Websitetraveldd

Hearing the Sunshine เที่ยวเมืองไทย สวยกว่าที่ใดในสามโลก

2011-06-23T13:41:00.001+07:00

คลิป Hearing the Sunshine เที่ยวเมืองไทย สวยกว่าที่ใดในสามโลก คลิป หนังสั้นดีดีที่อยากให้เพื่อนได้ชมกัน ดูแล้วซึ้งมากๆ นั่งอมยิ้มตลอดเลย Hearing the Sunshine คลิปหนังสั้น ชวนเที่ยวเมืองไทยของ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ที่ทำขึ้นเพื่อชักจูง ดึงดูดชาวต่างชาติให้มาเที่ยวเมืองไทยกัน ประมาณว่าเมืองไทยยินดีต้อนรับคนต่างชาติ เที่ยวสนุก อบอุ่นในใจประมาณนั้น ทำได้ดีมากๆเลยครับ ลองไปดูกันเองดีกว่าที่นี่เลยครับ ต้องดูนะครับคลิปนี้แนะนำ

ดูทั้งหมดได้ที่
http://www.mostamazingshow.com

1/7
ตลาดน้ำดำเนินสะดวก และอัมพวา
Damnoensaduak Floating Market, Rachaburi/Amphawa Floating Market, Samut Songkhram

2/7
กระบี่, เชียงใหม่
Koh Hong Krabi, Tha Pom Khlong Song Nam, Krabi
Mon Cham Chiang Mai
RaiLay Beach Krabi

3/7
หมู่บ้านช้างแม่สา เชียงใหม่
Maesa Valley Elephant Camp, Chiang Mai
Khan Tok Dinner, Chiang Mai
Wat Ton Kwen, Chiang Mai
Wat Phra Singh, Chiang Mai
Wat Pan Tao, Chiang Mai
Ang Ka Luang, Nature Trail, Doi Intanon, Chiang Mai

4/7
สุโขทัย
Si Satchanalai National Park, Sukhothai
Wat Si Chum, Sukhothai

5/7
ลอยกระทง สุโขทัย
Loi Krathong Festival, Sukhothai
Si Satchanalai National Park, Sukhothai

6/7
หัวลำโพง
Hua Lumphong Grand Central Railway Station, Bangkok
Tuk-Tuk, Bangkok
RattanaKosin island, Bangkok
the Grand Palace, Bangkok
Yaowarat, Bangkok
Pak Khlong Talat, Bangkok
Memorial bridge, Bangkok
Lumphini park, Bangkok
Chao Phraya River, Bangkok

7/7
วัดพระสิงห์ เชียงใหม่
Wat Phra Singh, Chiang Mai
Ang Ka Luang, Nature Trail, Doi Intanon, Chiang Mai

กระทู้ที่พันทิพ http://www.pantip.com/cafe/blueplanet/topic/E10687878/E10687878.html

credit : กระปุกดอทคอม

เรียบเรียง : Ruengdd

เที่ยวทั่วไทย!! } \ สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ / {

2011-02-10T13:14:00.001+07:00

	ออกจากตลาดนัดจตุจักร(ด้านหลัง) ก็ข้ามถนน เห็นป้ายตระหง่านอยู่เบื้องหน้า อิอิ แดดยังมีอยู่นิดๆ แต่ก็โอเคอะ ร่มพอควรแล้ว หุหุ

	เดินข้ามฝั่งมาเล็งๆ ดู ว่าต้องเสียค่าเข้าหรือเปล่า หุหุ เป็นอันว่า ไม่ต้องเสียจ้า.. เดินเข้าไปชมกันได้แบบฟรีๆ เลย



	ที่จอดรถกว้างขวาง แต่คิดว่า คงจะเต็มแหละ เพราะมาแต่เช้า ก็เห็นปิดประตู ไม่ให้รถเข้าแล้วอะ หุหุ ไม่รู้เขามาจอดกันกี่โมงกี่ยาม



	เห็นเจ้าดอกไม้แถวนี้แหละ เลยสะดุดตา อยากจะเข้าไปชมด้านในกันบ้าง จะร่มรื่นขนาดไหน เดี๋ยวเข้าไปดูกัน



	เวลาเปิดปิดของที่นี่ แต่ทางที่ดี มาช่วงเช้าไปเลยหรือไม่ก็เย็นไปเลยจะดีกว่า เพราะแดดร่ม น่ารักกว่ากันเยอะ อิอิ



	แผนที่รอบๆ สวน ใครอยากไปดูจุดไหน ก็มาดูตามแผนที่กันก่อน เดี๋ยวหลงล่ะแย่เลย อิอิ



	ก่อนเข้าไปด้านใน เรามาดูขอห้ามกันสักนิด มีป้ายติดไว้ใหญ่โต ว่าห้ามอะไรบ้าง ทำความเข้าใจกันก่อนนะจ๊ะ



	ที่สำคัญสุดๆ ใครดูดบุหรี่ โดดปรับแน่ๆ ห้ามเด็ดขาด ซึ่งเราก็คิดว่า ดีนะ คนที่มารับออกซิเจนจะได้ไม่ต้องมาทนรับสารพิษด้วยอะ



	ต้นไม้ต้นไหนได้รับพระราชทาน จะมีป้ายบอกด้วยแหละ หุหุ ดีเหมือนกันนะ จะได้รู้ว่าต้นไหนเป็นต้นไหน



	เดินเข้ามาได้หน่อยเดียว ก็รู้สึกร่มรื่นแล้วแหละ ดอกไม้เยอะมากๆ ต้นไม้ก็โตกำลังพอดีๆ เลย



	มาดูทางเข้าห้องน้ำสะก่อน น่าเขาไหมล่ะ เห็นแล้วสดชื่นมากๆ เพื่อนออกมาบอกห้องน้ำสะอาดด้วยอะ



	เข้าห้องน้ำเสร็จ เราก็มาเดินเล่นกันต่อ จัดวางไม้ดอกไม้ประดับได้ลงตัวมากๆ เดินเก็บภาพอย่างเมามันส์



	แต่ถ้าใครอยากจะนั่งรื่นรมย์กับบรรยากาศ ที่นี่เขาก็มีเก้าอี้น่านั่ง อยู่รอบบริเวณเลยแหละ แต่ที่แน่ๆ เห็นเขาเอาเสื่อมานั่งกันนะ หุหุ ท่าทางจะสบายกว่านั่งเก้าอี้



	มีป้ายชี้บอกไป โครงการเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา ป้ายชี้ทางเท่ห์ดีนะ อิอิ แว๊ปไปดูกันหน่อยดีกว่า



	อาคารนี้จะเป็นกระจกเกือบทั้งหมด ขึ้นไปชมงานข้างบนได้ แต่ขอเดินรอบๆ ด้านล่างให้หมดก่อนนะ ยังไม่อยากขึ้นบันไดอะ อิอิ



	รอบๆ อาคาร จะมีต้นไม้แล้วก็งานศิลปะเล็กๆ น้อยๆ พอให้ช่างกล้อง มาเก็บภาพงามๆ ได้



	หุหุ หันไปเห็น คู่บ่าวสาว มาถ่ายภาพ wedding กันที่นี่ ก็โอนะ สถานที่สวยมากๆ เลย และที่สำคัญ สะอาดสุดๆ อะ



	ได้ยินเสียงดนตรีจบไป หันไปมองอีกที ทำไมไม่เปิดต่อล่ะจ๊ะ ฟังเพลงบรรเลงไปด้วยเดินในสวนไปด้วย ผ่อนคลายมากๆ ^o^



	เห็นคนแก่ๆ มาเดินออกกำลังกายกัน ก็รู้สึกอยากจะจ๊อกกี้งกับเขาบ้างแล้วเรา หุหุ



	นั้น..เวรจริงๆ เสียงดนตรีที่เขาจบไปเมื่อกี้ คือเสียงของ น้ำพุดนตรี นั้นเอง มิน่า ว่าแล้วเชียว 555 อดดูเลยอะ เลยไปนิดเดียวเอง



	แต่ไฮไลท์ของที่นี่ อยู่ตรงนี้จ้า ชอบมากๆ เป็น สวนพระมหากรุณาธิคุณ เพื่อผู้พิการทางสายตา หุหุ ใครรู้บ้างว่าเป็นยังงัย มาดูกัน



	เขาจะให้คนพิการทางสายตา ค่อยๆ จับราวนี้ไป และจะมี อักษรเบลล์คอยอธิบายไปตลอดทาง ว่าเขากำลังผ่านจุดๆ ไหนกันบ้าง



	เห็นแล้วทำให้รู้สึกว่า ถูกใจกับผู้พิการทางสายตาสุดๆ ชอบมากๆ เลยอะ จุดนี้อะ มันเป็นอะไรที่โดนใจสุดๆ



	ถ้าเดินจนสุดทาง ก็จะเป็นแท่งกลมๆ เป็นรูปสัตว์ ต่างๆ ให้ลูบคล่ำ จะได้รู้ว่า สัตว์แต่ละชนิด มีลักษณะเป็นอย่างไร



	ใครมองแล้วรู้บ้าง ว่าคืออะไร เขาทำไว้เพื่อจุดประสงค์อะไร แรกๆ เห็นก็งงเหมือนกันนะ เดี๋ยวมีเฉลย หุหุ



	ส่วนอันนี้ ทายออกหรือยัง ว่าเขาอยากจะบอกอะไรกับผู้ที่พิการทางสายตา เห็นแล้วเดากันออกไหม



	เฉลย.. นั้นก็คือ ประติมากรรมเสียง นั่นเอง อยากให้สัมผัสถึงเสียงที่กระทบกัน ระหว่างเสียงของ ท่อนสแตนเลส กับเสียงของ กระบอกไม้ไผ่ ว่าความแตกแต่งมันเป็นยังงัย เพราะถ้าเดินผ่านมาถึงตรงนี้ เขาจะต้องใช้มือลู่ไปกับท่อนสแตนเลส และ กระบอกไม้ไผ่ เขาจะได้รับรู้ถึงเสียง ที่แตกต่างกัน ดีเนอะ



	ขนาดต้นไม้ ยังมีบอกรายละเอียดให้เลยนะ ถือเป็น สวนพฤกษศาสตร์อย่างดี เมื่อเด็กๆ มาสัมผัสกับต้นไม้ จะได้รู้ว่า แต่ละต้นชื่ออะไร และลักษณะมันเป็นยังงัย ทำเพื่อคนพิการแบบนี้ เห็นแล้วปราบปลื้มใจยิ่งนัก หุหุ



	ด้านนี้เป็นทางเข้า อาคารพรรณไม้ไทย ไม่รู้เข้าไปดูได้เปล่า เพราะไม่เห็นใครเลยอะ อิอิ



	ไปแอบ ด้อมๆ มองๆ ข้างในเห็นมีกล้วยไม้เยอะพอควร แต่เขาให้เข้าเปล่าหว่า อิอิ ไม่กล้าเข้าอะ ไม่มีใครเลย อิอิ ออกก็ได้



	ป้ายที่นี่เขาสวยดีนะ มีดีไซน์ เห็นแล้วก็น่าอ่าน ที่รู้ๆ ใครได้มาลองเดินเล่นที่นี่ดู ก็จะรู้สึกสดชื่นแน่นอนอะ



	รับรองว่า มาไม่ผิดหวัง มาเดินเล่น ดู น้ำพุดนตรี หรือว่าจะไปถ่ายรูป ที่นี่เขาโอเคเลย มีหลายมุมให้เลือก ^o^



	ไม่ไหวสะแล้วเรา เดินยังไม่ทั่วเลยอะ เห็นมีรถไฟสีสันสวยงามอยู่อีกฟากนึง แต่เนื่องจากวันนี้จัดสะหลายที่ เที่ยวกรุงเทพในวันเดียว ครั้งนี้ถือว่าคุ้มจริงๆ ใครอยากเห็นว่ามีอะไรต่อ ก็ลองมาเดินเล่นกันดูนะจ๊ะ วันนี้ขอตัวล่ะ ไม่ไหวแล้ว...

