VISCLUB OEBELE

Gelukkig nieuw jaar

2011-12-31T22:45:00.000+01:00

Crisis in europa en ook daarbuiten.
Maar los daarvan ook 2011 was een prachtig jaar.
En in 2012 gaan wij er volop tegen aan,en onze droom
realiseren.
Met de crisis en de regering gaat het dan beslist ook beter zou ik durven zweren.
Kortom in 2012 gaan we alles geven,met mischien wel de vangst van onze leven!Vissen hier vissen daar,ze vliegen je vast om de oren!,O was dat maar waar!

Ali en Anne wensen alle mensen een bijzonder gelukkig nieuw jaar!!

Twee metersnoeken

2011-12-30T20:29:00.000+01:00

Hallo Anne,

2011 zit er op. Voor mij een jaar dat qua vissen absoluut top was. Allereerst natuurlijk de fantastische trip naar IJsland. En dan onze visclub waarbij ik maar liefst vier van vijf
wisseltrofeeen wist te winnen. En als klap op de vuurpijl ving ik de afgelopen twee weken ook nog twee enorme snoeken van 106 en 107 cm (ruim 21 pond!). Valt dit nog te overtreffen? Ik kan het me niet voorstellen. Bij deze wens ik jou en Ali en alle andere leden van Visclub Oebele voor 2012 net zo een prachtig visjaar toe!

Groet, Ronnie van Beem

Zeevissen bij Roptazijl

2011-11-21T11:38:00.001+01:00

Hallo allemaal, hier weer eens een visverslag uit Friesland van visclub Oebele. Het was deze week een beetje moeilijk om wat leden voor het kustvissen bij elkaar te krijgen maar het is uiteindelijk wel gelukt.
De kampioen van tweeduizend elf liet verstek gaan wat wel jammer was want wij hadden ons deze laatste dag van het wedstrijd vissen dit seizoen nog wel een keer willen meten. Half negen vertrokken wij uit Leeuwarden met veel vraagtekens in ons hoofd want de ervaring leert dat wij met deze weersomstandigheden ons er niet teveel van moeten voorstellen wat de vangsten betreft. Maar er zal waarschijnlijk niet veel krab zijn en dat is weer een pluspunt. Daarnaast bleek het mooi weer om te vissen, want toen wij bij Harlingen aankwamen was de zware mist die er hing bij Leeuwarden helemaal op getrokken. Nu de vis nog die misschien massaal op ons lag te wachten, smachtend naar een lekkere zager of een zeepier. Ja, je weet het maar nooit, toch? Wij zouden om half tien beginnen met de wedstrijd. Toen wij de dijk opklommen en boven waren, zagen wij dat er al genoeg water stond. Dat was treffen want dat hadden wij niet verwacht. Tjipke zei tegen mij dat het water/tij nog afging. Ik zei: 'Dat kan toch niet? Het zou nu moeten opkomen.' Maar hij had toch gelijk; het ging af. Als wij nu willen vissen moeten wij wel die kleine glibberige pieren op. Ik had het kunnen weten; hij is bij de dijk opgegroeid vandaar dat de familie Douma zulke verwoede zeevissers zijn. Bot kon je vroeger gewoon met een mestvork vangen zo is mij eens verteld. Dat noemden ze dan bot steken, dat deden ze vroeger bij Holwerd bij de landaanwinning als het schaft was. Met aflopend tij gingen ze in geulen, die je daar kan zien, botsteken. Bot blijft in de modder liggen en wacht het opkomend tij weer af, maar er moet wel wat water blijven staan. Waarom ik dit allemaal schrijf? Tja, er valt over deze dag niet veel te vertellen. Ik heb tot half twaalf op de pier gestaan voordat wij weer vanaf de wal konden vissen en niet 1 keer beet gehad. Dan ga je weer aan vroeger denken; veertig botjes vangen vanaf de wal was geen uitzondering. Wat hebben wij een geweldig goeie zeevisserij gehad met onze club. Het was ook niet voor niets een zeevisclub. Maar die tijd komt nooit meer terug! Als je weet dat bot van troebel water houd, en het water nu zo mooi helder is omdat er veel minder fosfaten in het water zitten dan vroeger, dan is dat ook wel een van de reden dat er minder bot zit. Je kan ook niet alles op de beroepsvisserij gooien. Nou ja, en zo zit je maar wat te mijmeren als je niets anders te doen hebt. Ik was diep in gedachten verzonken toen Tjerk in eens naast mij stond. Hij wilde zijn bot even laten opmeten. Een mooie bot, dertig centimeter. Het was half een, zou het nu beginnen? De hengels maar even ophalen en van vers aas voorzien. Ik moest wachten tot kwart over een voordat ik de eerste tik op de top zag en het was meteen raak, hangen! Nog even wachten want ik had er drie beaaste haken aan. Het wil wel eens gebeuren dat je een doublet vangt want bot is een schooldier dus zitten er vaak meer. Maar ik durfde niet langer te wachten. Stel dat ik hem daardoor verspeel? Het was een bot en daarna nog twee puitalen binnen een half uur. Daarna helemaal niets meer. Tjipke was ook al drie keer bij mij geweest te meten. De vangst over de hele dag was een bot en vier puitaal waar mee hij de eerste plaats zou halen. Tjerk kwam nog met een puitaal en zijn vader ook op de valreep. Die was na veel gezwoeg van de nul af. Het was half vier; einde wedstrijd. Nu zien wat de anderen gevangen hadden. Zij waren dichter bij de lange pier gebleven en de resultaten kunnen nog wel eens anders zijn dan tussen de kleine pieren. Maar het was daar ook huilen met de pet op. Gerben die zich al rijk rekende met zijn vier visjes moest het toch nog afleggen tegen Tjipke, hij werd tweede. En Piet had zes centimeter meer dan ik, hij werd derde. Terugkijkend op deze dag hebben wij genoten van het mooie weer. En dat je dan ook nog aan het wad kan zitten vissen is mooi meegenomen. Het was dit jaar niet zo bijzonder met de vangsten, vooral aan het wad, maar ook met het zoetwatervissen niet. Maar sommige vissers hoeven maar naar het water te kijken en de vis vliegt hun om de oren om het zo maar te zeggen. Hoe doen zij dat toch?? Wij zullen het wellicht nooit te weten komen want dat is het geheim van een echte wedstrijd visser! Groet, A.B Dijkstra

Ruud en Pieter vissen op puitaal in Friesland

2011-11-09T22:04:00.000+01:00

Beste Anne,

Hierbij stuur ik je een link naar een leuk filmpje. Enige tijd geleden kreeg ik een mail van iemand uit de randstad die heel graag een puitaal wilde vangen. Of ik hem kon helpen daar wij met onze visclub altijd puitaal vangen. Na enige onderzoek op internet bleek dat deze man deel uitmaakt van een groep vissers die als passie hebben zoveel mogelijk soorten vis te vangen. Ze hebben zelfs een eigen site: www.soortenjager.nl Ik heb deze man van de nodige informatie voorzien want stel je voor, hij rijdt dus enkele honderden kilometers op en neer, alleen om een puitaal te vangen. Enige tijd later kreeg ik een reactie. Hij was vorige week naar onze stek geweest en hij had er zelfs een mooi filmpje van gemaakt. Of het hem gelukt is een puitaal te vangen? Kijk maar een naar het filmpje

Groet, Ronnie

Bron,Soortenjagers.nl

ZEEVISSEN ROPTAZIJL 15 OKTOBER 2011

2011-10-16T21:07:00.000+02:00

Helaas konden een aantal notoire zeevissers door verschillende redenen deze dag niet meedoen. Daardoor waren we slechts met zeven man.
Het weer was fantastisch maar door de aflandige zuidoostenwind was van te voren al duidelijk dat de vangsten zouden tegenvallen.
De eerste uren werd er toch nog met enige regelmaat een visje gevangen. Jappie Zuidhoek ving zelfs een mooie bot van 35 cm. De laatste uren werd er echter helemaal niets meer gevangen.
Op 19 november is er de laatste zeeviswedstrijd. De krab zal dan verdwenen zijn en als er dan een ouderwetse westenwind is, zullen de vangsten vast prima zijn.

1.Ronnie van Beem.3 botten en 3 puitalen.
2.Gerben Postma.2 botten en 2 puitalen.
3.Tjipke Douma.2 botten en 2 puitalen.

Groet,

Ronnie van Beem

Snoekvissen Friesland

2011-10-12T21:49:00.000+02:00

Hallo Anne
Afgelopen weekend een lang weekend naar Akkrum geweest het weer was slecht
maar toch nog gevist tussen de buien door met z,n drieen hadden we
zo,n honderd vissen
vooral brasem voorn,s en 8 snoeken 1 van 110 cm en de andere om de 60 cm
hierbij de foto van de snoek van 110 cm.

Volgend jaar maar weer naar Friesland.

Met vriendelijke groet,
Herman

Van Harinxmakanaal Ritzumazijl 1 oktober 2011

2011-10-03T01:19:00.019+02:00

Het kanaal en ik, wij zijn geen vrienden. Beschouw het maar als een moeizame relatie met weinig hoogtepunten en veel dieptepunten, een haat-liefdeverhouding met
weinig liefde. De ene keer stroomt het zo hard dat fatsoenlijk vissen niet mogelijk is en de andere keer is er geen vis te vangen omdat er geen stroom is. En net als je na veel moeite de vis op je voerstek hebt, komt er een vrachtschip voorbij waardoor je overnieuw kan beginnen. En dan heb je ook nog de bootjes. Vlak voor je neus varen ze onder de kant door alsof je niet bestaat.

En als je dus even niet oplet, ben je alweer tig meter dyneema met korf en onderlijn kwijt. Deze keer was er zelfs een boot met twee snoekbaarsvissers die in een slakkengangetje doodleuk over de hele lengte van het parkoers gingen verticalen. Van je medevissers moet je het maar hebben. Zou het veel pijn doen, zo’n 50 grams voerkorf? Gelukkig blijft het bij valse gedachten. Waarom gaan mensen überhaupt wedstrijd vissen aan het kanaal? Is dit niet de ultieme vorm van hengelsportmasochisme? Of ligt het toch aan mij. Want won Piet Topma enkele weken terug op ditzelfde kanaal niet het Leeuwarden Open met 14,5 kilo aan dikke brasems?
Ook dit keer heb ik weer het gevreesde kanaalgevoel. Het gaat hem niet worden vandaag. Het water staat doodstil, geen enkele stroming. Na dik twee uur vissen slechts twee ondermaatse bliekjes en een gebroken hengeltop. En het vrachtschip is ook al langs geweest. Maar even buurten. Piet Hoekstra heeft een voorn in het net maar deze blijkt bij meting toch echt geen 15 cm te zijn. Dit jaar zal ik wel niet op verjaardagvisite mogen komen. Tjerk Douma heeft een brasempje van drie ons in het net en Marten een blei van een gram of 70. Anne en Ali Dijkstra hebben elk enkele visjes gevangen. Geen vetpot maar in ieder geval maatse vis. Volgens de tamtam vangt Rob wel aardig. Typisch Rob. De ene keer vangt hij niks, de andere keer vist hij iedereen van de stoel.

Ronny Dijkstra komt even langs. Fijntjes herinnert hij mij aan een uitspraak van mij “Een goede visser vangt altijd wel wat”. Maar een uurtje later dan toch eindelijk zowaar een klapperende top. Ik voel zware stoten van de ander kant van het kanaal. Dat kan alleen maar een mooie brasem zijn. Rustig aan Ronnie, dit is de vis die je dag gaat goedmaken, waarvoor je al die uren zoveel moeite hebt gedaan… en dan schiet de vis los. Versuft val ik terug in mijn stoel. De waarheid dringt maar langzaam tot mij door. Snel gooi ik weer in, misschien zit er nog meer brasem op de voerstek maar het blijft bij deze ene aanbeet.
Vijf uur zijn ondertussen voorbij, nog een uurtje te gaan. Voor de zoveelste keer haal ik in voor een passerend bootje. Ik voel lichte weerstand. Geen beet gezien, wellicht weer een ondermaats visje. Tot mijn verbazing komt er een bleitje van 17 cm omhoog. Hoera! De eer is gered, een goede visser vangt immers altijd wat. Nu kan ik volgend jaar Ronny nog steeds pesten met deze uitspraak. Jan en Jacob komen zich afmelden. Ze deden buiten mededinging mee maar hebben er genoeg van. Fijn dat jullie erbij waren mannen. Tien minuten voor tijd valt mijn lijn slap. Ik voel weerstand. De hengel staat krom maar geen enkele tik. Wolhandkrab denk ik, er zijn vandaag al enkele gevangen. Geforceerd haal ik binnen. Dan kan ik nog een keer verversen en opnieuw ingooien. Wat het ook is, het schiet los. Eenmaal opgehaald zie ik een schub aan de haak zitten. Dat moet een vals gehaakte vis zijn geweest. Ik kan me wel voor de kop slaan. Had ik maar rustig aan binnengehaald. Dit kan er ook nog wel bij. Het fluitsignaal, de laatste zoetwaterwedstrijd van 2011 is voorbij. Tijd voor de weging. Anne heeft toch nog acht vissen gevangen waaronder een brasem van 5 ons. Ali heeft vijf kleine bleitjes. Tjipke Douma heeft twee mooie bleien en wordt daarmee verdienstelijk 4e. Gerben Postma heeft net als Anne acht vissen maar wel allemaal kleine bleitjes. Ook Rob Ras heeft acht vissen maar heeft er wel een aantal mooie brasems bij waaronder een prachtexemplaar van 54,5 cm. Daarmee pakt hij op de valreep ook nog de trofee van de grootste brasem. Omdat Piet een nul scoort, weet Rob ook nog de derde plaats in het eindklassement voor zich op te eisen. Jappie Zuidhoek wordt net als vorig jaar tweede. Ondergetekende was na de vorige wedstrijd al kampioen geworden. Helaas hebben enkele kanonnen zoals Ronny Dijkstra, Bert Altena en Piet Topma te weinig wedstrijden gevist om mee te doen voor het klassement. De vangsten waren dit jaar beduidend minder dan vorig jaar. Maar daarbij verschillen wij niet van andere verenigingen. Over de hele linie viel het dit jaar tegen. De eerste twee wedstrijden vingen nog vrij goed met gemiddeld een vier kilo vis per deelnemer maar de overige wedstrijden werd er beduidend minder (lees slecht) gevangen maar dat mocht de sfeer en de pret niet drukken. De grootste winst van dit jaar vind ik toch dat we aan het samenwerkingsverband met de HSV Leeuwarden drie nieuwe enthousiaste leden hebben overgehouden. Daarvoor mijn complimenten en waardering voor Hans Vijgeboom en Ronny Dijkstra die de gezamenlijke competitie op poten hebben gezet. De prijswinnaars van vandaag:

1. Rob Ras 5670 gr.
2. Anne Dijkstra 1230 gr.
3. Gerben Postma 650 gr.

Groet,

Ronnie van Beem.

