W Molikowie

OSTATNIA NADZIEJA Marzeny Rogalskiej, czyli burzliwe dzieje Karli Linde

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sat, 05 Feb 2022 16:17:00 +0000

"Ostatnia nadzieja" to trzeci tom serii opowiadającej o losach Karli Linde.

Wojenna zawierucha pędzi przez Europę jak szalona i nie oszczędza nikogo. Krótkowzroczni i pewni swej potęgi Brytyjczycy, ku swemu wielkiemu zdumieniu, stają się częścią tragedii rozgrywającej się, do tej pory, jedynie na kontynencie. To właśnie na wyspach, a konkretniej w Londynie, przebywa Karla podczas II wojny światowej. Porzuca studia w Oxfordzie, by przejść przyspieszone szkolenie z pielęgniarstwa i podjąć pracę w jednym z londyńskich szpitali. Codziennie niesie pomoc ofiarom niemieckich bombardowań i patrzy na bezmiar ludzkiego cierpienia. Każdego dnia stawia także czoła własnym, osobistym tragediom. Niezliczoną ilość razy upada, podnosi się i zaczyna budować swój świat na nowo. Miłość oraz niegasnąca nadzieja wiodą ja najpierw do powojennego Nowego Jorku, a później do Ameryki Południowej.

"Ostatnia nadzieja" wzrusza do łez. Choć powieść traktuje o czasach minionych, a jej bohaterowie są wytworem wyobraźni autorki, to słowa, które samoistnie nasuwają mi się po lekturze brzmią: "samo życie". Wojenna zawierucha to jedynie tło, na którym rozgrywają się mniejsze i większe osobiste dramaty postaci. A te dramaty są bardzo uniwersalne i niezwykle bliskie współczesnemu człowiekowi.

Karla i Emil nieustannie mnie inspirują. Poruszające jest dla mnie ich niezwykłe oddanie przyjaciołom i chęć służenia pomocą innym ludziom, nawet tym, którzy nie do końca na to zasługują. Ale najbardziej podziwiam ich hart ducha, wewnętrzną siłę nie pozwalającą przymykać oka na zło i podłość. Te cechy są mi wyjątkowo bliskie, chociaż wiem z doświadczenia, że nie jest łatwo iść z nimi przez życie.

"Ostatnią nadzieję" czyta się jednym tchem. Z wielką przyjemnością. A kończy- z niedosytem. Co dalej z Karlą? Czy w jej życiu na dłużej zagości spokój?

Czekam niecierpliwie na dalszy ciąg.

Autor: Marzena Rogalska

Tytuł: Ostatnia nadzieja

Wydawnictwo: Znak

COCO CHANEL- dla małych i dużych dziewczyn

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 19 Sep 2021 16:36:00 +0000

Książka: Coco Chanel

Autor: Maria Isabel Sanchez Vegara

Wydawnictwo: Smart Books

Wielka Coco w wersji dla małych pasjonatek mody!!!

Mała Gabrielle mieszka w sierocińcu. Już wtedy widać, że wyróżnia się spośród innych dzieci. Nie marnuje czasu. Uczy się szyć. Zdobyte umiejętności wykorzystuje w dorosłym życiu. Jej przygoda z modą rozpoczyna się od tworzenia prostych, eleganckich kapeluszy. Przekorny charakter młodej kobiety prowadzi ją prosto na szczyt, a nazwisko Chanel zaczyna być kojarzone z wygodnymi, prostymi i nowoczesnymi ubraniami.

Coco Chanel wydawnictwa Smart Books to bardzo skrócona biografia jednej z ikon świata mody. Dlaczego akurat ta publikacja zwróciła moją uwagę? To proste! Nazwisko Chanel ma w sobie siłę przyciągania! Jednak nie tylko o znane nazwisko chodzi. Książka jest przepięknie wydana. Te kolory, ta okładka, ten papier!!! No i ilustracje. Na każdej stronie przepiękne, stonowane obrazki, od których nie można oderwać wzroku. A na obrazkach Gabrielle i jej przecudne projekty: charakterystyczne kapelusze, mała czarna, kultowe żakiety. Nie brak także słynnego logo.

W publikacji nie ma zbyt wiele tekstu, zaledwie dwa- trzy zdania na stronie. Duża, wyraźna czcionka sprawia, iż książka nadaje się do samodzielnego czytania przez młodsze dzieci. Na ostatnich stronach znajdują się czarno-białe zdjęcia Coco Chanel oraz wydrukowana mniejszą czcionką biografia projektantki- idealny punkt wyjścia do rozmowy z dzieckiem na temat tej niezwykłej kobiety.

Przecudna książka o inspirującej postaci.

DARMOWY OBIAD- Rex Ogle- poruszająca autobiografia

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 05 Sep 2021 17:31:00 +0000

Książka: Darmowy obiad

Autor: Rex Ogle

Wydawnictwo: Mamania

Ta książka to totalny nokaut!!!

Główny bohater, Rex, właśnie skończył podstawówkę i nie może się doczekać początku nowego roku szkolnego w gimnazjum. Lubi się uczyć. Lubi czytać. To bardzo inteligentny i samodzielny chłopak. Jednakże nowa szkoła i nowy rok szkolny przynoszą mu jedynie rozczarowanie i ból.

Rex mieszka wraz z matką, ojczymem i przyrodnim bratem Fordem w tanim mieszkaniu, w kiepskiej dzielnicy. Matka- zawodowa bezrobotna, permanentnie narzekająca na niesprawiedliwy system społeczny i przejawiająca pewną wyuczoną bezradność, nie jest w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb swoich dzieci, zarówno tych życiowych, jak i emocjonalnych. Ojczym- niewykwalifikowany pracownik fizyczny sam nie bardzo radzi sobie z rzeczywistością. Ford- dwulatek, którym nieustannie opiekuje się starszy brat. I wreszcie on- główny bohater książki- Rex, który wydaje się najbardziej zaradny z całej rodziny. Zaradny i odpowiedzialny. To on ogarnia cały, skromny dom: gotowanie, wydatki, opiekę nad rodzeństwem.

Rex marzy o tym, by być zwykłym, przeciętnym nastolatkiem. Co go pochłania? Głównie dbałość o to, by jego sekrety nie wyszły na jaw. Chłopak nieźle kombinuje chcąc ukryć przed rówieśnikami fakt, że pochodzi z biedoty. Mało tego, nastolatek codziennie mierzy się z wiecznymi wahaniami nastrojów matki oraz domową przemocą fizyczną i psychiczną. Nie jest mu lekko. Oj nie! Na domiar złego niektórzy nauczyciele są do niego uprzedzeni. Cóż, używane, mocno zniszczone ubrania ze sklepów Armii Zbawienia nie robią najlepszego wrażenia.

Już dawno żadna książka tak bardzo mnie nie poruszyła. Czytelnik widzi otaczający świat oczami osamotnionego nastolatka, nazbyt dojrzałego jak na swój wiek, spragnionego rodzicielskiej miłości, zrozumienia, ciepła domowego ogniska. Nade wszystko jednak, mamy okazję spojrzeć na rzeczywistość z punktu widzenia dziecka żyjącego w skrajnym ubóstwie. Jak bowiem inaczej można nazwać sytuację, kiedy dziecko nie jest pod opieką lekarza, bo rodzice nie mają ubezpieczenia, wieczorami zasypia na gołej podłodze pełnej robactwa i nie dostaje drugiego śniadania do szkoły tylko musi korzystać z programu "Darmowy Obiad"? I do tego ta przemoc! Rex jednocześnie kocha swoją matkę i jej nienawidzi. Kocha, wiadomo, jak każde dziecko. Nienawidzi jej natomiast za swój los, za los biedaka. Nastolatek nie rozumie dlaczego matka płaci w sklepie bonami żywnościowymi, dlaczego nie pracuje, chociaż jest zdrowa. Nienawidzi jej za to, że nie jest jak inne mamy: dobra, ładnie ubrana, uczesana, uśmiechnięta. Rexowi wydaje się, że wszystkie problemy jego rodziny rozwiązałyby pieniądze.

Darmowy obiad to literatura faktu dla młodych czytelników, autobiografia autora, Rexa Ogle, który zechciał podzielić się z ludźmi na całym świecie swoją historią. Wielkie brawa za odwagę!!! Gdzie dorastał autor? Nie w kraju trzeciego świata, lecz w bogatych Stanach Zjednoczonych! W kraju, w którym jedni pławią się w bogactwie, zaś losem ubogich dzieci nikt się nie przejmuje. W kraju, w którym codziennie mówi się o szeroko rozumianej tolerancji i codziennie wielu ludzi doświadcza różnego rodzaju dyskryminacji.

Książka wywarła na mnie olbrzymie wrażenie. Spojrzeć na biedę oczami dziecka, które każdego dnia robi wszystko, co w jego mocy, by kamuflować swoje ubóstwo- bezcenne! Dziecka, które pomimo wielu upokorzeń ze strony rówieśników woli przebywać w szkole niż w rodzinnym domu... Zatrważające i dające do myślenia, zwłaszcza dorosłym.

Książka została napisana prostym językiem i podzielona na krótkie rozdziały. Z czystym sumieniem mogę ją polecić zarówno młodym czytelnikom jak i dorosłym. Naprawdę warto po nią sięgnąć! Nie będziecie żałować!

PACJENTKA Alex Michaelides- thriller idealny?

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 29 Aug 2021 17:24:00 +0000

Książka: Pacjentka

Autor: Alex Michaelides

Wydawnictwo: WAB

Alicia Berenson miała trzydzieści trzy lata, gdy zabiła męża.

str. 11

"Thriller idealny", "wyrafinowany thriller"- czytam na okładce. No i jak tu się nie skusić skoro uwielbiam ten gatunek literacki. Oczekiwania (moje) co do książki były bardzo duże, dodatkowo podbite w górę niezwykle pochlebnymi recenzjami. O moich wrażeniach opowiem nieco później, teraz odrobinka faktów.

Tytułowa bohaterka, Alicia, miała nieco ponad trzydzieści lat, gdy zabiła swego męża. Historią tej zbrodni żyła cała Wielka Brytania. Ona- sławna, utalentowana malarka i on-przystojny, znany fotograf mody. Wydawać by się mogło- para idealna. A jednak pewnego upalnego, sierpniowego dnia dochodzi do tragedii... Dowody jednoznacznie wskazują na żonę. Ta zbrodnia wstrząsnęła wszystkimi: przyjaciółmi i znajomymi pary oraz szeroko rozumianą opinią publiczną. Sprawa długo pozostawała numerem jeden wśród najczęściej poruszanych tematów we wszelkiego rodzaju mediach. Atmosferę podgrzewało dodatkowo nietypowe zachowanie malarki, która totalnie zamilkła, a jej jedynym komentarzem do sprawy morderstwa był obraz- autoportret. Milczącą zbrodniarkę skazano i umieszczono w ośrodku psychiatrycznym o podwyższonym rygorze. Sprawą znanej artystki zainteresował się Theo Faber, psychoterapeuta mający nadzieję rozwikłać zagadkę sprzed lat, lecz przede wszystkim sprawić, by Alicia ponownie przemówiła.

Tytuł powieści sugeruje, iż główną postacią jest kobieta- Alicia. Moim zdaniem tytuł jest nieco przewrotny, a główny bohater thrillera to Theo Faber. To właśnie psychoterapeuta jest narratorem powieści i z jego punktu widzenia poznajemy całą historię. Oprócz narracji Theo możemy także spojrzeć na całą historię z perspektywy Alicii, a to za sprawą fragmentów jej osobistego dziennika, wplecionych co jakiś czas w fabułę.

Theo Faber jest w stu procentach przekonany, iż tylko on potrafi pomóc milczącej morderczyni. Jego fascynacja osobą artystki wychodzi daleko poza ramy profesjonalizmu zawodowego. Psychoterapeuta, choć sam przechodzi trudne chwile w życiu osobistym, wytrwale podąża śladem zbrodni, by móc wyrwać Alicię z jej świata ciszy.

