tag:blogger.com,1999:blog-81785928824555848322024-11-01T16:06:08.509+05:30Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.comBlogger23125tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-10320433142679270302011-03-18T22:08:00.003+05:302011-03-18T22:16:51.628+05:30కుత్తుకపై కత్తులు దింపే వాడొకడు <br />ఆమ్లంతో ఆశని పాతమౌతాడొకడు <br />చార్మినార్ పైనుండి పడదోస్తాడొకడు <br />నీ కిచ్చిన కూల్ డ్రింక్ లో గరళ మౌతాడొకడు <br /><br />ప్రేమించకు చెల్లీ <br />అంతు లేని ప్రేమని పంచకు <br />అమాయకంగా అందరినీ నమ్మకు<br />నీ సహజాతం వదులు కోమంటున్నా<br /><br />అమృత భాండం కోరి వలచి వస్తే<br />చేజేతులా పగుల గొట్టి <br />మగ వాడు తన ఉనికికి <br />మరణ శాసనం రాస్తున్నాడు <br /><br />ఆకాశంలో సగం <br />ఈ అందమైన పూల తోట <br />ప్రేమగా మెడ చుట్టూ వేసిన చేతులు <br />పూల దండలు కావాలే తప్ప<br />ఉక్కు కౌగిలై ఉసురు తీయ కూడదు <br />మానవత్వం మృగ్యమై <br />మగవాడు మృగమై చిదిమేస్తున్నాడు <br /><br />పరిణామ క్రమం తిరోగ మిస్తోంది <br />నేడు మనిషి మళ్లీ మృగ మౌతున్నాడు <br />ఇంతటి కాఠిన్యం, వంచన మోసం <br />మృగాల కెక్కడిది<br />ఆకలి వేసినపుడే వేటాడడం మృగ లక్షణం <br />అయినా స్వజాతిలో వేటాడిన జాడ లేదు కదా! <br />మనిషి అంత కన్నా హీనం <br />ప్రేమ,మోసం, దగా, వంచన <br />మన ఆయుధాలుMadhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-52240606983859474032010-05-14T19:43:00.002+05:302010-05-14T19:47:30.586+05:30వేసవి కాలం . మండు టెండలు, మధురమైన మామిడి పండ్లు,కోయిల పాటలు అంతేనా? మత్తెంక్కించే పరిమళాల మల్లెల కాలం కూడా! సాయంకాలం జడలో మల్లెపూలు తురుముకోని ముద్దుగుమ్మ ఎవరూ వుండరేమో ? మా శ్రీమతి కూడా అంతే. ఇంకా ఎన్ని రకాల పూలున్నా ఈ కాలంలో దొరికే బొండు మల్లెల గుభాళింపే వేరు.నేను ఆఫీసు నుండి వస్తూ తీసుకొస్తే బావుంటుందని తన కోరిక .నాది ఆఫీసు నుండి బయలు దేరితే , పక్క చూపులు చూడ కుండా కళ్ళకు గంతలు కట్టిన గుఱ్ఱం వాటం. చూపు ముందున్న రోడ్డు మీద తప్ప మరి దేని మీద ధ్యాస వుండదు.తన కోరికా తీరదు. <br /> నా సంగతి తనకు బాగా తెలుసు కనుక, నేను తీసుకు రాలేదని అప్పుడప్పుడు రుసరుసలాడినా సాయంత్రం తనే ఓపిక చేసుకుని వెళ్లి తెచ్చు కుంటుంది.రోజూ వెళ్ళడానికి ఇబ్బందనో ,లేక మూరెడు మల్లెపూలు పది రూపాయలే ? కాస్త ఎక్కువ కొంటే ధర తగ్గుతుందేమోననే మధ్య తరగతి మనస్తత్వమో, కొంచెం ఎక్కువే తెచ్చుకుని కొన్ని జడలో ముడుచు కుని ,మరి కొన్ని ఫ్రిజ్లో మరుసటి రోజుకు దాచు కోవడం తన అలవాటు. <br /> నా ప్రమోషను, పోస్టింగులు తెలిసాక , ఆర్డర్లు అవీ అందాక హడావుడిగా వెళ్ళ వలసి వస్తుందేమో ,అప్పుడు కుదర దేమో , నా చెల్లెలు లక్ష్మి వాళ్లకు విషయం చెప్పి కాసేపు గడిపి వద్దామని ఆ సాయంత్రం జూబ్లి హిల్స్ బయలు దేరాము. నేను చేస్తున్న ఉద్యోగం పుణ్యమాని కారు నాకు అబ్బిన అదనపు సౌకర్యం . లేక పోతే ఈ మహా నగరంలో అనుకున్నదే తడవుగా వెళ్లి రావడం అంత సుళువు కాదు. బయటకు వెళుతున్నాము కదా ! చక్కగా ముస్తాబై తను తెచ్చుకున్న ఓ మూరెడు మల్లెపూలు జడలో పెట్టు కుంది. లక్ష్మితో, అమ్మతో ఆ సాయంత్రం ఆనందంగా గడిపి తిరుగు ప్రయాణ మౌతుంటే లక్ష్మి ఓ మూరెడు మల్లెపూలు తన చేతిలో పెట్టింది. అప్పటికే తలలో పూలు వున్నాయి కనుక చేతిలోనే పట్టుకుని కారులో కూర్చుంటూ ముందర డాష్ బోర్డ్ పై పెట్టింది.<br /> రాత్రి పది గంటలైనా , మిగతా అన్ని చోట్లా రోడ్డు పై రద్దీ కొంచెం పలుచ బడినా , ఖైరతాబాద్ ఫ్లై ఓవర్ జంక్షన్ లో రద్దీ బాగానే వుంది. ఎదురుగా రెడ్ సిగ్నల్. సిగ్నల్ కోసం చూస్తూ వుంటే కారు పక్కన అలికిడి. పద్నాలుగు, పదిహేనేళ్ళ పిల్ల , పావడా పై చొక్కా వేసుకుని చేతిలో సాయంకాలం ఎడిషన్ పేపర్లు పట్టుకుని కారు పక్కకు వచ్చింది.చారడేసి కళ్ళు, ఎండల్లో తిరగడం వల్ల నలుపైనా రాత్రి సోడియం లైట్ల మసక వెలుతురులో బాగానే వుంది. ఏసీ వేసుకోవడం వల్ల అద్దాలు అన్నీ మూసి వున్నాయి.పేపర్లు చూపించి కొంటారా అన్నట్లు గా సైగ చేసింది. అవసరం లేదు పక్కకు వెళ్ళు అన్నట్లు నేను కూడా సైగ చేసాను. తను కదలలేదు. మళ్లీ సైగ చేసింది. పేపరు అమ్మాలన్న ఆత్రమేమో,అయినా పొద్దుటి పూటే పూర్తిగా పేపరు చదవని నేను రాత్రి పది గంటలకు కొంటానా ? తల అడ్డంగా వూపాను. సిగ్నల్ తొందరగా పడితే వెళ్ళ వచ్చు కదా అని చూస్తున్నాను.ఆ అమ్మాయి చేతిలో వున్న పేపరు తో పాటుగా కారులోకి చూపిస్తూ మళ్లీ సైగ చేసింది. ఈ సారి నన్ను అడగట్లేదు. మా ఆవిడ వైపు చూస్తూ అడుగు తోంది. తను కదలట్లేదు. సైగ చేస్తున్నా ఆ అమ్మాయి చూపులు కారు లోని డాష్ బోర్డ్ పైన వున్నాయి. అప్పుడు స్ఫురించింది, ఆ అమ్మాయి పేపరు గురించి కాక , డాష్ బోర్డ్ పైన వున్న పూలు ఇమ్మని అడుగు తోంది. జడలో పెట్టుకోకుండా కారులో పడేసారు కదా! తన కిస్తే బావున్నని తన అభిప్రాయం . ఎంతైనా ఆడపిల్ల కదా! మల్లెపూల పై కోరిక లేని దేవరికి? వాటిని అలా చూడగానే కావాలని పించిందేమో ! కొనుక్కునే శక్తి లేక, ఎదురుగా అలా పడి వున్న పూలపై కోరిక చంపు కోలేక, మనసులో ఏమనుకున్నా బిడియం కాస్త పక్కన పెట్టిఅడుగు తోంది. మా శ్రీమతి మాత్రం కదలట్లేదు.తనకు ఆ అమ్మాయి అడుగు తున్న దేమిటో అర్థం కాలేదనుకున్నా. పులు కావాలం టోం ది ,ఎంతైనా ఆడపిల్ల కదా! అని వివరించే ప్రయత్నం చేశా! అయినా కదల లేదు . ఈ లోపు సిగ్నల్ పడ్డది. ఆ అమ్మాయి సైగ చేస్తూనే వుంది. నాకు ఇవ్వాలని అనిపించినా ఏ రోజు మూరెడు పూలు తెచ్చివ్వని నాకు వాటిని దానం చేసే హక్కు లేదని ఊరుకున్నా. ఈ లోపు సిగ్నల్ పడ్డా వీడు కదలడేమిటని వెనుక వాళ్ళ అసహనం హారన్ల పై చూపిస్తున్నారు.తప్పని సరై సిగ్నల్ పడింది నేను వెళ్ళాలి తప్పుకో అని ఆ అమ్మాయికి సైగ చేశా. ఈ సారి తన అసహనాన్ని కొంచెం గట్టిగానే ప్రదర్శించింది . కారు అద్దం పై కొంచం గట్టిగానే చరిచి పక్కకు వెళ్ళింది అదోలా చూస్తూ. చురుక్కుమన్న చూపు కాస్త గట్టిగానే గుచ్చు కొంది.