Vrouwen van WO2

Suffragettes en shellshock

noreply@blogger.com (Syl ) — Wed, 06 Nov 2019 02:13:00 +0000

De suffragettes en suffragisten (vrouwelijke activisten en hun vreedzame sympathisanten) speelden niet alleen een rol in het tot stand komen van kiesrecht voor vrouwen.
Doordat ze vrouwen gelijk wilden stellen aan mannen stimuleerden ze vrouwen op alle leefgebieden hun studie en beroep te kiezen.
Dat werd tegengehouden door de mannenbolwerken, totdat de oorlog ruimte bood voor nuttige initiatieven.

Wat in de Eerste Wereldoorlog was gestart, werd met een sprong voortgezet in de Tweede Wereldoorlog.

Een van hun grote verdiensten is het erkennen van shellshock. Dankzij hen werd dit niet meer gezien als een hysterische aandoening die getuigt van zwakte, maar als een te behandelen ontregeling van het lichamelijk en geestelijk systeem.
Hierdoor veranderde de omgang met militairen tijdens de Tweede Wereldoorlog, kwamen behandelingsplannen to stand en ook al moet er nog steeds heel veel gebeuren, dankzij deze dames (en een paar heren) is er meer aandacht voor het psychisch functioneren van militairen.

Educatie

noreply@blogger.com (Syl ) — Thu, 31 Oct 2019 01:09:00 +0000

Wij verzorgen projecten voor scholen en opleidingen.

U kunt ons vragen voor een eenvoudige eenmalige voorlichtingsmiddag of een uitgebreid meerdaags schoolbreed project, en alle mogelijkheden daartussen.
Dit alles in overleg met de school cq opleiding.

We kunnen aansluiten bij de lokale geschiedenis of het internationale gebeuren.

De lessen worden afgestemd op het niveau van de leerlingen, van kleuterschool tot universiteit.

De afsluiting van een uitgebreid project kan o.a. een ceremonie zijn bij een monument in de omgeving, een tentoonstelling op school, een toneel of dans-voorstelling.

We kunnen gebruik maken van ons netwerk, zodat we ook bv parachutisten kunnen uitnodigen om een parachute te laten zien.

Indien gewenst kan het ook in de Engelse taal.

Doel is uitbreiding van kennis over de rol van de vrouw in de Tweede Wereldoorlog en een respectvolle attitude.

.

De rol van de vrouw in de Nederlandse maatschappij gedurende en rond WO2

noreply@blogger.com (Syl ) — Mon, 21 Oct 2019 10:06:00 +0000

Om iets te kunnen begrijpen van de betekenis van de oorlog en de inzet van vrouwen is het belangrijk een blik te werpen op de positie van de vrouw in de tijd van voor de oorlog.
Als we ons beperken tot Nederland, Engeland en Amerika, dan is dat al een studie op zichzelf.

In Nederland werd de maatschappij bepaald door religie.
De religie schreef de plaats van de vrouw en haar gedrag voor.
Mensen bewogen zich voornamelijk binnen hun eigen religie. Er bestonden dan ook Katholieke en Protestantse sportclubs, scholen, zelfs verpleegkundige opleidingen.

Gehuwde vrouwen hoorden niet te werken.
Ondanks het feit dat Nederland bekend stond als een land waar vrouwen al vroeg stemrecht hadden, bleek van echte participatie in de maatschappij op alle vlakken geen sprake te zijn.
Slechts 2% van alle gehuwde vrouwen werkten buitenshuis, meestal in typische vrouwenberoepen. Van de Rooms-Katholieke en Protestantse gehuwde vrouwen werkte slechts een enkeling.
Maar een paar vrouwen waren lid van een politieke partij en de vrouwen waren nog dunner gezaaid in het parlement.

Midden de jaren dertig wilde de regering alle betaalde arbeid door getrouwde vrouwen (behalve dienstmeisje) verbieden, wat resulteerde in verzet vanuit diverse richtingen en vervolgens
toenemende organisatie en mondigheid van vrouwen, wat uiteindelijk leidde tot de oprichting van het CWAV, Comité tot Verdediging van de Vrijheid van Arbeid voor de Vrouw, en in het najaar van 1944 tot het Nederlandse Vrouwen Comité.

Doordat vrouwen elkaar troffen buiten hun religie vond er een uitbreiding van hun netwerk plaats die de basis vormde voor verzetsactiviteiten, zoals het redden van onderduikers.

