Po co mi romans z blogerem

Odpowiedź na to pytanie wydaje się oczywista, jednak ilekroć zadaje je na szkoleniach, zapada pełna zakłopotania cisza. Wreszcie nieśmiały głos z końca sali „bo są wiarygodni”? Zgadza się – dobry bloger przez lata buduje swoją społeczność i wyrasta w niej na lidera opinii. Często blogerzy w przeciwieństwie do zinstytucjonalizowanych mediów są też odbierani, jako swoisty vox populi, co sprawia, że im się wierzy. Ale to tylko czubek góry lodowej – oto kilka powodów, dla których chcesz pokochać blogerów:

1. SEO – Google lubi blogi i wysoko pozycjonuje treści, które zawierają. Dobre artykuły na dobrych blogach to dobry wizerunek w wyszukiwarkach.
2. Dziennikarze czytają blogi – dziennikarze i redaktorzy mediów tradycyjnych śledzą blogosferę. Tekst na dużym blogu może być początkiem drogi do Gazety Wyborczej.
3. Opinia zwrotna – bloger to lider opinii, który zna się na danym temacie. Może udzielić cennych wskazówek dotyczących Twojego produktu, dlatego dobrze jest zrobić tzw. soft launch w blogosferze.
4. Blog jest jak ośmiornica – opiniotwórcze blogi to nie tylko strona www – to też tysiące aktywnych fanów na Facebooku, Twitterze czy Google+. Każda treść, która tam trafi, rozprzestrzenia się też w innych kanałach.
5. Siatka bezpieczeństwa w przypadku kryzysu komunikacyjnego – ostatni case Brand24 i SentiOne pokazał, jak ważne są dobre relacje z blogerami w przypadku sytuacji kryzysowej, wspominał o tym m.in. Kominek.

Faza I – uwodzenie

Załóżmy, że mamy zerowy network w świecie blogerów. Od czego zacząć? Na pewno nie od wrzucenia ich do bazy pod hasłem „moda” lub „technologie”, o czym pisał już kiedyś Paweł Tkaczyk. Co nie oznacza, że nie należy zbudować bazy blogerów dla własnego użytku. Należy to jednak zrobić z głową – sprawdzić wpływowość danych blogów, notowania dotyczące ruchu i stopień interaktywności (komentarze, dzielenie się treściami w social media) i zrobić ranking tych, którzy dla naszych tematów są ważni.
Następnie zaczynamy budować relację, a to najłatwiej jest zrobić w jego naturalnym środowisku. Naturalnym środowiskiem blogera nie jest informacja prasowa ani telefon – narzędzia często stosowane do wywierania nacisku na dziennikarzach;) Zacznij od subskrypcji jego bloga, komentowania postów, rozmawiania na Twitterze lub na Facebooku. Pokaż się, jako źródło dobrego kontentu, a nie klakier. W ten sposób Cię zapamięta.

Faza II – zbliżenie

Nadchodzi ten dzień, kiedy chciałbyś, żeby bloger coś o Tobie napisał. Jak się do tego zabrać? Oczywiście technik jest dużo i zależą od specyfiki branży i rozmiarów firmy. Np. nie każdą firmę stać na wyperfumowane pudełko pełne gadżetów dostarczone przez atrakcyjnego posłańca, szczególnie jeśli masz start-up;) Nie oznacza to, że bez tego nie masz szans na publikację. Ale żeby mieć tą szansę, musisz zrozumieć, jak myśli bloger i czego od Ciebie oczekuje. Oto kilka zasad budowania idealnego „pitch’a” dla blogera:

1. Blogera nie interesuje Twoja firma, ale to, co masz ciekawego do zaaferowania jego czytelnikom. Chodzi o jego blog, jego userów i jego traffic.
2. Spersonalizuj informację
3. Zapomnij o informacji prasowej – nawet jej nie otworzy
4. Zapomnij o korpo-języku – umrze ze śmiechu
5. Zrób „pre-briefing” – nie wysyłaj wszystkiego od razu
6. Bądź konkretny – im krócej, tym lepiej (spróbuj zaproponować temat na Twitterze, uczy dyscypliny słowa)
7. Operuj linkami
8. Daj mu ekskluzywnego newsa, szczególnie jeśli zaczynasz współpracę

