഇത് സഹായിച്ചേക്കാം. വാർദ്ധക്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില കോശനാശ പ്രക്രിയകളെ മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നതിൽ ഇതിന് പങ്കുണ്ടോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഗവേഷണം തുടരുകയാണ്.

5. രക്തത്തിലെ അയണും ഹൃദയാരോഗ്യവും

Shilajit-ൽ ചില ധാതുക്കൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അയൺ കുറവ് മൂലമുള്ള രക്തക്കുറവിനുള്ള (Iron Deficiency Anemia) ചികിത്സയായി Shilajit ശുപാർശ ചെയ്യുന്ന ശക്തമായ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകൾ നിലവിൽ ഇല്ല. അതുപോലെ തന്നെ, ഹൃദയാരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രാഥമിക പഠനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഹൃദ്രോഗ ചികിത്സയിൽ Shilajit ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് പറയാൻ ഇപ്പോൾ മതിയായ തെളിവുകളില്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ Shilajit-നെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ ചില മേഖലകളിൽ പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ഫലങ്ങൾ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ഊർജ്ജോൽപാദനം, പുരുഷാരോഗ്യം, ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം, തലച്ചോറിന്റെ ആരോഗ്യം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഇവയിൽ പലതും ഇപ്പോഴും പ്രാഥമിക ഘട്ടത്തിലാണ്.

Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം)യിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

പുറമേ കാണുമ്പോൾ Shilajit ഒരു കറുത്ത പശപോലെയോ ടാർ പോലെയോ തോന്നാം. എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയ പരിശോധനകളിൽ ഇത് നിരവധി ജൈവസംയുക്തങ്ങളും ധാതുക്കളും അടങ്ങിയ ഒരു സങ്കീർണമായ പ്രകൃതിദത്ത പദാർത്ഥമാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. പർവതപ്രദേശങ്ങളിലെ സസ്യാവശിഷ്ടങ്ങളും ധാതുക്കളും ദീർഘകാലം പ്രകൃതിദത്തമായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടാണ് ഇത് ഉണ്ടാകുന്നത്.

ശിലാജിത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുമ്പോൾ ഗവേഷകർ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ ഇവയാണ്.

1. ഫുൾവിക് ആസിഡ് (Fulvic Acid)

Shilajit-ലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ജൈവഘടകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഫുൾവിക് ആസിഡ്. ആന്റിഓക്സിഡന്റ് സ്വഭാവമുള്ള ഈ സംയുക്തം ശരീരത്തിലെ ചില പോഷകങ്ങളുടെയും ധാതുക്കളുടെയും ലഭ്യത മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ചേക്കാമെന്നാണ് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. Shilajit-ന്റെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠിക്കപ്പെട്ട ഘടകവും ഇതാണ്.

2. ഹ്യൂമിക് ആസിഡ് (Humic Acid)

Shilajit-ൽ കാണപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകമാണ് ഹ്യൂമിക് ആസിഡ്. പ്രകൃതിദത്ത ജൈവവസ്തുക്കളുടെ വിഘടനത്തിലൂടെ രൂപപ്പെടുന്ന ഈ സംയുക്തത്തിന്റെ ആന്റിഓക്സിഡന്റ്, ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോഴും ഗവേഷണം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

3. ഡിബെൻസോ-ആൽഫാ-പൈറോണുകൾ (Dibenzo-α-pyrones)

Shilajit-ൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ള പ്രധാന ജൈവസംയുക്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഡിബെൻസോ-ആൽഫാ-പൈറോണുകൾ. കോശങ്ങളുടെ ഊർജ്ജോൽപാദനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്ക് പങ്കുണ്ടാകാമെന്ന് ചില പ്രാഥമിക പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ കൃത്യമായ പ്രവർത്തനരീതി സംബന്ധിച്ച ഗവേഷണം ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്.

4. ധാതുക്കളും അംശമൂലകങ്ങളും (Minerals & Trace Elements)

Shilajit-ൽ വിവിധ ധാതുക്കളും അംശമൂലകങ്ങളും ചെറിയ അളവിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പ്രധാനമായും കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളവ:

ഇരുമ്പ് (Iron)

മഗ്നീഷ്യം (Magnesium)

സിങ്ക് (Zinc)

കാൽസ്യം (Calcium)

പൊട്ടാസ്യം (Potassium)

ചെമ്പ് (Copper)

മാംഗനീസ് (Manganese)

സെലീനിയം (Selenium)

ഈ ധാതുക്കളുടെ അളവ് എല്ലാ Shilajit ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലും ഒരുപോലെയായിരിക്കില്ല. ശേഖരിച്ച പ്രദേശം, ശുദ്ധീകരണരീതി, നിർമ്മാണപ്രക്രിയ എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ച് അവ മാറാം.

5. മറ്റ് ജൈവസംയുക്തങ്ങൾ

ഇവയ്‌ക്ക് പുറമെ Shilajit-ൽ ചെറിയ അളവിൽ വിവിധ അമിനോ ആസിഡുകൾ (Amino Acids), ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ (Phenolic Compounds), ലിപിഡുകൾ (Lipids), മറ്റ് ജൈവഘടകങ്ങൾ എന്നിവയും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയുടെ ആരോഗ്യപരമായ പ്രാധാന്യം സംബന്ധിച്ച് ഇപ്പോഴും പഠനങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുകയാണ്.

Shilajit-ന്റെ പ്രത്യേകത ഒരു ഘടകത്തിൽ മാത്രമല്ല, അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വിവിധ ജൈവസംയുക്തങ്ങളുടെയും ധാതുക്കളുടെയും സംയോജനത്തിലാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ഒരു പ്രധാന രസായന ദ്രവ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിച്ച ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരത്തെയും ഉപയോഗരീതിയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ വിശ്വസനീയമായ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗുണനിലവാരം പരിശോധിച്ച ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

Shilajit (ഷിലാജിത്/കന്മദം) ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകാവുന്ന പാർശ്വഫലങ്ങൾ

ശരിയായ രീതിയിൽ ശോധനം (Purification) നടത്തിയ Shilajit, യോഗ്യനായ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പൊതുവേ സുരക്ഷിതമാണെന്നാണ് നിലവിലെ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, മറ്റേതൊരു ഔഷധത്തെയും പോലെ ചില കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

1. ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ

ചിലരിൽ Shilajit ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം വയറിന് അസ്വസ്ഥത, വയറെരിച്ചിൽ, ഓക്കാനം, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ ചെറിയ ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടാം. സാധാരണയായി അളവ് കുറയ്ക്കുകയോ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ കുറയാം.

2. അസംസ്കൃത (Raw) Shilajit അപകടകരമായേക്കാം

പാറകളിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ശേഖരിക്കുന്ന അസംസ്കൃത Shilajit ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. അതിൽ മണ്ണ്, സൂക്ഷ്മാണുക്കൾ, ഭാരലോഹങ്ങൾ (Heavy Metals) തുടങ്ങിയ അശുദ്ധികൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം. അതിനാൽ ശുദ്ധീകരിച്ച (Purified) Shilajit മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

3. അലർജി

വളരെ അപൂർവമായി ചിലർക്ക് Shilajit-നോട് അലർജി ഉണ്ടാകാം. ചൊറിച്ചിൽ, ചർമ്മത്തിൽ ചുവന്ന പാടുകൾ, ശ്വാസതടസ്സം തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടാൽ ഉടൻ ഉപയോഗം നിർത്തി ഡോക്ടറെ സമീപിക്കണം.

4. ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധ വേണം

താഴെ പറയുന്നവർ Shilajit ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ഗർഭിണികൾ

മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർ

കുട്ടികൾ

വൃക്കയുടെയോ കരളിന്റെയോ ഗുരുതര രോഗമുള്ളവർ

പ്രമേഹം, രക്തസമ്മർദ്ദം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്ക് സ്ഥിരമായി മരുന്ന് കഴിക്കുന്നവർ

5. അളവ് കൂട്ടരുത്

Shilajit കൂടുതൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം ലഭിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നത് തെറ്റാണ്. നിർദേശിച്ച അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ചുരുക്കത്തിൽ Shilajit പൊതുവേ നന്നായി സഹിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ആയുർവേദ ദ്രവ്യമാണ്. എന്നാൽ ഗുണനിലവാരം ഉറപ്പുള്ള, ശുദ്ധീകരിച്ച ഉൽപ്പന്നം തിരഞ്ഞെടുക്കുക, ശുപാർശ ചെയ്ത അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക, ദീർഘകാലം ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ വിദഗ്ധന്റെ നിർദേശം തേടുക എന്നീ കാര്യങ്ങൾ പാലിച്ചാൽ പാർശ്വഫലങ്ങളുടെ സാധ്യത ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കാൻ കഴിയും.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

അതിബല (ഊരം) ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, ഔഷധവിശേഷങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sat, 27 Jun 2026 14:48:33 +0000

നമ്മുടെ നാട്ടിലെ വഴിയരികിലും പറമ്പുകളിലും മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു ചെടി പലപ്പോഴും നമ്മൾ കാണാറുണ്ട്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ അതൊരു സാധാരണ കാട്ടുചെടിയാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? എന്നാൽ, നമ്മുടെ നാട്ടുവൈദ്യത്തിൽ ഈ ചെടിക്ക് വളരെ വലിയ സ്ഥാനമാണുള്ളത്. നമ്മൾ 'ഊരം' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ ചെടിയെക്കുറിച്ച് അല്പമെങ്കിലും ആയുർവേദ താല്പര്യമുള്ളവർക്ക് അത്ര പെട്ടെന്ന് മറക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്തെന്നാൽ, ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് 'അതിബല' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ ശരീരത്തിന് ബലവും ഉന്മേഷവും നൽകുന്ന അത്ഭുത സസ്യമാണിത്. ശാസ്ത്രീയമായി Abutilon indicum എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ ചെടിയെ ഇംഗ്ലീഷിൽ 'Indian Mallow' എന്ന് പറയുന്നു. മുത്തശ്ശിമാർ പറഞ്ഞുതന്ന പല നാട്ടറിവുകളിലും, സന്ധിവേദന മുതൽ പലവിധ ആരോഗ്യ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്കും ഒരു പരിഹാരമായി അതിബലയെ അവർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

ഇന്നിപ്പോൾ പലരും ഈ ചെടിയെ തിരിച്ചറിയാതെ വെട്ടിമാറ്റാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ മഞ്ഞപ്പൂക്കാരന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ, നമ്മുടെ പറമ്പിലെ ഒരു വലിയ നിധിയാണ് ഇതെന്ന സത്യം നിങ്ങൾക്കും മനസ്സിലാകും. എന്താണ് ഈ 'അതിബല' അഥവാ 'ഊരം'? ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ഇത് നമ്മുടെ ആരോഗ്യത്തിന് സഹായിക്കുന്നത്? നമുക്ക് ഈ ലേഖനത്തിലൂടെ ഒന്ന് നോക്കാം.

ശാസ്ത്രനാമം: Abutilon indicum

സംസ്കൃതനാമം: അതിബല (Atibala)

ഇംഗ്ലീഷ്: Indian Mallow

മലയാളം: തുത്തി, ഊരം, ഊർപ്പം (പ്രദേശത്തിനനുസരിച്ച് പേരുകൾ വ്യത്യാസപ്പെടാം)

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്

നമ്മുടെ പഴയകാല ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ 'അതിബല'യുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു (Kaiyadeva Nighantu)

ബലാചതുഷ്ടയം സ്നിഗ്ധം മധുരം രസപാകയോഃ ।

ശീതലം ഗ്രാഹി ധാത്വോജോ ബലായുഃ കാന്തിവർധനം ॥ 1056 ॥

ഹന്തി വാതാസ്രപിത്താസ്രദോഷത്രയക്ഷതക്ഷയാൻ ।

ബലാഫലം സ്വാദു പാകേ കഷായം മധുരം രസേ ॥ 1058 ॥

ഹിമം വീര്യേ ഗുരു ഗുണേ സ്തംഭനം ലേഖനം ഭൃശം ।

വിബന്ധാധ്മാനപവനജ്വരപിത്തകഫാസ്രജിത് ॥ 105

മുക്ക് ഇത് ഓരോ വരിയായി ലളിതമായി നോക്കാം.

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത് 'ബലാചതുഷ്ടയം' എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. അതായിത് നമ്മുടെ കുറുന്തോട്ടി ഉൾപ്പെടെയുള്ള സസ്യങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് , ബല, അതിബല, നാഗബല, മഹാബല എന്നീ നാല് സസ്യങ്ങളെ ഒന്നിച്ച് ചേർത്താണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'ബലാചതുഷ്ടയം' എന്ന് പറയുന്നത്. ഇവയെല്ലാം ഒരേ സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്.

ഇതിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും നമുക്ക് ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം:

ബലാചതുഷ്ടയം സ്നിഗ്ധം മധുരം രസപാകയോഃ:

ഈ നാല് ചെടികളും ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകുന്നവയാണ് (സ്നിഗ്ധം). കഴിച്ചാൽ മധുരമുള്ളതും, ദഹിച്ച ശേഷവും മധുരമായ ഗുണം നൽകുന്നതുമാണ് (മധുരം രസപാകയോഃ).

ശീതലം ഗ്രാഹി:

ഇവ ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് നൽകുന്നു (ശീതലം). മലബന്ധം ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് പകരം, ശരീരത്തിലെ ദ്രാവകങ്ങളെ വലിച്ചെടുത്ത് നിർത്തി വയറിളക്കം പോലുള്ള അവസ്ഥകൾ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു (ഗ്രാഹി).

ധാത്വോജോ ബലായുഃ കാന്തിവർധനം:

ഇതൊക്കെയാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം. നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ധാതുക്കളെ (തനതായ കലകളെ) പോഷിപ്പിക്കുന്നു, ഓജസ്സ് (പ്രതിരോധശക്തി) കൂട്ടുന്നു, ശരീരം കൂടുതൽ ബലമുള്ളതാക്കുന്നു, ആയുസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കം (കാന്തി) നൽകുന്നു.

ഹന്തി വാതാസ്രപിത്താസ്രദോഷത്രയക്ഷതക്ഷയാൻ:

ഇവ ഏതൊക്കെ അസുഖങ്ങളെയാണ് മാറ്റുന്നത്?

വാതാസ്രം: ഗൗട്ട് പോലുള്ള വാത സംബന്ധമായ രക്തദോഷങ്ങൾ.

പിത്താസ്രം: രക്തത്തിൽ പിത്തം കൂടി ഉണ്ടാകുന്ന അസുഖങ്ങൾ (ഉദാഹരണത്തിന് രക്തസ്രാവം).

ദോഷത്രയം: വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളുടെയും അസന്തുലിതാവസ്ഥ.

ക്ഷതം: ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷതങ്ങൾ.

ക്ഷയം: ശരീരത്തിന് വരുന്ന തളർച്ചയോ ക്ഷയരോഗമോ.

ബലാഫലം സ്വാദു പാകേ കഷായം മധുരം രസേ:

ഇവിടെ പറയുന്നത് 'ബല' എന്ന ചെടിയുടെ പഴത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ഇതിന്റെ പഴത്തിന് ചവർപ്പും മധുരവും കലർന്ന രുചിയാണ്. ദഹിച്ചു കഴിഞ്ഞാലും മധുരമുള്ള ഗുണം തന്നെയായിരിക്കും ഉണ്ടാവുക.

ഹിമം വീര്യേ ഗുരു ഗുണേ:

ഇതിന്റെ വീര്യം തണുപ്പാണ് (ശീത വീര്യം). ദഹിക്കാൻ അല്പം ഭാരമുള്ളതാണ് (ഗുരു) - അതായത്, ഇത് കഴിച്ചാൽ നല്ല വിശപ്പും പുഷ്ടിയും ഉണ്ടാകും.

സ്തംഭനം ലേഖനം ഭൃശം:

ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്രവങ്ങളെ തടയുന്നു (സ്തംഭനം). അതേസമയം തന്നെ, ശരീരത്തിലെ അധികമായ കൊഴുപ്പിനെയോ അനാവശ്യമായ തന്മാത്രകളെയോ ചുരണ്ടി കളയാനും (ലേഖനം) ഇത് വളരെ മികച്ചതാണ്.

വിബന്ധാധ്മാനപവനജ്വരപിത്തകഫാസ്രജിത്:

ഇത് എന്തിനെയൊക്കെയാണ് നശിപ്പിക്കുന്നത്?

വിബന്ധം: മലബന്ധം.

ആധ്മാനം: വയർ വീർപ്പ് (ഗ്യാസ്).

പവനം: വായു സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ (വാതം).

ജ്വരം: പനി.

പിത്തം, കഫം: പിത്തം, കഫം എന്നിവ മൂലമുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ.

അസൃഗ്ജിത്: രക്തദോഷങ്ങളെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, "അതിബല" എന്നത് വെറുമൊരു ചെടിയല്ല; ശരീരത്തെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ബലപ്പെടുത്താനും, രക്ത ശുദ്ധി വരുത്താനും, വാത-പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും നമ്മുടെ പ്രകൃതി തന്ന ഒരു മരുന്നാണ്.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു (ധ.നി.)

ബലാ സ്നിഗ്ധാ ഹിമാ സ്വാദുർ വൃഷ്യാ ബല്യാ ത്രിദോഷനുത് ।

രക്തപിത്തം ക്ഷയം ഹന്തി ബലോജോ വർധയത്യപി ॥ 311 ॥

ഈ ശ്ലോകം ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്കൂ, ഇതിൽ കാര്യങ്ങളെ വളരെ ലളിതമായിട്ടാണ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരു ചെടിക്ക് എന്തൊക്കെ ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്ന് ആയുർവേദം എത്ര കൃത്യമായാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്നതിനൊരു ഉദാഹരണമാണിത്. ഓരോ വാക്കിന്റെയും അർത്ഥം ഇതാ ഇങ്ങനെയാണ്:

ബലാ (Bala): നമ്മൾ പറയുന്ന ആ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ 'കുറുന്തൊട്ടി' ആണ് (Sida cordifolia). ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.കുറുന്തൊട്ടി (ബല) എന്ന സസ്യത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ ഗുണങ്ങൾ, അതിന്റെ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട 'അതിബല' (ഊരം) എന്ന നമ്മുടെ ഈ ചെടിക്കും ഏറെക്കുറെ ബാധകമാണ്."

സ്നിഗ്ധാ (Snigdha): ഇതിന് നല്ലൊരു എണ്ണമയമുള്ള, വഴുവഴുപ്പുള്ള സ്വഭാവമുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ വരളുന്ന സ്വഭാവം കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

ഹിമാ (Hima): ഇതൊരു തണുപ്പുള്ള മരുന്നാണ് (Cooling property). ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട് കുറയ്ക്കാൻ ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്.

സ്വാദു (Swadu): ഇതിന്റെ രുചി മധുരമാണ്.

വൃഷ്യാ (Vrushya): ഇത് ശരീരത്തിന് നല്ല ഉന്മേഷവും വീര്യവും നൽകുന്ന ഒന്നാണ്. പ്രത്യുൽപാദന ശേഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരോഗ്യത്തിന് ഇത് നല്ലതാണെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയാറുണ്ട്.

ബല്യാ (Balya): പേര് പോലെ തന്നെ ശരീരത്തിന് ബലവും കരുത്തും നൽകുന്ന ഒന്നാണിത്.

ത്രിദോഷനുത് (Tridoshanut): ഇത് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്. നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളെയും ഇത് ബാലൻസ് ചെയ്യും. ഒരേ സമയം ഇത്രയും ഗുണങ്ങൾ ഒരു ചെടിക്ക് ഉണ്ടാവുക എന്നത് വലിയ കാര്യമാണ്.

രക്തപിത്തം ക്ഷയം ഹന്തി (Raktapittam Kshayam Hanti): രക്തസ്രാവം സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളും (Raktapitta), ശരീരത്തിന്റെ കരുത്ത് കുറയുന്ന അവസ്ഥയും (ക്ഷയം) ഇത് മാറ്റും.

ബലോജോ വർധയത്യപി (Balojo Vardhayatyapi): ശരീരത്തിന്റെ ബലവും ഓജസ്സും (നമ്മുടെ വൈറ്റാലിറ്റി അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിരോധശക്തി) ഇത് വർദ്ധിപ്പിക്കും.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ: ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നത്, ബല എന്നത് വെറുമൊരു ചെടിയല്ല; ശരീരത്തെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് തണുപ്പിക്കാനും, ബലപ്പെടുത്താനും, പ്രതിരോധശക്തി കൂട്ടാനും ഒരുപോലെ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ് എന്നാണ്. ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ സന്തുലിതമാക്കാൻ ഇതിനുള്ള കഴിവാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ ഇത്രയും പ്രധാനപ്പെട്ടതാക്കുന്നത്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു (ഭാ.പ്ര.)

ബലാചതുഷ്ടയം ശീതം മധുരം ബലകാന്തികൃത് ।

സ്നിഗ്ധം ഗ്രാഹി സമീരാസ്രപിത്താസ്രക്ഷതനാശനം ॥ 125 ॥

ബലാമൂലത്വചശ്ചൂർണം പീതം സക്ഷീരശർക്കരം ।

മൂത്രാതിസാരം ഹരതി ദൃഷ്ടമേതന്ന സംശയഃ ॥ 126 ॥

ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ശരിക്കും ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു വലിയ 'രസക്കൂട്ടാണ്'. വളരെ വ്യക്തമായി ഓരോ കാര്യങ്ങളും ആയുർവേദം ഇതിൽ പറയുന്നുണ്ട്. നമുക്ക് ഇതൊന്ന് നോക്കാം. ശ്ലോകത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗം (125-ാമത്തേത്) ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്, രണ്ടാമത്തെ ഭാഗം (126-ാമത്തേത്) ഒരു പ്രത്യേക രോഗത്തിനുള്ള മരുന്നിനെക്കുറിച്ചും.

ശ്ലോകം 125: ഗുണങ്ങൾ

"ബലാചതുഷ്ടയം ശീതം മധുരം ബലകാന്തികൃത് ।"

ബലാചതുഷ്ടയം (Balachatusthayam): ബല, അതിബല, നാഗബല, മഹാബല എന്നീ നാല് ചെടികളെയും (നാല് 'ബല'കൾ) ഒരുമിച്ച് പറയുന്നതാണിത്.

ശീതം (Sheetham): ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് നൽകുന്നവയാണ്.

മധുരം (Madhuram): സ്വാദിൽ മധുരമുള്ളവയാണ്.

ബലകാന്തികൃത് (Balakantikhrit): ശരീരത്തിന് നല്ല ബലം (Strength) നൽകാനും, ചർമ്മത്തിന് തിളക്കം (Radiance) നൽകാനും ഇവയ്ക്ക് കഴിവുണ്ട്.

"സ്നിഗ്ധം ഗ്രാഹി സമീരാസ്രപിത്താസ്രക്ഷതനാശനം ॥"

സ്നിഗ്ധം (Snigdham): എണ്ണമയമുള്ളത് (ശരീരത്തെ വരളാതെ നോക്കുന്നു).

ഗ്രാഹി (Grahi): ദഹനത്തിന് സഹായിക്കുന്നതും, ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്രവങ്ങളെ (മലബന്ധം പോലെ) നിയന്ത്രിക്കുന്നതുമായ സ്വഭാവം.

സമീര (Sameera): ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് 'വാതം' ആണ്.

അസ്ര (Asra): രക്തം. (അതായത്, 'സമീരാസ്രം' എന്നാൽ 'വാതരക്തം' അഥവാ Gout).

പിത്താസ്രം (Pittasra): രക്തപിത്തം അഥവാ രക്തം കലർന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ/രക്തസ്രാവം.

ക്ഷതനാശനം (Kshatanashanam): ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകളെയും ക്ഷതങ്ങളെയും സുഖപ്പെടുത്തുന്നത്.

ശ്ലോകം 126: മരുന്ന് പ്രയോഗം

ഇതൊരു ചെറിയ മരുന്ന് കൂട്ട് പോലെയാണ്.

"ബലാമൂലത്വചശ്ചൂർണം പീതം സക്ഷീരശർക്കരം ।"

ബലാമൂലത്വചശ്ചൂർണം (Balamoolatvachaschurnam): 'ബല' (കുറുന്തൊട്ടി/അതിബല) ചെടിയുടെ വേരിന്റെ തൊലി (Root bark) ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച ചൂർണം.

പീതം (Peetham): കുടിക്കാൻ (കഴിക്കണം).

സക്ഷീരശർക്കരം (Saksheerasharkaram): പാലിനോടും (ക്ഷീരം) പഞ്ചസാരയോടും (ശർക്കര) ചേർത്ത്.

"മൂത്രാതിസാരം ഹരതി ദൃഷ്ടമേതന്ന സംശയഃ ॥"

മൂത്രാതിസാരം (Mootratisaram): അമിതമായി മൂത്രമൊഴിക്കുന്ന അവസ്ഥ (Polyuria/Urinary incontinence).

ഹരതി (Harati): ഇല്ലാതാക്കും / മാറ്റും.

ദൃഷ്ടമേതന്ന സംശയഃ (Drishtamethanna Samshayah): ഇത് കണ്ടറിഞ്ഞതാണ് / പരീക്ഷിച്ച് തെളിഞ്ഞ കാര്യമാണ്, ഇതിൽ ഒട്ടും സംശയമില്ല.

ആയുർവേദത്തിൽ ഈ നാല് ചെടികൾക്കും (ബല വർഗ്ഗം) ശരീരത്തെ തണുപ്പിക്കാനും, ബലപ്പെടുത്താനും, രക്തം സംബന്ധമായ വാത-പിത്ത രോഗങ്ങളെ മാറ്റാനും വലിയ കഴിവുണ്ടെന്ന് ആചാര്യന്മാർ പറയുന്നു. അത്രമാത്രമല്ല, ഈ ചെടിയുടെ വേരിന്റെ തൊലി ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് പാലിലും പഞ്ചസാരയിലും ചേർത്ത് കഴിച്ചാൽ, അമിതമായി മൂത്രമൊഴിക്കുന്ന പ്രശ്നം മാറുമെന്ന് വളരെ ഉറപ്പോടെയാണ് (സംശയമില്ലാതെ!) ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്.

രാജ നിഘണ്ടു (രാ.നി.)

ബലാതിതിക്താ മധുരാ പിത്താതിസാരനാശിനീ ।

ബലവീര്യപ്രദാ പുഷ്ടികഫരോഗവിശോധിനീ ॥ 95 ॥

ബലികാ അതിബലാ ബല്യാ വികകതാ വാട്യപുഷ്പികാ ഘണ്ടാ ।

ശീതാ ച ശീതപുഷ്പാ ഭൂരിബലാ വൃഷ്യഗന്ധികാ ദശധാ ॥ 101 ॥

തിക്താ കടുശ്ചാതിബലാ വാതഘ്നീ ക്രിമിനാശിനീ ।

ദാഹതൃഷ്ണാവിഷച്ചർദിക്ലേദോപശമനീ പരാ ॥ 102 ॥

ഇതൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട ശ്ലോകമാണ്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ 'അതിബല'യുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്ന ഭാഗമാണിത്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.

ശ്ലോകം 95

"ബലാതിതിക്താ മധുരാ പിത്താതിസാരനാശിനീ ।

ബലവീര്യപ്രദാ പുഷ്ടികഫരോഗവിശോധിനീ ॥"

ഇതിന്റെ അർത്ഥം ഇതാണ്:

ബലാതിതിക്താ മധുരാ (Balaatitiktaa madhuraa): അതിബലയ്ക്ക് കൈപ്പും (തിക്തം) മധുരവും കലർന്ന സ്വാദാണുള്ളത്.

പിത്താതിസാരനാശിനീ (Pittaatisaranaashinee): പിത്തം കൂടിപ്പോകുന്നത് കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്ന വയറിളക്കം (പിത്താതിസാരം) ഇത് കഴിച്ചാൽ ഇല്ലാതാകും.

ബലവീര്യപ്രദാ (Balaveeryapradaa): ശരീരത്തിന് നല്ല കരുത്തും ഉന്മേഷവും (ബല-വീര്യ) നൽകാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്.

പുഷ്ടി (Pushti): ശരീരം നന്നായി പുഷ്ടിപ്പെടാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

കഫരോഗവിശോധിനീ (Kapharogavishodhinee): കഫം മൂലമുണ്ടാകുന്ന എല്ലാ അസുഖങ്ങളെയും ഇത് വേരോടെ കളഞ്ഞ് ശുദ്ധിയാക്കും.

ശ്ലോകം 101

"ബലികാ അതിബലാ ബല്യാ വികകതാ വാട്യപുഷ്പികാ ഘണ്ടാ ।

ശീതാ ച ശീതപുഷ്പാ ഭൂരിബലാ വൃഷ്യഗന്ധികാ ദശധാ ॥"

ഇതൊരു ചെറിയ ലിസ്റ്റ് പോലെയാണ്. അതായത്, 'അതിബല' എന്ന ചെടിയെ പണ്ട് കാലത്ത് വിളിച്ചിരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട പത്ത് (ദശധാ) പേരുകൾ ഇവിടെ പറയുകയാണ്.

ബലിക, അതിബല, ബല്യ, വികകതാ, വാട്യപുഷ്പിക, ഘണ്ഡ, ശീത, ശീതപുഷ്പ, ഭൂരിബല, വൃഷ്യഗന്ധിക: ഇതൊക്കെ ഒരേ ചെടിയുടെ തന്നെ വ്യത്യസ്ത പേരുകളാണ്. ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങളും പ്രത്യേകതകളും (ഉദാഹരണത്തിന് 'ശീതപുഷ്പ' എന്നാൽ തണുപ്പുള്ള പൂക്കളുള്ളത്) വെച്ചാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പേര് വന്നത്.

ശ്ലോകം 102

"തിക്താ കടുശ്ചാതിബലാ വാതഘ്നീ ക്രിമിനാശിനീ ।

ദാഹതൃഷ്ണാവിഷച്ചർദിക്ലേദോപശമനീ പരാ ॥"

ഇതാണ് അതിബലയുടെ ഗുണങ്ങളെ കൃത്യമായി എടുത്തു പറയുന്ന ഭാഗം:

തിക്താ കടുശ്ചാതിബലാ (Tiktaa katushchaatibalaa): അതിബലയ്ക്ക് കൈപ്പും എരിവും കലർന്ന രുചിയുണ്ട്.

വാതഘ്നീ (Vaataghnee): വായുദോഷം അഥവാ ഗ്യാസ് സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളെ ഇത് ഇല്ലാതാക്കും.

ക്രിമിനാശിനീ (Kriminashinee): വയറ്റിലെ വിരശല്യം (ക്രിമി) മാറ്റാൻ ഇത് മികച്ച മരുന്നാണ്.

ദാഹ (Daaha): ശരീരം എരിയുന്നതുപോലെയുള്ള അവസ്ഥകൾ ശമിപ്പിക്കും.

തൃഷ്ണാ (Trishnaa): അമിതമായ ദാഹം കുറയ്ക്കും.

വിഷ (Visha): ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യും.

ഛർദി (Chhardi): ഛർദ്ദി (വാന്തി) വരുന്നതിനെ തടയും.

ക്ലേദോപശമനീ (Kledopashamanee): ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ഈർപ്പം, വിയർപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന സ്വഭാവം (ക്ലേദം) എന്നിവ കുറയ്ക്കും.

പരാ (Paraa): ഈ കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ ഇത് ഏറ്റവും മികച്ചതാണ് (Supreme).

ചുരുക്കത്തിൽ:

ഈ മൂന്ന് ശ്ലോകങ്ങൾ ചേർത്തു വായിച്ചാൽ നമുക്ക് മനസ്സിലാകും, അതിബല എന്നത് വെറുമൊരു ചെടിയല്ല; വായുവിനെയും കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും ബാലൻസ് ചെയ്യാനും, വയറിലെ കൃമികളെ നശിപ്പിക്കാനും, ശരീരത്തിന് പുഷ്ടിയും ഉന്മേഷവും നൽകാനും ഒരുപോലെ സഹായിക്കുന്ന ഒരു സർവ്വഗുണ സമ്പന്നമായ ഔഷധമാണത്.

അതിബല (ഊരം) – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

ആയുർവേദത്തിൽ അതിബല എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ് കേരളത്തിൽ പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഊരം, ഊർപ്പം, തുത്തി എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു .

ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ അതിബലയുടെ സ്വഭാവവും, ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളും, ഏതൊക്കെ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്നും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

1. ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാൻ

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലെ "ധാത്വോജോ ബലായുഃ കാന്തിവർധനം", ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ "ബല്യാ", രാജ നിഘണ്ടുവിലെ "ബലവീര്യപ്രദാ" എന്നീ പദങ്ങൾ എല്ലാം ഒരേ കാര്യമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

അതായത് അതിബല:

ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുന്നു.

ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ദീർഘകാല രോഗശേഷം ശരീരം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകുന്നു.

2. ധാതുക്കളെയും ഓജസ്സിനെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ധാത്വോജോ" എന്നും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "ബലോജോ വർധയത്യപി" എന്നും പറയുന്നു.

ഇതിന്റെ അർഥം:

ശരീരധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം നൽകുന്നു.

ഓജസ് (ജീവശക്തിയും പ്രതിരോധശേഷിയും) വർധിപ്പിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക കരുത്ത് മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്നു.

3. ശരീരകാന്തി വർധിപ്പിക്കുന്നു

"കാന്തിവർധനം", "ബലകാന്തികൃത്" എന്നീ പ്രയോഗങ്ങൾ കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലും ഭാവപ്രകാശത്തിലും കാണാം.

അതിനാൽ ശരീരത്തിന് ആരോഗ്യകരമായ കാന്തി ലഭിക്കാനും പോഷണം വർധിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന സസ്യമായാണ് അതിബലയെ ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നത്.

4. വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളെ സന്തുലിതമാക്കുന്നു

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "ത്രിദോഷനുത്" എന്നും കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ദോഷത്രയം ഹന്തി" എന്നും പറയുന്നുണ്ട്.

അതായത്:

വാതദോഷം

പിത്തദോഷം

കഫദോഷം

എന്നിവ അസന്തുലിതമാകുമ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിരവധി ആയുർവേദയോഗങ്ങളിൽ അതിബലയ്ക്ക് സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

5. വാതരോഗങ്ങൾ

രാജ നിഘണ്ടുവിൽ "വാതഘ്നീ" എന്നും കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ഹന്തി വാത..." എന്നും പറയുന്നു.

അതുകൊണ്ട്:

സന്ധിവേദന

ശരീരവേദന

പേശികളുടെ ബലക്കുറവ്

വാതജന്യ അസ്വസ്ഥതകൾ

എന്നിവയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ അതിബല ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

6. രക്തപിത്ത സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലും "രക്തപിത്തം", "പിത്താസ്രം" എന്നീ പദങ്ങൾ കാണാം.

അതുകൊണ്ട് രക്തവും പിത്തവും ദുഷിക്കുന്ന അവസ്ഥകളിൽ അതിബല ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

7. ശരീരക്ഷയം

"ക്ഷയം ഹന്തി", "ക്ഷതക്ഷയാൻ" എന്നീ പ്രയോഗങ്ങൾ ശരീരക്ഷയം, ബലക്ഷയം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ അതിബല ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

8. മുറിവുകളും ക്ഷതങ്ങളും

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ക്ഷത" എന്നും ഭാവപ്രകാശത്തിൽ "ക്ഷതനാശനം" എന്നും പറയുന്നു.

ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ, അകത്തെ ക്ഷതങ്ങൾ എന്നിവ ഭേദമാകാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ അതിബല ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

9. ശീതവീര്യമുള്ള സസ്യം

മൂന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും "ശീതം", "ഹിമം", "ഹിമാ" എന്നിങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ട്.

അതായത്:

ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് കുറയ്ക്കുന്നു.

പിത്തം ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ദാഹം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്.

10. മധുരരസവും മധുരവിപാകവും

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "മധുരം രസപാകയോഃ" എന്നും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "സ്വാദുഃ" എന്നും പറയുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ മധുരരസമുള്ള ഔഷധങ്ങൾ സാധാരണയായി:

ശരീരപോഷണം നൽകുന്നു.

ബലം വർധിപ്പിക്കുന്നു.

ധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

11. സ്നിഗ്ധഗുണം

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവും ഭാവപ്രകാശവും "സ്നിഗ്ധം" എന്ന ഗുണം പറയുന്നു.

ഇത് ശരീരത്തിലെ വരൾച്ച കുറയ്ക്കാനും വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഗുണമാണ്.

12. ഗ്രാഹിഗുണം

"ഗ്രാഹി" എന്ന പദം കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലും ഭാവപ്രകാശത്തിലും കാണാം.

ഇത് ശരീരത്തിലെ അമിതസ്രാവങ്ങൽ നിയന്ത്രിക്കാനും അതിസാരസമാനമായ അവസ്ഥകളിൽ സഹായിക്കുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

13. മൂത്രാതിസാരം

ഭാവപ്രകാശം ഒരു പ്രത്യേക ഔഷധയോഗം തന്നെ പറയുന്നു.

അതിബലയുടെ വേരിന്റെ തൊലി പൊടിച്ച് പാലിലും പഞ്ചസാരയിലും ചേർത്ത് ഉപയോഗിച്ചാൽ മൂത്രാതിസാരം ശമിക്കുമെന്ന് ഗ്രന്ഥം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

14. പിത്താതിസാരം

രാജ നിഘണ്ടുവിൽ "പിത്താതിസാരനാശിനി" എന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്നു.

അതായത് പിത്തദോഷം മൂലമുള്ള അതിസാരത്തിൽ അതിബല ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

15. കഫരോഗങ്ങൾ

"കഫരോഗവിശോധിനി" എന്ന പ്രയോഗം രാജ നിഘണ്ടുവിൽ കാണാം.

കഫം അധികരിക്കുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ അതിബല ഉൾപ്പെട്ട ഔഷധയോഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

16. വയറുവീക്കം, വാതം

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ആധ്മാനം", "പവനം" എന്നീ പദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അതായത്:

വയറിൽ വാതം കെട്ടുക

വയറുവീർക്കുക

കുടൽവാതം

എന്നിവയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അതിബല.

17. പനി

"ജ്വരജിത്" എന്ന പ്രയോഗം പനി ശമിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ അതിബല ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

18. മലസ്തംഭനം

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "സ്തംഭനം" എന്ന ഗുണം പറയുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് അമിതസ്രാവങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതിസാരം നിയന്ത്രിക്കാനും ഇത് പ്രയോജനപ്പെടും.

19. ലേഖനഗുണം

"ലേഖനം" എന്ന ഗുണം ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ ദോഷങ്ങളെയും കഫസഞ്ചയത്തെയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധപ്രവർത്തനത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

20. കൃമിബാധ

രാജ നിഘണ്ടുവിൽ "ക്രിമിനാശിനി" എന്ന വിശേഷണമുണ്ട്.

അതായത് ചില കൃമിബാധകളിൽ അതിബല പ്രയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.

21. ദാഹം, അമിതദാഹം, ഛർദ്ദി

"ദാഹ", "തൃഷ്ണാ", "ഛർദ്ദി" എന്നീ പദങ്ങൾ രാജ നിഘണ്ടുവിൽ കാണാം.

അതായത്:

ദാഹം

അമിതദാഹം

ഛർദ്ദി

എന്നിവ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ അതിബല ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

22. വിഷബാധ

രാജ നിഘണ്ടുവിലെ "വിഷ" എന്ന പരാമർശം ചില വിഷബാധകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ അതിബലയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

23. വൃഷ്യഗുണം

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "വൃഷ്യാ" എന്നും രാജ നിഘണ്ടുവിൽ "വൃഷ്യഗന്ധികാ" എന്നും പറയുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ വൃഷ്യഗുണം എന്നത്:

ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുക

പ്രജനനശേഷിക്ക് പിന്തുണ നൽകുക

ശരീരത്തിന്റെ പ്രജനനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുക

എന്ന അർഥത്തിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

കൈയദേവ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശം, രാജ നിഘണ്ടു എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അതിബലയെ ബലവർധക, ധാതുപോഷക, ഓജസ് വർധക, വാതശമന, രക്തപിത്തഹര, ക്ഷതരോപണ, ഗ്രാഹി, വൃഷ്യ, കഫരോഗഹര, കൃമിഘ്ന, പിത്താതിസാരഹര എന്നീ ഗുണങ്ങളുള്ള പ്രധാന ഔഷധസസ്യമായാണ് ആയുർവേദം വിലയിരുത്തുന്നത്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അതിബലയുടെ വർഗ്ഗീകരണം (Classical Categorization)

ആയുർവേദത്തിലെ വിവിധ സംഹിതകളിലും നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഔഷധസസ്യങ്ങളെ അവയുടെ രുചി (രസം), ഗുണം, ഔഷധപ്രവൃത്തി, അല്ലെങ്കിൽ സസ്യസാമ്യം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിവിധ വിഭാഗങ്ങളായി തരംതിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിബലയും അത്തരത്തിൽ പല വിഭാഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു പ്രധാന ഔഷധസസ്യമാണ്.