<br /> కారు కొంచెం దూరం వెళ్ళాక శ్రీమతితో అన్నాను ఎంతైనా ఆడపిల్ల కు మల్లెపూలు చూడ గానే మనసు జివ్వు మంటుంది కదా అని . తను చిన్న నవ్వు నవ్వి వూరు కుంది. మళ్లీ ఇల్లు చేరే వరకూ ఏమీ మాట్లాడ లేదు. కానీ కారు దిగుతూ మాత్రం తనలో తను సణుక్కుంటోంది పది రూపాయల పూలే కదా ఇచ్చేసి వుండాల్సింది. అవి కూడా నేనేమి డబ్బులు పెట్టి కొనుక్కో లేదు కదా నాకున్నాయి కదా మరి ఇవ్వడానికి చేతులు రాలేదెందుకో ? అనుకుంటూ .<br /> ఆశ పడ్డ ఆ పిల్లను తప్పు పట్ట లేను. ఎన్ని వున్నా పూల పై ఆశ చావని ఈ కొమ్మను తప్పు పట్టలేని నిస్సహాయత నాది. ఏ రోజైనా తను అడగ కుండా మూరెడు మల్లె పూలు తెచ్చి ఇచ్చి వుంటే , ఈ రోజు ఇవ్వడానికి స్వతంత్రించే వాడినేమో!Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-85411795448123149652010-05-06T07:34:00.001+05:302010-05-06T07:38:41.373+05:30మన నుండి మనల్ని<br />వేరు చేయడానికి వేన వేల ప్రయత్నాలు<br /><br />ఎన్ని రకాలుగా విడి పోదాం ?<br />కులాలుగా, శాఖలుగా<br />మతాలుగా , జాతులుగా<br />వర్ణాలుగా , వర్గాలుగా<br />ఉన్న వాళ్ళుగా, లేని వాళ్ళుగా<br />దేశాలుగా, ప్రాంతాలుగా , భాషలుగా<br />ఖండ ఖండాలుగా ఎన్ని ముక్కలవుదాం ?<br />ఇంకా ఎన్నెన్ని రకాలుగా విడ గొట్ట బడదాం ?<br /><br />ఒక్కొక్క విభజన వెనుకా<br />ఎన్ని స్వార్థాలు , మరెన్ని కుట్రలు ?<br />చైతన్యం చిగురించ కుండా<br />రక్తం పారించి<br />రణ భూమిగా, మరుభూమిగా<br />మార్చే ప్రయత్నాలు ఎన్నెన్నో ?<br />రగిల్చిన విద్వేషాలు , వైషమ్యాలు ఇంకెన్నో ?<br />ఒక్కొక్క సందర్భంలో<br />మన నుండి మనల్నే<br />వేరు చేయడానికి వినిపించిన కారణాలు<br />ఎన్నో ? ఎన్నెన్నో ?<br /><br />పరస్పరం ప్రేమించడానికీ ,<br />చేయి చేయి పట్టి కలసి నడవడానికీ<br />మనం మనుషులమన్న<br />ఒక్క కారణం చాలదా ?Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-65097265782078813162010-04-16T19:35:00.001+05:302010-04-18T22:16:44.266+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgra8aGsHo-IJB70tSz-hRtz-Yt7ByqfCZKh-UCvIMsStgnHLbfBuKNJY4PG9XGcfYtN9KHxOh_5MI3vGLndj06w38phKHq7oyJukFUrU_nfrhnDT0foltlISV-4HDjLcyJQN-xb3OhCVGT/s1600/dsc00298jv5.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgra8aGsHo-IJB70tSz-hRtz-Yt7ByqfCZKh-UCvIMsStgnHLbfBuKNJY4PG9XGcfYtN9KHxOh_5MI3vGLndj06w38phKHq7oyJukFUrU_nfrhnDT0foltlISV-4HDjLcyJQN-xb3OhCVGT/s320/dsc00298jv5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461519842372471090" /></a><br />దిగంతానికి ఆవలివైపున నువ్వు <br />పడమటి దిక్కుకు చూపులు వేలాడేసి నేను <br />నాకు పగలు , నీకు రాత్రి<br />నీకు పని సమయం , నాకు పడుకునే సమయం <br />పరిచయం లేని వాళ్ళలా <br />పలకరింపులే లేకుండా .. ఎన్నాళ్ళిలా ?<br /><br />తప్పెవరి దంటావు ? తప్పకుండా నాదే ..<br />పత్రిక పంపితే పక్షం రోజులకు గానీ <br />చేరని రోజుల్లో అయితే ఫరవా లేదు <br />ప్రస్తుతం ప్రపంచం పల్లెటూరే కదా !<br /><br />ఇద్దరినీ బంధించిన సూత్రం ఇప్పటికీ పదిలమే <br />నిత్య స్వాప్నికుణ్ణి <br />కలసి గడపిన సమయాన్ని <br />ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు <br />కనుల ముందు అవిష్కరించు కోగలను<br />కానీ ఎన్నాళ్ళిలా ?<br /><br />పడమటికి పయన మైన <br />నా స్నేహ భాస్కరుడు <br />మళ్లీ తూర్పున తప్పక ఉదయిస్తాడని ఆశ<br />ఇరవై వసంతాల పిదప <br />ఇక రాడేమోనన్న బెంగMadhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-27938151819081250592010-04-14T11:50:00.001+05:302010-04-24T16:04:24.166+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrr1GYYBIRaNqlk_ie1iPTjbki3lKA25Jr6wjFiUn16_dHJ2L4zu-xKs7EswbExQJbeKmnLUqZ6VDLMM68mXbQ54DawafqCIxZQif9tt0nN1y803yWHCXPGnjO2ZtmpxHW4SayPsWr5lLL/s1600/DSC00986.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrr1GYYBIRaNqlk_ie1iPTjbki3lKA25Jr6wjFiUn16_dHJ2L4zu-xKs7EswbExQJbeKmnLUqZ6VDLMM68mXbQ54DawafqCIxZQif9tt0nN1y803yWHCXPGnjO2ZtmpxHW4SayPsWr5lLL/s320/DSC00986.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5463650360510501906" /></a><br />కొద్దిగా స్వేచ్చను ప్రసాదించు <br />ఈ అనంత నీరవంలో<br />నన్ను నేను వెతుక్కోవడానికి,<br /><br />కొద్దిగా స్వేచ్చను ప్రసాదించు <br />హృదయాంతరాళాల్లో <br />ఏ మూలనో పూడుకు పోయిన <br />ఈప్సితాలు ఈడేర్చుకోవడానికి<br /> <br />కొద్దిగా స్వేచ్చను ప్రసాదించు <br />నా పాద ముద్రలు పడ్డ <br />దారులను వెతుక్కోవడానికి<br /> <br />కొద్దిగా స్వేచ్చను ప్రసాదించు <br />నా స్వావలంబనకు చుక్కానిగా నిలిచే <br />నా సుషుప్త చేతనను వెతుక్కోవడానికి <br />ఈ ప్రపంచపు సమూహాలలో <br />నా అస్తిత్వం నిలుపుకోవడానికి <br />దుర్బల వేదనామయ జీవితానికో <br />గమ్యమూ, గమనము నిర్దేశించు కోవడానికి <br />కొద్దిగా స్వేచ్చను ప్రసాదించుMadhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-14785392152269200552010-04-14T10:49:00.002+05:302010-04-14T16:40:10.797+05:30<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOh8FFbJrQarOkC0Yy_ZIZIWdJl0pJDAQDbCIjTWBw4vJr4VAfbjSPKFy4BrxzlRTyWlPr3wOj0lVJmfmIZH6dmspCyCuZ2g1asnzlEQTkb5EBsYZK2jQGpyr6wYyZAdlCBKKjMuwvT9ft/s1600/sea_night.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 206px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOh8FFbJrQarOkC0Yy_ZIZIWdJl0pJDAQDbCIjTWBw4vJr4VAfbjSPKFy4BrxzlRTyWlPr3wOj0lVJmfmIZH6dmspCyCuZ2g1asnzlEQTkb5EBsYZK2jQGpyr6wYyZAdlCBKKjMuwvT9ft/s320/sea_night.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459948791135513090" /></a><br />కంటి చూపు పయనించి నంత మేరా <br />భూమినంతా పరచుకొని సముద్రం <br />ఆకాశ మంతా ఆవరించుకొని వెన్నెల<br />పగలంతా పులుముకొన్న నీలి రంగు <br />రాత్రవ్వగానే ఎవరికిచ్చిందో ?