11 ภัตตาคาร “วิวดีที่สุดในโลก

2011-02-10T11:45:00.001+07:00

นิตย สารทราเวล แอนด์ ลีเชอร์ เผยรายชื่อ 11 ภัตตาคารที่มี “วิวดี” ที่สุดในโลก ซึ่งหนึ่งในนั้นมีภัตตาคารในประเทศไทยรวมอยู่ด้วย มาดูกันว่าจะมีที่ไหนบ้าง

ภัตตาคาร อาสิเอท (Asiate) ในกรุงนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

ภัตตาคารสุดหรูแห่งนี้ตั้งอยู่บนชั้น 35 ของ “โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล” ในกรุงนิวยอร์ก เนื่องจากภายในมีผนังกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน (16 ฟุต) แขกที่มารับประทานอาหารจึงมองเห็นตึกระฟ้าย่านแมนฮัตตันและต้นไม้อันเขียว ชอุ่มภายใน “เซ็นทรัล ปาร์ค” ได้แบบเต็มๆ ส่วนอาหารที่เสิร์ฟภายในภัตตาคารแห่งนี้จะเป็นสไตล์ “คอนเทมโพรารี่ อเมริกัน” ที่มีกลิ่นอายเอเชีย ซึ่งปรุงโดยสุดยอดเชฟชาวเอเชียที่ประจำอยู่หลายคนด้วยกัน

หัวหน้าเชฟ “แบรนดอน คิดะ”

ภัตตาคารแอมโบรเชีย (Ambrosia) – เกาะซานโตรินี ประเทศกรีซ

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่บนขอบปล่องภูเขาไฟ ในหมู่บ้านเอีย (Oia) บนเกาะซานโตรินี ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในจุดชมวิวพระอาทิตย์ตกดินที่สวยที่สุด โดยแขกที่มารับประทานอาหารบริเวณลานด้านนอกจะได้เห็นวิวสวยๆ ของทะเลอีเจียนสีน้ำเงินเข้ม หมู่เกาะภูเขาไฟใหญ่น้อย และสถาปัตยกรรมที่สวยงามแปลกตาตามเชิงเขา แต่โต๊ะอาหารที่ตั้งอยู่กลางแจ้งจะเปิดให้บริการระหว่างเดือนเมษายน-ตุลาคม เท่านั้น และถ้าใครอยากมานั่งทานอาหารท่ามกลางบรรยากาศดีๆ แบบนี้ก็ต้องจองโต๊ะเอาไว้ล่วงหน้าเป็นเวลา 1 เดือน

ภัตตาคารโรซเซลลินิส (Rosellinis) ในเมืองราเวลโล ประเทศอิตาลี

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาสูงราว 1,000 ฟุต (305 ม.) ภาย ในโรงแรมปาราซโซ ซัสโซ (Palazzo Sasso) จึงให้มุมมองที่สวยงามของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และอ่าวอามัลฟี่ โคสต์ แต่ถ้าไปถึงแล้วไม่ได้นั่งรับประทานอาหารบริเวณลานด้านนอก ลองติดต่อขอนั่งโต๊ะติดผนังกระจกภายในร้าน (ถ้าว่าง) ซึ่ง จะให้มุมมองที่สวยงามไม่แพ้กัน ส่วนอาหารที่นี่จะเป็นสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนระดับมิชลิน 2 ดาว แต่จะเปิดให้บริการเฉพาะมื้อเย็นถึงค่ำ ในช่วงกลางเดือนมีนาคม-ตุลาคมเท่านั้น

ภัตตาคาร เลอ จูลส์ เวิร์น (Le Jules Verne) บนหอไอเฟล กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่บนหอไอเฟล เหนือระดับพื้นดิน 410 ฟุต (125 ม.) จึงมองเห็นวิวที่สวยงามของกรุงปารีสได้กว้างไกลชนิดสุดลูกหูลูกตาทั้งในเวลา กลางวันและกลางคืน ที่นี่จะเสิร์ฟอาหารฝรั่งเศสทั้งแบบดั้งเดิมและสไตล์โมเดิร์น (แต่ไวน์ภายในร้านเป็นของฝรั่งเศสล้วนๆ) ถ้าใครอยากเข้าไปนั่งรับประทานอาหารพร้อมชมวิวสวยๆ ของกรุงปารีสที่ภัตตาคารแห่งนี้ ก็ควรจองโต๊ะเอาไว้แต่เนิ่นๆ โดยสามารถจองโต๊ะผ่านทางเว็บไซต์ของภัตตาคารได้ล่วงหน้านานถึง 3 เดือน

ภัตตาคารบ้านริมผา – จ. ภูเก็ต

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่ภายในบ้านไม้สัก ที่ตั้งอยู่ริมหน้าผา จึงมองเห็นทิวทัศน์ที่สวยงามจากหาดป่าตองถึงอ่าวกะหลิม และท้องทะเลอันดามันอันกว้างใหญ่สวยงาม สำหรับอาหารที่เสิร์ฟภายในร้านจะเป็นอาหารไทยตำรับชาววัง อาทิ แพนงเป็ด กุ้งโสร่ง ฯลฯ นอกจากส่วนของภัตตาคารแล้วภายในบ้านหลังนี้ยังมี ค็อกเทลบาร์, ห้องเก็บไวน์, ลา โคมองช์ ซิการ์ & ไวน์บาร์, เดอะ คอลเลคชั่น และร้านจำหน่ายเครื่องประดับจากทุกทิศทั่วไทย

ภัตตาคารฟิลิกซ์ (Felix) ฮ่องกง

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่บนชั้น 28 ของโรงแรมเพนนินซูล่า ออกแบบโดยดีไซเนอร์ชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อว่า “ฟิลิปป์ แพทริค สตาร์ค” ด้วยเหตุที่มีผนังกระจกสูงจากพื้นจรดเพดานจึงให้มุมมองที่สวยงามของตึกระฟ้า (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลากลางคืนที่จะมองเห็นการแสดงเลเซอร์และแสงสีในช่วงเวลา 20.00 น.) อ่าววิคตอเรีย และแหล่งช้อปปิ้งย่านเกาลูน โดยมีอาหารหรูสไตล์คอนเทมโพรารี่ไว้คอยบริการ

ภัตตาคารอีเกิ้ล’ ส อาย (Eagle’s Eye) รัฐบริติช โคลัมเบีย ประเทศแคนาดา

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่ภายในรีสอร์ทที่มี ชื่อว่า “คิกกิ้ง ฮอร์ส” ในเมืองโกลเด้น และเนื่องจากอยู่บนภูเขาที่มีความสูงถึง 7,700 ฟุต (2,347 ม.) เหนือระดับน้ำทะเล จึงมองเห็นยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะมากกว่า 1,000 ยอดในบริเวณเทือกเขาเพอร์เซลล์, เซลเคิร์ก และเทือกเขาร็อกกี้

ที่นี่จะเสิร์ฟอาหารกลิ่นอายฝรั่งเศส และไวน์ที่ผลิตในรัฐบริติช โคลัมเบีย หากต้องการรับประทานอาหารเย็นท่ามกลางบรรยากาศสุดโรแมนติก ก็ต้องเลือกจองโต๊ะข้างเตาผิงเบอร์ 24, 29, 36, และ 37 โดยเฉพาะในช่วงฤดูใบไม้ผลิและปลายเดือนกันยายน เพราะจะได้เห็นวิวที่สวยงามของหิมะสลับกับสีเขียวชอุ่มของใบไม้ในแบบพาโนรา มา ซึ่งภัตตาคารดังกล่าวจะเปิดให้บริการระหว่างเดือนมิถุนายน-ตุลาคม และเดือนธันวาคม-เทศกาลอีสเตอร์ (เดือนเมษายน) เท่านั้น

ภัตตาคารโกรอนโกโร่ เครเตอร์ ลอด์จ (Ngorongoro Crater Lodge) ประเทศแทนซาเนีย

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่ภายในโรงแรม “โกรอนโกโร่ เครเตอร์ ลอด์จ” บนปากหลุมปล่องภูเขาไฟ (ชนิดที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์และไม่ถูกน้ำท่วมขังจนกลายเป็นทะเลสาปปล่องภูเขาไฟ) ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก (มีเนื้อที่ 8,000 ตร.ก.ม.)

บริเวณดังกล่าวเป็นเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ ป่าที่ถูกขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก และยังเป็นบ้านของสัตว์ป่าขนาดใหญ่มากกว่า 25,000 ตัว แขกที่มานั่งรับประทานอาหารสไตล์แอฟริกันภายในภัตตาคารแห่งนี้ จึงไม่เพียงมองเห็นวิวทิวทัศน์ของทุ่งหญ้าที่กว้างไกลสุดสายตา แต่ยังมองเห็นสัตว์ป่านานาชนิดออกมาหากินอย่างเป็นอิสระภายในทุ่งหญ้าดัง กล่าวอีกด้วย

ภัตตาคารเซียร์ร่า มาร์ (Sierra Mar) ในแถบบิ๊ก เซอร์ มลรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่ริมหน้าผาสูง 1,200 ฟุต (366 ม.) ภายในโรงแรม “โพสต์ รานช์ อินน์” จึงให้มุมมองที่สวยงามของมหาสมุทรแฟซิฟิก ผาหิน และภูเขาเหนือชายฝั่งในแถบบิ๊กเซอร์ นอกจากภัตตาคารแห่งนี้จะมีผนังและหลังคากระจกใสที่ให้ความรู้สึกโล่งโปร่ง แล้ว ภายในยังเล่นระดับเพื่อให้แขกผู้มาเยือนได้มองเห็นวิวสวยๆ ทางด้านนอก ถึงแม้จะไม่ได้นั่งติดผนังกระกระจกก็ตาม

ที่นี่เปิดให้บริการทั้งอาหารเช้า (8.00-10.30 น.) กลางวัน (12.00-15.00 น. – หลังจากนั้นจะเสิร์ฟเฉพาะอาหารว่าง ซุป สลัด) และอาหารเย็น (17.30-21.00 น.) โดยอาหารที่เสิร์ฟจะผสมผสานระหว่างสไตล์เอเชีย ฝรั่งเศส และเมดิเตอร์เรเนียน (หากไม่ใช่แขกของทางโรงแรมแต่ต้องการเข้าไปทานอาหารมื้อเย็นจะต้องจองโต๊ะล่วงหน้า)