ചരകസംഹിത (Charaka Samhita)

1. മധുര സ്കന്ദം (Madhura Skanda)

മധുര സ്കന്ദം എന്നത് മധുരരസം (മധുരസ്വാദ്) പ്രധാനമായുള്ള ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ വിഭാഗമാണ്.

അതിബല ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതിനുള്ള കാരണം:

മധുരരസം ഉള്ള സസ്യമാണ്.

ശരീരധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം നൽകുന്നു.

ബലം വർധിപ്പിക്കുന്നു.

വാതവും പിത്തവും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ശരീരത്തിന് പുഷ്ടിയും സ്ഥിരതയും നൽകുന്നു.

2. ബല്യ മഹാകഷായം (Balya Mahakashaya)

ബല്യ എന്നത് ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുന്ന ഔഷധങ്ങളുടെ വിഭാഗമാണ്.

ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധങ്ങൾ പ്രധാനമായും:

ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുന്നു.

രോഗശേഷം ശരീരം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഓജസ് വർധിപ്പിക്കുന്നു.

ക്ഷീണം കുറയ്ക്കുന്നു.

അതിബല ഈ ഗുണങ്ങളെല്ലാം ഉള്ളതിനാലാണ് ചരകൻ ഇതിനെ ബല്യ മഹാകഷായത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

ബലദ്വയം (Baladwaya)

ബല + അതിബല = ബലദ്വയം

ഇവ രണ്ടും ഒരേ സ്വഭാവമുള്ളതും പരസ്പരം സമാനമായ ഔഷധപ്രവൃത്തിയുള്ളതുമായ സസ്യങ്ങളായതിനാലാണ് ഇവയെ ഒന്നിച്ച് ബലദ്വയം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ബലത്രയം (Balatraya)

ഈ വിഭാഗത്തിൽ മൂന്ന് സസ്യങ്ങളാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്.

ബല (Sida cordifolia)

അതിബല (Abutilon indicum)

നാഗബല (Grewia hirsuta അല്ലെങ്കിൽ ബന്ധപ്പെട്ട സ്പീഷീസ്)

ഈ മൂന്ന് സസ്യങ്ങളും:

ബലവർധകങ്ങൾ

വാതശമനങ്ങൾ

ധാതുപോഷകങ്ങൾ

എന്ന നിലയിൽ ഒരുമിച്ച് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ബലാ ചതുഷ്ടയം (Bala Chatushtaya)

നാല് പ്രധാന ബലവർധക സസ്യങ്ങളെ ചേർത്ത് ബലാ ചതുഷ്ടയം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ബല-കുറുന്തോട്ടി

അതിബല

നാഗബല

മഹാബല

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ബലാചതുഷ്ടയം" എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകം ഈ നാല് സസ്യങ്ങളുടെയും പൊതുവായ ഗുണങ്ങളെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

ശോധല നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശം – ഗുഡൂച്യാദി വർഗ്ഗം (Guduchyadi Varga)

ഈ മൂന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും അതിബലയെ ഗുഡൂച്യാദി വർഗ്ഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഇവിടെ ഗുഡൂച്യാദി എന്നത് ഗുഡൂചി (അമൃതവള്ളി) ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ഔഷധവിഭാഗത്തിന്റെ പേരാണ്.

ഈ വിഭാഗത്തിലെ ഔഷധങ്ങൾ പൊതുവെ:

ബലവർധകങ്ങൾ

രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്നവ

ജ്വരഹരങ്ങൾ

രസായനഗുണമുള്ളവ

എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്.

അതിബലക്കും സമാനമായ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതിനാലാണ് ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

രാജ നിഘണ്ടു – ശതാഹ്വാദി വർഗ്ഗം (Śatāhvādi Varga)

രാജ നിഘണ്ടുവിൽ അതിബലയെ ശതാഹ്വാദി വർഗ്ഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഈ വർഗ്ഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന സസ്യങ്ങൾ സാധാരണയായി:

വാത-കഫ ശമനങ്ങൾ

ദീപന-പാചന സഹായികൾ

വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങൾ

എന്ന നിലയിലാണ് വിവരിക്കപ്പെടുന്നത്.

അതിബലയുടെ ഔഷധപ്രാധാന്യവും മറ്റ് സസ്യങ്ങളുമായുള്ള സാമ്യവും കണക്കിലെടുത്താണ് ഈ വർഗ്ഗീകരണം.

അതിബലയുടെ വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ (Vernacular Names)

ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ അതിബല പല പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രദേശവും ഭാഷയും അനുസരിച്ച് പേരുകളിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാമെങ്കിലും, സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഒരേ ഔഷധസസ്യത്തെയാണ്.

സംസ്കൃതത്തിൽ ഈ സസ്യത്തെ പ്രധാനമായും അതിബല (Atibala) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. കൂടാതെ കാങ്കടികാ (Kankatika), വാത്യപുഷ്പി (Vatyapushpi), ബലികാ (Balika), ശീതപുഷ്പാ (Shitapushpa), ഭൂരിബലാ (Bhuribala), വൃഷ്യഗന്ധികാ (Vrishyagandhika) എന്നീ പര്യായനാമങ്ങളും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

മലയാളത്തിൽ ഈ സസ്യം ഊരം, ഊർപ്പം, തുത്തി എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇതിന്റെ പൊതുവായ പേര് Indian Mallow എന്നാണ്. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ Country Mallow എന്നും വിളിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, ആ പേര് മറ്റ് ചില Sida ഇനങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ Indian Mallow എന്ന പേരാണ് കൂടുതൽ കൃത്യതയുള്ളത്.

ഹിന്ദിയിൽ ഇതിനെ കങ്കതി (Kankati) അല്ലെങ്കിൽ കംഗ്ഹി (Kanghi) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

തമിഴിൽ ഈ സസ്യം തുത്തി (Thuthi) എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തെലുങ്കിൽ തുത്തുരു ബെണ്ട (Tutturu Benda) അല്ലെങ്കിൽ തുത്തി (Tutti) എന്ന പേരുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കന്നഡയിൽ ഇത് തുത്തി (Tutti) എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

കേരളത്തിൽ ഊരം അല്ലെങ്കിൽ ഊർപ്പം എന്ന പേരാണ് കൂടുതൽ പ്രചാരത്തിലുള്ളത്. എന്നാൽ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഔഷധഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഈ സസ്യം പ്രധാനമായും അതിബല (Atibala) എന്ന പേരിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.

അതിബല (ഊരം)യിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

അതിബലയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ പലരും ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത്, "ഈ ചെടിയിൽ എന്തൊക്കെയാണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്?" എന്നതാണ്. ഒരു ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് അതിലുള്ള വിവിധ പ്രകൃതിദത്ത രാസസംയുക്തങ്ങളാണ്. അതിബലയിലും ആരോഗ്യത്തിന് പ്രയോജനകരമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന നിരവധി ബയോആക്റ്റീവ് (Bioactive) ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പ്രധാനമായും കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ള രാസഘടകങ്ങൾ ഇവയാണ്:

1. ഫ്ലേവനോയിഡുകൾ (Flavonoids):

ഇതാണ് ഇതിന് നല്ലൊരു ആന്റി-ഓക്സിഡന്റ് (Antioxidant) ഗുണം നൽകുന്നത്. നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾ കേടുപാടുകൾ കൂടാതെ സംരക്ഷിക്കാനും, വീക്കം (inflammation) കുറയ്ക്കാനും ഇവർ സഹായിക്കുന്നു. ചെടിക്ക് നല്ല നിറവും ആരോഗ്യവും നൽകുന്നത് ഇവയാണ്.

2. ആൽക്കലോയിഡുകൾ (Alkaloids):

ഈ ചെടിയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഇതിലെ വിവിധ ജൈവസജീവ രാസഘടകങ്ങളാണ്. ആൽക്കലോയിഡുകൾ, ഫ്ലാവോണോയിഡുകൾ, സാപ്പോണിനുകൾ, ടാനിനുകൾ, ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ ഇതിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. വേദനയും വീക്കവും കുറയ്ക്കുക, കഫസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ സഹായിക്കുക തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾക്ക് ഇവയുടെ സംയുക്ത പ്രവർത്തനമാണ് കാരണമെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആയുർവേദത്തിൽ അതിബലയെ 'വാതഘ്നി' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതും ഈ ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് കാണുന്നത്.

3. സ്റ്റെറോളുകൾ (Sterols - ഉദാഹരണത്തിന് Beta-sitosterol):

ഇതൊക്കെ ശരീരത്തിലെ ഹോർമോൺ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ബാലൻസ് ചെയ്യാനും, ശരീരത്തിനുള്ളിലെ അനാവശ്യമായ കൊഴുപ്പിനെയും മറ്റും നിയന്ത്രിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. ശരീരത്തിന് കരുത്ത് (Strength) നൽകുന്നതിൽ ഇവയ്ക്കും പങ്കുണ്ട്.

4. മ്യൂസിലേജ് (Mucilage):

നിങ്ങൾ അതിബലയുടെ ഇലയോ വേരോ അരയ്ക്കുമ്പോൾ ഒരുതരം വഴുപ്പുള്ള പദാർത്ഥം വരുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അതാണ് മ്യൂസിലേജ്. ഇത് മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാനും (Wound healing), ശരീരത്തെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് തണുപ്പിക്കാനും, മലബന്ധം മാറ്റാനും (Laxative property) വളരെ മികച്ചതാണ്. ശരീരത്തിലെ ചൂട് കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

5. ടാനിനുകൾ (Tannins):

ഇത് മുറിവുകൾ പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങാനും (Astringent property) രക്തസ്രാവം നിൽക്കാനും സഹായിക്കുന്നതാണ്. ചെറിയ മുറിവുകളിൽ ഇല അരച്ചു വെക്കുമ്പോൾ അത് പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങുന്നതിന്റെ കാരണം ഇതാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ:

നമ്മുടെ പറമ്പിലെ ഈ ചെറിയ ചെടിക്കുള്ളിൽ ഒരു വലിയ ലാബ് തന്നെയുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല. ഈ ഘടകങ്ങളെല്ലാം കൂടി ചേരുമ്പോഴാണ്, ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ:

ശരീരത്തിന് തണുപ്പും ബലവും ലഭിക്കുന്നത്.

വേദനകളും നീർക്കെട്ടുകളും കുറയുന്നത്.

രക്തം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.

അതിബല / ഊരം) – ഇതുവരെ നടന്ന പ്രധാന ഗവേഷണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ് Abutilon indicum. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ സസ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമുള്ള നിരവധി സർവകലാശാലകളും ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങളും പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൂടുതലും ലബോറട്ടറി (in vitro) പരീക്ഷണങ്ങളും മൃഗപഠനങ്ങളും (in vivo) ആണ് നടന്നിട്ടുള്ളത്. മനുഷ്യരിൽ നടത്തിയ വലിയ ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പരിമിതമാണ്.

ഇതുവരെ ഗവേഷകർ പ്രധാനമായും പഠിച്ച മേഖലകൾ ഇവയാണ്.

1. ആന്റിഓക്സിഡന്റ് (Antioxidant) പ്രവർത്തനം

അതിബലയുടെ ഇല, വേര്, മുഴുവൻ ചെടി എന്നിവയിൽ നിന്ന് എടുത്ത സത്തിൽ (extract) ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം ഉണ്ടോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

ഈ പഠനങ്ങളിൽ ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഫ്രീ റാഡിക്കലുകളെ ചെറുക്കാൻ സഹായിക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

2. ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി (Anti-inflammatory) പ്രവർത്തനം

ശരീരത്തിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കാൻ അതിബലയുടെ സത്തിന് കഴിവുണ്ടോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചും നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

മൃഗപഠനങ്ങളിൽ ചിലതിൽ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്ന സ്വഭാവം കാണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഇതിന്റെ സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് ഗവേഷകർ കൂടുതൽ പഠിച്ചുവരുന്നു.

3. വേദന കുറയ്ക്കാനുള്ള കഴിവ് (Analgesic Activity)

വേദന ശമിപ്പിക്കുന്ന കഴിവ് പരിശോധിക്കാൻ മൃഗങ്ങളിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ചില പഠനങ്ങളിൽ വേദന കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രവർത്തനം കാണിച്ചതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

4. പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ (Antidiabetic Activity)

അതിബലയുടെ ഇലയും വേരും ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ സത്തുകൾ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ച പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

ചില മൃഗപഠനങ്ങളിൽ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് കുറയുന്നതായി കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും, മനുഷ്യരിൽ ഇത് ഉറപ്പിക്കുന്ന മതിയായ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ ഇപ്പോഴും ലഭ്യമല്ല.

5. കരളിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രവർത്തനം (Hepatoprotective Activity)

ചില ഗവേഷണങ്ങളിൽ കരളിന് ദോഷം സംഭവിച്ച മൃഗങ്ങളിൽ അതിബലയുടെ സത്ത് ഉപയോഗിച്ച് പരീക്ഷണം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ചില ഫലങ്ങൾ കരളിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന സാധ്യത ഉണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് കൂടുതൽ പഠനം ആവശ്യമായ മേഖലയാണ്.

6. രോഗാണുക്കളെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന കഴിവ് (Antimicrobial Activity)

ബാക്ടീരിയകൾക്കും ചില ഫംഗസുകൾക്കും എതിരെ അതിബലയുടെ സത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നിരവധി ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ചില സൂക്ഷ്മാണുക്കളുടെ വളർച്ച തടയാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഇതിനെ ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കാൻ ആവശ്യമായ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ ഇതുവരെ ലഭ്യമായിട്ടില്ല.

7. മുറിവ് ഉണങ്ങാൻ സഹായിക്കുന്ന പഠനങ്ങൾ (Wound Healing Activity)

മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ ചില പഠനങ്ങളിൽ അതിബലയുടെ ഇല ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ ലേപനങ്ങൾ മുറിവ് വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാൻ സഹായിക്കാമെന്ന സൂചനകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇത് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന "ക്ഷതരോപണ" ഗുണവുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് ഗവേഷകർ പഠനം തുടരുകയാണ്.

8. പ്രതിരോധശേഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ (Immunomodulatory Activity)

ചില പഠനങ്ങൾ അതിബല ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധസംവിധാനത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആദ്യഘട്ട ഫലങ്ങൾ പ്രതിരോധശേഷിയെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ മനുഷ്യപഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.

9. അൾസർ വിരുദ്ധ പഠനങ്ങൾ (Anti-ulcer Activity)

വയറിലെ അൾസറിനെതിരെ അതിബലയുടെ സത്ത് സംരക്ഷണപ്രവർത്തനം നടത്തുന്നുണ്ടോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് മൃഗപഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ഗുണകരമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചെങ്കിലും, ഇത് ചികിത്സയായി അംഗീകരിക്കാൻ മതിയായ തെളിവുകൾ ഇപ്പോഴില്ല.

10. മൂത്രവിസർജനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങൾ (Diuretic Activity)

ചില ഗവേഷണങ്ങളിൽ അതിബലയ്ക്ക് നേരിയ മൂത്രവർധക (diuretic) സ്വഭാവമുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആദ്യഘട്ട പഠനങ്ങളിൽ ചില അനുകൂല ഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കൂടുതൽ ഗവേഷണം ആവശ്യമാണ്.

അതിബലയുടെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ (Ayurvedic Properties of Atibala)

ആയുർവേദത്തിൽ ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും പ്രവർത്തനം മനസ്സിലാക്കാൻ രസം (Rasa), ഗുണം (Guna), വീര്യം (Veerya), വിപാകം (Vipaka), ദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം എന്നിവ പ്രത്യേകം വിലയിരുത്താറുണ്ട്. അതിബലയ്ക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ ഇവയാണ്.

രസം (Rasa)

മധുരരസം (Madhura Rasa)

അതിബലയ്ക്ക് മധുരരസമാണ് പ്രധാനമായി പറയുന്നത്. ആയുർവേദത്തിൽ മധുരരസമുള്ള ഔഷധങ്ങൾ സാധാരണയായി ശരീരധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കാനും ബലം വർധിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകാനും സഹായിക്കുന്നവയായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.

ഗുണം (Guna)

അതിബലയ്ക്ക് പ്രധാനമായും രണ്ട് ഗുണങ്ങളാണ് പറയുന്നത്.

ലഘു (Laghu) – ദഹിക്കാൻ താരതമ്യേന എളുപ്പമുള്ള സ്വഭാവം.

സ്നിഗ്ധ (Snigdha) – ശരീരത്തിന് സ്നിഗ്ധതയും പോഷണവും നൽകുന്ന ഗുണം.

ഈ രണ്ട് ഗുണങ്ങളും ചേർന്നതിനാൽ ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുന്നതിനൊപ്പം വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്ന സസ്യമായാണ് അതിബലയെ കാണുന്നത്.

വിപാകം (Vipaka)

മധുര വിപാകം (Madhura Vipaka)

ദഹനത്തിന് ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമഫലത്തെയാണ് വിപാകം എന്ന് പറയുന്നത്. അതിബലയ്ക്ക് മധുരവിപാകമാണ് ഉള്ളത്. ഇത് ധാതുപോഷണം, ശരീരബലം, ഓജസ് എന്നിവ വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമായി ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു.

വീര്യം (Veerya)

ശീതവീര്യം (Cold Potency)

അതിബല ശീതവീര്യമുള്ള ഔഷധസസ്യമാണ്. അതിനാൽ ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് കുറയ്ക്കാനും പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു.

ദോഷങ്ങളിൽ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം

അതിബല പ്രധാനമായും:

വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.

പിത്തദോഷത്തെ സന്തുലിതമാക്കുന്നു.

കൂടാതെ ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ത്രിദോഷങ്ങളെ സമനിലയിൽ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായും ഇതിനെ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മറ്റ് പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം അതിബലയുടെ പ്രധാന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇവയാണ്.

ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കുന്നു (ബല്യ).

ധാതുക്കൾക്ക് പോഷണം നൽകുന്നു.

ഓജസ് (പ്രതിരോധശേഷിയും ജീവശക്തിയും) വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ഗ്രാഹി സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിലെ അമിത സ്രവങ്ങൾ യന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വൃഷ്യ ഗുണമുള്ളതിനാൽ പ്രജനനശേഷിക്കും ശുക്രധാതുവിനും പിന്തുണ നൽകുന്ന ഔഷധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ബലയുമായി (Bala) ഉള്ള സാമ്യം

അതിബലയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ ബല (Sida cordifolia) എന്ന സസ്യവുമായി വളരെ സാമ്യമുള്ളതാണെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇവ രണ്ടിനെയും ചേർത്ത് ബലദ്വയം (Baladwaya) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

എന്നിരുന്നാലും, ഇവ രണ്ടും വ്യത്യസ്ത സസ്യങ്ങളാണ്. ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിരവധി സാമ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നാലും, സസ്യശാസ്ത്രപരമായി ഇവയ്ക്ക് വ്യത്യസ്ത ശാസ്ത്രീയ നാമങ്ങളും സവിശേഷതകളും ഉണ്ട്.

അതിബലയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളുടെ ഉപയോഗങ്ങൾ

അതിബലയുടെ പ്രത്യേകത എന്തെന്നാൽ, ഈ ചെടിയുടെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമല്ല, വേര്, തൊലി, പൂവ്, കായ്, വിത്ത് തുടങ്ങി മിക്ക ഭാഗങ്ങളും ഔഷധാവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ആയുർവേദം, സിദ്ധവൈദ്യം, നാട്ടുവൈദ്യം എന്നിവയിൽ ഓരോ ഭാഗത്തിനും അതിന്റേതായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ

വേര് (Root)

വേരിന്റെ തൊലി (Root Bark)

തണ്ട്/തൊലി (Bark)

പൂക്കൾ (Flowers)

കായ/ഫലം (Fruits)

വിത്തുകൾ (Seeds)

ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ മുഴുവൻ ചെടിയും (Whole Plant) ഉപയോഗിക്കുന്നതായും കാണാം.

പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്

നാട്ടുവൈദ്യത്തിലും ആയുർവേദത്തിലും സിദ്ധവൈദ്യത്തിലും അതിബല വിവിധ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്.

പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിലാണ് ഇതിന്റെ പ്രയോഗം കാണുന്നത്.

രക്താതിസാരം (രക്തം കലർന്ന അതിസാരം)

പനി

അലർജി മൂലമുള്ള ചില അസ്വസ്ഥതകൾ

മൂലക്കുരു (പൈൽസ്)

കൂടാതെ ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാനും, ശരീരത്തിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കാനുമുള്ള ഔഷധയോഗങ്ങളിലും അതിബല ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പ്രതിരോധശേഷിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന സസ്യമായും ഇതിനെ ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികൾ വിലയിരുത്തുന്നു.

സിദ്ധവൈദ്യത്തിൽ

സിദ്ധ ചികിത്സാരീതിയിൽ അതിബല ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയുന്ന ചില പ്രധാന രോഗാവസ്ഥകൾ:

മഞ്ഞപ്പിത്തം (Jaundice)

മൂലക്കുരു

അൾസർ

കുഷ്ഠരോഗം (Leprosy)

ഇവ സിദ്ധ ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളാണ്. ആധുനിക ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമായി ഇവ സ്വയം ഉപയോഗിക്കരുത്.

ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ് (Dosage)

ആയുർവേദത്തിൽ അതിബലയുടെ ചൂർണം (പൊടി) സാധാരണയായി:

1 മുതൽ 3 ഗ്രാം വരെ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് ഈ അളവിൽ വ്യത്യാസം വരാം. അതിനാൽ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരമാണ് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

അതിബലയുടെ വേരിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലും സിദ്ധവൈദ്യത്തിലും അതിബലയുടെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇതിന്റെ വേര്. ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുന്ന നിരവധി ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ അതിബലയുടെ വേര് പ്രധാന ഘടകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പരമ്പരാഗത ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം അതിബലയുടെ വേരിന് താഴെ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

ശ്വാസകോശത്തെ ശാന്തമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു (Pulmonary Sedative): ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ അതിബലയുടെ വേര് ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

മൂത്രവർധകമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു (Diuretic): മൂത്രത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ വേര് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

വൃഷ്യഗുണമുള്ളതാണ് (Aphrodisiac): ശരീരബലവും ശുക്രധാതുവും വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ അതിബലയുടെ വേരിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

പ്രമേഹ ചികിത്സയിലെ ചില ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്: രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നിയന്ത്രിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ചില പരമ്പരാഗത ഔഷധക്കൂട്ടുകളിൽ അതിബലയുടെ വേര് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് പ്രമേഹത്തിനുള്ള സ്വതന്ത്ര ചികിത്സയല്ല.

നാഡീപോഷകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു (Nervine Tonic): നാഡീവ്യൂഹത്തിന് ബലം നൽകാനും ശരീരക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ വേര് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

അതിബലയുടെ വേര് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രോഗാവസ്ഥകൾ

പഴയ ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം അതിബലയുടെ വേര് പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

സ്ട്രാംഗ്യൂറി (Strangury): മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുക, അല്ലെങ്കിൽ തുള്ളിത്തുള്ളിയായി വേദനയോടെ മൂത്രം പോകുന്ന അവസ്ഥ.

ഹീമറ്റ്യൂറിയ (Hematuria): മൂത്രത്തിൽ രക്തം കാണുന്ന അവസ്ഥ.

കുഷ്ഠരോഗം (Leprosy): കുഷ്ഠരോഗത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ചില പരമ്പരാഗത ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ അതിബലയുടെ വേര് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

അതിബലയുടെ വിത്തുകളുടെ ഉപയോഗങ്ങൾ

അതിബലയുടെ വേര് മാത്രമല്ല, വിത്തുകളും പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദം, സിദ്ധവൈദ്യം, നാട്ടുവൈദ്യം എന്നിവയിൽ വിവിധ ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ ഭാഗമായി അതിബലയുടെ വിത്തുകൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

പഴയ ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം, മൂത്രാശയത്തിലെ അണുബാധ (സിസ്റ്റൈറ്റിസ്), മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള നീറ്റലും വേദനയും (ഡിസ്യൂറിയ), മറ്റ് മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, വിട്ടുമാറാത്ത രക്താതിസാരം, സാധാരണ അതിസാരം, ആർത്തവവേദന, ചുമ, ബ്രോങ്കൈറ്റിസ്, പനി, അലർജി മൂലമുള്ള ചർമ്മത്തിലെ തടിപ്പുകൾ (ഹൈവ്സ്), പരുക്കൾ, പഴകിയ മുറിവുകൾ, ത്വക്കിലെ അൾസറുകൾ, ചെവിവേദന, ചെവിയിൽ മൂളൽ (ടിന്നിറ്റസ്), കേൾവിക്കുറവ്, പ്രസവശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന ചില ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയിൽ അതിബലയുടെ വിത്തുകൾ ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്.

അതുപോലെ, പ്രമേഹം, ഗൊണോറിയ, ക്ഷയരോഗം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളിലും അതിബലയുടെ വിത്തുകൾ ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. എന്നാൽ ഈ രോഗങ്ങൾക്ക് അതിബല മാത്രം മതിയായ ചികിത്സയാണെന്ന് ഇതിനർഥമില്ല. അവയ്ക്ക് ആധുനിക വൈദ്യചികിത്സയും വിദഗ്ധരുടെ മേൽനോട്ടവും അനിവാര്യമാണ്.

അതിബലയുടെ വേരും വിത്തും പോലെ തന്നെ തണ്ടിന്റെ തൊലിയും ഔഷധപ്രാധാന്യമുള്ള ഭാഗമാണ്. ആയുർവേദത്തിലും നാട്ടുവൈദ്യത്തിലും വിവിധ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഇതും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

തണ്ടിന്റെ തൊലിയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ

പരമ്പരാഗത ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം അതിബലയുടെ തണ്ടിന്റെ തൊലിക്ക് താഴെ പറയുന്ന ഗുണങ്ങളുണ്ട്.

മൂത്രവർധകമായി (Diuretic) പ്രവർത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.

കൃമിനാശകമായി (Anthelmintic) ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്. അതായത് കുടലിലെ ചില വിരബാധകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഇതിന് സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു.

ശരീരത്തെ ശാന്തമാക്കുന്ന (Sedative) സ്വഭാവമുള്ള ഔഷധമായി ചില ചികിത്സാരീതികൾ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്?

പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ അതിബലയുടെ തണ്ടിന്റെ തൊലി പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കാണുന്നു.

പനി (Fever)

മൂത്രതടസ്സം (Strangury) – വേദനയോടെയോ ബുദ്ധിമുട്ടോടെയോ മൂത്രമൊഴിക്കുന്ന അവസ്ഥ.

മൂത്രസംബന്ധമായ മറ്റ് അസ്വസ്ഥതകൾ (Urinary Complaints)

ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഇതിന്റെ കഷായ (Astringent) സ്വഭാവമാണ് ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ കാരണം.

അതിബലയുടെ ഫലത്തിന്റെ (Fruit) ഉപയോഗങ്ങൾ

അതിബലയുടെ ഫലത്തിനും പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. ചില ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ ഭാഗമായി താഴെ പറയുന്ന രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖകളിൽ കാണാം.

ഹീമറാജിക് സെപ്റ്റിസീമിയ (Haemorrhagic Septicaemia) – രക്തസ്രാവത്തോടുകൂടിയ ഗുരുതര അണുബാധകളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു പദം.

ഗൊണോറിയ (Gonorrhoea) – ലൈംഗികബന്ധത്തിലൂടെ പകരുന്ന ഒരു ബാക്ടീരിയൽ അണുബാധ.

ചുമ (Cough)

എന്നിരുന്നാലും, ഈ രോഗങ്ങളിൽ അതിബലയുടെ ഫലം മാത്രം ഉപയോഗിച്ചാൽ രോഗം മാറുമെന്ന് അർഥമില്ല. ഇവ പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളാണ്.

അതിബല: വീട്ടുവൈദ്യത്തിലെ അത്ഭുത പ്രയോഗങ്ങൾ

അതിബല വെറുമൊരു ചെടിയല്ല, നമ്മുടെ അടുക്കളയിലും പറമ്പിലും സൂക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു ചെറിയ മരുന്നുപുര തന്നെയാണ്. ചില പ്രധാന വീട്ടുവൈദ്യങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു.

1. ഇലകളുടെ ഉപയോഗം:

ശ്വസന സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ: ബ്രോങ്കൈറ്റിസ്, ചുമ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് ഇലയിട്ടു തിളപ്പിച്ച വെള്ളം (കഷായം) ഉപയോഗിക്കാം.

വയറിന്റെ ആരോഗ്യം: പിത്തം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വയറിളക്കം, മൂത്രനാളിയിലെ അണുബാധ (Urethritis), മൂത്രസഞ്ചിയിലെ വീക്കം (Bladder inflammation) എന്നിവയ്ക്ക് ഇലയിട്ട കഷായം വളരെ നല്ലതാണ്.

പല്ലുവേദന: പല്ലുവേദനയും മോണയിലെ വേദനയും ഉള്ളപ്പോൾ അതിബലയുടെ ഇലയിട്ടു തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് വായ കഴുകുന്നത് ആശ്വാസം നൽകും.

കരളിന്റെ ആരോഗ്യം: ഇലയുടെ നീര് ഉള്ളിത്തോലിട്ട കഷായവുമായി ചേർത്ത് കുടിക്കുന്നത് കരളിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് (Jaundice ചികിത്സയിൽ) വളരെ ഫലപ്രദമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

പാമ്പുകടിക്ക്: പാമ്പുകടിയേറ്റാൽ പ്രഥമശുശ്രൂഷയായി ഇലയുടെ നീര് ശർക്കരയുമായി ചേർത്ത് നൽകുന്ന രീതി പണ്ടുണ്ടായിരുന്നു. (എന്നാൽ ഇത് ഓർക്കുക, പാമ്പുകടിയേറ്റാൽ അടിയന്തരമായി വിദഗ്ദ്ധ ചികിത്സ തേടുക എന്നത് മറക്കരുത്).

2. വേരുകളുടെയും വിത്തുകളുടെയും ഉപയോഗം:

പനി: പനി മാറാൻ വേരും വിത്തും ഇട്ടു തിളപ്പിച്ച വെള്ളം കുടിക്കുന്നത് സഹായിക്കും.

മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ: മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രത്തിൽ രക്തം കാണുന്ന അവസ്ഥ (Hematuria) എന്നിവയ്ക്ക് വേരിന്റെ സത്ത് (Infusion) ഒരു മികച്ച കൂളിംഗ് ഏജന്റായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ചെടിയുടെ വേരിന്റെ തൊലി ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് പാലിലും പഞ്ചസാരയിലും ചേർത്ത് കഴിച്ചാൽ, അമിതമായി മൂത്രമൊഴിക്കുന്ന പ്രശ്നം മാറുമെന്ന് വളരെ ഉറപ്പോടെയാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്.

അതിബലയുടെ വിത്തിന്റെ ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

ആയുർവേദത്തിൽ അതിബലയുടെ വിത്തുകളും ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. പഴയ വൈദ്യഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഒരു പ്രയോഗം ഇങ്ങനെയാണ്.

അതിബലയുടെ വിത്ത് നന്നായി ഉണക്കി പൊടിച്ച ചൂർണം 1–2 ഗ്രാം എടുത്ത് ആവശ്യത്തിന് തേനിൽ കലക്കി, ദിവസത്തിൽ രണ്ടുതവണ കഴിക്കുന്ന രീതിയാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ഈ പ്രയോഗം ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാനും ലൈംഗികശേഷിക്ക് പിന്തുണ നൽകാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. കൂടാതെ മൃദുവായ വിരേചനം (സുഖവിരേചനം) ലഭിക്കാനും, അർശസ് (മൂലക്കുരു) മൂലമുള്ള ചില അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും ഈ ഔഷധയോഗം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരമ്പരാഗത വൈദ്യഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഈ പ്രയോഗം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതാണ്.

അതിബലയുടെ വേരുപയോഗിച്ചുള്ള ഒരു പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ പ്രയോഗം

ആയുർവേദത്തിൽ അതിബലയുടെ വേര് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. പഴയ വൈദ്യഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഒരു പ്രയോഗം ഇങ്ങനെയാണ്.

അതിബലയുടെ വേര് 50 ഗ്രാം എടുത്ത് അതിൽ ചുക്ക് 10 ഗ്രാം ചേർക്കുക. ഇതിലേക്ക് 240 മില്ലി വെള്ളം ഒഴിച്ച് കഷായം തയ്യാറാക്കി, അത് 60 മില്ലിയായി വറ്റിച്ചെടുക്കണം. ഈ കഷായം 30 മില്ലി വീതം രാവിലെയും വൈകിട്ടും കഴിക്കാനാണ് പരമ്പരാഗതമായി നിർദേശിക്കുന്നത്.

ഈ പ്രയോഗം വാതദോഷം മൂലമുള്ള ശരീരവിറയൽ, അമിതക്ഷീണത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്ന വിറയൽ, ഊരുസ്തംഭം (തുടകളിൽ ഭാരവും ചലനക്കുറവും അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ) തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

അതുപോലെ, അതിബലയുടെ വേര് മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായവും ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഇതേ രീതിയിൽ തയ്യാറാക്കി കഴിച്ചാൽ മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രം പോകാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ പ്രയോജനം ലഭിക്കുമെന്ന് പരമ്പരാഗത ചികിത്സാഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു.

മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

നാട്ടുവൈദ്യത്തിലും ചില ആയുർവേദ പാരമ്പര്യങ്ങളിലും, അതിബലയുടെ (ഊരം) പച്ചവേര് മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.

ഇതനുസരിച്ച്, പച്ചവേര് ഏഴ് ദിവസം തുടർച്ചയായി ചവച്ചിറക്കുന്ന രീതിയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ മുലപ്പാൽ വർധിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നും, സ്തനകീലം (മുലയിൽ പാൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്നതോ പാലൊഴുക്ക് തടസ്സപ്പെടുന്നതോ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ചില അസ്വസ്ഥതകൾ) ശമിക്കുമെന്നും പരമ്പരാഗത വൈദ്യർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, മുലയൂട്ടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ ഏതെങ്കിലും ഔഷധസസ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ പ്രസവാനന്തര പരിചരണത്തിൽ വിദഗ്ധനായ ഡോക്ടറുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നത് സുരക്ഷിതമാണ്.

യൗവനം നിലനിർത്താൻ അതിബലയുടെ ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

ആയുർവേദത്തിൽ അതിബലയെ ബലവർധകവും ധാതുപോഷകവുമായ ഔഷധസസ്യമായി കണക്കാക്കുന്നു. ശരീരത്തിന് കരുത്തും പുഷ്ടിയും നൽകുന്ന ഈ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടുതന്നെ ചില ആയുർവേദ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ ഇതിനെ വയസ്ഥാപന ഗുണമുള്ള ഔഷധം എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. വയസ്ഥാപനം എന്നത് യൗവനം ദീർഘകാലം നിലനിർത്തുകയും വാർധക്യത്തിന്റെ വേഗം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

പഴയ വൈദ്യപ്രയോഗങ്ങളിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, അതിബലയുടെ വേര് ഉണക്കി പൊടിച്ച ചൂർണം 3 ഗ്രാം എടുത്ത്, തേനും നെയ്യും സമപ്രമാണത്തിൽ കലക്കി ദിവസവും കഴിക്കുന്ന രീതിയുണ്ടായിരുന്നു. ശരീരബലം, ധാതുപുഷ്ടി, ഓജസ് എന്നിവ വർധിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യവും ഉന്മേഷവും നിലനിർത്താനും ഈ പ്രയോഗം സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ പാരമ്പര്യം പറയുന്നു.

3. പൂക്കൾ നൽകുന്ന ഗുണങ്ങൾ:

പുരുഷാരോഗ്യം: പുരുഷന്മാരിൽ ബീജങ്ങളുടെ അളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ അതിബലയുടെ പൂക്കൾക്ക് (Shukrala) കഴിവുണ്ട്.

വ്രണങ്ങൾ: വ്രണങ്ങളും കുരുക്കളും മാറാൻ പൂക്കൾ അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്നത് നല്ലതാണ്.

4. സ്ത്രീകളിലെ ഗർഭപാത്ര സംബന്ധമായത്:

ഗർഭപാത്ര സ്ഥാനഭ്രംശം (Uterus displacement) പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ അതിബലയുടെ ഇല ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചതും ഗോതമ്പ് മാവും ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്ന റൊട്ടി ഒരു മാസത്തോളം രാത്രിയിൽ കഴിക്കുന്നത് ഒരു പരമ്പരാഗത രീതിയാണ്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം

ആയുർവേദത്തിൽ അതിബല ഒറ്റമരുന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, മറ്റ് ഔഷധസസ്യങ്ങളുമായി ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായങ്ങൾ, ചൂർണങ്ങൾ, ലേഹ്യങ്ങൾ, ഘൃതങ്ങൾ, തൈലങ്ങൾ എന്നിവയിലാണ് കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഏത് രോഗത്തിന് ഏത് ഭാഗം, എത്ര അളവിൽ, എത്ര ദിവസം ഉപയോഗിക്കണം എന്നത് രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും ശരീരപ്രകൃതിയും കണക്കിലെടുത്ത് ആയുർവേദ വൈദ്യനാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

അതിബല (ഊരം) ചേരുവയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

അതിബല ഒറ്റയ്ക്ക് മാത്രമല്ല, നിരവധി പ്രസിദ്ധമായ ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിലെ ഒരു പ്രധാന ചേരുവ കൂടിയാണ്. ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാനും വാതരോഗങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാനും ധാതുപോഷണം നൽകാനും ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് പല ഔഷധങ്ങളിലും അതിബലയെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

അതിബല അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഇവയാണ്.

വലിയ നാരായണ തൈലം (Valiya Narayana Tailam)

വാതരോഗങ്ങൾ, സന്ധിവേദന, പേശിവേദന, നാഡീ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ തൈലമാണ്. ഇതിലെ പ്രധാന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അതിബല.

മഹാസ്നേഹം (Mahasneham)

ചരകസംഹിതയിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള സ്നേഹയോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മഹാസ്നേഹം. ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുകയും വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിരവധി ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അതിബലയും അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്.

ഗന്ധ തൈലം (Gandha Tailam)

അസ്ഥികൾക്കും സന്ധികൾക്കും പേശികൾക്കും ബലം നൽകാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധമായ ആയുർവേദ തൈലമാണിത്. വിവിധ പരമ്പരാഗത നിർമാണരീതികളിൽ അതിബല ഇതിന്റെ ചേരുവകളിലൊന്നായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ലക്ഷ്മീവിലാസ രസം (നാരദീയം)

ലക്ഷ്മീവിലാസ രസത്തിന്റെ നാരദീയ നിർമാണരീതികളിൽ ചിലതിൽ അതിബല ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ എല്ലാ നിർമ്മാതാക്കളും ഒരേ ഫോർമുല പിന്തുടരണമെന്നില്ല എന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം.

ഭദ്രദാർവാദി കഷായം (Bhadradarvadi Kashayam)

ചില ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ഭദ്രദാർവാദി കഷായത്തിന്റെ ഔഷധക്കൂട്ടിൽ അതിബലയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വാതസംബന്ധമായ ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഈ കഷായം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

അഭ്രഭസ്മം

അഭ്രഭസ്മം തയ്യാറാക്കുന്ന ചില പരമ്പരാഗത രീതികളിൽ അതിബലയുടെ സ്വരസം (പുതിയ നീര്) ഭാവനാ ദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. എന്നാൽ എല്ലാ നിർമ്മാണരീതികളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കണമെന്നില്ല.

