Ek het Griffin en sy vrou Shaz ontmoet by die Bucks vir Brixton fondsinsameling by Tweefontein Melkery in Mei 2015 deur Melt Sieberhagen. Ek dink Griffin was bietjie gesuip so ek kon eintlik net met Shaz praat en toe sy vra wat ek doen vir ‘n lewe en ek tune ek het afgetree, blog net so bietjie en my laaste review was Valiant Swart se ‘Mystic Boer’ LP het sy dadelik gesê ek en Griffin moet kontak maak. Net ‘n paar weke later het ons ‘n meeting by Lucky Rodrigo opgeline en ons het albei in jeans, band t-shirts en baseball caps opgedaag. Snap! Ek kon agterkom Griffin was baie intelligent en ernstig oor Watkykjy van ‘n besigheidsoogpunt af. Hy was ook nie ongemaklik met my rystoel nie, iets wat ons kreupels vinnig kan optel.

So, teenstrydig met die algemene opvatting, het ek Griffin eers in 2015 ontmoet en my eerste impression van hom was sy entrepeneuriese denkwyse en goeie pitches: die website manager het te veel geld gekos en hy wou Watkykjy self begin bestuur, hy wou sy garage in ‘n recording studio verander en die mees merkwaardigste vir my was hy wou die musiekindustrie op sy kop draai deur onder andere sy IT nerd en tegnologie kennis te gebruik.

Ek kan nie onthou of hy al met die idee opgekom het vir ‘n video editing besigheid nie maar ek onthou hy het ‘n deal met iemand van Universal Records gehad en hulle sou elke week vir hom CDs gestuur het om te review. Dis nou waar ek sou inkom. Hy het iemand nodig gehad wat gereeld reviews kon skryf. As gevolg van my fisiese beperkinge en streng versekeringsvoorwaardes na ek medies af is kon ek nie direk by die besigheidsdeel van Watkykjy betrokke raak, enige permanente werk doen of enige vorm van aktiewe inkomste verdien nie. Dit sou dinge vir my op verskeie vlakke bemoeilik. So, my pitch was eenvoudig net dat ek ‘n musiek en vinyl junkie is wat reviews wou skryf op my eie pas vir geen betaling nie en ek wou graag vir meer as die nege of tien mense wat my eie musiekblog gelees het skryf. My skuilnaam? Rolbees, natuurlik. And the rest is history… van 2015 tot 2020 was dit eers ‘n onwaarskynlike vennootskap maar eventually ‘n match made in rock and roll heaven…

Kom ons gaan eers bietjie verder terug in tyd. Ek en ‘n paar skoolpelle het in 2007 by Aandklas in Hatfield byname uitgedink. Een tjom was Seebees, ander een Vogbees en toe kom ek te vore met die bynaam ‘Rolbees’. Ek was al van 2005 permanent in ‘n rystoel so dit het net sin gemaak.

In 2010 het my neef my voorgestel aan Chopper Charlie en Griffin se boek “Is dit net ek of is als tos?” en ek het my hees gelag vir hulle relevante skerp humor. Ek was onmiddelik ‘n fan. Elke Vrydag het ek en my tjomme en kollegas “dis naweek kom ons duik” memes vir mekaar gestuur en alhoewel ek al van skool “alternatiewe musiek” geluister het het ek al meer van die zefkultuur begin hou. Die Watkykjy original. Nie die fake Die Antwoord rip-off nie.

Kort daarna het Rolbees stelselmatig ‘n (beperkte) online presence begin ontwikkel (waarskynlik as ‘n humoristiese manier om met my eie harde realiteit te deal). Toe ek en Griffin begin kragte saamsnoer het het dit nie baie moeite gevat om dié “karakter” te laat inpas by die algehele gevoel en visie van Watkykjy nie. Ek was van kleins af ‘n musiekliefhebber en het genoeg passie en kennis gehad maar ek het steeds nie geweet of ek rêrig by die Watkykjy vibe sou kon pas nie. Griffin was nie veel gespin nie. Hy het gehou van my objektiewe en eerlike benadering en was nogal vasbeslote dat hy nie reviews wou publiseer wat gatkruip by musos, booking agents, music publicists en event organisers net om free entrance en merch te score nie, so hy het my kreatiewe vryheid gegee en toegelaat dat ek eksperimenteer en meestal net my vieslike taalfoute reggemaak.

(Fok, hy kon ‘n spelfoutpolisieman wees. I mean hy het self moerbaie tikfoute gemaak maar dan was hy te lui om dit te gaan regmaak na dit live gegaan het. Ha! Daar was een review aan die begin wat ek, hy en Chris van der Walt saam geskryf het waar hy totally oorgeneem het met die storie en ek was heavy impressed met sy vermoë om in ‘n kort tyd die coolste shit uit te dink. Ons het ook ure se pret gehad met die reviews waar hy vir my tos Afrikaanse musiek gestuur het en ek dit so uitgehaal het dat Centurion Lake se water dit nie vuiler kon maak nie.)