Czy powieść Alexa Michaelidesa mnie zafascynowała? Ze smutkiem przyznaję, że nie. Zakończenie faktycznie wbija człowieka w fotel i nie sądzę, by którykolwiek z czytelników zdołał przewidzieć finał. Jednak, by dotrzeć do zakończenia trzeba przebrnąć przez całą książkę, a ta nieco mi się dłużyła, pomimo tego, że liczy zaledwie 350 stron. Czasami miałam po prostu wrażenie, że stoję w miejscu. Czy jest to zła książka? Nie, nie i jeszcze raz nie! Być może moje oczekiwania zostały nadmiernie rozbudzone przez zachęcające komentarze na okładce, czy w Internecie. Pacjentka nie rzuciła mnie na kolana (z wyjątkiem zakończenia), ale oceniam ją dobrze. Z pewnością czas na nią poświęcony nie był czasem straconym.

Great! Tina Oziewicz zaprasza na wycieczkę do Wielkiej Brytanii !!!

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 22 Aug 2021 17:12:00 +0000

Książka: Great! Wielka Brytania dla dociekliwych.

Autor: Tina Oziewicz

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Chcesz zabłysnąć? Zacytuj Szekspira. Gdy ktoś cię zapyta: "Co czytasz?", odpowiedz tak jak Hamlet: "Słowa, słowa, słowa". Pasuje do każdej książki !

str. 131

Z czym kojarzy Wam się Wielka Brytania? Mnie osobiście z królową, herbatą z mlekiem, Big Benem, piętrowymi autobusami, lewostronnym ruchem oraz Brexitem. Skojarzeń z tym krajem mam oczywiście dużo, dużo więcej, ale te jako pierwsze przychodzą mi na myśl. Sporo my, Polacy, wiemy o Anglii i chętnie do niej jeździmy, nie tylko jako pracownicy, lecz także jako turyści, studenci, przedsiębiorcy... Wydaje się, że ten kraj nie ma przed nami wielu tajemnic. A jednak! Książka Tiny Oziewicz dobitnie pokazuje, jak dużo mamy jeszcze do odkrycia!

Podróż po Wielkiej Brytanii rozpoczynamy od poznania jej historii. Jest to oczywiście jedynie zarys, ale uwzględniający najistotniejsze kwestie: początki państwa, liczne podboje, rozpad Imperium Brytyjskiego czy obecną rolę królowej. Dowiecie się także od czego pochodzi jedna z najstarszych nazw Anglii- Albion i jak to się stało, że angielski to najpopularniejszy język obcy na świecie i trzeci jeśli chodzi o liczbę użytkowników.

Wielka Brytania to coś znacznie więcej niż historia i język. To bogactwo zabytków, warowne zamki, parki, przecudne ogrody, wrzosowiska i chaty kryte strzechą. To także odkrywcy, wynalazcy, pisarze, poeci i znani na całym świecie bohaterowie literaccy jak Harry Potter, czy Sherlock Holmes.

Tina Oziewicz pokazuje czytelnikowi Londyn z jego licznymi atrakcjami: muzeami, teatrami, London Eye, Tower z przesławnymi krukami oraz wskazuje miejsca rzadziej odwiedzane przez turystów, lecz nie mniej atrakcyjne: niezwykłe skały, małe wysepki, parki narodowe. Zachęca również do obejrzenia słynnego wyścigu wioślarskiego pomiędzy dwoma zacnymi uniwersytetami: Oxford i Cambridge.

Dzięki książce poznacie nieco bliżej naturę Brytyjczyków. Powściągliwy i uprzejmy Anglik? Nic bardziej mylnego! W historii tego kraju było wielu ekscentryków zdeterminowanych, by żyć według własnych zasad. Wśród tych barwnych postaci natkniecie się na wielu arystokratów, np.: lorda Byrona. Wielka Brytania to także przepiękne legendy, rozliczne święta, festyny, zabawy i tradycje.

Chcecie dowiedzieć się co wspólnego mają por i żonkil? A może interesuje Was to, gdzie znajduje się cmentarzysko amonitów- prehistorycznych morskich zwierząt? Chcecie zobaczyć niebieskie łąki? Zajrzyjcie zatem koniecznie do Great! Wielka Brytania dla dociekliwych.

Wydawnictwo Dwie Siostry przygotowało dla czytelników naprawdę smaczny kąsek. Great! to idealna pozycja dla młodszych i starszych czytelników, zwłaszcza tych uwielbiających podróże. Znajdziecie tu liczne ciekawostki, których nie przeczytacie nigdzie indziej. Spotkacie się z Jamesem Bondem, Merlinem, królem Arturem, Boudiką i Banksy'm. Zjecie typowe angielskie śniadanie i ukochane przeze mnie fish and chips. Obejrzycie klify Dover, maskonury i pelikany, o łabędziach już nie wspominając!

Great! to niezwykle wciągająca treść podana w równie ciekawej formie i okraszona przyciągającymi wzrok ilustracjami. Na końcu znajdziecie słowniczek z podstawowymi zwrotami w języku angielskim oraz dwa przepisy na słodkości!

Przepięknie wydana książka w eleganckiej, kolorowej i twardej oprawie.

SZEPTY SPOZA NICOŚCI Remigiusz Mróz

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 08 Aug 2021 18:41:00 +0000

Książka: Szepty spoza nicości

Autor: Remigiusz Mróz

Wydawnictwo: Filia

Charyzmatyczny patomorfolog i piękna policjantka po raz kolejny odkrywają tajemnice umarłych!

Seweryn Zaorski, poturbowany życiowo patomorfolog, po raz ostatni zamierza wrócić w rodzinne strony. Została mu do załatwienia ostatnia rzecz, zanim na zawsze pożegna Żeromice. Sprzedaż domu- bo o niej mowa, nie dochodzi jednak do skutku. Za to dziwnym zbiegiem okoliczności policja odnajduje w okolicy poćwiartowane ciało mężczyzny. Zwłoki naznaczone są tajemniczymi symbolami, więc pracująca w policji Burzyńska prosi Zaorskiego o pomoc. Ten, choć czuje podskórnie, że znowu się w coś wpakuje i że bliskość Kai niekoniecznie wpływa pozytywnie na podejmowane przez niego decyzje, nie potrafi oprzeć się jej prośbie.

Ta jedna decyzja sprawia, że Seweryn i Kaja wpadają w sam środek zawieruchy ze skarbem z drugiej wojny światowej w tle. Neonaziści, okultyzm, teorie spiskowe, tajemniczy dziennik z czasów wojny! Będzie się działo! Na dodatek, Burza cierpi z powodu dziwnej dolegliwości- zaników pamięci, które komplikują prowadzenie dochodzenia. Mało tego, wychodzące na światło dzienne fakty sugerują, że Burzyńska jest zamieszana w sprawę.

Tematyka drugiej wojny światowej zawsze była dla mnie interesująca, więc wątek związany z tym wydarzeniem historycznym oceniam pozytywnie. Relacja Seweryn-Kaja -cóż, tutaj Remigiusz Mróz naprawdę zaszalał i narozrabiał. Miałam ciarki na plecach, zwłaszcza pod koniec powieści! Totalne zaskoczenie i rewelacyjny punkt wyjścia do kolejnej części (jeśli takowa powstanie).

Główni bohaterowie? Los nie oszczędza Seweryna, który musi uporać się z kolejną traumą oraz poukładać swoje sprawy zarówno prywatne, jak i zawodowe. Zamiast tego rzuca się (rzekłabym, iż nieco bezmyślnie i nieodpowiedzialnie) w wir niebezpiecznych wydarzeń, zapominając nieco o swym potomstwie, a podążając za marzeniem o Kai. Burzyńska z kolei, chyba sama do końca nie jest pewna czego tak naprawdę chce do życia, a może po prostu nie jest gotowa na wzięcie odpowiedzialności za trudne decyzje stojące przed nią.

Seweryn i Kaja- oboje w rozsypce, oboje na rozdrożu. Dokąd ich to wszystko zaprowadzi? Czy los wreszcie zacznie im sprzyjać, czy może postawi przed nimi kolejne wyzwania?

Doskonale czytało mi się Szepty spoza nicości. Najbardziej wciągnął mnie wątek relacji między głównymi bohaterami oraz kwestia tajemniczych zaników pamięci policjantki. Akcja powieści toczy się sprawnie. Niektóre wydarzenia może i są odrobinę przekombinowane, ale nie jest to przecież rozprawa naukowa, ani literatura faktu. Stuprocentowa wierność rzeczywistości mogłaby być najzwyczajniej w świecie nudna. A tak- mamy w ręku fantastyczną powieść kryminalną, z rozbudowaną warstwą obyczajową i historyczną.

Mam nadzieję, że za jakiś czas autor wróci do lubianych przeze mnie postaci i dopisze ciąg dalszy ich historii.

KRÓLOWA- Elżbieta Cherezińska w kontynuacji opowieści o Piastach

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 01 Aug 2021 18:05:00 +0000

Książka: Królowa

Autor: Elżbieta Cherezińska

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Doskonała kontynuacja Hardej (czytaj tutaj).

Świętosława, córka Mieszka, już nie księżniczka, lecz potężna królowa i matka, zostaje oddalona przez swego męża. Zaryzykowała i przegrała, teraz musi opuścić nową ojczyznę, zostawić dzieci mężowi (gdyż te nie należą do niej, lecz do dynastii) i udać się na wygnanie. Harda wraca w rodzinne strony, na dwór swego brata Bolesława Chrobrego.

Świętosława to królowa trzech mocarstw. Jednocześnie to kobieta tęskniąca za prawdziwą miłością oraz ukochanym mężczyzną, z którym nie dane jej było dzielić losu. Marzenia Hardej nie wydają się zbyt wygórowane, są raczej proste, wręcz banalne. A jednak nie dane jest jej zaznać od losu tego, czego pragnie najbardziej. Świętosława nie ustaje także w dążeniu do ponownego połączenia się z dziećmi. Choć jest daleko, stara się czuwać nad nimi poprzez zaufanych ludzi. Nieustannie wspiera swych potomków, chociaż ci popełniają wiele błędów i nie zawsze wierzą w jej dobre intencje.

Tak, zdecydowanie los nie oszczędza Hardej. Przynosi jej wiele bólu i przykrości, lecz ona dumnie dźwiga swe brzemię. Cherezińska w drugim tomie cyklu pokazuje córkę Mieszka jako dojrzałą kobietę, dumną i władczą chrześcijańską królową. Świętosława wielokrotnie cało uchodziła z opresji. Wielokrotnie też potykała się na swej drodze życiowej i upadała. Zawsze jednak podnosiła się i z uniesioną głową, dumnie kroczyła dalej, na przekór zdrajcom i wrogom. Co tu dużo mówić, Harda to inspirująca bohaterka. Powiem więcej, to ikona, femme fatale na miarę współczesnych czasów.

Jej inteligencja, siła, spryt i doświadczenie niestety nie znajdą uznania w oczach wszystkich pozostałych bohaterów. Wielu uzna ją za zagrożenie. Świętosława, jak to ma w zwyczaju, będzie zręcznie omijać przeszkody pojawiające się na jej drodze i szukać nowych sojuszników.

Świętosława jest jedynie motywem przewodnim powieści, w której liczne wątki przeplatają się, a czytelnik podróżuje wraz z bohaterami od Anglii, przez Skandynawię, aż po Kijów. Nowe wątki obfitują w kolejne intrygi, historie miłosne, wojny, tragedie i sojusze. Autorka pokazuje jak pod rządami Bolesława Polska rozkwita i rośnie w siłę. Widzimy Chrobrego jako męża, brata i władcę prowadzącego liczne rozgrywki polityczne. Cherezińska przybliża nam także los pozostałych potomków Mieszka I, w tym Bezpryma, ulubionej przeze mnie Astrydy, czy synów Świętosławy. Wszystko to podanej jest w delikatnej otoczce gloryfikacji Piastów. Mnie osobiście ten nieco ugrzeczniony i pochwalny ton nie przeszkadzał w odbiorze książki. Bohaterowie są w pewien sposób kreowani na herosów, ale pamiętajmy, że nie jest to rozprawa naukowa, a powieść historyczna i jako taka łączy w sobie fakty oraz fantazję pisarki.

