Allerlei bewoners van mooie panden over de hele wereld lieten bij hen binnenkijken door the Selby.

Met prachtige fotografie wordt weergegeven hoe de gebruikers van de ruimte er leven en werken. Geen huizen als showrooms, maar plekken waar geleefd wordt en persoonlijke spullen zichtbaar zijn, zoals een (weliswaar voor de foto bewust) over de stoel slingerende jas.

Hiernaast een greep uit enkele mooie beelden…

Eerst dacht ik ‘Leuk!’, daarna ‘misschien toch niet’. Wat dacht jij toen je dit plaatje net zag?
Voor veel kinderen en hun ouders zal dit meubel eruit zien als een gewenste knutselplek: een apart plekje waar krijtjes mogen krassen en verf soms meer dan een knutsel alleen mag kleuren. Alle materialen bij de hand en direct een zitplek erbij om te werken: ideaal!

Waarom ziet het er zo leuk uit? Knutselmateriaal is aantrekkelijk gepresenteerd, er is variatie, het houten meubel ziet er goed en mooi uit, met ook nog een zitje op kindhoogte.

Waarom werkt het niet persé? het neemt best wat ruimte in beslag, blijft waarschijnlijk niet alleen een knutselmeubel, er is al met al maar weinig ruimte om materiaal op te bergen en het blijft er naar verwachting niet zo uitzien.

Ik vind het toch inspirerend: mijn bespaarde geld zou ik steken in mooie opbergmanden, gevarieerd knutselmateriaal en een leuk krukje bij een misschien groter werkbankje: persoonlijk, op maat en waarschijnlijk meer voor minder.

Kopen? Guidecraft

De homepage toont je de laatste nieuwe inspiratiebeelden en bereik je door op het logo te klikken.
Omgevingspedagogiek staat boordevol artikelen. De subpagina over pedagogisch inrichten licht de omgevingspedagogiek kort toe en onder training inrichtinggevend lees je over het scholingsaanbod.
Interieurontwerp toont werk van Vivifier en inspiratie en onder Media lees je tot slot de publicaties door en over Vivifier.

Kijk en klik lekker rond, laat je inspireren en informeren…
En via contact of met een van de knoppen rechtsonder kun je direct je welkome reactie geven.

Voor wie de oude website mooier vond, niet meer online, maar ter herinnering:

Vivifier mocht voor Stichting Kinderopvang Kralingen een interieurplan maken waarin kleuren, materialen, meubilair en stijl worden voorgesteld. Een greep uit het ontwerpproces is hieronder te zien.

(Beelden dank aan: VT Wonen; Puhlmann; Kewlox; IKEA; Luxaflex; Gamma; Apple Pie Design; villauk.nl; Eijffinger; Bloom; Het Kabinet; Dille & Kamille; Lifetime; jijenikke.eu; House Doctor)

Vivifier ontwierp een theatraal vakantieverblijf waarin ruimte is voor diverse rollen en functies: ontspannen, rusten, baden, koken en dineren worden gescheiden door een draaideur.
Onderstaande schetsen en beeldmateriaal uit maquette geven inzicht in het volledige interieurontwerp.

Op 12 mei aanstaande geeft Karlijn een workshop over het inrichten van kinderkamers, op de Fryske Babyfair in Joure.
Klik op de afbeelding voor meer informatie.

Voor een zorgcentrum maakte Vivifier dit oriënterend materiaalvoorstel. Hierin worden suggesties gegeven voor de keuze voor vloeren, wanden, plafond, zonwering en meubilair.

Ik ben ermee gestart om mijn eigen prikborden met inspiratie te kunnen maken. Al die prachtige beelden die digitaal voorbij komen, maar steeds ergens in mijn offline mappenstructuur weer verdwijnen. Nu verblijd ik af en toe mijn virtuele inspiratiewand met een bezoekje en keer er vrijwel altijd vrolijk van terug. Als ik scroll en denk ‘hey!’, dan mag ik klikken van mezelf en verrijkt het beeld één van mijn online moodboarden.

Met de populariteit in Nederland wordt het ook voor mij een steeds socialer medium en dan is het grappig om te zien wie welke beelden deelt. Dat is voor mij het enige sociale en daar blijft het ook bij. Pin me niet vast op dagelijkse aanwezigheid.

Zien? Pinterest.com of gebruik rechtsonder op de pagina de knop om mijn prikborden te bekijken.

Dinsdag 6 maart was Karlijn tafelgast bij het programma ‘Onder Ons’ van Omroep Brabant. Bekijk hieronder het fragment.

Workshop pedagogisch inrichten volgen? Vivifier verzorgt deze tijdens het Kinderopvangcongres van vakblad Kinderopvang. De workshop wordt gegeven binnen het programma van de BSO en vindt plaats op 20 april 2012. Klik op de afbeelding voor meer informatie (opent in nieuw venster).