Ons het goeie vriende geword en uitgehang saam met die breë Watkykjy kerk wat Griffin en Shaz se vriende, musos, skrywers, akteurs, komediante, musiekverslaafdes, dronknespaartie weirdos en ander kief kreatiewe kreature ingesluit het.

Die omgewing en kultuur kon nie meer anders wees as my vorige job nie. Legal en financial services regulation versus the dark humour arts. I kid you not. Hahaha! I mean ‘n brand is solid as ‘n dude wat nog net ‘n paar reviews vir onbekende websites geskryf het, gekies het om law te swot en vir ‘the man’ gaan werk het heel casual by gigs kon opdaag in ‘n rystoel en net die naam Watkykjy kon drop om ernstig opgeneem te word en respek te kry.

Casper de Vries het op my eerste review van STRAB 2015 positiewe comments op Facebook gegooi. Hoe cool was dit? Dit was ook waar ek vir Big H en AnniBrand ontmoet het. Reg voor die stage natuurlik. Die reviews het baie meer professioneel geraak met tyd maar dit was tipies Griffin om ‘n kans te vat op iemand wat geen ervaring in die music biz gehad het nie. Hy was baie tegemoetkomend en vrygewig en het my voorgestel aan so baie kief kunstenaars wat my skryfwerk met hulle kreatiewe towerkuns en talent ‘n energie inspuiting gegee het en dit het genuine begin voel asof ek net kon skryf in die rigting waarna die musiek my gelei het.

Al waar hy soms ingemeng het was as ek oor ‘n muso wou skryf van wie hy fokol gehou het nie en veral as hulle een van sy tjomme tenagekom het. Dit het my nogal geïrriteer maar hy was baie lojaal en allergies vir morone en ek kon dit respekteer. In daai opsig was ons baie dieselfde. Ek kan net een keer onthou waar ek nie saamgestem het toe hy blatante sensuur toegepas het met ‘n review nie. Hy wou nie ‘n sekere Griekse metal band se godslasterlike naam publiseer nie en ten spyte van my ‘vryheid van spraak’ betoog het hy net laat weet adverteerders op Watkykjy sal totaal en al uitgefreak word. Absoluut verstaanbaar van ‘n besigheidsoogpunt.

Griffin was ‘n sleutel wat so baie deure oopgemaak het vir my en my kreatiwiteit help ontwikkel het. Business in the front, rock and roll at the back. Of andersom soos ‘n Flock of Seagulls haarstyl? Ek mag dalk bevooroordeeld wees maar ek dink ons het uitstekende werk gedoen en ‘n hoë standaard gehandhaaf in die SA blues, rock, pop en metal industrie. Ons was op al die booking agents en music publicists se mailing lists maar die beste was jong musos met ballas en talent wat hulle demos direk gestuur vir ons met die hoop om ‘n goeie review te kry. Ek het een keer afgekom op ‘n Q&A interview wat Radio Tuks op hulle blog gedoen het en wat Rolbees Reviews verbatim gaan staan en quote het asof dit een of ander bron van gesag was. Ek het gedink dis fokken awesome, maar ek het ook dik impostor syndrome gekry.

Ek het die luxury gehad om van die kantlyn af te kyk hoe Griffin hustle maar ek het meestal nie geweet waarvan hy praat as hy begin met sy tech lingo nie so ek was net ‘n klankbord in daai opsig. Ek en Griffin was baie verskillend as dit by besigheid gekom het. Hy was geensins bang om risiko te vat as hy werklik ingekoop het by ‘n idee vir ‘n show of ‘n nuwe venture nie. My aptyt vir finansiële risiko wat die musiekindustrie aanbetref was ‘n mooi ronde nul. Ons sou nie goeie besigheidsvennote in die ware sin van die woord kon wees nie en al wat ek kon gee was my vriendskap en ondersteuning, my passie vir musiek, om so eerlik as moontlik te probeer skryf en natuurlik my vrye tyd.

Ek het meestal self cover charge betaal as ek gigs bygewoon het of merch gekoop het. Griffin het baie meer as dit gegee en soms festivals en gigs befonds en deals gemaak met besighede om video advertensies op Watkyky en social media te plaas en ook musos te showcase (dmv sy video editing besigheid of sy recording studio). Sy multicam DIY social media music video promotions (soos Distilled Sessions) het ‘n paar jaar voor die live streaming era begin. Onthou julle tydens Covid toe dit gehelp het om SA musos te laat kop bo water hou? Wel, Griffin was een van die voorste pioniers wat daai multicam streaming idees begin ontwikkel het en selfs vir groot corporate video on demand dienste soos Showmax idees gepitch het om die SA musiekindustrie te help red. Hulle was nie interested nie maar hy het wel partners gekry om ‘n ‘video on demand’ platform op die been te bring wat vir ‘n hele ruk live shows gestream het. Dit was fascinating om te sien hoe sy passie vir kakpraat, vuilgat jokes maak, truth bombs gooi en befokte musiek promosies kon verweef in verskillende income streams en dit dan net ontwikkel op sy manier. Ek het soms net my oë toegemaak want ek het nie altyd verstaan wat sy wins-tref-en-mis verhouding sou wees nie, maar dit was irrelevant vir my. Dit het alles oor die musiek, die belewenis en die samesyn gegaan. Ek dink dit was hoekom ons so long run gehad het. Vyf jaar. What a fucking ride!

