w 4 szybach

Nano-rafka: Budowa pokrywy DIY

noreply@blogger.com (Topielec) — Fri, 26 Nov 2010 08:33:00 +0000

Dzisiaj przedstawiam efekt moich wątpliwych zdolności manualnych :) Wszystkie zdjęcia niestety robione komórką :( musicie mi wybaczyć, ale nie mam obecnie nic lepszego. Normalnie przydałby się jakiś sponsor na sprzęt fotograficzny :D

Do wykonania pokrywy użyłem białego spienionego PCV 3mm. Mogłem sobie pozwolić na małą grubość tego materiału, bo pokrywa miała być malutka, więc tym samym odporna na wygięcia spowodowane ciężarem oświetlenia. Do pomocy kupiłem sobie plastikowy kątownik, do klejenia zwykły klej cyjano-akrylowy (typu kropelka) a do cięcia zaopatrzyłem się w nożyk do tapet.

Najpierw wyciąłem i skleiłem niewielką obudowę do oświetlenia. Wymyśliłem sobie, że będzie to "lampa" mniejsza od akwarium, duża na tyle, by pomieścić power-compacty i która będzie "wisiała" nad akwarium. Wymiary to 30x20x5cm (akwarium ma 40x25x25). Mam cichą nadzieję, że dzięki temu, że akwarium będzie częściowo odkryte, uniknę problemów z wysoką temperaturą spowodowaną nagrzewaniem się świetlówek. Oczywiście coś za coś - pewnie będę musiał pomyśleć o automatycznej dolewce odparowanej wody.

Tak wygląda z zewnątrz. Części sam docinałem nożykiem i muszę ostrzec, że ciężko zrobić to idealnie równo. A żeby wyglądało na prawdę fajnie, to jednak musi być równiuteńko.

A tak od środka. Widać tutaj do czego przydał się plastikowy kątowniczek.

Następnie przyszedł czas na zamontowanie w pokrywie oświetlenia. Jak widać na słabym zdjęciu poniżej, do uruchomienia świetlówek użyłem dwóch różnych stateczników. Do uruchomienia świetlówki kompaktowej 11w o trzonku g23 użyłem konwencjonalnego (ciężkiego) statecznika 13W, ponieważ ten typ świetlówek ma już starter wbudowany, więc jest to jedyna opcja. Z kolei do świetlówki aktynicznej 18w o trzonku 2g11 postanowiłem przyciąć koszty i użyłem statecznika ze zużytej zwykłej świetlówki (żarówki) kompaktowej o trzonku e14 o mocy 18w. Do tego przydała się lutownica :) Dla zainteresowanych jak to zrobić, polecam ten świetny artykuł.

Zacząłem się też zastanawiać (rychło w czas!) jak tą pokrywę w ogóle zamontować nad akwarium. Rozważałem różne sposobny od linek z sufitu :) przez różne nóżki i uchwyty. Zostało mi jeszcze sporo pcv więc pomyślałem sobie, że może spróbuję zasłonić nim filtr kaskadowy i taką obudowę połączę od razu z lampą. Chodziło mi już to wcześniej po głowie, dlatego też zostawiłem tylną stronę lampy odkrytą, co widać na poprzednich zdjęciach. Z wycinaniem i klejeniem tego ustrojstwa była masa zabawy, zajęło mi to praktycznie cały weekend. Efekt końcowy niestety jest słabo zadowalający. Ilość plastiku przytłacza nieco to małe akwarium - optycznie jest więcej plastiku niż szkła, a równość krawędzi i łączeń płytek pozostawia wiele do życzenia. No ale cóż, tyle się napracowałem, że na razie musi tak pozostać :) W przyszłości pewnie pomyślę nad wymianą lampy na coś gotowego. Może spróbuję jeszcze okleić pcv jakąś okleiną co nieco zamaskuje krawędzie.

Poniżej próba oświetlenia. Najpierw biała świetlówka.

Następnie aktynika.

I połączenie 10000K + aktynika. W następnym etapie muszę przykleić tło na tylną ścianę akwarium (planuję czarne) i wykleić czymś pokrywę od środka, bo przez cienkie pcv prześwituje światło.

A tu próba z wodą, na razie słodką :)

Do następnego :)

Nano-rafka: Co już mam.

noreply@blogger.com (Topielec) — Wed, 24 Nov 2010 14:29:00 +0000

Korzystając z kategorii jakie stworzyłem w poprzednim wpisie ("Co potrzebne na start"), dzisiaj opiszę jakie sprzęty udało mi się już uzbierać na tę chwilę, jak również co jeszcze planuję zakupić.

1. Akwarium
Mam już akwarium! Wymiary to 40x25x25 czyli standardowe 25 litrów. Długo zastanawiałem się nad wymiarami akwarium. Głównie właśnie przez te wymiary nie kupiłem kostki Nano-Reef Aquaela (i przez czarny silikon). Moim zdaniem powierzchnia dna 30x30 daje o wiele mniejsze możliwości aranżacji, niż wymiary mojego akwarium, mimo, że aquaelowski zestaw jest o 6 litrów pojemniejszy. Choć dopiero gdy kupię skałę okaże się, czy w przypadku tak małych akwariów w ogóle można operować terminem "aranżacja"... Teraz trochę o szkle. Idąc za radami jakie można znaleźć na forach akwarystycznych moje jest zrobione ze zwykłego szkła float, bo podobno przy cienkich szybach (moje mają 4mm), nie ma sensu inwestować w szkło o większej przejrzystości jakim jest opti-white. No cóż, może sama przejrzystość szyby przy tej grubości zapewne nie jest dostrzegalna, to jednak same łączenia szyb są wyraźnie zielonkawe, czego chyba nie byłoby przy szkle OW. Dodam, że na zamówiłem sobie akwarium klejone przezroczystym silikonem, bo takie są moim zdaniem estetyczniejsze. Może przy czarnym silikonie zielone krawędzie szkła nie byłyby widoczne i wtedy rzeczywiście w opti nie było by sensu wkładać kasy. Na szczęście okazuje się, że przy włączonym niebieskim morskim świetle, kolor krawędzi przestaje już być widoczny :) Jestem też ciekaw, czy sprawdzi się (oby nie) legenda o tym, jakoby pod przezroczyste krawędzie po czasie miały przedostawać się glony. Podsumowując, jestem zadowolony z wyboru, tym bardziej, że koszta takiego zbiorniczka są znikome.

2 i 3. Filtracja i cyrkulacja

Tu zerżnąłem ostro z rafki Aquaela :) Filtr kaskadowy FZN3 wydaje mi się być dobrym rozwiązaniem - to przecież przepływ 1200 litrów wody na godzinę. Niestety ograniczona jest regulacja kierunku prądu wody, więc zapewne będę zmuszony rozmieszczać koralowce do cyrkulacji, a nie cyrkulację do koralowców jak powinno mieć to miejsce. Mimo to, jestem dobrej myśli, bo dzięki temu filtrowi mam za jednym zamachem dosyć pokaźny panel, w którym mogę pochować trochę gratów (typu grzałka), które normalnie musiałyby być w akwarium na widoku i zabierać cenne cm3. Niestety trochę dałem ciała, bo tnąc koszty, kupiłem używkę i niestety nieco głośno chodzi:/ mam jednak naiwną nadzieję, że z czasem się dotrze... Jeśli chodzi o filtrację, to mam zamiar oprzeć ją jedynie na żywej skale, ewentualnie włożę jakiś wspomagacz w formie absorberów NO3 i PO4, jakie są dostępne na rynku, ale to tylko w razie wyraźnych problemów. Wychodzę z założenia, że początkujące morszczaki będący zwykle nadzianymi i niecierpliwymi osobnikami, którzy chcą mieć szybko w salonie piękne akwarium, jakie widzieli gdzieś tam (przepraszam za ten stereotyp, ale tak właśnie jest :P), są krojeni z kasy na każdym kroku i naciągani na różne magiczne gadżety, które mają błyskawicznie zmienić ich zbiornik w piękną rafę. Uważam jednak, że stosowanie takich wspomagaczy jest za każdym razem ingerencją w stabilizujący się samoczynnie i powoli mini-ekosystem i mimo, że pozornie i krótkotrwale pomagają, to prędzej czy później odbije się to zbiorniczkowi przysłowiową czkawką :) Taka jest moja teoria, ale czy prawdziwa - sprawdzę na sobie.

4. Oświetlenie.

1 x Świetlówka kompaktowa Narva 18W/Blue2 2G11 (niebieska - aktyniczna)
1 x Świetlówka kompaktowa Narva 11W/860 G23 (biała - 10000K)
Do tego potrzebne akcesoria czyli stateczniki, oprawki i odbłyśniki.

Po odpaleniu okazało się, że jest to bardzo dużo światła jak na takie małe akwarium, ale to tylko w moim ludzkim odczuciu :) Zobaczymy, czy moje zdanie podzielą przyszli mieszkańcy akwarium.

