Waarom? Wel ik krijg eigenlijk best vaak vragen over Paleo, dus ik wil er graag meer over schrijven. Ik vind het ook plezant om mijn eigen avonturen in Paleo bij te houden, het [...]]]> Kijk eens aan, een nieuwe blog is geboren. Vanaf nu dus geen blogposts over Paleo meer op deze blog

Waarom? Wel ik krijg eigenlijk best vaak vragen over Paleo, dus ik wil er graag meer over schrijven. Ik vind het ook plezant om mijn eigen avonturen in Paleo bij te houden, het helpt me om alles te structureren en ook te leren uit mijn eigen fouten. Ik doe het al een paar maanden in een schrift, maar eigenlijk dit echt wel nuttig voor iedereen die in Paleo geïnteresseerd is. Er zijn nog vrij weinig Nederlandstalige blogs, al helemaal niet in Vlaanderen, dus daar is zeker nog ruimte voor lijkt mij. En als ultieme doel wil ik natuurlijk graag anderen (jij misschien?) inspireren om zelf ook gezonder te gaan eten en leven.

Alleen, ik heb niet het gevoel dat op deze blog echt plaats is voor blogposts over Paleo. En een onderwerp zo uitgebreid als Paleo, dat verdient eigenlijk wel zijn eigen blog vond ik. Paleo+ wordt dus mijn blog over de Paleo-levensstijl. Over wat ik eet, en waarom, maar ook over de andere paleo-gedachtes: stress-vrij leven (zo goed en zo kwaad als het kan), goed slapen, voldoende bewegen (en liefst ook wat sporten), … Paleo met een dikke plus dus.

Meer weten? Lees hier verder!

De laatste tijd graaf ik diep in mijn eigen gedachten, gewoontes,… : wie ben ik eigenlijk, waar wil ik naartoe, waar ben ik goed in en waarin niet, en waarin wil ik beter worden? Boeken als “Business Model Generation – You” [...]]]> (Hier gezien en meteen opgeslagen om later tot een eigen blogpostje te verwerken.)

De laatste tijd graaf ik diep in mijn eigen gedachten, gewoontes,… : wie ben ik eigenlijk, waar wil ik naartoe, waar ben ik goed in en waarin niet, en waarin wil ik beter worden? Boeken als “Business Model Generation – You” kunnen daar enorm bij helpen (review onderweg), maar ook gerichte vragen zoals die hieronder leveren soms een nuttig inzicht. Dus bij deze…

1. How old would you be if you didn’t know how old you are? / Hoe oud zou je zijn als je niet wist hoe oud je effectief bent?

Moeilijk. Toen ik 15-20 was vond ik mezelf altijd heel volwassen. Bullshit natuurlijk. Ondertussen ben ik 25 en ik had gedacht de zaken ondertussen toch meer op een rijtje te hebben. Niet dus. Maar bon, als ik het zo hoor bij mijn leeftijdsgenootjes vergaat het hen net zo. Laat ons dus maar zeggen dat ik me niet ouder en jonger voel dan de rest, 25 lijkt me best ok.

2. Which is worse, failing or never trying? / Wat is erger: falen of niet proberen?

 Da’s een simpele vraag natuurlijk, niet proberen is altijd erger. In de praktijk ligt dat iets moeilijker en moet ik mezelf hier heel vaak aan herinneren. Anders blijf ik maar dromen en denken, maar dat levert niets op…

3. If life is so short, why do we do so many things we don’t like and like so many things we don’t do? / Als het leven echt zo kort is, waarom doen we dan zoveel dingen tegen onze zin, en ondernemen we zo weinig wat we wel graag doen?

Omdat het moet? Omdat “de mensen” dat van ons verwachten? Omdat het makkelijker is om gewoon normaal te doen? Omdat we het lef niet hebben om te doen wat we willen doen?