‘n Paar WKJ stories bring mee ‘n paar geniepsige opmerkings en Grif leer vir Meisie dat drolle (trolls) op die interwebs lewe en hoeveel fokke mens hulle moet gee. (Presies nul).

Oor tyd was ons seker net Facebook vrinne. Hy gee raad op tech choices, comment op mylpale en lag vir grappies en simpelheid. En wanneer hy kan help, help hy.

(Soos toe Meisie later van tyd ‘n baba kompetisie run vir haar job, en iemand ‘n foto van ‘n boob pleks van n baba post (side note: dis makliker gedoen wat wat mens dink en ook nie die vreemdste ding was ingestuur is nie), was hy die een wat vir haar ‘n message gestuur het.)

Hy is een van daai mense wat ‘n merk los (soms ‘n briekmerk) in jou lewe. En soms is daai merk die ander mense wat hy indrop. Die WKJ connections het lank na ons WKJ debuts saam gewerk op ander projekte.

Want dis wat Griff gedoen het. Hy sit mense in jou pad, maak connections en hou dan dop hoe dit uitspeel.

Hy was die ultimate maker van kennisse.

Ek is in een van die verder ripples in sy lewe en net daai kort ontmoeting het ‘n impak gehad. Ek wonder hoeveel ander mense se lewens hy ook so stilletjies en minder stilletjies beinvloed. En ek hoop hy weet hy doen dit.

Vir mense wat hom beter en baie beter as ek ken, laat dit juig. Hy is ‘n force.

Blessings. En #Mandrax.

Meisie
Meisie was die heel eerste (of die heel tweede) girl wat vir Wat Kyk Jy? geskryf het back in the day. Deesdae Tannie, bly sy alweer in die UK. Niemand verstaan hoekom nie.

JASSSSSAAAAAAASSSSSSSSSS!

Ek het deur my ou emails gaan grou en die bold statement hierbo was Griff se reply toe ek hom laat weet het dat ons gou een oggend in Julie die launch van die nuwe Ferrari California by Sun City gaan bywoon.

Zefgatte in doosduur karre wat sowat 453 perdekrag pomp. Wie gaan nou so een laat verbyglip?

Ons slat toe die pad na die Palace waar ‘n spul joernaliste, en natuurlik die rykgatte wat actually die R3 miljoen masjiene kon bekostig, ons ingewag het.

Natuurlik het ons ‘n solid gameplan (wat inevitably later heeltemal uitgefok het) gehad. Griff kon nie te lank piele vleg nie want hy was geboek vir ‘n moer belangrike event vroeg die volgende oggend, so rondtos was nie regtig ‘n opsie nie.

Die Plan: Kry die footage, kry die storie en fokkof so gou as wat ons kan. Yeah right!

Die situasie is so aan die media manager verduidelik en toe die spogmotors by die Palace se poorte inry moes die main konyne eers terugstaan sodat die Watkyjy span eerste vir ‘n spin gaan.

Dit was next level befok gewees – al wou hulle onder geen omstandighede gehad het dat ons self agter die stuur inklim nie. Wonder hoekom.

Toe die trip verby is, het die Ferrari waarin ek was eerste voor die skare wat by die paleis gestaan en wag het, ingepull.

Griff was kort op my hakke met sy camcorder en elke ding. Jy kon sien hoe van die laanies ook nou begin opgewonde raak het vir hul beurt.

As ek nou daaraan dink was dit presies hier waar die gameplan sy gat gesien het.

Griff swaai met die uitklimslag die Ferrari se deur oop en trek voor die groep laanies los met woorde wat my lewe lank by my sal bly:

“Thank fuck ek het vanoggend my piel aan my binnebeen vas geduct-tape anders sou ek die heeldag met ‘n horing rondgeloop het.”

Nou kyk, nie al die Engelsprekende rykgatte het dit verstaan nie, maar die res van ons het vir sowat 20 minute ons holle geskeur.

Selfs die De Kat Crew het kliphard gelag.

Ek meen, die woord wat Watkyjy is, was net daar in die vlees. Amen.

Maar onthou ons moet gou maak, want more is ‘n groot dag so kom ons chow gou iets by hierdie belaglike buffet en waai.

Vir een of ander rede was Griff in die mood vir ‘n bietjie chocolate mousse en hy skep toe sommer vir hom ‘n moerse bak van dit in.

