W erze aparatów analogowych mieliśmy do wyboru filmy przeznaczone do użytku w świetle dziennym i drugi rodzaj – przeznaczone do fotografowania w obecności sztucznego oświetlenia. Zdecydowana większość osób robiących zdjęcia używała filmów pierwszego rodzaju – łatwiej dostępnych i tańszych, przyjmując za normę nienaturalne zabarwienie zdjęć wykonywanych we wnętrzach ze sztucznym światłem. Co prawda, by „znormalizować” zabarwienie zdjęcia stosowano różnorakie filtry optyczne, ale było to niewygodne i męczące. W przypadku aparatu cyfrowego masz możliwość wybrania temperatury barwowej światła, w którym wykonujesz zdjęcia. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, niemniej to kolejny aspekt fotografii, na którym musisz się poznać, by zostać świadomym fotografem.

Mimo, iż zapewne zdajesz sobie sprawę, że i tutaj istnieje opcja zdania się na tryb automatyczny w aparacie, musisz mieć świadomość, że takie rozwiązanie w nieco trudniejszych warunkach często zawodzi. Warto poznać, choć podstawowe zagadnienia dotyczące temperatury barwowej, by w niecodziennych warunkach oświetleniowych, zastąpić automatykę aparatu, swoją wiedzą.

Zimno, zimno…Cieplej…Ciepło…Gorąco!
Balans bieli jest programowym mechanizmem, który odpowiada za interpretację danych z matrycy w taki sposób, by to, co białe w rzeczywistości, było białe i na zdjęciu. Ludzki wzrok ma świetne możliwości adaptacyjne do zmiennych warunków oświetleniowych w otoczeniu – mimo częstych zmian oświetlenia, bardzo szybko potrafimy się zaadoptować do nowych warunków i prawidłowo rozróżniać kolory. Aparaty cyfrowe, mimo zaimplementowanej w nich najnowocześniejszej technologii jeszcze tego nie potrafią. Dlatego właśnie, powinieneś sam wybrać takie ustawienie temperatury barwowej, jakie w danej chwili jest najlepsze, najbardziej naturalne.

Temperatura światła mierzona jest w Kelvinach. Im wyższa wartość liczbowa, tym światło jest zimniejsze – ma zabarwienie niebieskie lub zbliżone do niebieskiego. Za barwy ciepłe są uważane natomiast czerwienie, pomarańcze i żółcie. Jako, że nie istnieje wzorcowa temperatura barwowa dla każdego rodzaju oświetlenia (jest to logiczne, temperatura ta przecież, będzie stale zmienna, tak jak zmienne są warunki oświetleniowe i czynniki wpływające na oświetlenie), konieczne stało się wprowadzenie tzw. wartości umownych. Za te wartości możesz przyjąć:

• 8 000 K: cień
• 6 000 K: pochmurny dzień
• 5400 K: flesz
• 5200 K: światło słoneczne
• 3700 K: białe światło jarzeniowe
• 3500 K: światło żarowe

Wybieraj, przebieraj!
Możliwość wyboru ustawień balansu bieli zależy przede wszystkim od przeznaczenia Twojego aparatu. Im bardziej zaawansowany model, przeznaczony dla wymagających użytkowników, tym możliwych ustawień punktu bieli więcej.
Większość cyfrówek ma możliwość wyboru wśród dwóch podstawowych opcji:

• balans bieli automatyczny,
• ustawienia pod konkretną barwę światła w oparciu o wspomniane wyżej wartości umowne (np. światło żarowe)

Aparaty przeznaczone dla użytkowników zaawansowanych mają dodatkowo trzecią możliwość: manualne ustawienie balansu bieli, gdzie fotograf ma możliwość ręcznego wyboru temperatury barwowej. Opcja ta wymaga sporego wyczucia i doświadczenia, dlatego też nie jest umieszczana w aparatach przeznaczonych dla początkujących. Zapewne zgodzisz się, że jednym z największych udogodnień aparatów cyfrowych jest to, iż dają możliwość natychmiastowego wglądu w wykonane zdjęcie. Ogromnym ułatwieniem jest również, ostatnio coraz powszechniej stosowany (również w aparatach profesjonalnych) podgląd w trybie „live view”. Tryb ten umożliwia fotografowi ocenę działania poszczególnych ustawień aparatu na rejestrowany obraz. Funkcja ta daje również pogląd, na to, jak na zarejestrowany obraz wpływają konkretne ustawienia balansu bieli.