Ik weet ook wel dat ik af en toe toch dingen tegen mijn goesting zal moeten doen. Opruimen, de vloer kuisen, de was doen en de kattenbak leegmaken, dat moet helaas ook gebeuren… Maar over het algemeen geloof ik wel dat je je dromen kan waarmaken en je kan rondkomen door te doen wat je graag wil doen. En ja, soms wil dat zeggen dat je misschien een iets lagere levensstandaard moet opzoeken, maar als dat je gelukkig maakt lijkt me daar niks mis mee.

4. When it’s all said and done, will you have said more than you’ve done? / Als alles achter de rug is, heb je dan meer gehandeld dan je hebt gesproken?

Goh, ik hoop dat alles nog lang niet achter de rug is en dat ik dus nog meer dan genoeg kansen heb om te doen. Tot nog toe heb ik misschien wel meer gepraat en minder mijn dromen waargemaakt. Maar bon, weten wat je dromen zijn, da’s ook niet altijd zo makkelijk natuurlijk… Hier wordt aan gewerkt!

5. What is the one thing you’d most like to change about the world? / Wat zou je het liefst aan de wereld willen veranderen?

Genoeg eten en drinken voor iedereen, dat lijkt me me wel mooi. Wereldvrede ook natuurlijk.

Alle hop, ik kijk al uit naar de volgende serie op Ann’s blog. 

Het hoeft niet eens per sé op de blog, maar als [...]]]> Durven bloggen ook als het niet goed gaat, ook als je twijfelt, ook als je eigenlijk niet echt durft, ik heb daar bewondering voor. Zoals Lilith, of Elizabeth. Echt, straffe madammen. Ik wou dat ik het ook kon, me zo kwetsbaar opstellen.

Het hoeft niet eens per sé op de blog, maar als ik het in “real life” zou kunnen, dat zou al de max zijn. Ik ben onlangs begonnen met iets nieuws, maar het is echt een lange termijn plan. Voorlopig is het vooral veel kennis vergaren en nog maar weinig doen. En ik durf er tegen niemand iets over zeggen. Mijn lief weet ervan, en een stel goeie vriendinnen. That’s it.

Nochtans zit ik niet in met het project zelf, ik geloof wel dat ik mijn idee kan waarmaken. En als het toch mislukt, dan is er ook niks verloren eigenlijk. Maar ik heb schrik. Schrik wat “de mensen” gaan zeggen als ze horen wat ik ga doen. Schrik dat ze het belachelijk zouden vinden. Schrik dat ze zouden denken dat ik dat toch niet kan. Schrik dat ze denken dat het niks voor mij gaat zijn. Schrik dat ze totaal niet snappen waarom ik dat nu wil doen. Schrik dat ze niet snappen waarom ik denk dat ik het kan doen.

Ik weet dat het hypocriet is, want ik vind dat stom om je iets aan te trekken van wat de andere mensen denken. Meestal trek ik mij daar ook echt helemaal niks van aan, maar dit is zo belangrijk voor mij. Zo belangrijk dat ik misschien schrik heb dat een negatieve mening mij gaat doen afzien van mijn plan. Nochtans kan ik echt wel heel wat  feedback gebruiken. Dus ik zou er beter wel met mensen over praten.

Maar die onzekerheid hé, die knaagt.

(Sorry aan iedereen die nu curieus is…)

Januari stond hier helemaal in het teken van de  appartementenzoektocht. Avond na avond heb ik besteed aan het zoeken op Zimmo.be (Immoweb heeft helemaal [...]]]> Ok, januari is nog niet voorbij, maar dat wil niet zeggen dat ik nog geen verslagje van de maand mag schrijven, right? Wat, echt te vroeg? Pech, het is mijn blog

Januari stond hier helemaal in het teken van de  appartementenzoektocht. Avond na avond heb ik besteed aan het zoeken op Zimmo.be (Immoweb heeft helemaal afgedaan hier). Gerrit zorgde voor de afspraken en we hebben een aantal appartementjes gezien, maar de beslissing was eigenlijk vrij snel genomen. Hopelijk ga ik het nu niet jinxen met deze blogpost aangezien we nog niet hebben getekend, maar we hebben gekozen voor het eerste appartement dat we hebben gezien.