Dalk was dit al die Lucky Strikes wat hy daai tyd (2012) nog gerook het, of dalk net die adrenalien wat nog gepomp het, maar toe hy die eerste scoop van die “chocolate mousse” sluk besef hy dat dit actually lewer paté is.

Hy wou amper kots. En ja, brannas is mos die antidote vir alles.

Dit was beslis die duurste brannas wat ons nog ooit bestel het en na so paar kappe het die casino se liggies vir ons begin wink.

Maar nog voor ons aan die heelal kon bewys dat ons nie ‘n clue gehad het hoe om te gamble nie, het ons so tussen deur die doppe vir die De Kat span aan iets besonders bekend gestel.

Bizarre Bedonderde Donderdae clips en dagdronk vibes… As ek dit nie mis het nie was dit Josua Malherbe en Rolanda Marais wat saam met ons gesit en giggel het.

Hulle maak glo movies en is famous, or so I’m told.

Ons het so paar ure, en ‘n ook ‘n paar Rand, in die casino misplaas maar gelukkig was daar nog genoeg kleingeld in my Polo se asbakkie vir ons om ‘n Streetwise 1 te kon koop vir die langpad terug.

Met ‘n blank bankrekening en so drie ure se slaap onder die belt het Griff toe sy job die volgende dag gedoen. As ek dit nie mis het nie, het Jack Parow langs hom op die vliegtuig gesit. Check dit hier uit as jy so smaak. 

Ja, dié was maar een van talle awesome highlights in ‘n tydperk wat heel moontlik die beste jare van my lewe was.

Toe Chopper tune dis tyd dat ek iets oor Griff skryf moes ek eers about 14 bottels brannas nader sleep om die knop in my keel te probeer uitsort.

So tussen deur die kaksnaakse trip down memory lane en die hartseer van weet dat ‘n legende nie meer met ons is nie, het ek besef hoe groot rol Griff in my lewe as skrywer gespeel het.

Dit gaan alles op die einde maar oor eerlikheid en ons is soms nie eerlik met ons self nie.

Fok Chopper.

Maar ‘n Griff maak ‘n plan en kort voor lank sit vyf/ses siele verder en kakpraat met ‘n heelf skaflike, dog beslis vreemde drankie in die hand. Want Griff maak ‘n plan. Altyd. 

* * * 

“Ek sal eerder my tol in ‘n kardeur vasslaan as om te kyk hoe <insert kak Afrikaanse akteur hier> maak of hy draadtrek.”

Niemand anders as Zefmeester Griff sou daardie sin sommer net so laat deurglip het in ‘n resensie oor die die GAK (Groot Afrikaanse Kanaal) se jaarlikse pielvlegvergadering filmfees nie. (Trouens, die GAK self het die betrokke skrywe baie gerieflik geïgnoreer, but to be fair -ek sou ook.)

Maar watkykjy.co.za het nooit gegaan oor die regte dinge sê om die verkeerde mense se fragile selfbeeldjies te polish nie.  

Watkykjy het ‘n tuiste geskep vir Afrikaanse Gonzo. Rolbees wat die wiele laat rol met rock reviews, Kaptein Kortbroek oor rappie sonder om die pt-short en kwota-kermende ou ooms te probeer paai, , Chopper Charlie se snydende (en hoogs akkurate) kommentaar op die troglodiete wat hunker na die “goeie ou dae” en natuurlik Griff se eie takes op enigiets van crypto tot vaccines op maniere wat nie net informatief nie, maar ook altyd skreeusnaaks was. 

Die fokken site is in tesisse gequote en geanaliseer en Griff het met oorgawe saam met ‘n professor gewerk om die data aan te gee en te help net waar hy kan. Griff was toegewyd en slim.

Griff is ge-quote in artikels en hogere verhandelings. En daar was nog steeds elke Woensdag ‘n warm bokkie. 

* * * 

Op ‘n Dinsdag en Woensdag het ek amper elke 5 minute gaan loer of Griff nie dalk op Facebook gevra het vir ‘n volunteer of twee vir ‘n Donderdagvideo nie. 

Jy kry ‘n script met NET jou lyne. Geen konteks. Geen direction. Niks. Jy neem op en stuur terug. En iewers uit die diepte van sy ongelooflike kreatiwiteit land daar ‘n video wat snaaks is vir al die regte EN verkeerde redes.

Bizarre Bedonnerde Donderdae is seker die ding wat my al die meeste met sound engineers laat bond het tydens voice over sessies. Dit het amper ‘n cult-following. Ek het al met so baie mense op die randomste plekke en tye daaroor gesels. En met een random boer tydens ‘n Skaapkopbraaimanne-aand in die diep Vrystaat. 

Dit was so lekker om deel van een te wees en te help snaaks wees. Maar niemand was so snaaks soos Griff self nie.

* * * 

Hierdie stuk is nie opgebreek in onsamehangende dele om te probeer fancy of arty of alternatief wees nie. Dis net omdat daar so baie is om oor Griff te sê. Hoe meer ek dink aan spesifieke oomblikke, hoe meer duik op. 