Do zakupu oświetlenia polecam sklep http://www.aqva-light.pl, na prawdę nie wiem co polscy akwaryści zrobiliby bez niego. Po poszukiwaniach odpowiedniego światła do mojego akwarium stwierdzam, że wybór na rynku jest tragiczny. Wybór oświetlenia to była istna męczarnia i niestety przy tak małych rozmiarach akwarium na koniec okazuje się, że tak na prawdę nie ma żadnego wyboru. Trzeba brać najmniejsze świetlówki Narvy i składać lampę samemu, bo po prostu nie ma alternatywy. To znaczy jakaś alternatywa by się znalazła, ale na pewno nie na moją kieszeń. Osobiście mam nadzieję, że Aquael wprowadzi jak najszybciej swoje lampki z ich Nano-Reef do sprzedaży jako osobny element i prawdopodobnie będę jednym z pierwszych klientów. Chodzi o to, że owszem, można samemu złożyć fajna lampkę, ale to trzeba umieć. Mi wyszło średnio :(

5. Woda.

Mam takie szczęście, że mam znajomego z filtrem odwróconej osmozy (RO). Mam zamiar od czasu do czasu "pożyczyć" od niego kilka literków na podmianę. Zastanowię się jeszcze nad kupnem filtra z żywicą (DI). Do zasolenia zamówiłem sól Instant Ocean. Na razie 4 kg. Uważam, że na start akwarium sól powinna być jak najmniej bogata we wszelkie dodatki. Ta podobno taka jest, więc uważam, że na początek będzie jak znalazł. Kiedy zużyje ją zobaczę, czy przyjdzie potrzeba dosypać czegoś lepszej jakości.

I to na razie tyle :)

A niebawem pokażę swoją niestety porażkową lampę DIY !

Nano-reef: Co potrzebne na start?

noreply@blogger.com (Topielec) — Wed, 17 Nov 2010 08:31:00 +0000

Aby założyć akwarium i nie rozpocząć przygody od razu od katastrofy trzeba spełnić przynajmniej minimalne wymagania, jakie stawia przed nami to przedsięwzięcie.

Dawno temu pisałem o sprzęcie niezbędnym do uruchomienia przeciętnego akwarium słodkowodnego. Przyznam, że nie lubię pisać o takich podstawach - jest to po prostu nudne :), ale mimo to uważam, że im więcej będziemy o tym pisać gdzie się da, tym mniej błędów będą popełniać początkujący akwaryści i tym samym mniej zwierząt przez to ucierpi, a i nasza kieszeń również. Dlatego ja też od czasu do czasu wyskrobię trochę banałów.

Tym razem napiszę, co potrzebne będzie przy zakładaniu akwarium morskiego w wersji mini i dlaczego. Będą to oczywiste oczywistości dla doświadczonych "morszczaków", jednak początkujący powinni znaleźć tu kilka przydatnych informacji. Zaznaczyć w tym momencie muszę, że sam nigdy nie posiadałem akwarium słonowodnego i całą swą wiedzę czerpię z internetu. Oczywiście jak ze wszystkim w internecie i na temat akwarium morskiego istnieje sto różnych teorii dotyczących każdego z zagadnień. Najgorsze jest to, że przeważnie każdy jest pewny swego i każda z teorii brzmi sensownie. Nie jesteśmy sami w stanie stwierdzić w stu procentach kto ma rację, a kto nie, więc pozostaje nam jedynie wybór i próby na własnej skórze, a raczej własnym akwarium.

Czytając dziesiątki stron tekstów i dyskusji na stronach i forach internetowych można dostać obłędu. Większość osób namawia do trzymania się ogólnie przyjętych zasad, a po chwili pojawia się osoba, która masę z tych zasad złamała, a jej zbiornik mimo to ma się świetnie. Zmusza to do refleksji nad sensownością tej całej wielkiej ilości drogich gadżetów i mnogością preparatów dostępnych na rynku. Postanowiłem więc wyciągać własne wnioski i ze zdrowym dystansem podchodzić do rad innych akwarystów i modnych w danej chwili tendencji. Przyswajam więc jedynie to, co wydaje mi się ciekawe i sensowne i co chciałbym zastosować, czy wypróbować w swoim przyszłym akwarium morskim.Tym samym zastrzegam, że niniejszy cykl moich "artykułów" nie będzie mówił jak WY powinniście prowadzić swoje akwarium, tylko w jaki sposób mam zamiar robić to JA. Czy odniosę sukces, czy porażkę, pokaże czas :)

Wymagania podstawowego zbiornika morskiego podzielę na kilka kategorii, żeby łatwiej to wszystko ogarnąć. W tym wpisie nie będę rozwodził się nad detalami - będą to tylko takie ogólniki, za pomocą których postaram się nakreślić początkującemu akwaryście "czym to się je". Bardziej szczegółowo opiszę wszystko w przyszłych tekstach, gdyż chciałbym każdej z poniższych kategorii poświęcić osobny, obszerniejszy artykuł. Jeśli znajdę czas!

1. Akwarium - tak, by założyć zbiornik morski także potrzebować będziemy akwarium :) Jeśli nie będziemy w nim trzymać ryb i większych stworzeń typu większe ukwiały, duże rozgwiazdy itp, to akwarium może być naprawdę niewielkie. Pamiętać jednak należy, by koralowce, które w przyszłości kupimy również były dobierane z głową, czyli wedle ich preferencji i wymagań. W tym celu zanim kupimy coś ładnego i kolorowego, poczytajmy o tym najpierw. Na przykład na tym portalu.

2. Filtracja - oczywiście zachodzi tu standardowy podział na filtracje biologiczną (czyli głównie nitryfikacja i denitryfikacja) oraz mechaniczną. Jednak filtracja biologiczna w standardowym akwarium morskim dzieli się jeszcze (przynajmniej!) dwojako. Po pierwsze zachodzi za pomocą wszelkich pożytecznych bakterii i innych drobnych organizmów (na tej samej zasadzie, co w akwariach słodkowodnych), które zasiedlają wszelkie możliwe przestrzenie jak na przykład podłoże (piach, żwir), powierzchnia oraz wnętrze skały, czy złoże w filtrze. Drugim medium filtracyjnym jest odpieniacz. Jest to urządzenie, które w dużym skrócie spienia wodę z naszego akwarium i tą pianę kumuluje w oddzielnym pojemniku. W ten sposób usuwa z wody różne niepożądane substancje. Odpieniacz niezbędny jest w zbiornikach z rybami, gdyż w skutek obfitego karmienia i przemiany materii ryb woda zanieczyszcza się o wiele szybciej. W przypadku niewielkich akwariów, w których brak stworzeń wymagających częstego dokarmiania możemy zrezygnować z odpieniacza, który przeważnie jest drogim urządzeniem. Sprawę redukcji szkodliwych związków azotowych załatwi nam żywa skała pełna dobroczynnych mikroorganizmów oraz częste podmiany wody :)

3. Cyrkulacja - w akwarium morskim wydajna cyrkulacja jest znacznie istotniejsza niż ma to miejsce w akwarium z wodą słodką. Natleniona woda obmywając korale ułatwia im wymianę gazową, dostarcza pożywienia, potrzebnych substancji i składników oraz obmywa z produktów przemiany materii. Cyrkulacja jest również kluczowym czynnikiem jeśli chodzi o filtracje biologiczną za pomocą żywej skały, w której znajduje się mnóstwo mikroskopijnych organizmów pomagających utrzymać akwarium w stabilności biologicznej. W tym przypadku można by więc wrzucić cyrkulację do jednego kosza z filtracją gdyż zapewnienie intensywnej cyrkulacji powinno załatwić nam w niewielkim akwarium za jednym zamachem również kwestię filtracji biologicznej.

4. Oświetlenie - oświetlenie dla większości koralowców jest kwestią pierwszorzędną, gdyż podobnie do roślin, wykorzystują one (ale nie wszystkie!) zjawisko fotosyntezy, by się najeść :) Sam proces różni się nieco od tego, co znamy z lekcji biologii na temat roślin, jednak w tym wpisie nie będę się w to zagłębiał. Dla łatwych korali (a tylko takie będziemy trzymać my, początkujący akwaryści morscy) zwykle potrzebne jest w miarę mocne światło porównując to do słodkowodnych realiów, jednak jeśli chodzi o morskie standardy, będzie to w miarę umiarkowana ilość. Dla ok. 30 litrowych akwariów powinny wystarczyć dwie świetlówki np. po 11w (wat), co w sumie da 22w światła. Dlaczego dwie świetlówki a nie jedna, mocniejsza? Ponieważ potrzebujemy dwie świetlówki o różnych barwach - jedną o świetle białym i jedną specjalistyczną - aktyniczną - o widmie mocno niebieskim. A dlaczego tak jest, o tym dowiecie się we wpisie poświęconym oświetleniu akwarium morskiego.

5. Woda - o wodzie w akwarium morskim można by rozpisywać się godzinami i stronami, więc aby temu zapobiec, muszę napisać to, co mam do przekazania w tej kategorii jak najzwięźlej, w przeciwnym razem po prostu tego nie ogarnę :) No więc, woda którą będziemy wlewać do naszego akwarium morskiego będzie musiała być a) jak najczystsza i b) słona. Z tego powodu zwykle potrzeba specjalnego systemu filtracyjnego (RO+DI), który nam tę wodę oczyści (lub dostępu do czystej w każdym znaczeniu tego słowa wody z innego źródła), jak również specjalną sól morską, która nam tę wodę - jak łatwo odgadnąć - posoli.

To na razie tyle.

Powoli zaczynam gromadzić sprzęt, więc do usłyszenia wkrótce :)

Save the Xingu River

noreply@blogger.com (Topielec) — Mon, 08 Nov 2010 13:52:00 +0000

W nawiązaniu do niedawnego tekstu o tragicznych w konsekwencji planach budowy tam na amazońskich obszarach, dzisiaj zamieszczam odnośnik do petycji pod którą może podpisać się każdy, któremu na sercu leży dobro i przyszłość tej unikatowej krainy.

