wieś tańczy i śpiewa

Chorzów w mp3

2008-06-02T19:13:00.003+02:00

Znalazłem dzisiaj oficjalny zapis koncertu z Chorzowa :)

Posłuchajcie sami jak tam było :)

http://rapidshare.com/files/119300867/Metallica_-_Live_In_Chorzow__28-05-2008__part.1.rar
http://rapidshare.com/files/119303489/Metallica_-_Live_In_Chorzow__28-05-2008__part.2.rar

Metallica - Chorzów 2008

2008-06-01T15:06:00.008+02:00

28 maja br. miało miejsce wyjątkowe wydarzenie, w którym miałem zaszczyt uczestniczyć. Mowa tu oczywiście o koncercie nieśmiertelnego zespołu Metallica na stadionie Śląskim w Chorzowie.

Na koncert wybrałem się razem z kumplem, który załatwił bilety (pozdro Roger), a jako środek transportu posłużył nam pociąg. Spotkaliśmy się rano na dworcu centralnym w Warszawie wsiedliśmy i ruszyliśmy w Polskę. Podróż miała trwać od czterech do pięciu godzin, ale na szczęście zleciała nam bardzo szybko dzięki zintegrowaniu się z innymi fanami Metallici (pozdrowienia dla Marysi, Janka, Siwego, Piotrka oraz kolegi, którego imienia nie pamiętam - przepraszam).

Po przyjeździe do Katowic zjedliśmy coś i wypiliśmy piwko przypieczętowując w ten sposób nowo zawiązane znajomości. Następnie tramwajem dojechaliśmy do Chorzowa pod sam stadion. Jako, że byliśmy dosyć wcześnie udało nam się zająć całkiem przyzwoite miejsca na płycie i w atmosferze ogólnej wesołości oczekiwaliśmy na rozpoczęcie widowiska.

Szczerze mówiąc support nie zachwycił mnie szczególnie. Zespoły Mnemic i Machine Head graja taką muzykę, że trudno było mi odróżnić jeden utwór od drugiego. Ale to oczywiście kwestia gustu. De gustibus non est disputandum.

W końcu doczekaliśmy się głównego występu. W momencie kiedy Metallica zaczęła grać publiczność dosłownie wpadła w amok. Kiedy tłum miotał mną na wszystkie strony czułem się jak piórko w rwącej rzece :)

Oto zagrane tamtego wieczoru utwory:

Creeping Death
For Whom the Bell Tolls
Ride the Lightining
Harvester of sorrow
Unforgiven
And Justice For All
Devil's Dance
Disposable Heroes
Welcome Home (Sanitarium)
Master of Puppets
Whiplash
Nothing Else Matters
Sad But True
One
Enter Sandman

Oraz bisy:

Last Cares
So What?
Seek and Destroy

Mówiąc krótko Metallica nie poskąpiła fanom swoich największych hitów z czego byłem bardzo zadowolony :)

Na szczególna uwagę zasługuje oprawa pirotechniczna koncertu. Wybuchy na scenie i fajerwerki podczas wstępu do "One" naprawdę robiły wrażenie.

Oto maleńka próbka:

Na samo zakończenie koncertu z machin stojących po obu stronach sceny buchnęły słupy ognia, których ciepło poczułem na twarzy, mimo że wcale blisko ich nie stałem :)

Próbka (ok. 7:27):

W pamięć zapadł mi także dialog Jamesa z publicznością:

<James> Raise your hand if you've seen Metallica before!
<Publika> (las rąk)
<J> Bullshit!
<J> You're just raising your hand because you don't want to look like a dick.

Po widowisku próbowaliśmy z kumplem odnaleźć naszych nowo poznanych znajomych, jednak udało się to nam dopiero na dworcu w Katowicach. Nasza grupka czekała wraz z tłumem na tramwaj, a my we dwóch postanowiliśmy większość drogi z Chorzowa do Katowic przejść na piechotę (to wcale nie jest tak daleko).

Podróż powrotna była już trochę mniej wesoła, ponieważ wszyscy byli raczej zmęczeni i milczący. Spanie na siedząco na korytarzu też to najprzyjemniejszych nie należy ;)

Ogólnie zarówno sam koncert jak i cały wyjazd zaliczam do bardzo udanych. Jestem szczęśliwy, że mogłem w tym uczestniczyć i koniecznie chce pojawić sie na następnym koncercie, który (jak zapowiedział Lars) odbędzie się w przyszłym roku.

\m/

Z nicości w nicość

2008-05-24T14:14:00.003+02:00

"Umrzemy, i to czyni z nas szczęściarzy. Większość ludzi nigdy nie umrze, ponieważ nigdy się nie narodzi. Ludzi, którzy potencjalnie mogliby teraz być na moim miejscu, ale w rzeczywistości nigdy nie przyjdą na ten świat, jest zapewne więcej niż ziaren piasku na arabskiej pustyni. Wśród owych nienarodzonych duchów są z pewnością poeci więksi od Keatsa i uczeni więksi od Newtona. Wiemy to, ponieważ liczba możliwych sekwencji ludzkiego DNA znacznie przewyższa liczbę ludzi rzeczywiście żyjących. Świat jest niesprawiedliwy, ale cóż, to właśnie myśmy się na nim znaleźli, Ty i ja, całkiem zwyczajnie."