En ek hou van snaaks wees en gesels, maar ek raak sommer fokken hartseer. Wie gaan nou die dinge doen wat net hy kon doen? Die dinge sê wat net hy kon sê? Waarvoor ek te bang was…

Voorbeeld: Toe die laaitie met die two-tone kleertjies so lekker dans op die kinderkrans-gospel-AfrikaansIsWeird tune oor hoe mooi hy gemaak is, het ek die volgende boodskap vir hom gestuur, wan dis die tipe joke wat ek liefs nie in die openbaar sal maak nie, maar hy sal dit waardeer:

Natuurlik het hy besluit om dit ‘n stap verder te neem en te post. Want hy kon.

(O ja, fok fokken kanker.) 

 * * * 

Woorde was Griff se ding. Hy kon toor met woorde. En PK’s uitdeel. Links en regs en verregs. Sulke lekker pieliewappers. 

Ek wens so hy was nog hier om te reply op die een leepoog expat sproetpoephol wat een of ander random vaccine conspiracy kom uitkots het op ‘n post oor sy heengaan. Ek’t nie eers die moeite gedoen om vir haar te sê al wat sy geforseer was “om te sluk” (sic) was seker ‘n bitter pil of twee oor haar lewenskeuses nie. Want ek sal dit nooit so goed soos Griff kan doen nie.

* * * 

Ons het gesit en bier drink en praat oor die feit dat ons amper weer verjaar – tien dae uitmekaar uit. ‘n Dronkerige idee van ‘n gesamentlike party hou ontaard toe in ‘n moerse fundraiser vir Brixton Barnard by die Melkery. Ek kon help aanbied en kakpraat, maar Griff het die leisels geneem en georganiseer dat die kak spat. En die geld. Kakbaie geld.

Min mense kon organise soos Griff. Want min mense het omgegee soos Griff. 

* * * 

Die probleem met onthou, is dat jy ook onthou wat jy mis. En nie net ek nie, maar ‘n moerse klomp vriende en kakbaie fans mis een van die beste, kreatiefste, snaaksste, beste, gaafste, erntsigste, toegewydste en heel beste mense ooit. 

Ek verlang na my vriend. 

En verlang selfs na ‘n dubbel brannas en Berocca drieuur in die oggend. 

Hierdie kaksnaakse memory word vertel deur Charlmarié en is geskets deur Llewellyn van Eeden.

Charlmarié
Griff se suster is ‘n prokureur, wat altyd fokken handig is as jy ‘n kakmaker van formaat is.

Llewellyn van Eeden
Llewellyn is ‘n illustrator en lekker bra wat in die overseas in Londen bly en ook klipharde musiek maak. Check sy Instagram uit, ek sê.

Jis, soveel stories, soveel memories. Maar daar is een wat uitstaan bo almal en dit was redelik maklik om hierdie een te kies toe Chopper my nader vir hierdie Special “Groete vir Griff” edition van Watkykjy. 

Back in the day pak ek en Griff sy groen Citi Golf vir ‘n roadtrip Slaapstad toe. Daar is ‘n paar draaie wat ons moet maak, soos ‘n troue op Lambertsbaai onder andere. Die lekker ding van lifetime student wees is jy hoef mos niks te beplan nie. Ek het my job gequit en freeload allie pad suid oppie N1 saam met GrifF en ‘n bottle Jack gift set, daai met die twee mooi glase so aan elke kant van die bottel en die mooiste goue straal lig elke keer wat die son die bottel vang. Regtig baie mooi. 

Ons val in die pad middernag want hoekom nie? Dit was definitief nie die plan nie maar die oomblik to Griff sy six by nines in die boot van sy Citi neersit toe’s ons reg vir vakansie. Ek sêß neersit want hy wou nie gate in sy kar se back board sny nie.

1. Hy’t nie tools vir dit nie en
   
2. dit sal die waarde van kar verminder.
   

So sê Griff en ek stry nie. Ons pak die res en daar gaat ons.

‘n Belangrike detail was dat Griff se been in gips was, want as dit nie taxi’s is wat hom omry nie, dan is dit ‘n onaangename tackle by ‘n “vriendelike” sokker match wat sy been breek. 

Na baie gelag en tunes klip hard allie pad tot in Lambertsbaai daag ons by die karavaanpark op. Ons is die enigste van die wedding gaste wat kamp en blykbaar ook die enigstes in die karavaanpark. Maar dis befok want die kampplek by Lamberts is reg langs die see. 

Dis die dag van die wedding. Ek word wakker in my tent. Want ek het vroeg besef as ek dit nie opslaan wanneer ons daar aankom nie, gaan dit nie gebeur nie. Jack maak mos altyd ander planne. Fok. 