ภัตตาคารแอล โทวาร์ ไดนิ่งรูม (El Tovar Dining Room) ในแกรนด์ แคนยอน รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา

ภัตตาคารแห่งนี้ตั้งอยู่ภายในโรงแรม “แอล โทวาร์” ซึ่งอยู่ห่างจากหน้าผาทางด้านทิศใต้ของแกรนด์ แคนยอนราว 20 หลา (18 ม.) จึง ให้มุมมองที่สวยงามของหินผาหลากสีและหุบเหวอายุราว 2 พันล้านปี ที่นี่เสิร์ฟอาหารทั้งในสไตล์คอนเทมโพรารี่และอเมริกันขนานแท้ โดยจะเปิดบริการตลอดทั้งปี แต่โต๊ะติดผนังกระจกมักไม่ค่อยว่าง จึงต้องจองล่วงหน้าแต่เนิ่นๆ (แขกของโรงแรมสามารถจองโต๊ะพร้อมห้องพักล่วงหน้าได้นาน 6 เดือน แต่ถ้าไม่ใช่แขกของโรงแรมสามารถจองโต๊ะล่วงหน้าได้นานสุด 30 วัน)

ภัตตาคารลา เชฟเวอร์ ดอร์ (La Chèvre d’Or) ที่หมู่บ้านเอเซ่ ประเทศฝรั่งเศส

ภัตตาคารแห่งนี้อยู่บนภูเขาสูงเหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนภายในโรงแรม “ชาโต้ เดอ ลา เชฟเวอร์ ดอร์” ซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้าน “เอเซ่่” (Eze – หรือเอซ) จึงให้มุมมองที่สวยงามของย่าน “เฟรนช์ ริเวียร่า” ตลอดจน ภูเขา น้ำทะเลสีคราม และบรรดาเรือยอชต์หรูที่แล่นผ่านไปมา

ที่นี่จะเสิร์ฟอาหารฝรั่งเศสโดยพ่อครัว มิชลินระดับสองดาว โดยช่วงเวลาดีที่สุดในการมานั่งรับประทานอาหารพร้อมชมวิวสวยๆ ที่ภัตตาคารแห่งนี้ คือ ยามเย็นในช่วงฤดูร้อน แต่ถ้าคิดจะมานั่งทอดอารมณ์ชมวิวในคืนวันหยุดสุดสัปดาห์ช่วงหน้าร้อนแล้วล่ะ ก็จะต้องจองล่วงหน้านาน 1 เดือน

อีกครั้ง ...กับนกนางนวลที่บางปู

2010-11-28T18:00:00.001+07:00

หลังจากที่ได้เก็บภาพนกนางนวลที่บางปูมาฝากกันใน Entry ที่ผ่านมา ตั้งใจว่าจะต้องกลับมาที่บางปูเพื่อบันทึกภาพนกนางนวลอีกครั้ง

ครั้งนี้ประจวบเหมาะพอดีกับมีงาน Thailand Birds Fair ประจำปี 2010 นัดหมายเจอกันที่บูท OK Nature เจอ Blogger มากมายนักอยู่ก่อนแล้ว

พี่แป๋ม (พี่สาวกระผม) , คุณวันศุกร์ ,และ คุณมิ้นท์ ที่เคยไปทุ่งดอกกระเจียวด้วยกัน พี่ชาลี , BG คุณป่าน , BG อังศนา , BG ป้ารุ , BG ย่าดา , BG ศุภาวัลย์ ,BG พี่นิด (ไม่ลืมใครแล้วเนอะ)

พอแดดร่มหน่อยก็พากันไปถ่ายรูปนกนางนวล ผมเกาะติดเพื่อนๆนักดูนก ได้ความรู้เรื่องนกมามากมาย จากตอนแรกที่รู้จักนกนางนวลธรรมดาอย่างเดียว คุณป่านชี้ให้ดูนกหายาก 2 ตัวในทันทีที่พบ

นกนางนวลขอบปีกขาว และ นกนางนวลปากเรียว เท่านั้นแหละพวกเรารวมถึงนักดูนกจากกลุ่มอื่นๆก็ยืนเรียงหน้ากระดานกันทันที ทุกสายตามองหานก 2 ชนิดนี้ พลางชี้ชวนให้ดูเป็นถ่ายรูปกันไม่ยั้ง

นกนางนวลอาจจะดูธรรมดาสำหรับใครหลายคน เช่นกันครับ ตรงกันข้าม สำหรับใครหลายๆคนรวมถึงตัวผมเองด้วย นกนางนวลที่ดูธรรมดาๆ แต่ที่จริงแล้วนั้น มีความสวยงามอยู่ ความสวยงามที่หลายคนมองข้าม

และผมไม่แปลกใจเลยว่า ขณะที่ยืนถ่ายรูปนกนางนวลปากเรียวอยู่นั้น หลายๆคนจะบอกสั้นๆว่า "สวยมาก ๆ ๆ " ซ้ำอยู่อย่างนั้น

"นางนวล" ปีกอิสระแห่งบางปู

2010-11-28T17:46:00.001+07:00

ต้นฤดูหนาวพร้อมกับลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ พื้นที่ชุ่มน้ำบางปูจะเปี่ยมชีวิตชีวาด้วยเหล่าผู้มาเยือน ซึ่งเดินทางไกลมาจากแผ่นดินตอนเหนือที่สร้างสีสันให้กับบางปู ก็คือ นกนางนวลธรรมดา (Brown-headed Gull)

จากการสำรวจโดยองค์การพื่นที่ชุ่มน้ำนานาชาติประจำประเทศไทย และสมาคมอนุรักษ์นกและธรรมชาติแห่งประเทศไทย พบว่า "บางปู" มีนกนางนวลธรรมดาอาศัยอยู่ตลอดฤดูหนาวไม่น้อยกว่า 5,000 ตัว อาจกล่าวได้ว่า เป็นพี้นที่ ที่มีการรวมกลุ่มของนกนางนวลธรรมดารมากที่สุดที่พบในแถบอ่าวไทยตอนใน

นกนางนวลธรรมดา เดินทางไกลเป็นระยะทางกว่า 3,000 ไมล์ จากแหล่งสร้างรัง บริเวณที่ราบสูงตอนในของทวีปเอเซีย แถบทิเบต คาจิกิสถาน จีนตอนเหนือ และตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย อพยพลงใต้ในฤดูหนาว มาอาศัยตามแนบชายฝั่งทะเล ตั้งแต่อิหร่าน ปากีสถาน อินเดีย ศรีลังกา บังคลาเทศ พม่า มาเลเซีย สิงคโปร์ ไปจรดคาบสมุทรเกาหลี ในประเทศไทย พบทั้งฝั่งทะเลอันดามันและอ่าวไทย

เมื่อย่างเข้าสู่ฤดูร้อน ตั้งแต่เดือนเมษายน ก็ทยอยเดินทางกลับให้ทันฤดูวางไข่ที่เริ่มในราวเดือน พ.ค. โดยจะอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ปะปนกับฝูงนกนางนวลแกลบธรรมดา (Common Tern) สร้างรังติดกันเป็นแพ ตามริมทะเลสาป หรือบนพื้นที่รอบพื้นที่ชุ่มน้ำ

ใช้เวลากกไข่ ราว 24 วัน ลูกนกจึงฟักเป็นตัว จากนั้นใช้เวลาอีกราว 3 เดือน ก่อนฤดูหนาวมาถึง นกรุ่นเหล่านี้ก็พร้อมออกเดินทางไกลอพยพลงใต้พร้อมกับพ่อแม่นก

นกนางนวลธรรมดามีความผูกพันกับแหล่งหากินในฤดูหนาวอย่างมาก สามารถจดจำจุดหมายปลายทาง ซึ่งเป็นเพียงตำแหน่งเล็ก ๆ บนแผนที่ได้อย่างแม่นยำ นกตัวเดิมจะพาลูก ๆ กลับมาที่บางปูเป็นประจำทุกปี และนกรุ่นถัดมาก็จะพาลูก ๆ ของมันมายังสถานที่แห่งนี้เช่นกัน

ไม่มีข้อมูลที่แน่ชัดว่า นกนางนวลเดินทางมาอาศัยที่บางปูในฤดูหนาวมานานเพียงใด แต่เมื่อเริ่มสร้างสถานตากอากาศบางปู เมื่อ พ.ศ. 2482 ก็พบว่า มีนกนางนวลมาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากแล้ว

ก่อนเดินทางกลับ นกนางนวลจะต้องเร่งสะสมพลังงานอย่างเต็มที่สำหรับการเดินทางไกล มันจึงกินอาหารไม่เลือก และหากินตลอดวัน โชคดีที่บางปูเป็นแหล่งที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์ที่ช่วยให้พวกมันพร้อมสำหรับการเดินทางไกล หากระบบนิเวศที่บางปูเปลียนแปลงไป นกนางนวลธรรมดากลุ่มใหญ่ที่สุดของอ่าวไทยตอนในเหล่านี้ ย่อมได้รับผลกระทบไปด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย

บางปู จึงมิได้เป็นเพียงสถานตากอากาศใกล้เมืองเท่านั้น แต่ยังเป็นถิ่นอาศัยที่มีความสำคัญต่อสิ่งมีชีวิตอีกมากมาย เนื่องจากความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ชุ่มน้ำชายฝั่งทะเล ซึ่งมีการเปลียนแปลงสภาพพื้นที่ไม่มากนัก เอื้อต่อการใช้ประโยชน์ของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น โดยเฉพาะนกนานาชนิด ทั้งนกประจำถิ่น และนกที่เดินทางไกลมาจากอีกซีกโลกหนึ่ง

Credit :: www.wwfthai.org

๏’ ทีลอซู น้ำตกในฝัน ของนักผจญภัย `๏’

2010-11-28T17:31:00.000+07:00

หน้าฝนอย่างนี้ หลายคนคงไม่อยากไปเที่ยวไหนให้ฝนรบกวนอารมณ์ใช่ไหมล่ ะ แต่ช่วงโลว์ซีซั่นอย่างฤดูฝนนี่แหละที่เขาว่าน้ำตกจะ สวยที่สุด โดยเฉพาะน้ำตกทีลอซู ที่หลายคนใฝ่ฝันอยากไปเยือนให้ได้สักครั้งนั่นเอง

ปกติถ้าจะมาทีลอซูก็สามารถนั่งรถเข้ามาถึงที่ทำการเข ตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผางได้เลย แล้วค่อยเดินเท้าต่อไปที่ตัวน้ำตก แต่สำหรับในช่วงฤดูฝนอย่างนี้จนถึงปลายเดือนตุลาคมเข าจะปิดถนนไม่ให้รถเข้า เนื่องจากถนนลื่นและค่อนข้างอันตราย อีกทั้งยังเป็นการพักฟื้นธรรมชาติไม่ให้ถูกรบกวนอีกด ้วย ดังนั้นใครที่จะมาเที่ยวหน้าฝนก็จะต้องล่องแพยางเข้า ไป แล้วเดินเท้าต่อแทน . . . เรียกว่า ถึงจะลำบาก แต่ก็เป็นเสน่ห์เฉพาะตัวที่ดึงดูดให้คนมาเที่ยวได้อย ่างดี