<br />ఇప్పుడు మాత్రం చల్లని , తెల్లని <br />వెన్నెల లేపనం ఎంత అందంగా వుందో ?<br />నాతో సయ్యాటకు సింగారించుకొని సిద్ధమైనట్లుగా వుంది.<br />కళ్ళలో, తనువులో ,మనసులో, తలపులలో<br />అంతటా తానే అయ్యి అలుముకొంది<br />చెలిమికై చెంత నిలిచిన వారిపై ఎంత ప్రేమ !<br />చేరి పాదాలను మళ్లీ మళ్లీ ముద్దాడుతుంది <br />అప్పుడెప్పుడో అంత మందిపై విరుచుకు పడిన కాఠిన్యం<br />ఇప్పుడు ఎంతగా వెదకినా కనపడదే !<br />నిరంతర ఘోష... నాతో ఏదో చెప్పాలని ప్రయత్నం <br />ఏయే తీరాల్లో ఎంత మంది <br />గుండె బరువును తనలో ఒంపుకుంటోందో ? <br />ఏకకాలంలో ఎంత మందితో మాట్లాడు తోందో ? <br />అంతా కలగా పులగమై అర్థంకాని ఘోషలా వినిపిస్తోంది<br />శృతి చేస్తున్న సంగీతంలా వుంది <br />తన సమక్షంలో తాదాత్మ్యం ప్రసాదించి <br />నా చింతలు , భయాలు, సందేహాలూ<br />సమస్తమూ తుడిచి పెట్టి <br />ఏకాకితనాన్ని , ఏకాంతంగా <br />ఎంత అందంగా మలచిందో !Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-89184611562858876542010-02-27T12:55:00.002+05:302010-02-27T21:50:32.956+05:30ప్రపంచ మాతృభాషాదినోత్సవం<br />ప్రపంచమంతా పండుగ చేసుకోగలరేమో<br />నా సందర్భం వేరు కదా తల్లీ !<br />పండుగ ఎలా చేసుకోను ?<br /><br />మాట నేర్పిన తెలుగు<br />తల్లి కాదన్నారు<br />మరి తెలంగాణ , తల్లి ఎలా అయ్యిందో<br />అర్థంకాని అయోమయంలో<br />పండుగ ఎలా చేసుకోను ?<br /><br />నీ బిడ్డలందరం<br />నీ జీర్ణవస్త్రాన్ని చెరోముక్కా<br />పంచుకోవడానికి సిద్ధపడి<br />పండుగ ఎలా చేసుకోను ?<br /><br />నువ్వు నేర్పని పరుష పద జాలంతో<br />ఒకరినొకరం తిట్టుకుంటూ<br />కలత చెందిన మనసుతో<br />కన్నీటి పర్యంతమౌతూ<br />పండుగ ఎలా చేసుకోను ?<br /><br />ప్రాచ్య దేశాల పలుకు తేనెల తల్లీ<br />నీకోసం పండుగ చేసుకోలేని<br />నా నిస్సహాయతను మన్నించు.Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-39276498011889979132010-02-27T12:45:00.003+05:302010-04-14T16:23:47.409+05:30<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhylZ6cznWqHwDDRXo4DS2j1WOLSlfO7zGS3jg2WLIlQF0ZnedqwdyRmbLmQvJQ9htTVTV38cuML-nlIcL7DJxfR-OGe_PdcbqcOZqywCqYQwyuT_du2dtezWvjklgGSg2Zf-hw_A5V3wLj/s1600/Fire_Man_by_formalART.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 297px; height: 320px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhylZ6cznWqHwDDRXo4DS2j1WOLSlfO7zGS3jg2WLIlQF0ZnedqwdyRmbLmQvJQ9htTVTV38cuML-nlIcL7DJxfR-OGe_PdcbqcOZqywCqYQwyuT_du2dtezWvjklgGSg2Zf-hw_A5V3wLj/s320/Fire_Man_by_formalART.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459944598097179698" /></a><br />చావుని తృణీకరించినవాడు వీరుడే !<br />కళ్ళెదుటే కాలిపోతున్నా<br />కదలని వాడు .. ? కరగని వాడు ...??<br /><br />చేష్టలుడిగి చోద్యం చూస్తున్నాం.<br />వార్తలు చేస్తున్నాం<br />"ఆత్మహత్యలొద్దు ఉద్యమాలు ముద్దంటూ'<br />చట్టబద్ధమైన హెచ్చరికలు చేస్తున్నాం.<br />మండుతున్న దేహాల చెంత చలి కాగుతున్నాం<br />మన ఖాతాలో కాలి పోయే<br />ఉన్మాదం కోసం వెతుక్కుంటున్నాం.<br /><br />అనాదిగా మనకు అలవాటే<br />అవమానభారానికి అవనీ తనయ<br />మంటల్లోకి దిగితే<br />అమ్మా! నువ్వు పునీతవన్నాం<br />దాన్నో ఘనకార్యం చేశాం<br />అదే ఆదర్శమంటూ అబలల్ని<br />చితుల్లోకి నెట్టాం .<br /><br />వారించడానికి కదలని చేతులు<br />జైకొట్టడానికి వేలాదిగా కదులుతాయి<br />మనిషిని మనిషే మంటల్లోకి నెట్టుకునే<br />మహోన్నత సంస్కృతి మన మానవత్వం .Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-37377927743090603072010-02-04T06:57:00.002+05:302010-02-04T07:55:26.041+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoLM-0pKrDrATvzpSFIjEPxtcR7u5UiTdosnNh9HmhzgCenTmCx73x-7YvM9FOoe4uCJB5o6Hy1oEzwBats9VFPcRjKqgBZYlOATIxagH2a0cly3XtyWj3_WRvGt3d9iWMa6g9YPrZIsKm/s1600-h/rain_forest_tropic.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoLM-0pKrDrATvzpSFIjEPxtcR7u5UiTdosnNh9HmhzgCenTmCx73x-7YvM9FOoe4uCJB5o6Hy1oEzwBats9VFPcRjKqgBZYlOATIxagH2a0cly3XtyWj3_WRvGt3d9iWMa6g9YPrZIsKm/s320/rain_forest_tropic.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434208722051230962" /></a><br />ఇవ్వాళ ... వాన కురిస్తే బావుణ్ను<br />ఆకాలమే . . . అయినా <br />ఇవ్వాళ భోరున వాన కురిస్తే బావుణ్ను <br />మనసు నిండా అలుముకున్న ముసురు <br />కరిగి కన్నీటి వానగా మారి పోతే బావుణ్ను <br /><br />ఎక్క డెక్క డివో స్వార్థ మేఘాలు <br />ఒక్కటొక్కటిగా వచ్చి చేరి <br />జాతి సమస్తాన్నీ కప్పేశాయి <br />ఒరుసుకున్నప్పు డల్లా <br />భయంకరంగా ఉరుముతున్నాయి <br />రాపిడి ఎక్కువైనప్పుడు <br />విద్యుల్లతల తాకిడికి <br />ఎక్కడి వారో ? ఏ తల్లులు కన్న బిడ్డలో <br />ఈ ముసురుతో ఏ సంబంధము లేక పోయినా <br />మాడి మసై పోతున్నారు <br /><br />ప్రతీ గుండెలో దిగులు గూడు కట్టుకున్నా <br />ఇంత నిర్లిప్తత ఎందుకో ?<br />ఏ కన్నూ చెమరించడం లేదెందుకో ? <br />అలక బూనిన అన్ననో ,తమ్ముణ్నో ?<br />అక్కనో , చెల్లెలినో అక్కున చేర్చు కుంటే చాలు <br />ఇప్పటి దాకా కమ్ముకున్న మబ్బులు <br />ఒక్క టొక్కటిగా విడి పోతాయి <br />ఒక్కో నయనం నుండి చినుకు <br />ఒక్క టొక్కటే అయినా <br />జాతి సమస్తం చెమరిస్తే <br />జడి వాన కురవదా ? <br />కమ్ము కున్న కుళ్ళు కొట్టుకు పోదా ? <br />అపార్థాలు తొలగి పోవా? <br />మనసులు తేలిక పడవా? <br /><br />కుండ పోతగా కురిసి <br />ఈ ముసురు వీడి పోతే బావుణ్ను <br />హరివిల్లు విరిస్తే బావుణ్ను.Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-36058062137981955182010-01-16T19:43:00.007+05:302010-01-28T20:47:30.806+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmuwK4oB5swkVBxmMZCIYfqRWpHYaVg3gFbz_M9Jk7Q34_yuBP6RlEHJ-MkX9ahcZEFxj0NeA0ZSW_OvS0V31N-cDBi3QZ9sSO5rKbOaBtkhd_l6DAkKI2rog0lcwEGP5X5n9Pob9H1UQk/s1600-h/lonely.