Brasem vissen in Friesland

2011-09-14T17:01:00.000+02:00

Na een lange zomerstop zijn wij weer met het wedstrijdvissen gestart, afgelopen zaterdag tring tring daar ging die rot wekker weer.

Alleen deze keer vond ik het niet zo erg want ik moest weg te vissen. Wij gingen naar het bekende viswater de nieuwe zwemmer bij Westergeest, dat bekend staat om goeie visvangsten en grote brasems die je er kan vangen en niet te vergeten de roofvis.
Ik kwam er samen met Rob Ras om ongeveer half zeven aan en het was er al behoorlijk druk, even tellen veertien man. En er moest
nog een komen, onze IJsland visser, die het parkoers nog moest uit zetten. Zou hij nog lekker liggen dromen?Maar nee, helaas daar kwam hij al aan. Helaas want dit betekende dat wij goed aan de bak moesten. Ronnie weet er namelijk altijd wel van die grote brasems uit te slepen. Nou ja als hij dat kan kunnen wij dat ook nietwaar?
Kwart over zeven klonk het fluit signaal. Wij visten tot een uur omdat er na ons alweer een nieuwe viswedstrijd stond gepland. Het is een druk bezet viswater daar bij Westergeest.Het stroomde behoorlijk maar daar had ik wel rekening mee gehouden. Ik viste met mijn heavy feeder, daar kan je wat zwaarder mee vissen. Aan de lijn een 70 gr voerkorf met pootjes zodat de lijn bestand is tegen de sterke stroom. Maar ook de 70 gram kon het bijna niet houden en zwaarder wou ik niet vissen. Ik had wel gehoopt op stroom want dan willen ze meestal beter bijten maar helaas dat was niet het geval.
Maar dat was over de hele linie zo. Er werd hier en daar wel vis gevangen, maar meer daar als hier.
Verder valt er ook niet veel over te vertellen. We hebben het niet getroffen, dacht ik. Opeens een verschrikkelijke gil links van mij van Tjerk Douma. Weer wakker geschrokken, nam ik een kijkje waar hij mee zat te vissen. Het was mais. Ik ging over op een combinatie van mais en mestpieren, wat mij nog vier vissen
opleverde; een baars van 23 cm, een brasem, een halfwas brasem en een kleine blei. In aantal niet slecht in vergelijking met anderen, maar in gewicht te weinig om mee te doen.Tjerk zat zijn vader te pesten dat hij nog steeds niets had gevangen, waarop zijn vader zei: "Prijs de dag niet voor het avond is!' En hij kreeg gelijk, want Tjerk
moest op het eind van de dag toch erkennen dat zijn vader een veel grotere basem in zijn net had.
Verderop stond Ronnie van Beem te mopperen, er waren nogal wat vissers langs geweest die er ook wilden vissen maar nadat ze hoorden dat het een wedstrijd was gingen de meesten terug.Behalve dan die ene die ons zonder blikken en blozen voorbij snorde en vrolijk op de kopstek zijn auto leegtrok en vijf meter naast Piet Hoekstra ging zitten, naast het bordje einde parkoers. Nou vraag ik je, dat doe je toch niet?? Maar hij wel! En tot overmaat van ramp begon hij ook nog de brasem voor Piet zijn neus weg te kapen.
Hij heeft er dan wel niet zo lang gezeten maar het zegt veel over sommige vissers.
Het was een uur en de balans kon worden op gemaakt, er werden 28 maatse vissen ter weging aan geboden door 15 vissers en dat is erg slecht voor dit viswater. Dat kan veel beter. Ach, volgend jaar dit dieptepunt maar weer snel rechtzetten met recordvangst. Je moet positief blijven nou?

1.Ronnie van Beem 3120 gr 4 vissen.
2.Rob Ras 2910 gr 3 vissen.
3.Jaap Zuidhoek 1880 4 vissen.
4.Keimpe Faber 1570 gr 2 vissen.
5.Jan Mutsearts 1450 gr 2 vissen

De volgende en laatste wedstrijd van de zoetwatercompetitie is over drie weken (1 oktober). We verzamelen dan een uur later, dus om 7.00 uur, bij de benzinepomp bij het Europaplein.

Groet,

A.B Dijkstra

Visvakantie in IJsland, deel 2

2011-09-08T01:39:00.000+02:00

Penn IJsland Festival Sudavik augustus 2011 deel 2 Dag 5 Heen en weer, heen en weer. De voorspelling is dat het rond 12 uur
begint te waaien dus we zetten meteen koers naar stek 6. Eenmaal buiten blijkt het toch tegen te vallen en we komen uiteindelijk onder de kant bij stek 5 terecht. Al na een kwartier bij de eerste drift staan Harry en ik met een diepgebogen hengel. Dit is weer het betere werk. Mijn kabeljauw komt als eerste aan boord, een hele dikke vis van 88 cm en 9 kilo. Harry heeft er echter nog een grotere aan. Met 98 cm is het voor hem een schitterende vis om de dag mee te beginnen. Maar helaas is dan de koek meteen op. We vangen alleen nog koolvissen en kleine gulletjes. De koolvis vormt soms een ware plaag. Je bent nog niet bij de bodem of er hangt alweer één op. De kabeljauw krijgt gewoon geen kans. Rond 12 uur varen we terug het fjord in. Maar het is alsof de duivel ermee speelt. Als we goed en wel een uurtje aan het vissen zijn, breekt de zon door en valt de wind helemaal weg. Terug naar stek 6! We varen meer dan we vissen en bovendien leveren de laatste twee uurtjes op stek 6 ons vandaag geen grote vis op. Eenmaal terug in de haven staan er twee mannen op de steiger met ieder een enorme zeeduivel van respectievelijk 22,5 en 17 kg. Wat een lelijke maar zeer imposante vissen zijn dat zeg. Zelfs met een klein exemplaar zou voor mij een droom uitkomen.Dag 6 De man met de gouden pik. Zoals iedere dag loop ik s’ochtends naar het raam om te kijken hoe de vlag erbij hangt. Tot mijn grote vreugde hangt deze helemaal stil. Pas als we de haven uitvaren, vertelt Jakob me glunderend dat Jeffrey s’nachts in de mast is geklommen en een pilker aan de vlag gehangen heeft. Ik wil het eerst niet geloven maar de vette glimlach op het gezicht van Harry neemt alle twijfel weg…We blijven vandaag in het fjord. Er wordt namelijk voor de middag storm voorspeld. We vangen heel veel koolvis en gullen van 70 tot 80 cm. Peter vangt vandaag de grootste kabeljauw. Met 87 cm toch een heel aardig exemplaar. Aan het eind van de dag besluit kapitein Harry om dieper te gaan liggen. We vissen op 80 tot 100 meter diep. We vangen een aantal mooie gullen en ik verspeel een beste vis die halverwege de dril losschiet Jakob haakt naar eigen zeggen een hele dikke vis. Zoals vaker duurt de dril bij Jakob lang. Ik geef het je ook maar te doen om in je 65ste levensjaar vijf lange dagen achter elkaar deze visserij vol te houden. Het klagen over rug- en spierpijn wordt met de minuut erger. Maar dan zien we een grote brede witte vlek langzaam uit de diepte omhoog komen. Zeeduivel! Wauw, wat een monster, zeker 1 meter tien lang. Met moeite kan Harry de gegafde vis over de reling trekken. Als ik vooroverbuig om de vis te onthaken, komt de vis tot twee keer in een flits meer dan een halve meter met opengesperde bek omhoog om me gericht in het gezicht bijten. Vooral de eerste keer schrik ik me het apezuur. Gelukkig heb ik nog schone onderbroeken bij me. Ik had je nog zo gewaarschuwd, merkt Peter Groen droogjes op. S’avonds bij de weging blijkt Jakob zowaar de zwaarste vis van de dag gevangen te hebben. Zijn zeeduivel weegt maar liefst 18,2 kilo. Namens de sponsor Pure Fishing Nederland overhandigt Peter van Nieuwkerk Jakob zijn prijs. Een Penn Atlantis 5000 molen met een winkelwaarde van maar liefst 270 euro. Peter geniet er zichtbaar van dat hij juist huisgenoot Jakob deze prijs mag overhandigen. Nuchter als altijd vraagt Jakob me of hij met deze molen ook op snoekbaars kan vissen. Natuurlijk Jakob, je kan immers toch ook met een Ferrari boodschappen doen….Dag 7 De laatste visdag. De wind lijkt mee te vallen en omdat het laatste dag is besluiten we naar open zee te gaan. De golven worden steeds groter maar het is niet onmogelijk. Eenmaal aangekomen op stek 6 blijkt vissen praktisch onmogelijk. Wind en stroming zorgen ervoor dat zelfs pilkers van 650 gram de bodem niet houden. Met tegenzin varen we weer het fjord in. Gegokt en verloren, zullen we maar zeggen. Voor de haven van Bolungarvik proberen we het op 80 meter. We maken twee driften met diverse kabeljauwen tussen de 70 en 85 cm. Tot vier keer toe wordt een gehaakte koolvis bij het ophalen gegrepen. Een fenomeen dat we bijna elke dag wel meemaakten. Zo hebben we al diverse mooie kabeljauwen verspeeld en gevangen. Helaas haken we er nu maar eentje en die schiet ook nog tijdens de dril los. Als de stroming stilvalt, verdwijnen ook weer de betere vissen. We vangen alleen nog maar koolvis en kleine gulletjes. Pas aan het eind van de dag als de stroming weer aantrekt, bijten de grotere gullen weer. Uiteindelijk vang ik naast veel kleine vis nog zes kabeljauwen tussen de 78 en 85 cm. S’avonds hebben we bij Amma Habby de traditionele barbecue. Er zitten ook heel smakelijke balletjes tussen. Iets van gehakt denk ik. Pas na afloop vertelt Raffie met een grote smile dat dit walvisvlees is… Als afsluiting vindt dan nog de prijsuitreiking van het Festival plaats. Tot onze vreugde blijkt Jakob met zijn zeeduivel beslag te leggen op de derde plaats en dat levert hem een prachtige Penn Overseas Travel hengel op. Dag 8 en 9 De terugreis. S’ochtends is er nog gelegenheid om te vissen. Jakob en ik besluiten het in de haven te proberen. Binnen de kortste keren heeft Jakob drie mooie scharren te pakken. Ik vang niks. Zou het door de rode bezemuithouders komen die hij gebruikt? Ik verwissel mijn onderlijn en weet ook nog een aantal mooie scharren te vangen. Onze elfde vissoort. Wat een diversiteit. En dan zijn er door andere vissers o.a. ook nog grote schol, dikke haring, (kleine) heilbot en gevlekte zeewolf gevangen. Dan is het tijd om in te pakken en het huisje schoon te maken. De terugreis is een spiegelbeeld van de heenreis. Wel hebben we nog de nodige lol bij de chinees in Reykjavik. Bij de incheckbalie in Klefavik wordt nog opeens moeilijk gedaan over de 20 kg visfilet die een ieder heeft meegekregen. Maar dankzij Raffie en een aantal stoere Brabanders die dreigen alle balies te blokkeren, is dit probleem ook snel opgelost. Thuisgekomen blijkt mijn doos 10 kg kabeljauwfilet en (tot mijn vreugde) 10 kg zeewolffilet te bevatten. Hier zullen we nog lang van smullen! Ik kan terugkijken op een waanzinnige week. Helaas konden we maar één van de zes dagen op open zee vissen maar dat was wel gelijk de mooiste visdag van mijn leven. Hier wil zeker nog eens naar terug. En niet alleen om de visserij maar ook vanwege de vriendschap, de natuur en niet te vergeten de walvissen en het noorderlicht dat we gezien hebben. IJsland, tot de volgende keer! Ronnie van Beem