Faza III – konsumpcja i utrzymanie związku

Z blogerem, jak z dobrym dziennikarzem – jeżeli raz zrobi z Tobą materiał, z którego będzie zadowolony, będzie bardziej otwarty na współpracę później. Dla blogera ważnym kryterium w ocenie Ciebie jako źródła wartościowego kontentu będzie odbiór tekstu przez społeczność – czy wywołał dyskusję, czy miał dużą liczbę odsłon, czy ludzie się nim dzielili (lajki, tweety etc.). Dlatego nawet, jeżeli dasz blogerowi wywiad z prezesem firmy, pamiętaj, aby unikał gładkich frazesów często nazywanych PR-owym bełkotem, bo Internauci tego nie kupią. Język sieci jest inny i osoby reprezentujące Twoją firmę muszą się go nauczyć. Jeśli jednak się uda, może to być początek pięknej miłości na lata :-)

Czym jest strategia kontentowa

Ta mało zgrabna nazwa pochodzi od angielskiego content strategy i oznacza działania związane z planowaniem, dostarczaniem i zarządzaniem treścią (Halvorson, „The Discipline of Content Strategy”). W kontekście marketingowym chodzi głównie o przygotowanie i dystrybucję informacji w Internecie. Kontent powinien być tak zaplanowany, aby spełniał następujące warunki:

1. Wspierał cele biznesowe firmy,
2. był jasny i czytelny,
3. był łatwy do dzielenia się i do znalezienia
4. jest dostępny w wielu formach.

Strategia kontentowa obejmuje całość naszych działań dotyczących szeroko rozumianych treści w sieci – od tekstów na stronie www po to, co publikujemy na Facebooku. Przygotowanie strategii wymaga wiedzy z zakresu PR, social media, SEO oraz doskonałej znajomości grup docelowych.

Definiowanie celów organizacji

Pierwszym krokiem w kierunku stworzenia strategii jest sprecyzowanie celów biznesowych i komunikacyjnych firmy. Specjaliści ds. PR rzadko zajmują się celami biznesowymi swoim klientów w myśl zasady „my nie jesteśmy od biznesu, tylko od komunikacji”. Niestety stworzenie skutecznej strategii kontentowej bez znajomości celów biznesowych jest niemożliwe, a ewentualny sukces działań – trudny do zmierzenia. Załóżmy, że prowadzimy działanie w Internecie dla uczelni – jaki jest ich cel biznesowy? Zebranie 50 tysięcy złotych dotacji od absolwentów? A może zwiększenie liczby aplikacji na studia o 500? To są właśnie cele biznesowe naszych działań marketingowych i PR. Cele komunikacyjne są dla specjalistów w zakresie PR dużo łatwiejsze do określenia: zbudowanie wizerunku uczelni nowoczesnej lub uczelni z tradycjami. A może uczelni o wysokim prestiżu, gdzie bardzo trudno jest się dostać? Dobór celu komunikacyjnego nie dokonuje się jednak ad hoc w głowie marketerów firmy. Cele te zależą bezpośrednio od tego, kim są nasi potencjalni klienci.

Jesteś tym, co publikujesz

Kolejny krok to zaplanowanie kontentu. Ten etap wymaga od nas zmiany sposobu myślenia – musimy zacząć planować treść jak wydawca. Z założenia czynność ta przypomina powszechne w branży PR robienie listy tematów dla dziennikarzy, tylko zamiast zastanawiać się, jaki tekst zainteresuje redaktora Pulsu Biznesu, myślimy, jaki tekst zainteresuje bezpośrednio naszego klienta: w przypadku uczelni sportowca zdającego na studia lub kujonkę z pierwszej ławki, która ma bardzo dobre oceny i szuka szkoły, która spełni jej oczekiwania. Osobę planującą kontent w sieci Erin Scime nazwała też „cyfrowym kuratorem wystawy”. Możemy podzielić naszą stronę w sekcje, które są dedykowane dla poszczególnych grup i stworzyć plan publikacji dla każdej z nich. Planując kontent musimy pamiętać o dopasowaniu jego formy i miejsca do odbiorców.