De situatie in Nederland was anders dan in bv Engeland en de Verenigde Staten.
Nederland was niet in oorlog, we waren bezet.
Geen mannen die openlijk als held de vrijheid van het land gingen bevechten, waardoor hun plaats eervol door vrouwen kon worden ingenomen.
Integendeel.
De Duitsers wilde Arbeits-Einsatz, de inzet van mannen uit bezette gebieden in Duitsland. Dwangarbeid om hun eigen mannen te vervangen.
In Mei 1943 werd dit nogmaals groot aangepakt door alle mannen tussen 18 en 35 jaar zich te laten melden.
Doel: 170.000 arbeidskrachten. Maar het resultaat was 54.000.
Dus ging er in 1944 een bevel uit dat alle mannen tussen 17 en 40 jaar in Duitsland moesten werken.
Uiteindelijk waren er 500.000 Nederlandse dwangarbeiders. Dat was een derde van wat men nodig had.

Vervanging van mannen in het Nederlandse arbeidsproces door vrouwen werd over het algemeen bezien als collaboratie.
De Duitsers hadden immers zelf de problemen veroorzaakt? Dan moesten ze het ook maar zelf oplossen. Tenslotte hadden zij het land bezet, en voor de bezetter werken, dat wilde bijna niemand.

Van de Nederlandse vrouwen werkte ongeveer 30.000 in Duitsland. Het is onbekend hoe zij en waarom zij daar kwamen. Een klein aantal waren gevangengenomen verdachten van verzet.

Omdat Duitse fabrieken doel waren van geallieerde bombardementen vonden vele werkers in Duitsland de dood.

In Nederland werkten vrouwen vooral in bedrijven die van belang waren voor het leven van de Nederlanders. In bakkerijen bv.
Maar alleen als mannen geen bewijs van onmisbaarheid konden krijgen of door het oorlogsgeweld waren gedood.

De rol van de vrouw in het verzet was aanvankelijk minimaal. Maar toen het duidelijk was dat er Jodenvervolging plaatsvond nam de rol van vrouwen toe.
Kinderen smokkelen was makkelijker voor vrouwen, verboden spullen vervoeren ook. En het waren de vrouwen die hun gezin draaiende hielden, terwijl ze onderduikers in huis hadden of van vervoer, voeding en zorg voorzagen.

De rol van vrouwen in het verzet nam toe. Ze werden onmisbaar als koerier en pilotensmokkelaar.
Terwijl ze het thuis steeds moeilijker kregen door gebrek aan alles.
Daarbij kwam dat ze de zaken die voorheen hun mannen waarnamen ook nog op hun schouders moesten nemen, want elke man op straat werd opgepakt.

Er is amper goed onderzoek gedaan naar vrouwen in oorlogstijd.
Er is zelfs geen vastgestelde definitie van 'verzet'. Was het helpen van onderduikers en dus het redden van levens verzet? Of werden alleen activiteiten die het belang van het land, Nederland, tot doel hadden tot die term gerekend?

Hoeveel vrouwen actief verzetsstrijder waren is onbekend.
Er zijn ongeveer 6 verslagen van vrouwen die in Nederland of Duitsland zijn geëxecuteerd omdat ze een actieve rol hadden in sabotage of liquidaties.

Ook weet men niet hoeveel vrouwen samenwerkten met de Duitsers. Na de oorlog werd er een vrouw, Ans van Dijk, ter dood gebracht vanwege haar aandeel in de Jodenvervolging en -moord.

De inzet van vrouwen werd bezien met de ogen van die tijd.
De vrouw als moeder van een gezin werd een moedige moeder en inventieve huishoudster.
Maar omdat alle vrouwen te maken hadden met bv voedseltekort en recepten van tulpenbollenstampot en aardappelschillensoep uitwisselden werd er een soort collectief streven in gezien om Nederland in stand te houden.
De vrouwen droegen zelf bij aan dat beeld.

Na de oorlog gingen vrouwen gewoon verder met de rol die ze al in de maatschappij hadden.
De bakkersvrouw gaf haar plaats aan de oven weer aan de man en ging zelf weer achter de toonbank staan, haar tijd verdelend over gezin en zaak.
Hierdoor verdween de aandacht voor hun activiteiten en ervaringen in de oorlog nog sneller.
Over traumatisering werd amper gesproken. Men leefde nog!
En het land moest worden opgebouwd.

De trots die ik voel over de rol van mijn oma en andere vrouwen van mijn familie in het verzet werd door mijn oma nooit gevoeld.
'Zo was het nu eenmaal.'

Ja, maar hoe was het nu echt?