My eerste fokuspunt soos ek my skurwe gesig uit die tent se deur uitsteek was Griff se tent wat oopgerol en plat op die aarde lê met pale en als, net reg om opgeslaan te word. Die six by nines werk nog altyd oortyd, vasgeplak met hulle magnete aan die buitekant van die Citi Golf en Griff lê uitgepass oor die kar se agterseats met al die deure oop. Die feit dat ons nie rot en kaal besteel was nie is ‘n miracle, maar ook testament tot ons BO wat next level was. Twaalf odd ure in ‘n kar (ja ons het laag gevlieg) en toe ‘n Jack-induced party maak vir twee baie smelly Watkykertjies. 

Eventually kry ek vir Griff wakker en tune hom ons gaan laat wees vir die wedding. In die ablusie geriewe is daar natuurlik toe niks kakpapier nie. “Please peoples – do not remove the kak paper from the kak house!” (Orkney Snork Nie!) 

Maar dis die minste van ons probleme. Die tyd stap aan en Griff moet shower. Hy besluit dis ‘n goeie idee om sy been soos ‘n persentjie toe te maak met die shower gordyn. Dis mos waterproof of hoe? Dit is ja, maar net as jy dit nie soos ‘n tregter om jou gebreekte been vas maak nie. Al die water vind toe ‘n netjiese pad binne-in grifF se begipste been in. Soveel so dat dit papnat is. 

In ‘n effort om sy been droog te kry ry ons die hele Lambertsbaai rond met sy been wat by die venster uitsteek. Na so ruk se rondry toe word ons dors. By die local bar speel ons pool en chat lekker met die locals en dis hier waar Griff besluit genoeg is genoeg en hy kry ‘n skêr en ontgips sy eie been net daar. Almal was baie dankbaar want die reuk was so erg dat die locals al die vensters moes oopmaak en die bar staff was bietjie ongelukkig oor al die voete wat hulle verloor. Maar nie te worry nie, ek en Griff het six-love opgemaak daarvoor. 

Op die einde was die troue befok. Griff het sy legendary moves en sy opgemaakte songs reg gehad om almal te entertain en dis ‘n trip wat vir altyd by my sal bly. 

RIV Griff.

Briekmerk Onnebroek
Briekmerk het Watkykjy al in 2002 rond gejoin en ons verlos van Dreamweaver hoofpyne deur die eerste keer ‘n legit site vir ons te bou. Bra Briek het ook lekka stories geskryf en was boonop een van die vuurwarm Watkykjy djs wat marabse so lekker laat lit losmaak het.

Ons (ek dink dit was Gifford se ding met almal) het ’n vreemde band van vriendskap, broederskap, verstandhouding, tjommie, metgesel, kameraderie, en sommer ’n gebonde siel gehad. Ons sou mekaar ’n jaar nie gesien het nie, en dan as ons by mekaar kom, is dit asof daar geen tyd verbygegaan het nie. Ons het bloot net aangegaan waar ons die vorige keer opgehou het sonder om te blik of te bloos.

Dat Gifford amper een van die snaakste Afrikaners of mense was wat al ooit geleef het, is daar geen twyfel van nie. Sy humor was vlymskerp, en hy kon die humor in elke situasie uitbyt en raaksien of sommer net opfok. As jy vir een oomblik gedink het jy sien die angle dan het Gifford dit al lankal gesien en jou gebeat of laat lag dat jy in jou broek pis.

Hoe skryf jy oor so ’n mens se mannewales? Net ’n paar staaltjies wat werklik uitstaan, want eintlik staan Gif self bo alles uit. Ek vang myself nog WhatsApps skryf aan hom, en dan besef die man is weg!



Dit was alombekend dat Gifford onder elke mens wat hy ontmoet het se vel inkruip het en dan daar gekak het!

As hy Nigerië toe gevlieg het, dan het hy my elke keer gebel en gesê: “Ek vlieg vandag Nigerië toe. Die Here bewaar hulle.” En dit was waar. Gif was ’n bom, ’n atoombom van die lewe en alles wat snaaks en pret was. Hy was soos n kat met nege lewens en nog meer energie as die son. Ek was by syne, hy was by myne en dit was mal. Ons het baie gedeel en baie gemis. Ek heg ‘n paar foto’s aan die stukkie, want woorde kan nie vir Gifford opsom soos die foto’s nie.

By Oppikoppi het hy diep, diep spore getrap, en daar was niemand wat hy nie geken, afgepis, stukkend gedrink, gerol, opgefok, aangeraak of gebreek het nie. Hy was ’n demoon van kak praat, kak maak en kak uitdink. Hy kon oneindig werk en drink en daar was min wat by hom kon kers vashou.

Soos met die Oppikoppi fees kan ek nie individuele oomblikke van Gifford uithaal nie. Alles loop in een, selfs as ek aan hom dink, dan is alles een. Van die braai toe ek hom die aand ontmoet het tot die dag wat ek langs sy bed gesit het (ek was eintlik daar om hom te groet) en hy my bang gepraat het oor alles wat ons nog gaan doen en maak en breek en opfok, voel dit of hy my tweeling was – asof ons saam gebore was. Dis hoekom ek nie werklik in my kop in kan dink dat hy weg is nie.