Opcją, która ma również niebagatelne znaczenie w temacie temperatury barwowej zdjęcia jest możliwość zapisu zdjęcia w formacie RAW, czyli tzw. negatywie cyfrowym. Zapis taki oferują przede wszystkim lustrzanki cyfrowe oraz niektóre zaawansowane kompakty. Plik RAW zapisuje wszystkie informacje zebrane przez matrycę aparatu – umożliwiając tym samym zmianę wielu parametrów, już po wykonaniu zdjęcia, bez zauważalnej straty jakości. Do parametrów, które możesz w tym przypadku dowolnie edytować, zalicza się między innymi właśnie balans bieli.

Praktyka czyni mistrza
W warunkach, w jakich powstaje większość zdjęć, automatyka aparatu spisuje się bez zarzutu. Zdarzyć się może jednak taka sytuacja, w której nie obejdzie się bez ręcznego ustawiania balansu bieli lub, w najlepszym razie, z konieczności skorzystania z ustawień predefiniowanych. Niekiedy jesteś zmuszony fotografować w sytuacji, w której jest kilka lub kilkanaście, różnych źródeł światła. W takim przypadku nie pomogą Ci w żaden sposób tryby predefiniowane, a tym bardziej tryb automatyczny. Musisz zdać się tu na własne wyczucie, najlepiej, gdy zajdzie taka potrzeba, starać się ustawić balans bieli wzorując się na temperaturze barwowej dominującego źródła światła. Niezastąpiona jest również pojemna i szybka karta pamięci – posiadając ją, możesz sobie pozwolić nawet na kilkanaście ujęć, z różnymi ustawieniami.

Jak zapewne już się przekonałeś, najlepsze rezultaty możesz osiągnąć, biorąc sprawy we własne ręce, samemu wybierając takie ustawienia aparatu, jakie według Ciebie są najlepsze w danych warunkach. Już wiesz, że jest wiele sytuacji zdjęciowych, w których automatyczne ustawienie balansu bieli się nie sprawdzi. Często też, bardzo trudne, lub wręcz niemożliwe, jest wybranie odpowiedniej temperatury barwowej z szablonów zapisanych w ustawieniach aparatu. W takim przypadku masz możliwość skorzystania z tzw. wzorca – białej lub szarej kartki papieru. Oprogramowanie aparatu, którego obiektyw został skierowany na taki wzorzec, jest w stanie tak dobrać balans bieli, by kartka znajdująca się na zdjęciu nie miała dominanty barwnej.

Żaden z tych pomiarów nie jest idealny i skuteczny w każdej sytuacji – każdy ma swoje zalety i wady, które musisz poznać i nauczyć się wykorzystywać dla swoich potrzeb.
Nazwy trybów pomiaru oświetlenia w swojej nazwie zawierają krótki opis swojego działania. Raz dowiedziawszy się na czym polega konkretny tryb, nie powinieneś więc mieć problemu z zapamiętaniem jego słabostek i mocnych stron.

Tryb Matrycowy

To zdecydowanie najpowszechniej używany tryb. Niekiedy możesz spotkać się z innymi nazwami tego pomiaru, jak chociażby pomiar wielosegmentowy czy wielopunktowy. Podstawą działania matrycowego pomiaru światła jest zestawienie informacji o ilości światła w różnych fragmentach sceny. Aparat dokonuje pomiaru światła w wielu punktach, a następnie za pomocą odpowiednich algorytmów ustala jakie wartości przysłony i czasu otwarcia migawki dadzą najlepsze rezultaty. Oprogramowanie aparatu dobiera w tym przypadku takie parametry ekspozycji, by zdjęcie nie miało zarówno przepalonych, jak i niedoświetlonych fragmentów. Zaletą tego pomiaru jest jego uniwersalność – pomiar matrycowy radzi sobie bardzo dobrze w większości sytuacji zdjęciowych, a fotograf może skupić się na odpowiednim kadrowaniu. Wadą tego rodzaju pomiaru jest jego nieprzewidywalność. Bywa, że w praktycznie identycznej sytuacji, jego zastosowanie daje zupełnie odmienne rezultaty. Jest to dużym utrudnieniem dla profesjonalnych fotografów, którzy oczekują od aparatu pewnej powtarzalności przy ustawieniu konkretnych wartości ekspozycji dla danej sytuacji zdjęciowej. Dodatkowo, bardzo rzadko udaje się tak dobrać parametry naświetlania, by zachować 100% pełnie szczegółów zarówno w światłach jak i cieniach.