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmuwK4oB5swkVBxmMZCIYfqRWpHYaVg3gFbz_M9Jk7Q34_yuBP6RlEHJ-MkX9ahcZEFxj0NeA0ZSW_OvS0V31N-cDBi3QZ9sSO5rKbOaBtkhd_l6DAkKI2rog0lcwEGP5X5n9Pob9H1UQk/s320/lonely.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430158803124242770" /></a><br />ఈ ప్రపంచంలో <br />ఎవరూ . . .<br />ఎవరికీ . . .<br />ఏమీ కారు .<br />అందరూ ఒంటరి వారే <br />ప్రేమలూ , ప్రమాణాలూ లేవు <br />ప్రణయ స్వప్నాలు లేవు <br />నిన్నటి దాకా తోడై నిలచిన వారు <br />నేడు స్మృతులలో కూడా లేరు <br />పరిచయాలు , స్నేహాలు , ప్రేమలు <br />అన్నీ... అబద్దమే <br />కనీసం నీడ కూడా మనది కాదు <br />జీవితం నావికుడు లేని <br />ఓ కాగితం పడవ <br />సుడి గుండంలో చిక్కు కున్నప్పుడు <br />మనసుకు తోడు ఎవరూ లేరు <br />దు ఖపు టలల శ్రేణులకు అంతమూ లేదు . <br /><br /> ( సెహబా అక్తర్ ఉర్దూ కవితకు అనువాదం )Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-56667868856553386752010-01-14T12:07:00.006+05:302010-05-09T11:27:06.855+05:30నీ చెంతకు రావాలనే వుంది<br />కొత్త గాయాలు కావాలనే వుంది<br />సంతోష తరంగం సమీపించి నపుడు<br />కూని రాగాలు తీయాలనే వుంది<br />కాలం నన్ను శోధనకు గురి చేస్తొంది<br />నిన్ను కూడా శోధించాలనే వుంది<br />మరచి పోవాలను కున్న మాట<br />వుండి వుండి గుర్తు కొస్తున్నది <br />కనులలో నీరు కదలాడి నపుడే <br />పెదవులపై చిరు నవ్వు దోబూచు లాడు తోంది<br />ఎన్ని సార్లు ఈ గుండెకు గాయమైనా<br />ప్రతీ సారీ నవ్వే నాకు శరణ్యమైంది<br />జాగు సేయకే మెరుపు తీగా<br />మత్తిల్లిన మనసును మండించాలనే వుంది<br />జీవితం మోముపై ముసుగు తీసి<br />వాస్తవం వెల్లడి చేయాలనే వుంది<br /><br />( ' సికందర్ అలీ వజ్ద్ ' ఉర్దూ కవితకు స్వేచ్చానువాదం )Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-13085412270287360352010-01-13T22:49:00.007+05:302010-01-28T20:49:39.254+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWInPv6GwqMhMv84tGDgrGjzZ2X60eOCpKQiqslLPCHN74g6BTioNXxurLbk9Di76WSbc0DZ8ZEkDukg9vHZVPE7h-HVH9dY4OW8wstMJAU30Nt9xdInXYFWdkf732HrILtrjG3bcfm6Bv/s1600-h/425Watching_Sunset_Salar_de_Uyuni_Bolivia_Luca_Galuzzi_2006.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWInPv6GwqMhMv84tGDgrGjzZ2X60eOCpKQiqslLPCHN74g6BTioNXxurLbk9Di76WSbc0DZ8ZEkDukg9vHZVPE7h-HVH9dY4OW8wstMJAU30Nt9xdInXYFWdkf732HrILtrjG3bcfm6Bv/s320/425Watching_Sunset_Salar_de_Uyuni_Bolivia_Luca_Galuzzi_2006.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426477233528231506" /></a><br />రాత్రి తల వాకిట<br />తన సంతకం చేసి వెళ్లి పోయింది<br />ఇవ్వాల్టి రోజు కూడా గడచి పోయింది<br />పగలంతా ఎంత వెలుతురో ?<br />అయినా , మళ్లీ చీకటే జయించింది <br />ఏకాంతపు దుప్పటి కప్పుకొని<br />నాలో నేను ముడుచుకు పోతున్నాను<br />కనుల ముందే జ్ఞాపకాల తేరు మీద<br />నా గతమే వెళ్లి పోయింది<br />నిశ్శబ్దాల రొదలో పడి<br />నా గొంతే నాకు విన బడ కుండా పోయింది<br />కను కొలకుల చివర యుద్ధం చేస్తున్న<br />కన్నిళ్ళు నేడు జయించాయి<br />పగిలిన అద్దం ముందు నుంచొని<br />నన్ను నేను వెతుక్కుంటున్నాను<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBiLjpw_bY67GTaaYFMW68HsqOtYj4wftvN9203ISz6BJhZVgkwNF5vGu_mgKSZN4FJ0I9e0jyZOFQ-1nz7XeKgBlPV_ZFdwWXgXTjNzoeW_jOMV0UOS-BdeajvcdTHncuzDILOjlxibDu/s1600-h/thailand2007.1250304922.watching-noosa-sunset.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBiLjpw_bY67GTaaYFMW68HsqOtYj4wftvN9203ISz6BJhZVgkwNF5vGu_mgKSZN4FJ0I9e0jyZOFQ-1nz7XeKgBlPV_ZFdwWXgXTjNzoeW_jOMV0UOS-BdeajvcdTHncuzDILOjlxibDu/s320/thailand2007.1250304922.watching-noosa-sunset.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426478677397407906" /></a><br />ఇలా కూర్చొని కూర్చొని<br />ఎంత సమయం గడచి పోయిందో ?<br />చూస్తూ చూస్తూనే<br />కాల నదిలో ఎన్ని నీళ్ళు ప్రవహించి<br />గతం కడలిలో కలసి పోయాయో ? <br /><br />( ఆరిఫ్ ఖాన్ నియతి కి అనువాదం )Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-91058241584945317372010-01-10T05:49:00.009+05:302010-01-28T20:50:11.290+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ5Uxe82bbFvBWCNZOL6kVPXFkO_65wjvhFdRbRMTLqoU3YsQWsj6OE2w2Ez-rLL1ot6IjaGErx94tosOXSQAz3xcsYV9h_qBNeFKSSJIwIyy2-usT0IVECvMVFDsGCUIAsaAMmBTWClY-/s1600-h/HoldingHands.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 243px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZ5Uxe82bbFvBWCNZOL6kVPXFkO_65wjvhFdRbRMTLqoU3YsQWsj6OE2w2Ez-rLL1ot6IjaGErx94tosOXSQAz3xcsYV9h_qBNeFKSSJIwIyy2-usT0IVECvMVFDsGCUIAsaAMmBTWClY-/s320/HoldingHands.