Dit is hoekom ek ook nie werklik kan skryf oor hom nie, want Gifford is nie weg nie en dit voel of hy nog elke dag by my is!

Ben
Ben sort kak uit vir ‘n lewe. As iemand jou by Oppikoppi se hek uitgegooi het, was dit probably hy. En jy het dit probably fokken verdien ook.

Dieselfde dag, het Stan, die eienaar van  YesYes Health my gekontak en aangebied om vir Angie so lank as wat dit nodig is vir haar geveg teen kanker, haar verniet te voorsien van Turkey Tail Mushroom, en het hy dit sommer dieselfde dag by my kom aflewer sodat ek dit by Angie kon uitkry. Turkey Tail Mushroom is nie ‘n shroom wat jou laat ballas trip nie. Nie eers 0.5% nie. Jy kan gerus self daaroor gaan oplees. In Angie se geval sou dit wees om te help om die slege side effects van die chemo treatment meer draaglik te te maak. Stan het gevra dat hy assblief geen marketing of mentions of enige iets in ruil wou he nie en dat hy net vir Angie wou help. Ongelukkig is sy dood, 6 dae nadat sy gediagnoseer is.

Ek voel egter dat dit nou die regte tyd is om Stan se goeie gebaar te erken en het hom gevra of ek maar vir hom free bemarking kan gee op Wat Kyk Jy waarop hy ingestem het. Daar is ook lekker discount vir jou as jy belangstel en verder lees…

Dit smaak my YesYes Health konsentreer tans op drie main produkte: Turkey Tail Mushroom, Lion’s Mane en Reishi mushroom. Kom ons draf gou deur die drie en kyk waar dit dalk in jou gesondheidsregime sal inpas. Om al hierdie shrooms beter te verstaan, gaan kyk gerus Fantastic Fungi op Netflix kyk.

Turkey Tail Mushroom
Indien jy dalk sukkel met enige van die volgende, is Turkey Tail die outjie vir jou, en jy is meer as welkom om daaroor te gaan oplees. Daar is kakbaie studies en bewyse van sukses daarbuite.

• Chemo side effects
• Cholesterol
• Diabetes
• Digestive issues
• Bone health
• Velprobleme
• issues met jou imuunsisteem
• Inflammasie (kak soos gout, wat fokken seer kan wees)

Lion’s Mane Mushroom
Hierdie enetjie is vir my moerse interesting, want Stan het vir my vrou 2 maande se free supply gegee om uit te probeer. Vanuit haar eie ervaring met Lion’s Mane, het sy die volgende begin opmerk na twee weke:

• Sy ondervind glad nie meer “night sweats” nie
• Sy slaap nou reg deur ‘n nag, ononderbroke
• Sy voel helderder, maw, clarity of mind.
• Sy het beter konsentrasie en voel dat sy baie meer produktief is

Lion’s Mane help verder ook met die volgende:

• Angstigheid en depressie
• Brain fog en focus
• Issues met jou geheue
• Stress
• Kognitiewe agteruitgang
• Diabetes
• Inflammasie
• Alzheimer’s  en dementia

Reishi Mushroom
Soos jy kan sien, het die shrooms baie oorvleulende eienskappe. So is dit ook met Reishi, wat beskou word as die groot pappa van die shrooms. Dit help met die volgende:

• Fibromyalgia (ek moes hierdie nou gaan google het. Jammer as jy hiermee sukkel, want dit klink fokken seer!)
• Hart en lewerprobleme
• Asma
• Haarverlies
• Lae energievlakke
• Insomnia
• Athristis
• Gweigsverlies
• Stress
• Issues met jou imuunsisteem
• Inflammasie

Gaan lees gerus wyd op oor al hierdie mushrooms en besluit dat of dit vir jou is. Wanneer jy gereed is om te bestel, gebruik die kode WATKYKJY om 10% discount te kry wanneer jy uit check met twee of meer produkte.

Die discount geld ook op enige iets wat reeds ge-discount is. Die promosie geld vir alle tipes mushrooms: Lion’s Mane, Reishi, Turkey Tail, Cordyceps & Chaga (fok, ons moet hierdie twee ook nog cover some time).

Die afslag word ook gegee vir die multipacks wat reeds op promo is. m.a.w ‘n 3 pack gaan net R629 wees, en ‘n 5 pack gaan net R989 wees.

Jy kry ook FREE courier deur Courier Guy.

Gaan browse bietjie rond op YesYes Health se site en check wat die beste vir jou of jou geliefdes sal werk. Imagine, jy kan in die nuwe jaar jou tjommies tune dat jy op Kersfees shrooms saam met ouma gevat het!