ก่อนเดินทางต้องขอบอกที่มาที่ไปของชื่อทีลอซูกันก่อน ซึ่งคำว่า ทีลอซูนี้เป็นภาษากะเหรี่ยง เพราะมีพรานชาวกะเหรี่ยงเป็นผู้ค้นพบ มีความหมายว่า น้ำตกดำ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะน้ำตกทีลอซูไหลมาจากลำห้วยกล้อ ท้อ บริเวณประเทศพม่า เข้ามาอยู่ท่ามกลางป่าดงดิบทึบ ในเขตอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก จนดูเหมือนดินแดนลึกลับนั่นเอง เรื่องความสวยงามไม่ต้องพูดถึง เพราะเป็นน้ำตกที่ไหลผ่านหินปูน น้ำตกจึงสวยงามเป็นพิเศษ แถมมีความสูงถึง 300 เมตร กว้างถึง 500 เมตร ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของเอเชีย และติดอันดับสวยงามระดับโลก จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่า ทำไมที่นี่ถึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิต เพราะไม่ว่าจะฤดูกาลไหนก็มีผู้มาเยี่ยมเยือนอยู่เสมอ

เอาล่ะถ้าเตรียมข้าวของเพื่อล่องแพกันเสร็จแล้ว ก็จะเริ่มเดินทางกันได้เลย โดยเราจะล่องแพยางไปตามแม่น้ำแม่กลองเพื่อไปยังท่าทร าย จุดเริ่มต้นเดินเท้าที่รอเราอยู่ข้างหน้า ระหว่างที่ล่องแพกินบรรยากาศ เราก็ได้แวะเที่ยวระหว่างทางไปด้วย โดยจุดแรกเราจะเจอกับ 'น้ำตกทีลอจ่อ' หรือ น้ำตกสายฝน ที่ไหลจากหน้าผาลงมาเป็นม่านคล้ายสายฝนจริงๆ ผ่านจาก 'ทีลอจ่อ' ไปจะเจอ 'บ่อน้ำร้อน' ใครขี้เมื่อย อยากผ่อนคลาย ก็สามารถโดดลงไปแช่ให้สบายเนื้อ สบายตัวได้ อุณหภูมิกำลังเหมาะ หลังจากขึ้นมาจากบ่อน้ำร้อนแล้วก็เดินทางกันต่อ จะผ่านทั้ง 'ผาเลือด' หน้าผาสูงที่มีสีแดงเหมือนเลือด 'ผาผึ้ง' ที่เมื่อก่อนเป็นที่อยู่อาศัยของฝูงผึ้งจำนวนมาก และ 'ผาบ่อง' หน้าผาที่มีช่องขนาดใหญ่จากการถูกน้ำกัดเซาะ นั่งเรือยางชิลๆ ไม่กี่อึดใจก็ถึงท่าทรายแล้ว รวมๆ ก็ประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าได้

พอถึงท่าทรายก็ต้องเตรียมเดินเท้าต่ออีก 10 กิโลเมตร เพื่อไปยังจุดกางเต๊นท์บริเวณที่ทำการ 'เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง' สำหรับนักผจญภัยอย่างเรา แค่ 10 กิโลเมตรนี่สบายๆ อยู่แล้ว(จริงม่ะ?)เส้นทางช่วงแรกๆ ก็จะเป็นเส้นทางป่า ขึ้นเขาลงเขากันตลอดทาง จุดนี้ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษกว่าจะผ่านเส้น ทางหฤโหดนี้ได้ พอผ่านไปได้ช่วงที่เหลือจะเป็นถนนลูกรัง ระหว่างทางเดินก็มีดอกไม้ ต้นไม้นานาพันธุ์ให้ชมจนเพลินด้วย มารู้ตัวอีกที อ้าว! ถึงจุดกางเต๊นท์ซะแล้ว

พักผ่อนเอาแรงกันสักคืน รุ่งเช้าค่อยเดินเท้าต่อเพื่อไปยังไฮไลท์ที่รออยู่ข้ างหน้า แต่ทางนี้รับรองว่าสบายกว่าเมื่อวาน เพราะเป็นทางปูลาดด้วยซีเมนต์ ยาวประมาณ 1.5 กิโลเมตร เดินไปเรื่อยๆ ยังไม่ทันถึงตัวน้ำตก เสียงกึกก้องดังสนั่นหวั่นไหวของสายน้ำขนาดใหญ่ที่ตก ลงมากระทบผาจากความสูงกว่า 300 เมตร คือ สิ่งแรกที่เราได้สัมผัส ก่อนจะได้ตื่นตาตื่นใจกับพลังของสายน้ำในช่วงฤดูฝนที ่มีขุ่นชา และไหลแรง ยิ่งใหญ่และสวยงามยากจะบรรยายจริงๆ ไม่เสียแรงที่บุกผ่าฝ่าดงหลายชั่วโมงมาเยือนครั้งนี้ กระซิบบอกนิดนึงว่า ช่วงเวลาที่เหมาะชมน้ำตกทีลอซูที่สุดคือ ช่วงเช้า เพราะช่วงบ่ายดวงอาทิตย์จะอ้อมไปที่หลังหน้าผา ภาพที่เห็นอาจไม่สวยเท่าตอนเช้า

เราสามารถยืนชมน้ำตกตามจุดต่างๆ ที่จัดไว้ตลอดเส้นทางได้ โดยน้ำตกจะไหลลดหลั่นเป็นชั้นๆ บางจุดต้องเดินผ่านสายน้ำตก จึงต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมาก เต็มอิ่มแล้วก็เดินย้อนกลับมาตามเส้นทางเดิม เพื่อกลับมาลงเรือยางล่องต่อไปยังจุดที่ลำน้ำบรรจบกั บถนน แล้วกลับสู่ที่พักค่ะ

ถ้าอดใจไม่ไหวอยากมาเที่ยวน้ำตกทีลอซู ก็ต้องวางแผนล่วงหน้าสักนิดนะคะ เพราะต้องติดต่อขอรับใบอนุญาตเข้าที่ทำการเขตรักษาพั นธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง (สป.7) ก่อน เนื่องจากที่นี่เขาต้องการควบคุมปริมาณท่องเที่ยว เพื่อจะได้ไม่รบกวนธรรมชาติมากเกินไป สามารถขอแบบฟอร์มผ่านชมรมส่งเสริมการท่องเที่ยว และอนุรักษ์อุ้มผางได้ที่เบอร์โทรศัพท์ 0-5556-1338 หรือ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง โทรศัพท์ 0-5550 0919-20 ค่ะ สำหรับการเข้าไปเที่ยวก็จะเสียค่าธรรมเนียมเข้าเขตรั กษาพันธุ์สัตว์ป่าฯ คนละ 20 บาท ถ้าขับรถยนต์เข้าไป ก็เสียค่าธรรมเนียมคันละ 30 บาท

การเดินทาง

รถยนต์

เริ่มจากตัวเมืองตากก็ขับรถไปตามเส้นทางหมายเลข 105 สายตาก-แม่สอด ถึงตัวเมืองแม่สอด ก็เปลี่ยนมาใช้เส้นทางหมายเลข 1090 แม่สอด-อุ้มผาง ตรงนี้ต้องผ่านโค้ง 1,219 โค้ง ใครกลัวจะเวียนหัวก็ไม่ต้องกังวลค่ะ เพราะมีจุดแวะพักให้ดมยาดมแก้เป็นระยะๆ หรือจะเตรียมยาแก้เมารถไปด้วยก็เข้าที

หลังจากขับมาถึงหลักกิโลเมตรที่ 161 ก็ให้เลี้ยวซ้ายไปอีกประมาณ 30 กิโลเมตร ไปที่ด่านเดลอ หรือจุดตรวจ 'เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง' เส้นทางช่วงนี้เป็นทางดินควรใช้รถปิคอัพ หรือรถขับเคลื่อน 4 ล้อที่มีสมรรถนะสูงเท่านั้นเพื่อความปลอดภัยของผู้เด ินทางแต่ในฤดูฝนรถหมดสิทธิ์เข้าค่ะ ต้องเดินเท้าอย่างเดียวค่ะ

แต่ถ้าไม่อยากเดินก็ขอแนะนำให้มาช่วงหน้าหนาว เพราะจะสามารถนั่งรถเข้ามาถึงจุดพักแรมได้เลย แม้จะไม่ได้สัมผัสถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของน้ำตกทีลอซูเ หมือนกับในช่วงปลายฝน แต่ก็ได้บรรยากาศอีกแบบหนึ่ง หรือถ้าใครอยากเก็บบรรยากาศได้ครบทุกแบบ จะมาทุกฤดูเลยก็ไม่ว่ากัน

กอซอรีสอร์ท&สปาหัวหิน

2010-11-22T13:59:00.000+07:00

กอซอ เป็นคำท้องถิ่นของเมืองหัวหิน หมายถึง กอไผ่ กอซอรีสอร์ทแอนด์สปา เป็นบ้านพักส่วนตัวริมทะเลสาบท่ามกลางธรรมชาติ โอบล้อมด้วยขุนเขาและแมกไม้ ผสานกับการออกแบบที่ลงตัว ตั้งอยู ณ อำเภอหัวหิน ถิ่นมนต์ขลัง ร่มรื่นเย็นสบายด้วยต้นไม้ใหญ่หลากหลายพันธ์แผ่กิ่งก้านให้ร่มเงาปกคลุมทั่วบริเวณ ณ ดินแดนแห่งนี้ เงียบสงบเพียง 10 นาที จากตัวเมืองหัวหินและเดินทางสะดวกจากกรุงเทพ สุดยอดบูติคโฮเท็ล ระดับ 4 ดาว แห่งนี้มี นำเสนอสิ่งอำนวยความสะดวกชั้นยอดมากมาย ชั้นยอดมากมายไว้ค่อยบริการแก่ แขกผู้เข้าพัก ภายในห้องพักทั้ง 20 ห้อง โดยมี เครื่องปรับอากาศ, ภาพยนตร์ชมในห้องพัก โรงแรมในหัวหิน / ชะอำแห่งนี้ ยังมี ที่จอดรถ , บริการนวด เพื่อเติมเต็มการพักผ่อนของคุณให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น เพื่อการออกกำลังกายและพักผ่อนหย่อนใจ นับตั้งแต่เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี 2009 โรงแรมแห่งนี้ได้ผสมผสานบริการชั้นหนึ่งและนำเสนอสิ่งอำนวยความสะดวกชั้นยอดมากมาย เข้าไว้ด้วยกัน

โรงแรม กอซอ รีสอร์ท แอนด์ สปา หัวหิน

เป็นที่พักบ่อฝ้าย หัวหิน บริการบ้านพักเป็นหลังๆ พักได้หลายคน เดินทางไปชายหาดหัวหินเพียง 3 กิโล วิ่งเลยสนามบินหัวหินและอุโมงค์มาเพียงแค่ 1 กิโลก็ถึง กอซอ รีสอร์ท หัวหินแล้ว บริการไวเลสอินเตอร์เนท ฟรี ที่โซนล๊อบบี้