Dagblad van het Noorden, Leeuwarder Courant, Brabants Dagblad en De Gelderlander. In januari was Vivifier in de woonbijlage van diverse dagbladen te vinden. Het artikel over ‘Kinderen en de kracht van interieur’ verscheen in genoemde kranten en beschrijft het bewust pedagogisch inrichten van de kinderkamer. Klik op de afbeelding om het artikel te lezen.

De kinderkamer als opvoeder. Karlijn vertelt er uitgebreid over in de weekendbijlage van het Algemeen Dagblad van 15 oktober 2011 aan de hand van een bezoek aan de kamer van Storm. Klik op de afbeelding, het artikel opent in een nieuw venster.

Vivifier verzorgde met een vooraf bepaald budget de herinrichting van de huiskamer, terwijl de bewoners van hun vakantie genoten.

Wens: warmte, sfeer, rust en kleur
Gezin: vader, moeder, dochters van 10 en 8 jaar

Kleur: petrolblauw en ambergeel in basis van wit, bruin & taupe
Materialen: glas voor transparantie. Karpet en kussens voor tastzin.
Vormen: ronde vormen doorbreken rechte hoeken. Grote gebaren doorbreken setjes van twee.

Een bedje, commode en wastafeltje. Verduisterende gordijnen, zachte kleuren op de muur. Een strook behang met bekende of minder bekende figuren en daarboven een plankje voor losse spulletjes. Een grote knuffel die tante X ‘niet kon laten liggen’ en een afneembare vloer van laminaat. De grote letters die de naam van het nog ongeboren kindje vormen, staan in de inbouwkast klaar om opgehangen te worden. De babykamer is klaar voor gebruik!

Sommige vrouwen voelen het al kriebelen als de constatering ‘zwanger’ net is verschenen. De babykamer moet in orde zijn. Groot gelijk om daar op tijd mee te beginnen, want het is leuk en hoort bij het wij-worden-ouders-proces. De babykamer is één van de meest concrete manieren om je het leven na de 9 maanden zwangerschap voor te stellen.

Als omgevingspedagoog let ik erop dat een babykamer een prettige omgeving is. Voor baby én ouders. Want zeg nou zelf: de babykamer moet in eerste instantie voornamelijk ingericht worden op ouders, gezien de houding tijdens het verschonen en kleding pakken.
Ook sfeer wordt vaak gekozen vanuit wat ouders aanspreekt, past bij het huis of wat geassocieerd wordt met baby’s. Zachtroze en –blauw is goed, maar wie durft te kiezen voor wit, bruin of zwart?

Zoals ik er vaker voor pleit: kruip eens in de belevingswereld van kinderen. Zo kom je erachter wat echt belangrijk is.
Omringende meubels blijken erg hoog te zijn, de figuren op de behangstrook ondefinieerbaar, de knuffel te ver, de vloer te koud en je eigen naam? Onleesbaar.
Hoe kom je tot die fijne plek voor jezelf én je kind?
Voeg eens iets toe op kindhoogte: een zacht(gekleurd) lampje, wisselende foto’s boven de verschoonplek of een zacht kleed in een wat stevigere, neutrale kleur (speelgoed heeft kleur genoeg). En haal soms iets weg op kindhoogte: teveel knuffels, licht waar een kind liggend op de rug direct in kijkt en een veelgekleurd babykleed waar kinderoogjes te dicht op liggen om er vormen in te zien.

Voor wie is de lamp? >>

Tijdens mijn werkzaamheden in de kinderopvang ben ik er vaak op gericht om hoekjes te vormen. Verschillende hoekjes geven plek aan jonge en oude kinderen, kleine of grote groepjes, druk of rustig spel en schoon of ‘vies’ spel.
Door soorten spel en leeftijden op aparte plekjes te laten plaatsvinden, zijn er minder ‘botsingen’ tussen kinderen en spelen ze geconcentreerder met het spel in die hoek.

Uitgangspunt is dus het idee dat het spelgedrag van kinderen gestuurd kan worden door de omgeving. Omgevingspedagogiek staat voor mij dan ook voor de opvoedende waarde die een ruimte kan hebben. Een voorbeeld:
Een grote open ruimte met een hoop speelgoed nodigt uit tot het combineren van spel. Maar het geeft weinig grenzen aan spel, leidt steeds af en stimuleert tot groter en drukker spelen. Door een begrenzing aan te geven middels een kastje dat haaks op de muur staat, wordt de ruimte in tweeën gedeeld. Op die manier kun je betekenis geven aan de plekjes die aan beide kanten van een kastje ontstaan.