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425533521843907506" /></a><br />మౌనం భాషగా మారినపుడు<br />మాటల అవసరం లేదు<br />మనుషుల సమక్షంతో పనిలేదు<br />పరస్పరం పలకరింపులూ అక్కర లేదు<br />పరిచయం , సాన్నిహిత్యం<br />అంత గాఢoగా మారినపుడు<br />అంతరాంతరాళాల్లో అనునిత్యం<br />స్నేహం పంచుకోవచ్చు<br />స్మృతుల సాన్నిహిత్యంలో<br />ఆనందం అనుభవించవచ్చు<br />ఆలోచనా తంత్రులపై<br />ఆనంద భైరవి ఆలాపించవచ్చు<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_HKrYTVr2URX5LcocR4ozia-WwgcAXtIKWBiAcDjsy3ScmK4wrZ_t0xbqhzHXiXJ17ZPZCqsEQVKqyrqSZkkjVFqz66arx7RTOTAzL3HW1axSzb-NTxMD1Kc9knRFM0Z2QRjNip7Ig7Hq/s1600-h/mbeach3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 163px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_HKrYTVr2URX5LcocR4ozia-WwgcAXtIKWBiAcDjsy3ScmK4wrZ_t0xbqhzHXiXJ17ZPZCqsEQVKqyrqSZkkjVFqz66arx7RTOTAzL3HW1axSzb-NTxMD1Kc9knRFM0Z2QRjNip7Ig7Hq/s320/mbeach3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425533715540249762" /></a>Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-46265960259396656932010-01-10T05:31:00.007+05:302010-02-02T04:59:18.291+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKiDMs72xmAY1W882PM86xBWfoJWwgJ6Yx29dNgSBzb3Uj_MZQhhMyl7-Jysd6aeAtc3OEN8SUh4MuaDCSJhgqEVHg-ONsZrwy3IK9XFFltfjAf1xShPlrK_vRi-6LOljal_EwMmmWZEK7/s1600-h/Boy+writing+clip+art.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKiDMs72xmAY1W882PM86xBWfoJWwgJ6Yx29dNgSBzb3Uj_MZQhhMyl7-Jysd6aeAtc3OEN8SUh4MuaDCSJhgqEVHg-ONsZrwy3IK9XFFltfjAf1xShPlrK_vRi-6LOljal_EwMmmWZEK7/s320/Boy+writing+clip+art.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425158334955000754" /></a><br /> ఎప్పుడో ఒక్క సారీ కాదు<br /> ఏడాది కొక్క సారీ కాదు<br /> ఏ కారణమూ లేకుండా<br /> నాలో నేను నవ్వుకున్నప్పుడూ<br /> మీరు పంచిన ఆప్యాయతల<br /> తలపులలో తలమునకలై<br /> కళ్ళు చెమర్చినపుడూ<br /> వేల మందిలో వుంటూ ఒంటరి నైనపుడూ<br /> అడుగు దూరానికీ ,<br /> అనంతానికీ మధ్య ఎక్కడో<br /> చూపు చిక్కుకు పోయినప్పుడూ <br /> ఎప్పుడూ<br /> పూవును చూసినపుడూ<br /> తెమ్మెర స్పృశించి నపుడూ<br /> జల్లులు కురిసి నపుడూ<br /> హరివిల్లు విరిసి నపుడూ<br /> వెన్నెల విర బూసి నపుడూ<br /> పసిడి ఎండ పలకరించి నపుడూ<br /> ఎప్పుడూ<br /> మీరు నా చుట్టూనే వుంటే<br /> మీ తలపులు మదిలో పదిలంగా వుంటే<br /> మీ రూపాలు కళ్ళ ముందు మెదులుతూ వుంటే <br /> ఆత్మీయులందర్నీ అక్కున చేర్చు కున్నట్టుగా వుంటుంది<br /> ఉత్తరం వ్రాయ లేదని చిన్న బుచ్చుకోకు నేస్తం !<br /> ఇవాళ కొత్తగా ఏమని వ్రాయను ?<br /> మరచి పోతే గదా ! మళ్లీ గుర్తు చేసు కోను ?Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-31554416197257536882010-01-09T18:48:00.005+05:302010-01-28T20:51:17.981+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcYQehO93YemUJxe8YGte8EWSrOTvAnMINEMdJJ-e0xfUGqkqSJn1XwRa2NpFylK4QSUIvi6JYoY4FaIbcWIYfHEGbZkmfouRnDWBev8xczjAkTs9RdpNU71zHoYijlUJ-4_MNxF6o9-de/s1600-h/road2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 198px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcYQehO93YemUJxe8YGte8EWSrOTvAnMINEMdJJ-e0xfUGqkqSJn1XwRa2NpFylK4QSUIvi6JYoY4FaIbcWIYfHEGbZkmfouRnDWBev8xczjAkTs9RdpNU71zHoYijlUJ-4_MNxF6o9-de/s320/road2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424732213372671170" /></a><br /><br />ఏ వెలుగులకీ ప్రస్తానం ?<br />ఎటు వైపు మన ప్రయాణం<br />ఊళ్ళకు ఊర్లను మింగేస్తూ<br />వేల ఎకరాల పొలాల్లో నీరింకకుండా చేస్తూ<br />ఆరేసి లేన్ల రోడ్లేసు కుంటూ . . .<br />నాగరికతా చిహ్నాలుగా చెప్పుకుంటూ<br /><br />ఎందుకీ ఆత్రం<br />ఎందుకింత వడి , వేగం<br />తళతళలాడుతున్న<br />ప్రతి రోడ్డు నరబలి కోరుతోంది<br />నిత్యం వేల మంది సమిధలై పోతున్నారు<br />విప్లవమూ కాదు , యుద్ధమూ కాదు<br />ఎవరి బ్రతుకుల్లోనూ వెలుగులు నిండ లేదు<br />మన ఆత్రం ఆయనకీ అబ్బిందేమో<br />యములాడు<br />ఇంకా ఎందుకీ దున్నపోతు అనుకున్నాడేమో<br />అందుకే<br />రైలు , లారీ , బస్సు , కారు , మోటారు సైకిలు<br />ఏదైనా ఎక్కి వచ్చేస్తున్నాడు<br />పెరిగిన జనంతో బాటే<br />పని కూడా పెరిగింది కదా !<br />హడావుడిగా వచ్చేస్తున్నాడు<br />తప్పులు చేస్తున్నాడు<br />రోడ్డెక్కిన వారి నెవరినైనా<br />నిండు జీవితాలు నలిపేస్తున్న్నాడు<br />అభివృద్ధికి మారుపేరుగా<br />మనం వేస్తున్న రోడ్లన్నీ<br />ఉత్తరం వైపుకే . . . .Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-42374920101194630792010-01-08T07:24:00.005+05:302010-01-28T20:51:37.777+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0xLoHbk9yg9y8l8H1GjXHMe8zpDFZ5wMLxZBWfhsVSyXJ4LIzVfp0a_ZrN7tGChQrRTfv44n_77UBqFNrPHHXpwvxOMUQ_hGBY8pGLMqN51bYgExvqgVTeEHImLx0VOu_hguAeKiDjkWx/s1600-h/Copy+of+words4ever_wallpaper_130.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 224px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0xLoHbk9yg9y8l8H1GjXHMe8zpDFZ5wMLxZBWfhsVSyXJ4LIzVfp0a_ZrN7tGChQrRTfv44n_77UBqFNrPHHXpwvxOMUQ_hGBY8pGLMqN51bYgExvqgVTeEHImLx0VOu_hguAeKiDjkWx/s320/Copy+of+words4ever_wallpaper_130.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424718938353513954" /></a><br /><br />చీకటి పడుతోందంటేనే <br />చిన్నగా వణుకు మొదలౌతుంది<br />ఇవాళైనా నా కలల చెలి<br />నన్ను కౌగిలిస్తుందో ? లేదో ?<br />కమ్మటి నిద్ర నన్ను సేద దీరుస్తుందో ? లేదో ?<br />ఎన్ని రాత్రుళ్ళు ఇలా ఎదురు చూశానో ?<br />సుషుప్తి కోసం ఎంతగా తపించి పోయానో !<br /><br />చుట్టూ పరుచు కున్న చీకటిలో<br />కదలని కాలాన్ని తిట్టుకుంటూ<br />అలసి నిద్ర పోయిన అమ్మ కలల్ని<br />ఛిద్రం చేస్తానేమో ననే భయంతో కదలలేక<br />ఆలోచనల ఖార్ఖానా కట్టెయ్య లేక <br />చేతనా వస్థ శాపంగా పరిణమించిన ఈ క్షణం<br />చలనం లేని లిప్తలని<br />పళ్ళ బిగువున నెట్టు కుంటూ<br />రాత్రి రాక్షసిని గుండెల మీద మోస్తూ భరిస్తున్నాను<br />సుధీర్ఘ సుషుప్తిలోకి జారిన<br />ఊర్మిళ అదృష్టాన్ని తలచు కొని ఈర్ష్య పడుతున్నాను.