กอซอ รีสอร์ท แอนด์ สปา รีสอร์ทเน้นความเป็นธรรมชาติ ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 80 ไร่ ในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีทะเลสาบขนาดใหญ่ น้ำตก และมีกิจกรรมต่างๆให้ทำมากมาย สัมผัสบรรยากาศความเป็นธรรมชาติล้วนๆ เป็นหนึ่งเดียวในหัวหิน สงบเงียบ และมีความเป็นส่วนตัว สวยงามไปด้วยธรรมชาติที่อยู่รอบด้าน นอกจากนี้ ยังอยู่ใกล้เคียงสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย อาทิ ตลาดกลางคืนหัวหิน เพลินวาน เขาตะเกียบ และพระราชวังไกลกังวล

ชมPHOTO GALLERYได้ที่ลิงค์นี้ครับ

http://www.korsorhuahin.com/new/index1.html

ชม360องศาVirtual Tourได้ที่ลิงค์นี้ครับ

http://www.korsorhuahin.com/new/panor/korsor_pano.html

กอซอ รีสอร์ท & สปา,ประจวบคีรีขันธ์
132/14 หมู่บ้านบ่อฝ้าย ต.หัวหิน อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ 77110
โทร  :  0 3265 5710-3
แฟกซ์  :  0 3265 5714
Email  :  info@korsorhuahin.com
Website  :  www.korsorhuahin.com

ย่างใกล้เข้าหงสา

2010-11-22T11:50:00.000+07:00

"พี่เอส หนิงจะไปพม่า" ตัวอักษรโผล่แม๊ะขึ้นมาบนหน้าจอ MSN

"ไปกับใครหละ" ฉันถามกลับไป

"ไปคนเดียว"

อ้าวอะไรของเอ็ง ฉันสงสัยระคนเป็นห่วงน้องสาวที่เคยร่วมเดินทางกันมาหลาย Trip ทั้ง Trip สุดโหดโครตเหี้ยมที่อินเดียยังจำฝังใจไม่มีจาง

"ไปทำห่าอะไรคนเดียว" ฉันถามแกมด่าประชด

"แหม๋ ไปเที่ยวสิเจ๊ หนิงจองตั๋วเครื่องบินได้ถูก แอร์เอเซีย 399 บาทเอง เจ๊ไปมั้ย"

แม้นว่า "หนิง" เพื่อนรุ่นน้องร่าง (เกิน) อวบ ของฉันจะเดินทางมานักต่อนักแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหมู่คณะ หรือเดินเดียว ฉันก็อดที่จะเป็นห่วงเธอไม่ได้อยู่ดีในประเทศที่เราไม่คุ้นเคย แถมเป็นสังคมนิยมอีกต่างหาก แม้นจะเคยมีคนไปเที่ยวพม่ามาบ้างแล้วในช่วงที่ตั๋วเครื่องบิน ๆ ไปย่างกุ้งถูกเสียยิ่งกว่านั่งรถทัวร์ แต่ผู้หญิงตัว (ไม่) เล็กคนเดียว จะไปเที่ยวอย่างนั้นได้อย่างไร

"จองตั๋วให้ด้วย เดี๋ยวโอนเงินไปให้"

เร็วกว่าความคิดด้านบนจะคิดจบ ฉันคีย์ตอบมันไปแล้ว ไม่นานเกินรอ สาวน้อยของฉันก็ตอบข้อความมาตามสายแลน

"เรียบร้อยเจ๊" เธอนิ่งไปซักพัก แล้วก็ตอบกลับมาอีกว่า "แต่ขึ้นที่กัวลาลัมเปอร์นะ"

"อ้าวอีบ้าหนิง ทำไมไม่บอกแต่แรกเฮ้ย แล้วจะไปขึ้นยังไงที่กัวลาลัมเปอร์"

ฉันโวยวายขึ้นมาทันที ถ้ามันมานั่งอยู่ข้างหน้ามีโอกาสหูดับ

"แหม๋เจ๊ จะยากอะไร เจ๊ก็ขึ้นรถไฟชั้น 3 ไปกับหนิง ไปเที่ยวบ้านหนิงก่อน แล้วค่อยนั่งรถไปลงกัวลาลัมเปอร์กัน"

มันพูดเหมือนกัวลาลัมเปอร์อยู่สนามหลวง แวะกินข้าวบ้านมันที่นราธิวาสก่อนแล้วค่อยไปต่อป๊าดดดด

"เมิงหาตั๋วจาก BKK ไปกัวลาให้กรูเลยไอ้หนิง เอาถูก ๆ ด้วย" ประกาศิตเล่มได้ออกตัว

"งั้นรอมันโปรก่อนเจ๊ ตอนนี้ยังไม่มี เดี๋ยวมีแล้วจะจองให้"

บริเวณที่รับกระเป๋าที่โหลดลงมาใต้เครื่อง

น้องหนิงหายไปเนิ่นและนาน กว่าที่จะกลับมาสู้วัฏรจักร MSN ของฉันอีกครั้ง พร้อมกับข่าวใหม่ ๆ เกี่ยวกับการเดินทาง

"เจ๊ตกลงเพื่อนหนิงไปด้วยนะ 2 คน อ้อ แล้วตอนนี้มีตั๋วจากกรุงเทพฯ ไปย่างกุ้งเลย 599 บาท กับ ตั๋วไปลงกัวลาแล้วต่อไปกรุงเทพฯกำลังโปร เจ๊เอาไรอ้า" โอ๊ววว ไอ้หนิง

ฉันนั่งดูตัวเลขที่น้องส่งมาให้คำนวนไปคำนวนมาเป็นอันว่าฉันตกลงที่จะจองตั๋วขาไปจากกรุงเทพฯ ไปย่างกุ้ง เพราะราคาถูกกว่ามาก แต่ตั๋วบินตรงขากลับ ๆ ราคาแพงมิใช่น้อย เมื่อเปรียบเทียบโน้นนี่นั่นแล้ว ฉันก็ยังเห็นว่าการตีตั๋วจากย่างกุ้งมาลงกัวลาฯ แล้วต่อมากรุงเทพฯ น่าจะถูกกว่า (เพราะนังหนิงมันดันจองโรงแรมที่กัวลาฯ ไว้แล้วด้วย เห้อออ)

"อ้อ เจ๊ลืมบอกไป เพื่อนหนิงเอาญาตไปด้วยอีก 3 คน อายุ 50 กว่า ๆ เอง"

ง่ะ ไอ้หนิง ฉันคิดในใจ แล้วจะไหวเหรอวะ ขนาดเจ๊ว่าอึด ๆ ยังแทบแย่ไปกะเอ็ง

"เจ๊ไม่ต้องห่วงนะ เขาทำสวนยาง ไปกับหนิงแค่นี้จิ๊บ ๆ"

น๊านนนมันรู้ทันความคิดเราราวกับอ่านความคิดออก ทำไปทำมาการเดินทางของเราครั้งนี้ แทนที่จะเป็นการเดินทางเพียงลำพังยังพม่า กลับกลายเป็น "ทัวร์ชรา พม่าฮ๊าไฮ้" ไปเสียแล้ว เอาวะ เอาไงเอากัน มากันขนาดนี้แล้วนี่นะ

น้องหนิงกับเพื่อนของเธอรับอาสาไปยื่นเรืองทำวีซ่าให้กับพวกเราที่สถานฑูตพม่า แต่ไม่ทันไรเธอก็โทรมาหาและตามมาด้วยเสียงตื่นเต้นบอกว่า

"เจ๊ รูปหน้าตรงเจ๊อ่ะใช้ไม่ได้นะ มีอย่างที่ไหน ตัวเอียง แต่หน้าตรงเอามาให้ยื่น แล้วคนละนามสกุลอ่ะเขาให้ยื่นเองด้วย เจ๊มาเลยนะหนิงรออยู่ที่นี่ บลา บลา บลา"

ฉันได้แต่หัวเสียว่ารูปที่งามที่สุดเท่าที่จะหาได้หลังจากที่ฉีกทิ้งไปหลายโหลเกิดอาการใช้ไม่ได้ขึ้นมาในวันนี้

ไม่ต้องคิดอะไรมาก ฉันคว้ากล้องคอมแพคของน้องใกล้ ๆ แล้วไปยืนติดกำแพงถ่ายรูปหน้าตรง ตัวตรงออกมาหนึ่งใบ และนำไปอัดแบบ 4P จากนั้นก็นั่งรถไฟฟ้าไปสถานนีช่องนนทรีที่น้องหนิงรออยู่

เราจัดเอกสารใหม่ และยื่นเรื่องเพื่อขอวีซ่า จ่ายชำระค่าทะเบียน และอีก 3 วันก็มารับเล่มได้ แน่นอนที่สุดน้องหนิงก็ยังคงอาสามาเอาเล่มให้และนัดฉันก่อนวันออกเดินทางไปกัวลาฯ หนึ่งวันเพื่อเอาเล่มมาให้

แบบฟอร์มของวีซ่าเข้าประเทศพม่า

วันออกเดินทางแม้นว่าจะเคยเห็นหน้ากันมาแล้วที่สถานฑูต แต่ฉันก็ยังรู้สึกไม่คุ้นเคยอยู่ดีเมื่อเช็คอินตั๋วแล้ว เราจึงแยกกันเดินดูข้าวของในสุวรรณภูมิ ฉันได้หนังสือนำเที่ยวพม่าเล็ก มา 1 เล่ม เพราะทั้งสนามบินมีเล่มนั้นเพียงเล่มเดียว

บรรยากาศบนเจ้าหางแดงคงไม่ต้องบรรยาย เมื่อเราขึ้นเครื่องไปถึงย่างกุ้งแล้วเราก็ต้องผ่านพิธีการเข้าเมืองตามระเบียบ

น้องหนิงมานั่งรออยู่ที่ ๆ นั่งรอแขกของทางสนามบิน เพราะเครือ่งจากกัวลาฯ จะบินมาถึงก่อนเครื่องจาก กทม. ประมาณ 30 นาที หนิงแนะนำให้เรารู้จักกับเจ้าหน้าที่ของบริษัทรถเช่า ซึ่งสามารถใช้ภาษาอังกฤษได้เป็นอย่างดี และมานั่งรออยู่เป็นเพื่อนกันได้สักพักแล้ว

เมื่อทุกคนผ่านพิธีการเรียบร้อย "มินมา" เจ้าหน้าที่ของบริษัทฯ รถเช่าจึงพาเราไปขึ้นรถ รถตู้ขนาดเล็กที่สามารถนั่งกันได้อย่างพอดี 7 ชีวิต ขับเคลื่อนไปบนทางหลวงเพื่อส่งเราที่โรงแรมที่ได้จองไว้ "ซานิ" คนขับรถที่ชื่อเหมือน AF6 เป็นพลขับที่สามารถฟังภาษาไทยและพูดภาษาไทยได้ดีในระดับหนึ่ง (ว๊าอดนินทาเลย) จะเป็นคนขับให้กับเราตลอดทริปการเดินทางในครั้งนี้