Dus: hoera, we gaan aan het Zuid in Gent wonen! Recht aan de oprit en vlakbij alle openbaar vervoer. Met een bad en een douche. Op het gelijkvloers met een terrasje en een tuintje (dat eigenlijk de naam niet waard is, maar hey! Een tuintje!). En een garage, want dat moet in Gent. En een living die 3 keer zo groot is als onze huidige living.

Nu rest ons alleen nog alle paperassen in orde te brengen, maar hey, we zijn blij! Gent, here we come!

Voor de curieuzeneuzen, enkele foto’s…

Maar het gaat wel goed! De goestingskes vallen best mee, koken gaat vrij snel en is gewoonlijk echt wel lekker [...]]]> 2 kilo ben ik kwijt geraakt in week 1. Voorlopig het enige echt voordeel van deze Whole30, want door mijn ziek zijn vorig weekend voel ik me voorlopig nog niet echt beter dan normaal

Maar het gaat wel goed! De goestingskes vallen best mee, koken gaat vrij snel en is gewoonlijk echt wel lekker (en zeker niet slechter dan anders). Het coolste aan “diëten” is toch altijd weer het ontdekken van nieuwe recepten, en dat kan nu eenmaal af en toe eens misgaan.

Geen grote hit deze week: de ontbijttortilla.

Dikke hit deze week ook al had ik te weinig groentjes: indian curry. Het recept? Heel simpel: stukjes kip bakken, tomaat en courgette bakken, alles mengen, beetje kokosmelk bijdoen en natuurlijk currykruiden. Echt géén werk en superlekker. Lucky me, er waren net genoeg restjes dat ik er nog morgen nog eens van mag eten!

Dingen waar ik al zin en heb en die zeker op het volgende weekmenu komen: soep, heel veel soep, gevulde tomaatjes en Crab Cakes (uit Make it Paleo).

Zin om ook eens Paleo te proberen, maar ben je nog op zoek naar wat motivatie? Lees zeker eens deze 30 redenen om een Whole30 te doen!

Whole30, dat is 30 dagen lang superstrict Paleo eten: vlees en vis, groenten en [...]]]> Ik ben vandaag opnieuw begonnen met de Whole30. Ik deed het in augustus al een keer,  en voelde me toen zo veel beter dat ik niet goed weet waarom ik zo lang gewacht heb om het opnieuw te doen.

Whole30, dat is 30 dagen lang superstrict Paleo eten: vlees en vis, groenten en fruit en eitjes. En ghee. That’s it. Neen, dat is niet saai, en ja dat is eigenlijk gemakkelijk vol te houden.

Yep, de eerste dagen zijn moeilijk, maar daarna, als je eenmaal van die suikerverslaving af bent en een beetje een routine hebt valt het allemaal wel mee. (echt, ik weet niet waarom ik ermee gestopt ben…)

Je gaat me daar de komende 30 dagen dus regelmatig over zien tweeten, en het leek me dan ook een blogpostje waard!

Te beginnen met een verslagje van Dag 1.

Vandaag was best een moeilijke dag. Ik was niet super goed voorbereid, en dat maakt het natuurlijk moeilijk als je “vieze goestingskes” krijgt.

Paleo, dat begint met een stevig ontbijt. Als je honger hebt tenminste, het hoeft niet per sé. Maar mijn lichaam is zo hard uit balans dat ik eigenlijk altijd honger (of zin, het onderscheid is moeilijk) heb. En zonder ontbijt kom ik de ochtend niet door. Meestal is mijn ontbijt een chocoladekoek of muffin tegen half 10. Met Paleo kan dat dus niet. En ik had het Gerrit al beloofd, dus het moest echt: vroeg opstaan en eitjes met spek bakken. Veel werk is dat niet en het smaakt altijd.

In ons ontbijt steken we eigenlijk niet veel geen variatie. De ene keer is dat een omelet, de andere keer een tortilla en nog een andere keer een roerei. En als we het spek beu zijn, dan eten we een keertje ei met banaan. Ja, dat is echt lekker, en als je me niet gelooft, probeer het efkes zelf. 3 eieren, 1 geplette banaan, goed mengen en dan bakken.