<br />ప్రతీ ఉదయం<br />కళ్ళలో ఎర్ర కలువలు పూయిస్తూనే వున్నాను<br />అభయ మిచ్చి నిదుర పుచ్చే<br />చెలిమి సవ్వడి కోసం నిరీక్షిస్తూ నే వున్నానుMadhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-71022170571535070022010-01-08T07:22:00.005+05:302010-01-28T20:52:02.552+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-MaR6cHYUNR_BPKdtxDRq5JtcH4xk7aYXgAgKs_Pjf4Jh2i0wJsNxK15GlM9-XShsnnx03Vmg_WliAffSrrHyL8CCkdEzM_A5xyWmy3j7mKcw5A-tdZgu3Qsc6A1gNAFAElNnvyYl-3A0/s1600-h/88462096.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 192px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-MaR6cHYUNR_BPKdtxDRq5JtcH4xk7aYXgAgKs_Pjf4Jh2i0wJsNxK15GlM9-XShsnnx03Vmg_WliAffSrrHyL8CCkdEzM_A5xyWmy3j7mKcw5A-tdZgu3Qsc6A1gNAFAElNnvyYl-3A0/s320/88462096.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5425159954954093490" /></a><br /><br />కలల మొయిలు పై నుండి<br />కటిక నేల పైకి జారి పడ్డ వాణ్ని నేస్తం !<br />కళ్ళు తెరచి చూస్తే, కరగి పోయిన కలా<br />వాస్తవం చేదు మాత్రా మిగిలేయి<br /><br />అప్పట్లో నేల పైన నడవనే లేదు<br />వదలి వేసిన దారులన్నీ<br />వైభవానికి మార్గాలనిపిస్తున్నాయి<br />అది భ్రమే నేమో కానీ<br />ముందన్నీ ముళ్ళ కంచె లే కనిపిస్తున్నాయి<br />అయినా తప్పదు<br />దారి బాగు చేసు కోవాలి<br /><br />ఆనందాని కైనా , ఆవేదన కైనా , ఆక్రోశాని కైనా<br />కళ్ళు కొలను లయ్యేవి<br />గడచి పోయిన కాలం నేల పైకి దింపింది కానీ<br />నడకా నేర్ప లేదు<br />కన్నీళ్ళు నిండు కున్నాయి<br />బంధాలైతే పెరిగేయి కానీ<br />బ్రతుకులో ఒంటరి వాణ్ని<br /><br />చిన్నవో , పెద్దవో<br />నాకుగా నేను<br />నాలుగు సమస్యల్ని సృ ష్టించు కున్నాను<br />ఎంత ప్రయత్నిం చినా<br />వేసిన చిక్కు ముడి విప్ప లేకున్నాను<br />కమ్మటి కల కందా మన్నా<br />కంటి నిండా కునుకు రాదు<br />వెళ్లి పోయిన వసంతం వేడు కున్నా రాదు.<br />(20 ల నుండి 30 లకు నా ప్రస్థానం )Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-17646900683691518202010-01-04T20:58:00.003+05:302010-01-28T20:52:34.565+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfIgshK4GSlkD8C1HJxY1ECf5ZVczJ4JUUa705pGdqVldY8Pgczy5wIqGeWQZcmusia3UktHzrTg4X79WhIvO-3gQh6q1Vwlm6VIfNJ643Ya2VznkquGhhtyOFyIJ82XySQcukhJbE3O1u/s1600-h/Copy+of+02.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 230px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfIgshK4GSlkD8C1HJxY1ECf5ZVczJ4JUUa705pGdqVldY8Pgczy5wIqGeWQZcmusia3UktHzrTg4X79WhIvO-3gQh6q1Vwlm6VIfNJ643Ya2VznkquGhhtyOFyIJ82XySQcukhJbE3O1u/s320/Copy+of+02.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5422909912622660626" /></a><br />మా వూరు మూగ బోయింది<br />ఇది వరకూ నిద్ర లేచీ లేవగానే<br />ఇంటి ముందు చింత చెట్టుపై<br />రోజూ సింఫనీ జరిగేది<br />నులి వెచ్చటి నీరెండతో పాటుగా<br />పంచాయతీ రేడియో పలకరించేది<br />కోడి కూతలు , పశువుల కాలి గిట్టల సందడి<br />మెడలోని గంటల , మువ్వల సవ్వడి<br />పనుల కోసం పరుగులు<br />అదలింపులు , హెచ్చరికలు<br />పనులలో పాటలు<br />ఎంత హడావుడి ! ఏమి శబ్ద సౌందర్యం ! <br /><br />పండుగలోస్తే ఎంత సంబరం<br />గంగిరెద్దులు , సన్నాయి పాటలు<br />డప్పుల చప్పుళ్ళు , మల్లాయి కుక్కలు<br />గుడిలో గంటల మోత<br /><br />నేడు నిశ్శబ్దం రాజ్య మేలు తోంది<br />ప్రకృతి పగ బట్టింది<br />పచ్చ దనం పారి పోయింది<br />కోయిల ఊరిని బహిష్కరించింది <br />పక్షులూ వెళ్లి పోయాయి<br />పెరిగిన మనుషుల ఆకలికి<br />కొక్కో రోక్కోలు , మేకలు ఏమీ మిగల్లేదు<br />ఎడారి దేశం నవాబు కోసం<br />పశువులూ తరలి వెళ్ళాయి<br />ఇక మెడల్లోని మువ్వల సవ్వడి<br />ఎక్కడని వెతకను ?<br /><br />గాదెలు , కనిజాలూ కనుమరుగయ్యాయనేమో<br />చేటలతో పంచిన చేయి మొండి దయ్యిందనేమో<br />భిక్ష గాళ్ళూ ఊరిని బహిష్కరించారు<br />నాగరీకం అందరినీ నట్టింట్లో<br />టీవీకి కట్టి పడేసింది <br />కొత్తగా నేర్చుకున్న రాజకీయం<br />ఊరిని నాలుగు శకలాలుగా చేసింది<br />స్మశానానికి , ఊరికీ ఆట్టే తేడా లేదు<br />ఇళ్లన్నీ ఖరీదయిన సమాధుల్లాగే కనిపిస్తున్నాయి<br /><br />మా ఊరిని పోల్చు కోవడానికి<br />నాకు మిగిలిన ఏకైక ఆనవాలు<br />ఊరి మధ్యలోని రాతి బురుజు<br />అది కూడా మూగదై పోయింది<br />పావురాలూ దాన్ని బహిష్క రించాయి.Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-85170961327708865082010-01-03T05:06:00.005+05:302010-01-28T20:53:04.402+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6Qn5MjvbWO94XU-S-01hHrKn198Ob7K8i-5-IPQIOUjJMD8peHANtCmy_a6vAr2bvmf2U2At7XUzESk-QkM-pGSsV3-hmYebztNYHp8wkkdeCk9rfU77-EIAmzmuW73rutSWpEO633rZr/s1600-h/raja_ravivarma_painting_16_lady_in_moon_light.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 231px; height: 320px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6Qn5MjvbWO94XU-S-01hHrKn198Ob7K8i-5-IPQIOUjJMD8peHANtCmy_a6vAr2bvmf2U2At7XUzESk-QkM-pGSsV3-hmYebztNYHp8wkkdeCk9rfU77-EIAmzmuW73rutSWpEO633rZr/s320/raja_ravivarma_painting_16_lady_in_moon_light.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5422349209404849106" /></a><br />ఎంత సేపనీ ఒంటరిగా<br />ఈ వెన్నెల బరువుని మోయ గలను<br />ఎన్ని రాశులు చేయగలను<br />తెమ్మెర తో ఎన్ని ఊసులాడ గలను<br />ఎన్ని తారలని కళ్ళలో నింప గలను<br />ఎన్ని మాలలు కట్ట గలను<br />ఎంత సేపనీ వెన్నెలలో స్నానించ గలను<br />పార దర్శక మైన పండు వెన్నెల కురుస్తూ నే వుంది<br />పంచు కోలేని పరవశత్వం<br />ఎంత కనీ ఓప గలను<br />ఎంత గానో ఇష్టమైన ఏకాంతం<br />ఎందుకో మరి ఇంత భారం<br />ఎద కోయిల ఎంత సేపనీ పాడ గలదు<br />ఎన్ని రాగాలు పలుక గలదు<br />మనసు కలువ<br />ఎంత గానని విరియ గలదు.Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-91419593518271596032010-01-02T21:49:00.003+05:302010-01-28T20:53:24.636+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5UUIyCGIgXpwVJZi1M5RQ1MJcdiTBo6uPWCLqHtQVugovoA0wms5NBZXZgbrob8QUCrJJ9Ko-ECKewkC62Ieg6ElI433OJq_ENm0apLNhOzdVOyIbX4eFGlB6maoMbsjKAESXKXpTElPf/s1600-h/387765-main_Full.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5UUIyCGIgXpwVJZi1M5RQ1MJcdiTBo6uPWCLqHtQVugovoA0wms5NBZXZgbrob8QUCrJJ9Ko-ECKewkC62Ieg6ElI433OJq_ENm0apLNhOzdVOyIbX4eFGlB6maoMbsjKAESXKXpTElPf/s320/387765-main_Full.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5422397448874075842" /></a><br />" నా కొఱకు చెమ్మగిలు<br />నయనమ్ము లేదను " చింత లేదు .<br />కల్మషం లేని నీ కన్నీళ్ళ తో <br />క్షాళింఛిన నా జన్మ ధన్యం<br /><br />కరువు తీరా ఏడ్చి ఎన్ని రోజులయ్యిందో !<br />దు ఖం లోని సాంద్రత<br />సంతోషం లో లేదు<br />పంచిన నవ్వుల కంటే<br />పంచుకున్న భాధల లోనే<br />ఆత్మీయత వ్యక్తమౌతుంది<br />దు ఖాన్ని పంచు కోవడానికి<br />అంతరంగం తెలిసిన ఆత్మీయుల<br />ఒక మాట , ఒక చూపు , ఒక స్పర్శ చాలు<br /><br />ఎందుకనో మరి<br />కరువు తీరా ఏడవాలా నుంది <br />నా కన్నీటితో తడిసే భుజం కోసం<br />అన్వేషిస్తూనే ఈ జీవితం అయిపోయేట్టుగా వుంది<br />ఈ దు ఖం ఎందుకో తెలియదు<br />ఎన్ని రోజులుగా మరుగున పడి వుందో తెలియదు<br />ఈ వేదన అనుభవిస్తేనే గానీ తెలియదు <br /><br />అయినా కన్నీళ్ళ నెందుకు గుర్తు చేశావు కన్నా !<br />అవి ఎప్పుడు ఆవిరై పోయాయో తెలియదు<br />నా హృదయం ఎందుకు ఘనీభవించిందో తెలియదు<br />కన్నీళ్ళు మాత్రం నిండు కున్నాయి .<br /><br />ఆత్మీయుల మరణాన్ని మించిన కష్టం ఏముంటుంది ?<br />వున్నా ఒక్క గానొక్క చెల్లెలి మరణం లోనూ<br />అవి దరి చేర లేదు<br />లేమిలో అమ్మ కష్టాలకు నేను సాక్ష్యం<br />ఇప్పుడు అన్నీ వుండి అదే క్లేశం<br />అయినా నా కళ్ళలో నీటి జాడ లేదు<br />దు ఖంతో గుండె పట్టేసినట్టున్న<br />సందర్భాలు చాలానే వున్నాయి<br />పొగిలి పొగిలి ఏడవాలన్న కోరిక బలీయమైంది<br />కన్నీటి తరంగం మాత్రం<br />కను రెప్పల చెలియలి కట్ట దాట లేదు<br />ఈ మాస్క్ ఎప్పుడు తగిలించు కున్నానో<br />ఎందుకని దాన్ని వదల లేక పోతున్నానో తెలియదు<br />యండమూరి 'వెన్నెల్లో ఆడ పిల్ల ' కొఱకు<br />చండీదాసు ' స్వప్న రాగ లీన ' కొఱకు<br />' మల్లీస్వరి 'కి , ' మాతృ దేవో భవ 'కు<br />చెమ్మగిలిన నా నయనం<br />నిజ జీవితంలో ఎందుకో నాకు నిరాశనే మిగిల్చిందిMadhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-77544578832655547612010-01-02T21:28:00.004+05:302010-01-28T20:53:49.481+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1xdztIIYerhyyJxek78P1l9hpXjBre06UoTCzG2ka3jn8ozNZ4Hs_GIwQ2KIp_EMm97IVG3R9nVz0AY79nxezP7H1E2D9mv6bFWjgHjxUuwv10xTEXv5FJTQlYMQ2ijlop-RTsOThKtoW/s1600-h/376274343_14a6490d9b.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 306px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1xdztIIYerhyyJxek78P1l9hpXjBre06UoTCzG2ka3jn8ozNZ4Hs_GIwQ2KIp_EMm97IVG3R9nVz0AY79nxezP7H1E2D9mv6bFWjgHjxUuwv10xTEXv5FJTQlYMQ2ijlop-RTsOThKtoW/s320/376274343_14a6490d9b.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424186638393719042" /></a><br /><br />"ఆకాశం నుండి ఆకుల ఒడిలోకి<br />జారిన మంచు ముత్యాలు వాళ్ళు<br />పైనుండి పచ్చని పచ్చిక తివాచీ పైకి<br />నవ్వుతూ, తుళ్ళుతూ జారిన<br />నాజూకు తుహిన బిందువులు వాళ్ళు .<br />నేల మీది తారకలు వాళ్ళు !<br /><br />శీతాకాలపు చలి ఉదయాన<br /> ముంగిట్లో బంగారు కాంతులు నింపి<br />మనస్సులోని తమస్సులను పార ద్రోలి<br />కొంకర్లు పోతున్న చేతులలో రంగులు నింపడానికి<br />చెట్ల కొమ్మల చాటు నుండి జాలు వారిన<br />వెచ్చటి నీరెండ కిరణాలు వాళ్ళు .<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh98rgKimMCx_QRXGZppKENKdEu-uUy4znHt6KXtXCLxuy1v_JyHUWm56fHm8GoJE71mEpF5TvGidY7lb-kNc5pXOAqbU2ptQ-mVFY9Ck3oe2Ie-w1kdWvXQs2aLfDRFE0Q19BHtYhaap_h/s1600-h/childern.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh98rgKimMCx_QRXGZppKENKdEu-uUy4znHt6KXtXCLxuy1v_JyHUWm56fHm8GoJE71mEpF5TvGidY7lb-kNc5pXOAqbU2ptQ-mVFY9Ck3oe2Ie-w1kdWvXQs2aLfDRFE0Q19BHtYhaap_h/s320/childern.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5422399201760349138" /></a><br /><br />ఆశల నగరాలు వాళ్ళు<br />సంతోషపు సెలయేళ్ళు వాళ్ళు<br />సేదదీర్చే చల్లని తెమ్మెరలు వాళ్ళు<br /> పూదోట విరిసిన రాగాలు వాళ్ళు<br />జీవితపు మువ్వల రవళులు వాళ్ళు<br />హాయి గొలిపే మురళీ గానాలు వాళ్ళు<br />వేన వేల వర్ణాల సుమ బాలల మోము వాళ్ళు<br />పెద్దల దీవెనలు వాళ్ళు<br />ముదిమి పైబడ్డ బామ్మ బోసి నవ్వులు వాళ్ళు<br />మూసిన పిడికిళ్ళ లోంచి<br /> మీకు తెలియకుండా జారి పోయిన<br />మీ బాల్యపు ఆనవాళ్లు<br />జీవన నందనపు గుభాళింపులు వాళ్ళు<br /><br />కనుల పేటిక లలోని కమ్మటి నిద్రలా<br />కనిక రించిన నిద్రలో తియ్యని కలలా<br />స్వప్నంలో సాక్షాత్కరించిన దేవ దూతలా<br />సుమ బాలల నెచ్చెలులు సీతాకోక చిలుకల్లా<br /> అర్థం తెలియని అందమైన బంధంలా<br />అద్బుత వర్ణాల రంగ వల్లికలా<br />విచ్చు కోను మొండి కేస్తున్న మొగ్గలా<br />ఆగని ప్రశ్నల వరదలా<br />నిశ్శబ్దంలో నవ్వులా<br />కురిసే చినుకుల సోయగానికి హరివిల్లులా<br />పరవళ్ళు తొక్కుతున్న నది చేసే ఇంద్ర జాలంలా<br /> మధుర మైన కోయిల పాటలా<br />సరస్సు లోని అలలపై తేలియాడే చందమామలా<br />ఎండిన పెదవులపై మెరిసిన సంతోషపు తరగలుగా<br />అనునిత్యం చెవుల మార్మ్రోగే<br />ఇష్టమైన సంగీతంలా <br /><br />అప్పుడప్పుడూ అమ్మమ్మలా<br />ఆరిందా కబుర్లు చెబుతూ<br />అలిగిన తాతయ్యలా మొండి కేస్తూ<br /> నింగి నుండి నేలకు దిగిన తారకలు వాళ్ళు<br />మీ ప్రేమకు ప్రతి రూపాలు వాళ్ళు<br />మీ రంగుల కలలు వాళ్ళు<br />మీ భవితవ్యం వాళ్ళు ."