Ciekawostka
W momencie wybrania przez Ciebie trybu pomiaru matrycowego, punkty pomiarowe pokrywają praktycznie całą powierzchnię kadru. W amatorskim Nikonie D60, takich pól jest 420, ale najczęściej spotykane są mniejsze ilości, zwykle jest to kilkanaście, niekiedy kilkadziesiąt pól pomiarowych.

Tryb centralnie ważony

Tryb centralnie ważony jest trybem niegdyś najpowszechniej stosowanym. Jego popularność wygasła dopiero w momencie wprowadzenia pomiaru matrycowego. Pomiar centralny polega na zmierzeniu natężenia światła w całym kadrze oraz przypisaniu największego znaczenia centralnej części zdjęcia. Oprogramowanie określa najbardziej odpowiednią kombinację czasu otwarcia migawki i wielkości przysłony w oparciu o ilość światła w całym kadrze, ale im bliżej centralnego punktu – tym pomiar ma większe znaczenie. Ogromną, trudną do przeceniania zaletą tego programu jest przewidywalność rezultatów. W momencie nabrania doświadczenia będziesz potrafił przewidzieć rezultaty jakie da takiego rodzaju pomiar. Tryb pomiaru centralnie ważony nie sprawdzi się w momencie, gdy najważniejszy obiekt naszego zdjęcia nie znajduje się w centrum kadru.
Tryb Punktowy

Trzecim trybem pomiaru światła spotykanym we współczesnych aparatach jest tryb punktowy. Jest on zdecydowanie najtrudniejszy do opanowania, szczególnie przez osoby dopiero zaczynające swoją przygodę z fotografią. W trybie tym, aparat dokonuje pomiaru światła w jednym punkcie, a użytkownik ma możliwość dokonania wyboru tego punktu praktycznie z całej powierzchni klatki (możesz też powiązać punkt pomiaru z punktem ostrości). Dzięki opcji ograniczenia pomiaru do małej części kadru (paru procent) jesteś w stanie bardzo dokładnie ocenić natężenie światła w interesującym Cię punkcie i dobrać odpowiednie parametry ekspozycji. Pomiar punktowy bardzo dobrze sprawuje się w kontrastowym oświetleniu i w przypadku, gdy silne źródło światła znajduje się w kadrze. Dla takiego rodzaju pomiaru liczy się nade wszystko miejsce, na które skierujemy wskaźnik pomiaru. Oczywiście pomiar punktowy, tak jak każdy inny posiada wady. W jego przypadku wady pokrywają się całkowicie z zaletami. Pomiar w starannie określonym punkcie sceny nie bierze pod uwagę sytuacji w innej części zdjęcia. Sprzyja to nadmiernemu naświetleniu lub niedoświetleniu fotografii. Z tego powodu tryb ten zalecany jest osobom, które posiadają już pewne doświadczenie i w pełni świadomie dobierają parametry ekspozycji.

Ciekawostka
W aparatach firmy Nikon opcja trybu pomiaru światła znajduje się w menu fotografowania pod zakładką ‘pomiar światła’. W zaawansowanych modelach masz możliwość wybrania tej opcji za pomocą przycisku na obudowie.

Oczywistą sprawą jest, że każdy z powyżej opisanych trybów ma swoje zastosowanie i sprawdza się w innej sytuacji. Tryb matrycowy zapewnia stosunkowo proste i bezpieczne fotografowanie, pomiar centralnie ważony daje już nieco większą kontrolę użytkownikowi, natomiast tryb pomiaru punktowego jest przeznaczony dla fotografów lubiących mieć całkowitą kontrolę nad wszystkimi parametrami od których zależy udane zdjęcie.
Blokada Ekspozycji
Jednym z najpowszechniejszych sposobów na radzenie sobie z niedoskonałościami trybu automatycznego w aparacie jest blokada ekspozycji (naciśnięcie spustu migawki do połowy i zmiana kompozycji kadru).  Sposób ten kompletnie nie zdaje egzaminu w pomiarze matrycowym – w takim przypadku nie możemy być pewni czy pierwotny zestaw ustawień, który aparat dobrał do konkretnego kadru sprawdzi się również w danej scenie po jej przekomponowaniu. Korzystając z pomiaru wielosegmentowego, powinieneś zdać się na niego w całości, w takim celu został stworzony i tak jest zaprogramowany, by dawał dobre rezultaty. Pomiar matrycowy jest w stanie poradzić sobie nawet z trudnym ujęciem, o ile dasz mu ku temu okazję.

