Warina Punyawan

อาหารสมอง เสพแต่พอดี

2026-10-04T13:00:00.000-07:00

👇ลิ้งค์สื่อทุกสำนัก👇

my social:

ทีวี-โทรทัศน์ : ช่อง 1 Workpoint | ช่อง 3 | ช่อง 5 | ช่อง 6/36/46 PPTV | ช่อง 7 | ช่อง 8 | ช่อง 9 | ช่อง 29 Mono | ช่อง 31/41 One HD | NBT | Thai PBS |

อย่าไปใจร้ายกับผู้สูงอายุเลย Don't be hard on the elderly.

2026-10-04T12:30:00.000-07:00

This lady handed her bank card to the teller and said, “I’d like to withdraw $10.” The teller told her, “For withdrawals under $100, please use the ATM.” The old woman wanted to know why… The teller returned her bank card and said irritably, “These are the rules, please leave if there’s nothing else. There’s a line of customers behind you.” The lady remained silent for a few seconds and returned the card to the teller and said, “Please help me withdraw all the money I have.”

หญิงชราคนหนึ่งยื่นบัตรธนาคารให้พนักงานแล้วบอกว่า "ฉันต้องการถอนเงิน 10 ดอลลาร์ค่ะ" พนักงานจึงบอกเธอว่า "ถ้าจะถอนเงินต่ำกว่า 100 ดอลลาร์ รบกวนใช้ตู้ ATM นะคะ" หญิงชราอยากทราบเหตุผล... พนักงานคืนบัตรให้พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า "มันเป็นกฎระเบียบค่ะ ถ้าไม่มีธุระอื่นแล้วก็เชิญออกไปได้เลยนะคะ มีลูกค้าคนอื่นรอคิวอยู่ข้างหลังคุณค่ะ" หญิงชรานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วยื่นบัตรกลับไปให้พนักงานพร้อมพูดว่า "งั้นช่วยถอนเงินทั้งหมดที่ฉันมีอยู่ในบัญชีออกมาให้หน่อยค่ะ"

The teller was surprised to check the account balance. She nodded, bowed, and respectfully said, “You have $300,000 in your account, but the bank doesn’t have that much money right now. Could you make an appointment and come back tomorrow?”

พนักงานรู้สึกประหลาดใจเมื่อตรวจสอบยอดเงินในบัญชี เธอพยักหน้าและโค้งคำนับอย่างสุภาพพลางกล่าวว่า "คุณมีเงินในบัญชี 300,000 ดอลลาร์ค่ะ แต่ตอนนี้ทางธนาคารมีเงินสดไม่พอจ่ายยอดนี้ รบกวนคุณนัดหมายแล้วกลับมาใหม่ในวันพรุ่งนี้ได้ไหมคะ?"

The old woman then asked how much she could withdraw immediately. The teller told her any amount up to $3,000. “Well, please let me have $3,000 now.”

หญิงชราจึงถามว่าแล้วตอนนี้เธอสามารถถอนเงินสดออกมาได้เท่าไหร่ พนักงานตอบว่าถอนได้สูงสุด 3,000 ดอลลาร์ "งั้นขอถอน 3,000 ดอลลาร์ตอนนี้เลยค่ะ"

The cashier kindly handed her $3,000, very friendly and with a smile. The lady put $10 in her purse and asked the cashier to deposit $2,990 back into her account.

พนักงานจึงหยิบเงิน 3,000 ดอลลาร์ส่งให้เธอด้วยท่าทีที่เป็นมิตรและมีรอยยิ้ม หญิงชราเก็บเงิน 10 ดอลลาร์ใส่กระเป๋า แล้วบอกให้พนักงานนำเงินอีก 2,990 ดอลลาร์ฝากกลับเข้าบัญชีไปเหมือนเดิม

The moral of this story is... Don't be hard on the elderly, they've spent their whole lives learning this skill.

ข้อคิดจากเรื่องนี้คือ... อย่าไปใจร้ายกับผู้สูงอายุเลย เพราะพวกเขาสั่งสมประสบการณ์และเรียนรู้ทักษะเหล่านี้มาตลอดทั้งชีวิตแล้ว

อ่านเรื่องสั้นสนุกๆ ให้ข้อคิดมากมายที่นี่
https://jiraporntrainor.blogspot.com/2017/11/thanks-for-reading-these-inspirational.html

What do old, retired people typically do all day if not well off financially?

2026-08-31T21:16:00.000-07:00

What do old, retired people typically do all day if not well off financially?

คนสูงอายุที่เกษียณแล้วและไม่ได้มีฐานะร่ำรวยมักทำอะไรกันบ้างในแต่ละวัน?

I’m old, 76yo. Retired on disability after two open heart surgeries. Certainly not well off but rich in family and life.

ผมเองก็เป็นคนแก่ อายุ 76 ปีแล้วครับ เกษียณเพราะปัญหาสุขภาพ (ทุพพลภาพ) หลังจากผ่าตัดเปิดหัวใจถึงสองครั้ง แน่นอนว่าผมไม่ได้ร่ำรวยเงินทอง แต่ผมร่ำรวยด้วยความอบอุ่นจากครอบครัวและประสบการณ์ชีวิต

How do I spend my days? Up at 6:30am or earlier due to the demands of the animals I live with. Much of my day is spent taking care of, playing with, daily training for the puppy. They entertain me and give me a reason to get up.

ใช้เวลาแต่ละวันอย่างไรหรือครับ? ผมตื่นนอนตอน 6 โมงครึ่งหรือเช้ากว่านั้น เพราะต้องคอยดูแลสัตว์เลี้ยงที่อยู่ด้วยกัน เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการดูแล เล่นกับเจ้าลูกสุนัข และฝึกมันทุกวัน พวกมันช่วยสร้างความบันเทิงและเป็นเหตุผลให้ผมอยากลุกจากเตียงในแต่ละวัน

When not caring for them I watch TV. With all the channels I still have trouble finding things I want to watch. Sometimes I binge watch a series, but usually fall asleep and miss an episode or two. I watch a lot of news, disagree sometimes vocally with what I hear. Taking care of myself and my animals is about all I can handle. Included with that is the daily, and weekly house work. House work like dishes, laundry, a couple of hours of hobby enjoyment, and shake my head at the prices every time I go to the grocery store.

เวลาที่ไม่ได้ดูแลพวกมัน ผมก็ดูทีวีครับ ถึงจะมีช่องให้เลือกมากมาย แต่บางทีก็ยังหาอะไรที่อยากดูไม่ค่อยเจอ บางครั้งผมก็ดูซีรีส์รวดเดียวจบหลายตอน แต่ก็มักจะเผลอหลับไปจนพลาดเนื้อหาไปสักตอนสองตอน ผมดูข่าวเยอะมาก และบางครั้งก็เผลอโต้แย้งสิ่งที่ได้ยินออกมาดังๆ การดูแลตัวเองและสัตว์เลี้ยงก็แทบจะเต็มกำลังที่ผมไหวแล้วครับ นี่ยังไม่นับรวมงานบ้านที่ต้องทำทั้งรายวันและรายสัปดาห์ เช่น ล้างจาน ซักผ้า รวมถึงการใช้เวลาสักสองสามชั่วโมงกับงานอดิเรกที่ชอบ และการต้องส่ายหัวกับราคาสินค้าทุกครั้งที่ไปร้านขายของชำ

On top of that Dr. appointments have increased exponentially. Getting myself and two daughters back and forth from those appointments is almost a full time job by itself. Don’t forget that with every Dr. visit a trip to the pharmacy is usually required. All these medical activities is part of the reason I’m not well off.

นอกจากนี้ จำนวนนัดหมายพบแพทย์ก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก การพาตัวเองและลูกสาวสองคนเดินทางไปตามนัดพวกนี้แทบจะเป็นงานเต็มเวลาอย่างหนึ่งเลยทีเดียว แถมยังต้องไม่ลืมว่าทุกครั้งที่ไปหาหมอ มักจะต้องแวะร้านขายยาด้วยเสมอ กิจกรรมเกี่ยวกับการรักษาพยาบาลทั้งหมดนี้แหละครับที่เป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่ทำให้ผมไม่ได้มีฐานะร่ำรวย

I have a full life and am happy with my lot in life. You don’t have to be well off to be happy or have a full life with family and friends. Reading and writing here on Quora takes a good portion of my day. Hopefully I help others as much as reading and writing helps me.

ผมมีชีวิตที่สมบูรณ์และมีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่ คุณไม่จำเป็นต้องร่ำรวยถึงจะมีความสุขหรือมีชีวิตที่เติมเต็มไปด้วยครอบครัวและเพื่อนฝูงได้ การได้อ่านและเขียนตอบใน Quora ก็ใช้เวลาไปไม่น้อยในแต่ละวัน หวังว่าสิ่งที่ผมเขียนจะเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นพอๆ กับที่การอ่านและการเขียนช่วยเยียวยาจิตใจของผมเอง

I’ve lived a life full of happiness, that’s not to say it’s been all lollipops and rainbows. I’ve had my bad times and managed to survive all of them. I learned many of the most edifying life lessons during the worst of those bad time.

ชีวิตที่ผ่านมาของผมเต็มไปด้วยความสุข แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะโรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไปนะครับ ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายมาบ้างและก็ก้าวผ่านมันมาได้ทุกครั้ง ผมได้เรียนรู้บทเรียนชีวิตที่มีค่าที่สุดหลายอย่างในช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านั้นนั่นเอง

My days today are full of happiness, still hard work, but is as fulfilling and at times more fulfilling than my work-a-day life before I retired.

ทุกวันนี้ชีวิตผมเต็มไปด้วยความสุข แม้จะยังต้องเหนื่อยกับการทำสิ่งต่างๆ อยู่บ้าง แต่มันก็ให้ความรู้สึกเติมเต็มใจ และบางครั้งก็รู้สึกเติมเต็มมากกว่าชีวิตการทำงานในช่วงก่อนเกษียณเสียอีกครับ

Your Body Is Full of Cells That Refuse to Die.

2026-08-29T20:33:46.108-07:00

Your Body Is Full of Cells That Refuse to Die. One Plant Compound Might Help Clean House.

ร่างกายของคุณเต็มไปด้วยเซลล์ที่ไม่ยอมตาย สารประกอบจากพืชชนิดหนึ่งอาจช่วยกำจัดเซลล์เหล่านั้นได้

Here’s an uncomfortable biological fact almost nobody explains properly: aging isn’t just cells dying off. It’s cells that won’t die, hanging around like squatters, refusing to leave, and slowly poisoning the neighborhood.

นี่คือข้อเท็จจริงทางชีววิทยาที่น่าอึดอัดใจซึ่งแทบไม่มีใครอธิบายได้อย่างถูกต้อง: การแก่ชราไม่ได้หมายถึงแค่เซลล์ที่ตายไปเท่านั้น แต่ยังมีเซลล์ที่ไม่ยอมตาย คอยวนเวียนอยู่เหมือนผู้บุกรุกที่ไม่ยอมจากไป และค่อยๆ ทำลายสิ่งแวดล้อมรอบข้าง

Scientists call them senescent cells. The internet nicknamed them “zombie cells” because they stop functioning correctly but never actually clear out. Instead, they sit in your tissues pumping out inflammatory signals that damage the healthy cells around them. The more you accumulate, the faster things break down — joints stiffen, skin thins, energy drops, and low-grade inflammation quietly compounds in the background of everything you’re already dealing with after 40.

นักวิทยาศาสตร์เรียกเซลล์เหล่านี้ว่าเซลล์ชราภาพ อินเทอร์เน็ตเรียกพวกมันว่า "เซลล์ซอมบี้" เพราะพวกมันหยุดทำงานอย่างถูกต้องแต่ไม่เคยถูกกำจัดออกไปจริงๆ แทนที่จะเป็นเช่นนั้น พวกมันจะอยู่ในเนื้อเยื่อของคุณและปล่อยสัญญาณการอักเสบที่ทำลายเซลล์ที่แข็งแรงรอบๆ ตัว ยิ่งสะสมมากเท่าไหร่ ทุกอย่างก็จะยิ่งเสื่อมโทรมเร็วขึ้นเท่านั้น ข้อต่อจะแข็งขึ้น ผิวหนังบางลง พลังงานลดลง และการอักเสบเรื้อรังจะค่อยๆ สะสมอยู่เบื้องหลังทุกสิ่งที่คุณกำลังเผชิญอยู่หลังจากอายุ 40 ปี

This is where Fisetin enters the conversation, and why researchers studying senolytics (compounds that help clear out senescent cells) have taken a serious interest in it. Fisetin is a plant flavonoid, found in modest amounts in strawberries, apples, persimmons, and cucumbers. In lab and animal studies, it’s shown a notable ability to selectively push senescent cells toward clearance, without the same collateral damage seen with harsher pharmaceutical senolytics. Human trials are still catching up to the hype, so let’s be clear-eyed about that. But the mechanism is compelling enough that it’s become one of the most closely watched compounds in longevity research circles.

นี่คือจุดที่ฟิเซตินเข้ามาเกี่ยวข้อง และเป็นเหตุผลว่าทำไมนักวิจัยที่ศึกษาเกี่ยวกับสารเซโนไลติกส์ (สารประกอบที่ช่วยกำจัดเซลล์ชราภาพ) จึงให้ความสนใจอย่างจริงจัง ฟิเซตินเป็นฟลาโวนอยด์จากพืช พบได้ในปริมาณเล็กน้อยในสตรอว์เบอร์รี แอปเปิล ลูกพลับ และแตงกวา จากการศึกษาในห้องปฏิบัติการและในสัตว์ทดลอง พบว่าฟิเซตินมีความสามารถที่โดดเด่นในการผลักดันเซลล์ชราภาพไปสู่การกำจัดอย่างเลือกสรร โดยไม่มีผลข้างเคียงที่รุนแรงเหมือนกับสารเซโนไลติกส์ทางเภสัชกรรม การทดลองในมนุษย์ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น ดังนั้นเราจึงควรพิจารณาอย่างรอบคอบ แต่กลไกการทำงานนั้นน่าสนใจมากพอที่จะทำให้มันกลายเป็นหนึ่งในสารประกอบที่ถูกจับตามองมากที่สุดในวงการวิจัยด้านอายุยืน

Here’s the part that should bother you a little: none of this is marketed the way it should be. Walk down a supplement aisle and you’ll find a hundred products screaming about collagen and antioxidants, and almost nothing meaningfully discussing senescent cell clearance — arguably one of the more interesting angles on cellular aging to emerge from recent research. That’s not an accident. “Reduces wrinkles” sells. “May help clear zombie cells your body failed to remove” doesn’t fit on a bottle label, even though it’s arguably the more important variable.

ส่วนที่น่าจะทำให้คุณกังวลเล็กน้อยก็คือ การทำการตลาดของมันไม่ได้เป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น ลองเดินไปตามชั้นวางผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร คุณจะพบผลิตภัณฑ์นับร้อยที่โฆษณาเรื่องคอลลาเจนและสารต้านอนุมูลอิสระ แต่แทบไม่มีอะไรพูดถึงการกำจัดเซลล์เสื่อมสภาพเลย ซึ่งอาจเป็นหนึ่งในแง่มุมที่น่าสนใจที่สุดเกี่ยวกับการเสื่อมสภาพของเซลล์ที่ได้จากการวิจัยล่าสุด นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ “ลดริ้วรอย” ขายดีกว่า “อาจช่วยกำจัดเซลล์ซอมบี้ที่ร่างกายกำจัดไม่หมด” เขียนแล้วขายไม่ออก ทั้งๆ ที่มันเป็นตัวแปรที่สำคัญกว่า

So the real question isn’t whether Fisetin is a miracle molecule — it’s not, and anyone selling it that way is overselling. The real question is why the compounds with genuinely interesting mechanisms rarely get the marketing budget, while the ones with mediocre evidence get the influencer campaigns.

ดังนั้น คำถามที่แท้จริงไม่ใช่ว่าฟิเซตินเป็นโมเลกุลมหัศจรรย์หรือไม่ — มันไม่ใช่ และใครก็ตามที่ขายมันในลักษณะนั้นกำลังขายเกินจริง คำถามที่แท้จริงคือ ทำไมสารประกอบที่มีกลไกการทำงานที่น่าสนใจอย่างแท้จริงจึงไม่ค่อยได้รับงบประมาณด้านการตลาด ในขณะที่สารประกอบที่มีหลักฐานสนับสนุนปานกลางกลับได้รับการสนับสนุนจากแคมเปญของอินฟลูเอนเซอร์

What does that tell you about how the anti-aging industry actually decides what to sell you?

สิ่งนี้บอกอะไรคุณบ้างเกี่ยวกับวิธีที่อุตสาหกรรมต่อต้านริ้วรอยตัดสินใจว่าจะขายอะไรให้คุณ?

Retiring to Thailand

2026-08-23T05:14:09.187-07:00

I'm thinking of retiring to Thailand. Any helpful advice? I have been there a half dozen times on business and holiday.

ฉันกำลังคิดจะย้ายไปอยู่ประเทศไทยหลังเกษียณ มีคำแนะนำอะไรบ้างไหมคะ? ฉันเคยไปที่นั่นมาแล้วประมาณหกครั้ง ทั้งไปทำงานและไปเที่ยว

I retired to Thailand about ten year ago and owned a house here before that. I have a few suggestions. My wife runs a business helping falangs deal with Thailand.

ฉันย้ายไปอยู่ประเทศไทยหลังเกษียณเมื่อประมาณสิบปีที่แล้ว และเคยมีบ้านอยู่ที่นี่ก่อนหน้านั้น ฉันมีข้อเสนอแนะอยู่บ้าง ภรรยาของฉันทำธุรกิจช่วยเหลือชาวต่างชาติในการติดต่อเรื่องต่างๆ ในประเทศไทย

Understand Thailand is Thailand and things are done differently than Europe or the US. It’s tiresome for foreigners to get frustrated and carry on about how this isn’t the way things work back home. I like Thailand but if you can’t adapt to the system, you might not like it.

โปรดเข้าใจว่าประเทศไทยก็คือประเทศไทย และสิ่งต่างๆ ทำแตกต่างจากยุโรปหรือสหรัฐอเมริกา มันน่าเบื่อสำหรับชาวต่างชาติที่จะรู้สึกหงุดหงิดและบ่นว่าสิ่งต่างๆ ไม่เหมือนกับที่บ้านเกิดของพวกเขา ฉันชอบประเทศไทย แต่ถ้าคุณปรับตัวเข้ากับระบบไม่ได้ คุณอาจจะไม่ชอบมัน

Be very, very careful about buying houses and property as you can lose a great deal of money very fast. Fake titles are out there and people buy them. Generally there is no title insurance. Foreigners cannot buy land directly but need companies with Thai shareholders. There are pitfalls there and people can lose their houses. There are unscrupulous operators, both Thai and Western, who will pretend to help you but set you up for a big loss. Some condos have monthly fees you find out about later, after you buy, that are as high as rents. There is little legal protection or recourse if you sign up and then find out later you did something immensely stupid. You’ll sign Thai documents you can’t read agreeing to things that you may regret. I advise people not to buy anything until they been in Thailand a very long time. Do not expect to be able to resell your house for anything like what you paid for it. Renting is far better.

โปรดระมัดระวังเป็นอย่างมากในการซื้อบ้านและอสังหาริมทรัพย์ เพราะคุณอาจสูญเสียเงินจำนวนมากได้อย่างรวดเร็ว เอกสารสิทธิ์ปลอมมีอยู่มากมายและผู้คนก็ซื้อพวกมัน โดยทั่วไปแล้วไม่มีประกันเอกสารสิทธิ์ ชาวต่างชาติไม่สามารถซื้อที่ดินโดยตรงได้ แต่ต้องมีบริษัทที่มีผู้ถือหุ้นชาวไทย มีกับดักมากมายและผู้คนอาจสูญเสียบ้านของพวกเขาได้ มีผู้ประกอบการที่ไร้จรรยาบรรณทั้งชาวไทยและชาวตะวันตก ที่จะแสร้งทำเป็นช่วยเหลือคุณ แต่สุดท้ายก็ทำให้คุณสูญเสียครั้งใหญ่ คอนโดบางแห่งมีค่าธรรมเนียมรายเดือนที่คุณเพิ่งรู้หลังจากซื้อไปแล้ว ซึ่งอาจสูงพอๆ กับค่าเช่า หากคุณเซ็นสัญญาแล้วมาพบภายหลังว่าทำเรื่องโง่ๆ คุณก็แทบไม่มีการคุ้มครองทางกฎหมายหรือการเยียวยาใดๆ คุณจะต้องเซ็นเอกสารไทยที่คุณอ่านไม่ออก ยินยอมในสิ่งที่คุณอาจเสียใจในภายหลัง ผมแนะนำให้ทุกคนอย่าซื้ออะไรเลยจนกว่าจะอยู่ในประเทศไทยมานานพอสมควร อย่าคาดหวังว่าจะขายบ้านได้ในราคาใกล้เคียงกับที่คุณซื้อมา การเช่าดีกว่ามาก

Obey the law, particularly with immigration. It’s tedious to secure and retain visas so just get used to it and do what they say.

ปฏิบัติตามกฎหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎหมายคนเข้าเมือง การขอและรักษาวีซ่าเป็นเรื่องยุ่งยาก ดังนั้นจงทำใจให้ชินและทำตามที่พวกเขาบอก

A new immigration rule we’ve seen in Samui, and I think is everywhere, is people with new retirement visas must buy health insurance and it’s not cheap. There seems to have been a scam where people would get a retirement visa and come only long enough to get some surgery they couldn’t get from NHS. Then they’d go home. Almost certainly your home country insurance won’t work. I’ve seen another post claiming your credit card will get you something for one year. That’s not so. Whatever your creditors company does, which be much of anything, Thai immigration now requires medical insurance for new retirement visa holders. They’ll explain how to get it.

กฎการเข้าเมืองใหม่ที่เราเห็นในเกาะสมุย และผมคิดว่ามีอยู่ทุกที่ คือ ผู้ที่ถือวีซ่าเกษียณอายุใหม่ต้องซื้อประกันสุขภาพ และราคาไม่ถูกเลย ดูเหมือนจะมีกลโกงที่คนมาขอวีซ่าเกษียณอายุแล้วมาอยู่แค่ช่วงสั้นๆ เพื่อไปผ่าตัดที่พวกเขาไม่สามารถรับบริการได้จาก NHS (ระบบสาธารณสุขของอังกฤษ) แล้วก็กลับบ้านไป ประกันสุขภาพจากประเทศของคุณอาจใช้ไม่ได้ ผมเห็นโพสต์หนึ่งบอกว่าบัตรเครดิตของคุณจะใช้ได้หนึ่งปี นั่นไม่เป็นความจริง ไม่ว่าบริษัทเจ้าหนี้ของคุณจะทำอะไรก็ตาม สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองของไทยกำหนดให้ผู้ถือวีซ่าเกษียณอายุใหม่ต้องมีประกันสุขภาพ พวกเขาจะอธิบายวิธีการขอรับประกันให้ฟัง

Westerners usually have trouble with Thai language and script. In conversation you can get by many places with patient English. Immigration offices have English speakers. But banks, insurance companies, utilities and the like often don’t and sorting out what you need to do can be difficult. If you can get a Thai friend or your landlord perhaps to help, it’s easier. Most Thai people I know appreciate it if you try to speak a little Thai, particularly for minor social interactions. Work on it. It’s not that hard.

ชาวตะวันตกมักมีปัญหาเรื่องภาษาและตัวอักษรไทย ในการสนทนา คุณอาจสื่อสารได้ในหลายๆ ที่หากพูดภาษาอังกฤษอย่างใจเย็น สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองมีเจ้าหน้าที่ที่พูดภาษาอังกฤษได้ แต่ธนาคาร บริษัทประกันภัย บริษัทสาธารณูปโภค และอื่นๆ มักไม่มี และการจัดการเรื่องต่างๆ อาจยาก หากคุณขอความช่วยเหลือจากเพื่อนชาวไทยหรือเจ้าของบ้านได้ก็จะง่ายขึ้น คนไทยส่วนใหญ่ที่ฉันรู้จักจะรู้สึกดีใจถ้าคุณพยายามพูดภาษาไทยบ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสนทนาทั่วไป พยายามต่อไปเถอะ มันไม่ยากขนาดนั้นหรอก

Be polite. Showing your ire might get better attention back home but here it’s very rude.

จงสุภาพ การแสดงความโกรธอาจได้รับความสนใจที่ดีกว่าที่บ้านเกิดของคุณ แต่ที่นี่มันเสียมารยาทมาก

Please dress appropriately when out in public. Thai people don’t show so much skin as lots of Westerners are used to. Some places won’t admit you if you’re not properly dressed. No bathing suits in public, please. Generally shorts and T-shirts are OK but muscle shirts and bare midriffs are considered low class. A bathing suit is fine at the beach but not walking around town. Plus by retirement age most of us aren’t that beautiful anyhow.

โปรดแต่งกายให้เหมาะสมเมื่อออกไปข้างนอก คนไทยไม่ได้แต่งตัวโป๊เหมือนที่ชาวตะวันตกหลายคนคุ้นเคย บางสถานที่อาจไม่อนุญาตให้คุณเข้าหากคุณแต่งกายไม่เหมาะสม กรุณาอย่าใส่ชุดว่ายน้ำในที่สาธารณะ โดยทั่วไปแล้วกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดก็โอเค แต่เสื้อกล้ามและเสื้อโชว์หน้าท้องถือว่าไม่สุภาพ ชุดว่ายน้ำใส่ได้ที่ชายหาด แต่ไม่ควรใส่เดินไปมาในเมือง อีกทั้งเมื่อถึงวัยเกษียณแล้ว พวกเราส่วนใหญ่ก็ไม่ได้สวยงามขนาดนั้นอยู่แล้ว

How common is it for very elderly people to feel like they're ready to go

2026-08-21T23:11:33.099-07:00

How common is it for very elderly people to feel like they're ready to go and then pass away peacefully soon after?

เป็นเรื่องปกติแค่ไหนที่ผู้สูงอายุมาก ๆ จะรู้สึกว่าตัวเองพร้อมที่จะจากไปแล้ว และจากไปอย่างสงบในเวลาต่อมา?

I just had my 85th birthday. My wife died happily at 77, 4 years ago. The house is empty without wakeing with my loving wife and dog. We were married 58 years till death did we part. I appear to be much younger to others. I still enjoy life here on earth with other peoples cooking and wonderful family and friends.

ผมเพิ่งฉลองวันเกิดครบรอบ 85 ปีไป ภรรยาของผมเสียชีวิตอย่างมีความสุขเมื่ออายุ 77 ปี เมื่อ 4 ปีที่แล้ว บ้านว่างเปล่าโดยที่ผมไม่ได้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับภรรยาและสุนัขที่รักของผม เราแต่งงานกัน 58 ปีจนกระทั่งความตายพรากเราจากกัน ผมดูอ่อนกว่าวัยในสายตาคนอื่น ผมยังคงมีความสุขกับชีวิตบนโลกนี้ด้วยอาหารที่คนอื่นทำ และครอบครัวและเพื่อน ๆ ที่แสนดี

Briefly experiencing an NDE during congestive heart failure years ago, I felt a love many times greater than we are capeable of here. I was told “Go back, it is not your time” I wanted to be in Heaven but woke to take care of my wife another 10 years. She was so happy and peaceful those last few days. I look forward to every day here and in heaven with my dog and family when it is Gods will. No fear.

เมื่อหลายปีก่อน ผมเคยมีประสบการณ์ใกล้ตาย (NDE) ในช่วงที่หัวใจล้มเหลว ผมรู้สึกถึงความรักที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เราจะสามารถมอบให้ได้บนโลกนี้ ผมได้รับคำบอกว่า “กลับไปเถอะ ยังไม่ถึงเวลาของคุณ” ผมอยากไปสวรรค์ แต่ก็ตื่นขึ้นมาเพื่อดูแลภรรยาของผมอีก 10 ปี เธอมีความสุขและสงบมากในช่วงสองสามวันสุดท้าย ผมรอคอยทุกวันที่จะได้อยู่กับสุนัขและครอบครัวของผมบนสวรรค์เมื่อถึงเวลาที่พระเจ้าทรงประสงค์ ไม่มีอะไรต้องกลัว

It works for us, 85 and 83 and in glowing health.

2026-08-21T22:55:57.922-07:00

What daily habits truly contribute to long-term longevity and vitality?

Don’t smoke anything at all. You need your lungs for a long time.

อย่าสูบบุหรี่หรือสิ่งใดๆ ทั้งสิ้น คุณต้องใช้ปอดของคุณไปอีกนาน

Don’t allow yourself to become fat. That stresses your heart. You need a good, healthy, and unclogged heart to live a long time.

อย่าปล่อยให้ตัวเองอ้วนเกินไป เพราะจะทำให้หัวใจทำงานหนัก คุณต้องการหัวใจที่แข็งแรง มีสุขภาพดี และไม่มีการอุดตันเพื่อที่จะมีอายุยืนยาว

NEVER drive under the influence. People who do have a 12 times greater chance to die before old age. Traffic accidents is the biggest cause of premature death in some groups.

ห้ามขับรถขณะมึนเมาเด็ดขาด คนที่ขับรถขณะมึนเมามีโอกาสเสียชีวิตก่อนวัยอันควรมากกว่าคนทั่วไปถึง 12 เท่า อุบัติเหตุทางจราจรเป็นสาเหตุหลักของการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรในบางกลุ่ม

Never drive or ride a motorcycle. While on one, you have a, statistically proven, 40 (forty) times greater chance to die than your friend in the car.

ห้ามขับรถหรือขี่มอเตอร์ไซค์เด็ดขาด ขณะขับขี่ คุณมีโอกาสเสียชีวิตมากกว่าเพื่อนของคุณที่นั่งในรถยนต์ถึง 40 เท่า (ตามสถิติที่พิสูจน์แล้ว)

Be nice to your partner. Married people and people who live with someone else live longer.

จงดีกับคู่ของคุณ คนที่แต่งงานแล้วและคนที่อยู่กินกับคนอื่นจะมีอายุยืนยาวกว่า

Get a little exercise every day, that keeps you muscles working and blood circulating everywhere, even to you brain.

ออกกำลังกายเล็กน้อยทุกวัน การออกกำลังกายจะช่วยให้กล้ามเนื้อทำงานและเลือดไหลเวียนไปทั่วร่างกาย แม้กระทั่งสมองของคุณ

Stay mentally active. The less TV you watch and the more you do with your body and your brain, the longer and happier life you will have.

รักษาความกระฉับกระเฉงทางจิตใจ ยิ่งคุณดูทีวีน้อยลงและทำกิจกรรมกับร่างกายและสมองมากขึ้นเท่าไหร่ คุณก็จะมีชีวิตที่ยืนยาวและมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น

It works for us, 85 and 83 and in glowing health.
มันได้ผลสำหรับเราสองคน อายุ 85 และ 83 ปี และสุขภาพแข็งแรงดี

Is 72 a good age to live to, and why?

2026-08-21T20:01:00.427-07:00

Is 72 a good age to live to, and why?

อายุ 72 ปี เป็นอายุที่ดีที่จะมีชีวิตอยู่หรือไม่ และเพราะเหตุใด?

I had a patient who was 90 years of age and did not like being that old.

ฉันเคยมีคนไข้คนหนึ่งอายุ 90 ปี และเขาไม่ชอบที่ตัวเองแก่ขนาดนั้น

I asked, "At what age do you think it is best to die?"

ฉันถามเขาว่า "คุณคิดว่าอายุเท่าไหร่ถึงจะดีที่สุดที่จะตาย?"

He stated, “Oh, around 75 years old.” He made the comment, “Once you hit 75, everything deteriorates so quickly, you can't keep pace.”
เขาตอบว่า "ประมาณ 75 ปีครับ" เขาเสริมว่า "พออายุ 75 ปี ทุกอย่างจะเสื่อมลงเร็วมาก คุณตามไม่ทันเลย"

Was he correct? Well, it was only his point of view.
เขาพูดถูกหรือไม่? ก็เป็นเพียงมุมมองของเขาเท่านั้น

It depends solely on the circumstances.

มันขึ้นอยู่กับสถานการณ์ล้วนๆ

—If you are seventy-five years old, healthy, active, take no or few medications, have some money set aside, can still travel, and have family and friends to surround yourself with, then yes, turning 90 is great.
—ถ้าคุณอายุ 75 ปี สุขภาพแข็งแรง กระฉับกระเฉง ไม่ต้องทานยาหรือทานยาน้อย มีเงินเก็บสำรองไว้บ้าง ยังสามารถเดินทางได้ และมีครอบครัวและเพื่อนฝูงอยู่รอบตัว คุณก็สามารถมีอายุครบ 90 ปีได้อย่างยอดเยี่ยม

—If you’re 75 years old, in poor health, use a walker, take 20 medications, get by on Social Security payments, mostly stay home, go out only when you have to visit your doctor, have few visitors except for your paid caregivers…. ugh
—ถ้าคุณอายุ 75 ปี สุขภาพไม่ดี ต้องใช้ไม้เท้าช่วยเดิน กินยา 20 ชนิด ใช้ชีวิตอยู่ได้ด้วยเงินบำนาญจากประกันสังคม ส่วนใหญ่อยู่บ้าน ออกไปข้างนอกเฉพาะเมื่อจำเป็นต้องไปหาหมอ มีคนมาเยี่ยมเยียนน้อยมากนอกจากผู้ดูแลที่คุณจ้างมา…. แย่จัง

For some people, "Life is brief." สำหรับบางคน “ชีวิตนั้นสั้นนัก”

For some people, “Life is FAR too lengthy.” สำหรับบางคน “ชีวิตนั้นยาวนานเกินไป”

And for some reason, at times the human body…simply doesn’t recognize when to QUIT…
และด้วยเหตุผลบางอย่าง บางครั้งร่างกายมนุษย์…ก็ไม่รู้ตัวว่าควรจะหยุด…

"I recently found an article online discussing numerous health problems, including natural remedies. I am genuinely appreciative of the important insights it offered

“เมื่อเร็วๆ นี้ ฉันได้อ่านบทความออนไลน์ที่พูดถึงปัญหาสุขภาพมากมาย รวมถึงวิธีการรักษาด้วยวิธีธรรมชาติ ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างแท้จริงกับข้อมูลเชิงลึกที่สำคัญที่บทความนั้นนำเสนอ”

In the words of John Cougar Mellencamp….life goes on, long after the thrill of living is gone…
ดังที่จอห์น คูการ์ เมลเลนแคมป์ กล่าวไว้ว่า...ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป แม้ความตื่นเต้นในการใช้ชีวิตจะจางหายไปแล้วก็ตาม...

----------------------------------------

I love John Cougar!!!! Iv’e owned my 1968 Cougar for 45 years and played his CD’S in the car until they practicaly melted. HAHAHA.

----------------------------------------

I’m 78, and both my wives and my late life girlfriend of ten years have passed away. I’m quite solitary and sedentary by nature, so being alone and not going out very much is something with which I’m relatively comfortable. Despite several chronic health issues, I still lead quite an enjoyable life in the context of the aforementioned traits.

ผมอายุ 78 ปีแล้ว และภรรยาทั้งสองคนของผม รวมถึงแฟนสาวที่คบกันมาสิบปีก็จากไปแล้ว ผมเป็นคนค่อนข้างสันโดษและไม่ค่อยออกไปไหน ดังนั้นการอยู่คนเดียวและไม่ค่อยออกไปไหนจึงเป็นสิ่งที่ผมค่อนข้างสบายใจ แม้จะมีปัญหาสุขภาพเรื้อรังหลายอย่าง แต่ผมก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขเมื่อพิจารณาจากลักษณะนิสัยที่กล่าวมาข้างต้น

It helps that I have trustworthy younger roommates — my adult autistic younger son and two of my girlfriend’s “kids”, a delightful teenager and a responsible, hard working twenty-something. I do miss my elder son and his family, who live overseas and I’m lucky to see once every year or two — but being around these young people soothes that ache, because the four of us sharing our multi-generational lives has turned out to be a (rather atypical) de facto family in every sense other than genetics.

โชคดีที่ผมมีเพื่อนร่วมห้องที่อายุน้อยกว่าและไว้ใจได้ — ลูกชายคนเล็กที่เป็นออทิสติกและลูกๆ ของแฟนสาวอีกสองคน วัยรุ่นที่น่ารัก และคนอายุยี่สิบกว่าๆ ที่มีความรับผิดชอบและขยันทำงาน ผมคิดถึงลูกชายคนโตและครอบครัวของเขาที่อาศัยอยู่ต่างประเทศ และผมโชคดีที่ได้เจอพวกเขาปีละครั้งหรือสองครั้ง — แต่การได้อยู่กับคนหนุ่มสาวเหล่านี้ช่วยบรรเทาความคิดถึงนั้นได้ เพราะการที่พวกเราสี่คนใช้ชีวิตร่วมกันข้ามรุ่น ได้กลายเป็นครอบครัวโดยพฤตินัย (ที่ค่อนข้างไม่เหมือนใคร) ในทุกแง่มุม ยกเว้นพันธุกรรม

IOW, I’m definitely as fortunate AF! 😎

กล่าวโดยสรุป ผมโชคดีมากๆ! 😎

----------------------------------------

Life can truly be good or bad at any age.

ชีวิตนั้นอาจดีหรือแย่ได้ในทุกช่วงวัยอย่างแท้จริง

----------------------------------------

Is 72 a good age to live to, and why?

Given that I past 72 a few years ago I could hardly say that I should be got rid of due to being over that age.

เนื่องจากผมอายุเกิน 72 ปีมาหลายปีแล้ว ผมคงพูดไม่ได้ว่าผมควรจะถูกกำจัดทิ้งเพราะอายุมากเกินไป

What I can say is that it is a great age to BE.

สิ่งที่ผมพูดได้ก็คือ นี่เป็นอายุที่ดีมากที่จะมีชีวิตอยู่

I am fitter than I was when I was 40. I am retired. I have a lifetime of savings behind me so that I am not short of the money to pay for anything I need.

ผมแข็งแรงกว่าตอนอายุ 40 เสียอีก ผมเกษียณแล้ว ผมมีเงินเก็บสะสมมาตลอดชีวิต ดังนั้นผมจึงมีเงินใช้จ่ายสำหรับทุกสิ่งที่ต้องการ

I have the time to enjoy myself with my wife and indeed we go out together on a date on most days.

ผมมีเวลาที่จะสนุกสนานกับภรรยา และเราก็ออกไปเดทกันเกือบทุกวัน

It is a wonderful time to be alive. But I intend to STAY alive for quite a bit longer.

