tag:blogger.com,1999:blog-3550213957599111722012-02-16T02:15:37.412-08:00เว็บบล็อกรวบรวมงานเขียนและงานแปล By Warakorn PradabyatWarakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.comBlogger62125tag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-20050420014085611802010-09-27T00:16:00.001-07:002010-09-27T00:16:56.234-07:002010-09-27T00:16:56.234-07:00ซิอ์บะฮ ยะมานีย์ ได้ถามอิมามว่า : โอ้ท่านผู้นำแห่งปวงผู้ศรัทธา ท่านเคยเห็นพระผู้เป็นเจ้าหรือไม่ ท่านอิมามกล่าวตอบว่า : จะให้ฉันเคารพภักดีต่อพระผู้เป็นเจ้าที่ฉันมองไม่เห็นกระนั้นหรือ ? เขาถามต่ออีกว่า : ท่านเห็นพระเจ้าอย่างไร ? (ท่านอิมามตอบว่า) ไม่มีดวงตาใดได้มองเห็นพระองค์ แต่ด้วยแรงแห่งความศรัทธาหัวใจทั้งหลายจะมองเห็นพระองค์ พระองค์อยู่ใกล้กับทุกสิ่งแต่ไม่ใช่ใกล้จนติดกัน อยู่ห่างกับทุกสิ่งแต่ไม่ใช่ห่างไกลจนแปลกแยก พระองค์ทรงพูดแต่ไม่ต้องใช้การคิดใคร่ครวญมาก่อน ทรงประสงค์ (ที่จะให้เกิดขึ้น) แต่ไม่ต้องใช้การคิดและการตัดสินใจมาก่อน พระองค์ทรงสร้างแต่ไม่ต้องใช้ส่วนประกอบ (ในการสร้าง) พระองค์ทรงแผ่วเบาแต่มิได้หลบซ่อน พระองค์ทรงยิ่งใหญ่ แต่ไม่ได้เป็นผู้กดขี่ พระองค์ทรงเห็นแต่ไม่ได้เห็นด้วยการใช้สัมผัสทางสายตา พระองค์ทรงเมตตาแต่ไม่ได้หมายความว่าจะใจอ่อน ใบหน้าทั้งหลายต้องยอมสยบต่อความยิ่งใหญ่ของพระองค์ อีกทั้งหัวใจทั้งหลายจะต้องหวันไหวกับพระบารมีของพระองค์<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-2005042001408561180?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RwZix2En4qOwv56lyZFMpB8QUKE/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RwZix2En4qOwv56lyZFMpB8QUKE/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RwZix2En4qOwv56lyZFMpB8QUKE/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RwZix2En4qOwv56lyZFMpB8QUKE/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/vAILuY1VdCw" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/09/178.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-45941787953873439072010-09-27T00:07:00.000-07:002010-09-27T00:18:23.258-07:002010-09-27T00:18:23.258-07:00เป็นคุฏบะฮ์ของอิมามที่พูดถึงการให้คำปฏิญานต่อเอกานุภาพของพระผู้เป็นเจ้าและเป็นคำปฏิญานต่อการทำหน้าที่ของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) รวมทั้งกล่าวถึงเรื่องการยำเกรง กล่าวกันว่าคุฏบะฮ์นี้ท่านอิมามได้กล่าวหลังการถูกสังหารของอุศมานและเป็นช่วงเริ่มต้นการรับตำแหน่งของท่าน <br /><br />ไม่มีงานใดขัดขวางพระผู้เป็นเจ้าได้ การเปลี่ยนแปลงของเวลาไม่ทำให้พระองค์เปลี่ยนแปลงและไม่มีสถานที่ใดจำกัดพระองค์อีกทั้งไม่มีคำพูดใดสามารถสาธยายความคุณลักษณะที่ยิ่งใหญ่ของพระองค์ได้ ไม่ว่าจะเป็นจำนวนหยดน้ำอันมากมายมหาศาล ดวงดาวในท้องฟ้า ผงฝุ่นที่มาพร้อมกับพายุในอากาศ และไม่ว่าจะเป็น การเคลื่อนไหวของมดบนแผ่นหิน (สิ่งที่อยู่) ในรังมดยามค่ำคืน ไม่มีสิ่งใดเลยสามารถเล็ดรอดความรู้ของพระผู้เป็นเจ้าไปได้ พระองค์ทรงรู้ดีถึงสถานที่ที่ใบไม้ร่วงหลนลงจากต้นอีกทั้งรู้ความเคลื่อนไหวทุกอย่างที่สายตามองไม่เห็น ฉันขอปฏิญาณว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ พระองค์ไร้ซึ่งภาคี ไร้ข้อสงสัย ฉันไม่เคยปฏิเสธศาสนาของพระองค์ ไม่เคยปฏิเสธการสร้างของพระองค์ เป็นการปฏิญาณของผู้ที่มีความตั้งใจอันบริสุทธิ์ มีจิตใจสะอาด ..... และตราชั่งแห่งความดีของเขาสมบูรณ์ ฉันขอปฏิญาณว่ามุฮัมมัดคือบ่าวและศาสนทูตที่ถูกเลือกมาจากมวลหมู่ผู้ถูกสร้างทั้งหลาย ถูกเลือกมาเพื่อสาธยายความจริงเกี่ยวกับคำสอนของพระเจ้า และถูกเลือกมาด้วยกับคุณสมบัติอันโดดเด่นทางด้านมารยาท เพื่อเผยแผ่สาส์นอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ และเป็นเช่นนี้เองที่ทางนำจากพระเจ้าจะกระจ่างชัดอีกทั้งความมืดมนของการหลงทางจะถูกทำให้สว่างและชัดเจนด้วยกับคำอธิบายของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) <br /><br />โอ้ประชาชนทั้งหลาย โลกแห่งวัตถุนี้จะหลอกลวงผู้ที่ตั้งความหวังและผู้ที่ยึดติดอยู่กับมัน มันจะไม่หวงแหนที่จะให้คำมั่นสัญญาที่โกหกกับคนที่รักมัน มันจะพยายามเอาชนะคนที่เอาชนะมันได้ ขอสาบานต่อพระผู้เป็นเจ้า ไม่มีประชาชาติใดที่อยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของความโปรดปรานของพระเจ้าจะถูกยึดเอาความโปรดปรานไปทั้งหมด นอกเสียจากว่าจะเกิดจากการทำบาป เพราะพระผู้เป็นเจ้าไม่เคยกดขี่ผู้ใด ถ้าหากประชาชาติใดที่ถูกลงโทษ และพระองค์ยึดเอาความโปรดปรานของพระองค์คืนกลับไป ได้ขออุทธรณ์ต่อพระองค์และร้องขอด้วยใจที่มีความรักต่อพระองค์ แน่นอนพวกเขาจะได้สิ่งที่สูญเสียไปกลับคืนมาและพระองค์จะทรงชดเชยความเสียหายที่เกิดขึ้น ถึงแม้ในเหตุการณ์ที่ผ่านมาพวกท่านจะเอนเอียงไปในทางที่ไม่ดี ซึ่งในทัศนะของฉันเป็นเรื่องที่ไม่น่าชื่นชมเลย แต่ถ้าสภาพของพวกท่านเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง (กลับไปเป็นเหมือนสมัยของการปกครองของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) เป็นมุสลิมผู้มีใจบริสุทธิ์) พวกท่านก็จะได้รับความผาสุก หน้าที่ของฉันไม่ใช่สิ่งใดเลยนอกจากความพยายาม(ที่จะให้กลับไปเป็นเหมือนในสมัยท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) อีกครั้ง) ถ้าฉันต้องการที่จะกล่าวถึงความล้มเหลวของพวกท่านเกี่ยวกับตัวของพวกท่านเอง ฉันคงกล่าวไปแล้ว แต่ก็ได้แต่เพียงหวังว่า พระผู้เป็นเจ้าจะทรงให้อภัยกับเรื่องราวที่ผ่านมา<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-4594178795387343907?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AOlceRo2mkybpuCLge2btL6OZ48/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AOlceRo2mkybpuCLge2btL6OZ48/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AOlceRo2mkybpuCLge2btL6OZ48/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AOlceRo2mkybpuCLge2btL6OZ48/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/ZPFjPjQ5mF4" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/09/177.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-34926202364293547222010-09-27T00:05:00.000-07:002010-09-27T00:06:44.950-07:002010-09-27T00:06:44.950-07:00เป็นคุฏบะฮ์ของอิมามที่ให้คำตักเตือนกับประชาชน และกล่าวถึงความประเสริฐของกุรอาน พร้อมทั้งห้ามไม่ให้มีการทำอุตริกรรมใด ๆ ในศาสนา รวมทั้งสอนผู้คนเกี่ยวกับสิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าได้สั่งสอนไว้<br /><br />จงใช้ประโยชน์จากคำสอนของพระผู้เป็นเจ้าที่ได้ทรงสั่งสอนผู้คนทั้งหลายเอาไว้เถิด จงตอบรับข้อตักเตือนและคำแนะนำต่าง ๆ ของพระผู้เป็นเจ้า พร้อมทั้งน้อมรับข้อชี้แนะของพระองค์เถิด เพราะพระองค์ทรงใช้เหตุผลอันชัดแจ้งปิดประตูของการแก้ตัว (ที่ไร้เหตุผล) ของพวกท่านอีกทั้งได้แสดงหลักฐานไว้ให้กับพวกท่านอย่างสมบูรณ์แล้ว พระองค์ได้ทรงสาธยายการกระทำที่พระองค์ทรงรักและสิ่งที่พระองค์ทรงรังเกียจไว้ให้กับพวกท่าน เพื่อให้พวกท่านทั้งหลายปฏิบัติตามในสิ่งที่พระองค์ทรงรักและออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงรังเกียจ อีกทั้งจงฟังสิ่งที่ท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ได้กล่าวไว้เสมอว่า : สวรรค์จะซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางความเจ็บปวดและนรกจะซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางการปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของตัวเอง พึงรู้เถิดว่า ไม่มีการภักดีใดที่ถูกใช้ให้ปฏิบัตินอกเสียจากว่าธรรมชาติของมนุษย์จะไม่พอใจที่จะปฏิบัติมันและไม่มีบาปใดนอกเสียจากว่าความบาปนั้นจะสอดคล้องกับอารมณ์ใฝ่ต่ำของมนุษย์<br /><br />ด้วยเหตุนี้เองความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้าจะอยู่กับผู้ที่หักห้ามอารมณ์ใฝ่ต่ำของตัวเองพร้อมทั้งขจัดความปรารถณาอันต่ำช้าของตัวเองให้หมดสิ้นไปเพราะงานที่ยากที่สุดคือการหักห้ามจิตใจที่พยศของตัวเองที่พร้อมจะมุ่งสู่การกระทำบาปอยู่เสมอ<br /><br />โอ้ปวงบ่าวของอัลลอฮ์ ให้รู้ไว้เถิดว่า ผู้ศรัทธาจะไม่ยอมไว้ใจตัวเองตลอดเวลาทั้งเช้าและค่ำ จะหาข้อบกพร่องของตัวเองอีกทั้งยังค้นหาความสมบูรณ์แบบและเพิ่มพูนความดีงามของตนอยู่ตลอดเวลา<br /><br />ดังนั้นจงเป็นดั่งเช่นบรรพบุรุษที่เคยใช้ชีวิตก่อนหน้าพวกท่านเถิด ที่พวกเขาเป็นเหมือนนักเดินทางที่แบกเสาเพิงพักแห่งชีวิตของพวกเขาขึ้นบ่าและพร้อมที่จะเดินทางอยู่ตลอดเวลา พวกเขาเตรียมพร้อมเดินทางเคียงคู่ไปกับการประกอบคุณงามความดีและปลดปล่อยตัวเองให้พ้นจากการยึดติดอยู่กับความสวยงามของโลกแห่งวัตถุ<br /><br />พึงรับรู้ถึงความประเสริฐของอัลกุรอานเถิด กุรอานคือผู้ชี้แนะที่ไม่เคยหลอกลวง คือผู้ชี้นำที่ไม่เคยทำให้ใครหลงทาง เป็นผู้พูดที่ไม่เคยโกหก ใครที่ผูกพันธ์อยู่กับอัลกุรอานเขาจะยืนเคียงคู่กับการเพิ่มขึ้นและลดลงเสมอ คือได้รับข้อชี้แนะเพิ่มขึ้น ส่วนความโง่และหัวใจอันมืดบอดจะลดน้อยลง <br /><br />พึงรู้ไว้เถิดว่า ไม่มีผู้ใดจะยากจนและหมดหนทางเมื่อเขามีกุรอานอยู่เคียงข้าง และไม่มีผู้ใดจะร่ำรวยก่อนที่จะเขายอมรับกุรอาน ดังนั้นจงร้องขอจากกุรอานเพื่อให้รักษาโรคร้ายของพวกท่านเถิด และจงร้องขอจากกุรอานเพื่อให้พวกท่านได้มีชัยเหนือปัญหาและความยากลำบากทั้งหลาย เพราะในกุรอานมียารักษาโรคที่ร้ายแรงที่สุด นั่นก็คือโรคแห่งการปฏิเสธศรัทธา โรคแห่งการกลับกลอก และโรคแห่งการหลงทาง และจงร้องขอสิ่งที่พวกท่านต้องการจากอัลลอฮ์โดยผ่านกุรอานเถิด จงมุ่งสู่อัลลอฮ์ไปพร้อมกับความรักที่มีต่อกุรอานและ จงอย่าได้ใช้กุรอานเป็นสื่อเพื่อร้องขอสิ่งใดจากผู้อื่นเลย (อีกทั้งอย่าได้นำกุรอานมาเป็นเครื่องมือเพื่อไปสู่ความฝันทางโลกเลย) เพราะไม่มีสิ่งใดที่บ่าวใช้เป็นสะพานไปสู่พระผู้เป็นเจ้าที่มีเกียรติมากกว่ากุรอานอีกแล้ว <br /><br />พึงรู้เถิด กุรอานคือผู้ให้การอนุเคราะห์ที่ถูกรับประกัน เป็นผู้พูดที่คำพูดได้รับการเชื่อถือเสมอ ผู้ใดก็ตามที่กุรอานให้การอนุเคราะห์เขาในวันกิยามะฮ์ก็จะได้รับความปลอดภัย ส่วนใครก็ตามที่กุรอานได้ฟ้องร้องเขาคำพูดของพยานที่ให้ร้ายเขาจะถูกตอบรับ <br /><br />ในวันกิยามะฮ์จะมีเสียงประกาศก้องว่า พึงรู้เถิด วันนี้ทุกคนจะต้องได้รับการทรมานจากเมล็ดพันธ์ (แห่งความชั่ว) ที่ตัวเองปลูกเอาไว้อีกทั้งจะได้รับผลของสิ่งที่ได้กระทำไว้ ยกเว้นคนที่ปลูกเมล็ดพันธ์แห่งอัลกุรอาน ดังนั้นจงเป็นผู้หว่านเมล็ดพันธ์แห่งกุรอานและเป็นผู้ปฏิบัติตามกุรอานเถิด จงใช้กุรอานไปสู่การรู้จักพระเจ้าและให้กุรอานเป็นอุทาหรณ์ให้กับตัวเองเถิด ทุกครั้งที่ทัศนะของท่าน (ขัดแย้งกับกุรอาน) จงตำหนิตัวเองเถิด และหากความต้องการของตัวท่านเองขัดแย้งกับกุรอานก็ให้ถือว่าเป็นความต้องการที่ไม่ถูกต้อง <br /><br />เชิญชวนสู่การปฏิบัติ : จงปฏิบัติ ปฏิบัติ ปฏิบัติ หลังจากนั้นก็ให้มุ่งมั่นสู่จุดมุ่งหมาย จุดมุ่งหมาย จงยืนหยัด จงยืนหยัด ต่อจากนั้นให้อดทน อดทน จงเคร่งคัด เคร่งคัด (ในเรื่องศาสนา) <br /><br />สำหรับพวกท่านมีความสำเร็จรออยู่แล้ว จงมุ่งไปสู่ความสำเร็จเถิด และสำหรับพวกท่านมีธงนำทางที่ถูกเตรียมไว้แล้วจงใช้ธงนั้นพาตัวเองไปสู่ทางนำเถิด สำหรับศาสนาอิสลามมีเป้าหมายและความสำเร็จที่ถูกเตรียมไว้แล้ว จงมุ่งไปสู่อิสลามเถิด และจงมุ่งสู่พระผู้เป็นเจ้าด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้และหน้าที่ที่ถูกมอบหมายเอาไว้ให้แก่พวกท่านเถิด ฉันจะเป็นพยานให้กับการกระทำของพวกท่าน ในวันกิยามะฮ์ฉันจะเป็นตัวแทนพวกท่านเพื่อแสดงหลักฐาน (เกี่ยวกับการกระทำของพวกท่าน) เอง<br /><br />ข้อแนะนำสำหรับผู้คนทั้งหลาย : พีงรู้เถิดว่า สิ่งที่ถูกกำหนดไว้ก่อนหน้านั้นมันเกิดขึ้นแล้ว และความประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้าตั้งแต่อดีตในที่สุดก็เกิดขึ้นแล้ว ฉันจะขอเป็นผู้พูดที่ยึดตามคำสัญญาและหลักฐานของพระองค์ ที่ตรัสว่า บรรดาพวกที่กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเราคืออัลลอฮ์ แล้วพวกเขาก็ตั้งมั่นและยืนหยัด (อยู่บนคำพูดนั้น) บรรดาทูตสวรรค์จะลงมาหาพวกเขา (และจะกล่าวว่า) อย่ากลัวและอย่าเสียใจไปเลย และจะแจ้งข่าวดีกับพวกเขาถึงสวรรค์ที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้ เมื่อพวกท่านกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเราคืออัลลอฮ์ ดังนั้นก็จงยืนหยัดอยู่บนการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ที่มีอยู่ในคัมภีร์ของพระองค์ และให้ยืดมั่นอยู่ในหนทางที่พระองค์ทรงสั่งและหนทางแห่งการทำดีซึ่งนั่นก็คือการเคารพภักดีต่อพระองค์นั่นเอง พวกท่านอย่าทำตัวออกห่างจากคำสอนอีกทั้งอย่าได้ทำอุตริกรรมใด ๆ ในคำสอนและอย่าได้หันเหออกจากหนทางของพระองค์เลย เพราะคนที่ออกห่างจากคำสอนของพระองค์ในวันกิยามะฮ์จะถูกตัดขาดจากความเมตตาของพระองค์ และจงระวัง อย่าได้ทำลายมารยาทอันงดงามและอย่าได้แปรเปลี่ยนมารยาทอันงดงามให้กลายเป็นความเคยชินที่เลวร้าย <br /><br />จงยืนหยัดบนคำพูดที่สัจจริงเถิด บุรุษต้องระวังลิ้นของตัวเอง เพราะลิ้นที่พยศจะทำให้เจ้าของได้รับอันตรายได้ ขอสาบานต่อพระผู้เป็นเจ้า ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า บ่าวคนหนึ่งที่ไม่ระวังคำพูดของตัวเองจะมีความยำเกรงที่ให้ประโยชน์<br /><br />ลิ้นของผู้ศรัทธาจะอยู่เบื้องหลังหัวใจ ส่วนหัวใจและสติของคนหน้าไหว้หลังหลอกจะอยู่หลังลิ้น หมายถึงทุกครั้งที่ผู้ศรัทธาต้องการจะพูดสิ่งใดจะคิดใคร่ครวญเสียก่อน ถ้าเป็นสิ่งดี ก็จะเปิดเผยคำพูดนั้นออกมา แต่ถ้ามันเป็นสิ่งไม่ดีและน่ารังเกียจจะปกปิดมันเอาไว้ ส่วนคนหน้าไหว้หลังหลอกคิดอะไรได้ก็จะพูดออกมา โดยที่ก่อนหน้านั้นไม่ได้คิดใคร่ครวญเลยว่าสิ่งใดมีประโยชน์หรือสิ่งใดให้โทษกับตัวเอง ท่านศาสนทูต (ศ็อล ฯ) กล่าวว่า : อีหม่านของบ่าวคนหนึ่งจะไม่สมบูรณ์และมั่นคงจนกว่าหัวใจของเขาจะมั่นคง และหัวใจของเขาจะไม่มั่นคงจนกว่าคำพูดของเขาจะมั่นคง <br /><br />ใครก็ตามในหมู่พวกท่านที่มีความสามารถจะทำให้ตัวเองพบกับพระผู้เป็นเจ้าด้วยมืออันบริสุทธิ์ที่ไม่ได้ทำลายเลือดเนื้อและทรัพย์สินของมุสลิมอีกทั้งไม่ใช้ลิ้นทำลายเกียรติยศของผู้ใด ก็จงทำเถิด<br /><br />ห้ามการทำอุตริกรรม : โอ้ปวงบ่าวของอัลลอฮ์ พึงรู้เถิดว่า ผู้ศรัทธาคือคนที่ยึดเอาสิ่งที่ท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) เคยถือเป็นฮะลาลตั้งแต่แรก ให้เป็นที่อนุมัติสำหรับเขาจนถึงปัจจุบันและยึดเอาสิ่งที่เป็นฮะรอมตั้งแต่เริ่มต้นเป็นสิ่งฮะรอมจนถึงปัจจุบัน ส่วนสิ่งที่ประชาชนทำอุตริขึ้นนั้นเป็นฮะรอมสำหรับท่าน จะไม่มีวันเป็นสิ่งฮะลาลได้แม้เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งก็ตาม ส่วนฮะลาลก็คือ สิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าอนุญาติให้กระทำได้ และฮะรอมก็คือ สิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าได้ห้ามไว้ ในกิจการและเหตุการณ์ต่าง ๆ ท่านได้รับการถ่ายทอดประสบการณ์มาแล้ว และท่านได้รับบทเรียนและอุทาหรณ์สอนใจจากสภาพการณ์ต่าง ๆ ของชนรุ่นก่อนแล้ว พวกเขาได้แสดงตัวอย่างให้ท่านเห็นและพวกท่านถูกเรียกร้องไปสู่สิ่งที่เป็นเรื่องที่ชัดเจนที่สุด ดังนั้นสิ่งที่เสียงของมันดังก้องกังวาลไปทั่วนอกจากคนหูหนวกเท่านั้นที่จะไม่ได้ยินเสียง และเป็นเรื่องชัดเจนและชัดแจ้งที่นอกจากคนที่ตาบอดเท่านั้นที่จะมองไม่เห็น ผู้ที่บททดสอบและประสบการณ์ต่าง ๆ ที่อัลลอฮ์มอบให้ไม่เป็นประโยชน์สำหรับเขา ก็จะไม่ได้รับประโยชน์จากคำสอนต่าง ๆ เลย เขาจะเป็นผู้ไม่มีวิสัยทัศน์และผู้ไร้ความคิด จนทำให้เห็นร้ายเป็นดี และเห็นดีเป็นร้าย ประชาชนมีอยู่สองกลุ่มเท่านั้น กลุ่มหนึ่งเป็นผู้ปฏิบัติตามหลักคำสอนและหลักการศาสนา อีกกลุ่มเป็นผู้สร้างอุตริกรรมที่ไม่มีหลักฐานใดจากอัลลอฮ์และแบบฉบับใดของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) อีกทั้งเหตุผลใด ๆ มายืนยันเลย กุรอาน คัมภีร์แห่งอัลลอฮ์ อัลลอฮ์ไม่ได้สั่งสอนผู้ใดนอกเหนือจากสิ่งที่ถูกกล่าวไว้ในกุรอานเลย เพราะกุรอานคือสายเชือกของพระเจ้า เป็นสิ่งที่จะสร้างความปลอดภัย ในกุรอานมีสิ่งที่จะสร้างความชุ่มชื่นให้กับหัวใจ มีสายน้ำแห่งวิทยาการ ไม่มีสิ่งใดจะสร้างแสงสว่างให้กับหัวใจยกเว้นกุรอาน โดยเฉพาะในสังคมที่ผู้ที่มีหัวใจตื่นทั้งหลายและเหลือแต่ผู้ที่หลงลืมและคนแกล้งลืม ที่ไหนมีการทำดีก็จงช่วยเหลือเถิด และที่ใดที่ท่านเห็นความเลวร้ายก็จงออกห่างเถิด เพราะท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ได้กล่าวไว้ว่า :โอ้มนุษย์ทั้งหลาย จงทำความดีและหลีกเลี่ยงการทำชั่ว ถ้าพวกท่านได้เช่นนี้ท่านก็จะอยู่ในสายทางแห่งความเที่ยงตรง (หนทางแห่งการได้เข้าใกล้ชิดพระผู้เป็นเจ้า) <br /><br />พึงรับรู้ถึงความอธรรมเถิด ความอธรรมมีสามแบบ ความอธรรมที่ไม่มีวันได้รับการอภัยโทษเป็นอันขาด ความอธรรมที่มีบทลงโทษแน่นอนและความอธรรมที่ถูกยกเว้นและไม่ถูกสอบสวน ส่วนอธรรมที่ไม่มีวันได้รับการอภัยโทษคือการตั้งภาคีต่อพระผู้เป็นเจ้า อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า อัลลอฮ์ไม่มีวันให้อภัยผู้ที่ตั้งภาคีเป็นอันขาด ส่วนความอธรรมที่ได้รับการยกเว้นคือความอธรรมที่เกิดจากการที่บ่าวคนหนึ่งทำบาปกับตัวเขาเอง ส่วนความอธรรมที่มีบทลงโทษแน่นอน คือการที่ผู้หนึ่งกดขี่ผู้อื่น บทลงโทษที่นั้นร้ายแรงมาก ไม่ใช่ (บทลงโทษ) ของการทำให้ผู้อื่นได้รับบาดแผลด้วยมีดหรือการตบหน้าธรรมดา แต่เป็นการลงโทษที่ทำให้สิ่งที่กล่าวมานี้ทั้งหมดดูเล็กน้อยไปเลย อย่าได้เป็นแปรเปลี่ยนในศาสนาของอัลลอฮ์ เพราะความสามัคคีและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในสิ่งที่เป็นสัจธรรมที่พวกท่านรังเกียจดีกว่าความแตกแยกในเรื่องที่เป็นโมฆะที่พวกท่านชื่นชอบ เพราะอัลลอฮ์ไม่เคยประทาน (โปรดปราน)ใดเพราะความแตกแยกให้กับผู้คนทั้งในอดีตและปัจจุบัน <br /><br />ความจำเป็นในการเชื่อฟังพระเจ้า : โอ้ประชาชนทั้งหลาย ขอแสดงความยินดีกับคนที่คอยหาจุดบกพร่องของตัวเอง จนทำให้ไม่ได้ไปสนใจกับความบกพร่องของคนอื่น และขอแสดงความยินดีกับคนที่คอยดูแลครอบครัวตัวเอง ใช้สอยสิ่งที่ตัวเองหามาได้ ปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้าตลอดเวลา ตำหนิการทำความผิดของตัวเอง สาละวนอยู่กับการฝึกฝนตนเองตลอดเวลา และเป็นผู้ที่คนทั่วไปปลอดภัยจาก (ความชั่วร้าย) ของเขา .