Ciekawostka
W podstawowych modelach aparatów kompaktowych pomiar światła jest często związany z autofokusem. Umożliwia to poprawne naświetlenie obiektu, na który nastawisz ostrość.

Światło jest najważniejszym czynnikiem w fotografii. To właśnie ono zwykle decyduje o tym czy fotografia zyskuje uznanie, czy przeciwnie, przechodzi niezauważona. Brak odpowiedniego oświetlenia potrafi zepsuć nawet najlepiej zapowiadającą się sesję zdjęciową.

Za najbardziej odpowiednie, zwykło uważać się oświetlenie, które podkreśla trójwymiarowość fotografowanego obiektu, takie światło daje odczucie pewnej „namacalności” zdjęcia. Tymczasem, niekiedy, fantastyczne efekty uzyskuje się w warunkach, które uznalibyśmy za niesprzyjające wykonaniu dobrej fotografii.  Dlaczego tak jest? Światłomierz aparatu jest tak zaprogramowany, jakby każdy fotografowany temat miał barwę średniej szarości, na poziomie 18% gęstości optycznej. Każdy jaśniejszy, bądź ciemniejszy fragment fotografii, stanowi dla aparatu pewien problem. Oprogramowanie cyfrówki radzi sobie z nim za pomocą kompensacji ekspozycji (kompensację tą można oczywiście również kontrolować manualnie). Tryby pomiaru, powszechnie dostępne w lustrzankach – matrycowy, punktowy i centralnie ważony, wpływają na zmianę interpretacji danych, dzieląc jednocześnie kadr na mniejsze fragmenty.
Gdy umieścisz w kadrze scenę o bardzo dużej jasności, system pomiarowy aparatu, tak pokieruje ustawieniami aparatu by nie doświetlił on zdjęcia. Fotografia będzie za ciemna, gdyż cyfrówka będzie starała się, jak najbardziej zbliżyć do szarości, na którą ustawiony jest światłomierz. W przypadku umieszczania w kadrze scen z przewagą ciemnych tonów, aparat zachowuje się analogicznie. Gdy fotografujesz ciemny obiekt, oprogramowanie, stara się go rozjaśnić, by jak najbardziej zbliżyć się do „idealnej” szarości.

Powyżej opisane zachowanie Twojego aparatu jest bardzo niekorzystne, jeżeli zamierzasz robić zdjęcia typu high i low key. Musisz znaleźć sposób by zneutralizować tą przypadłość. W tym artykule znajdziesz kilka gotowych rad, jak tego dokonać:

Przede wszystkim poszukuj miejsc, gdzie najłatwiej spodziewać się występowania mgieł, czyli wszelkiego rodzaju rozlewiska, typu jeziora, rzeki, jak również łąki, czy też lasy. Szczególnie gęste, gdzie słońce przedziera się bardzo wysoko w koronach drzew. Jest ledwo dostrzegalne a jednocześnie tworzy niesamowite zjawisko wprost pod obiektyw aparatu. Sam aparat najlepiej kieruj wprost pod słońce, lub też szukaj ujęć stojąc bokiem do słońca. Oba sposoby dadzą ci niesamowity efekt wizualny.
Doskonałą porą dnia na fotografowanie mgły jest wczesny ranek. Masz wtedy możliwość sfotografować pierwsze promienie słońca odbite we mgle lub też światła reflektorów, czy też latarni współgrające z fleszem aparatu.  Staraj się unikać robienia zdjęć wieczorową porą, ponieważ nie będzie to już ten sam efekt. Lepiej zrób kilka ujęć późniejszym popołudniem, kiedy to  słońce jest w swojej najlepszej krasie, co zagwarantuje ci niezapomniany efekt zdjęć.