นี่เป็นช่วงเวลาที่วิเศษมากที่จะมีชีวิตอยู่ แต่ผมตั้งใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกนาน

How old is old? People say 72 is old, I don’t feel old. I would like to know how other people feel at that age.

Sorry to be morbid, but you realise you are old when lots of people younger than you (who you know) have died, and you are still hanging in there.

I’m 83. Last few years there have been altogether too many in that category. Yup. I’m old, but I wasn’t only 3 to 4 years ago.

----------------------------------------

Why do some people, as they grow older, find having a positive attitude difficult?

2026-08-18T17:24:37.704-07:00

Why do some people, as they grow older, find having a positive attitude difficult?

ทำไมบางคนถึงรู้สึกว่าการมีทัศนคติที่ดีเป็นเรื่องยากเมื่ออายุมากขึ้น?

Because life can be harsh.

เพราะชีวิตนั้นโหดร้าย

You'll be betrayed, falsely accused, be bullied, gossiped about, meet jealous people, have lost loved ones, have your heart broken, be robbed, be emotionally/ physically and/ or mentally abused.
คุณอาจถูกทรยศ ถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม ถูกกลั่นแกล้ง ถูกนินทา พบเจอคนอิจฉา สูญเสียคนที่รัก อกหัก ถูกปล้น ถูกทำร้ายทางอารมณ์ ร่างกาย และ/หรือจิตใจ

Might have been in crashes, have sustained injuries. Might have accumulated wear and tear in body and mind. Might have failed to realise your dreams. Might have lost homes and personal effects which had high sentimental value.

อาจเคยประสบอุบัติเหตุ ได้รับบาดเจ็บ อาจสะสมความสึกหรอทั้งทางร่างกายและจิตใจ อาจล้มเหลวในการบรรลุความฝัน อาจสูญเสียบ้านและทรัพย์สินส่วนตัวที่มีคุณค่าทางจิตใจสูง

So some people are in mental and physical pain 24/7.

บางคนต้องทนทุกข์ทรมานทั้งทางร่างกายและจิตใจตลอด 24 ชั่วโมง

Not everyone has a positive attitude to start with. And many lose theirs in the school of hard knocks.

ไม่ใช่ทุกคนจะมีทัศนคติที่ดีตั้งแต่แรก และหลายคนก็สูญเสียมันไปหลังจากเผชิญกับความยากลำบาก

Old people who stay kind and positive are amazing. (Or some might say :happy dickwads).

คนแก่ที่ยังคงใจดีและมองโลกในแง่ดีนั้นน่าทึ่งมาก (หรือบางคนอาจจะบอกว่า: พวกบ้าที่เอาแต่ใจตัวเอง)

By the time you reach old age (65) you will have been through 2/3 of your life. You will experience joy. Marriage, children, starting a new life with your loved one. You will also experience pain and loss. Friends and family die (your parents). Divorce, loss of your job (layoff at 50). Illness (heart disease, cancer, etc.). Disappointment (your son gets hooked on drugs, or alcohol). Your daughter marries that guy you knew wasn’t right for her(an alcoholic, an abuser). A close friend or family member betrays you in order to get ahead at work or just to be mean. Your spouse is cheating on you.

เมื่อคุณอายุถึงวัยชรา (65 ปี) คุณได้ผ่านช่วงชีวิตมาแล้ว 2 ใน 3 คุณจะได้สัมผัสกับความสุข การแต่งงาน การมีลูก การเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนที่คุณรัก แต่คุณก็จะได้สัมผัสกับความเจ็บปวดและการสูญเสียเช่นกัน เพื่อนและครอบครัวเสียชีวิต (พ่อแม่ของคุณ) การหย่าร้าง การตกงาน (ถูกเลิกจ้างตอนอายุ 50 ปี) ความเจ็บป่วย (โรคหัวใจ มะเร็ง ฯลฯ) ความผิดหวัง (ลูกชายของคุณติดยาเสพติดหรือแอลกอฮอล์) ลูกสาวของคุณแต่งงานกับคนที่คุณรู้ว่าไม่เหมาะสมกับเธอ (คนติดเหล้า คนทำร้ายร่างกาย) เพื่อนสนิทหรือสมาชิกในครอบครัวทรยศคุณเพื่อความก้าวหน้าในหน้าที่การงานหรือเพียงเพื่อความสะใจ คู่สมรสของคุณนอกใจคุณ

By the time you reach retirement age you seen it all and felt it all. The joy and the pain. Both leave an impression but the pain lingers on.

เมื่อคุณถึงวัยเกษียณ คุณได้เห็นและรู้สึกถึงทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว ทั้งความสุขและความเจ็บปวด ทั้งสองอย่างทิ้งร่องรอยไว้ แต่ความเจ็บปวดจะคงอยู่ยาวนานกว่า

I could never have imagined how hard my life was going to be. It wears you down, that’s for sure. You also come to the realisation that it’s you against the world. No one is coming to rescue you.

ฉันไม่เคยนึกภาพออกเลยว่าชีวิตฉันจะยากลำบากขนาดนี้ มันทำให้ฉันเหนื่อยล้าจริงๆ และฉันก็ตระหนักว่าฉันต้องต่อสู้กับโลกทั้งใบ ไม่มีใครมาช่วยคุณ

But I have 2 adult sons with autism who need me. That’s what keeps me going. I try to have a positive outlook for them but some days it’s really hard. I had them when I was in my late thirties so they are going to have many years alone in this world - in residential care, with no one to love them. Can’t even bear to think about that. I just want them to know how loveable they really are, and to have happy memories of a time when they were told how much they were loved every single day.

แต่ฉันมีลูกชายสองคนที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วและเป็นออทิสติก พวกเขาต้องการฉัน นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉันมีกำลังใจ ฉันพยายามมองโลกในแง่ดี แต่บางวันมันก็ยากจริงๆ ฉันมีลูกตอนอายุเกือบสามสิบ ดังนั้นพวกเขาจะต้องอยู่คนเดียวในโลกนี้อีกหลายปี ในสถานสงเคราะห์ โดยไม่มีใครรักพวกเขา ฉันไม่อยากคิดถึงเรื่องนั้นเลย ฉันแค่อยากให้พวกเขารู้ว่าพวกเขาน่ารักแค่ไหน และมีแต่ความทรงจำที่ดีในช่วงเวลาที่พวกเขาได้รับคำบอกรักทุกวัน

So I can’t feel sorry for myself and get all bitter and twisted when I’m busy looking after my sweet sons.But yes, life is hard and some of us have more than our fair share of problems to deal with.

ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถสงสารตัวเองและรู้สึกขมขื่นหรือหดหู่ได้ ในเมื่อฉันกำลังดูแลลูกชายที่น่ารักของฉันอยู่ แต่ใช่ ชีวิตมันยาก และบางคนก็มีปัญหามากกว่าคนอื่น ๆ ที่ต้องเผชิญ

After having all that loss, pain, and all that scarring, you realize that your future isn’t forever anymore. You realize that it is ending and it is ending much sooner than you thought. There isn’t time to start another new life, to fix it and carry on

หลังจากที่ต้องเผชิญกับการสูญเสีย ความเจ็บปวด และบาดแผลมากมาย คุณก็ตระหนักว่าอนาคตของคุณไม่ได้ยั่งยืนอีกต่อไป คุณรู้ว่ามันกำลังจะจบลง และมันจบลงเร็วกว่าที่คุณคิดไว้มาก ไม่มีเวลาที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ แก้ไขมัน และดำเนินชีวิตต่อไป

------------------------------------------------------------------------------------------------

your straight forward comment is amazingly helpful!! one thing sometimes I forget, laughing and joking really helps. doesn't mean the pain isn't there, but it lessens it.

ความเห็นตรงไปตรงมาของคุณมีประโยชน์มากเลยค่ะ!! บางครั้งฉันก็ลืมไปว่า การหัวเราะและพูดเล่นช่วยได้มากจริงๆ ไม่ได้หมายความว่าความเจ็บปวดหายไป แต่ช่วยลดความเจ็บปวดลงได้ค่ะ

------------------------------------------------------------------------------------------------

Some people have a life perspective that is naturally negative and pessimistic, irrespective of their age.

บางคนมีมุมมองชีวิตที่เป็นลบและมองโลกในแง่ร้ายโดยธรรมชาติ โดยไม่คำนึงถึงอายุของพวกเขา

But there is also another group that struggles with positivity as they age. There are usually several interconnected reasons why maintaining a positive attitude can become harder with age.

แต่ก็มีอีกกลุ่มหนึ่งที่ต้องดิ้นรนกับความคิดเชิงบวกเมื่ออายุมากขึ้น โดยปกติแล้วมีเหตุผลหลายประการที่เชื่อมโยงถึงกันว่าทำไมการรักษาทัศนคติเชิงบวกจึงอาจยากขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น

Many older adults experience multiple losses. Friendships, health, independence, loved ones. Each loss can compound, making optimism feel harder to sustain.

ผู้สูงอายุจำนวนมากประสบกับความสูญเสียหลายครั้ง มิตรภาพ สุขภาพ ความเป็นอิสระ คนที่รัก การสูญเสียแต่ละครั้งสามารถรวมกันได้ ทำให้การมองโลกในแง่ดียากขึ้นที่จะรักษาไว้

Speaking from personal experience, our pessimism can increase due to physical and/or mental health challenges such as chronic pain, reduced mobility, and health issues, which directly impact mood and energy levels. It's psychologically difficult to feel upbeat when your body isn't cooperating.

จากประสบการณ์ส่วนตัว ความรู้สึกมองโลกในแง่ร้ายของเราอาจเพิ่มขึ้นได้เนื่องจากปัญหาสุขภาพกายและ/หรือสุขภาพจิต เช่น อาการปวดเรื้อรัง การเคลื่อนไหวที่ลดลง และปัญหาสุขภาพอื่นๆ ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่ออารมณ์และระดับพลังงาน มันเป็นเรื่องยากที่จะรู้สึกร่าเริงเมื่อร่างกายไม่เป็นใจ

Then, we shouldn’t forget the common consequences of being older - reduced social connections and identity shifts that can increase our pessimism.

นอกจากนี้ เราไม่ควรลืมผลกระทบที่พบได้ทั่วไปในผู้สูงอายุ นั่นคือ การติดต่อทางสังคมที่ลดลงและการเปลี่ยนแปลงตัวตน ซึ่งอาจทำให้เรามองโลกในแง่ร้ายมากขึ้น

Retirement, relocation, or loss of peers can increase our isolation, which is strongly linked to depression and negative thinking.

การเกษียณอายุ การย้ายถิ่นฐาน หรือการสูญเสียเพื่อนฝูง อาจทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้น ซึ่งมีความเชื่อมโยงอย่างมากกับภาวะซึมเศร้าและความคิดเชิงลบ

Coupled with these factors, career identity loss, changing roles in family dynamics, and facing mortality can make positivity impossible.

เมื่อรวมกับปัจจัยเหล่านี้ การสูญเสียตัวตนในอาชีพ การเปลี่ยนแปลงบทบาทในครอบครัว และการเผชิญหน้ากับความตาย อาจทำให้การมองโลกในแง่ดีเป็นไปไม่ได้

It’s not all bad news. Many older adults maintain strong positivity by actively cultivating purpose, maintaining relationships, staying engaged, and sometimes seeking support for depression (which is treatable at any age).

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ข่าวร้ายทั้งหมด ผู้สูงอายุหลายคนยังคงรักษาทัศนคติเชิงบวกไว้ได้ดี โดยการปลูกฝังเป้าหมายในชีวิต รักษาความสัมพันธ์ มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ และบางครั้งก็ขอความช่วยเหลือเรื่องภาวะซึมเศร้า (ซึ่งรักษาได้ทุกวัย)

The key is recognizing that persistent negativity isn't an inevitable part of aging and often signals a condition that is worth addressing.

สิ่งสำคัญคือการตระหนักว่าความรู้สึกเชิงลบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่ใช่สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในวัยชรา และมักเป็นสัญญาณของภาวะที่ควรได้รับการแก้ไข

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Let’s see…. When people get older, they tend to retire. This often leads to social isolation. As people get older, they tend to have more aches and pains, as well as other health problems. Some older retired individuals also experience having to tighten their belts and live on very small budgets. It would be difficult for older retirees to make ends if they are relying fully or largely on social security.

ลองพิจารณาดู... เมื่อคนเราอายุมากขึ้น พวกเขามักจะเกษียณ ซึ่งมักนำไปสู่การแยกตัวออกจากสังคม เมื่ออายุมากขึ้น พวกเขามักจะมีอาการปวดเมื่อยและปัญหาสุขภาพอื่นๆ มากขึ้น ผู้สูงอายุที่เกษียณแล้วบางคนก็ต้องประหยัดค่าใช้จ่ายและใช้ชีวิตด้วยงบประมาณที่จำกัดมาก การที่ผู้สูงอายุที่เกษียณแล้วต้องพึ่งพาเงินบำนาญจากรัฐบาลเพียงอย่างเดียวหรือส่วนใหญ่ จะทำให้การใช้ชีวิตลำบาก

Bottom line is, an isolated person who is experiencing pain and discomfort from medical conditions, who may also be experiencing food and housing insecurity, doesn’t make for the most cheerful and happy people.

สรุปแล้ว คนที่โดดเดี่ยว มีอาการปวดเมื่อยและไม่สบายจากปัญหาสุขภาพ และอาจประสบปัญหาเรื่องอาหารและที่อยู่อาศัย ย่อมไม่ใช่คนที่ร่าเริงและมีความสุขที่สุด

------------------------------------------------------------------------------------------------

From what I have seen, many older people have pain issues: either straight pain or pain from surgeries that were an attempt to relieve their pain. Managing pain is a big deal because ot affects everything. Have you ever had a toothache? Just imagine how that affects everything.

จากสิ่งที่ฉันเห็น ผู้สูงอายุหลายคนมีปัญหาเรื่องความเจ็บปวด ไม่ว่าจะเป็นความเจ็บปวดโดยตรงหรือความเจ็บปวดจากการผ่าตัดเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด การจัดการความเจ็บปวดเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะมันส่งผลกระทบต่อทุกอย่าง คุณเคยปวดฟันไหม? ลองนึกภาพดูว่ามันส่งผลกระทบต่อทุกอย่างอย่างไร

The best way I have seen to combat pain is to take care of yourself health wise early on. Even later in life, I find that some of these ideas help maintain a positive outlook—

วิธีที่ดีที่สุดที่ฉันเคยเห็นในการต่อสู้กับความเจ็บปวดคือการดูแลสุขภาพตัวเองตั้งแต่เนิ่นๆ แม้ในวัยชรา ฉันพบว่าแนวคิดเหล่านี้ช่วยรักษาทัศนคติที่ดีได้ —

Nutrition. Eat as healthy as possible. In your youth, it helps nourish and can provide a better foundation. In aging, processed foods appear to aggrevate anything that pre-exists.

โภชนาการ กินอาหารที่มีประโยชน์ให้มากที่สุด ในวัยหนุ่มสาว มันช่วยบำรุงร่างกายและสร้างพื้นฐานที่ดีกว่า ในวัยชรา อาหารแปรรูปดูเหมือนจะทำให้ปัญหาที่มีอยู่แล้วแย่ลง

Be Outside. Studies are showing that exposure to the sun (within reason) helps the body in many ways. There are a few interesting studies that touch on how sunlight helps with sleep patterns, Vitamin D production, etc.

อยู่กลางแจ้ง การศึกษาหลายชิ้นแสดงให้เห็นว่าการได้รับแสงแดด (ในปริมาณที่เหมาะสม) ช่วยร่างกายในหลายๆ ด้าน มีการศึกษาที่น่าสนใจบางชิ้นที่กล่าวถึงว่าแสงแดดช่วยเรื่องรูปแบบการนอนหลับ การผลิตวิตามินดี ฯลฯ อย่างไร

Support. Have some type of support around you. I have onserved that some people are lonely. They have no support. I usually suggest that these people at least join an online group, a hobby club, go to church, or keep in touch with family. Just having a support system of some kind is crucial. It also gets you out of your own head, so to speak.

การสนับสนุน มีคนคอยให้การสนับสนุนอยู่รอบตัวคุณ ฉันสังเกตเห็นว่าบางคนรู้สึกเหงา พวกเขาไม่มีคนคอยสนับสนุน โดยปกติแล้วฉันมักแนะนำให้คนเหล่านี้อย่างน้อยเข้าร่วมกลุ่มออนไลน์ ชมรมงานอดิเรก ไปโบสถ์ หรือติดต่อกับครอบครัว การมีระบบสนับสนุนบางอย่างนั้นสำคัญมาก มันยังช่วยให้คุณหลุดพ้นจากความคิดของตัวเองได้ด้วย

Nature. Again, nature has a way of slowing us down and taking a breath. When you go out for a short walk, name some things you see that are touching or beautiful to you. Feel grateful for these things. They are gifts. This habit shifts your focus on problems, worries, etc. and gives a moment of respite.

ธรรมชาติ อีกครั้ง ธรรมชาติมีวิธีที่จะทำให้เราช้าลงและได้หายใจ เมื่อคุณออกไปเดินเล่นสั้นๆ ลองนึกถึงสิ่งต่างๆ ที่คุณเห็นที่ทำให้คุณประทับใจหรือสวยงาม รู้สึกขอบคุณสำหรับสิ่งเหล่านั้น พวกมันคือของขวัญ นิสัยนี้จะเปลี่ยนจุดสนใจของคุณจากปัญหา ความกังวล ฯลฯ และให้ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อน

Stop Comparing. Do not under any circumstances compare yourself or your situation to that of another person. You have absolutely no idea what is going on. Stay in your own lane. Set your own goals and boundaries. Life isn't about comparison..It's about doing the work to which you have been assigned..And, btw, EVERYONE has an assignment.

หยุดเปรียบเทียบ อย่าเปรียบเทียบตัวเองหรือสถานการณ์ของคุณกับคนอื่นไม่ว่าในกรณีใดๆ คุณไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น อยู่ในเส้นทางของคุณเอง ตั้งเป้าหมายและขอบเขตของคุณเอง ชีวิตไม่ใช่เรื่องของการเปรียบเทียบ...มันคือเรื่องของการทำงานที่คุณได้รับมอบหมาย...และที่สำคัญ ทุกคนมีหน้าที่ของตัวเอง

Sleep. The importance of sleep can not be emphasized enough. Rest and recovery are not optional, they is necessary. There are so many more ideas, but these are just a few

การนอนหลับ ความสำคัญของการนอนหลับนั้นไม่อาจเน้นย้ำได้มากพอ การพักผ่อนและการฟื้นฟูร่างกายไม่ใช่สิ่งที่เลือกได้ แต่เป็นสิ่งจำเป็น ยังมีไอเดียอีกมากมาย แต่เหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น

Believe. Surround yourself with positivity.For example, Michael Jackson had post its all over his desk and studio wall of positive mantras BEFORE he became his own star. Model that. Reinforce positive ideas. Follow anyone who resonates with you: Tony Robbins, Gary Vaynerchuk, Les Brown, Louise Hay, Rene Brown, Keanu Reeves, Emma Watson, Daymond John, Franklin Graham, …The list goes on. Whoever inspires you is who you want to emulate. These are just a few ideas…

จงเชื่อมั่น จงล้อมรอบตัวเองด้วยพลังบวก ตัวอย่างเช่น ไมเคิล แจ็กสัน ติดกระดาษโน้ตที่มีข้อความให้กำลังใจตัวเองเต็มโต๊ะทำงานและผนังสตูดิโอ ก่อนที่เขาจะโด่งดัง จงเอาเป็นแบบอย่าง เสริมสร้างความคิดเชิงบวก ติดตามบุคคลที่คุณชื่นชอบ เช่น โทนี่ ร็อบบินส์, แกรี่ เวย์เนอร์ชุก, เลส บราวน์, ลูอิส เฮย์, เรเน่ บราวน์, คีอานู รีฟส์, เอ็มม่า วัตสัน, เดย์มอนด์ จอห์น, แฟรงคลิน เกรแฮม, ... และอีกมากมาย ใครก็ตามที่สร้างแรงบันดาลใจให้คุณ นั่นแหละคือคนที่คุณควรเอาเป็นแบบอย่าง นี่เป็นเพียงไอเดียบางส่วนเท่านั้น...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Original question: Why do some people, as they grow older, find having a positive attitude difficult?

คำถามเดิม: ทำไมบางคนถึงรู้สึกว่าการมีทัศนคติที่ดีเป็นเรื่องยากเมื่ออายุมากขึ้น?

This question assumes that these people actually had a positive attitude when they were younger.

คำถามนี้ตั้งสมมติฐานว่าคนเหล่านั้นเคยมีทัศนคติที่ดีเมื่อตอนที่ยังหนุ่มสาว

I have been around long enough and had family members who put on a false positive attitude to keep their job but as soon as they are out of sight from the public the real person comes out and they definitely do not have a positive attitude in their 20’s or at any age.

ฉันเองก็เคยมีประสบการณ์กับสมาชิกในครอบครัวที่แสดงทัศนคติที่ดีอย่างเสแสร้งเพื่อรักษางาน แต่พอพ้นสายตาคนทั่วไปไปแล้ว ตัวตนที่แท้จริงของพวกเขากลับปรากฏออกมา และแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทัศนคติที่ดีเลยไม่ว่าจะตอนอายุ 20 หรืออายุเท่าไหร่ก็ตาม

When you no longer work, you no longer need to pretend to be happy or positive, therefore people who are not or are seldom happy or positive no longer need to pretend to be either when they are retired. They can also blame it on the ailments of being old.

เมื่อคุณไม่ได้ทำงานแล้ว คุณก็ไม่จำเป็นต้องแสร้งทำเป็นมีความสุขหรือคิดบวกอีกต่อไป ดังนั้นคนที่ไม่ได้มีความสุขหรือคิดบวก หรือไม่ค่อยมีความสุขหรือคิดบวก ก็ไม่จำเป็นต้องแสร้งทำเป็นแบบนั้นเมื่อเกษียณแล้ว พวกเขายังสามารถโทษว่าเป็นเพราะโรคภัยไข้เจ็บของวัยชราได้อีกด้วย

Other times as we age, we develop arthritis, bursitis, and other ailments which are painful or cause difficulty with balance and the ability to walk. We also lose family members, friends and other people in our lives. Sometimes our sleep is not good quality sleep, therefore it affects our minds as well as our atitude.

บางครั้งเมื่อเราอายุมากขึ้น เราก็อาจเป็นโรคข้ออักเสบ โรคถุงน้ำข้ออักเสบ และโรคอื่นๆ ที่เจ็บปวดหรือทำให้มีปัญหาเรื่องการทรงตัวและการเดิน เรายังสูญเสียสมาชิกในครอบครัว เพื่อน และคนอื่นๆ ในชีวิตไป บางครั้งการนอนหลับของเราก็ไม่ได้มีคุณภาพที่ดี ดังนั้นจึงส่งผลกระทบต่อจิตใจและทัศนคติของเราด้วย

Just remember that crabby old person may have been a crabby young person or they may have issues which contribute to being less pleasant.

โปรดจำไว้ว่าคนแก่ที่อารมณ์ไม่ดีคนนั้น อาจเคยอารมณ์ไม่ดีตอนยังหนุ่มสาว หรืออาจมีปัญหาบางอย่างที่ทำให้เขาไม่น่าคบหา

------------------------------------------------------------------------------------------------

How does an old person know when it’s time to die?

2026-08-18T17:05:29.733-07:00

How does an old person know when it’s time to die?

A close friend of mine, Krish, told me something that has stayed with me till date.

A few years back, his grandfather was in his late 80s and not very sick.

One evening he casually mentions to the whole family,

"I don't think I will be around after two days."

The whole family laughs at his remark, thinking that he is just being dramatic as he may have been having a bad day.

But the next day, he insists on seeing all his family members one last time.

He blesses his grandkids, tells everyone to take care of each other, apologizes to his family for any pain he might have caused subconsciously, and says his final goodbyes to everyone with a smile on his face.

True to his words, he dies a peaceful death the next day.

Have you ever wondered how he knew?

Did he somehow have a sixth sense about it?

Well, no one can say for sure, but it's highly unlikely that he 'had' a sixth sense.

Doctors can only predict death with reasonable accuracy, and they don't always get it right.

However, there are stories like these where families, hospice nurses, caregivers, and doctors can testify that a dying person suddenly becomes peaceful and lucid, saying things they normally wouldn't say or asking for things they wouldn't ask for when they're not in the right state of mind

That's why it's not surprising at all when you hear these kinds of stories because research shows that death is the only thing that's guaranteed in life, and it always comes unexpectedly.

My mother was in the hospital and I expected her to come home after a couple of days. She told me God spoke to her and told her she was dying. It was very sad. She never left the hospital.

How do extremely old people just drop dead if they don't catch a disease?

ทำไมคนแก่มากๆ ถึงเสียชีวิตกะทันหันโดยไม่ได้เป็นโรคอะไรเลย?

By age 75, the human heart loses up to 90% of its natural pacemaker cells. When a seemingly healthy 98-year-old abruptly drops dead without catching a disease, their frayed electrical grid crashes.

เมื่ออายุ 75 ปี หัวใจของมนุษย์จะสูญเสียเซลล์ควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจไปมากถึง 90% เมื่อคนอายุ 98 ปีที่ดูเหมือนจะมีสุขภาพดีเสียชีวิตอย่างกะทันหันโดยไม่ได้เป็นโรคอะไรเลย ระบบไฟฟ้าในหัวใจที่เสื่อมสภาพไปนั้นก็พังทลายลง

While we often say someone died of "old age," old age itself is not a medical cause of death. Every natural death involves a specific physiological failure, and in extreme old age, that failure often happens instantaneously because the body has run out of its hidden buffer.

แม้ว่าเรามักจะพูดว่าใครบางคนเสียชีวิตเพราะ "ชราภาพ" แต่ความชราภาพนั้นไม่ใช่สาเหตุการเสียชีวิตทางการแพทย์ การเสียชีวิตตามธรรมชาติทุกครั้งเกี่ยวข้องกับความล้มเหลวทางสรีรวิทยาเฉพาะอย่าง และในวัยชรามากๆ ความล้มเหลวนั้นมักเกิดขึ้นอย่างฉับพลันเพราะร่างกายหมดกลไกสำรองที่ซ่อนอยู่แล้ว

The human body operates with a massive safety net called "functional reserve." A healthy young person's heart can pump five times more blood than resting requires, and their kidneys can filter waste even if half their nephrons are destroyed. As humans age, cellular senescence slowly degrades tissues across every system. Even without a diagnosed disease like cancer or pneumonia, this reserve shrinks to near zero. The buffer gets so thin that the body can no longer tolerate minor, everyday physiological fluctuations. A slight drop in blood pressure from standing up rapidly, or a minor shift in electrolytes from dehydration, can trigger a catastrophic chain reaction of organ failure.

ร่างกายมนุษย์ทำงานโดยมีตาข่ายนิรภัยขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "ปริมาณสำรองการทำงาน" หัวใจของคนหนุ่มสาวที่มีสุขภาพดีสามารถสูบฉีดเลือดได้มากกว่าที่ต้องการในขณะพักผ่อนถึงห้าเท่า และไตของพวกเขาสามารถกรองของเสียได้แม้ว่าครึ่งหนึ่งของหน่วยไตจะถูกทำลายไปแล้วก็ตาม เมื่อมนุษย์อายุมากขึ้น การเสื่อมสภาพของเซลล์จะค่อยๆ ทำให้เนื้อเยื่อในทุกระบบเสื่อมลง แม้ว่าจะไม่มีโรคที่ได้รับการวินิจฉัย เช่น มะเร็งหรือปอดบวม ปริมาณสำรองนี้ก็จะลดลงจนเกือบเป็นศูนย์ ปริมาณสำรองนี้บางลงจนร่างกายไม่สามารถทนต่อความผันผวนทางสรีรวิทยาเล็กน้อยในชีวิตประจำวันได้อีกต่อไป การลดลงของความดันโลหิตเพียงเล็กน้อยจากการลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว หรือการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของอิเล็กโทรไลต์จากภาวะขาดน้ำ สามารถกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ร้ายแรงของการทำงานล้มเหลวของอวัยวะได้

The most common organ to abruptly fail is the heart. Decades of beating take a severe mechanical toll. In extreme old age, the heart muscle stiffens and fills with microscopic scar tissue or misfolded proteins. One condition, transthyretin amyloidosis, is found in a significant percentage of octogenarians. It causes sticky proteins to deposit directly into the cardiac tissue, eventually making the heart walls too rigid to relax and fill with blood.

อวัยวะที่ล้มเหลวอย่างฉับพลันได้บ่อยที่สุดคือหัวใจ การเต้นของหัวใจเป็นเวลาหลายสิบปีทำให้เกิดความเสียหายทางกลไกอย่างรุนแรง ในวัยชรามาก กล้ามเนื้อหัวใจจะแข็งตัวและเต็มไปด้วยเนื้อเยื่อแผลเป็นขนาดเล็กหรือโปรตีนที่พับตัวผิดรูป ภาวะหนึ่งที่เรียกว่า โรคอะไมลอยโดซิสจากทรานส์ไทเรติน พบได้ในผู้ที่มีอายุ 80 ปีขึ้นไปเป็นจำนวนมาก มันทำให้โปรตีนเหนียวๆ ไปสะสมอยู่ในเนื้อเยื่อหัวใจโดยตรง ซึ่งในที่สุดจะทำให้ผนังหัวใจแข็งตัวมากเกินไปจนไม่สามารถคลายตัวและรับเลือดได้

When an extremely old person drops dead in an instant, the direct mechanism is usually the heart's internal electrical grid.

เมื่อคนชรามากเสียชีวิตกะทันหัน สาเหตุโดยตรงมักเกิดจากระบบไฟฟ้าภายในหัวใจ

Why do people die at the age of 60-70?

2026-08-07T21:26:41.835-07:00

Why do people die at the age of 60-70?

ทำไมคนเราถึงเสียชีวิตในช่วงอายุ 60-70 ปี?

This is another typical asinine question. Unfortunately, humans may pass away at ANY AGE. Just as people between the ages of 20–45 are dropping like flies due to the OPIOID thing [roughly 83% of the homeless population throughout the USA, Canada, and in several European countries are of the white or Caucasian ethnicity.]

นี่เป็นอีกคำถามโง่ๆ ทั่วไป น่าเสียดายที่มนุษย์อาจเสียชีวิตได้ทุกวัย เช่นเดียวกับที่ผู้คนอายุระหว่าง 20-45 ปีเสียชีวิตเป็นจำนวนมากเนื่องจากปัญหายาโอปิออยด์ [ประมาณ 83% ของประชากรไร้บ้านทั่วสหรัฐอเมริกา แคนาดา และในหลายประเทศในยุโรปเป็นคนผิวขาวหรือเชื้อสายคอเคเซียน]

Furthermore, there are more young people dropping dead currently before the age of 30 due to miscellaneous ways they've chosen to be irresponsible: under the influence of narcotics and/or alcohol often while operatin a motor vehicle, shootings due to street and gang violence, the Opioid surge since 2017 when the COVID-19 pandemic struck humanity, etc.

ยิ่งไปกว่านั้น ปัจจุบันมีคนหนุ่มสาวจำนวนมากเสียชีวิตก่อนอายุ 30 ปีเนื่องจากพฤติกรรมที่ไม่รับผิดชอบต่างๆ เช่น การเสพยาเสพติดและ/หรือดื่มแอลกอฮอล์ขณะขับขี่ยานพาหนะ การยิงกันเนื่องจากความรุนแรงบนท้องถนนและแก๊งค์ การระบาดของยาโอปิออยด์ตั้งแต่ปี 2017 เมื่อการระบาดของโควิด-19 ส่งผลกระทบต่อมนุษยชาติ เป็นต้น

On the other hand, there’s a plethora of people who frequently live past age 75, 80, etc. SUGGESTION: Try not to make a fool of yourself when posting a question the next time by doing a little bit of research BEFORE posting any questions on a social media forum. We can always tell when an IDIOT posted a question just to be posting a question perhaps too LAZY to do some basic research first on the topic of the posted question.

ในทางกลับกัน ก็มีผู้คนจำนวนมากที่อายุยืนเกิน 75, 80 ปี คำแนะนำ: พยายามอย่าทำให้ตัวเองดูโง่เมื่อโพสต์คำถามในครั้งต่อไปโดยการค้นคว้าข้อมูลเล็กน้อยก่อนที่จะโพสต์คำถามใดๆ ในฟอรัมโซเชียลมีเดีย เราสามารถบอกได้เสมอว่าคำถามไหนมาจากคนโง่ เพราะพวกเขาอาจขี้เกียจเกินกว่าจะหาข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับหัวข้อที่ถามก่อน

Accidents, suicide, lighting, angry penguins, and jealous lovers.

อุบัติเหตุ การฆ่าตัวตาย ฟ้าผ่า เพนกวินโกรธ และคนรักหึงหวง

Drugs and alcohol are big killers. It happens when the body’s organs can no longer function with the constant onslaught of products that destroy them. I was a social worker at a hospital. Occasionally, I would hear doctors and nurses say something to the effect of, “How do people think they can abuse their bodies for twenty to thirty years, and expect us to heal them in two weeks?”

ยาเสพติดและแอลกอฮอล์เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดการเสียชีวิต มันเกิดขึ้นเมื่ออวัยวะในร่างกายไม่สามารถทำงานได้ตามปกติอีกต่อไป เนื่องจากถูกทำลายอย่างต่อเนื่องจากสารต่างๆ ฉันเคยเป็นนักสังคมสงเคราะห์ในโรงพยาบาล บางครั้งฉันได้ยินแพทย์และพยาบาลพูดทำนองว่า “คนเราคิดอย่างไรถึงทำร้ายร่างกายตัวเองเป็นเวลา 20-30 ปี แล้วหวังว่าเราจะรักษาให้หายได้ภายใน 2 สัปดาห์?”

Eventually, our cells lose the ability to recreate themselves as well as they should. Therefore, we grow old and die.
ในที่สุด เซลล์ของเราก็จะสูญเสียความสามารถในการสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่ได้อย่างที่ควรจะเป็น ดังนั้นเราจึงแก่ชราและตายไป

Why do people get weak after the age of 60?

ทำไมคนเราถึงอ่อนแอลงหลังจากอายุ 60 ปี?

That’s nature, it happens to all of us, that’s the one thing we all have in common, getting old, I know it’s a bummer, that’s why I keep saying to everyone DON’T GET OLDER STAY AS YOU ARE, getting old is no fun, still it’s all a matter of your state of mind, and your own interests, I had a lifelong hobby ( lapidary, ) I developed an interest in it through my first boss, when I was 15, now 82 and am still interested in it, unfortunately had a massive stroke a few years back which paralysed my whole left side, and having been left handed made it worse still, so yes getting older is a bugger but that’s life, as long as you find something that keeps your interests up it’s not so bad. The beauty with lapidary is finding that ordinary looking rock and turning it into a beautiful gem is very rewarding, just like these,

นั่นเป็นเรื่องธรรมชาติ มันเกิดขึ้นกับทุกคน นั่นเป็นสิ่งเดียวที่เราทุกคนมีเหมือนกัน คือการแก่ชรา ผมรู้ว่ามันแย่ นั่นเป็นเหตุผลที่ผมบอกทุกคนเสมอว่า อย่าแก่เลย จงเป็นอย่างที่คุณเป็น การแก่ชราไม่ใช่เรื่องสนุก แต่ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับสภาพจิตใจและความสนใจของคุณเอง ผมมีงานอดิเรกที่ทำมาตลอดชีวิต (การเจียระไนอัญมณี) ผมเริ่มสนใจมันจากเจ้านายคนแรกของผมตอนอายุ 15 ปี ตอนนี้ผมอายุ 82 แล้วและก็ยังสนใจอยู่ น่าเสียดายที่ผมเป็นโรคหลอดเลือดสมองอย่างรุนแรงเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทำให้ร่างกายซีกซ้ายเป็นอัมพาต และการที่ผมถนัดซ้ายก็ยิ่งทำให้แย่ลงไปอีก ดังนั้นใช่ การแก่ชราเป็นเรื่องที่แย่ แต่นั่นคือชีวิต ตราบใดที่คุณหาสิ่งที่ทำให้คุณยังคงสนใจอยู่ได้ มันก็ไม่แย่ขนาดนั้น ความสวยงามของการเจียระไนอัญมณีคือการหาหินธรรมดาๆ แล้วเปลี่ยนมันให้กลายเป็นอัญมณีที่สวยงาม ซึ่งเป็นสิ่งที่คุ้มค่ามาก เช่นเดียวกับสิ่งเหล่านี้

คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

2026-07-03T18:47:54.959-07:00

As an older person, do you get offended being called “old”?
ในฐานะผู้สูงอายุ คุณรู้สึกไม่พอใจไหมเมื่อถูกเรียกว่า "แก่"หรือไม่??

Not really. I mean let’s face it, I AM old. What bothers me is the way society treats its elderly now. When I was a child, the elderly were treated like royalty. Anything you could do for them you did. And I don’t mean monetarily. Time was spent. You took the elderly to lunch. To the beauty parlor. Maybe she paid maybe you did. It didn’t matter. What matters is you took the time to go see her. She had an excuse to get dressed up and you both had a good time. It was a totally different way of thinking and being. You NEVER see that anymore. Sigh

ไม่จริงหรอกค่ะ คือเอาตรงๆ ฉันก็แก่แล้วนี่นา สิ่งที่ทำให้ฉันกังวลคือวิธีที่สังคมปฏิบัติต่อผู้สูงอายุในปัจจุบัน เมื่อตอนที่ฉันยังเด็ก ผู้สูงอายุได้รับการปฏิบัติราวกับเป็นเชื้อพระวงศ์ อะไรก็ตามที่คุณทำได้ คุณก็จะทำ และฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องเงินทองนะคะ คุณใช้เวลาไปกับพวกเขา คุณพาผู้สูงอายุไปทานอาหารกลางวัน ไปร้านเสริมสวย บางทีพวกเขาอาจจะจ่าย บางทีคุณอาจจะจ่าย มันไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือคุณใช้เวลาไปเยี่ยมพวกเขา พวกเขามีโอกาสได้แต่งตัวสวยๆ และคุณทั้งสองก็มีความสุข มันเป็นวิธีคิดและการใช้ชีวิตที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง คุณไม่เคยเห็นแบบนั้นอีกแล้วในปัจจุบัน เฮ้อ....