Strategia drzewa i korzeni

Strategia kontentowa dotyczy wszystkich kanałów komunikacji w sieci – od Facebooka, po naszą stronę www, portale internetowe, grupy dyskusyjne etc. Każdy z tych kanałów pełni trochę inną funkcję – na Facebooku możesz spytać użytkowników, jakich informacji potrzebują. Na stronie www zaadresować ich problemy za pomocą tekstu, zakończonego call to action (tzw. „inbound marketing”). Dzięki Google Key Words możesz sprawdzić, za pomocą jakich fraz najczęściej szukają ważnych dla siebie informacji. Następnie możesz użyć tych fraz w artykułach, które publikujesz w serwisach internetowych. Wszystkie te korzenie (kanały komunikacji) powinny jednak prowadzić w jedno miejsce – do Twojego centrum komunikacji, którym jest strona www. Jeremiah Owyang powiedział kiedyś, że nie rozumie, czemu firmy centrują swoją komunikację na stronie na Facebooku, która nawet nie należy do nich. Nasze wysiłki skupiajmy na własnej domenie.

Mierz skuteczność

Mierzenie skuteczności realizacji naszej strategii kontentowej odsyła nas oczywiście do celów, zarówno tych biznesowych jak i komunikacyjnych. Czy przyciągnęliśmy grupy docelowe? Czy zwiększyliśmy sprzedaż , liczbę aplikacji lub dotacji dla uczelni? Ile osób z naszych grup docelowych stwierdziło, że nasz kontent jest wartościowy (Twitter, Facebook, wyniki w Google)?
Ważnym aspektem jest wyjście poza dawne stwierdzenie, że zadaniem marketera czy PR-owca jest przyprowadzenia klienta do drzwi. Dziś w dużych firmach marketing pracuje ze sprzedażą, a darmowy kontent wysokiej jakości i dobrze stargetowany jest tym, co przyciąga klientów do sklepów.

Więcej o strategii kontentowej w najbliższym numerze Marketingu w praktyce oraz w książkach:
David Meerman Scott, „The new rules of marketing and PR”
Richard Sheffield, “The Web Content Strategist’s Bible”

Obrazek, źródło: T4G.com

Stare media wygrały z nowymi?

Sama umowa jest równie kontrowersyjna co okoliczności ustalenia jej treści. Rozmowy na temat ACTA zaczęły się w USA jeszcze w czasie administracji Busha, natomiast przedstawiciele Unii Europejskiej, Szwajcarii i Kanady dołączyli w 2006 i 2007 roku. Dyskusje nad dokumentem, który ma być międzynarodowym aktem stanowiącym o ochronie własności intelektualnej, toczyły się za zamkniętymi drzwiami w ekskluzywnym towarzystwie polityków i lobbystów reprezentujących głównie przemysł rozrywkowy ( Business Software Alliance, Motion Picture Association of America czy Recording Industry Association of America). Lobby internetowych gigantów jak Google czy eBay nie brało udzialu w tworzeniu dokumentu, aczkolwiek jak podaje ComputerWeekly, firmy te dostały draft dokumentu w 2010 roku. Można więc powiedzieć, że przedstawiciele starych mediów zaserwowali nowym prawo o zasięgu międzynarodowym, nie pytając ich specjalnie o zdanie. Akt został podpisany m.in. przez USA, Australię, Kanadę, Japonię, Maroko, Singapur w październiku 2010 w Tokyo. W USA protesty jednak nadal trwają – nie padło ostatnie słowo, umowa musi być jeszcze m.in. zatwierdzona przez Senat. Nie zanosi się jednak na to, żeby amerykańska administracja przejęła się krzykami niezadowolenia dochodzącymi z Doliny Krzemowej. Dziś w jednej ze stacji radiowych usłyszałam ironiczną wypowiedź senatora, który śmiał się, że nie może spokojnie wyjść na korytarz, żeby nie potknąć się o któregos z lobbystów Google. Okazuje się, że macki starych mediów są w Waszyngtonie dużo bardziej wpływowe niż przedstawiciele firmy, która zawiaduje całym ekosystemem Internetu.

Po co nam ACTA?