ഇന്ന് വിപണിയിൽ ലഭിക്കുന്ന Pain Balm, Pain Spray, Soft Gel Capsule തുടങ്ങിയ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ ചിലതിൽ അതിബല ഉണ്ടായിരിക്കാം. എന്നാൽ അവ കമ്പനികൾക്ക് അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്ന ഉൽപ്പന്നങ്ങളാണ്.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer).

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെയും (Medicinal Plants) അവയുടെ ഗുണങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഏകദേശ വിവരണം മാത്രമാണ്. ഓരോ സസ്യത്തിനും ആയുർവേദത്തിൽ നൽകിയിട്ടുള്ള പരമ്പരാഗതമായ ഉപയോഗങ്ങളെയും, അവ വിവിധ രോഗങ്ങൾക്കുള്ള മരുന്നുകളിൽ എങ്ങനെ ചേരുവയാകുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള പൊതുവായ അറിവുകളാണ് ഇവിടെ പങ്കുവെച്ചിട്ടുള്ളത്.ഇത് ഒരു രോഗനിർണ്ണയത്തിനോ, വിദഗ്ദ്ധ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല. അതിനാൽ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ നോക്കി സ്വയം ചികിത്സിക്കരുത് .സ്വയം ചികിത്സ അപകടകരമായേക്കാം.

ഈ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിന് പകരമാവില്ല.

നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും രോഗങ്ങളോ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ അല്ലെങ്കിൽ അംഗീകൃത ആരോഗ്യ വിദഗ്ധന്റെയോ നിർദ്ദേശം തേടേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.

വില്ലജ് ടിപ്‌സ് ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകാൻ ഈ ലിങ്കിൽ ക്ലിക് ചെയ്യൂ . വാട്‌സ്ആപ്പ് - ടെലഗ്രാം - ആറാട്ടായ് .

ത്രിഫലയിലെ താന്നിക്ക: ആരോഗ്യഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

noreply@blogger.com (Village Tips) — Sun, 21 Jun 2026 12:39:28 +0000

നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു വൃക്ഷമാണ് താന്നി. പലർക്കും ഇത് ഒരു സാധാരണ മരമെന്നു തോന്നിയേക്കാം. പക്ഷേ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് താന്നി എന്നത് പലർക്കും അറിയില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ത്രിഫല എന്ന പ്രശസ്തമായ ആയുർവേദ കൂട്ടുമരുന്നിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇതിന്റെ ഫലം.

നൂറ്റാണ്ടുകളായി ദഹനസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ മുതൽ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്നതുവരെ നിരവധി ആരോഗ്യ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി താന്നി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രകൃതിദത്ത ഔഷധങ്ങളിലേക്ക് ആളുകൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ കാലത്ത്, താന്നിയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിയുന്നത് ഏറെ പ്രയോജനകരമാണ്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ താന്നി (Terminalia bellirica) എന്താണ്, അതിന്റെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്, ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന് ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥാനമെന്താണ്, ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ലളിതമായി പരിചയപ്പെടാം.

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Scientific Name): Terminalia bellirica (Gaertn.) Roxb.

കുടുംബം (Family): കോംബ്രെറ്റേസി (Combretaceae) - ആയുർവേദത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രശസ്ത ഔഷധമായ 'കടുക്ക'യും ഇതേ സസ്യകുടുംബത്തിൽ പെട്ടതാണ്.

താന്നി (വിഭീതകം) – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ഔഷധഫലമാണ് വിഭീതകം അഥവാ താന്നിക്കായ് (Terminalia bellirica). ത്രിഫലയിലെ മൂന്ന് പ്രധാന ഘടകങ്ങളിൽ ഒന്നായ ഇത് നിരവധി രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പുരാതന ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളായ ചരകസംഹിത, ഭാവപ്രകാശം, ധന്വന്തരിനിഘണ്ടു, കൈയദേവ നിഘണ്ടു തുടങ്ങിയവയിൽ വിഭീതകത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

1. ചരകസംഹിത.

രസാസൃക് മാംസ മേദോജാൻ ദോഷാൻ ഹന്തി വിഭീതകമ് ।

സ്വരഭേദകഫോത്ക്ലേദ പിത്തരോഗവിനാശനമ് ॥

നമ്മൾ ഈ കഴിക്കുന്ന താന്നി (വിഭീതകം) നമ്മുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ചെന്നാൽ എന്തൊക്കെ ഗുണങ്ങളാണ് ചെയ്യുക എന്ന് ചരകമഹർഷി വളരെ ചുരുങ്ങിയ വരികളിൽ വിവരിച്ചതാണിത്. നമുക്കിത് എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ ഓരോ വാക്കായി നോക്കാം:

1. രസാസൃക് മാംസ മേദോജാൻ ദോഷാൻ ഹന്തി വിഭീതകമ്

രസം, അസൃക്, മാംസം, മേദസ്സ്: ആയുർവേദ പ്രകാരം നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ പ്രധാന ധാതുക്കളാണിവ. അതായത് രസധാതു (നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തിന്റെ സത്ത്/പ്ലാസ്മ), അസൃക് (രക്തം), മാംസം, മേദസ്സ് (ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പ്).

ദോഷാൻ ഹന്തി: ഈ പറഞ്ഞ നാല് കാര്യങ്ങളിലും (രക്തം, മാംസം, കൊഴുപ്പ് എന്നിവയിൽ) ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങളെയും മാലിന്യങ്ങളെയും അസുഖങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ (ഹന്തി) താന്നിക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പും രക്തത്തിലെ അശുദ്ധിയുമൊക്കെ മാറ്റാൻ ഇത് മികച്ചതാണെന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം.

2. സ്വരഭേദകഫോത്ക്ലേദ പിത്തരോഗവിനാശനമ്

സ്വരഭേദം: തൊണ്ടയടപ്പ്, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ കാരണം ശബ്ദം അടഞ്ഞുപോകുന്നത് എന്നിവ മാറ്റുന്നു.

കഫോത്ക്ലേദം: കഫം അധികമായി ഇളകി വന്ന് നെഞ്ചിലും തൊണ്ടയിലും അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കുന്ന അവസ്ഥയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

പിത്തരോഗ വിനാശനമ്: ശരീരത്തിൽ പിത്തം കൂടുന്നത് കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കുന്നു (വിനാശനം).

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ: വെറുമൊരു ചുമയ്ക്കോ മുടികൊഴിച്ചിലിനോ ഉള്ള മരുന്ന് മാത്രമല്ല താന്നി. ശരീരത്തിലെ രക്തവും കൊഴുപ്പും ശുദ്ധീകരിക്കാനും, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ മാറ്റി ശബ്ദം നന്നാക്കാനും, കഫ-പിത്ത രോഗങ്ങളെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാനും സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാന്തരം ഔഷധമാണിതെന്ന് ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

2. ഭാവപ്രകാശം .

ബിഭീതകസ്ത്രിലിംഗഃ സ്യാദക്ഷഃ കർഷഫലസ്തു സഃ ।

കലിദ്രുമോ ഭൂതവാസസ്തഥാ കലിയുഗാലയഃ ॥ 33 ॥

ബിഭീതകം സ്വാദുപാകം കഷായം കഫപിത്തനുത് ।

ഉഷ്ണവീര്യം ഹിമസ്പർശം ഭേദനം കാസനാശനമ് ॥ 34 ॥

രൂക്ഷം നേത്രഹിതം കേശ്യം കൃമിവൈസ്വര്യംനാശനമ് ।

ബിഭീതമജ്ജാ തൃട്ഛർദ്ദികഫവാതഹരോ ലഘുഃ ॥

കഷായോ മദകൃച്ചാഥ ധാത്രീമജ്ജാപി തദ്ഗുണഃ ॥ 35 ॥

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ താന്നിയുടെ പലതരത്തിലുള്ള പേരുകളെക്കുറിച്ചും, അതിന്റെ അത്ഭുതകരമായ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും വളരെ വിശദമായി പറയുന്നതാണ്.

1. താന്നിയുടെ പലതരത്തിലുള്ള പേരുകൾ (ശ്ലോകം 33)

ആദ്യത്തെ വരികളിൽ താന്നിക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന പേരുകളെക്കുറിച്ചാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്:

ബിഭീതകം: ഈ വാക്ക് സംസ്കൃതത്തിൽ മൂന്ന് ലിംഗത്തിലും (സ്ത്രീ, പുരുഷ, നപുംസക) ഉപയോഗിക്കാം.

അക്ഷഃ & കർഷഫലഃ: ഇതിന്റെ കായ്കൾക്ക് ഒരു 'കർഷം' (ഏകദേശം 12 ഗ്രാം) തൂക്കമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇതിനെ കർഷഫലം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഭൂതവാസഃ & കലിയുഗാലയഃ: താന്നിമരത്തിൽ ഭൂതങ്ങൾ വസിക്കുന്നു എന്നൊരു പഴയ നാട്ടുവിശ്വാസമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഭൂതവാസമെന്നും കലിയുഗാലയമെന്നും (കലഹങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം) ഇതിന് പേര് വന്നത്.

2. താന്നിയുടെ സ്വഭാവവും ഗുണങ്ങളും (ശ്ലോകം 34)

ഇവിടെ താന്നി നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു:

കഷായം, സ്വാദുപാകം: കഴിക്കുമ്പോൾ നല്ല കവർപ്പ് (കഷായം) രുചിയാണെങ്കിലും ദഹിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഇത് ശരീരത്തിൽ മധുരമായി (സ്വാദുപാകം) മാറും.

കഫപിത്തനുത്: ശരീരത്തിലെ കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും ഒരേപോലെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന് കഴിയും.

ഉഷ്ണവീര്യം, ഹിമസ്പർശം: ഇതിന്റെ വീര്യം ചൂടാണ് (ഉഷ്ണവീര്യം), എന്നാൽ തൊടുമ്പോൾ നല്ല തണുപ്പായിരിക്കും (ഹിമസ്പർശം).

ഭേദനം, കാസനാശനം: മലബന്ധം മാറ്റി വയർ സുഖപ്പെടുത്താൻ (ഭേദനം) ഇത് സഹായിക്കും. കൂടാതെ വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയെ പാടേ മാറ്റും (കാസനാശനം).

3. കണ്ണിനും മുടിക്കും ശരീരത്തിനും (ശ്ലോകം 35-ന്റെ ആദ്യഭാഗം)

രൂക്ഷം: ശരീരത്തിൽ ചെറിയ രീതിയിൽ വരൾച്ചയോ രൂക്ഷതയോ (Dryness) ഉണ്ടാക്കാൻ ഇതിന് സ്വഭാവമുണ്ട്.

നേത്രഹിതം, കേശ്യം: കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചശക്തിക്കും (നേത്രഹിതം) മുടിയുടെ ആരോഗ്യത്തിനും (കേശ്യം) ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്.

കൃമിവൈസ്വര്യം നാശനം: വയറ്റിലെ വിരകളെ (കൃമി) നശിപ്പിക്കും, തൊണ്ടയടപ്പ് മാറ്റി ശബ്ദം നന്നാക്കും (വൈസ്വര്യം നാശനം).

4. താന്നിക്കുരുവിന്റെ പരിപ്പിന്റെ ഗുണങ്ങൾ (ശ്ലോകം 35-ന്റെ ബാക്കി)

താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് മാത്രമല്ല, അതിനുള്ളിലെ കുരുവും (മജ്ജ) ഔഷധമാണ്:

തൃട്ഛർദ്ദിഹരോ: അമിതമായ ദാഹവും (തൃട്) വിട്ടുമാറാത്ത ഛർദ്ദിയും മാറ്റാൻ ഇതിന്റെ പരിപ്പ് നല്ലതാണ്.

കഫവാതഹരോ ലഘുഃ: കഫവും വാതവും കുറയ്ക്കും. ഇത് വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതുമാണ് (ലഘു).

മദകൃത്: പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്, ഇത് അമിതമായി കഴിച്ചാൽ ചെറിയൊരു മയക്കമോ ലഹരിയോ (മദകൃത്) ഉണ്ടാക്കാം. നെല്ലിക്കയുടെ കുരുവിനും (ധാത്രീമജ്ജ) ഏതാണ്ട് ഇതേ ഗുണങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഉള്ളത്.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ: താന്നിയുടെ തൊണ്ട് ചുമ, മലബന്ധം, മുടികൊഴിച്ചിൽ, കണ്ണ് വേദന എന്നിവയ്ക്ക് നല്ലതാണെങ്കിൽ; അതിന്റെ ഉള്ളിലെ പരിപ്പ് ദാഹം, ഛർദ്ദി, വാത-കഫ അസുഖങ്ങൾ എന്നിവ മാറ്റാൻ മികച്ചതാണ്.

3. കൈയദേവനിഘണ്ടു.

ബിഭീതകോ ഭൂതവാസോ മധുജീവോ ബഹേഡകഃ ।

ധർമ്മദ്വേഷീ വസന്താന്തോ ഹര്യക്ഷഃ കുശലസ്തൂഷഃ ॥ 241 ॥

വാസന്തോക്ഷോ വിന്ധ്യജാതസ്തിലപുഷ്പഃ കലിദ്രുമഃ ।

കല്പദ്രുമഃ കർഷഫലസ്തുമലോ രോമഹർഷണഃ ॥ 242 ॥

അക്ഷം കഷായമധുരം പാകേ പിത്തകഫാപഹമ് ।

ഉഷ്ണവീര്യം ഹിമസ്പർശം കേശ്യം വൈസ്വര്യംജന്തുജിത് ॥ 243 ॥

ചക്ഷുഷ്യം ഭേദനം രൂക്ഷം ലഘു കാസവിനാശനമ് ।

അക്ഷമജ്ജാ മദകരഃ കഫമാരുതനാശനഃ ॥ 244 ॥

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ശരിക്കും താന്നിയുടെ (വിഭീതകി) ഒരു ജാതകം തന്നെയാണ്! ഇതിന്റെ പലതരത്തിലുള്ള രസകരമായ പേരുകളും അത് നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നും വളരെ വ്യക്തമായി ഇതിൽ പറയുന്നുണ്ട്.

1. താന്നിക്ക് ആയുർവേദത്തിലുള്ള രസകരമായ പേരുകൾ

ആദ്യത്തെ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളിൽ (241, 242) താന്നിമരത്തെയും അതിന്റെ കായ്കളെയും വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പേരുകളാണ് പറയുന്നത്. ഓരോ പേരിനും പിന്നിൽ ഓരോ കാരണമുണ്ട്:

ഭൂതവാസഃ, കലിദ്രുമഃ, ധർമ്മദ്വേഷീ: പണ്ടുകാലത്ത് ഈ മരത്തിൽ ഭൂതങ്ങൾ വസിക്കുന്നു എന്നൊരു നാട്ടുവിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ, പണ്ട് കാലത്ത് ചൂതാട്ടത്തിനുള്ള കരുക്കളായി ഇതിന്റെ കായ്കൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതു കൊണ്ടാണ് ഇതിനെ കലിദ്രുമമെന്നും ധർമ്മത്തിന് എതിരായത് (ധർമ്മദ്വേഷീ) എന്നും വിളിക്കുന്നത്.

വസന്താന്തോ, വാസന്തോ: വസന്തകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ പൂക്കുന്ന മരമായതുകൊണ്ട്.

വിന്ധ്യജാതഃ: വിന്ധ്യപർവത നിരകളിൽ ഇത് ധാരാളമായി വളരുന്നു.

തിലപുഷ്പഃ: ഇതിന്റെ പൂക്കൾ കാണാൻ എള്ളിന്റെ പൂവുകൾ പോലെയാണ്.

കർഷഫലഃ: ഇതിന്റെ ഒരു കായുടെ തൂക്കം ഏതാണ്ട് ഒരു 'കർഷം' (12 ഗ്രാം) വരും.

രോമഹർഷണഃ: താന്നിക്കായുടെ പുറംതോട് തൊടുമ്പോൾ ചെറിയ രോമങ്ങൾ ഉള്ളതായി തോന്നും.

2. താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ടിന്റെ ഗുണങ്ങൾ (ശ്ലോകം 243, 244 ആദ്യഭാഗം)

താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് അടുത്ത വരികളിൽ പറയുന്നു:

കഷായമധുരം പാകേ: കഴിക്കുമ്പോൾ നല്ല കവർപ്പ് (കഷായം) രുചിയാണെങ്കിലും ദഹിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ ഇത് മധുരമായി മാറും.

പിത്തകഫാപഹമ്: ശരീരത്തിലെ പിത്തത്തെയും കഫത്തെയും ഒരേപോലെ ശാന്തമാക്കാൻ ഇതിന് കഴിയും.

ഉഷ്ണവീര്യം ഹിമസ്പർശം: ഇതിന്റെ വീര്യം ശരീരത്തിന് ചൂട് നൽകുന്നതാണ്, എന്നാൽ പുറമെ തൊടുമ്പോൾ നല്ല തണുപ്പായിരിക്കും.

കേശ്യം, ചക്ഷുഷ്യം: മുടി നന്നായി വളരാനും കറുക്കാനും, കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചശക്തി കൂട്ടാനും ഇത് ഒന്നാന്തരം ഔഷധമാണ്.

വൈസ്വര്യം ജന്തുജിത്: വിട്ടുമാറാത്ത തൊണ്ടയടപ്പ് മാറ്റി ശബ്ദം നന്നായി പുറത്തുവരാനും, വയറ്റിലെ പുഴുക്കളെയും വിരകളെയും (ജന്തു/കൃമി) നശിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കും.

ഭേദനം, ലഘു, രൂക്ഷം: മലബന്ധം പൂർണ്ണമായി മാറ്റി വയർ സുഖപ്പെടുത്തും. ഇത് വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതുമാണ്. എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ ചെറിയ വരൾച്ച (Dryness) ഉണ്ടാക്കും.

കാസവിനാശനം: വിട്ടുമാറാത്ത കഠിനമായ ചുമയെ പാടേ ഇല്ലാതാക്കാൻ താന്നിക്ക് കഴിയും.

3. താന്നിക്കുരുവിന്റെ പരിപ്പിന്റെ ഗുണങ്ങൾ (ശ്ലോകം 244 അവസാന ഭാഗം)

മദകരഃ: താന്നിയുടെ ഉള്ളിലെ പരിപ്പ് അമിതമായി കഴിച്ചാൽ ചെറിയ രീതിയിൽ മയക്കമോ ലഹരിയോ (മദകരം) ഉണ്ടാക്കാം. അതുകൊണ്ട് ഇത് വളരെ സൂക്ഷിച്ച് കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

കഫമാരുതനാശനഃ: അളവ് കൃത്യമാണെങ്കിൽ ശരീരത്തിലെ കഫത്തെയും വാതത്തെയും (മാരുതൻ എന്നാൽ വാതം/വായു) പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ ഈ പരിപ്പിന് കഴിയും.

4. ധന്വന്തരിനിഘണ്ടു .

വിഭീതകഃ കർഷഫലോ വാസന്തോക്ഷഃ കലിദ്രുമഃ ।

സംവർത്തകോ ഭൂതവാസഃ കലിഹാര്യോ ബഹേഡകഃ ॥ 240 ॥

വിഭീതകഃ കടുഃ പാകേ ലഘുർവൈസ്വര്യംജിത്സരഃ ।

കാസാക്ഷിവക്ത്രരോഗഘ്നഃ കേശവൃദ്ധികരഃ പരഃ ॥ 241 ॥

വിഭീതകം കഷായം ച കൃമിവൈസ്വര്യംജിത്സരമ് ।

ചക്ഷുഷ്യം കടൂരൂക്ഷോഷ്ണം പാകേ സ്വാദു കഫാസ്രജിത് ॥ 242 ॥

ഭാവപ്രകാശത്തിലും കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലും ഇല്ലാത്ത ചില പുതിയ കാര്യങ്ങൾ (പ്രത്യേകിച്ച് വായയിലെ രോഗങ്ങളെ മാറ്റുന്നതിനെക്കുറിച്ച്) ഇതിൽ ധന്വന്തരി മഹർഷി എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്..

1. താന്നിയുടെ പേരുകൾ (ശ്ലോകം 240)

ആദ്യത്തെ ശ്ലോകം താന്നിയുടെ വിളിപ്പേരുകളെക്കുറിച്ചാണ്:

കർഷഫലഃ, ബഹേഡകഃ, വിഭീതകഃ: താന്നിയുടെ പൊതുവായ പേരുകൾ.

വാസന്തോ, സംവർത്തകഃ: വസന്തകാലത്ത് തളിർത്തു പൂക്കുന്ന മരമായതുകൊണ്ട് വന്ന പേര്.

അക്ഷഃ, കലിദ്രുമഃ, കലിഹാര്യഃ: പണ്ട് കാലത്ത് ചൂതാട്ടത്തിന് കരുക്കളായി ഇതിന്റെ കായ്കൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതു കൊണ്ടാണ് ചൂതാട്ടത്തിന്റെ മരമെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഈ പേരുകൾ വന്നത്.

ഭൂതവാസഃ: ഈ മരത്തിൽ അദൃശ്യ ശക്തികൾ (ഭൂതങ്ങൾ) വസിക്കുന്നു എന്ന പഴയ നാട്ടുവിശ്വാസം കൊണ്ട് വിളിക്കുന്ന പേര്.

2. ശരീരത്തിൽ ചെയ്യുന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ (ശ്ലോകം 241)

താന്നി കഴിച്ചാൽ ശരീരത്തിന് എന്ത് സംഭവിക്കും എന്ന് ഈ വരി വിവരിക്കുന്നു:

ലഘു, സരഃ: ഇത് കഴിച്ചാൽ വയറിന് ഒട്ടും ഭാരം തോന്നില്ല, എളുപ്പം ദഹിക്കും (ലഘു). കൂടാതെ മലത്തെ സുഗമമായി പുറന്തള്ളാൻ സഹായിക്കുന്ന (സരഃ - Laxative) സ്വഭാവവുമുണ്ട്.

വൈസ്വര്യംജിത്: തൊണ്ടയടപ്പും ചുമ കാരണം ശബ്ദം മാറുന്നതും ഇത് പൂർണ്ണമായി മാറ്റും.

കാസാ-അക്ഷി-വക്ത്ര-രോഗഘ്നഃ: മൂന്ന് പ്രധാന രോഗങ്ങളെ ഇത് നശിപ്പിക്കും (രോഗഘ്നഃ). കാസം (ചുമ), അക്ഷി രോഗം (കണ്ണിലെ അസുഖങ്ങൾ), വക്ത്ര രോഗം (വായയ്ക്കുള്ളിലെ അസുഖങ്ങൾ, ഉദാഹരണത്തിന് വായ്പ്പുണ്ണ്, പല്ലുവേദന).

കേശവൃദ്ധികരഃ പരഃ: മുടി സമൃദ്ധമായി വളരാൻ ഇതിനേക്കാൾ മികച്ച വേറൊരു ഔഷധമില്ല (പരഃ എന്നാൽ ഏറ്റവും മികച്ചത്).

3. രുചിയും മറ്റ് ഗുണങ്ങളും (ശ്ലോകം 242)

കഷായം ച: ഇതിന്റെ പ്രധാന രുചി കവർപ്പാണ്.

കൃമിവൈസ്വര്യംജിത്സരമ്: വയറ്റിലെ വിരകളെ (കൃമി) നശിപ്പിക്കും, ശബ്ദം നന്നാക്കും, വയർ ഇളക്കി ശുദ്ധീകരിക്കും.

ചക്ഷുഷ്യം: കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചയ്ക്ക് വളരെ നല്ലതാണ്.

കടൂ-രൂക്ഷോഷ്ണം: ഇത് എരിവും (കടു), ശരീരത്തിൽ വരൾച്ച ഉണ്ടാക്കുന്നതുമായ (രൂക്ഷം) സ്വഭാവമാണ്, കൂടാതെ ഇതിന്റെ വീര്യം ചൂടാണ് (ഉഷ്ണം).

കഫാസ്രജിത്: ശരീരത്തിലെ അധികമായ കഫത്തെയും, അസ്ര (രക്തം) സംബന്ധമായ ദോഷങ്ങളെയും രക്തത്തിലെ അശുദ്ധിയെയും ഇത് പാടേ മാറ്റും.

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഒരു ചെറിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. 241-ാമത്തെ വരിയിൽ 'കടു പാകേ' (ദഹിച്ചാൽ എരിവ്) എന്ന് പറയുമ്പോൾ, 242-ാമത്തെ വരിയിൽ 'പാകേ സ്വാദു' (ദഹിച്ചാൽ മധുരം) എന്നും പറയുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പല വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഇതിന്റെ ദഹനശേഷിയെ ഇങ്ങനെ രണ്ട് രീതിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

5. രാജനിഘണ്ടു .

വിഭീതകസ്തൈലഫലോ ഭൂതാവാസഃ കലിദ്രുമഃ ।

സംവർത്തകസ്തു വാസന്തഃ കല്കിവൃക്ഷോ ബഹേഡകഃ ॥ 230 ॥

ഹാര്യഃ കർഷഫലഃ കല്കിധർമ്മഘ്നോക്ഷോനിലഘ്നകഃ ।

വിഭീതകശ്ച കാസഘ്നഃ സ പ്രോക്തഃ ഷോഡശാഹ്വയഃ ॥ 231 ॥

വിഭീതകഃ കടുസ്തിക്തഃ കഷായോഷ്ണഃ കഫാപഹഃ ।

ചക്ഷുഷ്യഃ പലിതഘ്നശ്ച വിപാകേ മധുരോ ലഘുഃ ॥ 232 ॥

പ്രശസ്ത ഗ്രന്ഥമായ 'രാജനിഘണ്ടുവിലെ വരികളാണ്. ഇതിൽ താന്നിക്ക് പറയുന്ന ഒരു പേര് 'കാസഘ്നഃ' (ചുമ മാറ്റുന്നത്) എന്നാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ അവസാനം പറയുന്നത്, ഇതിൽ താന്നിയുടെ 16 പേരുകളെക്കുറിച്ച് (ഷോഡശാഹ്വയഃ) വിവരിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ്.

1. താന്നിയുടെ 16 പേരുകൾ (ശ്ലോകം 230, 231)

താന്നിയെ പല നാടുകളിൽ പല രീതിയിലാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ചില പേരുകൾ ഇതാണ്:

തൈലഫലഃ: താന്നിക്കായുടെ കുരുവിൽ നല്ലതുപോലെ എണ്ണമയം ഉള്ളതുകൊണ്ട് വന്ന പേര്.

അനിലഘ്നകഃ: ആയുർവേദത്തിൽ അനിൽ എന്നാൽ വായു അഥവാ വാതം എന്നാണ്. ശരീരത്തിലെ വാതസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈ പേര് വന്നത്.

കാസഘ്നഃ: ചുമയെ പാടേ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഔഷധം.

കല്കിവൃക്ഷോ, ധർമ്മഘ്നോ, കലിദ്രുമഃ, ഭൂതാവാസഃ, കർഷഫലഃ, ബഹേഡകഃ എന്നിങ്ങനെ നമ്മൾ മുൻപ് പറഞ്ഞ നാട്ടുവിശ്വാസങ്ങളും ചൂതാട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതുമായ പേരുകളും ഇതിൽ ആവർത്തിച്ചു വരുന്നുണ്ട്. ഈ പേരുകളെല്ലാം ചേർത്താണ് ഇതിന് 'ഷോഡശാഹ്വയഃ' (16 പേരുകളുള്ളത്) എന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നത്.

2. താന്നിയുടെ ഗുണങ്ങളും അകാലനരയ്ക്കുള്ള പ്രതിവിധിയും (ശ്ലോകം 232)

ഈ വരിയിലാണ് താന്നി ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നത്:

കടു തിക്ത കഷായോഷ്ണം: താന്നിക്ക് പ്രധാനമായി മൂന്ന് രുചികളുണ്ട് - എരിവ് (കടു), കയ്പ്പ് (തിക്തം), കവർപ്പ് (കഷായം). ഇതിന്റെ വീര്യം ശരീരത്തിന് ചൂട് നൽകുന്നതാണ് (ഉഷ്ണം).

കഫാപഹഃ: ശരീരത്തിൽ കൂടുന്ന കഫത്തെ പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിന് കഴിയും.

ചക്ഷുഷ്യഃ: കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും കാഴ്ചശക്തിക്കും വളരെ നല്ലതാണ്.

പലിതഘ്നശ്ച (ഇതാണ് ആ സൂപ്പർ പോയിന്റ് ): ആയുർവേദത്തിൽ അകാലനരയ്ക്ക് പറയുന്ന പേരാണ് 'പലിതം'. ഘ്നഃ എന്നാൽ നശിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് മുടി നരയ്ക്കുന്നത് തടയാനും, അകാലനര മാറ്റാനും താന്നിക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടെന്ന് രാജനിഘണ്ടു എടുത്തുപറയുന്നു.

വിപാകേ മധുരോ ലഘുഃ: കഴിക്കുമ്പോൾ എരിവും കയ്പ്പുമൊക്കെയാണെങ്കിലും ദഹിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഇത് ശരീരത്തിൽ മധുരമായി മാറും. മാത്രമല്ല, ഇത് വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നതുമാണ് (ലഘു).

രാജനിഘണ്ടു പ്രകാരം താന്നി 'പലിതഘ്ന'മാണ്, അതായത് അകാലനരയെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇതിനേക്കാൾ മികച്ചൊരു ഔഷധമില്ല

6. ശോധലനിഘണ്ടു.

ബിഭീതകഃ കർഷഫലോ വാസന്തോക്ഷഃ കലിദ്രുമഃ ।

സംവർത്തനോ ഭൂതവാസഃ കലിഹാര്യോ ബഹേഡകഃ ॥ 235 ॥

ബഹുവീര്യസ്തൈലഫലസ്തുമുലഃ പവനോദ്ഭവഃ ॥ 236 ॥

ഇത് ശോധല നിഘണ്ടു'വിലെ വരികളാണ്. ഇതിൽ നമ്മൾ മുന്നേ സംസാരിച്ച പേരുകൾക്ക് പുറമെ, താന്നിമരത്തിന്റെ ഘടനയും അതിന്റെ ഔഷധശക്തിയും വ്യക്തമാക്കുന്ന പുതിയ ചില രസകരമായ പേരുകൾ കൂടി മഹർഷി പറയുന്നുണ്ട്.

1. പ്രശസ്തമായ പഴയ പേരുകൾ (ശ്ലോകം 235)

ആദ്യത്തെ ശ്ലോകത്തിൽ നമ്മൾ മുൻപ് കണ്ട പല പേരുകളും ശോധല മഹർഷിയും ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ബിഭീതകഃ, കർഷഫലഃ (ഒരു കർഷം തൂക്കമുള്ള കായ്), വാസന്തോ, അക്ഷഃ, കലിദ്രുമഃ, സംവർത്തനോ, ഭൂതവാസഃ, കലിഹാര്യഃ, ബഹേഡകഃ എന്നിവയാണവ. പല പ്രശസ്ത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഈ പേരുകൾ ആവർത്തിച്ചു വരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ പണ്ടുകാലത്ത് ഈ പേരുകളൊക്കെ നാട്ടുമ്പുറങ്ങളിൽ എത്രമാത്രം പ്രശസ്തമായിരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.

2. താന്നിയുടെ പ്രത്യേകതകൾ പറയുന്ന പേരുകൾ (ശ്ലോകം 236)

അടുത്ത വരിയിലാണ് താന്നിയുടെ ചില സ്വഭാവങ്ങൾ എടുത്തുപറയുന്ന പേരുകളുള്ളത്:

ബഹുവീര്യഃ: ഇതാണ് ഇതിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിശേഷണം. 'ബഹു' എന്നാൽ ഒരുപാട്, 'വീര്യം' എന്നാൽ ശക്തി അല്ലെങ്കിൽ ഔഷധഗുണം. അതായത് വിചാരിക്കുന്നതിലും അപ്പുറം ഒട്ടനവധി രോഗങ്ങളെ മാറ്റാൻ ശേഷിയുള്ള, വളരെ വീര്യമേറിയ ഒരു ഔഷധമാണ് താന്നി എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം.

തൈലഫലഃ: ഇതിന്റെ കുരുവിനുള്ളിൽ നല്ലപോലെ എണ്ണമയം അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് വന്ന പേര്.

തുമുലഃ: കാട്ടിലും പറമ്പിലും വലിയ ശാഖകളോടെ, നല്ല കരുത്തോടെ തഴച്ചുവളരുന്ന ഇതിന്റെ വലിയ ഘടനയെയാണ് 'തുമുലഃ' എന്ന വാക്ക് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

പവനോദ്ഭവഃ: ആയുർവേദത്തിൽ പവനൻ എന്നാൽ വായു അല്ലെങ്കിൽ കാറ്റ് എന്നാണ്. കാറ്റിന്റെ സഹായത്തോടെ വിത്തുകൾ വീണ് സ്വാഭാവികമായി കാട്ടുപ്രദേശങ്ങളിൽ കാറ്റേറ്റ് വളരുന്ന മരമായതുകൊണ്ടാണ് ഇതിന് ഈ പേര് വന്നത്.

ശോധല നിഘണ്ടുപ്രകാരം താന്നി വെറുമൊരു ഔഷധമല്ല, അത് 'ബഹുവീര്യ'മാണ്. അതായത് ഒരേസമയം നിരവധി ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളെ ഒതുക്കാൻ കഴിവുള്ള അത്രയും ശക്തനായൊരു ഔഷധം!" .

താന്നി (വിഭീതകം) – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും

ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, താന്നി പ്രധാനമായും നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു അത്ഭുത ഔഷധമായാണ് ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ താന്നി ഏതൊക്കെ അവസ്ഥകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന് നമുക്ക് വിശദമായി നോക്കാം.

1. ചുമയും ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളും

ഭാവപ്രകാശം, ധന്വന്തരിനിഘണ്ടു, രാജനിഘണ്ടു തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ "കാസനാശനം", "കാസഘ്നം" എന്നിങ്ങനെയാണ് വിഭീതകത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് ചുമ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമാണെന്ന് ആയുർവേദം കരുതുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്:

പഴകിയ കഫച്ചുമ

കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥ

തൊണ്ടയിൽ കഫം നിറയുക

നെഞ്ചിൽ ഭാരക്കേട് അനുഭവപ്പെടുക എന്നിവയിൽ താന്നി വളരെ പ്രയോജനകരമാണ്.

2. ശബ്ദമാറ്റം, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത

"സ്വരഭേദം", "വൈസ്വര്യം" എന്നീ പദങ്ങൾ പല ശ്ലോകങ്ങളിലും കാണാം. ശബ്ദം അടയുക, ശബ്ദം കരകരക്കുക, പഴയതുപോലെ വ്യക്തത ഇല്ലാതാകുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളെയാണ് ഇവ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അധ്യാപകർ, ഗായകർ, കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്നവർ എന്നിവരിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ശബ്ദപ്രശ്നങ്ങളിൽ വിഭീതകം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

3. കഫദോഷം കൂടുന്ന അവസ്ഥകൾ

മിക്ക ഗ്രന്ഥങ്ങളും വിഭീതകത്തെ "കഫാപഹം" അല്ലെങ്കിൽ "കഫപിത്തനുത്" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതായത് അമിത കഫസ്രവം, മൂക്കടപ്പ്, കഫം തൊണ്ടയിൽ കെട്ടിക്കിടക്കൽ, ദഹനം മന്ദഗതിയിലാകൽ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് സഹായകമാകും.

4. കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യം

"നേത്രഹിതം", "ചക്ഷുഷ്യം" എന്നീ വിശേഷണങ്ങൾ പല നിഘണ്ടുക്കളിലും കാണാം. ഇതിലൂടെ ആയുർവേദം പറയുന്നത്, വിഭീതകം കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരമായ ഒരു ഔഷധമാണെന്നാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ത്രിഫലയിൽ ഇത് പ്രധാന ഘടകമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.

5. മുടിയുടെ ആരോഗ്യം

"കേശ്യം", "കേശവൃദ്ധികരം" എന്നീ പദങ്ങൾ വിഭീതകത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് മുടിവളർച്ചയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും, മുടിയുടെ ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനും, അകാലനര കുറയ്ക്കാനും സഹായകമാണെന്ന് കരുതുന്നു.

6. കൃമിബാധ

ഭാവപ്രകാശത്തിലും ധന്വന്തരിനിഘണ്ടുവിലും "കൃമിനാശനം" എന്ന ഗുണം പറയുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദ ഭാഷയിൽ കൃമി എന്നത് കുടലിലെ പരാന്നജീവികളെയും ചില സൂക്ഷ്മജീവി ബാധകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിൽ വിഭീതകം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.

7. മലബന്ധവും ദഹനപ്രശ്നങ്ങളും

"ഭേദനം" എന്ന ഗുണം ശ്ലോകങ്ങളിൽ ആവർത്തിച്ച് കാണാം. ഇതിന്റെ അർത്ഥം മലവിസർജനം സുഗമമാക്കുക, ശരീരത്തിലെ മാലിന്യങ്ങൾ പുറത്താക്കാൻ സഹായിക്കുക, ദഹനേന്ദ്രിയ വ്യവസ്ഥയെ പിന്തുണയ്ക്കുക എന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ത്രിഫല ചൂർണത്തിൽ വിഭീതകത്തിന് പ്രധാന സ്ഥാനം ലഭിച്ചത്.

8. ഛർദ്ദി, ദാഹം, വാത-കഫ അസ്വസ്ഥതകൾ

ഭാവപ്രകാശത്തിൽ "തൃട്" (ദാഹം), "ഛർദ്ദി", "കഫവാതഹര" എന്നീ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. ഇവ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അമിത ദാഹം, ഛർദ്ദി, കഫ-വാത ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ എന്നിവയിൽ വിഭീതകം പ്രയോജനകരമാണെന്നാണ്.

9. കഫ-വാത, പിത്ത ദോഷങ്ങളിൽ താന്നിയുടെ സ്വാധീനം

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിഭീതകത്തെ ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാൻ കെൽപ്പുള്ള ഒന്നായാണ് കാണുന്നത്. ശരീരത്തിൽ ഈ ദോഷങ്ങൾ കൂടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ലക്ഷണങ്ങളിലും താന്നി മികച്ചൊരു പ്രതിവിധിയാണ്.

കഫ-വാത ദോഷങ്ങൾ:

ആയുർവേദത്തിൽ വിഭീതകത്തെ "കഫവാതഹര" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അതായത് കഫവും വാതവും അസന്തുലിതമാകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ചില അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമാണിത്.

കഫം കൂടുമ്പോൾ: സാധാരണയായി ചുമ, കഫക്കെട്ട്, മൂക്കടപ്പ്, തൊണ്ടയിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുക, ശരീരത്തിന് ഭാരക്കേട് തോന്നുക, ദഹനം മന്ദഗതിയിലാകുക, എപ്പോഴും ക്ഷീണവും അലസതയും അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ കാണാം.

വാതം വർധിക്കുമ്പോൾ: വയറുവീർക്കൽ, ഗ്യാസ്, മലബന്ധം, ശരീരവേദന, സന്ധിവേദന, കൈകാലുകളിൽ മരവിപ്പ്, ഉറക്കക്കുറവ് തുടങ്ങിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.

രണ്ടും ഒരുമിച്ച് കൂടുമ്പോൾ: ചിലരിൽ കഫവും വാതവും ഒരേസമയം കൂടിയേക്കാം. അപ്പോൾ കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമ, നെഞ്ചിലും തൊണ്ടയിലും കഫക്കെട്ട്, ഗ്യാസും ദഹനക്കുറവും, മലബന്ധത്തോടൊപ്പം വയറുവീർക്കൽ, തൊണ്ടയിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടന്ന് ശബ്ദം അടയുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണാം. ഇത്തരത്തിലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ വിഭീതകം വളരെ ഉപയോഗപ്രദമാണ്.

10. പിത്തസംബന്ധമായ രോഗാവസ്ഥകൾ:

ചരകസംഹിതയിൽ വിഭീതകം "പിത്തരോഗവിനാശനം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. പിത്തദോഷം വർധിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പല തരത്തിലുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ താന്നിക്ക് കഴിയും. പിത്തപ്രകോപനത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ ഇവയാണ്:

എപ്പോഴും ശരീരത്തിന് അമിതമായ ചൂട് അനുഭവപ്പെടുകയും അധികമായി വിയർക്കുകയും ചെയ്യുക (ചിലപ്പോൾ വിയർപ്പിന് അസാധാരണമായ നാറ്റവും ഉണ്ടാകാം).