How do most people cope with getting older?

คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

I get up every day around 5:30. Yes, AM. I have a couple cups of coffee and a piece of dark chocolate. During this time I evaluate how my day is gonna go.

ฉันตื่นนอนทุกวันประมาณ 5:30 น. ใช่ค่ะ เช้าตรู่ ฉันดื่มกาแฟสองแก้วและกินดาร์กช็อกโกแลตหนึ่งชิ้น ในช่วงเวลานี้ ฉันจะประเมินว่าวันนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง

Is the arthritis going to give me a break today?

โรคข้ออักเสบจะทำให้ฉันพักบ้างไหมวันนี้?

Do I have something that HAS to be done. If so I think about the rest of the day. I specifically did not say the “plan” word because if I have to plan it's starting out as a day I would rather put behind me.

ฉันมีอะไรที่ต้องทำให้เสร็จไหม? ถ้ามี ฉันก็จะคิดถึงส่วนที่เหลือของวัน ฉันจงใจไม่ใช้คำว่า "วางแผน" เพราะถ้าฉันต้องวางแผน นั่นหมายความว่าวันนั้นเป็นวันที่ฉันอยากจะทิ้งไว้ข้างหลังมากกว่า

I figure out the weather so I know when/if I can go cycling, which brings me great pleasure.

Sometime in the afternoon I decide what to cook for dinner. I rarely eat out as I prefer to cook my own healthy meals.

ฉันตรวจสอบสภาพอากาศเพื่อจะได้รู้ว่าเมื่อไหร่/ถ้าฉันสามารถไปปั่นจักรยานได้ ซึ่งทำให้ฉันมีความสุขมาก ช่วงบ่ายๆ ฉันจะตัดสินใจว่าจะทำอะไรกินเป็นอาหารเย็น ฉันไม่ค่อยออกไปกินข้าวนอกบ้าน เพราะฉันชอบทำอาหารเพื่อสุขภาพกินเองมากกว่า

I rarely watch TV so my evenngs ate reading or sitting on the porch watching the kake I live on.

ฉันไม่ค่อยดูทีวี ดังนั้นช่วงเย็นของฉันจึงเป็นการอ่านหนังสือหรือนั่งบนระเบียงดูทีวีที่บ้าน

All that sounds so easy doesn't it? Carefree and no stress. I can assure you thete ii plenty of negative stuff I could dwell on. I choose not to whenever I can. If I can't fix it, I don't worry about it. That includes a couple health issues we old people get.

ทั้งหมดนี้ฟังดูง่ายใช่ไหมคะ? ไร้กังวลและไม่มีความเครียด ฉันรับรองได้เลยว่ามีเรื่องแย่ๆ อีกมากมายที่ฉันสามารถคิดมากได้ ฉันเลือกที่จะไม่กังวลกับมันเมื่อใดก็ตามที่ทำได้ ถ้าฉันแก้ไขมันไม่ได้ ฉันก็จะไม่กังวลกับมัน รวมถึงปัญหาสุขภาพเล็กๆ น้อยๆ ที่คนสูงอายุอย่างเรามักเจอด้วย

I just deal/cope with what I can affect. I learned that 35 years ago (I'm 74 now) and it serves me well.

ฉันแค่จัดการกับสิ่งที่ฉันควบคุมได้ ฉันเรียนรู้เรื่องนี้เมื่อ 35 ปีที่แล้ว (ตอนนี้ฉันอายุ 74 ปี) และมันก็เป็นประโยชน์กับฉันมาก

If we try to cope with all those minor things in life, we will not enjoy life.

ถ้าเราพยายามรับมือกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตทั้งหมด เราจะไม่มีความสุขกับชีวิต

Edit on 1/5/2023 - First, thanks for taking the time to read and respond to my answer.

แก้ไขเมื่อ 1/5/2023 - ก่อนอื่น ขอบคุณที่สละเวลาอ่านและตอบคำถามของฉัน

I would like to add a couple of points. To the TV commercial whete the lady say age is just a number and mine is unlisted, I call BS. That is just a commercial trying to sell you something. Some people that live a healthy lifestyle die earlier than average. Some that live an unhealthy lifestyle live longer than average. Each person has to make decisions on how they want to live life and accept the consequences.

ฉันอยากจะเพิ่มอีกสองสามประเด็น สำหรับโฆษณาทางทีวีที่ผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าอายุเป็นเพียงตัวเลข และอายุของฉันไม่ได้ระบุไว้ ฉันว่ามันไร้สาระ นั่นเป็นเพียงโฆษณาที่พยายามขายอะไรบางอย่างให้คุณ บางคนที่ใช้ชีวิตอย่างมีสุขภาพดีก็เสียชีวิตเร็วกว่าค่าเฉลี่ย บางคนที่ใช้ชีวิตอย่างไม่ดีต่อสุขภาพก็มีอายุยืนยาวกว่าค่าเฉลี่ย แต่ละคนต้องตัดสินใจว่าต้องการใช้ชีวิตอย่างไรและยอมรับผลที่ตามมา

My second point is something I learned two years ago. While undergoing chemo, I attended some group support sessions. The moderator did a short press and opened up for discussion. Ever press had these words/letters: DEA. Diet. Exercise. ,and Attitude. I live by this message.

ประเด็นที่สองของฉันคือสิ่งที่ฉันเรียนรู้เมื่อสองปีที่แล้ว ระหว่างที่เข้ารับการรักษาด้วยเคมีบำบัด ฉันได้เข้าร่วมกลุ่มให้กำลังใจอยู่บ้าง ผู้ดำเนินรายการได้กล่าวเปิดประเด็นสั้นๆ แล้วเปิดโอกาสให้ทุกคนร่วมอภิปราย ประเด็นที่เปิดทุกครั้งจะมีคำ/ตัวอักษรเหล่านี้: DEA, Diet, Exercise และ Attitude ฉันยึดถือข้อความนี้เป็นหลักในการดำเนินชีวิต

🌹 Aging with an Attitude

2026-07-03T05:20:00.000-07:00

6 THINGS YOU SHOULD NEVER TELL PEOPLE

1. Don't tell people your plans. They will sabotage you.

1. อย่าบอกคนอื่นถึงแผนของคุณ พวกเขาจะทำลายคุณ

2. Don't tell people your weakness. They will use them against you.

2. อย่าบอกคนอื่นถึงจุดอ่อนของคุณ พวกเขาจะใช้จุดอ่อนเหล่านั้นมาเล่นงานคุณ

3. Don't tell people your failures. They will always see you as a failure and never give you the opportunity.

3. อย่าบอกคนอื่นถึงความล้มเหลวของคุณ พวกเขาจะมองว่าคุณเป็นคนล้มเหลวเสมอและไม่เคยให้โอกาสคุณเลย

4. Don't tell people your next big move. Move in silence, Take action , and shock them with your results.

4. อย่าบอกคนอื่นถึงการเคลื่อนไหวครั้งต่อไปของคุณ จงทำอย่างเงียบๆ ลงมือทำ และสร้างความตกตะลึงให้กับพวกเขาด้วยผลลัพธ์ของคุณ

5. Don't tell people your secrets. Only a fool reveals secrets.

5. อย่าบอกความลับของคุณให้คนอื่นรู้ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่เปิดเผยความลับ

6. Don't tell people your income or the source of your income. Always make them wonder.

6. อย่าบอกคนอื่นถึงรายได้หรือแหล่งที่มาของรายได้ของคุณ ทำให้พวกเขาสงสัยอยู่เสมอ

----

These things are true. Never trust anyone completely. There are very few exceptions.The works of the world are evil. Colloquially, (Satan) is the human mind, and on account of it, this world is on a very slippery slope.

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องจริง อย่าไว้ใจใครอย่างสุดโต่ง มีข้อยกเว้นเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้น งานของโลกเป็นความชั่วร้าย ในภาษาพูด (ซาตาน) คือจิตใจของมนุษย์ และเพราะเหตุนี้ โลกจึงอยู่ในทางลาดชันมาก

Why does getting older hurt so much?

ทำไมการแก่ตัวลงถึงเจ็บปวดนัก?

Someone once said: as we get older, what hurts is not what happened — but what never did.

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า เมื่อเราแก่ตัวลง สิ่งที่เจ็บปวดไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น แต่เป็นสิ่งที่ยังไม่เคยเกิดขึ้น

I remember sitting in the kitchen with my grandmother.

ฉันจำได้ว่าเคยนั่งอยู่ในครัวกับคุณยาย

I was eating the cookies she used to bake for me every time my parents left me with her overnight.

She was drinking her strong tea — I still remember the cup, red with white round patterns.

ฉันกำลังกินคุกกี้ที่คุณยายอบให้ทุกครั้งที่พ่อแม่ฝากฉันไว้กับคุณยายค้างคืน

คุณยายกำลังดื่มชารสเข้มข้น ฉันยังจำถ้วยชาใบนั้นได้ ถ้วยสีแดงมีลวดลายกลมสีขาว

At some point, I asked her:

ณ จุดหนึ่ง ฉันถามเธอว่า:

“Grandma, what do you dream about?”

“คุณยาย ฝันถึงอะไรบ้างคะ?”

She was usually talkative, but that time she went quiet and looked out the window.

ปกติเธอเป็นคนพูดมาก แต่ครั้งนั้นเธอกลับเงียบและมองออกไปนอกหน้าต่าง

And then she said, very calmly:

แล้วเธอก็พูดอย่างใจเย็นว่า:

“I want to go hiking with a backpack.”

“ฉันอยากไปเดินป่าพร้อมเป้สะพายหลัง”

She paused.

เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง

A short pause.

หยุดไปครู่หนึ่ง

“I want to do a cartwheel, like when I was young.”

“ฉันอยากตีลังกาเหมือนตอนเด็กๆ”

“And I really want to learn French.”

“และฉันอยากเรียนภาษาฝรั่งเศสจริงๆ”

I saw her eyes fill with tears.

ฉันเห็นน้ำตาคลอเบ้าในดวงตาของเธอ

A couple of years later, she was gone.

สองสามปีต่อมา เธอก็จากไป

I was about twelve then.

ตอนนั้นฉันอายุประมาณสิบสองขวบ

Now I’m almost forty.

ตอนนี้ฉันอายุเกือบสี่สิบแล้ว

And I’m starting to understand.

และฉันเริ่มเข้าใจแล้ว

Life is no longer as light as it used to be.

ชีวิตไม่ได้เบาเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

Joy is not as loud.

ความสุขไม่ได้ดังก้องเหมือนเดิม

And the tiredness is not only physical anymore — it’s something else.

และความเหนื่อยล้าไม่ได้เป็นเพียงแค่ความเหนื่อยล้าทางกายอีกต่อไป — มันเป็นอย่างอื่น

When you’re young, life feels like it’s all ahead of you.

เมื่อคุณยังหนุ่มสาว ชีวิตดูเหมือนจะยังอยู่ข้างหน้าคุณทั้งหมด

Later, you realize it’s already happening. And the things you once didn’t notice… slowly become impossible to ignore.

ต่อมา คุณจะรู้ว่ามันกำลังเกิดขึ้นแล้ว และสิ่งที่คุณเคยมองข้าม...ค่อยๆ กลายเป็นสิ่งที่มองข้ามไม่ได้อีกต่อไป

How can I live at the age of 90 years old?

ฉันจะใช้ชีวิตอย่างไรเมื่ออายุ 90 ปี?

Nine decades is a long time. Ask anyone who's 80 something and they're pretty much ready to meet their maker. I don't think too many people want to live longer than 90.

เก้าทศวรรษเป็นเวลานานมาก ถามใครก็ได้ที่อายุ 80 กว่าปี พวกเขาคงใกล้ถึงวันตายแล้ว ฉันคิดว่าคงไม่มีใครอยากมีชีวิตอยู่เกิน 90 ปีหรอก

Living beyond 90 takes lots of energy, a super healthy body, and full team of support. Myself, I’d go to assisted living so my family could have a good life. Though, remember 5 years prior to assistance, set up a trust so cash on hand will go to the beneficiaries.

การมีชีวิตอยู่เกิน 90 ปี ต้องใช้พลังงานมาก ร่างกายที่แข็งแรงมาก และทีมดูแลอย่างเต็มที่ สำหรับตัวฉันเอง ฉันจะไปอยู่บ้านพักคนชราเพื่อให้ครอบครัวของฉันมีชีวิตที่ดี แต่จำไว้ว่า 5 ปีก่อนที่จะไปอยู่บ้านพักคนชรา ควรตั้งกองทุนไว้เพื่อให้เงินสดในมือตกเป็นของทายาท

I hope you're feeling well and ambulated. How you live is a personal choice. Whatever you do let it be you. Stay healthy, happy with everlasting hobbies to keep moving forward a long, long time. 🙏 Take care of you.

ฉันหวังว่าคุณจะรู้สึกสบายดีและเดินได้สะดวก การใช้ชีวิตเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ขอให้เป็นตัวคุณเอง รักษาสุขภาพให้แข็งแรง มีความสุข และมีงานอดิเรกที่ทำได้ตลอดไปเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกนานแสนนาน 🙏 ดูแลตัวเองด้วยนะ

I will be 87 years old in less than 2 months. I am having a few problems with recall of recent memories but my “executive function” is stiil very good. I have a small business and keep the monthly records and prepare the tax info for my tax accountant. What I do each day is the following:

อีกไม่ถึง 2 เดือน ฉันก็จะอายุ 87 ปีแล้ว ฉันเริ่มมีปัญหาเรื่องความจำระยะสั้นบ้าง แต่การทำงานของสมองส่วนบริหารจัดการ (executive function) ยังดีมากอยู่ ฉันมีธุรกิจเล็กๆ และดูแลบันทึกรายเดือนและเตรียมข้อมูลภาษีให้กับนักบัญชีของฉัน สิ่งที่ฉันทำทุกวันมีดังนี้:

For breakfast I eat 2 full cups of mixed fruit, with 1 cup milk, 1 heaping TBS walnut pieces and 1 heaping TBSP of Whey for protein.
อาหารเช้า ฉันกินผลไม้รวม 2 ถ้วยตวง กับนม 1 ถ้วยตวง วอลนัทสับ 1 ช้อนโต๊ะพูนๆ และเวย์โปรตีน 1 ช้อนโต๊ะพูนๆ
I eat only 2 meals each day. The evening meal is with several vegetables , and about 3 ounces of meat.
ฉันกินอาหารเพียง 2 มื้อต่อวัน มื้อเย็นประกอบด้วยผักหลายชนิด และเนื้อสัตว์ประมาณ 3 ออนซ์
I walk 7 days each week, in my house, with a rollator, to prevent falling , for 25 to 30 minutesm in addition to other walking . I time myself for the 25 to 30 min.
ฉันเดิน 7 วันต่อสัปดาห์ ในบ้านของฉัน โดยใช้รถเข็นช่วยเดินเพื่อป้องกันการล้ม เป็นเวลา 25-30 นาที นอกเหนือจากการเดินอื่นๆ ฉันจับเวลาตัวเองทุกๆ 25-30 นาที
I study french and polish on Duolingo. This is to keep my mind sharp. I hope to live a few more years. But I have told my Heart Doctor that when I die, I will be ready to go. I feel that I have lived a good life.
ฉันเรียนภาษาฝรั่งเศสและโปแลนด์ใน Duolingo เพื่อให้สมองยังคงเฉียบคม ฉันหวังว่าจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปอีกหลายปี แต่ฉันได้บอกกับหมอหัวใจแล้วว่า เมื่อฉันตาย ฉันจะพร้อมจากไป ฉันรู้สึกว่าฉันใช้ชีวิตมาอย่างดีแล้ว

Why do some people remain healthy at 83 while others experience severe health issues or pass away?

At 83, one person runs a marathon while another is bedridden. It isn't just a matter of healthy habits—because once you hit your 80s, the biological rules of survival suddenly flip.

ในวัย 83 ปี คนหนึ่งยังวิ่งมาราธอนได้ ในขณะที่อีกคนหนึ่งนอนป่วยอยู่บนเตียง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของนิสัยที่ดีต่อสุขภาพเท่านั้น เพราะเมื่ออายุเข้าสู่ 80 ปี กฎทางชีววิทยาของการอยู่รอดก็จะเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

Up to the age of 70 or 80, everyday behaviors are the primary driver of lifespan. Smoking, heavy alcohol use, poor diet, and a sedentary lifestyle accelerate cellular aging and bring on chronic diseases like type 2 diabetes and cardiovascular disease decades early. Those who maintain strong habits achieve what gerontologists call "compressed morbidity"—pushing the onset of serious illness into the very final years of life, allowing them to remain active into their 80s.

จนถึงอายุ 70 หรือ 80 ปี พฤติกรรมในชีวิตประจำวันเป็นปัจจัยหลักที่กำหนดอายุขัย การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์อย่างหนัก การรับประทานอาหารที่ไม่ดี และการใช้ชีวิตแบบไม่ค่อยเคลื่อนไหว จะเร่งการเสื่อมสภาพของเซลล์และทำให้เกิดโรคเรื้อรัง เช่น โรคเบาหวานชนิดที่ 2 และโรคหัวใจและหลอดเลือด ก่อนวัยอันควรหลายสิบปี ผู้ที่รักษานิสัยที่ดีจะได้รับสิ่งที่นักผู้สูงอายุวิทยาเรียกว่า "การชะลอการเจ็บป่วย" ซึ่งหมายถึงการผลักดันให้เกิดโรคร้ายแรงในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต ทำให้พวกเขายังคงมีกิจกรรมต่างๆ ได้จนถึงอายุ 80 ปี

However, once a person crosses into their 80s, the balance of power shifts to genetics. While a healthy lifestyle gets you to 80, exceptional genes get you past it. Centenarians and healthy octogenarians often possess protective genetic variants. For example, specific variations of the APOE gene strongly influence the likelihood of developing Alzheimer’s disease, while variants in the FOXO3 gene are consistently linked to extreme longevity and stress resistance at a cellular level. These genetic advantages explain the frustrating reality of the lifelong smoker who somehow lives to 95 without issue.

ย่างไรก็ตาม เมื่อคนเราอายุเกิน 80 ปี อำนาจจะเปลี่ยนไปที่พันธุกรรม ในขณะที่การใช้ชีวิตอย่างมีสุขภาพดีช่วยให้คุณมีอายุยืนถึง 80 ปี แต่ยีนที่ยอดเยี่ยมจะช่วยให้คุณอายุยืนกว่านั้น ผู้ที่มีอายุยืนถึง 100 ปี และผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดี มักจะมีพันธุกรรมที่ช่วยป้องกันโรค ตัวอย่างเช่น การเปลี่ยนแปลงเฉพาะของยีน APOE มีอิทธิพลอย่างมากต่อโอกาสในการเกิดโรคอัลไซเมอร์ ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงในยีน FOXO3 มีความเชื่อมโยงอย่างต่อเนื่องกับอายุยืนยาวเป็นพิเศษและความต้านทานต่อความเครียดในระดับเซลล์ ข้อได้เปรียบทางพันธุกรรมเหล่านี้อธิบายถึงความเป็นจริงที่น่าผิดหวังของคนที่สูบบุหรี่มาตลอดชีวิต แต่กลับมีชีวิตอยู่ได้ถึง 95 ปีโดยไม่มีปัญหาใดๆ

Environment and socioeconomic status also compound over eight decades. Access to high-quality healthcare, lower lifelong exposure to environmental toxins, and the absence of chronic financial stress profoundly impact how the body ages. Geographic clustering of longevity strongly illustrates how environment, lifestyle, and genetics intertwine. In areas known for exceptional lifespans, residents benefit from a combination of strong social networks, active daily routines, and healthy regional diets, along with isolated gene pools that pass down protective traits.

สิ่งแวดล้อมและสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมก็ส่งผลกระทบอย่างมากตลอดแปดทศวรรษ การเข้าถึงการดูแลสุขภาพที่มีคุณภาพสูง การสัมผัสกับสารพิษในสิ่งแวดล้อมน้อยลงตลอดชีวิต และการไม่มีความเครียดทางการเงินเรื้อรัง ส่งผลกระทบอย่างมากต่อการแก่ตัวของร่างกาย การกระจุกตัวทางภูมิศาสตร์ของผู้ที่มีอายุยืนยาวแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าสิ่งแวดล้อม วิถีชีวิต และพันธุกรรมนั้นเกี่ยวพันกันอย่างไร ในพื้นที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องอายุขัยเฉลี่ยสูง ผู้อยู่อาศัยได้รับประโยชน์จากเครือข่ายทางสังคมที่แข็งแกร่ง กิจวัตรประจำวันที่กระฉับกระเฉง และอาหารท้องถิ่นที่ดีต่อสุขภาพ ควบคู่ไปกับกลุ่มยีนที่แยกตัวออกมาซึ่งส่งต่อลักษณะทางพันธุกรรมที่ช่วยปกป้องสุขภาพ

Finally, stochasticity—random chance—plays a surprisingly large role. Every time a cell divides, there is a risk of a random copying error leading to cancer. A person can do everything perfectly but still experience a random genetic mutation, catch an aggressive infectious disease, or suffer an unpredictable accident. Surviving to a healthy 83 requires good habits and good genes, but it also requires an eight-decade streak of biological luck.

สุดท้ายแล้ว ความไม่แน่นอน—โอกาสแบบสุ่ม—มีบทบาทสำคัญอย่างน่าประหลาดใจ ทุกครั้งที่เซลล์แบ่งตัว จะมีความเสี่ยงที่จะเกิดข้อผิดพลาดในการคัดลอกแบบสุ่มซึ่งนำไปสู่โรคมะเร็ง คนเราอาจทำทุกอย่างได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่ก็ยังอาจประสบกับการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมแบบสุ่ม ติดโรคติดเชื้อร้ายแรง หรือประสบอุบัติเหตุที่ไม่คาดคิด การมีชีวิตอยู่จนถึงอายุ 83 ปีอย่างมีสุขภาพดีนั้นต้องอาศัยนิสัยที่ดีและยีนที่ดี แต่ก็ต้องอาศัยโชคทางชีวภาพต่อเนื่องยาวนานถึงแปดทศวรรษด้วย

Is 73 a good age to feel like you've truly lived, or is it still worth hanging on for more experiences despite the challenges that come with aging?

อายุ 73 ปี เป็นวัยที่เหมาะสมที่จะรู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่แล้วหรือไม่ หรือว่ายังคุ้มค่าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อหาประสบการณ์เพิ่มเติม แม้จะมีอุปสรรคต่างๆ ที่มาพร้อมกับความชรา?

I was 73 when my husband of 48 years passed away. It took some time to find my footing. It's been 5 years now. I have had a life worth living as a widow. My husband was my built in best friend. I had to find more friends and new hobbies. Getting out, meeting people and learning new things was hard. It would have been easier to stay home and be depressed. I'm not a particularly out going person but with the support and encouragement of my children, I forced myself to step out of my comfort zone. This is my story. Hopefully you can step out of your comfort zone and make a life worth living too.

ฉันอายุ 73 ปี เมื่อสามีของฉันซึ่งอยู่ด้วยกันมา 48 ปีเสียชีวิต ฉันใช้เวลาสักพักกว่าจะตั้งตัวได้ ตอนนี้ผ่านมา 5 ปีแล้ว ฉันมีชีวิตที่คุ้มค่าในฐานะแม่ม่าย สามีของฉันคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน ฉันต้องหาเพื่อนใหม่และงานอดิเรกใหม่ๆ การออกไปข้างนอก พบปะผู้คน และเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ นั้นยาก มันคงง่ายกว่าที่จะอยู่บ้านและซึมเศร้า ฉันไม่ใช่คนชอบเข้าสังคมมากนัก แต่ด้วยการสนับสนุนและกำลังใจจากลูกๆ ฉันจึงบังคับตัวเองให้ก้าวออกจากเขตสบายของตัวเอง นี่คือเรื่องราวของฉัน หวังว่าคุณจะสามารถก้าวออกจากเขตสบายของคุณและสร้างชีวิตที่คุ้มค่าเช่นกัน

Why do old people get tired so easily?

First of all, this is an old picture of me when I was 50, but I like it. I am older now, actually 65 going on 66 this end of year. When I was younger, I thought that if I did all the right things to help keep me young like eating right, watching my weight, drinking enough water and exercising would keep me young (I was naive!). However, you don’t realize as a younger person that your metabolism slows down every five years, and drastically so when a woman enters premenopausal stages and then menopause (forget about it, this was the killer for me). So much hormone imbalance that really wrecks your system (but now you can take GLP-1, which was not around when it was happening to me!).

ทำไมคนแก่ถึงเหนื่อยง่ายจัง?

ก่อนอื่นเลย นี่เป็นรูปเก่าของฉันตอนอายุ 50 ปี แต่ฉันชอบมันนะ ตอนนี้ฉันแก่กว่านั้นแล้ว จริงๆ แล้วฉันอายุ 65 ปี กำลังจะ 66 ในปลายปีนี้ ตอนที่ฉันยังสาว ฉันคิดว่าถ้าฉันทำทุกอย่างที่ถูกต้องเพื่อช่วยให้ตัวเองดูอ่อนเยาว์ เช่น กินอาหารที่มีประโยชน์ ควบคุมน้ำหนัก ดื่มน้ำให้เพียงพอ และออกกำลังกาย ก็จะทำให้ฉันดูอ่อนเยาว์อยู่เสมอ (ฉันช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน!) อย่างไรก็ตาม ในวัยหนุ่มสาว คุณจะไม่รู้ว่าระบบเผาผลาญของคุณจะช้าลงทุกๆ 5 ปี และจะช้าลงอย่างมากเมื่อผู้หญิงเข้าสู่ช่วงก่อนหมดประจำเดือนและเข้าสู่ภาวะหมดประจำเดือน (อย่าพูดถึงเลย นี่คือตัวการสำคัญที่ทำให้ฉันตาย) ความไม่สมดุลของฮอร์โมนมากมายทำให้ระบบต่างๆ ในร่างกายเสียหาย (แต่ตอนนี้คุณสามารถทาน GLP-1 ได้แล้ว ซึ่งตอนที่ฉันเป็นโรคนี้ยังไม่มี!)

Think about a 1960 car and its baby engine. No matter how well you maintain it, in 2026 at 66 years old it will not compare to cars built, lets say, in 1980, 1990, 2010 or 2026 (especially when this car engine is a baby and yours is 66 years old). Then you add in unexpected medical issues. I was diagnosed with breast cancer in 2024 (stage 0, thank God!), had Lumpectomy surgery, and even though they found no additional cancer cells, I went through three weeks of radiation as a prevention. During that time, my knees really starting hurting me, found out I have arthritis in my knees (level 2} but the pain was somehow triggered by either the surgery or the radiation treatment or both. Now, I get shots in my knees, but I’m still cancer free so thank God for that, but I have to do this now so I can comfortably walk. So, I’ve slowed down which can’t be helped or denied despite my determination.

ลองนึกถึงรถยนต์ปี 1960 กับเครื่องยนต์ขนาดเล็กของมันดูสิ ไม่ว่าคุณจะดูแลรักษามันดีแค่ไหน ในปี 2026 เมื่อคุณอายุ 66 ปี มันก็เทียบไม่ได้กับรถยนต์ที่ผลิตในปี 1980, 1990, 2010 หรือ 2026 (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเครื่องยนต์ของรถคันนั้นยังใหม่ และเครื่องยนต์ของคุณอายุ 66 ปีแล้ว) แล้วยังต้องเจอกับปัญหาสุขภาพที่ไม่คาดฝันอีก ฉันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านมในปี 2024 (ระยะที่ 0 ขอบคุณพระเจ้า!) เข้ารับการผ่าตัดเอาเนื้องอกออก และถึงแม้ว่าจะไม่พบเซลล์มะเร็งเพิ่มเติม ฉันก็ยังต้องเข้ารับการฉายรังสีเพื่อป้องกันเป็นเวลาสามสัปดาห์ ในช่วงเวลานั้น หัวเข่าของฉันเริ่มเจ็บมาก ฉันพบว่าตัวเองเป็นโรคข้ออักเสบที่หัวเข่า (ระดับ 2) แต่ความเจ็บปวดนั้นอาจเกิดจากการผ่าตัดหรือการฉายรังสี หรือทั้งสองอย่าง ตอนนี้ฉันต้องฉีดยาที่หัวเข่า แต่ฉันยังไม่เป็นมะเร็ง ขอบคุณพระเจ้าสำหรับเรื่องนั้น แต่ฉันต้องทำแบบนี้เพื่อให้เดินได้อย่างสบาย ดังนั้นฉันจึงต้องชะลอตัวลง ซึ่งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าฉันจะตั้งใจแน่วแน่แล้วก็ตาม

Bottom line is that we all grow old and will slow down just like a car engine, and I don’t know how people don’t understand this concept. There will be people luckier than others where their ageing doesn’t impact them as much as others, but eventually we all slow down and ultimately die because NO ONE GETS OUT OF THIS LIFE ALIVE.

สรุปแล้ว เราทุกคนต่างก็แก่ลงและจะชะลอตัวลง เหมือนกับเครื่องยนต์รถยนต์ และฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคนถึงไม่เข้าใจแนวคิดนี้ จะมีบางคนที่โชคดีกว่าคนอื่น ๆ ที่การแก่ชราไม่ส่งผลกระทบต่อพวกเขามากนัก แต่ในที่สุดเราทุกคนก็จะชะลอตัวลงและตายไปในที่สุด เพราะไม่มีใครรอดพ้นจากชีวิตนี้ไปได้โดยไม่ตาย

Old age is the worst part of life. Does everyone agree?

Oh, hell yes! I can’t believe that I am this old! Seems like yesterday I was racing motocross, qualified for the pro bowling tour, and could run, jump, catch and play baseball with my peers. Old age does not creep up on you - it pounces on your back when you are not looking! How I wish I knew then what I know now - how I wish I HAD now what I HAD then!! Now it is all I can do to get up and just get through a day with no extra effort or medical difficulties. Youth truly is wasted on the young…

โอ้ พระเจ้า! ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันแก่ขนาดนี้แล้ว! ดูเหมือนเมื่อวานนี้เองที่ฉันยังแข่งมอเตอร์ครอส แข่งขันโบว์ลิ่งระดับมืออาชีพ และวิ่ง กระโดด จับ และเล่นเบสบอลกับเพื่อนๆ ได้อยู่เลย ความแก่ชราไม่ได้ค่อยๆ คืบคลานเข้ามา แต่มันกระโจนใส่หลังเราตอนที่เราไม่ทันระวัง! ฉันอยากรู้เหลือเกินว่าฉันรู้ตอนนี้เมื่อไหร่ ฉันอยากมีตอนนี้ในสิ่งที่ฉันมีเมื่อก่อน!! ตอนนี้ฉันทำได้แค่ลุกขึ้นและผ่านพ้นแต่ละวันไปโดยไม่ต้องออกแรงมากหรือมีปัญหาด้านสุขภาพอะไรเลย ความเยาว์วัยช่างสูญเปล่าจริงๆ...

--------------------------------

Old age has the advantage of retirement. The worst part of life is being stuck in toxic environments such as a bad job, bad marriage, military combat, etc … Retirement is very freeing. It is up to you to figure out how to enjoy it. It can be done.

วัยชรามีข้อดีอย่างหนึ่งคือการเกษียณอายุ ช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของชีวิตคือการติดอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นพิษ เช่น งานที่ไม่ดี การแต่งงานที่ไม่ดี การสู้รบในกองทัพ ฯลฯ การเกษียณอายุเป็นอิสระอย่างมาก ขึ้นอยู่กับคุณว่าจะหาวิธีสนุกกับมันอย่างไร มันทำได้แน่นอน

It can be done if your health is good.
หากสุขภาพของคุณแข็งแรง ก็สามารถทำได้

--------------------------------

I disagree. I think every age has advantages and disadvantages. I had a hard childhood, everything out of my control. I loved the potential, health, and good looks of my 20's, but was always stressed about money, who I was, what people thought about me. I did enjoy my 30's and 40's, but had marital problems and raising a child was stressful. Found love again in my 50's, my happiest decade, but am now a widow. 😢 Now starting my 70's, I miss the advantages of youthful health and energy, but love being retired and not working, am the most financially stable I've been, and the most comfortable with who I am. You can find good things in any stage of life.

ฉันไม่เห็นด้วย ฉันคิดว่าทุกช่วงวัยมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ฉันมีวัยเด็กที่ยากลำบาก ทุกอย่างอยู่นอกเหนือการควบคุมของฉัน ฉันรักศักยภาพ สุขภาพ และรูปลักษณ์ที่ดีในวัย 20 ของฉัน แต่ก็เครียดเรื่องเงิน เรื่องตัวตน และสิ่งที่คนอื่นคิดเกี่ยวกับฉันอยู่เสมอ ฉันสนุกกับช่วงวัย 30 และ 40 ของฉัน แต่ก็มีปัญหาเรื่องชีวิตคู่ และการเลี้ยงลูกก็เครียดมาก ฉันพบรักอีกครั้งในวัย 50 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด แต่ตอนนี้ฉันเป็นแม่ม่ายแล้ว 😢 ตอนนี้ฉันกำลังจะเข้าสู่วัย 70 ฉันคิดถึงข้อดีของสุขภาพและพลังงานในวัยหนุ่มสาว แต่ก็รักการเกษียณและไม่ต้องทำงาน ฉันมีฐานะทางการเงินมั่นคงที่สุดเท่าที่เคยมีมา และรู้สึกสบายใจกับตัวเองมากที่สุด คุณสามารถหาสิ่งดีๆ ได้ในทุกช่วงชีวิต

--------------------------------

I'll let you know when I get there. I'm in my mid 50’s so I'm not old yet. I could imagine it can be. If you live very long every friend you had may be dead. The music you liked is no longer listened to. Your younger family isn't interested in seeing you. My grandmother lived to be 100. We used to write her letters. She showered then to friends. They were jealous and asked how she got her grandkids to write her letters. I only had one grandparent alive and she was the one.

ฉันจะบอกคุณเมื่อฉันไปถึงที่นั่น ฉันอายุประมาณ 50 กว่าปีแล้ว ดังนั้นฉันยังไม่แก่หรอก ฉันนึกภาพออกว่ามันอาจจะแก่ได้ ถ้าคุณมีชีวิตอยู่ได้นานมาก เพื่อนทุกคนที่คุณเคยมีอาจจะตายไปหมดแล้ว เพลงที่คุณชอบก็อาจจะไม่มีใครฟังอีกแล้ว ครอบครัวรุ่นน้องของคุณอาจจะไม่สนใจที่จะมาเจอคุณแล้ว คุณยายของฉันมีอายุยืนถึง 100 ปี เราเคยเขียนจดหมายถึงท่าน ท่านส่งต่อจดหมายเหล่านั้นให้เพื่อนๆ พวกเขาอิจฉาและถามว่าคุณยายทำอย่างไรถึงให้หลานๆ เขียนจดหมายถึงท่านได้ ฉันมีคุณยายที่ยังมีชีวิตอยู่เพียงคนเดียว และท่านก็คือคนนั้น

--------------------------------

When you reach 80 years old, what must you not do?

I have a female friend in her 80’s, she never stays indoors long, always out and about and says if you stay in, you’ll die. I think her being out and about and socialising (she visits family/friends plus homeless people) keeps her young, she certainly looks young for her age, despite having numerous health problems. Just keep active and if you are lonely, go out and be around people.

ฉันมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งอายุ 80 กว่าปีแล้ว เธอไม่เคยอยู่บ้านนานๆ เลย ชอบออกไปข้างนอกตลอด และเธอบอกว่าถ้าอยู่แต่ในบ้านจะตาย ฉันคิดว่าการที่เธอออกไปข้างนอกและพบปะผู้คน (เธอไปเยี่ยมญาติ/เพื่อนๆ รวมถึงคนไร้บ้านด้วย) ทำให้เธอดูอ่อนเยาว์ เธอหน้าตาอ่อนกว่าวัยมาก แม้จะมีปัญหาสุขภาพหลายอย่างก็ตาม แค่รักษาสุขภาพให้แข็งแรง และถ้าเหงา ก็ออกไปข้างนอกและอยู่กับผู้คนเถอะ

How do most people cope with getting older?

คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

I get up every day around 5:30. Yes, AM. I have a couple cups of coffee and a piece of dark chocolate. During this time I evaluate how my day is gonna go.

Is the arthritis going to give me a break today?

โรคข้ออักเสบจะทำให้ฉันพักบ้างไหมวันนี้?

I figure out the weather so I know when/if I can go cycling, which brings me great pleasure.

Sometime in the afternoon I decide what to cook for dinner. I rarely eat out as I prefer to cook my own healthy meals.

I rarely watch TV so my evenngs ate reading or sitting on the porch watching the kake I live on.

I just deal/cope with what I can affect. I learned that 35 years ago (I'm 74 now) and it serves me well.

If we try to cope with all those minor things in life, we will not enjoy life.

แก้ไขเมื่อ 1/5/2023 - ก่อนอื่น ขอบคุณที่สละเวลาอ่านและตอบคำถามของฉัน

My second point is something I learned two years ago. While undergoing chemo, I attended some group support sessions. The moderator did a short press and opened up for discussion. Ever press had these words/letters: DEA. Doet. Exercise. ,and Attitude. I live by this message.

ประเด็นที่สองของฉันคือสิ่งที่ฉันเรียนรู้เมื่อสองปีที่แล้ว ระหว่างที่เข้ารับการรักษาด้วยเคมีบำบัด ฉันได้เข้าร่วมกลุ่มให้กำลังใจอยู่บ้าง ผู้ดำเนินรายการได้กล่าวเปิดประเด็นสั้นๆ แล้วเปิดโอกาสให้ทุกคนร่วมอภิปราย ประเด็นที่เปิดทุกครั้งจะมีคำ/ตัวอักษรเหล่านี้: DEA, Doet, Exercise และ Attitude ฉันยึดถือข้อความนี้เป็นหลักในการดำเนินชีวิต

Do you dislike the fact that you are getting older?

คุณไม่ชอบที่ตัวเองแก่ขึ้นหรือเปล่า?

Not a bit. I enjoy being old. I worked since I was 15. I’m 66 and still work part-time, but look forward to full retirement soon. I have aches and pains. More than most people, because I have some autoimmune issues, including arthritis. But my husband and I enjoy our home, raising wildflowers for butterflies, bees, and birds. We love watching movies and silly tv shows, going to church, and doing whatever we want to. I love cooking and my pottery classes. I lived a very full life. Don’t feel sorry for my boring life. I had more fun and excitement than any 1 person should.