Save the Xingu River

Nowości na stronie

noreply@blogger.com (Topielec) — Thu, 28 Oct 2010 08:34:00 +0000

Jak pewnie wielu z Was już zauważyło, często bawię się z dodatkami na swoim blogu.
Ciężko mi stwierdzić jednoznacznie co jest przydatne, a co tylko zajmuje miejsce, a nie przynosi nic pożytecznego. Dlatego też często pojawiają się jakieś dodatki, a później znikają, bo dochodzę do wniosku, że i tak nikt z tego nie korzysta :)

Dzisiaj na wszelki wypadek (jakby czasem nie rzucało się w oczy) chciałem zwrócić uwagę właśnie na dwa takie nowe dodatki. Otóż dodałem dwie nowe strony (jak to wygląda, widać w obrazku poniżej) zaraz obok "Strony głównej" i "Mojego akwarium".

Jedną z nich są "Pytania i odpowiedzi". Ta strona przeznaczona jest dla osób, które mają jakiś problem ze swoim akwarium lub po prostu trapi je jakieś pytanie. Pomyślałem sobie, że może okazać się to przydatne, bo często nie uzyskuje się satysfakcjonującej odpowiedzi na forum, czy zostanie się tam zjechanym z góry na dół za jakąś głupotę :) lub komuś po prostu nie chce się rejestrować. Tutaj możecie pytać bez rejestrowania, a ja zobowiązuję się nie ignorować nikogo, odpowiadać rozważnie i w ramach swoich możliwości sensownie ;)

Druga nowa strona to "Strony akwarystyczne", gdzie na zasadach wymiany, mogę zamieścić baner do Waszej strony internetowej, oczywiście związanej z akwarystyką :)

Zapraszam więc do korzystania z tych udogodnień, bo to dla Was :)

EBJD - hybryda czy odmiana barwna? Cz. 2.

noreply@blogger.com (Topielec) — Tue, 26 Oct 2010 11:44:00 +0000

Wszystko zaczęło się w 1985 roku, kiedy Pan Hector Luzardo otrzymał dobraną parę młodych Rocio (wtedy jeszcze Cichlasoma) octofasciatum jako prezent od przyjaciela...

Para ta rozmnażała się już w akwarium ogólnym, w którym zostały umieszczone, ale ikra znikała zawsze w ciągu kilku godzin za sprawą innych mieszkańców zbiornika. Gdy tylko zostały przeniesione do w ich własnego lokum, odbyły tarło składając powalającą ilość ikry - około 2000 ziarenek, a narybek zaraz po wykluciu został odłowiony do innego akwarium. Gdy małe rybki miały około 20 dni, pan Luzardo odłowił kilka martwych sztuk, które dryfowały na powierzchni wody, a ich płetwy były porozrywane i poobgryzane.

Ich barwa wydawała się jednak nieco bledsza niż zwykle, ale właściciel wywnioskował, że powodem muszą być brakujące łuski. Następnego dnia kolejne cztery ryby były w podobnym stanie, a dzień później jeszcze kilka. Wkrótce stało się jasne, że to coś więcej niż tylko atak silniejszego rodzeństwa na słabsze sztuki. Kilka ryb w zbiorniku wyraźnie wyglądało i zachowywało się inaczej niż reszta.

Po dokładniejszych obserwacjach okazało się, że około 1/4 narybku grupowała się w jednym z rogów akwarium, wyglądając przy tym na nieco mniejsze i smuklejsze niż reszta rodzeństwa. Rybki te zostały od razu przełowione do osobnego zbiornika. Po kilku tygodniach barwa młodych ryb powoli zamieniła się w jasny turkus i stało się jasne, że wyrastają na coś zupełnie niepodobnego do swoich rodziców.

Ale kolor to tylko jedna z różnic. Okazuje się, że odmiana "Blue Dempsey", która pierwszy raz ujrzała wtedy światło dzienne, ma zwykle bardziej wydłużone ciało, posiada bardziej zróżnicowany wachlarz możliwych wzorów na łuskach i brak u niej dużych ciemnych plam na bokach. Ich apetyt nie jest tak nieposkromiony, jak ma to miejsce w przypadku standardowych okazów, rosną też wolniej, chociaż osiągają ostatecznie podobne rozmiary. Są one również łagodniej usposobione. Mimo tak wyraźnych różnic w porównaniu z resztą rodzeństwa, rodzice rozpoznają bez problemu w turkusowym narybku swoje potomstwo i nie traktują go inaczej.

Jeśli chodzi o tajemnicę ich powstania i tego, dlaczego nikomu innemu nie udawało się rozmnożyć tych ryb jest fakt, że para dwóch "niebieskich odmian" pielęgnicy niebieskołuskiej nigdy skutecznie się nie rozmnoży, a nawet jeśli, to ich potomstwo będzie słabe i padnie po kilku dniach. Aby więc odnieść sukces, należy dobrać jedną "niebieską" pielęgnicę i jedną zwykłą, jednak taką, która nosi w sobie "niebieski" gen. W ten sposób około 50 procent potomstwa będzie "niebieskie". Dobieranie ryb należy jednak przeprowadzać bardzo ostrożnie, gdyż "niebieska" odmiana bardzo często kończy poturbowana przez silniejszą i agresywniejszą standardową formę.

Ot i cała tajemnica :)

Dlaczego "nano"?

noreply@blogger.com (Topielec) — Thu, 21 Oct 2010 06:05:00 +0000

W dzisiejszym wpisie spróbuję odpowiedzieć na pytanie, które sam sobie postawię :P Odpowiem na nie jednak po części dzięki pomocy innych akwarystów (wiem, wygodny jestem :) ).

Jak już może wiecie z pierwszego tekstu z "morskiej" serii planuję założyć małe słonowodne akwarium. Zanim jednak na dobre zabiorę się do mokrej roboty, wypadałoby uzasadnić, dlaczego w ogólne wybrałem ten typ zbiornika, bo przecież jest w czym wybierać!

Co więc zaważyło na decyzji? Ano, kilka spraw.

Po pierwsze obecna sytuacja życiowa, a raczej lokalowa, zmusza mnie do kierowania się zasadą "im mniejsze, tym lepsze". Nie idzie ona w parze z ogólnie przyjętą akwarystyczną filozofią, ale tak to już bywa... Trzeba mieć choć trochę miejsca, by móc rano rozprostować kości.

Druga sprawa to koszty - zasada ta sama, jak w akapicie poprzednim, choć w tym wypadku raczej odpowiada to już rozumowaniu większości akwarystycznej braci. Ktoś może zapytać, dlaczego więc morskie, skoro o wiele taniej można założyć małe akwarium słodkowodne, np. krewetkarium? No właśnie... i tu przechodzimy do argumentu kolejnego.

Moja żona, jak zapewne większość żon (bez urazy, dla tych żon, które nie łapią się pod to uogólnienie - jako wyjątek, tylko potwierdzacie regułę...) nie do końca rozumie moją akwarystyczną obsesję :) Choć jak staram się przyjrzeć temu nieco bardziej obiektywnie, to w sumie aż tak jej się nie dziwię... Ale wracając do meritum - akwarium morskie, to jedyne o jakim wybranka mego serca wyraziła pochlebne zdanie, widząc jakąś fotkę wygrzebaną z sieci. A biorąc pod uwagę fakt, że akwarium to ma stać w naszej obecnej sypialni... Inaczej więc być nie mogło :)

Ostatni i chyba najmocniejszy argument, jak wspominałem na samym początku wpisu, mogę zaprezentować wyłącznie dzięki pomocy użytkowników forum Nano-reef.pl. Chciałbym im w tym momencie podziękować, za bezinteresowny wkład w ten tekst :) To właśnie oni są autorami zdjęć, które za chwile zobaczycie i właścicielami zbiorników, które na tych zdjęciach widać. Sami zobaczcie, a zrozumiecie jakie piękno tkwi w akwarystyce morskiej i jak niewiele litrów trzeba, by urzeczywistnić to we własnym domu.

Każde ze zdjęć podpisane jest nickiem autora z forum Nano-reef.pl, a zaraz obok podana jest informacja o litrażu akwarium.

sirkornik - 55l

Natan - 60l

Łukasz Leżuch, "lukiblack" - 54l

spajdi - 72l

Łukasz Szendzielarz, "LiZaRd" - 52l

Bielsko-Biała

www.lukas-szendzielarz.pl

bohen - 27l

jackozaremba - 45l

Artur160 - 35l

Anczee - 20l

tomko - 45l

kukabana - 63l

I na koniec tak z ciekawości - które akwarium podoba Wam się najbardziej?:)

Ogólnopolski Zlot Akwarystów w Krakowie 2010

noreply@blogger.com (Topielec) — Wed, 20 Oct 2010 08:58:00 +0000

Uwaga - nie lada gratka dla akwamaniaków. W pierwszy weekend listopada (6-7.11.) zapowiada się świetna impreza w Krakowie o zasięgu ogólnopolskim. Zlot wygląda na świetnie zorganizowany i co najważniejsze bardzo ciekawy merytorycznie. Dużo prelekcji, a ich tematy wydają się na prawdę nieoklepane i zachęcające.

Organizatorzy, czyli Krakowskie Stowarzyszenie Akwarystów wpadli na bardzo fajny pomysł informowania zainteresowanych internautów za pomocą bloga specjalnie założonego ku temu. Umieszczają tam na bieżąco wszelkie pomocne informacje.

Istotna sprawa to wcześniejsze zgłoszenie swojej chęci uczestnictwa i wpłata 10 zł na poczet przygotowań. Dlatego jeśli jesteś chętny, odwiedź najpierw poniższą stronę i zapoznaj się ze wszystkimi szczegółami:

http://zlot2010.ksa.org.pl/

Zlot odbywa się w kinoteatrze „Wrzos” przy ulicy Zamoyskiego 50 w Krakowie.