Visvakantie in IJsland

2011-09-01T12:15:00.006+02:00

Penn IJsland Festival Sudavik augustus 2011. Deel 1

Oorspronkelijk hadden wij het voornemen om een keer naar Noorwegen te gaan maar daar ik nogal opzag tegen de autoreis van 2500 km heen en terug,
heb ik mijn maat gevraagd of hij IJsland niet zag zitten. Dan hoefden we alleen maar naar Schiphol te rijden en bovendien is het IJslandfestival een unieke mogelijkheid om met zijn tweeën naar zo’n fantastische bestemming te gaan. Jakob heeft er een maandje over moeten nadenken maar eind november was de kogel door de kerk. Daar het festival nog negen maanden weg was, ging ik ervan uit dat er nog wel genoeg plek was. Maar toen ik een week later Cordes Travel een mailtje stuurde, bleken er nog maar drie plaatsen vrij waarvan twee op dezelfde boot. We hebben toen gelijk geboekt. Een dag later stond op de site dat het festival volgeboekt was. Wat een mazzel…
In de weken daarna heb ik internet afgegraasd en alle festivalverslagen van 2008 en 2009 doorgespit. Eind 2010 had ik een aardig beeld van wat ons te wachten stond en wat we allemaal nodig hadden en mee moesten nemen. En dan begint het lange wachten, nog acht maanden. Maar op 7 maart hadden we eerst nog de IJslanddag te Werkendam, een prachtige gelegenheid om de juiste spulletjes te kopen, de laatste informatie te vergaren en we konden kennis maken met Harry Peeters en Peter Groen waarmee we het huisje en de boot zullen delen. We hadden via de mail al het nodige contact gehad en het klikte meteen al en tijdens de IJslanddag werd dit gevoel volkomen bevestigd. Harry bleek een zeer ervaren Noorwegenganger en werd dan ook meteen met algemene stemmen tot kapitein gebombardeerd. Peter kreeg als fysiotherapeut van Harry opdracht om veel massageolie mee te nemen “voor als de spieren door het vele takelen verzuren”. Harry leek bij de IJslanddag voor het geluk geboren want in de loterij won hij een prachtige zeemolen en een kortingsbon van 200 euro voor zijn volgende trip naar Noorwegen en als hij tien lootjes meer had gekocht had hij ook nog de hoofdprijs gewonnen.
Eind juli eindelijk vakantie. Eerst met vrouw en kinderen twee weken op vakantie. Als we net terug zijn wordt mijn vrouw opeens ziek: hoge hartslag, benauwdheid en compleet uitgeput. Darminfectie denkt de huisarts maar als twee dagen later de klachten nog niet minder zijn, moeten we naar het ziekenhuis. Daar blijkt mijn vrouw uitgebreide dubbele longembolieën te hebben oftewel meerdere bloedproppen in beide longen. Gelukkig is dit goed te behandelen maar het herstel zal langdurig zijn. Mijn droom lijkt uiteen te spatten en ik bel Jakob om hem te vertellen dat hij erop moet rekenen dat ik niet meekan. Zes dagen voor het vertrek wordt mijn vrouw uit het ziekenhuis ontslagen. En dan komt er de dag waarop we de knoop moeten doorhakken. Geloof me, het was geen prettige beslissing maar omdat mijn dochter van 15 dag en nacht thuis is en mijn schoonouders vlakbij wonen, mag ik toch gaan. Ik ga naar IJsland!
Dag 1 Het vertrek.
Natuurlijk veels te vroeg komen we op Schiphol aan. Al snel druppelen de andere vissers binnen. Ook maken we kennis met de VIP’s Peter van Nieuwkerk van Pure Fishing Nederland en Jeffrey Boot van De Sportvisser Den Haag. Zij zullen met Raffie vissen maar zitten met ons in hetzelfde huisje. Om 14.00 uur vertrekken we naar Kleflavik, een vliegreis van ruim 2100 km. Na een bustransfer vliegen we vervolgens van Reykjavik naar Isafjordur. En na nog een korte busreis komen we eindelijk bij ons huisje in Sudavik aan. Een aan het Westfjord gelegen gehucht met 181 zielen. S’winters moet zelfs iedereen het dorp verlaten vanwege het lawinegevaar. De boodschappen zijn al bezorgd. Prima geregeld door Raffie en Linda. Uitgehongerd gaan we bij Amma Habby hamburger met patat eten. S’avonds laat heerst er een koortsachtige drukte in het huisje. Een ieder maakt zij hengels en andere spulletjes klaar. Het is meteen al gezellig en pas om half een s’nachts kruipen we onder de wol. Dag 2. Eindelijk vissen.
Om kwart voor vier ben ik alweer wakker. De adreline giert blijkbaar door mijn lichaam en het gesnurk van Jakob helpt ook niet echt. Ik blijf woelen en om half zes sta ik maar op. Er staat een stevige wind, kracht vijf. Dat wordt vandaag dus vissen in het fjord. Na een goed ontbijt melden we ons om acht uur in de haven. We halen de gehuurde drijfpakken op en Harry gaat naar de briefing voor de captains. Gisterenavond heeft hij al de bootverzekering geregeld. Even later gooien we de trossen los, eerst nog ijs halen voor de te vangen vis. Dan gaat het gruwelijk mis, door een misverstand bij het afmeren komt de Ugly Stick van Peter Groen klem te zitten en breekt af als een luciferhoutje. Wat een rotbegin, we balen er allemaal van. Gelukkig heeft Peter nog een andere hengel aan boord dus we kunnen wel uitvaren.
Kapitein Harry probeert diverse stekken. We vangen veel kleine gulletjes en koolvissen maar ook drie gullen van 70 tot 80 cm. Dan galmt er een oerkreet over de golven; zeewolf! Peter is de gelukkige. Wat een vis, maar liefst 86 hele centimeters. En ik maar denken dat mijn schoonmoeder lelijk is. Deze vis is Peter gegund, zeker na het debacle met zijn boothengel. Het vangen van een zeewolf is trouwens mijn vurigste wens en staat daarom bovenaan mijn verlanglijstje. Maar net als zeeduivel is de vangst van een zeewolf om deze tijd van het jaar een gelukstreffer. Enigszins overmoedig besluiten we na een aantal uurtjes toch naar open zee te varen maar halverwege maken we rechtsomkeer vanwege de hoge golfslag. We varen naar de andere kant van het fjord en vangen volop. Geen kanjers maar prima om mee te beginnen. We vangen maar liefst zeven soorten vis: kabeljauw, koolvis, schelvis, wijting, roodbaars, zeewolf en zelf vang ik ook nog een stekelrog. S’avonds bij de weging blijkt dat zelfs op IJsland het niet altijd feest is, de grote vis van de dag weegt (gekeeld) 6,7 kg.
Dag 3 Wederom wind.
Om half vijf ben ik alweer wakker. De wind is helaas nog steeds hetzelfde, wellicht zelfs iets harder. Wederom kunnen we niet het fjord uit. Ik besluit om maar alvast de tafel te gaan dekken. Peter van Nieuwkerk ontpopt zich als een omelettenkoning. In no time tovert deze keukenprins voor een ieder gebakken eieren met of zonder ham en spek op tafel. Eenmaal op het water zetten we koers naar dezelfde stek als gisterenochtend. Vanaf de eerste ingooi is het feest. We vangen aan de lopende band gullen tussen de 60 en 85 cm. Heerlijke sport op de lichte hengel. Soms is de pilker nog maar net op de bodem of er klapt alweer eentje op. Mijn grootste gul is 84 cm lang. Zo groot heb ik ze in Nederland nog nooit gevangen. Na twee uur valt het helemaal stil, alsof er onder water een bel is gegaan, onvoorstelbaar maar waar. De rest van de dag vang ik bijna alleen koolvissen. Wel vang ik nog een wijting van 53 cm. Mijn eerste verbetering van een P.R. is hierdoor een feit. Peter Groen vangt als enige nog twee mooie gullen. Harry vangt ook nog twee enorme makrelen, de achtste vissoort die aan boord komt. S’avonds blijkt de grootste gul van de dag gekeeld ruim 9 kilo te wegen. Het lijkt erop dat je voor de echte grote vis naar buiten moet alhoewel er vorig jaar in het fjord toch ook een kabeljauw van 20 kilo is gevangen. S’avonds is het zoals elke avond beregezellig. Een betere groep lijkt mij niet denkbaar. De Bacardi cola zal mij nooit meer zo goed smaken. Vooral onze vips Peter van Nieuwkerk en Jeffrey Boot ontwikkelen zich als echte gangmakers. Ik denk dat ik deze week meer heb gelachen dan in het hele jaar ervoor. Ook dat zal deze vakantie tot een unieke gebeurtenis maken.Dag 4 Eindelijk naar open zee!
Dit keer wordt ik om 4.40 uur wakker. Ik loop naar het raam en kijk naar buiten. De vlag hangt helemaal slap! Ik ben meteen klaarwakker, eindelijk kunnen we naar buiten, naar de mythische stek 6. De plek waar kabeljauwen van 25 kilo en zwaarder worden gevangen. Na anderhalf uur varen proberen we het eerst op stek 5 maar dat levert weinig soeps op. We varen door als Harry opeens stopt. Op de display staat: “Caution check engine”. Het zal toch niet… Na telefonisch overleg opluchting al om. We kunnen en mogen gewoon doorvaren. Stek 6 is eigenlijk een enorm gebied op open zee. Binnen dit gebied zitten allerlei hotspots en de kunst is om deze te vinden. Ook op IJsland krijg je het niet cadeau. De eerste drift levert direct al diverse mooie vissen op. Peter Groen zet ons “IJslandrecord” al snel op 87 cm en ik verbreek mijn tweede P.R. met een schelvis van 60 cm. Dan krijg ik er een vis op die direct door de slip gaat en bij de bodem blijft. Tijdens de dril krijg ik steeds zware bonken op de top van mijn bepaald niet kinderachtige 30 ponds hengel. Onbeschrijfelijk, wat een sport! Ik ga helemaal uit mijn dak als ik minuten later een kabeljauw van 98 cm aan boord til. Eindelijk mijn P.R. uit 1976(!) verbeterd. Dan belt Raffie, ze hebben al diverse grote kabeljauwen tot 15 kilo gevangen. We besluiten om naar hun toe te varen maar dan haakt Jakob een grote vis. Uitgeput zakt hij onderuit als er een kabeljauw van 105 cm wordt gegafd. Dolle vreugde alom, iedereen is blij voor de nestor van onze groep. Hij flikt dit toch maar even mooi op zijn 65ste. Het vinden van de boot van Raffie blijkt moeilijker dan we dachten. Alle boten lijken op elkaar. En als we ze eindelijk vinden, blijkt daar onder water de gevreesde bel geklonken te hebben, ze vangen geen grote vis meer. We varen na enige drifts terug naar de vorige stek. We balen van de verspeelde tijd, maar goed, achter is het altijd makkelijk praten. Op de oude stek is het meteen weer raak. Ik monteer een eigengemaakte takel en zet er een hele (dode) koolvis op. Even later felle tikken op de top. Niet aanslaan zegt Harry, eerst lijn geven en tot 20 tellen. 20 tellen later sla ik aan. Wederom giert de slip het uit. Wat een dril, mijn rug en armen krijgen het zwaar te verduren maar uiteindelijk trek ik aan het langste eind. Eén van hartenwensen is vervuld, eindelijk een kabeljauw van (precies) een meter. Daarna komen ook de anderen los. Het wordt een compleet gekkenhuis. De zeventigers en tachtigers zijn niet meer te tellen. Zelf vang ik ook nog twee gullen van 93 cm. Jakob vangt nog een kabeljauw van 105 cm en twee stuks van 97 cm. Peter vangt er ook één van 105 cm en eentje van 91 cm. Harry blijft lang achter maar slaat dan keihard toe met een fantastische vis van 116 cm (15 kilo) en vangt daarna nog twee van respectievelijk 96 en 94 cm. Als het even stilvalt, ontdekt Peter dat de kabeljauw niet meer op de bodem maar daar 10 tot 20 meter boven zwemt waarschijnlijk op jacht naar koolvis. De manier van vissen is zeer spectaculair. We gebruiken een Sandeel van Savage Gear met een loodkop van 150 gram. Deze draai je langzaam vanaf de bodem binnen. Bij een aanbeet houd je de molen stil en en geef je mee door de hengel te laten zakken. Aanslaan is vaak niet meer mogelijk. De kabeljauw trekt de hengel in een hoepel en vlucht gierend door de slip in één ruk naar de bodem. Dit is echt nergens mee te vergelijken. Kicken!! We stoppen pas om half acht s’avonds. Net voordat we vertrekken vangt Peter op de valreep nog een hele dikke kabeljauw van 102 cm. Eenmaal in de haven blijkt dat we het helemaal niet zo bijzonder hebben gedaan. Andere boten hebben nog veel beter gevangen. De grootste vis van de dag is een kabeljauw van 25 kg. Ook heeft de gelukkige vanger nog een zeeduivel van 14 kilo gevangen. Er is zelfs een heilbot gehaakt die na een uur (!) drillen is losgeschoten. Ze moesten er met de boot achter aanvaren... Het is wel duidelijk dat stek 6 de Champions League is en de stekken in het fjord daarmee vergeleken amateurvoetbal. Helaas wordt er voor morgen weer wind voorspeld.
Ter vergelijking: vorig jaar kon er tijdens het festival vier van de zes dagen op stek 6 gevist worden. Maar deze dag neemt niemand ons meer af. S’avonds in het huisje praten we nog uren na. Bier en Bacardi cola vloeit rijkelijk. Nog drie visdagen te gaan. Wat zal deze week nog meer in petto hebben?

Binnenkort deel 2!

Groet, Ronnie

Visvakantie in Friesland

2011-08-23T21:42:00.000+02:00

Hallo Anne Het was een fijne vakantie voor ons de eerste week wel regen en veel wind maar de tweede week was mooi we hebben alweer voor volgend jaar geboekt wij gaan 2 lange weekenden en 2 weken bouwvak naar Friesland om te vissen. Dit is het tweede jaar voor ons in Friesland voorheen zijn wij 25 jaar naar Texel geweest ook vaak
3 keer per jaar maar na toenemende gewrichts pijnen doen wij dat niet meer. Wij waren in Tirns en hebben ondanks de regen zo,n 4 honderd vissen gevangen voor ons doen is dat veel wij zijn ook naar Oudega geweest en in dat meer gevist allemaal dikke brasems en bij het huisje hebben wij ook veel brasems gevangen en zeelt kroeskarpers snoek en snoekbaars 1`van 80 cm en een paar kleinere voorns er bij. Anne ik stuur nog een paar foto, apart . in oktober gaan wij een lang weekend naar Akkrum om te vissen. Nogmaals bedankt voor de tips! Groetjes, Herman en Alie

Vissen rondom Leeuwarden

2011-07-29T22:26:00.000+02:00

Deze zeelt heb ik gevangen bij het bischoprak hij was bijna 53 cm lang was een leuk gevecht zo sterk zijn die vissen .

Brasem vissen in Friesland

2011-07-10T22:24:00.000+02:00

Ruim voor zes uur s’ochtends rij ik het parkeerterrein op naast de Waldwei bij Oudega. Rob Ras staat er al. Jappie en Hennie Zuidhoek rijden vlak achter me. Het is een prachtige ochtend. De zon komt net boven de bomen en het waait lichtjes. Prima
visweer. Om zes uur is op twee auto’s na iedereen er. Germ Postma die Rinus Sixma moest oppikken ontbreekt, net als Keimpe Faber. Na enig wachten besluiten we maar naar Drachten te rijden. In Drachten zie ik vanuit de verte al een paar auto staan op de parkeerplaats. Keimpe blijkt er al te zijn, net als de gastvissers Jacob van der Bos en Jan Mutsears. Rob heeft ondertussen contact met Rinus, hij staat nog steeds op Germ te wachten. Helaas is dit niet de eerste keer….. Rob belt naar het huis van Germ, hij is gelukkig onderweg. Het parkoers ligt er vredig bij, de verwachtingen zijn hoog gespannen. Iedereen heeft in gedachten al een net half vol met dikke brasem. De week ervoor ben ik nog drie uurtjes wezen oefenen. Pas na twee uur en een kwartier ving ik mijn eerste brasem maar drie kwartier later had ik er zeven. Weliswaar met twee hengels maar toch goed voor het zelfvertrouwen. Een drie kwartier te laat arriveren Germ en Rinus. Ze hebben nog weinig gemist. Alleen Bert heeft een brasem in het net. Rinus gaat uiterst links van het parkoers vissen. Hij gooit in en draait binnen enkele minuten een maatse voorn naar boven, direct gevolgd door een tweede. Zelf weet ik zowaar ook mijn eerste brasem te vangen. Voor de rest geen actie. Dan maar even buurten. Terwijl ik met Piet sta te praten, zie ik Jan met een kromme hengel staan, een plaat van een brasem komt omhoog, maar liefst 53 cm. Dat zijn de vissen waarvoor we naar Drachten zijn gekomen.