Herinneringen opschrijven

noreply@blogger.com (Syl ) — Sun, 20 Oct 2019 22:42:00 +0000

Laat je verhaal niet verloren gaan!

Vaak kom ik mensen tegen die nog veel weten van hun familie en vrienden uit de Tweede Wereldoorlog.
Maar gaandeweg worden de herinneringen minder en gaan ze verloren, tenzij ze worden opgeschreven.

Over heel Nederland zijn mensen beschikbaar die helpen bij het opschrijven van herinneringen.

Dat hoeft niet duur te zijn.
Onze vrijwilligers vragen alleen een vergoeding van de reiskosten en een kleine bijdrage om onze diensten voort te kunnen zetten.
We beperken ons niet alleen tot vrouwenverhalen!

Zij wist: vrouwen zijn belangrijk

noreply@blogger.com (Syl ) — Sun, 20 Oct 2019 19:59:00 +0000

Mijn oma had enorme stapels damestijdschriften, van voor de oorlog tijdens en na de oorlog.
Toen ik als klein meisje vroeg waarom ze die bewaarde zei ze dat vrouwen belangrijk zijn en dat ik het later wel zou begrijpen.

Maar ik heb het nooit begrepen.
Voordat ik de kans kreeg me na haar overlijden in de tijdschriften te verdiepen hadden mijn oom en moeder ze weggegooid.

Een flink aantal jaren later wilde een van mijn zoons weten wat ik ervan vond als hij parachutist zou worden.
Ik was me bewust dat hij een van mijn dromen voor mezelf ging realiseren en hield me wat op een afstand. 'Volg je dromen als je de kans hebt.'
Dat deed hij en werd een ervaren parachutist, springend met de ronde bollen die in de tweede wereldoorlog werden gebruikt.

Toen mijn kinderen groot genoeg waren en ik iets voor mezelf kon gaan doen wilde ik me opgeven voor de training en kwam tot de ontdekking dat een paar dagen daarvoor de leeftijdsgrens was verlaagd. Ik kon geen opleiding in mijn eigen land meer volgen, en het geld ontbreekt me om naar het buitenland te gaan voor training.

Weer buitengesloten!

Het was in de tijd dat ik probeerde erkenning te krijgen voor de rol die mijn familie heeft gespeeld in het verzet.
Ik probeerde ook meer uit te vinden over de rol van mijn vader, die het land verliet toen de duitsers hem zochten, naar Engeland ontsnapte en koos voor dienst in The Royal Air Force.

Ineens werd ik door iemand een Royal Air Force dochter genoemd.
Het voelde alsof iemand me een plaats gaf in de geschiedenis.
Ondanks het feit dat ik niets heb gedaan in de oorlog, ik was nog niet eens geboren, kreeg ik respect.

Ik herinnerde me de woorden van mijn oma: 'vrouwen zijn belangrijk'.
Het opende mijn ogen voor het gebrek aan kennis over de rol van de vrouwen in de oorlog.
Ze waren niet alleen maar arbeidsters op het land, maar sprongen ook achter de linies, waren piloten en nog veel meer.

Ik besloot me te richten op de rol van de vrouwen in de Tweede Wereldoorlog, in plaats van de grond te zoeken in de lucht.

.

She knew: women are important

noreply@blogger.com (Syl ) — Sun, 20 Oct 2019 19:32:00 +0000

My grandmother had huge piles of women magazines, dated prewar, war and postwar.
When I asked, as a little girl, why, she said that women were important and I would understand later.

I never did.
When she died, my uncle and mother who cleaned the house threw them all away.

Quite some years later my son asked my opinion about him becoming a parachutist.
I was immediately aware he was making one of my dreams for myself come true. So I kept some distance and told him he should follow his dreams.
He did. And became a very good para, jumping with WW2 canopies.

When my kids were grown up enough for me to start training too, the age limit was lowered just a few days before and it was not possible anymore to train to become a parachutist in my country, The Netherlands. (And I don't have money enough to go to another country....)

Again I felt excluded.

In the meantime I was trying to find some acknowledgement for the history of my family. They had been in the resistance during WW2.
I was also trying to find out more about the role of my father, who fled the country when the Germans were searching for him, went to England and joined the RAF.
I was suddenly called a 'RAF-daughter', and it was like someone gave me a place in history.
I didn't do anything in WW2, and still got respect.

Then I remembered my gram: 'women are important'.
It opened my eyes for the lack of knowledge about women in WW2.
They were not only landgirls, but also jumped behind the lines, flew airplanes and did a lot more.

So I'll be researching this, instead of searching the skies for the earth....