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-3492620236429354722?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AIHklJx-mH0CI1IgvEJxwXpo5cg/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AIHklJx-mH0CI1IgvEJxwXpo5cg/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AIHklJx-mH0CI1IgvEJxwXpo5cg/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AIHklJx-mH0CI1IgvEJxwXpo5cg/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/L4eZ8xo_W7k" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/09/175.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-87342972006386513232010-02-18T22:19:00.000-08:002010-08-20T20:26:57.487-07:002010-08-20T20:26:57.487-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRvbYY_mLZAXBW-_ryNaDlXpCLSD29LAl4dx4ggJqMDOEhyzHk&t=1&usg=__XhpQslisK3DclenAzq-L-GI4HcQ="><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 241px; height: 209px;" src="http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRvbYY_mLZAXBW-_ryNaDlXpCLSD29LAl4dx4ggJqMDOEhyzHk&t=1&usg=__XhpQslisK3DclenAzq-L-GI4HcQ=" border="0" alt="" /></a><br />อัลกุรอานกล่าวไว้ในโองการที่ 177 ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ว่า <br /><br />"มันไม่ใช่ความดีหรอกการที่เจ้าหันหน้าของพวกเจ้าไปยังทิศตะวันออกและทิศตะวันตกแต่ความดีอยู่กับคนที่เชื่อมั่นต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก ....... และคนเหล่านี้คือผู้ที่ซื่อสัตย์"<br /><br />คนดีในทัศนะของกุรอานคือคนที่มีความซื่อสัตย์ เพราะความซื่อสัตย์คือคุณสมบัติที่ครอบคลุมคือรวมคุณสมบัติที่ดีอื่น ๆ อยู่ในนั้นด้วย<br /><br />มนุษย์มีองค์ประกอบหลักเกี่ยวกับพฤติกรรมอยู่สามด้านด้วยกัน คือพฤติกรรมด้านความคิดความเชื่อ พฤติกรรมด้านการปฏิบัติและพฤติกรรมเกี่ยวกับการพูดและการแสดงออก<br /><br />ดังนั้นหากมนุษย์เป็นคนซื่อสัตย์จะทำให้พฤติกรรมทั้งสามด้านของมนุษย์ดีไปด้วย ทุกอย่างที่เขาพูดเขาจะปฏิบัติมันด้วยพร้อมกันนั้นทั้งคำพูดและการกระทำของเขาก็มาจากความเชื่อที่มีผลมาจากความซื่อสัตย์ของเขานั่นเอง<br /><br />ในโองการข้างต้นกุรอานกล่าวถึงความดี พร้อมกันนั้นได้สาธยายกรณีต่าง ๆ เกี่ยวกับความดีและคนดีแต่ในท้ายโองการกล่าวว่าคนดีที่กุรอานกล่าวถึงทั้งหมดนั้นกุรอานเรียกว่า "ผู้ซื่อสัตย์"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-8734297200638651323?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/DYZXOlJ1EbKr7P5DfZTSzhWGXDs/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/DYZXOlJ1EbKr7P5DfZTSzhWGXDs/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/DYZXOlJ1EbKr7P5DfZTSzhWGXDs/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/DYZXOlJ1EbKr7P5DfZTSzhWGXDs/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/hE3U6LVfAnw" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/02/blog-post_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-29506469608523753632010-02-08T22:38:00.000-08:002010-02-08T22:40:43.159-08:002010-02-08T22:40:43.159-08:00อัลกุรอานกล่าวไว้ในโองการที่ 64 ซูเราะฮ์อังกะบูตว่า <br /><br />وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ<br /><br />แท้จริงการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ไม่ใช่อื่นใดเลยนอกจากมันจะเป็นการละเล่นและการสนุกสนานรื่นเริง แต่การมีชีวิตอยู่ในโลกหน้านั้น<br />เป็นชีวิตที่แท้จริง....<br /><br />คำว่า لَهْوٌ ที่กล่าวถึงในโองการนี้หมายถึงการกระทำที่ไร้สาระและเป็นเหตุทำให้มนุษย์หมกมุ่นอยู่กับมันจนหลงลืมงานสำคัญที่ตัว<br />เองต้องทำ ตามความหมายดังกล่าวนี้กุรอานต้องการชี้ให้เราเห็นว่าสิ่งที่ทำให้มนุษย์หลงระเริงจนลืมงานสำคัญนั้นก็คือ การมีชีวิตที่<br />จมปลักอยู่กับโลกแห่งวัตถุเพียงอย่างเดียวนั่นเอง <br /><br />ส่วนคำว่า لَعِبٌ ในโองการข้างต้นหมายถึงการละเล่นของเด็กที่สร้างความเพลิดเพลินและไม่มีประโยชน์ ซึ่งบางครั้งเป็น็เรื่องที่บรรดา<br />เด็ก ๆ ตั้งกติกาและสมมุติมันขึ้นมาและใช้กติกาเหล่านั้นเอาชนะและแก่งแย่งกันชิงดีกัน<br /><br />สิ่งยั่วยวนและความริ่นเริงในโลกมนุษย์ในมุมมองของกุรอานก็คือสิ่งไร้สาระเท่านั้น ไม่ใช่สิ่งใดเลยนอกจากจะเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์<br />หลงลืมชีวิตจริงในโลกหน้าเท่านั้น<br /><br />ทุกวันนี้บรรดาพวกวัตถุนิยมและหลงระเริงในอำนาจกำลังต่อสู้แก่งแย่งชีงดีชิงเด่นกัน มองแล้วไม่ต่างอะไรกกับสุนัขฝูงหนึ่งที่กำลัง<br />แย่งซากศพเท่านั้นเอง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-2950646960852375363?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zgJhMWian2ajpvGAQDU2lFy1_Ys/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zgJhMWian2ajpvGAQDU2lFy1_Ys/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zgJhMWian2ajpvGAQDU2lFy1_Ys/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/zgJhMWian2ajpvGAQDU2lFy1_Ys/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/o8EjPQekz8M" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/02/blog-post_08.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-27602413076556547632010-02-03T20:50:00.000-08:002010-02-03T20:52:56.072-08:002010-02-03T20:52:56.072-08:00บรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ไม่ได้มีสาเหตุมากจากการที่พวกเขาไม่ได้รับข้อมูลข่าวสารหรือไม่ได้รับการพิสูจน์หลักฐานเพียงเท่านั้นบางครั้งมีสาเหตุมาจากความดื้อรั้นและความดันทุรังของพวกเขาเอง อัลกุรอานได้แสดงภาพให้เราเห็นถึงความดื้อรั้นของคเหล่านี้ไว้ในหลายโองการด้วยกันเช่น<br /><br />โองการที่ 120 ซูเราะฮ์ อัล นิซาอ์ กล่าวว่า <br /><br />ถึงแม้เราจะประทานโองการกุรอานลงให้เจ้าโดยเขียนลงบนกระดาษ แล้วให้พวกเขามาจับต้องโองการด้วยมือของพวกเขาเอง แน่นอนพวกเขาก็ยังจะกล่าวอีกว่านี่ก็เป็นเพียงมายากลเท่านั้น<br /><br />หรือในโองการที่ 14-15 ซูเราะฮ์ฮิจร์กล่าวว่า <br /><br />หากเราให้ท้องฟ้าเปิดออก และนำบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาขี้นไปบนท้องฟ้า (เพื่อให้เห็นว่าสิ่งที่มุฮัมมัดกล่าวเป็นจริง) พวกเขาก็จะกล่าวว่า สายตาของเราถูกสะกด (ให้เห็นภาพหลอกลวง) <br /><br />หรือในโองการที่ 111 ซูเราะฮ์อันอามกล่าวถึงขนาดที่ว่า <br /><br />หากเราส่งทูตสวรรค์ลงมาหาพวกเขา และให้คนที่เสียชีวิตไปแล้วมาพูดกับพวกเขา หรือนำหลักฐานใด ๆ ก็แล้วแต่นำมาเสนอพวกเขาพวกเขาก็จะไม่มีวันศรัทธา...<br /><br />โองการข้างต้นต้องการชี้ให้เราได้เห็นว่าคนบางกลุ่มดื้อรั้นจนมองไม่เห็นสัจธรรมใด ๆ เลย คนเหล่านี้อัลกุรอานกล่าวกับท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ในโองการที่ 6 ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ว่า <br /><br />แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นไม่ว่าเจ้าจะตักเตือนเขาหรือไม่ตักเตือนก็มีค่าเท่ากัน คือพวกเขาจะไม่ศรัทธา<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-2760241307655654763?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SBETewqNg6mN0B04_OpAbSDt_vw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SBETewqNg6mN0B04_OpAbSDt_vw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SBETewqNg6mN0B04_OpAbSDt_vw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SBETewqNg6mN0B04_OpAbSDt_vw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/MJZmLR4oeMM" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/02/blog-post_03.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-20595325928904548772010-02-02T22:37:00.000-08:002010-02-02T22:42:02.299-08:002010-02-02T22:42:02.299-08:00ในทัศนะของกุรอานงานหลักของชัยตอนคือการหลอกล่อให้มนุษย์หลงทางโดยในงานหลักของชัยตอนดังกล่าวนี้มีโปรแกรมที่แตกต่างและหลากหลายโดยกุรอานเองได้กล่าวถึงโปรมแกรมการทำงานของชัยตอนเพื่อให้มนุษย์ทั้งหลายออกห่างจากชัยตอนและไม่หลงไปตามแผนงานของชัยตอนมารร้าย<br /><br />- ชัยตอนจะทำให้สิ่งชั่วร้ายและน่ารังเกียจเป็นสิ่งสวยงามในสายตามนุษย์ โดยกุรอานเกี่ยวกับเรื่องนี้ในโองการที่ 38 ซูเราะฮ์อังกะบูตว่า :<br /><br /><br />และชัยตอนมารร้ายได้ทำให้พวกเขาเห็นว่าการงานของพวกเขาสวยงาม<br /><br /><br />- สร้างความหวาดระแวงและความหวาดกลัว โดยในโองการที่ 175 ซูเราะฮ์อาลิอิมรอนกล่าวว่า :<br /><br /><br />แท้จริงชัยตอนจะทำให้เกิดความหวางระแวง (และความหวาดกลัว) กับคนที่ปฏิบัติตามมัน<br /><br /><br />- สร้างความเป็นศัตรูต่อกันกุรอานกล่าวไว้ในโองการที่ 91 ซูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์ว่า :<br /><br /><br />แท้จริงชัยตอนต้องการให้เกิดการเป็นศัตรูต่อกันและทำให้เกิดการเกลียดชังกันในระหว่างพวกเจ้าด้วยสุราและการพนัน<br /><br /><br />- กระซิบกระซาบและยุยงให้มนุษย์ทำชั่ว โดยในโองการที่ 10 ซูเราะฮ์มุญาดะละฮ์กล่าวว่า :<br /><br /><br />แท้จริงการกระซิบกระซาบ (ภายในจิตใจให้กระทำชั่วนั้น) เป็นการกระทำของชัยตอน<br /><br /><br />- ทำให้มนุษย์หลงลืมพระเจ้า โองการที่ 68 ซูเราะฮ์อันลามกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า :<br /><br /><br />และถ้าหากชัยตอนทำให้เจ้าหลงลืม (พระเจ้า) หลังจากที่นึกขึ้นได้จงอย่านั่งร่วมกับบรรดาผู้กดขี่อีกเป็นอันขาด<br /><br /><br />ทั้งหมดนี้เป็นโปรแกรมและแผนการทำงานของชัยตอน หากเรารับรู้แผนการณ์ของชัยตอนแล้วเป็นหน้าที่ของแต่ละบุคคลแล้วละที่จะป้องกันตัวเราเองให้พ้นจากการล่อลวงของชัยตอน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-2059532592890454877?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/T3ZD0sDqRh00RPGEwtbX5QugX0A/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/T3ZD0sDqRh00RPGEwtbX5QugX0A/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/T3ZD0sDqRh00RPGEwtbX5QugX0A/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/T3ZD0sDqRh00RPGEwtbX5QugX0A/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/WkTzja8l7y0" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/02/blog-post_02.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-76414191808964374132010-02-01T23:33:00.000-08:002010-02-02T00:49:34.041-08:002010-02-02T00:49:34.041-08:00คำถาม : อัลกุรอานกล่าวไว้ในโองการ 164 ซูเราะฮ์ อันอามว่า :<br /><br />ในวันกิยามะฮ์ จะไม่มีผู้ใดรับแบกรับภาระการกระทำของผู้อื่น(นอกจากการกระทำของตนเองเท่านั้น) <br /><br />แต่ในอีกโองการที่ 25 ซูเราะฮ์ อัล นะฮล์ กลับกล่าวว่า : <br /><br />พวกเขา (บรรดาผู้กดขี่และพวกเผยแพร่การกระทำอันเลวร้าย) จะต้องแบกรับความผิดทั้งหมดในวันกิยามะฮ์ (ที่ตนเองได้กระทำไว้) รวมทั้งความผิดของบรรดาผู้ที่พวกเขาได้ (ล่อลวง) จนหลงผิดไปด้วยโดยไม่รู้ตัว<br /><br />สองโองการข้างต้นนี้ขัดแย้งกันหรือไม่ ?<br /><br />คำตอบ : ในทัศนะของกุรอานแล้วมนุษย์ทุกคนมีหน้าที่รับผิดชอบและตอบคำถามเกี่ยวกับการกระทำที่ตนเองได้ทำไว้อย่างที่โองการแรกได้กล่าวไว้อย่างชัดเจน แต่ในขณะเดียวกันหากบุคคลใดก็ตามเป็นต้นเหตุในการทำดีหรือการทำชั่วของผู้อื่น กุรอานถือว่าบุคคลนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องในการกระทำนั้นด้วยหากเป็นการกระทำที่ผิดก็จะถือว่าได้รับโทษในการกระทำไปพร้อมไปกับผู้กระทำด้วย<br /><br />ท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) กล่าวไว้อย่างชัดเจนในเรื่องนี้ว่า : ใครก็ตามเป็นสาเหตุให้ผู้อื่นได้ปฏิบัติดี เขาจะได้ผลบุญเท่ากับผู้กระทำโดยไม่ขาดตกบกพร่องแต่อย่างใด เช่นเดียวกันใครก็ตามที่เป็นสาเหตุให้ผู้อื่นทำชั่ว เขาจะได้ผลตอบแทนเท่ากับผู้กระทำโดยไม่ขาดตกบกพร่อง<br /><br />จากคำกล่าวข้างต้น นอกจากจะบอกว่าทำดีได้ดีแล้ว การช่วยให้ผู้อื่นทำดีก็จะได้ดีด้วย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-7641419180896437413?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SAYTJof9ZcXzFzlMQyZCxTklxuI/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SAYTJof9ZcXzFzlMQyZCxTklxuI/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SAYTJof9ZcXzFzlMQyZCxTklxuI/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/SAYTJof9ZcXzFzlMQyZCxTklxuI/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/X3oWx4LOr4k" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/02/blog-post_01.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-11389964867633582272010-02-01T04:14:00.000-08:002010-02-01T04:16:02.707-08:002010-02-01T04:16:02.707-08:00อัลลอฮ์ (ซ.บ.) มีคำบัญชาใช้ให้ท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ยกโทษและให้อภัยในความผิดพลาดของสาวกของท่าน โดยคำสั่งดังกล่าวถูกกล่าวถึงในโองการที่ 159 ซูเราะฮ์ <br /><br />อาลิอิมรอนว่า จงยกโทษและให้อภัยพวกเขาเถิด ....<br /><br />ในทัศนะของอัลกุรอานเองยังเชื่อว่าการให้อภัยเป็นคุณลักษณะพิเศษอันหนึ่งของผู้ศรัทธาที่แท้จริง โดยในโองการที่ 134 ซูเราะฮ์อาลิอิมรอนกล่าวว่า <br /><br />สวนสวรรค์ ถูกตระเตรียมไว้สำหรับผู้ศรัทธาที่บริจาคทาน (ให้กับผู้อื่น) ทั้งในยามสุขสบายและยามเดือดร้อน และบรรดาผู้ข่มโทสะของตนเอง และบรรดาผู้ให้อภัยแก่เพื่อนมนุษย์ <br /><br />มีรายงานเกี่ยวกับท่านอิมามซัยนุลอาบิดีนถูกกล่าวไว้ในหนังสือ นูรุศศะเกาะลัยน์ เล่มที่ 1 หน้า 390 ว่า มีคนรับใช้ของท่านอิมามซัยนุลอาบิดีนคนหนึ่งได้ทำภาชนะใส่น้ำหล่นใส่ศีรษะของท่านอิมามจนเป็นเหตุทำให้ศรีษะของท่านเป็นรอยแผล คนรับใช้รีบขอโทษท่านอิมามทันที แต่ท่านอิมามกลับกล่าวกับเขาว่า เราไม่ได้โกรธเจ้าเลย เราให้อภัยเจ้าแล้ว....<br /><br />จากฮะดิษข้างต้นจะเห็นว่าท่านอิมามให้อภัยทั้ง ๆ ที่ท่านอยู่ในฐานะที่จะลงโทษกับผู้ที่กระทำได้ แต่ท่านเลือกที่จะให้อภัย นั่นคือคุณสมบัติของผู้ศรัทธาที่แท้จริง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-1138996486763358227?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hLlhXYMWbbjM5sxV-4zmsU9LHX8/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hLlhXYMWbbjM5sxV-4zmsU9LHX8/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hLlhXYMWbbjM5sxV-4zmsU9LHX8/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hLlhXYMWbbjM5sxV-4zmsU9LHX8/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/90hop52ZUqU" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/02/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-90645559105426781092010-01-27T20:52:00.000-08:002010-01-27T20:53:15.739-08:002010-01-27T20:53:15.739-08:00ในทัศนะกุรอานต้นทุนแห่งความรอดพ้นจากไฟนรกคือหัวใจอันบริสุทธิ์เท่านั้น <br /><br />อัลกุรอานโองการที่ 89 ซูเราะฮ์ ชุอะรออ์ กล่าวว่า :<br /><br />"วัน (กิยามะฮ์) คือวันที่ทรัพย์สินและลูกหลานจะไม่มีประโยชน์อันใดเลย นอก<br /><br />จากผู้ที่มาหาอัลลอฮ์ด้วยหัวใจอันบริสุทธิ์เท่านั้น"<br /> <br />ผู้มีหัวใจบริสุทธิ์คือใคร ? <br /><br />เราจะหาคำตอบโดยการพิจารณาในตัวบทฮะดิษกัน ในที่นี้จะขอยกฮะดิษสอง<br /><br />บทมานำเสนอเพื่อที่จะมาดูกันว่า ผู้มีหัวใจบริสุทธิ์คือใคร ?<br /><br />ฮะดิษบทที่ 1 <br />ท่านอิมามซอดิกกล่าวว่า : หัวใจบริสุทธิ์คือหัวใจที่ไม่มีสิ่งใดอยู่เลยนอกจากพระ<br /><br />ผู้เป็นเจ้าเพียงผู้เดียว <br /><br />คือหัวใจที่มีความรักให้กับพระผู้เป็นเจ้าเพียงผู้เดียว อีกทั้งเป็นหัวใจที่พร้อมน้อม<br /><br />รับคำสั่งของพระองค์แต่เพียงผู้เดียวด้วย<br /><br />ฮะดิษบทที่ 2<br />ท่านอิมามซอดิกยังกล่าวอีกว่า : หัวใจบริสุทธิ์คือหัวใจที่ปราศจากความโลภหลง<br /><br />ในเรื่องของวัตถุ<br /><br />ในฮะดิษบทนี้ไม่ได้ตำหนิถ้าเรามีหรือครอบครองทรัพย์สิน หรือมีความสุขสบาย<br /><br />ในแง่ของวัตถุ เรามีได้ เราครอบครองสิ่งเหล่านี้ได้ แต่สิ่งที่ฮะดิษบทนี้ต้องการจะสื่อให้เราเห็นก็คือ เราอย่าได้หลงระเริงไปกับสิ่งเหล่านี้จนลืมพระเจ้า<br /><br />จากคำกล่าวข้างต้นอยากให้ย้อนกลับมาดูใจตัวเรากันว่า เป็นหัวใจที่บริสุทธิ์แล้ว<br /><br />หรือไม่ ? เพราะคนที่มีหัวใจบริสุทธิ์แล้วเท่านั้นคือผู้รอดพ้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-9064555910542678109?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/tXzGG3bOuUbo50ZGxQ3dXEKPMy4/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/tXzGG3bOuUbo50ZGxQ3dXEKPMy4/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/tXzGG3bOuUbo50ZGxQ3dXEKPMy4/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/tXzGG3bOuUbo50ZGxQ3dXEKPMy4/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/0Ga8toD6WIg" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_27.