Vanaf het begin van de wedstrijd wordt er vlak achter ons geheid. Hemelsbreed hooguit 100 meter vanaf het parkoers. Je kan de grond voelen trillen. Zou dit de magere vangsten verklaren? Halverwege de wedstrijd heb ik drie mooie brasems in het net, alle vissen van rond de 45 cm. Het zijn ook mijn enige aanbeten geweest. Ondertussen begint de wind steeds meer aan te wakkeren, al snel gevolgd door regen. De paraplu’s gaan op en de regenpakken gaan aan. Bert heeft ondertussen naar eigen zeggen een stuk of vijf brasems. Germ vist met de vaste stok en heeft 14 visjes, allemaal onder de 20 cm. Voor de rest wordt er weinig tot niks gevangen. Tjerk Douma heeft een nieuwe tactiek bedacht, hij vist vlak onder de kant en haalt zowaar met enige regelmaat maatse voorns omhoog. Ondertussen zit de 4e brasem bij mij in het net. Nummer vijf verspeel ik door lijnbreuk op de richel tien meter voor de kant. Daarna wordt het erg stil bij mij, ik weet in het vervolg alleen nog twee bleitjes te vangen. De wind neemt gelukkig weer af en draait zelfs 180 graden. Het heien gaat gewoon door… Het einde van de wedstrijd nadert, zowaar vijf minuten voor het einde begint mijn hengeltop te rammelen, lekker om zo vlak voor het sluiten van de markt nog een mooie brasem te vangen. Maar het wordt nog mooier, drie minuten later is het weer raak en ook nog mijn grootste vis; een brasem van dik 50 cm. Dan is het helaas al tijd, net als ik blijkbaar de vis op de stek heb. Aan de andere kant, als ze vijf minuten later waren geweest, had ik de laatste twee vissen niet gevangen. Bij de weging blijkt bijna een ieder in de laatste anderhalf uur nog één of twee vissen gevangen te hebben. Alleen Rob en Tjipke noteren een nul. Jappie en Hennie Zuidhoek blijken allebei precies 550 gram vis te hebben. Hennie eindigt net hoger omdat zij meer vissen heeft. Jan heeft drie brasems, als ik hem wil fotograferen met zijn grootste brasem, weigert het toestel dienst. Na enige tevergeefse pogingen zet Jan de brasem maar terug en ja hoor, dan doet het toestel het weer. Vandaar een foto van Jan met leefnet. Het klikte trouwens meteen met Jan en Jacob. Hartelijke en gezellige vissers. Hopelijk mogen we ze volgend jaar als nieuwe leden verwelkomen. Jan zou trouwens met zijn vangst een derde plaats gescoord hebben. Bert heeft maar liefst 12 vissen waarvan acht dikke brasems, grootste 51,5 cm. Als laatste is Germ aan de beurt. Hij heeft 19 vissen, een dikke brasem en 18 voorns en bleitjes. Opvallend genoeg gevangen met de vaste stok. Zo blijkt er op het Djippe gat dus toch ook met de vaste stok gescoord te kunnen worden. Bert is voor de derde keer op rij winnaar, nog nooit eerder gepresteerd bij Visclub Oebele en tussendoor heeft hij ook nog een koppelwedstrijd van onze samenwerking met de HSV Leeuwarden gewonnen. Grote klasse! De prijswinnaars:

1. Bert Altena 9810 gr. (12 vissen)
2. Ronnie van Beem 6410 gr. (8 vissen)
3. Germ Postma 2760 gr. (19 vissen)

Groet, Ronnie van Beem

Koppelwedstrijd Harinxmakanaal Ritsumazijl 29 juni 2011

2011-07-02T11:52:00.001+02:00

Vandaag de laatste wedstrijd van de koppelcompetitie van HSV Leeuwarden en visclub Oebele. Normaal gesproken zou ik schrijven over de spanning in de top, wie strijd erom de winst etc.
Deze competitie is echter opgezet met als doel om elkaar te leren vissen
in een ontspannen en gezellige sfeer. Dit jaar is de pilot dus een goede evaluatie moet uitmaken of we volgend jaar een vervolg krijgen.
Welnu laten we eens met de ontspannen en gezellige sfeer beginnen. Nou dat zat wel goed. Alle woensdagen hadden we een ploeg die er goedgemutst bij stond. Voor en na de wedstrijden was het een vrolijk gebeuren. Vooraf sterke verhalen over groteske vangstenen staken we elkaar op een leuke manier de gek aan. Na afloop van de wedstrijd werden de verhalen nog sterken, maar ging het meer over gemiste kansen, snoeken en palingen die niet meetellen en de rare geluiden en kunsten van de buurman naast je.
Naarmate de competitie vorderde werd de groep dan ook groter, we begonnen met 13 man en zijn geeindigd met 18 man in de laatste wedstrijd.
Over de gehele competitie hebben er 23 man/vrouw meegedaan. Om dit grote succes als een Fries onder woorden te brengen, zou ik zeggen: ‘Niet slecht voor een wedstrijd op een doordeweekse dag’ .
We hebben gevist in 2 koppelvarianten: koppeling vooraf, waarbij je dus echt naast elkaar vist, en koppeling achteraf. Beide varianten valt iets voor te zeggen, maar de echte koppeling vooraf onderschrijft onze doelstelling toch beter. Immers dan kun je drie uur naast elkaar zitten ouwehoeren en als je geluk hebt steek je ook nog wat van elkaar op.
De bulderlach tijdens de variant koppeling vooraf is dan ook vaker gespot dan bij de andere variant.
Ja en dan het leereffect, hoe zit het daar mee?
Als je het echt wilt weten en wetenschappelijk onderbouwd wilt zien dan hadden we natuurlijk de resultaten van de groep vooraf naast de toekomstige resultaten moeten leggen. Daarnaast hadden we een aantal deelnemers zonder dat ze het wisten, niets nieuws moeten vertellen, om zo het placebo-effect uit de meting weg te halen.
Maar laten we wel wezen, we zijn maar simpele vissers en geen wetenschappers. Dus kan ik bij deze namens iedereen melden dat we heel veel geleerd hebben.
Om dan toch enige onderbouwing te leveren: we weten nu dat je Germ beter niet om de weg kan vragen, Hans heeft geleerd hoe zijn weegschaal werkt en we weten nu dat Jan Mutsaars lak heeft aan statistieken en zichzelf rustig drie keer achter elkaar aan dezelfde persoon koppelt. Ja, die Mutsaars mag namens mij best eens aan een echte loterij meedoen.

We hebben kortom veel lol gehad en ook nog veel geleerd. Dat leren doen we natuurlijk wel om betere (wedstrijd)vissers te worden. Laat ik dan toch nog even benoemen wie de beste visser was van de afgelopen competitie. Ik denk dat er maar 1 conclusie valt te trekken op basis van de resultaten. Er is namelijk maar 1 visser die 2 keer een 1 wist te vissen. En het zal niet toevallig zijn dat dit onze meest ervaren senior visser is: Hennie Zuidhoek.
Al jaren zit ze in de schaduw van haar man Jaap aan de waterkant met haar vaste stok. Bij het bootvissen in Eernewoude deelde ze met man Jaap de eerste dreun uit om vervolgens twee weken later naast oude rot Anne te bewijzen dat het geen toeval was. En als man Jaap niet een totale vormcrisis had gehad woensdag aan het Harinxmakanaal dan had ze ons ook woensdag er weer volledig uit gevist.
Nee, Bert Altena en Johannes de Jong hebben afgelopen woensdag knap de dagwinst gepakt, maar dat was dus meer omdat Hennie de handen zo vol had aan de coaching van Jaap. Nu maar hopen dat ze haar man volgend seizoen weer aan de praat krijgt dan kunnen we nog vele vislessen van haar verwachten…

Groeten,

Ronny Dijkstra

Viswedstrijd Dokkumer Ee Vrijheidswijk Leeuwarden

2011-06-26T22:05:00.000+02:00

Vanmorgen moesten wij weer aan de bak met wedstrijdvissen, onze grote hobby. Wel een hele mooie, heerlijk ontspannen en genieten van het vissen en wat er allemaal om je heen gebeurt .

Ik kwam vanmorgen bij het wedstrijd parkoers aan wat al weer was uit gezet door Ronnie van Beem de secretaris van visclub Oebele, en zag dat wij er tegen aan moesten want er hadden zich maar liefst zeventien man gemeld voor deze wedstrijd. Twee daarvan waren gastvissers van HSV Ons Genoegen uit Makkum. Het zou een moeilijke wedstrijd worden was mijn vermoeden omdat wij vandaag met een overgang van lage druk gebied naar hogedruk gebied gingen. Meestal zijn de vissen dan passief en dan vooral de grote brasem.

Het was zes uur en iedereen was aanwezig. De loting voor de visstekken kon beginnen. Wij gaan altijd op volgorde van de loting zelf een visplaats uitzoeken wat altijd wel leuk is want je weet niet waar ze allemaal gaan zitten. Voor mij zijn er twee favoriete visstekken, maar daar kon ik helaas zelf niet zitten omdat een ander er al voor had gekozen. Ik ken dit water goed want ik woon er namelijk en ik weet dat bij de scheepshelling veel wordt gevist en gevoerd. Daar zit een plateau waar de kanovereniging de kano's te water laat. Deze stek doet het altijd goed volgens de statistieken van onze clubhistorie.

Dan is er ook nog de kruising van de Dokkumer Ee met de sloot die naar de nieuwbouwwijk leidt. Daar heb je visaanvoer van twee kanten en moet je op het hellinkje van de vaargeul vissen. Het is het schoonste stukje water van het parkoers omdat het voor een paar jaar terug twee jaar achtereenvolgens is gebaggerd. Er word dan ook veel roofvis gevangen. Nou betere informatie over dit stukje viswater kan ik je niet geven het is wel eens goed dat mijn vismaten het ook weten voor de volgende keer.Het is zeven uur wij konden beginnen met vissen overal om je heen hoorde je geplons in het water. Er werden behoorlijk wat voerballen er in gegooid want je moet proberen de vis die er zit op voer te krijgen. Maar dan wel zo dat er een beetje voedselnijd ontstaat.En dat is best wel moeilijk want als er een grote school brasem langs komt is het in een ommezien op als ze honger hebben,vooral in deze periode van het jaar. Ze vreten zich twee tot drie maanden vol om de winter weer te kunnen overleven, dus je kan behoorlijk wat voer er in gooien tot en met augustus; daarna worden ze weer minder actief.

Ik zat naar mijn hengel te staren maar geen tikje,op eens een gil van de andere kant van mij. Die man gooit in en weg was de dobber. ‘ Dat was de eerste’ hoorde ik hem zeggen. Waarop geantwoord werd: ‘ Dan zal je ook wel de laatste vangen’. En zo is het ook gegaan; bij de fluit haalde hij ook de laatste binnen. Twee vissen en daar heeft hij zes uur over gedaan,dat was lachen natuurlijk.Naast mij zat Rinus die kwam even buurten hij had, zo zei hij, mijn vrouw die aan de waterkant lag te spartelen maar even overeind getrokken. Zij wilde achter de vissen aan zwemmen maar bedacht zich, het was bijna te laat, ze kon niet meer overeind komen en gleed rustig aan richting zwemwater. Hij kwam precies op tijd door het hulp geroep. Ik had wel wat gehoord maar ik dacht dat zij tegen de vissen aan zat te tieren, maar nee dus, het had bijna een nieuw gehoorapparaat gekost zo zei ze! Zo zie je maar weer, kinderen aan het water daar griezel je soms ook van,maar de grote mensen moeten ook oppassen vooral als het regent. Er gebeurde van alles aan het viswater maar ik ving maar geen vis, ik heb met maden gevist en casters en in combinatie daar van met mestpiertjes.Maïs en kleine boilies met aardbeien smaak,pellets en noem maar op ik ben de apotheek helemaal bij langs geweest maar nada niks. Het resultaat was 2 schamele vissen. Het wilde zo slecht dat Gerben Postma even in zijn auto is gaan zitten om wat slaap in te halen.Het fluit signaal was dan ook een ware verlossing.
De weging van de vissen kon beginnen. Direct ontstond er enig rumoer want Jaap Zuidhoek had een winde gevangen en die mogen niet in het leefnet en zeker niet ter weging worden aangeboden .Toen iedereen Ronnie begon op te ruien over windes en karpers in netten die overal en altijd meetellen, begon Ronnie als een volleerd jurist te verwijzen naar artikel 1 van de grondwet van Oebele. Toen de gemoederen enigszins bedaard waren, wees Ronnie er ons maar weer eens op dat hij zijn werk altijd zo goed mogelijk en correct probeert uit te voeren. En dat is ook zo, uiteindelijk moeten wij als vissers de regels kennen en over voldoende kennis beschikken om vissen te herkennen. Maar ja de praktijk is helaas wel eens anders en tijdens veel andere wedstrijden mag alles in het net behalve paling snoek en snoekbaars. Dat dit verwarrend is voor onze leden is ook goed te begrijpen.
Inmiddels waren wij bij de laatste aangekomen en daar stond Ronnie wel even vreemd te kijken want wij bleken behoorlijk visles te hebben gehad van Bert Altena. Hij ving maar liefst 46 vissen en was daarmee de dagkampioen bij visclub oebele.

Ik had Ronnie al voorspeld dat ie nog wel eens tegengas zou krijgen dit seizoen, en daar heeft Bert nu twee achtereenvolgende wedstrijden voor gezorgd. Op naar de volgende!