ไม่เลยสักนิด ฉันสนุกกับการเป็นคนแก่ ฉันทำงานมาตั้งแต่อายุ 15 ปี ตอนนี้ฉันอายุ 66 แล้ว และยังทำงานพาร์ทไทม์อยู่ แต่ก็ตั้งตารอที่จะเกษียณเต็มตัวในเร็วๆ นี้ ฉันมีอาการปวดเมื่อยมากกว่าคนส่วนใหญ่ เพราะฉันมีปัญหาเกี่ยวกับระบบภูมิคุ้มกัน รวมถึงโรคข้ออักเสบ แต่ฉันกับสามีมีความสุขกับบ้านของเรา การปลูกดอกไม้ป่าเพื่อดึงดูดผีเสื้อ ผึ้ง และนก เราชอบดูหนังและรายการทีวีตลกๆ ไปโบสถ์ และทำอะไรก็ได้ที่เราอยากทำ ฉันชอบทำอาหารและสอนปั้นดินเผา ฉันใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ อย่าสงสารชีวิตที่น่าเบื่อของฉันเลย ฉันมีช่วงเวลาสนุกสนานและตื่นเต้นมากกว่าที่คนๆ หนึ่งจะมีได้เสียอีก

if I could, I wouldn’t back up a day. I wouldn’t trade my life for anything; but I couldn’t do it again. I love my life now.

ถ้าทำได้ ฉันจะไม่ย้อนเวลากลับไปแม้แต่วันเดียว ฉันจะไม่แลกชีวิตของฉันกับอะไรทั้งนั้น แต่ฉันทำมันซ้ำไม่ได้ ฉันรักชีวิตของฉันในตอนนี้

Why do people want to live to be old?

People don’t really want to be old. But they don’t want to be dead even more. So we just carry on, making the best of things and not thinking about it too much. Also, it’s really great to get paid for staying at home, doing what you want, and never having to go to work. Just keep contributing to that pension plan so your old age will be something to look forward to.

คนเราไม่อยากแก่หรอก แต่ยิ่งไปกว่านั้น คนเราน่าจะไม่อยากตายมากกว่าไม่อยากแก่ด้วยซ้ำ ดังนั้นเราก็แค่ใช้ชีวิตให้ดีที่สุดและไม่คิดมากกับมัน นอกจากนี้ การอยู่บ้านเฉยๆ ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ และไม่ต้องไปทำงานก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกัน เพียงแค่สมทบเงินเข้ากองทุนบำเหน็จบำนาญไว้ คุณก็จะมีเงินไว้ใช้ยามแก่ชรา

Why do older people still feel young in their heads? There is such a disconnect for me, because I’m 75 and still see myself as I was at school.

ทำไมคนแก่ยังรู้สึกว่าตัวเองยังเด็กอยู่? สำหรับฉันแล้ว มันช่างไม่สอดคล้องกันเลย เพราะฉันอายุ 75 ปีแล้ว และยังคงมองตัวเองเหมือนสมัยเรียนอยู่

Age is simply a number! If you still exercise and eat well, you can keep going without too many aches & pains! So don’t stop! Also, I think trying to stop aging, in essence, makes you look so much worse, in my opinion. I.e., breast implants, face treatments, coloring your eyebrows an ungodly darker color…to me makes a person look ten times older than letting themselves age naturally! To each their own, but I’m not doing it. I choose to eat healthily and exercise, keep my mind occupied, and get outside to do fun activities! Take good care, everyone!

อายุเป็นเพียงตัวเลข! หากคุณยังออกกำลังกายและรับประทานอาหารที่ดี คุณก็จะสามารถออกกำลังกายต่อไปได้โดยไม่ต้องเจ็บปวดมากนัก! ดังนั้นอย่าหยุด! นอกจากนี้ ฉันคิดว่าการพยายามหยุดการแก่ชราในสาระสำคัญนั้นทำให้คุณดูแย่ลงมากในความคิดของฉัน เช่น การเสริมหน้าอก การบำรุงผิวหน้า การย้อมคิ้วให้เข้มขึ้นอย่างผิดธรรมชาติ... สำหรับฉันแล้ว จะทำให้คนๆ หนึ่งดูแก่กว่าการปล่อยให้ตัวเองแก่ตามธรรมชาติถึงสิบเท่า! แต่ละคนก็คิดไม่เหมือนกัน แต่ฉันจะไม่ทำ ฉันเลือกที่จะกินอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกาย ทำจิตใจให้ว่าง และออกไปทำกิจกรรมสนุกๆ ข้างนอก ดูแลตัวเองด้วยนะทุกคน!

I won't give up or give in.

Although now 91 years old, I still plan for the future. I just can't or won't entertain the belief my life is drawing to a close. I have much to live for, especially a solid marriage to a woman I've loved for well over 50 years.

---

I’m with you, Mr. Johnson. We both refuse to give up or accept defeat. Beats the ridiculous idea of sitting around waiting to die.

---

Oh I admire your spirit, and your loving marriage.

---

This is a picture of my mum when she was 16 or 17 years old. She was born in 1940. When she was 3, she got polio and had to stay in an 'iron lung' for a long time. I remember her telling me that her parents couldn’t visit her often because she had two younger siblings to take care of. As a result of the polio, my mum had one leg shorter than the other and a hip problem that wasn’t found until many years later.

I love this photo because my mum looks so happy and full of life. Despite suffering from constant back and hip pain her whole life, she never showed it. She refused to let it hold her back. When she was 45, she was still getting wolf whistles on the street, and I was so embarrassed as a kid (lol).

Sadly, my mum passed away on Christmas Eve in 2019, just one day after being diagnosed with cancer. She had been ill for months before, losing weight, not being able to eat or sleep. But she tried so hard to hide it and even apologized for not being able to make us a cup of tea or a meal when we visited. My mum was the strongest person I’ve ever known. I miss her so much…

---

A 91-year-old woman from a nursing home wrote a letter. She said:

"I have a small room that's only about 14 square meters. I have five children, eleven grandchildren, and four great-grandchildren. But I don’t own a house or anything valuable anymore. What I do have is someone who takes my weight, checks my blood pressure, makes my meals, and cleans my room.

My grandkids don't laugh like they used to. I can no longer watch them grow, cuddle with them, or hear them argue. Some of them visit me only once a month, and some only come every few months. I’m in so much pain now that I can’t work anymore. I’m not the baker or cook I used to be. I can’t grow flowers like I used to, and I love reading, but my eyes are giving me trouble.

I don’t know how much longer I have left, but being alone is hard for me. I used to help others at home and took care of group projects. I used to sing to a woman in the room next to mine, but she passed away recently.

When I’m alone, I look at family photos and remember the good times from home. That’s really all I have. My hope is that future generations understand that families are meant to last a lifetime, and they should never forget their family, even as they grow older.

Please don’t show my kids this. 👵🏻❤️ Grandma loves you."

Older people, what is the first thing to go as you age?

Your friends, relatives. People you grew up with. Take the time to hang out with these people, they won’t be around forever!

เพื่อน ญาติ คนที่คุณเติบโตมาด้วย หาเวลาไปเที่ยวกับคนเหล่านี้ พวกเขาจะไม่อยู่ตลอดไปหรอก!

I'm 62, I haven't really noticed any physical decline as of yet. But I would say the first thing to go as you age is self-consciousness. You realize that other people aren't paying attention to you at all, and there's no reason to be self-conscious. People are focused on their own problems, not what you're doing.

Maybe some people figure that out early. I'm a slow learner. 😀

ฉันอายุ 62 ปีแล้ว ยังไม่สังเกตเห็นความเสื่อมถอยทางร่างกายเลย แต่ฉันคิดว่าสิ่งแรกที่จะหายไปเมื่อคุณอายุมากขึ้นคือความเขินอาย คุณจะรู้ว่าคนอื่นไม่ได้สนใจคุณเลย และไม่มีเหตุผลที่จะต้องเขินอาย คนเรามักจะจดจ่ออยู่กับปัญหาของตัวเอง ไม่ใช่สิ่งที่คุณทำ

บางทีบางคนอาจรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ ฉันเป็นคนเรียนรู้ช้า 😀

When I was at school, I came across a little verse which read:

Senescence begins,

And middle age ends,

The day your descendants

Outnumber your friends.

Fifty years ago, it was funny. Now, it's getting a little less so!

ตอนที่ฉันอยู่โรงเรียน ฉันเจอข้อความสั้นๆ ที่ว่า:

วัยชราเริ่มต้นขึ้น

และวัยกลางคนสิ้นสุดลง

วันที่ลูกหลานของคุณ

มีจำนวนมากกว่าเพื่อนของคุณ

เมื่อห้าสิบปีที่แล้ว มันตลกมาก แต่ตอนนี้มันเริ่มตลกน้อยลงแล้ว!

This is my husband’s obituary. If he were still here, I hope he would say, "Great job, honey!"

Update: Thank you for your kind comments.

I love the Bette Davis quote ‘old age is no place for cissies’ How true. I have several conditions which mean I can't do most of the things I loved - walking, gardening among other things. But I do my best not to be a cissy - I'm 75 and just keep on keepin on!
ฉันชอบคำพูดของเบตต์ เดวิสที่ว่า 'วัยชราไม่ใช่ที่สำหรับคนซิสซี' จริงอย่างยิ่ง ฉันมีอาการหลายอย่างที่ทำให้ฉันไม่สามารถทำสิ่งที่ฉันรักได้ เช่น การเดิน การทำสวน และอื่นๆ แต่ฉันพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่เป็นคนซิสซี ฉันอายุ 75 ปีแล้ว และยังคงทำต่อไป!

a soft, timid, or oversensitive person, or a boy or man viewed as being overly interested in things traditionally associated with women.

"he would hate the other boys to think he was a sissy"

บุคคลที่อ่อนโยน ขี้อาย หรืออ่อนไหวเกินไป หรือเด็กผู้ชายหรือผู้ชายที่ถูกมองว่าสนใจในสิ่งที่มักจะเกี่ยวข้องกับผู้หญิงมากเกินไป

"เขาจะเกลียดเด็กผู้ชายคนอื่นที่คิดว่าเขาเป็นตุ๊ด"

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

In this context, "sissies" (more commonly spelled sissies) means weak, cowardly, or faint-hearted people. [1]

By stating "old age ain't no place for sissies," Hollywood icon Bette Davis meant that growing older requires immense physical stamina, mental toughness, and emotional resilience. [1, 2]

Key Elements of the Quote

The Core Definition: Historically, "sissy" is an informal, derogatory term for someone who lacks courage or is overly sensitive. Davis repurposed it to contrast with the extreme "grit" needed for later life. [1, 2]
The Reality of Aging: She used the phrase—which she famously kept embroidered on a decorative pillow—to highlight that dealing with failing health, chronic pain, and losing loved ones takes serious bravery. [1, 2]
The Message: Growing old is an endurance test, and it is strictly for the tough and strong-willed. [1, 2]

Dane Clarke

“My (and our) typical daily pattern is to get up around 9 AM, have a leisurely breakfast while scanning various news sites on my tablet, do some stuff on my computer, then head off to the gym.”

----

Sid Huff

PhD in Management Information Systems, Massachusetts Institute of Technology (Graduated 1979)Nov 24

If you were an 80-year-old person, what would be your daily routine?

I’ll turn 80 this coming June. I’ve been a night-owl all my life, and since I retired at 68, I have been able to indulge that trait. I usually go to bed after midnight, and get up around 9 AM. I’ve “trained” my good wife to follow the same pattern, though she is not a natural night owl. In this we are quite out of step with practically everyone we know.

My (and our) typical daily pattern is to get up around 9 AM, have a leisurely breakfast while scanning various news sites on my tablet, do some stuff on my computer, then head off to the gym. We both work out at the gym 5-6 days a week. (In summer, for me only, two of those workout days are actually taken up with golf instead of gym). Often some food shopping follows the gym. We then return home for a light lunch. By then it’s around 2 PM. I then usually do “stuff” around the house, mostly outside. For example I spent 6 weeks in April and May re-building our steps down to the beach. This involved hauling 16-foot 2 x 12 boards down a steep bank, assembling them into steps by myself. That’s an extreme example; I hope I never have to tackle a job that tough again! (Pic shows the job about half done)

I’m 50 and have zero friends. Every time I think I’ve made a new friend, they flake and I get ghosted. How do I make lasting friendships at this age?

My tip to you would be to develop or polish a skill or talent that other people can use or enjoy, and you will have all the so-called friends you can tolerate, and in the process you may uncover a couple that may end up being really “true” friends, that would want to be around you whether you brought anything to the table or not. Be cool with yourself. Wishing you all the best!

อายุ 76 ปี ถือว่าแก่มั้ย?

ฉันเคยคิดว่าการแก่ชราจะทำให้ความสามารถทางกายลดลงอย่างต่อเนื่อง และถ้าโชคดีก็จะทำให้จิตใจเสื่อมถอยช้าลง แต่สำหรับฉันแล้วไม่เป็นเช่นนั้น ตอนนี้ฉันอายุ 85 ปี และเมื่อ 18 เดือนที่แล้ว ฉันก็ยังแข็งแรงพอสมควร เล่นกอล์ฟ เล่นฟิตเนส เล่นพิลาทิส ทำงานนอกบ้าน ฯลฯ ฉันเล่นสควอชครั้งสุดท้ายตอนอายุ 83 ตอนนี้รู้สึกเหมือนตกหน้าผามากกว่าจะเสื่อมถอยลงเรื่อยๆ ไม่มีพลัง ไม่มีแรงจูงใจ การลุกจากเตียงในตอนเช้าดูเหมือนเป็นความพยายามที่ยากและไร้ประโยชน์ หลังจากติดโควิดสองสามครั้ง ฉันจึงไปพบแพทย์ทั่วไปและถามว่าอาจเป็น "โควิดระยะยาว" ได้หรือไม่ แพทย์บอกว่า "อาจเป็นได้แต่เราไม่สามารถวินิจฉัยได้ และหากทำได้ก็ไม่สามารถรักษาได้"

ฉันจึงเชื่อในทฤษฎี "ลงจากหน้าผา" ของการแก่ตัวและหวังว่าจะลงจอดโดยไม่เจ็บปวด

Is 76 years old considered old?

I always thought that ageing would be a steady decline in physical abilities and, if lucky, a slower mental decline. It hasn’t turned out that way for me. I’m 85 now and until 18 months ago, I was fairly fit, golf, gym, pilates, outside work etc. I played my last game of squash when I was 83. Now it feels more like falling off a cliff than gradual decline. No energy, no motivation. Getting out of bed in the mornings seems a difficult and pointless effort. Having had Covid a couple of times I saw my GP and asked if it could be “long Covid”. I was told “Could be but we can’t diagnose it and if we could we can’t treat it”.

So I’ve come to believe in the “off a cliff” theory of ageing and hoping for a painless landing.

Ron Brown

Dec 3

How old would you like to live to?

When I was forty, I would have said I’d like to live till I’m 80.

I’m glad it wasn’t only till then.

I think the real answer is when you no longer can be active or mentally competent, when just surviving becomes too difficult. I remember my older brother saying, “I think it’s time to go.” He had been not been physically active for decades - but was still a sharp, cogent, thinking person (with strong opinions), and enjoyed the life he had. But he also became very aware of his rather sudden cognitive decline, his inability to understand a lot of what was going on around him, and felt entirely dependent on others. And it was only months until he was gone. My late wife was very active in every way when diagnosed with an aggressive brain tumor. She knew it would take her, but that did not keep her from trying to live every bit of her life as best she could.

I’ve been lucky as I’ve said often. I’m active and engaged in life. So how much longer would I like to live? As long as I can continue to be active and engaged in life. If I were to be seriously compromised in some way (or maybe I should say “when”), I may re-evaluate. I think ultimately it might be the mental decline and not the physical that will matter most to me. We shall see.

คุณอยากมีชีวิตอยู่ถึงอายุเท่าไร?

ตอนฉันอายุสี่สิบ ฉันเคยบอกว่าอยากมีชีวิตอยู่ถึง 80 ปี

ฉันดีใจที่ไม่ใช่แค่ตอนนั้นเท่านั้น

ฉันคิดว่าคำตอบที่แท้จริงคือเมื่อคุณไม่สามารถทำกิจกรรมต่างๆ หรือมีความสามารถทางจิตใจได้อีกต่อไป เมื่อการเอาตัวรอดกลายเป็นเรื่องยากเกินไป ฉันจำได้ว่าพี่ชายของฉันพูดว่า "ฉันคิดว่าถึงเวลาต้องไปแล้ว" เขาไม่ได้ทำกิจกรรมทางกายมานานหลายสิบปีแล้ว แต่ยังคงเป็นคนเฉียบแหลม มีเหตุผล มีวิจารณญาณ (มีความคิดเห็นที่ชัดเจน) และมีความสุขกับชีวิตที่เขามี แต่เขาก็ตระหนักดีว่าความสามารถในการรับรู้ของเขาลดลงอย่างกะทันหัน ไม่สามารถเข้าใจสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัวเขาได้มากมาย และรู้สึกว่าต้องพึ่งพาผู้อื่นโดยสิ้นเชิง และอีกเพียงไม่กี่เดือนต่อมาเขาก็จากไป ภรรยาผู้ล่วงลับของฉันยังคงกระฉับกระเฉงมากในทุกๆ ด้านเมื่อได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเนื้องอกในสมอง เธอรู้ว่าเธอจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป แต่สิ่งนั้นไม่ได้ทำให้เธอหยุดพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

ฉันโชคดีอย่างที่เคยพูดบ่อยๆ ฉันใช้ชีวิตอย่างกระตือรือร้นและมีส่วนร่วม ดังนั้นฉันอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกนานแค่ไหน ตราบใดที่ฉันยังคงใช้ชีวิตอย่างกระตือรือร้นและมีส่วนร่วมต่อไป หากฉันประสบปัญหาร้ายแรงบางประการ (หรือบางทีฉันอาจพูดว่า “เมื่อไร”) ฉันอาจต้องประเมินใหม่ ฉันคิดว่าท้ายที่สุดแล้ว อาจเป็นความเสื่อมถอยทางจิตใจมากกว่าทางร่างกายที่จะมีความสำคัญกับฉันมากที่สุด เราคงต้องรอดูกันต่อไป

*******************************

If you were an 80-year-old person, what would be your daily routine?

I am over 80 and this is what I do every day.

1) Wake up around11:00 A.M.

2) I went to the bathroom, where I relieved myself, combed what little hair I had left, brushed my teeth, and shaved.

3) Then I get dressed.

4)11:30 - 12:00 Go downstairs and eat breakfast.

12:15 - I go upstairs, turn on my computer, and pray that it boots up on the second or third try.

12:30 - Check E-bay and Discogs to see if I sold anything.

12:30- 3:30—If I sell anything, I pack it up and take it to the post office. After that, I check the thrift shops to see if they have any new records. Then, I go home and mark my sales as shipped.

If I didn’t sell anything I check Quora for messages answer questions and reply to comments. Then I play computer games until about 3:00–3:30

3:15- Go downstairs and eat lunch. Usually salami and cheese on an English Muffin. (The local supermarket has sales on them where you buy one and get two free. So my freezer is full of them)

4:00 - 6:00 Check online news sites and play computer games and e-mail friends about the news of the day.

6:00 - Go downstairs and make salad and dinner unless my wife is making dinner.

6:00 - 7:00 - check the computer and play games

7:00 - 7:30 - Watch Jeopardy with the wife.

7:00- 7:30 - eat dinner

7:30–10:00 watch TV with the wife

10:00 - 1:30 check the computer and play games

1:30 - 2:00 - Take a shower, brush my teeth and go to bed.

( I bet you didn’t know that us old people lead such exciting lives. I occasionally go shopping and I have been known to watch TV during the day. On Sunday I get the times to do the puzzles and find out what the party line is these days.)

179.6K views

View 492 upvotes

View 2 shares

1 of 56 ans

12 THINGS YOU LEARN AS YOU GET OLDER

12 สิ่งที่คุณเรียนรู้เมื่อคุณอายุมากขึ้น

1. Friends, even the close ones, might not stay in your life forever.

1. เพื่อน แม้กระทั่งคนสนิท ก็อาจไม่คงอยู่ในชีวิตคุณตลอดไป

2. The most important relationship is the one you have with yourself.

2. ความสัมพันธ์ที่สำคัญที่สุดคือความสัมพันธ์ที่คุณมีกับตัวเอง

3. People notice the results, not how hard you worked for them.

3. ผู้คนจะสังเกตเห็นผลลัพธ์ ไม่ใช่ว่าคุณทำงานหนักแค่ไหนเพื่อพวกเขา

4. It's normal to have heartache and fail sometimes.

4. เป็นเรื่องปกติที่จะอกหักและล้มเหลวบ้างในบางครั้ง

5. Home is the best place to be.

5. บ้านคือสถานที่ที่ดีที่สุด

6. Family and money are really important.

6. ครอบครัวและเงินสำคัญมาก

7. A good book is a great friend.

7. หนังสือดีๆ เป็นเพื่อนที่ดี

8. Moving around helps you feel less stressed.

8. การเคลื่อนไหวร่างกายช่วยให้คุณรู้สึกเครียดน้อยลง

9. Wasting time feeling sad or sorry won’t help you move forward.

9. การเสียเวลาไปกับความเศร้าหรือเสียใจจะไม่ช่วยให้คุณก้าวไปข้างหน้าได้

10. What you want today might not matter to you tomorrow.

10. สิ่งที่คุณต้องการในวันนี้อาจไม่มีความหมายสำหรับคุณในวันพรุ่งนี้

11. Your choices shape your life more than luck does.

11. ทางเลือกของคุณกำหนดชีวิตของคุณมากกว่าโชคช่วย

12. Childhood is a special time in life.

12. วัยเด็กเป็นช่วงเวลาพิเศษในชีวิต

When was someone last told you you were too old for something?

I was 65 at the time and was in a bar with many guys from work.

The place was moderately busy with mostly older people. 40s or so.

A video jukebox was in the corner, and I just wanted to see how it worked.

I paged through the library and decided on some Eminem.

I forget which one, but you get the drift.

Holy fuck!

The people sitting at the bar started losing their shit.

One woman was freaking out and asked me “How fucking old are you?”

And accused me of playing crazy kid shit.

Then they pulled the plug.

A letter from an elderly woman from a nursing home.

I am 82 years old, I have 4 children, 11 grandchildren, 2 great-grandchildren and a room of 12 square meters.

I no longer have a home or expensive things, but I have someone who will clean my room, prepare food and bedding, measure my pressures and weigh me.

I no longer have the laughter of my grandchildren, I don't see them growing, hugging and arguing. Some come to me every 15 days, some every three or four months, and some never.

I no longer work in the winter, I don't bake cakes, I don't dig up the garden. I still have hobbies and I like to read, but my eyes quickly hurt.

I don’t know how much longer, but I have to get used to this loneliness. Here at home, I lead group work and help those who are worse than me as much as I can. Until recently, I read aloud to an immobile woman in the room next to me, we used to sing together, but she died the other day.

They say life is getting longer. Why? When I’m alone, I can look at photos of my family and memories I brought from home. And that's all.

I hope that the next generations will understand that families are born to have a future (with children) and that they do not forget about the family even in old age.

Please don't show this to my children.

Grandma Maria loves you.

----

I am 85 years old and I walk outside our home for short distances, My greatest asset is my meagerly equipped workshop where I spend most of my time, working and standing up all the time. When younger I played a lot of football. Looking back, I can claim that I did not stress my body beyond moderation, I never needed to hunt fast deer tame horses, and kill wild pigs with spears and bows and arrows.

My philosophy of life was based on logic and not illusions, As an engineer, after the age of 40 I looked at my body and mind as a decaying structure, My physique is a complex structure. On analyzing its evolution, it seems that we were meant to be sufficiently decayed by the age of 50 to 60 years. In many countries, where engineering aids are not available, the average life span of men and women is of 50 to 60. years even younger.

This is nature’s logic. We start maturing and reproducing children at the age of 16, then a reproductive age of 24 years till 40, and the rest is enough “marching time” to nurture children till they can look after themselves. Without engineering devices, wrapped and worn around us and rotating bearings inside and wheels outside our home, we would resume living as other primitive nations, namely 40 to 60 years duration and then we die,

We live up to 70 - 80- 90-100 years , because we have engineering aids to reduce our stresses and strain on our hinges and bearings on our joint systems. There are the supplement foods and the refined water we drink, and the engineering diagnostic and life support systems in hospitals including the engineering in the hospital beds . If we rely on nature alone, and not use ENGINEERING products, we can only handle a life duration of about 50 to 60 years and even younger, as in Africa and other Places.

Since 100 years ago, we all wrapped and wore engineering prosthetic aids around and inside and outside our bodies, Old age depends on us using engineering prosthetic aids, including, shoes, socks and wheels, chairs, beds knives and forks, pen and pencils wheels, wings, wirings and so many other items which our ancestors did not have to assist them, hence they died earlier, due to body fatigue, including losing their teeth at the age of 30 due to the water pollutions. The surface road sewers instead of piped ones and the horse manure on city roads contributed to rats and plagues.

All old people like me, who went past the age of 50, we are what we are because of the engineering aids we have inside and outside our homes, It is stupid to think that we should exercise and walk 3 to 4 miles a day, as that is something we need to do when we were young hunting deer and wild boars and walking and riding horses which broke many human bones as they were not as comfortable as our cars with spring suspension travelling at 100 miles per hour. In past years they did not need gyms as normal life was enough exercise and with modern engineered comforts now we need to have exercises! which is rather stupid as no animal living its natural life is seen doing exercises when it ages.

It is no shame to be old. It is only an illusion that we think we reached old age because we are clever, We reached old age because of the engineering tangible and guaranteed comforts we buy , and it would be stupid to think that if we exercise at 70 years of age we can do better than using a wheel chair or riding in a car. We must accept what we are, and what nature is, We should not accept any standard at any age, we are what we are and a bricklayer need not do much exercising but a priest who said mooring prayers should do his exercise.

All we need to do is not to live in illusions, look at facts, let our body speak to us, and if we go through cosmetic surgeries where a 70-year-old female wants to look as one in her reproductive age, well that is something that becomes illusionary and while we have every right to do what we wish to do , there comes a time when we need to look at what our body and mind go through, we will not live till 200 years and after the age of 50 we should retain a moderate life and not to overdo it thinking that a lot od exercise is good for us. A yawn and a stretch ( pandiculating is sometimes good enough.

Why do some elderly ladies not look like old women?

There’s the typical stuff —

Do NOT smoke — smoking is horrible for your health, and also very bad for your looks. Smokers ALWAYS look older (and are in fact older due to the bad state their bodies is in). Smoking is another word for dying.

Do NOT tan — sun tanning is very bad for your health (you are virtually begging for skin cancer if you’re a tanner) and also very bad for how your skin looks. It basically wrinkles you up. Ironically, those who sun tan to look better, only to look much worse.

A healthy mind certainly also helps —

depression tends to take itself out on our appearance — and there’s something to be said about food and diet, but most of it is false. And just to be clear: that gluten-free diet will not make you healthier, or better looking. The idea is totally fake.

-----------------------------------------------------------------

Can the dead feel cremation?

คนตายสามารถรู้สึกถึงการเผาศพได้หรือไม่?

They don’t feel. The spirit has left the body and it is now just a piece of rotting meat.

--------------

No they don't and I can actually prove that they don't. Have you ever had a body part cauterized. That's when there is a wound that is burnt together in order to see it. I had a cauterization done to my toe . So literally the emergency room doctor used an instrument that burned my skin together well of course I felt the needle go in in order to numb me up and I felt pressure but I didn't feel the burning I didn't feel it when that small part of my body was destroyed by being burned.

ไม่ พวกเขาไม่รู้สึกหรอก และฉันสามารถพิสูจน์ได้จริงว่าพวกเขาไม่ได้รู้สึกคุณเคยถูกจี้ร่างกายส่วนใดส่วนหนึ่งหรือไม่ นั่นคือเมื่อมีแผลที่ถูกเผาเพื่อให้มองเห็นได้ ฉันถูกจี้ที่นิ้วเท้าของฉัน ดังนั้นแพทย์ห้องฉุกเฉินจึงใช้เครื่องมือที่เผาผิวหนังของฉันเข้าด้วยกัน แน่นอนว่าฉันรู้สึกว่าเข็มทิ่มเข้าไปเพื่อทำให้ฉันรู้สึกชา และฉันรู้สึกแรงกด แต่ฉันไม่รู้สึกแสบร้อน ในเมื่อฉันไม่รู้สึกเมื่อส่วนเล็ก ๆ ของร่างกายของฉันถูกทำลายจากการถูกเผา

If I could not feel that while I was alive and conscious and clear minded then I certainly couldn't feel it if my body was dead. I hope this makes sense

หากผมไม่สามารถรู้สึกได้ในขณะที่ผมยังมีชีวิตอยู่และมีสติสัมปชัญญะและจิตใจแจ่มใส ผมก็ยังไม่สามารถรู้สึกได้และแน่นอนหากร่างกายของผมตายไปแล้ว ผมจะรู้สึกได้อย่างไรหวังว่าเรื่องนี้จะสมเหตุสมผล

------------

I expect not. I seriously hope not. But the “expectation” to which I alluded is very near to certainty. My hair and fingernail clippings have always been pretty quiet about their sufferings. My extracted teeth have issued no formal complaints of which I am aware.

ฉันไม่คาดหวัง ฉันหวังอย่างยิ่งว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น แต่ "ความคาดหวัง" ที่ฉันกล่าวถึงนั้นแทบจะเป็นความจริงอย่างแน่นอน เศษผมและเล็บของฉันมักจะไม่พูดถึงความทุกข์ทรมานของพวกเขาเลย ฟันที่ถอนออกไปของฉันไม่ได้แสดงอาการร้องเรียนอย่างเป็นทางการใดๆ ซึ่งฉันทราบดี

---------------------

Is there sufficient evidence that the dead body feels no pain when it's cremated?

มีหลักฐานเพียงพอหรือไม่ที่ศพไม่รู้สึกเจ็บปวดเมื่อถูกเผา?

If someone is dead, their brain is no longer active processing information. The brain dies quickly when its blood supply is stopped, because it has to have a constant supply of oxygen and glucose to live. It dies in 3 minutes after the person’s heart stops beating. Bodies are not cremated till at least 2 hours after death, so the brain is long gone by then. They feel no pain because the nerves are no longer able to conduct an electrical signal to the brain to be interpretted as pain.

หากใครตาย สมองของคนๆ นั้นจะไม่ประมวลผลข้อมูลอีกต่อไป สมองจะตายอย่างรวดเร็วเมื่อเลือดหยุดไหลเวียน เนื่องจากสมองต้องได้รับออกซิเจนและกลูโคสอย่างต่อเนื่องเพื่อดำรงชีวิต สมองจะตายภายใน 3 นาทีหลังจากหัวใจหยุดเต้น ร่างกายจะไม่ถูกเผาจนกว่าจะผ่านไปอย่างน้อย 2 ชั่วโมงหลังจากเสียชีวิต ดังนั้นสมองจึงหายไปนานแล้ว สมองจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป เนื่องจากเส้นประสาทไม่สามารถส่งสัญญาณไฟฟ้าไปยังสมองเพื่อตีความว่าเป็นความเจ็บปวดได้อีกต่อไป

Do crematories check if a person is actually dead before cremation?

เตาเผาจะตรวจสอบก่อนว่าบุคคลนั้นเสียชีวิตจริงหรือไม่ก่อนการเผาศพ

The short answer is: NO. I have worked and still work and own 4 funeral homes. No check is required to determine if a person is actually deceased before cremation occurs. It is very rare that a person is cremated the same day that they are picked up from a hospital and taken to a funeral home.

คำตอบสั้นๆ คือ ไม่ ฉันเคยทำงานและยังคงทำงานอยู่ และเป็นเจ้าของสถานประกอบการฌาปนกิจศพ 4 แห่ง ไม่จำเป็นต้องตรวจสอบเพื่อระบุว่าบุคคลนั้นเสียชีวิตจริงหรือไม่ก่อนการฌาปนกิจศพ เป็นเรื่องยากมากที่บุคคลจะถูกฌาปนกิจในวันเดียวกับที่มารับตัวเขาจากโรงพยาบาลและนำไปที่สถานประกอบการฌาปนกิจศพ

At the earliest it would be the day after and more likely 2 or 3 days after. They are kept in a refrigerated unit until cremation time. In the interim, the deceased is identified by a family member so they are laid out on a gurney and covered with a sheet with only the facial area visible. The eyes and mouth are set and some makeup may be applied.

อย่างเร็วที่สุดคือวันถัดไป และมีแนวโน้มว่าจะเป็น 2 หรือ 3 วันหลังจากนั้น ศพจะถูกเก็บไว้ในตู้เย็นจนกว่าจะถึงเวลาฌาปนกิจ ในระหว่างนี้ ผู้เสียชีวิตจะถูกระบุตัวตนโดยสมาชิกในครอบครัว จากนั้นจึงวางร่างของเขาไว้บนเตียงเคลื่อนย้ายศพและคลุมด้วยผ้าโดยให้เห็นเฉพาะบริเวณใบหน้าเท่านั้น จากนั้นจึงจัดแต่งดวงตาและปาก และอาจแต่งหน้าบางส่วน

On the day of the cremation they are placed in a cardboard container and in very few cases a casket and taken to the crematorium. Ours is onsite, so close by. In closing the deceased has been pronounced dead by a Doctor prior to our retrieving the deceased.

ในวันฌาปนกิจ ศพจะถูกใส่ไว้ในกล่องกระดาษแข็ง และในบางกรณี โลงศพจะถูกนำไปที่ฌาปนกิจศพ ของเราอยู่ในสถานที่ จึงอยู่ใกล้ๆ แพทย์ได้ประกาศว่าผู้เสียชีวิตเสียชีวิตแล้วก่อนที่เราจะไปรับศพมา

After 30 years I have never ever encountered a person still alive after being pronounced and taken to the funeral home. This is not an issue whatsoever.

หลังจากผ่านไป 30 ปี ฉันไม่เคยพบใครที่ยังมีชีวิตอยู่เลยหลังจากถูกประกาศว่าเสียชีวิตและนำตัวไปที่บ้านศพ นี่ไม่ใช่ปัญหาเลย

----------------------------------

คนตายที่ไร้วิญญาณจะรู้ว่าร่างกายของตนถูกเผาเมื่อใด ฉันรู้เช่นนี้เพราะเมื่อพ่อของฉันเสียชีวิต เขาทำให้ฉันรู้สึกถึงบางอย่างในร่างกายขณะที่เขาถูกเผา ฉันจดเวลาและวันที่เขาถูกเผาและตรวจสอบกับบริษัทที่ดูแลการเผาศพ ฉันไม่รู้มาก่อนว่าการเผาศพจะเกิดขึ้นเมื่อใด

So this indicated that he was keeping tabs on his body. I suppose that not all discarnate people stay with their bodies through the cremation. He didn’t impress me with any sensation of pain.

นั่นแสดงว่าเขากำลังดูแลร่างกายของเขาอยู่ ฉันคิดว่าคนตายที่ไร้วิญญาณไม่ใช่ทุกคนที่จะอยู่กับร่างกายของพวกเขาตลอดการเผาศพ เขาไม่ได้ทำให้ฉันประทับใจด้วยความรู้สึกเจ็บปวดใดๆ

-------------

I have a friend who has worked at a crematorium for 30 years and tells me they have never once, in those 30 years, had a written or verbal complaint from a dead body for this or any other reason.

ฉันมีเพื่อนที่ทำงานในฌาปนสถานมา 30 ปีแล้ว และพวกเขาบอกฉันว่าในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ไม่เคยได้รับคำร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรหรือวาจาจากศพเลยแม้แต่ครั้งเดียว ไม่ว่าจะเป็นด้วยเหตุผลใดก็ตาม

---------------

Has anyone ever woken up during a cremation?

My father was a resident at Charity hospital in New Orleans in the 1950’s. A drunk died during Mardi Gras of a heart attack and was brought to the hospital’s morgue, where his body was kept cool for the Pathologist to do an autopsy. When his sternum was cut open, he woke up. Water drained out. Apparently, he had a sac of fluid around his heart which prevented a heartbeat from being detected with a stethoscope.

พ่อของฉันเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาล Charity ในนิวออร์ลีนส์ในช่วงทศวรรษ 1950 มีชายเมาสุราคนหนึ่งเสียชีวิตในช่วงเทศกาลมาร์ดิกราสจากอาการหัวใจวาย และถูกนำตัวไปที่ห้องเก็บศพของโรงพยาบาล ซึ่งร่างของเขาถูกแช่เย็นเพื่อให้แพทย์นิติเวชทำการชันสูตรพลิกศพ เมื่อแพทย์ผ่ากระดูกอกของเขาออก เขาก็ตื่นขึ้น น้ำในปอดไหลออกมา เห็นได้ชัดว่าเขามีถุงน้ำอยู่รอบหัวใจซึ่งทำให้ไม่สามารถตรวจการเต้นของหัวใจด้วยหูฟังได้

He was stitched up, and left the hospital very much alive. He became a local celebrity. He would regularly visit the hospital and proclaim that he was the only person in the history of Charity hospital who had survived his own autopsy.

เขาได้รับการเย็บแผลและออกจากโรงพยาบาลโดยที่ยังมีชีวิตรอด เขากลายเป็นคนดังในท้องถิ่น เขามักจะไปเยี่ยมโรงพยาบาลเป็นประจำและประกาศว่าเขาเป็นคนเดียวในประวัติศาสตร์ของโรงพยาบาล Charity ที่รอดชีวิตจากการชันสูตรพลิกศพ

This actually happened to a friend of mine.

เรื่องนี้เกิดขึ้นกับเพื่อนของฉันคนหนึ่ง

He was, as you can imagine, shocked to be waking up in such a situation, and his first reaction was “Where the hell am I?”

เขาตกใจมากที่ตื่นขึ้นมาในสถานการณ์เช่นนี้ และปฏิกิริยาแรกของเขาคือ “ฉันอยู่ที่ไหนวะเนี่ย”

Fortunately, he was sitting near the back of the room, and kind of tucked away in the corner, so most people at the ceremony didn’t even realise one of their number had fallen asleep.

โชคดีที่เขานั่งอยู่ด้านหลังห้องและแอบตัวอยู่ในมุมห้อง ทำให้ผู้เข้าร่วมพิธีส่วนใหญ่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคนหนึ่งในนั้นหลับไป

He says he felt a bit guilty, but since the person being cremated was a great-aunt he barely knew, he doesn’t worry about it too much.