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-7008634526226855772010-01-26T22:13:00.001-08:002010-01-27T20:54:45.909-08:002010-01-27T20:54:45.909-08:00อัลกุรอานโองการที่ 121 ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์กล่าวว่า <br /><br />"เหล่าบรรดาผู้ที่เราได้ประทานกุรอานให้กับพวกเขา แล้วพวกเขาอ่านกุรอานตามสิทธิ์ที่กุรอานพึงได้รับ พวกเขาเหล่านี้นั่นเองคือผู้ที่ศรัทธาต่อกุรอาน"<br /><br />โองการข้างต้นเป็นโองการที่มีความหมายและเป็นเหมือนการชี้ให้เห็นถึงวิธีการในการใช้ประโยชน์จากกุรอาน ซึ่งถ้าหากเราพิจารณาในสังคมมุสลิมโดยทั่วไปแล้ว จะใช้ประโยชน์จากกุรอานในรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป ซึ่งในที่นี้จะแบ่งเป็น 3 กลุ่มให้ท่านผู้อ่านได้เห็น<br /><br />กลุ่มแรก คือกลุ่มคนทั่วไปที่จะเน้นหนักเรื่องการออกเสียงให้ชัดเจน เน้นหนักในเรื่องหลักการอ่านให้ถูกต้อง จะสนใจในเรื่องที่ว่าจะต้องอ่านหยุดตรงไหน เรื่องเสียงยาวเสียงสั้น โดยไม่สนใจเลยว่าโองการที่อ่านนั้นมีความหมายว่าอย่างไร แน่นอนเมื่อไม่สนใจความหมายก็คงไม่ต้องหวังให้คนเหล่านี้ปฏิบัติตามกุรอาน<br /><br />กลุ่มที่สอง คือกลุ่มของนักวิชาการ คนกลุ่นนี้จะเน้นในเรื่องของความหมาย นำคำแต่ละคำของกุรอานมาวิเคราะห์พิจารณาอย่างถื่ถ้วน ค้นหาข้อมูลในโองการต่าง ๆ แบบละเอียด แต่ไม่สนใจจะปฏิบัตตาม<br /><br />กลุ่มที่สาม คือกลุ่มของผู้ศริทธาที่แท้จริง บุคคลกลุ่มนี้จะนำกุรอานเป็นทางนำของชีวิต นำกุรอานมาเป็นโปรแกรมในใช้ชีวิตประจำวัน พวกเขาจะให้ความสำคัญต่อการอ่านและการเข้าใจความหมายของกุรอานแต่ก็เป็นเพียงเครื่องมือที่จะนำไปสู่การปฏิบัติ บุคคลเหล่านี้เมื่ออ่านกุรอาน รัศมีแห่งกุรอานจะทำให้จิตวิญญานของเขาอิ่มเอิบ และเป็นสุข <br /><br />ให้เราลองพิจารณาดูเถิดว่าเรากำลังอยู่ในกลุ่มของบุคคลประเภทใด<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-700863452622685577?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/62GW1GigUFyZtp3F_QZuCXktecw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/62GW1GigUFyZtp3F_QZuCXktecw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/62GW1GigUFyZtp3F_QZuCXktecw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/62GW1GigUFyZtp3F_QZuCXktecw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/8dyQn5KYC3I" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_3346.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-55847435344306048542010-01-26T22:11:00.000-08:002010-01-26T22:12:17.259-08:002010-01-26T22:12:17.259-08:00อัลกุรอานโองการที่ 39 ซูเราะฮ์มัรยัมกล่าวว่า <br /><br />และจงย้ำเตือนพวกเขาในวันแห่งความเเสียใจ<br /><br />หนึ่งในชื่อของวันกิยามะฮ์ที่ถูกกล่าวถึงในอัลกุรอาน คือ วันแห่งความเสียใจ ในโองการข้างต้นอัลลอฮ์ทรงบัญชาให้ท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ย้ำเตือนกับมนุษย์ถึงเรื่องดังกล่าวอย่างจริงจัง<br />ทีนี้เรามาดูกันว่าในวันกิยามะฮ์มนุษย์จะเสียใจกับเรื่องอะไรบ้าง<br />1-มนุษย์จะเสียใจในเรื่องเกี่ยวกับทรัพย์สินที่ขวนขวายหามาได้โดยวิธีที่ไม่ถูกต้อง ท่านอิมามอาลีกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า - ความเสียใจที่ที่เกิดขึ้นมากที่สุดในวันกิยามะฮ์ คือความเสียใจของคน ๆ <br /><br />หนึ่งที่ขวนขวายหาทรัพย์สินมาทั้งชีวิตแต่เป็นการขวนขวานหามาได้ด้วยวิธีที่ไม่ถูกต้อง แต่ในวันหนึ่งทรัพย์สินของเขาตกทอดเป็นมรดกให้กับอีกคนหนึ่งโดยที่คนที่สองนำทรัพย์สินไปใช้งจ่ายใน<br /><br />หนทางที่ถูกต้องและเป็นที่พึงพอใจของพระเจ้าและในวันกิยามะฮ์คนที่สองได้เข้าสวรรค์ แต่คนแรกต้องลงนรก<br />2-คนที่เรียกร้องให้ผู้อื่นทำดีและสร้างความยุติธรรมในสังคมแต่ตัวเองไม่เคยทำตามที่พูด ท่านอิมามบาเก็รกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า - คนที่จะเสียใจมากที่สุดในวันกิยามะฮ์คือคนที่เรียกร้องให้ผู้<br /><br />อื่นทำดีแต่ตัวเองไม่ทำ<br />3-คนที่เสียใจมากที่สุดอีกคนหนึ่งในวันกิยามะฮ์คือคนที่มุ่งหวังแต่เรื่องของทางโลกเพียงอย่างเดียว มีฮะดิษกล่าวว่า - ใครที่ให้ความสำคัญกับเรื่องทางโลกเพียงอย่างเดียวจะเสียใจมากที่สุดใน<br /><br />วันกิยามะฮ์<br /><br />ถ้าหากใครไม่ต้องการจะเสียใจในวันกิยามะฮ์ขอให้หลีกเลี่ยงสิ่งเหล่านี้พร้อมทั้งแก้ไขความผิดพลาดทั้งหมดที่ผ่านมา เพราะวันกิยามะฮ์คำว่าเสียใจจะแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-5584743534430604854?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lNWjVBFl8Z52N5WFYYX1dN61Rf8/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lNWjVBFl8Z52N5WFYYX1dN61Rf8/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lNWjVBFl8Z52N5WFYYX1dN61Rf8/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lNWjVBFl8Z52N5WFYYX1dN61Rf8/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/d0ojqzqAUgg" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_26.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-58562772954027945782010-01-19T05:01:00.000-08:002010-01-19T05:03:47.108-08:002010-01-19T05:03:47.108-08:00คำตอบ : การอรรถาธิบายกุรอานแบ่งเป็นสองชนิดใหญ่ ๆ ด้วยกัน คือการอรรถาธิบายแบบ <br /><br />นักลีย์ (อธิบายโดยกุรอานเองและวจนะของท่านศาสดา (ศอล ฯ) ) <br /><br />และการอรรถธิบายแบบ อักลีย์ คือการอรรถธิบายโดยใช้หลักสติปัญญา<br /><br />ในการอรรถาธิบายแบบ นักลีย์ มีสองแบบด้วยกัน คือการใช้ประโยชน์จากกุรอานเอง เช่น บางครั้งนำเอาโองการหนึ่งที่เป็นโองการที่สนับสนุนอีกโองการหนึ่งมาอธิบายถึงความหมายของโองการนั้น แบบนี้เรียกว่าการอรรถาธิบายกุรอานด้วยกุรอาน หรือบางครั้งใช้ประโยชน์จากวจนะและคำสอนของบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์มาอรรถธิบาย ตัวอย่างเช่น ใช้ฮะดิษบทหนึ่งมาอธิบายโองการโดยกล่าวว่าโองการนี้มีความหมายเฉพาะตามที่ฮะดิษบอกไว้ ซึ่งทั้งสองรูปแบบนี้อยู่ในรูปแบบของการอรรถาธิบายกุรอานแบบนักลีย์ หรือมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ตัฟซีรบิลมะอ์ซูร<br /><br />การอรรถาธิบายแบบ อักลีย์ ก็มีหลายรูปแบบ บางครั้งเราใช้สติปัญญามาเป็นข้อสนับสนุน หมายถึงในการอธิบายโองการหนึ่งเราได้นำอายะฮ์กุรอานหลาย ๆ อายะฮ์หรือฮะดิษหลายฮะดิษมารวมกันแล้วหลังจากนั้นก็ให้สติปัญญามาเป็นตัวสรุปถึงความหมายของโองการนั้น ในลักษณะนี้สติปัญญาเป็นเพียงตัวชี้นำหรือเป็นเสมือนตะเกียงเท่านั้นซึ่งจะว่าไปแล้วในรูปแบบนี้ก็เป็นการอรรถาธิบายแบบนักลีย์นั่นเองเพราะเป็นการนำเอาบทสรุปมาจากโองการกุรอานและฮะดิษหรือบางครั้งเราใช้กฏหลักสติปัญญาเป็นบันทัดฐานหลักในการอธิบายโองการกุรอานซึ่งในลักษณะนี้สติปัญญาเป็นแหล่งอ้างอิงหลักไม่ใช่เป็นเพียงตัวชี้นำเท่านั้นเราสามารถแบ่งการอรรถาธิบายกุรอานเป็นสองรูปแบบใหญ่ ๆ คือ นักลีย์และอักลีย์ ส่วนนักลีย์ถูกแบ่งออกเป็นสองคือ คำอธิบายที่ใช้ประโยชน์จากตัวกุรอานเอง และคำอธิบายที่ใช้ประโยชน์จากคำสอนของบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์ ดังนั้นการตัฟซีรแบ่งออกเป็น 3 รูปแบบด้วยกันคือ<br /><br />1- การตัฟซีรกุรอานด้วยกุรอาน<br /><br />2- การตัฟซีรกุรอานด้วยซุนนะฮ์ (คำสอนของบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์)<br /><br />3- การตัฟซีรกุรอานด้วยสติปัญญา<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ส่วนการอรรถาธิบายกุรอานด้วยการใช้ทัศนะของตัวเองนั้นไม่เรียกว่าเป็นการตัฟซีร<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-5856277295402794578?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/oW7B3171Mv05IP9vzsoRMRgtnx0/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/oW7B3171Mv05IP9vzsoRMRgtnx0/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/oW7B3171Mv05IP9vzsoRMRgtnx0/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/oW7B3171Mv05IP9vzsoRMRgtnx0/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/8lR20hXOA-k" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_1350.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-71802198937756588962010-01-19T03:58:00.000-08:002010-01-19T04:49:20.219-08:002010-01-19T04:49:20.219-08:00<span style="font-weight:bold;">บทความนี้ลงในเว็บไซต์ www.quranrasul.com</span><br /><br />ภาพลักษณ์ของพระผู้เป็นเจ้าที่ถ่ายทอดในอัล-กุรอาน แตกต่างจากภาพลักษณ์ที่บางศาสนาได้แสดงเอาไว้ ตามทัศนะของมวลมุสลิม การกระทำต่าง ๆ ของพระผู้เป็นเจ้าโดยรวมแล้วชี้ให้เห็นถึงความรักที่พระองค์ทรงมีต่อมนุษย์ที่ประพฤติดีและรังเกียจต่อมนุษย์ที่ทำตัวไม่ดี อย่างน้อยมีประมาณ 40 โองการที่กล่าวถึงเรื่องนี้ ที่พระองค์ได้ฉายภาพมนุษย์ที่ดีและเลวเอาไว้ วัตถุประสงค์หลักของบทความนี้คือ เพื่อที่จะฉายภาพมนุษย์ที่พระองค์อัลลอฮฺ(ซ.บ)ทรงรัก ตามที่กล่าวไว้ในโองการต่าง ๆของอัล-กุรอาน<br /><br />อัลกุรอานกล่าวว่า <br />“ จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด ) หากพวกท่านรักอัลลอฮฺ ก็จงปฏิบัติตามฉัน พระองค์อัลลอฮฺก็จะทรงรักพวกท่าน และจะทรงให้อภัยแก่บาปทั้งหลายของพวกท่าน และพระองค์อัลลอฮฺ ทรงเป็นผู้ให้อภัย อีกทั้งเมตตาเสมอ”<br /><br />“จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด ) ให้พวกท่านจงเชื่อฟังภักดีต่ออัลลอฮฺ และร่อซูล แต่หากพวกเจ้าผินหลังให้ แท้จริงพระองค์อัลลอฮฺ ไม่ทรงรักบรรดาผู้ปฏิเสธ”(ซูเราะฮฺอาลิอิมรอนโองการที่31-32)<br /><br />ตามที่ได้กล่าวไว้แล้วในสองโองการข้างต้น ก้าวแรกของการค้นหาความรักของพระผู้เป็นเจ้า คือการปฏิบัติตามแนวทางของท่านศาสดา(ซ็อล ฯ) นี่คือภาพที่สวยงามที่สุดที่ได้ฉายให้เห็นถึงความรักระหว่างสองฝ่าย คือพระผู้สร้างและสิ่งที่ถูกสร้าง หากท่านรักอัลลอฮฺ (ซ.บ) อัล-กุรอานก็จะชี้นำท่านเพื่อท่านจะได้เตรียมพร้อมที่จะพบกับความรักของพระองค์ แต่ในขณะเดียวกันก็ได้ชี้ให้เห็นว่า หากไม่ปฏิบัติตามแนวทางของบรรดาศาสดา ท่านก็จะไม่ได้รับความรักจากพระองค์<br /><br />สำหรับหัวข้อนี้ต้องมีการอธิบายเพิ่มเติม เพื่อจะได้เข้าใจถึงเป้าหมายที่ถูกต้องของอัล-กุรอาน และเพื่อจะได้ประจักษ์ถึงคุณสมบัติต่าง ๆ ของมนุษย์ ซึ่งเราสามารถที่จะกล่าวถึงคุณสมบัติที่ชัดเจนที่สุดของมนุษย์ที่ดีจาก 5 โองการดังต่อไปนี้ คือ <br /><br />“และพวกเจ้าจงบริจาคในทางของอัลลอฮฺและจงนำตัวของพวกเจ้าสู่ความวิบัติและจงทำดีเถิด แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงชอบผู้กระทำดีทั้งหลาย”(ซูเราะฮฺ อัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 195)<br /><br />“คือบรรดาผู้ที่บริจาคทั้งในยามสุขสบาย และในยามเดือดร้อนและบรรดาผู้ข่มโทสะและบรรดาผู้ให้อภัยแก่เพื่อนมนุษย์และอัลลอฮฺนั้นทรงรักผู้กระทำดีทั้งหลาย” (ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 134)<br /><br />“แล้วอัลลอฮฺก็ทรงประทานให้แก่พวกเขาซึ่งผลตอบแทนแห่งโลกนี้และผลตอบแทนที่ดีแห่งปรโลกและอัลลอฮฺนั้นทรงรักผู้กระทำดีทั้งหลาย”(ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 148)<br /><br />“แต่เนื่องจากการที่พวกเขาทำลายสัญญาของพวกเขา เราจึงได้ให้พวกเขาห่างไกลจากความกรุณาเมตตาของเราและให้หัวใจของพวกเขาแข็งกระด้าง พวกเขากระทำการบิดเบือนบรรดาถ้อยคำให้เฉออกจากตำแหน่งของมันและลืมส่วนหนึ่งจากสิ่งที่พวกเขาถูกเตือนไว้และเจ้าก็ยังคงมองเห็นอยู่ในการคดโกงจากพวกเขานอกจากเพียงเล็กน้อยในหมู่พวกเขาเท่านั้น จงอภัยให้แก่พวกเขาเถิด และเมินหน้าเสียแท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงชอบผู้ทำดีทั้งหลาย”(ซูเราะฮฺ อัลมาอิดะฮ์ โองการที่ 13)<br /><br />“ไม่มีบาปใด ๆ แก่บรรดาผู้ที่ศรัทธาและปฏิบัติสิ่งที่ดีงามทั้งหลาย ในสิ่งที่พวกเขาได้บริโภคเมื่อพวกเขามีความยำเกรงและศรัทธา และปฏิบัติสิ่งที่ดีงามทั้งหลาย แล้วก็มีความยำเกรงและศรัทธาแล้วก็มีความยำเกรง และกระทำดี และอัลลอฮฺนั้นทรงรักผู้กระทำดีทั้งหลาย”(ซูเราะฮฺ อัลมาอิดะฮ์ โองการ 93)<br /><br />ตามที่ได้กล่าวมา มนุษย์ที่ดีคือ ผู้ที่กระทำความดีต่อผู้อื่น การทำความดี สามารถทำได้หลายหนทาง เช่น การช่วยเหลือผู้ยากไร้ , การให้การสนับสนุนเด็กกำพร้าหรือแม้แต่การให้เกียรติแก่บิดามารดา<br /><br />นอกจากนี้โองการต่าง ๆ ยังได้กล่าวถึงมนุษย์ที่อัลลอฮฺ (ซ.บ)ทรงรักไว้ดังนี้<br /><br />“มิใช่เช่นนั้น ผู้ใดที่รักษาสัญญาของเขาโดยครบถ้วน และยำเกรง(อัลลอฮฺ) แล้ว แน่นอนอัลลอฮฺทรงชอบผู้ที่มีความยำเกรง”(ซูเราะฮฺอัลอาลิอิมรอน โองการที่ 76)<br /><br />“นอกจากบรรดาผู้สักการะเจว็ด (มุชริกีน) ที่พวกเจ้าได้ทำสัญญาไว้ แล้วพวกเขามิได้ผิดสัญญาแก่พวกเจ้าแต่อย่างใด และมิได้สนับสนุนผู้ใดต่อต้านพวกเจ้า ดังนั้นจงให้สัญญาอย่างครบถ้วนแก่พวกเขาเมื่อถึงกำหนดเวลาของพวกเขาเถิด แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงชอบผู้ที่ยำเกรง” (ซูเราะฮฺ อัตเตาบะฮ์ โองการที่ 4)<br /><br />“แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงชอบบรรดาผู้ทีมีความยำเกรง”(ซูเราะฮฺอัตเตาบะฮ์ โองการที่ 7)<br /><br />“แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงรักบรรดาผู้ที่ยุติธรรม” (ซูเราะฮฺ อัลมาอิดะฮ์ โองการที่ 42)<br /><br />“แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักใคร่บรรดาผู้ให้ความเที่ยงธรรม”(ซูเราะฮฺ อัลฮุจญ์รอต โองการที่ 9)<br /><br />” แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักผู้มีความยุติธรรม”(ซูเราะฮฺ อัลมุมตะฮินะฮ์ โองการที่ 8)<br /><br />“แท้จริง อัลลอฮฺทรงรักบรรดาผู้ที่ต่อสู้ในทางของพระองค์อย่างพร้อมเพรียงกัน ประหนึ่งพวกเขาเป็นอาคารที่ยึดมั่นแข็งแรง” (ซูเราะฮฺ ศ็อฟ โองการที่ 4)<br /><br />“และทรงรักบรรดาผู้ที่ทำตนให้สะอาด” (ซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 222)<br /><br />“และอัลลอฮฺนั้นทรงรักบรรดาผู้ที่ชำระตัวให้สะอาดบริสุทธิ์อยู่เสมอ”(ซูเราะฮฺ อัตเตาบะฮ์ โองการที่ 108)<br /><br />“แท้จริงอัลลอฮฺทรงชอบบรรดาผู้สำนึกผิด กลับเนื้อกลับตัว” (ซูเราะฮฺ อัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 222)<br /><br />“แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักใคร่ผู้มอบหมายกิจการยังพระองค์” (ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 159)<br /><br />“และอัลลอฮฺนั้นทรงรักผู้ที่อดทน” (ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 3)<br /><br /><br />عنوان مقاله : چه کسی محبوب خدا است<br />ترجمه وتنظیم کننده : محمد علی پرادابیات <br />خلاصه مطالب : بررسی آیات مربوط به کسانی که محبوب خداوند متعال هستند<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-7180219893775658896?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RyCcI5O9Xim_GrQovH_JVjd6opM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RyCcI5O9Xim_GrQovH_JVjd6opM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RyCcI5O9Xim_GrQovH_JVjd6opM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/RyCcI5O9Xim_GrQovH_JVjd6opM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/1aX1xP01p5s" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_19.