Program:

Sobota 06.11.2010

10:00 Rozpoczęcie zlotu
10:10 Jakub Barbasz – „Świat kolorów” – testy wody
11:00 Hans Georg Evers (Niemcy) – „Shampupa – w pogoni za szczęściem”
12:00 Andrzej Sieniawski – konferencja Neapol 2010
12:40 Adam Karwowski – muzeum przyrodnicze w Drozdowie
13:20-15:00 przerwa
15:00 Michał Paczkowski – spotkanie z krewetkami
16:00 Anna Malinowska – hodowla skalarów
17:00 Marcin Graczyk – biotopy krajowe
18:00 Wojciech Górecki – dezynfekcja, jako profilaktyka
18:30 zakończenie dnia

O godzinie 20:00 planowane jest spotkanie integracyjne.

Niedziela 07.11.2010

10:00 Dominik Tomaszewski – akwaria Low-Tech
11:00 Ian Fuller (Wielka Brytania) – hodowla i identyfikacja kirysków
12:00 Anna Czajkowska – bojowniki – mity i fakty
13:00 Bartosz Bojarski – pasożyty ryb w akwarium
13:50 Zakończenie zlotu

EBJD - hybryda czy odmiana barwna? Cz. 1.

noreply@blogger.com (Topielec) — Thu, 14 Oct 2010 07:37:00 +0000

W dzisiejszym wpisie to, co tygryski lubią najbardziej, czyli poruszymy kolejny kontrowersyjny temat, który co rusz pojawia się na różnych forach, a na który ciężko znaleźć jednoznaczną odpowiedź.

Tematem będzie pielęgnica, która swymi barwami powala, lub w najgorszym wypadku zadziwia. Jednak, to co w niej najbardziej intrygującego, to jej pochodzenie owiane istną tajemnicą. Czy jest to po prostu wariant barwny, nietuzinkowa mutacja, mieszanka dwóch lub więcej gatunków, a może sztuczny twór rodem z azjatyckiego laboratorium? No cóż... postaram się to wyjaśnić :)

Na wstępie dodam tylko dla tych, którzy pierwszy raz stykają się z tym zagadnieniem, że temat traktuje w całości i pielęgnicy niebieskołuskiej (Rocio octofasciata), a raczej rzekomej odmiany tej ryby, która posiada jedynie przydomek nadany jej przez amerykańskich hodowców - Electrtic Blue Jack Dempsey (w skrócie EBJD). Jack Dempsey - takiej nazwy używa się za oceanem określają zwykły wariant pielęgnicy niebieskołuskiej. Electric Blue - ta część nazwy to zasługa niesamowitego wyglądu ryby.

Podziękowania dla autora tekstu, pana Coleman'a Lawrence'a, za zgodę na przetłumaczenie i zamieszczenie jego tekstu na tym blogu :)

Kontrowersje, dyskusja i poszukiwania prawdy o pochodzeniu Electric Blue Jack Dempsey

Współpraca z oddanymi członkami forum bluejax.co.uk, w ciągu ostatnich lat zaowocowała znacznym postępem w zrozumieniu czym jest ryba o nieformalnej nazwie „Electric Blue Jack Dempsey”. Jeśli chodzi o mnie, zawiła debata nad tym czy ta ryba to hybryda czy też odmiana barwna, pochłonęła mnie i zafascynowała. Przez lata pojawiało się wiele sprzecznych plotek i spekulacji, jednak zwykle okazywało się, że niewiele z nich było faktycznie konkretnymi i rzeczowymi informacjami. Budowa tej strony (bluejax.co.uk) pomogła nam poskładać te wszystkie informacje w całość, tak że każdy z nas będzie mógł lepiej i na swój sposób zrozumieć fenomen tych ryb.

Przeprowadziliśmy wiele rozmów z właścicielami EBJD, hodowcami, a także technikami laboratoryjnymi, czy profesorami z uniwersytetów. Rozmowy odbywały się przez telefon jak również pocztą elektroniczną. Rezultatem był jasny wniosek, że jedyną drogą do poznania prawdy są badania DNA. Dzięki naszemu „śledztwu” byliśmy w stanie odnaleźć kopię badania DNA, które już zostały już wcześniej przeprowadzone. Jeff Rapps z tangledupincichlids.com zlecił takie badania w sierpniu 2005 r. i niechętnie zgodził się na dostarczenie kopii tego testu Martinowi Brammah (właścicielowi forum Bluejax). Martin stwierdził, że wyniki badań pobranej próbki nie są wystarczająco dokładne. Pokazują, że faktycznie należała ona do R..octofasciata, ale jedynie w linii po matce.
(zobacz wyniki badań!).

W dalszych poszukiwaniach potencjalnych laboratoriów, które mogłyby przeprowadzić dokładniejsze testy, natknąłem się na dr. Prosanta Chakrabarty i wysłałem mu kopię tych wyników z pytaniem, czy można powtórzyć podobny zabieg. Jak na ironię, dr Chakrabarty przyznał, że to on był tym, który prowadził badania DNA zlecone przez Jeffa Rappsa. Przyznał również, że przeprowadził kompletne badania DNA i zapewnił mnie, że zgadzały się one całkowicie z DNA należącym do R. octofasciata. Po wglądzie w oryginał wyników badań okazało się, że faktycznie badania były obszerniejsze, jednak większość została wycięta z kopii, ponieważ była to część jego pracy doktorskiej.

Zdecydowałem jednak, że powinny zostać przeprowadzone jeszcze jedne badania DNA w ramach oddzielnego laboratorium i zrobiliśmy to przez dr. Davida Cena (fishdnaid.com). Potrzebne pieniądze zostały zebrane dzięki członkom naszej grupy w mniej niż tydzień. Dr Price podszedł do zadania bardzo precyzyjne i sumiennie, często kontaktując się ze mną poprzez e-mail o 3 lub 4 rano ze swego laboratorium. Rozmawiając z nim, wyczuwałem prawdziwą ciekawość, aby wyjaśnić zagadkę tego gatunku. To rzeczywiście wydawało się być dla niego czymś, na co do tej pory się jeszcze nie natknął i czymś, co było dla niego dość trudno do zrozumienia. Z początku niechętnie podchodził do tego, by być częścią tego projektu, ale po kilku długich szczegółowych rozmowach w końcu zgodził się, aby wysłać mu próbki.

Jeszcze tej samej nocy dostarczono mi niezbędne wyposażenie, bym mógł pobrać próbki. Wziąłem 4 wycinki płetw z 4 różnych ryb. Wziąłem po jednym wycinku płci męskiej i żeńskiej standardowej odmiany pielęgnicy niebieskołuskiej, a także płci męskiej i żeńskiej odmiany „Electric Blue”. W mniej niż tydzień po wysłaniu ich do dr. Price’a, dał mi znać, że wyniki są już gotowe i podzielił się swoimi wnioskami. To są jego dokładne słowa:

"Eksperyment jest zakończony i nie dowodów by sądzić, że EB jest hybrydą. To potwierdza, co powiedział panu Chakrabarty.

Natrafiłem na dokładnie taką samą sekwencję w każdej z czterech próbek wysłanych do mnie. W próbkach EB nie ma cienia drugiej sekwencji, która mogłaby pochodzić od innego gatunku."

Jak wyraźnie wskazano, wyniki pokazały, że wszystkie próbki pasują do gatunku. Próbki te również odpowiadały próbkom R. octofasciata, które były już zamieszczone w pliku w bazie danych Genbanku z poprzednich sekwencjonowań DNA. Co zostało jednak niedopowiedziane przez doktorów, było to, że próbki te są zgodne tylko w odniesieniu do genów z pobranego obszaru ryby, zatem wyniki te nie mogą być odczytane jako rozstrzygające sprawę. Dlaczego mielibyśmy opierać wnioski na tak niewielkiej część całego genomu? Wycinek, który był brany pod uwagę, został wybrany tylko dlatego, że te sekwencje genów dla R. octofasciata, jak również wszelkich innych „podejrzanych” gatunków można było już znaleźć w bazie danych Genbanku. Potrzebowaliśmy bowiem tego do porównań, więc byłoby głupotą pobierać próbki z obszarów, dla których nie byłyby dostępne żadne dane.

Tak więc, był to kolejny test, który pokazywał, że Electric Blue Jack Dempsey prawdopodobnie nie jest hybrydą, jednak nie dowodził tego ostatecznie. Oznaczało to, że wciąż jest wiele do zrobienia. Czyli więcej zabawy w laboratoriach i więcej pieniędzy do pokrycia kosztów. Dostępne są różne inne metody badawcze, myślę jednak, że nie ma znaczenia ile testów są uruchomimy, nie ma znaczenia ile godzin poświęcą laboratoria, sceptycy zawsze pozostaną sceptyczni co do teorii odmiany barwnej. Ci, którzy popierają „teorię hybrydy” twardo obstawiają na swoim i debata nie skończy się, dopóki nie będą wykonane kompletne mapowania genomów wszystkich podejrzanych gatunków, które mogłyby być potencjalnymi rodzicami niebieskiej tajemniczej pielęgnicy. Byłoby to zadanie monumentalnych rozmiarów. Aby zrealizować taki projekt byłoby potrzeba prawdopodobnie dziesiątek tysięcy dolarów i zajęłoby to wiele lat. Jedyną możliwością, by przeprowadzić to szybciej i taniej przy jednoczesnym zachowaniu integralności i dokładność testów, byłoby zaangażowanie wysokiego rangą pracownika jakiegoś uniwersytetu, który korzystałby z funduszy państwowych. Wraz ze swoimi uczniami, taki profesor mógłby poprowadzić w swojej klasie przez cały rok proces mapowania kompletnego genomu. Byłby to ciekawy projekt, który mógłby zainteresować studentów i przynieść im wiele satysfakcji. Teraz tylko pytanie, czy ktoś zna takiego profesora, który byłby zainteresowany takim projektem? Jeśli tak, odeślijcie go do allthingsdempsey.com i powiedzcie mu, że będę podekscytowany i gotowy, aby razem popracować nad tym.