Mogę szczerze powiedzieć, że po raz kolejny dałam się porwać Elżbiecie Cherezińskiej do jej średniowiecznej Europy. Autorka wprowadziła mnie w misterną sieć wydarzeń utkaną z historii i baśni. Doskonale wykorzystała potencjał jaki kryje się w dziejach Piastów oraz początkach naszego kraju, o których tak mało wiemy, ale lubimy o nich słuchać i czytać. Moim zdaniem Królowa to godna kontynuacja Hardej!

HARDA- opowieść o Piastach autorstwa Elżbiety Cherezińskiej

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 25 Jul 2021 06:41:00 +0000

Książka: Harda

Autor: Elżbieta Cherezińska

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Osadzona w ciekawym historycznie momencie, niebanalna i poruszająca opowieść.

Elżbieta Cherezińska, jedna z czołowych polskich autorek powieści historycznych, wzięła na warsztat Świętosławę- córkę Mieszka I. Niestety, niewiele o niej wiemy. Kim była? Wiele wskazuje na to, iż to ona jest opiewaną w skandynawskich sagach Sygrydą Storradą- królową Szwecji, Danii i Anglii.

Pisarka, podążając jej tropem, czerpała informacje ze wszystkich możliwych źródeł historycznych- a niestety nie ma ich wiele. Posiłkowała się także sagami skandynawskimi. Reszty zaś dopełniła wyobraźnia autorki, która stworzyła dość spójny obraz życia w ówczesnych czasach. Efekt końcowy? Nie jest to z pewnością wykład na temat historii Polski, raczej barwna opowieść o zamierzchłych, ale jakże istotnych dla nas czasach, kiedy to kształtowały się początki naszego państwa.

Akcja powieści rozpoczyna się w momencie, kiedy Mieszko postanawia przejść na wiarę chrześcijańską. Pozwoli mu to zrównać się z innymi, silnymi władcami, umocnić swe przywództwo oraz rozwinąć własny kraj. Aby tego dokonać, musi przede wszystkim oddalić wszystkie pogańskie żony i poślubić Dobrawę. Cherezińska puszcza wodze fantazji i pokazuje nam świat Mieszka I- wybitnego wodza, silnego mężczyzny, doskonałego stratega i bezlitosnego władcy. Widzimy ojca, który od małego wprowadza swe dzieci w świat polityki, a ten bardziej przypomina niebezpieczną (czasem wręcz makabryczną) grę, niż dyplomatyczne zabiegi.

Ze związku z Dobrawą rodzi się dwójka dzieci: Bolesław i Świętosława. Bolesław, jak wszyscy doskonale wiemy, przeszedł do historii jako pierwszy król Polski, o Świętosławie słuch zaginął. A przecież i ona z pewnością odegrała niebagatelną rolę w historii. Od małego uwikłana w politykę, osierocona przez matkę i skonfliktowana z macochą, żyła ze świadomością, iż ojciec oraz brat bez wahania użyją jej jak przedmiotu, by zagwarantować sobie i swemu ludowi odpowiedni sojusz i bezpieczeństwo. Księżniczka nieustanie dźwigała brzemię odpowiedzialności i bardzo ciężko zniosła utratę miłości swojego życia. Pogodzona z losem młodziutka dziewczyna trafia na północ, do obcego, pogańskiego, kraju, w którym z księżniczki będzie musiała stać się silną królową, aby obronić prawo swego syna do tronu.

W powieści Cherezińskiej chrześcijaństwo i świat pogańskich bogów nieustannie się ścierają. Ludzie wciąż, po cichu, oddają cześć starym bóstwom, podczas gdy Mieszko upatruje przyszłości i dobrobytu w nowej wierze. Wątek religijny nie jest jedynym głównym motywem. W powieści dominują intrygi i polityka, choć nie brak także wątków miłosnych. Morderstwa, bitwy, spiski, porwania i sojusze nieustannie przeplatają się, tworząc dość mroczny i surowy obraz Polski i Europy końca X wieku. Świętosława będzie musiała dokonać wielu trudnych wyborów, zwodzić i manipulować, by przetrwać w tych ciężkich czasach totalnie zdominowanych przez mężczyzn.

Świat stworzony przez Cherezińską wciąga i fascynuje. Łatwo się w nim zanurzyć i dać się ponieść historii o ludziach twardych, którzy potrafią odstawić swoje emocje na boczny tor, by zdobyć sławę, władzę i bogactwo. Postaci wykreowane przez autorkę są niezwykle wyraziste i pełnowymiarowe. Do moich ulubionych, oprócz tytułowej Świętosławy, należy Astryda- jej starsza, pogańska siostra. Jednak nie tylko bohaterowie stanowią siłę tej powieści- ich wzajemne relacje są równie intrygujące.

Autorka wyjątkowo zgrabnie łączy historię z fikcją. Chwała jej za to, iż pomimo skąpej ilości informacji na temat córki Mieszka- uczyniła z niej główną bohaterkę powieści. Wyobraźnia Cherezińskiej sprawiła, że trzymałam w ręku barwną i trzymającą w napięciu opowieść nie tylko o pierwszych Piastach, lecz także o szerzeniu chrześcijaństwa w Europie.

Jedyny mój zarzut co do tej powieści- sceny łóżkowe. Trudno mi je określić jednym słowem. Nigdy nie czytałam romansów potocznie zwanych harlekinami, ale to właśnie z nimi kojarzą mi się opisy scen intymnych w Hardej. Całość- jak najbardziej godna polecenia!

KRES CZASÓW - Marzena Rogalska

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 18 Jul 2021 05:49:00 +0000

Książka: Kres czasów

Autor: Marzena Rogalska

Wydawnictwo: Znak

Doskonała kontynuacja Czasu tajemnic !

Karla, po znakomicie zdanej maturze, wyrusza w świat! Wraz z ojcem, szanowanym lekarzem Emilem Linde, wyjeżdża do Paryża. Zapierająca dech w piersiach stolica Francji wywiera na młodziutkiej dziewczynie ogromne wrażenie. Towarzystwo Kathy, jej angielskiej przyjaciółki, sprawia, że zagranicznym wojażom towarzyszą dodatkowe emocje. Ale Paryż to tylko krótki, choć cudowny przystanek w drodze do Anglii, gdzie Karla ma podjąć studia. Tęsknota za rodzinnym domem oraz ukochanym Jankiem to nie jedyne emocje z jakimi musi się zmierzyć siedemnastolatka. Otoczona zbytkiem i ludźmi, których głównym życiowym celem jest trwonienie fortuny zgromadzonej przez poprzednie pokolenia, odkrywa meandry ludzkiej natury. Na domiar złego, w powietrzu unosi się widmo nowej wojny...

Karla Linde, która totalnie podbiła moje serce w pierwszej części, dokonuje swoich pierwszych, poważnych życiowych wyborów. Nadal jest nad wyraz mądrą i rozważną dziewczyną. Może to drażnić niektórych czytelników, ale powiedzmy sobie szczerze, niektórzy dojrzewają wcześnie, inni ... nie dorastają nigdy... Mnie osobiście ujmuje dojrzałość bohaterki, tym bardziej, że owa dojrzałość w dużej mierze wynika z wychowania jakie odebrała w domu. Emil Linde, pomimo licznych życiowych zawirowań, idealnie sprawdził się w roli ojca i dał Karli to, co najcenniejsze: ciekawość świata i wiarę we własne możliwości.

W Anglii siedemnastolatka mieszka ze swą ukochaną guwernantką Mrs Doris. W drugim tomie sagi Marzena Rogalska uchyla rąbka tajemnicy i pozwala nam poznać mroczną przeszłość Dorothy. Karla okazuje się być wymarzonym lekarstwem na samotność Doris, awansuje także do miana jej przyjaciółki i powiernicy. Jest swoistym panaceum na bolączki i problemy Dorothy.

Niezwykle ciekawie rozwinięty został wątek przyjaźni Karli i Kathy. Nie chcę zdradzać w jakim kierunku potoczyła się ich relacja, ale jednego możecie być pewni- będzie gorąco i zaskakująco! Towarzystwo młodej Polki zawsze miało absolutnie zbawienny wpływ na Kathy. Można by zarzucić pannie Baring, że jest jak wydmuszka, pusta w środku. Na jej usprawiedliwienie dodam jednak, że tak została wychowana i jej zachowanie nie odbiega od sposobu bycia towarzystwa, w którym się obraca. Jak w tym angielskim, snobistycznym kociołku odnajdzie się skromna i rozważna dziewczyna z dalekiego kraju? Czego nauczy się o ludziach i życiu? Czy konformizm to jej sposób na życie?

Z przyjemnością czytałam drugą część sagi o rodzinie Linde. Marzena Rogalska potrafi totalnie wciągnąć czytelnika w opowieść, którą snuje z wielką wprawą i zaangażowaniem. Właśnie tak, z zaangażowaniem. Odniosłam bowiem wrażenie, że autorce bardzo zależy, aby czytelnik identyfikował się z bohaterami i ich emocjami. Czasy się zmieniają, ale przecież ludzie od wieków poszukują tego samego: szczęścia, miłości, samorealizacji, rozwoju i bezpieczeństwa. Styl Rogalskiej sprawia, że powieść czyta się lekko, szybko i z przyjemnością. A bohaterowie? Cóż, nie ma tu osoby zbędnej, bądź nudnej. Każda postać wykreowana w tej książce to prawdziwy majstersztyk, począwszy od głównych bohaterów takich jak Karla, jej ojciec, Mrs Doris, aż po gosposię Józię, czy koniuszego Bolecha. Czytając niemal widzę ich przed oczami.

Cymes! Nie mogę się doczekać kolejnej części!

WOJNA MAKOWA R. F. KUANG- POWIEŚĆ FANTASY DLA NASTOLATKÓW

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sat, 10 Jul 2021 18:52:00 +0000

Książka: Wojna Makowa

Autor: Rebecca F. Kuang

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Moje starsze dziecię wreszcie (po mega dłuuugim czasie) zgodziło się podzielić z innymi swoją opinią o książce, którą właśnie skończyło czytać. Zatem, z wielką przyjemnością zapraszam Was dzisiaj do świata Zaczytanego Nastolatka!

Wojna Makowa to pierwszy tom trylogii autorstwa R. F. Kuang. Akcja powieści rozgrywa się w fikcyjnym, stylizowanym na średniowieczną Azję świecie.

Główną bohaterkę, Rin, poznajemy w wieku czternastu lat. Rin to sierota mieszkająca z rodziną Fangów- lokalnych przemytników. Nie jest przez nich dobrze traktowana. Fangowie wykorzystują ją do pracy i chcą wydać za mąż wbrew jej woli. Zrozpaczona i zdeterminowana Rin postanawia skorzystać z jedynej nadarzającej się szansy, by wyrwać się spod kurateli przemytniczego klanu. Postanawia napisać egzamin odbywający się co roku w całym kraju, który umożliwiłby jej opuszczenie rodzinnego miasta oraz naukę w akademii wojskowej w stolicy. Szesnastoletnia Rin z powodzeniem zdaje egzamin i dostaje się do wymarzonej szkoły.

Wydawać by się mogło, że od tego momentu jej życie stanie się łatwiejsze. Nic bardziej mylnego. Na Rin czekają kolejne życiowe wyzwania. Dziewczyna trafia do najbardziej elitarnej szkoły w całym cesarstwie Nikan i nagle zdaje sobie sprawę, że otaczają ją sami wrogowie. Pozostali uczniowie akademii to arystokraci, osoby szlachetnie urodzone, patrzące na nią z góry i uważające, że nigdy nie powinna się w niej znaleźć. Co więcej, niektórzy, uprzedzeni jej statusem społecznym, wykładowcy rzucają nowej studentce przysłowiowe kłody pod nogi.

Mijają miesiące i lata w akademii, a czytelnik może obserwować jak dzięki odwadze i determinacji Rin radzi sobie w nieprzychylnym jej środowisku. Dziewczyna powoli zaczyna odkrywać swoje talenty i odnosi pierwsze sukcesy. Podczas trzeciego roku studiów wybucha wojna z Federacją Mugen. Uczniowie akademii zostają wcieleni do wojska i stają do rozpaczliwej walki z najeźdźcą. W chaosie wojny Rin odkrywa swoje prawdziwe pochodzenie i ukryte umiejętności.