As jy in die ou ooste van Toria is, kan jy ook 072 276 2026 skakel of WhatsApp om reelings te tref vir stock..

Weereends dankie aan Stan vir sy barmhartigheid en super gees. Hier by Watkykjy ondersteun ons lekker mense met groot harte.

Die Sex Expo is basies n seks shop met ekstra oemf.  ‘n Rooi fluweeltapyt verwelkom jou in die binneste kamers van begeerte in. Binne in. In. Bekwaam, ontklee en braaf.

Alles voel beautiful en ook n bietjie boos. Daar is ‘n sekere seduction aan die uitstal van alles SEKS -net so, vir almal se oë om te sien. Daar is dinge om oor te bekommer en ander om oor opgewonde te raak. “There are gadgets and gizmos aplenty, whooz-its and whatz-its galore.” Ek is beslis daar weg met n pakkie pret!

Elke sintuig word geprikkel en daar word voorsien vir elke smaak. Aanloklik, verleidend en speels. Dis shampagne, sexy en dis stout. “Tiete. Tiete. Tiete.” Daar is passie vir pret en plesier. Vingers voel vir verskeie verleidings van hard en sag en streelend, seer of kerswas-warm. Soveel bekwame hande wat hul begeertes, en ook hul hot-bodies, met ons deel. Alles onder een dak by Die Seks Expo.

Dit is n belewenis, en n avontuur.

Ek is verlei.

Word gevlei, flankeer n bietjie.

Kom speel saam.

Grrrrr,

Die Gemmerkat

Here at Watkykjy, we like to celebrate those peeps who like to think outside the box, but more importantly, we liketo see how they truly enjoy what they and thrive. It takes groot ballas to finally take that leap of faith and just say “Fuck it, I’m gonna do it!” and then go for it. When I saw one of my tjommies started posting creepy itmes for sale on Facebook, I asked him to please tell our readers more about it, because I’m pretty sure there is a healthy percentage of weird fuck nuts who visit this website and who will be into what Graf and Jacqui has to offer. Please read their story and support local. They’ve done absolutely everything 100% themselves from the ground up and even built their own online shop from scratch, learning as they go along.

Everyone knows at least one person that is weird as fuck. If you’re like me, you probably know quite a few, and if you can’t think of any, then congratulations: the weirdo is you.

These are people that cultivate indignation among the hyper righteous, and in the mainstream, a strong sense of what the fuck.

They make the world fun.

Some have a deliciously dark sense of humour, and there are those that love music that you won’t find on the radio. It might be really scary movies and books that make their black hearts happy, or dressing in ways that make them unapologetically, them. These souls are everywhere and are the reason that Stephen King became one of the best selling authors of all time. It is also the reason why the Halloween/horror industry is a multimillion dollar machine that is growing so fast, it hurts the brain.

Now, while this vast population of the peculiar comes in many different shapes and sizes, the one thing that unites them all, is the struggle to find things that they like. We all know how awesome it is to give or receive a really cool gift. Not necessarily expensive, but something that is 100% thoughtful and just right. I mean, all presents are lekker, but something from another person that says “I saw this, and immediately thought of you” just hits different. And for these oddballs, this is something that doesn’t happen often. In the past you could maybe get away with a CD, or something funny from Big Blue, but it wasn’t great and it wasn’t really unique. Which brings me neatly to the point of my girlfriend’s new online shop: Weird Aunty Mildred.

Opened two weeks ago, Jacqui – who has decades of experience as a recognised and well loved crazy person – is looking to create a name that becomes synonymous with the bizarre and unusual. It’s her ambition that even non-customers will at some point know about “that place where they sell the weird things” and have it in the back of their mind when the day rolls around that they might need a Halloween centerpiece or a very strange baby shower gift. As I said, everyone knows someone.
As for me, I’ve been creating things since I was a kid. My parents wouldn’t buy me the deadly weapons I wanted in primary school and so, to everyone’s horror, I figured out how to build them myself. Very effectively too. I ended up at Pretoria Academic Hospital making artificial arms and legs after matric, and then as a prop builder at the State Theater where I learned under the watchful eye of some of the best names in the business. At Weird Aunty Mildred, I’m the silent psychopath at the back. Mutilating and melting children’s toys like a kind of Leatherface, but just fatter.

Between Jacqui’s highly professional, friendly personality and our unique merchandise, we are in a great position to offer customers something that one doesn’t really see much of anymore. A pleasant and super easy shopping experience.

We’d love you to come and have a look around. So next time you have a gap, grab a coffee, click on the link and have yourself a bit of a browse. Perhaps even share with that weird nephew that collects snakes or the goth chick at work, but always remember, when it comes to weird shit…

Aunt Millie’s got you

Graf,
September 2023

Creepy as fuck bath fro The Grudge movie

Day of the dead lighter

Daisy de Melker party pack

Befokte book on tattoos

Moord en roof varkie

Molten doll heads

Voodoo doll

Steven King -Needful Things sign

Solank jy net kophou