Tussendoortjes heb je niet echt nodig als je Paleo eet, je lichaam leert vanzelf genoeg eten bij de andere maaltijden. Maar het mag wel natuurlijk, je mag net zoveel eten als je zelf wil. En de eerste dagen is dat voor mij ook echt nodig, na een uur of 2/3 rammelt mijn maag. Tsja, slechte gewoontes… En, heel dom van mij, ik had vandaag niets bij om te snacken… Moeilijk om dan uit de snoep automaat te blijven!

Vanmiddag heb ik restjes gegeten. Kalkoen met bruine vleessaus van oma (gelukkig had ik gisteren het geniale idee om oma te vragen of ze een beetje wou apart houden) en wat groentjes uit de saladebar op het werk. Lekker! Op de meeste andere dagen zorg ik ook dat ik restjes van de avond tevoren bij heb, dat bespaart tijd in de keuken. Oja, ik heb ook nog een kommetje mango gegeten. Kwestie van volledig te zijn.

En vanavond had Gerrit ratatouille voorzien. Alweer veel groentjes dus. In tegenstelling tot wat soms wordt gezegd draait Paleo echt niet rond vlees!

Ondertussen heb ik barstende koppijn, mijn lijf is duidelijk aan het afkicken van die overdosis suikers van de voorbij weken, en cold turkey gaan, dat is echt niet niks. Maar ik weet dat dit niet lang blijft duren en dat ik me snel echt beter ga voelen.

Ik ga mijn best doen om deze maand regelmatig wat Paleo verslagjes te schrijven, zodat ik kan bewijzen dat het echt niet eentonig moet zijn, of saai, of moeilijk vol te houden. Vragen zijn uiteraard ook steeds welkom

En om nu nog eens terug te komen op de titel: mijn goede voornemen voor deze maand (een jaar, dat is zo lang) dat is NIET shoppen. In de soldenmaand, jawel. En vandaag vond ik tussen mijn maaltijdcheques een bon voor Zalando. Meteen op de proef gesteld dus…

En dan heb ik ook nog superleuk nieuws: eind maart/begin april verhuizen Gerrit en ik naar Gent! Gent! Gent! Gent! Eindelijk! *Happy Dance*

Om ze niet kwijt te raken heb ik mijn favoriete kaartjes van 2012 bijeengegooid in een Pinterest album. 

Benieuwd wat [...]]]> Elk jaar maakt Flow een mini kalender met 365 uitspraken over mindfullness, zelfverwennerij, eenvoudig(er) leven, … Flow magazine is uiteraard altijd geweldig, maar die laatste editie is echt fantastisch.

Om ze niet kwijt te raken heb ik mijn favoriete kaartjes van 2012 bijeengegooid in een Pinterest album. 

Benieuwd wat voor wijsheid de kalender van 2013 brengt…

Meer smeren dus, dacht ik. Ik heb denk ik elke lijn van de Bodyshop, Nivea, noem maar op, [...]]]> Ik dacht altijd dat ik een vette huid had. Vooral mijn voorhoofd voelde altijd zo vettig aan. Maar tussen mijn wenkbrauwen was mijn vel soms vettig én droog. En mijn neus, dat is helemaal een lastig verhaal.

Meer smeren dus, dacht ik. Ik heb denk ik elke lijn van de Bodyshop, Nivea, noem maar op, …. wel eens geprobeerd, maar echt helpen deed het niet. Toegegeven, echt lang hield ik het meestal niet vol.

En toen zag ik een aantal blogsters schrijven over de nieuwe Dermalogica shop in Antwerpen en hun facemapping. Aha, dacht ik, dat moet ik eens proberen. Handig ook dat dat zonder afspraak kan, gewoon door het shoppen heen. Bleek dat ik helemaal geen vette huid heb, maar een droge en hypergevoelige huid.