Czy Rin będzie w stanie skutecznie ochronić własny kraj? Czy uzna, że cel zawsze uświęca środki? Jakich trudnych wyborów przyjdzie jej dokonać?

Wojna Makowa jest napisana naprawdę bardzo dobrze. Czyta się ją z zapartym tchem i nie można się od niej oderwać. Książka jest pełna akcji i wątków, które na koniec powieści splatają się i prowadzą do ostatecznej decyzji bohaterki. Polecam książkę R. F. Kuang wszystkim fanom gatunku fantasy.

LUPOS- emocjonująca gra kooperacyjna

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 04 Jul 2021 17:32:00 +0000

LUPOS- Wilki- do dzieła!!!

Bardzo fajna gra kooperacyjna, z którą poradzą sobie już siedmioletnie dzieci!

Księżyc w pełni. Wilki mają niespotykaną szansę spotkać Luposa- legendarnego wodza ich watahy. Czy to się uda? Wszystko w rękach graczy!

Zacznijmy jednak od początku. W pudełku do gry znajdziecie sporo elementów: planszę (składającą się z 5 części), 1 Wilczą Skałę, 24 żetony miejsc, 4 figurki sów, 1 figurkę Luposa, 16 żetonów lasu, 21 żetonów ruchu, 4 figurki wilków, 12 żetonów Luposa, 2 woreczki i instrukcję. Jest tego trochę!

I jeszcze trochę żetonów, ukrytych na poprzednim zdjęciu w woreczkach.

Zadanie graczy polega na znalezieniu w Wilczym Lesie siedmiu wilczych duchów, zanim skończy się noc. Należy przeprowadzić członków watahy w odpowiednie miejsca, zgodnie ze wskazaniami znajdującymi się na wylosowanych żetonach ruchu. Wataha to jedność! Zatem gracze powinni uzgadniać ze sobą, którego wilka w danym momencie doprowadzić do wskazanego miejsca. Gdy gracze odnajdą wszystkie wilcze duchy, Lupos pojawi się na Wilczej Skale i cała drużyna wygra rozgrywkę.

W swojej turze gracz losuje z woreczka żeton ruchu, wskazujący pole, do którego może doprowadzić jednego wilka. Którego wilka i na które pole? To już zależy od całej drużyny. Jedynie współpraca pozwoli osiągnąć cel!

Jakie emocje towarzyszyły nam podczas gry? Cóż, pierwsza rozgrywka była pełna frustracji. A to dlatego, że musieliśmy grać z instrukcją w ręku i ciągle gubiliśmy się w niezliczonej ilości różnego rodzaju żetonów. Z niektórych (w pierwszym rozdaniu) nie wiedzieliśmy za bardzo jak korzystać. Nasze zagubienie nie trwało jednak dłużej niż jedną rozgrywkę. Instrukcja jest po prostu bardzo obszerna i nie sposób zapamiętać wszystkich zasad od razu. Byliśmy na to przygotowani (mniej więcej)! Później, gdy rozeznaliśmy się w zasadach oraz możliwościach korzystania z ułatwień i dodatkowych opcji- gra sprawiła nam wiele przyjemności! Szliśmy na spotkanie Luposa ramię w ramię: rodzice i dzieci.

Zalety gry LUPOS:

- ładnie wydana,

-poszczególne elementy gry zostały wykonane estetycznie i solidnie,

- gra kooperacyjna znakomicie nadaje się dla dzieci, które trudno znoszą porażkę,

- gry kooperacyjne uczą współpracy, wspólnego podejmowania decyzji najlepszej w danej chwili dla całej grupy, a nie dla jednostki,

- gra nadaje się dla dzieci od siódmego roku życia, choć sprawia wiele radości także nastolatkom i dorosłym,

- można modyfikować poziom trudności gry (informacje na ten temat w instrukcji).

Miłej zabawy!!!

Każde dziecko może czytać po angielsku

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Thu, 24 Jun 2021 17:08:00 +0000

Seria: Już czytam po angielsku

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Jestem absolutną fanką nauki przez zabawę, takiej nauki, która odbywa się mimochodem. A Wy?

Nie wiem czy to jakiś defekt, zwichnięcie zawodowe, czy może jeszcze coś innego, ale wszędzie staram się dostrzec jakieś aspekty edukacyjne, nawet w nieprzyjemnych zdarzeniach (nawet jeśli to choroba, to zapewniam, że nie zarażam!). Jakby tego było mało, to nie pozwalam moim dzieciom w stu procentach leniuchować w wakacje! To znaczy pozwalam i nie pozwalam jednocześnie. TAK! Wiem co napisałam! I jest to szczera prawda! Po prostu staram się podsunąć im rzeczy, które z tradycyjną nauką nie mają totalnie nic wspólnego, ale zawierają w sobie pierwiastek edukacyjny. Wiem, jestem okropna! Ale dobrze mi z tym. Może i Wy spróbujecie?

Chyba zgodzicie się ze mną, że znajomość języków obcych ( a zwłaszcza angielskiego) to fundamentalna sprawa. Nie każde dziecko uwielbia szkolne lekcje i nie każde ma nauczycielkę potrafiącą zachęcić do nauki. Dlatego uważam, że każdy sposób na zainteresowanie młodych ludzi językiem obcym jest wart wypróbowania. I tu z pomocą przychodzi Wydawnictwo Zielona Sowa, które już jakiś czas temu wypuściło na rynek serię książeczek Już czytam po angielsku.

Seria przeznaczona jest dla dzieci znających podstawy języka angielskiego. Wydawca podzielił je dodatkowo według stopnia trudności na trzy poziomy: novice, competent i expert. Z najniższym poziomem (novice) powinien poradzić sobie już czwartoklasista lub uzdolniony językowo trzecioklasista. Wybrane, trudniejsze słowa zostały przedstawione w formie słowniczka obrazkowego u dołu strony, a każdy rozdział kończą pytania sprawdzające zrozumienie tekstu. Ostatnie strony książeczki to mini słowniczek oraz kilka dodatkowych ćwiczeń np.: krzyżówka.

Jakie tytuły można znaleźć w serii? To skrócone wersje dobrze znanych i lubianych klasyków, takich jak: Pinokio, Księga dżungli czy Alicja w Krainie Czarów.

I teraz najważniejsze! Co można zrobić z taką książeczką i dlaczego to fajna sprawa? Po pierwsze, dziecko ma szansę doświadczyć, że nauka ma sens i przynosi mu korzyści (może przecież czytać proste teksty w języku angielskim!). Huraaa... Po drugie, większość dzieci po wakacjach ma przysłowiową pustkę w głowie. Czytanie można tak zorganizować, by nie było uciążliwe dla młodego człowieka, ale pozwoliło mu na kontakt z językiem i rozwinięcie umiejętności zdobytych w trakcie roku szkolnego.

Jak to zrobić? Wiele zależy od upodobań Waszej pociechy. Najprościej dać książeczkę do samodzielnego czytania i ewentualnie sprawdzić, czy dziecko poprawnie wykonało ćwiczenia do tekstu. No, ale to jest sytuacja idealna, wymarzona wręcz. Co zrobić, gdy trafiamy na opór i niechęć? Możemy umówić się z dzieckiem, że czyta tylko jeden rozdział dziennie (lub raz na dwa dni). W przypadku skrajnych uparciuchów idźmy im na rękę i niech przeczytają stronę dziennie. Nie o ilość stron nam przecież chodzi, a o wykształcenie pewnego nawyku i dowartościowanie dziecka, pokazanie mu, że tak, ma się już czym pochwalić i jego praca (czyli nauka) przynosi wymierne efekty. Wyobraźcie sobie minę znajomych lub dziadków, kiedy Wasza pociecha oznajmi, że właśnie zakończyła czytanie książki po angielsku! Super sprawa!

Oczywiście będą także dzieci, które zechcą czytać książeczkę razem z rodzicem. To też jest świetna sprawa. Najważniejsze, że zapewnimy dziecku kontakt z językiem obcym. Możecie przeczytać na głos jeden rozdział, a później wspólnie odpowiedzieć na pytania. W przypadku trudności warto wypróbować model: jedno zdanie czyta na głos rodzic, a kolejne zdanie dziecko. Możecie wymyśleć także własny, niepowtarzalny sposób pracy z książeczką, tak by odpowiadał on potrzebom Waszej pociechy i jej możliwościom. W końcu kto lepiej zna Wasze dziecko, niż Wy sami?

Ja mam już przygotowany zestaw na nadchodzące wakacje. Będziemy pracować bez przymusu, ale postaram się o pewną regularność. Dzięki temu moje dziecko nie będzie z trwogą patrzyło na swoją anglistkę we wrześniu. Pozdrawiam serdecznie.

Wiecznie Zaczytana

Gen i już! Opowieść o Stefanie Banachu autorstwa Anny Czerwińskiej-Rydel

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 20 Jun 2021 13:08:00 +0000

Książka: Gen i już. Opowieść o Stefanie Banachu.

Autor: Anna Czerwińska-Rydel

Wydawnictwo: Literatura

Znacie historię Stefana Banacha? Nie?! To najwyższy czas poznać biografię tego genialnego matematyka!

Akcja tej powieści biograficznej dedykowanej dzieciom rozpoczyna się jesienią 1891 roku w Krakowie. Poznajemy ubogą służącą, Kasię, która oddaje na wychowanie swoje nowo narodzone dziecko obcym ludziom. Jedyne, co prosta kobieta może dać synkowi to imię i nazwisko. Imię chłopiec otrzymuje po swoim ojcu, nazwisko po matce. W ten oto sposób narodził się Stefan Banach- geniusz.

Życie Stefana Banacha to gotowy scenariusz filmowy. Trudne początki, kochająca matka zastępcza, szczęśliwe dzieciństwo, studia, wojna, praca naukowa, kolejna wojna... A to wszystko w doborowym towarzystwie nietuzinkowych ludzi, najtęższych umysłów, naukowców i przede wszystkim osób niezwykle życzliwych Banachowi, akceptujących wady młodego geniusza. Trzeba przyznać, że los był pod wieloma względami niezwykle łaskawy dla zdolnego matematyka. Jego niespożyta energia, charyzma, swoboda bycia i urok osobisty przyciągały ludzi. Jak każdy ponadprzeciętny umysł miał u swego boku osoby, które dbały o niego, o to, by miał gdzie mieszkać, co jeść i przede wszystkim, by mógł się rozwijać. Jego olbrzymi wkład w rozwój nauki został bardzo szybko dostrzeżony również za granicą, skąd napływały liczne, intratne propozycje współpracy. Banach jednakże nade wszystko cenił sobie wolność i swobodę, na jakie mógł liczyć w gronie oddanych przyjaciół i studentów.

Anna Czerwińska-Rydel pokazuje Banacha jako człowieka z krwi i kości. Nie gloryfikuje go, ale i nie potępia za przywary. Biografia matematyka stworzona we współpracy z Wydawnictwem Literatura jest zwięzła i napisana językiem dostosowanym do młodego czytelnika. Całość podzielono na krótkie rozdziały, a wyraźna, dość duża czcionka ułatwia samodzielne czytanie najmłodszym. Nieliczne, trudniejsze wyrazy zostały wyjaśnione u dołu strony. Na końcu książeczki dzieci znajdą kalendarium życia uczonego, noty biograficzne i przegląd najważniejszych światowych wydarzeń z lat 1895-1945. Publikacja została przepięknie wydana: twarda oprawa, kolorowe ilustracje i dobrej jakości papier.

Powieść Anny Czerwińskiej-Rydel jest przeznaczona dla dzieci, ale i ja czytałam ją z zainteresowaniem. Szczerze mówiąc pierwszy raz zetknęłam się z nazwiskiem Stefan Banach, choć w kręgach matematyków jest ikoną. Muszę przyznać, że zarówno jego osobowość jak i talent zasługują na uwagę. Myślę, że warto uświadamiać dzieciom, iż do celu prowadzi więcej niż jedna droga, a porażki można przekuć w sukces. I że wyraz "naukowiec" nie jest synonimem słowa "nudziarz". Miłego czytania!