เอกสารที่ต้องกรอกก่อนเข้าประเทศพม่า
ขอบคุณภาพจาก yutphuket.wordpress.com

เมื่อไปถึงโรงแรมและเช็คอินเรียบร้อย "มินมา" ก็ขอเก็บเงินมัดจำครึ่งหนึ่งก่อนการเดินทาง และพาพวกเราไปแลกเงินจั๊ดในเรทที่สูงทีเดียวจากพี่สาวเขาที่บ้าน ได้ถึง 98,000 จั๊ด ต่อ 100 US$ เลยทีเดียว แต่ก่อนที่จะพาเราไปบ้านพี่สาวนั้น เขาพาเราตะเวนเสียหลายเจ้า แต่เนื่องจากในเวลานั้นค่อนข้างค่ำมากแล้ว ร้านแลกเงินจึงไม่มีเงินเตรียมไว้ให้เราแลกมากนัก

จากนั้นเขาก็หายไปจากชีวิตเราชั่วนิรันดร์ เหลือเพียง "ซานิ" ที่พาพวกเราไปกินข้าวในย่านไชน่าทาวน์ของพม่า และขอตัวเรากลับไปพักผ่อนก่อนเนืองจากในวันรุ่งขึ้นเราต้องเดินทางไปยังเมือง "พะโค" หรือ "หงสาวดี" แต่ก็ยังแนะนำเราว่าเราสามารถนั่งรถแท็กซี่กลับไปยังโรงแรมได้ในราคาที่ไม่เกิน 1,000 จั๊ด

เราเดินดูอาหารหลากหลายที่วางขายอยู่ที่ไชน่าทาวน์ของย่างกุ้ง ไชน่าทาวน์ของที่นี่ไม่เหมือนกับที่บ้านเรา เพราะส่วนใหญ่จะมีเพียงอาหารสำเร็จรูป ขนม และผลไม้วางขายเท่านั้น ที่มากที่สุดเห็นจะเป็นอาหารนี่หละ เราแวะเข้าร้านข้าวต้มร้านหนึ่ง เพื่อสั่งอาหารมาลองรับประทานกัน อาหารพื้น ๆ ที่เราสั่งพยายามให้เหมือนกับอาหารที่เมืองไทยที่สุด

และก็ไม่ผิดหวังเมื่ออาหารมาเสิร์ฟไม่รู้ว่าอร่อย หรือหิวเราจัดการอาหารตรงหน้ากันอย่างรวดเร็ว มื้อนั่นรู้แต่ว่า "อร่อยมาก" และราคาไม่แพงอย่างที่คิด เพราะพอ ๆ กับร้านข้าวต้มบ้านเราเลยทีเดียว หลังจากนั้นพวกเราจึงเรียกแท็กซี่ ซึ่งกว่าจะพูดกันรู้เรืองว่าจะไปที่ไหนก็เล่นเอานามบัตรโรงแรมถึงกับงอหงิกกันเลยทีเดียว กว่าที่เราจะได้กลับไปพักผ่อนเล่นกันเสียดึกดื่น

6 โมงเช้าที่ซานินัดเราไว้เพื่อจะเริ่มเดินทางออกจากย่างกุ้ง เมื่อกินอาหารเช้ากันจนเรียบร้อยแล้ว พวกเราทั้ง 7 ชีวิตไม่รวมคนขับ จึงได้ร่วมออกเดินทางจากย่างกุ้งสู่หงสาวดี

ชีวิตไอ้ตูบบนท้ายรถมอเตอร์ไซด์ เห้อออ เสี่ยงวุ้ย

ระหว่างสองข้างทางที่เราได้เห็นแทบไม่แตกต่างจากต่างจังหวัดของเราเมื่อซัก 20-30 ปีสักเท่าไหร่ บรรดาชาวพม่าออกมารอใส่บาตรพระสงฆ์อยู่ตามรายทาง เด็ก ๆ เตรียมตัวไปโรงเรียน

เด็กน้อยมารอรถไปโรงเรียนกับผู้ปกครอง

ฉันบอกให้ซานิจอดรถลงข้างทางพร้อมทั้งวิ่งไปดักหน้าพระสงฆ์ขบวนหนึ่งที่จัดแถวเดินบิณฑบาตรเป็นทิว 4 รูป ขนมปังและบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถูกดึงมาใช้เป็นเครื่องอัฐบริขารในการถวายพระในชาวนี้ หลวงพ่อพยายามคุยกับฉันเป็นภาษาพม่า ฉันตอบท่านเพียงคำเดียวว่า "I 'm Yodia" (โยเดีย คือ คำที่พม่าใช้เรียกคนไทย ในขณะที่เรียกตนเองว่า มยะหม่า) ท่านก็ยิ้มและพูดอะไรอีกนิดหน่อย แล้วเดินจากไป

สาวน้อยคนนี้มีอาหารไปกินกลางวันเสียด้วย

ซานิยิ้มให้ฉันซึ่งตอนนี้กระโดดขึ้นมานั่งด้านข้างคนขับ แต่เป็นด้านซ้ายของรถ เพราะรถในพม่านั้นพวงมาลัยอยู่คนละด้านกับของไทย เขาขับรถไปเรื่อย บนถนนที่ค่อนข้างเป็นหลุมเป็นบ่อ และมีฝุ่นกระจายอยู่ทั่ว ซานิเป็นคนอารมณ์ดี และพยายามเปิดเพลงฝรั่งให้เราฟัง พร้อมทั้งร้องเพลงคลอไปเบา ๆ

ชาวพม่ายังคงลงแขกทำนากันด้วยดี

ตลอดเวลาซานิจะพยายามชี้ชวนให้เราดูโน้น นี่ นั่นทั้งสองข้างทาง และแทบไม่ต้องบอก ซานิ จะถามและจอดรถในเกือบทุกที่ ๆ คิดว่าห้องน้ำสะอาด และเราต้องการ

น้องหนิงพูดถึงสถานที่แรกที่เราต้องการแวะระหว่างทางที่จะเดินทางจากย่างกุ้งไปหงสาฯ นั่นคือ สุสานทหารนานาชาติของพม่า คุยกันอยู่นาน ทั้ง ๆ ที่พูดภาษาอังกฤษเก่งด้วยกันทั้งคู่ แต่ด้วยภาษาเรียกที่ไม่เหมือนกัน กว่าเราจะถึง "สุสานทหารนานาชาติพม่า" ก็จวนเจียนจะถึงเต็มที่

ป้ายหน้าสุสานทหารนานาชาติของพม่า

บรรยากาศคล้าย ๆ กับที่เมืองกาญจน์ แต่เงียบและสงบกว่า

"สุสานทหารนานาชาติพม่า" มีลักษณะแทบไม่แตกต่างไปจาก "สุสานทหารนานาชาติที่เมืองกาญจนบุรี" ทั้งรูปแบบสถานที่ และหลุมฝังศพ เท่า ๆ ที่เราเห็นศพทหารที่ถูกปล่อยให้นอนอยู่อย่างสงบที่นี่ส่วนใหญ่เป็นทหารอินเดีย ซึ่งเป็นชาติอาณานิคมของอังกฤษเสียเป็นส่วนมาก

สงสัยจะเป็นแบบฟอร์มเดียวกันหมดทั่วโลกสำหรับสุสานทหารนานาชาติ

เราเดินชม "สุสานทหารนานาชาติพม่า" ทั่วบริเวณด้วยความเคารพในสถานที่อันเป็นที่หลับไหลนิรันดร์ของเหล่าบรรดาทหารกล้าที่มาเสียชีวิตนอกมาตุภูมิของตน คิดย้อนกลับไปถ้าเป็นไปได้ เขาคงอยากกลับไปนอนสงบที่บ้านเกิดเมืองนอนของตนมากกว่าที่ต่างบ้านต่างเมืองเช่นนี้

ปีกสุสานฯ ด้านขวา (หันหน้าเข้าสุสานฯ)

ต้นไม้ที่ได้รับการดูแลและตกแต่งอย่างดี

กางเขนขนาดใหญ่ที่สุสานฯ

เมื่อได้เวลาอันสมควรแล้วพวกเราจึงได้ออกเดินทางต่อ เพราะที่หมายของเรานั้นยังห่างไกลอยู่อีกมาก ตลอดสองข้างทางระหว่างเดินทาง มีความทรงจำและภาพชีวิตความเป็นอยู่อันสวยงามอยู่อีกมากมาย

หลุมฝังศพ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นทหารอินเดีย ภายใต้การคุมทัพของอังกฤษ

ป้ายชื่อทหารที่นอนสงบอยู่ ณ ที่นี่

ซานิจอดรถเพื่อพักเข้าห้องน้ำบริเวณริมแม่น้ำแห่งหนึ่งริมทาง เขาชี้ชวนให้พวกเราดูความกว้างใหญ่ของแม่น้ำ และเมื่อเราให้ความสนใจกับ "หมาก" ที่ขายอยู่ในบริเวณนั้น เขาถามเราว่าต้องการชิมมั้ย และซื้อเพื่อที่จะให้เราถ่ายรูปการทำหมาก 2 คำ ถึงจะเป็นเงินไม่กี่จั๊ด แต่เราก็รู้สึกดีกับเขาขึ้นอีกมากทีเดียว

ริมแม่น้ำที่ "ซานิ" จอดให้เข้าห้องน้ำและพักรถ

น้ำแยะ และไหลเชี่ยว

หมากของซานิ ที่ซื้อเพื่อให้เราดูวิธีการม้วนหมาก
(รู้สึกว่า 2 คำ 10 จั๊ด)

และเมื่อรถของซานิผ่านแม่น้ำสายหนึ่ง ซานิเล่าให้ฟังว่า แม่น้ำสายนี้ ชื่อ ยังโก้ ริเวอร์ หรือ แม่น้ำที่กษัตริย์ไทย เคยบุกเข้ามาถึง และใช้ปืนยิงข้ามแม่น้ำแห่งนี้ ใกล้ ๆ กับสะพานที่เรากำลังจะข้าม และเมื่อฉันยกกล้องขึ้นมาและกดชัตเตอร์ไปเพียงครั้งเดียว ซานิก็ส่งเสียงดังห้ามถ่ายภาพ เพราะแถบนี้เป็นแถบที่ทำการทหาร อาจทำให้เรามีปัญหาได้ (แต่ฉันไม่เห็นทาหารเลยแม้นแต่คนเดียว)

สะพานข้ามแม่น้ำสโตง

และถ้าหากเป็นอย่างที่ซานิพูดให้ฟังจริง ฉันกำลังจะขึ้นสะพานข้าม "แม่น้ำสโตง" ซึ่งครั้งหนึ่ง พระนเรศวรเคยบุกเข้ามาถึงหงสาวดี และยิงพระแสงปืนข้ามฝั่งแม่น้ำ จนพระแสงปืนนั้น ได้ชื่อว่า "พระแสงปืนข้ามแม่น้ำสโตง" ก่อนที่จะเสด็จกลับไป

เส้นทางระหว่างย่างกุ้ง ไปหงสาฯ หรือ พะโค อดีตราชธานีของมอญ

อะไรเอ่ย !!!