Kolejnym znakiem zapytania obok tego, czemu duże firmy internetowe w USA nie interweniowały bardziej zdecydowanie wcześniej i czemu ich głos tak mało znaczy jest to, czemu Polska wyrwała się z pdpisaniem aktu już teraz. Zgodnie z uzgodnieniami w Tokyo, kraje UE mają czas do końca marca 2013 roku. Drugie pytanie to dlaczego Donald Tusk w ogóle zdecydował się na podpisanie umowy? Zgodnie z wypowiedziami przedstawicieli rządu, ACTA niewiele zmienia w naszym prawodastwie, po co więc to całe zamieszanie? Na to pytanie niestety nasz premier nie zna odpowiedzi. Upór Donalda Tuska w tej sprawie zadziwia, bo o ile poszczególne grupy zawodowe można przeboleć w strategii wyborczej, o tyle napytanie sobie biedy u Internautów może się premierowi odbić krwawą czkawką przy kolejnych wyborach, a w CIR nie starczy rąk do kasowania negatywnych komentarzy.
Czytając wypowiedzi premiera mam niejasne wrażenie, że albo nie wiedział co podpisuje (Uchwała Rady Ministrów nr 216/2011 z dnia 25 listopada 2011 r. w sprawie udzielenia zgody na podpisanie Umowy handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrobionymi między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, Australią, Kanadą, Japonią, Republiką Korei, Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, Królestwem Marokańskim, Nową Zelandią, Republiką Singapuru, Konfederacją Szwajcarską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki) albo postanowił kompletnie zignorować obietnicę daną w trakcie spotkań z Internautami o wcześniejszym wyjaśnieniu z opinią publiczną wszystkich kontrowersji wokół umowy. Jeżeli tak postanowił, to czemu? Czy ugiął się podobnie jak Amerykanie pod lobby instytucji typu ZAiKS, a może innych państw czy jest w tym wszystkim jakiś inny cel, którego nikt nie potrafi zrozumieć, a po stronie rządu wytłumaczyć?

Jak ACTA może zmienić social media?

ACTA będzie regulować sposób w jaki dzielimy się treściami w Internecie i co ważniejsze, daje rangę przestępstwa przypadkom umyślnego podrabiania znaków towarowych i piractwa praw autorskich. Dostawcy Internetu będą mieć obowiązek udzielenia informacji o abonentach, co do którcyh zachodzi podejrzenie naruszenia praw własności intelektualnej. Oczywiście taki zapis podnosi wiele pytań, na które trudno w tej chwili udzielić jasnych odpowiedzi, a przedstawiciele rządu nie spieszą się do debaty na ten temat. Na przykład jak traktowane będą filmy wirusowe nawiązujące do istniejacych filmów, marek itp.? Jak dokładnie definiowana jest własność intelektualna? Czy za przesłanie koledze z pracy artykułu lub wrzucenie na Facebooka filmu z imprezy, gdzie w tle leci muzyka Varius Manx (lub Zbyszka Hołdysa;)) mogę pójśc do więzenia? Jak bedziemy mogli korzystać z Youtube lub Twittera? Czy stworzenie Demotywatora przedstawiającego kadr z filmu lub serialu albo zdjęcie celebryty będzie bezprawnym wykorzystaniem czyjegoś wizerunku? Nie wiemy. I prawdopodobnie wielu z nas w strachu przed tym, co się może wydarzyć i chęci uniknięcia kłopotów przestanie publikować i dzielić się. A to będzie największa szkoda dla mediów społecznościowych, jaką możemy sobie wyobrazić.

A tu przyszły dialog w social media za panowania ACTA, na wesoło;) http://kwejk.pl/obrazek/867629/rozmowa,szlachty.html

Ilona Grzywińska: Agencje social media w Polsce skupiają się głównie na dostarczaniu gotowych produktów jak aplikacje i egzekucji działań w mediach społecznościowych. Rzadko sprzedają usługę, jaką jest stworzenie strategii komunikacji w social media, rynek konsultingu w tym zakresie jest nadal nie rozwinięty. Jak to zjawisko wygląda w USA?

Jordan Raynor: Wraz ze wzrostem znajomości nowych mediów przez specjalistów ds. komunikacji zapotrzebowanie na „konsultantów social media” w takim sensie jak to dzisiaj rozumiemy, będzie maleć. Produkty i platformy komunikacji (np.narzędzia do monitoringu czy zarządzania społecznością) będą znacznie bardziej dochodowe. Niemniej, szczególnie dla wielkich korporacji i kampanii politycznych, rola konsultanta przy tworzeniu strategii czy kompleksowej analizie danych pozostanie istotna. Moim zdaniem największe szanse na przetrwanie na rynku będą mieli ci konsultanci, którzy będą potrafili kontrolować całość kampanii w Internecie – nie tylko media społecznościowe. Taki trend powoli zaczynamy dostrzegać w USA.