RĄCZKA RĄCZKĘ MYJE- komedia kryminalna Olgi Rudnickiej

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 13 Jun 2021 06:53:00 +0000

Książka: Rączka rączkę myje

Autor: Olga Rudnicka

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Najnowsza powieść Olgi Rudnickiej z zakręconą detektyw Matyldą Dominiczak w roli głównej.

Od jakiegoś czasu spokojne dotąd ogródki działkowe zostają regularnie nawiedzane przez wandali. Chuligani konsekwentnie przekopują działki, niszczą altanki i okradają domki. Zażywni emeryci, pod wodzą pana Bronka, postanawiają stanąć w obronie swojej własności. Starsi ludzie niejedno w życiu przeszli, nie straszni im zatem zwykli wandale. Wspólnie organizują patrole nocne, zakładają druty kolczaste... Sprawą działek zajmuje się komisarz Tomczak, który po wielu latach służby (zdaniem niektórych ludzi zbyt wielu) szykuje się do odejścia na emeryturę. Pomaga mu Matylda, prywatna detektyw, podejrzewająca, że za tymi chuligańskimi wybrykami kryje się coś więcej...

Początkująca pani detektyw Matylda Dominiczak uczy się fachu pracując w agencji byłej policjantki Salomei Gwint. Już raz Matyldzie udało się odnieść znaczący sukces, więc szefowa powierza jej kolejne zadania. O nie, tylko nie myślcie, że Salomea jest pod wrażeniem jej dokonań. Co to, to nie! Była policjantka notorycznie wkurza się na Matyldę, wypomina jej dziecinną naiwność oraz małomiasteczkową mentalność. Szefowa ciągle nie może się zdecydować czy sukces Matyldy przypisać jej sprytowi, wiedzy i umiejętnościom, czy też najzwyklejszemu, aczkolwiek bardzo szczęśliwemu, zbiegowi okoliczności. Tak czy inaczej, Matylda zostaje oddelegowana do pomocy koledze, który chcąc się wykazać naraził agencję na straty finansowe. W czasie wolnym Salomea łaskawie pozwoliła jej pomagać komisarzowi Tomczakowi przy sprawie ogródków działkowych.

Matylda Dominiczak to postać, która podbiła moje serce już wcześniej, przy czytaniu Byle do przodu -innej powieści Olgi Rudnickiej. Pamiętam jak pomyślałam wtedy, że bohaterka ta ma niesamowitą moc przyciągania (zarówno czytelników, jak i kłopotów !) i bardzo chciałabym spotkać ją jeszcze raz. Przyznajcie sami! Trzeba być naprawdę zakręconym, by porzucić pracę bibliotekarki (nudną, bo nudną, ale mającą też wiele zalet!) i starać się o licencję prywatnego detektywa (tu weźmy pod uwagę choćby dwa czynniki: niebezpieczeństwo i nienormowany czas pracy!). W nowej roli Matylda czuje się jednak jak przysłowiowa ryba w wodzie. Bez problemu zdobywa zaufanie większości ludzi, a na bardziej opornych ma swoje sposoby. Coraz lepiej wychodzi jej sztuka kamuflażu i konfabulacji. Zwłaszcza w tym drugim podszkoliła się w sposób wręcz spektakularny. Jej myśli krążą tak szybko, że jedynie ona sama jest w stanie za nimi nadążyć. Niezmiennie wierzy w ludzi, czym sprowadza na siebie niemałe kłopoty.

Jeśli szukacie lekkiej, przyjemnej lektury, to książka Rączka rączkę myje powinna przypaść Wam do gustu. Ja osobiście dobrze się bawiłam czytając. Lubię poczucie humoru Olgi Rudnickiej i charakterek Matyldy. Bohaterka potrafi wytrącić z równowagi każdego, nawet podstarzałego, bezczelnego gangstera! Jednocześnie wzbudza tyle sympatii, że ludzie szybko jej odpuszczają. Szurnięta czy tylko diabelnie sprytna? To pytanie zadaje sobie każdy, kto poznał Matyldę. Książka obfituje w świetnie skrojone postaci. Ja zwróciłam szczególną uwagę na Monikę, nad wyraz dojrzałą i inteligentną córkę głównej bohaterki, Wujka- gangstera, z którym Matylda (chcąc nie chcąc) zawarła układ oraz komisarza Tomczaka- relikt przeszłości, typ niereformowalny. Powieść pełna jest zabawnych dialogów, zbiegów okoliczności i przykładów typowej polskiej mentalności ukazanej z dużym przymrużeniem oka. Miłego czytania!

KOLOROWY SZALIK Barbara Kosmowska

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 06 Jun 2021 06:52:00 +0000

Książka: Kolorowy szalik

Autor: Barbara Kosmowska

Wydawnictwo: Literatura

Zdarzyło się Wam kiedyś ocenić drugiego człowieka po wyglądzie?

Kolorowy szalik to dwie opowieści o tym, jak złudne bywa pierwsze wrażenie. Czy można oceniać kogoś, kogo się nie zna? Kogoś, kogo widzimy pierwszy raz na oczy? To właśnie z tymi pytaniami skonfrontowani zostają mali bohaterowie książki. Jak dzieci poradzą sobie z sytuacją, gdy na ich drodze stanie nowy rówieśnik? I kto ma gorzej? Nowy, który musi odnaleźć się w nieznanym środowisku, wśród obcych, czy grupa, dla której pojawienie się Nowego oznacza pewnego rodzaju destabilizację?

Barbara Kosmowska nie od dziś kojarzy mi się z książkami poruszającymi ważne dla dzieci i młodzieży tematy. W przypadku tej publikacji po raz kolejny zaskoczyła mnie jej umiejętność obserwacji i znajomość natury ludzkiej. Moim zdaniem autorka bardzo trafnie opisała środowisko wiejskie czy też małomiasteczkowe. Ludzie w takich miejscach tworzą dość zamknięte społeczności niechętnie, aczkolwiek niesamowicie wnikliwie, przyglądające się każdemu przybyszowi. I nie daj Boże, żeby ten przybysz czymkolwiek się wyróżniał. Tutaj życie płynie zupełnie innym rytmem, wszyscy się znają i aktywnie uczestniczą we wszelkich lokalnych wydarzeniach, a źródłem najświeższych informacji jest listonosz. I jak tu przebić się przez ten niewidzialny mur, zwłaszcza, gdy jest się dzieckiem? Jak dotrzeć do innych, skoro sami nie wyciągają ręki, nie zapraszają, nie odzywają się, udają obojętność, obserwują i oceniają? Trudno jest być Nowym w takim środowisku.

A co jeśli odwrócimy nieco tę sytuację? Czy osoba z małej wioski przybywająca do dużego miasta ma łatwiej? Czy ludzie w aglomeracjach są faktycznie bardziej otwarci na innych, tolerancyjni i wyluzowani? Tego rodzaju doświadczenie Kosmowska opisuje w drugim opowiadaniu zatytułowanym Dziwne spodnie. Jak chłopiec ze wsi poradzi sobie z rozpieszczonymi i wychuchanymi mieszczuchami? Czy ma jakiekolwiek szanse w starciu z pewnymi siebie i oceniającymi nastolatkami?

Dwa opowiadania, dwie różne, lecz podobne w przesłaniu historie. Oczywiście każdy "normalny" rodzic uczy swoje dziecko, że należy szanować ludzi i nie oceniać nikogo po wyglądzie. Tylko czy dzieci faktycznie stosują się do przekazywanych im zasad, zwłaszcza gdy są w grupie? I czy my sami dajemy dobry przykład? Co jest dla naszego dziecka punktem odniesienia? Wygłoszone "kazanie" czy obserwacja zachowania rodzica?

Książka Barbary Kosmowskiej jest napisana prostym, zrozumiałym dla dzieci językiem. Opowiada o ich sprawach, ich emocjach i doświadczeniach. O buncie, zazdrości, upokorzeniu, odrzuceniu, wreszcie o zrozumieniu, przebaczeniu i przyjaźni. O tym, że wystarczy szeroko otworzyć oczy i serce, by zobaczyć więcej, zrozumieć lepiej i postąpić mądrzej. Potrzeba tylko odrobiny dobrej woli, chęci i kapkę serdeczności.

Dzień dziecka- sprawdzone pomysły książkowe

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Fri, 28 May 2021 18:09:00 +0000

Tak, tak... wiem, co zaraz część z Was powie lub pomyśli... że niby dla wielu dzieci książka to najgorszy pomysł na prezent... Na szczęście nie dla wszystkich... A może nie dostali książki, która by ich wciągnęła i szczerze zainteresowała? Pamiętajcie, że książka może także stanowić miły bądź nieoczekiwany dodatek do prezentu głównego. Mam dla Was kilka propozycji, które sprawdziły się w przypadku moich dzieci.

Kazimierz Szymeczko A to historia! Opowiadania z dziejów Polski. Trzy mole książkowe: Historynek, Wierszynek i Militarek uwielbiają się kłócić, a że inteligentne i pomysłowe z nich bestie- książka aż skrzy się od humoru. O co tak się spierają? O wydarzenia związane z historią Polski. Kazimierz Szymeczko rozpoczyna swą opowieść w 966 roku, a kończy na roku 1989 i rozmowach Okrągłego Stołu. Bogato ilustrowana i przepięknie wydana książka spodoba się nie tylko fanom historii.

Izabella Kaluta Man Zou. Chiny dla dociekliwych - to kolejna książka z serii prezentującej młodym czytelnikom różne zakątki świata. Tym razem wydawnictwo Dwie Siostry zabiera dzieci do Azji i prezentuje zawiłości języka chińskiego, wątki historyczne, kulturę, sztukę, tradycje i kuchnię. Cudowna podróż bez wychodzenia z domu. Wszystkie książki z tej serii są niezwykle interesujące i przepięknie wydane, a jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o tym cyklu kliknijcie Tutaj

Jeff Kinney Dziennik Cwaniaczka. Seria o zabawnych przygodach Grega Heffleya, któremu życie ciągle rzuca kłody pod nogi. Uwaga! Czytanie grozi niekontrolowanymi wybuchami gromkiego śmiechu! Idealna książka dla najbardziej odpornych na czytanie dzieciaków. Jak widzicie na zdjęciu egzemplarze moich dzieci są dość zużyte- często i chętnie ( nawet po dłuższym czasie) wracają do tej serii. Mamy w domu całą półkę poświęconą Cwaniaczkowi, on się im chyba nigdy nie znudzi!

Nancy Springer Enola Holmes- seria o dziewczynce, lecz nie tylko dla dziewczyn! Czternastoletnia Enola ucieka z pensji z internatem, by odszukać swą zaginioną matkę. Buntowniczka zostaje uwikłana w porwanie młodego markiza, ucieka przed złoczyńcami i zostaje obrończynią pokrzywdzonych. Na podstawie książki powstał film Netflixa.

David Williams Babcia Rabuś- już sam tytuł i wygląd okładki sprawiają, że chce się czytać. Sielskie lato z pierogami u babci? Nie, temu scenariuszowi autor mówi stanowcze NIE! Czy znudzonego wnuczka i niemrawą babcię czeka przygoda życia? I skąd się wzięły klejnoty w puszce po ciasteczkach? Książka Davida Williamsa łączy wartka akcję i dużą dawkę humoru.

Łukasz Wierzbicki Afryka Kazika. Wielka wyprawa nietuzinkowego podróżnika. Piękna, ciepła i mądra książka nie tylko dla wielbicieli podróży. Barwny język przemawiający do żywej, dziecięcej wyobraźni sprawia, że czytanie staje się przyjemnością i niezwykłą przygodą. Chcesz wiedzieć więcej kliknij tu .

Agnieszka Stelmaszyk Mazurscy w podróży. Porwanie Prozerpiny. Kolejna propozycja dla małych obieżyświatów, a tak naprawdę to dla wszystkich ciekawych świata. Poznawanie Europy z autorką poczytnych książek dla dzieci i młodzieży to prawdziwa przyjemność. Książka przypadła do gustu zarówno mnie jak i mojemu dziesięciolatkowi. Jeśli interesuje Cię ta książka i chcesz dowiedzieć się więcej kliknij tu.