มันคือ "รถไฟ" พม่า นั้นเอง ได้อารมณ์ดีแท้ วิ่งคนเดียวกลางทุ่งเลยทีเดียว

ในที่สุดรถของเราก็วิ่งมาจนถึง เมืองไจก์โถ่ ซึ่งเป็นพื้นที่ราบก่อนที่จะต้องเปลียนรถเพื่อเดินทางขึ้นสู่ "พระธาตุอินทร์แขวน" หรือ "ไจ้ก์ทิโย" ซึ่งหมายถึง หินรูปหัวฤๅษี กันที่เชิงเขา ไจ้เทียว กันเสียที และด้วยตลอดระยะทางกว่า 170 กิโลจากย่างกุ้งมาจนถึงที่นี่ (เชิงเขาไจ้เที่ยว แต่ถ้าจากย่างกุ้งไปจนถึงยอดไจ้ก์ทิโยก็ประมาณ 180 กม.) เรายังไม่ได้แวะกินข้าวกันมาเลยจนถึงเวลานี้

อาหารกลางวัน จานเหลือง ๆ นั่นรสชาดเหมือน "มัสมั่น" มีทั้งปลา ทั้งไก่ ผักสด ๆ มาก

จานซ้ายเหมือนแกงหน่อไม้

ซานิพาเราแวะกินข้าวกลางวันก่อนที่จะขึ้นไปบนไจ้เทียวซึ่งจะเป็นที่ ๆ เราจะใช้เปลียนรถเพื่อขึ้นไปบน ไจ้ก์ทิโย อาหารพม่าแท้ ๆ ที่ซานิพาเราไปแวะกิน แต่ส่วนใหญ่ของพวกเรานั้น ก็ไม่ได้เกี่ยงงอนอะไร มีแต่ฉันที่พอดูแล้ว ขอหมี่ผัดซักจานดีกว่า หลาย ๆ คนให้ความเห็นว่าอาหารพม่ามีรสชาดเหมือนอาหารไทย ดังนั้นจึงไม่เป็นปัญหาในเรืองการกินนี่เลย

อันนี้ ผัดหมี่ของฉัน แฉะโครต !!!

และเมื่ออิ่มหนำดีแล้ว ก็ถึงเวลาระทึกของพวกเราที่จะต้องเปลี่ยนรถจากรถตู้คันเล็กของเรามาเป็นรถหกล้อขนหมูของบ้านเรา เพื่อขึ้นไปยังไจ้ก์ทิโยอีกประมาณ 8 กิโลเมตรจากนั้นพวกเราต้องลงเดินเท้าหรือขึ้นเสลี่ยงไปอีก ประมาณ 2 กิโลเมตร

พระธาตุอินทร์แขวน หรือ ไจ้ก์ทิโย

เราถามซานิว่าทำไมถึงเอารถขึ้นไปไม่ได้ ซานิตอบเราว่ามันเป็นกฏหมายที่ห้ามไม่ให้มีการนำรถจากที่อื่นขึ้นไป เพราะหากใคร ๆ ก็เอารถขึ้นไปเองได้ ชาวบ้านก็จะไม่มีรายได้จากการขับรถขึ้นเขาไปส่ง และยังมีพวกลูกหาบอีกที่จะต้องตกงาน

อีกมุมหนึ่งบริเวณหน้าวัดที่เนินเขาไจ้เทียว

เราโยนกระเป๋าและสัมภาระเอาไว้บนรถหกล้อโดยเลือกที่จะนั่งด้านหน้า 4 คน และด้านหลังอีก 3 คน และมานั่งรถเวลาให้รถเต็ม เพราะหากมีผู้โดยสารไม่เต็ม รถจะไม่ยอมออกเดินทางขึ้นไปบนพระธาตุแน่นอน แต่หากใครต้องการเหมารถทั้งคันเพื่อขึ้นไปก็สามารถทำได้ โดยจะต้องเสียค่าเหมาประมาณ 136,000 จั๊ด พวกเราจึงได้แต่รอเวลาที่ผู้โดยสารเต็มคันรถต่อไป ด้วยใจระทึก....

รถคันนี้หละ ที่จะพาเราขึ้นไปบนพระธาตุอินทร์แขวน เห้อ เห้อ เห้อ

ข้อมูลควรทราบในการเดินทาง ::

ประเทศพม่างดให้บริการวีซ่า ณ ปลายทาง (Visa On Arrival คือ การขอวีซ่า ณ ประเทศปลายทางที่เราเดินทางไปถึง โดยไม่ได้ทำวีซ่าจากสถานทูตในประเทศไป) เป็นการชั่วคราว ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 2553

ดังนั้นต้องไปขอวีซ่าจากสถานฑูตพม่าให้เรียบร้อยก่อนการเดินทางเข้าประเทศพม่า

สถานทูตพม่าประจำประเทศไทยเลขที่ 132 ถ.สาธรเหนือ ซ.71 กรุงเทพฯ 10500
โทร: (66-2) 233 7250, 234 4789, 236 6898
เวลาเปิดทำการ: จันทร์ - ศุกร์ (09.00 น. - 17.00 น.)

ค่าธรรมเนียมประมาณ 20 US$

ควรระบุโรงแรมที่พักให้เรียบร้อย และชัดเจน หากยังไม่รู้ให้หาชื่อและที่อยู่ของโรงแรมอะไรก็ได้ซักโรงแรมระบุไปก่อน

อัตราแลกเปลียนที่แลกได้ดีที่สุด คือ 980 จั๊ด ต่อ 1 US$

ธนบัตรดอลล่าห์สหรัฐที่จะแลกเข้าไปใช้จ่ายในพม่านั้น ต้องเป็นพันธบัตรที่มีสภาพ "ใหม่" ไม่มีรอยตำหนิใด ๆ ไม่มีการเขียน ขีดฆ่าใด ๆ และห้ามพับเด็ดขาด เพราะหากผิดจากนั้น จะทำให้แลกเงินจั๊ดได้น้อยลงมาก ในขณะที่ธนบัตรพม่า หรือเงินจั๊ดส่วนใหญ่นั้น อยู่ในสภาพ "เน่า" ถึง "โครตเน่า"

มหานครเซี่ยงไฮ้..ความสวยไม่เคยเหมือนเดิม

2010-11-22T11:34:00.000+07:00

หากพูดถึงการบินข้ามน้ำข้ามทะเลออกท่องเที่ยวต่างประเทศ
เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองแรกที่ผมได้กลับมาเที่ยวเป็นครั้งที่สอง
และการมาเที่ยวเมืองเดิมในต่างแดนที่ไม่ใช่แผ่นดินแม่ในสองช่วงเวลาที่ห่างกัน
มันพอจะทำให้ได้ฉุกคิดอะไรมากมาย
เมื่อได้มีโอกาสเห็นความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของมหานครแห่งนี้...

มหานครเซี่ยงไฮ้เป็นที่รู้จักกันดีของชาวโลก
กับคนไทยยิ่งคุ้นเคยในชื่อเสียงของเมืองนี้
โดยเฉพาะคนที่เติบโตขึ้นมาในยุคที่หนังเรื่องเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้กำลังโด่งดัง
แม้จะเป็นเมืองที่สร้างมาทีหลัง
แต่ "เซี่ยงไฮ้" ในปัจจุบันได้กลายเป็นมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับหนึ่งของประเทศจีน
ทั้งยังเป็นมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับแปดของโลก
ใครไปเซี่ยงไฮ้ในทุกวันนี้
เมื่อเห็นเมืองใหญ่แห่งนี้เต็มสองตา
มันยากจะเชื่อได้ว่า เดิมที่นี่เป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมงชายทะเล
เป็นหมู่บ้านปากอ่าวเล็กๆสำหรับเป็นจุดพักเพื่อหลบคลื่นลมมรสุม...

เช่นเดียวกับมหานครใหญ่ที่มีชื่อเสียงระดับโลก
เซี่ยงไฮ้มีแม่น้ำหวงผู่ไหลผ่านกลางเมือง
แบ่งมหานครออกเป็นฝั่งเมืองเก่ากับเมืองใหม่
ที่น่าสนใจคือฝั่งเมืองใหม่ที่ได้รับการพัฒนาตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา
ปัจจุบันเด็มไปด้วยตึกระฟ้าทันสมัย
ทุกตึกต่างแข่งกันทะยานขึ้นฟ้าเหมือนต้นไม้ที่กำลังเบียดเสียดแย่งแสงอาทิตย์
ขณะเดียวกันเขตเมืองก็ได้รับการขยายตัวออกไปไม่หยุดหย่อน
จนความเจริญเลยเถิดออกไปยังเมืองรอบข้างอย่างเช่นเมืองหังโจว
ใครบางคนบอกว่า "ไปหังโจวคือไปดูต้นไม้ มาเซี่ยงไฮ้คือมาดูหัวคน "
ไม่รู้ว่าสื่อออกมาจากอารมณ์ไหน
แต่ตอนไปเมืองหังโจว ที่นั่นก็เป็นเมืองแห่งร่มไม้จริงๆ
และตอนที่มาถึงเซี่ยงไฮ้ ที่นี่ก็เป็นเมืองแห่งผู้คนอย่างเค้าว่าจริงๆอีกนั่นล่ะ...
ยิ่งตอนที่ได้มาเดินเล่นที่หาดไว่ทันริมแม่น้ำหวงผู่
หรือ "เดอะบันด์" อย่างที่ชาวต่างชาตินิยมเรียกกัน
ก็เป็นอันเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกต่อเซี่ยงไฮ้ของใครคนนั้นมากขึ้นไปอีก....

"ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง"
เมืองอย่างเซี่ยงไฮ้ก็เช่นกัน
โดยเฉพาะการสร้างหอคอยไข่มุกขึ้นมาตั้งเด่นหราอยู่ฝั่งเมืองใหม่
ความสวยน่าติดตรึงใจของหอคอยแห่งนี้ดึงดูดผู้คนจากทุกมุมโลกให้มาเยือนเซี่ยงไฮ้
ยิ่งในยามค่ำคืน...เธอยิ่งสวยเด่นภายใต้โค้งฟ้ามหานครแห่งนี้

แม้จะตื่นตาตื่นใจในตอนที่ยืนอยู่บนชั้นสูงสุดของหอคอยไข่มุก
ทอดสายตามองความสวยของโค้งน้ำที่ไหลผ่านแสงสีราตรีในมหานครเซี่ยงไฮ้
แต่ลึกๆในใจนาทีนั้น
ผมกลับคิดถึงความสดใสของฤดูใบไม้ผลิริมทะเลสาปหังโจวมากกว่า...
แม้อารมณ์ใบไม้ร่วงในครั้งที่เคยมาจะต่างจากใบไม้ผลิในครั้งนี้อย่างชัดเจน
แต่ผมยัง ผมรู้สึกว่า หังโจว..ความงามยังเหมือนเดิม
ขณะที่เซี่ยงไฮ้...ความสวยไม่เคยเหมือนเดิมเลยจริงๆ