Podczas gdy my czekamy, by ruszyć nasz genetyczny projekt do przodu, wiele debat na temat możliwości prawdziwego pochodzenia ryby zwanej Electric Blue Jack Dempsey nadal się toczy. Trzy gatunki, które większość ludzi bierze pod uwagę jako rodziców ryby to Nandopsis tetracanthus, Nandopsis haitiensis i Herichthys carpintis "Escondido". Każdy z nich ma uderzająco podobne cechy charakterystyczne dla EBJD, mimo, że na pierwszy rzut oka to dwa różne światy. Weźmy na przykład N. tetracanthus i zwróćmy uwagę na mozaikowy wzór na pysku, czerwony pasek na płetwie grzbietowej i podobny kształt ciała. Spójrzmy na N. haitiensis, i jej niesamowicie podobne kształty płetwy odbytowej i grzbietowej, popularne wśród Electric Blue. Również podobne są młode N. haitiensis, które wykazują bardzo intrygujące białawy kolor, podobny do narybku Electric Blue Jack Dempsey. Wreszcie H. carpintis i jej bardzo unikalny zestaw wzorów i ubarwienie, podobne do tego, jakie prezentuje odmiana Electric Blue. Mimo to, wszystkie domysły na temat możliwych źródeł hybrydyzacji i różnych gatunków rodzicielskich zaangażowanych w „produkcję” tej ryby to tylko czyste spekulacje. Istnieją opowieści ludzi, którzy pomyślnie skrzyżowali R. octofasciata z H. carpintis, lecz wynik w żadnym wypadku nie przypominał docelowej ryby.

Jestem pewien, że wiele hodowców próbowało krzyżować różne gatunki z pielęgnicą niebieskołuską i jeśli ktoś z was uzyskał rybę podobną do Electric Blue, bardzo chcielibyśmy o tym usłyszeć.

Mimo, że mieszanie różnych gatunków ryb zwykle jest potępiane przez świadomych akwarystów, to z jakiegoś powodu nadal istnieje szeroki rynek zbytu dla najdziwniejszych hybryd. Powstaje więc pytanie: skoro ceny kolorowych hybryd sięgają wielodolarowych sum, to dlaczego rzekomy twórca tych ryb i wieloletni jedyny na świecie hodowca - Hectora Luzardo - miałby kłamać o ich pochodzeniu, twierdząc, że ryby te nie są hybrydami dwóch gatunków? Mógłby przecież zbić fortunę. To słowa Jeffa Rappsa, który znał pana Luzardo osobiście:

"Pierwszy hodowca nie miał nic do zyskania publicznie fabrykując pochodzenie ryb. Znam go dobrze. On jest z zawodu malarzem, to uczciwy człowiek z silnymi wartościami rodzinnymi. Jak powiedział mi rok temu, jego jedyną zasługą jest fakt, że dostrzegł różnicę u niektórych osobników z narybku pary normalnych pielęgnic niebieskołuskich i odchował je."

Ludzie, którzy znali go, dobrze wiedzieli, że Hector był uczciwym, ciężko pracującym ojcem. Jednak czy jest możliwe, że Hector odszedł z tego świata celowo pozostawiając po sobie tajemnicę, która przetrwa i pozostanie do rozwiązania dla przyszłych pokoleń? To już osądzić musi każdy z nas samodzielnie.

Willey Coleman Lawrence Jr

I to tyle jak na razie. A jeśli chcecie dowiedzieć się, co dokładnie głosi opowieść Hectora Luzardo, cierpliwie czekajcie na drugą część wpisu :)

Regionalne kluby i fora akwarystyczne

noreply@blogger.com (Topielec) — Tue, 12 Oct 2010 12:43:00 +0000

Dzisiaj przedstawiam Wam efekt mojego grzebania w "polskiej" sieci :) Starałem się odnaleźć jak najwięcej for i klubów akwarystycznych, które mają wymiar regionalny - czy to wojewódzki, miejski, czy wiejski, bez różnicy. Wybrałem oczywiście takie, które wydają się nadal funkcjonować, jeśli chodzi o kluby i fora, które mają choć kilka niedawno napisanych postów.

Przyznam, że ciekawiło mnie, gdzie akwarystyka ma najwięcej zwolenników, a gdzie wydaje się wymarłym hobby. Z poniższego spisu widać, że najprężniej działające województwa to śląskie, dolnośląskie, mazowieckie czy zachodniopomorskie. Dziwne i smutne z kolei jest to, że chyba nic nie dzieje się w wielkopolskim i opolskim.

UWAGA: Pod tym spisem znajduje się jeszcze trochę tekstu, więc zerknijcie również na sam dół artykułu! :)

Z góry przepraszam, jeśli przeoczyłem jakiś portal lub forum - jeśli tak się stało, śmiało piszcie w komentarzach!

1. Dolnośląskie:

Dolnośląskie Forum Akwarystyczne

Wrocław:

Wrocławskie Towarzystwo Akwarystyczne

Zagłębie Miedziowe (Legnica, Lubin, Polkowice i Głogów):

Forum Akwarystyczne Zagłębia Miedziowego

2. Kujawsko-pomorskie:

Kujawsko Pomorskie Stowarzyszenie Akwarystów

Toruń:

Toruński Klub Akwarystów

3. Lubelskie:

Lublin:

Lubelski Serwis Akwarystyczno - Terrarystyczny (dawniej Lubelski Serwis Akwarystyczny)

Lubelskie Forum Akwarystyczne

4. Lubuskie:

Gorzów:

Forum akwarystyczne Gorzowea i okolic

5. Łódzkie:

Łódź:

Łódzkie Stowarzyszenie Akwarystów i Terrarystów

6. Małopolskie:

Kraków:

Krakowskie Stowarzyszenie Akwarystów

7. Mazowieckie:

Mazowieckie Stowarzyszenie Krewetkomaniaków

Warszawa:

Forum Akwarystyczne Warszawy

Warszawski Związek Akwarystów

8. Opolskie:

brak

9. Podkarpackie:

Podkarpackie:

Podkarpackie Forum Akwarystyczne

Rzeszów:

Rzeszowskie Forum Akwarystyczne

Mielec:

Mielecki Klub Akwarystów (nie ma strony)

10. Podlaskie:

Akwapodlasie

Białystok:

Białostocki Klub Akwarystyczny

11. Pomorskie:

Trójmiasto:

Trójmiejskie Stowarzyszenie akwarystów

12. Śląskie:

Górnośląskie Stowarzyszenie Akwarystów

Częstochowa:

Częstochowskie Forum Akwarystyczne

Rybnik:

Stowarzyszenie Miłośników Akwarystyki Rybnik

13. Świętokrzyskie:

Kielce:

Kieleckie Forum Akwarystyczne

14. Warmińsko-mazurskie:

Elbląg:

Elbląskie Forum Akwarystyczne

15. Wielkopolskie:

brak

16. Zachodniopomorskie:

Zachodniopomorskie Forum Akwarystyczne

Szczecin:

Klub Molinezja

Koszalin:

Koszalińskie Forum Akwarystyczne

A teraz trochę liczb :) Pospisywałem statystyki (tam gdzie były dostępne) ze wszystkich dostępnych i działających regionalnych forów akwarystycznych i porównałem je pod kilkoma kątami.

Na pierwszy ogień poszła liczba użytkowników. Tu mocna wygrana lubelskiego (1164), następnie jest łódzkie (972) i forum stolicy (790).

Teraz sprawdźmy produktywność forumowiczów, czyli największa liczba postów. I tutaj już zaczyna być widać faworyta - częstochowskie forum wysuwa się na prowadzenie. Następnie jest ponownie forum Warszawy, a zaraz za nim forum podkarpackie. Zwróćcie uwagę, że pierwsze miejsce należy do miasta, nie województwa, i to wcale nie znowu takiego wielkiego!

Ostatnia tabelka powinna rozwiać wątpliwości. W powyższych zestawieniach duże miasta i województwa miały przewagę, dlatego teraz sprawdzimy stosunek liczby postów do liczby użytkowników, co pokaże nam, jak aktywni i produktywni faktycznie są użytkownicy kolejnych forów :)

Myślę, że teraz widać wyraźnie dlaczego wszyscy powinniśmy żałować, że nie urodziliśmy się w Częstochowie! Nie mielibyśmy problemu ze zbytem narybku, rozdaniem roślin z przycinki, czy odkupieniu kilku litrów wody RO do podmiany w nano-rafce :) W tym zestawieniu nieźle wypadło również województwo zachodniopomorskie oraz podkarpackie.

Zapraszam do komentowania i dyskusji. Mnie osobiście zastanawia co sprawia, że w jednym województwie akwarystyka kwitnie, a w drugim takie hobby praktycznie nie istnieje - jak na przykład w moim, opolskim.

Mam również nadzieję, że może komuś ten wpis pozwoli odnaleźć zapalonych akwarystów "zza płotu", o których nawet nie miał pojęcia. To ponoć ułatwia życie :)

I Szczecińska otwarta wystawa krewetek i nanoakwariów

noreply@blogger.com (Topielec) — Fri, 08 Oct 2010 08:42:00 +0000

Termin: 12-14 listopada 2010 roku

Lokalizacja:
Uniwersytet Szczeciński
Wydział Zarządzania i Ekonomiki Usług
ul. Cukrowa 8, 71-004 Szczecin.