Trudi Trueit Explorer Academy- dwunastoletni Cruz trafia do Akademii Odkrywców, gdzie przebywają utalentowane dzieci z całego świata. W akademii młodzież rozwija swoje zdolności i bierze udział w niecodziennych zajęciach. Uczniów czekają liczne przygody w realu i zajęcia w wirtualnym świecie. Przygodówka z wartką akcją.

Zwiadowcy - bestsellerowa seria fantastyczna Johna Flanagana. Tytułowi zwiadowcy to żołnierze wypełniający tajne misje zlecone im przez króla Araluenu. W trakcie wykonywania sekretnych zadań muszą wykazać się odwagą, pomysłowością i kunsztem w posługiwaniu się łukiem (ich główną bronią). Czyhają na nich rozmaite niebezpieczeństwa oraz liczni wrogowie Araluenu. Seria podbiła serca nastoletnich czytelników i obecnie składa się z siedemnastu tomów.

Maurice Leblanc Arsène Lupin- dżentelmen włamywacz. Propozycja dla nastolatków. Lupin to niezwykła mieszanka inteligencji, życiowego sprytu, humoru i doskonałej znajomości natury ludzkiej. Postać stworzona przez francuskiego prozaika ostatnio ożyła, a to za sprawą popularnego serialu Netflixa. I nie będę ukrywała, że mój starszy syn właśnie pod wpływem tego serialu zainteresował się książkami Leblanca. Może i Waszemu nastolatkowi ta pozycja wydawnicza przypadnie do gustu.

To była ostatnia propozycja. Wszystkie książki opisane powyżej zostały przetestowane na moich dzieciach, a testy te wypadły bardzo pozytywnie! Życzę Wam miłego czasu spędzonego z dziećmi z okazji ich święta.

Dzień Matki- garść pomysłów na ostatnią chwilę

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Fri, 21 May 2021 18:07:00 +0000

Nie macie pomysłu co podarować mamie w dniu jej święta? Oto kilka pomysłów książkowych. Mam nadzieję, że każdy znajdzie w tym zestawieniu powieść, która przypadnie do gustu ukochanej mamie.

Camilla Läckberg Złota klatka. Faye, główna bohaterka, ma wszystko: urodę, wykształcenie, cudownego męża, uroczą córeczkę i luksusowy apartament w najlepszej dzielnicy. Pozory, jak to pozory... najczęściej mylą... Pewnego dnia Jack, mąż Faye i Julienne, ich mała córeczka, nie wracają z rejsu łodzią. W mieszkaniu pary policja dostrzega ślady krwi... Trzymająca w napięciu, zaskakująca fabuła sprawi, że nie oderwiecie się od czytania. Rewelacyjna lektura z mądrym przesłaniem dla wszystkich kobiet...

Powiem więcej, ta fantastyczna książka doczekała się kontynuacji pod tytułem Srebrne skrzydła. Faye znowu musi stawić czoła przeciwnościom losu, choć tym razem już bez wsparcia najukochańszej przyjaciółki. Drugi tom przygód Faye jest równie emocjonujący i wciągający jak pierwszy.

Olga Rudnicka Cichy wielbiciel. Ta powieść mną wstrząsnęła. I to dosłownie. Młoda, piękna i zdolna dziewczyna staje się ofiarą stalkera. Autorka bardzo przekonująco wprowadza czytelnika w stan umysłu zarówno ofiary, jak i agresora. Bardzo trudna i wciągająca historia. Jeśli chcecie dowiedzieć się czegoś więcej o tej powieści kliknijcie tutaj

Olga Rudnicka Byle do przodu. Tym razem coś dla osób, które nade wszystko cenią sobie poczucie humoru. Fantastyczna, lekka i przezabawna historia, przy której miło spędza się czas. Błyskotliwe dialogi oraz cudowni, zakręceni bohaterowie to niewątpliwe atuty tej powieści. Chcesz wiedzieć więcej? Kliknij tutaj

Kristin Hannah Nocna droga. Powieść obyczajowa o tym, że nikt nie umknie swemu przeznaczeniu. Życie, niestety, nie jest bajką. Czasami jedna chwila, jedna zła decyzja mogą na zawsze i nieodwracalnie zmienić życie nasze i naszych bliskich. Jak sobie z tym poradzić? Czy człowiek zniesie wszystko? Czy poradzi sobie z każdym bólem? Więcej informacji tutaj

Marzena Rogalska Czas tajemnic. Bardzo dobra powieść obyczajowa autorstwa znanej i lubianej dziennikarki. Czas tajemnic to pierwsza część trylogii o życiu Karli Linde, młodej, mądrej dziewczyny o wyjątkowej wrażliwości. Cudowna opowieść o tym, jak my, rodzice, wpływamy na wybory i poglądy naszych dzieci. Doskonała lektura, która rozgrywa się podczas dwudziestolecia międzywojennego. Pełen opis książki tutaj

B. A. Paris Za zamkniętymi drzwiami. Kolejna propozycja dla pań, które zamiast lukru wolą czytać o trudnych życiowych sprawach. Jak naprawdę wygląda idealne życie perfekcyjnego małżeństwa? Co się dzieje, gdy znajomi po wspaniałym przyjęciu opuszczają ekskluzywną willę pary? I po co te kraty w oknach? Odpowiedzi znajdziecie w bestsellerowej powieści Za zamkniętymi drzwiami, a tutaj przeczytacie więcej szczegółów dotyczących książki.

Katarzyna Michalak Pisarka. Pierwszy tom trylogii autorskiej. Kolejne tytuły to Zagubiona i Marzycielka. Znakomita seria dla pań ceniących powieści obyczajowe. Niezwykła historia trudnego dzieciństwa dwójki młodych bohaterów, których z czasem połączyło uczucie. Wzruszająca i porywająca powieść o determinacji, sile oraz miłości na całe życie. Inspirująca... Jeśli chcesz wiedzieć więcej kliknij tutaj

TETRIS- komiks Boxa Browna

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 16 May 2021 07:03:00 +0000

Książka: Tetris

Autor: Box Brown

Wydawnictwo: Marginesy

Nie przypominam sobie kiedy ostatnio miałam komiks w ręku. To musiało być bardzo dawno temu... chyba w czasach szkolnych...

Co mnie skłoniło do przeczytania komiksu po tylu latach? Zdecydowanie temat, czyli historia jednej z najpopularniejszych gier wszechczasów.

Autor dość mocno cofa się w przeszłość i rozpoczyna swą opowieść od czasów starożytnych. Prowadząc czytelnika przez kolejne stulecia Box Brown rozważa różne aspekty gier i ich wpływ na ludzkość. Autor dochodzi do wniosku, iż ta popularna i łatwo dostępna rozrywka pomagała ludziom szlifować umiejętności strategiczne i analityczne, konfrontować cele doraźne z tymi długoterminowymi. Zabawa zawsze służyła i towarzyszyła nauce oraz motywowała do innych działań.

Razem z Brownem docieramy powoli do czasów współczesnych oraz do japońskiego producenta zwykłych gier karcianych Fusajiro Yamauchi - założyciela firmy Nintendo. Autor w ciekawy sposób opowiada nie tylko historię tej firmy, lecz także historię rozwoju całego rynku gier, zaczynając od planszówek, poprzez automaty na monety, a skończywszy na przenośnych konsolach. Poznajemy ludzi nietuzinkowych, wizjonerów, którzy swymi pasjami i zainteresowaniami chcą dzielić się z innymi. Tym oto sposobem trafiamy do byłego ZSRR i poznajemy Aleksieja Pażytnowa, twórcę Tetrisa. Pomysł to jednak za mało, by osiągnąć sukces w komunistycznym kraju. Wkrótce pojawiają się i piętrzą przeszkody, a sprawy przejmują w swe ręce dyrektorzy, prawnicy i prezesi z różnych stron świata. Jedni widzą w Tetrisie okazję do zarobienia dużych pieniędzy, inni ostatnią deskę ratunku dla swych podupadających przedsiębiorstw. Sprawy wielokrotnie komplikują się i przybierają nieoczekiwany obrót.

Komiks utrzymany jest w jednolitej czarno-biało-żółtej tonacji. Czyta się go doskonale. Nigdy dotąd nie zastanawiałam się nad tym, jak powstają gry, jak wygląda cały proces produkcji, reklamy czy najważniejsze- kwestie praw autorskich. Moim zdaniem Box Brown wybrał sobie arcyciekawy temat do zgłębienia. Z jednej strony mamy uzdolnionego twórcę żyjącego w komunistycznej rzeczywistości, z drugiej chłonne, zachodnie rynki oraz firmy szukające możliwości wybicia się i dalszego rozwoju. Zetknięcie się tych dwóch światów i różnych rodzajów mentalności doprowadziło do globalnego sukcesu gry Tetris. Kwestie praw autorskich z całą pewnością diametralnie zmieniły się od 1984 roku, jednak i na tym polu jest jeszcze z pewnością wiele do zrobienia.

Czy warto sięgnąć po Tetris Boxa Browna? Uważam, że tak. Nawet gdy nie jest się fanem gier czy komiksów. To fenomenalna historia rozwoju naszej cywilizacji.

Mazurscy w podróży. Porwanie Prozerpiny- Agnieszka Stelamaszyk

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sat, 08 May 2021 17:22:00 +0000

Książka: Mazurscy w podróży. Porwanie Prozerpiny.

Autor: Agnieszka Stelmaszyk

Wydawnictwo: Grupa wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

Samochodem czy samolotem? Oto jest pytanie!

Jak najchętniej podróżujecie? Samochodem, samolotem, pociągiem czy rowerem? Sami czy w towarzystwie? Z biurem podróży czy indywidualnie?

Rodzinka Mazurskich postanawia zrealizować jedno ze swych marzeń. Zobaczyć na własne oczy ocean- to jest to! Po krótkim namyśle decydują się na wyprawę do Bretanii, by stanąć oko w oko z potężnym Atlantykiem. Mamina, Padre, Marcela, Jędrek i Bunia pakują walizy i pewnego pięknego, czerwcowego poranka wyruszają w drogę. Samochodem. Wysłużonym. Przez pół Europy. Podążając cały czas na zachód. Po drodze zwiedzają, podziwiają, smakują i testują. Tylko dlaczego mają czasem wrażenie, że ktoś ich śledzi? I co wspólnego ma z tym porwanie jakiejś Prozerpiny?

Mazurscy to wyjątkowa, zgrana rodzinka. Nie straszne im trudy długiej podróży, zwiedzanie w deszczu, awarie samochodu czy niebezpieczeństwo. Poczuciem humoru i wrodzonym optymizmem potrafią "rozbroić każdą bombę". Niefortunny zbieg okoliczności rzuca ich w sam środek afery kryminalnej, z czego nie do końca zdają sobie sprawę. Nieświadomi zagrożenia i czyhającego na nich niebezpieczeństwa kontynuują podróż do Bretanii.

Cudownie czytało mi się opowieść o Mazurskich. Nigdy nie miałam odwagi, by wsiąść w samochód i ruszyć na koniec świata (i to z dziećmi). Z żalem stwierdzam, że samolot plus all-inclusive w moim wykonaniu to piekielna nuda. Po lekturze mam nieodpartą ochotę wyruszyć śladami tej niezwykłej rodzinki. No, może nie od razu aż do Portugalii, ale gdzieś bliżej- jak najbardziej. Miejsca, które opisała w książce Agnieszka Stelmaszyk prezentują się arcyciekawie, także ze względu na fakt, iż opisom tym towarzyszą autentyczne zdjęcia wyjęte wprost z domowego albumu autorki. A co do rodzinki Mazurskich- pokochacie ich! I tak jak ja będziecie szukali okazji do kolejnego spotkania z nimi.

PS Nie tylko ja nie mogę się doczekać przeczytania kolejnej części! Najważniejsze, że książka przypadła do gustu mojemu synkowi!

Marzena Rogalska CZAS TAJEMNIC

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Fri, 30 Apr 2021 16:43:00 +0000

Książka: Czas tajemnic

Autor: Marzena Rogalska

Wydawnictwo: Znak

Zawsze z dużą dozą powściągliwości i sceptycyzmu podchodzę do publikacji osób znanych z małego ekranu, Internetu, bądź kolorowych pism.