เกือบสิบปีแล้วที่ผมเคยมาที่นี่
เดินเล่นริมหาดไว่ทัน..เลาะเลียบชมตึกเก่าแถบเดอะบันด์
มุดอุโมงค์ใต้แม่น้ำหวงผู่เพื่อข้ามฝั่งมาขึ้นหอคอยไข่มุก...
การได้กลับมาอีกครั้ง
ยอมรับว่าเซี่ยงไฮ้สวยขึ้นมากมาย
โดยเฉพาะแสงสีของย่านเดอะบันด์รวมไปถึงสีสันของหอคอยไข่มุก
และเชื่อได้ว่า หลายปีต่อไปภายหน้า
เมืองเซี่ยงไฮ้ก็จะยังสวยขึ้นไปตามยุคสมัย

"ความสวยไม่เคยเหมือนเดิม" เพราะมันถูกสร้างขึ้นมาได้เสมอ
ต่างจาก "ความงาม"....ที่เราไม่สามารถสร้างมันขึ้นมาได้ง่ายๆ

ลอยกระทงสวรรค์ที่พระธาตุดอยกองมู

2010-11-21T12:48:00.000+07:00

หมูหิน.คอม พาเที่ยวลอยกระทงสวรรค์ที่พระธาตุดอยกองมู จังหวัดแม่ฮ่องสอน ประเพณีอันดีงามของเมืองสามหมอกที่มีแห่งเดียวในโลก ที่นี่ที่เดียวเท่านั้น หมูหิน.คอม
นายหมูหินพาเที่ยวพระธาตุดอยกองมู มาแอ่วลอยกระทงสวรรค์ ที่นี่ที่เดียวในโลก ประเพณีอันดีงามนี้สืบทอดมายาวนาน ตั้งแต่ปี พ.ศ.2403 จนกระทั่งปัจจุบันนี้ก็ยังมีอยู่เลยครับ "พระธาตุดอยกองมู" เป็นปูชนียสถานที่สำคัญและอยู่คู่บ้านคู่เมืองของชาวแม่ฮ่องสอน คนเมืองสามหมอกนี้ให้ความสำคัญกับพระธาตุดอยกองมูเป็นอย่างมาก และงานลอยกระทงสวรรค์นี้ก็เป็นงานประจำปีที่ทุกๆคนมาเที่ยวกัน และจะจัดขึ้นปีละ 1 ครั้ง ช่วงเทศกาลลอยกระทงของไทยเรา แต่เค้าจะจัดอยู่บนเขาเท่านั้นเอง เนืองจากว่าเป็นกระทงสวรรค์ ใน 1 ปีจะจัดอยู่ 5 วันโดยประมาณ หากใครที่สนใจและอยากไปสัมผัสบรรยากาศของการลอยกระทงสวรรค์ ก็สามารถสอบถามข้อมูลได้จากการท่องเที่ยวแม่ฮ่องสอนได้ว่าในแต่ละปีเค้าจะจัดวันไหน วันที่เท่าไหร่ กันบ้างเพราะแต่ละปีอาจจะจัดไม่ตรงวัน เพราะต้องดูวันเพ็ญเดือน 12 ด้วย

วัดพระธาตุดอยกองมูมีชื่อเรียกเดิมๆตั้งแต่สมัยไหนมาแล้วว่า "วัดปลายดอน" แต่คำนี้เป็นภาษาเหนือล้านนาที่แปลเป็นภาษากลางที่เราๆพูดกันอยู่ว่า "วัดที่อยู่ปลายภูเขา" นั่นเอง เพราะคำว่า"ดอน" แปลว่าเนินหรือภูเขา และพระธาตุดอยกองมูจะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองแม่ฮ่องสอน หากใครที่อยากดูพระอาทิตย์ตกดินก็สามารถมาดูได้ที่นี่ พระธาตุดอยกองมูมีอยู่ 2 พระธาตุด้วยกันคือพระธาตุเจดีย์องค์เล็ก และพระธาตุเจดีย์องค์ใหญ่ และมีความสวยงามไม่แพ้กันเชียว

คลิปวีดีโอลอยกระทงสวรรค์พระธาตุดอยกองมู

หากเราขึ้นไป "วัดพระธาตุดอยกองมู" นี้ เราก็สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ตัวเมืองแม่ฮ่องสอนได้ชัดเจน(ชัดเจนกว่าที่เราเดินไปหมู่บ้านกระเหรี่ยงที่ถนนเข้าไม่ถึง อิๆ) หรือหากใครที่อยากจะชมแสงไฟของเมืองเล็กและสงบ ที่อยู่ท่ามกลางขุนเขาอย่างเมืองแม่ฮ่องสอนก็สามารถดูได้จากที่นี่ "วัดพระธาตุดอยกองมู" นี้ แต่ทางขึ้นจะคดเคี้ยวและชันมาก แต่ลาดยางแล้วนะครับ ความยาวของถนนก็ 5 กิโลเมตรโดยประมาณ แต่ถ้าหากใครที่ไปช่วงที่มีงานเทศกาลต่างๆบนพระธาตุดอยกองมู หมูหิน.คอม ขอแนะให้นั่งรถสองแถวขึ้นไปดีกว่า โดยเฉพาะเวลากลางคืน ปลอดภัยและไม่ทำให้การจราจรติดขัดบนพระธาตุดอยกองมู หากเราขับรถไปก็ฝากรถไว้กับพี่ที่ขับสองแถว ขึ้นลงๆได้ ค่าโดยสารขึ้นลงก็อยู่ที่เที่ยวละ 10 บาท/คน นำหากใครที่ไปก็ขับระวังๆหน่อยก็แล้วกันนะครับ หรือหากใครที่ไม่มีโอกาสไปก็ลองดูรูปที่เราเก็บมาฝากกันไปก่อน แต่วันออกพรรษาจะมีการตักบาตรดาวดึงส์หรือว่าตักบาตรเทโว ตามทางลงเขาจากพระธาตุดอยกองมูลงมาถึงตีนดอย อย่างที่ชาวล้านนาเค้าเรียกกัน หากใครที่สนใจอยากร่วมทำบุญก็ไปกันได้ที่พระธาตุดอยกองมู จ.แม่องสอนก็หาเวลาว่างมากันได้เลย แต่ปรกติแล้ว ทางการท่องเที่ยวแม่ฮ่องสอนเค้าได้มีการจัดทริปแบบ one day trip โดยมีการไหว้พระเก้าวัดภายในตัวเมืองแม่ฮ่องสอน

และก่อนจะถึงงานเทศกาลลอยกระทงสวรรค์ พระภิษุและสามเณรก็จะทำกระทงสวรรค์ออกมาจำหน่าย เพื่อให้เป็นรายได้เข้าวัดพระธาตุดอยกองมู โดยที่ลอยกระทงสวรรค์นี้มีรูปร่างไม่เหมือนกระทงที่เราลอยในน้ำ เพราะลอยกระทงสววรค์จะต้องลอยขึ้นบนฟ้า จึงมีการประดิฐษ์จากลูกโป่งอัดแกสเพื่อที่จะได้ลอยขึ้นสวรรค์ และเอาเชือกมาผูกกันกระทงที่ทำมาจากกระดาษษา ลวด และโฟม แล้วก็จะมีเทียนเล่มเล็กๆ อยู่ตรงกลางกระทง ความยาวของเที่ยวก็ประมาณ 1 นิ้ว เป็นมินิเทียนก็ว่าได้ กระทงสวรรค์จะขายอยู่ที่ 20บาท/กระทง มีลูกโป่งหลายสีให้เลือก หมูหิน.คอม ขอแอบแนะนำทริกการเลือกสีอยู่หน่อยนะครับ คือหากว่าเราเลือกสีสดๆ เวลาเราลอยขึ้นท้องฟ้าจะเห็นเด่นชัดมาก (เราก็เลยเลือกสีส้มอิๆ) เพราะเวลากระทงสวรรค์ลอยขึ้นไปบนฟ้าแล้วก็จะมีแสงสวางจากเทียน จึงทำให้เราได้เห็นสีสันอันงดงามของกระทงสวรรค์ที่ลอยลิ่วเป็นเส้นสายของกระทงสวรรค์อยู่บนฟ้าหลากหลายสี หลากหลายลูกด้วยกัน จึงทำให้สีสันในการลอยกระทงสวรรค์เป็นที่ต้องตาต้องใจของผู้ที่ได้เห็นได้ชม และนี่เองก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งของเมืองสามหมอกที่ หมูหิน.คอม ได้นำเสนอเรื่องราวดีๆ

แต่ที่ขาดไม่ได้เลยนั่นก็คือ "'งานวัด" ฮั่นแน่ไม่มีใครที่จะปฎิเศษได้ว่าไม่มีใครรู้จัก เพราะเป็นงานที่อยู่คู่คนไทยมานานแสนนาน แน่ล่ะครับ ผม(นายหมูหิน)เที่ยวมาตั้งแต่เด็ก จนวันนี้ที่ผมมีงานทำ มีภรรยาที่น่ารัก ผมก็ยังเที่ยวงานวัดอยู่ และวันนี้ผมเองก็ได้พา ชาวหมูหิน.คอม มาเที่ยวงานวัดที่พระธาตุดอยกองมู ที่นี่เป็นงานวัดเล็กๆไม่ใหญ่เหมือนที่อื่น เพราะด้วยเนื้อที่อันจำกัด จึงทำให้งานวัดที่นี่น่าเที่ยวมากไม่มีวัยรุ่นกวนเมือง คนไม่จอแจ และเรียบง่าย มีเกมส์ให้เล่นอยู่แค่อย่างสองอย่าง มีขนมนมเนยขาย ปลาหมึกไม้ละ 2 บาท น้ำเขียว น้ำแดงถุงละ 5 บาท ไส้กรอก ลูกชิ้นไม้ละ2 บาท 5 บาท แบบฉบับงานวัด อาจจะเป็นเพราะวัฒนธรรมของชาวล้านนาด้วยที่มีชีวิตความเป็นอยู่ที่เรียบง่ายจึงทำให้ที่นี่ไม่มีความวุ่นวายเข้ามามากนัก คนพื้นที่ก็มาเที่ยวเล่นดูลิเก ดูเสร็จก็กลับบ้านนอน นี่แหละครับที่ผม(นายหมูหิน)ดั้นโด้นเก็บข้อมูล รูปภาพและวีดีโอมาฝากเพื่อนนักท่องเที่ยวหมูๆและหินๆ

          หมูหิน.คอม ขอสืบสานวัฒนธรรมอันดีงามให้อยู่คู่เมืองไทยไปอีกยาวนาน และเราชาวทีมงาน  หมูหิน.คอม  จะพยายามเก็บเรื่องราวดีๆในแง่มุมของการท่องเที่ยวเชิงบวกของไทยให้ยั่งยืนและยาวนาน   เพื่อให้เป็นประโยชน์สูงสุด แก่ผู้เข้าชมเว็บไซน์ของเราครับ.....นายหมูหิน
         ติดตามเรากันต่อไปเพื่อเป็นกำลังใจในการทำงานท่องเที่ยวแบบหมูๆและแบบหินๆเพื่อเราจะได้เก็บร้อยเรื่องราวการท่องเที่ยวที่เรารักมาฝากทุกคนชาว  หมูหิน.คอม
         หากต้องการติชมเว็บสามารถติดต่อมาได้ที่นี่เลยครับ e-mail : webmaster@moohin.com

ขอบคุณข้อมูลดีๆจากหมูหิน.คอม