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-21841059359255407652010-01-18T20:08:00.000-08:002010-01-19T04:49:42.219-08:002010-01-19T04:49:42.219-08:00<span style="font-weight:bold;">บทความนี้ถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสารสาส์นจากฟากฟ้า ฉบับที่ 5 </span> <br /><br />ในฉบับที่แล้วเรากล่าวถึงการประทานอัลกุรอานแบบวาระเดียวพร้อมทั้งทัศนะของบรรดานักวิชาการด้านอัลกุรอานไปแล้วในฉบับนี้จะกล่าวถึงการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระพร้อมกับรายละเอียดเกี่ยวกับประเด็นนี้ และในช่วงท้ายจะขออธิบายเกี่ยวกับเรื่อง “สาเหตุของการประทานอัลกุรอาน” หรือที่ในภาษาอาหรับเรียกว่า “اسباب النزول” ด้วย <br /><br /> อัลกุรอานเองได้กล่าวถึงการประทานอัลกุรอานตามเหตุการณ์ต่าง ๆ ในช่วงชีวิตของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ซึ่งสิ่งดังกล่าวเป็นการยืนยันถึงการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระอยู่แล้วแต่นอกเหนือจากนั้นในประวัติศาสตร์เองก็มีการบันทึกช่วงเวลาของการประทานอัลกุรอานในแต่ละสถานการณ์ด้วย สองสิ่งนี้จึงเป็นการพิสูจน์ถึงการประทานอัลกุรอานในสองรูปแบบ เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนจะขอยกตัวอย่างโองการที่พิสูจน์ให้เห็นถึงการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระ ซึ่งตัวอย่างของโองการที่กล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้มีดังนี้ <br /><br /> - และ เราได้ประทานอัลกุรอาน ลงมาเป็นส่วน ๆ เพื่อที่จะให้เจ้าได้อ่านมันแก่มนุษยชาติอย่างช้า ๆ (อัสรออ์ / 106)<br /><br /> - บรรดาผู้ปฏิเสธกล่าวว่า : ทำไมอัลกุรอานจึงไม่ถูกประทานลงมาให้แก่เขา(มุฮัมมัด)เพียงครั้งเดียว (ฟุรกอน / 32) <br /><br /> ตัวอย่างโองการข้างต้น แสดงให้เห็นว่าอัลกุรอานไม่ได้ถูกประทานมาวาระเดียวซึ่งจากตรงนี้เองจึงเป็นเหตุให้บรรดาผู้ปฏิเสธการศรัทธาตั้งคำถามดังกล่าวขึ้น <br /><br /> จากที่เราเคยกล่าวไปแล้วในฉบับก่อน ๆ ว่ามีโองการอัลกุรอานที่กล่าวถึงการประทานอัลกุรอานมีอยู่สองกลุ่มด้วยกัน กลุ่มหนึ่งกล่าวถึงการประทานทั้งหมดของอัลกุรอานเกิดขึ้นในเดือนรอมฎอน อีกกลุ่มหนึ่งกล่าวถึงการประทานตามวาระโอกาสหรือตามเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงชีวิตของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) โองการทั้งสองกลุ่มนี้ชี้ให้เห็นถึงรูปแบบการประทานอัลกุรอานที่มีสองรูปแบบ คือ แบบวาระเดียว และ แบบหลายวาระ นั่นเอง <br /><br /> เป้าหมายของการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระ <br /><br /> คงจะมีคนตั้งคำถามว่าทำไมอัลกุรอานต้องประทานมาแบบหลายวาระด้วย อย่างที่บรรดาผู้ปฏิเสธได้เคยตั้งคำถามมาก่อนแล้ว เนื่องจากว่านเพราะอัลกุรอานเป็นคัมภีร์แห่งทางนำ เป็นบทบัญญัติที่จะให้มนุษย์ทั้งหลายได้ปฏิบัติตามและต้องถูกนำเสนอต่อมนุษย์ทั้งหลายอย่างเป็นระบบ แต่เหตุใจจึงมีระยะห่างของการประทานในแต่ละครั้ง ? <br /><br />อันที่จริงแล้วการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระมีคุณประโยชน์และมีวิทยะปัญญามากมาย โดยจะขอกล่าวเป็นข้อ ๆ โดยยกโองการอัลกุรอานประกอบดังต่อไปนี้ <br /><br /> 1- ในโองการที่มีผู้ปฏิเสธตั้งคำถามว่า : ทำไมอัลกุรอานจึงไม่ถูกประทานลงมาให้แก่เขา (มุฮัมมัด) ครั้งเดียว <br />ในโองการเดียวกันนั้น กล่าวตอบว่า “ เพื่อเราจะทำให้จิตใจของเจ้ามั่นคงหนักแน่น” (ฟุรกอน / 32)<br /><br /> การประทานอัลกุรอานตามเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะในช่วงเหตุการณ์ที่เลวร้าย ในช่วงวิกฤติ ช่วงสงครามต่าง ๆ จะเป็นการปลอบขวัญ และเป็นการสนับสนุนท่านศาสดา (ศ็อลฯ) มากกว่าช่วงเวลาอื่น ๆ อีกทั้งยังเป็นการสร้างขวัญและกำลังใจให้กับท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ได้เป็นอย่างดีอีกด้วย สมมุติว่าโองการทั้งหมดที่เป็นโองการเกี่ยวกับการสั่งเสียให้ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) อดทน ถูกประทานลงมาหมดเพียงครั้งเดียว การประทานโองการดังกล่าวทั้งหมดเพียงครั้งเดียวคงไม่มีผลในด้านจิตใจเท่ากับการประทานลงมาในเหตุการณ์จริงที่ท่านศาสดา(ศ็อลฯ) กำลังเผชิญกับมันอยู่ ตัวอย่างเช่น หลังจากที่มีคำพูดจากบรรดาผู้ปฏิเสธทำให้ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) เสียใจเป็นอย่างมาก มีโองการอัลกุรอานประทานลงมาโดยกล่าวกับท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ว่า : ดังนั้น อย่าได้ให้คำพูดของพวกเขาเป็นที่เสียใจแก่เจ้า แท้จริงเรารู้ดีถึงสิ่งที่พวกเขาปิดบัง และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย (ยาซีน / 36) <br /><br /> หรือโองการที่ประทานลงมาปลอบใจท่านศาสดา (ศ็อลฯ) หลังจากที่คำสอนของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ถูกดูหมิ่นจากบรรดาผู้ปฏิเสธการศรัทธาโดยโองการได้ตรัสว่า : และแน่นอนบรรดา ศาสนทูตก่อนหน้าเจ้าเคยถูกปฏิเสธมาแล้ว พวกเขาก็อดทนต่อสิ่งที่พวกเขาถูกปฏิเสธ และถูกทำร้ายจนกระทั่ง ความช่วยเหลือของเราได้มายังพวกเขา และไม่มีใครเปลี่ยนแปลงพจนารถของอัลลอฮ์ได้ และแน่นอนไดัมีข่าวคราวบางส่วนของบรรดาผู้ที่ถูกส่งมา ได้มายังเจ้าแล้ว (อันอาม /34)<br /><br />การประทานโองการในรูปแบบดังกล่าวเป็นการสร้างความมั่นใจให้กับท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) อย่างแน่นอน อีกทั้งยังเป็นสิ่งสร้างความเข้มแข็งให้กับมุสลิมด้วย<br /><br /> 2 – และอัลกุรอาน เราได้แยกมันไว้อย่างชัดเจน เพื่อเจ้าจะได้อ่านมันแก่มนุษย์อย่างช้าๆ และเราได้ประทานมันลงมาเป็นขั้นตอน (อัสรออ์/ 106)<br /><br /> สารธรรมคำสอนของอิสลามโดยเฉพาะคำสอนที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการปฏิบัติของมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นกฏเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับปัจเจกชนหรือเกี่ยวข้องกับสังคมโดยรวม จะมีผลต่อเนื่องและสร้างความน่าเชื่อถือได้ก็ต่อเมื่อถูกประทานและถูกบรรยายให้แก่มนุษย์อย่างต่อเนื่องและอย่างช้า ๆเป็นขั้นตอน ดังนั้นวิธีที่ดีและสมบูรณ์ที่สุดในการอบรมสั่งสอนในเรื่องเกี่ยวกับศาสนา คือการสั่งสอนอย่างเป็นขั้นตอนเพื่อให้ประชาชนทั้งหลายสามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตทั้งคำสอนในเรื่องส่วนตัวของมนุษย์และเรื่องข้อปฏิบัติในสังคมที่มนุษย์ใช้ชีวิตอยู่<br /><br /> 3 - วิทยปัญญาอีกอย่างหนึ่งของการประทานกรุอานแบบหลายวาระก็คือเป็นการปกป้องอัลกุรอานให้พ้นจากการถูกเปลี่ยนแปลง เพราะการประทานในรูปแบบนี้จะทำให้บรรดาสาวกและนักท่องจำอัลกุรอานสามารถจดจำโองการต่าง ๆ อย่างง่ายดาย และความสวยงามด้านภาษาของอัลกุรอานรวมทั้งการให้ความสำคัญกับอัลกุรอานของบรรดามุสลิมจะเป็นสิ่งที่สามารถปกป้องอัลกุรอานให้พ้นจากการถูกเปลี่ยนแปลงได้ และมีประสิทธิภาพกว่าหากโองการต่าง ๆ ถูกประทานมาอย่างช้า ๆ และต่อเนื่อง<br /><br /> 4 - โองการอัลกุรอานส่วนมากจะสอดคล้องกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) และบรรดามุสลิม ทุกครั้งที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นจะมีโองการอัลกุรอานที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าวประทานลงมาเสมอ เหตุการณ์ที่เป็นเหตุของการประทานโองการอัลกุรอานลงมาจึงถูกเรียกว่า อัสบาบุลนุซูล หรือสาเหตุของการประทานโองการอัลกุรอาน<br /><br /> <span style="font-weight:bold;"> “อัสบาบุลนุซูล” สาเหตุการประทานโองการอัลกุรอาน</span><br /> ดังที่กล่าวไปแล้วข้างต้นว่าอัลกุรอานได้ถูกประทานมาตามเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงสมัยของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) จากตรงนี้เอง เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่มีโองการอัลกุรอานประทานลงมาหลังจากนั้น เราเรียกเหตุการณ์ต่าง ๆ เหล่านั้นว่า อัสบาบุลนุซูล หรือ สาเหตุของการประทานโองการอัลกุรอาน นั่นเอง<br /><br /> ด้วยเหตุนี้เองนักวิชาการได้แบ่งโองการและซูเราะฮ์ต่าง ๆ เป็นสองประเภทด้วยกัน<br /><br /> 1 - โองการและซูเราะฮ์อัลกุรอานที่ไม่มีสาเหตุของการประทานเฉพาะเรื่อง หมายถึงโองการเหล่านี้ถูกประทานลงมาเพื่อเป็นการชี้นำมนุษย์โดยรวมเท่านั้น<br /><br /> 2 - โองการและซูเราะฮ์ที่มีสาเหตุการประทานเฉพาะเรื่อง โองการส่วนมากในอัลกุรอานจะเป็นโองการที่ประทานลงมาเนื่องจากมีเหตุการณ์ที่เกิดกับท่านศาสดา (ศ็อล ฯ ) และบรรดามุสลิม หรือบางทีมีคำถามจากบรรดามุสลิมหรือจากต่างศาสนิกชน หรือมีเหตุที่ทำให้ต้องประทานโองการหรือซูเราะฮ์จากอัลกุรอานลงมา สิ่งที่เป็นสาเหตุในการประทานอัลกุรอานนี้เองถูกเรียกว่า อัสบาบุลนุซูล <br />เพื่อให้เห็นภาพของประเด็นที่กล่าวมาข้างต้นอย่างชัดเจนขึ้นจะขอยกตัวอย่างโองการจากอัลกุรอานดังต่อไปนี้<br /><br />- และพวกเขาถามเจ้าเกี่ยวกับซุลก็อรนัยน์จงกล่าวเถิด “ฉันจะเล่าเรื่องของเขาแก่พวกท่าน (กะฮ์ฟ / 83)<br /><br />- และพวกเขาจะถามเจ้า เกี่ยวกับวิญญาณจงกล่าวเถิดว่า “เรื่องวิญญาณนั้นเป็นไปตามพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของฉันและพวกท่านจะไม่ได้รับความรู้ใดๆ เว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น (อัสรออ์ / 85) <br /><br />- พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮ์) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น ? (นาซิอาต / 42)<br /><br /> โองการข้างต้นชี้ให้เห็นถึงการตั้งคำถามจากบรรดามุสลิม ในเรื่องราวต่าง ๆ คำถามนี้เองเป็นสาเหตุของการประทานโองการมาเพื่อเป็นการตอบคำถามดังกล่าวเหล่านั้น จากตรงนี้เองจะเห็นได้ว่า การที่เรามีความรู้ถึงสาเหตุการประทานในแต่ละโองการของอัลกุรอานมีผลต่อการทำความเข้าใจโองการอัลกุรอานได้เป็นอย่างดี ด้วยเหตุนี้เองบรรดานักวิชาการด้านอัลกุรอานจึงพยายามที่จะรวบรวมสาเหตุของการประทานอัลกุรอานโดยจัดทำเป็นเล่มที่แยกออกจากตัวบทของอัลกุรอาน หนังสือที่รวบรวมสาเหตุการประทานอัลกุรอานคือหนังสือ อัสบาบุลนุซูล ของญาลาลุดดีน สุยูฏีย์ ซึ่งสุยูฏีย์เองเชื่อว่าบุคคลที่เขียนหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นคนแรกคือ อะลี อิบนิ มัดยะนีย์ อาจารย์ของท่านบุคคอรีย์นักบันทึกฮะดิษชื่อดังนั่นเอง<br /><br /> ประโยชน์ของการรู้ถึงสาเหตุการประทานอัลกุรอาน <br /><br /> 1 – ได้รับรู้ถึงปรัชญาของบทบัญญัติต่างๆ <br /><br /> 2 – สามารถแยกแยะโองการและซูเราะฮ์ต่าง ๆ ว่าเป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์ หรือ มะดะนียะฮ์ (ซึ่งมีผลสำคัญในการทำความเข้าใจความหมายของอัลกุรอานด้วยเช่นกัน)<br /><br /> 3 – สามารถทำความเข้าใจความหมายของอัลกุรอานได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เพราะตามธรรมดาคำปราศัยหรือคำพูดจะมีความแตกต่างกันเมื่อผู้พูดพูดตามสถานที่ต่าง ๆ ที่หลากหลายหรืออยู่ในอารมณ์ที่แตกต่างกันไป เช่นการตั้งคำถาม บางครั้งเป็นคำถามเพื่อต้องการคำตอบ บางครั้งถามเพื่อเป็นการตำหนิ บางครั้งถามเพื่อเป็นการเน้นย้ำประเด็นบางประเด็น หรือในบางครั้งถามเพื่อล้อเล่นไม่จริงจัง ผู้ฟังจะเข้าใจจุดประสงค์ของผู้พูดได้ต่อเมื่อรู้และเข้าใจถึงเหตุการณ์หรือเรื่องราวในขณะที่ผู้พูดกำลังพูดอยู่ ดังนั้นการเข้าใจถึงสาเหตุการประทานอัลกุรอานเพื่อสามารถทำความเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริงของอัลกุรอานจึงเป็นเรื่องจำเป็นอย่างยิ่ง<br /><br /> 4 – สามารถเข้าใจถึงขอบข่ายของคำสั่งหรือบทบัญญัติได้ : บางโองการของอัลกุรอานเป็นคำสั่ง บางคนอาจจะเข้าใจว่าคำสั่งนั้นเป็นคำสั่งเฉพาะสำหรับคนบางกลุ่ม การรู้ถึงสาเหตุการประทานโองการหรือคำสั่งนั้น ๆ จะสามารถขจัดปัญหาดังกล่าวได้<br /><br /> เพื่อทำให้เข้าใจประเด็นที่กล่าวไว้ข้างต้นชัดเจนยิ่งขึ้นขอยกตัวอย่างจากโองการอัลกุรอานมาประกอบดังนี้<br />ในโองการที่ 115 ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์อัลลอฮ์ (ซบ.) ทรงตรัสว่า : และทิศตะวันออกและทิศตะวันตกนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ ดังนั้นไม่ว่าพวกเจ้าจะผินหน้าไปทางไหน ที่นั่นแหละคือพระพักตร์ของอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์คือผู้ทรงกว้างขวาง ผู้ทรงรอบรู้<br /><br /> จากโองการข้างต้นนี้หากพิจารณาโดยผิวเผิน สามารถกล่าวได้ว่า ในการนมาซการหันไปทางกิบละฮ์ไม่ถือเป็นสิ่งจำเป็นไม่ว่าเราจะอยู่ในขณะเดินทางหรือไม่ได้เดินทางก็ตาม เราสามารถหันไปทางไหนก็ได้และถือว่าการนมาซของเราถูกต้องทั้งหมดด้วย แต่หากเรากลับไปพิจารณาสาเหตุของการประทานโองการนี้แล้วจะพบว่าโองการนี้กล่าวถึงการนมาซมุซตะฮับ (ซุนนะฮ์)ในขณะเดินทางเท่านั้น ไม่ได้กล่าวถึงการนมาซวาญิบในสภาพอื่น ๆ แต่อย่างใด จากตรงนี้เองการรู้ถึงสาเหตุของการประทานอัลกุรอานจึงถือเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการทำความหมายของอัลกุรอาน<br /> <br /> หลักการพิจารณาตัวบทอัลกุรอานกับสาเหตุการประทานอัลกุรอาน<br /><br /> นักตัฟซีรอัลกุรอานใช้หลักการของวิชาอุศูลุลฟิกฮ์ มาพิจารณาฮะดิษที่อธิบายถึงสาเหตุของการประทานโองการอัลกุรอานแต่ละโองการ โดยกล่าวว่า : ตัวบทของอัลกุรอานเป็นสิ่งที่เราจะต้องพิจารณาเป็นอันดับแรก ซึ่งหากตัวบทของอัลกุรอานโองการหนึ่งให้ความหมายที่ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายทั้งหมดโดยรวม ถึงแม้ว่าฮะดิษที่มาอธิบายสาเหตุของโองการนั้นเป็นฮะดิษที่ให้ความหมายที่ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น ในกรณีนี้ให้ยึดตัวบทอัลกุรอานเป็นหลัก<br /> <br /> สุยูฏีย์กล่าวเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าวว่า : ตัวบทของโองการอัลกุรอาน (ที่ให้ความหมายที่ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายทั้งหมดโดยรวม) เป็นสิ่งที่เราต้องใช้พิจารณาเป็นอันดับแรก เพราะบางโองการจะมีสาเหตุเฉพาะแต่มีคำที่ให้ความหมายโดยรวม บรรดานักวิชาการส่วนมากจะเห็นตรงกันว่าความหมายของคำในโองการนั้นคือสิ่งที่อัลกุรอานต้องการจะสื่อ และคือเป้าหมายที่แท้จริงของโองการ<br /><br /> ในโองการอัลกุรอานหากเรายึดตามสาเหตุการประทานที่ส่วนมากจะเจาะจงเฉพาะกลุ่มเพียงอย่างเดียว โองการอัลกุรอานส่วนมากไม่มีประโยชน์อะไรเลย คัมภีร์อัลกุรอานจะเป็นเพียงคัมภีร์ของคนรุ่นเก่าเท่านั้น และเราเชื่อว่าคงไม่มีมุสลิมคนใดมีความเชื่อเช่นนี้ด้วย ยกตัวอย่างเช่น หากโองการที่เป็นบทบัญญัติให้มีการลงโทษหัวโขมยด้วยการตัดมือไม่ได้มีผลเฉพาะหัวโขมยที่อยู่ในเหตุการณ์ที่โองการนี้ประทานลงมาเท่านั้น จะทำให้บทบัญญัตินี้มีผลครอบคลุมผู้ที่ทำการในลักษณะเช่นนี้ด้วย <br /><br /> รายงานจากท่านอิมามบาเกร (อ.) ว่า : เมื่อโองการหนึ่งประทานมาให้ชนกลุ่มหนึ่ง หลังจากนั้นหากชนกลุ่มนั้นเสียชีวิตลง แล้วโองการนั้นก็จะตายตามชนกลุ่มนั้นไปด้วย ต่อไปก็คงไม่หลงเหลืออะไรในอัลกุรอานให้ชนรุ่นหลังได้ใช้ประโยชน์อีก อันที่จริงแล้วคำสอนของอัลกุรอานจะดำเนินต่อไปตราบเท่าที่ฟ้าและแผ่นดินนี้ยังคงอยู่<br /><br /> คำกล่าวข้างต้นนี้เห็นได้อย่างชัดเจนว่า บทบัญญัติในอัลกุรอาน ไม่ได้เฉพาะเจาะจงไปที่ยุคใดยุคหนึ่งหรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งเลย แต่มีผลครอบคลุมทุกยุคทุกสมัย<br /><br /> <span style="font-weight:bold;"> ดังนั้นเราในปัจจุบันอย่าได้นึกว่าคำสอนของอิสลามและอัลกุรอานเป็นคำสอนของคนเมื่อหลายพันปีที่แล้ว ทำไมเราต้องปฏิบัติตามด้วย แต่ให้รู้ไว้เถิดว่าคำสอนของอิสลามมีความทันสมัยเสมออยู่ที่ว่าเราจะปฏิบัติตามหรือไม่เท่านั้นเอง</span><br /><br />عنوان مقاله : نزول قرآن <br />تنظيم: محمد علی پرادبيات صفحه : 38<br />خلاصه مطالب : اين قسمت از مجله به بيان توضيحاتی در مورد نزول قرآن کريم<br /> و انواع آن می پردازد و اشاره به راز های نزول و اسباب نزول آيات دارد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-2184105935925540765?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/mkynHnrMlaDwGvMMawelpmZLm5E/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/mkynHnrMlaDwGvMMawelpmZLm5E/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/mkynHnrMlaDwGvMMawelpmZLm5E/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/mkynHnrMlaDwGvMMawelpmZLm5E/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/oq2h4V5trq8" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_9141.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-15830087635398238632010-01-18T07:12:00.000-08:002010-01-18T20:02:33.947-08:002010-01-18T20:02:33.947-08:00อัลกุรอานกล่าวว่า <br /><br />شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ<br /><br />เดือนรอมฎอนนั้น เป็นเดือนที่อัลกุร-อานได้ถูกประทานลงมา (ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์โองการที่ 185)<br /><br />إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ<br /><br />แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอันจำเริญ (ซูเราะฮ์ ดุคอน โองการที่ 3)<br /><br />إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ<br /><br />แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอัลก็อดร์ (ซูเราะฮ์ก็อดร์ โองการที่ 1)<br /><br />มุสลิมทั้งหลายรู้ดีว่าท่านศาสดา (ศอลฯ) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นศาสนทูตเมื่อท่านอายุ 40 ปี ( ประมาณ ปี ค.ศ. 610 หรือ 611) ในเมืองมักกะฮ์ และก็รู้ว่าท่านศาสดา (ศอลฯ) ถูกแต่งตั้งในถ้ำฮิรออ์ โดยอัลลอฮ์ (ซบ.)