Tym razem jednak zostałam mile zaskoczona. Akcja powieści toczy się podczas dwudziestolecia międzywojennego. Na samym początku Marzena Rogalska zabiera czytelnika do skromnej kamienicy przy ulicy Karmelickiej w Krakowie. To tutaj poznajemy główną bohaterkę- Karlę Linde, córkę doktorostwa Barbary i Emila Linde. Dziewczynka ma zaledwie kilka lat i dopiero rozpoczyna swą przygodę z nauką i ze światem. Barbara, obrażona na cały świat i wiecznie żyjąca wspomnieniami o poprzedniej epoce, nie wyobraża sobie, że mogłaby posłać córkę do publicznej szkoły. Karla pobiera zatem nauki w domu, pod okiem guwernantki. Uczy się również, co w ówczesnych czasach i przy jej statusie społecznym jest dość niezwykłe, języka angielskiego. Urocza i dystyngowana nauczycielka angielskiego Mrs Doris z czasem staje się przyjaciółką i powiernicą dorastającej panienki.

Marzena Rogalska stopniowo wprowadza nas w życie wszystkich członków rodziny, dalszych krewnych, przyjaciół i znajomych. Stajemy się częścią niezwykłego świata, w którym fikcja przeplata się z faktami historycznymi i ważnymi wydarzeniami z dziejów naszego kraju. Wraz z bohaterami zwiedzamy dawny Kraków, Zakopane, Juratę, czy Lwów. Spotykamy Witkacego, Makuszyńskiego, uczestniczymy w uroczystym pochówku Marszałka Piłsudskiego. Wszystko to stanowi jedynie tło, na którym ukazane jest dorastanie Karli i jej pierwsze kroki ku dorosłości. Utrata dziecięcej niewinności, spojrzenie na świat i ludzi z perspektywy młodej, samodzielnie myślącej kobiety jest dość bolesne. Jednocześnie obserwujemy niezwykłą więź jaka rodzi się pomiędzy dorastającą córką i ojcem. A jest to relacja niezwykła, głęboka i godna pozazdroszczenia, bo oparta na pełnym wzajemnym zaufaniu i szacunku.

Muszę przyznać, że bardzo dobrze czytało mi się Czas tajemnic. Nie jest to książka dla żądnych przygód i nagłych zwrotów akcji czytelników. To po prostu dobra powieść obyczajowa. Emil Linde i Karla swą postawą, zachowaniem i wyborami życiowymi wzbudzili moją sympatię i szacunek. Osobiście bardzo bliskie mi są ich poglądy, może dlatego czytając miałam wrażenie, że odwiedzam starych znajomych. Podoba mi się styl pani Rogalskiej. Uwielbiam i podziwiam wszystkich ludzi pięknie posługujących się poprawną, wysublimowaną polszczyzną, a autorka z pewnością do takich osób należy.

Wręcz nie mogę się doczekać dalszych losów Karli. Mam przeczucie, że przed nią ważne życiowe wybory, liczne rozterki i trudne doświadczenia, które jak zawsze pokona z wrodzoną mądrością i godnością.

Nocna droga- Kristin Hannah

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 25 Apr 2021 08:02:00 +0000

Książka: Nocna droga

Autor: Kristin Hannah

Wydawnictwo: Świat Książki

Życie to tor przeszkód, trudne wybory i ekstremalne emocje.

Lexi Bail, dziewczyna z trudną przeszłością, przeprowadza się do ciotki, o której istnieniu nie miała dotychczas pojęcia. Opuszczona przez matkę i ludzi, znajduje u starszej kobiety dom, miłość i zrozumienie. W nowej szkole Lexi poznaje Mię Farraday, nieśmiałą, zamkniętą w sobie nastolatkę z dobrego domu. Dziewczyny zaprzyjaźniają się, z czasem Lexi staje się częścią rodziny Farradayów. Lexi, Mia i jej brat bliźniak Zach stanowią zgraną paczkę. Losy wszystkich bohaterów zmienia jedna feralna decyzja. Farradayowie, Lexi i jej ciotka stają przed serią trudnych wyborów, z których każdy niesie ze sobą poważne konsekwencje.

Nocna droga to pierwsza powieść Kristin Hannah, jaką miałam okazję przeczytać. Moją uwagę zwróciły przede wszystkim bardzo zróżnicowane i wyraziste postaci kobiece. Alexa Bail- nastolatka, która zdążyła już wiele złego w życiu doświadczyć. Silna i krucha zarazem. Mia Farraday- dziecko szczęścia, bystra, lecz totalnie wycofana i nieśmiała dziewczyna, która dostała od życia wszystko, oprócz przyjaciół. Jude Farraday- matka bliźniaków Mii i Zacha, niepokojąco perfekcyjna pani domu, idealna żona znanego i cenionego lekarza. Jude uczyniła z macierzyństwa nadrzędny cel swego życia. Podporządkowała mu totalnie wszystko. Aktywnie uczestniczyła w życiu bliźniaków, z pasją angażowała się w sprawy szkoły i lokalnej społeczności. Drugoplanową, choć niezwykle intrygującą i wyróżniającą się postacią jest Caroline Everson- matka Jude. Kobieta luksusowa, wyzuta z uczuć i sztywna jak manekin z wystawy sklepowej. Jej totalne przeciwieństwo to Eva Lange, cioteczna babka Lexi, uboga, schorowana kobieta, która przyjęła pod swój dach nastolatkę oraz uczyniła wszystko, by dziewczyna odnalazła spokojną przystań. Każda z wyżej wymienionych kobiet będzie zmuszona do przewartościowania swojego życia, zmierzenia się z bólem, ekstremalnymi emocjami i strachem. Ich dotychczasowa codzienność zostanie wywrócona do góry nogami, a ułożenie życia na nowo okaże się trudniejsze niż początkowo myślały.

Bardzo dobrze czytało mi się Nocną drogę. Powieść porusza wiele tematów, emocji i zjawisk bliskich zarówno nastolatkom, jak i dorosłym. Nie mogę na nią patrzeć inaczej, niż z punktu widzenia matki. Małe dzieci- mały kłopot, duże dzieci... - z pewnością znacie zakończenie tego powiedzenia. Rodzicielstwo to miliony cudownych chwil, lecz także niekończące się wyzwanie. Chcemy uchronić nasze dzieci przed złem i pułapkami tego świata. Książka K. Hannah dobitnie pokazuje, że nie jesteśmy w stanie sprostać temu zadaniu. Nieco przygnębiający, jednakże prawdziwy wniosek, nieprawdaż? Musimy jednak żyć dalej, zmierzyć się z bólem, zaakceptować własną bezsilność, odpuścić i ... wybaczyć. To ostatnie przychodzi najtrudniej i po długim czasie. Czasami, do niektórych, nie przychodzi wcale.

Emocjonująca, trudna i wzruszająca lektura z całą plejadą nietuzinkowych, świetnie skrojonych kobiecych postaci.

BYLE DO PRZODU- Olga Rudnicka

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 18 Apr 2021 09:36:00 +0000

Książka: Byle do przodu

Autor: Olga Rudnicka

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Byle do przodu - strzał w dziesiątkę jeśli szukacie miłej, lekkiej i zabawnej lektury.

Wszyscy znamy to z autopsji. Patrzymy na nasze dziecko, spoglądamy głęboko w jego niewinne, anielskie oczęta, widzimy bezbronną i słodką twarzyczkę i .... BUM! Wiemy, że ONO kłamie! Zmyśla. Konfabuluje. Ileż to razy nasze dziecię próbowało wywieść nas w pole. I to niezależnie od wieku owego dziecięcia. Znamy to, znamy wszyscy. A co, gdyby tę sytuację odwrócić? Gdyby to rodzic chciał, oczywiście delikatnie i subtelnie, aczkolwiek skutecznie, wywieść nas w pole? Zmanipulować, no powiedzmy delikatniej, skłonić do czegoś, na co być może, jako dorośli już ludzie, nie patrzylibyśmy przychylnym okiem? I co, jeśli znamy naszego rodzica na tyle, że jesteśmy w stu procentach świadomi jego niecnej intrygi.

Maria i Piotr, świetnie wykształceni, pracujący single otrzymują od swego bardzo zamożnego, choć nieskorego do rozpieszczania dzieci ojca niespodziewany prezent. Tatuś uznał, iż jego dorosłe pociechy są gotowe do założenia własnych biznesów, na których rozkręcenie otrzymają od niego pożyczki. Rodzeństwo ochoczo przystępuje do działań. Maria koncentruje się na branży gastronomicznej, a Piotr na beauty. Młodzi Kopiccy znają jednak swego ojca jak zły szeląg i wietrzą w ojcowskim pomyśle jakiś podstęp. W końcu ojciec nigdy niczego im w życiu nie ułatwiał, a prezenty stanowiły jedynie zadośćuczynienie za jego winy. Wycieczką do Disneylandu chciał im niegdyś osłodzić nowinę o rozwodzie z ich matką. Biedna Maria do tej pory na widok Myszki Miki zalewa się krokodylimi łzami. Nic więc dziwnego, iż Marię i Piotra dręczą złe przeczucia, które ich rozwiedziona matka skutecznie i intensywnie podkręca. A trzeba przyznać, że co jak co, ale podkręcać atmosferę, to była pani Kopicka potrafi jak nikt inny!

Wiedzeni swym wieloletnim doświadczeniem i dręczeni przeczuciami, Maria i Piotr, tak tylko dla pewności, postanawiają sprawdzić ukryte intencje ojca. W tymże celu wynajmują detektywa. Pani detektyw już pierwszej doby odkrywa, że tatuś nie jest do końca szczery ze swymi dziećmi. I faktycznie ukrywa coś w zanadrzu.

Książka Olgi Rudnickiej jest cudowna. Dawno tak się nie uśmiałam. To wspaniałe połączenie ciekawej fabuły, inteligencji i porażającej dawki humoru sytuacyjnego. Silną stroną powieści są bohaterowie wykreowani przez autorkę. Maria- ułożona, zasadnicza, rozsądna. Piotr- lekkoduch wiecznie skaczący z kwiatka na kwiatek. Hanna Kopicka- eks małżonka, kobieta wulkan, która nieustannie zatruwa życie swym dorosłym dzieciom i byłemu mężowi. Staś Kopicki- rozwodnik nieustraszenie dźwigający na plecach "słodki" ciężar byłej żony. Zadbany biznesmen w dojrzałym wieku, czyli jednym słowem "rarytas" na wtórnym rynku małżeńskim. Kobieta kameleon, czyli pani detektyw Matylda, to eksplozja energii i symbol niestandardowego podejścia do macierzyństwa. Arleta- sekretarka Kopickiego, cerber, pracownik- skarb, który ma już powyżej uszu swojej pracy i wiecznego "krycia tyłka" szefowi. Wszyscy razem tworzą niezwykłą, wybuchową mieszankę. Ich wzajemne relacje, słowne utarczki i pomysły są wyrazem nadzwyczajnej zaradności życiowej, żywiołowości i "elastyczności" poglądów. Włączenie w ten pozorny bałagan wątku pobocznego, czyli trupa, tylko nadaje powieści dodatkowego smaczku i wprowadza element czarnego humoru.

Byle do przodu przeczytałam jednym tchem, nie mogłam i nie chciałam się zatrzymać. Humor, niczym iskierki, przeskakuje między stronami książki. Bardzo chętnie jeszcze raz spotkałabym się z bohaterami tej powieści. I mam wrażenie, że nie tylko ja. Zatem, Olgo Rudnicka- do dzieła!

Po prostu: babskie czytanie

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 19 Apr 2020 13:00:00 +0000

Dzisiaj słów kilka o książkach, które przeczytałam w ciągu ostatniego roku, ale do tej pory nie pojawiły się na blogu. I to tylko ze względu na moje lenistwo, które ostatnio jest nie do okiełznania...

Wszystkie poniższe tytuły mogę z czystym sumieniem polecić. Króciutko je opiszę, by łatwiej Wam było wybrać to, co trafi w Wasz gust.