Jeśli masz ochotę zrobić zdjęcie, na którym promienie przedzierają się przez dym lub też kurz, poszukaj miejsc, w których panuje specyficzny klimat. Jednym z nich jest z całą pewnością kościół, budynek z samej natury rzeczy klimatyczny i owiany nutką tajemniczości. W kościołach, zwłaszcza tych małych, wiekowych, unosi się dużo kurzu, który tańczy w powietrzu tworząc wyjątkowy pokaz. W takiej chwili po prostu musisz zrobić zdjęcie, które nie może się nie udać. Dobrym miejscem, choć z całą pewnością mniej klimatycznym są lokale. Przepełnione ludźmi, pełne papierosowego dymu. Jeśli usiądziesz z boku sali światło będzie idealnie współgrać z dymem unoszącym się nad salą. Najlepiej szukaj ujęć w kontrze do podstawowego oświetlenia, wówczas to osiągniesz najlepszy efekt.

Sfotografowanie mgły, kurzu, czy też dymu nie jest prostą sprawą i wymaga od ciebie zaangażowania oraz samodyscypliny. Możesz jej poszukiwać, przebywać w miejscach, gdzie najszybciej się pojawi. Jednakże najlepiej, abyś zawsze, w miarę możliwości miał przy sobie aparat, ponieważ sytuacje niewymuszone mogą być najlepszym motywem do zdjęć.
Miejsce, gdzie powstanie twoje zdjęcie jest bardzo ważne dla całej oprawy, dlatego musisz pamiętać, o właściwej kompozycji. Jeśli jesteś laikiem, spróbuj uchwycić tak promienie słońca, aby przy okazji oglądający mógł domyślić się ,gdzie zrobiłeś dane zdjęcie. Jeśli zatem robisz zdjęcia w klimatycznych murach kościoła, pozwól sobie na sfotografowanie również ciekawych, artystycznych detali określających to miejsce. Jeśli jesteś akurat na koncercie w lokalu, usiądź z boku i fotografuj również ludzi, których spowija woń dymu papierosowego. Ich mimikę, ruchy i to wszystko owiane mgłą papierosową i  przetykane światłem z lamp, czy też reflektorów. Pamiętaj, aby nie przedobrzyć, nie szukaj na siłę światła. Skup się na chwili, danym ujęciu, oprawie, a światło samoistnie stanie się idealnym dodatkiem, który w efekcie będzie królował na zdjęciu. Jeśli jesteś już zaawansowanym fotografem, zawsze warto pokusić się o nieszablonowe ujęcie tematu zdjęcia. Wymaga to już jednak od ciebie doświadczenia, które nabiera się z czasem. Nie podejmuj dużych wyzwań już na początku przygody z aparatem. Niezadowalający efekt może cię bowiem szybko zniechęcić.

Patrząc od strony technicznej na pewno największy problem będziesz mieć, mówiąc wprost, z odpowiednio wyglądającą ekspozycją, czyli po prostu taką, na której ujrzysz upragnione promienie światła. Cel wydaje się jasny, czyli ukazanie jasnych promieni słońca, ale z realizacją nie jest już tak łatwo. Osiągnięcie zamierzonego efektu to często efekt długiej i cierpliwej pracy. Dobrym pomysłem jest, abyś zrobił kilka ujęć tego samego miejsca, detalu w tej samej chwili klatka po klatce. Da ci to możliwość wyboru najlepszego ujęcia.

Jeśli nie jesteś już laikiem, możesz dokonać samodzielnego pomiaru światła. Najlepiej sprawdzi się metoda integralnego pomiaru światła. Jest to najstarsza metoda, ale i najlepsza w przypadku, gdy chcesz robić zdjęcia promieni światła. Możesz również skorzystać z pomiaru centralnego ważonego lub też matrycowego. Musisz jednak uważać, aby nie osiągnąć efektu zbytniego wygładzenia tematu. Pomiar punktowy zarezerwowany jest już dla bardziej zaawansowanych.

Podstawy Fotografowania – dzięki kilku lekcjom i praktyce zaczniesz robić tylko takie zdjęcia.

Zapomnij o zwykłych, niczym nie wyróżniających się, zamazanych zdjęciach, nieudanych kadrach czy prześwietleniu – fundamentalna wiedza pomijana przez początkowych fotografów.

Kurs „Fotograficzny Start” obejmuje 6 nagrań wideo, na których przedstawione są opcje manualne aparatu, oraz sposoby na robienie takich zdjęć jakich oczekujesz, a nie takich jakie zrobi Twój aparat.