മൂക്കിൽ നിന്നോ പല്ലിന്റെ ഇടയിൽ നിന്നോ കാരണമില്ലാതെ രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകുന്നത് ആയുർവേദത്തിൽ 'രക്തപിത്തം' എന്ന അവസ്ഥയുടെ ലക്ഷണമാണ്.

നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, അമിത ദാഹം, വായിൽ കയ്പ്പ് അനുഭവപ്പെടുക, വായ്പ്പുണ്ണ് എന്നിവയും ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.

കണ്ണുകൾക്ക് ചുവപ്പ് നിറം വരിക, ചർമ്മത്തിൽ ചൊറിച്ചിലോ ചുവപ്പോ അനുഭവപ്പെടുക.

തലയിൽ നല്ല ചൂടും പുകച്ചിലും അനുഭവപ്പെടുന്ന തരത്തിലുള്ള തലവേദനകൾ.

ഓക്കാനം, ഛർദ്ദി എന്നിവയും ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ പിത്തം കൂടുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കാണപ്പെടുന്നു.

കൂടാതെ മഞ്ഞപ്പിത്തം പോലുള്ള ചില കരൾ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളും ആയുർവേദത്തിൽ പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ താന്നി ഒരു അനുഗ്രഹമാണ്.

11. അമിതവണ്ണവും തടിയും കുറയ്ക്കുന്നു (Weight Management):

ചരകസംഹിതയിലെ ശ്ലോകത്തിൽ കണ്ട 'മേദോജാൻ ദോഷാൻ ഹന്തി' എന്ന വരിയുടെ ഗുണം നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പും (Fat) അതുമൂലം ഉണ്ടാകുന്ന അസുഖങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള താന്നിയുടെ കഴിവിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.ആയുർവേദത്തിൽ 'മേദസ്സ്' എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പാണ്. 'മേദോജം' എന്ന് വെച്ചാൽ കൊഴുപ്പ് കൂടുന്നത് കൊണ്ടോ കൊഴുപ്പിൽ വരുന്ന മാലിന്യങ്ങൾ കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങൾ. 'ഹന്തി' എന്നാൽ നശിപ്പിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ:

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിവരണങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ വിഭീതകം പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കാണാം:

ചുമ & കഫക്കെട്ട്

ശബ്ദം അടയുക, ശബ്ദമാറ്റം

കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യം

മുടിവളർച്ചയും മുടിസംരക്ഷണവും

കൃമിബാധ & മലബന്ധം

ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ

അമിതദാഹം & ഛർദ്ദി

കഫ-വാത ദോഷങ്ങൾ

പിത്തസംബന്ധമായ രോഗാവസ്ഥകൾ

അമിതവണ്ണവും തടിയും കുറയ്ക്കുന്നു.

വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ

ഇംഗ്ലീഷ് (English): ബെല്ലെറിക് മൈറോബാലൻ (Belleric Myrobalan), ബെഡ്ഡാ നട്ട് ട്രീ (Bedda nut tree), ബാസ്റ്റാർഡ് മൈറോബാലൻ (Bastard myrobalan).

സംസ്കൃതം (Sanskrit): വിഭീതകി (Vibhitaki), അക്ഷഃ (Aksha), കർഷഫലഃ (Karshaphala).

ഹിന്ദി (Hindi): ബഹേഡ (Baheda / Bahera).

തമിഴ് (Tamil): താന്റി (Thandri), താന്നിക്കായ് (Thandrikkai).

തെലുങ്ക് (Telugu): താനികായ (Tanikaya), താണ്ഡ്ര (Thandra).

കന്നഡ (Kannada): താരേകായി (Taarekaayi), ശാന്തി മര (Shanthi mara).

മറ്റ് ഉത്തരേന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ (ബംഗാളി, മറാത്തി, ഗുജറാത്തി): ബഹേഡ (Baheda) അല്ലെങ്കിൽ ബെഹഡ (Behada)

താന്നിക്കായിൽ (വിഭീതകം) അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

താന്നിക്കായുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് അതിൽ സ്വാഭാവികമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങളാണ്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഈ ഘടകങ്ങളെ പേരെടുത്ത് പറയുന്നില്ലെങ്കിലും, ആധുനിക പഠനങ്ങൾ താന്നിക്കായിൽ നിരവധി പ്രയോജനകരമായ രാസസംയുക്തങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ടാനിനുകൾ (Tannins): താന്നിക്കായ കടിച്ചാൽ നമുക്ക് തോന്നുന്ന ആ കവർപ്പ് രുചിക്ക് പ്രധാന കാരണം ഈ ടാനിനുകളാണ്. ഇതിൽ ഗാലിക് ആസിഡ് (Gallic acid), എലാജിക് ആസിഡ് (Ellagic acid) എന്നിവ വലിയ അളവിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾ നശിച്ചുപോകാതെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒന്നാന്തരം ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകളാണിവ. ക്യാൻസർ പോലുള്ള രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇവ സഹായിക്കുമെന്ന് പഠനങ്ങൾ പറയുന്നു.

ബെല്ലെറിക് ആസിഡ് (Belleric acid): താന്നിയുടെ ശാസ്ത്രീയ നാമമായ Terminalia bellirica എന്നതിൽ നിന്നാണ് ഈ ഘടകത്തിന് പേര് വന്നത്. കരളിലെ വിഷാംശങ്ങൾ പുറന്തള്ളാനും (Liver detox) കരളിന്റെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാനും ഈ ഘടകം വല്ലാതെ സഹായിക്കും.

ഫ്ലേവനോയ്ഡുകളും സാപ്പോണിനുകളും (Flavonoids & Saponins): ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീരും വീക്കവും (Inflammation) വേദനയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണിവ. വിട്ടുമാറാത്ത സന്ധിവേദനകൾക്കും ചുമയ്ക്കുമൊക്കെ താന്നി മരുന്നാകുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണ്.

ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റീറോൾ (Beta-sitosterol): ഇത് ശരീരത്തിലെ കൊളസ്‌ട്രോൾ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാനും ഹൃദയാരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്ന ഒരു പ്രകൃതിദത്ത ഘടകമാണ്.

നല്ല കൊഴുപ്പുകൾ (Fatty Acids): താന്നിയുടെ കുരുവിനുള്ളിലെ പരിപ്പിൽ നല്ലതുപോലെ എണ്ണമയമുണ്ടെന്ന് നമ്മൾ രാജനിഘണ്ടുവിൽ കണ്ടല്ലോ (തൈലഫലഃ). ഇതിൽ ഒലെയിക് ആസിഡ് (Oleic Acid), ലിനോലിക് ആസിഡ് തുടങ്ങിയ ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇതാണ് മുടിക്ക് നല്ല തിളക്കവും ഉള്ളും നൽകാൻ സഹായിക്കുന്നത്.

താന്നിക്കായെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത്?

ആയുർവേദ മഹർഷിമാർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ശരിയാണോ എന്ന് അറിയാൻ ഇന്നത്തെ കാലത്തെ ആധുനിക ശാസ്ത്രജ്ഞരും ഡോക്ടർമാരും താന്നിയെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളും ഗവേഷണങ്ങളും (Modern Scientific Research) നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, നമ്മൾ നേരത്തെ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കണ്ട പല കാര്യങ്ങളും ആധുനിക ശാസ്ത്രവും നൂറു ശതമാനം ശരിവെക്കുന്നുണ്ട്!

ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രം താന്നിയെക്കുറിച്ച് കണ്ടെത്തിയ പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം:

അണുബാധകളെ ചെറുക്കുന്നു (Antimicrobial Property): വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയ്ക്കും തൊണ്ടവേദനയ്ക്കും താന്നി എങ്ങനെയാണ് പെട്ടെന്ന് ആശ്വാസം നൽകുന്നത് എന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പഠിച്ചപ്പോൾ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. നമ്മുടെ ശ്വാസകോശ നാളികളിൽ അണുബാധയും കഫക്കെട്ടും ഉണ്ടാക്കുന്ന ബാക്ടീരിയകളെയും വൈറസുകളെയും നശിപ്പിക്കാനുള്ള ശക്തമായ ഒരു കഴിവ് താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ടിനുണ്ട്.

കരളിലെ അസുഖങ്ങൾക്ക് (Hepatoprotective Effect): താന്നിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ കരളിലെ കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ (Liver protection) വളരെ മികച്ചതാണെന്ന് ആധുനിക പഠനങ്ങൾ പറയുന്നു. ലിവറിലെ വിഷാംശങ്ങൾ പുറന്തള്ളാനും (Detox) ഫാറ്റി ലിവർ പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ വരാതെ നോക്കാനും ഇത് സഹായിക്കും.

പ്രമേഹവും കൊളസ്ട്രോളും നിയന്ത്രിക്കുന്നു (Anti-diabetic & Anti-cholesterol): ചരകസംഹിതയിൽ താന്നി ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പ് (മേദസ്സ്) കുറയ്ക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയില്ലേ? പുതിയ ഗവേഷണങ്ങളും അത് ശരിവെക്കുന്നു. താന്നി പതിവായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ശരീരത്തിലെ ചീത്ത കൊളസ്ട്രോൾ (LDL) കുറയ്ക്കാനും, ഇൻസുലിന്റെ പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്തി ബ്ലഡ് ഷുഗർ ലെവൽ നിയന്ത്രിക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

നീരും സന്ധിവേദനയും മാറ്റാൻ (Anti-inflammatory): സന്ധികളിലുണ്ടാകുന്ന നീരും വലിഞ്ഞുമുറുക്കവും കഠിനമായ വേദനയും കുറയ്ക്കാൻ താന്നിയിലുള്ള ഘടകങ്ങൾക്ക് കഴിയും. നമ്മൾ വിപണിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന വേദനസംഹാരികൾ (Pain killers) ശരീരത്തിൽ ചെയ്യുന്ന അതേ ജോലി പാർശ്വഫലങ്ങളില്ലാതെ ചെയ്യാൻ ഇതിന് സാധിക്കുമെന്നാണ് പുതിയ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ക്യാൻസറിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ (Anti-cancer potential): താന്നിയിൽ വലിയ അളവിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഗാലിക് ആസിഡ്, എലാജിക് ആസിഡ് തുടങ്ങിയ ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകൾ ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുന്നത് തടയുന്നു. ഇത് ക്യാൻസർ കോശങ്ങളുടെ വളർച്ചയെ ഒരു പരിധിവരെ പ്രതിരോധിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് ഗവേഷകർ പറയുന്നത്.

ആയുർവേദ പ്രകാരം താന്നിക്കായുടെ (Terminalia bellirica) ഔഷധഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ താന്നിക്കായെ വളരെ പ്രാധാന്യത്തോടെ കാണുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ശരീരത്തിൽ ഇത് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നത്.

രസം (Rasa): കഷായം (കയ്പ്പും ചവർപ്പും കലർന്ന രുചി)

ഗുണം (Guna): രൂക്ഷം, ലഘു

അതാണ് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കഫം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതും ദഹിക്കാൻ താരതമ്യേന എളുപ്പമുള്ളതുമാണ്.

വീര്യം (Veerya): ഉഷ്ണം

അതായത് ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഉഷ്ണസ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധമായി ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നു.

വിപാകം (Vipaka): മധുരം

ദഹനത്തിന് ശേഷം മധുര വിപാകം നൽകുന്ന ഔഷധമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

സ്പർശം (Sparsha): ശീതസ്പർശം

വീര്യം ഉഷ്ണമാണെങ്കിലും സ്പർശത്തിൽ ശീതസ്വഭാവം അനുഭവപ്പെടുന്നതാണ് വിഭീതകത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത.

ത്രിദോഷങ്ങളിൽ ഉള്ള സ്വാധീനം

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം താന്നിക്കായ് പ്രധാനമായും കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും സമതുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കഫക്കെട്ട്, ചുമ, ശബ്ദപ്രശ്നങ്ങൾ, ചില പിത്തജന്യ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ വിഭീതകത്തെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

കഫം കൂടുതലാകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ഭാരക്കേട്, കഫക്കെട്ട്, ചുമ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിലും, പിത്തം വർധിക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന ചില അസ്വസ്ഥതകളിലും ശരീരത്തെ സന്തുലിതാവസ്ഥയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യമായാണ് ആയുർവേദം താന്നിക്കായെ വിലയിരുത്തുന്നത്.

താന്നിക്കായുടെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളും അളവും

ആയുർവേദത്തിൽ താന്നിമരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത് അതിന്റെ ഫലമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഫലത്തിന്റെ തൊലി (Fruit Rind), വിത്ത് (Seed), വിത്തിനുള്ളിലെ കുരു (Seed Kernel) എന്നിവയാണ് ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിൽ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ്

സാധാരണയായി താന്നിക്കായ് ചൂർണമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പ്രതിദിനം 3 മുതൽ 6 ഗ്രാം വരെ അളവാണ് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും രോഗാവസ്ഥ, പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിൽ വ്യത്യാസം വരാം. അതിനാൽ ചികിത്സാ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

താന്നിക്കായ് ഔഷധമായി എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

ആയുർവേദത്തിൽ താന്നിക്കായ് ഒരൊറ്റ രീതിയിൽ മാത്രമല്ല ഉപയോഗിക്കുന്നത്. താന്നിക്കായ് ഒറ്റയ്ക്കും മറ്റ് ഔഷധസസ്യങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്തും വിവിധ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചൂർണം, കഷായം, ലേഹ്യം, ഘൃതം, തൈലം തുടങ്ങി പല രൂപങ്ങളിലാണ് ഇത് പ്രയോഗിക്കുന്നത്.

താഴെ പറയുന്നവ താന്നിക്കായെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചില ലളിതമായ വീട്ടുവൈദ്യങ്ങളാണ്. ഇവ പൊതുവായ അറിവിനായി മാത്രമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ഗുരുതരമായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കോ ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾക്കോ ചികിത്സ തേടുമ്പോൾ ഒരു യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശം സ്വീകരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

ചുമയും കഫക്കെട്ടും കുറയ്ക്കാൻ താന്നിക്കായ്.

ആയുർവേദത്തിൽ താന്നിക്കായ് കഫം കുറയ്ക്കാനും ചുമ ശമിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഒരു പ്രധാന ഔഷധമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് തൊണ്ടയിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുക, നെഞ്ചിൽ കഫക്കെട്ട് . തേൻ കൂട്ടി കഴിക്കാം (കഫം അലിഞ്ഞുപോകാൻ)

താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് നല്ലതുപോലെ ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് ഒരു കുപ്പിയിലാക്കി സൂക്ഷിച്ചു വെക്കുക. എന്നിട്ട്, ചുമയും കഫക്കെട്ടും ഉള്ളപ്പോൾ ഇതിൽ നിന്ന് ഒരു അര ടീസ്പൂൺ പൊടിയെടുത്ത് ഒരല്പം ശുദ്ധമായ തേനിൽ നന്നായി ചാലിക്കുക. ഇത് ദിവസവും രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ആഹാരത്തിന് ശേഷം കഴിച്ചാൽ നെഞ്ചിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന കഠിനമായ കഫം പോലും പതുക്കെ അലിഞ്ഞു പുറത്തുപോകും. വിട്ടുമാറാത്ത വരണ്ട ചുമയ്ക്കും ഇത് നല്ലൊരു മരുന്നാണ്.

2. വായിലിട്ട് ചവച്ചിറക്കാം (തൊണ്ടയിലെ ചൊറിച്ചിലിന്)

തൊണ്ടയിൽ എപ്പോഴും ഒരു കരകരപ്പും ചൊറിച്ചിലും വന്ന് ഇടതടവില്ലാതെ ചുമ വരാറില്ലേ? അതിന് താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ട് ചെറുതായിട്ടൊന്ന് വറുത്തെടുക്കുക. എന്നിട്ട് അതിൽ നിന്ന് ഒരു കുഞ്ഞു കഷ്ണം എടുത്ത് വായിലിട്ട് വെറുതെ ചവച്ചരച്ച് അതിന്റെ നീര് പതുക്കെ തൊണ്ടയിലേക്ക് ഇറക്കിയാൽ മതി. ആ നീര് തൊണ്ടയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ തന്നെ ആ അസ്വസ്ഥതയും പെട്ടെന്നുള്ള ചുമയും ഒക്കെ മാറി നല്ല ആശ്വാസം കിട്ടും.

3. താന്നിക്കാ വെള്ളം (നെഞ്ചിലെ ഭാരം കുറയ്ക്കാൻ)

നല്ല കഠിനമായ കഫക്കെട്ട് കാരണം ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടോ നെഞ്ചിന് ഭാരമോ തോന്നുമ്പോൾ താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ടിട്ട് വെള്ളം നന്നായി തിളപ്പിക്കുക. വേണമെങ്കിൽ ഇതിലേക്ക് ഒരല്പം കുരുമുളകോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം ചുക്കോ കൂടി ചതച്ചിടാം. ഈ വെള്ളം അരിച്ചെടുത്ത് ചെറുചൂടോടെ ചായ കുടിക്കുന്നതുപോലെ കുടിക്കുന്നത് ശ്വാസകോശ നാളികളെ ക്ലിയറാക്കാൻ വളരെ നല്ലതാണ്.

ഇതൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരുപാട് അമിതമായി കഴിക്കേണ്ടതില്ല, നമ്മൾ പറഞ്ഞ അളവിൽ എടുത്താൽ മതി. ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ചുമ ഒട്ടും കുറയുന്നില്ലെങ്കിൽ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറെ കണ്ട് കൃത്യമായ മരുന്ന് വാങ്ങാൻ മടിക്കരുത് .

ശബ്ദം അടയുക, ശബ്ദമാറ്റം എന്നിവയ്ക്ക് താന്നിക്കായ്

അധികം സംസാരിക്കുക, തുടർച്ചയായി പാടുക, തൊണ്ടയിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുക, ജലദോഷം വരുക തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാൽ ചിലപ്പോൾ ശബ്ദം അടയുകയോ ശബ്ദത്തിന് കരകരപ്പോ ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്യാം. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ താന്നിക്കായ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധമാണ്. നമ്മൾ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കണ്ട 'വൈസ്വര്യം', 'സ്വരഭേദം' എന്നിവ മാറ്റാൻ വീട്ടിൽ തന്നെ ഇത് എങ്ങനെയൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് നോക്കാം:

1. തേനും കൽക്കണ്ടവും ചേർത്ത് (ശബ്ദം ക്ലിയറാകാൻ)

ശബ്ദം അടഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് വരാത്ത അവസ്ഥയുണ്ടെങ്കിൽ താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് പൊടിച്ചത് ഒരു അര ടീസ്പൂൺ എടുക്കുക. അതിലേക്ക് കുറച്ച് ശുദ്ധമായ തേനും ഒരല്പം കൽക്കണ്ടം പൊടിച്ചതും ചേർത്ത് നന്നായി കുഴച്ചെടുക്കുക. ഇത് വായിലിട്ട് പെട്ടെന്ന് വിഴുങ്ങാതെ പതുക്കെപ്പതുക്കെ ഇറക്കി കഴിക്കുക. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ മാറി ശബ്ദത്തിന് നല്ല തെളിച്ചവും ഗാംഭീര്യവും തിരിച്ചുകിട്ടും.

2. വറുത്ത് വായിലിടാം (തൊണ്ടയിലെ കഫം വലിഞ്ഞുപോകാൻ)

തൊണ്ടയിൽ കഫം ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുകയും അതുകാരണം സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശബ്ദം കരകരക്കുകയും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ ഒരു നാട്ടുവിദ്യയുണ്ട്. താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ട് ഒരല്പം നെയ്യിലോ അല്ലെങ്കിൽ വെറുതെയോ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് വറുത്തെടുക്കുക. ഇതിൽ നിന്ന് ഒരു കുഞ്ഞു കഷ്ണം വായിലിട്ട് അതിന്റെ നീര് പതുക്കെ തൊണ്ടയിലേക്ക് ഇറക്കുക. ഇത് തൊണ്ടയിലെ തടസ്സങ്ങൾ മാറ്റി ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് നന്നായി വരാൻ സഹായിക്കും.

3. ഇന്തുപ്പ് ചേർത്ത വെള്ളം (തൊണ്ടയിലെ നീര് മാറാൻ)

ശബ്ദമാറ്റത്തോടൊപ്പം തൊണ്ടയിൽ വേദനയോ നീരോ ഉണ്ടെങ്കിൽ താന്നിക്കാ തൊണ്ടിട്ട് വെള്ളം നന്നായി തിളപ്പിക്കുക. ഈ വെള്ളം ചെറുചൂടിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ അതിലേക്ക് ഒരു നുള്ള് ഇന്തുപ്പ് (Rock salt) കൂടി ചേർക്കുക. എന്നിട്ട് ഈ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് ദിവസവും രണ്ടു മൂന്ന് നേരം നന്നായി വായ്‌ കൊള്ളുക (Gargle ചെയ്യുക). ഇത് തൊണ്ടയിലെ കഫക്കെട്ടും വീക്കവും മാറ്റി ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് പഴയതുപോലെയാക്കാൻ വല്ലാതെ സഹായിക്കും.

കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് താന്നിക്കായ്

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ താന്നിക്കായെ "നേത്രഹിതം" എന്നും "ചക്ഷുഷ്യം" എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അതായത് കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരമായ ഔഷധദ്രവ്യമായാണ് ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ത്രിഫല പോലുള്ള നിരവധി ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിൽ താന്നിക്കായ് പ്രധാന ഘടകമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വീട്ടിൽ തന്നെ വളരെ സുരക്ഷിതമായി കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനായി താന്നിക്ക എങ്ങനെയൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് നോക്കാം:

1. ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കാം (കാഴ്ചശക്തി കൂട്ടാൻ)

കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച പുകച്ചിൽ മാറാനും കാഴ്ചശക്തി മെച്ചപ്പെടാനും താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് പൊടിച്ചത് ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കുന്നത് വളരെ നല്ലതാണ്. രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഒരു അര ടീസ്പൂൺ താന്നിപ്പൊടി ഒരല്പം നെയ്യും തേനും ചേർത്ത് ചാലിച്ചു കഴിക്കുന്നത് കണ്ണിന്റെ നാഡികൾക്ക് നല്ല ബലം നൽകും. (ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക: ആയുർവേദ പ്രകാരം നെയ്യും തേനും തുല്യ അളവിൽ ചേർക്കാൻ പാടില്ല. ഒന്നുകിൽ നെയ്യ് കൂടുതൽ എടുക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ തേൻ കൂടുതൽ എടുക്കുക).

2. ത്രിഫല വെള്ളം കൊണ്ടുള്ള കണ്ണ് കഴുകൽ (കണ്ണിലെ പുകച്ചിലിന്)

നമ്മൾ സാധാരണയായി കണ്ണ് കഴുകാൻ താന്നിക്ക മാത്രമായി ഉപയോഗിക്കാറില്ല. താന്നി അടങ്ങിയ ത്രിഫല ചൂർണ്ണമാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. രാത്രി ഒരു ടീസ്പൂൺ ത്രിഫല ചൂർണ്ണം ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളത്തിലിട്ടു വെക്കുക. രാവിലെ ഈ വെള്ളം വളരെ നേർത്ത ഒരു തുണി ഉപയോഗിച്ച് (ഒരു തരി പൊടി പോലും ഇല്ലാത്ത രീതിയിൽ) രണ്ടോ മൂന്നോ വട്ടം നന്നായി അരിച്ചെടുക്കണം. ഈ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് കണ്ണ് കഴുകുന്നത് കമ്പ്യൂട്ടറും മൊബൈലും ഒക്കെ നോക്കി കണ്ണ് വല്ലാതെ ടയേർഡ് ആകുന്നവർക്കും കണ്ണിൽ എപ്പോഴും പുകച്ചിൽ ഉള്ളവർക്കും നല്ല ആശ്വാസം നൽകും.

3. വായ്പ്പുണ്ണും കണ്ണ് വേദനയും തമ്മിലുള്ള കണക്ഷൻ!

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ വായയിൽ വെള്ളം നല്ലതുപോലെ കൊള്ളുക (വായ നന്നായി വീർപ്പിച്ചു പിടിക്കുക). എന്നിട്ട് ആ സമയത്ത് തന്നെ നല്ല തണുത്ത വെള്ളം കൺപോളകളിലേക്ക് കുടഞ്ഞു കണ്ണ് കഴുകുക. ആയുർവേദത്തിൽ കണ്ണിന്റെ ചൂട് കുറയ്ക്കാൻ പറയുന്ന ഒരു കിടിലൻ വിദ്യയാണിത്. താന്നിക്ക തൊണ്ടിട്ട വെള്ളം വായ്‌ കൊള്ളുന്നതോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ണിന് നല്ല കുളിർമ നൽകും.

മുൻകരുതൽ: കണ്ണ് നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും സെൻസിറ്റീവ് ആയ ഭാഗമാണ്. അതുകൊണ്ട് താന്നിപ്പൊടിയോ കഷായമോ ഒന്നും തന്നെ കൃത്യമായ അറിവില്ലാതെ നേരിട്ട് കണ്ണിലേക്ക് ഒഴിക്കുകയോ ഇടുകയോ ചെയ്യരുത്. എന്തെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കണ്ണ് രോഗമുള്ളവർ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ത്രിഫല ഘൃതം പോലുള്ള ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുക.

മുടിവളർച്ചയ്ക്കും മുടിസംരക്ഷണത്തിനും താന്നിക്കായ്

മുടി കൊഴിച്ചിലും അകാലനരയും കാരണം ആകെ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് താന്നിക്ക ഒരു ഒന്നാന്തരം പ്രകൃതിദത്ത മരുന്നാണ്. നമ്മൾ നേരത്തെ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കണ്ട 'കേശ്യം' (മുടിക്ക് നല്ലത്), 'പലിതഘ്നം' (അകാലനര മാറ്റുന്നത്) എന്നീ ഗുണങ്ങൾ മുടിയുടെ ആരോഗ്യത്തിന് എങ്ങനെയൊക്കെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താം എന്ന് നോക്കാം. വീട്ടിൽ തന്നെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ഇത് ചെയ്യാവുന്നതേയുള്ളൂ:

1. താന്നി വെളിച്ചെണ്ണ (അകാലനരയും മുടികൊഴിച്ചിലും തടയാൻ)

ഒരു കിടിലൻ എണ്ണ കാച്ചുന്ന രീതി പറഞ്ഞുതരാം. താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചതും ഒപ്പം നെല്ലിക്കാപ്പൊടിയും തുല്യ അളവിൽ എടുക്കുക.

ഒരു ഇരുമ്പുചട്ടിയിൽ (ഇരുമ്പുപാത്രമായാൽ കൂടുതൽ നല്ലത്) നല്ല ശുദ്ധമായ വെളിച്ചെണ്ണ എടുത്ത് ചൂടാക്കുക.

അതിലേക്ക് ഈ എടുത്തുുവെച്ചിരിക്കുന്ന പൊടികൾ ചേർത്ത് ചെറിയ തീയിൽ മൂപ്പിച്ചെടുക്കുക.

എണ്ണ ചൂടാറി കഴിയുമ്പോൾ ഇതൊരു കുപ്പിയിലേക്ക് അരിച്ചൊഴിച്ച് സൂക്ഷിക്കാം.

ഈ എണ്ണ പതിവായി തലയിൽ തേച്ചു പിടിപ്പിച്ച് അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം കഴുകിക്കളയുന്നത് മുടിക്ക് നല്ല കറുപ്പ് നിറം നൽകാനും, മുടികൊഴിച്ചിൽ നിർത്തി പുതിയ മുടികൾ തഴച്ചുവളരാനും വല്ലാതെ സഹായിക്കും.

2. താന്നിക്ക ഹെയർ പാക്ക് (മുടിക്ക് നല്ല ഉള്ളും ബലവും കിട്ടാൻ)

മുടിക്ക് ഒട്ടും ഉള്ളില്ലാത്തവർക്കും കട്ടി കുറഞ്ഞവർക്കും ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു ഹെയർ പാക്കാണിത്.

താന്നിപ്പൊടിയും കുറച്ച് കറ്റാർവാഴയുടെ ജെല്ലും (Aloe vera) കൂടി ചേർത്ത് നന്നായി മിക്സ് ചെയ്ത് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കുക.

ഇത് തലയോട്ടിയിലും (Scalp) മുടിയിലുമൊക്കെ നന്നായി തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുക.

ഒരു 20 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് സാധാരണ വെള്ളത്തിൽ കഴുകിക്കളയാം.

താന്നിയുടെ 'രൂക്ഷ' ഗുണം തലയോട്ടിയിലെ അമിതമായ എണ്ണമയം മാറ്റുമ്പോൾ കറ്റാർവാഴ മുടിക്ക് നല്ല സോഫ്റ്റ്‌നസ്സ് നൽകും. മുടിയുടെ വേരുകൾക്ക് നല്ല ബലം കിട്ടാൻ ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്.

3. താന്നിക്കാ വെള്ളം (താരനും തലയിലെ ചൊറിച്ചിലിനും)

തലയിൽ വിട്ടുമാറാത്ത താരനും ചൊറിച്ചിലും കാരണം ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റിയ എളുപ്പവഴിയാണിത്.

നാലഞ്ചു താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ട് എടുത്ത് വെള്ളത്തിലിട്ട് നന്നായി തിളപ്പിക്കുക.

ഈ വെള്ളം നല്ലതുപോലെ ആറിയതിനു ശേഷം, തല കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞുള്ള അവസാനത്തെ റൗണ്ട് കഴുകലിന് (Final rinse) ഈ വെള്ളം ഉപയോഗിക്കുക.

തലയോട്ടിയിലെ അണുബാധകളും താരനും മാറാൻ ഇത് സഹായിക്കും. ഒരു നാച്ചുറൽ ഹെയർ കണ്ടീഷണർ പോലെയും ഇത് പ്രവർത്തിക്കും.

കൃമിബാധയ്ക്കും മലബന്ധത്തിനും താന്നിക്കായ്

വയറിനകത്തുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾക്കും വിരശല്യത്തിനുമൊക്കെ താന്നിക്ക വളരെ പണ്ടുമുതലേ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്ന ഒന്നാണ്. നമ്മൾ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കണ്ട 'ഭേദനം' (മലവിസർജനം സുഗമമാക്കുന്നത്), 'കൃമിഹരം' (വിരകളെ നശിപ്പിക്കുന്നത്) എന്നീ ഗുണങ്ങൾ വെച്ച് വീട്ടിൽ ഇത് എങ്ങനെയൊക്കെ മരുന്നായി ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് നോക്കാം:

1. മലബന്ധം മാറി വയർ സുഖപ്പെടാൻ (For Constipation)

രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഒരു അര ടീസ്പൂൺ താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് പൊടിച്ചത് എടുക്കുക. ഇത് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് നേരിയ ചൂടുവെള്ളത്തിൽ കലക്കി കുടിക്കുക. താന്നിക്കയുടെ സ്വാഭാവികമായ ആ 'ഭേദന' സ്വഭാവം കാരണം പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വയർ നല്ലതുപോലെ ക്ലിയറാകാൻ ഇത് സഹായിക്കും. വയറ്റിലെ മാലിന്യങ്ങളെ പുറന്തള്ളാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

(ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക: വിപണിയിൽ കിട്ടുന്ന ത്രിഫല ചൂർണ്ണമാണ് ആളുകൾ സാധാരണ മലബന്ധത്തിന് ഉപയോഗിക്കാറുള്ളത്. എന്നാൽ ത്രിഫല കയ്യിലില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ താന്നിക്കപ്പൊടി മാത്രമായും ഇങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം).

2. വിരശല്യവും കൃമിബാധയും മാറാൻ (For Intestinal Worms)

കുട്ടികളിലും മുതിർന്നവരിലും ഒരേപോലെ കാണുന്ന ഒന്നാണ് വയറ്റിലെ പുഴുക്കളും വിരശല്യവും. ആയുർവേദത്തിൽ താന്നിക്കയെ ഒരു മികച്ച 'കൃമിനാശിനി' ആയാണ് കാണുന്നത്.

താന്നിക്കാ തൊണ്ട് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചത് ഒരു കാൽ ടീസ്പൂൺ മാത്രം എടുക്കുക. ഇത് ഒരല്പം തേനിൽ ചാലിച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ ചെറിയ ചൂടുവെള്ളത്തിലോ കലക്കി രാവിലെ വെറുംവയറ്റിൽ കഴിക്കുന്നത് വയറ്റിലെ കൃമികളെ നശിപ്പിച്ചു പുറന്തള്ളാൻ സഹായിക്കും.

താന്നിക്കയുടെ തൊണ്ടിട്ട് തിളപ്പിച്ച കഷായം ചെറിയ അളവിൽ രാവിലെ കുടിക്കുന്നതും വിരശല്യത്തിന് നല്ലൊരു പ്രതിവിധിയാണ്.

ഒരു പ്രധാന ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ: വിരയിളക്കാനും വയർ ശുദ്ധിയാക്കാനും ഒക്കെ താന്നിക്ക ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അളവ് ഒട്ടും കൂടരുത്. പ്രത്യേകിച്ചും ചെറിയ കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് കൊടുക്കാതെ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടി കൃത്യമായ അളവ് ചോദിച്ചറിയാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം കേട്ടോ.

ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് താന്നിക്കായ്

വയറിന് എപ്പോഴും ഒരു ഭാരക്കേട് തോന്നുക, ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ ദഹിക്കാൻ സമയം എടുക്കുക, വയറുവീർക്കൽ, ഗ്യാസ്, വിശപ്പില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പലർക്കും ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ദഹനസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ താന്നിക്കായ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു ഔഷധമാണ്.ആയുർവേദ പ്രകാരം താന്നിക്കായുടെ ഗുണം 'ലഘു' ആയതുകൊണ്ട്, അതായത് വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്ന ഒന്നായതുകൊണ്ട് തന്നെ, ദഹനക്കേട് മാറ്റാൻ ഇത് പല രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാം.

1. വയർ വീർത്തുകെട്ടലിനും ഗ്യാസിനും (For Bloating & Gas)

ചിലർക്ക് എന്ത് കഴിച്ചാലും വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് നിറഞ്ഞ് വയർ വീർത്തു നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇതിന് താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചത് ഒരു അര ടീസ്പൂൺ എടുക്കുക. ഇത് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കലക്കി ആഹാരം കഴിച്ചതിന് ശേഷം കുടിക്കുന്നത് പതിവാക്കാം. ഇത് വയറ്റിലെ വായു കോപത്തെ (ഗ്യാസ്) ശമിപ്പിക്കുകയും വയറിന് നല്ല ലഘുത്വം (Lightness) നൽകുകയും ചെയ്യും.

2. ദഹനക്കുറവിനും വിശപ്പില്ലായ്മയ്ക്കും (For Indigestion & Loss of Appetite)

കഴിച്ച ആഹാരം ഒട്ടും ദഹിക്കാതെ വയറ്റിൽ തന്നെ ഭാരമായി കിടക്കുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടെങ്കിൽ താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ടിട്ട് വെള്ളം നന്നായി തിളപ്പിച്ച് കഷായം പോലെയാക്കുക. ഈ വെള്ളം ആറിയതിനു ശേഷം ചെറിയ അളവിൽ കുടിക്കുന്നത് ശരീരത്തിലെ മെറ്റബോളിസം കൂട്ടാനും, മന്ദഗതിയിലായ ദഹനപ്രക്രിയയെ ഉഷാറാക്കാനും സഹായിക്കും. ഇത് നല്ലതുപോലെ വിശപ്പ് ഉണ്ടാക്കാനും നല്ലതാണ്.

3. ഓക്കാനവും ഛർദ്ദിലും മാറാൻ (For Nausea & Vomiting)

ദഹനക്കേട് കാരണം ചിലർക്ക് എപ്പോഴും ഓക്കാനവും ഛർദ്ദിക്കണം എന്നൊരു തോന്നലും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഭാവപ്രകാശത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ, ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ താന്നിക്കായുടെ ഉള്ളിലെ കുരു പൊട്ടിച്ചു കാണുന്ന പരിപ്പാണ് (മജ്ജ) ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

ഈ പരിപ്പ് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ (ഒരു നുള്ള്) എടുക്കുക.

ഇത് ഒരല്പം തേനിൽ ചാലിച്ചു പതുക്കെ ഇറക്കുക.

ദഹനക്കേട് കൊണ്ടുള്ള ഛർദ്ദിലും അസിഡിറ്റി മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകളും മാറാൻ ഇത് വളരെ പെട്ടെന്ന് സഹായിക്കും.

4. പുളിച്ചുതികട്ടലും നെഞ്ചെരിച്ചിലും മാറാൻ (For Acid Reflux)

പിത്തം കൂടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പുളിച്ചുതികട്ടലും നെഞ്ചെരിച്ചിലും മാറ്റാൻ താന്നിക്കായുടെ പൊടി ഒരല്പം നെയ് ചേർത്ത് കഴിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. താന്നിക്കയുടെ കഫ-പിത്ത ശമന സ്വഭാവവും നെയ്യുടെ തണുപ്പും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ വയറ്റിലെ അമിതമായ ആസിഡ് ഉത്പാദനം കുറയുകയും എരിച്ചിലിന് നല്ല ആശ്വാസം കിട്ടുകയും ചെയ്യും.

അമിതദാഹവും ഛർദ്ദിയും മാറ്റാൻ താന്നിക്ക

ചില സമയത്ത് ശരീരത്തിൽ ചൂട് കൂടുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ ദഹനക്കേട് വരുമ്പോഴോ ഒക്കെ എത്ര വെള്ളം കുടിച്ചാലും മാറാത്ത കഠിനമായ ദാഹവും, ഒപ്പം നിർത്താതെയുള്ള ഛർദ്ദിലും വരാറുണ്ട്. ഭാവപ്രകാശത്തിൽ താന്നിക്കായെ 'തൃട്-ഛർദ്ദി നാശനം' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് ദാഹവും ഛർദ്ദിയും മാറ്റാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

വീട്ടിൽ വെച്ച് ഇത് എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്ന് നോക്കാം:

1. ഛർദ്ദി പെട്ടെന്ന് നിൽക്കാൻ (താന്നിക്കാ പരിപ്പ്)

നിർത്താതെയുള്ള ഛർദ്ദിൽ കാരണം ശരീരം ആകെ തളർന്നു പോകുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടെങ്കിൽ താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ടല്ല, അതിനുള്ളിലെ കുരു പൊട്ടിച്ചാൽ കാണുന്ന പരിപ്പാണ് (Seed kernel) ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

ഈ പരിപ്പ് നന്നായി ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് സൂക്ഷിക്കുക.

ഇതിൽ നിന്ന് വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ (വെറും ഒരു നുള്ള്) എടുത്ത് ഒരല്പം ശുദ്ധമായ തേനിൽ ചാലിക്കുക.

ഇത് പതുക്കെ നാക്കിൽ തൊട്ട് ഇറക്കിയാൽ മതി. വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ മാറി ഓക്കാനവും ഛർദ്ദിലും പെട്ടെന്ന് നിൽക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

2. എത്ര കുടിച്ചാലും മാറാത്ത അമിതദാഹത്തിന്

ചിലർക്ക് അസുഖങ്ങൾ കൊണ്ടോ ശരീരം വല്ലാതെ ചൂടാകുന്നത് കൊണ്ടോ കഠിനമായ ദാഹവും തൊണ്ട വരൾച്ചയും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇതിന് താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ടിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ഉപയോഗിക്കാം.

താന്നിക്കാ തൊണ്ട് ചതച്ചിട്ട് വെള്ളം നന്നായി തിളപ്പിക്കുക.

ഈ വെള്ളം നന്നായി ആറിയതിനു ശേഷം ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഒന്നോ രണ്ടോ സിപ്പ് വീതം പതുക്കെ കുടിക്കുക. ഒറ്റയടിക്ക് ഒരുപാട് വെള്ളം കുടിക്കരുത്.

ഇത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട് കുറയ്ക്കാനും, ദാഹം ശമിപ്പിക്കാനും വായ വരണ്ടുപോകുന്നത് തടയാനും വല്ലാതെ സഹായിക്കും.