Ja, geen wonder dus dat mijn vorige smeersels niet hielpen, ik had gewoon de verkeerde producten op mijn vel gesmeerd. 

Er is echter één probleem met Dermalogica, dat is pokkeduur. Ik kwam de winkel buiten met amper 2 producten voor 80€… Gelukkig kreeg ik ook veel staaltjes mee, en die kikkerden mijn huid binnen de 2 dagen al op!

En toen ontdekte ik op de website van Dermalogica dat ze ook travelkits hebben van elke productlijn. Meteen besteld dus, en seriously: zodra deze travelkit op is koop ik de fullsize producten, echt, mijn vel voelt en ziet er beter uit! Elke dag dubbel reinigen en smeren zal daar ook wel iets mee te maken hebben, maar toch.

I <3 Dermalogica!

Maandag bijvoorbeeld deden we een analoge fotoshoot met Filip, in zwart-wit. Analoog, dat wil dus zeggen dat we even gaan moeten wachten op [...]]]> Het is donderdagavond en we zijn ondertussen ruim over de helft van onze vakantie heen, snif. Het zou best wat langer mogen duren van mij. Maar hey, we genieten van elke minuut!

Maandag bijvoorbeeld deden we een analoge fotoshoot met Filip, in zwart-wit. Analoog, dat wil dus zeggen dat we even gaan moeten wachten op het resultaat, al lichtte hij via Facebook al een tipje van de sluier op. Ziet er goed uit, en wordt dus zeker vervolgd

Dinsdag vierden we Gerrits verjaardag. Dankzij schoonzus Jenna en haar lief Bavo konden we beginnen met een heerlijk ontbijt met bubbels. Met onze Bongo bon konden we kiezen uit een hondertal schone plekken, maar dicht bij huis leek me wel makkelijk, en dus gingen we naar The Lodge in Vilvoorde. Goeie keuze, al zeg ik het zelf Er stond een goed ontbijtbuffet met alles erop en eraan, koffie, thee, en natuurlijk een glaasje bubbels. Bubbels bij het ontbijt, dat is toch een beetje vreemd, maar het heeft gesmaakt!

Daarna gingen we richting Melsbroek, naar de Thermen van Boetfort. Een gigantisch complex, met heerlijke massages. Gerrit vond de rodoliet pakking nogal vreemd, maar de lichaamsmassage en gezichtsbehandeling waren top! ‘s Middags kozen we voor een winterse dagschotel: vleesbroodje met groentjes en patatjes. Een beetje veel, maar lekkerrrrr! We zijn eerder ook al in de thermen van Grimbergen geweest, maar ik denk dat ik die van Boetfort prefereer.

Onderweg naar huis kreeg Gerrit nog een berichtje van een collega, of we meewilden naar de avant-premiere van Life of Pi? Domme vraag, natuurlijk wilden we dat. Ik wist eigenlijk niks van de film af, behalve dat het iets met een jongetje en een tijger en een boot zou zijn. En maar goed ook, ik denk dat ik des te meer van het verhaal heb genoten omdat ik het niet kende. Life of Pi is een goede film, maar vooral een heel erg mooie film. De beelden zijn echt indrukwekkend, en ik was enorrm onder de indruk van het hele 3D gebeuren. Leuk om eens 3D toegepast te zien op hele rustige beelden in plaats van veel te drukke actiescènes. Jaja, ik vind het een aanrader.

Sindsdien zijn we vooral bezig met onze todolijstjes dus echt spannend is de vakantie niet. Langs de andere kant, mijn keelpijn en heesheid minderen maar niet, een beetje rust is echt welkom…

Dat is dus een probleem als je in Brussel woont hé, hier zijn amper Nederlandstalige kappers. Ik heb er [...]]]> Ik heb een hekel aan kappers. Die doen nooit wat ik vraag. Laat staan als ze geen Nederlands spreken, want mijn Frans is nu ook weer niet zo denderend dat ik dat allemaal tegoei kan uitleggen.

Dat is dus een probleem als je in Brussel woont hé, hier zijn amper Nederlandstalige kappers. Ik heb er eigenlijk nog geen gevonden.