IG: Jak ważny jest budżet na social media w budżetach marketingowych dużych firm i partii politycznych w USA?

JR: Mimo olbrzymiej promocji mediów społecznościowych jako kanałów komunikacji, duże firmy i dwie główne partie w USA nadal muszą zrewidować swoje budżety i inwestować tam, gdzie są ich klienci. W reklamie, online to mniej więcej 10% budżetu – pieniądze nadal idą głównie na TV i pocztę. To jednak sprawia, że co raz więcej firm i polityków ma problem, bo ich pieniądze nie idą za wyborcami i konsumentami, dla których media społecznościowe stają się najważniejszym kanałem komunikacji.

IG: W Polsce social media marketing równa się Facebook marketing. Czy w USA można zaobserwować podobny trend?

JR: Facebook jest zdecydowanie najczęściej wykorzystywanym narzędziem w USA, chociaż w przypadku polityków numerem jeden jest Twitter. Jednak te dwa serwisy zdominowały branżę.

IG: Od czego zaczynasz pracę dla klienta? Czy każdy projekt poprzedzasz audytem social media, żeby zaproponować klientom bardziej adekwatne rozwiązania?

JR: Tak, przeprowadzamy analizę wewnetrzną oraz analizę środowiska – jeżeli czas pozwala, rozbimy to, zanim dotkniemy czegokolwiek w mediach społecznościowych lub na stronie www klienta. Audyt pozwala nam na zidentyfikowanie silnych stron i słabości zarówno po stronie kontentu jak i strategii, dzięki czemu mamy szansę na osiągnięcie maksymalnie dobrych efektów.

IG: Gdzie są największe pieniądze jeśli chodzi o social media i gdzie widzisz przyszłość tego biznesu?

JR: W tej chwili największe pieniądze wydawane są na rozwiązania technologiczne, bazy danych i strony – mówiąc prościej, produkty (aplikacje, platformy do zarządzania kontentem itp.). Myślę, że ten trend będzie kontynuowany z większym naciskiem na pozyskiwanie danych o klientach, np. przez Facebooka.

IG: Do jakiego stopnia media społecznościowe powinny być Twoim zdaniem outsourcowane z organizacji lub partii politycznej?

JR: Moim zdaniem najlepszym rozwiązaniem jest wewnętrzne zarządzania kanałami social media, ale przy wsparciu zewnętrznych partnerów, zarówno przy strategii, jak i analizowaniu danych czy ezgekucji. Ośrodek decyzyjny musi być jednak w organizacji, odradzałbym całościowe delegowanie na zewnątrz.

IG: Czy Twoim zdaniem czeka nas zjawisko „bańki” w branży social media?

JR: Nie sądzę, ponieważ media społecznościowe nie znikną. Ludzie myślą, że social media zmieniły sposób, w jaki komunikujemy się z przyjaciółmi, ale to nieprawda. Media społecznościowe zmusiły polityków i korporacje do pokazania ludzkiej twarzy i rozpoczęcia autentycznej rozmowy, nie nadawania jak robot. To jest zmiana, która będzie wpływać na komunikację marketingową przez najbliższe dekady, bez znaczenia jaki serwis społecznościowy będzie aktualnie na topie.

Więcej o Jordanie na Jego stronie – http://www.jordanraynor.com/

Szczegółowy program szkolenia oraz informacje dotyczące zapisów można znaleźć tutaj.

Czym jest social media policy

Social media policy to dokument w którym wyznaczone są procedury zachowania firmy w mediach społecznościowych. Dokument może obejmować działania zewnętrzne firmy skierowanie do jej klientów (wówczas pełni charakter swoistego publicznego zobowiązania wobec użytkowników), zachowania pracowników w mediach społecznościowych, a także partnerów biznesowych, kontraktorów itp.

Dlaczego moja firma potrzebuje social media policy?