Wat voor jouw gezin het beste werkt, hangt af van je kind(eren), de leeftijd(en), je huis, visie op opvoeding en beschikbaar spelmateriaal. Ik wil je graag meegeven stil te staan bij de boodschap die je geeft met een ruimte en de kracht van het begrenzen van speelplekken.

Trots op je zelf gecreëerde speelplek, babykamer of speelkamer? Deel ‘m met me (info@vivifier.nl) en wie weet gebruik ik jouw foto’s bij een volgende blog!

De mobile of babygym werkt vrijwel altijd. Een jonge baby die alleen nog op zijn rug kan liggen, oefent met graaien, grijpen en trappelen. Je kind wordt beloond doordat zijn actie (een lichaamsdeel in beweging brengen) gevolg heeft (een mobile-eenheid in beweging brengen). Zwieren of op en neer draaien en dat kunnen herhalen door het zelf in gang te brengen is een enorme ontdekkingstocht.

Soms wordt het geheel versterkt door geluid- en lichteffecten. Tiësto is er niets bij. Iedere baby trekt alles uit de kast als blijkt dat aanraking een klein feestje boven zijn hoofd veroorzaakt. Kans is wel dat de baby zich meer bezig gaat houden met geluid en licht dan met de eigen beweging. En als de batterijen op zijn, is de magie van het mobile ook verdwenen.

In mijn werk zie ik de baby-gym toestellen overal verschijnen: baby in de box, pretbrug erover. Beetje jammer, als je je bedenkt dat een baby ook heus al voorkeuren heeft en open staat om van alles te ontdekken. Ervaring bestaat vooral door herhaling, maar om nu steeds geconfronteerd te worden met vrolijk zwierende vormpjes boven je zodra je op je rug ligt…? Verplaats je eens in je kind. Ga eens met je hoofd onder een mobile liggen. Hoe leuk is je dagelijkse uitzicht? Hoe sprekend zijn hangende (knuffel)vormen van de onderkant? Geef ‘m een zwaai, zoals je normaal vanuit grote-mensen-hoogte doet: gaat het te wild, te langzaam, is het überhaupt nodig?

Wat ik hiermee wil zeggen is: ben je eens bewust van spelmateriaal dat zo vanzelfsprekend bij baby’s lijkt te horen. Sta er eens bij stil als je een mobile koopt, je baby eronder legt of het touwtje aantrekt voor een nieuwe draaironde. Met het liggen onder een baby-gym is de bewegingsvrijheid van je kind behoorlijk beperkt. Iedere beweging van de baby krijgt zo een gevolg. Geef je kind ook regelmatig de ruimte om en tegemoet te komen aan andere behoeftes en nieuwe bewegingen te oefenen. Eenmaal omgerold is de wereld 180 graden gedraaid, een heel nieuwe benadering!

Kinderen willen ontdekken. Niet om ouders dwars te zitten, maar om grip te krijgen op de omgeving. Iets zien alleen is niet genoeg. Als dat namelijk zo was, zouden wij met zijn allen niet op vakantie hoeven naar de mooiste oorden waar internet vol mee staat. We willen beleven, proeven, ruiken, ervaren en in ons opnemen. Voor de meeste van ons is het zien alleen niet voldoende om iets te leren kennen.

Kinderen krijgen grip op hun omgeving door ervaringen op te doen. Zien alleen is niet ervaren. Ervaren is ook horen, ruiken, (met de mond) voelen en proeven. Geen nieuws en geen probleem voor de meeste lezers. Het wordt pas een probleem als boeken scheuren, kopjes knallen, suikertjes verspreiden en vazen diggelen. Laat ‘m daar nou net een stukje ervaring in zitten. Dingen gaan kapot. Gebeurt ons ook. Daarom zijn we er voorzichtig mee. Maar hoe zijn we toch aan die kennis gekomen…? Juist!

Creëer daarom eens een ontdekhoekje waar je baby mag ontdekken. Met het grijp- en graaigedrag laat je kind een behoefte zien. De behoefte om zoveel mogelijk vormen, kleuren, materialen en bewegingen tot zich te nemen. Als alles nieuw voor je is, moet je immers ergens beginnen.
Zo’n ontdekhoekje bevat natuurlijk geen glazen vazen. Maar wel lekkere alledaagse materialen. Plastic bakjes, een (opengeknipte) vuilniszak, kranten, wc-papier, theedoeken, houten lepels en spatels, of een fotomapje. Spullen waar je kind anders naar graait. Pedaalemmer net schoongemaakt? Laat je (oudere) kind er even mee spelen. Heerlijk oefenen met open en dicht, erin en eruit (en ernaast) en voor en achter. Vanzelfsprekend hou je een oogje in het spreekwoordelijke of echte zeil.