ได้ทรงประทาน โองการช่วงต้นของซูเราะฮ์ อะลัก ลงมาด้วย สองประเด็นดังกล่าวเป็นสิ่งที่มุสลิมทั้งหลายให้การยอมรับ แต่มีประเด็นที่มีการขัดแย้งกันอย่างรุนแรงคือ การแต่งตั้งท่านศาสดา(ศอลฯ) เกิดขึ้นเมื่อใด ซึ่งประเด็นนี้เองเป็นเหตุทำให้เกิดความขัดแย้งในเรื่องการประทานกุรอานลงมาในครั้งแรกด้วย<br />มีทัศนะมากมาย เกี่ยวกับเรื่องการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศ็อลฯ) :<br /><br />1 – ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งวันที่ 27 เดือนระญับ<br /><br />2 – ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งวันที่ 17 เดือนรอมฎอน<br /><br />3 – ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งวันที่ 18 เดือนรอมฎอน<br /><br />4 – ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งวันที่ 24 เดือนรอมฎอน<br /><br />5 – ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งวันที่ 12 เดือนรอบิอุลเอาวัล<br /><br />6 – ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งคืนวันที่ 15 เดือนชะอ์บาน<br /><br />7 – ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งวันที่ 8 เดือนรอบิอุลเอาวัล<br /><br />8- ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งวันที่ 3 เดือนรอบิอุลเอาวัล<br /><br />ส่วนชีอะฮ์เชื่อว่าท่านศาสดา(ศอลฯ) ถูกแต่งตั้งในวันที่ 27 เดือนระญับ โดยยึดหลักฐานจากรายงานฮะดีษมากมายที่รายงานมาจากบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์ โดยเชื่อว่าบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์ของท่านศาสดา(ศอล ฯ) ย่อมรู้ดีกว่าผู้อื่นในเรื่องของการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศ็อลฯ) อย่างแน่นอน ซึ่งบรรดาอะฮ์ลุลบัยต์ได้รายงานฮะดีษเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้อย่างมากมายซึ่งเราจะขอนำเสนอดังนี้<br /><br />1- มีรายงานจากท่านอิมามซอดิก (อ.) ว่า – ท่านศาสดาถูกแต่งตั้งในวันที่ 27 เดือนรอญับ ใครก็ตามที่ถือศิลอดในวันนี้จะได้รับผลบุญเท่ากับผู้ที่ถือศิลอด 60 เดือน<br /><br />2- มีรายงานจากท่านอิมาม มูซากาซิม (อ.) ว่า – อัลลอฮ์ได้ทรงแต่งตั้งท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ผู้เป็นความเมตตาแก่ชาวโลก ในวันที่ 27 เดือนรอญับ ใครก็ตามที่ถือศิลอดในวันนี้ อัลลอฮ์ (ซบ.) จะทรงตอบแทนรางวัลให้เขาเท่ากับเขาถือศิลอด 60 เดือน<br /><br />3- ท่านอิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า - อย่าได้ทิ้งการถือศิลอดในวันที่ 27 เดือนรอญับเป็นอันขาด เพราะวันนี้เป็นวันที่ท่านศาสดามุฮัมมัด (ศอลฯ) ถูกแต่งตั้ง ซึ่งผู้ที่ถือศิลอดในวันนี้จะได้รับผลบุญเท่ากับคนถือศิลอด 60 เดือน<br /><br />และยังมีรายงานฮะดีษอีกมากมายที่มีเนื้อหาในลักษณะดังกล่าว<br /><br />นักวิชาการฝ่ายอะฮ์ลิซุนนะฮ์เชื่อว่าการแต่งตั้งท่านศาสดาเกิดขึ้นในเดือนรอมฎอนโดยยึดหลักฐานจากโองการอัลกุรอาน ในซูเราะฮ์ บะเกาะเราะฮ์ ซูเราะฮ์ ดุคอน และซูเราะฮ์ ก็อดร์ พวกเขากล่าวว่า : ในอัลกุรอานไม่ได้เอ่ยถึงเดือนรอญับ หรือการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ในเดือนนี้เลย แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดจากโองการในอัลกุรอานคือ อัลกุรอานถูกประทานลงมาในเดือนรอมฎอน เช่น ในโองการที่ 185 ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ กล่าวว่า :<br /><br />เดือนรอมฎอนนั้น เป็นเดือนที่อัลกุรอานได้ถูกประทานลงมา <br /><br />หรือโองการที่ 3 ของซูเราะฮ์ดุคอน ที่ตรัสว่า :<br /><br />แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอันจำเริญ ( คืนลัยละตุลก็อดร์ )<br /><br />หรือโองการที่ 1 ของซูเราะฮ์ ก็อดร์ ที่กล่าวว่า :<br /><br />แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอัลก็อดร์ ( คืนลัยละตุลก็อดร์ )<br /><br />และแน่นอนการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศอลฯ) มาพร้อมกับการประทานกุรอานดังนั้นเดือนรอมฎอนก็คือเดือนที่ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งนั่นเอง<br /><br />จากคำอธิบายข้างต้นมี 2 ประเด็นที่เป็นยังข้อสงสัยอยู่ก็คือ<br />ประเด็นแรก : โองการทั้งสามโองการที่ถูกหยิบยกมาข้างต้นกล่าวถึง เวลาของการประทานอัลกุรอานเท่านั้นไม่ได้กล่าวถึงสถานที่ของการประทานอัลกุรอานแต่อย่างใดเลย ในขณะที่มุสลิมทั้งหลายเชื่อและเป็นที่ยอมรับกันว่าท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ถูกแต่งตั้งโดยมีทูตจากอัลลอฮ์ (ซบ.) มาหาท่านที่ถ้ำฮิรออ์ ซึ่งทั้ง 3 โองการนี้ไม่ได้กล่าวถึงสถานที่ดังกล่าวเลย<br /><br />ประเด็นที่สอง : ในโองการที่ 185 ของซูเราะฮ์ บะเกาะเราะฮ์ และโองการที่ 1 ของซูเราะฮ์ก็อดร์บ่งบอกถึงการประทานทั้งหมดของอัลกุรอานในคราวเดียวซึ่งถูกประทานมาในเดือนรอมฎอน ซึ่งในโองการที่ 3 ซูเราะฮ์คุคอนกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้อย่างชัดเจนกว่า โดยได้กล่าวว่า – “ฮามีม ขอสาบานต่อคัมภีร์อันชัดแจ้ง แท้จริงเราได้ประทานมัน (กุรอาน) ลงมาในคืนอันจำเริญ” ซึ่งในโองการนี้คำว่า انزلناه (เราได้ประทานมันลงมา) สรรพนามคำว่า ه (มัน) ซึ่งเป็นสรรนามของบุรุษที่สาม ในที่นี้ย้อนกลับไปหาคำว่า “กิตาบ” (คัมภีร์) ก็เท่ากับว่าโองการนี้บ่งบอกว่า ทั้งหมดของอัลกุรอานถูกประทานลงมาในคราวเดียวในคืนลัยละตุลก็อดร์ แต่ทว่าเป็นที่ทราบกันดีว่าการประทานกุรอานครั้งแรกที่เป็นการบ่งบอกถึงการที่ท่านศาสดาถูกแต่งตั้งในถ้ำฮิรออ์นั้นถูกประทานลงมาเพียง 5 โองการเท่านั้น <br /><br />ดังนั้นเราจะกล่าวไม่ได้ว่า โองการข้างต้นทั้งสามโองการนั้น เป็นโองการที่เกี่ยวกับการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศ็อลฯ)<br />นักวิชาการร่วมสมัยท่านหนึ่ง ได้นำเสนอทัศนะเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยกล่าวว่า : “ ตามรายงานฮะดิษบ่งชี้ว่าการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศอลฯ) เกิดขึ้นในเดือนรอญับ แต่การประทานกุรอานครั้งแรกเกิดขึ้นในเดือนรอมฏอน 3 ปีหลังจากนั้น ซึ่งในช่วงระยะเวลา 3 ปีนั้นท่านศาสดา (ศอลฯ) ทำการเผยแพร่อย่างลับ ๆ จนกระทั่ง โองการที่ 94 ซูเราะฮ์ ฮิจร์จึงได้ถูกประทานลงมา<br /><br />فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ<br /><br />ดังนั้น จงประกาศอย่างเปิดเผยในสิ่งที่เจ้าถูกบัญชา และจงผินหลังให้พวกมุชริกีน<br /><br />จากนั้นเองโองการต่าง ๆ ของอัลกุรอานก็ถูกประทานลงมาเป็นลำดับตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ส่วนอีกด้านหนึ่งมีรายงานฮะดิษที่บ่งชี้ว่าการประทานกุรอานทั้งหมดใช้เวลา 20 ปีด้วยกัน จากคำอธิบายนี้เราสามารถสรุปได้ว่า การประทานกุรอานเริ่มต้นหลังจากการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศอลฯ) แล้ว 3 ปีซึ่งการประทานกุรอานเกิดขึ้นในเดือนรอมฎอน ”<br /><br />จากคำกล่าวข้างต้นพอจะสรุปได้เป็นข้อ ๆ ดังนี้<br /><br />1- ระหว่างการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศอลฯ) กับการประทานอัลกุรอานไม่ได้เกี่ยวข้องกัน<br /><br />2- 5 โองการแรกของซูเราะฮ์ อัล อะลัก ที่ถูกประทานในถ้ำฮิรออ์ เป็นการบอกข่าวดีและบ่งชี้ถึงการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศ็อลฯ) เท่านั้นไม่ถือว่าเป็นการประทานอัลกุรอาน<br /><br />3- อัลกุรอานเริ่มต้นถูกประทานในฐานะกุรอานในเดือนรอมฎอน หลังจากการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศ็อลฯ)แล้วเป็นเวลา 3 ปี<br /><br />4- ระยะเวลาในการประทานอัลกุรอานทั้งหมด 20 ปีด้วยกัน<br /><br />5- ความหมายของการประทานกุรอานในเดือนรอมฎอน คือการเริ่มต้นประทานในเดือนนี้ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ต่าง ๆ ในช่วงชีวิคของการเผยแพร่ของท่านศาสดา (ศอลฯ)<br /><br />หากพิจารณาจากผลงานของนักวิชาการท่านนี้จะเห็นว่าเขาได้ยึดหลักฐานจากรายงานฮะดิษสองกลุ่มด้วยกัน<br /><br />1- กลุ่มแรกเป็นกลุ่มรายงานทางประวัติศาสตร์ที่กล่าวถึงการเชิญชวนแบบลับ ๆ ของท่านศาสดาในมักกะฮ์ในช่วง 3 ปีแรกของการแต่งตั้งก่อนการประทานโองการที่สั่งให้ท่านเผยแพร่อิสลามอย่างเปิดเผย<br /><br />2- กลุ่มที่สองเป็นรายงานที่กล่าวถึงระยะเวลาในการประทานอัลกุรอานให้กับท่านศาสดา ที่กล่าวว่าระยะเวลาทั้งหมดเพียง 20 ปี ไม่ใช่ 23 ปี<br /><br />จากหลักฐานและคำกล่าวของท่านอายาตุลลอฮ์ ฮาดีย์มะริฟัต มีข้อสงสัยอยู่หลายประการดังนี้<br /><br />1- รายงานที่กล่าวถึงเรื่องการเผยแพร่อย่างลับในช่วง 3 ปีแรกของการแต่งตั้งที่รายงานจาก อะลี บิน อิบรอฮีม กุมมี รายงานจาก ยะอ์กูบีย์ รายงานจาก มุฮัมมัด บิน อิสฮาก และคำกล่าวของท่านอิมามศอดิก (อ.) รายงานต่าง ๆ เหล่านั้นกล่าวถึงการเผยแพร่อย่างลับ ๆ ของท่านศาสดา (ศอลฯ) เท่านั้นไม่ได้กล่าวกถึงการประทานอัลอัลกุรอานหรือการไม่ประทานอัลกุรอานในช่วงเวลานั้นแต่อย่างใด และในทางกลับกันก็เป็นไปได้ว่าในช่วงเวลานั้นมีการประทานอัลกุรอานมาด้วย เพราะจะเป็นไปได้อย่างไรที่ในระยะเวลาตั้ง 3 ปีมีการประทานอัลกุรอานเพียงแค่ 5 โองการในถ้ำฮิรออ์เท่านั้น<br /><br />2- มีรายงานว่าการประทานกุรอานอย่างต่อเนื่องเกิดขึ้นหลังจากการประทานโองการที่ 94 ซูเราะฮ์ ฮิจร์ซึ่งหากพิจารณาแล้วโองการนี้อยู่ในซูเราะฮ์ ฮิจร์ ซึ่งเป็นซูเราะฮ์ที่ประทานลงมาที่มักกะฮ์ ซึ่งจากการเรียงลำดับการประทานอัลกุรอานของนักวิชาการท่านนั้น โดยอ้างหลักฐานจากรายงานฮะดิษของ อิบนิอับบาส และ ญาบิร บิน เซด กล่าวว่า ซูเราะฮ์ฮิจร์เป็นซูเราะฮ์ลำดับที่ 54 ของอัลกุรอาน<br />หากพิจารณาตามการเรียงลำดับของนักวิชาการท่านนั้น จะต้องยอมรับว่าก่อนโองการที่ 94 ซูเราะฮ์ ฮิจร์อัลกุรอานประทานมาแล้ว 53 ซูเราะฮ์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าในช่วงของการเผยแพร่อย่างลับ ๆ ของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ก็มีการประทานอัลกุรอานลงมาในช่วงเวลานั้นด้วย<br /><br />3- และหากพิจาณาอย่างละเอียดจะพบท่านศาสดา (ศอลฯ) ต้องการการชี้แนะจากอัลลอฮ์ (ซบ.)ในช่วงแรกของการถูกแต่งตั้งให้เป็นศาสดา (ศ็อลฯ) มากกว่าเวลาอื่น โดยจะสังเกตุได้จากจำนวนโองการที่ประทานในเมืองมักกะฮ์ซึ่งถือเป็นช่วงแรกของการถูกแต่งตั้ง มีจำนวนมากกว่าโองการที่ถูกประทานในเมืองมะดีนะฮ์<br /><br />4- มีรายงานมากมายที่กล่าวว่า ระยะเวลาการประทานกุรอานทั้งหมด 23 ปี<br /><br />5- รายงานฮะดิษที่ที่นักวิชาการคนดังกล่าวได้อ้างถึงเกี่ยวกับเรื่องระยะเวลาของการประทานอัลกุรอานว่าทั้งหมดใช้เวลา 20 เท่านั้น ซึ่งถ้าหากพิจารณาให้ดีแล้วรายงานฮะดิษดังกล่าวนั้นขัดกับทัศนะของตัวเอง<br /><br />ในรายงานกล่าวว่า “ ฮัฟซ์ บิน ฆิยาซกล่าวว่า ฉันได้เรียนถามท่านอิมามศอดิกว่า : ทำไมกุรอานกล่าวว่า : “ เดือนรอมฏอนเป็นเดือนที่อัลกุรอานถูกประทานลงมา ” ในขณะที่ในช่วง 20 ปีกุรอานถูกประทานลงมาตลอดเวลา ”<br /><br />ท่านอิมาม กล่าวว่า : “ การประทานอัลกุรอานที่กล่าวถึงในโองการนี้นั้น เป็นการประทานทั้งหมดของกุรอานมาในบัยตุลมะอ์มูร และหลังจากนั้นเป็นระยะเวลา 20 ปีได้ประทานตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในรายงานฮะดิษนี้เป็นฮะดิษที่ถูกนำมาพิสูจน์และกล่าวถึงเรื่องการประทานกุรอานมาในบัยตุลมะอ์มูร ( คือสถานที่หนึ่งที่ที่อัลกุรอานถูกพักไว้ก่อนที่จะประทานลงมาให้กับท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ซึ่งมีรายงานว่าเป็นสถานที่ที่อยู่ ณ ชั้นฟ้าชั้นที่ 4 ) แต่กลับถูกนำมาใช้เป็นหลักฐานในเรื่องระยะเวลาของการประทานกุรอาน และในขณะเดียวกันในฮะดิษนี้กล่าวถึงการประทานทั้งหมดของอัลกุรอาน ไม่ได้บอกว่าอัลกุรอานถูกเริ่มต้นประทานในเดือนรอมฎอน<br /><br /><span style="font-weight:bold;">จากคำกล่าวทั้งหมดนี้สรุปได้ว่าการแต่งตั้งท่านศาสดา (ศ็อลฯ) ผู้เป็นความเมตตาแห่งสากลโลก และการประทานอัลกุรอานที่ถือเป็นธรรมนูญแห่งชีวิตของมนุษย์นั้นเกิดขึ้นในวันที่ 27 เดือนรอญับ</span><br /><br /> (نزول قرآن و بعثت پيامبر اکرم (ص <br />ترجمه و تنظيم : محمد علی پرادبيات صفحه : 37<br />برگرفته شده از : کتاب درسنامه علوم قرآنی، صفحه 78<br />در اين مقاله به بيان دلايل مذهب شيعه در اين قبول بعثت پيامبر اکرم (ص) پرداخته است<br /> همراه با توضيحاتی در مورد نزول دفعی و تدريجی قرآن کريم<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-1583008763539823863?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Qp3C1HRrBa4pKC35q0KbBCtGrOA/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Qp3C1HRrBa4pKC35q0KbBCtGrOA/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Qp3C1HRrBa4pKC35q0KbBCtGrOA/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Qp3C1HRrBa4pKC35q0KbBCtGrOA/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/SoYH-drsMJg" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-29362730789272249222010-01-16T18:59:00.000-08:002010-01-16T19:30:34.033-08:002010-01-16T19:30:34.033-08:00<blockquote>บทความนี้ถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสาร สาส์นจากฟากฟ้า ฉบับที่ 4<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br />ท่านผู้อ่านที่รักทุกท่านในฉบับนี้เราจะมาวิเคราะห์ความหมายของคำว่า ซูเราะฮ์และอายะฮ์ รวมทั้งกล่าวถึงจำนวนอายะฮ์และคำทั้งหมดในอัล กุรอานกัน อย่างที่ท่านผู้อ่านทราบกันดีแล้วว่า อัล กุรอานมี 114 ซูเราะฮ์ และในแต่ละซูเราะฮ์จะมีจำนวนโองการหรือที่เรียกว่าอายะฮ์ที่แตกต่างกันไป ซึ่งในช่วงแรกนี้จะขอนำเสนอความหมายเกี่ยวกับทั้งสองดังกล่าวนี้ก่อน ความหมายของคำว่าอายะฮ์ คำว่า อายะฮ์ ในทางภาษาให้ความหมายว่า สัญลักษณ์ที่ชัดเจนหรือเครื่องหมายที่ชัดแจ้ง ในอัล กุรอานให้ความหมายของคำว่าอายะฮ์ไปในรูปแบบต่าง ๆ ดังต่อไปนี้<br /><br />1 – ให้ความหมายว่า สัญลักษณ์หรือเครื่องหมาย อัล กุรอานกล่าวในซูเราะฮ์ มัรยัม โองการที่ 10 ว่า قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً เขากล่าวว่า “ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดทำให้มีสัญญาณ แก่ข้าพระองค์ด้วย<br /><br />2 – ให้ความหมายว่า สิ่งมหัศจรรย์ อัล กุรอานกล่าวในซูเราะฮ์ อาลิ อิมรอน โองการที่ 49 ว่า أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ แท้จริงนั้นได้นำสัญญาณหนึ่ง(สิ่งมหัศจรรย์)จากพระเจ้าของพวกท่านมายังพวกท่านแล้ว<br /><br />3 – ให้ความหมายว่า หลักฐาน อัล กุรอานกล่าวในซูเราะฮ์ อัล บะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 145 ว่า<br /><br /> وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَا تَبِعُوا قِبْلَتَكَ <br /><br />และแน่นอน ถ้าหากเจ้าได้นำหลักฐานทุกอย่างมาแสดงแก่บรรดาผู้ได้รับคัมภีร์พวกเขาก็ไม่ตามกิบละฮ์ของเจ้า<br /><br />4 – ให้ความหมายว่า อุทาหรณ์ อัล กุรอานกล่าวในซูเราะฮ์ ฮูด โองการที่ 103<br /><br /> إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ <br /><br />แท้จริง ในการนั้นเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้ที่กลัวการลงโทษในวันอาคิเราะฮ์<br /><br />5 – ให้ความหมายว่า โองของซูเราะฮ์ในอัล กุรอาน อัล กุรอานกล่าวในซูเราะฮ์ ฟุศศิลัตโองการที่ 3 ว่า :<br /><br /> كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ<br /><br />คัมภีร์ซึ่งโองการทั้งหลายได้ให้คำอธิบายไว้อย่างละเอียดเป็นอัล กุรอานภาษาอาหรับสำหรับหมู่ชนผู้มีความรู้ <br /><br />ส่วนคำว่า “อายะฮ์” ในสำนวนทางวิชาการหมายถึงคำหรือประโยคที่ถูกแยกออกจากประโยคก่อนและหลังซึ่งมีปรากฏในทุกซูเราะฮ์ โองการแรกและโองการสุดท้ายของอัล กุรอาน นักวิชาการและนักค้นคว้าด้านอัล กุรอานเชื่อว่า โองการแรกของอัล กุรอานที่ถูกประทานลงมาคือ 5 โองการแรกของซูเราะฮ์ อัลอะลัก โดยมีรายงานฮะดิษยืนยันถึงความเชื่อดังกล่าวอย่างชัดเจน มีรายงานจากท่านอิมาม ซอดิก (อ) ว่า : โองการแรกที่ถูกประทานให้กับท่านศาสดา(ศ็อล ฯ) คือ<br /><br /> اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ (١)خَلَقَ الإنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ (٢)اقْرَأْ وَرَبُّكَ الأكْرَمُ (٣)الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ (٤)عَلَّمَ الإنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ (٥) <br /><br />1. จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงสร้าง <br />2. ทรงสร้างมนุษย์จากก้อนเลือด<br />3. จงอ่านเถิด และพระเจ้าของเจ้านั้นผู้ทรงเกียรติยิ่ง<br />4. ผู้ทรงสอนการใช้ปากกา <br />5. ผู้ทรงสอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้ <br /><br />ส่วนประเด็นเกี่ยวกับโองการสุดท้ายของอัล กุรอานที่ถูกประทานให้แก่ท่านศาสดา (ศ็อลฯ)นักวิชาการมีความเห็นที่แตกต่างกันออกไปซึ่งท่าน ซัรกอนี ได้กล่าวไว้ในหนังสือ مناهل العرفان ว่ามีทัศนะเกี่ยวกับเรื่องนี้ถึง 10 ทัศนะด้วยกัน ซึ่งเราจะขอนำเสนอกับท่านผู้อ่านเพียงบางทัศนะเท่านั้น <br /><br />1 – อิบนิอับบาสและอิบนิอุมัรเชื่อว่า โองการสุดท้ายของอัล กุรอานคือโองการที่ 281 ของซูเราะฮ์ บะเกาะเราะฮ์ <br /><br />2 – อิบนิอะบีฮาตัม นักตัฟซีรและนักวิชาการอิสลามในช่วงศตวรรษที่ 2 -3 เชื่อว่าโองการที่ถูกประทานลงมาเป็นโองสุดท้ายของอัล กุรอานคือโองการที่ 278 ของซูเราะฮ์ บะเกาะเราะฮ์ <br /><br />3 – ซัรกอนี นักวิชาการด้านอุลูมกุรอานเจ้าของหนังสือ มะนาฮิลุลอิรฟาน และซูยูฎีย์ เจ้าของหนังสือ อัลอิตกอน เชื่อว่าโองการสุดท้ายของอัล กุรอานคือโองการที่ 282 ของซูเราะฮ์ บะเกาะเราะฮ์ โดยที่ ซัรกอนีได้นำหลักฐานมายืนยันถึงความเชื่อของตนเองว่า - เพราะโองการนี้เป็นโองการที่กล่าวถึงการให้มนุษย์เตรียมตัวไปสู่วันกิยามะฮ์และโองการยังมีความหมายที่ต้องการจะกล่าวถึงการสิ้นสุดการประทานอัล กุรอานอีกด้วย - มีรายงานจากอิบนิอะบีฮาตัมว่า หลังจากโองการนี้ถูกประทานลงมาเพียง 9 วันหลังจากนั้นท่านศาสดาก็เสียชีวิต (อัล อิตกอน ฟี อุลูมิลกุรอาน เล่ม 1 หน้า 87) <br /><br />4 – ยะอ์กูบีนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์เจ้าของหนังสือตารีค ยะอ์กูบีย์ เชื่อว่า โองการที่ 3 ของซูเราะฮ์ มาอิดะฮ์ คือโองการสุดท้ายของอัล กุรอานซึ่งถูกประทานลงมาในตำบล เฆาะดีคุม หลังจากที่ท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ได้แต่งตั้งให้ท่านอิมามอาลี (อ) เป็นผู้นำสืบต่อจากท่าน (อัตตัมฮีด ฟี อุลูมิลกุรอาน เล่ม 1 หน้า 128 – 129) <br /><br /><blockquote>จำนวนโองการในอัล กุรอาน<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br />ในเรื่องจำนวนโองการในอัล กุรอานนั้นนักวิชาการด้านอัล กุรอานมีความขัดแย้งและมีทัศนะต่าง ๆ มากมาย แต่ความขัดแย้งดังกล่าวไม่ได้เกิดจากการที่ว่าอัล กุรอานขาดตกบกพร่องหรือถูกเพิ่มเติมแต่อย่างใด แต่ความขัดแย้งนั้นเกิดจากกำหนดการหยุดระหว่างอายะฮ์และการนับอายะฮ์ที่แตกต่างกัน และนักวิชาการยังเชื่ออีกว่าสาเหตุของความขัดแย้งนั้นเกิดจากการที่บางครั้งท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) เริ่มต้นอ่านโองการหนึ่งและอ่านโองการต่อไปโดยหยุดระหว่างโองการเพียงเล็กน้อยจนเป็นเหตุให้บางคนเข้าใจว่าท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ยังอ่านไม่จบโองการจึงนับโองการนั้นเป็นหนึ่งโองการเท่านั้น <br /><br />หรือบางครั้งความขัดแย้งเกิดจากนักอ่านอัล กุรอานและนักท่องจำในช่วงยุคแรก ๆ มีทัศนะที่แตกต่างกันในการหยุดและการเริ่มต้นของแต่ละโองการ นักอ่านอัล กุรอานหรือนักท่องจำอัล กุรอานที่อาศัยอยู่ในเมืองสำคัญต่าง ๆ ของอิสลามมีทัศนะและความคิดเห็นเกี่ยวกับการหยุดและการเริ่มต้นของแต่ละโองการอีกทั้งการนับโองการที่แตกต่างกันเช่นนักท่องจำในเมืองมักกะฮ์มีทัศนะในการอ่านและการนับโองการแบบหนึ่งซึ่งแตกต่างกับทัศนะของนักอ่านในเมืองกูฟะฮ์ ประชาชนของแต่ละเมืองก็จะอ่านอัล กุรอานตามนักวิชาการของตนจึงเกิดความขัดแย้งกัน <br /><br />แต่ความขัดแย้งในสองประเด็นดังกล่าวนี้เป็นความขัดแย้งที่ผิวเผินไม่ได้มีผลต่อจำนวนโองการของอัล กุรอานที่แท้จริงแต่อย่างใดเลย นักอ่านกุรอานในแต่ละเมืองสำคัญของอิสลามมีความเชื่อเกี่ยวกับจำนวนของโองการกุรอานที่แตกต่างกันไป ด้วยเหตุนี้จึงมีการเรียกจำนวนของโองการตามชื่อของเมืองต่าง ๆ นั้นด้วย เช่น อะดะดุ มักกีย์ หมายถึงจำนวนโองการอัลกุรอานตามความเชื่อของชาวมักกะฮ์ หรืออะดะดุ กูฟีย์ หมายถึงจำนวนของโองการอัล