เขาบอกว่าเขารู้สึกผิดเล็กน้อย แต่เนื่องจากผู้ถูกเผาศพเป็นป้าทวดที่เขาแทบไม่รู้จัก เขาจึงไม่ได้กังวลกับเรื่องนี้มากนัก

Aside from that, there are always such stories, and maybe some of them are even true, who knows?

นอกเหนือจากนั้น ยังมีเรื่องราวแบบนี้อีกมาก และบางทีอาจเป็นเรื่องจริงก็ได้ ใครจะรู้?

-----------------------------------------------------------

How does your body warn you one month before a heart attack?

I had a heart attack 10 years ago, (today is 30 June, and this was 19 July, so almost exactly 10 years ago). For some considerable time before that, several years intermittently, I had the following symptoms. Personally I think most of it was high blood pressure, but I don’t know.

Every now and then, just once in a blue moon, I’d go all dizzy. I’d be sitting at my desk at the computer and suddenly I’d start to go dizzy for no apparent reason. I could feel it coming on, and the room would go spinning round. I had to hold on to the desk. Once, I was even on the phone to someone, and just had to manage as best I could.

I used to get bad indigestion on a daily basis. I live by myself and always do the bulk of my grocery shopping on a monthly basis, around pay day. I used to buy around 4 large packets of indigestion tablets for the month. It would happen mostly at night when I went to bed, but sometimes during the day.

I used to get Migraines. This was just once in a while, usually on a Saturday night, but not always. I’d wake up in the early hours of Sunday morning and feel pressure on the back of my head. The first few times I just thought “Oh it’s a bit of a headache. it’ll pass”. But by morning, it would be quite painful, and the pain was on the top of my head. I took some painkillers and went back to bed. In the morning, I got up. My head hurt, and I didn’t feel much like anything to eat. As the morning progressed, the front of my head hurt, I felt sick, (on a couple of occasions I was). I was also affected emotionally. I just sat in the chair wanting the headache and feeling sick to go away. I felt like if you’d been standing over me with a shot gun, I’d let you kill me just to get it over with. I wasn’t depressed or anything, just during this migraine period I would be emotionally supressed and very apathetic. It was like a hangover, but I hadn’t been drinking. A couple of times I was due to go to work, but there was no way I could sit on a bus just to the end of the road, let alone for an hour. And a few times I was due to go to my best mates place for lunch, but I had to phone him to call it off. I would go back to bed and just lie there feeling ill.

I would get very out of breath just with minimum exertion. From my office to the front gate at work, there was a slight incline, so slight most people wouldn’t even notice it. Yet I would get out of breath just walking quickly to the gate, (at home time. You don’t linger :-) There was a small flight of stairs from the office to the kitchen, (just 13 stairs). I ran up there then was gasping for breath like I’d just had 40 fags, (cigarettes).

Then one evening, I was watching Grimm on my computer and started getting a pain in my throat. To cut a long story short, the pain started going down m arm, so I called 999, the ambulance came, confirmed I was having a heart attack and took me to hospital.

---------------------------------------------------------------------------------
As you get older, do you get attracted to older people?

เมื่อคุณอายุมากขึ้น คุณรู้สึกดึงดูดใจคนอายุมากกว่าหรือไม่

I certainly have. The range of ages of the women I’ve found attractive has expanded upwards over the years, and the lower end has increased, too.

ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน ช่วงอายุของผู้หญิงที่ฉันพบว่าน่าดึงดูดใจนั้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา และช่วงอายุที่น้อยกว่าก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน

I still find some very young women very pretty or “cute”, I suppose, but I’m thoroughly aware that trying to date someone that young is not something I want to do. I find the maturity and wisdom of women closer to my own age appealing in a special way, that is more valuable to me than the excessive beauty of some younger women. Beauty is great, but so are architecture and music, and you wouldn’t want to marry them, either.

ฉันยังคงคิดว่าผู้หญิงที่อายุน้อยมากบางคนนั้นสวยหรือ "น่ารัก" มาก ฉันเดาเอานะ แต่ฉันตระหนักดีว่าการพยายามออกเดทกับคนที่อายุน้อยกว่านั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากทำ ฉันพบว่าความเป็นผู้ใหญ่และภูมิปัญญาของผู้หญิงที่อายุใกล้เคียงกับฉันนั้นน่าดึงดูดใจเป็นพิเศษ ซึ่งมีค่าสำหรับฉันมากกว่าความงามที่มากเกินไปของผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าบางคน ความงามนั้นยอดเยี่ยม แต่สถาปัตยกรรมและดนตรีก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน และคุณคงไม่อยากแต่งงานกับพวกเธอเหมือนกัน

There’s something else I’ve noticed as I’ve gotten older: It’s not necessarily the prettier woman I find more attractive. Attraction has become something multi-dimensional, going way beyond things like youthful appearance and flawless skin. I often find imperfections and fine lines beautiful now, and that wasn’t the case when I was a very young man used to seeing women the same age.

มีอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันสังเกตเห็นเมื่ออายุมากขึ้น: ไม่จำเป็นว่าผู้หญิงที่สวยกว่าจะดึงดูดใจฉันมากกว่า สำหรับฉันแล้ว ความดึงดูดใจกลายเป็นสิ่งที่มีมิติหลายด้าน ไปไกลเกินกว่าเรื่องรูปลักษณ์ที่อ่อนเยาว์และผิวที่ไร้ที่ติ ฉันมักพบว่าความไม่สมบูรณ์แบบและริ้วรอยเล็กๆ นั้นน่าดึงดูดใจมากในตอนนี้ ซึ่งไม่ใช่กรณีนี้เมื่อฉันยังเป็นชายหนุ่มที่คุ้นเคยกับการเห็นผู้หญิงในวัยเดียวกัน

In short, I went from a little boy who liked little girls, to being a teenaged boy who liked teenaged girls, to being a young man who liked young women, to being an adult man who likes adult women. Case in point: Kerri Russell is almost exactly my age. I thought she was attractive when she was on Felicity. I find her much more attractive now in her forties, than I did back then.

โดยสรุป ฉันเปลี่ยนจากเด็กชายที่ชอบเด็กผู้หญิง ไปเป็นเด็กชายวัยรุ่นที่ชอบเด็กผู้หญิงวัยรุ่น เป็นชายหนุ่มที่ชอบผู้หญิงสาว ไปเป็นผู้ชายวัยผู้ใหญ่ที่ชอบผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่ ตัวอย่างเช่น เคอร์รี รัสเซลล์อายุเกือบเท่ากับฉัน ฉันคิดว่าเธอมีเสน่ห์เมื่อเธอแสดงใน Felicity ตอนนี้ฉันพบว่าเธอมีเสน่ห์มากกว่าเมื่อก่อนมากในวัยสี่สิบกว่า

Yes, definitely.

ใช่แล้ว แน่นอน

Whereas I still appreciate the good looks and sheer physicality of young men, it’s more like artistic appreciation rather than a primal thing or sexual thing.

แม้ว่าฉันจะยังคงชื่นชมรูปร่างหน้าตาที่สวยงามและรูปร่างที่แท้จริงของชายหนุ่ม แต่สำหรับฉันแล้ว มันเหมือนกับการชื่นชมในเชิงศิลปะมากกว่าเรื่องทางเพศ

Give me a guy who has been around for sixty or more years, and has stayed awake, curious and engaged: The humor and wisdom of older men is ever so much more nuanced , and therefore, yes….sexier than any younger man could ever be.😉

ให้ฉันเลือกผู้ชายที่อยู่มาหกสิบปีหรือมากกว่านั้น และยังคงตื่นตัว อยากรู้อยากเห็น และมีส่วนร่วม อารมณ์ขันและภูมิปัญญาของผู้ชายที่อายุมากกว่านั้นมีความแตกต่างกันมาก และใช่แล้ว...เซ็กซี่กว่าผู้ชายที่อายุน้อยกว่าคนไหนๆ 😉

-------

Yes. The only man I am deeply attracted to is 70. If he was still interested in me (which sadly he isn’t) I would lead him up my stairs in an instant. I am 68. I have always been attracted to men around my own age. I can see and appreciate that much younger people are attractive, but that isn’t the same as being attracted to them.

ใช่ ผู้ชายคนเดียวที่ฉันหลงใหลอย่างสุดซึ้งคือผู้ชายอายุ 70 ปี ถ้าเขายังสนใจฉันอยู่ (ซึ่งน่าเศร้าที่เขาไม่ใช่) ฉันจะพาเขาขึ้นบันไดทันที ฉันอายุ 68 ฉันมักจะหลงใหลผู้ชายที่อายุใกล้เคียงกับฉัน ฉันมองเห็นและชื่นชมว่าคนอายุน้อยกว่านั้นน่าดึงดูด แต่ก็ไม่เหมือนกับการหลงใหลพวกเขา

I haven’t really ever been attracted to someone on looks alone - I need to talk with someone, get a sense of their character and views before that starts to happen. And having lived in the same time frame, more or less, having shared the same geopolitical landmarks, listened to the same bands and so on, is quite an important part of that.

ฉันไม่เคยหลงใหลใครจากรูปลักษณ์ภายนอกเลย ฉันต้องคุยกับใครสักคน รับรู้ลักษณะนิสัยและมุมมองของพวกเขาเสียก่อนจึงจะเริ่มรู้สึกแบบนั้น และการได้ใช้ชีวิตในช่วงเวลาเดียวกัน มากหรือน้อย มีประสบการณ์ทางการเมืองเดียวกัน ฟังเพลงของวงดนตรีเดียวกัน และอื่นๆ ถือเป็นส่วนสำคัญมาก

When I taught in a further education college, it was great to get to know young people, some of whom, I could appreciate, were physically very lovely, but I wasn’t attracted to them (and they sure as hell weren’t attracted to me.) No, for the possibility of intimacy, which is what attracts me, I need someone around my own age.

ตอนที่ฉันสอนหนังสือในวิทยาลัยการศึกษาระดับสูง ฉันรู้สึกดีมากที่ได้รู้จักเด็กๆ บางคนฉันชื่นชมที่พวกเขาหน้าตาดีมาก แต่ฉันไม่ได้รู้สึกดึงดูดใจพวกเขา (และแน่นอนว่าพวกเขาคงไม่รู้สึกดึงดูดใจฉันเช่นกัน) ไม่หรอก เพื่อความเป็นไปได้ของความใกล้ชิด ซึ่งเป็นสิ่งที่ดึงดูดฉัน ฉันต้องการใครสักคนที่อายุไล่เลี่ยกัน

Can my son who passed away 2 weeks ago send a sign to let me know he is okay? I'm so heartbroken over losing him so suddenly at 24 years old.

I’m so sorry for your loss. I just lost my son in April and he was only 30. I know it may sound crazy but my Son did. 10 days after he passed he said into one of our security cameras that he was okay. He said a few things in the cámara recordings and did some things to show us he was there for a little over a month or so then became quiet. The cameras we have are Blink cameras. I guess it depends on your son's ability to communicate. My son had a strong spirit. I never believed that could happen until my son did it. However, even though he did that, I still wonder if he is okay if he is resting in peace and wish every day that I he would visit me in my dreams to say hi and he loves me. I hope one day your Son is able to reach out to you somehow.

ฉันเสียใจด้วยกับการสูญเสียของคุณ ฉันเพิ่งสูญเสียลูกชายไปเมื่อเดือนเมษายน และเขาอายุเพียง 30 ปี ฉันรู้ว่ามันอาจจะฟังดูบ้า แต่ลูกชายของฉันเป็นแบบนั้นจริงๆ 10 วันหลังจากที่เขาเสียชีวิต เขาได้พูดผ่านกล้องวงจรปิดของเราว่าเขาสบายดี เขาพูดบางอย่างในบันทึกเสียงของกล้อง และทำบางอย่างเพื่อแสดงให้เราเห็นว่าเขาอยู่ที่นั่นนานกว่าหนึ่งเดือนเล็กน้อย จากนั้นก็เงียบไป กล้องที่เรามีคือกล้อง Blink ฉันเดาว่ามันขึ้นอยู่กับความสามารถในการสื่อสารของลูกชายคุณ ลูกชายของฉันมีจิตวิญญาณที่เข้มแข็ง ฉันไม่เคยเชื่อว่าสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นได้ จนกระทั่งลูกชายของฉันทำ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะทำแบบนั้น ฉันก็ยังสงสัยว่าเขาจะสบายดีหรือไม่ หากเขาพักผ่อนอย่างสงบ และหวังทุกวันว่าเขาจะมาหาฉันในฝันเพื่อทักทาย และเขารักฉัน ฉันหวังว่าสักวันหนึ่งลูกชายของคุณจะติดต่อคุณได้

-------

I lost my son, David 31 years ago. He was tragically killed by a driver in a large SUV. David was 12 years old. He always gave the strongest hugs, was so very kind to all and so very loving. Around a month later, I had a beautiful dream. He was sitting next to me and said he couldn’t come back, but that he was ok and we would be together again. Grief doesn’t end, it evolves. Your son will send a sign when you need it most. ♥️

ฉันสูญเสียลูกชายไปเมื่อ 31 ปีที่แล้ว เดวิดเสียชีวิตอย่างน่าเศร้าโดยคนขับ SUV ขนาดใหญ่ เดวิดอายุได้ 12 ปี เขามักจะกอดฉันแน่นๆ เสมอ ใจดีกับทุกคนและรักฉันมาก ประมาณหนึ่งเดือนต่อมา ฉันฝันดี เขานั่งอยู่ข้างๆ ฉันและบอกว่าเขากลับมาไม่ได้แล้ว แต่เขาสบายดีและเราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ความโศกเศร้าไม่มีวันสิ้นสุด แต่มันจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป ลูกชายของคุณจะส่งสัญญาณเมื่อคุณต้องการมันมากที่สุด ♥️

I'm so sorry for your loss.

It's not a like comparison, but it's the only experience I have to draw from. I lost my Dad almost 10 years ago. My Dad and I were very close and the loss took me to my knees. So I understand desperately wanting that sign to know your son is okay, as I wanted to know the same about my Dad. That he still existed somewhere.

การเปรียบเทียบนี้ไม่ได้มีความคล้ายคลึงกัน แต่เป็นประสบการณ์เดียวที่ฉันสามารถหยิบยกมาได้ ฉันสูญเสียพ่อไปเมื่อเกือบ 10 ปีที่แล้ว พ่อกับฉันสนิทกันมาก และการสูญเสียครั้งนี้ทำให้ฉันต้องคุกเข่าลง ฉันจึงเข้าใจดีว่าทำไมคุณถึงอยากได้รับสัญญาณนั้นเพื่อบอกว่าลูกชายของคุณสบายดี เพราะฉันอยากรู้เรื่องเดียวกันเกี่ยวกับพ่อของฉันเช่นกัน ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่ง

In short, yes. Your son can send that sign. My Dad did, but it took a bit. Mine came twice. Once in the form of an extremely vivid dream that was unlike any other that I've had before or since. The second, well, electronically, which given my Dad’s profession made perfect sense. I was out running and I had music playing through Bluetooth headphones connected to my phone, which was locked and in a running punch strapped to my waist. I started thinking about my Dad, which started the grief rolling and I began to cry on my run. Suddenly, my music and my headphones switched off. I stopped to find out what happened, and my phone had switched into airplane mode. That's not something that could happen accidentally. I could feel my Dad there saying, “enough already."

โดยสรุปแล้ว ใช่ ลูกชายของคุณสามารถส่งสัญญาณนั้นได้ พ่อของฉันทำ แต่ใช้เวลานิดหน่อย ฉันส่งไปสองครั้ง ครั้งแรกเป็นความฝันที่ชัดเจนมาก ซึ่งไม่เหมือนครั้งไหนๆ ที่ฉันเคยฝันมาก่อนหรือหลังจากนั้น ครั้งที่สองเป็นความฝันทางอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเมื่อพิจารณาจากอาชีพของพ่อแล้ว ก็สมเหตุสมผลดี ฉันกำลังวิ่งอยู่และฟังเพลงผ่านหูฟังบลูทูธที่เชื่อมต่อกับโทรศัพท์ซึ่งล็อคอยู่และรัดไว้กับเอว ฉันเริ่มคิดถึงพ่อ ซึ่งทำให้ความเศร้าโศกหลั่งไหล และฉันเริ่มร้องไห้ขณะวิ่ง ทันใดนั้น เพลงและหูฟังของฉันก็ปิดลง ฉันหยุดเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น และโทรศัพท์ของฉันก็เปลี่ยนเป็นโหมดเครื่องบิน นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ฉันรู้สึกได้ว่าพ่อกำลังพูดว่า “พอได้แล้ว”

The sign will be subtle, but meaningful. You may miss it if you're not paying attention. It will likely come at a quiet moment or at a time when you really need it. Just be open to receiving it.You may also realize it was the sign, afterwards too.

สัญญาณนี้จะดูไม่ชัดเจนแต่มีความหมาย คุณอาจพลาดไปหากไม่ใส่ใจ สัญญาณนี้มักจะมาในช่วงเวลาที่เงียบสงบหรือในเวลาที่คุณต้องการจริงๆ เพียงแค่เปิดใจรับมัน คุณอาจตระหนักได้ว่านั่นคือสัญญาณนั้นในภายหลังเช่นกัน

The message that I got from my Dad in my dream was, " yes, I'm okay.” Your son is too. It may take him a bit to come and tell you himself as he is learning his new existence right now. Give him time, and give yourself a little time for the rawness to scab over a bit. Sit quietly listen and feel. You may sense your son around you. He hasn't left.

ข้อความที่ฉันได้รับจากพ่อในฝันคือ "ใช่ ฉันสบายดี" ลูกชายของคุณก็เหมือนกัน อาจต้องใช้เวลาสักพักกว่าเขาจะมาบอกคุณเองในขณะที่เขากำลังเรียนรู้การดำรงอยู่ใหม่ของเขา ให้เวลาเขา และให้เวลาตัวเองสักหน่อยเพื่อให้ความเจ็บช้ำค่อยๆ หายไป นั่งเงียบๆ ฟังและสัมผัส คุณอาจสัมผัสได้ว่าลูกชายของคุณอยู่รอบตัวคุณ เขาไม่ได้จากไป

Hugs from a distance. I know how hard grief is. I can only tell you that while the grief never heals, it does get better. You won't always be this raw and in this much physical pain. Take things minute by minute if that's all you can handle. You will come out on the other side. A very different person, but you will come out. Hang in there.

กอดจากระยะไกล ฉันรู้ว่าความเศร้าโศกนั้นยากเพียงใด ฉันบอกคุณได้เพียงว่าแม้ความเศร้าโศกจะไม่เคยหาย แต่มันจะดีขึ้น คุณจะไม่รู้สึกเจ็บปวดและเจ็บปวดทางกายมากขนาดนี้ตลอดเวลา ค่อยๆ ทำทีละนาทีถ้าคุณรับมือได้ คุณจะผ่านมันไปได้ เป็นคนที่แตกต่างไปจากเดิมมาก แต่คุณจะผ่านมันไปได้ อดทนไว้

What triggers death at old age?

I was a weekly visitor to an old neighbor, 93 year old, who was in a nursing home. He was physically not so good, not sick, and still had his full wits.

One day he said: it is coming to an end.

I asked him why he said that and he answered: I feel it.

So he felt his body and life was coming to an end.

But he did not die instantaneously, but I noticed he was indeed fading away.

My last visit he was still in bed in the afternoon. I poured him a glass of port, which relieved him a little, and we talked. Again he said it was coming to an end. I did not believe him, made him promise he would not sneak away so I could come back the day after. But he did, that night, without any pain just like a candle burning out.

I believe that something in our system, cells, whatever at some time of life, decides it has been enough. And then you die, which he did. So lifetime triggers death, it was enough and he agreed with that. I have witnessed this more than once, life coming to the end.

Is it easier for men to live without women, or for women to live without men?

Fair Warning: I have absolutely no research to support this answer. I just have experience delivering Meals on Wheels.

The elderly women I have encountered living alone on my routes during the past five years seem to manage life much better than the men who are also on their own. The women often crave human contact, and I plan my routes at times around planning to spend 15 minutes or so “visiting” with some of them. But they remain engaged in life, wanting to know about my day, relating tales about children or grandkids, etc.

Many of the men seem shut off and enclosed in their own sad little world. They take the meals, no smiles, no inquires. Also, I’ve noticed, no pets. Most of my ladies have cats (dogs are hard on the elderly) and I sometimes drop off Meow Mix or treats. Almost all the men have no animals.

And they seem sadder and more isolated because of it.

AGAIN: ABSOLUTELY NO PROVEN RESEARCH TO ANY OF THIS. But, in my experience, the women handle life better than the men.

------

My personal opinion is that it is easier for women to live without men, for the following reasons:

It is easier for women to get social support outside marriage. Single women are accepted into new social groups much more easily than single men are. Single men are often viewed with suspicion and will need to be vetted more before being accepted.

I cannot find satisfaction with many largely shallow emotional connections. I want one person with whom I have a deep connection, and I stand on the strength of that foundation to power all my other relationships. Women, on the other hand, seem perfectly OK with spreading themselves thin. They like having a large number of friends, each of which supply one aspect of connection.

Men typically feel uncomfortable without access to sex. And without a steady partner, very few men are in a position to have access to this. Not so for women. Women seem fine with or without access to regular sex. If they do want sex, all they have to do is to pick one their friends and send a message. Very few men will refuse the offer.

These are my reasons. It isn't because, as some virulent feminists claim, we men need “a nurse or a purse”. Most men I know have plenty of money. I clean house and take care of myself. There is really nothing that I rely on my wife to do in that department. But true companionship is something that men need women for.

Is it really worth it to live for over 80 years?

Is it really worth it to live to over 80 years? I mean you would have a decreased quality of life. And a lot of the people you know would start to die off.

Having passed my 89th birthday in July, I have to say that it beats the alternative.

If I had died at 79 I would not have experienced watching the granddaughter that I have helped care for since she was a baby, grow into a little girl who just beams love at her Papa and her Nana. (As do her three older sisters.)

I would not be here to be engaged in a new family adventure taking place this year.

And my quality of life is just fine. For example, I recently had cataract surgery on both eyes and now can see without glasses for the first time in 40 years.

Yes, I don't run any marathons. But I never did.

Most people seem to think I still make sense when I answer questions on Quora (except for a couple of folks I had to block -- you know who you are).

I still drive, do the shopping.

I watch movies on a big screen at home.

It's still a good life.

---

I’m 79 and don’t feel a day past 40. People always guess my age to be in the upper 50s. I look in the mirror and simply can’t relate to being 79. I live by the adage that aging is a process, growing old is a choice. And I made the choice as far back as when I was a teenager that I’d live at least to be 100.

I started exercising at age 12 and soon came to realize how much better I felt about myself because I was always in such great shape. Now at 79 I’m still exercising every day plus walking 3 to 5 miles per day in addition to the exercise routine. I maintain a positive attitude about life even though my wife is slipping away due to dementia. And it’s the exercise, walking, and my attitude that help keep me mentally and physically in shape to care for her in addition to still finding enjoyment in my own life. It’s not a matter of is it worth it to live to over 80, it’s a matter of how hard are you willing to work at maintaining your health to make life worth living at any age? Get the word “old” out of your life, get active, be positive, stay involved, live for today, quit counting at what age “old” happens. In my life it will never happen.

How do I live alone with no love, friends, or family?

I am 82 yrs. old and I live by myself. All my friends have died or are in the nursing home. Family members won’t(or don’t) do anything to help. I have some medical problems and have to travel 50 miles(round trip) to see my doctors or go to hospital. I do not have one person I can call when I need any help with anything.

ฉันอายุ 82 ปีและอาศัยอยู่คนเดียว เพื่อนๆ ของฉันเสียชีวิตหมดแล้วหรืออยู่ที่บ้านพักคนชรา สมาชิกในครอบครัวไม่ช่วยอะไรเลย ฉันมีปัญหาสุขภาพบางอย่างและต้องเดินทางไปกลับ 50 ไมล์เพื่อไปพบแพทย์หรือไปโรงพยาบาล ฉันไม่มีใครเลยที่จะโทรหาเมื่อต้องการความช่วยเหลือในเรื่องใดๆ

Right now I am having excruciating pain in my left leg and hip. I went to Dr. at a walk clinic near me. He sent me to get a CT scan the next morning. My pain was so bad, I had to have a wheelchair to go back into the X-ray area. I felt sure I had a blood clot because the pain was so severe. But the scan didn't show anything wrong.

ตอนนี้ฉันมีอาการปวดขาซ้ายและสะโพกอย่างรุนแรง ฉันไปหาหมอที่คลินิกเดินใกล้บ้าน หมอส่งฉันไปทำซีทีสแกนในเช้าวันรุ่งขึ้น อาการปวดของฉันแย่มากจนต้องใช้รถเข็นเพื่อกลับเข้าไปในบริเวณเอ็กซ์เรย์ ฉันรู้สึกแน่ใจว่ามีลิ่มเลือดเพราะปวดมาก แต่การสแกนไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ

Today the pain is worse. I took 2 hydrocodone 10/ 325 twice and they didn't even phase the pain. I can't even walk without my cane., and can hardly even do that because of the pain. I don't know what I'm going to do. I have asked God to just speak the words to end my pain. I know He can do all things. Please keep me in your prayers!

วันนี้ปวดหนักขึ้น ฉันกินไฮโดรโคดอน 10/325 2 เม็ด 2 ครั้ง แต่ยาไม่บรรเทาอาการปวดเลย ฉันเดินไม่ได้เลยถ้าไม่มีเฝือก และแทบจะเดินไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะปวดมาก ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ฉันขอให้พระเจ้าตรัสเพื่อยุติความเจ็บปวดของฉัน ฉันรู้ว่าพระองค์ทำได้ทุกอย่าง โปรดอธิษฐานเผื่อฉันด้วย!

What three things should a person avoid once they are past 70 years old?

I have been 70 now for a few months. Here are the things I choose to avoid from now til the day I leave this mortal coil

#1-the scorn of others for things I choose to do in my daily life. I refuse to have anyone tell me that what I wear, what I eat, what I do with my time isn’t what I should be doing. So what if I garden in my pajamas til noon. So what if I eat ice cream instead of a healthy balanced meal. So what if I decide one day to go solo hiking. So what if I read banned books. All of this is my choice and it does not affect anyone but me.

อันดับ 1 - การดูถูกเหยียดหยามของผู้อื่นต่อสิ่งที่ฉันเลือกทำในชีวิตประจำวัน ฉันไม่ยอมให้ใครมาบอกว่าสิ่งที่ฉันใส่ สิ่งที่ฉันกิน สิ่งที่ฉันทำในเวลาของฉันไม่ใช่สิ่งที่ฉันควรทำ แล้วไงถ้าฉันทำสวนในชุดนอนจนถึงเที่ยง แล้วไงถ้าฉันกินไอศกรีมแทนอาหารที่มีประโยชน์ครบถ้วน แล้วไงถ้าฉันตัดสินใจไปเดินป่าคนเดียวในวันหนึ่ง แล้วไงถ้าฉันอ่านหนังสือต้องห้าม ทั้งหมดนี้เป็นทางเลือกของฉันและมันไม่ส่งผลต่อใครนอกจากตัวฉันเอง

#2-I avoid unpleasant people. I do not need you in my life if you don’t make me happy. I can certainly tolerate ท้อ- เหร่ - เรท those who sometimes disagree with me as long as they can do so respectfully.

#2- ฉันหลีกเลี่ยงคนที่ไม่น่าพอใจ ฉันไม่ต้องการคุณในชีวิตของฉันถ้าคุณไม่ทำให้ฉันมีความสุข ฉันสามารถ อดทนต่อ คนที่ไม่เห็นด้วยกับฉันได้ตราบเท่าที่พวกเขาสามารถทำเช่นนั้นอย่างเคารพ

#3-I avoid convention. Convention is boring. I don’t have enough time left in my life to do boring things. I want flash, and bang, and wow some times. I want fireworks and dazzling sunsets.ฃ

#3- ฉันหลีกเลี่ยงธรรมเนียมประเพณี ธรรมเนียมประเพณีเป็นเรื่องน่าเบื่อ ฉันไม่มีเวลาเหลือมากพอในชีวิตที่จะทำสิ่งที่น่าเบื่อ ฉันอยากได้แสงแฟลช เสียงดัง และว้าวบ้างบางครั้ง ฉันต้องการดอกไม้ไฟและพระอาทิตย์ตกที่ตระการตา

Why do old people get tired so easily?

My grandmother used to live in a gated 55+ community, and every morning she would go out early, before it got too hot, and walk two miles. She was in her eighties then, and as she walked past her neighbors sitting on their front porches, they’d say “You’re so good to walk every day. I should walk too.” She’d say “Well, I go at six every morning, you’re welcome to join me,” but they never would. She lived to be ninety-one, and until the last year of her life, she lived in her own home, looked after herself, and kept taking that two-mile walk every morning. As she got close to ninety, she slowed down a bit, and started using a cane for long walks (she nicknamed it “Gertie”) but she never ended up housebound or in a wheelchair like a lot of those neighbors, some of whom were 20 years younger than she was.

คุณยายของฉันเคยอาศัยอยู่ในชุมชนที่มีรั้วรอบขอบชิดสำหรับคนอายุ 55 ปีขึ้นไป และทุกเช้าเธอจะออกไปนอกบ้านแต่เช้า ก่อนที่อากาศจะร้อนเกินไป และเดินเป็นระยะทาง 2 ไมล์ ตอนนั้นเธออายุ 80 แล้ว และเมื่อเธอเดินผ่านเพื่อนบ้านที่นั่งอยู่บนระเบียงหน้าบ้าน พวกเขาจะพูดว่า "คุณเป็นคนดีมากที่เดินทุกวัน ฉันก็ควรจะเดินเหมือนกัน" เธอจะพูดว่า "ฉันออกไปตอน 6 โมงเช้าทุกวัน ยินดีต้อนรับที่จะร่วมเดินกับฉัน" แต่พวกเขาไม่เคยทำเลย เธอมีอายุถึง 91 ปี และจนกระทั่งปีสุดท้ายของชีวิต เธออาศัยอยู่ที่บ้านของตัวเอง ดูแลตัวเอง และเดินเป็นระยะทาง 2 ไมล์ทุกเช้า เมื่อเธออายุใกล้ 90 ปี เธอเริ่มเดินช้าลงเล็กน้อย และเริ่มใช้ไม้เท้าในการเดินระยะไกล (เธอตั้งชื่อเล่นว่า "เกอร์ตี้") แต่เธอก็ไม่เคยต้องติดบ้านหรือต้องนั่งรถเข็นเหมือนเพื่อนบ้านหลายๆ คน ซึ่งบางคนอายุน้อยกว่าเธอ 20 ปี

To sum up, as a doctor once told me, the less you do, the less you’ll be able to do, and the more you do, the more you’ll be able to do—obviously, you’ve got to know your body, and your health and rest when you need it, but if you wrap yourself in cotton wool because you’re “old and tired,” pretty soon you won’t be able to do anything.

สรุปแล้ว คุณหมอเคยบอกฉันว่า ยิ่งทำน้อยเท่าไร คุณก็จะยิ่งทำอะไรได้น้อยลงเท่านั้น และยิ่งทำมากเท่าไร คุณก็จะยิ่งทำอะไรได้มากขึ้นเท่านั้น แน่นอนว่าคุณต้องรู้จักร่างกายและสุขภาพของคุณ และพักผ่อนเมื่อจำเป็น แต่ถ้าคุณเอาตัวเองห่อด้วยสำลีเพราะคุณ “แก่และเหนื่อยล้า” ไม่นานคุณก็จะไม่มีอะไรทำได้เลย

How hard has old-age hit you?

Someone said to me the 70’s are the decade of transition. For many of us, that is so true. I am 72 and in the past three years have had four orthpedic surgeries. Now my knee is numb down to my foot. The docs say give it a year and see how things are then. I really wonder if the L3/L4 nerves will ever calm down because I can’t imagine it continuing like it is today. So how do you accept what forever health problems you are dealing with? It is hard to accept that it is out of my control.

Facts of Life :

Dame Judi Dench, “One day, a young woman asked me:

“What do you think about being old?”

“คุณคิดอย่างไรกับการแก่ตัวลง”

I thought aging was a gift.
ฉันคิดว่าการแก่ตัวลงเป็นของขวัญ

I wouldn't change anything I have for a few less wrinkles and a flat stomach.

ฉันจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรทั้งนั้นเพื่อริ้วรอยที่ลดลงและหน้าท้องที่แบนราบ

Who cares if I choose to read or play on the computer until 4 in the morning and then sleep until who knows how much?

ใครสนล่ะว่าฉันจะเลือกอ่านหนังสือหรือเล่นคอมพิวเตอร์จนถึงตี 4 แล้วนอนจนถึงตี 4 ก็ไม่รู้สินะ

Who cares if I dance alone listening to '50s music?

ใครสนล่ะว่าฉันจะเต้นคนเดียวฟังเพลงยุค 50 ได้ยังไง

What if I later wanted to cry for a lost love?

แล้วถ้าวันหลังฉันอยากร้องไห้ให้กับความรักที่สูญเสียไปล่ะ

And if I walk on the beach in a bathing suit and walk my chubby body and sink between the waves, swinging at them, despite those still wearing bikinis... they'll be old too if they're lucky.

และถ้าฉันเดินบนชายหาดในชุดว่ายน้ำ เดินด้วยร่างกายที่อ้วนกลมของฉัน และจมดิ่งลงไปท่ามกลางคลื่น แกว่งไกวไปมา แม้ว่าพวกเขาจะยังใส่บิกินี่อยู่ก็ตาม... ถ้าโชคดี พวกเขาก็คงจะแก่เหมือนกัน

I'm proud that I lived long enough to have my hair done gray and keep my youth's smile, since there were still no such deep marks on my face.
ฉันภูมิใจที่ฉันมีชีวิตอยู่นานพอที่จะไว้ผมหงอกและรักษารอยยิ้มแห่งวัยเยาว์เอาไว้ได้ เพราะใบหน้าของฉันยังคงไม่มีรอยลึกขนาดนั้น

I don't want to complain about what wasn't or worry about what will happen. For the time I have left, I will simply love life as I have done it to this day.''

ฉันไม่อยากบ่นเกี่ยวกับสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นหรือกังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้น สำหรับช่วงเวลาที่เหลืออยู่ ฉันจะรักชีวิตอย่างที่ทำมาจนถึงทุกวันนี้

Is it really worth it to live for over 80 years?

คุ้มไหมที่ต้องมีชีวิตอยู่ถึง 80 ปี?

I have a neighbor friend who is 82, and she is doing awesome. She walks up and down hills every day She visits all the home-bound neighbors and brightens their days. She does her yard work and takes care of her home with minimal help from her sons. She likes living by herself and has no desire to meet up with any more men. She is a widow now and loves all the freedom she has. She is an inspiration to us all. She never goes to a doctor and is so healthy! So, it’s worth every minute you get in this life.

ฉันมีเพื่อนบ้านอายุ 82 ปี และเธอก็สบายดี เธอเดินขึ้นลงเนินเขาทุกวัน เธอไปเยี่ยมเพื่อนบ้านที่ติดบ้านทุกคนและทำให้วันของพวกเขาสดใสขึ้น เธอดูแลสวนและดูแลบ้านโดยได้รับความช่วยเหลือเพียงเล็กน้อยจากลูกชาย เธอชอบอยู่คนเดียวและไม่อยากพบปะกับผู้ชายอีกต่อไป ตอนนี้เธอเป็นม่ายและรักอิสระทุกอย่างที่เธอมี เธอเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเราทุกคน เธอไม่เคยไปหาหมอเลยและสุขภาพแข็งแรงมาก! ดังนั้นทุกนาทีที่คุณมีในชีวิตนี้จึงคุ้มค่ากับเวลา

Why do elderly individuals live alone, particularly if they have offspring who can provide for their financial and other needs?

ทำไมผู้สูงอายุจึงอาศัยอยู่คนเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าพวกเขามีลูกที่สามารถดูแลเรื่องการเงินและความต้องการอื่นๆ ของพวกเขาได้

After losing my wife to cancer a dozen years ago, I lived alone in the home we had owned for nearly forty years. That first year or so was not easy, of course, because of the loss. But I knew I would be okay - I just had to adjust to my new life without her. But living alone itself was not difficult.

หลังจากที่สูญเสียภรรยาไปด้วยโรคมะเร็งเมื่อสิบสองปีก่อน ฉันอาศัยอยู่คนเดียวในบ้านที่เราเป็นเจ้าของมาเกือบสี่สิบปี ปีแรกนั้นไม่ง่ายเลยแน่นอนเพราะการสูญเสียครั้งนี้ แต่ฉันรู้ว่าฉันจะไม่เป็นไร ฉันแค่ต้องปรับตัวให้เข้ากับชีวิตใหม่ที่ไม่มีเธออยู่ แต่การอยู่คนเดียวนั้นไม่ใช่เรื่องยาก

Even though I was in my seventies at the time, I was active, had lots of friends, and had activities I enjoyed - including hiking and golf and taking road trips. I returned to teaching at the university half-time for a few years. And from time to time would either visit our adult son in San Francisco or he would come ‘home’ for visits. Living alone was not difficult, just different. Although alone, I never felt lonely.

แม้ว่าตอนนั้นฉันจะอายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว แต่ฉันก็ยังกระตือรือร้น มีเพื่อนมากมาย และมีกิจกรรมที่ชอบทำ เช่น เดินป่า เล่นกอล์ฟ และขับรถท่องเที่ยว ฉันกลับไปสอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยครึ่งวันเป็นเวลาสองสามปี และในบางครั้งจะไปเยี่ยมลูกชายวัยผู้ใหญ่ของเราที่ซานฟรานซิสโกหรือเขากลับมา "บ้าน" เพื่อเยี่ยมเยียน การใช้ชีวิตคนเดียวไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแต่แตกต่าง แม้ว่าฉันจะอยู่คนเดียว แต่ฉันไม่เคยรู้สึกเหงาเลย

Because age resistance is not for the faint of heart or body. You may hear seniors say, “Old age is not for sissies!” They’re right.

เพราะการต่อต้านวัยไม่ได้มีไว้สำหรับคนใจอ่อนหรือร่างกายอ่อนแอ คุณอาจได้ยินรุ่นพี่พูดว่า “วัยชราไม่เหมาะกับน้องสาว!” พวกเขาพูดถูก

Background: I fight aging with mostly clean eating, yoga, weights, cardio, sunscreen, eye cream, face serum, vitamins, supplements, and getting my hair highlighted every other month. My health is very good and my doctors are amazed when I tell them I’m 67, but… It’s not easy. My husband and I have lived very straight lives. We’re nonsmokers and very light social drinkers. Please let me explain.