Zagadnienia kursu:

• Jak wygląda proces fotografowania
• Jak uchwycić ruch?
• Jak dobrze wykadrować zdjęcie, czym są mocne punkty i trójpodział kadru.
• Przesłona i czas naświetlania – jak robić wyraźne i jasne zdjęcia i co wpływa na oba te czynniki.
• Jak działa i jak manipulować głębią ostrości
• Dopasowanie czasu oświetlenia do ogniskowej
• Sposoby ja zrobić ostre zdjęcie
• Czym jest czułość ISO, jakiej czułości używać
• Programy AV i TV – czym są i jak z nich korzystać
• Najczęstsze błędy początkowych fotografów
• Jakie zależności występują pomiędzy czułością ISO, czasem naświetlania i przesłoną
• Czym jest trójpodział kadru?
• Czym są mocne punkty i co powinno się w nich znaleźć?

Po każdej z 6 lekcji otrzymasz zadania do wykonania. Kurs objęty jest 30 dniową gwarancją satysfakcji – jeśli do 30 dni od kupna uznasz, że kurs nie spełnił Twoich oczekiwań zwrócona Ci będzie cała kwota kursu.

Po skończeniu naszego kursu fotografii twoje zdjęcia staną się lepsze. Zasady fotografii wyjaśniamy w sposób jasny i przystępny.

Kurs zawiera:

• Wykłady audio-wideo,
• Ćwiczenia do wykonania,
• Lekcje teoretyczne,
• Slajdy na których zamieszczone są porady praktyczne i teoretyczne,
• Dobre i złe zdjęcia – przykłady,
• W jaki sposób nie popełniać błędów,
• Słownik Fotograficzny,
• Quiz -czyli sprawdź swoją wiedzę

Sprawdź !

Zagadnienia Kursu:

Co trzeba kupić koniecznie, a z jakim zakupem można poczekać:

• Jaki aprat wybrać ?: lustrzanka, czy aparat kompaktowy
• Statyw – trójnóg, czy monopod
• Omówienie obiektywów wraz z zastosowaniem
• Czym jest telekonwerter, dlaczego warto lub nie warto go posiadać.
• Samowyzwalacz, pilot i wężyk
• Osłona przeciwsłoneczna obiektywu – po co?
• Po co nam filtry UV, polaryzacyjne, kwardatowe?
• Jak wybrać i jak używać lamp błyskowych ?

Technika

• Jak uniknąć zdjęć poruszonych?
• Jaki wybrać czas naświetlania fotografii?
• Co to jest głębia ostrości?
• Co wpływa na zwiększenie, lub zmniejszenie głębi ostrości?
• Zależności pomiędzy głębią ostrości, ogniskową obiektywu, czasem naświetlania i czułością matrycy aparatu cyfrowego (błony fotograficznej w aparacie analogowym

Problemy Ze Światłem

• Korekta światła zastanego
  • balans bieli
  • zmiana barwy za pomocą filtrów
  • wyrównanie naświetlenia poszczególnych części kadru
  • jak wyeksponować rzeźbę chmur
  • jak wzmocnić błękit nieba
  • jak zlikwidować odblaski tafli wody, szkła, metalu i śniegu
• Jak posługiwać się światłem błyskowym, czyli jak zrobić dobre zdjęcie i mieć włączony flesz
  • zapobieganie efektowi czerwonych oczu
  • używanie lampy błyskowej w dzień
  • jak zmiękczyć światło błyskowe

Podstawy Kompozycji

• Gdzie na fotografii umieścić główny obiekt
• Gdzie na zdjęciu umieścić horyzont
• Jak sprawić, aby koloru się nie gryzły

Formaty zapisu plików

• TIFF
• JPEG
• RAW

Cena kursu: 59 zł

Strony ze środka – przegląd magazynu Fotodoradca.

Magazyn podzielony jest na tematyczne działy. W magazynie zawarte zostały obszerne informacje na temat akcesoriów i dodatków do naszego sprzętu. Znajdziesz opis m.in.:

• adaptery
• filtry polaryzacyjne
• akcesoria czyszczące
• ładowarki
• piloty na podczerwień
• wężyk spustowy
• osłony LCD
• redukcja

Oprócz tego w magazynie znajdziesz informacje o profesjonalnych akcesoriach fotograficznych:

• SpyderCUBE
• ColorChecker
• Passport
• HIPAD
• Trigmaster Plus
• Utility Strap

Na drugą część magazynu Fotodoradca, składają się porady fachowców:

• fotografia artystyczna
• fotografia przyrody
• kompozycja

Nowością jest Crash Test osłon LCD, oraz możliwość zdobywania nagród w konkursie zorganizowanym dla czytelników.