3. ഓക്കാനവും വായയിലെ കയ്പ്പും ഉള്ളപ്പോൾ

യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ ഗ്യാസ് കയറുമ്പോഴോ ഒക്കെ ചിലർക്ക് വല്ലാതെ ഓക്കാനവും ഒപ്പം തലകറക്കവും വരാറുണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ താന്നിക്കാപ്പൊടിയും ലേശം ഏലയ്ക്കാപ്പൊടിയും കൂടി മിക്സ് ചെയ്ത് തേനിൽ ചാലിച്ചു കഴിക്കുന്നത് വായയിലെ കയ്പ്പ് മാറ്റാനും ഓക്കാനം ഇല്ലാതാക്കാനും നല്ലതാണ്.

മുൻകരുതൽ: താന്നിക്കായുടെ ഉള്ളിലെ പരിപ്പ് അമിതദാഹത്തിനും ഛർദ്ദിക്കും മികച്ചതാണെങ്കിലും ഇത് വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രമേ കഴിക്കാവൂ. കാരണം ഇത് ഒരുപാട് ഉള്ളിൽ ചെന്നാൽ ചെറിയ രീതിയിൽ മയക്കം വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുമ്പോഴും നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും അളവ് ഒട്ടും കൂടാതെ നോക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

കഫ-വാത ദോഷങ്ങൾ മാറ്റാൻ താന്നിക്ക

ആയുർവേദത്തിൽ കഫത്തിനും വാതത്തിനും ഒരേപോലെ ഒരു പൊതുസ്വഭാവമുണ്ട്—തണുപ്പ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ശരീരത്തിൽ കഫവും വാതവും ഒരുമിച്ച് കൂടുമ്പോൾ കഠിനമായ കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസംമുട്ടൽ, ശരീരമാകെ ഒരു തണുപ്പും വലിഞ്ഞുമുറുക്കവുമൊക്കെയാണ് സാധാരണ വരാറ്. താന്നിക്കായുടെ സ്വഭാവം 'ഉഷ്ണം' (ചൂട്) ആയതുകൊണ്ട് ഈ രണ്ട് ദോഷങ്ങളുടെയും തണുപ്പിനെ മാറ്റി ശരീരത്തെ ബാലൻസ് ചെയ്യാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ കഫ-വാത അസ്വസ്ഥതകൾ മാറ്റാൻ താന്നിക്ക വീട്ടിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് നോക്കാം:

1. കഫത്തോടുകൂടിയ ശ്വാസംമുട്ടലിനും വലിവിനും

നെഞ്ചിലും തൊണ്ടയിലും കഫം കെട്ടിക്കിടന്ന് വായുസഞ്ചാരം തടസ്സപ്പെടുമ്പോഴാണ് ശ്വാസംമുട്ടലും കഠിനമായ വലിവും ഉണ്ടാകുന്നത്.

താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് പൊടിച്ചതും ഒപ്പം ഒരല്പം ചുക്കുപൊടിയോ (Dry ginger) തിപ്പലിപ്പൊടിയോ തുല്യ അളവിൽ എടുക്കുക.

ഇത് ഒരു അര ടീസ്പൂൺ എടുത്ത് തേനിൽ നന്നായി ചാലിച്ചു ദിവസവും രണ്ടു നേരം ആഹാരത്തിന് ശേഷം കഴിക്കുക.

താന്നിയുടെ ചൂട് കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയുമ്പോൾ ചുക്കും തിപ്പലിയും വായുവിന്റെ സഞ്ചാരം സുഗമമാക്കും. നെഞ്ചിലെ ആ ഭാരക്കേട് മാറാൻ ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്.

2. വയറുവീർക്കലും ദഹനക്കുറവും മാറ്റി വയർ സുഖപ്പെടാൻ

കഫം കാരണം ദഹനം മന്ദഗതിയിലാവുകയും വാതം കാരണം വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് നിറഞ്ഞ് വീർക്കുകയും മലബന്ധം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ ചിലരിൽ കാണാറുണ്ട്.

ഒരു കാൽ ടീസ്പൂൺ താന്നിപ്പൊടി എടുക്കുക.

ഇത് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് നേരിയ ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഒരല്പം ഇന്തുപ്പും (Rock salt) കൂടി ചേർത്ത് രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം കുടിക്കുക.

ഇത് വയറ്റിലെ ഗ്യാസ് കളയാനും, കുടലിലെ തടസ്സങ്ങൾ മാറ്റി പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വയർ സുഖമായി ഒഴിയാനും വല്ലാതെ സഹായിക്കും.

3. രാവിലെയുള്ള സന്ധിവേദനയും വലിഞ്ഞുമുറുക്കവും മാറാൻ (Stiffness)

രാവിലെ ഉറക്കമുണരുമ്പോൾ കൈകാലുകളിലെ സന്ധികൾ മടക്കാനും നിവർത്താനും പറ്റാത്ത രീതിയിൽ കഠിനമായി വലിഞ്ഞു മുറുകി ഇരിക്കുന്നത് കഫ-വാത ദോഷം കൂടുന്നത് കൊണ്ടാണ്. തണുപ്പുകാലത്ത് ഇത് വല്ലാതെ കൂടും.

താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് ഒരല്പം ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ നന്നായി കല്ലിലരച്ച് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കുക.

ഈ പേസ്റ്റ് നീരും വേദനയും വലിഞ്ഞുമുറുക്കവുമുള്ള സന്ധികളിൽ പതുക്കെ പുരട്ടുക.

ഇത് അവിടുത്തെ തണുപ്പ് മാറ്റി രക്തയോട്ടം കൂട്ടാനും, സന്ധികളിലെ കടുപ്പം കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കും. (ഇതുകൂടാതെ താന്നി അടങ്ങിയ ത്രിഫലാദി തൈലം ചെറുതായി ചൂടാക്കി പുറമെ തേക്കുന്നതും നല്ലതാണ്).

4. തൊണ്ടയിൽ കഫം കെട്ടിനിന്ന് ശബ്ദം അടയുന്നതിന്

തൊണ്ടയിൽ എപ്പോഴും കഫം ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുകയും അതുകാരണം സംസാരിക്കാൻ ആയാസപ്പെടുകയും ശബ്ദം വല്ലാതെ കരകരപ്പാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ:

താന്നിപ്പൊടിയും ലേശം കുരുമുളകുപൊടിയും കൂടി ചേർത്ത് തേനിൽ ചാലിച്ചു പതുക്കെ ഇറക്കുക.

ഇത് തൊണ്ടയിലെ കഫത്തിന്റെ കട്ടി കുറച്ച് വഴി ക്ലിയറാക്കാനും ശബ്ദം നന്നായി പുറത്തേക്ക് വരാനും സഹായിക്കും.

പിത്തസംബന്ധമായ രോഗാവസ്ഥകൾക്ക് താന്നിക്ക

ശരീരത്തിൽ പിത്തം കൂടുമ്പോൾ സാധാരണയായി അമിതമായ ചൂട്, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ, വായ്പ്പുണ്ണ്, കാരണമില്ലാതെ മൂക്കിൽ നിന്നും മോണയിൽ നിന്നും ചോര വരിക (രക്തപിത്തം) എന്നിവയൊക്കെയാണ് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. താന്നിക്കായുടെ വീര്യം ചൂടാണെങ്കിലും (ഉഷ്ണവീര്യം), ദഹിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ അത് മധുരമായി മാറുന്നതുകൊണ്ടും (മധുര വിപാകം), അതിന്റെ ചവർപ്പ് രുചി (കഷായ രസം) കൊണ്ടും പിത്തദോഷത്തെ ശാന്തമാക്കാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

പിത്തം കൂടുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് താന്നിക്ക എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് മരുന്നായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്ന് നോക്കാം:

1. നെഞ്ചെരിച്ചിലിനും പുളിച്ചുതികട്ടലിനും (For Heartburn & Acid Reflux)

വയറ്റിൽ പിത്തം വല്ലാതെ കൂടി പുളിച്ചുതികട്ടലും നെഞ്ചെരിച്ചിലും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ താന്നിക്കപ്പൊടി വെറുതെ കഴിക്കരുത്.

ഒരു അര ടീസ്പൂൺ താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് പൊടിച്ചത് എടുക്കുക.

ഇതിലേക്ക് അത്രയും തന്നെ ശുദ്ധമായ പശുവിൻ നെയ്യ് ചേർത്ത് നന്നായി ചാലിക്കുക.

ഇത് രാവിലെയും രാത്രിയും ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കുന്നത് വയറ്റിലെ അസിഡിറ്റി കുറയ്ക്കാനും, എരിച്ചിൽ മാറി വയറിന് നല്ല കുളിർമ കിട്ടാനും സഹായിക്കും. നെയ്യുടെ തണുപ്പും താന്നിയുടെ പിത്തശമന ഗുണവും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ ഇത് പെട്ടെന്ന് ഫലം ചെയ്യും.

2. വായ്പ്പുണ്ണിനും വായിലെ കയ്പ്പിനും (For Mouth Ulcers & Bitter Taste)

പിത്തപ്രകോപനം കൊണ്ട് വായിൽ എപ്പോഴും കയ്പ്പ് രസവും വായ്പ്പുണ്ണും വന്ന് ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റിയ എളുപ്പവഴിയാണിത്.

താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ടിട്ട് വെള്ളം നന്നായി തിളപ്പിച്ച് കഷായം പോലെയാക്കുക.

ഈ വെള്ളം നല്ലതുപോലെ ആറിയതിനു ശേഷം (ചെറുചൂടുപോലും ഇല്ലാതെ) വായ്‌ കൊള്ളുക (Gargle ചെയ്യുക).

ഇത് വായ്പ്പുണ്ണിലെ എരിച്ചിൽ കുറയ്ക്കാനും പുണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങാനും സഹായിക്കും. വായ്പ്പുണ്ണുള്ള ഭാഗത്ത് ഒരല്പം താന്നിപ്പൊടി തേനിൽ ചാലിച്ചു പുരട്ടുന്നതും നല്ലതാണ്.

3. രക്തസ്രാവം തടയാൻ (രക്തപിത്തം - For Bleeding Gums/Nose)

കാരണമില്ലാതെ മൂക്കിൽ നിന്ന് ചോര വരികയോ, പല്ലിന്റെ ഇടയിൽ നിന്ന് ചോര വരികയോ ചെയ്യുന്നത് ശരീരത്തിൽ പിത്തവും രക്തവും ദൂഷിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്. താന്നിക്കായുടെ കവർപ്പ് (കഷായ രസം) രക്തസ്രാവം നിർത്താൻ വളരെ മികച്ചതാണ്.

ഒരു കാൽ ടീസ്പൂൺ താന്നിപ്പൊടി ഒരല്പം തണുത്ത വെള്ളത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ തേൻ ചേർത്തോ കഴിക്കുന്നത് ശരീരത്തിനുള്ളിലെ അമിത ചൂട് കുറയ്ക്കാനും രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാനും സഹായിക്കും.

4. തലയിലെ പുകച്ചിലും ചൂടും മാറാൻ (For Burning Headache)

പിത്തം കൂടുമ്പോൾ തലയിലേക്ക് നല്ല ചൂടും പുകച്ചിലും അനുഭവപ്പെടുന്ന തരത്തിലുള്ള തലവേദനകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.

താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് ഒരല്പം തണുത്ത വെള്ളം ചേർത്ത് കല്ലിലരച്ച് നല്ലതുപോലെ പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കുക.

ഇത് നെറ്റിയിലും കൺപോളകളുടെ മുകളിലും (കണ്ണിനുള്ളിൽ പോകാതെ) പതുക്കെ പുരട്ടുക.

താന്നിക്കായ്ക്ക് പുറമെ തൊടുമ്പോൾ നല്ല തണുപ്പുള്ള സ്വഭാവമായതുകൊണ്ട് (ശീതസ്പർശം), ഇത് തലയിലെ ആ പുകച്ചിലും ചൂടും പെട്ടെന്ന് മാറ്റി നല്ല ആശ്വാസം തരും.

5. അമിത വിയർപ്പും വിയർപ്പ് നാറ്റവും കുറയ്ക്കാൻ (For Excessive Sweating)

ശരീരത്തിൽ പിത്തം കൂടുമ്പോൾ അമിതമായി വിയർക്കുകയും വിയർപ്പിന് ഒരു പ്രത്യേക നാറ്റം വരികയും ചെയ്യാറുണ്ട്.

താന്നിക്കാപ്പൊടിയും ഒപ്പം ലേശം ചന്ദനപ്പൊടിയും കൂടി വെള്ളത്തിൽ ചാലിച്ചു കുളിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ശരീരത്ത് തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുക.

ഒരു 10 മിനിറ്റിന് ശേഷം കഴുകിക്കളയാം. ഇത് ചർമ്മത്തിലെ അമിത ചൂട് കുറയ്ക്കാനും വിയർപ്പ് നാറ്റം ഇല്ലാതാക്കാനും സഹായിക്കും.

അമിതവണ്ണവും തടിയും കുറയ്ക്കാൻ താന്നിക്ക

ശരീരത്തിൽ അനാവശ്യമായി കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞുകൂടി തടിയും വയറും കൂടുന്നത് ഇന്ന് പലരെയും അലട്ടുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നമാണ്. നമ്മൾ ചരകസംഹിതയിലെ ശ്ലോകത്തിൽ കണ്ട 'മേദോജാൻ ദോഷാൻ ഹന്തി' (കൊഴുപ്പും അതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന അസുഖങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കുന്നു) എന്ന ഗുണം താന്നിക്കയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകതയാണ്. ആയുർവേദ പ്രകാരം ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പിനെ ചെരണ്ടി കളയാനുള്ള (Scraping അഥവാ ലേഖന ഗുണം) ഒരു പ്രത്യേക കഴിവ് താന്നിക്കയ്ക്കുണ്ട്.

വീട്ടിൽ വെച്ച് തടി കുറയ്ക്കാനായി താന്നിക്ക ഏതെല്ലാം രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് നോക്കാം:

1. രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ചൂടുവെള്ളത്തിൽ (കൊഴുപ്പ് അലിയാൻ)

രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഒരു അര ടീസ്പൂൺ താന്നിക്കായുടെ പുറംതൊണ്ട് പൊടിച്ചത് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കലക്കി കുടിക്കുക. ഇത് പതിവായി ചെയ്യുന്നത് ശരീരത്തിലെ മെറ്റബോളിസം (ദഹനപ്രക്രിയ) വേഗത്തിലാക്കാനും ശരീരത്തിൽ അനാവശ്യമായി കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞുകൂടുന്നത് തടയാനും സഹായിക്കും. വയറ്റിലെ മാലിന്യങ്ങൾ കൃത്യമായി പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നതു കൊണ്ട് വയറിലെ അനാവശ്യ കൊഴുപ്പ് കുറയാനും ഇത് നല്ലതാണ്.

2. തേൻ ചേർത്ത് കഴിക്കാം (ഫാറ്റ് ബേൺ ചെയ്യാൻ)

ആയുർവേദത്തിൽ തടിയും കൊഴുപ്പും കുറയ്ക്കാനുള്ള മരുന്നുകൾ തേൻ ചേർത്ത് കഴിക്കാൻ പറയാറുണ്ട്. കാരണം കൊഴുപ്പിനെ വറ്റിക്കാൻ തേനിനും പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ഒരു കാൽ ടീസ്പൂൺ താന്നിപ്പൊടി എടുത്ത് അതിൽ ഒരല്പം ശുദ്ധമായ തേൻ ചേർത്ത് നന്നായി ചാലിക്കുക. ഇത് രാവിലെ വെറുംവയറ്റിൽ കഴിച്ചതിന് ശേഷം ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ചെറുചൂടുവെള്ളം കൂടി കുടിക്കുന്നത് ശരീരത്തിലെ വണ്ണവും ഭാരവും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാന്തരം നാട്ടുവിദ്യയാണ്.

3. താന്നിക്കാ കഷായം (കൊളസ്ട്രോളും തടിയും കുറയ്ക്കാൻ)

രണ്ടോ മൂന്നോ താന്നിക്കായുടെ തൊണ്ട് ചതച്ച് രണ്ട് ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളത്തിലിട്ട് നന്നായി തിളപ്പിക്കുക. ഇത് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് അളവിലേക്ക് വറ്റിച്ച് അരിച്ചെടുക്കണം. ഈ കഷായം നേരിയ ചൂടോടെ രാവിലെ വെറുംവയറ്റിലോ അല്ലെങ്കിൽ ആഹാരത്തിന് അരമണിക്കൂർ മുൻപോ കുടിക്കുന്നത് ശരീരത്തിലെ ചീത്ത കൊളസ്ട്രോൾ (LDL) കുറയ്ക്കാനും, കരളിൽ കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞു കൂടുന്ന ഫാറ്റി ലിവർ പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ തടയാനും സഹായിക്കും.

ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കുക: താന്നിക്ക തടി കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെങ്കിലും ഇതൊരു മാന്ത്രിക മരുന്നല്ല. ഇതിനൊപ്പം കൃത്യമായ ആഹാരനിയന്ത്രണവും (Diet) ചെറിയ രീതിയിലുള്ള ശാരീരിക അധ്വാനവും ഉണ്ടെങ്കിലേ ഉദ്ദേശിച്ച ഫലം കൃത്യമായി കിട്ടൂ. കൂടാതെ പെട്ടെന്ന് വണ്ണം കുറയട്ടെ എന്ന് കരുതി ഒരുപാട് അളവിൽ ഇത് കഴിക്കരുത്, നമ്മൾ പറഞ്ഞതുപോലെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

താന്നിക്ക പ്രധാന ചേരുവയായ പ്രശസ്ത ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ത്രിഫല (കടുക്ക, താന്നിക്ക, നെല്ലിക്ക) ഒരു അടിസ്ഥാന കൂട്ടായതുകൊണ്ട് തന്നെ, നമ്മൾ വിപണിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന ഭൂരിഭാഗം പ്രശസ്തമായ മരുന്നുകളിലും താന്നിക്ക അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അവ ഏതൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം:

ത്രിഫല ചൂർണം (Triphala Churna): വയർ ശുദ്ധിയാക്കാനും പ്രതിരോധശേഷി കൂട്ടാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കൂട്ട്.

ത്രിഫലാദി തൈലം (Triphaladi Taila): മുടികൊഴിച്ചിൽ മാറാനും അകാലനര തടയാനും തലയിൽ തേക്കുന്ന എണ്ണ.

ത്രിഫല ഘൃതം (Triphala Ghrita): കാഴ്ചശക്തി കൂട്ടാൻ കഴിക്കുന്ന ഔഷധ നെയ്യ്.

മഹാത്രിഫല ഘൃതം: കണ്ണിന്റെ കഠിനമായ അസുഖങ്ങൾക്കും കാഴ്ച വൈകല്യങ്ങൾക്കും ഡോക്ടർമാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന നെയ്യ്.

വിഭീതകി ലേഹ്യം (Vibhitaki Lehyam): താന്നിക്കായുടെ പേരിൽ തന്നെയുള്ള ഈ ലേഹ്യം കഠിനമായ ചുമ, ആസ്ത്മ എന്നിവയ്ക്ക് ഉത്തമമാണ്.

വായൂഗുളിക (Vayugulika): ഗ്യാസ് സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും വയറുവേദനയ്ക്കും കൊടുക്കുന്ന ഗുളിക.

പടോലമൂലാദി കഷായം (Patolamuladi Kashayam): ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും കരൾ ശുദ്ധിയാക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന കഷായം.

മഹാതിക്തകം ഘൃതം (Mahatiktakaghritam): ചർമ്മ രോഗങ്ങൾക്കും ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ മാറാനും ഉള്ളിലേക്ക് കഴിക്കുന്ന നെയ്യ്.

ചവികാസവം (Chavikasavam): ദഹനക്കേട് മാറ്റി വിശപ്പ് കൂട്ടാനും അമിതവണ്ണം കുറയ്ക്കാനും നൽകുന്ന ഒരു ആസവം.

വസ്ത്യാമയാന്തക ഘൃതം (Vastyamayantaka Ghritam): മൂത്രസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾക്കും കിഡ്നിയുടെ ആരോഗ്യത്തിനും നൽകുന്നത്.

വരാദി കഷായം (Varadi Kashayam): അമിതവണ്ണവും തടിയും കൊളസ്ട്രോളും കുറയ്ക്കാൻ ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന കഷായം.

ഖദിരാരിഷ്ടം (Khadirarishtam): ചോര ശുദ്ധിയാക്കാനും വിട്ടുമാറാത്ത അലർജികളും ചർമ്മ രോഗങ്ങളും മാറ്റാനും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

നിർഗുണ്ഠ്യാദി ഗുളിക (Nirgundyadi Gulika): കൃമിശല്യം മാറ്റാനും വിരകളെ പുറന്തള്ളാനും കുട്ടികൾക്ക് ഉൾപ്പെടെ നൽകുന്ന ഗുളിക.

രോഹിതകാരിഷ്ടം (Rohitakarishtam): പ്ലീഹ (Spleen), കരൾ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾക്കും അസിഡിറ്റിക്കും നൽകുന്ന ഔഷധം.

വിൽവാദി ഗുളിക (Vilwadi Gulika): വിഷബാധകൾ ഏൽക്കുമ്പോഴും വയറിളക്കം, അണുബാധകൾ എന്നിവയുള്ളപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ഗുളിക.

ധന്വന്തരം തൈലം (Dhanvantaram Tailam): വാത രോഗങ്ങൾക്കും പ്രസവ രക്ഷയ്ക്കും ശരീരത്തിൽ തേക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണ.

നാല്പാമരാദി തൈലം (Nalpamaradi Tailam): ചർമ്മത്തിന് നല്ല നിറം വെക്കാനും കുട്ടികളുടെ ചർമ്മ സംരക്ഷണത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണ.

മാനസമിത്രവടകം (Manasamithravatakam): മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഉറക്കക്കുറവ്, ഉത്കണ്ഠ എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ നൽകുന്ന ഫലപ്രദമായ ഔഷധം.

സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer).

ഈ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിന് പകരമാവില്ല.

വില്ലജ് ടിപ്‌സ് ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകാൻ ഈ ലിങ്കിൽ ക്ലിക് ചെയ്യൂ . വാട്‌സ്ആപ്പ് - ടെലഗ്രാം - ആറാട്ടായ് .

താമരയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ: ആരോഗ്യത്തിന് പ്രകൃതിയുടെ സമ്മാനം

noreply@blogger.com (Village Tips) — Wed, 17 Jun 2026 06:49:49 +0000

താമര എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്ക് ആദ്യം വരുന്നത് എന്താണ്? കുളത്തിൽ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഭംഗിയുള്ള പൂക്കൾ, അല്ലെങ്കിൽ പൂജാമുറികൾ... അല്ലേ?

എന്നാൽ, ഈ ഭംഗിക്ക് പിന്നിൽ നമ്മളെ ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരുപാട് ആരോഗ്യ രഹസ്യങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എത്രപേർക്ക് അറിയാം? ശാസ്ത്രലോകത്ത് Nelumbo nucifera എന്നറിയപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ സ്വന്തം താമരയുടെ ഗുണങ്ങൾ വെറുമൊരു ഭംഗിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല.

പണ്ടുകാലം തൊട്ടേ ആയുർവേദത്തിലും സൗന്ദര്യസംരക്ഷണത്തിലും താമരയ്ക്ക് വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇതിന്റെ പൂവ് മാത്രമല്ല; വിത്ത്, കിഴങ്ങ്, ഇല എന്നിവയെല്ലാം തന്നെ പലതരത്തിലുള്ള ഔഷധഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ്. ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് നൽകാനും, ചർമ്മത്തിന്റെ തിളക്കം കൂട്ടാനും മാത്രമല്ല, ഇന്നത്തെ കാലത്തെ പ്രധാന വില്ലനായ മാനസിക സമ്മർദ്ദം (Stress) കുറയ്ക്കാൻ പോലും താമരയ്ക്ക് കഴിയും!

നിങ്ങളുടെ നിത്യജീവിതത്തിൽ താമരയെ എങ്ങനെയൊക്കെ ഉൾപ്പെടുത്താമെന്നും, ഇതുകൊണ്ട് എന്തൊക്കെ ആരോഗ്യ-സൗന്ദര്യ ഗുണങ്ങളാണ് നമുക്ക് ലഭിക്കുകയെന്നും വളരെ ലളിതമായി ഈ ബ്ലോഗിലൂടെ നമുക്ക് വായിച്ചറിയാം.

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Botanical Name): Nelumbo nucifera Gaertn.

പര്യായ നാമങ്ങൾ (Synonyms): Nymphaea nelumbo Linn., Nelumbium speciosum Willd.

കുടുംബം (Family): Nelumbonaceae (Kamala Kula)

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ താമരയെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയുന്നു?

നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ താമരയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി പഠിച്ചിരുന്നു. പ്രശസ്തമായ പല ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിലും ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും താമരയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു:

1. സുശ്രുത സംഹിത (Sushruta Sutra. 46 / 275)

സതിക്തം മധുരം ശീതം പദ്മം പിത്തകഫാപഹമ് |

ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഈ വരി നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതിലും വളരെ സിംപിൾ ആണ് കെട്ടോ! ആയുർവേദത്തിലെ വലിയൊരു അറിവ് വെറും നാലഞ്ച് വാക്കുകളിൽ ഒതുക്കി പറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് ഇതിൽ. നമുക്കിത് മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ ഓരോ വാക്കായി ഒന്ന് പൊളിച്ചെഴുതി നോക്കാം:

സതിക്തം മധുരം: താമരയ്ക്ക് ചെറുതായൊരു കയ്പ്പും (തിക്ത രസം) ഒപ്പം ഒരു മധുരവുമുണ്ട് (മധുര രസം).

ശീതം: ഇത് ശരീരത്തിന് നല്ല തണുപ്പ് നൽകുന്ന ഒന്നാണ് (Cooling property).

പദ്മം: നമ്മുടെ സ്വന്തം താമര തന്നെ.

പിത്തകഫാപഹമ്: ഇതാണ് ഇതിലെ മെയിൻ കാര്യം! നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ 'പിത്തം', 'കഫം' എന്നീ രണ്ട് ദോഷങ്ങളെയും ശാന്തമാക്കാൻ (അതായത് അമിതമാകാതെ കുറയ്ക്കാൻ) താമരയ്ക്ക് കഴിയും.

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ : നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ അസിഡിറ്റി, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, അമിത ചൂട് (പിത്തം കൂടുന്നത് കൊണ്ടുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ), കഫക്കെട്ട് എന്നിവയൊക്കെ മാറ്റാൻ താമര എത്രത്തോളം മികച്ചതാണെന്ന് ഈ ഒരൊറ്റ വരിയിൽ നിന്ന് തന്നെ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം."

2. രാജ നിഘണ്ടു (Raja Nighantu - 175)

കമലം ശീതലം സ്വാദു രക്തപിത്തശ്രമാർത്തിനുത് |

സുഗന്ധി ഭ്രാന്തിസന്താപശാന്തിദം തർപ്പണം പരമ് || 175 ||

കമലം ശീതലം സ്വാദു: താമരപ്പൂവ് ശരീരത്തിന് നല്ല തണുപ്പ് (Cooling effect) നൽകുന്ന ഒന്നാണ്, ഒപ്പം കഴിക്കാൻ നല്ല സ്വാദുള്ളതുമാണ് (മധുര രസമാണ് ഇതിനുള്ളത്).

രക്തപിത്ത-ശ്രമ-ആർത്തി-നുത്: നമ്മുടെ മൂന്ന് പ്രധാന പ്രശ്നങ്ങളെയാണ് താമര ഇല്ലാതാക്കുന്നത് (നുത്). ഒന്ന് രക്തപിത്തം (അമിത ചൂട് കാരണം മൂക്കിൽ നിന്നും മറ്റും ചോര പൊടിയുന്ന അവസ്ഥ), രണ്ട് ശ്രമം (കഠിനമായ പനി കൊണ്ടോ യാത്ര കൊണ്ടോ ഒക്കെയുണ്ടാകുന്ന കടുത്ത ശാരീരിക ക്ഷീണം), മൂന്ന് ആർത്തി (ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന കടുത്ത വേദനയും അസ്വസ്ഥതകളും). ഇവയെയൊക്കെ മാറ്റാൻ താമരയ്ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.

സുഗന്ധി: പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ നല്ല സുഗന്ധമുള്ള ഒന്നാണ് താമര.

ഭ്രാന്തി-സന്താപ-ശാന്തിദം: മനസ്സിനുണ്ടാകുന്ന പരിഭ്രമം, അനാവശ്യ ചിന്തകൾ, തലകറക്കം (ഭ്രാന്തി) എന്നിവയും, ശരീരത്തിലും നെഞ്ചിലും ഒക്കെയുണ്ടാകുന്ന അമിത എരിച്ചിലും ചൂടും (സന്താപം) ശാന്തമാക്കാൻ താമരയുടെ ഉപയോഗം കൊണ്ട് സാധിക്കും.

തർപ്പണം പരമ്: 'തർപ്പണം' എന്നാൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക അല്ലെങ്കിൽ ഉന്മേഷം നൽകുക എന്നാണ് അർത്ഥം. നമ്മുടെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും ഏറ്റവും ഉത്തമമായ (പരമ്) രീതിയിൽ കുളിർമയും തൃപ്തിയും നൽകാൻ താമരയ്ക്ക് കഴിയും.

ചുരുക്കത്തിൽ നല്ല സുഗന്ധവും മധുരവുമുള്ള താമര ശരീരത്തിന് പെട്ടെന്ന് കുളിർമ നൽകുന്ന ഒന്നാണ്. കടുത്ത ശാരീരിക ക്ഷീണം, വേദനകൾ, ശരീരത്തിലെ അമിത എരിച്ചിൽ, തലകറക്കം എന്നിവ മാറ്റാൻ ഇത് സഹായിക്കും. കൂടാതെ, അമിത ചൂട് കാരണം ശരീരത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന രക്തസ്രാവം തടയാനും മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരേപോലെ ഉന്മേഷം നൽകാനും താമരയേക്കാൾ മികച്ചതായി വേറെയൊന്നുമില്ല!"

3. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു (Dhanvantari Nighantu - 149)

പാകേ രക്തോത്പലം ശീതം തിക്തം ച മധുരം രസേ |

ഭിനത്തി പിത്തസന്താപൗ ധ്വംസയത്യസ്രജാം രുജമ് || 149 ||

1. പാകേ രക്തോത്പലം ശീതം തിക്തം ച മധുരം രസേ

രസേ തിക്തം ച മധുരം: ചുവന്ന താമരയ്ക്ക് കഴിക്കുമ്പോൾ ചെറിയൊരു കയ്പും (തിക്തം) ഒപ്പം മധുരവുമാണ് സ്വാദ്.

പാകേ ശീതം: സ്വാദ് എന്താണെങ്കിലും ഇത് ദഹിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ (പാകം വരുമ്പോൾ) ശരീരത്തിന് നല്ല ഒന്നാന്തരം തണുപ്പാണ് (ശീതം) നൽകുന്നത്.

2. ഭിനത്തി പിത്തസന്താപൗ ധ്വംസയത്യസ്രജാം രുജമ്

ഭിനത്തി പിത്തസന്താപൗ: നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ പിത്തത്തെയും അതുണ്ടാക്കുന്ന കടുത്ത എരിച്ചിലിനെയും ചൂടിനെയും (സന്താപം) ഇത് തല്ലിയുടയ്ക്കുന്നു അഥവാ ഇല്ലാതാക്കുന്നു (ഭിനത്തി).

ധ്വംസയതി അസ്രജാം രുജമ്: ആയുർവേദത്തിൽ 'അസ്രം' എന്നാൽ ചോര അല്ലെങ്കിൽ രക്തം എന്നാണ് അർത്ഥം. രക്തത്തിലുണ്ടാകുന്ന അശുദ്ധി കൊണ്ടോ അമിത ചൂട് കൊണ്ടോ വരുന്ന രോഗങ്ങളെയും വേദനകളെയും (രുജം) വേരോടെ നശിപ്പിക്കാൻ (ധ്വംസയതി) ചുവന്ന താമരയ്ക്ക് കഴിയും.

ചുവന്ന താമര കഴിക്കുമ്പോൾ ചെറിയ കയ്പും മധുരവുമൊക്കെയാണെങ്കിലും ശരീരത്തിലെത്തിയാൽ ഇത് ഫുൾ കൂളാണ്! നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ അമിത ചൂടും എരിച്ചിലും മാറ്റാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു മരുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെ രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും, ചോര തിളച്ചുണ്ടാകുന്ന (രക്തദൂഷ്യം) പലതരത്തിലുള്ള അസുഖങ്ങളും വേദനകളും മാറ്റാനും ചുവന്ന താമര അതീവ ഗുണകരമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം അടിവരയിട്ട് പറയുന്നു."

4. കൈയദേവ നിഘണ്ടു (Kaiyadeva Nighantu - 1445-1446)

കമലം ശീതലം തിക്തം കഷായം സ്വാദു വർണ്ണകൃത് || 1445 ||

കഫപിത്താസ്രവിസ്ഫോടദാഹതൃഷ്ണാവിനാശനമ് | 1446 ||

1. കമലം ശീതലം തിക്തം കഷായം സ്വാദു വർണ്ണകൃത്

രുചിയും ഗുണവും: താമരയ്ക്ക് കയ്പും (തിക്തം), തുവർപ്പും (കഷായം), ഒപ്പം നല്ലൊരു മധുരവും (സ്വാദു) ചേർന്നൊരു പ്രത്യേക സ്വാദാണുള്ളത്. ശരീരത്തിന് ഇത് നല്ല കുളിർമ (ശീതലം) നൽകും.

വർണ്ണകൃത്: ഇതാണ് ഇതിലെ ഏറ്റവും സൂപ്പർ ആയ വാക്ക്! 'വർണ്ണം' എന്നാൽ ചർമ്മത്തിന്റെ നിറവും ഭംഗിയും, 'കൃത്' എന്നാൽ അതുണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നാണ്. അതായത്, ചർമ്മത്തിന് നല്ല നിറവും തിളക്കവും നൽകാൻ താമരയ്ക്ക് കഴിയും എന്ന് ആയുർവേദം അടിവരയിട്ട് പറയുന്നു.

2. കഫപിത്താസ്രവിസ്ഫോടദാഹതൃഷ്ണാവിനാശനമ്

താമര ഇല്ലാതാക്കുന്ന (വിനാശനം) കുറേ അസുഖങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട ലിസ്റ്റാണ് ഈ വരി. നമുക്കത് ഓരോന്നായി തിരിക്കാം:

കഫ-പിത്ത-ആസ്ര: ശരീരത്തിലെ കഫക്കെട്ട്, പിത്തം (അമിത ചൂട്), രക്തദൂഷ്യം (രക്തത്തിലുണ്ടാകുന്ന അശുദ്ധി) എന്നിവയെ മാറ്റുന്നു.

വിസ്ഫോട: ചൂടുകാലത്ത് തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന കുരുക്കൾ, കുമിളകൾ, ചിക്കൻപോക്സ് ഒക്കെ വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പൊള്ളലുകൾ എന്നിവയെ ശാന്തമാക്കാൻ താമര സഹായിക്കും.

ദാഹ-തൃഷ്ണാ: എത്ര വെള്ളം കുടിച്ചാലും മാറാത്ത കടുത്ത ദാഹവും (തൃഷ്ണാ), ഉള്ളംകൈയും ഉള്ളംകാലും ഒക്കെ പുകയുന്നതുപോലെയുള്ള എരിച്ചിലും (ദാഹം) ഇത് പൂർണ്ണമായി മാറ്റും.

താമര വെറുമൊരു ഔഷധം മാത്രമല്ല, പ്രകൃതി നമുക്ക് തന്നിട്ടുള്ള ഒന്നാന്തരം ഒരു ബ്യൂട്ടി പ്രൊഡക്റ്റ് കൂടിയാണ്! ചർമ്മത്തിന് നല്ല നിറവും തിളക്കവും നൽകാൻ താമരയ്ക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടെന്നാണ് കൈയദേവ നിഘണ്ടു പറയുന്നത്. ശരീരത്തിലെ കഫവും പിത്തവും മാറ്റാൻ മാത്രമല്ല, ചൂടുകാലത്ത് തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന കുരുക്കൾ, കടുത്ത എരിച്ചിൽ, അമിതമായ ദാഹം, രക്തസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ താമരയ്ക്ക് കഴിയും."

5. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു (Bhava Prakasha)

കമലം ശീതലം വർണ്ണ്യം മധുരം കഫപിത്തജിത് |

തൃഷ്ണാദാഹാസ്രവിസ്ഫോടവിഷുവീസർപ്പനാശനമ് |

ധവളം കമലം ശീതം മധുരം കഫപിത്തജിത് |

തസ്മാദല്പഗുണം കിഞ്ചിദന്യദ്രക്തോത്പലാദികമ് || 5 ||

മൂലനാലദലോത്ഫുല്ലഫലൈഃ സമുദിതാ പുനഃ |

പദ്മിനീ പ്രോച്യതേ പ്രാജ്ഞൈർബ്ബിസിന്യാദി ച സാ സ്മൃതാ || 6 ||

പദ്മിനീ ശീതലാ ഗുർവ്വീ മധുരാ ലവണാ ച സാ |

പിത്താസൃക്കഫനുദ്രൂക്ഷാ വാതവിഷ്ടംഭകാരിണീ || 7 ||

1. താമരയുടെ പൊതുവായ ഗുണങ്ങൾ (വരികൾ 1, 2)

കമലം ശീതലം വർണ്ണ്യം മധുരം കഫപിത്തജിത് |

തൃഷ്ണാദാഹാസ്രവിസ്ഫോടവിഷുവീസർപ്പനാശനമ് |

അർത്ഥം: താമരപ്പൂവ് ശരീരത്തിന് നല്ല കുളിർമ നൽകുന്നതാണ്. ചർമ്മത്തിന് നല്ല നിറവും തിളക്കവും നൽകാൻ (വർണ്ണ്യം) ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. മധുരരസമുള്ള ഇത് ശരീരത്തിലെ കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും ബാലൻസ് ചെയ്തു നിർത്തും.

മാറ്റുന്ന അസുഖങ്ങൾ: കടുത്ത ദാഹം, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ, രക്തദൂഷ്യം (രക്തത്തിലെ അശുദ്ധി), തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന കുമിളകൾ, ശരീരത്തിലെ വിഷാംശം, പിന്നെ 'വിസർപ്പം' എന്ന് വിളിക്കുന്ന പടർന്നുപിടിക്കുന്ന തരം ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയെയൊക്കെ പൂർണ്ണമായി മാറ്റാൻ താമരയ്ക്ക് കഴിയും.

2. വെള്ളത്താമരയുടെ മാഹാത്മ്യം (വരികൾ 3, 4 - ശ്ലോകം 5)

ധവളം കമലം ശീതം മധുരം കഫപിത്തജിത് |

തസ്മാദല്പഗുണം കിഞ്ചിദന്യദ്രക്തോത്പലാദികമ് || 5 ||

അർത്ഥം: ഇവിടെ പ്രത്യേകം പറയുന്നത് വെള്ളത്താമരയെ (ധവള കമലം) കുറിച്ചാണ്. വെള്ളത്താമരയും നല്ല തണുപ്പുള്ളതും മധുരമുള്ളതുമാണ്. എന്നാൽ മറ്റ് താമരകളെ അപേക്ഷിച്ച് (ചുവന്ന താമരയെയൊക്കെക്കാൾ) ഔഷധഗുണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരുപടി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് വെള്ളത്താമരയാണ് എന്നാണ് ആയുർവേദം പറയുന്നത്.

3. എന്താണ് ഈ 'പദ്മിനി'? (വരികൾ 5, 6 - ശ്ലോകം 6)

മൂലനാലദലോത്ഫുല്ലഫലൈഃ സമുദിതാ പുനഃ |

പദ്മിനീ പ്രോച്യതേ പ്രാജ്ഞൈർബ്ബിസിന്യാദി ച സാ സ്മൃതാ || 6 ||

അർത്ഥം: താമരയുടെ വേര്/കിഴങ്ങ് (മൂലം), തണ്ട് (നാലം), ഇല (ദലം), നന്നായി വിരിഞ്ഞ പൂവ്, അതിന്റെ കായ/വിത്ത് (ഫലം) ഇതെല്ലാം കൂടി ചേർന്ന ആ മുഴുവൻ താമരച്ചെടിയെയും ചേർത്താണ് പണ്ഡിതന്മാർ 'പദ്മിനി' അല്ലെങ്കിൽ 'ബിസിനി' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അതായത് താമരയുടെ ഫുൾ സെറ്റ്!