Co najmniej kilkakrotnie zdarzyło mi się zetknąć z następującym problemem: moi pracownicy anonimowo wypowiadają się na temat firmy na forach internetowych krytykując złą atmosferę, niskie płace lub niekompetentnego szefa. Jak możemy to spacyfikować? Rozwiązanie nie leży oczywiście w pacyfikacji. Należy sprawdzić, czemu pracownicy utyskują i wypracować wewnętrzne procedury postępowania firmy w takich częstych przypadkach. Najważniejsze powody, które warto podać zarządowi, kiedy chcemy stworzyć social media policy to:

1. Konieczność regulowania zachowań pracowników w mediach społecznościowych w kontekście wizerunku firmy
2. Zasady postępowania firmy w mediach społecznościowych (gdzie rozmawiamy i o czym, czy odpowiadamy każdemu czy np. tylko fanom na Facebooku)
3. Edukacja pracowników i klientów w dziedzinie social media
4. Procedura postępowania w przypadku kryzysu komunikacyjnego

Social Media Policy dla klientów

Obecność na Facebooku staje się już powoli standardem podobnie jak wkraczanie na mikroblogi czy monitorowanie for. Social media policy jest czymś w rodzaju normatywnej klamry spinającej wszystkie działania firmy w social media. SMP pełni funkcję generalnego regulaminu, który powinien być opublikowany na stronie korporacyjnej lub w tzw. social media newsroom’ie. Dzięki niemu Wasze społeczności będą dokładnie wiedziały, czego mogą się po Was w mediach społecznościowych spodziewać (np. odpowiadamy naszym klientom tylko na Twitterze). Przykłady można znaleźć w największej światowej bazie SMP.

Jak zacząć?

Monitoring konkurencji

Dobrym sposobem na zaczęcie tworzenia polityki jest rekonesans branży i sprawdzenie, czy nasza konkurencja posiada już takie dokumenty. Jak zawsze, warto uczyć się na błędach innych Niestety w Polsce wiele firm, które decydują się na stworzenie SMP jest pionierami w swojej branży, a te, które mają sformułowane polityki, z jakiś przyczyn nie chcą się nimi chwalić. Zajrzyjmy więc do światowej bazy SMP i spójrzmy, jak takie dokumenty tworzone są na innych rynkach, gdzie stanowią już standard. Dobrym przykładem bo regulującym wiele sfer jednocześnie jest SMP Czerwonego Krzyża.

Audyt pracowników

Zanim zabierzemy się za tworzenie regulacji obecności w social media dla naszych pracowników, sprawdźmy, jak i gdzie są aktywni. Nasi pracownicy są a przynajmniej powinni być pierwszymi ambasadorami naszej marki – być może niektórzy z nich kryją potencjał do wykorzystania w działaniach komunikacyjnych firmy (np. piszą bloga)? Aktywność naszych pracowników możemy sprawdzić za pomocą monitoringu social media lub ankiety wewnętrznej. Wyniki będą dla nas później ważnym punktem wyjścia przy wdrażaniu polityki dla pracowników.

Kto tworzy dokument?

Polityka obecności w social media może być stworzona wewnętrznymi siłami lub z pomocą zewnętrznego konsultanta. W skład zespołu powinny wejść:

1. Osoba z działu HR (odpowiedzialna później za koordynację SMP dla pracowników)
2. Osoba z działu Marketing/PR odpowiedzialna za social media w firmie lub Social Media Manager
3. Osoba z działu Komunikacji Wewnętrznej
4. PR Manager/rzecznik prasowy
5. Zewnętrzny konsultant (opcjonalnie)

O czym należy pamiętać tworząc dokument?

1. Zakres – czego dotyczyć będzie polityka w social media – tylko pracowników, ogółu działań firmy w social media?
2. Język dokumentu – czy polityka ma charakter regulaminu czy kodeksu dobrych praktyk? Czy pełni funkcję poradnika ze wskazówkami dla pracowników czy najważniejszych przykazań? Wybór języka zależy oczywiście od kultury korporacyjnej firmy i aktualnej sytuacji w firmie (jeżeli firma przechodzi przez proces zmian wewnętrznych, lepiej nie pogarszać sytuacji restrykcyjnym kodeksem zachowania w social media)
3. Długość – niektóre polityki social media mają charakter one pager’ów z wręcz marketingowo ujętymi przekazami (np. Coca Cola), inne są długimi, przypominającymi dokumenty prawne zapisami. Zdecyduj, co bardziej pasuje do Twojej firmy
4. Poziom informacji – konieczne jest zdefiniowanie poziomu ogólności dokumentu – czy będzie on zawierał generalne przekazy (np. „ujednolicanie nazw stanowisk w serwisach profesjonalnych typu Goldenline”) czy też bardzo dokładne wytyczne i instrukcje jak należy postępować.

Co powinien zawierać dokument?