Izabella Frączyk Jak u siebie. Eliza, pielęgniarka w ekskluzywnym domu seniora na Marcowym Wzgórzu, zupełnie nieoczekiwanie otrzymuje spadek. Jedna z podopiecznych postanawia przekazać ulubionej opiekunce dorobek swojego życia. I tak Eliza zostaje właścicielką zrujnowanego hotelu o podejrzanej reputacji. Poukładany świat dziewczyny staje na głowie... Ciepła, lekka i bardzo przyjemna lektura. Nie obędzie się bez czarnych charakterów, nieoczekiwanych zwrotów akcji, rozstań i powrotów. Przy okazji sporo dowiedziałam się na temat hotelarstwa i prowadzenia restauracji...

Katarzyna Michalak trylogia autorska. Już w trakcie czytania pierwszej książki z serii, czyli Pisarki, wiedziałam, że nie poprzestanę na pierwszym tomie! Tytuły kolejnych dwóch to Zagubiona i Marzycielka. Jeśli lubicie się wzruszać- to jest to idealna lektura dla Was. Weronika i Wiktor, dwoje młodych ludzi, którym już w dzieciństwie los pokazał swe okrutne oblicze. Wraz z kolejnymi stronami trylogii stajemy się obserwatorami ich wzlotów i upadków, cierpienia i szczęścia. Siła Weroniki, jej determinacja, jej wiara w miłość są dla mnie absolutną inspiracją. Trylogię autorską przeczytałam jednym tchem.

Nie możemy obrażać się na los, że dla jednych jest łaskawy, dla nas zaś parszywy. Takie wylosowałyśmy karty. Nasza w tym głowa, by mimo wszystko wygrać nimi życie...

Pisarka str 189

Polak wybaczy drugiemu Polakowi wszystko: zdradę, kradzież, łgarstwo. Głosowanie na PiS, tudzież na PO. Nawet morderstwo. Z trudem, bo z trudem, lecz morderstwo także. Jednego tylko rodakowi nie jest w stanie wybaczyć: sukcesu.

Marzycielka str 199

Camilla Läckberg Złota klatka. Generalnie jak widzę, że książka jest opisana jako thriller psychologiczny, to dwa razy się zastanawiam, czy faktycznie po nią sięgnąć. Nie jest to mój ulubiony gatunek literacki, choć trafiłam już na perełki wydawnicze, które mnie przekonały, że czasem warto zaryzykować. W przypadku tej książki magnesem było nazwisko autorki. I nie zawiodłam się!!! Faye, główna bohaterka, ma wszystko: urodę, wykształcenie, cudownego męża, uroczą córeczkę i luksusowy apartament w najlepszej dzielnicy. Pozory, jak to pozory... najczęściej mylą... Pewnego dnia Jack, mąż Faye i Julienne, ich mała córeczka, nie wracają z rejsu łodzią. W mieszkaniu pary policja dostrzega ślady krwi... Trzymająca w napięciu, zaskakująca fabuła sprawi, że nie oderwiecie się od czytania. Rewelacyjna lektura z mądrym przesłaniem dla wszystkich kobiet...

To już wszystko na dziś. Mam nadzieję, że znajdziecie dla siebie coś interesującego. Pozdrawiam. Wiecznie Zaczytana

COGGY- GRA LOGICZNA OD SZÓSTEGO ROKU ŻYCIA

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sun, 12 Jan 2020 18:49:00 +0000

Coggy- Kółka zębate, czyli gra logiczna od szóstego roku życia

Szukacie ciekawej zabawki dla swojego dziecka? Coggy może się Wam spodobać.

My, rodzice, jesteśmy wszyscy do siebie bardzo podobni. Mamy podobne problemy i chcemy dla naszych dzieci tego samego. A jednak jesteśmy różni, bo wybieramy różne drogi rozwiązywania problemów i osiągania celów. Nie mam pojęcia dlaczego tak poważnie rozpoczynam ten wpis. Może dlatego, że świąteczna gorączka zakupowa już za nami, a ja patrząc na ludzi (w przedświątecznym szale) myślałam o tym, jakimi pobudkami kierują się dokonując wyboru prezentów. Zwłaszcza tych dla dzieci.

Teoretycznie każdy chce by dziecko było z podarunku zadowolone. Bierzemy też pod uwagę zasobność naszego portfela. Czy tylko to? Niektórzy wybiorą to, co jest aktualnie najmodniejsze, najdroższe lub najbardziej pożądane. Kupują zabawki na pokaz, by dziecko mogło pochwalić się w przedszkolu, czy szkole. Moda jednak, niestety, błyskawicznie się zmienia. Dziecko pobawi się tydzień, dwa, lub miesiąc i rzuci zabawkę w kąt. Inni kupują to, o czym sami marzyli w dzieciństwie, a co wtedy było dla nich nieosiągalne. Ja jestem jedną z tych osób, które starają się w tym wszystkim zachować zdrowy rozsądek i balans.

Jeśli myślicie podobnie jak ja, czytajcie post dalej. Jeśli macie inne zdanie, pewnie nie znajdziecie tu nic ciekawego dla siebie. Dlaczego? Ponieważ chcę Wam dziś zaprezentować grę, która nie jest najmodniejsza, najdroższa i z całą pewnością Wasze dziecko nie wywoła nią eksplozji fajerwerków wśród znajomych. A jednak, moim zdaniem, jest warta uwagi.

Producentem zabawki jest firma Fat Brain Toy Co. Jest to gra logiczna, przeznaczona dla jednej osoby. W niewielkich rozmiarów pudełku znajdziecie kółka zębate oraz książeczkę z zadaniami. Zadania mają cztery poziomy trudności. Na czy polega gra? Dziecko musi odwzorować układ kółek przedstawiony na obrazku. Każde koło można przemieścić o 255 stopni. W opakowaniu znajduje się 40 kart pracy.

Dlaczego właśnie ta gra przykuła moją uwagę? Po pierwsze wyróżnia się swoją budową, strukturą (mam tu na myśli zestaw połączonych ze sobą kół, które można obracać). Posiada walor edukacyjny, zachęca dziecko do myślenia, pomaga ćwiczyć cierpliwość, spostrzegawczość i umiejętność logicznego myślenia. Jest dla dziecka atrakcyjna wizualnie i posiada różne poziomy trudności, co oznacza, że nawet jeśli w pewnym momencie zabawka się znudzi, bądź zadania okażą się zbyt trudne, po jakimś czasie dziecko do niej powróci. Niewielkie rozmiary Coggy sprawiają, że bez problemu można zabrać ją na wyjazd, do samochodu, czy samolotu. A wszyscy doskonale wiemy, jak marudne potrafią być nasze pociechy podczas dłuższych podróży. Z doświadczenia wiem, że doskonale sprawdza się także w domu. Kiedy jestem zajęta i nie mogę poświęcić dziecku czasu, daję synowi Coggy. On się nie nudzi, ja mogę robić swoje. Co jakiś czas tylko podchodzi, żebym sprawdziła, czy dobrze wykonał zadanie.

Na koniec dodam tylko, że gra nie zrujnuje Waszego domowego budżetu. U nas się sprawdziła. Pozdrawiam. Wiecznie Zaczytana

Sprawdzone pomysły na świąteczne prezenty dla dzieci

noreply@blogger.com (Wiecznie Zaczytana) — Sat, 14 Dec 2019 18:07:00 +0000

Gotowi na święta? Prezenty dla dzieci leżą już w szafach? Nie? Oto kilka sprawdzonych pomysłów.

Wczoraj opisałam Wam książki, które podbiły serca naszej rodzinki. Dziś zaproponuję Wam kilka planszówek. Przy niektórych z nich znajdziecie linki do archiwalnych recenzji.

Na pierwszy ogień idzie Ubongo. Jedna z naszych ulubionych gier. Nagminnie zmieniamy zasady gry i przebieg rozgrywki, w zależności od tego, ile czasu możemy poświęcić na zabawę. Więcej o tej grze znajdziecie w linku do archiwalnej recenzji:Czytaj recenzję

Pentago- gra logiczna dla dwóch graczy. Szybka rozgrywka, genialnie proste zasady, mnóstwo emocji. Trzeba uważnie przyglądać się ruchom przeciwnika, by nas nie przechytrzył! Recenzję możecie przeczytać tutaj:Czytaj recenzję

Kolejna gra warta polecenia to Tik Tak Buum Junior. Jeśli twoje dziecko lubi gry słowne, to ta gra powinna się spodobać. Dodatkową atrakcją jest tutaj "tykająca bomba", która przechodzi z rąk do rąk, podczas podawania słów z wylosowanej kategorii. Dokładny opis gry znajdziecie tutaj:Czytaj recenzję

Make'n'Break czyli układanie kolorowych, drewnianych klocków, zgodnie z wylosowaną kartą. No i trzeba się zmieścić w wyznaczonym czasie! Tu znajdziecie dokładny opis:Czytaj recenzję

O rety! Krety!- ta gra niezmiennie wywołuje pozytywne emocje u wszystkich dzieci, które u nas bawią się nią. Grać mogą już młodsze przedszkolaki. Bardzo proste zasady i mnóstwo emocji. Jest bardzo atrakcyjna dla dzieci także pod względem wizualnym (figurki krecików z ruchomymi główkami i tajnym przyciskiem w ogonku). Szczegóły: Czytaj recenzję

Kolejka- to już gra dla zdecydowanie starszych dzieci. Dzięki niej można przenieść się w czasie i dowiedzieć, jak wyglądało codzienne życie w PRL-u. Zadaniem gracza jest zrealizowanie wylosowanej listy zakupów, a jak wiecie, w tamtych czasach trzeba się było dobrze "nagimnastykować" by kupić cokolwiek. W grze mamy zatem: przyjęcia towaru, tytułowe kolejki, przepychanki kolejkowe, pojawiają się także spekulanci i przekupki z bazarku. Rozgrywka trwa dość długo, a instrukcja jest obszerna. Pomimo tego gra jest bardzo fajna, wciągająca i pięknie wydana.

Muffinki- niedroga gra od polskiego producenta. Nadaje się dla przedszkolaków. Bardzo prosta, a jednocześnie atrakcyjna dla dzieci. Na stole rozkładamy kolorowe, tekturowe muffinki, następnie jeden z graczy wykonuje rzut dwiema kostkami. Kto pierwszy odnajdzie ciacho w wylosowanych kolorach, może je zabrać. Wygrywa osoba, która na koniec rozgrywki posiada największą ilość kolorowych muffinek.

Nogi stonogi- mogą w nią grać już przedszkolaki, choć nie nudzi się nawet dorosłym. Bardzo prosta i zabawna gra. W pudełku znajdziecie tekturowe głowy i nogi stonogi oraz cztery kostki do gry. Zadaniem gracza jest uzbieranie jak największej ilości nóg dla swojego zwierzaka. Gra, oprócz umiejętności liczenia, uczy także dzieci szacowania ryzyka i podejmowania decyzji. Niewielkie rozmiary pudełka sprawiają, że można ją bez trudu zabrać na wakacyjny wyjazd.

Ostatnią grą, którą chcę Wam zaproponować jest Eliksir mnożenia. Niedroga i niewielkich rozmiarów gra edukacyjna. Niestety, jeśli myślicie, że grając w nią dziecko samoistnie nauczy się mnożenia, to jesteście w błędzie. Moim zdaniem gra nadaje się raczej do utrwalania zdobytej już wiedzy. Dużym plusem gry jest to, że można stopniować trudność rozgrywki. Na czym polega ta gra? Każdy zawodnik ma do swojej dyspozycji kilka kart z cyframi. Należy tak dobrać dwie swoje karty, aby wynik mnożenia zamieszczonych na nich cyfr pozwalał uzyskać liczbę zamieszczoną na karcie przeciwnika. Jeśli nam się to uda, odbieramy przeciwnikowi daną kartę i zyskujemy punkt. Gra stanowi miłą odmianę w, bądźmy szczerzy, dość długim i żmudnym procesie przyswajania i utrwalania tabliczki mnożenia.

Jeśli macie ochotę na więcej, proponuję zajrzeć do archiwum bloga. Jeśli szukacie ciekawej książki dla dziecka, odsyłam Was do wczorajszego wpisu. Pozdrawiam.