4. പദ്മിനിയുടെ ഗുണങ്ങളും സൈഡ് എഫക്റ്റും (വരികൾ 7, 8 - ശ്ലോകം 7)

പദ്മിനീ ശീതലാ ഗുർവ്വീ മധുരാ ലവണാ ച സാ |

പിത്താസൃക്കഫനുദ്രൂക്ഷാ വാതവിഷ്ടംഭകാരിണീ || 7 ||

അർത്ഥം: ഈ പറഞ്ഞ താമരച്ചെടിയുടെ ഫുൾ സെറ്റിന് (പദ്മിനിക്ക്) ശരീരത്തിന് നല്ല തണുപ്പ് നൽകാൻ കഴിയുമെങ്കിലും ഇത് ദഹിക്കാൻ ഇത്തിരി പാടാണ് (ഗുർവ്വീ). ഇതിന് മധുരവും ഒപ്പം ചെറിയൊരു ഉപ്പുരസവും (ലവണം) ഉണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം: ഇത് പിത്തം, കഫം, രക്തസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ എന്നിവയൊക്കെ മാറ്റുമെങ്കിലും (നുത്), സ്വഭാവത്തിൽ ഇത് ഇത്തിരി വരണ്ടതായതു കൊണ്ട് (രൂക്ഷാ) വയറ്റിൽ ഗ്യാസ് ഉണ്ടാക്കാനും മലബന്ധം വരാനും (വാത വിഷ്ടംഭകാരിണീ) സാധ്യതയുണ്ട്!

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ താമരയെക്കുറിച്ച് വളരെ രസകരമായ ഒരു കാര്യം പറയുന്നുണ്ട്. താമരയുടെ പൂവ് മാത്രമല്ല, അതിന്റെ ഇലയും തണ്ടും കിഴങ്ങും വിത്തുമെല്ലാം ചേർന്ന മുഴുവൻ ചെടിയെയും 'പദ്മിനി' എന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ വിളിക്കുന്നത്. വെള്ളത്താമരയാണ് ഔഷധഗുണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചത്. ഇത് ചർമ്മത്തിന് നിറം കൂട്ടാനും വിഷാംശം കളയാനും സൂപ്പറാണെങ്കിലും, ദഹിക്കാൻ ഇത്തിരി സമയമെടുക്കും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അധികമായാൽ ചെറിയ ഗ്യാസ് ട്രബിൾ ഉണ്ടാക്കാനും ഇതിന് സാധ്യതയുണ്ട് കെട്ടോ!"

ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങൾക്കാണ് താമര ഉത്തമ ഔഷധമാകുന്നത്?

പൗരാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ശ്ലോകങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ താമര ഏതൊക്കെ രോഗങ്ങൾ മാറ്റാൻ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ നമുക്ക് തിരിക്കാം:

1. പിത്തജന്യ രോഗങ്ങളിൽ (Body Heat & Burning Sensation)

സുശ്രുത സംഹിതയിൽ താമരയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

"സതിക്തം മധുരം ശീതം പദ്മം പിത്തകഫാപഹമ്"

അതായത് താമരയ്ക്ക് കയ്പ്പും മധുരവും കലർന്ന രുചിയുണ്ട്. സ്വഭാവത്തിൽ നല്ല കുളിർമയുള്ളതായതുകൊണ്ട് ശരീരത്തിലെ പിത്തവും കഫവും കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും. ആയുർവേദപ്രകാരം താഴെ പറയുന്ന പിത്തജന്യ പ്രശ്നങ്ങളിൽ താമര പ്രയോജനകരമാണ്:

ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതചൂട്

കൈകാലുകളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന നീറ്റലും ചൂടും

വായ്പുണ്ണ്, കണ്ണിലെ ചുവപ്പും എരിച്ചിലും

മൂക്കിൽ നിന്ന് ചോരപ്പൊടിയുന്ന അവസ്ഥ (രക്തപിത്തം)

2. ക്ഷീണം, മാനസിക അസ്വസ്ഥത, തലച്ചൂട് എന്നിവയിൽ

രാജ നിഘണ്ടുവിൽ താമരയെ കുറിച്ച് വളരെ മനോഹരമായി ഒരു വരി പറയുന്നുണ്ട്:

"സുഗന്ധി ഭ്രാന്തിസന്താപശാന്തിദം തർപ്പണം പരമ്"

താമരയുടെ സുഗന്ധത്തിനും അതിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്കും മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരുപോലെ ശാന്തി നൽകാനുള്ള സ്വഭാവമുണ്ട്. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിൽ താമര ഒരു മികച്ച തുണയാണ്:

അമിതമായ ശാരീരിക ക്ഷീണവും വേനൽക്കാല അസ്വസ്ഥതകളും

ചൂട് മൂലമുണ്ടാകുന്ന തലച്ചൂടും തലകറക്കവും (ഭ്രാന്തി)

മാനസികമായ അശാന്തിയും ഉറക്കക്കുറവും

3. രക്തപിത്തവും രക്തസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളും

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ചുവന്ന താമരയെ (രക്തോത്പലം) കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു:

"ഭിനത്തി പിത്തസന്താപൗ ധ്വംസയത്യസ്രജാം രുജമ്"

പിത്തം മൂലമുണ്ടാകുന്ന കടുത്ത ചൂടും രക്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കുറയ്ക്കാൻ താമര സഹായിക്കുമെന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇവയ്ക്കായി താമര ഉപയോഗിക്കുന്നു:

രക്തപിത്തവും അമിത രക്തസ്രാവവും തടയാൻ

രക്തദൂഷ്യം (രക്തത്തിലെ അശുദ്ധി) കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങൾ മാറ്റാൻ

ശരീരത്തിലെ ആന്തരിക ചൂടും അതുമൂലമുള്ള തലവേദനയും കുറയ്ക്കാൻ

4. ചർമ്മരോഗങ്ങളിലും അമിതദാഹത്തിലും

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ പറയുന്ന വരികൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്:

"കഫപിത്താസ്രവിസ്ഫോടദാഹതൃഷ്ണാവിനാശനമ്"

കഫവും പിത്തവും മൂലം തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന പലതരം പ്രശ്നങ്ങൾക്കും അമിതദാഹത്തിനും താമര ഒരു സിദ്ധൗഷധമാണ്.

ചൂടുകാലത്ത് തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന കുരുക്കൾ, ചൊറിച്ചിൽ, ചുവന്ന പാടുകൾ എന്നിവ മാറ്റാൻ

'വിസ്ഫോടം' അഥവാ ചർമ്മത്തിൽ പൊള്ളുന്നത് പോലെ വരുന്ന കുമിളകൾ ശമിപ്പിക്കാൻ

എത്ര വെള്ളം കുടിച്ചാലും മാറാത്ത കടുത്ത ദാഹവും (തൃഷ്ണ) ഉള്ളംകാലിലെ പുകച്ചിലും മാറ്റാൻ

5. ചർമ്മകാന്തിയും സൗന്ദര്യസംരക്ഷണവും

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ താമരയെ "വർണ്ണ്യം" എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ആയുർവേദത്തിൽ ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക കാന്തിയും തിളക്കവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളെയാണ് ഈ പേരിൽ വിളിക്കുന്നത്.

മുഖകാന്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കം നൽകാനും താമര സഹായിക്കും.

പിത്തദോഷം കാരണം ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന നിറവ്യത്യാസങ്ങളും കറുത്ത പാടുകളും കുറയ്ക്കാൻ താമരയടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

6. വിസർപ്പം (Herpes-like inflammatory skin disorders) പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ

ഭാവപ്രകാശത്തിൽ "വിസർപ്പനാശനം" എന്നൊരു പ്രയോഗം കൂടിയുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ 'വിസർപ്പം' എന്നത് ചുവപ്പും നീറ്റലുമുള്ള, ശരീരത്തിൽ പടർന്നുപിടിക്കുന്ന തരം ചില കടുത്ത ചർമ്മരോഗങ്ങളെയാണ് (Herpes പോലുള്ളവ) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. താമരയുടെ തണുപ്പും പിത്തം കുറയ്ക്കാനുള്ള കഴിവും ഇങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥകളിൽ വലിയ ആശ്വാസം നൽകും.

പ്രാദേശിക നാമങ്ങൾ

മലയാളത്തിൽ: താമര, ചെന്താമര, വെൺതാമര എന്ന് നമ്മൾ വിളിക്കുന്നു.

സംസ്കൃതത്തിൽ: പദ്മം, കമലം, പങ്കജം, പുണ്ഡരീകം, ഉത്പലം, ശരദം എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് മനോഹരമായ പേരുകളുണ്ട്.

ഹിന്ദിയിൽ: കമൽ (Kamal) എന്നാണ് പറയുന്നത്.

തമിഴിൽ: താമരൈ (Thamarai) അല്ലെങ്കിൽ അംബുജം (Ambujam).

തെലുങ്കിൽ: താമര, കമലമു, പദ്മമു.

കന്നഡയിൽ: താമരെ അല്ലെങ്കിൽ താവരെ.

ബംഗാളിയിൽ: പദ്മോ (Padmo) അല്ലെങ്കിൽ കമൽ.

ഇംഗ്ലീഷിൽ: Sacred Lotus, Indian Lotus, Bean of India എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.

താമരയുടെ വിവിധ ഇനങ്ങൾ (Varieties of Lotus)

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ താമരയെ ഒരു പൂവായി മാത്രം കാണുന്നില്ല. നിറം, ഗുണം, ഔഷധപ്രാധാന്യം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ താമരയെ വിവിധ ഇനങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ (Bhava Prakasha Nighantu) പ്രധാനമായും മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള താമരകളെക്കുറിച്ചാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പറയുന്ന താമരയുടെ 3 വകഭേദങ്ങൾ

നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നത് എല്ലാ താമരയും ഒരുപോലെയാണെന്നാണ്, അല്ലേ? എന്നാൽ ആയുർവേദ പ്രകാരം ഇവയുടെ നിറം മാറുന്നതിനനുസരിച്ച് ശരീരത്തിൽ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളിലും ചെറിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ട്. അത് ഏതൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം:

1. ശ്വേത കമലം (വെള്ളത്താമര) — ആയുർവേദത്തിലെ 'പുണ്ഡരീകം'

നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലൊക്കെ കാണുന്ന വെൺതാമരയാണിത്. സംസ്കൃതത്തിൽ ഇതിനെ 'പുണ്ഡരീകം' (Pundarika) എന്ന് വിളിക്കും.

പ്രത്യേകത: ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പ്രകാരം ഔഷധഗുണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ഈ വെള്ളത്താമരയാണ്. ഇതിനാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശീതവീര്യം (Cooling property) ഉള്ളത്.

ഗുണങ്ങൾ: ശരീരത്തിലെ കടുത്ത പിത്തത്തെയും കഫത്തെയും ഒരേപോലെ അടക്കാൻ ഇതിന് കഴിയും. കടുത്ത പനി, ശരീരമാസകലം ഉണ്ടാകുന്ന പുകച്ചിൽ, ഉള്ളംകാലിലെ നീറ്റൽ എന്നിവയ്ക്ക് വെള്ളത്താമരയുടെ ഇതളുകൾ കൊണ്ടുള്ള കഷായം അമൃതമാണ്. കൂടാതെ, ഇത് കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് (Netrya) ഏറ്റവും മികച്ച ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

2. രക്ത കമലം (ചുവന്ന താമര) — ആയുർവേദത്തിലെ 'കോകനദം'

നമ്മൾ സാധാരണയായി കാണുന്ന പിങ്ക് അല്ലെങ്കിൽ ചുവപ്പ് കലർന്ന താമരയാണിത്. ഇതിനെ ആയുർവേദത്തിൽ 'കോകനദം' (Kokonada) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

പ്രത്യേകത: പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ നമ്മുടെ രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾക്കാണ് ഇതിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കഴിവുള്ളത്.

ഗുണങ്ങൾ: രക്ത ശുദ്ധീകരണത്തിന് (Blood purification) ഇത് വളരെ മികച്ചതാണ്. അമിത ചൂട് കാരണം മൂക്കിൽ നിന്നും പല്ലിന്റെ ഇടയിൽ നിന്നും ചോര വരിക, സ്ത്രീകൾക്കുണ്ടാകുന്ന അമിത രക്തസ്രാവം എന്നിവ നിർത്താൻ ചുവന്ന താമരയുടെ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഇത് ഹൃദയത്തിന് ബലം നൽകുന്ന ഒന്നുകൂടിയാണ് (Hridya).

3. നീല കമലം (നീലത്താമര) — ആയുർവേദത്തിലെ 'ഇന്ദീവരം'

കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു മാന്ത്രികത തോന്നുന്ന പേരാണ് നീലത്താമര! സംസ്കൃതത്തിൽ ഇതിനെ 'ഇന്ദീവരം' (Indivara) എന്ന് വിളിക്കും.

സസ്യശാസ്ത്രപരമായി നോക്കിയാൽ ഈ നീലത്താമര യഥാർത്ഥത്തിൽ താമരയല്ല, ആമ്പൽ (Water Lily - Nymphaea stellata) കുടുംബത്തിൽ പെട്ടതാണ്. എങ്കിലും പണ്ടുകാലം തൊട്ടേ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇതിനെ താമരയുടെ വകഭേദമായി തന്നെയാണ് ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്.

ഗുണങ്ങൾ: ഇതിന് ഒരു പ്രത്യേക സുഗന്ധമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാനും, തലച്ചോറിലെ ചൂട് കുറയ്ക്കാനും, മാനസിക സമ്മർദ്ദം (Stress/Anxiety) ഇല്ലാതാക്കാനും നീലത്താമരയുടെ ഉപയോഗം സഹായിക്കും. കൂടാതെ, ചർമ്മസംരക്ഷണത്തിനും തലമുടിയുടെ വളർച്ചയ്ക്കും (Keshya) ഈ നീലത്താമര കൊണ്ടുള്ള എണ്ണകൾ വളരെ ജനപ്രീതിയാർജ്ജിച്ചതാണ്.

മൂന്ന് ഇനങ്ങളുടെയും പൊതുവായ ഗുണങ്ങൾ

ശ്വേത താമര, രക്ത താമര, നീല താമര എന്നിവയ്ക്ക് ചില പൊതുവായ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ട്.

വെള്ളത്താമര: ശരീരത്തിലെ അമിത ചൂടും കഫക്കെട്ടും മാറ്റാൻ ഒന്നാമൻ.

ചുവന്ന താമര: രക്തസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഹൃദയാരോഗ്യത്തിനും ഉത്തമം.

നീലത്താമര: മനസ്സിനും തലച്ചോറിനും കുളിർമ നൽകാനും മുടി വളരാനും മികച്ചത്.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു പറയുന്ന താമരയുടെ 6 വകഭേദങ്ങൾ:

ഭാവപ്രകാശം നിറം വെച്ചാണ് താമരയെ വേർതിരിച്ചതെങ്കിൽ, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു അതിലും ഒരുപടി കൂടി കടന്ന് പൂക്കളുടെ വലിപ്പവും മണവും സ്വഭാവവും നോക്കി 6 തരമായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഓരോ തരത്തിനും അതിന്റേതായ പ്രത്യേക ഔഷധഗുണങ്ങളുമുണ്ട്!

1. പുണ്ഡരീകം (Pundarika): ഇത് നമ്മൾ നേരത്തെ പരിചയപ്പെട്ട വെള്ളത്താമര തന്നെയാണ്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുപ്രകാരം ഇതിന് കടുത്ത ശീതവീര്യമാണ് (ശരീരത്തിന് നല്ല തണുപ്പ് നൽകും). ശരീരത്തിലെ അമിതമായ പിത്തത്തെയും കഫത്തെയും ഒരേപോലെ അടക്കാനും, കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചശക്തി കൂട്ടാനും ഈ വെള്ളത്താമര മികച്ചതാണ്.

2. സൗഗന്ധികം (Saugandhika): പേരിൽ തന്നെയുണ്ട് കാര്യം, 'നല്ല സുഗന്ധമുള്ളത്' എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. ഒരു പ്രത്യേക തരം മണമുള്ള താമരയോ അല്ലെങ്കിൽ ആമ്പലോ ഒക്കെയാകാം ഇത്. ഇതിന്റെ സുഗന്ധം ശ്വസിക്കുന്നത് തന്നെ മനസ്സിന് നല്ല ഉന്മേഷം തരും. തലകറക്കം, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഉറക്കക്കുറവ് എന്നിവ മാറ്റാൻ ഇത് വളരെ നല്ലതാണ്.

3. രക്തപദ്മം (Raktapadma): നമ്മുടെ സാധാരണ ചെന്താമര അഥവാ ചുവന്ന താമരയാണിത്. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾക്കാണ് ഇതിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കഴിവുള്ളത്. അമിത രക്തസ്രാവം തടയാനും, ഹൃദയത്തിന് ആരോഗ്യം നൽകാനും, ശരീരത്തിലെ ആന്തരിക ചൂട് ഇല്ലാതാക്കാനും രക്തപദ്മം സഹായിക്കും.

4. കുമുദം (Kumuda): ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ വെള്ള ആമ്പൽ (White Water Lily) ആണ്. ആയുർവേദത്തിൽ താമരയുടെയും ആമ്പലിന്റെയും കുടുംബങ്ങളെ ഒരേ കാറ്റഗറിയിൽ ചേർത്താണ് പലപ്പോഴും പഠിക്കാറ്. രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രന്റെ വെളിച്ചം കണ്ട് വിരിയുന്ന ഒന്നാണിത്. ശരീരത്തിന് നല്ല കുളിർമ നൽകാനും, ഉദരരോഗങ്ങൾ, വയറിളക്കം, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ എന്നിവ മാറ്റാനും കുമുദം ഉത്തമമാണ്.

5. ക്ഷുദ്രോത്പലം (Ksudrotpala): 'ക്ഷുദ്ര' എന്നാൽ ചെറുത്, 'ഉത്പലം' എന്നാൽ ആമ്പൽ/താമര. അതായത് വലിപ്പത്തിൽ വളരെ ചെറിയ ഇനത്തിൽപ്പെട്ട നീല ആമ്പലുകളോ ജലപുഷ്പങ്ങളോ ആണ് ഇത്. വലിപ്പത്തിൽ ചെറുതാണെങ്കിലും ഗുണത്തിൽ കക്ഷിയും പുലിയാണ്! തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന കുരുക്കൾ, ചൊറിച്ചിൽ, ചെറിയ അലർജികൾ എന്നിവ മാറ്റാൻ ഇത് അരച്ച് പുരട്ടാറുണ്ട്.

6. പദ്മിനി (Padmini): നമ്മൾ മുൻപ് ചർച്ച ചെയ്തതുപോലെ, താമരയുടെ ഇല, തണ്ട്, വിത്ത്, കിഴങ്ങ് ഒക്കെ നന്നായി വളർന്നു നിൽക്കുന്ന ആ മുഴുവൻ താമരച്ചെടിയെയോ അല്ലെങ്കിൽ അത്തരം താമരക്കൂട്ടങ്ങളെയോ ആണ് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ 'പദ്മിനി' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇത് ശരീരത്തിന് നല്ല പോഷണം (തർപ്പണം) നൽകുമെങ്കിലും ദഹിക്കാൻ ഇത്തിരി കട്ടിയുള്ള കൂട്ടത്തിലാണ്.

സയൻസും ആയുർവേദവും തമ്മിൽ ഇവിടെയൊരു രഹസ്യമുണ്ട്!

നമ്മൾ ഈ പറഞ്ഞ ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ 6 ഇനങ്ങളും ഇന്നത്തെ സസ്യശാസ്ത്രം (Modern Botany) എടുത്തു നോക്കിയാൽ എല്ലാം യഥാർത്ഥ താമര (Nelumbo nucifera) ആകണമെന്നില്ല കെട്ടോ. ഇതിൽ ചിലത് ആമ്പൽ (Nymphaea) വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവയാണ്.

അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് തോന്നും ആയുർവേദത്തിന് തെറ്റ് പറ്റിയതാണോ എന്ന്? ഒരിക്കലുമല്ല! ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രം ചെടിയുടെ ഘടന നോക്കി തരംതിരിക്കുമ്പോൾ, ആയുർവേദം നോക്കിയത് അവയുടെ 'ഔഷധഗുണങ്ങൾ' മാത്രമാണ്. ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് നൽകാനും പിത്തം ശമിപ്പിക്കാനും ഈ 6 ജലപുഷ്പങ്ങൾക്കും ഒരേ കഴിവാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ ആചാര്യന്മാർ ഇവയെല്ലാം ഒരൊറ്റ ഔഷധ ഗ്രൂപ്പിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്. ഭാരതീയ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇവയ്ക്കുള്ള സ്ഥാനം അതുകൊണ്ട് തന്നെ വളരെ വലുതാണ്.

താമരയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ (Chemical Constituents of Lotus)

താമരയെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ സാധാരണ നമ്മൾ ആദ്യം ഓർക്കുന്നത് അതിന്റെ ഭംഗിയും ആത്മീയ പ്രാധാന്യവുമാണ്. പക്ഷേ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത് താമര ഒരു ഔഷധസസ്യം കൂടിയാണെന്നാണ്. ഇതിന്റെ പൂവ്, ഇല, വിത്ത്, തണ്ട്, കിഴങ്ങ് തുടങ്ങി ഓരോ ഭാഗത്തും വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾ (Bioactive Compounds) അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഘടകങ്ങളാണ് താമരയ്ക്ക് ഔഷധഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നത്.

1. തലച്ചോറിനെ ശാന്തമാക്കുന്ന 'ആൽക്കലോയിഡുകൾ' (Alkaloids)

താമരയിൽ ഒരുപാട് തരം ആൽക്കലോയിഡുകൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ഏറ്റവും മെയിൻ ആയ ആളാണ് ന്യൂസിഫെറിൻ (Nuciferine). താമരയുടെ ശാസ്ത്രനാമമായ Nelumbo nucifera എന്നതിൽ നിന്നാണ് ഈ പേര് വന്നത് തന്നെ. ഇത് കൂടാതെ നെലുമ്പിൻ (Nelumbine), ലിൻസിനിൻ (Liensinine) തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്.

ഇവ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?: നമ്മൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ താമര മനസ്സിന് ശാന്തത നൽകുമെന്നും തലക്കറക്കം മാറ്റുമെന്നും? അതിന് പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം ഇതാണ്. ഈ ആൽക്കലോയിഡുകൾ നമ്മുടെ നാഡീവ്യൂഹത്തെ (Nervous system) ശാന്തമാക്കാനും മാനസിക സമ്മർദ്ദം (Stress) കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കും. കൂടാതെ, ലിപിഡ് പ്രൊഫൈൽ കൃത്യമാക്കാനും ശരീരത്തിലെ അമിത കൊഴുപ്പ് ഇല്ലാതാക്കാനും ഇവയ്ക്ക് കഴിവുണ്ടെന്ന് പഠനങ്ങൾ പറയുന്നു.

2. ചർമ്മത്തിന് തിളക്കം നൽകുന്ന 'ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ' (Flavonoids)

സൗന്ദര്യസംരക്ഷണത്തിനും ആന്റി-ഏജിംഗിനും (പ്രായം തോന്നിക്കാതിരിക്കാൻ) സഹായിക്കുന്ന പവർഫുൾ ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകളാണ് ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ. താമരയിൽ ക്വെർസെറ്റിൻ (Quercetin), റൂട്ടിൻ (Rutin), കാംഫെറോൾ (Kaempferol) തുടങ്ങിയ കിടിലൻ ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ ധാരാളമായി അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

ഇവ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?: ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ താമരയെ 'വർണ്ണ്യം' (ചർമ്മത്തിന് നിറവും തിളക്കവും നൽകുന്നത്) എന്ന് വിളിച്ചതിന്റെ രഹസ്യം ഇതാണ്! ഈ ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകൾ ചർമ്മത്തിലെ കോശങ്ങൾ നശിച്ചുപോകാതെ സംരക്ഷിക്കുകയും, പ്രായമാകുന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെ തടയുകയും, ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കം നൽകുകയും ചെയ്യും.

3. രക്തസ്രാവം തടയുന്ന 'ടാനിനുകൾ' (Tannins)

താമരയുടെ തണ്ടിലും പൂവിലും ഒക്കെ ചെറിയൊരു തുവർപ്പ് രുചി (ആയുർവേദത്തിൽ പറഞ്ഞ കഷായ രസം) ഉണ്ടെന്ന് നമ്മൾ പറഞ്ഞല്ലോ. അതിന് കാരണം ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകളാണ്.

ഇവ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?: ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന ആന്തരിക വീക്കങ്ങൾ (Inflammation) കുറയ്ക്കാൻ ടാനിനുകൾക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. കൂടാതെ, അമിത രക്തസ്രാവം തടയാനും (രക്തപിത്തം മാറ്റാൻ ചുവന്ന താമര നല്ലതാണെന്ന് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയില്ലേ!) മുറിവുകൾ പെട്ടെന്ന് ഉണക്കാനും ഈ ടാനിനുകൾ സഹായിക്കും.

4. നല്ല ഒന്നാന്തരം പോഷകങ്ങൾ (Vitamins & Minerals)

ഇതുകൂടാതെ താമരയുടെ വിത്തിലും കിഴങ്ങിലും ഒരുപാട് പോഷകങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.

ഇവ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?: ഇതിൽ ധാരാളമായി വിറ്റാമിൻ സി (Vitamin C) അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, ഇത് നമ്മുടെ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി കൂട്ടും. കൂടാതെ ശരീരത്തിലെ അമിത ചൂട് കുറയ്ക്കാനും ഹൃദയമിടിപ്പ് കൃത്യമായി നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുന്ന പൊട്ടാസ്യം, അയൺ, മഗ്നീഷ്യം, കോപ്പർ തുടങ്ങിയ മിനറൽസും ഇതിൽ നല്ല അളവിലുണ്ട്.

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ, നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ശ്ലോകങ്ങളിലൂടെ പറഞ്ഞു വെച്ച താമരയുടെ ഗുണങ്ങളെല്ലാം അക്ഷരംപ്രതി ശരിയാണെന്ന് ഇന്നത്തെ മോഡേൺ സയൻസും സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്.

താമരയെക്കുറിച്ച് ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത്?

നൂറ്റാണ്ടുകളായി ആയുർവേദം താമരയെ ഒരു ഔഷധസസ്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് ശാസ്ത്രലോകവും താമരയെ ഗൗരവമായി പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. താമരയുടെ പൂവ്, ഇല, വിത്ത്, തണ്ട്, കിഴങ്ങ് എന്നിവയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

രസകരമായ കാര്യം എന്താണെന്നാൽ, ആയുർവേദം പണ്ടേ പറഞ്ഞിരുന്ന ചില ഗുണങ്ങൾക്ക് ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളും ഇപ്പോൾ പിന്തുണ നൽകുന്നുണ്ട്.

1. തടി കുറയ്ക്കാനും കൊഴുപ്പ് അലിയിക്കാനും (Weight Loss & Anti-obesity)

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് തടി കുറയ്ക്കാൻ ഡയറ്റും വ്യായാമവുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നവർക്ക് താമരയില ഒരു വലിയ അനുഗ്രഹമാണെന്നാണ് പുതിയ പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്.

ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്: താമരയുടെ ഇലകളിൽ നിന്നുള്ള സത്ത് (Lotus leaf extract) നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിലെ കൊഴുപ്പും കാർബോഹൈഡ്രേറ്റും ശരീരം അമിതമായി ആഗിരണം ചെയ്യുന്നത് തടയും. കൂടാതെ ഇത് ശരീരത്തിലെ 'ലിപോളിസിസ്' (Lipolysis) അതായത് കൊഴുപ്പിനെ വേഗത്തിൽ അലിയിച്ചു കളയുന്ന പ്രക്രിയ വേഗത്തിലാക്കുന്നു. പുതിയ കൊഴുപ്പ് കോശങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് തടയാൻ പോലും താമരയ്ക്ക് കഴിയുമെന്ന് ലാബ് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

2. ബ്ലഡ് ഷുഗർ നിയന്ത്രിക്കാൻ (Anti-diabetic Property)

പ്രമേഹം അഥവാ ഡയബറ്റിസ് ഉള്ളവർക്ക് താമരയുടെ വിത്തുകളും ഇലകളും വളരെ നല്ലതാണെന്ന് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്.

ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്: താമരയുടെ വിത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില പ്രത്യേക ഘടകങ്ങൾ നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദനം കൂട്ടാനും പാൻക്രിയാസ് കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും സഹായിക്കും. ഇത് രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് പെട്ടെന്ന് കൂടാതെ കൃത്യമായി നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്താൻ സഹായിക്കും.

3. കരളിന്റെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാൻ (Liver Protection)

നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന ജങ്ക് ഫുഡും മരുന്നുകളുമൊക്കെ കാരണം ഇന്ന് പലർക്കും ഏറ്റവും കൂടുതൽ കേടുപാടുകൾ വരുന്നത് കരളിനാണ്.

ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്: താമരപ്പൂവിലും അതിന്റെ വിത്തിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പവർഫുൾ ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകൾ കരളിന് ഒരു സുരക്ഷാ കവചം പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇതിനെ ശാസ്ത്രത്തിൽ 'ഹെപ്പറ്റോപ്രെറ്റെക്റ്റീവ്' (Hepatoprotective) ഗുണം എന്ന് പറയും. കരളിലെ കോശങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന കേടുപാടുകൾ തടയാനും, ഫാറ്റി ലിവർ പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ വരാതിരിക്കാനും താമരയിലുള്ള ഘടകങ്ങൾ സഹായിക്കുമെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

4. സട്രെസ്സ് കുറയ്ക്കാനും നല്ല ഉറക്കത്തിനും (Anxiolytic & Sleep Aid)

ഇന്നത്തെ തലമുറ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വില്ലനാണ് മാനസിക സമ്മർദ്ദവും ഡിപ്രഷനും ഉറക്കമില്ലായ്മയും.

ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്: നമ്മൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞ 'ന്യൂസിഫെറിൻ' (Nuciferine) എന്ന രാസഘടകം തലച്ചോറിലെ ഡോപമൈൻ, സെറോടോണിൻ എന്നീ ഹാപ്പി ഹോർമോണുകളെ പോസിറ്റീവ് ആയി സ്വാധീനിക്കും. ഇത് അമിത ഉത്കണ്ഠ (Anxiety) കുറയ്ക്കാനും മനസ്സിന് നല്ല ശാന്തത നൽകി സുഖകരമായ ഉറക്കം തരാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

5. പ്രഷറും കൊളസ്ട്രോളും കുറയ്ക്കാൻ (Heart Health)

ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് താമര പണ്ടേ നല്ലതാണെന്ന് ആയുർവേദം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പോഴിതാ മോഡേൺ സയൻസും അത് അടിവരയിട്ട് ശരിവെയ്ക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്: താമരയിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പൊട്ടാസ്യവും ഫ്ലാവനോയിഡുകളും രക്തക്കുഴലുകളെ വികസിപ്പിക്കുകയും രക്തയോട്ടം സുഗമമാക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത് ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം (High BP) കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ധമനികളിൽ കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞു കൂടുന്നത് തടഞ്ഞ്, രക്തത്തിലെ ചീത്ത കൊളസ്ട്രോളിന്റെ (LDL) അളവ് കുറയ്ക്കാനും ഇത് നല്ലതാണ്.

താമരയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ (Medicinal Properties)

ആയുർവേദത്തിൽ താമര എന്ന് പറയുന്നത് വെറുമൊരു ഭംഗിയുള്ള പൂവ് മാത്രമല്ല കെട്ടോ. നമ്മുടെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ഒരുപോലെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പറ്റിയ വലിയൊരു ഔഷധമാണിത്. താമരയുടെ രുചി (രസം), സ്വഭാവം (ഗുണം), പ്രവർത്തന ശേഷി (വീര്യം), ദഹനത്തിന് ശേഷമുള്ള മാറ്റം (വിപാകം) എന്നിവ വെച്ച് ആയുർവേദം ഇതിനെ എങ്ങനെയാണ് അളന്നുതിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് വളരെ സിംപിളായി നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.

1. രസം (Rasa) — താമരയുടെ മൂന്ന് രുചിക്കൂട്ടുകൾ

താമരയ്ക്ക് പ്രധാനമായും മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത രസങ്ങളാണുള്ളത്. ഇവയോരോന്നും നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ പലതരത്തിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്:

കഷായ രസം (തുവർപ്പ് രുചി): വായിൽ ചെറിയൊരു വലിച്ചുപിടിക്കുന്ന അനുഭവം നൽകുന്ന രുചിയാണിത്. ശരീരത്തിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടാകുന്ന അനാവശ്യ രക്തസ്രാവം തടയാനും, മുറിവുകൾ പെട്ടെന്ന് ഉണക്കാനും, ശരീരത്തിലെ പിത്തത്തെയും കഫത്തെയും നിയന്ത്രിക്കാനും ഈ തുവർപ്പ് രുചി സഹായിക്കും.

മധുര രസം (മധുര രുചി): താമരയ്ക്ക് നല്ലൊരു മധുര സ്വഭാവവുമുണ്ട്. ഇത് നമ്മുടെ ശരീരത്തിന് നല്ല ബലം തരാനും, കോശങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ പോഷണം നൽകാനും, കഠിനമായ ശാരീരിക ക്ഷീണം പെട്ടെന്ന് മാറ്റാനും സഹായിക്കും.

തിക്ത രസം (കയ്പ്പ് രുചി): ചെറിയൊരു കയ്പ്പ് രുചിയും താമരയ്ക്കുണ്ട്. ഇതാണ് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട് വലിച്ചെടുക്കുന്നതും രക്തം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും. കൂടാതെ ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ (ടോക്സിനുകൾ) പുറന്തള്ളാനും ഈ കയ്പ്പ് സഹായിക്കും.

2. വീര്യം (Veerya) — ഒന്നാന്തരം ശീതവീര്യം

ശീതവീര്യം (Cold Potency): താമരയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്ലസ് പോയിന്റ് ഇതാണ്. ഇതിന് നല്ല തണുപ്പുള്ള സ്വഭാവമാണുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് അമിതമായ ദാഹം കുറയ്ക്കാനും, ഉള്ളംകൈയും ഉള്ളംകാലും പുകയുന്നത് മാറ്റാനും, പിത്തദോഷവും രക്തപിത്തവും (മൂക്കിൽ നിന്നും മറ്റും ചോര വരുന്നത്) പെട്ടെന്ന് ശാന്തമാക്കാനും താമര ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

3. ഗുണങ്ങൾ (Guna) — ശരീരത്തെ കാക്കുന്ന സ്വഭാവങ്ങൾ

ലഘു (Light): താമര ദഹിക്കാൻ വളരെ എളുപ്പമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വയറിന് ഒട്ടും ഭാരമുണ്ടാക്കാതെ ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ എനർജി ഇത് തരും.

സ്നിഗ്ധ (Unctuous): ശരീരത്തിന് നല്ല മൃദുത്വവും പോഷണവും നൽകുന്ന സ്വഭാവമാണിത്. ഇത് ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യമായ വരൾച്ച (Dryness) മാറ്റി കോശങ്ങളെ എപ്പോഴും ഹെൽത്തിയായി വെക്കും.

പിച്ചില (Slimy): നേരിയൊരു വഴുവഴുപ്പ് സ്വഭാവമാണിത്. ഇത് നമ്മുടെ ശരീരകലകളെയും ആന്തരിക കോശങ്ങളെയും പൊതിഞ്ഞു സംരക്ഷിച്ച് അതിലെ ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കും.

4. വിപാകം (Vipaka) — ദഹനത്തിന് ശേഷമുള്ള മാജിക്

മധുര വിപാകം: താമര നമ്മുടെ വയറ്റിലെത്തി ദഹിച്ചു കഴിഞ്ഞാലും അതിന്റെ അവസാന പ്രഭാവം എന്ന് പറയുന്നത് മധുരസ്വഭാവം തന്നെയാണ്. ഇത് ശരീരത്തിന് കംപ്ലീറ്റ് പോഷണം നൽകാനും, ശരീരബലം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും, കോശങ്ങളെ ദീർഘകാലം സംരക്ഷിക്കാനും സഹായിക്കും.

ത്രിദോഷങ്ങളിൽ താമരയുടെ കളി

ആയുർവേദ പ്രകാരം താമര മെയിൻ ആയിട്ട് കഫദോഷത്തെ നിയന്ത്രിക്കുകയും പിത്തദോഷത്തെ പൂർണ്ണമായി ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് പിത്തം വർദ്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന താഴെ പറയുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് താമര ബെസ്റ്റ് ആണെന്ന് പറയുന്നത്:

അമിത ദാഹവും ശരീരചൂടും

കണ്ണിലെ കടുത്ത എരിച്ചിലും ചുവപ്പും

മൂക്കിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവവും രക്തപിത്തവും

ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന പലതരം പിത്തജന്യ അസ്വസ്ഥതകൾ.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം കണ്ടെത്തിയ ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങൾ

ഇനി നമ്മുടെ മോഡേൺ സയൻസ് ലാബുകളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ താമര ശരീരത്തിൽ ചെയ്യുന്ന പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം:

Hypotensive Action (ബി.പി നിയന്ത്രിക്കുന്നു): രക്തസമ്മർദ്ദം കൃത്യമായി നിലനിർത്താൻ താമരയ്ക്ക് കഴിയും. ഇതിലെ ഘടകങ്ങൾ രക്തക്കുഴലുകളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ അനുകൂലമായി സ്വാധീനിച്ച് രക്തയോട്ടം സുഗമമാക്കും.

Diuretic Action (മൂത്രം നന്നായി പോകാൻ): മൂത്രത്തിന്റെ അളവ് കൂട്ടി ശരീരത്തിലെ അനാവശ്യ ജലാംശവും മാലിന്യങ്ങളും പുറന്തള്ളാൻ ഇത് സഹായിക്കും. ശരീരത്തിന് നല്ലൊരു ഡിറ്റോക്സ് ആണ് ഇത് നൽകുന്നത്.

Hemostatic Action (രക്തസ്രാവം തടയുന്നു): നമ്മൾ ആയുർവേദത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ രക്തസ്രാവം പെട്ടെന്ന് നിർത്താൻ ഇതിലെ കഷായരസവും മറ്റ് ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങളും സഹായിക്കുമെന്ന് മോഡേൺ സയൻസും സമ്മതിക്കുന്നു.

Hypoglycaemic Action (ഷുഗർ കൺട്രോൾ): രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് അമിതമാകാതെ നിയന്ത്രിക്കാൻ താമരയുടെ വിത്തുകൾക്കും ഇലകൾക്കും പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടെന്ന് പുതിയ ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ ആയുർവേദം പറഞ്ഞ കഷായ-മധുര-തിക്ത രസങ്ങളും ശീതവീര്യവും ഒക്കെ തന്നെയാണ് ഇന്നത്തെ മോഡേൺ സയൻസും ബി.പി കുറയ്ക്കാനും ഷുഗർ നിയന്ത്രിക്കാനുമുള്ള കഴിവുകളായി ലാബുകളിൽ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിലെ അമിത ചൂടും ദാഹവും ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളും പടിക്ക് പുറത്താക്കാൻ താമരയേക്കാൾ മികച്ചൊരു പ്രകൃതിദത്ത മരുന്ന് വേറെയുണ്ടോ.

താമരവിത്ത് (Lotus Seed / Makhana) – ചെറിയ വിത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വലിയ പോഷകശക്തി

താമരപ്പൂവിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നമ്മൾ പറഞ്ഞു, ഇനി അതിന്റെ വിത്തുകളിലേക്ക് (Lotus Seeds) വന്നാലോ? നമ്മളിൽ പലരും സിനിമ കാണുമ്പോഴും വൈകുന്നേരങ്ങളിലും ഒക്കെ പോപ്കോൺ കഴിക്കാറില്ലേ? എന്നാൽ പോപ്കോണിനേക്കാൾ എത്രയോ ഇരട്ടി ക്രിസ്പിയും ഹെൽത്തിയുമായ ഒരു സൂപ്പർ ഫുഡ് നമ്മുടെ നാട്ടിലുണ്ട്—അതാണ് നമ്മൾ ഇന്ന് കാണുന്ന മഖാന (Makhana) അഥവാ താമരവിത്ത്!