Wystawa organizowana jest przez użytkowników
Zachodniopomorskiego Forum Akwarystycznego

PLAN WYSTAWY

Piątek
10.00 - Powitanie i oficjalne otwarcie wystawy
10.15 - Kilka słów Dziekana o roli Uniwersytetu Szczecińskiego w wystawie
10.30 - Udostępnienie wystawy dla zwiedzających
14.00 - "Krewetki dla początkujących i zaawansowanych" - Paweł Szewczak (dyskusja panelowa)
16.00 - Prezentacja produktów firmy Aqua'el
18.00 - Zamknięcie pierwszego dnia wystawy
10-18 - Występy artystyczne Tadeusza Wasilewskiego

Sobota
10.00 - Udostępnienie wystawy dla zwiedzających
11.00 - "Mikroorganizmy w akwarium" - Piotr Robakowski (prelekcja)
12.00 - Warsztaty akwarystyczne Michał Maciejewicz:
- zakładanie od podstaw akwarium dla krewetek
- film "Akwarium morskie - jego start" wraz z komentarzem
16.00 - Prezentacja produktów firmy Nattec
17.30 - Prezentacja produktów firmy Biomax wraz z prezentacją Stowarzyszenia "Moliniezja".
18.00 - Zakończenie drugiego dnia wystawy

Niedziela
10.00 - Udostępnienie wystawy dla zwiedzających
12.00 - "Akwarium w fotografii" - Jacek Karczmarczyk (dyskusja panelowa)
13.00 - Zakończenie przyjmowania kuponów konkursowych
13.30 - Ogłoszenie wyników konkursu na dla zwiedzających
15.00 - Ogłoszenie wyników w konkursie "Najładniejsze krewetka" oraz "Najładniejsze akwarium"
16.00 - Oficjalne zamkniecie wystawy.

Akwarystyczna telewizja

noreply@blogger.com (Topielec) — Wed, 06 Oct 2010 17:05:00 +0000

Nie wiem, czy wiecie (ja nie wiedziałem!), ale w internecie działa darmowa internetowa polska "telewizja". Cudzysłów stąd, że nie jest to oczywiście przedsięwzięcie formatu Animal Planet, ale naprawdę równie miła niespodzianka :)
Okazuje się, że grupa fascynatów (tak siebie przedstawiają) postanowiła relacjonować za pomocą filmów wszelkie warte uwagi wydarzenia ze świata akwarystyki. Co więcej, robią to ponoć czasem nawet na żywo (choć jeszcze nie miałem okazji sprawdzić jak to działa)!

TVaqua.pl to innymi słowy baza ciekawych filmów - video-relacji z imprez akwarystycznych, spotkań klubowych i prelekcji, czy wywiadów ze znanymi akwarystami. Cieszy fakt, że są to filmy z niedawnych wydarzeń (np. reportaż z Zoo-botanica 2010), co za tym idzie, można stwierdzić, że panowie (a może i panie) aktualnie ciągle działają. Z niecierpliwością czekam więc na nowe filmy :)

Mam nadzieję, że znajdą siły, by utrzymać przy życiu ten pozytywny projekt przez długi czas, co niestety nie jest łatwe, gdy działa się "charytatywnie". Życzę więc wytrwałości!

>> TVaqua.pl <<

Konkurs Fotograficzny "Podwodne Inspiracje"

noreply@blogger.com (Topielec) — Tue, 05 Oct 2010 08:28:00 +0000

Organizator: Podkarpackie Forum Akwarystyczne

Szczegóły: http://www.podforak.rzeszow.pl/konkurs

Tanganyika-Cichlids Magazine

noreply@blogger.com (Topielec) — Thu, 30 Sep 2010 10:59:00 +0000

Gorąco polecam ciekawego "bloga", który aktualizowany jest (co pewien czas) w formie darmowego e-magazynu. Tworzony przez akwarystów pasjonatów, w całości poświęcony jezioru Tanganika i jego mieszkańcom. Niestety po hiszpańsku, co jednak obecnie to powinno być strasznym problemem - wystarczy użyć jakiegoś translatora (np. ten) i już mamy tekst po polsku (choć nieco zamieszany, ale da się rozszyfrować). Dodatkowo oprócz tekstu zamieszczane są filmy i zdjęcia z akwariów i samego jeziora, co powinno być dodatkową atrakcją dla leniuchów, którym nie chce się tłumaczyć tekstu. Właśnie ukazał się już 4-ty numer.

Dwa nowe gatunki Dicrossus

noreply@blogger.com (Topielec) — Wed, 29 Sep 2010 12:14:00 +0000

Info dla "apistomaniaków" (dzięki Ruki za cynk!). Dwa nowe gatunki pielęgniczek z dopływów Amazonki zostały opisane na początku września.

Dicrossus foirni pochodzi z dorzecza sławnej Rio Negro. Te małe pielęgniczki osiągają kolejno - 7 cm w przypadku samców i 4,5 cm w przypadku samiczek.

Pielęgniczka Dicrossus warzeli to endemit rzeki Rio Tapajos i jest jeszcze mniejsza rozmiarowo od swej poprzedniczki - 6 cm osiągają samczyki i 3,5 cm samiczki.

Szczegóły i zdjęcia można obejrzeć w tym opracowaniu.

Nano rafka - od teorii do praktyki - projekt czas zacząć!

noreply@blogger.com (Topielec) — Mon, 27 Sep 2010 13:08:00 +0000

Przyznam, że pomysł założenia nano-rafki chodzi za mną już od dawna. Prawdopodobnie od momentu, gdy po raz pierwszy zobaczyłem zdjęcia przyzwoicie prowadzonego miniaturowego baniaczka, jakich na internecie można znaleźć wiele. Piękno tych malutkich, mutli-kolorowych akwaryjków wręcz poraża i wątpię, by znalazła się osoba, która mogłaby zaprzeczyć. Ba, nawet mojej żonie - zaciekłej przeciwniczce akwarystyki się one podobają! Jednak, w związku w widmem ciągłych przeprowadzek ciążącym na mnie, realizację tego pomysłu zawsze odkładałem w bliżej nieokreśloną przyszłość...

Żebyście mnie źle nie zrozumieli. To akwarium w tej bliżej nieokreślonej przyszłości nadal się znajduje, jednak pomyślałem sobie - tyle na ten temat czytam, tyle główkuję, marzę sobie i planuję - więc czemu nie miałby sobie na tym skorzystać ktoś jeszcze? Np. Ty, czytelniku!

Postanowiłem więc, że założę serię wątków na swoim blogu opisujących od samiutkiego początku moją drogę do kilkudziesięciu litrów szczęścia w postaci małego akwarium morskiego. Będziecie tu mogli przeczytać o wszelkich perypetiach, problemach i pomysłach jakie będą towarzyszyć temu małemu, ale dla mnie jakże wielkiemu przedsięwzięciu.

Nie będzie to bowiem (mam nadzieję!) kolejna krótka relacja z zakładania mini solniczki jakich wiele w sieci. Chciałbym stworzyć coś lepszego i znacznie obszerniejszego. Na swoim przykładzie chciałbym pokazać co powinien wiedzieć i w co powinien zaopatrzyć się akwarysta, który planuje wejść w świat wody słonej. Krok po kroku, moimi śladami.

Chciałbym żeby efektem końcowym było swoiste mini-kompendium pokazujące jak założyć nano, a może raczej pico rafkę - od A do Z - czyli od samego początku teorii po sam koniec praktyki.

Mam nadzieję, że przedsięwzięcie się uda i że w razie potrzeby pomożecie mi :)

Nowy gatunek Crenicichla

noreply@blogger.com (Topielec) — Fri, 24 Sep 2010 15:46:00 +0000

Crenicichla ypo to kolejny nowo opisany gatunek z grupy pielęgnic zwanych po angielsku "pike cichlids", choć raczej należy podgrupy małych "dwarfpikes", ponieważ dorasta do ok. 12-13 cm. Ryba pochodzi z Argentyny z lewego dopływu środkowej części Parany.

Źródło: Neotropical Ichthyology, 8(3):643-648, 2010

Źródło:
Crenicichla ypo (Teleostei: Cichlidae), a new species from the middle Paraná basin in Misiones, Argentina
Jorge Casciotta, Adriana Almirón, Lubomír Piálek, Sergio Gómez & Oldřich Říčan

Koniec rodzaju Vieja?

noreply@blogger.com (Topielec) — Wed, 22 Sep 2010 13:21:00 +0000

Wikimedia Commons

Jeszcze do niedawna na niektórych forach akwarystycznych toczyły się zawiłe dyskusje na temat tych dużych i pięknych pielęgnic, a dokładniej tego, do jakich rodzajów powinno zaliczać się poszczególne gatunki - czy do Vieja, czy raczej do Paratheraps. I zwykle był z tym niemały problem, ponieważ nikt nie potrafił z całą pewnością stwierdzić, jak to faktycznie jest.

Na szczęście, lub nieszczęście, tego problemu już nie ma, albowiem naukowcy w najnowszych badaniach doszli do wniosku, że rodzaj Vieja na dobrą sprawę wcale nie powinien funkcjonować. Wydawałoby się, że to dobrze, że problem z głowy... Nic bardziej mylnego! Teraz szesnaście gatunków tych pielęgnic będzie podzielone jeszcze bardziej i jeszcze dziwaczniej...

Najprawdopodobniej takie gatunki jak V. fenestrata,V. guttulata, V. zonata, V. hartwegi, V. bifasciata, V. breidohri, V. argentea, V. regani, V. melanura, V. synspila, V. maculicauda, oraz Paraneetroplus bulleri powinny być zaliczone do rodzaju Herichthys powinny być zaliczone jako siostrzany rodzaj (a raczej siostrzany klad) do rodzaju Herichthys.

V. intermedia, V. godmanni, i V. microphthalma wydają się naukowcom ~~należeć do rodzaju Theraps.~~ siostrzanymi gatunkami do gatunków z rodzaju Theraps.