กุรอานตามความเชื่อของชาวกูฟะฮ์ ซึ่งตามความเชื่อของชาวกูฟะฮ์โองการในอัลกุรอาน มีทั้งหมด 6236 โองการ ซึ่งจำนวนของโองการดังกล่าวนี้ถูกกล่าวไว้ในหนังสืออัลอิตกอนว่า – จำนวนดังกล่าวนี้รายงานจาก อิบนิอะบีลัยลา ซึ่งรายงานจากอับดุลเราะฮ์มาน ซุลละมีย์ ที่รายงานมาจากท่านอะลี อิบนิ อะบีฏอลิบ (อัลอิตกอน เล่ม 1 หน้า 211 ) แต่ก็มีบางส่วนเช่นกันที่เชื่อว่าโองการอัลกุรอานทั้งหมดมี 6666 โองการ ส่วนจำนวนคำทั้งหมดในอัลกุรอ่านมีทั้งหมด 77807 คำ ซึ่งจำนวนคำดังกล่าวนี้อ้างอิงจากหนังสือ อัลมุอ์ญัมอิฮ์ซออีย์ ความหมายของคำว่า ซูเราะฮ์ บรรดานักวิชาการด้านภาษาเชื่อว่าคำว่า ซูเราะฮ์ หมายถึงความสูงส่ง หรือ สถานะภาพอันสูงส่ง อิบนิฟาริส นักวิชาการด้านภาษาอาหรับกล่าวว่า – รากศัพท์ของคำว่า ซูเราะฮ์ หมายถึงความสูงส่ง ส่วนในทางวิชาการคำว่าซูเราะฮ์หมายถึง บทเฉพาะที่เริ่มต้นด้วยบิสมิลลาฮ์ ประเภทต่าง ๆ ของซูเราะฮ์ นักวิชาการด้านอัล กุรอานได้แบ่งซูเราะฮ์ในอัล กุรอานไว้ 4 ประเภทด้วยกัน พร้อมกับตั้งชื่อประเภทต่าง ๆ ไว้ดังนี้ <br /><br />1 – سبع الطول (ซับอุตตุวัล) หมายถึง 7 ซูเราะฮ์ที่มีความยาวมากที่สุด ซึ่งนักวิชาการส่วนมากเห็นว่า 7 ซูเราะฮ์ดังกล่าวนั้นก็คือ ซูเราะฮ์ บะเกาะเราะฮ์ ซูเราะฮ์ อาลิอิมรอน ซูเราะฮ์ นิสาอ์ ซูเราะฮ์ มาอิดะฮ์ ซูเราะฮ์ อันอาม และ ซูเราะฮ์ อะอ์รอฟ ในส่วนของซูเราะฮ์ อะอ์รอฟ นั้น นักวิชาการบางท่านเช่น ซะอีด อิบนิ ญุบัยร์ เชื่อว่าเป็นซูเราะฮ์ยูนุสหรืออีกบางท่านเชื่อว่า เป็นซูเราะฮ์กะฮ์ฟิ <br /><br />2 – المئون (อัลมะอูน) คือบรรดาซูเราะฮ์ที่โองการมากกว่า 100 โองการซึ่งได้แก่ ซูเราะฮ์ เตาบะฮ์ ซูเราะฮ์ อันนะฮล์ ซูเราะฮ์ ฮูด ซูเราะฮ์ ยูซุฟ ซูเราะฮ์ อัมบิยาอ์ ซูเราะฮ์ ฏอฮา ซูเราะฮ์ มุอ์มินูน และซูเราะฮ์ ชูรอ <br /><br />3 – المثانی (อัลมะซานีย์ ) หมายถึงซูเราะฮ์ที่โองการน้อยกว่า 100 โองการซึ่งมีด้วยกัน 20 ซูเราะฮ์ <br /><br />4 – المفصل (อัลมุฟัศศอล) หมายถึงซูเราะฮ์มีเนื้อหาสั้นมาก เช่นซูเราะอ์ อัลเกาซัร ซูเราะฮ์ อันนาส ..... <br /><br /><blockquote>ซูเราะฮ์แรกและซูเราะฮ์สุดท้ายของอัล กุรอาน <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br />เกี่ยวกับเรื่องซูเราะฮ์แรกของอัล กุรอานมีทัศนะที่แตกต่างกันมากมายในหมู่นักวิชาการด้านอัล กุรอาน นักวิชาการบางท่านเชื่อว่า ซูเราะฮ์แรกของคือซูเราะฮ์อัลอะลัก บางท่านก็เชื่อว่าคือซูเราะฮ์ อัลมุดดัซซิรแต่ทัศนะที่ถูกต้องและน่าเชื่อถือคือทัศนะของท่านซะมัคชะรีย์นักวิชาการผู้มีชื่อเสียงด้านอัล กุรอานที่เชื่อว่าซูเราะฮ์ที่ถูกประทานลงมาครบสมบูรณ์ทั้งซูเราะฮ์คือซูเราะฮ์ อัลฟาติหะฮ์ โดยมีหลักฐานจากรายงานฮะดิษจากอะบูมัยซะเราะฮ์ อัมร์ บิน ชัรฮะบีล ว่า : ครั้งหนึ่งเมื่อท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) อยู่เพียงลำพัง ท่านได้ยินเสียงเรียกทำให้ท่านเกิดอาการตื่นตระหนกและเป็นกังวล ครั้งสุดท้ายทูตสวรรค์ได้ร้องเรียกท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ว่า : โอ้มุฮัมมัด ท่านศาสดา (ศ็อล ฯ)ขานรับเสียงเรียกดังกล่าวนั้น หลังจากนั้นเองทูตสวรรค์ได้กล่าวว่า โอ้มุฮัมมัด จงกล่าวตามฉันเถิด ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮ์ผู้ทรงกรุณาเมตตาปราณีเสมอ ..... (จนจบซูเราะฮ์ฟาติหะฮ์) ส่วนซูเราะฮ์สุดท้ายที่ถูกประทานลงมาครบทั้งซูเราะฮ์ คือซูเราะฮ์ อัลนัศร์ ท่านอิบนิอับบาสกล่าวว่า : ซูเราะฮ์นัศร์ คือซูเราะฮ์สุดท้ายที่ถูกประทานลงมาโดยมีรายงานยืนยันถึงเรื่องดังกล่าวอย่างชัดเจน มีรายงานจากหนังสือ มะนาฮิลุลอิรฟาน ว่า : หลังจากที่ซูเราะฮ์ อัล นัศร์ ถูกประทานลงมา ท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ได้อ่านซูเราะฮ์ดังกล่าวให้กับบรรดาสาวกได้ฟัง ทุกคนต่างมีสีหน้ายิ้มแย้มและอิ่มเอิบ แต่มีเพียงท่านอับบาสลุงของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) เท่านั้นได้ร้องไห้ด้วยความโศกเศร้าทุกคนในที่นั้นรวมทั้งท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) ได้ถามถึงสาเหตุของการร้องให้และความโศกเศร้าดังกล่าว ท่านอับบาสกล่าวตอบว่า : ฉันคิดว่า ซูเราะฮ์นี้คือการประกาศถึงวาระสุดท้ายของท่านศาสดา (ศ็อล ฯ) าร ปรัชญาของการแบ่งอัล กุรอานเป็นซูเราะฮ์ บรรดานักวิชาการด้านอุลูมอัล กุรอานได้กล่าวถึงคุณประโยชน์ของการแบ่งอัล กุรอานให้เป็นซูเราะฮ์ต่าง ๆ ไว้ ซึ่งซูเราะฮ์ที่สั้นที่สุดคือซูเราะฮ์ อัลเกาซัร มีเพียง 3 โองการเท่านั้น และซูเราะฮ์ที่ยาวที่สุดคือ ซูเราะฮ์ อัล บะเกาะเราะฮ์ ซึ่งมี 286 โองการ ซึ่งจะขอนำเสนอเพียง 3 ข้อดังนี้ <br /><br />1 - เพราะอัล กุรอานมีเรื่องราวและเป้าหมายที่ต้องการนำเสนอที่หลากหลาย : ในอัล กุรอานมีโองมากมายที่มีเนื้อหาและเป้าหมายที่แตกต่างกันไปซึ่งเนื้อหาดังกล่าวส่วนมากจะถูกแบ่งไปในรูปแบบของซูเราะฮ์ โองการที่มีเป้าหมายเดียวกันจะถูกรวบรวมไว้ในซูเราะฮ์เดียวกัน ตัวอย่างเช่น ซูเราะฮ์ นิสาอ์ จะกล่าวถึงเรื่องราวของที่เกิดขึ้นในอดีตที่เกี่ยวข้องกับบรรดาศาสดา <br /><br />2 – เพื่อง่ายต่อการจดจำ : การแบ่งโองการอัล กุรอานในรูปแบบซูเราะฮ์ มีจุดประสงค์เพื่อให้เกิดความสะดวกในการจดจำและการศึกษาค้นคว้า <br /><br />3 – เพื่อปกป้องอัล กุรอานให้พ้นจากการบิดเบือนและเปลี่ยนแปลง : ด้านหนึ่งที่ถือเป็นความมหัศจรรย์ของอัล กุรอานคือการที่อัล กุรอานถูกแบ่งให้เป็นบทซูเราะฮ์ต่าง ๆ นี้เอง การแบ่งในรูปแบบดังกล่าวนี้เป็นสาเหตุทำให้อัล กุรอานถูกปกป้องรักษาไว้ ท่านผู้อ่านที่รักทั้งหลายอัล กุรอานกล่าวไว้ในโองการที่ 9 ซูเราะฮ์ ฮิจร์ อย่างชัดเจนว่า انا نحن نزلنا الذکر وانا له لحافظون แท้จริงเราได้ให้ข้อตักเตือน(อัล กุรอาน)ลงมา และแท้จริงเราเป็นผุ้รักษามันอย่างแน่นอน จากโองการข้างต้นอัล กุรอานมีผู้เป็นเจ้าของคือเอกองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) และพระองค์เองคือผู้ทรงรักษาอัล กุรอานให้พ้นจากการถูกตัดทอนและเพิ่มเติมอย่างแน่นอน<br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br /><br />عنوان مقاله : برریس یظریه ها مربوط به سوره و آیه <br />خلاصه مطالب : - بررسی معنای کلمه سوره و آیه <br />بررسی نظریه ها مربوط به اولین سوره وآخرین سوره -<br />بررسی نظریه ها مربوط به اولین آیه و آخرین آیه -<br />بررسی ملاک تقسیم سوره ها از نظر کمی -<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-2936273078927224922?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AsFbxLN2oD4hYmpxHo1wruuuGaA/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AsFbxLN2oD4hYmpxHo1wruuuGaA/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AsFbxLN2oD4hYmpxHo1wruuuGaA/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AsFbxLN2oD4hYmpxHo1wruuuGaA/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/thxxkta1tTw" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_504.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-8479725137903258862010-01-16T05:11:00.000-08:002010-01-16T08:06:37.820-08:002010-01-16T08:06:37.820-08:00<blockquote>1. การประทานอัลกุรอานมี 2 รูปแบบด้วยกันคือ : การประทานอัลกุรอานแบบวาระเดียว และการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระ ซึ่งโองการที่ถูกประทานมาในเดือนรอมฎอน เป็นการประทานอัลกุรอานในรูปแบบวาระเดียว<br /><span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> 2. ตามรายงานของบรรดาอะฮ์ลิซซุนนะฮ์ ถึงเรื่องของการประทานอัลกุรอานแบบวาระเดียว เป็นการประทานลงมา ณ บัยตุลอิซซะฮ์ และฟากฟ้าแห่งโลกดุนยา และตามการรายงานของชีอะฮ์อิมามียะฮ์รายงานกล่าวไว้เช่นกันว่าการประทานอัลกุรอานถูกประทาน ณ บัยตุลมะอ์มูรและฟากฟ้าชั้นที่สี่<br /><br />3. ตามแนวความคิดของท่านอัลลามะฮ์ ฏอบาฏอบาอีย์ คือ อัลกุรอานถูกประทานลงมาสู่จิตใจของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) แบบวาระเดียว ดังโองการที่ 11 ซูเราะฮ์ฏอฮา และโองการที่ 19 ซูเราะฮ์กิยามัต ได้กล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ว่า การประทานโองการหรือซูเราะฮ์แบบวาระเดียวยังท่านศาสดา(ศ็อลฯ) นั้น ท่านศาสดา(ศ็อลฯ)รอบรู้ในทุก ๆ สิ่งที่จะถูกประทานมายังท่านก่อนแล้ว ด้วยเหตุนี้เองการอ่านโองการอัลกุรอานก่อนการประทานจะเสร็จสิ้นลงนั้นจึงเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับท่านศาสดา (ศ็อลฯ)<br /><br />4. ความเร้นลับหนึ่งในการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระ คือ การทำให้จิตใจของท่านศาสดา(ศ็อลฯ) และบรรดามุสลิเกิดความมั่นคง และการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระเป็นบทบัญญัติของอิสลาม เพี่อให้อัลกุรอานพ้นจากการดัดแปลง เพิ่มเติม และเพื่อให้ง่ายต่อการเรียนรู้หลักปฏิบัติ อีกทั้งเพื่อให้ครอบคลุมและเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ต่าง ๆที่เกิดขึ้นในสมัยของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) อย่างสมบูรณ์การประทานอัลกุรอานแบบวาระเดียว สิ่งนี้ทำให้คาดการณ์ได้ว่า อัลกุรอานมีการประทานลงมาหลายรูปแบบ : เนื่องจากทั้งในสายรายงานของพี่น้องซุนนะฮ์และชีอะฮ์ ต่างยอมรับและมีความเห็นตรงกันในการประทานในรูปแบบนี้ <br /><br />ท่านญะลาลุดดีน ซะยูฏี กล่าวว่า : รูปแบบการประทานอัลกุรอานลงมาจากบัลลังก์ของอัลลอฮ์ (ซบ.) มี 3 ทัศนะด้วยกันคือ<br /><br />ทัศนะแรก : อัลกุรอานถูกประทาทนลงมายังโลกดุนยาแบบทั้งหมดเพียงวาระเดียวในค่ำคืนลัยละตุลก็อดร์ หลังจากนั้นถูกประทานแบบเป็นระยะ ๆ ในเวลา 20-23 หรือ 25 ปี (แตกต่างกันตามระยะเวลาของการพำนักอยู่ในนครมักกะฮ์ของท่านศาสดา(ศ็อลฯ) หลังจากการเผยแพร่ศาสนาอย่างเปิดเผย) <br /><br />ท่านชะฮีด บิน ญะบีร รายงานจากท่านอิบนิอับบาสว่า : อัลกุรอานถูกประทานมายังโลกดุนยาแบบวาระเดียวในค่ำคืนลัยละตุลก็อดร์ หลังจากนั้นพระองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) ทรงทยอยประทานโองการต่าง ๆ ตามกันลงมายังท่านศาสดาของพระองค์ มีรายงานอีกรายงานหนึ่ง จากท่านอิบนิอับบาส เช่นกันว่า : อัลกุรอานถูกประทานลงมาเพียงครั้งเดียว ณ บัยตุลอิซซะฮ์ ในฟากฟ้าแห่งโลกดุนยา และหลังจากนั้นญิบรออีลได้นำอัลกุรอานมาประทานแก่ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) เพื่อใช้ในการตอบคำถามของมนุษยชาติ และเพื่อใช้เป็นหลักปฏิบัติในการดำรงชีวิตของพวกเขา <br /><br />ทัศนะที่ 2 : อัลกุรอานถูกประทานลงมาสู่โลกดุนยาในค่ำคืนที่ 20 หรือ 23 หรือ 25 ของเดือนรอมฎอน เรียกได้ว่า ทุกค่ำคืนของลัยละตุลก็อดร์ พระองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) ทรงประทานโองการกุรอานจำนวนหนึ่งลงมาในระยะเวลาดังกล่าวจนครบถ้วนและหลังจากนั้น โองการต่าง ๆ เหล่านี้ถูกประทานอีกครั้งแบบเป็นระยะสั้น ๆ ตลอดทั้งปี <br /><br />ทัศนะที่ 3 : ความหมายของการประทานอัลกุรอานในเดือนรอมฎอน คือ ในครั้งแรกเป็นการประทานอัลกุรอานลงมาเพียงบางส่วนในเดือนรอมฎอน หลังจากนั้นเป็นการประทานส่วนที่เหลือในรูปแบบต่าง ๆ เป็นครั้งคราวตลอดทั้งปีมีอีกรายงานหนึ่งจากทางอิมามียะฮ์ รายงานว่า การประทานอัลกุรอานมีขึ้นที่บัยตุลมะอ์มูร และบางสายรายงานกล่าวว่า บัยตุลมะอ์มูร อยู่ณ ฟากฟ้าชั้นที่สี่ สำหรับฟากฟ้าชั้นที่สี่อยู่ที่ใหน และความเป็นจริงของบัยตุลมะอ์มูรคืออะไร เรื่องนี้ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด รายงานนี้เป็นรายงานเดียวที่ทำให้ทราบถึงสถานที่หนึ่งที่มีนามว่า ชั้นฟ้าชั้นที่สี่และบัยตุลมะอ์มูร ซึ่งอัลกุรอานถูกประทานลงมาในค่ำคืนลัยละตุลก็อดร์ ณ สถานที่ดังกล่าว ตามแนวความคิดของอัลลามะฮ์ ฏอบาฏอบาอีเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในอีกแง่มุมหนึ่ง ซึ่งสามารถกล่าวโดยสังเขปได้ดังนี้คือ : <br /><br />จากแนวคิดทางปัญญาในเรื่องของการประทานอัลกุรอานลงมาในค่ำคืนลัยละตุลก็อดร์ของเดือนรอมฎอน และการอรรถาธิบายถึงการประทานอัลกุรอานลงมาแบบวาระเดียว ดังโองการกุรอานทั้งสามโองการข้างต้นนั้น มีคำอธิบายที่ตรงกันข้ามกับการประทานอัลกุรอานแบบหลายวาระ (ซึ่งกริยาบาบ ตัฟอีล ส่วนใหญ่แล้วจะตรงกันข้ามกับกริยาบาบ อิฟอาล) <br /><br />ด้วยเหตุนี้เองทำให้อัลกุรอานซึ่งมีความสัจจริงอยู่เหนือความเข้าใจโดยปกติทั่วไปของมนุษย์ จากโองการแรกของซูเราะฮ์ฮูด ได้กล่าวถึงความเป็นสัจจริงดังกล่าวไว้ดังนี้คือ<br /><br /> “(อัลกุรอาน) เป็นคัมภีร์ซึ่งบรรดาโองการที่ปรากฏในนั้น ถูกเรียบเรียงขึ้นอย่างมั่นคง (โดยอัลลอฮ์) หลังจากนั้นโองการดังกล่าวก็ถูกจำแนกไว้อย่างชัดเจน เป็นคัมภีร์ที่ถูกประทานมาจากอัลลอฮ์ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง อีกทั้งทรงตระหนักยิ่ง”<br /><br /> กล่าวคือ อัลกุรอานในอีกระดับหนี่งไม่มีการแบ่งออกเป็นภาคหรือเป็นส่วนย่อยแต่อย่างใด สำหรับการอรรถาธิบายและรายละเอียดย่อยของโองการอัลกุรอานซึ่งเราเห็นอยู่ในปัจจุบัน เป็นขั้นตอนภายหลังจากนั้นที่ได้ถูกประทานลงมา ดังในซูเราะฮ์อะอ์รอฟ โองการี่ 53 และซูเราะฮ์ยูนุส โองการที่ 39 เป็นโองการที่มีลักษณะดังที่ได้กล่าวไว้ และที่กระจ่างชัดที่สุดคือในซูเราะฮ์ซุครุฟ โองการที่ 1-4 ความว่า :<br /><br /> “ฮามีม ขอยืนยันในคัมภีร์(อัลกุรอาน) ที่แจ้งชัด แท้จริงเราได้บันดาลคัมภีร์นั้นให้เป็นกุรอานภาษาอาหรับเพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้เข้าใจ และแท้จริงอัลกุรอานมีปรากฏอยู่ในแม่บทแห่งคัมภีร์ซึ่งอยู่ที่เราเอง แน่นอนยิ่งเป็นคัมภีร์อันสูงส่ง เป็นคัมภีร์ที่ยิ่งด้วยวิทยญาณ” <br /><br />โองการนี้เป็นการอรรถาธิบายคำกล่าวที่ว่า คัมภีร์ที่แจ้งชัดนั้นอยู่ในแม่บทแห่งคัมภีร์ซึ่งไม่ใช่ภาษาอาหรับ และไม่มีการแบ่งออกเป็นภาคหรือส่วนย่อย และถูกประทานมาเพื่อให้มนุษยชาติทั้งหลายได้ทำความเข้าใจโดยประทานลงมาเป็นภาษาอาหรับ <br /><br />จากโองการข้างต้นและโองการอื่น ๆ ทำให้เรากล่าวได้ว่า การประทานอัลกุรอานลงมาในเดือนรอมฎอนซึ่งเป็นการประทานคัมภีร์อันสูงส่งมาในหัวใจของท่านศาสดา(ศ็อลฯ)แบบทั้งหมดในวาระเดียวนั้นมีวัตถุประสงค์เดียวกับการประทานอัลกุรอานลงมาในจิตใจของท่านศาสดา(ศ็อลฯ) แบบเป็นระยะ ๆ ตลอดระยะเวลาของการเป็นศาสดาของท่าน ท่านอัลลามะฮ์ ได้ยกตัวอย่างซูเราะฮ์ฏอฮา โองการที่ 114 ความว่า :<br /><br /> “และเจ้าอย่างเร่งรัดใน(การถ่ายทอด)อัลกุรอาน (สู่ผู้อื่น) ก่อนที่การประทานอัลกุรอานส่วนนั้นแก่เจ้าจะเรียบร้อยลง” และในซูเราะฮ์กิยามัต โองการที่ 16-17 ความว่า : <br /><br />“เจ้าอย่ากระดกลิ้นของเจ้าด้วยความเร่งรัดในการอ่านอัลกุรอาน เนื่องจากการรวบรวมอัลกุรอานและการอ่านมันเป็นหน้าที่ของเรา” <br /><br />จากโองการดังกล่าวทำให้เราทราบได้ว่า จริง ๆ แล้วอัลกุรอานถูกประทานลงมายังจิตใจของท่านศาสดา(ศ็อลฯ)อยู่ก่อนแล้ว และท่านศาสดา(ศ็อลฯ) ก็มีความรอบรู้ในสิ่งที่ได้ประทานลงมายังท่านเช่นกัน ด้วยเหตุนี้พระองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) จึงทรงห้ามท่านศาสดา(ศ็อลฯ)ในการรีบเร่งที่จะอ่านโองการอัลกุรอานก่อนที่การประทานจะเรียบร้อยลง<br /><br /><span style="font-weight:bold;">عنوان مقاله : نزول دفعی و تدریجی<br />خلاصه مطالب : بررسی نظریه های مربوط به نزول قرآن</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-847972513790325886?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Iv_j1MD41A7XoTdUwCdJ1OpDnpU/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Iv_j1MD41A7XoTdUwCdJ1OpDnpU/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Iv_j1MD41A7XoTdUwCdJ1OpDnpU/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Iv_j1MD41A7XoTdUwCdJ1OpDnpU/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/bpcox6XnL5M" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_2842.