1. Cel powstania dokumentu
2. Zadania – jak dokument pomoże jego odbiorcom?
3. Wytyczne polityki (zasadnicza część dokumentu)
4. Dane kontaktowe do osób, które są odpowiedzialne za wdrożenie dokumentu

Jakie są Wasze doświadczenia przy tworzeniu i wdrażaniu social media policy? Jak sądzicie, czemu w Polsce jest nadal mało tego typu regulacji?

Konferencyjny mikroklimat

Niesamowita atmosfera konferencji NEXT11 wynika z kilku rzeczy; pierwsza, to niezobowiązująca atmosfera miasta Berlin, który jest jednym z najważniejszych miast na startupowej mapie Europy. Niemal co drugi Amerykanin, który wchodził na scenę zaprezentować swój projekt okazywał się być ewangelistą tego miasta tłumacząc, dlaczego właśnie Berlin stał się jego destynacją. Największym spośród nich był Matt Stinchcomb, współtwórca serwisu Etsy.com – portalu łączącego sklep internetowy sprzedający różne wytwory sztuki ze społecznością artystów. Jak sam powiedział w trakcie swojej prezentacji dotyczącej znaczenia społeczności internetowej w budowaniu efektywnego biznesu w sieci, tak bardzo pokochał Berlin, że ożenił się z Niemką. Drugą zaletą imprezy jest to, że obok wystąpień dotyczących nowych technologii i rozwoju rynku (m.in. frapujące wystąpienie CTO Amazona, Wernera Vogelsa dotyczące przetwarzania danych przez Amazon) mogliśmy posłuchać absolutnie inspirujących wystąpień takich osób jak Tim Ferriss – autor bestsellera dotyczącego systemu ćwiczeń poprawiających kondycję psychofizyczną czy Sarah Lacy, dziennikarki TechCrunch, która zbiera historię o odnoszących sukcesy startupach tworzonych przez ludzi z nizin społecznych ze wszystkich stron świata. To właśnie te prezentacje, obok prelekcji cele brytów świata nowych technologii tworzą niepowtarzalną atmosferę tej konferencji.

Social media społecznie i komercyjnie

Oczywiście najciekawsze dla mnie wątki dotyczyły komunikacji w mediach społecznościowych. Poświęcono temu zagadnieniu kilka dużych paneli, m.in. Social Change Through Social Media oraz How can my business leverage from social media. Pierwszy panel poświęcony był projektom charytatywnym w mediach społecznościowych. Jedno z ciekawszych wystąpień wygłosiła Amanda Rose, założycielka Twestival – akcji zbierania pieniędzy na różne cele przez Twittera. Twestival istnieje od 2009 – w 2011 po raz pierwszy akcjia przebiegała na całym świecie pod hasłem „Think global, act local” – pieniądze były zbierane przez miasta i kraje na całym świecie na lokalne organizacje charytatywne. W Polsce mieliśmy Twesival Kraków,a szczytną ideę promowała u nas Sylwia Presley. Niestety nadal pozstajemy w tyle za innymi krajami, jeżeli chodzi o zebrane pieniądze. Wynika to w dużej mierze z tego, że Twitter nie jest w Polsce narzędziem masowym jak np. w USA czy niektórych krajach Europy Zachodniej (m.in. Holandia). Dlatego członkowie akcji założyli stronę na Facebooku. Kwoty zebrane jednak przez Twittera są imponujące – w samej Anglii użytkownicy zebrali ponad 70 tysięcy dolarów!

Jeżeli chodzi o komercyjne case studies, to na Zachodzie widać postępujący trend w kierunku aplikacji na rynku mobile. Ciekawym przykładem jest aplikacja mobilna Heineken „Start Player”, która umożliwia typowanie kolejnych posunięć piłkarzy w trakcie rozgrywanego meczu – udane połączenie marki Heineken z oglądaniem sportu i sportowymi emocjami. Innym przypomnianym casem były Kobiety z Filadelfii (Women from Philadelphia). Jak powiedział prezentujący case Will Sansom z Contagious Magazine „jeżeli Twoje działania promocyjne doprowadziły ludzi do łez, to możesz już iść do domu. Twoja praca została wykonana”. Można powiedzieć, że kolejny etap wtajemniczenia w mediach społecznościowych, to w przestrzeni technologicznej wyjście na rynek mobile oraz projektowanie dużych emocji.