Maar nu heb ik dus een kapper gevonden, met dank aan mijn schoonzus. Ik vond dat haar haar leuk was, dus ff gevraagd waar zij heen gaat, en voila.

Mijn nieuwe kapper heet Patrick, van Laurent Patrick. Prijzig dat wel, maar hij weet tenminste wat hij doet en wat ik wil. Zonder dat daar al te veel woorden moeten aan vuil gemaakt worden.

Het wonder is geschied: ik heb een nieuwe kapper en ik ben er blij mee.

Bonuspunten: het was keihard aan het gieten toen ik buiten ging en ik kreeg gratis een paraplu mee, om mijn versgeknipte en gebrushte haren een beetje te beschermen. Leuk!

PS: Nee, ik ben nog niet van het rood af, het is eerder een bruin/aubergine/rood kleur, maar het slechte licht op die plek verbergt dat een beetje helaas… Fotografie is niet bepaald mijn sterkste kant…

“Ah bon, dat is vreemd. Efkes afwachten, dat komt straks wel weer in orde zeker?”

*4 uur later *

“Tiens, mijn blog is nog steeds offline. Efkes een ticket aanmaken bij de mannen van WickedWay….”

“Huh, de website is weg. WHAT THE FUCK”

Keiharde paniek dus. Mijn blog weg, [...]]]> “Hé Elke, je blog is offline!”

“Ah bon, dat is vreemd. Efkes afwachten, dat komt straks wel weer in orde zeker?”

*4 uur later *

“Tiens, mijn blog is nog steeds offline. Efkes een ticket aanmaken bij de mannen van WickedWay….”

“Huh, de website is weg. WHAT THE FUCK”

Keiharde paniek dus. Mijn blog weg, de website van mijn host is ook weg, en wat gegoogel en getweet en ik vind alleen maar meer paniek. Ja, ik heb een backup, maar die staat op de server… Ja, dat is dom, I know, maar wat kan ik daar nu nog aan doen?

Als je blog weg is, je blog waar je al ruim 5 jaar blogt, dan is dat serieus schrikken. Ik verdien zelden geld met deze blog, dus dat is mijn zorg niet, maar mijn blogposts van Mexico, Erasmus, … dat zijn echte herinneringen en ik blader daar graag af en toe nog eens door, ik wil dat niet kwijt!

Maar goed, ondertussen waren we een dag of 3 verder en wist ik nog steeds niet of ik mijn blogposts ooit terug zou zien. Ja Google Cache lost wel een en ander op, maar echt praktisch is dat toch niet hé… Ik begon mij er dus al een beetje mee te verzoenen dat ik opnieuw moest beginnen. En hey, een nieuwe start dat klinkt ook niet slecht toch? Een verse blog waar niks te lezen is over mijn gewichtsproblemen 5 jaar geleden die nu nog niks veranderd zijn, daar wil ik wel voor tekenen.

Maar goed, uiteindelijk is het allemaal goedgekomen, mede met dank aan Marieke en de mannen van Open Minds, mijn nieuwe hostingbedrijf. En dus twijfel ik nu een beetje, alsnog opnieuw beginnen of toch maar niet?

Goh, ik heb wel eens grote kuis gehouden in mijn oude blogposts, maar uiteindelijk vind ik het wel leuk dat dat allemaal online blijft staan. Ik ben niet zo idioot te denken dat daar behalve ikzelf nog iemand anders nog echt gaat lezen, maar alles offline halen, dat is censureren. En daar hou ik niet van. Ik vind het misschien wel pijnlijk dat ik 5 jaar geleden ook al op dieet ging, maar hey dat is ook deel van mij, en dat hoort er gewoon bij. Het weghalen voelt alsof ik me moet schamen om mezelf, en dat wil ik niet. Het mag dus gewoon allemaal blijven staan. Open en bloot.

De mini poes (bij gebrek aan een degelijke naam noemen we hem voorlopig maar zo…) moet zich wel nog een beetje leren inhouden. Krabben en bijten is pijnlijk