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-79981597047904926912010-01-16T04:42:00.000-08:002010-01-16T19:23:50.797-08:002010-01-16T19:23:50.797-08:00<blockquote>พระผู้ทรงสร้าง ทรงปรีชาสามารถสร้างแผ่นดิน ท้องฟ้า พืช ผักธัญญาหาร มนุษย์ สัตว์และ ฯลฯ ทรงสรรสร้างตั้งแต่อะตอมจนระบบสุริยจักรวาลที่ใหญ่โตและสวยงาม <br /><span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br />ด้วยความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อเรือนร่างของมนุษย์ โดยการที่พระองค์ทรงจัดเตรียมอาหารที่เหมาะสมไว้ให้แก่มนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นพืชผักและเนื้อสัตว์ เช่นเดียวพระองค์ก็ทรงจัดเตรียมอาหารทางจิตวิญญาณไว้แก่มนุษย์ เพื่อเป็นทางนำในการดำเนินชีวิตอย่างผาสุก โดยทรงประทานคัมภีร์ลงมาให้มนุษย์โดยผ่านญิบรออีลมอบให้แก่ท่านศาสดามุฮัมมัด(ศ็อลฯ) เป็นคัมภีร์ที่เป็นปาฏิหาริย์แห่งศาสดา(ศ็อลฯ) ที่สืบทอดมารุ่นสู่รุ่น เพื่อให้มนุษยชาติได้ศึกษาค้นคว้า คิดใคร่ครวญในคัมภีร์ และเพื่อเขาจะได้มั่นใจว่าคำอธิบายเหล่านี้ล้วนเป็นคำพูดที่ไม่มีมนุษย์คนใดสามารถถ่ายทอดออกมาได้ นอกจากเป็นคัมภีร์ที่มาจากพระผู้เป็นเจ้า เป็นพระวจนของพระองค์ที่มีต่อมนุษยชาติ<br /><br />ต่อไปนี้จะขอกล่าวถึงปาฏิหาริย์ในบางประเด็นของคัมภีร์กุรอาน<br /><br /><blockquote>1. ความสละสลวยในการอธิบาย<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br />เมื่อย้อนกลับไปในยุคที่กาพย์ กลอนและบทกวีเป็นที่แพร่หลายสูงสุดในหมู่อาหรับ ได้มีศาสดาท่านหนึ่งของอิสลาม ที่ไม่รู้หนังสือ กล่าวประโยคต่างๆ ที่เป็นวะฮ์ยูแห่งพระผู้เป็นเจ้าออกมา จนทำให้นักกวีที่ยิ่งใหญ่แห่งอาหรับต้องยอมก้มหัวให้กับความสละสลวยในการอธิบาย<br /><br />แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีผู้กล่าวว่าคำอธิบายเหล่านี้เป็นสิ่งที่มนุษย์เสกสรรปั้นแต่งขึ้นมาเอง อัลกุรอานได้ให้คำตอบแก่กลุ่มพวกนี้ด้วย 3 ขั้นตอนดังนี้คือ<br /><br />قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الإنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا<br /><br />“จงกล่าวเถิดมุฮัมมัด แน่นอนหากมนุษย์และญินรวมกันที่จะนำมาเช่นอัลกุรอานนี้ พวกเขาไม่อาจจะนำมาเช่นนั้นได้ และแม้ว่าพวกเขาจะช่วยเหลือซึ่งกันและกันก็ตาม” (ซูเราะฮ์อัสรออ์ โองการที่ 88)<br /><br />قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ<br /><br />“จงกล่าวเถิด “ดังนั้น พวกท่านจงนำมาสักสิบซูเราะฮ์ให้ได้อย่างอัลกรุอานเถิด” (ซูเราะฮ์ฮูด โองการที่ 13)<br /><br />فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ<br /><br />“ก็จงนำมาสักซูเราะฮ์หนึ่ให้ได้อย่างอัลกุรอานเถิด” (ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 23)<br /><br /><blockquote>2. ความเป็นระเบียบและความสอดคล้อง<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br />อย่างที่เราทราบกันดีว่า อัลกุรอานถูกประทานลงมาหลายวาระในช่วงระยะเวลา 23 ปี ซึ่งในช่วงเวลานี้มีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นมากกมาย ไม่ว่าจะเป็นการทำสงคราม การทำสนธิสัญญา ชัยชนะ ความพ่ายแพ้ ความสุข ความทุกข์ และ ฯลฯ แต่โองการต่างโดยรวมต่างมีระเบียบและความสอดคล้องกันอย่างน่าทึ่ง ซึ่งย่อมบ่งชี้ว่านี่ไม่ใช่คำพูดของมนุษย์<br />เราจะขอยกตัวอย่างในบางกรณีต่อไปนี้<br /><br /><blockquote>- ความเป็นระเบียบในเนื้อหา<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br />ทั้งๆ ที่ระหว่างโองการแรกและโองการสุดท้าย มีช่องว่างของระยะเวลาห่างกันมากมาย แต่กลับไม่เห็นความแตกต่างกันเลยในเรื่องเนื้อหา ในขณะที่มนุษย์ปุถุชนธรรมดาเมื่อกาลเวลาผ่านไป ประสบการณ์ที่มีมากขึ้น ย่อมทำให้เปลี่ยนแปลงในคำพูดและทำให้คำพูดต่างๆ มีความขัดแย้งกัน จนถึงขั้นที่ว่าสิ่งที่เขาเคยพูดไว้ในช่วงแรกของชีวิตนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับคำพูดในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา<br /><br />นอกจากความเป็นระเบียบและความสอดคล้องกันในเนื้อเรื่องแล้ว จำนวนโองการที่ถูกนำมาใช้ในแต่ละเนื้อหา ล้วนมีระเบียบและน่าทึ่งอย่างน่าอัศจรรย์ในด้านวิทยาการ ซึ่งมิอาจเป็นคำพูดผู้ใดไปได้เลยนอกจากว่าจะเป็นพระวจนของพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น<br /><br /><blockquote>- ความเป็นระเบียบในคำต่างๆ<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br />ความเป็นระเบียบไม่เพียงแต่มีในเนื้อหาของอัลกุรอานเท่านั้น แต่ระหว่างคำต่างๆ ที่ถูกประทานลงมาในช่วง 23 ปี ซึ่งคำต่างๆ เหล่านี้ถูกนำมาใช้ในเนื้อหาต่างๆ ก็มีความเป็นระเบียบอย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง ซึ่งบ่งชี้ว่าถ้อยคำเหล่านี้เกินความสามารถของมนุษย์ <br /><br />จะยกตัวอย่างบางคำดังต่อไปนี้<br /><br /><span style="font-weight:bold;">คำว่า นูร (รัศมี) กล่าวไว้ 23 ครั้ง และคำว่า ซุลุมาต (ความมืดมน) ถูกกล่าวไว้ 23 ครั้งเช่นกัน<br /><br />คำว่า ดุนยา (โลกนี้) กล่าวไว้ 115 ครั้ง และคำว่า อาคิเราะฮ์ (โลกหน้า) ถูกกล่าวไว้ 115 ครั้งเช่นกัน<br /><br />คำว่า ชัยฏอน (มารร้าย) กล่าวไว้ 88 ครั้ง และคำว่า มะลาอิกะฮ์ (เทวทูต) ถูกกล่าวไว้ 88 ครั้งเช่นกัน<br /><br />และคำว่า ชะฮร์ (เดือน) กล่าวไว้ 12 ครั้ง และคำว่า เยาม์ (วัน) ถูกกล่าวว้า 365 ครั้งเช่นกันฯลฯ<br /></span><br />เป็นไปได้อย่างไรกันที่มนุษย์ปุถุชนคนหนึ่งเมื่อ 14 ศตวรรษที่ผ่านมาอีกทั้งท่ามกลางสังคมอานารยธรรมของอาหรับ ได้นำคำพูดที่ลึกซึ้ง เปี่ยมด้วยความหมาย สละสลวย มีระเบียบและสอดคล้องกันอย่างน่าอัศจรรย์เช่นนี้<br /><br /><span style="font-weight:bold;">عنوان مقاله : اعجاز قرآن<br />خلاصه مطالب : بررسی ابعاد اعجازی قرآن</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-7998159704790492691?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Td3vIeWDd5zq6-u4-dhe3i_sFb4/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Td3vIeWDd5zq6-u4-dhe3i_sFb4/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Td3vIeWDd5zq6-u4-dhe3i_sFb4/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Td3vIeWDd5zq6-u4-dhe3i_sFb4/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/29_8_A0mVm0" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-54976684013288438112010-01-16T04:39:00.000-08:002010-01-16T08:05:38.987-08:002010-01-16T08:05:38.987-08:00<blockquote>ตามจำนวนสายรายงานเกี่ยวกับลำดับการประทานอัลกุรอาน บ่งชี้ว่า ซูเราะฮ์มักกียะฮ์มีจำนวน 86 ซูเราะฮ์ และซูเราะฮ์มะดะนียะฮ์ มีจำนวน 28 ซูเราะฮ์ ซึ่งบรรทัดฐานในการกำหนดมี 3 ประการดังนี้: <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br />1. เวลา: นักอรรถาธิบายกุรอานส่วนมาเชื่อว่า บรรทัดฐานการกำหนดซูเราะฮ์มักกียะฮ์และมะดะนียะฮ์นั้นคือ การอพยพของท่านศาสดา(ศ็อลฯ) จากมักกะฮ์ยังมะดีนะฮ์ ทุกๆ ซูเราะฮ์ที่ถูกประทานลงมาก่อนการอพยพ ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์ และทุกๆ ซูเราะฮ์ที่ถูกประทานลงมาหลังจากการอพยพ ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มะดะนียะฮ์ ไม่ว่าจะถูกประทานลงมาในเมืองมะดีนะฮ์ ในระหว่างการเดินทาง หรือแม้กระทั่งจะถูกประทานลงมาในเมืองมักกะฮ์ในการเดินทางมาทำพิธีฮัจญ์หรือพิธีอุมเราะฮ์ หรือหลังจากการพิชิตมักกะฮ์ก็ตาม เพราะเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นหลังจากการอพยพ จึงถือว่าเป็นซูเราะฮ์มะดะนีย์ บรรทัดฐานของการอพยพก็เข้าร่วมอยู่ในมะดีนะฮ์เช่นกัน ด้วยเหตุนี้โองการที่ถูกประทานลงมาหลังจากการอพยพจากมักกะฮ์และก่อนจะเข้าสู่เมืองมะดีนะฮ์ที่ถูกประทานลงมาระหว่างทาง ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์ เช่น โองการ<br /><br />إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ<br /><br />แท้จริง พระผู้ทรงประทานอัลกุรอานให้แก่เจ้า แน่นอน ย่อมทรงนำเจ้ากลับสู่ถิ่นเดิน (ซูเราะฮ์กอศอศ โองการที่ 85) <br />บนพื้นฐานของนิยามและบรรทัดฐานดังกล่าวซึ่งเป็นโองการที่ถูกประทานลงมาให้แก่ท่านศาสดา(ศ็อลฯ) ช่วงระหว่างทางหลังจากเดินทางออกมาจากมักกะฮ์ จึงถือว่าเป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์ <br /><br />2. สถานที่: ทุกโองการที่ถูกประทานลงมาที่เมืองมักกะฮ์ ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์ และทุกโองการที่ถูกประทานลงมาที่เมืองมะดีนะฮ์ ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มะดะนียะฮ์ ไม่ว่าจะถูกประทานลงมาก่อนหรือหลังจากการอพยพ ดังนั้นโองการที่ถูกประทานลงมานอกจากในสถานที่ทั้งสองนี้ ก็ไม่ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์และมะดะนียะฮ์ ซึ่งท่านญะลาลุดดีน ซะยูฏี บันทึกรายงานหนึ่งไว้ว่า: ท่านศาสดา(ศ็อลฯ) ดำรัสว่า “อัลกุรอานถูกประทานลงมาในสามสถานที่คือ มักกะฮ์ มะดีนะฮ์และเมืองชาม” (เป้าหมายของชามในที่นี้ คือ ตะบูก) <br /><br />3. รูปประโยค: ทุกๆ ซูเราะฮ์ที่รูปประโยคกล่าวกับพวกตั้งภาคี ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์ และทุกๆ ซูเราะฮ์ที่รูปประโยคกล่าวกับผู้ศรัทธา ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มะดะนียะฮ์ ท่านอับดุลลอฮ์ มัสอูด ได้ยกฮรายงานบทหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า: ทุกๆ ซูเราะฮ์ที่มี “ยาอัยยุฮันนาส” (โอ้มวลมนุษย์) ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มักกียะฮ์ และซูเราะฮ์ใดก็ตามที่มี “ยาอัยยุอัลละซีนะ อามะนู” (โอ้มวลผู้ศรัทธา) ถือว่าเป็นซูเราะฮ์มะดะนียะฮ์ เพราะส่วนมากผู้ศรัทธาจะอยู่ในเมืองมะดีนะฮ์ และพวกตั้งภาคีจะอาศัยอยู่ในเมืองมักกะฮ์ แต่ทว่าในซูเราะฮ์ต่างๆ ที่เป็นมะดะนียะฮ์ เช่น ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ ซึ่งมีประโยค “ยาอัยยุฮันนา”รวมอยู่ด้วยทำให้บรรทัดฐานนี้ไม่รัดกุมทั้งนี้บรรทัดฐานในการกำหนดซูเราะฮ์มักกียะฮ์และมะดะนียะฮ์มีอีกมากมาย ซึ่งไม่อาจนำแต่ละประเด็นมาเป็นบรรดทัดฐานที่ครอบคลุมและรัดกุมได้ แต่โดยรวมแล้วสามารถนำทั้งหมดมาเป็นบรรทัดฐานในการกำหนดได้ในระดับหนึ่ง<br /><br /><span style="font-weight:bold;">عنوان مقاله : ملاک تقسیم سوره ها<br />خلاصه مطالب : بررسی ملاک های تقسیم سوره ها به مکی و مدنی</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-5497668401328843811?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/UxdtCGxsbTqNHqIguYNbajmPjtI/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/UxdtCGxsbTqNHqIguYNbajmPjtI/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/UxdtCGxsbTqNHqIguYNbajmPjtI/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/UxdtCGxsbTqNHqIguYNbajmPjtI/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/H2ypFZqJO4Q" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_47.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-85052090651124924202010-01-16T02:10:00.000-08:002010-01-16T02:45:05.881-08:002010-01-16T02:45:05.881-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_C8hon_zCWvU/S1GYqMZZDlI/AAAAAAAAAGM/vE_hMVnT4Q4/s1600-h/7ammil_817_awel_01%5B1%5D.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 198px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_C8hon_zCWvU/S1GYqMZZDlI/AAAAAAAAAGM/vE_hMVnT4Q4/s200/7ammil_817_awel_01%5B1%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427286876607811154" /></a><br /><blockquote>1. ผู้ศรัทธาจะเชิญชวนสู่การทำความดีและห้ามปรามการทำความชั่ว<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote> <br /> “จะเชิญชวนไปสู่ความดีและห้ามปรามมิให้กระทำความชั่ว” <br /> (ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน โองการที่ 104)<br /> <blockquote>ส่วนผู้กลับกลอกจะเชิญชวนสู่การทำความชั่วและห้ามปรามการทำความดี<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote> <br /> “ซึ่งพวกเขาจะเชิญชวนสู่การทำความชั่วและห้ามปรามการทำความดี” <br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 67)<br /><br /> <blockquote> 2. ผู้ศรัทธาจะรำลึกถึงอัลลอฮ์ (ซบ.) และดำรงไว้ซึ่งการนมาซ <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote> <br /> “ดำรงไว้ซึ่งการละหมาด” <br /> (ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 3) <br /> “คือบรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮ์ ทั้งในสภาพยืน นั่ง และนอน” <br /> (ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน โองการที่ 191)<br /> <blockquote>ส่วนผู้กลับกลอกจะเป็นผู้ที่ลืมอัลลอฮ์ (ซบ.) <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> “พวกเขาลืมอัลลอฮ์” <br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 67) <br /> และจะเกียจคร้านในการทำนมาซ <br /> “และพวกเขาจะไม่ทำนมาซ นอกจากจะทำในสภาพที่เกียจคร้าน” <br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 54)<br /><br /> <blockquote> 3. ผู้ศรัทธาจะเป็นผู้ที่บริจาคทาน<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote> <br /> “พวกเขาจะบริจาคทาน”<br /> (ซูเราะฮ์บะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 3) <br /> <blockquote> ส่วนผู้กลับกลอกจะเป็นผู้ที่ตระหนี่ <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> “และกำมือของพวกเขาไว้ (เพราะความตระหนี่)” <br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 67)<br /><br /> <blockquote>4. ผู้ศรัทธาเป็นผู้ที่มีสัจจะ ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ (ซบ.) และไม่เคยขอหยุดพักจากท่านศาสดา (ศ็อลฯ) เลย <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> “บรรดาผู้ทีศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และวันปรโลกนั้นจะไม่ขออนุมัติต่อเจ้าในการที่พวกเขาจะเสียสละทรัพย์สิน และชีวิตของพวกเขา” <br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 44) <br /> <blockquote> ส่วนผู้กลับกลอกจะเป็นผู้ที่ฉวยโอกาส ขอหยุดพักและไม่ไปสมรภูมิรบ<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote> <br /> “แท้จริงที่จะขออนุมัติต่อเจ้านั้นคือบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และวันปรโลก” <br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 45)<br /><br /> <blockquote>5. ผู้ศรัทธาคือผู้ที่เชื่อฟังปฏิบัติตาม <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> “ภักดีต่ออัลลอฮ์ และศาสนทูตของพระองค์”<br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 71) <br /> <blockquote> ส่วนผู้กลับกลอกนั้นคือผู้ที่ทำบาป<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote> <br /> “แท้จริงบรรดาผู้กลับกลอกนั้นคือผู้ที่ทำบาป” <br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 67)<br /><br /> <blockquote>6. พระผู้เป็นเจ้าทรงสัญญาจะประทานสวรรค์แก่ผู้มีศรัทธา <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> “อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญาแก่บรรดาศรัทธาชนชายและบรรดาศรัทธาชนหญิง ซึ่งสวนสวรรค์ทั้งหลายที่มีธารน้ำหลายสายไหลอยู่ภายใต้สวรรค์เหล่านั้น” <br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 72) <br /> <blockquote> แต่พระองค์ทรงสัญญานรกไว้แก่ผู้กลับกลอก<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> “อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญานรกญะฮันนัมไว้แก่บรรดาผู้กลับกลอกชาย บรรดาผู้กลับกลอกหญิง และผู้ปฏิเสธทั้งหลาย ”<br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 68)<br /><br /> <blockquote> 7. บรรดาผู้ศรัทธาจะเสียใจและร้องไห้จากการที่ไม่ได้รับโอกาสที่จะเข้าร่วมในสมรภูมิรบ<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote> <br /> “พวกเขาก็ผินหลังกลับโดยที่นัยน์ตาของพวกเขาท่วมท้วนไปด้วยน้ำตา เพราะเสียใจที่พวกเขาไม่พบสิ่งที่พวกเขาจะบริจาค”<br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 92)<br /> <blockquote>ส่วนบรรดาผู้กลับกลอกจะดีใจกับการที่ไม่ได้เข้าร่วมในสมรภูมิรบ <span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> “บรรรดาผู้ที่ถูกปล่อยให้อยู่เบื้องหลังนั้นดีใจในการที่พวกเขานั่งอยู่เบื้องหลังของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์”<br /> (ซูเราะฮ์เตาบะฮ์ โองการที่ 81 และตัฟซีรกะบีร เล่ม 16 หน้า 131)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-8505209065112492420?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/D8JYGSOR8_AdFTWWYO5GvHIpXcM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/D8JYGSOR8_AdFTWWYO5GvHIpXcM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/D8JYGSOR8_AdFTWWYO5GvHIpXcM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/D8JYGSOR8_AdFTWWYO5GvHIpXcM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/8uNGZUh7wIk" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_348.