Trochę inspiracji

Magii na NEXT11 nie brakowało. Były truskawki z bitą śmietaną, dobra kawa i ludzie, którzy zawodowo zajmują się jeżdżeniem po świecie i porywaniem tłumów. Jedną z takich osób był Tim Ferriss. Wielbicielom nowości w dziedzinie fitness i żywienia nie trzeba tej postaci przedstawiać. Autor światowego bestsellera „4-hour work week”, którego Wired Magazine nazwał supermenem Doliny Krzemowej. Ferriss motywuje ludzi od zarządów korporacji typu Nike po szacowne instytucje jak Harvard School of Public Health opowiadając m.in., o tym, żeby jeść proteiny 30 minut po obudzeniu, ćwiczyć codziennie przez pół godziny i uprawiać dużo seksu (light motive jego prezentacji w Berlinie). Na co dzień zaś pisze bloga, którego polecam.

Drugie fantastyczne wystąpienie należało do Sarah Lacy, dziennikarki TechCrunch. Sarah znana jest w Dolinie Krzemowej ze świetnego nosa do startupów – odkrywa zdolnych przedsiębiorców przed aniołami biznesu i funduszami venture capital. Do Berlina przyjechała promować swoja książkę – Brilliant, Crazy, Cocky: How the Top 1% of Entrepreneurs Profit from Global Chaos pokazującą, jak ludzie pochodzący ze slumsów Indii czy Afryki mogli stworzyć biznesy warte biliony dolarów. „Skoro im się udało, każdemu z Was może” – krzyczała Sarah, która absolutnie zaraża energią i uśmiechem oraz imponuje świetną formą mimo zaawansowanej ciąży.

W Polsce jedną z konferencji, która sięga moim zdaniem poziomu tych międzynarodowych jest InternetBeta w Rzeszowie. Pamiętam, jak w zeszłym roku pojechałam na Betę z kolegą z 123people, która objeżdża jako guest speaker wielkie konferencje tech na całym świecie – od Le Web po SXSW. Był pod olbrzymim wrażeniem tego, że udało się organizatorom sprowadzić Lawrenca Lessiga. Tegoroczna Beta przed nami i mam nadzieję, że będzie równie ciekawie i inspirująco, co w Berlinie:)

Już jutro wybieram się konferencję NEXT11 do Berlina. Przez dwa dni ponad 1500 pasjonatów nowych technologii z całego świata będzie dyskutować o najnowszych trendach i wydarzeniach ze świata cyfrowej ekonomii. Głównym tematem tegorocznej konferencji NEXT jest przetwarzanie danych osobowych w sieci. Ponad 150 prelegentów odniesie się do takich problemów jak m.in. szanse na wykorzystanie aplikacji komercyjnych i nowych technologii w brandingu, e-commerce, mediach społecznościowych i tradycyjnych, dzielenie się informacją w sieci czy przyszłość danych osobowych w Internecie. Między prezentacjami będzie można wziąć udział w warsztatach i poobserwować zmagania startupów zgłoszonych do konkursu.

Program konferencji jest o tyle ciekawy, że łączy klasyczne warsztaty marketingowe dotyczące głównie social media prowadzone przez agencje jak Comscore czy Project Managerów z konkretnych firm (m.in. Deutsche Bank czy Vodafone) z dyskusjami dotyczącymi dzielenia się informacją w sieci, problemu odpowiedzialności za dane osobowe i przyszłości tych zagadnień moderowanych przez dziennikarzy Wired UK.

Najciekawsze panele jakie widzę, to:
How can my buisness leverage social media?
Community-based business models
Social change through social media
The personal data economy and what it means

Wśród prelegentów będą między innymi takie postacie jak Wolf Allisat (Comscore), Oliver Reichenstein (Information Architects), Werner Vogels (Amazon) i Matt Stinchcomb (Etsy).

Więcej o samej konferencji tutaj: http://nextconf.eu/next11/
Można też będzie oglądać live stream pod tym adresem: http://nextconf.eu/next11/livestream/

Konferencja ma też dwie aplikacje, z których warto skorzystać:

iPhone: http://itunes.apple.com/at/app/next11/id436111172?mt=8
Web App: http://app.nextconf.eu

Śledźcie też mój profil na Twitterze i Facebooku, gdzie na bieżąco będę wrzucać updaty z pięknego miasta Berlin:)))))