ഹിന്ദിയിൽ ഇതിനെ കമൽ ഗട്ട (Kamal Gatta) എന്നും, ആയുർവേദത്തിലേക്ക് വന്നാൽ കമലബീജം, പദ്മബീജം, കമലാക്ഷം എന്നുമൊക്കെയാണ് വിളിക്കുന്നത്.

താമരവിത്ത് എങ്ങനെയാണ് കഴിക്കുന്നത്?

ഉണങ്ങിയ താമരവിത്തുകൾ നേരിട്ട് വറുത്തോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരല്പം നെയ്യോ വെളിച്ചെണ്ണയോ ചേർത്ത് റോസ്റ്റ് ചെയ്തോ നമുക്ക് കഴിക്കാം. പലരും ഇതിനെ പോപ്‌കോണുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്. എന്നാൽ പോപ്‌കോണിനെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതൽ പോഷകമൂല്യമുള്ളതും ദീർഘനേരം വിശപ്പ് നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുമാണ് താമരവിത്തുകൾ. കുട്ടികൾക്കും മുതിർന്നവർക്കും ഒരുപോലെ കറുമുറെ തിന്നാൻ പറ്റിയ ഒരു കിടിലൻ ഹെൽത്തി സ്നാക്കാണിത്.

താമരവിത്തിലെ പോഷകഘടകങ്ങൾ

വലുപ്പത്തിൽ ചെറുതാണെങ്കിലും താമരവിത്തുകൾ ഒരു പോഷകശേഖരം തന്നെയാണ് കെട്ടോ. ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ ഇതാ:

പ്രോട്ടീൻ (Protein) & ഭക്ഷ്യനാരുകൾ (Dietary Fiber)

ആന്റിഓക്സിഡന്റുകൾ (കോശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ)

കാൽസ്യം (Calcium), മഗ്നീഷ്യം (Magnesium), ഫോസ്ഫറസ് (Phosphorus) (എല്ലുകളുടെ ബലത്തിന്)

ഇരുമ്പ് (Iron), പൊട്ടാസ്യം (Potassium), അമിനോ ആസിഡുകൾ

ആധുനിക ശാസ്ത്രം കണ്ടെത്തിയ ഗുണങ്ങൾ

ഹൃദയത്തിന് കാവൽ: താമരവിത്തിൽ കൊഴുപ്പിന്റെ (Fat) അളവ് വളരെ കുറവാണ്. അതേസമയം മഗ്നീഷ്യം, പൊട്ടാസ്യം തുടങ്ങിയ ധാതുക്കൾ ധാരാളം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവ രക്തസമ്മർദ്ദം നിയന്ത്രിക്കാനും ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം സുഗമമാക്കാനും രക്തക്കുഴലുകളുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കും.

ശരീരത്തിലെ വീക്കം കുറയ്ക്കുന്നു: ഇതിൽ ധാരാളം ആന്റിഓക്സിഡന്റുകൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവ ശരീരത്തിലെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സ്ട്രെസ് കുറയ്ക്കുകയും ദീർഘകാലമായുള്ള ആന്തരിക വീക്കങ്ങൾ (Chronic Inflammation) കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും.

പ്രമേഹരോഗികൾക്കും അനുയോജ്യം: താമരവിത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത ഇതിന്റെ കുറഞ്ഞ ഗ്ലൈസെമിക് സ്വഭാവമാണ് (Low GI). ഇതിലുള്ള നാരുകളും പ്രോട്ടീനും കാരണം വിശപ്പ് വേഗം വരാതിരിക്കാനും ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര പെട്ടെന്ന് ഉയരുന്നത് തടയാനും ഇത് സഹായിക്കും.

ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ താമരവിത്ത്

ആയുർവേദത്തിൽ താമരവിത്തിനെ വെറുമൊരു ടൈംപാസ് സ്നാക്ക് ആയിട്ടല്ല, മറിച്ച് വളരെ പോഷകസമ്പുഷ്ടമായ ഒരു ഭക്ഷ്യ-ഔഷധമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.

മധുരരസം (Sweet Taste): താമരവിത്തിന് സ്വാഭാവികമായ മധുരസ്വഭാവമുണ്ട്. ഇത് ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും ഊർജ്ജവും നൽകുകയും ക്ഷീണം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യും.

സ്നേഹനം (Snehana): ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ മൃദുത്വവും പോഷണവും നൽകുന്ന ഗുണമാണിത്. ശരീരത്തിലെ വരൾച്ച കുറയ്ക്കാനും ആരോഗ്യമുള്ള കോശങ്ങളെ നിലനിർത്താനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

(രക്തസംഗ്രാഹി): ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ താമരവിത്തിനെ 'രക്തസംഗ്രാഹി' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിനർത്ഥം ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ "രക്താണുക്കളുടെ എണ്ണം കൂട്ടുന്നു" എന്ന് നേരിട്ട് വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടതില്ല കെട്ടോ. മറിച്ച് രക്തധാതുവിന്റെ ഗുണനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു നല്ല പോഷകസസ്യം എന്നാണ് ആയുർവേദം ഇതിനെ കാണുന്നത്.

Garbhasthapaka (ഗർഭസ്ഥാപക): ഗർഭകാലത്ത് ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ പോഷണം നൽകാനും ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചയെ പിന്തുണയ്ക്കാനും താമരവിത്തിന് കഴിയും. അതുകൊണ്ട് ചില പരമ്പരാഗത ആയുർവേദക്കൂട്ടുകളിൽ ഗർഭിണികൾക്കായി താമരവിത്ത് ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

ശീതളഗുണം (Coolant): താമരയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ വിത്തുകൾക്കും നല്ല തണുത്ത സ്വഭാവമാണ്. ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് കുറയ്ക്കാനും പിത്തദോഷം നിയന്ത്രിക്കാനും ഇത് ഉത്തമമാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ

മികച്ച പ്രോട്ടീൻ ഉറവിടം കൂടിയായ ഒരു ഹെൽത്തി സ്നാക്ക്

ഹൃദയാരോഗ്യത്തിനും പ്രമേഹരോഗികൾക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യം

ആന്റിഓക്സിഡന്റുകൾ ധാരാളം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു

ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും ആന്തരിക കുളിർമയും നൽകുന്നു

ആയുർവേദപ്രകാരം രക്തധാതുവിനെയും ഗർഭകാലത്തെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളും അളവും (Parts Used & Dosage)

താമരയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, ഈ സസ്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലും നമ്മൾ കളയേണ്ടി വരില്ല എന്നതാണ്! പൂവ് മാത്രമല്ല വിത്ത്, തണ്ട്, കിഴങ്ങ്, കേസരം തുടങ്ങി ഇതിന്റെ മിക്ക ഭാഗങ്ങൾക്കും വലിയ ഔഷധപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇവയോരോന്നും എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന് നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.

1. പൂവ് (Flower): താമരപ്പൂവ് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഗം. ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് കുറയ്ക്കാനും, കടുത്ത ദാഹം ശമിപ്പിക്കാനും, പിത്തദോഷവും രക്തപിത്തവുമൊക്കെ (മൂക്കിൽ നിന്നും മറ്റും ചോര വരുന്നത്) നിയന്ത്രിക്കാനും താമരപ്പൂവ് മികച്ചതാണ്.

2. വിത്ത് (Lotus Seeds / Padmabeeja): നമ്മൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞ മഖാന തന്നെ! ഇത് പോഷകസമ്പുഷ്ടമായ ഒരു ഭക്ഷ്യ-ഔഷധമാണ്. ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും പോഷണവും നൽകാനും ക്ഷീണം മാറ്റാനും ഇത് സഹായിക്കും. ഗർഭിണികൾക്കുള്ള പല പരമ്പരാഗത ആയുർവേദക്കൂട്ടുകളിലും ഇത് ചേർക്കാറുണ്ട്.

3. താമരത്തണ്ട് (Lotus Stem): വെള്ളത്തിനടിയിൽ വളരുന്ന നീളമുള്ള തണ്ടിനും നല്ല ഔഷധഗുണമുണ്ട് കെട്ടോ. ഇത് ശരീരത്തിന് നല്ല കുളിർമ നൽകാനും, ദാഹം കുറയ്ക്കാനും, ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ പോഷണം നൽകാനും ഉത്തമമാണ്.

4. താമരക്കിഴങ്ങ് (Lotus Rhizome / Tuber): താമരയുടെ മണ്ണിന് അടിയിലുള്ള കിഴങ്ങ് ഭാഗം പല ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും നല്ലൊരു ഭക്ഷണമാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ ശരീരത്തിന് നല്ല ബലവും പോഷണവും നൽകുന്ന, നല്ല ശീതളഗുണമുള്ള (തണുപ്പുള്ള) ഒരു ഔഷധമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.

5. പത്മകേസരം (Padma Kesara): താമരപ്പൂവിന്റെ നടുവിലുള്ള മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള കേസരഭാഗമാണിത്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇതിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. രക്തപിത്താവസ്ഥകളിൽ ചോരപ്പൊടിപ്പ് നിർത്താനും, അമിതദാഹം, പിത്തജന്യമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവ ഇല്ലാതാക്കാനും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട കൃത്യമായ അളവ് (Dosage)

ഏതൊരു പ്രകൃതിദത്ത ഔഷധവും ശരിയായ അളവിൽ കഴിക്കുമ്പോഴാണ് ശരീരത്തിന് അത് ഗുണം ചെയ്യുക. ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന പൊതുവായ അളവുകൾ താഴെ പറയുന്ന രീതിയിലാണ്:

താമരക്കിഴങ്ങിന്റെ പുതിയ നീര് (Fresh Tuber Juice): കിഴങ്ങ് അരച്ച് പിഴിഞ്ഞെടുത്ത ഫ്രഷ് നീര് 10 മുതൽ 20 മില്ലി (10–20 ml) വരെയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. സാധാരണയായി ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ, ശരീരത്തിലെ അമിതചൂടും ദാഹവുമൊക്കെ മാറ്റാൻ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഇത് കഴിക്കാം.

താമരവിത്ത് പൊടി (Seed Powder): ഉണങ്ങിയ താമരവിത്ത് നന്നായി പൊടിച്ചത് 3 മുതൽ 6 ഗ്രാം (3–6 g) വരെയാണ് ഒരു ദിവസം കഴിക്കാൻ പറയുന്നത്. ഇത് ഒന്നിച്ച് കഴിക്കാതെ ദിവസത്തിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണയായി വിഭജിച്ച് (Divided doses) കഴിക്കാം. സാധാരണയായി തേൻ, പാൽ അല്ലെങ്കിൽ അനുയോജ്യമായ മറ്റ് ദ്രാവകങ്ങൾക്കൊപ്പം (അനുപാനം) ഇത് കഴിക്കാറുണ്ട്.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം ഓർമ്മിക്കുക:

ഈ പറയുന്ന അളവുകളൊക്കെ പൊതുവായ ചില ഗൈഡ്‌ലൈൻസ് മാത്രമാണ് കെട്ടോ. ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രായം, രോഗാവസ്ഥ, ശരീരപ്രകൃതി, ദഹനശക്തി എന്നിവയൊക്കെ അനുസരിച്ച് ഇതിന്റെ അളവിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു യോഗ്യനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശം തേടിയ ശേഷം മാത്രം ഇത് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.

താമര എങ്ങനെ വീട്ടിൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാം?

താമരയുടെ ഓരോ ഭാഗങ്ങളും നമ്മുടെ പലവിധ ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്ന് വളരെ സിംപിളായി നോക്കാം:

1. ശരീരത്തിലെ അമിത ചൂടും ദാഹവും മാറ്റാൻ (താമരച്ചായ / താമര വെള്ളം)

വേനൽക്കാലത്ത് ശരീരം പുകയുന്നതിനും എത്ര വെള്ളം കുടിച്ചാലും മാറാത്ത ദാഹത്തിനും താമരപ്പൂവ് മികച്ചതാണ്.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: നന്നായി കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ താമരയിതളുകൾ വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിച്ച് ആ വെള്ളം സാധാരണ കുടിക്കുന്ന വെള്ളത്തിന് പകരം ഉപയോഗിക്കാം.

താമരച്ചായ: ഉണക്കിയ താമരയിതളുകൾ ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച ചായ കുടിക്കുന്നത് ഉള്ളംകൈയിലെയും ഉള്ളംകാലിലെയും നീറ്റൽ പെട്ടെന്ന് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.

2. ചോരപ്പൊടിപ്പും ആന്തരിക ചൂടും നിർത്താൻ (താമരക്കിഴങ്ങ് നീര്)

അമിത ചൂട് കാരണം മൂക്കിൽ നിന്ന് ചോര വരിക (രക്തപിത്തം), വായ്പുണ്ണ്, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ എന്നിവയുള്ളവർക്ക് താമരക്കിഴങ്ങാണ് ഉത്തമം.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: നമ്മൾ മുകളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, താമരക്കിഴങ്ങ് നന്നായി കഴുകി അരച്ച് പിഴിഞ്ഞെടുത്ത 10 മുതൽ 20 മില്ലി ഫ്രഷ് നീരിൽ അല്പം തേനോ കൽക്കണ്ടമോ ചേർത്ത് ദിവസം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ കുടിക്കാം. ഇത് ഉള്ളിലെ അമിത ചൂട് പെട്ടെന്ന് വലിച്ചെടുക്കും.

3. കടുത്ത ക്ഷീണം മാറാനും നല്ല ഉറക്കത്തിനും (താമരവിത്ത് പാലും തേനും)

മാനസിക സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കാനും ശരീരം എപ്പോഴും ആക്ടീവ് ആയിരിക്കാനും ഗർഭിണികൾക്ക് പോഷണം നൽകാനും താമരവിത്ത് ഉപയോഗിക്കാം.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: ഉണങ്ങിയ താമരവിത്ത് പൊടിച്ചത് 3 മുതൽ 6 ഗ്രാം വരെ എടുത്ത് ചെറുചൂടുള്ള പാലിലോ തേിലോ ചേർത്ത് രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം കഴിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

സ്നാക്ക് ആയി: നമ്മൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ മഖാന (Makhana) ഒരല്പം നെയ്യിൽ വറുത്ത് വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ സ്നാക്ക് ആയി കഴിക്കുന്നതും ശരീരത്തിന് നല്ല ബലം നൽകും.

4. ചൂടുകുരുക്കൾക്കും ചർമ്മകാന്തിക്കും (താമരയിതൾ ഫേസ് പാക്ക്)

ചൂടുകാലത്തുണ്ടാകുന്ന അലർജികൾ, മുഖക്കുരു, കറുത്ത പാടുകൾ എന്നിവ മാറി ചർമ്മത്തിന് നല്ല തിളക്കം (വർണ്ണ്യം) കിട്ടാൻ താമരപ്പൂവ് അരച്ച് പുരട്ടാം.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: ഫ്രഷ് ആയ താമരയിതളുകൾ ഒരല്പം പച്ചപ്പാലോ തേനോ ചേർത്ത് നന്നായി അരച്ചെടുക്കുക. ഇത് മുഖത്തോ അല്ലെങ്കിൽ ചൂടുകുരുക്കളുള്ള ഭാഗങ്ങളിലോ പുരട്ടി 15-20 മിനിറ്റിന് ശേഷം കഴുകിക്കളയാം. ചർമ്മത്തിലെ എരിച്ചിൽ മാറാനും മുഖം തിളങ്ങാനും ഇത് സൂപ്പറാണ്.

5. കണ്ണിലെ എരിച്ചിലിന് (പത്മകേസരം)

കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത എരിച്ചിലും ചുവപ്പും മാറാൻ താമരപ്പൂവിന്റെ നടുവിലുള്ള മഞ്ഞ കേസരങ്ങൾ (പത്മകേസരം) ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: ഈ കേസരങ്ങൾ അരച്ച് നെറ്റിയിൽ പറ്റിടുന്നത് തലച്ചൂടും കണ്ണിലെ എരിച്ചിലും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.

ചരക സംഹിത പറയുന്ന താമരയുടെ ചില പ്രത്യേക ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

നമ്മൾ സാധാരണ കാണുന്ന തലവേദന മുതൽ ഗർഭകാലത്തെ ചില അടിയന്തിര ഘട്ടങ്ങളിൽ വരെ താമരയെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് ആചാര്യനായ ചരകൻ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്:

1. ഗർഭകാലത്തെ ഉപയോഗം (Use in Pregnancy)

ഗർഭകാലത്ത് ചിലർക്ക് അകാരണമായി ഉണ്ടാകുന്ന രക്തസ്രാവം (ഇതിനെ മെഡിക്കൽ ഭാഷയിൽ Threatened Abortion എന്ന് പറയും) തടയാൻ താമരയുടെ കേസരങ്ങൾ (Lotus stamens) മികച്ചതാണെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ അര ഗ്രാം (half a gram) താമരക്കതിര് (കേസരം) നല്ല ശുദ്ധമായ വെണ്ണയോടൊപ്പം ദിവസവും കഴിക്കാൻ നൽകാറുണ്ട്. കൂടാതെ, താമരക്കതിര് ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച പ്രത്യേക പാനീയങ്ങൾ നൽകുന്നതും ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിന് ഏറെ നല്ലതാണ്.

2. കടുത്ത തലവേദനയ്ക്ക് (Lotus for Headache)

മാനസിക സമ്മർദ്ദം കൊണ്ടോ അമിത ചൂട് കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന തലവേദനയ്ക്ക് താമരയിതളുകൾ ഒരു ഒന്നാന്തരം ഒറ്റമൂലിയാണ്.

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: താമരയിതളുകൾ നന്നായി അരച്ച് നെറ്റിയിൽ പറ്റിടുന്നത് തലവേദന പെട്ടെന്ന് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.

ചരക സംഹിതയിലെ പരാമർശം (Sutrasthana 3/24): ചരകാചാര്യൻ തലവേദന മാറ്റാനായി ചില ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടം തന്നെ പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. താമര, ആമ്പൽ, ഏലക്ക തുടങ്ങിയവ ചേർത്തരച്ച് നെറ്റിയിൽ പുരട്ടുന്നത് എത്ര കടുത്ത തലവേദനയും ശാന്തമാക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്.

3. കൈകാലുകളിലെ പുകച്ചിലിനും എരിച്ചിലിനും (Relieving Burning Sensation)

പ്രമേഹ രോഗികളിൽ സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്ന ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നമാണ് കൈകാലുകളിലെ തരിപ്പും കടുത്ത പുകച്ചിലും (Diabetic Neuropathy).

ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതി: താമരയിതളുകൾ ചേർത്തുള്ള ക്രീമുകളോ അല്ലെങ്കിൽ ഇത് അരച്ചെടുത്ത ലേപനങ്ങളോ എരിച്ചിലുള്ള ഭാഗത്ത് പുരട്ടുന്നത് വലിയ ആശ്വാസം നൽകും.

ചരക സംഹിതയിലെ പരാമർശം (Sutrasthana 3/26, 27): ശരീരത്തിലെ കടുത്ത എരിച്ചിലും നീറ്റലും മാറ്റാൻ സഹായിക്കുന്ന സസ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചരകാചാര്യൻ താമരയെയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. താമര ചേർത്തുള്ള ഔഷധ ലേപനങ്ങൾ ചർമ്മത്തിന് തണുപ്പ് നൽകാൻ അതീവ ഗുണകരമാണ്.

നമ്മുടെ ആയുർവേദ മരുന്നുകളിലെ താമര സാന്നിധ്യം!

ആയുർവേദത്തിലെ നിരവധി പ്രശസ്ത യോഗങ്ങളിൽ താമരയും അതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതായി കാണാം. പ്രത്യേകിച്ച് പിത്തശമനം, ദാഹശമനം, രക്തപിത്തം, ശരീരചൂട്, മനഃശാന്തി, ചർമ്മസംരക്ഷണം തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത നിരവധി ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ താമരയുടെ സാന്നിധ്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്. അരവിന്ദാസവം, കുങ്കുമാദി തൈലം, ഉശീരാസവം, വലിയ ചന്ദനാദി തൈലം തുടങ്ങിയവ അതിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.

1. അരവിന്ദാസവം (Aravindasavam):

'അരവിന്ദം' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ താമര എന്നാണ്. കുട്ടികൾക്കുണ്ടാകുന്ന ദഹനക്കുറവ്, കടുത്ത ക്ഷീണം, രോഗപ്രതിരോധശേഷിക്കുറവ് എന്നിവ മാറ്റി ശരീരത്തിന് നല്ല പുഷ്ടിയും ഉന്മേഷവും നൽകാൻ താമരപ്പൂവ് പ്രധാന ചേരുവയാക്കി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നാന്തരം ഒരു ടോണിക് ആണിത്.

2. കുങ്കുമാദി തൈലം (Kunkumadi Tailam):

സൗന്ദര്യസംരക്ഷണത്തിലും മുഖത്തെ കറുത്ത പാടുകൾ മാറ്റാനും നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ മാന്ത്രിക എണ്ണയിൽ താമരയുടെ കേസരങ്ങൾ (Padma Kesara) ഒരു പ്രധാന ചേരുവയാണ്. താമരയുടെ 'വർണ്ണ്യം' (ചർമ്മത്തിന് നിറം കൂട്ടുക) എന്ന ഗുണമാണ് ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

3. മാനസമിത്രവടകം (Manasamitra vatakam):

കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഉത്കണ്ഠ (Anxiety), ഉറക്കക്കുറവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഡോക്ടർമാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന വളരെ പ്രശസ്തമായ മരുന്നാണിത്. മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാനും തലച്ചോറിന് കുളിർമ നൽകാനും താമരപ്പൂവ് ഇതിൽ ചേർക്കുന്നു.

4. ഉശീരാസവം, ദ്രാക്ഷാദി ക്വാഥം, വലിയ ചന്ദനാദി തൈലം:

ഇവയെല്ലാം ശരീരത്തിലെ കടുത്ത പിത്തദോഷം, അമിത ചൂട്, എരിച്ചിൽ, മൂക്കിൽ നിന്നുള്ള ചോരപ്പൊടിപ്പ് എന്നിവ മാറ്റാൻ ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനും തലയിൽ തേക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നവയാണ്. താമരയുടെ ശീതവീര്യമാണ് (തണുപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ്) ഈ മരുന്നുകളിൽ മാജിക് കാണിക്കുന്നത്.

5. അണുതൈലം (Anu Thailam):

നമ്മൾ ദിവസവും സൈനസൈറ്റിസ്, വിട്ടുമാറാത്ത തലവേദന എന്നിവയ്ക്ക് മൂക്കിൽ ഒഴിക്കാൻ (നസ്യം) ഉപയോഗിക്കുന്ന അണുതൈലത്തിലും താമരയുടെയും ആമ്പലിന്റെയും ഭാഗങ്ങൾ കൃത്യമായ അളവിൽ ചേർക്കുന്നുണ്ട്.

6. മഞ്ജിഷ്ഠാദി തൈലം, ത്രിഫലാദി കേരതൈലം, വലിയ ഭൃംഗാമലകാദി തൈലം:

തലയിലെ അമിത ചൂട് കുറയ്ക്കാനും, കണ്ണിന് തണുപ്പ് നൽകാനും, മുടി നന്നായി വളരാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ കേരതൈലങ്ങളിൽ താമരയുടെ തണുപ്പ് നൽകാനുള്ള ഗുണം വലിയ രീതിയിൽ സഹായിക്കുന്നു.

7. അരിമേദാദി തൈലം / വലിയ അരിമേദാസ് തൈലം:

വായ്പുണ്ണ്, പല്ലുവേദന, മോണയിൽ നിന്നുള്ള ചോരയൊലിപ്പ് എന്നിവ മാറ്റാൻ വായ് കൊള്ളാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇതിൽ താമരയുടെ രക്തസ്രാവം തടയാനുള്ള (Hemostatic) കഴിവ് പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു.

ആധുനിക മരുന്നുകളിലും സപ്ലിമെന്റുകളിലും താമര (Lotus in Modern Supplements)

ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രീമിയം ഹെൽത്ത് സപ്ലിമെന്റുകളിലും, സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കളിലും താമര വളരെ വലിയ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. അത് എങ്ങനെയൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം:

ആധുനിക ചർമ്മ സംരക്ഷണ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ (Premium Skincare)

ആഗോള സൗന്ദര്യവർദ്ധക മേഖലയിലാണ് താമര ഇന്ന് ഏറ്റവും വലിയ കോടികളുടെ ബിസിനസ്സ് നടത്തുന്നത്.

Fresh Lotus Youth Preserve Cream: അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു പ്രീമിയം ആന്റി-ഏജിംഗ് ഫേസ് ക്രീമാണിത്. ഇതിന്റെ പ്രധാന ചേരുവ തന്നെ താമരയാണ്. ചർമ്മത്തിലെ ചുളിവുകൾ മാറ്റാൻ ഇത് വലിയ രീതിയിൽ സഹായിക്കുന്നു.

Mamonde Lotus Micro Cleansing Foam: കൊറിയൻ സ്കിൻ കെയർ (K-Beauty) ബ്രാൻഡായ ഇവർ ചർമ്മത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളും അഴുക്കുകളും കളയാൻ താമരപ്പൂവിന്റെ സത്താണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

The Face Shop & Sulwhasoo: ഇവരുടെ പല ഫേസ് സെറങ്ങളിലും ചർമ്മത്തിന് തിളക്കം കൂട്ടാനും (Brightening) അകാല വാർദ്ധക്യം തടയാനും താമരയുടെ ഘടകങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

നല്ല ഉറക്കത്തിനും സ്ട്രെസ്സ് കുറയ്ക്കാനും (Sleep & Anxiety Supplements)

Sacred Lotus / Blue Lotus Tinctures: അമിത ഉത്കണ്ഠ (Anxiety) കുറയ്ക്കാനും രാത്രിയിൽ സുഖകരമായ ഉറക്കം കിട്ടാനുമായി താമരയുടെ വിത്തിൽ നിന്നും പൂവിൽ നിന്നും വേർതിരിച്ചെടുത്ത സത്തുകൾ തുള്ളിമരുന്നുകളായും (Tinctures) ക്യാപ്‌സൂളുകളായും ഓൺലൈൻ വിപണികളിൽ ധാരാളമായി വിറ്റഴിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.

താമരയ്ക്ക് പാർശ്വഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമോ?

പൊതുവേ നോക്കിയാൽ താമര വളരെ സുരക്ഷിതമായ ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ആളുകൾ ഇതിന്റെ പൂവും വിത്തും കിഴങ്ങും ഭക്ഷണമായും ഔഷധമായും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും "പ്രകൃതിദത്തമാണ്, അതുകൊണ്ട് എത്ര വേണമെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കാം" എന്ന് കരുതരുത്. അളവ് കൂടിയാൽ ചിലർക്കെങ്കിലും ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

അമിതമായി കഴിച്ചാൽ ദഹനത്തിന് ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകാം ;

ഉദാഹരണത്തിന്, താമരവിത്തോ അതിൽ നിന്നുള്ള പൊടികളോ സ്ഥിരമായി കൂടുതലായി കഴിച്ചാൽ ചിലർക്ക് വയർ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നാം. ചിലപ്പോൾ വയറുവീക്കമോ മലബന്ധമോ അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യാം.

പ്രത്യേകിച്ച് മലബന്ധം നേരത്തേ ഉള്ളവരാണെങ്കിൽ കുറച്ച് ശ്രദ്ധിക്കണം. കാരണം താമരയ്ക്ക് നേരിയ കഷായഗുണമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ചിലരിൽ മലക്കെട്ട് കൂടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

രക്തസമ്മർദ്ദം കുറവുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്

സാധാരണ ഭക്ഷണത്തിൽ ചേർക്കുന്ന അളവിൽ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ ഔഷധരൂപത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുകയോ സപ്ലിമെന്റുകൾ കഴിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവർ ശ്രദ്ധിക്കണം.

രക്തസമ്മർദ്ദം സാധാരണയേക്കാൾ കുറവുള്ള ആളാണെങ്കിൽ, താമര സ്ഥിരമായി ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

പ്രമേഹമരുന്ന് കഴിക്കുന്നവർ

ഇന്ന് പല പഠനങ്ങളും താമരയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവിനെ സ്വാധീനിക്കാമെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് പ്രമേഹത്തിനുള്ള മരുന്നുകളോ ഇൻസുലിനോ ഉപയോഗിക്കുന്നവർ വലിയ അളവിൽ താമരസത്ത്, ക്യാപ്സ്യൂൾ, സപ്ലിമെന്റ് എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം ഡോക്ടറുമായി സംസാരിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമാണ്.

അലർജി വളരെ അപൂർവമാണെങ്കിലും അസാധ്യമല്ല

ചില ആളുകൾക്ക് ചില പൂക്കളോട് അലർജി ഉള്ളതുപോലെ, വളരെ അപൂർവമായി താമരയോടോ അതിന്റെ പൂമ്പൊടിയോടോ അലർജി ഉണ്ടാകാം.

അങ്ങനെയെങ്കിൽ ചൊറിച്ചിൽ, തുമ്മൽ, ത്വക്കിൽ ചുവപ്പ്, കണ്ണിൽ അസ്വസ്ഥത എന്നിവ പോലുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ കാണാം. ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടാൽ ഉപയോഗം നിർത്തുന്നതാണ് നല്ലത്.

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും

താമരവിത്ത് പോലുള്ളവ ഭക്ഷണമായി കഴിക്കുന്നത് പൊതുവേ സുരക്ഷിതമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. പക്ഷേ ഔഷധമായി, പ്രത്യേകിച്ച് പൊടിയോ സത്തോ ക്യാപ്സ്യൂളോ രൂപത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാനാണെങ്കിൽ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ ആരോഗ്യവിദഗ്ധന്റെയോ അഭിപ്രായം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ : സാധാരണ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ താമര വലിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന സസ്യമല്ല. എന്നാൽ ഔഷധമെന്ന നിലയിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ "കൂടുതൽ കഴിച്ചാൽ കൂടുതൽ ഗുണം കിട്ടും" എന്ന ചിന്ത ഒഴിവാക്കണം. ശരിയായ അളവിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ മാത്രമേ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗുണങ്ങൾ ലഭിക്കൂ.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer).

ഈ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിന് പകരമാവില്ല.

വില്ലജ് ടിപ്‌സ് ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകാൻ ഈ ലിങ്കിൽ ക്ലിക് ചെയ്യൂ . വാട്‌സ്ആപ്പ് - ടെലഗ്രാം - ആറാട്ടായ് .

മുള വെറുമൊരു വേലിക്കമ്പല്ല; ആയുർവേദ രഹസ്യങ്ങൾ

noreply@blogger.com (Village Tips) — Mon, 08 Jun 2026 15:11:11 +0000

മുളയെക്കുറിച്ച് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. പക്ഷേ മുളയുടെ ഇളം തളിരുകൾ, ഇലകൾ, വേരുകൾ, കൂടാതെ മുളയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലും പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിലും ഏറെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുവെന്ന് പലർക്കും അറിയില്ല. Bambusa arundinacea Willd. (Bambusa bambos) അഥവാ മുള്ളൻമുള, ഔഷധഗുണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സസ്യമാണ്.

ദഹനാരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതുമുതൽ ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ ചില പോഷകഘടകങ്ങൾ നൽകുന്നതുവരെ, മുളയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾക്ക് നിരവധി ഉപയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ "വംശ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ സസ്യം, നൂറ്റാണ്ടുകളായി വിവിധ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ സഹായകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഈ ലേഖനത്തിൽ മുളയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ, കൂടാതെ ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത് എന്നതെല്ലാം ലളിതമായി പരിചയപ്പെടാം.

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Latin Name): Bambusa arundinacea Willd., Bambusa bambos

കുടുംബം (Family): Graminae (ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിനെ 'യവ കുലം' എന്ന് വിളിക്കുന്നു).

മുള വെറുമൊരു മരമല്ല; ആയുർവേദത്തിലെ അമൂല്യ ഔഷധം!

പലരും മുളയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവുമെങ്കിലും, നമ്മുടെ തൊടിയിൽ നിൽക്കുന്ന ആ വലിയ സസ്യം ഒരു വലിയ ഔഷധക്കൂട്ടാണെന്ന് എത്രപേർക്കറിയാം? ശാസ്ത്രീയമായി Bambusa bambos എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുള, അഥവാ ആയുർവേദത്തിൽ 'വംശം' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ സസ്യം വെറുമൊരു അലങ്കാരമോ നിർമ്മാണവസ്തുവോ മാത്രമല്ല. ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിൽ ഇതിനുള്ള പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്.

ഇന്ന് നമ്മൾ പരിശോധിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ മുളയെക്കുറിച്ച് പണ്ടേ അറിഞ്ഞു വെച്ചിരുന്ന ആ അത്ഭുതകരമായ അറിവുകളെക്കുറിച്ചാണ്.

പണ്ടുള്ളവർ മുളയെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറഞ്ഞത്?

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വംശത്തെക്കുറിച്ച് (മുള) വളരെ വ്യക്തമായ വിവരണങ്ങളുണ്ട്. നമ്മുടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഇത് എങ്ങനെ ഉപകരിക്കുന്നു എന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മറ്റും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നോക്കൂ.

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ വംശത്തെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം വിവരിക്കുന്നു:

വംശസ്തു ശീതലഃ സ്വാദുഃ കഷായോ ബസ്തിശോധനഃ ।
ഛേദനഃ കഫപിത്താസ്രകുഷ്ഠശോഫവ്രണാപഹഃ ॥
തത്കരീരഃ കടുഃ പാകേ രസേ രൂക്ഷോ ഗുരുഃ സരഃ ।
കഷായഃ ശ്ലേഷ്മലഃ സ്വാദുർവിദാഹീ വാതപിത്തലഃ ॥
തദ്യവാസ്തു സരാ രൂക്ഷാഃ കഷായാഃ കടുപാകിനഃ ।
ഉഷ്ണാഃ പിത്താനിലകരാഃ ബദ്ധമൂത്രാഃ കഫാപഹാഃ ॥

ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം

1. വംശം (മുള)

വംശസ്തു ശീതലഃ സ്വാദുഃ കഷായോ ബസ്തിശോധനഃ ।

ഛേദനഃ കഫപിത്താസ്രകുഷ്ഠശോഫവ്രണാപഹഃ ॥

അർത്ഥം:

വംശം (മുള) ശീതവീര്യമുള്ളതാണ് (ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് നൽകുന്നു).

മധുരരസവും കഷായരസവും ഉള്ളതാണ്.

ബസ്തി (മൂത്രാശയം/മൂത്രവഹസ്രോതസ്സ്) ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

കഫത്തെ പുറന്തള്ളാൻ സഹായിക്കുന്ന "ഛേദന" ഗുണമുണ്ട്.

കഫദോഷവും പിത്തദോഷവും ശമിപ്പിക്കുന്നു.

രക്തസ്രാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ, കുഷ്ഠരോഗങ്ങൾ (ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ), വീക്കം (ശോഫം), വ്രണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

2. കരീരം (മുളങ്കുരു / Bamboo Shoot)

തത്കരീരഃ കടുഃ പാകേ രസേ രൂക്ഷോ ഗുരുഃ സരഃ ।

കഷായഃ ശ്ലേഷ്മലഃ സ്വാദുർവിദാഹീ വാതപിത്തലഃ ॥

അർത്ഥം:

കരീരം അഥവാ ഇളം മുളങ്കുരു.

ജീർണ്ണശേഷം (വിപാകം) കടുരസമുള്ളതാണ്.

രൂക്ഷഗുണവും ഗുരുഗുണവും (ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളത്) ഉണ്ട്.

മലത്തെ താഴേക്ക് നീക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന സരഗുണമുണ്ട്.

കഷായരസവും നേരിയ മധുരരസവും ഉണ്ട്.

അമിതമായി കഴിച്ചാൽ ദാഹമോ അകത്തെ ചൂടോ ഉണ്ടാക്കാം (വിദാഹി).

വാതവും പിത്തവും വർധിപ്പിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

കഫം വർധിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവവും ചില ആചാര്യന്മാർ വിവരിക്കുന്നു.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പ്രകാരം, വംശത്തിന് ശരീരത്തെ ശീതളമാക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. കൂടാതെ മൂത്രവ്യവസ്ഥയുടെ ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ കുറയ്ക്കാനും ഇത് സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നു. ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ, വീക്കം, വ്രണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

മുളയുടെ ഇളം തളിരുകളായ മുളങ്കുരുക്കൾ (Bamboo Shoots) പോഷകഗുണങ്ങളുള്ള ഭക്ഷണമായി പല പ്രദേശങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. എന്നാൽ ഇവ ദഹിക്കാൻ കുറച്ച് ഭാരമുള്ളതായും ചിലരിൽ വാതവും പിത്തവും വർധിപ്പിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതായും ആയുർവേദം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ശരിയായ രീതിയിൽ പാകം ചെയ്ത് മിതമായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

3. മുളയരിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്

തദ്യവാസ്തു സരാ രൂക്ഷാഃ കഷായാഃ കടുപാകിനഃ ।

ഉഷ്ണാഃ പിത്താനിലകരാഃ ബദ്ധമൂത്രാഃ കഫാപഹാഃ ॥

ശ്ലോകത്തിൽ "തദ്യവാസ്തു" (തത് + യവാഃ + തു) എന്ന പ്രയോഗമാണ് മുളയരിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മുളയരിയുടെ ഗുണങ്ങളെയും ദോഷങ്ങളെയും (പ്രഭാവത്തെയും) താഴെ പറയുന്ന രീതിയിലാണ് വിവരിക്കുന്നത്:ഇതിലെ ഓരോ വാക്കിന്റെയും അർത്ഥവും ഗുണങ്ങളും താഴെ നൽകുന്നു:

സരാ (Sara): ഇത് മലത്തെ ഇളക്കുന്നതാണ് (Laxative properties).

രൂക്ഷാഃ (Ruksha): ശരീരത്തിന് വരൾച്ചയുണ്ടാക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്.

കഷായാഃ (Kashaya): ഇതിന് പ്രധാനമായും ചവർപ്പ് രസമാണ് ഉള്ളത്.

കടുപാകിനഃ (Katu-pakin): ദഹിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ ഇത് ശരീരത്തിൽ കയ്പുരസമായി മാറുന്നു.

ഉഷ്ണാഃ (Ushna): ഇതിന് ഉഷ്ണവീര്യമാണ് (ശരീരത്തിൽ ചൂടുണ്ടാക്കുന്ന പ്രകൃതം).

വാതപിത്തകര (Vata-Pitta-kara): ഇത് ശരീരത്തിലെ വാതത്തെയും പിത്തത്തെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഈ ദോഷങ്ങൾ കൂടുതലുള്ളവർ മുളയരി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ വളരെ ശ്രദ്ധിക്കണം.

ബദ്ധമൂത്രാഃ (Baddha-mootra): ഇത് മൂത്രത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനെ തടയുകയോ കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതാണ്.

കഫാപഹാഃ (Kaphapaha): എന്നാൽ ഇത് ശരീരത്തിലെ കഫത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ വളരെ നല്ലതാണ്.

മുളയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ നമ്മൾ അധികം ചർച്ച ചെയ്യാത്ത ഒന്നാണ് 'മുളയരി'. ആയുർവേദത്തിൽ 'യവം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ ചെറിയ വിത്തിന് ആരോഗ്യരംഗത്ത് വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്. മുളയരിയുടെ ഗുണങ്ങളെയും, അത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം.

എന്തൊക്കെയാണ് മുളയരിയുടെ ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ?

കഫക്കെട്ടിന് പരിഹാരം: മുളയരിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അത് 'കഫാപഹാ' ആണെന്നതാണ്, അതായത് ശരീരത്തിലെ കഫത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. നെഞ്ചിൽ കഫം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥ, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ, കഫത്തിന്റെ ആധിക്യം കൊണ്ടുള്ള ജലദോഷം എന്നിവയുള്ളവർക്ക് മുളയരി ഒരു മികച്ച ഔഷധമാണ്.