Daguitslag:
1. Bert Altena
2. Piet Topma
3. Keimpe Faber

Groet,

A.B Dijkstra

Zwette Reduzum/Wijtgaard 15 juni 2011

2011-06-19T01:55:00.000+02:00

Alweer de derde woensdagavond dat we gaan koppelvissen. Leuk zo’n woensdagavond vissen, maar ook altijd even stressen om op tijd te komen. Bij mij verloopt dat ongeveer zo:

Uurtje eerder van je werk weg, half vijf thuis, koken, 16.55u eten, 17.10u vrouw en kind nog een knuffel geven, 17.11u in de auto (visspullen gisteravond al ingeladen), 17.13 wachten voor dicht spoor, 17.16u stoplicht, 17.18u slome bus bij bushalte, 17.20u lesauto grrrr…, 17.21u achterlijke #$%#$!!!! fietser voor mijn auto langs.
17.24u kom ik eindelijk bij Anne aan, snel zijn spul inladen en wegwezen. Terug door de stad weer vast in het verkeer, stoplichten, bruggen en achterlijke brokkenmakers.
Enfin, slechts 2 minuutjes te laat komen we aan, maar natuurlijk krijgen we de volle lading. ‘ Oek altijd utselfde met die Diekstra’s’
De lol zit er nu al in. Weer een leuke club mensen van een man of 15 en 1 hond, want ook vandaag mag Kruimeltje het fort van Jan Mutsaars bewaken. En alsof dat nog niet genoeg is heeft Jan ook een vismaat meegenomen, die echter niet meevist. Ik gok dat zijn niet vissende vismaat Kruimeltje in bedwang moet houden.

Bij de loting zijn de eerste 2 stekken al gereserveerd voor Anne en Keimpe. Anne is net aan zijn oog geopereerd en mag niet tillen en vooroverbuigen. Hij gaat dus op de grote ‘ ‘gehandicapten’ steiger met Hennie op de vaste stok naast hem. Hennie gaat de brasems voor Anne scheppen. En Anne heeft me al beloofd dat hij die zeker gaat vangen, want hij kan nu eindelijk de top van zijn hengel weer zien…
Keimpe is net aan zijn been geopereerd en heeft wat meer ruimte nodig voor zijn gipsbeen en zit dus op de 2e grote steiger. De rest van het parcours bestaat uit kleine vissteigers die zo’n 15 meter uit elkaar liggen. Vijgeboom heeft alles weer top geregeld en is inmiddels met de loting begonnen. Ik kom op plek 13 terecht. Naast mij op de kopstek Rob Ras, op 12 Peter van der Veen en op 11 en 10 Piet T. en Piet H.
Twee plekken zijn nog leeg, Germ Postma is met zijn auto langs alle visstekken gereden en we zijn bang dat hij ergens in de berm ligt te pitten in zijn auto. Maar na een kwartiertje komt hij dan toch terug, hij kon niet keren of zoiets. Germ is nog net op tijd terug om vanaf het begin mee te kunnen vissen. Dat geldt niet voor Gert Jan de Jong; die mist het eerste half uur omdat hij het niet kon vinden. Enfin met 14 man zijn we uiteindelijk helemaal klaar voor de vis, maar de vis niet voor ons.
De brasem laat zich niet veel zien vandaag. Wel hier en daar wat kleine vis. Zelf vang ik het eerste half uur een dikke platte en een halfwas brasempje. Maar dan valt het stil. Wel wat van die kleine felle irritante tikken waar je niet op kunt slaan. Kleine visjes… Na een uur ga ik over op de vaste stok en al driftend pak ik de kleine visjes (10-15cm) nog aardig mee en af en toe ook een paar van een slagje groter.
Als op een gegeven moment de stroom er ook nog uit gaat, is het echt volledig over en komt er nog maar weinig vis boven.

Als om 21.30 het fluitsignaal gaat, heeft iedereen vis, weer geen nullen, maar ook helaas niet veel vissers met dikke platten. Anne blijkt 2 dikken platten gepakt te hebben en pakt samen met Hennie de hoofdprijs. Wie tweede wordt is bij de koppeling achteraf nog even spannend. De vismaat van Jan Mutsaars trekt de nummers. Hij loot Hans en Keimpe aan elkaar. Met nog 4 vissers in het zakje heeft alleen Jan Mutsaars genoeg gewicht om mij boven Hans en Keimpe te laten eindigen. En jawel het ongelooflijke gebeurt weer. Voor de derde woensdag op rij wordt ik aan Jan Mutsaars gekoppeld.
We zitten nog een kwartiertje na als de grote verhalen komen. Anne vertelt over een snoek die vlak voor de kant bovenop zijn voorn van 25 cm sprong. Tot teleurstelling van

enkele nieuwsgierige toeschouwers wist Anne de voorn uit de bek van de snoek te rukken. Maar Anne was alleen maar blij want elke gram telt tenslotte. Hans vertelt verhalen over hoe grote jongens als Peter vd Willik kilo’s wormen in superkorven over een afstand van 95 meter binnen een vierkante cm kunnen gooien. Tja, er valt nog genoeg te leren dus.
Over 2 weken eerst maar weer gezellig vissen in het van Harinxmakanaal bij Ritsumazijl waar we de koppelcompetitie gaan afsluiten met een borrel en een hap.
Tot nu toe hebben er 21 vissers meegedaan. Het zou leuk zijn als we met zo’n grote groep de laatste wedstrijd kunnen afsluiten.

Groeten Ronny

OPROEP AAN DE LEDEN VAN HSV LEEUWARDEN

2011-06-17T17:18:00.000+02:00

Bij deze verzoek ik alle leden van de HSV Leeuwarden deel te nemen aan de extra ledenvergadering op dinsdag 28 juni aanstaande, in zalencentrum Pryas te Leeuwarden, aanvang 19.30 uur. Ik roep een ieder
op zich nadrukkelijk uit te spreken tegen elke handreiking aan de Friese beroepsvisserij (punt 1 van de agenda).

In de Leeuwarder Courant van 4 juni jongsleden hebben we kunnen vernemen hoe de vlag er voor hangt. Het beroep heeft de afgelopen vier jaar jaarlijks 14.000 kilo snoekbaars mogen vangen. Deze regeling loopt nu af en de Federatie wil deze regeling met een jaar verlengen. Waarom is mij een raadsel want deze regeling is toendertijds ingesteld als tegenprestatie voor instellen het Friese stroperijteam wat ondertussen is opgedoekt. Er is dus geen enkele grond om deze regeling te verlengen. Doede Visser, voorzitter van de Friese beroepsvissers stelt dat wij de morele plicht hebben om de beroepsvisserij te helpen. Wat een onzin, wij hebben helemaal niets met de beroepsvisserij. Fuiken in het gesloten seizoen op paaiplaatsen van snoekbaarzen, keernetten over de hele lengte van de bodem van een vaart (de Zwemmer, jaar in, jaar uit, 12 maanden per jaar) met aan beide zijden een enorme fuik waardoor geen enkele vis verder kan trekken. Het zijn maar enkele praktijkvoorbeelden die aantonen dat de belangen van het beroep vaak haaks staan op die van de sportvisserij. De Friese sportvisserij heeft in de jaren 70 veel geld betaald voor het schubrecht. Toch menen de beroepsvissers die even terug te kunnen eisen. Wat een onzin. De door EHEC getroffen tuinders eisen toch ook niet de helft van de aardappeloogst op? Waarom moeten zij wel beholpen worden en niet al die andere ondernemers die failliet gaan? Als er in Leeuwarden een middelgrote onderneming failliet gaat, staan er meer mensen op straat! En let op, het betreft niet alleen de snoekbaars, de beroepsvissers willen ook het recht om brasem naar de afslag te brengen! Denk maar niet dat slechts een paar beroepsvissers geen schade kan aanbrengen aan de visstand. Kijk maar eens naar het IJsselmeer wat daar gebeurd is, een prachtig bestand aan voorn en brasem is in 10 jaar om zeep geholpen. Eind vorige eeuw ving ik me in de haven van Makkum in april scheel aan bakken van voorns en enorme brasems, nu is het niks meer. We hebben het wel over de belangen van 27.000 Friese sportvissers tegenover slechts 17 beroepsvissers en dan heb ik nog niet eens over de opbrengsten van het toerisme. Heel veel sportvissers uit bijvoorbeeld de Randstad komen hier regelmatig een lang weekend of hele week alleen om te vissen. Dus komt allen en laten we ons massaal uitspreken tegen elke handreiking aan het beroep.

Groet, Ronnie

Viswedstrijd Wijde Greuns te Leeuwarden 11 juni 2011

2011-06-12T10:57:00.000+02:00

De Wijde Greuns, een prachtig viswater aan de buitenkant van Leeuwarden. Een water waar van alles te vangen valt, van enorme brasems tot dikke snoekbaarzen. Maar ook een grillig water waar je de ene dag een net vol brasem en blei vangt en de volgende dag
uren naar een bewegingloze top zit te staren. Een duik in de archieven vertelt mij dat ik de afgelopen 22 jaar bij Oebele 103 zoetwaterwedstrijden heb gevist en van de zes slechte resultaten scoorde ik er vijf op de Wijde Greuns. De Wijde Greuns is dus, zoals dat zo mooi heet, een angstgegner voor mij. Verleden jaar was daarop geen uitzondering, na zes uur vissen had ik slechts vier maatse voorns met een gewicht van 290 gram. En dat terwijl ik er de week ervoor in een paar uurtjes oefenen acht dikke brasems ving…
Op donderdagavond krijg ik van Ronny via de email de opgave. Ai, slechts acht vissers. Het is wel heel lang geleden dat we zo’n klein deelnemersveld hadden. Wat zijn de oorzaken? Ronny moet oppassen, Keimpe en Anne zijn nog herstellende van operaties (beterschap mannen!) en Piet Topma vist een grote wedstrijd in Noord-Holland. Maar dan mis ik ook nog Peter, Gerben en alle drie de Douma boys. Dit versterkt mijn recente overpeinzingen over het aantrekkelijker maken van de zoetwaterwedstrijden. Wellicht een A- en B-poule of een koppelvariant achteraf zoals laatst bij de Bonkevaart? Daar moeten we als bestuur toch maar eens over gaan praten.

Ruim voor zes uur ben ik op de verzamelplaats. We wachten tevergeefs op Rob Ras en Bert Altena maar die blijken al aan de waterkant te staan. Bert is er voor het eerst bij dit jaar. Ik ben benieuwd hoe het gaat doen want bij de HSV Ons Genoegen Makkum heeft hij al een aardige reputatie opgebouwd. Door de lage opkomst is er ruimte zat en een ieder kan dus een mooi plekje uitzoeken. Het weer is prachtig, de zon komt op, er staat een licht windje. De jas kan zelfs al uit. Om zeven uur klinkt het fluitsignaal, na een kwartier krijg ik mijn eerste serieuze aanbeet en een mooie voorn van 25 cm mag als eerste het leefnet van binnen bekijken. Even later is het weer raak. Dit is overduidelijk een brasem, een kromme hengel en mooie klappen tijdens de dril. Voorzichtig dril ik de vis en terecht want de vis blijkt maar net gehaakt te zitten. Opluchting als een brasem van 46 cm op de kant komt. Na het ingooien leun ik tevreden achterover in mijn stoel. Twee mooie vissen na pas een half uur, die nemen ze me nog niet af. Ik had toen nog niet kunnen vermoeden dat de komende vijf uren mij slechts twee bleitjes van 16 en 15 cm zouden opleveren…. Het tweede uur krijg ik slechts één fatsoenlijke aanbeet maar ik sla mis. De tijd van uitproberen breekt aan. Allerlei geurstoffen komen uit de tas, lange onderlijnen, korte onderlijnen, ook de vaste stok mag het een tijdje proberen. Ondertussen begint het steeds meer te bewolken. Zelfs het weer begint zich tegen ons te keren. Dan maar even buurten. Overal hetzelfde verhaal, één of twee visjes, vooral voorn en blei, een enkele (kleine) brasem. Ik mag mijn handen dichtknijpen met zo’n grote brasem in het net, dat geeft toch een geruststellend gevoel. Ronny komt even buurten, hij moet op de kleine passen en kan daarom niet meedoen. Terwijl we staan te kletsen, komen er opeens twee agenten te voorschijn, controle! Nu kan er wat mij betreft nooit genoeg gecontroleerd worden als je ziet wat voor hapsnurkers je soms aan de waterkant aantreft. Een ieder van ons blijkt in ieder geval zijn papieren prima in orde te hebben.