<br /><br />( తారే జమీ పర్ పాటకు స్వేచ్చానువాదం )Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-32344371893751362352010-01-02T05:02:00.003+05:302010-01-28T20:54:15.996+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_d7Z9STo1jbc_sO4Avp4SbjaPNzZagH_BZ0eNWSLc2q31F7-oyiJZogsxvjv-saC2cpKfDT3Dd_AzRIGUlWj6v3sNe7WrHphMzysx8RH55NSiIyvyPMUvBlQQeynokofOKw-hib8VVI1o/s1600-h/writing.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 246px; height: 320px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_d7Z9STo1jbc_sO4Avp4SbjaPNzZagH_BZ0eNWSLc2q31F7-oyiJZogsxvjv-saC2cpKfDT3Dd_AzRIGUlWj6v3sNe7WrHphMzysx8RH55NSiIyvyPMUvBlQQeynokofOKw-hib8VVI1o/s320/writing.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5422400974036061394" /></a><br />" అక్షరాలతో సహవాసం<br />ఎంత అదృష్టమో కదా !<br />మాటలతో చెలిమి<br />మనసును ఆవిష్కరించే <span class=" transl_class" title="Click to correct" id="1">కుంచె</span> <span class=" transl_class" title="Click to correct" id="2">కదా</span> !<br />కవిత <span class=" transl_class" title="Click to correct" id="0">నీ</span> కన్న బిడ్డ కదా !<br />అందుకే<br />గొప్ప కోసం వ్రాయకు<br />ఎవరి మెప్పు కోసమూ వ్రాయకు<br />ప్రాసల ప్రయాసల కొఱకు వ్రాయకు<br />ఆలోచన నిన్ను నిలువనీయనపుడూ<br />సంతోషం నిన్ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసినపుడూ<br />సంవేదన నీ గుండెను మెలిపెట్టినపుడూ<br />వ్యక్తావ్యక్త వ్యధతో మనసు వ్యాకులమైనపుడూ<br />ప్రసవ వేదనకు సిద్దపడు.<br />పురిటి <span class=" transl_class" title="Click to correct" id="3">నెప్పుల</span> అనుభవం పొందితేనే కదా !<br /><span class=" transl_class" title="Click to correct" id="7">మా</span><span class=" transl_class" title="Click to correct" id="8">తృ</span><span class=" transl_class" title="Click to correct" id="5">త్వపు</span> విలువ<br />పసితనపు లాలిత్యపు సొబగూ తెలుస్తాయి .<br />మనస్సులో మథనం జరిగితేనే కదా !<br />పదాల పొదుపూ ,పొందికా కుదురుతుంది .<br />ఆత్మ తృప్తి కొఱకు , ఆర్తుల కొఱకు<br />ఆనందం పంచ<span class=" transl_class" title="Click to correct" id="9">టానికి</span><br />ఆవేదన పంచుకోవటానికి<br />ఆలోచనల పదును పెంచటానికి<br />ఎన్నిసార్లయినా పునర్జన్మకు సిద్దపడు. "Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8178592882455584832.post-26521159805616837112009-12-31T21:20:00.002+05:302010-01-28T20:55:13.206+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih9DGZhqnRPFi_nXPc5o0kSEHSZFJMARG6kOfk42iSXySznLNO7rI6bucSQPCYUVy6TaTcTnguHf7Vj4ofHRk4lOR5fFT8dKEIixOJAnv32ExZV3OCwsIyWG1OxVOZUUvG0q7HHUCOXVbb/s1600-h/Mother_and_Child_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 246px; height: 320px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih9DGZhqnRPFi_nXPc5o0kSEHSZFJMARG6kOfk42iSXySznLNO7rI6bucSQPCYUVy6TaTcTnguHf7Vj4ofHRk4lOR5fFT8dKEIixOJAnv32ExZV3OCwsIyWG1OxVOZUUvG0q7HHUCOXVbb/s320/Mother_and_Child_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5422171897490004866" border="0" /></a><span style="font-family:times new roman;"><br />పసికందును పొదవుకున్న</span><br /><span style="font-family:times new roman;">పచ్చి బాలింతను చూడడం ఇష్టం</span><br /><span style="font-family:times new roman;">పిల్లలతో ఆడుకునే తల్లి రూపం తన్మయం</span><br /><span style="font-family:times new roman;">పచ్చని ప్రకృతి ఇష్టం</span><br /><span style="font-family:times new roman;">ప్రభాతపు పసిడి ఎండ ఇష్టం</span><br /><span style="font-family:times new roman;">శీతా కాలంలో పచ్చికపై</span><br /><span style="font-family:times new roman;">పరచుకున్న మంచు దుప్పటీ ఇష్టం</span><br /><span style="font-family:times new roman;">తొలకరి చినుకులన్నా,</span><br /><span style="font-family:times new roman;">అందులో తడవడమన్నా ఇష్టం.</span><br /><span style="font-family:times new roman;">పూవులతో నిండిన పచ్చని చెట్లన్నా,</span><br /><span style="font-family:times new roman;">పచ్చదనం ఊసే లేని</span><br /><span style="font-family:times new roman;">విరగబూసిన మోదుగ చెట్టన్నా</span><br /><span style="font-family:times new roman;">పసితనమన్నా పండు ముదుసలి అన్నా</span><br /><span style="font-family:times new roman;">ప్రకృతి ప్రతిరూపమైన స్త్రీ సౌందర్యమన్నా</span><br /><span style="font-family:times new roman;">అచ్చ తెనుగు పదమన్నా</span><br /><span style="font-family:times new roman;">చక్కటి పాటన్నా చాలా చాలా ఇష్టం</span><br /><span style="font-family:times new roman;">సాయం సంధ్యలో సముద్రమంటే ఇష్టం</span><br /><span style="font-family:times new roman;">నిండిన మా </span><span style="font-family:times new roman;">ఊరి</span><span style="font-family:times new roman;"> చెరువు</span><br /><span style="font-family:times new roman;">నీళ్ళపై పడి మెరిసే</span><br /><span style="font-family:times new roman;">నిండు పున్నమి చంద్రుడన్నా</span><br /><span style="font-family:times new roman;">గిరులు,తరులు,పాల వెల్లువ లాంటి జలపాతాలు</span><br /><span style="font-family:times new roman;">పరవళ్ళు తొక్కే నది అన్నా మరీ ఇష్టం</span>Madhavhttp://www.blogger.com/profile/01492563394755255655noreply@blogger.com1