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-53332081248374670672010-01-16T02:04:00.000-08:002010-01-16T02:17:55.235-08:002010-01-16T02:17:55.235-08:00<blockquote>ในฮะดิษมีรายงานที่บ่งบอกถึงความเป็นเอกะของพระองค์อยู่มากมาย โดยในฮะดิษบ่งชี้ว่าคุณลักษณะของพระองค์ที่สามารถแสดงถึงตัวตนของพระองค์ได้สมบูรณ์และงดงามที่สุดคือ คุณลักษณะที่แสดงถึงความเป็นเอกะของพระองค์นั่นเอง ซึ่งเราจะขอยกตัวอย่างฮะดิษมาเพียงบางส่วนดังต่อไปนี้<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br /> รายงานจากท่านอิมามซอดิก(อ.) ว่า: มีชาวยิวกลุ่มหนึ่งมาหาท่านศาสดา(ศ็อลฯ) และกล่าวถามท่านศาสดา(ศ็อลฯ) ว่า : “ขอให้ท่านอธิบายคุณลักษณะพระเจ้าของท่านให้พวกเราได้รับรู้ ท่านศาสดา(ศ็อลฯ) ไม่ได้ตอบคำถามดังกล่าวกับชาวยิวทันที โดยท่านเว้นระยะเวลาถึง 3 วัน จนกระทั่งซูเราะฮ์ อัลอะฮัด ถูกประทานลงมา” (อัลมีซาน เล่ม 20 หน้า 546) ฮะดิษนี้บงชี้ให้เห็นว่าคุณลักษณะที่สำคัญที่สุดของอัลลอฮ์คือคุณลักษณะที่แสดงถึงความเป็นเอกะของพระองค์<br /><br /> อีกรายงานหนึ่งจากท่านอิมามอาลี(อ.) กล่าวว่า สิ่งที่จะสามารถสาธยายคุณสมบัติของอัลลอฮ์ได้อย่างสมบูรณ์ที่สุดคือ โองการ ที่กล่าวว่า “จงกล่าวเถิดมุฮัมมัด อัลลอฮ์คือผู้ทรงเอกะ” (อัลมีซาน เล่ม 20 หน้า 546) <br /><br /> <blockquote>ท่านผู้อ่านที่รักทั้งหลาย หากใครก็ตาม ที่เปิดใจและมองสรรพสิ่งทั้งหลายรอบๆ ตัวจะเห็นถึงระบบระเบียบที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน แน่นอนผู้ควบคุมระบบระเบียบเหล่านี้จะต้องมีเพียงผู้เดียวเท่านั้น มีโองการกุรอานกล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ใน ซูเราะฮ์ อัมบิยาอ์ โองการที่ 22 ว่า “หากชั้นฟ้าและผืนแผ่นดินนี้มีพระเจ้าอื่นนอกเหนือจากอัลลอฮ์ แน่นอนโลกนี้จะต้องสิ้นสลายอย่างแน่นอน<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br /> มีรายงานจากท่านอิมามอาลี(อ.) ที่กล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า “ถ้าหากโลกนี้มีพระเจ้ามากกว่าหนึ่งองค์ พระเจ้าอีกองค์ก็คงต้องส่งคัมภีร์และศาสดาที่เป็นตัวแทนของตนเองลงมา แต่ในขณะที่เราจะเห็นว่าศาสดา124000 ท่านที่ถูกส่งลงมา ทั้งหมดต่างเรียกร้องให้กราบไหว้อัลลอฮ์เพียงองค์เดียวเท่านั้น ไม่มีศาสดาท่านใดเรียกร้องให้กราบไว้พระเจ้าอื่นเลย”<br /><br /> มุลลา ซอดรอ นักปรัชญาผู้มีชื่อเสียงของอิสลามได้กล่าวไว้ว่า “หลักฐานที่บ่งบอกถึงความเป็นเอกะของพระเจ้าก็คือระบบระเบียบที่เราเห็นได้จากสรรพสิ่งทั้งหลายในโลกนี้นั่นเองซึ่งแน่นอนจะต้องมีผู้ควบคุมระบบเพียงผู้เดียว ความเชื่อเช่นนี้ได้เคยถูกนำเสนอมาแล้วโดยอริสโตเติลนักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ของยุโรป”<br /><br /> มุลลา ซอดรอ ยังกล่าวอีกว่า “ถึงแม้ว่าสรรพสิ่งที่เราเห็นรอบๆ ตัวเราจะมีความหลากหลายแต่สรรพสิ่งเหล่านั้นมีความสัมพันธ์กันอย่างเป็นระบบ และมีระเบียบในทุกส่วน ดังนั้นในความหลากหลายดังกล่าวมีระบบระเบียบอย่างเห็นได้ชัดและระบบระเบียบที่เกิดขึ้นจากความหลากหลายนี้เองบ่งชี้ให้เห็นว่ามีผู้ควบคุมระบบเพียงผู้เดียว” (อัซฟาร เล่ม 6 หน้า 94)<br /><br /> ท่านทั้งหลายคงเคยได้ยินคำว่า “ลาอิลาฮาอิลลัลลอฮ์” ซึ่งเป็นคำที่บรรดามุสลิมทั้งหลายจะต้องปฏิญานตนว่า “ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์” ซึ่งในโองการกุรอาน มีคำกล่าวมากมายที่มีความหมายเดียวกับคำ ๆ นี้แต่จะมีรูปประโยคที่แตกต่างกันออกไปเช่น<br /><br />- لا اله الا هوไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์<br /><br />- لا اله الا انتไม่มีพระเจ้าอื่นได้นอกจากพระองค์<br /><br />- لا اله الا انا ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากฉัน<br /><br />ما من اله الا اله واحد ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเอกะ<br /><br />- انما الهکم اله واحدแท้จริงพระเจ้าของท่านคือพระเจ้าผู้ทรงเอกะ<br /><br /> ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) กล่าวว่า “คำกล่าวที่ประเสริฐที่สุดคือคำว่า لا اله الا الله“ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลฮ์” และคำขอพรที่ดีที่สุดคือคำว่า الحمد لله “มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของพระองค์” <br /><br /> นักวิชาการบางท่านเชื่อ ในโองการที่ 10 ของซูเราะฮ์ ฟาฏิร ที่กล่าวว่า “คำกล่าวที่ดีจะขึ้นไปสู่พระองค์” คำกล่าวดังกล่าวนั้นคือคำว่า لا اله الا الله นั่นเอง”<br /><br /> ท่านผู้อ่านทีรักทั้งหลายหากใครก็ตามทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในความหมายของคำว่า لا اله الا الله พร้อมทั้งมีความต้องการที่จะทำให้คำดังกล่าวซาบซึมเข้าไปในหัวใจ รู้ไว้เถิดว่าคำดังกล่าวนี้จะนำพาหัวใจของเขาไปสู่ความรักที่แท้จริงนั่นก็คือความต่อพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเอกะและพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-5333208124837467067?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/pNi5m7r2tFK7QfnbafoMMg1KG10/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/pNi5m7r2tFK7QfnbafoMMg1KG10/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/pNi5m7r2tFK7QfnbafoMMg1KG10/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/pNi5m7r2tFK7QfnbafoMMg1KG10/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/RN_QXc9xrN8" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/2_16.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-76231253891560864092010-01-16T02:00:00.000-08:002010-01-16T02:18:42.312-08:002010-01-16T02:18:42.312-08:00<blockquote>ความเป็นเอกะของอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ถูกพิสูจน์ด้วยคำว่า อัล อะฮัด และ อัล วาเฮด และจากสองคำดังกล่าวนี้ เราจะต้องปฏิเสธการมีส่วนประกอบ หรือการประกอบขึ้นจากส่วนต่าง ๆ ของ ซาต ของอัลลอฮ์อย่างสิ้นเชิง รวมทั้งต้องปฏิเสธ การมีภาคี ผู้เทียบเคียง หรือผู้ช่วยเหลือ อย่างสิ้นเชิงอีกเช่นเดียวกัน ดังนั้นในซูเราะฮ์ อัล เตาฮีด ที่พระองค์ทรงตรัสว่า<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br /> โอ้มุฮัมมัดจงกล่าวเถิด พระองค์ คืออัลลอฮ์ผู้ทรงเอกะ (อัลอิลาศ โองการที่ 1) <br /><br /> คำว่าอะฮัด (ผู้ทรงเอกะ) ในโองการนี้หมายถึง ความเป็นเอกะของซาตของพระองค์อัลลอฮ์ไม่ใช่ผู้อื่น ดังนั้นไม่ใช่อย่างที่หลายคนเข้าใจว่าการพิสูจน์ถึงการมีอยู่ของพระเจ้าเป็นหลักการแรกของหลักความเชื่อในศาสนาอิสลาม แต่เตาฮีด (การเชื่อว่าพระองค์ทรงเอกะ) ต่างหากที่เป็นหลักการแรก เพราะมนุษย์ทุกคนเชื่อถึงการมีอยู่ของพระผู้เป็นเจ้าอยู่แล้วทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว เพราะถ้าหากเรามองไปยังมนุษย์ทั้งหลายทั้งในอดีตและปัจจุบันหรือในทุกสถานที่ทั่วทุกมุมโลกที่มีมนุษย์อาศัยอยู่จะเห็นถึงการกราบไหว้และแสวงหาพระผู้เป็นเจ้าอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้ว่า พระเจ้าในมุมมองของมนุษย์แต่ละคนอาจจะแตกต่างกันไป ก็ตาม สิ่งนี้บ่งชี้ให้เห็นว่าความเชื่อของการมีอยู่ของพระเจ้าเป็น ธรรมชาติดั้งเดิมของมนุษย์อยู่แล้ว<br /><br /> เมื่อมนุษย์กลับมาย้อนดูสามัญสำนึกของตัวเองมนุษย์จะรู้สึกว่าในสามัญสำนึกของตัวเองมีเสียกเรียกร้องไปสู่การเชื่อในการมีพระเจ้าอยู่ตลอดเวลาเสมือนกับว่าสิ่งนี้มันซ่อนเร้นอยู่ในตัวของมนุษย์นั่นเอง อีกทั้งถ้าหากมนุษย์ไปมองดูสรรพสิ่งทั้งหลายจะรู้ว่าสรรพสิ่งทั้งหลายนี้มีผู้ทรงอภิบาลและผู้คอยควบคุมดูแลเพียงผู้เดียว<br /><br /> <blockquote>ความแตกต่างของคำว่า อะฮัด และ วาเฮด นั้นก็คือ คำว่าอะฮัด จะใช้กล่าวถึงสิ่งที่ในด้านของจำนวนแล้วมีเพียงหนึ่งเท่านั้น แต่คำว่า วาเฮด หมายถึงลำดับที่หนึ่ง ซึ่งก็หมายถึงเราสามารถที่จะมโนภาพมีลำดับที่สองและที่สามตามมา แต่คำว่าอะฮัดเราจะไม่สามารถมโนภาพสิ่งดังกล่าวได้<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br /> ท่านอิมามอาลี (อ.) ได้กล่าวไว้ในนะฮ์ญุลบาลาเฆาะฮ์ว่า<br /><br /> ان اول عبادة الله معرفته و اصل معرفته توحیده <br /><br /> “สิ่งแรกของการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์คือการรู้จักพระองค์ และพื้นฐานหลักของการรู้จักพระองค์คือการเชื่อในความเป็นเอกะของพระองค์”<br /><br /> และท่านอิมามยังกล่าวต่ออีกว่า<br /><br /> اول الدین معرفته و کمال معرفته التصدیق به و کمال التصدیق به توحیده و کمال توحیده الاخلاص له <br /><br /> “พื้นฐานของศาสนาคือการรู้จักอัลลอฮ์ ความสมบูรณ์สูงสุดของการรู้จักพระองค์คือการยืนยันถึงการมีอยู่ของพระองค์และความสมบูรณ์สูงสุดของการมีอยู่ของพระองค์คือการเชื่อในความเป็นเอกะของพระองค์และความสมบูรณ์สูงสุดของการเชื่อในความเป็นเอกะของพระองค์คือการบริสุทธ์ใจในการทำทุกอย่างเพื่อพระองค์”<br />(คำเทศนาที่ 1 นะฮ์ญุลบาลาเฆาะฮ์)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-7623125389156086409?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/n-Y0VLhbf39n2aM1SPIDaobcfzs/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/n-Y0VLhbf39n2aM1SPIDaobcfzs/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/n-Y0VLhbf39n2aM1SPIDaobcfzs/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/n-Y0VLhbf39n2aM1SPIDaobcfzs/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/QrajscR2u0M" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/1_16.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-59004372681008145732010-01-16T01:53:00.000-08:002010-01-16T04:18:39.704-08:002010-01-16T04:18:39.704-08:00<blockquote>บทความนี้ลงในเว็บไซต์ www.quranrasul.com<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><blockquote>เดือนรอมฎอนเป็นเดือนที่มีคุณสมบัติพิเศษเหนือเดือนทั้งหลายเป็นเดือนที่พระเจ้าทรงประทานกุรอาน เดือนรอมฎอนเดือนแห่งจิตวิญญาณ เดือนแห่งการขัดเกลาจิตใจ เดือนแห่งการประทานกุรอาน เป็นเดือนที่มีลัยละตุลกอดร์ซึ่งเป็นคืนที่หากมนุษย์ทำการภักดีต่อพระเจ้าในคืนนี้จะมีความประเสริฐเหนือกว่าการทำการภักดีในคืนอื่นกว่า 1000 เดือน<br /><span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /> ท่านศาสดามุฮัมมัดได้กล่าวไว้ในคำเทศนาของท่านตอนหนึ่งว่า: “โอ้ประชาชนทั้งหลายเดือนแห่งพระเจ้า เดือนแห่งความเมตตาและเดือนแห่งการอภัยโทษกำลังมาเยือนท่านแล้ว .... บุคคลที่โชคร้ายที่สุดคือบุคคลที่ไม่ได้รับการออภัยโทษในเดือนนี้ .... การถือศิลอดไม่ไช่แค่การที่มนุษย์ไม่ดื่มไม่กินเท่านั้น แต่ทว่าหากพวกท่านถือศิลอด สายตา คำพูด ของพวกท่านจะต้องถือศิลด้วย ... ผู้ที่ถือศิลอดที่มีการขัดเกลาตัวเองเท่านั้นที่จะได้รับความเมตตาจากพระเจ้า ...”<br /><br /> เดือนรอมฎอนนอกจากจะเป็นเดือนแห่งการประทานอัลกุรอานและเป็นเดือนแห่งความเมตตาดังที่กล่าวมาแล้ว ในเดือนนี้พระเจ้ายังได้มีบทบัญญัติที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง คือพระองค์มีคำสั่งให้ผู้ศรัทธา ต้องถือศิลอด ดังโองการที่กล่าวไว้ว่า<br /><br />یا ایها الذین آمنوا کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم لعلکم تـتـقون<br /><br /> บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย! การถือศีลอดนั้นได้ถูกำหนดแก่พวกเจ้าแล้ว เช่นเดียวกับที่ได้เคยถูกกำหนดแก่บรรดาผู้ศรัทธาก่อนหน้าพวกเจ้ามาแล้วเพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ยำเกรง<br /><br /> ในภาษาอาหรับรวมทั้งในกุรอานเรียกการถือศิลอดว่า อัซ – เซาม์ ซึ่งในทางภาษาแล้วหมายถึง การระงับ การงดเว้น การบังคับตนเอง และในทางวิชาการหมายถึงการงดเว้นสิ่งที่พระเจ้าทรงห้ามในช่วงเวลาที่ถูกกำหนดไว้ ซึ่งหมายถึงการงดเว้นในสิ่งที่จะมีผลทำให้การถือศิลอดใช้ไม่ได้ โดยเริ่มตั้งแต่รุ่งอรุณจนถึงค่ำ<br /><br /> การถือศิลอดส่งผลต่อมนุษย์ไม่ว่าจะเป็นด้านจิตวิญญาน สังคม สุขภาพ และด้านอื่นๆ อีกมากมาย โดยเฉพาะมีผลด้านจิตวิญญานของมนุษย์ ในบทความนี้จะขอนำเสนอผลที่มนุษย์จะได้รับจากการถือศิลอด<br /><br /><span style="font-weight:bold;">- ผลต่อสุขภาพร่างกาย</span><br /><br /> ผลของการถือศิลอดที่มีต่อสุขภาพร่างกายของมนุษย์มากมาย เพื่อเป็นการยืนยันถึงสิ่งดังกล่าวจะขอนำคำพูดของผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ที่กล่าวถึงประเด็นนี้<br /><br /> ดร. เฮลมุต โลเทอร์เนอร์ แพทย์ชาวเยอรมันได้เขียนไว้ในหนังสือเล่มล่าสุดของเขาว่า: การถือศิลอดจะเป็นโอกาสดีที่จะทำให้ร่างกายของมนุษย์จะกลับคืนสภาพเดิมของมัน ในการละศิลอดขอให้หลีกเลี่ยงการดื่มน้ำชาและให้รับประทานผักมาก ๆ การถือศิลอดยังเป็นสิ่งที่สามารถขจัดโรคภัยต่างๆ ของมนุษย์ได้อีกด้วย<br /><br /><span style="font-weight:bold;">- ผลด้านจิตวิญญาน</span><br /><br /> <blockquote>การถือศิลอดไม่เพียงการไม่ดื่มไม่กินเท่านั้น ท่านศาสดา(ศ็อลฯ) กล่าวว่า: การไม่กินไม่ดื่มถือเป็นระดับที่ต่ำที่สุดของการถือศิลอด” ดังนั้นเป้าหมายของการถือศิลอดที่แท้จริงคือการที่มนุษย์ระงับตนเองไม่ให้ตกไปในความชั่วและการกระทำบาปทั้งหลาย ท่านอิมามศอดิก(อ.) กล่าวว่า การถือศิลอดไม่ไช่เพียงการไม่ดื่มไม่กินเท่านั้นแต่การถือศิลอดที่แท้จริงคือการที่มนุษย์ระงับตนเองมิให้กระทำในสิ่งชั่วร้าย ....”<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br /> จากฮะดิษข้างต้นสามารถกล่าวได้ว่าหากมนุษย์รับรู้และปฏิบัติตามจุดประสงค์ของการถือศิลอดอย่างเคร่งครัดแล้วสิ่งเหล่านี้จะเป็นสิ่งที่สามารถเป็นการฝึกฝนจิตใจของมนุษย์ให้มีการยับยั้งไม่กระทำในสิ่งที่ชั่วร้ายได้<br /><br /><span style="font-weight:bold;">- ผลด้านสังคม </span><br /><br /> หนึ่งในผลของการถือศิลอดที่เห็นได้ชัดคือการถือศิลอดเป็นการสร้างจิตสำนึกให้มีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจต่อผู้ยากไร้ บรรดาผู้มีชีวิตอย่างสุขสบายในสังคมบางครั้งไม่เคยได้ลิ้มรสของความยากลำบากเลยเป็นไปได้ว่าอาจจะหลงลืมคนจนดังนั้นการถือศิลอดสามารถเป็นเครื่องย้ำเตือนให้มนุษย์หันมาสนใจผู้ยากไร้ในสังคมของตนเองและให้ความช่วยเหลือแก่พวกเขา ท่านอิมามฮะซันอัซการีย์ถูกถามเกี่ยวกับการเป็นวาญิบของการถือศิลอด ท่านอิมามกล่าวตอบว่า: “เพื่อให้บรรดาเศรษฐีลิ้มรสความหิวโหยและหันไปมองบรรดาคนจนบ้าง”<br /><br /> ฮิชามกล่าวถามท่านอิมามศอดิกเกี่ยวกับบทบัญญัติของการถือศิลอด ท่านอิมามกล่าวตอบว่า : อัลลอฮ์ทรงกำหนดการถือศิลอดมาเพื่อให้เศรษฐีกับคนจนเท่าเทียมกันเพราะเศรษฐีจะไม่เคยลิ้มรสความหิวโหยเลยจึงไม่จะนึกถึงและไม่เมตตาต่อคนจนและเมื่อเขาต้องการสิ่งใดก็สามารถหามาได้ อัลลอฮ์ทรงบัญญัติการถือศิลอดเพื่อให้บ่าวของพระองค์ทุกคนมีความเท่าเทียมกัน....”<br /><br /> ฉะนั้นผลที่ได้รับจากการถือศิลอดนั้นเป็นประโยชน์สำหรับผู้ศรัทธาทั้งทางด้านร่างกายและจิตวิญญาน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-5900437268100814573?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hRUHnVHTnPrWIyD6vVY-piPJmI0/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hRUHnVHTnPrWIyD6vVY-piPJmI0/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hRUHnVHTnPrWIyD6vVY-piPJmI0/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hRUHnVHTnPrWIyD6vVY-piPJmI0/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/xXI1MAYHMjE" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_8363.htmltag:blogger.com,1999:blog-355021395759911172.post-72802186693085901432010-01-16T01:48:00.000-08:002010-01-16T01:52:09.541-08:002010-01-16T01:52:09.541-08:00<blockquote>บทความนี้แปลลงในเว็บไซต์ www.quranrasul.com<br /><span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><blockquote> شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ <br /> <br /> “เดือนรอมฏอนนั้น เป็นเดือนที่อัลกรุ-อานได้ถูกประทานลงมาในฐานะเป็นทางนำสำหรับมนุษย์ และเป็นหลักฐานอันชัดเจนเกี่ยวกับทางนำนั้น และเกี่ยวกับสิ่งที่จำแนก (ระหว่างความจริงกับความเท็จ)” (ซูเราะฮ์ บะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 185)<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br /> เดือนรอมฎอนคือเดือนที่ยิ่งใหญ่เดือนหนึ่งของอิสลาม ซึ่งอัลกุรอานได้กล่าวถึงความยิ่งใหญ่ของเดือนรอมฎอนนี้ไว้ในโองการข้างต้นว่า เดือนรอมฎอน เป็นเดือนที่อัลกุรอานถูกประทานลงมาในเดือนนี้ ดังนั้นประเด็นที่สำคัญและยิ่งใหญ่ของเดือนรอมฎอนนั้นก็คือการประทานคัมภีร์อัลกุรอานลงมานั่นเองไม่ใช่เพราะบทบัญญัติของการถือศิลอด แม้ว่าการถือศิลอดนั้นเป็นข้อบังคับที่สำคัญก็ตาม แต่ทว่าความสำคัญของเดือนรอมฎอนนั้นอยู่ที่การประทานอัลกุรอานลงมา เท่านั้นหรอกหรือ? ใช่แล้ว เดือนรอมฎอนเป็นเดือนที่อัลกุรอานถูกประทานลงมา แต่สิ่งที่สำคัญของการประทานอัลกุรอานย่อมอยู่ที่เป้าหมายของการประทานต่างหากเล่า แน่นอนที่สุดความสำคัญและความยิ่งใหญ่ของทุกๆ การงานนั้นย่อมขึ้นอยู่กับเป้าหมายของผู้กระทำว่าไปในทิศทางใด และอัลลอฮ์(ซ.บ.) ทรงเป็นผู้ที่ทรงไว้ซึ่งวิทยปัญญา พระองค์ย่อมไม่ทรงกระทำการใดที่ไร้สาระอย่างแน่นอน ดังจะเห็นได้จากโองการข้างต้นที่พระองค์ทรงชี้ให้เห็นถึงเป้าหมายสำคัญและยิ่งใหญ่ของการประทานอัลกุรอานลงมาในเดือนรอมฎอน ว่าเป้าหมายของการประทานอัลกุรอานลงมาในเดือนรอมฎอนนั้นไม่ใช่เพื่ออื่นใดเลย นอกจากเพื่อที่ว่าอัลกุรอานจะได้เป็นทางนำ เป็นหลักฐานและเป็นข้อจำแนกแยกแยะสิ่งถูกสิ่งผิดแก่มนุษยชาติ และนี่คือเป้าหมายสูงสุดของการประทานอัลกุรอานลงมาในเดือนรอมฎอน เพื่อนำทางมนุษย์ให้มุ่งสู่ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ เพราะเมื่อมนุษย์มุ่งสู่หนทางนี้ แน่แท้ที่สุดเขาย่อมได้รับความผาสุกทั้งโลกนี้และปรโลก<br /><br /> <blockquote>ดังนั้นบทบัญญัติที่ทรงสั่งให้ผู้ศรัทธาถือศีลอดในเดือนนี้ นั้นก็เพื่อให้มนุษยชาติมุ่งสู่หนทางดังกล่าว ในการเดินทางไปสู่จุดสูงสุดของความเป็นมนุษย์ที่แท้จริง หลุดพ้นจากสภาพของความเป็นสัตว์เดรัจฉาน เดือนรอมฎอนจึงเป็นเดือนแห่งการขัดเกลาจิตวิญญาณ เป็นเดือนแห่งการวิงวอนขอพรต่อพระองค์ เป็นเดือนแห่งการขออภัยโทษ เป็นเดือนแห่งการคิดไคร่ครวญ เป็นเดือนแห่งการอิบาดะฮ์ ซึ่งทั้งหมดนี้ไม่ใช่เพื่ออื่นใดเลย นอกจากเพื่อมุ่งสู่เป้าหมายที่สำคัญและยิ่งใหญ่ของการเดินทางสู่การเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์และสูงส่งทางด้านจิตวิญญาณตามวัตถุประสงค์และเจตนารมณ์ของพระองค์ที่ได้ประทานอัลกุรอานลงมาในเดือนรอมฎอนอันจำเริญนี้<span style="font-weight:bold;"></span></blockquote><br /><br /> ฉะนั้นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับเรา นั่นก็คือการศึกษาและทำความเข้าใจกับอัลกุรอาน เพราะหากปราศจากความเข้าใจอัลกุรอาน เราจะสามารถนำอัลกุรอานมาเป็นทางนำในการดำเนินชีวิตได้อย่างไรกัน? เราสามารถสร้างความผูกพันกับอัลกุรอานในเดือนนี้ได้โดยการอ่านอัลกุรอานด้วยการคิดไคร่ครวญในความหมายของแต่ละโองการ อย่างน้อยที่สุดถ้าไม่รู้ความหมายภาษาอาหรับก็ให้นำอัลกุรอานที่ถ่ายทอดออกมาเป็นภาษาไทยแล้วนำมาอ่านเพื่อที่จะได้เข้าใจถึงความหมาย และที่สำคัญที่สุดให้นำหลักคำสอนและบทบัญญัติที่กำหนดไว้นำมาปฏิบัติ เพราะอัลกุรอานจะนำพาเราไปสู่หนทางที่เที่ยงตรงยิ่ง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/355021395759911172-7280218669308590143?l=pradabyat1.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/GWRna9a9h6VQ7vXeF9J0G4XBPuM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/GWRna9a9h6VQ7vXeF9J0G4XBPuM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/GWRna9a9h6VQ7vXeF9J0G4XBPuM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/GWRna9a9h6VQ7vXeF9J0G4XBPuM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/WarakornsBlog/~4/qzDCAbsuZwI" height="1" width="1"/>Warakorn Pradabyathttp://www.blogger.com/profile/05349232247613572575noreply@blogger.com0http://pradabyat1.blogspot.com/2010/01/blog-post_16.html