Halverwege de wedstrijd krijg ik zowaar een mooie aanbeet. Aanslaan en hangen! Mooie klappen op de top, dat moet weer brasem zijn. Maar nee hoor, tot mijn verbazing komt er een snoekbaars omhoog. Met 42 cm precies maats maar helaas telt deze vis niet mee. Toch leuk om te vangen en Anne neemt een paar foto’s voor de site. Om elf uur begint het te regenen en niet te zuinig, er zitten zelfs hagelstenen tussen. Een ieder kruipt onder zijn paraplu. Snel het regenpak aan en voor de laatste keer nog even buurten. Ali Dijkstra heeft een mooie paling van ongeveer 45 cm en ook Piet Hoekstra heeft volgens eigen zeggen een hele dikke paling terug moeten zetten. Er wordt sporadisch nog een visje gevangen maar allemaal van het kaliber 50 tot hooguit 100 gram. Ik begin maar weer eens te smeren, de hengel ligt nog niet in de steun of de top begint te rammelen. Zowaar 20 minuten voor het einde nog een brasem(pje) van 33 cm. Heb ik het nu gevonden? Vergeet het maar, ik smeer er nog lustig op los maar ik krijg geen tikje meer. Het eindsignaal klinkt, tijd voor de weging. Wat is dat nou? Er ontbreekt een bleitje in mijn net. Ik keer het leefnet binnenste buiten maar noppes. Ik kan ook geen gat ontdekken. Heb ik wellicht het bleitje naast het net gegooid? We zullen het nooit weten. Rob is poepchagerijnig. Net voor het einde haakte hij nog een grote vis. Het elastiek kwam wel 60 cm uit de top vertelt hij, maar de vis schoot daarna los. De vissen van Piet gaan in het weegnet. Niet te geloven, hij heeft net 10 gram meer dan ik! Dat ontbrekende bleitje geeft me nu wel een hele nare bijsmaak. Nu staat niet alleen Rob maar ook ik met een gezicht als een oorwurm. Ook Piet heeft de balen omdat hij de paling heeft moeten terugzetten. Maar dat zijn nu eenmaal de landelijke regels en daar moeten we ons aan houden. Bij de prijsuitreiking kijkt een ieder gelukkig weer normaal. Bert Altena blijkt de terechte winnaar. Het laatste uur heeft hij nog aardig bijgevangen. Hij heeft maar liefst 18 maatse vissen, van alles wat en zelfs een baars van 24 cm. En als de duivel ermee speelt, als we naar de auto’s lopen, breekt de zon weer door. De prijswinnaars:

1. Bert Altena 2230 gr. (18 vissen)
2. Piet Hoekstra 1630 gr. (9 vissen)
3. Ronnie van Beem 1620 gr. (4 vissen)

Groet, Ronnie van Beem

Bootvissen bij Eernewoude, 28-05-2011

2011-05-30T04:17:00.000+02:00

Brasemvissen doe je vanaf de kant met een feeder of vaste stok. Je zoekt een mooi stukje aan de waterkant, liefst met wat begroeiing aan de overkant. Op de plek waar je zit het liefst een mooi stukje gemaaid gras waar je je stellage opbouwt en je visapotheek uitstalt. Een comfortabele
viskoffer met of zonder rugleuning wat je maar het fijnste vind zitten. Je hebt minimaal 2 maar liever 3 a 4 hengels of topsets klaarliggen zodat je snel kunt schakelen als de omstandigheden dat van je vragen. Parapluutje bij de hand om ook het weer te kunnen trotseren en voila de wedstrijdvisser is er klaar voor…
Ooh, en natuurlijk staat de auto achter je geparkeerd, want met al die spullen wil je natuurlijk niet ver sjouwen en als de pleuris uitbreekt dan kan je altijd nog effe in je auto duiken.
Nou ja, zóó gaan we het vandaag dus lekker niet doen. Vandaag gaan we het anders aanpakken. Vandaag gaan we met een minimum aan materiaal en andere benodigdheden op pad. Vandaag geen comfort, beperkte ruimte om je heen, en geen auto in velden of wegen te bekennen. Vandaag gaan we in koppels vanuit een bootje vissen. Stoer hè? Of gewoon een beetje gek? En wacht eens even, zaterdag 28 mei, was dat niet die zaterdag dat het zo bewolkt was, regende en koud en winderig was?
Nou, zo leek het misschien, wij vonden het wel meevallen. Sterker nog, we zijn met 8 man weggeweest en vonden het allen geweldig. We zijn de bootjes goedgemutst ingestapt en als enthousiaste jonge honden weer uitgestapt.

En wat was er dan zo leuk aan? Nou, misschien helpt het om een vergelijk te maken met vakanties. Je kan natuurlijk lekker een hotelletje boeken met zwembad en een onbeperkt zuip- en vreetarrangement waar je de hele dag op je gat ligt te zonnen met een cocktail in je hand. Maar je kan ook op een leuke camping met je tentje in de natuur gaan staan en ’s ochtends tussen de rondhuppelende konijnen ontbijten, ’s middags er op uit trekken naar natuur & cultuur en ’s avonds op wat lullige gasjes een wereldmaaltijd in elkaar flansen die je met een biertje of wijntje oppeuzelt. Dit alles terwijl je vogels hoort fluiten de zon ziet ondergaan op het naastgelegen meer. Nou ja, zoiets is het dus, iets minder luxe maar wel heerlijk in de natuur. In een volkomen rustige en ontspannen omgeving je hobby uitoefenen. Wat wil je nog meer?

Natuurlijk moet je wel even het juiste stekkie opzoeken, want het waaide inderdaad vrij fors, het was redelijk bewolkt en in de wind was het koud. Wij zochten dan ook allen een plekje op in de luwte van de bomen en het riet. De temperatuur was in de luwte lekker en we hebben slechts af en toe een buitje gehad. Maar genoeg geluld we kwamen natuurlijk wel om te vissen. Ik zat met Germ Postma in de boot en hadden een prachtig plekje met pompeblêden aan weerszijden van de boot. Omdat naast het genieten van een gezellige dag in de natuur ook een wedstrijd visten, gooi ik driect mijn picker bij de pompeblêden terwijl ik mijn vaste stok met vier deeltjes klaarmaak. Maar daar kom ik dus niet aan toe want ik krijg direct rammen om mijn picker. Voorns, voorns, voorns, dit is leuk. Als ik dan uiteindelijk 5 minuutjes krijg om de stok klaar te maken en begin met peilen, blijkt dat we zo’n 30 cm water rond onze boot hebben. Oei, dat is wel heel weinig en ik vraag me af of we zo wel brasem gaan pakken. Een belletje naar de ander boten leert dat zij allen gemiddeld een meter tot anderhalf aan water hebben. Ik besluit om maar met de picker naar de vaargeul te gooien en de vaste stok even te laten liggen. Germ die echt minimalistisch op pad is gegaan met een picker en een emmer met wat lijntjes, voer en maden, gaat voor de voorns bij de pompebleden. De voorns blijven het eerste uur maar komen, maar na een uur is het op mijn stek dan toch raak. Een prachtige grote vis knokt voor wat hij waard is en komt hevig kopschuddend dichterbij. Germ helpt maar even een handje want ophalen en scheppen tegelijk in een schommelend bootje is best een kunst als de vis flink partij levert. Boven water komt een prachtige mooie brasem van boven de 50cm. Vlak daarna nog een leuk brasempje en ik denk dat ik ze op voer heb, maar het valt vervolgens stil.

Met vissen althans want Germ die praat en praat maar door. Nooit geweten dat die man zoveel te vertellen heeft. Normaal gesproken zit Germ namelijk meer te slapen aan de waterkant dan te vissen. Nou vandaag niet, hij is klaarwakker. Dat mag ook wel want vanmorgen had hij zich verslapen waardoor we nog een half uurtje extra moesten wachten voordat we vertrokken. Maar ach ook zoiets maakt op zo’n dag niets uit. Gezelligheid en ontspanning staan voorop.
Nadat Hans van mij verneemt dat ik brasem vang op een afstandje van de boot gaat hij over van vier deeltjes naar een stok van 11 meter. Hij vangt nu ook brasems. Wel vraag ik me af hoe hij in hemelsnaam die grote stok elke keer afsteekt in dat mini-bootje… alleen dat al is een knappe prestatie.
Even verderop zitten Jappie en Hennie aan een aanlegsteigertje want een vrouw kan haar behoefte nou eenmaal iets minder makkelijk kwijt dan een man. Jappie en Hennie vangen veel klein spul met de vaste stok. Elke keer als Jappie een brasem of grote blei vangt dan horen we een kreet en wordt de vis effe in de lucht gehouden. Germ en ik zien dan ook Jappie langzaam aan ons aan het inhalen is.
Ook Anne en Ali zijn ons aan het inhalen want ook zij weten tussen al het voorngeweld wat brasems te pakken. En wji vangen geen brasem meer en ook de voorns houden op. Bij mij althans, geen tikkie meer. Germ blijft de ene forse tik na de andere te krijgen, maar weet ze niet te haken. We veranderen zijn materiaal hier en daar maar ook dat helpt niet. Het wil erbij mij niet in dat die vissen niet te haken zijn.
We besluiten om van plek te wisselen. Ik ga met de hengel van Germ op zijn stekkie vissen en vice versa. Maar alsof er een vloek op mij rust krijg ik vervolgens geen tik op de hengel van Germ en begint Germ de ene na de andere voorn te pakken met mijn hengel… Tssss, ongelofelijk. Maar gelukkig begin ik ze dan ook weer te pakken.
Als we om vier uur stoppen, zien we na een kwartiertje het bootje van Hans en Dick worstelen in de golven zo’n 500 meter verderop.

De wind is aangetrokken de lucht is behoorlijk dichtgetrokken. Waarschijnlijk krijgen we zo alsnog een fikse bui.
Als Hans en Dick dan uiteindelijk toch komen aanmeren om te wegen, blijkt dat het leefnet van een woeste vaart naar ons toe gescheurd te zijn. Das mooi lullig want Hans en Dick hadden veruit de meeste brasems in het net. Maar Hans haalt er zijn schouders over op. ‘ Ik heb lekker gevist en heerlijk gezeten, dus ach..’ , is zijn commentaar.
En zo is het, we hebben gewoon allemaal een lekker dagje zitten vissen. Ook de fikse regenbui die we onderweg terug op ons dak krijgen, kunnen de pret niet meer drukken. Al varend wordt er nog wat drop uitgewisseld, nemen Hans en Anne nog wat spannende routes door kleine vaartjes en blijft Germ rustig doorgaan met wat hij de hele dag al doet; praten.

Aangekomen bij de bootverhuurder is hij verbaasd dat we zo lang zijn weggebleven met dit weer.Maar ach we zijn gewoon lekker weggeweest. En we zijn het erover eens dat dit zeker voor herhaling vatbaar is!

Groeten,
Ronny

Koppelwedstrijd Wijde Greuns 25 mei 2011

2011-05-26T18:01:00.000+02:00

Op een stralende mooie lenteavond verzamelen zich rond half zes ’s avonds 14 vissers op de Waterbies in Aldlan. Vandaag gaan we koppelvissen. Om 17.45u koppelt Hans Vijgeboom at random een A-visser aan een B-visser elkaar. Wel hebben we
als organisatie een klein probleempje want we hebben 8 B-vissers en 6 A-vissers. Dit is echter snel opgelost als B-topper Keimpe Faber vandaag wel als A-visser door het leven wil. Het lot koppelt mij aan Jan Mutsaars. Daar ben ik blij mee want hij is een vaste stok visser en laat dat nou net mijn zwakke punt zijn.
Bij het loten trekt niemand de kopstek uit het zakje en aangezien het laatste nummer voor Hans is, gaan Hans en Piet Hoekstra vandaag op de kopstek.
Op de staart Keimpe en Aris en Jan en ik zitten keurig in het midden op 4.
Trouwe wedstrijdsupporter Hennie Zuidhoek zit op de stoel naast haar man Jaap op 3 en de hond van Jan Mutsaars wordt vandaag ingezet als bewaker tegen goedbedoelende praatjesmakers die ons van het vissen afhouden.

Bij het klaarmaken van de hengels laat ik Jan mij dusdanig veel vertellen over montages, peilen etc dat ik bij het fluitsignaal mijn spul bij lange na niet op orde heb. Jan haalt ons gelukkig al direct van de nul terwijl ik nog even verder pruts. Voordat ik mijn eerste voerkorf in het water gooi, zie ik dat Anne Dijkstra al een mooie brasem in zijn net land.
De Wijde Greuns is een wat lastig water om de brasem op voer te krijgen. Meestal maken een stuk of 3 a 4 brasems wel het verschil. Het strijdplan van Jan en mij is dan ook gericht op die paar schaarse brasems. Jan met zijn vaste stok op 14 meter en ik met de feeder strak tegen een meerpaal aan de overkant. Jan begint met een topset driftend op de bodem en heeft een topset klaarliggen voor als de grote jongens komen. Hoewel ik vrij snel een klein bliekje pak, is het bij mij daarna volledig over, geen tikje nada niks. Jan pakt de eerste 45 minuten drie kleine bliekjes en gaat dan over op de andere topset. De bellen rond zijn voerplek laten zien dat er activiteit onder water zit en na een kleine tien minuten krijgt Jan een opsteker. Het topelastiek schiet wel tot een meter uit zijn top en de vis levert flink strijd. Na een mooie dril land Jan een brasem van ca. 1,5 kilo in zijn net. Zo die zit er maar vast in. Maar na deze veelbelovende vis komt een zwaar beladen containerschip het feestje bederven. Voerstek en vis zijn weg. Na het schip geen tikkie beet meer bij Jan en bij mij was het al niks. Ik pruts nog wat aan, trap op mijn eigen hengel, heb constant ruzie met de nylondraad die om mijn top draait en vang ondertussen geen klap. Van Hennie krijg ik wat zakdoekjes voor mijn gesnotter en ze vertelt dat Hans Piet Hoekstra op 4 meter laat vissen en dat Piet al zo’n 30 kleine visjes heeft gehaakt. Moet ik ook maar doen volgens Hennie. Misschien een goede tip, maar ik kom toch echt voor de brasem. Als ik mij bij Jan verontschuldig voor mijn slechte vangst, vertelt Jan dat zijn hondje 5 kilo weegt en dat we als worst case scenario altijd nog zijn hond ter weging kunnen aanbieden. Jan’s hond pakt dit blijkbaar iets te letterlijk op en doet een aanval op mijn beaasde reservefeeder . Met de nodige overtuigingskracht weet ik de hond van Jan weer bij mijn hengel weg te krijgen. De hond van Jan begint zich ondertussen iets teveel op zijn gemak te voelen. Na aanvankelijk keurig tekeer te gaan tegen iets te nieuwsgierige voorbijgangers, speelt hij nu vrolijk met alle hondjes die uitgelaten worden, en dat zijn er veel kan ik je vertellen. Als hij het hier nu bij zou laten dan was het nog tot daar aan toe. Maar nee hoor, hij heeft een hoog aai en streelgehalte en weet dan ook menig hartje van vooral dames op leeftijd te stelen. De dames moeten dan natuurlijk ook even gezellig een praatje maken met eigenaar Jan. Even ben ik bang dat Jan de term koppelwedstrijd iets te ruim opvat, maar nee, gelukkig

schudt Jan de willige dames van zich af. Tijd om de strategie voor het laatste uur te bespreken.
Met nog dik 3 kwartier op de klok gaan Jan en ik over tot een laatste voerbombardement, alles of niks. Ik gooi nog zo’n 5 a 6 voerkorven naar de meerpaal en ga er dan eens rustig voor zitten. Direct beet en een leuk bliekje, ook Jan begint weer vis te vangen. Het laatste offensief levert nog mooi wat klein spul op en ik heb zelfs nog 2x mijn schepnet nodig voor een mooie bliek en jawel, een klein brasempje. Dat brasempje vang ik overigens net nadat het fluitsignaal al gegaan is. Tjipke Douma die even is komen kijken, vraagt mij of ik mijn hengel niet moet binnenhalen. Verbaasd kijk ik hem aan, hoezo, heb jij beet gezien dan? Nee, zegt Tjipke, het fluitsignaal is al gegaan. Jan en ik hebben niks gehoord, maar halen snel de hengels binnen. En ja hoor, wat schetst mijn verbazing, bij het binnenhalen hangt er nog een leuk brasempje aan van misschien een halve kilo. Hij heeft er waarschijnlijk al enige tijd aangehangen want hij heeft de haak ingeslikt en ik moet dan ook mijn snoer doorsnijden.
Na het opruimen van de visspullen gaan Hans Vijgeboom en ik over tot de weging en zien dat iedereen redelijk wat klein spul gevangen heeft en dat hier en daar een leuke brasem is gevangen. Gemiddeld is er per koppel bijna 3 kilo vis gevangen, voor de Wijde Greuns een succesvolle avond. Rinus Berger en Frans Berends pakken met 4200 gram de eerste plaats en Hans Vijgeboom en Piet Hoekstra worden met 4 kilo vis keurig tweede. Al met al wederom een geslaagde visavond.