ശരീരഭാരം നിയന്ത്രിക്കാൻ: മുളയരിക്ക് 'രൂക്ഷം' അഥവാ ശരീരത്തിൽ വരൾച്ചയുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവമുണ്ട്. ഇത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കൊഴുപ്പിനെയും ജലാംശത്തെയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഇതൊരു നല്ലൊരു വഴിയാണ്.

മൂത്രസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക്: അമിതമായി മൂത്രശങ്ക അനുഭവപ്പെടുന്ന പ്രമേഹം പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ, ആയുർവേദം മുളയരി നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്. 'ബദ്ധമൂത്രം' എന്ന ഗുണമുള്ളതുകൊണ്ട് അനാവശ്യമായി മൂത്രം പുറന്തള്ളുന്നത് നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

ദഹനപ്രക്രിയയ്ക്ക്: മലബന്ധം അകറ്റാൻ സഹായിക്കുന്ന 'സരാ' എന്ന ഗുണം മുളയരിക്കുണ്ട്. ദഹനം ക്രമീകരിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെങ്കിലും, വളരെ മിതമായ അളവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഒരു ചെറിയ മുന്നറിയിപ്പ്

എന്തും മിതമായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണല്ലോ ആരോഗ്യത്തിന് നല്ലത്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം മുളയരി 'വാതപിത്തകര' ആണ്. അതായത്, ശരീരത്തിലെ വാതത്തെയും പിത്തത്തെയും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്. അതിനാൽ താഴെ പറയുന്നവർ ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അൽപ്പം കരുതൽ വേണം:

അസിഡിറ്റി/അൾസർ ഉള്ളവർ: മുളയരി പിത്തം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അസിഡിറ്റി പ്രശ്നമുള്ളവർ ഇത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

വാതരോഗികൾ: സന്ധിവേദന, മസിലു വേദന പോലുള്ള വാതസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ ഉള്ളവർക്ക് ഇത് വേദന വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കാരണമായേക്കാം.

വരണ്ട ചർമ്മമുള്ളവർ: ശരീരത്തിൽ വരൾച്ചയുണ്ടാക്കുന്ന ('രൂക്ഷ') ഗുണമുള്ളതുകൊണ്ട്, ചർമ്മം പെട്ടെന്ന് വരളാൻ സാധ്യതയുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുക.

2. കൈയദേവ നിഘണ്ടു

വംശോ വേണുർയവഫലഃ കാർമുകസ്തൃണകേതുകഃ ।
വംശസ്ത്വമ്ലഃ കഷായശ്ച കടുസ്തിക്തശ്ച ശീതലഃ ॥
മൂത്രകൃച്ഛ്രപ്രമേഹാർശഃ പിത്തദാഹാസ്രനാശനഃ ।
വംശോ വ്രണാസ്രസംഹാരോ ഭേദനഃ സകഷായകഃ ॥
വംശശ്ച ശൂലകഫകൃദ് വിഷ്ടംഭീ ശ്ലേഷ്മവാതലഃ ।
വംശാഗ്രം തു കരീരഃ സ്യാദ് വംശാങ്കുരപരുഃ സ്മൃതഃ ॥
തു പിത്താസ്രദാഹകൃച്ഛ്രഘ്നം രുചികൃത് പർവ നിർഗുണം ॥

കൈയദേവ നിഘണ്ടു പ്രകാരം വംശത്തിന്റെ (മുള്ളൻമുളയുടെ) ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമുഖ നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നായ കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ, വംശം അഥവാ മുള്ളൻമുളയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ ഗ്രന്ഥപ്രകാരം വംശത്തിന് വേണു, യവഫല, കാർമുക, തൃണകേതുക എന്നീ പേരുകളും ഉണ്ട്.

വംശത്തിന് അമ്ലം, കഷായം, കയ്പ് എന്നീ രുചികൾ ഉള്ളതായി ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു. കൂടാതെ ശരീരത്തിന് ശീതളത നൽകുന്ന സ്വഭാവവും ഇതിനുണ്ട്. മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള അവസ്ഥകൾ (മൂത്രകൃച്ഛ്രം), പ്രമേഹം, അർശസ് (മൂലക്കുരു), അമിതമായ ശരീരചൂട്, രക്തസ്രാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

വ്രണങ്ങളുടെ പരിപാലനത്തിലും രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും വംശത്തിന് പ്രയോജനം ഉണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. അതേസമയം, ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത് ദഹനപ്രവർത്തനത്തെ മന്ദഗതിയിലാക്കാനും കഫവും വാതവും വർധിപ്പിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ടെന്നും ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

മുളയുടെ ഇളം അഗ്രഭാഗത്തെയാണ് കരീരം അഥവാ മുളയുടെ അഗ്രഭാഗത്തെ (പുതിയ വളർച്ചയെ) കരീരം എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അതിനെ വംശാങ്കുരം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.". കൈയദേവ നിഘണ്ടു പ്രകാരം, കരീരം വിശപ്പുണർത്താനും ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം വർധിപ്പിക്കാനും സഹായകമാണ്. കൂടാതെ പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകളും അമിതമായ ശരീരചൂടും കുറയ്ക്കാൻ ഇത് ഉപകരിക്കാമെന്ന് പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ അറിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇവയെല്ലാം ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത അറിവുകളാണ്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്ര പഠനങ്ങളും വ്യക്തിഗത ആരോഗ്യാവസ്ഥയും പരിഗണിച്ച് മാത്രമേ ഔഷധ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കാവൂ.

3. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു

വംശഃ സരോ ഹിമഃ സ്വാദുഃ കഷായോ ബസ്തിശോധനഃ ।
ഛേദനഃ കഫപിത്തഘ്നഃ കുഷ്ഠാസ്രവ്രണശോഥജിത് ॥
തത്കരീരഃ കടുഃ പാകേ രസേ രൂക്ഷോ ഗുരുഃ സരഃ ।
കഷായഃ കഫകൃത് സ്വാദുർവിദാഹീ വാതപിത്തലഃ ॥
തദ്യവാസ്തു സരാ രൂക്ഷാഃ കഷായാഃ കടുപാകിനഃ ।
വാതപിത്തകരാ ഉഷ്ണാ ബദ്ധമൂത്രാഃ കഫാപഹാഃ ॥

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു പ്രകാരം മുള്ളൻമുളയുടെ (Bambusa bambos) ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ, മുള്ളൻമുളയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ഗ്രന്ഥപ്രകാരം, മുള്ളൻമുളയ്ക്ക് ശരീരത്തെ ശീതളമാക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. മധുരവും കഷായവും കലർന്ന രുചിയുള്ള ഇത് മൂത്രവ്യവസ്ഥയുടെ ശുദ്ധീകരണത്തിന് സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. കൂടാതെ കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ കുറയ്ക്കുന്നതിനും ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ, വീക്കം, വ്രണങ്ങൾ, രക്തസ്രാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്നും ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

മുളയുടെ ഇളം അങ്കുരമായ മുളങ്കുരു (കരീരം) ദഹനശേഷം കടു രസമായി മാറുന്നതും ദഹിക്കാൻ താരതമ്യേന ഭാരമുള്ളതുമാണ്. ഇതിന് രൂക്ഷസ്വഭാവവും മലത്തെ താഴേക്ക് നീക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണവും ഉള്ളതായി ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അമിതമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ ചിലരിൽ ശരീരചൂട്, വാതദോഷം, പിത്തദോഷം എന്നിവ വർധിപ്പിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നും ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

മുളയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വംശലോചനം (Banslochan) എന്ന പദാർത്ഥത്തിന് കഷായസ്വഭാവവും രൂക്ഷഗുണവും ഉണ്ടെന്ന് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു പറയുന്നു. ഇത് കഫദോഷം കുറയ്ക്കാൻ സഹായകമാണെങ്കിലും, ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ വാതവും പിത്തവും വർധിപ്പിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം പരാമർശിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മുള്ളൻമുളയും അതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളും ആയുർവേദത്തിൽ വ്യത്യസ്ത ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന അറിവുകളാണ്. ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വിദഗ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

4. വംശലോചനം (Banslochan)

മുളയുടെ അകത്ത് രൂപപ്പെടുന്ന വെളുത്ത സിലിക്കാ സമ്പുഷ്ടമായ പദാർത്ഥമായ വംശലോചനം (Banslochan) ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ദ്രവ്യമാണ്.

ത്വക്ഷീരീ വംശജാംബീരാ വംശലോചനികാ ച സാ ।
ഹിമാ സ്വാദുർഗുരുഃ സ്നിഗ്ധാ ശ്ലേഷ്മലഃ പിത്തദാഹജിത് ॥

ഇതിന്റെ അർത്ഥം:മുളയുടെ കാമ്പിനുള്ളിൽ രൂപപ്പെടുന്ന വംശലോചനം ശീതളസ്വഭാവമുള്ളതും മധുരരസമുള്ളതുമാണ്. ഇത് പോഷകഗുണമുള്ളതും ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുന്നതുമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. കൂടാതെ ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട്, പിത്തദോഷം, ദാഹം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു.

മുള്ളൻമുള ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്ന ഔഷധഗുണങ്ങൾ

ഈ ശ്ലോകങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്താൽ, മുളയുടെ ഏത് ഭാഗം എന്തിനൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.

1. മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ വംശത്തെ "മൂത്രകൃച്ഛ്ര" നാശനമായി വിവരിക്കുന്നു. മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രക്കല്ല്, , ചൂട് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "ബസ്തിശോധന" എന്ന ഗുണവും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അതായത് മൂത്രവഹസ്രോതസ്സുകളുടെ ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന സസ്യമായി ആയുർവേദം ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നു.

2. പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാമർശങ്ങൾ

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "പ്രമേഹ" എന്ന പദം നേരിട്ട് കാണാം. ആയുർവേദത്തിൽ പ്രമേഹം മൂത്രവ്യവസ്ഥയുമായും ഉപാപചയ വ്യതിയാനങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു രോഗസമുച്ചയമാണ്. അതിനാൽ പ്രമേഹാവസ്ഥകളിൽ സഹായകമായ ഔഷധദ്രവ്യമായി മുള്ളൻമുളയെ പരമ്പരാഗതമായി പരിഗണിച്ചിരുന്നു.

3. മൂലക്കുരു (അർശസ്)

"അർശഃ" എന്ന പരാമർശം കൈയദേവ നിഘണ്ടുവിലുണ്ട്. ഇതിലൂടെ മൂലക്കുരു സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളിൽ മുള്ളൻമുളയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം.

4. ശരീരത്തിലെ അമിതചൂടും ദാഹവും

മുള്ളൻമുളയ്ക്ക് "ശീതല" അല്ലെങ്കിൽ "ഹിമ" സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് വിവിധ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു. "പിത്തദാഹനാശന" എന്ന ഗുണവും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂട്, ദാഹം, പിത്തദോഷ വർദ്ധന എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്.

5. ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "കുഷ്ഠ" എന്ന പദം കാണാം. ആയുർവേദത്തിൽ കുഷ്ഠം എന്നത് വിവിധ ത്വക്ക് രോഗങ്ങളുടെ ഒരു വിഭാഗത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ത്വക്ക് ആരോഗ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന സസ്യമായി വംശത്തെ പരിഗണിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

6. വ്രണങ്ങളും മുറിവുകളും

കൈയദേവ നിഘണ്ടുവും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവും "വ്രണ" സംബന്ധമായ ഗുണങ്ങൾ പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്നു. വ്രണങ്ങളുടെ പരിപാലനത്തിലും മുറിവുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിലും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

7. വീക്കം (ശോഫം)

"ശോഫ" അഥവാ വീക്കം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണം ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലും വിവരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ശരീരത്തിലെ ചില തരത്തിലുള്ള വീക്കാവസ്ഥകളിൽ സഹായകമായ സസ്യമായി ഇതിനെ കണക്കാക്കിയിരുന്നു.

8. രക്തസ്രാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകൾ

"ആസ്ര" (രക്തം) സംബന്ധിച്ച പരാമർശങ്ങൾ ഒന്നിലധികം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും രക്തദോഷങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഔഷധസസ്യമായാണ് മുള്ളൻമുളയെ ആയുർവേദം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

9. മുളങ്കുരു (കരീരം) –പുതുതായി മുളച്ചുവരുന്ന ഇളം മുളയാണ് പ്രത്യേകതകൾ.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ "കരീരം" എന്ന് പറയുന്നത് മുളയുടെ ഇളം അങ്കുരമായ മുളങ്കുരുവിനെയാണ്. .ഇത് വിശപ്പ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും രുചി മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളതും ചിലരിൽ വാത-പിത്ത ദോഷങ്ങൾ വർധിപ്പിക്കാനിടയുള്ളതുമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം മുള്ളൻമുള (Bambusa bambos) പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന അവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കാണാം:

1. മൂത്രമൊഴിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ

2. പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകൾ

3. മൂലക്കുരു

4. ശരീരത്തിലെ അമിതചൂടും ദാഹവും

5. ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ

6. വ്രണങ്ങൾ, മുറിവുകൾ

7. വീക്കം (ശോഫം)

8. രക്തസ്രാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകൾ

9 കഫദോഷ വർദ്ധനയുള്ള അവസ്ഥകൾ

ആയുർവേദത്തിലെ മുള: വാഗ്ഭടന്റെ വീക്ഷണം

മുളയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുമ്പോൾ അത് വെറുമൊരു സസ്യമല്ല, മറിച്ച് വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവങ്ങളുള്ള ഒന്നാണെന്ന് ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ പണ്ടേ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. പ്രസിദ്ധ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥമായ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിന്റെ രചയിതാവായ ആചാര്യ വാഗ്ഭടൻ, മുളയെ പ്രധാനമായും രണ്ട് തരത്തിൽ തരംതിരിക്കുന്നു:

ഘന വംശം (Ghana Vamsha):

'ഘന' എന്നാൽ കട്ടിയുള്ളത് അല്ലെങ്കിൽ ദൃഢമായത് എന്നർത്ഥം. സാധാരണ മുളകളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇതിന്റെ തണ്ടുകൾക്ക് കട്ടി കൂടുതലായിരിക്കും. ഉള്ളിൽ പൊള്ളയായ ഭാഗം കുറവോ അല്ലെങ്കിൽ വളരെ ചെറിയ ദ്വാരങ്ങളോ മാത്രമുള്ള മുളകളെയാണ് ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇവയ്ക്ക് ബലം കൂടുതലായതിനാൽ പ്രത്യേക ഔഷധ ആവശ്യങ്ങൾക്കും നിർമ്മാണങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

രാന്ധ്ര വംശം (Randhra Vamsha):

'രാന്ധ്ര' എന്നാൽ ദ്വാരമുള്ളത് അല്ലെങ്കിൽ പൊള്ളയായത് എന്നർത്ഥം. നമ്മൾ സാധാരണയായി കാണുന്ന, ഉള്ളിൽ പൊള്ളയായ ഭാഗങ്ങളുള്ള മുളകളാണ് ഈ വിഭാഗത്തിൽ വരുന്നത്. വംശലോചനം (Bamboo Manna) പോലെയുള്ള ഔഷധങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യം ഇത്തരം മുളകളാണ്.

ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ മുള്ളൻമുളയെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയുന്നു?

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മുള്ളൻമുളയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരവധി പരാമർശങ്ങൾ കാണാമെങ്കിലും, ആധുനിക ശാസ്ത്രലോകവും ഈ സസ്യത്തെക്കുറിച്ച് വിവിധ പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലകളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരമായ ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നതായി പ്രാരംഭ ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആന്റിഓക്സിഡന്റും ആന്റിബാക്ടീരിയൽ പ്രവർത്തനവും

മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലകളിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കിയ വിവിധ സത്തുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തിൽ, അവയുടെ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ശേഷിയും ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെയുള്ള പ്രവർത്തനവും പരിശോധിച്ചു. ഇതിനായി ഇലകൾ ശേഖരിച്ച് വിവിധ ലായനികളിൽ നിന്ന് സത്തുകൾ വേർതിരിച്ചെടുത്തു.

പഠനഫലങ്ങൾ പ്രകാരം, പ്രത്യേകിച്ച് എഥനോൾ, ഹൈഡ്രോ-ആൽക്കഹോൾ സത്തുകൾ ശ്രദ്ധേയമായ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുത്തുന്ന ഫ്രീ റാഡിക്കലുകളെ ചെറുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലകളിൽ ഉണ്ടായേക്കാമെന്നാണ് ഈ പഠനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ചില ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെയും ഈ സത്തുകൾ പ്രവർത്തനസാധ്യത കാണിച്ചതായി ഗവേഷകർ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.

പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗവേഷണങ്ങൾ

മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലസത്ത് രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് നിലയെ സ്വാധീനിക്കുമോ എന്നറിയാൻ നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തിൽ, പ്രമേഹാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ച പരീക്ഷണ എലികൾക്ക് വിവിധ അളവുകളിൽ ഇലസത്ത് നൽകി.

20 ദിവസത്തെ പഠനത്തിനൊടുവിൽ, ഇലസത്ത് ലഭിച്ച ഗ്രൂപ്പുകളിൽ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് നിലയിൽ ഗണ്യമായ കുറവ് കണ്ടെത്തിയതായി ഗവേഷകർ രേഖപ്പെടുത്തി. ഇത് മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലകളിൽ പ്രമേഹനിയന്ത്രണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാമെന്ന സാധ്യതയിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ മൃഗപഠനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവ മാത്രമാണ്.

വേദനയും പനിയും സംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങൾ

മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലകളിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കിയ എഥനോൾ സത്തിന്റെ വേദനസംഹാരകവും പനി കുറയ്ക്കാനുള്ള സാധ്യതകളും പരിശോധിക്കാൻ മറ്റൊരു പഠനം നടന്നു. പഠനത്തിൽ വിവിധ പരീക്ഷണരീതികൾ ഉപയോഗിച്ച് എലികളിലെ പ്രതികരണങ്ങൾ വിലയിരുത്തി.

ഗവേഷണഫലങ്ങൾ പ്രകാരം, ഇലസത്ത് നൽകിയ എലികളിൽ വേദനയോടുള്ള പ്രതികരണസമയം വർധിച്ചതായി കണ്ടെത്തി. ഇത് വേദന കുറയ്ക്കാനുള്ള സാധ്യതയുള്ള പ്രവർത്തനം ഉണ്ടാകാമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച പനി കുറയ്ക്കുന്നതിലും ഈ സത്ത് സഹായിച്ചതായി പഠനം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.

ഈ പഠനത്തിൽ നടത്തിയ രാസഘടക വിശകലനത്തിൽ, മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലകളിൽ ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, ആൽക്കലോയിഡുകൾ, ടാനിനുകൾ, ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ തുടങ്ങിയ നിരവധി ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി. ഈ ഘടകങ്ങളാകാം വിവിധ ആരോഗ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണങ്ങളെന്ന് ഗവേഷകർ വിലയിരുത്തുന്നു.

മുള്ളൻമുളയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ പ്രകാരം മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലകളിലും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലുമായി നിരവധി ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾ (Bioactive Compounds) അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ ചിലതാണ് മുള്ളൻമുളയുടെ ഔഷധസാധ്യതകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്നത്.

1. ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ (Flavonoids)

സസ്യങ്ങളിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന ശക്തമായ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ഘടകങ്ങളാണ് ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ. കോശങ്ങളെ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സമ്മർദ്ദത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ ഇവ സഹായിക്കുമെന്ന് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

2. ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ (Phenolic Compounds)

ആന്റിഓക്സിഡന്റ് പ്രവർത്തനത്തിന് പ്രധാന സംഭാവന നൽകുന്ന ഘടകങ്ങളാണിവ. ശരീരത്തിലെ ഫ്രീ റാഡിക്കലുകളെ നിർവീര്യമാക്കുന്നതിൽ ഇവയ്ക്ക് പങ്കുണ്ടെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ പറയുന്നു.

3. ആൽക്കലോയിഡുകൾ (Alkaloids)

സസ്യങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്ന നൈട്രജൻ അടങ്ങിയ ജൈവസംയുക്തങ്ങളാണിവ. വിവിധ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ഇവ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

4. ടാനിനുകൾ (Tannins)

കഷായരസം നൽകുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങളാണ് ടാനിനുകൾ. സസ്യങ്ങളുടെ സംരക്ഷണ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായും ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

5. സ്റ്റിറോയിഡൽ സംയുക്തങ്ങൾ (Steroidal Compounds)

മുള്ളൻമുളയുടെ ഇലകളിൽ ചില സ്റ്റിറോയിഡ് സ്വഭാവമുള്ള സസ്യസംയുക്തങ്ങളും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

6. കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകൾ (Carbohydrates)

സസ്യത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കും ഊർജസംഭരണത്തിനും ആവശ്യമായ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകൾ മുള്ളൻമുളയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

7. പ്രോട്ടീനുകളും അമിനോ ആസിഡുകളും (Proteins & Amino Acids)

ഇലകളിൽ പ്രോട്ടീനുകളും വിവിധ അമിനോ ആസിഡുകളും സാന്നിധ്യമുള്ളതായി ഗവേഷണങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു.

8. സിലിക്ക (Silica)

മുളയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വംശലോചനത്തിൽ (Banslochan) സിലിക്കയുടെ അളവ് കൂടുതലായിരിക്കും. ഇതാണ് വംശലോചനത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകളിലൊന്ന്.

9. ധാതുക്കൾ (Minerals)

മുള്ളൻമുളയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കാൽസ്യം, പൊട്ടാസ്യം, മഗ്നീഷ്യം, ഫോസ്ഫറസ് തുടങ്ങിയ ധാതുക്കൾ ചെറിയ അളവിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ ; മുള്ളൻമുളയിൽ പ്രധാനമായും ഫ്ലാവനോയിഡുകൾ, ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ, ആൽക്കലോയിഡുകൾ, ടാനിനുകൾ, സ്റ്റിറോയിഡുകൾ, പ്രോട്ടീനുകൾ, അമിനോ ആസിഡുകൾ, സിലിക്ക, വിവിധ ധാതുക്കൾ എന്നിവ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഘടകങ്ങളാണ് മുള്ളൻമുളയെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടാൻ കാരണമായിരിക്കുന്നത്.

ഔഷധ ഗുണങ്ങൾ (Medicinal Properties)

ആയുർവേദ ശാസ്ത്രം മുളയുടെ ഗുണങ്ങളെ താഴെ പറയുന്ന രീതിയിലാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്:

രസം (രുചി): മധുരം, കഷായം (ചവർപ്പ്).

ഗുണം (സ്വഭാവം): ലഘു (ദഹിക്കാൻ എളുപ്പം), രൂക്ഷം (വരൾച്ചയുണ്ടാക്കുന്നത്), തീക്ഷ്ണം (ശരീരത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന സ്വഭാവം).

വിപാകം (ദഹനശേഷം): മധുരം.

വീര്യം (വീര്യം): ശീതം (ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് നൽകുന്നത്).

കർമ്മം (പ്രവർത്തനം): കഫം, പിത്തം എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കുന്നു (Kaphapitta shamaka).

2. ഔഷധത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ (Parts Used)

മുളയുടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും ഒരേപോലെയല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. പ്രധാനമായും മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളാണ് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്:

വേര് (Root): ശാരീരിക ബലത്തിനും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വംശലോചനം (Dried Resin/Tabasheer): മുളയുടെ ഉള്ളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഉറച്ച ഭാഗം. ഇത് ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾക്ക് വളരെ വിശേഷപ്പെട്ടതാണ്.

തളിര്/കരീരം (Tender Shoot): ഭക്ഷണമായും ഔഷധമായും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

3. വംശലോചനം (Tabasheer): എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?

വംശലോചനം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ അളവ് വളരെ പ്രധാനമാണ്. പൊതുവായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

പൊടിയായി: 1 മുതൽ 3 ഗ്രാം വരെ.

കഷായമായി: 50 മുതൽ 100 മില്ലി വരെ.

വായനക്കാരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക്:

മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന അളവുകൾ ഒരു പൊതുവായ സൂചന മാത്രമാണ്. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും പ്രകൃതവും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. അതിനാൽ, വംശലോചനമോ മറ്റ് ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളോ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. സ്വയം ചികിത്സ ഒഴിവാക്കുക.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം കേട്ടോ! മുളങ്കൂമ്പ് ഒരിക്കലും പച്ചയ്ക്ക് കഴിക്കരുത്. ഇതിൽ ചെറിയൊരു വിഷാംശം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അത് മാറാൻ നന്നായി വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിച്ച്, ആ വെള്ളം ഊറ്റിക്കളഞ്ഞ ശേഷം മാത്രമേ പാചകം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളൂ. എന്നാൽ മാത്രമേ ഇത് പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതമാവുകയുള്ളൂ.

മുളയുടെ വിവിധ നാമങ്ങൾ

മലയാളം:

മുള്ളുമുള: വനങ്ങളിലും പറമ്പുകളിലും വളരുന്ന മുള്ളുകളോട് കൂടിയ മുളയെ സാധാരണയായി മുള്ളുമുള എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

മുള: പൊതുവായ പേര്.

സംസ്കൃതം (ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ):

നേരത്തെ നൽകിയ ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഇവയെല്ലാം കണ്ടിട്ടുണ്ടാകാം:

വംശം (Vamsha)

വേണുഃ (Venu)

യവഫലം (Yavaphala)

കാർമ്മുകം (Karmuka)

തൃണകേതുകം (Trinaketuka)

ത്വക്ഷീരി (Tvaksheeri) - വംശലോചനത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മറ്റ് ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ:

ഹിന്ദി: बांस (Baans), കന്ത് ബാൻസ് (Kant baans).

തമിഴ്: മുങ്കിൽ (Moongil).

കന്നഡ: ബിദിരു (Bidiru).

തെലുങ്ക്: വെദുരു (Veduru).

ഇംഗ്ലീഷ്:

Thorny Bamboo (മുള്ളുകളുള്ള മുള ആയതുകൊണ്ട്)

Bamboo (പൊതുവായ പേര്)

മുളയുടെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ:

ആയുർവേദവിധി പ്രകാരം മുളയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ പലതരം രോഗങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

1. ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്ക് (Respiratory Health)

രോഗങ്ങൾ: വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ആസ്ത്മയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ.

ഉപയോഗരീതി: വംശലോചനം (Bamboo Manna) ആണ് ഇതിനായി പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വംശലോചനം പൊടിച്ച് തേനിൽ ചാലിച്ച് കഴിക്കുന്നത് കഫത്തെ അലിയിച്ചു കളയാൻ സഹായിക്കുന്നു. കഫത്തെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ് (Kaphapaha) മുളയ്ക്കുണ്ട്.

വംശലോചനം പൊടിച്ച് തേൻ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു രീതിയുണ്ടായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ചുമ, ജലദോഷം, പനി തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഈ മിശ്രിതം നൽകിവന്നതായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വംശലോചനത്തെ ശീതളസ്വഭാവമുള്ളതും പിത്തദാഹശമന ഗുണമുള്ളതുമായ ഒരു ദ്രവ്യമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ നിരവധി പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിൽ ഇത് ഒരു ഘടകമായും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

2. ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും മുറിവുകൾക്കും (Skin & Wounds)

രോഗങ്ങൾ: ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങൾ, മുറിവുകൾ, ചിലതരം ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠം പോലുള്ളവ).

ഉപയോഗരീതി: മുളയുടെ ഇലകൾ കൊണ്ടുള്ള കഷായം (Decoction) മുറിവുകൾ കഴുകാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മുളയുടെ തണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ ഇല അരച്ച് മുറിവുകളിൽ പുരട്ടുന്നത് വ്രണം വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ 'വ്രണാപഹ' (വ്രണങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത്) എന്ന ഗുണമാണ് ഇതിന് സഹായിക്കുന്നത്.

പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചില രേഖകൾ പ്രകാരം, മുള്ളൻമുളയുടെ വേര് അരച്ച് പേസ്റ്റാക്കി ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ ബാധിച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ പുറമേ പുരട്ടിയിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് എക്സിമ പോലുള്ള ചർമ്മ അസ്വസ്ഥതകളിലും ചർമ്മത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കറുത്ത നിറവ്യത്യാസങ്ങൾ (dark discoloration) ഉള്ള ഭാഗങ്ങളിലും ഈ രീതി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.

ഇളം മുളങ്കുരു നന്നായി അരച്ച് പേസ്റ്റാക്കി ചർമ്മത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ പുറമേ പുരട്ടിയിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് വട്ടത്തിൽ പടരുന്ന ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ (ringworm) കൂടാതെ ചർമ്മനിറത്തിലെ അസമത്വം അല്ലെങ്കിൽ നിറവ്യത്യാസം കാണപ്പെടുന്ന ഭാഗങ്ങളിലും ഈ രീതി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.

3. വയറിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് വംശലോചനം:

ഇടയ്ക്കിടെ വരുന്ന ദഹനക്കേടും വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതകളും ആരെയാണ് അലട്ടാത്തത്? അജീർണ്ണവും നെഞ്ചെരിച്ചിലും ഓക്കാനവും വരുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നമ്മൾ മരുന്നുകൾ തിരയാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിനൊക്കെ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ തന്നെ പരീക്ഷിക്കാവുന്ന ഒരു സ്വാഭാവിക പരിഹാരമുണ്ട് - മുളയുടെ ഉള്ളിൽ പ്രകൃതി കരുതിവെച്ച 'വംശലോചനം' (Bamboo Manna). വയറിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് ഇത് അത്രമേൽ ഗുണകരമാണ്.

ഏകദേശം 3 മുതൽ 5 ഗ്രാം വരെ വംശലോചനം എടുത്ത് അല്പം ചൂടുവെള്ളത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ തൈര് കടഞ്ഞെടുത്ത മോരിലോ കലക്കി കുടിച്ചാൽ മാത്രം മതി.

ഇതുകൊണ്ടുള്ള ഗുണങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത് തന്നെയാണ്:

ദഹനക്കേടിന് ഉത്തമം: ദഹനക്കേട് കാരണം വയറ്റിൽ വല്ലാത്ത ഭാരവും അസ്വസ്ഥതയും തോന്നുന്ന സമയത്ത് ഇതൊരു നല്ല ആശ്വാസമാണ്.

ഓക്കാനത്തിന് പരിഹാരം: ഓക്കാനം വരികയോ നെഞ്ചെരിച്ചിൽ ഉണ്ടാവുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ വംശലോചനം അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കും.

വയറിളക്കത്തിന് തണുപ്പ്: വയറിളക്കം പോലെയുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ മോരിൽ കലക്കി കുടിക്കുന്നത് വയറിന് നല്ലൊരു തണുപ്പും ആശ്വാസവും നൽകുകയും, വയറിന്റെ പ്രവർത്തനം ക്രമീകരിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും.

4. മുറിവുകൾ ഉണക്കാൻ നമ്മുടെ മുളങ്കുരു

മുളയുടെ ഇളം തളിർപ്പുകൾ അഥവാ അഗ്രഭാഗങ്ങൾ എടുത്ത് നന്നായി അരച്ച് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കി മുറിവുകളിൽ പുരട്ടുന്നത് മുറിവ് പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങാനും അണുബാധകൾ തടയാനും സഹായിക്കുന്നു. പ്രകൃതിദത്തമായ ഈ കൂട്ട് മുറിവുകൾക്ക് നൽകുന്ന ആശ്വാസം വളരെ വലുതാണ്.

ആദ്യം മുളയുടെ ഇളം ഭാഗങ്ങൾ എടുത്ത് നന്നായി കഴുകി വൃത്തിയാക്കുക. ശേഷം അത് അരച്ചെടുത്ത് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കി മുറിവുള്ള ഭാഗത്ത് നേർത്ത പാളിയായി പുരട്ടാം.

5. പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിന് മുളയരി (Bamboo Seeds)

പ്രമേഹം ഇന്ന് ജീവിതശൈലീ രോഗങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണല്ലോ. മുളയരി (Bamboo seeds) വെറുമൊരു വിത്തല്ല, പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി ആഹാരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന ഒരു മികച്ച ധാന്യമാണ്.

എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?: മുളയരി പൊടിച്ച് അല്ലെങ്കിൽ നേരിട്ട് ഭക്ഷണ പദാർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി പതിവായി ആഹാരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രമേഹത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഒരു സാധാരണ ഭക്ഷണക്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായി മുളയരി കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് സന്തുലിതമാക്കാൻ നല്ലതാണ്.

6 . വയറ്റിലെ കൃമിശല്യത്തിന് മുളയിലയുടെ കഷായം

പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളിലും മറ്റും കാണുന്ന ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാണ് വയറ്റിലെ കൃമിശല്യം. ഇതിന് വലിയ മരുന്നുകൾക്ക് പുറകെ പോകുന്നതിന് മുൻപ് മുളയുടെ ഇളം ഇലകൾ (Tender Leaves) കൊണ്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ ഔഷധം പരീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.

എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കാം?: മുളയുടെ ഏറ്റവും ഇളം ഇലകൾ ശേഖരിച്ച് കഷായം വെക്കുക.: ദിവസവും ഏകദേശം 40 മുതൽ 50 മില്ലി ലിറ്റർ വരെ ഈ കഷായം കുടിക്കുന്നത് കൃമിശല്യം കുറയ്ക്കാൻ വളരെ ഫലപ്രദമാണ്.

7. സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് മുളയിലയുടെ കരുതൽ: ആർത്തവവേദനയ്ക്ക് ഒരു പ്രകൃതിദത്ത പരിഹാരം

ആർത്തവസമയത്തുണ്ടാകുന്ന വേദനകളും വയറുവേദനയും പല സ്ത്രീകളെയും സംബന്ധിച്ച് വലിയൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ഇതിനായി പലപ്പോഴും വേദനസംഹാരികളെ ആശ്രയിക്കാറാണല്ലോ പതിവ്. എന്നാൽ നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള മുളയിൽ, സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിന് സഹായിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ഔഷധഗുണമുണ്ടെന്ന് അറിയാമോ?

മുളയുടെ ഇളം ഇലകൾ (Tender leaves) കൊണ്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം ഈ സമയങ്ങളിൽ വലിയ ആശ്വാസമാണ് നൽകുന്നത്.

ആർത്തവവേദന കുറയ്ക്കാൻ: ആർത്തവസമയത്തുണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന (Dysmenorrhea), അടിവയറ്റിലെ വേദന എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ മുളയിലയുടെ കഷായം വളരെ ഫലപ്രദമാണ്.

പ്രസവാനന്തര ആരോഗ്യം: പ്രസവത്തിന് ശേഷം ഗർഭപാത്രത്തിന് (Uterine muscles) ബലം നൽകാനും, ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ ആരോഗ്യം വേഗത്തിൽ വീണ്ടെടുക്കാനും നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ഈ മുളയില കഷായം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

മുളയുടെ ഇളം ഇലകൾ ശേഖരിച്ച് കഷായം തയ്യാറാക്കി, ദിവസവും 40 മുതൽ 50 മില്ലി ലിറ്റർ വരെയാണ് കഴിക്കേണ്ടത്.

പ്രകൃതിദത്തമായ ഈ ഔഷധം സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഏറെ ഗുണകരമാണെങ്കിലും, ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരപ്രകൃതി വ്യത്യസ്തമാണ്. അതിനാൽ ആർത്തവ സംബന്ധമായ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉള്ളവരും, പ്രസവാനന്തരം മറ്റ് മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവരും ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടിയ ശേഷം മാത്രം ഇത് പരീക്ഷിക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും.

8. മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് മുളയുടെ വേര്;

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന പുകച്ചിലോ തടസ്സമോ നമ്മളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്ന ഒന്നാണ്. പലപ്പോഴും ചെറിയ അശ്രദ്ധയിൽ തുടങ്ങി വലിയ വേദനയിലേക്ക് എത്തുന്ന ഇത്തരം അവസ്ഥകൾക്ക്, നമ്മുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തെ മുളയിൽ തന്നെ ഒരു നാടൻ പരിഹാരമുണ്ട്.

ആയുർവേദത്തിൽ മുളയുടെ വേരിന് 'വസ്തിശോധന' ഗുണമുണ്ടെന്ന് പറയാറുണ്ട്. അതായത്, നമ്മുടെ മൂത്രസഞ്ചിയെയും (Urinary Bladder) മൂത്രമാർഗ്ഗത്തെയും ആന്തരികമായി ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പുകച്ചിലും തടസ്സവും മാറാൻ മുളയുടെ വേര് കൊണ്ടുള്ള കഷായം വളരെ ഫലപ്രദമാണ്.

എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം?: വൃത്തിയുള്ള മുളയുടെ വേര് ശേഖരിച്ച് കഷായം വെച്ച് ദിവസവും കഴിക്കുന്നത് മൂത്രമാർഗ്ഗത്തിലെ അണുബാധകളെയും തടസ്സങ്ങളെയും നീക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

9. ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കാൻ നമ്മുടെ മുളങ്കുരു (കരീരം)

മുളയുടെ ഇളം അഗ്രഭാഗത്തെയാണ് കരീരം അഥവാ മുളയുടെ അഗ്രഭാഗത്തെ (പുതിയ വളർച്ചയെ) കരീരം എന്ന് വിളിക്കുന്നു;

ആയുർവേദത്തിൽ മുളങ്കുരുവിന് 'രൂക്ഷം' (വരൾച്ചയുണ്ടാക്കുന്ന) എന്നൊരു പ്രത്യേക ഗുണമുണ്ടെന്ന് പറയാറുണ്ട്. ഈ ഗുണം ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കൊഴുപ്പിനെയും (Excess fat), അനാവശ്യമായ ജലാംശത്തെയും (Water retention) പുറന്തള്ളാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് മിതമായ അളവിൽ മുളങ്കുരു ഭക്ഷണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് വളരെ നല്ലതാണ്.

എങ്ങനെ കഴിക്കാം? മുളങ്കുരു തോരൻ വെച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ കറികളിൽ ചേർത്തോ നിങ്ങൾക്ക് ഇതൊന്ന് പരീക്ഷിക്കാം.

ആയുർവേദ മരുന്നുകളിലെ 'സ്റ്റാർ' താരം: വംശലോചനം (Vanshalochana)

മുള്ളൻമുളയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വംശലോചനം (Vanshalochana / Banslochan) നിരവധി ക്ലാസിക്കൽ ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണ്.പ്രശസ്തമായ ചില ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ:

സിതോപലാദി ചൂർണ്ണം (Sitopaladi Churna): ചുമ, ജലദോഷം, ശ്വാസകോശ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഏറ്റവും മികച്ച മരുന്നാണിത്. മിശ്രി, പിപ്പലി, ഏലക്ക, കറുവപ്പട്ട എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം വംശലോചനമാണ് ഇതിലെ പ്രധാന ചേരുവ.

ച്യവനപ്രാശം (Chyawanprash): രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ രസായനയോഗമാണിത്. ഇതിന്റെ മിക്ക ക്ലാസിക്കൽ പതിപ്പുകളിലും വംശലോചനം ഒരു ഘടകമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

താലിസാദി ചൂർണ്ണം (Talisadi Churna): ദഹനക്കുറവ്, ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾ, വിശപ്പില്ലായ്മ എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് വളരെ ഫലപ്രദമാണ്. താലിസപത്രം, ത്രികടു, ഏലക്ക തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങളോടൊപ്പം വംശലോചനവും ഇതിൽ ചേർക്കുന്നു.

എലാദി ചൂർണ്ണം (Eladi Churna): ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാനും ത്വക്ക് സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും ഈ ചൂർണ്ണം സഹായിക്കുന്നു. പല ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളും വംശലോചനം അടങ്ങിയ എലാദി ചൂർണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.

ബാല ചാതുർഭദ്ര ചൂർണ്ണം (Bala Chaturbhadra Churna): കുട്ടികളിലെ പനി, വയറിളക്കം, ശ്വാസതടസ്സം തുടങ്ങിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ മാറ്റാൻ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നാണിത്. ഇതിലും വംശലോചനം ഒരു ഘടകമായി ചേർക്കാറുണ്ട്.

ലഘു മാലിനീ വസന്ത രസം (Laghu Malini Vasant Rasa): പനി, ശരീരക്ഷീണം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക രസഔഷധമാണിത്. ഇതിന്റെ നിർമ്മാണത്തിലും വംശലോചനം ഒരു അനുബന്ധ ഘടകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer).

ഈ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിന് പകരമാവില്ല.