A z kolei V. heterospila and V. tuyrensis nie pasują do żadnego z tych rodzajów, co zapewne w przyszłości zaowocuje również czymś nowym.

Banalnie proste, czyż nie? Niech żyje systematyka! :)

By lepiej zrozumieć jak pogrupowano gatunki, o których mowa, Willem Heijns (znany "pielęgnicowy" ekspert) graficznie odwzorował to, o czym mowa. Najnowszy podział to ten po prawej.

Pozostaje więc czekać, aż teraz ktoś nada tym gatunkom nowe rodzajowe nazwy. Jestem tylko ciekaw kiedy nam, akwarystom, uda się teraz zapamiętać jak prawidłowo nazywać poszczególne gatunki, bo nie będzie łatwo, oj nie będzie... I znając życie, dla nas - zwykłych śmiertelników - te ryby na zawsze i tak pozostaną Viejami :)

Źródło:
McMahan, C. D., A. D. Geheber & K. R. Piller (2010 in press): Molecular Systematics of the Enigmatic Middle American Genus Vieja (Teleostei: Cichlidae). Molecular Phylogenetics and Evolution.

Nieświadomość.

noreply@blogger.com (Topielec) — Thu, 09 Sep 2010 08:30:00 +0000

Hapalochlaena (blue-ringed octopus) – rodzaj ośmiornic (Octopoda) zamieszkujących Ocean Spokojny. Podczas zagrożenia ciemne obwódki na ich ramionach i płaszczu nabierają jaskrawoniebieskiej, ostrzegawczej barwy. Hapalochlaena są śmiertelnie niebezpieczne dla życia człowieka. Ośmiornice te wytwarzają jad zawierający między innymi tetrodotoksynę, która do ciała ofiary dostaje się po niebolesnym ukłuciu.

ZOO-BOTANICA vs. ZOOMARKET

noreply@blogger.com (Topielec) — Mon, 06 Sep 2010 16:04:00 +0000

Hmm. Chciałem w dzisiejszym tekście porównać ze sobą pod kątem akwarystycznym zbliżające się targi zoologiczne - Zoo-Botanica i Zoomarket. Chciałem je porównać, dlatego, że jeśli ktoś chce je odwiedzić, niestety musi wybrać tylko jedne z nich. Dlaczego?
Ano dlatego, że ktoś bardzo przebiegły wymyślił, aby zrobić je równocześnie. Genialne! :) Dwie największe zoologiczne imprezy odbywają się w jeden weekend - jakby w roku brakowało wolnych weekendów. Targi trwają co prawda 3 dni, więc bardzo zdesperowana osoba, może odwiedzić w jeden dzień jedne, a następnie przejechać pół Polski i obejrzeć sobie te drugie. Ja do desperatów nie należę :)

No więc, wracając do myśli przewodniej, chciałem je porównać, by sprawdzić, na które nam, akwarystom, bardziej opłaca się zajrzeć. Mój plan spalił jednak na panewce, gdyż udało mi się znaleźć szczegółowy program jedynie jednej z tych imprez - Zoo-Botanici, natomiast na oficjalnej stronie Zoomarketu nie mogłem wejść w zakładkę "Program". Nie powiem, żeby zachęcało to do odwiedzenia tych drugich targów. No cóż, może gdy skończę pisać ten tekst, felerna zakładka zacznie działać i będę mógł odwołać swoją negatywną ocenę i zrealizować pierwotny cel tego wpisu.

Na razie jednak muszę improwizować. Przyjrzę się więc dokładnie targom wrocławskim, czyli Zoo-Botanice. Będą to targi, na które wybieram się osobiście, więc sam jestem ciekaw, co mnie tam czeka :) Znalazłem dokładny program targów i pozostawiłem punkty związane z akwarystyką.

PROGRAM TARGÓW ZOO-BOTANICA 2010

PIĄTEK 10 września

10:00 – 18:00 – I Otwarte Mistrzostwa Krewetek: zgłoszenia i ocena (hala główna)
14:30 – 15:00 – Spotkanie akwarystyczne - dyskusje o hobby (AQUAKRIS, stoisko firmy)

SOBOTA 11 września

11:00 – 12:00 – Wykład: „Gatunki z rodzaju tropheus w akwarium - wskazówki hodowlane na podstawie własnych
doświadczeń i obserwacji (Klub Miłośników Tanganiki, sala konferencyjna 15)
12:00 – 12:30 – I Otwarte Mistrzostwa Krewetek: ogłoszenie wyników i wręczenie nagród (scena)
12:00 – 13:00 – Wykład: „Żywienie oraz profilaktyka zdrowotna ryb przed transportem i w czasie kwarantanny”
(Wojciech Górecki, sala konferencyjna 15)
13:00 – 14:00 – Wykład: „Widziane w mikroskopie (Adam Nabzdyk, sala konferencyjna 15)
14:30 – 15:00 – Spotkanie akwarystyczne - dyskusje o hobby (AQUAKRIS, stoisko firmy)
15:00 – 17:00 – Otwarte Spotkanie Klubu Miłośników Tanganiki (sala konferencyjna 15)

NIEDZIELA 12 września

11:00 – 11:30 – „Pytania i odpowiedzi” spotkanie akwarystów (Paweł Szewczak, stoisko Forum Krewetkowego)
14:30 – 15:30 – Zakładanie akwarium dla krewetek - z czym się trzeba zmierzyć? (Signifer, stoisko firmy)

Jak widać najciekawsza jest sobota (i dobrze, bo właśnie wtedy się wybieram!;). Z oficjalnego programu można wyciągnąć wniosek, że prym wiedzie "Tanganika", choć z tego co wiem, nie zabraknie również innych "biotopów".

Oprócz licznych stoisk firm branżowych (znanych nam wszystkim), będzie również kilka miejsc zarezerwowanych przez akwarystycznych maniaków :)

AKWA-MANIA
GÓRNOŚLĄSKIE STOWARZYSZENIE AKWARYSTÓW
KLUB MALAWI
KLUB MIŁOŚNIKÓW TANGANIKI
KLUB POECILIA RETICULATA
POLSKI KLUB MIŁOŚNIKÓW DYSKOWCÓW
ROŚLINY AKWARIOWE
TORUŃSKIE STOWARZYSZENIE AKWARYSTYCZNE

Moim zdaniem zapowiada się ciekawie i na tle innych akwarystycznych imprez na pewno warto zajrzeć. Ja mam zamiar :)

OK. Od rozpoczęcia pisania tego tekstu minęło już kilka godzin (zacząłem w pracy, kończę w domu). Ciekaw jestem, czy już będę mógł sprawdzić program Zoomarket-u. Sprawdzam...

i...

... nic z tego. Z czystym sumieniem polecam więc targi Zoo-Botanica. Piszę to, bo po prostu nie wiem, co oferuje druga strona :) Niech stracą. Tydzień przed targami organizatorzy powinni zadbać o to, by zainteresowani byli poinformowani. Poza tym mam tam dużo dalej!

A za rok niech się organizatorzy obudzą i przesuną którąś z imprez choćby o tydzień.

A wy gdzie się wybieracie?

Amazonka - początek końca?

noreply@blogger.com (Topielec) — Fri, 03 Sep 2010 12:41:00 +0000

Kolejne złe wieści ze świata ryb egzotycznych. Rząd Brazylii podpisał kontrakt na wybudowanie wodnej elektrowni i tamy na rzece Xingu. Pod względem wielkości będzie to trzecia tego typu inwestycja na świecie i już druga w Brazylii. Podpisanie decyzji od kilku miesięcy była blokowana przez licznych przeciwników tego projektu, wliczając w to wszelkie proekologiczne organizacje po sławy światowego kina.

Rzeka Xingu jest jednym z głównych dorzeczy Amazonki i jest domem dla olbrzymiej ilości egzotycznych ryb, w tym licznych endemitów (gatunków niewystępujących nigdzie indziej na ziemi). Wymienić tu można choćby takie sławy światowej akwarystyki jak choćby Hypancistrus zebra (dawniej L-46). Wiele gatunków z tych terenów jeszcze nawet nie zostało odkrytych i można sądzić, że już nigdy nie będzie.

Dla tych, którzy nie wiedzą jakie konsekwencje dla fauny danej rzeki niesie budowa na niej tamy, organizacje Amazon Watch i International Rivers wraz z Google Earth stworzyły film obrazujący co się stanie, gdy rzeka Xingu zostanie zatamowana. To jest blog akwarystyczny, więc w swych tekstach skupiam się jedynie na rybach, ale w tym przypadku ucierpią nie tylko one. Zagrożony jest cały las deszczowy, a wraz z nim zamieszkujące go zwierzęta, a również ludzie.

Budowa tamy Belo Monte ma dać początek olbrzymiemu projektowi, który zakłada wzniesienie ponad stu tam w dorzeczu Amazonki, który może zamienić tą najcudowniejszą na świecie rzekę w niekończący się ciąg zastygłych rozlewisk.

Niedawno pewien znany nurek powiedział, że akwarystyka przyczynia się znacząco do wyniszczania raf koralowych. Na pewno było w tym sporo racji. Jednak w takich chwilach jak ta, akwarystyka może okazać się jedyną szansą, by niektóre przepiękne i unikalne gatunki ryb nie trafiły na czerwoną listę pod zakładką Extinct.

Tragiczne skutki ocieplenia klimatu - Boliwia

noreply@blogger.com (Topielec) — Tue, 31 Aug 2010 13:10:00 +0000

Jak podaje serwis Nature News w Boliwii zima w tym roku była wyjątkowo surowa, co tragicznie odbiło się na tamtejszej faunie.
Z powodu niskiej temperatury zginęło około 6 milionów ryb i tysiące aligatorów, żółwi i słodkowodnych delfinów. Jest to największa biologiczna katastrofa w tym rejonie, przynajmniej taka, którą pamięta współczesna nauka. Dla przykładu rzeka Santa Cruz to tysiąc martwych ryb na każde sto metrów rzeki.