Groeten,
Ronny

Verslag viswedstrijd De Zwette bij Leeuwarden 21-5-2011

2011-05-23T15:20:00.000+02:00

Hallo sportvissers en andere volgers van dit blog. Zaterdag was pas onze tweede zoetwaterwedstrijd dit seizoen maar de trend voor de competitie is al weer gezet door de topvissers van onze club.

Vanmorgen was het verzamelen bij MacDonalds te Goutum.
Vlak voor zessen belde Piet Hoekstra dat hij wat later kwam want hij moest eerst Peter nog uit zijn bed weg rammelen. Peter had zich verslapen en bracht als excuus in dat hij de laatste vannacht beter niet had kunnen nemen. Waarop Piet zei: ‘ Maar de eersten ook niet, want dan waren wij nu al weggeweest’ . Het is maar hoe je het bekijkt, nietwaar?
Wij gingen richting het viswater en ik had er zin in. Ik had veel tijd en aandacht aan mijn visvoertje besteed en het ook nog uitgeprobeerd. Al was dat wel aan een ander soort viswater.
Toen wij bij de Zwette aankwamen, had Ronnie van Beem zoals gebruikelijk het parcours uitgezet. Wij vonden het echter een beetje te kort omdat je niet overal kon vissen vanwege de planten groei in en aan het water. Er waren daardoor maar weinig bevisbare plekken. Ronnie maakte er geen probleem van en verlengde het parcours met een paar honderd meter.
Na de loting kon iedereen zijn visstek opzoeken en om zeven uur ging het fluitsignaal. Ik gooide er vlug wat ballen voer in om de vis die er misschien zat op de plaats te houden. Het was ingooien en beet en na vijf minuten had ik er al een.

Ik ben geen vaste stok visser meer dus ik had er voor gekozen om met mijn winkle picker te gaan vissen. Het viswater bij de Zwette is niet zo breed en het was lekker rustig weer dus dan heb je een goede beetregistratie.
Ik bedacht ineens dat ik mijn vrouw beloofd had bij haar ook even wat ballen voer er in te gooien omdat zij niet zo ver kan gooien als ik. Toen ik bij haar kwam, had zij er al twee en ik vroeg mij af of ik die ballen voer niet beter voor mijzelf kon houden. Maar toe maar, toch maar gedaan, want anders moet ik het de hele week weer horen.

Het was een goed voertje maar ik had er te veel havermout in gedaan. Havermout trekt kleine vis naar de voerstek, teveel in dit geval. Tja, als je die kleintjes nodig hebt dan zijn ze er niet en als je dike platte wil vangen dan krioelt het er van.
Tot overmaat van ramp zit er naast mij eentje die bijna alleen maar dikke brasems vangt. Hoe is het mogelijk? Het is natuurlijk Ronnie van Beem weer. Nou weet ik dat hij ook graag op karper vist (Oebele het snot voor de ogen wegvissen doet hij slechts als hobby erbij) en vraag mij af of hij wellicht daar zijn inspiratie heeft opgedaan?
Vroeger toen ik het brasemvissen nog als hobby deed (nu lig ik nachten vantevoren wakker van een wedstrijd) voerde ik alleen maar maïs, in suikerwater gekookte aardappelen en wat macaroni en dan was het alleen maar brasem of helemaal niets. Was dit het? Moeten wij gaan denken als een karper visser? Ik weet het niet. Misschien heeft ie gewoon ook het geluk aan zijn kont hangen. Hoe dan ook de volgende keer is het weer allen tegen een. Wij zullen hem dit jaar zeker nog een paar keer verrassen!

Vliegende vissen kan dat in Nederland? Heel even dacht ik van wel. Ik was heel geconcentreerd aan het vissen toen opeens mijn hengeltop omhoog vloog. Ik schrok mij wild. Wat was dat nou? Had ik te veel steranijs in mijn voer gedaan? Ik kijk op om te zien waar die vis heen vloog maar zag dat een meeuw mijn lijntje had meegenomen. Maar gelukkig liet ie het ook weer los.

Toen het fluitsignaal klonk vond ik dat een hele mooie visdag had gehad. Het was mooi weer, niet te veel wind, heb de hele dag door beet gehad en iedereen bleek vis gevangen te hebben. Wat wil je nog meer?
Nu nog de weging. Wie zouden er vandaag in de top vijf komen?
Zoals gebruikelijk namen de 2 Ronnie`s de weging voor hun rekening. Ronny Dijkstra had de kop stek en liet 4660 gram en 35 vissen noteren. Daarna Ronnie van Beem 16880 gram(meer dan 3x zoveel, oeps!) Anne Dijkstra 4380 gr. 27 vissen,Ali Dijkstra   3040 gr. 11 vissen.
Bij Ronnie begon het overduidelijk al te kriebelen. Als een trotse pauw paradeerde hij het parkoers af. Hij had het weer geflikt. Hij had ze weer een poepie laten ruiken. Maar gelukkig niet zo als de vorige keer want toen moesten wij dat letterlijk nemen, weet je nog?
Keimpe Faber die voor het eerst mee viste bij Visclub Oebele heeft ook zijn visite kaartje afgegeven. Hij had 2770 gram en 12 vissen gevangen, maar heeft vooral laten zien hoe je een karper vangt met de vaste stok. Welkom bij onze visclub, Keimpe.

Bij de prijsuitreiking moesten wij toch wel erkennen dat Ronnie veel en veel meer vis had gevangen dan de rest. Komt die man van een andere planeet, misschien? Als je naar de uitslag kijkt, zou je het wel gaan denken!

1.   Ronnie van Beem    16880 gr. (41)v
2.   Jappie Zuidhoek        4720 gr. (13)v
3.   Ronny Dijkstra          4660 gr. (35)v
4.   Anne Dijkstra            4380 gr. (27)v
5.   Piet Topma               4190 gr. (19)v

Groet,
Anne

Samenwerking HSV Leeuwarden en Oebele kent vliegende start

2011-05-13T22:16:00.000+02:00

Woensdag 11 mei aan de Bonkevaart te Leeuwarden: we gaan van start met de zomerkoppelcompetitie. Een samenwerking tussen HSV Leeuwarden en Visclub Oebele. Dertien man hebben zich gemeld voor deze 1e wedstrijd. Het weer is goed en de mannen staan er goed gemutst bij terwijl Hans Vijgeboom
aftrapt: ‘Gewoon gezellig met een leuk clubje mensen vissen en wat van elkaar leren, dat is wat we willen.’
Na de uitleg van Hans de loting. We vissen in de variant koppelen achteraf dus iedereen krijgt vandaag een eigen stekje. Het geluk is met mij want ik trek de kopstek. Peter van der Veen naast mij, daarnaast Piet Topma en Anne Dijkstra. Op de staartstek zit Keimpe Faber met naast hem Jan Mutsaars.
18.20u klinkt een aanhoudend fluitsignaal. Ik hoor het wel maar ben in de veronderstelling dat we 18.30u beginnen en ga er dus vanuit dat er een grapjas voortijdig staat te fluiten. Ben ook nog druk bezig met mijn vaste stok die ik klaarleg voor het geval er vooral veel kleine vissen bijten.
Maar even later hoor ik al een kreet verderop en dringt het tot me door dat we al begonnen zijn. Anne heeft zijn aas nog maar nauwelijks te water gegooid of er hangt al een voorn aan.
Snel gooi ik met mijn winkler picker een viertal korven voer strak tegen het mooie stukje riet aan de overkant. Door het voer heen heb ik een blik mais, casters en geweekte pellets gegooid. Grof voeren en gokken op de dikke brasem dat is het plan. Nog even prutsen en ook de vaste stok is klaar. Als ik de picker eruit haal om de vaste stok te peilen, hangt er al een mooie blei aan. Dat is mooi meegenomen. Na het peilen en een twee ballen voer snel de picker er weer in want aan de overkant borrelt het al. Lijkt erop dat de brasem al klaar ligt. Direct beet, maar wel een beetje flauw, ik laat hem even liggen en negeer de kleine tikjes en wacht op de repeterende tik op de top, sla rustig aan en de eerste dikke brasem komt al mijn kant op. Scheppen, vaste stok erin en picker weer klaarmaken. Ondertussen komt Jan Hoff aan fietsen en ziet nog net hoe ik mijn eerste kiloknaller in het net gooi.
Jan vertelt mij dat ik met een vaste stok van 13 meter en 2 meter lijn ook met de vaste stok bij het riet kan komen. Dat is mooi, maar een vaste stok van 13 meter heb ik niet. De vaste stok gaat er dus weer uit en de picker erin. Vrij snel al weer beet, maar de aanbeten blijven flauw en als ik uiteindelijk aansla hangt de brasem wel maar hij schiet ook al snel weer los.
Ik besluit om mijn maden en casters in een bakje te besprenkelen met een zestal druppels anijs. Dat werkt want de aanbeten worden feller. Als Jan Hoff na drie kwartier weer terug komt heb ik al zes brasems in het net hangen. Volgens Jan vangt de rest alleen klein grut, dat ik brasem pak, komt omdat ik op de kopstek zit. Het gebeurt namelijk wel vaker dat de brasem op de kopstek aast. Dat is een hele geruststelling voor mij want ik ben van plan om nog een stuk af wat brasems erbij te pakken. Wel vraag ik mij af hoe die brasems nou weten dat ik op de kopstek zit…
Even verderop zit Piet Topma met de vaste stok. Hij vangt af en toe wat klein grut maar de dikke lappen komen niet boven. Hij kijkt het nog even aan en pakt dan ook de picker en gooit hem ook strak aan de overkant. Met succes want al snel heeft ook hij een dikke brasem hangen. Ho, ho wacht eens even, dat was niet de afspraak, brasem aast hier alleen op de kopstek, toch? Alsof de brasem mijn gedachten leest, hoor ik vervolgens een hartgrondige vloek. De brasem heeft zichzelf vlak voor het schepnet van Piet onthaakt.
Gelukkig voor Piet blijken er later toch nog een paar rebelse brasems te zijn die zich wel naar zijn net laten leiden. Bij mij valt het wat stil en ik besluit om van aas te wisselen. Mais aan de haak en terwijl Rob Ras een kijkje komt nemen, hangt er al weer een brasem.
Peter van der Veen komt ook even een kijkje nemen bij al het geweld aan mijn kant. Vreemd genoeg krijg ik nog wel goede aanbeten maar weet ik ze niet meer te haken. Peter vraagt of mijn haak wel groot genoeg is. Dank je wel Peter, dat is het, even een grotere haak eraan. Peter vraagt hoe het kan dat ik ze wel pak en hij niet. Na wat tips gaat Peter terug naar zijn plek en gooit met zijn nieuwe heavy feeder ook naar de overkant. Dit gaat echter niet helemaal goed, hij vangt meer riet dan vissen. Als ik naar hem toeloop, blijkt dat hij de clip er niet op heeft zitten. Clip erop dan gooi je altijd op dezelfde plek.
Als na drie uur vissen het fluitsignaal weer klinkt, blijkt iedereen goed gevangen te hebben. Op een enkeling na is er bijna geen brasem gevangen, maar wel een heleboel kleine vis. Kop (Ronny) en staartstek (Keimpe) blijken met 8 en bijna 6 kilo het meeste gewicht te hebben. En zo hoort het ook volgens Vijgeboom. Maar het gaat vandaag niet om het individuele gewicht. We verzamelen met zijn allen op de kopstek en gaan nog koppelen achteraf. Het leuke hiervan is dat iedereen in theorie nog in de prijzen kan vallen, dus het is nog even spannend. Na een geslaagde avond vissen wordt ik gekoppeld aan Jan Mutsaars die met zijn vaste stok een flink portie kleine vis heeft binnen gehaald. Samen hebben we 11,5 kilo vis, goed voor de eerste prijs. Keimpe wordt gekoppeld aan Jaap Zuidhoek en zij worden met ruim 8 kilo tweede. Al met al een geslaagde start van de koppelcompetitie. De volgende wedstrijd is op 25 mei bij de Wijde Greuns. Dan gaan we vooraf koppelen. Gezellig was het vandaag al; de volgende keer gaan we als vissers ook nog een heleboel van elkaar leren.

Groeten Ronny

Zeeviswedstrijd Visclub Oebele,Roptazijl 7 mei 2011

2011-05-08T18:24:00.002+02:00

Oostenwind, noordoost, zuidoost, niets anders dan oostenwind. Al twee weken kijk ik naar de lange termijnvoorspelling maar de wind blijft maar in de oosthoek. Voor de kustvisserij de slechtste wind die je kan hebben. Aflandige wind zorgt altijd voor weinig
water onder kant en mede daardoor slechte vangsten. Verre worpen zullen noodzakelijk zijn behalve als je vanaf één van de strekdammetjes kan vissen maar door het opkomende water is dat normaal gesproken hooguit één tot anderhalf uur mogelijk en zijn natuurlijk meer vissers die dit bedacht hebben. Het wordt in ieder geval een zonovergoten dag, voor de zekerheid heb ik zelfs zonnebrandcrème meegenomen. Maar liefst een kwartier te vroeg ben ik al bij het Europaplein en toch ben ik niet de eerste. Gerben Postma is me voor. Fijn om hem weer te zien want de eerste twee wedstrijden was hij niet van de partij. Ik schrik als hij me verteld dat hij net hersteld is van een hartinfarct, maar gelukkig is hij weer “alive and kicking”. Precies om acht uur komen Ronny en Anne Dijkstra als laatste aanrijden. Rinus Sixma heeft helaas weer last van zijn rug en moet thuisblijven. Beterschap kerel!