ความเป็นมา: ฉันต่อสู้กับวัยชราด้วยการกินคลีนเป็นส่วนใหญ่ โยคะ ยกน้ำหนัก คาร์ดิโอ ครีมกันแดด ครีมบำรุงรอบดวงตา เซรั่มสำหรับหน้า วิตามิน อาหารเสริม และทำไฮไลท์ผมทุก ๆ เดือน สุขภาพของฉันดีมาก และหมอของฉันก็ประหลาดใจเมื่อฉันบอกว่าฉันอายุ 67 แล้ว แต่… มันไม่ง่ายเลย ฉันและสามีมีชีวิตที่ตรงไปตรงมามาก เราเป็นคนไม่สูบบุหรี่และดื่มสังสรรค์น้อยมาก กรุณาให้ฉันอธิบาย.

By the time most people hit 60 or 65, something has happened to them.

เมื่อคนส่วนใหญ่อายุ 60 หรือ 65 ปี มีบางอย่างเกิดขึ้นกับพวกเขา

https://www.quora.com/search?q=%20Aging%20with%20an%20Attitude

What does it feel like to be really old knowing death is imminent?อิ๊มมิแน้นท์ = ใกล้ เข้ามา

I am really old, and I know death is imminent

Most of my friends have passed away, and of those remaining, they suffer from health problems in some way

I am myself totally deaf and partially blindตาบอดบางส่วน I live by myself

I am writing this at 6am in the morning

ฉันแก่แล้วจริงๆ และฉันรู้ว่าความตายจวนจะเข้ามาแล้ว

เพื่อนของฉันส่วนใหญ่เสียชีวิตไปแล้ว และในจำนวนที่เหลือพวกเขาประสบปัญหาสุขภาพไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

ฉันหูหนวกโดยสิ้นเชิงและตาบอดบางส่วนในที่นี้ ฉันอยู่ได้ด้วยตัวเอง

ฉันเขียนสิ่งนี้ตอน 6 โมงเช้า

Today, if the weather is fine

I will go for a walk

I will chat with friends

I will do my shopping

I will do my laundry

I will feed the cat

I will tidy up what needs to be done

I will put out the garbage

วันนี้ถ้าอากาศดี

ฉันจะไปเดินเล่น

ฉันจะคุยกับเพื่อน

ฉันจะชอปปิ้งของฉัน

ฉันจะซักผ้าของฉัน

ฉันจะเลี้ยงแมว

ฉันจะจัดสิ่งที่ต้องทำให้เรียบร้อย

ฉันจะทิ้งขยะ

I will do what most people do who are not really old and know that death is imminent. Because there is no feeling of being old

ฉันจะทำสิ่งที่คนส่วนใหญ่ทำซึ่งยังไม่แก่และรู้ว่าความตายอยู่ใกล้ตัว เพราะไม่มีความรู้สึกแก่เลย

There is a feeling that you can't do what you used to do

There is a feeling that you might lose your independence, or if you already have, a feeling that you should try and do as much as you can by yourself

There is a feeling that you should spend as much time as possible with those you like to be with

มีความรู้สึกว่าคุณไม่สามารถทำสิ่งที่คุณเคยทำ

มีความรู้สึกว่าอาจจะสูญเสียอิสรภาพหรือถ้ามีอยู่แล้วก็มีความรู้สึกว่าควรพยายามทำเองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ด้วยตัวเอง

มีความรู้สึกว่าคุณควรใช้เวลากับคนที่คุณชอบอยู่ด้วยให้มากที่สุด

There is a feeling that time is precious. Of course, it always was, but one becomes more aware of it

There is a feeling that many things one does will be done for the last time

มีความรู้สึกว่าเวลาเป็นสิ่งมีค่า แน่นอนว่าเป็นเช่นนั้นเสมอมา แต่ก็มีคนตระหนักรู้มากขึ้น

มีความรู้สึกว่าหลายสิ่งหลายอย่างที่เราทำจะทำเป็นครั้งสุดท้าย

There are passing thoughts about those who respect you because you are old, and about those that dismiss you because you are old

มีความคิดผ่านๆ เกี่ยวกับคนที่เคารพคุณเพราะคุณแก่ และเกี่ยวกับคนที่ไล่คุณเพราะคุณแก่

There is the aspect that life is changing fast with all the new advances that inundate us daily

There is the aspect of life that nothing changes

มีด้านหนึ่งที่ชีวิตเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับความก้าวหน้าใหม่ๆ ที่ท่วมท้นเราทุกวัน

มีแง่มุมของชีวิตที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

Mothers still smile at their babies

Children are still enthralled with their first pet

Learning to ride a bike is still as much fun as starting a company

Blowing out your birthday candles is still as satisfying at eighty as it was at eight

มารดายังคงยิ้มให้ลูกของตน

เด็กๆ ยังคงหลงใหลกับสัตว์เลี้ยงตัวแรกของพวกเขา

การเรียนรู้การขี่จักรยานยังคงสนุกพอๆ กับการก่อตั้งบริษัท

การเป่าเทียนวันเกิดตอนอายุ 80 ยังคงน่าพึงพอใจพอๆ กับตอนแปดโมง

It is not that death is imminent that is important, but that when the curtain comes down, the audience leaves with a sense of satisfaction

ไม่ใช่สิ่งสำคัญว่าความตายใกล้เข้ามา แต่เมื่อม่านปิดลง ผู้ฟังก็จากไปด้วยความพอใจ

As someone once said The World is a stage

You played your part for what it was worth

You take your bow

and leave

ดังที่เคยมีคนกล่าวไว้ว่าโลกคือเวที

คุณเล่นบทบาทของคุณเพื่อสิ่งที่คุ้มค่า

คุณโค้งคำนับ

และจากไป

EDIT

I am surprised at the number of responses this answer has received, and in particular from young people concerned about getting old

I am 84. My generation is probably the last generation to get old in the usual sense of 'getting old'

My predicted life expectancy is 81.5 years so I am already living on borrowed time

But 1 in 4 people will live past 100, and the first person to live to 150 is alive now. It may be me http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2011425/The-person-reach-150-alive--soon-live-THOUSAND-claims-scientist.html

But living for a long while is not the same as getting old

The normal image for an old person is

Loneliness

Loss of faculties

Becoming dependent on others

Being out of touch with the world

Constant illness

Confusion

Being house bound

ความเหงา

การสูญเสียคณาจารย์

กลายเป็นที่พึ่งของผู้อื่น

ขาดการติดต่อกับโลก

เจ็บป่วยอย่างต่อเนื่อง

ความสับสน

เป็นคนติดบ้าน

Not being able to contribute to society

Unmotivated

Losing close friends

Living in the past

Finding young people impatient

Not being catered for in the world generally

But perhaps the worst thing is being viewed as old

ไม่สามารถช่วยเหลือสังคมได้

ไม่มีแรงบันดาลใจ

สูญเสียเพื่อนสนิท

มีชีวิตอยู่ในอดีต

เจอหนุ่มใจร้อน.

ไม่ได้รับการตอบสนองในโลกโดยทั่วไป

แต่บางทีสิ่งที่แย่ที่สุดก็คือการถูกมองว่าแก่

I used to practice judo, but I don't now. That's because I haven't practised for many years. But age is not the problem. There are people of my age who still practice it Lu Zijian 118 Wudang Martial Arts Master Lu Zijian 118 Wudang Martial Arts Master

ฉันเคยฝึกยูโด แต่ตอนนี้ไม่แล้ว นั่นเป็นเพราะฉันไม่ได้ฝึกซ้อมมาหลายปีแล้ว แต่อายุไม่ใช่ปัญหา มีคนในรุ่นเดียวกับฉันที่ยังคงฝึกฝนอยู่

I used to play guitar in a band. I don't now. But I could if I wanted to. There are plenty of professional musicians of my age and older who do. Les Paul was still playing at 90

ฉันเคยเล่นกีตาร์ในวงดนตรี ฉันทำไม่ได้ตอนนี้ แต่ฉันทำได้ถ้าฉันต้องการ มีนักดนตรีมืออาชีพอายุเท่าฉันขึ้นไปมากมายที่ทำแบบนั้น เลส ปอล ยังเล่นอยู่ที่ 90

I used to go scuba diving. I don't now. But I could. My friend Reg Vallintine was teaching into his 80's and is still active in the eld

ฉันเคยไปดำน้ำ ฉันทำไม่ได้ตอนนี้ แต่ฉันทำได้ Reg Vallintine เพื่อนของฉันสอนมาตอนอายุ 80 แล้วและยังคงทำงานอยู่ในโรงเรียนเก่า

https://www.google.co.uk/search?q=reg+vallintine+scuba+diver&ie=utf-8&oe=utf-8&aq=t&rls=org.mozilla:en-GB:official&client=firefox-a&channel=sb&gfe_rd=cr&ei=-SExVLPlO-jH8gfm5YHADA

I used to be a sailor, but I am not now, though I could be

http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/japan/8771085/Worlds-oldest-sailor-arrives-home-in-Japan-after-solo-journey-around-globe.html

It is not age that prevents one doing these things, providing ones health is OK, but ones priorities with the time available

ไม่ใช่อายุที่ขัดขวางไม่ให้ทำสิ่งเหล่านี้ การมีสุขภาพที่ดีเป็นเรื่องปกติ แต่ให้ความสำคัญกับเวลาที่มี

I am a writer. I have published two books this year, and have others with publishers. I have nine websites and blog, and write daily on Quora, and have been TW for 2015-2016

ฉันเป็นนักเขียน ปีนี้ฉันได้ตีพิมพ์หนังสือสองเล่มและมีเล่มอื่น ๆ กับผู้จัดพิมพ์ด้วย ฉันมีเว็บไซต์และบล็อกเก้าแห่งและเขียนทุกวันบน Quora และเป็น TW ในปี 2558-2559

ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งที่อายุ 78 ปีได้พบกับคนรักเก่าของเขาเมื่อหกสิบปีก่อนที่วิทยาลัย เธอเป็นย่าทวด ตอนนี้เป็นม่าย เขาไม่เคยแต่งงาน พวกเขาตกหลุมรักอีกครั้งและแต่งงานกัน เขาบอกว่าเขาไม่เคยมีความสุขมากขึ้น

I have a friend of 81 who out of loneliness took up dancing a year ago. He is now training to be a dance teacher and courting a dance teacher half his age

ฉันมีเพื่อนอายุ 81 คนหนึ่งซึ่งเลิกเหงาแล้วไปเต้นรำเมื่อปีที่แล้ว ตอนนี้เขากำลังฝึกเป็นครูสอนเต้นรำและดูแลครูสอนเต้นรำอายุเพียงครึ่งหนึ่งของเขา

I have a lady friend of 76 who dates guys on the internet and then dumps them as frequently as any twenty year old

ฉันมีเพื่อนผู้หญิงอายุ 76 ปีซึ่งออกเดทกับผู้ชายทาง อินเทอร์เน็ตแล้วทิ้งพวกเขาบ่อยพอ ๆ กับอายุยี่สิบปี

Most of my friends of my generation are fully active.

They always were fifty or sixty years ago when I first knew them. It was because of their positive attitude to life that we became friends in the first place

เพื่อนของฉันส่วนใหญ่ในรุ่นของฉันกระตือรือร้นอย่างเต็มที่

ตอนที่ฉันรู้จักพวกเขาครั้งแรกเมื่อห้าสิบหรือหกสิบปีก่อนเสมอ เป็นเพราะทัศนคติเชิงบวกต่อชีวิตของพวกเขาที่ทำให้เรากลายเป็นเพื่อนกันตั้งแต่แรก

Why you will never grow old

With the internet etc. you will never be lonely in the traditional sense

ด้วยอินเทอร์เน็ต ฯลฯ คุณจะไม่เหงาในความหมายดั้งเดิม

With the many advances in medical appliances and related fields you will be able to care for yourself well into old age, or will allow others to care for you much easier than now

ด้วยความก้าวหน้ามากมายในด้านเครื่องมือแพทย์และสาขาที่เกี่ยวข้อง คุณจะสามารถดูแลตัวเองได้ดีในวัยชรา หรือจะให้ผู้อื่นดูแลคุณได้ง่ายขึ้นกว่าตอนนี้มาก

With home surveillance and the internet of things, you will be largely self-dependent, secure, and in touch with those you need be

ด้วยการเฝ้าระวังที่บ้านและอินเทอร์เน็ตในทุกสิ่ง คุณจะพึ่งพาตนเองได้เป็นหลัก ปลอดภัย และติดต่อกับสิ่งที่คุณต้องการได้

As a matter of course you will become more aware of your needs to eat well, be active, and generally take care of yourself

แน่นอนว่าคุณจะตระหนักมากขึ้นถึงความต้องการของคุณในการรับประทานอาหารที่ดี มีความกระฉับกระเฉง และดูแลตัวเองโดยทั่วไป

Your work will be less stressful than the past, and you will work shorter hours. There will be more activities for you to participate in and more social events for you to join

งานของคุณจะเครียดน้อยลงกว่าเดิม และคุณจะทำงานน้อยลง จะมีกิจกรรมมากมายให้คุณเข้าร่วมและกิจกรรมทางสังคมอีกมากมายให้คุณเข้าร่วม

In all, though you will get old you will not be old.

You will die when your time comes, but you will not be forgotten because your life will be digitally immortalised

โดยรวมแล้วถึงแม้คุณจะแก่แต่ก็ไม่แก่

คุณจะตายเมื่อถึงเวลา แต่คุณจะไม่ถูกลืมเพราะชีวิตของคุณจะถูกทำให้เป็นอมตะทางดิจิทัล

Be thankful that your great, great, great, great, grandchildren will be able to know you, and that you live on in their genes

จงขอบคุณที่หลานๆ ของคุณ จะสามารถรู้จักคุณ และคุณมีชีวิตอยู่ในสายเลือดของพวกเขา

I’m so happy for you people who come on here to brag about your perfect health and how you look 20 years younger than expected. Good for you! Now for the realistic majority of us, 75 is not just a number. It comes with health and financial struggles that few seem to acknowledge. We have a choice to fill our lives with specialist appointments, or do the best we can with what we’ve got. Or both, I suppose. I don’t understand the point of boasting about how wonderful your life is at 80 years old, how you look and feel like 50, other than to prove your superiority over the rest of us.

ฉันดีใจกับพวกคุณที่เข้ามาอวดสุขภาพที่สมบูรณ์แบบและหน้าตาที่ดูอ่อนกว่าวัยถึง 20 ปี ยินดีด้วย! แต่สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว อายุ 75 ปีไม่ใช่แค่ตัวเลข มันมาพร้อมกับปัญหาด้านสุขภาพและการเงินที่หลายคนมองข้ามไป เรามีทางเลือกที่จะเติมเต็มชีวิตด้วยการนัดหมายกับผู้เชี่ยวชาญ หรือทำสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ด้วยสิ่งที่เรามี หรือทั้งสองอย่างก็ได้มั้ง ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาโอ้อวดว่าชีวิตตัวเองในวัย 80 ปีนั้นวิเศษแค่ไหน หน้าตาและรู้สึกเหมือนอายุ 50 ปี นอกจากเพื่อพิสูจน์ความเหนือกว่าคนอื่น ๆ

💀Lost In My Own Thoughts

2026-05-31T21:43:00.000-07:00

I have come a long way, from the womb till now. Had my share of happiness and pain. Sometimes the storms of life got me down and I cried, but I pushed on through the wind and got back on my feet again Even in the darkest night, my spirit never died.

ฉันเดินทางมาไกลมาก ตั้งแต่เกิดจนถึงวันนี้ ฉันได้พบทั้งความสุขและความเจ็บปวด บางครั้งพายุชีวิตก็ทำให้ฉันท้อแท้และร้องไห้ แต่ฉันก็ฝ่าฟันอุปสรรคและลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง แม้ในคืนที่มืดมิดที่สุด จิตวิญญาณของฉันก็ไม่เคยดับสูญ

*********************************

The Awakening

A time comes in your life when you finally get it...When in the midst of all your fears and insanity you stop dead in your tracks and somewhere, the voice
inside your head cries out - ENOUGH!

การตื่นรู้

จะมีช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตของคุณที่คุณเข้าใจในที่สุด...เมื่อท่ามกลางความกลัวและความบ้าคลั่งทั้งหมด คุณหยุดชะงัก และเสียงภายในหัวของคุณร้องออกมาว่า - พอแล้ว!

Enough fighting and crying, or struggling to hold on. And, like a child quieting down after a blind tantrum, your sobs begin to subside, you shudder once or twice, you blink back your tears and through a mantle of wet lashes, you begin to look at the world through new eyes.

พอแล้วกับการต่อสู้และการร้องไห้ หรือการดิ้นรนที่จะยึดเหนี่ยวไว้ และเช่นเดียวกับเด็กที่สงบลงหลังจากอาละวาดอย่างหนัก เสียงสะอื้นของคุณเริ่มเบาลง คุณตัวสั่นหนึ่งหรือสองครั้ง คุณกระพริบตาเพื่อกลั้นน้ำตา และผ่านขนตาที่เปียกชุ่ม คุณเริ่มมองโลกด้วยสายตาใหม่

นี่คือการตื่นรู้ของคุณ...

This is your awakening...

You realize that it's time to stop hoping and waiting for something to change, or for happiness, safety, and security to come galloping over the next horizon. You come to terms with the fact that he is not Prince Charming and you are not Cinderella and that in the real world, there aren't always fairy tale endings (or beginnings for that matter) and that any guarantee of "happily ever after" must begin with you and in the process, a sense of serenity is born of acceptance.

นี่คือการตื่นรู้ของคุณ...

คุณตระหนักว่าถึงเวลาแล้วที่จะหยุดหวังและรอให้สิ่งต่างๆ เปลี่ยนแปลง หรือรอให้ความสุข ความปลอดภัย และความมั่นคงวิ่งมาหาคุณที่ขอบฟ้าถัดไป คุณยอมรับความจริงที่ว่าเขาไม่ใช่เจ้าชายในฝัน และคุณก็ไม่ใช่ซินเดอเรลล่า และในโลกแห่งความเป็นจริงนั้น ไม่ได้มีตอนจบแบบเทพนิยายเสมอไป (หรือแม้แต่จุดเริ่มต้น) และการรับประกันใดๆ เกี่ยวกับ "ความสุขชั่วนิรันดร์" ต้องเริ่มต้นจากตัวคุณเอง และในกระบวนการนี้ ความสงบสุขก็ถือกำเนิดขึ้นจากการยอมรับ

You awaken to the fact that you are not perfect and that not everyone will always love, appreciate, or approve of who or what you are ... and that's OK. (They are entitled to their own views and opinions.) And you learn the importance of loving and championing yourself and in the process, a sense of newfound confidence is born of self-approval.

คุณตื่นขึ้นมาพบกับความจริงที่ว่าคุณไม่สมบูรณ์แบบ และไม่ใช่ทุกคนที่จะรัก ชื่นชม หรือเห็นด้วยกับสิ่งที่คุณเป็นเสมอไป... และนั่นก็ไม่เป็นไร (พวกเขามีสิทธิ์ที่จะมีมุมมองและความคิดเห็นของตนเอง) และคุณได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของการรักและสนับสนุนตัวเอง และในกระบวนการนี้ ความมั่นใจในตนเองที่เพิ่งค้นพบใหม่ก็ถือกำเนิดขึ้นจากการยอมรับตนเอง

You stop complaining and blaming other people for the things they did to you (or didn't do for you) and you learn that the only thing you can really count on is the unexpected. You learn that people don't always say what they mean or mean what they say that not everyone will always be there for you and that it's not always about you. So, you learn to stand on your own and to take care of yourself and in the process, a sense of safety & security is born of self-reliance.

คุณเลิกบ่นและโทษคนอื่นในสิ่งที่พวกเขาทำกับคุณ (หรือไม่ได้ทำเพื่อคุณ) และคุณเรียนรู้ว่าสิ่งเดียวที่คุณพึ่งพาได้จริงๆ คือสิ่งที่ไม่คาดฝัน คุณเรียนรู้ว่าคนเราไม่พูดในสิ่งที่คิดเสมอไป หรือคิดในสิ่งที่พูดเสมอไป ไม่ใช่ทุกคนที่จะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ และไม่ใช่เรื่องของคุณเสมอไป ดังนั้น คุณเรียนรู้ที่จะยืนหยัดด้วยตัวเองและดูแลตัวเอง และในกระบวนการนั้น ความรู้สึกปลอดภัยและมั่นคงจะเกิดขึ้นจากความพึ่งพาตนเอง

You stop judging and pointing fingers and you begin to accept people as they are and to overlook their shortcomings and human frailties and in the process, a sense of peace & contentment is born of forgiveness.

คุณเลิกตัดสินและชี้โทษคนอื่น และคุณเริ่มยอมรับผู้คนในแบบที่พวกเขาเป็น และมองข้ามข้อบกพร่องและความอ่อนแอของมนุษย์ และในกระบวนการนั้น ความสงบสุขและความพึงพอใจจะเกิดขึ้นจากการให้อภัย

You realize that much of the way you view yourself and the world around you is a result of all the messages and opinions that have been ingrained into your psyche. You begin to sift through all the junk you've been fed about how you should behave, how you should look and how much you should weigh, what you should wear and where you should shop and what you should drive, how and where you should live and what you should do for a living, who you should marry and what you should expect of a marriage, the importance of having and raising children or what you owe your parents. You learn to open up to new worlds and different points of view. You begin reassessing and redefining who you are and what you really stand for.

คุณตระหนักว่ามุมมองที่คุณมีต่อตัวเองและโลกรอบตัวนั้น ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากข้อความและความคิดเห็นต่างๆ ที่ฝังแน่นอยู่ในจิตใจของคุณ คุณเริ่มคัดกรองสิ่งที่ไม่จำเป็นต่างๆ ที่คุณถูกป้อนมาเกี่ยวกับวิธีที่คุณควรประพฤติตัว รูปลักษณ์ของคุณ น้ำหนักของคุณ สิ่งที่คุณควรสวมใส่ สถานที่ซื้อของ รถที่คุณควรขับ วิธีและสถานที่ที่คุณควรใช้ชีวิตประจำวัน อาชีพของคุณ คนที่คุณควรแต่งงานด้วย สิ่งที่คุณควรคาดหวังจากการแต่งงาน ความสำคัญของการมีและเลี้ยงดูบุตร หรือสิ่งที่คุณเป็นหนี้พ่อแม่ คุณเรียนรู้ที่จะเปิดรับโลกใหม่และมุมมองที่แตกต่าง คุณเริ่มประเมินและกำหนดนิยามใหม่ว่าคุณเป็นใครและยึดมั่นในอะไรจริงๆ

You learn the difference between wanting and needing and you begin to discard the doctrines and values you've outgrown, or should never have bought into, to begin with, and in the process, you learn to go with your instincts.

คุณเรียนรู้ความแตกต่างระหว่างความต้องการและความจำเป็น และคุณเริ่มละทิ้งหลักการและค่านิยมที่คุณเติบโตเกินกว่านั้น หรือไม่ควรยอมรับตั้งแต่แรก และในกระบวนการนี้ คุณเรียนรู้ที่จะทำตามสัญชาตญาณของคุณ

You learn that it is truly in giving that we receive and that there is power and glory in creating and contributing and you stop maneuvering through life merely as a "consumer" looking for your next fix.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าแท้จริงแล้วการให้คือการได้รับ และการสร้างสรรค์และการมีส่วนร่วมนั้นมีพลังและเกียรติยศ คุณจะเลิกใช้ชีวิตแบบเป็นเพียง "ผู้บริโภค" ที่มองหาแต่ความสุขชั่วคราว

You learn that principles such as honesty and integrity are not the outdated ideals of a bygone era, but the mortar that holds together the foundation upon which you must build a life.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าหลักการต่างๆ เช่น ความซื่อสัตย์สุจริต ไม่ใช่อุดมคติที่ล้าสมัยของยุคก่อน แต่เป็นปูนที่ยึดเหนี่ยวรากฐานที่คุณต้องสร้างชีวิตขึ้นมา

You learn that you don't know everything; it's not your job to save the world and that you can't teach a pig to sing. You learn to distinguish between guilt and responsibility and the importance of setting boundaries and learning to say NO. You learn that the only cross to bear is the one you choose to carry and that martyrs get burned at the stake.
คุณจะได้เรียนรู้ว่าคุณไม่ได้รู้ทุกอย่าง ไม่ใช่หน้าที่ของคุณที่จะช่วยโลก และคุณไม่สามารถสอนหมูให้ร้องเพลงได้ คุณจะได้เรียนรู้ที่จะแยกแยะระหว่างความรู้สึกผิดและความรับผิดชอบ และความสำคัญของการกำหนดขอบเขตและการเรียนรู้ที่จะปฏิเสธ คุณจะได้เรียนรู้ว่าภาระหนักเพียงอย่างเดียวคือภาระที่คุณเลือกที่จะแบกรับ และผู้พลีชีพจะถูกเผาที่เสาหลัก

Then you learn about love. Romantic love and familial love. How to love, how much to give in love, when to stop giving, and when to walk away. You learn not to project your needs or your feelings onto a relationship. You learn that you will not be more beautiful, more intelligent, more lovable, or more important because of the man on your arm or the child that bears your name.

จากนั้นคุณจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับความรัก ความรักแบบโรแมนติกและความรักในครอบครัว วิธีที่จะรัก ควรให้มากแค่ไหนในความรัก เมื่อไหร่ควรหยุดให้ และเมื่อไหร่ควรเดินจากไป คุณจะได้เรียนรู้ที่จะไม่เอาความต้องการหรือความรู้สึกของตัวเองไปใส่ในความสัมพันธ์ คุณจะได้เรียนรู้ว่าคุณจะไม่สวยขึ้น ฉลาดขึ้น น่ารักขึ้น หรือสำคัญขึ้นเพราะผู้ชายที่อยู่เคียงข้างคุณหรือลูกที่ใช้ชื่อเดียวกับคุณ

You learn to look at relationships as they really are and not as you would have them be. You stop trying to control people, situations, and outcomes.

คุณเรียนรู้ที่จะมองความสัมพันธ์ตามความเป็นจริง ไม่ใช่ตามที่คุณอยากให้เป็น คุณหยุดพยายามควบคุมผู้คน สถานการณ์ และผลลัพธ์

You learn that just as people grow and change, so it is with love; and you learn that you don't have the right to demand love on your terms, just to make you happy.

คุณเรียนรู้ว่าเช่นเดียวกับที่คนเราเติบโตและเปลี่ยนแปลง ความรักก็เช่นกัน และคุณเรียนรู้ว่าคุณไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องความรักในแบบของคุณ เพียงเพื่อให้คุณมีความสุข

You learn that being alone does not mean being lonely. You look in the mirror and come to terms with the fact that you will never be a size 5 or a perfect 10 and you stop trying to compete with the image inside your head and agonizing over how you "stack up."

คุณได้เรียนรู้ว่าการอยู่คนเดียวไม่ได้หมายความว่าเหงา คุณมองตัวเองในกระจกและยอมรับความจริงที่ว่าคุณจะไม่มีวันมีรูปร่างผอมเพรียวหรือสมบูรณ์แบบ และคุณเลิกพยายามแข่งขันกับภาพในหัวและเลิกกังวลว่าคุณ "เทียบกับคนอื่นอย่างไร"

You also stop working so hard at putting your feelings aside, smoothing things over, and ignoring your needs. You learn that feelings of entitlement are perfectly OK and that it is your right, to want things and to ask for the things that you want, and that sometimes it is necessary to make demands.

คุณจะหยุดพยายามอย่างหนักในการเก็บกดความรู้สึก ปิดบังเรื่องราว และเพิกเฉยต่อความต้องการของตัวเอง คุณจะเรียนรู้ว่าความรู้สึกว่าตนเองมีสิทธิ์ได้รับสิ่งต่างๆ นั้นเป็นเรื่องปกติ และเป็นสิทธิ์ของคุณที่จะต้องการสิ่งต่างๆ และขอในสิ่งที่คุณต้องการ และบางครั้งการเรียกร้องก็เป็นสิ่งจำเป็น

You come to the realization that you deserve to be treated with love, kindness, sensitivity, and respect and you won't settle for less. You allow only the hands of a lover who cherishes you, to glorify you with his touch, and in the process, you internalize the meaning of self-respect.

And you learn that your body really is your temple. And you begin to care for it and treat it with respect. You begin eating a balanced diet, drinking more water, and taking more time to exercise. You learn that fatigue diminishes the spirit and can create doubt and fear. So you take more time to rest. Just as food fuels the body, laughter fuels our soul; so you take more time to laugh and to play.

คุณจะตระหนักว่าคุณสมควรได้รับการปฏิบัติด้วยความรัก ความเมตตา ความเอาใจใส่ และความเคารพ และคุณจะไม่ยอมรับสิ่งใดที่น้อยกว่านั้น คุณจะยอมให้เพียงมือของคนรักที่ทะนุถนอมคุณเท่านั้นที่จะปรนนิบัติคุณด้วยสัมผัสของเขา และในกระบวนการนี้ คุณจะซึมซับความหมายของการเคารพตนเอง

และคุณจะเรียนรู้ว่าร่างกายของคุณคือวิหารของคุณอย่างแท้จริง และคุณจะเริ่มดูแลและปฏิบัติต่อมันด้วยความเคารพ คุณจะเริ่มรับประทานอาหารที่สมดุล ดื่มน้ำมากขึ้น และออกกำลังกายมากขึ้น คุณจะเรียนรู้ว่าความเหนื่อยล้าบั่นทอนจิตใจและอาจก่อให้เกิดความสงสัยและความกลัว ดังนั้นคุณจึงใช้เวลาพักผ่อนมากขึ้น เช่นเดียวกับอาหารที่หล่อเลี้ยงร่างกาย เสียงหัวเราะก็หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของเรา ดังนั้นคุณจึงใช้เวลาหัวเราะและเล่นมากขึ้น

You learn that for the most part in life, you get what you believe you deserve and that much of life truly is a self-fulfilling prophecy.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าโดยส่วนใหญ่แล้วในชีวิต คุณจะได้รับในสิ่งที่คุณเชื่อว่าคุณสมควรได้รับ และชีวิตส่วนใหญ่ก็เป็นเหมือนคำทำนายที่เกิดขึ้นจริงด้วยตัวเอง

You learn that anything worth achieving is worth working for and that wishing for something to happen is different from working toward making it happen.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าสิ่งใดก็ตามที่คุ้มค่าแก่การบรรลุผลสำเร็จนั้น ย่อมคุ้มค่าแก่การลงมือทำ และการปรารถนาให้บางสิ่งเกิดขึ้นนั้นแตกต่างจากการลงมือทำเพื่อให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น

More importantly, you learn that in order to achieve success you need direction, discipline, and perseverance. You also learn that no one can do it all alone and that it's OK to risk asking for help.

ที่สำคัญกว่านั้น คุณจะได้เรียนรู้ว่า เพื่อให้ประสบความสำเร็จ คุณต้องมีทิศทาง วินัย และความเพียรพยายาม คุณยังจะได้เรียนรู้ว่าไม่มีใครสามารถทำทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียว และการเสี่ยงที่จะขอความช่วยเหลือก็ไม่ใช่เรื่องผิด

You learn that the only thing you must truly fear is the greatest robber baron of all time; FEAR itself. You learn to step right into and through your fears because you know that whatever happens you can handle it and to give in to fear, is to give away the right to live life on your terms.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าสิ่งเดียวที่คุณต้องกลัวอย่างแท้จริงคือจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล นั่นก็คือ ความกลัวนั่นเอง คุณจะได้เรียนรู้ที่จะก้าวเข้าไปเผชิญหน้าและเอาชนะความกลัวของคุณ เพราะคุณรู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณก็รับมือได้ และการยอมจำนนต่อความกลัว ก็คือการสละสิทธิ์ในการใช้ชีวิตตามเงื่อนไขของคุณเอง

You learn to fight for your life and not to squander it living under a cloud of impending doom. You learn that life isn't always fair, you don't always get what you think you deserve, and that sometimes bad things happen to unsuspecting, good people. On these occasions, you learn not to personalize things. You learn that God isn't punishing you or failing to answer your prayers; it's just life happening.

คุณจะได้เรียนรู้ที่จะต่อสู้เพื่อชีวิตของคุณและไม่ปล่อยให้ชีวิตสูญเปล่าไปกับการใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ความหวาดกลัวว่าทุกอย่างจะเลวร้าย คุณจะได้เรียนรู้ว่าชีวิตไม่ได้ยุติธรรมเสมอไป คุณไม่ได้สิ่งที่คิดว่าสมควรได้รับเสมอไป และบางครั้งสิ่งเลวร้ายก็เกิดขึ้นกับคนดีที่ไม่ทันตั้งตัว ในโอกาสเหล่านี้ คุณจะได้เรียนรู้ที่จะไม่คิดมาก คุณจะได้เรียนรู้ว่าพระเจ้าไม่ได้ลงโทษคุณหรือไม่ได้ตอบคำอธิษฐานของคุณ มันเป็นเพียงแค่เรื่องปกติของชีวิต

You learn to deal with evil in its most primal state; the ego. You learn that negative feelings such as anger, envy, and resentment must be understood and redirected or they will suffocate the life out of you and poison the universe that surrounds you. You learn to admit when you are wrong and to build bridges instead of walls.

คุณจะได้เรียนรู้วิธีรับมือกับความชั่วร้ายในรูปแบบดั้งเดิมที่สุด นั่นคือ อัตตา คุณจะได้เรียนรู้ว่าความรู้สึกด้านลบ เช่น ความโกรธ ความอิจฉา และความขุ่นเคือง ต้องได้รับการทำความเข้าใจและเปลี่ยนทิศทาง มิเช่นนั้นมันจะบีบคั้นชีวิตของคุณและเป็นพิษต่อจักรวาลรอบตัวคุณ คุณจะได้เรียนรู้ที่จะยอมรับเมื่อคุณทำผิด และสร้างสะพานแทนที่จะสร้างกำแพง

You learn to be thankful and to take comfort in many of the simple things we take for granted; things that millions of people upon the earth can only dream about; a full refrigerator, clean running water, a soft warm bed, a long hot shower. Slowly, you begin to take responsibility for yourself, by yourself and you make yourself a promise to never betray yourself and to never ever settle for less than your heart's desire. You hang a wind chime outside your window so you can listen to the wind, and you make it a point to keep smiling, to keep trusting, and to stay open to every wonderful possibility.

คุณเรียนรู้ที่จะรู้สึกขอบคุณและมีความสุขกับสิ่งเรียบง่ายมากมายที่เรามองข้ามไป สิ่งที่คนนับล้านบนโลกได้แต่ฝันถึง เช่น ตู้เย็นที่เต็มไปด้วยอาหาร น้ำสะอาดที่ไหลริน เตียงนุ่มสบายอุ่นๆ และการอาบน้ำอุ่นนานๆ คุณเริ่มรับผิดชอบตัวเองอย่างช้าๆ ด้วยตัวเอง และให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทรยศต่อตัวเองและจะไม่ยอมรับสิ่งใดที่ต่ำกว่าความปรารถนาในใจ คุณแขวนกระดิ่งลมไว้ที่หน้าต่างเพื่อฟังเสียงลม และตั้งใจที่จะยิ้มเสมอ เชื่อมั่นเสมอ และเปิดรับทุกความเป็นไปได้ที่แสนวิเศษ

Finally, with courage in your heart and with God by your side, you take a stand, you take a deep breath and you begin to design the life you want to live as best as you can.
สุดท้าย ด้วยความกล้าหาญในหัวใจและด้วยพระเจ้าอยู่เคียงข้าง คุณยืนหยัด คุณหายใจเข้าลึกๆ และเริ่มออกแบบชีวิตที่คุณต้องการให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

What is normal in Thailand, but weird in other places?

2026-04-03T18:44:00.000-07:00

There must be a lot. Off the top of my head:

Inhalers: Thais get addicted to these herbal scent, nasal clearing products, like a small tube—like lip balm—or a bundle of herbs version of Vicks Vap-o Rub.

Government coups by the military: these happen like clockwork in Thailand, every however many years. It’s complicated how and why, but in the end it’s just normal for them.

Guys wearing a sarong: this is actually something that’s probably not uncommon across parts of Asia, maybe in place in India, Indonesia, the rest of SE Asia, or even China. But it’s kind of a cool thing, an interesting look, and it looks really comfortable. I’ve been told that it connects better if you’re an old man, and I’m well on my way to that status, so soon enough I can wear one.

Food carts on the street: again this is everywhere across lots of Asia, but in the “developed world” it would be strange to see a metal table on wheels welded to a motorcycle, or someone grilling satay / meat strips on a wood fired grill out on a push-cart on the sidewalk. The only food I eat most of the time I see it is roti; that’s the only way you ever seem to buy that.

that version is almost a food stall, like ordinary street food, but forms vary a lot.

drinking Fanta from a bag: this was in one Hangover movie, so I guess that it might already be familiar.

Ice cream served on bread: it’s like an ice cream sandwich, but a more literal version.

Concert level speakers playing music you can hear for kilometers: never mind noise ordinances; in some rural places people set up speakers that put normal small concert capacity to shame. We hiked up a mountain (large hill?) with one a couple kms from the base, and you could hear that so, so far away. At least it was those closer buildings:

fried bugs, as food: I never get over seeing this.

🌹🌹 Is living alone in your old age lonely?

2026-03-09T22:28:00.000-07:00

11/3/26

Is it possible for the elderly to live alone?

I’m 81, and I live alone. I have a helper who comes in 2 times a week to do laundry and other household chores. I text my son every night when I’m safely in bed and again in the morning when I get up. He and his wife are always on call to help, and they visit me every other weekend.

I have a landscaping company to take care of the yards, and a handyman that I trust. A hair stylist comes every 5 weeks to cut my hair.

I do not drive

I have my groceries delivered and order anything else I need online.

My 85-year-old mother lived alone for a year after my father died. She had no family close by. My brother lived closest, 150 miles away. I lived 2,000 miles from her. She still drove, but back then, there was no ordering stuff online or having groceries delivered. Then she had a stroke and moved in with my brother for her last year of life.

My sister-in-law is 88 and lives alone. She talks about giving up driving, but hasn’t done it yet. She has a daughter-in-law nearby and many friends.