Rzeki, których temperatura w zimie oscyluje wokół 15 stopni Celsjusza, w tym roku miały 4 stopnie. Naukowcy starają dociec co dokładnie i bezpośrednio zabija ryby - niska temperatura i szok z nią związany, czy raczej chłód to tylko pośredni czynnik, gdyż sprawia on, że ryby stają się dużo bardziej podatne na zagrożenia, na które w optymalnych warunkach są odporne - różnego rodzaju choroby i pasożyty.

Niestety zmiany klimatyczne wydają się być faktem odciskającym coraz wyraźniejsze piętno na łonie natury.

Ofiary akwarystyki cz. 1 - sum rekini

noreply@blogger.com (Topielec) — Tue, 24 Aug 2010 12:39:00 +0000

Dzisiejszym wpisem chciałbym zacząć serię tekstów na temat ryb i innych stworzeń, które w taki czy inny sposób cierpią z powodu tego, że ktoś wymyślił sobie takie hobby, jakim jest akwarystyka.
Może to wyglądać nieco tak, jakbym strzelał sobie samobója, przecież chcę swym blogiem popularyzować naszą pasję, a nie oczerniać je w oczach innych. Uważam jednak, że wszyscy jesteśmy zobowiązani do szerzenia tego typu informacji, by trafiać do świadomości początkujących akwarystów szukających wiedzy właśnie w internecie.

Obserwując ile sklepów sprzedaje gatunki, które nigdy nie powinny trafić do akwariów, czy nawet takie, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego, dochodzę do wniosku, że mimo setek postów na forach akwarystycznych walczących z tego typu trendami, mam wrażenie, że jednak przegrywamy z tym brudnym biznesem. Jako akwaryści, jesteśmy pośrednio również w jakiś sposób winni temu, więc winni też jesteśmy naturze, by w miarę naszych możliwości, nie być obojętnym na krzywdę ryb, których może akurat my nie kupimy, ale ktoś to zrobi na pewno. Zastanawia mnie, czy za mało jest pięknych gatunków, które świetnie nadają się do akwariów, że sklepy zaopatrują się w te, które nie nadają się do nich w ogóle?

Serię zaczynam od...

Sum rekini (Pangasianodon hypophthalmus lub Pangasius sutchi)

Prawdopodobnie na atrakcyjność i popularność tej ryby wpływa fakt, że do pewnego stopnia przypomina ona swoim kształtem rekina i chyba właśnie to popycha początkujących akwarystów do kupna tych ryb. Oprócz oczywiście samego sprzedawcy, wszak na pewno nie wspomni on potencjalnemu klientowi, że rozmiar dorosłej ryby w naturze przewyższa spokojnie 1 metr... Ilu z początkujących akwarystów dysponuje w ogóle akwarium tej długości? Oczywiście, sum rekini w małym akwarium mocno skarłowacieje, ale kto wie, czy my też nie skarłowacielibyśmy spędzając całe życie w pomieszczeniu o rozmiarach 1 x 1 x 1 m ? Czy to oznaczałoby więc, że moglibyśmy żyć w takich warunkach? Na dodatek jest to ryba stadna.

Ryba faktycznie przypomina w pewnym stopniu rekina.
Źródło: Wikimedia Commons

A tu wyrośnięty osobnik...

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że równie często, co w naszych akwariach, ryby te pojawiają się na naszych stołach. Zapewne wielu zdziwi się w tej chwili, lub nawet zaprzeczy - przecież nigdy w życiu nie jadłem suma rekiniego! A pangę jadłeś? Ano właśnie... :) Akwariowe sumy rekinie, to nic innego jak panga sprzedawana na stoisku rybnym, tylko w nieco innej formie. Problem w tym, że mało kto interesuje się tym, jak przed filetowaniem wygląda ryba, którą kupuje na obiad.

A tu w nieco innej formie... Źródło: Wikimedia Commons

Absurdalne w tym wszystkim jest to, że okazuje się iż najprawdopodobniej ryba ta nadaje się do jedzenia w równie znikomym stopniu, co do akwariów. Nie będę się jednak rozwodził nad wątpliwą wartością odżywczą tych ryb, spowodowaną różnymi chemicznymi i hormonalnymi zabiegami prowadzonymi na tych rybach w azjatyckich hodowlach w celu stymulowania rozrodu w sztucznych warunkach, bo to raczej temat na innego bloga. Zainteresowani odnajdą sobie w sieci odpowiednie publikacje.

Próbowałem kiedyś pangę i nie należy do najsmaczniejszych ryb. A ryby lubię, nie powiem!

Ja tylko apeluję, by nie kupować tych ryb do akwarium, bo prędzej czy później staniemy przed problemem, co dalej zrobić z tą wielką rybą. Zjeść? Jeśli ktoś ma serce, by usmażyć własnego zwierzaka, nie widzę przeszkód. To już chyba będzie dla niego lepsze, niż oddanie z powrotem do sklepu, lub tkwienie w miejscu w akwarium, w którym nawet nie można się obrócić...

Subskrypcja :)

noreply@blogger.com (Topielec) — Fri, 20 Aug 2010 07:44:00 +0000

Nie wiem, czy zauważyliście, ale kilka dni temu w prawym górnym rogu bloga pojawił się taki mały licznik:

Jest to licznik pokazujący tych, którzy postanowili śledzić mojego bloga na bieżąco. Przy okazji od razu się po chwalę, że mam już pierwszego stałego czytelnika, z czego jestem bardzo dumny :) Gdybym miał środki czy jakiegoś super sponsora, chętnie wysłałbym tej osobie jakąś fajną nagrodę za ten szczytny czyn! Środków jednak nie mam, więc tylko podziękuję ładnie i zachęcę tę osobę do ujawnienia się w komentarzach - śmiało, napisz drogi czytelniku/droga czytelniczko co skłoniło Cię do subskrybowania tego bloga i czemu tak bardzo Ci się tu spodobało? ;)

Jeśli i Ty również byś chciał dowiadywać się automatycznie o moich nowych wpisach, zapraszam do kliknięcia w ten licznik i subskrypcji poprzez czytnik RSS. Jeśli to pojęcie jest dla Ciebie nowe i niezrozumiałe (dla mnie też jeszcze niedawno było, choć komputer mam nie od wczoraj), to zapraszam do zapoznania się z terminem np. na poniższych stronach:

http://www.roxweb.pl/2010/07/najlepsze-czytniki-rss-dostepne-z.html

http://cioswnos.pl/index.php/jak-korzysta-z-rss.html

Jeśli jeszcze nie korzystasz z czytnika RSS, może Ci się wydać nieopłacalne (czasowo - bo jest to oczywiście darmowe), by bawić się w to jedynie dla mojego bloga (wcale mnie to nie dziwi ;) ). Jednak okazuje się, że czytnik RSS (w dowolnej formie - ja korzystam z czytnika google), to świetna sprawa, bo możemy na bieżąco śledzić niemal wszystkie strony, które lubimy wraz z forami internetowymi i niemal od razu dowiadywać się o wszelkich aktualizacjach, nowych artykułach, czy nawet nowych postach na forach!

Gorąco więc zachęcam do zapoznania się z tematem i wypróbowania tej metody obcowania z siecią internetową, bo jest bardzo wygodna. Zachęcam też oczywiście zarazem do zasubskrybowania tą metodą mojego bloga! Z niecierpliwością czekam, aż mój mały licznik pokaże kolejną magiczną liczbę 10, później 20, a później... Oj, chyba za bardzo się rozmarzyłem :)

Pozdrawiam!

Zbrojniki z odłowu?

noreply@blogger.com (Topielec) — Wed, 18 Aug 2010 19:06:00 +0000

Trafiłem dzisiaj na ciekawy filmik na Youtube. Pokazuje on pracowników jednego z importerów ryb tropikalnych (głównie pielęgnic) w terenie. Filmik rodem z Ameryki Południowej. Najpierw obejrzyjcie sobie, a potem pogadamy:

Filmik jest ciekawy, bo pokazuje jak odbywa się odławianie akurat tej rodziny ryb (zbrojnikowate), a raczej jaką sprytną metodę opracowali odławiacze. Po co męczyć się i łapać dorosłe, zwinne i szybkie ryby (kto próbował złapać zbrojnika w akwarium z dużą ilością kryjówek, ten wie o czym mówię), skoro można zrobić to łatwiej i o wiele efektywniej. Zbrojniki w naturze rozmnażają się w wykopanych przez siebie tunelach w podłożu, tuż przy brzegach - stąd popularne używanie rurek PCV w akwariach tarliskowych symulujące to zjawisko. Pracownicy firmy szukają więc takich tunelów, ładują w nie łapę i wyciągają gumiasty zlepek ikry (około 1000 w jednym takim "skrzeku"!) i zamiast kilku dorosłych okazów, wychowują sobie tysiące małych rybek lepiej znoszących długotrwały transport.

Naszło mnie jednak pytanie - czy te rybki, poczęte w naturze, lecz wyklute i podchowane w plastikowym pojemniku, to jeszcze odłów? Oczywiście, odpowiedź jest niejednoznaczna i można by o tym dyskutować, jednak co mnie trapi, to jak firmy odławiające (bo zapewne wszystkie tak postępują) oznaczają swoje ryby i co jeszcze istotniejsze, jak wysoko je wyceniają? Reasumując, czy sprzedają je jako dzikie ryby?