Met 100 km per uur rijden we naar Harlingen. Althans dat geldt voor mij en de Douma brothers. De anderen komen me gelijk buiten Leeuwarden voorbij scheuren. En maar klagen over die hoge benzineprijzen! Bovendien, eenmaal bij de dijk zullen we toch moeten wachten totdat Rob Ras met het aas uit Zurich komt. Even later staan we met zijn allen bij het gemaal. Zoals verwacht is Rob er nog niet. Dan komen er vier auto’s met vissers voorbij rijden: de mannen uit Twijzelerheide die ook regelmatig hier bij Harlingen hun wedstrijden vissen. Helaas voor ons zijn zij eerder op de stek dan wij en dat zou wel eens kunnen betekenen dat de strekdammetjes dan al bezet zijn. Even later arriveert Rob samen met Jappie Zuidhoek. Een open brug bij Harlingen had voor enig oponthoud gezorgd. Bij de loting trek ik nummer vier maar Ronny Dijkstra die ook op een strekdammetje aast, trekt nummer vijf. Ik kan me langzamerhand voorstellen dat Ronny hier gek van wordt: welke nummer ik ook trek, hij heeft altijd een nummer lager.

Eén voor één vertrekken de auto’s. De mannen die voor me vertrekken kiezen allemaal voor een andere stek. Zoals gevreesd staan enkele auto’s van de club uit Twijzelerheide inderdaad bij de plek die ik in gedachten heb. Ik loop de dijk op en zie tot mijn vreugde en opluchting dat het stuk tussen het derde en vierde strekdammetje nog vrij is en nog belangrijker, de dammetjes zelf ook. Even later zit ik op het derde strekdammetje. We hebben afgesproken om 9.15 uur te beginnen dus ik heb nog tijd genoeg om beide hengels op te tuigen. Dan is het zover, ingooien maar. Direct na het ingooien zie ik al tikjes. Nu al beet? Het kan toch niet waar zijn, het zal wel weer de stroming zijn. Maar als ik binnenhaal, komt er zowaar een puitaal boven water. Een onverwachte opsteker! Tegelijkertijd zie ik 40 meter verderop één van de mannen van Twijzelerheide een rondvis omhoog halen. Het blijkt zowaar een zeebaarsje te zijn. Eigenlijk niet heel verwonderlijk want het water is glashelder. Ik kan me niet herinneren dat ik hier ooit zulk helder water heb meegemaakt waarschijnlijk vooral door de aanhoudende oostenwind. Terug op het dammetje komt even later bij mij ook de eerste bot omhoog. Na anderhalf uur komt het dammetje bijna onder water te staan. Ik gooi nog één keer in en breng de hengels en de andere spullen naar de kant. Vanaf nu zal ik vanaf de dijk moeten vissen en zal het moeilijk worden het diepere water te halen. De laatste worp vanaf de dam levert me nog een dikke puitaal op. De eerste anderhalf uur vanaf het dammetje heeft me toch maar mooi drie vissen opgeleverd. Twee jaar geleden heb ik een Shakespeare K2 Blue Metal zeehengel aangeschaft. Wel een investering van 180 euro maar het geld zeker waard want alleen met deze hengel blijk ik de geul

voor de kop van de dammetjes te bereiken. Opeens hevige tikken op de top en dit gaat maar door. Aan één stuk door staat de hengeltop te rammelen. Inhalen dus maar, door het heldere water zie ik al op afstand een kronkelende witte schim onder oppervlakte verschijnen. Het zou toch niet waar zijn? Jawel hoor, paling en ook nog een beste. Voor 30 seconden word ik heel gelovig en prevel allerlei gebedjes, alsjeblieft, alsjeblieft, schiet niet los, schiet niet los! Een oerkreet galmt over de dijk als ik de paling op de kant hijs. Pas mijn tweede paling in 21 jaar zeevissen met
Oebele en dit keer ook nog een mooie, maar liefst 54 cm. Natuurlijk duurt het seizoen nog lang maar voor de trofee van de grootste zeevis is dit een droomvis en deze trofee is de enige die ik nog niet gewonnen heb. Even later belt Jappie, hij heeft ook een paling (35 cm) en een puitaal, Rob heeft nog niks. Ook Piet Hoekstra belt, hij en Peter hebben ook nog niets gevangen maar Gerben, die traditie getrouw meer slaapt dan vist, heeft al twee botten en een puitaal. Halverwege de wedstrijd heb ik nog twee puitalen erbij gevangen. Alle vissen die ik vanaf de dijk vang, vang ik aan de Blue Metal hengel. Wat ik ook probeer, met de andere hengel kom ik niet bij de geul en daar vang ik dan ook helemaal niks mee. Waren de vangsten al niet super, de tweede helft van de wedstrijd is het helemaal pet, bijna niemand vangt nog iets. Zelf vang ik een botje van 15 cm. Met zeven vissen ben ik uiteindelijk spekkoper. Na afloop blijken we met 11 man slechts 24 vissen te hebben gevangen; 13 puitalen, acht botten en drie palingen. Gemiddeld twee vissen de man. Jappie heeft zowaar twee palingen gevangen van 35 en 30 cm en wordt tweede. Gerben heeft na een sterk begin, niets meer bijgevangen maar toch genoeg voor de derde plaats. De uitslag (1e vier):

Ronnie van Beem 175 cm 2 botten, 4 puitalen en 1 paling
Jappie Zuidhoek 128 cm 2 puitalen en 2 palingen
Gerben Postma 75 cm 2 botten en 1 puitaal
Tjerk Douma 67 cm 1 bot en 2 puitalen

Groet, Ronnie van Beem

Franekervaart Britswerd, 16 april 2011

2011-04-18T23:01:00.000+02:00

Eindelijk is het weer zover wij gaan weer brasem vissen met Visclub Oebele

Vanmorgen om kwart voor zes zou Ronny Dijkstra ons ophalen, maar hij kwam wat laat waardoor hij met gierende banden richting de verzamelplek moest. Maar toch, hij kwam op tijd op de verzamelplek bij Goutum.
Iedereen stond er al en de laatste nieuwtjes werden uitgewisseld.
Wij gingen vlug de auto in want het liefst waren wij al aan het vissen geweest. Vannacht heb ik heel veel brasems voorbij zien zwemmen, in mijn dromen dan; die moesten nog wel gevangen worden. Maar ja, dat is niet voor iedereen weggelegd zo als later op de dag zou blijken.
Blik op oneindig en het verstand op … De reis ging naar het mooie Friese dorp Britswerd dat dichtbij het mooie viswater van de Franekervaart ligt. Ronnie van Beem was vooruit gereden met Rob Ras om het parcours uit te zetten en stond ons vol ongeduld op te wachten zo leek het. Niets was echter minder waar; hij was ziek en hij stond daar of had hij de hele nacht niet geslapen. Ik dacht zelf nog, zou hij met hetzelfde virus besmet zijn als ik? ‘Niet kunnen slapen als je wedstrijd vissen moet’. Maar nee, hij was echt ziek, en waarschuwde niet te dicht bij die boom bij de brug te gaan zitten want daar was hij al een paar keer geweest en het was er niet om te harden zo riep hij iedereen toe.
De lootjes werden getrokken en iedereen kon naar zijn visstek gaan, Rob Ras die als tweede zijn plekje mocht op zoeken trok zich niets van aan wat Ronnie daarvoor geroepen had en ging vlakbij de boom zitten. Later zou blijken dat hij de juiste neus heeft voor het uitpikken van een visstek. Wist hij op dat moment al meer dan ik? Namelijk dat de geur van een zieke Ronnie van Beem de grote brasem van verre afstand zou lokken?
Ali en ik gingen juist zover mogelijk van de boom. En blijkbaar dacht de rest daar ook zo over want we zaten uiteindelijke met 10 man op

150 meter links van de kopstek. Ronnie van Beem kroop zo dicht mogelijk tegen de kopstek van Jappie aan en Ronny Dijkstra ging pal naast zijn grote concurrent zitten. Alleen Piet Hoekstra durfde het aan om net als Rob vlakbij de boom te gaan zitten, maar misschien houd hij wel van een luchtje.
Bij de stek aangekomen moesten we eerst het oude riet weg knippen om er te kunnen vissen. Dat was geen probleem want Ronny Dijkstra kwam al met een heggenschaar aanlopen. Van het knippen stond het zweet al in mijn bilnaad en ik was nog niet eens aan het vissen. Het fluitsignaal klonk en wij konden los.
Ronny Dijkstra zat te klooien met een spod en joeg vakkundig alle brasem richting zijn buren: Ali en Ronnie van Beem. Al vlug had Ali dan ook een brasem en rechts naast mij waar Tjerk en Martin Douma zaten klonk ook al een gil. Martin had een vis, maar Tjerk was niet onder de indruk en dacht dat hij zijn pa ook vandaag wel even visles kon geven net als bij het zeevissen bij Roptazijl. Toen ik na een uur 1 klein voorntje ving haalde Ali, mijn vrouw, al de derde dikke brasem binnen. Van Beem had de teller al op 4 mooie exemplaren en Ronny Dijkstra heeft het 1e uur alleen maar als een mediterende monnik zitten staren naar een bewegingsloze top.
Ik vroeg me af waarom Ali wel vis ving ik niet. Het voer en materiaal waren hetzelfde. Maar zij zat in het midden en ik aan de overkant. Zouden ze toch nog in het diepe water zitten? Dit verwachtte ik niet omdat de weersomstandigheden voor de tijd van het jaar te warm zijn dacht ik dat ze ondiep zaten. Dan is de overkant de beste stek want vlak voor je jaag je de vis weg door de trilling van het lopen.
De twee kemphanen van het brasemvissen Ronny en Ronnie waren ondertussen geconcentreerd aan het vissen. Ronny ving het 2e uur 3 brasems en leek de stand met Van Beem gelijk te gaan trekken want die viel het 2e uur stil.

Daarna ging Ronnie van Beem echter weer los en pakte de ene na de andere brasem. Bij Ronny Dijkstra viel het compleet stil. Hij zat met een nieuw voertje, mini boilies, pellets etc. en aasde op zeer grote brasem die maar niet kwam. Hij heeft gegokt en verloren. Te zwaar voer waar je hartje zomer mee moet vissen als ze erg veel honger

hebben, volgens mij. Wederom klonk het fluitsignaal; de wedstrijd was afgelopen. De balans kon worden opgemaakt. Wie heeft er gewonnen? Deze keer ik niet, want ik had mijn dag niet vandaag, maar dat kan iedereen gebeuren, toch?
Er was al met al goed gevangen. De kilo`s vlogen je om de oren; 45 kilo met 12 man en gemiddeld 12 vissen per man/vrouw.
Indringende geurtjes hebben vandaag de doorslag gegeven want Rob viste naast de boom van Ronnie een keurige 12 kilo bij elkaar en Ronnie zelf trok ruim 8 kilo aan. Jappie werd derde met 7 kilo, maar hij scheen pas goed gevangen te hebben na wat tips van Rob. Nou, we kunnen we raden wat die tip is geweest, of niet?

Groeten Anne

Zomercompetitie koppelvissen

2011-04-05T19:34:00.001+02:00

Visclub Oebele en HSV Leeuwarden organiseren in mei en juni een viscompetitie koppelvissen. De competitie is bedoeld voor zowel de ervaren wedstrijdvisser als de sportvisser die
beter wil leren (wedstrijd)vissen. We willen wedstrijdvissen in een ontspannen sfeer waarin vissers van elkaar leren. Het competitief element is aanwezig maar wordt bepaald door een gezamenlijk resultaat. Vissers worden ingedeeld in een A-poule (ervaren wedstrijdvissers) en een B-poule (‘beginnende’ sportvissers). De resultaten van een visser uit de A en een van B poule worden aan elkaar gekoppeld. Dit gebeurt in 2 varianten: vooraf of achteraf.

In de variant vooraf worden een A-visser en B-visser door loting aan elkaar gekoppeld en gaan samen op 1 plek vissen om de strijd aan te gaan met de andere koppels. Het gezamenlijk gewicht van het koppel bepaald de uitslag van de dag.
In de variant achteraf zit elke visser op een willekeurig gelote plek alleen te vissen. Door loting wordt het gewicht van een A en B achteraf bij elkaar geteld.

Wedstrijddagen:
Tussen 17.45u en 18u aanwezig. Loting 18u. Vissen tussen 18.30u en 21.30u.

Woensdag 11 mei Bonkevaart (koppelvariant achteraf)
Woensdag 25 mei Wijde Greuns (koppelvariant vooraf)
Zaterdag 28 mei Eernewoude (bootvissen)
Woensdag 15 juni Zwette Wijtgaard (koppelvariant achteraf)
Woenddag 29 juni Harinxma Ritsumazijl (koppelvariant vooraf)
Op zaterdag 28 mei zullen we bij voldoende deelnemers gaan bootvissen. Wij huren bootjes met motor en gaan in de omgeving van Eernewoude gezellig een dag vissen. Twee personen worden vooraf gekoppeld en zoeken met de boot een stek in de mooie natuuromgeving van Eernewoude om samen te vissen.

Regels:

Iedereen vist met 1 hengel. Alle vis telt, met uitzondering van snoek, snoekbaars en paling en rekening houdend met wettelijke bepalingen (minimummaat, gesloten tijden). Aassoorten: alles binnen de wettelijke bepalingen (in mei dus geen wormen).

Inschrijvinggeld en prijzen:

De competitie is toegankelijk voor leden van HSV Leeuwarden.

Het inschrijfgeld is 2,- per wedstrijd. Voor de bootdag zullen de kosten afhankelijk van aantal deelnemers tussen de 10 en 15 euro bedragen. Betaling voorafgaand aan elke wedstrijd.De dagprijs voor de nrs 1 en 2 van de dag is een kadobon van De Fuik. De resultaten van alle wedstrijden bij elkaar leveren 2 poule-winnaars op waarvoor een (wissel)beker beschikbaar wordt gesteld.

Opgave:
Je kunt je opgeven voor zowel de gehele competitie maar het mag ook per dag.
Opgave uiterlijk de maandag voor de wedstrijd per mail of telefoon (tussen 18u en 20u).
Opgave voor de bootwedstrijd in verband met reservering voor 1 mei.

Hans Vijgeboom: fam.vijgeboom@planet.nl 06-22747137

Ronny Dijkstra: rdijkstra1@gmail.com 06-81479857