My grandmother lived alone for many years after her husband died. My parents lived about a mile from her. She was very active in her church and had many friends. She had a stroke at 83 and died 2 days later.

My family has an independent streak.ครอบครัวของฉันมีนิสัยรักอิสระ

searched pic from internet found this welknown actress [ nothing to do with her, i think] but i like tto borrow this photo to go with her story.

🌹🌹Why do some elderly people choose to live alone instead of getting married again or having a partner? Is it because they value their freedom and independence as they age?

1. I absolutely despise the experience of making my way to the bathroom in the middle of the night and falling into the toilet because some ill-mannered boob STILL hasn't acquired the ability to put the seat back down after he pees.

2. I don't like whiskers in the sink or a fur-lined bath tub.

3. I refuse to share the remote, and I don't like snoring.

4. I can barely manage the laundry as it is, and I don't want the amount to double.

I am kidding with you. Although the above comments are true, the larger truth is that I was married to one good man for ten years. I loved him, but I didn't care for the institution. When we parted, I chose not to marry again.

I had several partners after that, but I also had a career, many beloved dogs, home ownership, and, as you mentioned, freedom and independence. I earned several degrees and followed dreams that would have fallen by the way side, as so many female dreams do, had I married again. My kids are doctors (two MDs and a Ph.D), I have a great friendship with their father, and now, at seventy, I am tired, but happy with my choices.

------------

For me personally. I have zero interest in other men..my husband passed 12 years ago and i am happily living alone. Never been bothered by seats up or down and all the rest, the only thing I miss are hugs and I get them from my beautiful son. I am blessed that I adore solitude so never lonely.

------------

Most elderly people are set in their ways. They know what they want and what they need. They have vast experience and knowledge about people’s behaviors and attitudes. They can read through them. They can even read people’s minds sometimes. Though they need help physically because of their failing health, some can manage to live on their own, happy and contented with their life and proud from what they have achieved in life.

------------

It hasn’t happened to me—I’m still happily married at age 82. But it has happened to several friends of mine and I think they remain alone because they cannot find anyone to replace the person they lost.

------------

Life is less complicated living alone, and there is more time for interests and hobbies.

While there’s less money, being alone forces one to carefully budget, plan all sorts of maintenance (including keeping sufficient bathroom paper, paper toweling and napkins on hand), and make decisions by oneself.

------------

My mom died at the age of 98. She had to go through COVID as a 96-year-old. That was lonely. Most of her friends had preceded her in death. She lived in a retirement home where she could always find someone to talk to if she left her apartment. But, in your old age, you prefer the comfort of long-established relationships, rather than the effort of making new, probably fleeting friendships. So I think she spent time alone simply because constantly making new friends required too much emotional effort.

That’s where family comes in. I hope my children will fill my older years with their presence and the presence of my grandkids. When age limits our abilities to explore hobbies and to get out, life can, indeed get very lonely. We are not as able to go to the people; they need to come to us.

---------------------------------------------------------------------------------------------

I know Life is beautiful if you see the beauty in it. Age is only a Number and I just dun believing in getting old. It is all about me….even it comes to 100 years old. Our Life will be blessed if we have faith and Love to carry on ….no matter what we face. We must go on and Live happily with one another.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Living alone does not automatically indicate you are lonely. I think when you get older it is harder to fit other people in your life, since you have your routines, and the longer you are living alone the more you cling to those routines. It is because you like it that way. Another person, or even living in a group house or some sort of community will disturb those routines.

Some people are more flexible than others and so some people would say they rather live alone, for it offers freedom, but also a sense of security, you know what the day brings you and how you will anticipate and react to it.

With another person it will be give and take, I for example have no desire to settle with another person or a community or family since I love my own “routines” and the way I enjoy my freedom is rather selfish.

---------------------------------------------------------------------------------------------

I was born in 1947 so I am old. I live alone and I have no family other than one cousin, older than me, with whom I have very occasional phone contact.

When my husband died in 2017 I vowed that I would not be lonely, just alone, and I accepted that I will be alone for the rest of my life. That said I often suffer from profound sadness at being alone. So many things that I used to do and enjoy are no longer possible or comfortable on my own.

Weekends and statutory holiday times are times when the media go on about families getting together and enjoying each other’s company and those presentations of ‘normal’ are especially hard to take.

I will not disable comments but PLEASE, PLEASE, PLEASE, NO ADVICE about volunteering / joining groups for people of my age / taking up new hobbies / getting more exercise / moving to a wrinklies ghetto, etc. I HAVE HEARD IT ALL BEFORE. I have been involved in volunteering & charity work throughout my adult life and continue to be so. I have lots of creative hobbies. I HAVE TWO DOGS THAT I WALK THREE TIMES A DAY AND I AM VERY ACTIVE.

I’d rather slit my own throat than join a group of people of my age because I have nothing in common with most of them.

Being lonely implies a desire to have someone in your life and I don’t want that so no, lonely does not fit. However, being completely alone and without support is tough, very tough. That is true regardless of your age, but living in a society where youth is revered, the description ‘old’ is used as an insult, and old people are disrespected, makes it even tougher.

---------------------------------------------------------------------------------------------

I’m not there yet, however, I have seen how horrible people can be to each other, so, I prefer to live alone. I work from home, online & it makes me feel so free.

I believe that feeling lonely is a mindset as so many people have said that they have felt lonely in a crowd or even being married with a spouse at home & lots of other family members around.

The world is built around couples, families, and groups of people. Society conditions people to believe that being single, being alone is a bad thing. Counselors will advise people to let themselves adjust to a new job or a new baby, or a new marriage or relationship.

Most counselors will tell people to get back out among other people. This spurs many to fight the adjustment to living alone, fight the adjustment to spending time alone. It brings them anxiety, sadness, loneliness, and depression. When a person allows themselves to adjust to living alone & being alone, it gives them personal strength, it gives them a feeling of peace & knowing themselves. I believe that being single & free is a gift I gave myself. I stopped agreeing to dates at all in 2012. I decided to be single & celibate. (โสด) My life has become, much happier & more productive since then.

I help others when I can, work a lot, get better quality sleep, and indulge in hobbies I’m passionate about. Life is good!ฉันช่วยเหลือผู้อื่นเมื่อทำได้ ทำงานให้มาก นอนหลับอย่างมีคุณภาพมากขึ้น และทำงานอดิเรกที่ฉันหลงใหล ชีวิตเป็นสิ่งที่ดี!

---------------------------------------------------------------------------------------------

Well, heck, I’m 94 and will be 95 in 8 weeks…<smile> My advice to anyone worried about the future in old age….Start being the nicest person you can be NOW…Don’t wait until you are there. Treat friendly relatives with care and stay away from those that are not friendly. Relatives NEED each other in old age…live by that and be kind and caring.

Hopefully, your friends will age with you..great advantage. Start eating in a healthy manner to help your body survive old age. Bad habits like over-eating, drugs, and alcohol are ways to escape life as it is. You are only on this earth once…take advantage of the years you have.
Do all the things you WANT to do ASAP. Be nice to everyone and you won’t need to overeat, take mind-altering drugs, or escape from alcohol. Give pleasantness and then receive pleasantness.

Life is give-and-take. No two ways about that! It’s your choice, choose right.
ชีวิตคือการให้และรับ ไม่มีสองวิธีเกี่ยวกับเรื่องนี้! เป็นทางเลือกของคุณ เลือกทางที่ถูก

---------------------------------------------------------------------------------------------

I am 62 now, female, I still travel, on a motorcycle through Mexico at the moment, and that is a very lonesome thing to do. But I’d rather do this alone than have to debate every mile I ride with a partner.

I sometimes travel with my adult son, and sometimes that is fun, but sometimes when we spend too much time together we get on each other's nerves. He is a solitary person also, so I guess we are a chip off the same block.

I do feel lonely sometimes, but most of the time I am content, I have accepted that I am who I am and that I’d rather be alone unless I watch too many romantic movies than my heart gets this longing…..but it fades away fast in real life. So I’d rather be alone.
ฉันรู้สึกเหงาบ้างเป็นบางครั้ง แต่ส่วนใหญ่แล้วฉันก็พอใจ ฉันยอมรับว่าฉันเป็นตัวของตัวเอง และยอมอยู่คนเดียวดีกว่า นอกเสียจากว่าฉันจะดูหนังโรแมนติกมากเกินไป กว่าที่หัวใจของฉันจะโหยหาขนาดนี้…..แต่มัน จางหายไปอย่างรวดเร็วในชีวิตจริง ดังนั้นฉันขออยู่คนเดียวดีกว่า

And I don’t know anyone who would like to join me in my restless life anyway, so…..it is a form of acceptance I guess. I do very well alone.

และฉันก็ไม่รู้ว่าใครอยากจะร่วมชีวิตที่วุ่นวายของฉันด้วย ดังนั้น…..มันเป็นรูปแบบหนึ่งของการยอมรับ ฉันเดาว่า ฉันทำได้ดีมากคนเดียว

---------------------------------------------------------------------------------------------

I’m 70 years old and have lived alone for the past ten years since my husband died. It takes effort to create new friendships at this age, but I kept at it and now have a circle of married friends from my past and a group of 5 other single friends who do things together and text each other throughout the day. I live in a co-op so I have friendly daily conversations with neighbors. I don’t feel lonely.

ฉันอายุ 70 ปีและอยู่คนเดียวมาสิบกว่าปีแล้วตั้งแต่สามีเสียชีวิต ต้องใช้ความพยายามในการสร้างมิตรภาพใหม่ๆ ในวัยนี้ แต่ฉันก็พยายามทำต่อไป และตอนนี้ก็มีกลุ่มเพื่อนที่แต่งงานแล้วจากอดีตของฉัน และกลุ่มเพื่อนโสดอีก 5 คนที่ทำสิ่งต่างๆ ร่วมกันและส่งข้อความหากันตลอดทั้งวัน ฉันอาศัยอยู่ในสหกรณ์ ดังนั้นฉันจึงสนทนาอย่างเป็นกันเองกับเพื่อนบ้านทุกวัน ฉันไม่รู้สึกเหงา

Last week a few of us took the train into Manhattan to see a play. On the ride home we asked each other what the best year of our lives was. We all said right now.

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พวกเราสองสามคนขึ้นรถไฟไปยังแมนฮัตตันเพื่อชมการแสดง ระหว่างนั่งรถกลับบ้าน เราถามกันและกันว่าปีที่ดีที่สุดในชีวิตของเราคืออะไร เราทุกคนพูดตอนนี้

As I write this I’m recovering from surgery at home. One friend dropped me off for the surgery and another picked me up. My friends are checking on me to see how I’m doing and running errands for me. They are bringing food to me and I hope to be up to going to a barbecue with them tomorrow.

ขณะที่ฉันเขียนข้อความนี้ ฉันกำลังพักฟื้นจากการผ่าตัดที่บ้าน เพื่อนคนหนึ่งส่งฉันไปรับการผ่าตัดและอีกคนหนึ่งมารับฉัน เพื่อนของฉันกำลังตรวจสอบฉันเพื่อดูว่าฉันกำลังทำอะไรและทำธุระให้ฉัน พวกเขากำลังนำอาหารมาให้ฉัน และฉันหวังว่าจะได้ไปทานบาร์บีคิวกับพวกเขาในวันพรุ่งนี้

Friendships are essential to our health and happiness. Family is important, but our kids have their own lives. Friends are my support system as well as the people I enjoy being around and having fun with.

มิตรภาพมีความสำคัญต่อสุขภาพและความสุขของเรา ครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญ แต่ลูก ๆ ของเรามีชีวิตของตัวเอง เพื่อนคือระบบสนับสนุนของฉัน เช่นเดียวกับคนที่ฉันชอบอยู่ใกล้และสนุกสนานด้วย

---------------------------------------------------------------------------------------------

I am 84 for half of the year, I cherished living alone…the other half must live with my daughter due to doctor’s appointments and hospitals.

ฉันอายุ 84 มาครึ่งปีแล้ว ฉันทะนุถนอมการอยู่คนเดียว...อีกครึ่งหนึ่งต้องอยู่กับลูกสาวตามนัดหมอและโรงพยาบาล

For some reason, at my age, and no longer find people very sociable and conversations are no longer interesting, and people make me uncomfortable due to their critical thinking. So living alone is relaxing/.

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ในวัยของฉัน ฉันไม่พบผู้คนที่เข้ากับคนง่ายและการสนทนาไม่น่าสนใจอีกต่อไป และผู้คนทำให้ฉันไม่สบายใจเนื่องจากการคิดเชิงวิพากษ์ของพวกเขา อยู่คนเดียวก็ผ่อนคลายดี/.

---------------------------------------------------------------------------------------------

I’m 62 and live alone (well, with a few cats), and I absolutely love living alone. The thing that is more lonely is when a strong connection with someone ends and that person is no longer in my life, as has happened recently. I feel lonely without them. It has nothing to do with the living situation. I would have never opted to live with that person.

ฉันอายุ 62 ปีและอยู่คนเดียว (มีแมวสองสามตัว) และฉันชอบอยู่คนเดียวมาก สิ่งที่เหงายิ่งกว่าคือเมื่อสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับใครบางคนสิ้นสุดลง และคนๆ นั้นไม่ได้อยู่ในชีวิตของฉันอีกต่อไปแล้ว ดังที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานมานี้ ฉันรู้สึกเหงาเมื่อไม่มีพวกเขา ไม่เกี่ยวอะไรกับสภาพความเป็นอยู่ ฉันจะไม่เลือกที่จะอยู่กับคนคนนั้น

---------------------------------------------------------------------------------------------

I’m 73 and have lived by myself for over 25 years. There’s not a single thing I do not love about living alone. I worked my whole life (retired at age 70), was constantly surrounded by people, always in a rush, rarely home. Now if I could stay home 24/7 I’d be thrilled! I’m never lonely, still lead a busy-enough life, just wish I was more physically active - but that has nothing to do with living alone. I LOVE looking at my appointment book and seeing a BLANK week— it makes me so happy!
ฉันอายุ 73 ปีและใช้ชีวิตคนเดียวมากว่า 25 ปี ไม่มีสิ่งใดที่ฉันไม่ชอบเกี่ยวกับการอยู่คนเดียว ฉันทำงานมาทั้งชีวิต (เกษียณตอนอายุ 70 ปี) ถูกห้อมล้อมไปด้วยผู้คน เร่งรีบตลอดเวลา ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ตอนนี้ถ้าฉันสามารถอยู่บ้านได้ตลอด 24 ชั่วโมงทุกวัน ฉันคงตื่นเต้นมาก! ฉันไม่เคยเหงา ยังคงมีชีวิตที่วุ่นวายมากพอ แค่หวังว่าฉันจะได้เคลื่อนไหวร่างกายมากขึ้น แต่นั่นก็ไม่เกี่ยวอะไรกับการใช้ชีวิตคนเดียว ฉันชอบดูสมุดนัดและเห็นสัปดาห์ที่ว่างเปล่า—มันทำให้ฉันมีความสุขมาก!

---------------------------------------------------------------------------------------------

I am 74 yrs old. My husband passed away over four years ago. I miss his company and his presence but I love living alone. I can do what I want when I want without having to consider someone else’s reaction.

I am actually an introvert so I already know living with someone would cause me considerable anxiety. My husband was more of an extrovert but he always understood my need for solitude and he let me have my space.

I have adult children who I could live with but they have children and although I adore them the constant noise and activity would drive me crazy. It’s okay for a week or two at a time but not 365 days.

I have friends and I’m active in my church. I usually talk to at least one friend every day. I also have three sisters who live less than an hour away so if I feel the need I will visit them.

I love to read and I’m into foreign movies so I really enjoy the flexibility of living alone. My neighbors are wonderful. We’ve lived on the same block for over thirty years. They watch out for me and have been available the few times I’ve needed them. My children visit regularly and keep tabs on me. So I really feel I have the best of two worlds. I would not have it any other way.

ฉันอายุ 74 ปี สามีของฉันเสียชีวิตไปเมื่อสี่ปีที่แล้ว ฉันคิดถึงบริษัทและการปรากฏตัวของเขา แต่ฉันชอบอยู่คนเดียว ฉันสามารถทำในสิ่งที่ฉันต้องการเมื่อฉันต้องการโดยไม่ต้องคำนึงถึงปฏิกิริยาของคนอื่น

ฉันเป็นคนเก็บตัว ดังนั้นฉันจึงรู้อยู่แล้วว่าการอยู่กับใครสักคนจะทำให้ฉันวิตกกังวลมาก สามีของฉันเป็นคนเปิดเผยมากกว่า แต่เขาเข้าใจความต้องการความสันโดษของฉันเสมอ และเขาก็ปล่อยให้ฉันมีพื้นที่ส่วนตัว

ฉันมีลูกที่โตแล้วที่ฉันสามารถอยู่ด้วยได้ แต่พวกเขามีลูกแล้ว และแม้ว่าฉันจะชื่นชอบพวกเขา แต่เสียงและกิจกรรมที่ดังไม่หยุดหย่อนจะทำให้ฉันคลั่งไคล้ ไม่เป็นไรหนึ่งหรือสองสัปดาห์ต่อครั้ง แต่ไม่ใช่ 365 วัน

ฉันมีเพื่อนและฉันมีส่วนร่วมในคริสตจักรของฉัน ฉันมักจะคุยกับเพื่อนอย่างน้อยหนึ่งคนทุกวัน ฉันยังมีพี่สาวน้องสาวอีกสามคนที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ดังนั้นหากฉันรู้สึกต้องการ ฉันจะไปเยี่ยมพวกเขา

ฉันชอบอ่านหนังสือและชอบดูภาพยนตร์ต่างประเทศ ดังนั้นฉันจึงสนุกกับการใช้ชีวิตคนเดียวได้อย่างคล่องตัว เพื่อนบ้านของฉันยอดเยี่ยมมาก เราอาศัยอยู่ในตึกเดียวกันมานานกว่าสามสิบปี พวกเขาคอยดูแลฉันและคอยช่วยเหลือฉันหลายครั้งที่ฉันต้องการ ลูก ๆ ของฉันมาเยี่ยมเป็นประจำและคอยติดตามฉัน ดังนั้นฉันจึงรู้สึกว่าฉันมีสิ่งที่ดีที่สุดในสองโลก ฉันจะไม่มีทางอื่น

---------------------------------------------------------------------------------------------

My mom is 95 and lives alone…has a lady come in a few hrs. a week. She says she does get lonely sometimes, esp. at night. Dad died 5 yrs. ago, and they were married for 67 years.

I am 70 and live with my daughter( her idea), so it is kind of like a slumber party a few nites a week. Some days I don’t see her at all. We get along fine, and I can help “ manage” the house. I was retired but when I moved in with her, I started working part-time, because I was new to the area and knew no one..and it did get lonely when she was at work. I continue to work, and I have met some people, and have come to the conclusion that I could not live alone if I could not get out frequently. I force myself to go to the gym so that I can maintain balance and mobility. I might have the longevity genes since my family lives up into their 90s. I’m a nurse, so mobility is important to me. I’ve learned that you can be lonely in a crowd, and not lonely if you are good company for yourself, if you are alone.

---------------------------------------------------------------------------------------------

My mom died at the age of 98. She had to go through COVID as a 96-year-old. That was lonely. Most of her friends had preceded her in death. She lived in a retirement home where she could always find someone to talk to if she left her apartment. But, in your old age, you prefer the comfort of long-established relationships, rather than the effort of making new, probably fleeting friendships. So I think she spent time alone simply because constantly making new friends required too much emotional effort.

แม่ของฉันเสียชีวิตเมื่ออายุ 98 ปี เธอต้องผ่านโควิดเมื่ออายุ 96 ปี นั่นมันเหงา เพื่อนส่วนใหญ่ของเธอเสียชีวิตก่อนเธอ เธออาศัยอยู่ในบ้านพักคนชราที่ซึ่งเธอสามารถหาคนคุยด้วยได้ตลอดเวลาหากเธอออกจากอพาร์ตเมนต์ แต่ในวัยชราของคุณ คุณชอบความสบายใจของความสัมพันธ์ที่มั่นคงมายาวนาน มากกว่าความพยายามในการสร้างมิตรภาพใหม่ๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ฉันคิดว่าเธอใช้เวลาอยู่คนเดียวเพียงเพราะการหาเพื่อนใหม่อย่างต่อเนื่องนั้นต้องใช้ความพยายามทางอารมณ์มากเกินไป

That’s where family comes in. I hope my children will fill my older years with their presence and the presence of my grandkids. When age limits our abilities to explore hobbies and to get out, life can, indeed get very lonely. We are not as able to go to the people; they need to come to us.

นั่นคือสิ่งที่ครอบครัวเข้ามา ฉันหวังว่าลูกๆ เมื่ออายุจำกัดความสามารถของเราในการสำรวจงานอดิเรกและออกไปใช้ชีวิต จริงๆ แล้วชีวิตก็เปล่าเปลี่ยวได้ เราไม่สามารถไปหาคนได้ พวกเขาต้องมาหาเรา

---------------------------------------------------------------------------------------------

I can’t answer this from personal experience, but my grandpa just turned 93 and he has been living alone since my grandmother died 15 years ago and I think he prefers it that way. He doesn’t really like having people in his house and although he does still go out and do things, he never stays long so he can get back home. He does still have a busy life though, he plays cards with ladies from church (he’s pretty much the only eligible bachelor left in his age range so he has many female friends), gambles out at the riverboat, and participates in church services and functions. So, I don’t think he is lonely, but he does still miss my grandma. He had another girlfriend for about the past ten years, but she just passed away a few months ago. Sometimes, the things he says make me think, that, while he is still living a good life right now, he is ready to move on to whatever may be next, which I am not sure if this indicates loneliness or just an acceptance of the finality of life.

ฉันไม่สามารถตอบคำถามนี้จากประสบการณ์ส่วนตัวได้ แต่คุณปู่ของฉันเพิ่งอายุ 93 ปี และท่านอาศัยอยู่เพียงลำพังตั้งแต่คุณยายของฉันเสียชีวิตเมื่อ 15 ปีที่แล้ว และฉันคิดว่าท่านชอบแบบนั้นมากกว่า เขาไม่ชอบให้ใครอยู่ในบ้าน และแม้ว่าเขาจะยังคงออกไปทำสิ่งต่างๆ อยู่ แต่เขาก็ไม่เคยอยู่นานเพื่อที่จะได้กลับบ้าน เขายังคงมีชีวิตที่วุ่นวาย เขาเล่นไพ่กับผู้หญิงจากโบสถ์ (เขาเป็นปริญญาตรีเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในช่วงอายุของเขา ดังนั้นเขาจึงมีเพื่อนผู้หญิงมากมาย) เล่นการพนันที่เรือล่องแม่น้ำ และเข้าร่วมในงานบริการและงานต่างๆ ของโบสถ์ . ฉันไม่คิดว่าเขาเหงา แต่เขาก็ยังคิดถึงคุณย่าของฉัน เขามีแฟนอีกคนเมื่อประมาณสิบปีที่ผ่านมา แต่เธอเพิ่งเสียชีวิตเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา บางครั้งสิ่งที่เขาพูดก็ทำให้ฉุกคิดได้ว่าแม้ตอนนี้เขายังมีชีวิตที่ดีอยู่ก็พร้อมที่จะก้าวต่อไปไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นซึ่งผมไม่แน่ใจว่านี่หมายถึงความเหงาหรือแค่การยอมรับ วาระสุดท้ายของชีวิต

---------------------------------------------------------------------------------------------

Mother stuck a fork in my arm and tried to set me on fire when I climbed high in a tree to get away from her. My first husband got his mistress pregnant. Then I spent 15 years of physical and psychological torture with a second “family”. Twelve years ago I retired. I now live in a cabin beside a lake in a forest as much as possible. I have very little human contact. Any time I feel a twinge of loneliness, which is very rare, I just remember what family means to me. It’s an instant cure.
แม่จับส้อมที่แขนของฉันและพยายามจุดไฟให้ฉันเมื่อฉันปีนขึ้นไปบนต้นไม้สูงเพื่อหนีจากเธอ สามีคนแรกของฉันทำให้นายหญิงของเขาท้อง จากนั้นฉันก็ทรมานร่างกายและจิตใจเป็นเวลา 15 ปีกับ "ครอบครัว" ที่สอง เมื่อสิบสองปีที่แล้วฉันเกษียณ ตอนนี้ฉันอาศัยอยู่ในกระท่อมข้างทะเลสาบในป่าให้มากที่สุด ฉันติดต่อกับมนุษย์น้อยมาก เมื่อใดก็ตามที่ฉันรู้สึกเหงาซึ่งหายากมาก ฉันแค่จำได้ว่าครอบครัวมีความหมายกับฉันอย่างไร เป็นการรักษาทันที

---------------------------------------------------------------------------------------------

Nope. I have a family I see when and if I want to. They respect my solitude, knowing it’s my preference. My children and I are on great terms and speak often. I have a herd (11) of siblings I’m on good terms with. We all text. Don’t get me started on nieces and nephews. There is no ill will just respect for my appreciation of my own company. I spent my life caring for my husband, my mother, my children, and any family member in need so this is a little bit of heaven for me. I’m only responsible for myself, but if my kids need me I’m there, no questions asked. So, nope, it’s not lonely, it’s lovely.
ไม่. ฉันมีครอบครัวที่ฉันเห็นเมื่อไหร่และถ้าฉันต้องการ พวกเขาเคารพความสันโดษของฉันโดยรู้ว่ามันเป็นความชอบของฉัน ลูกๆ ของฉันและฉันเข้ากันได้ดีและพูดคุยกันบ่อยๆ ฉันมีฝูงพี่น้อง (11) ตัวที่ฉันเข้ากันได้ดี เราทุกคนส่งข้อความ อย่าให้ฉันเริ่มเรื่องหลานสาวและหลานชาย ไม่มีความประสงค์ร้ายใด ๆ ที่จะเคารพในความชื่นชมต่อ บริษัท ของฉันเอง ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อดูแลสามี แม่ ลูก และสมาชิกในครอบครัวที่ต้องการความช่วยเหลือ ดังนั้นที่นี่จึงเป็นสวรรค์เล็กน้อยสำหรับฉัน ฉันรับผิดชอบแค่ตัวเอง แต่ถ้าลูก ๆ ของฉันต้องการฉัน ฉันจะอยู่ตรงนั้น ไม่มีการถามคำถามใด ๆ ไม่เลย มันไม่เหงา มันน่ารัก

---------------------------------------------------------------------------------------------

I am 77 and have mostly lived alone since my divorce 25 years ago, except for the occasional visitor. I cannot imagine living with someone else on a permanent basis. I have had long-term relationships since my divorce, but have absolutely no desire to be with someone 24/7. I can do whatever I like or do nothing. I can stay up late or sleep in, eat junk food or eat healthy, watch what I like on TV, and go wherever I like without explaining myself to anyone.

My sons are attentive and I have tons of friends and close relationships with other family members. I am involved in several groups, serving on the boards of two of them. I enjoy all sorts of puzzles, playing the piano, reading, taking walks, going to the gym, golfing, biking, traveling, entertaining friends, and going out for happy hours or coffee or lunch. In short, my life is full and exactly the way I like it. I am more of an extrovert and find it easy to make friends and I thrive on social interaction to a point. Then I am happy to be alone.

My mother lived to be 98 and gave me lots of advice that has served me well, such as not complaining unnecessarily and cultivating friendships with those younger than yourself so you are not left alone if some of your older friends pass away or are unable to do things.

However, I do not feel as though I am in my “old age”! Maybe that is the key. Think young, keep learning and growing, and maintain relationships.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Yes, when you didn’t have children and your husband has passed and you are in pain most of the time and all your interest has gone away because you don’t feel like doing anything. You do the best you can.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Depends on who you ask.
ขึ้นอยู่กับว่าคุณถามใคร

My wife and I have a wonderful life. But at some point, either she or I will have to live our life out alone. With it will come much sadness and loneliness for the one remaining.

ผมและภรรยามีชีวิตที่ยอดเยี่ยม แต่เมื่อถึงจุดๆ หนึ่ง เธอหรือฉันก็ต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว มันจะมาพร้อมกับความโศกเศร้าและความเหงาสำหรับคนที่เหลืออยู่

It is something you can try to prepare for but I am quite sure the reality is going to be overwhelming.

เป็นสิ่งที่คุณสามารถพยายามเตรียมตัวได้ แต่ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าความเป็นจริงจะท่วมท้น

I would hope that whoever survives will learn to live on. Grieve some but stay active. Make each day a good one.

ฉันหวังว่าใครก็ตามที่รอดชีวิตจะได้เรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป เสียใจบ้างแต่ยังคงกระตือรือร้น ทำแต่ละวันให้ดี

---------------------------------------------------------------------------------------------

The human animal is a social animal that needs interaction with others, to be totally alone is hard for many people, and that’s why solitary confinement is an effective punishment for violent criminals, very few people are comfortable with being alone for any length of time. Older adults are forced into living alone when their life-long partner passes, and it is extremely difficult for them to adjust to living alone, many, fail and start to neglect themselves, caused by their inability to cope on their own.

สัตว์มนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่ต้องการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น การอยู่คนเดียวเป็นเรื่องยากสำหรับหลาย ๆ คน และนั่นเป็นสาเหตุที่การขังเดี่ยวเป็นการลงโทษที่มีประสิทธิภาพสำหรับอาชญากรที่มีความรุนแรง น้อยคนนักที่จะสบายใจที่จะอยู่คนเดียวเป็นระยะเวลานาน ๆ ผู้สูงอายุถูกบีบให้อยู่คนเดียวเมื่อคู่ชีวิตจากไป และเป็นเรื่องยากมากสำหรับพวกเขาที่จะปรับตัวให้เข้ากับการอยู่คนเดียว หลายคนล้มเหลวและเริ่มละเลยตัวเอง เนื่องจากไม่สามารถรับมือด้วยตัวเองได้

Loneliness can be as deadly as a serious life-threatening disease, it can affect the mental health, and physical health of an older adult who is not able to deal with loneliness, when they start to neglect themselves through being lonely, their personal hygiene and poor nutrition can affect their health, and if they venture out like that it will not help their loneliness as neighbors and others will shy away from them, making their loneliness much harder to accept.

ความเหงาอาจเป็นอันตรายถึงตายได้พอๆ กับโรคร้ายที่คุกคามถึงชีวิต อาจส่งผลต่อสุขภาพจิตและสุขภาพกายของผู้สูงอายุที่ไม่สามารถรับมือกับความเหงาได้ เมื่อพวกเขาเริ่มละเลยตัวเองจากการอยู่คนเดียว สุขอนามัยส่วนบุคคล และ ภาวะโภชนาการที่ไม่ดีอาจส่งผลต่อสุขภาพของพวกเขา และถ้าพวกเขาออกไปแบบนั้น มันก็ไม่ได้ช่วยให้พวกเขารู้สึกเหงาเพราะเพื่อนบ้านและคนอื่น ๆ ก็จะอายห่างจากพวกเขา ทำให้พวกเขายอมรับความเหงาได้ยากขึ้นมาก
Most lonely older adults do not expect neighbors or others to become friends, but a simple Good morning or How are you today will go a long way to brighten an older adult's lonely day.
ผู้สูงอายุที่อ้างว้างส่วนใหญ่ไม่คาดหวังให้เพื่อนบ้านหรือคนอื่นๆ มาเป็นเพื่อน แต่อรุณสวัสดิ์ง่ายๆ หรือวันนี้สบายดีไหม จะช่วยให้วันเหงาๆ ของผู้สูงอายุสดใสขึ้นได้

Ian Mc

https://www.quora.com/profile/Ian-McClymont-4

---------------------------------------------------------------------------------------------

Everything cuts both ways.

I’m 74 and my last relationship ended 2–1/2 years ago. The independence and freedom that comes with living alone have a lot to say for themselves. Not having to worry about the needs, particulars, sensibilities, etc. of the other person feels liberating. On the other hand, sharing experiences, chores, friends, etc. has an awful lot to say for itself! Am I lonely, living alone? Yeah, I miss having someone around. But, there’s the upside, also.

---------------------------------------------------------------------------------------------

Do you really care if you live to old age or not?

Honestly, as a medical doctor, I don't really know if I would want to reach a really high age anymore. Many old people don't see and hear well anymore, find hearing aids uncomfortable, and have chronic pain in their back and limbs. They start to fall and break things, becoming scared of the loss of independence. Many suffer from incontinence. The fear of real dementia is a terror. Many have seen all their friends and family, often even their children die. Many experience trouble connecting with grandchildren and great-grandchildren because the world has changed so much since their youth. Forming new friendships gets increasingly difficult because they don't meet many new people and are physically incapable to go out much. Or they lack the money to take up new hobbies. Many did not anticipate living that long and do not have the funds to live really comfortably and even those that do often end up in a home because they are incapable of taking care of themselves.

----------------------

I’ve already hit old age insofar as I consider it old. I’m 74. I really didnt “feel” old until the last year or so. Anyway, it is what it is, and you can’t change what’s coming. I’m cool w it. Do I care a lot about living more. It’d be nice but …

…. When I look back, i say: it was a great ride. I’ve lived a few different types of lives, traveled the world, saw and learned a lot along the way, experienced great adventures, “gave back” by having a positive impact on people’s lives, and i have loved and been loved. I could kick tomorrow with no regrets about having missed something or not doing that which i wanted to. My cup is full. However …..

….. It ain’t over - how does it go? - till the fat lady sings. More is still getting added to my cup even now at 74, as I’m about to shoot scenes in my 13 or 14th film ( short and feature length) since I retired in 2017 from my “day job” of over forty years in the IT consulting business. Retirement released me to pursue my dream of being a good supporting actor. How blessed I’ve been to have accomplished that during the last 5–6 years of retirement.

At 74 I think a little bit about death now. I think we all shoukd think a little about it by the time we hit 70, no? Anyway, I finally have. I had my will and advanced directives done long ago. Check. I’m gonna write up instructions & directions for folks about accounts, passwords, keys, lock boxes, etc., soon. Check. The only thing that weighs heavy on my mind about passing now, tho, is all my “stuff.” No, I’m not gonna break into George Carlin’s classic rant on “stuff,” nor am i gonna shallowly talk about missing it. After all, it’s just … well, stuff. But how people will have to deal with my stuff, after I’m gone, as modest as my acquisitions have been, is one of my remaining loose ends, mentally & physically, to deal with. Any reading suggestions on this topic are welcomed.

Yup, all the stuff I’ve got, it’s not excessive as Carlin ranted about, but I’ve got a 2br apartment’s worth of pottery, pictures, art work, mementos, memorabilia and a vast amount of “tchotchkes” accumulated thru the years, to say nothing of a few junk drawers of minor stuff that will need to be sorted thru and dealt with by my survivors who are all out of state and scattered across the country now. I feel kinda bad that 2 or 3 people are gonna have to come and deal with all my “stuff,” and will be feeling a little guilty about getting rid of the vast majority of it cuz they got their own “stuff.” I’ll be dead so I shouldn’t care about the stuff ( i really don’t) but I well remember dealing with all my Mom’s stuff a few years ago. A real chore it was. So, i gotta live at least a little while longer cuz my “stuff” has to be addressed - unless my close loved ones really piss me off lol

----------------------
Years ago I never thought I’d live past 40. Now, having recently celebrated my 71st birthday with the most beautiful girl in the world (who is an aging-with-class 41-year-old) I am having a splendid time and have no intention of checking out anytime soon. The only things that make me feel “old” are the aches and pains of old injuries caused by my youthful indescretions (motorcycle accidents, gunshot wounds, bad parachute landings and the like.)

----------------------

At age 73, I suppose I hope to reach old age someday. I guess by 100 you’re finally considered elderly, but as a youngster, I still have miles to go before I sleep. Do I want them or not? If I’m allowed to stay in my 38-acre Garden of Eden without being hassled much by the Digital Age, by the government, or by green energy proselytizers, then maybe so. But there are already modern serpents threatening my idyllic home and life:

ตอนอายุ 73 ฉันคิดว่าฉันหวังว่าจะถึงวัยชราสักวันหนึ่ง ฉันเดาว่าเมื่อถึงอายุ 100 ปี คุณก็จะถือว่าสูงอายุแล้ว แต่ในฐานะเด็ก ฉันยังมีอีกหลายไมล์ที่ต้องทำก่อนจะเข้านอน ฉันต้องการพวกเขาหรือไม่? ถ้าฉันได้รับอนุญาตให้อยู่ในสวนเอเดนขนาด 38 เอเคอร์ของฉันโดยไม่ถูกรบกวนจากยุคดิจิทัล รัฐบาล หรือผู้เปลี่ยนศาสนาที่ใช้พลังงานสีเขียว ก็อาจจะเป็นเช่นนั้น แต่มีงูสมัยใหม่คุกคามบ้านและชีวิตอันงดงามของฉัน:

1. Perpetually noisy airplane and helicopter flyovers.

1. สะพานลอยเครื่องบินและเฮลิคอปเตอร์ที่มีเสียงดังตลอดเวลา

2. The infernal difficulty of dealing with any agency’s customer service.

2. ความยากลำบากในการจัดการกับการบริการลูกค้าของเอเจนซี่

3. Abominable traffic congestion. After all, I must sometimes leave my bucolic fastness for groceries.

3. การจราจรติดขัดอย่างน่ารังเกียจ ท้ายที่สุด บางครั้งฉันก็ต้องทิ้งความอดอยากเพื่อซื้อของชำ

4. Loss of much of the beautiful wildlife in my area. Even bird numbers have fallen.

4. การสูญเสียสัตว์ป่าที่สวยงามในพื้นที่ของฉัน แม้แต่จำนวนนกก็ลดลง

5. Traffic noise from the highways is now vexing my sleep.

5. เสียงการจราจรจากทางหลวงรบกวนการนอนหลับของฉัน

6. Railroad traffic is frantically fast and obsessive, disturbing my night-time solace.

6. การจราจรบนรถไฟเป็นไปอย่างรวดเร็วและวุ่นวาย รบกวนจิตใจยามค่ำคืนของฉัน

7. Increasing hostility in the populace is depressing.

7. ความเป็นศัตรูที่เพิ่มขึ้นในประชาชนกำลังตกต่ำ

8. The looming threat of Artificial Intelligence and the havoc it may wreak on our job security and our personal lives.
8. ภัยคุกคามที่ปรากฏขึ้นของปัญญาประดิษฐ์และความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับความมั่นคงในหน้าที่การงานและชีวิตส่วนตัวของเรา

There are many other threats to our humanity, and I worry about what life in America will be like in 100 years, even 50. Perhaps it’s better to be absent from the planet before another few decades bring much greater complexity and difficulty, but then I’ll see a sunset and gentle dusk, Venus glowing above the horizon, and I’ll think, at least one more millennium, please.
มีภัยคุกคามอื่น ๆ อีกมากมายต่อมนุษยชาติของเรา และฉันกังวลว่าชีวิตในอเมริกาจะเป็นอย่างไรในอีก 100 ปี แม้กระทั่ง 50 ปี บางทีมันอาจจะดีกว่าหากต้องจากโลกนี้ไป ก่อนที่อีกสองสามทศวรรษจะนำมาซึ่งความซับซ้อนและความยากลำบากที่มากขึ้น แต่แล้วฉันก็ จะได้เห็นพระอาทิตย์ตกและพลบค่ำอย่างอ่อนโยน ดาวศุกร์ส่องแสงอยู่เหนือขอบฟ้า และฉันคิดว่า ขอเวลาอีกอย่างน้อยหนึ่งพันปี

-----------------------

Do most 65-year-olds sit at home all day just eat, sleep, and watch TV?

My father is approaching the age of 65.

He actually thought he could just sit at home, eat, sleep, and watch TV, tried that, but it turned out to be way too boring and he never expected what was coming his way in a couple of years.

So after retirement, he put his knowledge and experience to good use and started working as a management consultant. He takes on projects in western and southern India from time to time and travels when needed.

Otherwise, he loves sitting on the rocking chair on our sunny balcony and reading the newspaper.

His schedule was pretty relaxed until last year when, unfortunately, my granny and mom were both incapacitated one after the other. Even with hired help, the dependency on him didn’t disappear.
ตารางงานของเขาค่อนข้างผ่อนคลายจนกระทั่งเมื่อปีที่แล้ว โชคไม่ดีที่ย่าและแม่ของฉันไร้ความสามารถทั้งคู่ แม้จะได้รับการว่าจ้างความช่วยเหลือ การพึ่งพาเขาก็ไม่ได้หายไป

At his age, he is changing diapers, cleaning them when the nurse is on leave, cooking delicious meals, managing the household, undertaking some of the daily chores, paying bills, shopping, and a lot more.

I help him as much as possible by taking care of online technology-related stuff, anything that can be done from half a globe away. He is probably more interested in recipes and the kitchen now than I am.

I would love for him to sit back, relax, watch TV, and enjoy the fruits of his glorious professional life.

But not everyone has that luxury.

Many senior citizens continue to be involved in one thing or the other unless they are medically unfit and unable to move around.

Some work for money, to pay their bills since Govt doesn’t give a pension to everyone
Some work for productive engagement of the brain, to remain mentally active
Some don’t have another choice and work out of helplessness
Some just can’t retire and take a back seat, so they’ll continue to boss around other family members

With advances in medicine and awareness in people, most seniors are pretty fit in their 60s and wouldn’t want to bore themselves to death by turning into couch potatoes.

Even if they want to, it’s totally their choice.

---------------------

I’m 68, For the past two weeks I have cleaned out two storage units for people who hadn’t seen the light of day for 40 years. The families couldn’t deal with the hoarding and compulsive buying of the deceased mother. Next week I will start on her home. Who has time to sit around with so much to do? Even found a 33 record with Rory Storm and the hurricanes. , unopened Beatles, chubby checker. So much stuff. So much fun.

----------------------

Sounds kinda depressing to me, but I'm sure there are some older people that do that. I presume their sedentary lifestyles are related to certain medical issues.

But the majority of older folks are probably like me … physically active, maybe working part-time, and trying to maintain positive mental attitudes.

I'm hoping these things will carry me into my 80s, but who knows. (I play the cards I've been dealt, and move forward.)

----------------------

I’m closer to 80 than to 65. I’m lucky to be fit and relatively healthy. I’ve been criticized for still running down the stairs. After my husband of 40 years died, I waited 5 years before I decided I didn’t want to live alone. I went on a dating site, figuring if I found others my age, they would be as curious about life as myself. I figured if I could not find love, at least I could find companionship and adventure. In the past 5 years, I’ve visited 3 different continents with wonderful partners…. who have since passed away. (Therein lies another story.) But 2 years ago I met an amazing man…. I think I finally know what is meant by the term ‘soul-mate’. We both live in a state of amazement, considering our ages. When we are not analyzing our lives and world politics…. for hours at a time…. we are following other passions. Painting and writing for me. Sports and politics for him.

I have friends who have chosen to be single, and they do eat, sleep and watch TV..(As do I.) But they also reap the benefits of the community and friendships that they have nurtured over the years. When I was younger I used to observe how older people seemed engrossed in their friendships, and was even a bit jealous of the warmth and generosity I saw. I have now joined that circle. Yes, we will each of us probably be a bit surprised when it comes to our turn to pass on. (Funny how we don’t like the verb ‘to die’.)

When I read about the crisis of loneliness in our world, I feel very sad. Being connected, and feeling you belong turns out to be the deepest need for any sense of thriving. At least the problem has been identified…. and hopefully creative solutions will follow.

A word of advice: eat well, exercise your mind and body, just in case you live long enough to reap the benefits!

----------------------

Rose's Guardian

Well educated but Apple Autocorrect beats me all the time.

A wise person does not argue with fools. But sometimes the temptation to do so is irresistible. 🤗

คนฉลาดไม่โต้เถียงกับคนโง่ แต่บางครั้งการล่อลวงให้ทำเช่นนั้นก็ไม่อาจต้านทานได้

Answer this question with photoes

Do most 65-year-olds sit at home all day just eat, sleep, and watch TV?

Shoulda Coulda . . ...

I think firstly this question should be whittled down from most to many 65-year-olds, or a lot of or even just some 65-year-olds. Also, "all day" doesn't quite work for anyone, not in a hospital or nursing home.
ฉันคิดว่าประการแรก คำถามนี้ควรตัดทอนจากคนส่วนใหญ่ไปจนถึงอายุ 65 ปีจำนวนมาก หรือหลายคนหรือแม้แต่เพียงบางคนที่มีอายุ 65 ปี นอกจากนี้ "ทั้งวัน" ไม่ได้ผลสำหรับทุกคน ไม่ใช่ในโรงพยาบาลหรือบ้านพักคนชรา

Leaving out the eating and sleeping thing, which all people between birth and death do, the question that I'll address is really about whether a lot of older people spend the majority of their time at home, with entertainment limited to such things as watching television or reading books (vision permitting), or perhaps some gentle craft (hands permitting).
ละทิ้งเรื่องกินและเรื่องนอน ซึ่งทุกคนระหว่างเกิดและตายทำกัน คำถามที่ฉันจะพูดถึงจริงๆ ก็คือว่าคนสูงอายุจำนวนมากใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่บ้านหรือไม่ โดยความบันเทิงจำกัดอยู่แค่การดูเท่านั้น โทรทัศน์หรืออ่านหนังสือ (อนุญาตให้มองเห็นได้) หรืออาจเป็นงานฝีมือที่อ่อนโยน (อนุญาตให้ใช้มือ)

Reading those (admittedly expected) posts from those people — of whom we all know or have heard of at least one — who fly through their golden years, barely slowing down long enough to take a brief nap at night before leaping out of bed to organize family fun events, go kayaking, trek the Himalayas, play with their grandchildren, organize bake sales, clean the house, do the gardening, train for their first marathon or whatever and have the best retirement evah, you have to admit they have a lifestyle that sounds fabulous. They really do.

อ่านโพสต์ (ที่คาดหวัง) จากคนเหล่านั้น ซึ่งเราทุกคนรู้จักหรือเคยได้ยินอย่างน้อยหนึ่งคนที่บินผ่านปีทองของพวกเขา แทบจะไม่ช้าลงนานพอที่จะงีบหลับสั้นๆ ในตอนกลางคืนก่อนที่จะกระโจนออกจากเตียงเพื่อจัดระเบียบ กิจกรรมสนุกๆ สำหรับครอบครัว ไปพายเรือคายัค เดินป่าบนเทือกเขาหิมาลัย เล่นกับหลานๆ จัดงานขายขนมอบ ทำความสะอาดบ้าน ทำสวน ฝึกวิ่งมาราธอนครั้งแรกหรืออะไรก็ตาม และมีเงินเกษียณที่ดีที่สุด คุณต้องยอมรับว่าพวกเขามีไลฟ์สไตล์ นั่นฟังดูเหลือเชื่อ พวกเขาทำจริงๆ

It’s also probably the lifestyle a lot of us wanted or thought we would have at 65.

นอกจากนี้ยังอาจเป็นวิถีชีวิตที่พวกเราหลายคนต้องการหรือคิดว่าเราจะมีเมื่ออายุ 65 ปี

But life sometimes has different ideas. Maybe you will never have children. You might not even have had a good marriage. Maybe something happened to your job or your retirement funds. Maybe you suffered an unexpected illness or accident that impacted your life.

แต่ชีวิตบางครั้งก็มีความคิดที่แตกต่างกัน บางทีคุณอาจจะไม่มีลูก คุณอาจไม่ได้มีชีวิตสมรสที่ดีด้วยซ้ำ อาจมีบางอย่างเกิดขึ้นกับงานหรือเงินเกษียณของคุณ บางทีคุณอาจประสบความเจ็บป่วยหรืออุบัติเหตุที่ไม่คาดคิดซึ่งส่งผลกระทบต่อชีวิตของคุณ

Some people at 65 are living the dream and good for them. 🤗 Lucky things. The rest of us? Maybe not so much.
บางคนที่อายุ 65 ปีกำลังใช้ชีวิตตามความฝันและดีสำหรับพวกเขา 🤗 ของมงคล. พวกเราที่เหลือ? อาจจะไม่มากนัก

I was heading toward something like that, sans children or a happy marriage, but very fit, still in academia, still modeling, and traveling. Marriage to a rather disordered person (no longer with us) had not allowed me to have many friends, but I had a couple. :) I had and have no family to speak of but I didn’t mind that too much.

ฉันกำลังมุ่งหน้าไปแบบนั้น โดยไม่ต้องมีลูกหรือชีวิตแต่งงานที่มีความสุข แต่ฟิตมาก ยังอยู่ในวงวิชาการ ยังเป็นนางแบบ และกำลังท่องเที่ยวอยู่ การแต่งงานกับคนที่ค่อนข้างเจ้าระเบียบ (ไม่ได้อยู่กับเราแล้ว) ไม่ได้ทำให้ฉันมีเพื่อนมากมาย แต่ฉันมีคู่ :) ฉันมีและไม่มีครอบครัวให้พูดถึง แต่ฉันไม่ได้สนใจเรื่องนั้นมากนัก

See? My 60th birthday. ดู วันเกิดปีที่ 60 ของฉัน

Looks great and was lots of fun; just the six of us.

The lady in the red pants was someone whom I’d been closely acquainted with and who lived nearby. Due to illness followed by injury rolled up in life, I hadn't seen her for a couple of years except for an occasional meetup and then she unexpectedly died recently, the week before Christmas
ผู้หญิงกางเกงแดงคือคนที่ฉันคุ้นเคยและอาศัยอยู่ใกล้ๆ เนื่องจากความเจ็บป่วยและอาการบาดเจ็บสะสมในชีวิต ฉันไม่ได้พบเธอมาสองปีแล้ว ยกเว้นเพียงการพบปะกันเป็นครั้งคราว และไม่นานมานี้เธอก็เสียชีวิตอย่างไม่คาดคิด หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันคริสต์มาส

. The lady with the short dark hair is my hairdresser. The guy was someone who was down on his luck a bit so I let him and his dog live in my other home for free while he got back on his feet and he wanted to make a birthday thing for me as a Thank You. He's long gone now.
ผู้หญิงผมสั้นสีเข้มคือช่างทำผมของฉัน ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่โชคไม่ดีนิดหน่อย ดังนั้นฉันจึงปล่อยให้เขาและสุนัขของเขาอาศัยอยู่ในบ้านอีกหลังของฉันฟรี ในขณะที่เขากลับมายืนได้อีกครั้ง และเขาต้องการทำของขวัญวันเกิดให้ฉันเพื่อเป็นการขอบคุณ ตอนนี้เขาหายไปนาน

The shorter lady with short blond hair was my friend for many years from the dog park who moved quite a long way away a few months after that birthday and whom I have now lost contact with.

ผู้หญิงตัวเตี้ยที่มีผมสีบลอนด์สั้นเป็นเพื่อนของฉันหลายปีจากสวนสุนัขซึ่งย้ายออกไปค่อนข้างไกลไม่กี่เดือนหลังจากวันเกิดนั้นและตอนนี้ฉันก็ขาดการติดต่อด้วย

The lady with the long dark hair was my best friend for 38 years. She died from a brain aneurysm not long after these photos were taken. Life changes whether you want it to or not.
ผู้หญิงผมยาวสีเข้มเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันมา 38 ปี เธอเสียชีวิตจากเส้นเลือดในสมองโป่งพองหลังจากถ่ายภาพได้ไม่นาน ชีวิตเปลี่ยนไปไม่ว่าคุณต้องการหรือไม่ก็ตาม

After this photo, I began to feel unwell, had bird flu, and so on, but I took a trip to India for a while and went on a couple of cruises. But I began to struggle with unusual fatigue, including exercise fatigue. A couple of years after my birthday I was in the UK and suffered an enormous heart attack known colloquially as a 'widow maker'. My coronary arteries (including the left anterior descending artery) had become blocked with scar tissue (not plaque). Gown courtesy of the UK’s NHS. (Looks hot, no?)
หลังจากรูปนี้ ฉันเริ่มรู้สึกไม่สบาย เป็นหวัดนก และอื่นๆ แต่ฉันไปเที่ยวอินเดียมาพักหนึ่งและล่องเรือสองสามครั้ง แต่ฉันเริ่มต่อสู้กับความเหนื่อยล้าที่ผิดปกติรวมถึงความเหนื่อยล้าจากการออกกำลังกาย สองสามปีหลังจากวันเกิดของฉัน ฉันอยู่ในสหราชอาณาจักรและประสบกับอาการหัวใจวายครั้งใหญ่ที่เรียกกันติดปากว่า 'แม่หม้าย' หลอดเลือดหัวใจของฉัน (รวมถึงหลอดเลือดแดงจากมากไปน้อยด้านหน้าซ้าย) ถูกบล็อกด้วยเนื้อเยื่อแผลเป็น (ไม่ใช่คราบจุลินทรีย์) เสื้อคลุมที่ได้รับความอนุเคราะห์จาก NHS ของสหราชอาณาจักร (ดูร้อนไม่ใช่เหรอ?)

Obviously, I survived but five months later, I had a terrible accident and was in hospital for months. Not having any family or others, I had no visitors but I kinda didn’t care. I was in too much pain and again, initially not expected to live. I slept a lot and sometimes watched Netflix on my iPad. A nurse took a picture of me with my iPad, but the device came off badly in an argument with a cup of chamomile tea and died before uploading the photo. This was the view from my bed that I took with my phone one day. Tres are boring. :)
เห็นได้ชัดว่าฉันรอดชีวิตมาได้ แต่อีก 5 เดือนต่อมา ฉันประสบอุบัติเหตุร้ายแรงและต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลเป็นเวลาหลายเดือน ไม่มีครอบครัวหรือคนอื่น ๆ ฉันไม่มีคนมาเยี่ยม แต่ฉันก็ไม่สนใจ ฉันเจ็บปวดมากเกินไปและอีกครั้ง ตอนแรกไม่คิดว่าจะมีชีวิตอยู่ ฉันนอนเยอะและบางครั้งก็ดู Netflix บน iPad ของฉัน พยาบาลถ่ายรูปฉันด้วยไอแพด แต่อุปกรณ์หลุดจากการโต้เถียงกับชาคาโมมายล์และเสียชีวิตก่อนที่จะอัปโหลดรูปภาพ นี่คือวิวจากเตียงนอนของฉันที่ฉันถ่ายด้วยโทรศัพท์ในวันหนึ่ง Tres น่าเบื่อ :)

I had quite a lot of breaks and fractures. Now I have a special parking permit for my car, which is kinda cool, but I can't walk or pick things up or clean my house like I used to, and that sucks.
ฉันมีอาการแตกหักและแตกหักค่อนข้างมาก ตอนนี้ฉันมีใบอนุญาตจอดรถแบบพิเศษสำหรับรถของฉัน ซึ่งค่อนข้างดี แต่ฉันไม่สามารถเดินหรือหยิบของหรือทำความสะอาดบ้านเหมือนเมื่อก่อนได้ และนั่นแย่มาก

And now . . . Now I’d love to have that energetic kind of life I used to have; the kind of life I thought I’d still have; but I don’t. Sadly, reading about those people of an age similar to mine who do have that life, the great partner, the family, go white water rafting, mountain climbing, organizing huge extended family reunions and so on makes me feel . . . not jealous so much as inadequate.

และตอนนี้ . . . ตอนนี้ ฉันอยากจะมีชีวิตที่กระฉับกระเฉงแบบที่ฉันเคยมี ชีวิตแบบที่ฉันคิดว่าฉันยังมีอยู่ แต่ฉันทำไม่ได้ น่าเศร้าที่การอ่านเกี่ยวกับคนที่มีอายุใกล้เคียงกับฉันที่มีชีวิตเช่นนั้น คู่ชีวิตที่ดี ครอบครัว การล่องแก่ง การปีนเขา การจัดงานคืนสู่เหย้าของครอบครัวใหญ่และอื่น ๆ ทำให้ฉันรู้สึก . . ไม่อิจฉาจนเกินพอดี

Statistically speaking, our chances of illness or injury significantly increase after 60. Life, our lives, can turn on a dime, and change in literally a heartbeat, and we have to come to terms with a new normal. That may very well include limited time out of the house and quite a lot of time on the bed or wherever, reading, watching television, or just resting.
พูดตามสถิติแล้ว โอกาสเจ็บป่วยหรือบาดเจ็บของเราเพิ่มขึ้นอย่างมากหลังจากอายุ 60 ปี ชีวิต ชีวิตของคนเราเปลี่ยนแปลงได้เพียงเล็กน้อย และเปลี่ยนแปลงในจังหวะการเต้นของหัวใจ และเราต้องทำใจกับวิถีใหม่ นั่นอาจรวมถึงเวลาที่จำกัดในการออกจากบ้านและมีเวลาค่อนข้างมากบนเตียงหรือที่ไหนก็ตาม อ่านหนังสือ ดูโทรทัศน์ หรือเพียงแค่พักผ่อน

I do love and admire the get-up-and-go so many older people have, and I’m sure lots of people feel the same way. But those many people who would love to do the same but simply can’t, shouldn’t be forgotten or viewed as people who just aren’t doing everything they could. Their confined and limited lives are usually very different from what they imagined their lives would be like in their senior years.
ฉันรักและชื่นชมการลุกขึ้นและไปต่อของผู้สูงวัยจำนวนมาก และฉันแน่ใจว่าหลายคนก็รู้สึกแบบเดียวกัน แต่คนจำนวนมากที่ชอบทำเช่นเดียวกันแต่ทำไม่ได้ ก็ไม่ควรถูกลืมหรือมองว่าเป็นคนที่ไม่ได้ทำทุกอย่างที่ทำได้ ชีวิตที่ถูกคุมขังและจำกัดของพวกเขามักจะแตกต่างอย่างมากจากสิ่งที่พวกเขาจินตนาการว่าชีวิตของพวกเขาจะเป็นเหมือนในปีสุดท้าย

Beyond health issues, we must not forget the financial ordeals that have beset literally millions. I was very blessed to escape without too much damage but the GFC destroyed retirement plans for untold numbers and even left many homeless. There is any number of other financial crises outside the GFC that can and do happen unexpectedly, turning lives upside down; and of course, COVID struck and beyond those who sadly fell ill from it, businesses closed and people lost their jobs and anyone who came through the last 65 years still able to retire with their health relatively intact, a degree of comfort, and financial stability could do worse than consider, there but for the grace of….

นอกจากปัญหาสุขภาพแล้ว เราต้องไม่ลืมความยากลำบากทางการเงินที่รุมเร้าคนนับล้าน ฉันมีความสุขมากที่หนีได้โดยไม่มีความเสียหายมากเกินไป แต่ GFC ทำลายแผนการเกษียณอายุเป็นจำนวนมหาศาลและยังทำให้คนไร้บ้านอีกจำนวนมาก มีวิกฤตการณ์ทางการเงินอื่นๆ อีกจำนวนมากนอก GFC ที่สามารถและเกิดขึ้นได้โดยไม่คาดคิด ซึ่งทำให้ชีวิตพลิกผัน และแน่นอนว่าโรคโควิดเข้าครอบงำและนอกจากผู้ที่ป่วยด้วยความเศร้า ธุรกิจปิดและผู้คนตกงาน และใครก็ตามที่อายุ 65 ปีที่ผ่านมายังสามารถเกษียณได้โดยที่สุขภาพค่อนข้างสมบูรณ์ สบายใจได้ระดับหนึ่งและมีความมั่นคงทางการเงิน ทำเสียยิ่งกว่าคำนึงมีแต่เพื่อพระคุณของ….

----------------------

This is charity wrapped in dignity การกุศลที่ห่อหุ้มด้วยศักดิ์ศรี

2026-02-25T23:01:00.000-08:00

A woman asked an elderly man, "How much do you sell these eggs for?"

หญิงคนหนึ่งถามชายชราว่า "คุณขายไข่พวกนี้ราคาเท่าไหร่คะ"

The old man replied, "50 cents per egg, lady."

ชายชราตอบว่า "ฟองละ 50 เซนต์ครับ คุณผู้หญิง"

The woman said, "I’ll take 6 eggs for $2.50, or I won’t buy any."

หญิงคนนั้นกล่าวว่า "ฉันจะซื้อไข่ 6 ฟองในราคา 2.50 ดอลลาร์ ถ้าไม่ได้ ก็จะไม่ซื้อเลย"

The old seller answered, "You can pay whatever you want. It’s fine. I haven’t sold a single egg today, and I need to sell everything to feed my family."

พ่อค้าชราตอบว่า "คุณจะจ่ายเท่าไหร่ก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก วันนี้ผมยังขายไข่ไม่ได้สักฟองเลย และผมต้องขายทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว"

She bought the eggs at her price, feeling like she had won.

เธอซื้อไข่ในราคาที่เธอตั้งไว้ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ชนะ

Later, she got into her nice car and went to a fancy restaurant with her boyfriend. They ordered what they wanted, ate a little, and left most of it.

ต่อมา เธอขึ้นรถหรูของเธอและไปร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งกับแฟนหนุ่ม พวกเขาสั่งอาหารที่อยากกิน กินไปนิดหน่อย แล้วก็เหลืออาหารไว้ส่วนใหญ่

The bill came to €180, and the woman left €200, telling the owner it was a tip.
ค่าอาหารทั้งหมด 180 ยูโร และผู้หญิงคนนั้นให้เงิน 200 ยูโร โดยบอกเจ้าของร้านว่าเป็นทิป

For the chef of a luxury restaurant, this might seem normal, but for the egg seller, it seems unfair.

สำหรับเชฟของร้านอาหารหรู นี่อาจดูเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับคนขายไข่แล้ว มันดูไม่ยุติธรรม

คำถามคือ:The question is:

Why do we always feel the need to show power over a poor seller when we buy from them, yet we are so generous to those who don’t need our help?

ทำไมเราจึงมักรู้สึกว่าจำเป็นต้องแสดงอำนาจเหนือผู้ขายที่ยากจนเมื่อเราซื้อของจากพวกเขา แต่ในขณะเดียวกันเราก็ใจดีกับผู้ที่ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา?

I once read something that stayed with me:

“My father would buy goods from the poor at high prices, even when he didn’t need them. He would sometimes pay more than the asking price. I asked him why, and he said, ‘This is charity wrapped in dignity, my daughter.’”

“พ่อของฉันมักจะซื้อสินค้าจากคนยากจนในราคาสูง แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการมันก็ตาม บางครั้งเขาก็จ่ายมากกว่าราคาที่ตั้งไว้ ฉันถามเขาว่าทำไม และเขาตอบว่า ‘นี่คือการกุศลที่ห่อหุ้มด้วยศักดิ์ศรี ลูกสาวของฉัน’”

I know most of you might not share this story, but if you’re one of the few who took the time to read it, please consider sharing it. Maybe you’re planting a good seed for someone to see.

ฉันรู้ว่าพวกคุณส่วนใหญ่อาจจะไม่ชอบเรื่องราวนี้ แต่ถ้าคุณเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สละเวลามาอ่าน โปรดพิจารณาที่จะแบ่งปันเรื่องราวนี้ บางทีคุณอาจกำลังปลูกเมล็ดพันธุ์ที่ดีให้คนอื่นได้เห็น

คิดถึงแม่ทุกลมหายใจ

2025-11-15T20:29:00.000-08:00

Make Your Day

I don't know why God always takes the good ones first. And man, I've tried to be strong and carry on, but damn, this hurts. And I just wish that I could talk to you again somehow, someway.

Even if it's for a moment, so I can hear you say, don’t cry for me, I'm alright. I'm better than you know. And this life can be shorter, right? So don't waste it on sorrow.

And just hold on to those moments and the memories we shared. We're both headed for the same place anyway. I just beat you there.

ฉันไม่รู้ว่าทำไม #พระเจ้าถึงต้องเลือกคนดีๆ ก่อนเสมอ และเพื่อนเอ๋ย. ฉันพยายามเข้มแข็งและก้าวต่อไป แต่ช่างเถอะ มันเจ็บปวด และ #ฉันแค่หวังว่าจะได้คุยกับแม่อีกครั้ง #ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ เพื่อที่ฉันจะได้ยินแม่พูดว่า #อย่าร้องไห้เพื่อแม่ แม่ไม่เป็นไร แม่อยู่สุขสบายดีกว่า ที่ลูกคิดไปเอง........ และชีวิตนี้สั้นลงได้เรื่อย ๆใช่ไหม ดังนั้น #อย่าเสียเวลาไปกับความเศร้าโศกเลยลูก....

แค่ยึดช่วงเวลาและความทรงจำดี ๆ ที่เราได้แบ่งปันร่วมกันเอาไว้ก็พอ เราทั้งคู่ต่างก็มุ่งหน้าไปที่เดียวกันอยู่แล้ว เพียงแต่แม่ #เพิ่งเอาชนะลูกที่มาถึงที่นี่ก่อนนั่นเอง...

เพลงนี้ให้ทุกคนที่คิดถึงแม่

#คิดถึงแม่เมื่อไหร่หนูก็ฟังเพลงนี้ค่ะแม่

https://www.youtube.com/shorts/lAKAgzdWnJ4

FACT OF LIFE ความจริงของชีวิต

2025-11-04T11:38:00.000-08:00

Facts of Life:

Dame Judi Dench once shared a story about a young woman who asked her, “What do you think about getting old?”

She said that aging is a gift.

She wouldn’t trade anything she has for a few less wrinkles or a flat stomach.

Who cares if she stays up until 4 a.m. reading or playing on the computer, then sleeps until whenever?

เดม จูดี้ เดนช์ เคยเล่าเรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่งที่ถามเธอว่า “คุณคิดอย่างไรกับการแก่ตัวลง”

เธอบอกว่าการแก่ตัวลงเป็นของขวัญ

เธอไม่ยอมแลกอะไรก็ตามที่เธอมี เพื่อริ้วรอยที่ลดลงหรือหน้าท้องที่แบนราบ

ใครจะสนล่ะว่าเธอจะนอนดึกถึงตีสี่ อ่านหนังสือหรือเล่นคอมพิวเตอร์ แล้วก็นอนจนเมื่อไหร่ก็ได้ กุเห็นด้วยว่ะ

👩‍❤️‍💋‍👩Who cares about me

2025-09-09T01:18:00.000-07:00

My brother and sister

Tuesday 9/09/25

Ni Rat Ra สอนไหมวันนี้

คุณส่ง ดีขึ้นบ้างสัก50%

ทาก่อนนอนเท่านั้น

Ni Rat Ra ทรมาน เหมือนกัน แหละ

คุณส่ง ใช่ นั่งก็ลำบาก นอนก็ลำบาก

เดินก็ต้องคอยระวังเรื่องทรงตัว หมุนตัว

ที่สำคัญต้องสอนด้วย
Ni Rat Ra ตอบกลับคุณ น่านแหละ หนูว่า มันจะมียาสักตัวให่ดีขึ้น ถึง 80%

Ni Rat Ra

ที่ไปเที่ยวกัน
คุณส่ง รูปสวยมาก พี่จะเก็บไว้ดี ๆ

Ni Rat Ra ตอบกลับคุณ บรรยากาศ ดี

Ni Rat Ra ไว้สักวัน ปลายฝนต้นหนาว เราจะไปเยี่ยมพี่เพ็น กันนะ

Video

อย่าเชื่อทุกสิ่งที่คุณเห็น
☘☘☘อย่าเชื่อทุกสิ่งที่คุณเห็น.☘☘☘
คลิกที่นี่ แล้วเลื่อนลงไปอ่านเลยค่ะ

5555555555 ปู่ตัวแสบ!!

2025-08-19T00:22:00.000-07:00

A man in Scotland calls his son in London the day before Christmas Eve and says, “I hate to ruin your day but I have to tell you that your mother and I are divorcing; forty-five years of misery is enough.”

"Dad, what are you talking about?" the son screams.

“We can't stand the sight of each other any longer” the father says.

“We're sick of each other and I'm sick of talking about this, so you call your sister in Leeds and tell her.”

Frantically, the son calls his sister, who explodes on the phone. “Like hell they're getting divorced!” she shouts, “I'll take care of this!”

She calls Scotland immediately, and screams at her father, “You are NOT getting divorced. Don't do a single thing until I get there. I'm calling my brother back, and we'll both be there tomorrow.Until then, don't do a thing, DO YOU HEAR ME?” and hangs up.

The old man hangs up his phone and turns to his wife. "Sorted! They're coming for Christmas and they're paying their own way."

Losing weight and feeling great

The Grandmas That Are Coming…

2025-07-30T12:49:00.000-07:00

The Grandmas That Are Coming…

Soon we'll have a generation of grandmothers who won’t know how to knit or bake pies —but they’ll be covered in tattoos, with lip fillers and breast implants! 👵🏼💉🔥

No more floral aprons and rolling pins.These grandmas will wear leather jackets, post selfies, and know how to use filters better than you.
They won’t offer you cookies…They’ll offer you life advice while riding an electric scooter with a coffee in hand. ☕🛴

Because times change, and so do the grandmas.But one thing will always stay the same:That unconditional love — no matter how many tattoos or piercings are involved. #FutureGrannies #TattooedNanas

--------------

Ugly i hate to see the next generation when they grandma's its discussing is your grandma really a woman or did she used to be a man this is wrong against nature

--------------

The world, human and everything is changing very quickly

--------------

unbelieable!!!

--------------

What's it like living in a rural area, small village in Thailand as a foreigner with a Thai wife?

2025-07-20T14:31:00.000-07:00

What's it like living in a rural area, such as a small village in Thailand, as a foreigner with a Thai wife?

การใช้ชีวิตในพื้นที่ชนบท เช่น หมู่บ้านเล็กๆ ในประเทศไทย ในฐานะชาวต่างชาติที่มีภรรยาเป็นชาวไทย เป็นอย่างไรบ้าง?

After 50 years of marriage, I looked at my wife one day and said, “Half a century ago, we had a modest house, a beat-up car, slept on a sofa bed, and watched a small black-and-white television, but every night I was with a stunning 23-year-old woman.

หลังจากแต่งงานกันมา 50 ปี วันหนึ่งผมมองหน้าภรรยาแล้วพูดว่า “ครึ่งศตวรรษที่แล้ว เรามีบ้านหลังเล็กๆ รถเก่าๆ นอนบนโซฟาเบด และดูทีวีขาวดำเครื่องเล็กๆ แต่ทุกคืนผมอยู่กับหญิงสาววัย 23 ปีสุดสวย

Now, we have a $500,000 house, a $45,000 car, a comfy king-size bed, and a huge flat-screen TV, but I share it all with a 69-year-old woman. You're not holding up your end of the bargain.

ตอนนี้เรามีบ้านราคา 500,000 ดอลลาร์ รถยนต์ราคา 45,000 ดอลลาร์ เตียงคิงไซส์แสนสบาย และทีวีจอแบนจอใหญ่ แต่ผมแชร์ทั้งหมดกับหญิงวัย 69 ปี ดูเหมือนคุณจะไม่ทำตามสัญญาที่ให้ไว้เลย

Being a practical woman, my wife calmly replied, “Go ahead, find yourself a hot 23-year-old girl, and I’ll make sure you’re back living in a ramshackle house, driving a junky car, sleeping on a sofa bed, and watching a small black-and-white TV.”

ด้วยความที่เป็นคนจริงจัง ภรรยาผมตอบกลับอย่างใจเย็นว่า “ไปเลย หาสาววัย 23 สุดฮอตมา แล้วฉันจะดูแลให้คุณกลับไปใช้ชีวิตในบ้านโทรมๆ ขับรถเก่าๆ นอนบนโซฟา และดูทีวีขาวดำเครื่องเล็กๆ”

You have to love older women: they know how to handle an older man's problems!

คุณต้องรักผู้หญิงที่อายุมากกว่า พวกเธอรู้วิธีจัดการกับปัญหาของผู้ชายที่อายุมากกว่า!

มาไกลขนาดนี้ได้ยังไงในสภาพร่างกายที่ดี

2025-07-09T00:02:00.000-07:00

“At 30, I worked out to look good. “ตอนอายุ 30 ฉันเริ่มออกกำลังกายเพื่อให้ดูดี”
At 50, to stay fit. ตอนอายุ 50 เพื่อรักษาสุขภาพให้แข็งแรง
At 70, to avoid being bedridden. ตอนอายุ 70 เพื่อป้องกันการนอนติดเตียง
At 80, to live independently. ตอนอายุ 80 เพื่อใช้ชีวิตอย่างอิสระ
Now, at 99, I do it just to prove I still can.”และตอนนี้ ตอนอายุ 99 ผมทำเพื่อพิสูจน์ว่าผมยังทำได้อยู่”

~ Dick Van Dyke

At 99 years old, Dick Van Dyke continues to defy expectations and inspire generations with his energy and discipline. In a recent interview, he shared the secret to his longevity:

แม้ว่าอายุ 99 ปีแล้ว แต่ Dick Van Dyke ยังคงท้าทายความคาดหวังและสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นต่อๆ ไปด้วยพลังและวินัยของเขา ในการสัมภาษณ์ครั้งล่าสุด เขาได้แบ่งปันเคล็ดลับในการมีอายุยืนยาวของเขา:

“Someone once asked me how I’ve made it this far in such good shape. I told them — I’ve always worked out. I still go to the gym three times a week. That’s why I’m not stiff like many of my peers.”
“ครั้งหนึ่งมีคนถามผมว่าผมมาไกลขนาดนี้ได้ยังไงในสภาพร่างกายที่ดี ผมบอกเขาไปว่า ผมออกกำลังกายมาตลอด ผมยังไปยิมสัปดาห์ละสามครั้ง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผมจึงไม่เกร็งเหมือนเพื่อนๆ หลายๆ คน”

His routine? A mix of machines, stretching, yoga, core workouts, swimming, and — equally important — daily naps.

กิจวัตรประจำวันของเขา? การผสมผสานระหว่างเครื่องออกกำลังกาย การยืดเส้นยืดสาย โยคะ การออกกำลังกายส่วนแกนกลางลำตัว การว่ายน้ำ และที่สำคัญไม่แพ้กันคือการงีบหลับทุกวัน

His message is clear: Staying active isn’t just about the body — it’s about the mindset. No matter your age, movement is power.

ข้อความของเขานั้นชัดเจน: การเคลื่อนไหวร่างกายไม่ได้ขึ้นอยู่กับร่างกายเพียงอย่างเดียว แต่ยังขึ้นอยู่กับความคิดด้วย ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าไหร่ การเคลื่อนไหวก็ถือเป็นพลัง

💪✨ Aging doesn’t mean slowing down. Sometimes, it means stepping up.

การแก่ตัวไม่ได้หมายความว่าต้องชะลอวัยลง แต่บางครั้งมันหมายถึงการก้าวไปข้างหน้า

อาวุธ 9 ชนิดที่ทำให้คนไม่มีวันแพ้

2025-07-04T20:00:00.000-07:00

#อาวุธ_9_ชนิดที่ทำให้คนไม่มีวันแพ้
เป็นอาวุธที่ไม่มีขายในที่แห่งใด แต่

#สามารถซื้อได้ด้วยสำนึกชอบของตัวเราเอง

#สำนึกชอบคือสามัญสำนึกขั้นพื้นฐานที่พึงมี

Warina Punyawan

อาหารสมอง เสพแต่พอดี

👇ลิ้งค์สื่อทุกสำนัก👇

อย่าไปใจร้ายกับผู้สูงอายุเลย Don't be hard on the elderly.

What do old, retired people typically do all day if not well off financially?

Your Body Is Full of Cells That Refuse to Die.

Retiring to Thailand

How common is it for very elderly people to feel like they're ready to go

It works for us, 85 and 83 and in glowing health.

Is 72 a good age to live to, and why?

Why do some people, as they grow older, find having a positive attitude difficult?

How does an old person know when it’s time to die?

Why do people die at the age of 60-70?

คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

🌹 Aging with an Attitude

💀Lost In My Own Thoughts

What is normal in Thailand, but weird in other places?

🌹🌹 Is living alone in your old age lonely?

This is charity wrapped in dignity การกุศลที่ห่อหุ้มด้วยศักดิ์ศรี

คิดถึงแม่ทุกลมหายใจ

FACT OF LIFE ความจริงของชีวิต

👩‍❤️‍💋‍👩Who cares about me

อย่าเชื่อทุกสิ่งที่คุณเห็น☘☘☘อย่าเชื่อทุกสิ่งที่คุณเห็น.☘☘☘คลิกที่นี่ แล้วเลื่อนลงไปอ่านเลยค่ะ

5555555555 ปู่ตัวแสบ!!

The Grandmas That Are Coming…

What's it like living in a rural area, small village in Thailand as a foreigner with a Thai wife?

มาไกลขนาดนี้ได้ยังไงในสภาพร่างกายที่ดี

อาวุธ 9 ชนิดที่ทำให้คนไม่มีวันแพ้

อย่าเชื่อทุกสิ่งที่คุณเห็น
☘☘☘อย่าเชื่อทุกสิ่งที่คุณเห็น.☘☘☘
คลิกที่นี่ แล้วเลื่อนลงไปอ่านเลยค่ะ