- Richard Dawkins, Rozplatanie tęczy

Statystycznie rzecz biorąc...

2008-05-14T09:16:00.004+02:00

Jakiś czas temu pisałem o tym, ze podłączyłem sobie do bloga usługi Feedburnera. Otóż oprócz zarządzania kanałem RSS serwis ów oferuje przeróżne statystyki odnośnie strony. Między innymi są to informacje o tym z jakich stron goście trafiają na bloga. Szczególnie interesujące są zapytania Google, za pomocą których WTiS został znaleziony.

Kilka co ciekawszych pozycji:

"słoneczka w konnekt"
"co tu robic co tu robic"
"słupy wysokiego napięcia"
"infobot do rozmowy"
"zaraz dostał w łeb bo szczekał"
"ale o soo chozi"
"gołe baby śpiewają"
"tonik piwo woda gin słowa piosenki"
"gołe panie"
"mąż i gołe panie"
"wino belzebub"
"gołe panie tańczą nago"
"sloneczko spiewa"
"piwo o smaku dżinu"
"pomysł na gril ogrodowy"
"gołe panie tańczą"
"śpiewanie umowa o dzieło"

I absolutny hit:

"kastrowanie ogierów"

Nie wiem co oni wszyscy z tymi gołymi babami :D

Dowiedziałem sie również, że mój blog został podlinkowany w Wikipedii:
http://en.wikipedia.org/wiki/Power_line_crossings_in_Poland#Tarchomin-Lomianki_Vistula_Powerline_Crossing
(link nr 1)

Tak więc ubawiłem się setnie czytając te statystyki :)

P.S. Prawdopodobnie będę jechał na koncert Metallici do Chorzowa ^^

Operacyjne nieporozumienie

2008-05-05T16:53:00.004+02:00

Operacja laserowej korekty wady wzroku, leżę na stole operacyjnym, pani doktor pyta:

<Doktor> Czy pan dzisiaj pił?
<Ja> (chwila konsternacji) ... Eee, nie.
<D> No i dlaczego? Nie był pan uprzedzony żeby pić?
<J> Eee, czy mówimy w tym momencie o alkoholu?
<D> ...
<D> Nie proszę pana, mówimy o normalnych płynach.
<J> (poczucie zrobienie z siebie idioty)

Back in the sadle

2007-10-23T18:21:00.000+02:00

No i stało się. Zostało mi zaproponowane stanowisko młodszego analityka / programisty w departamencie IT Raiffeisen-Leasing Polska. ^^

Szczerze mówiąc ich oferta przerosła moje oczekiwania, bo nie tylko zgodzili sie na moje wymagania finansowe (które traktowałem jako pozycję wyjściową do negocjacji), ale także zapewnili coroczne podwyżki i premie.

Oferta została mi złożona wczoraj, jednak przyjąłem ją dopiero w dniu dzisiejszym. Bylem jeszcze dzisiaj rano umówiony w dziale nowych mediów wydawnictwa Bauer - również w sprawie posady. Jednak po rozmowie doszedłem do wniosku, że nie są w stanie przebić ani oferty RL, ani perspektyw rozwoju jakie oferują. Tak więc po powrocie do domu wykonałem telefon do dyrektora IT w RL i wyraziłem chęć współpracy.

Zaczynam od listopada. Mam nadzieję, że sobie poradzę.

--------------------------------------------------------------------------

P.S. Dlaczego na stacjach warszawskiego metra nie ma koszy na śmieci? O_o

Ballada o Thorgorze

2007-10-19T22:26:00.000+02:00

Niniejszy tekst popełniłem z kumplem z ławki podczas wielu nudnych lekcji w liceum. Tak więc ma już parę ładnych lat :)

Zamieszczam go w niezmienionej wersji, w której został opublikowany po raz pierwszy.

--------------------------------------------------------------------------

Na wstępie chcielibyśmy nadmienić, że zaczynając pisać niniejszą balladę nie mieliśmy wcześniej przygotowanej absolutnie żadnej fabuły. Wszystko zostało wymyślone na poczekaniu. Jako, że pisaliśmy na zmianę, po jednej zwrotce całość może się osobie, która nas nie zna, miejscami wydać odrobinę... niespójna (kogoś kto nas zna nic już nie zdziwi). Poszczególne zwroty akcji są efektem naszych kaprysów i/lub rzucania sobie nawzajem kłód pod nogi. Jako autorzy zastrzegamy sobie także niezbywalne prawo do idiotycznych rymów i całkowicie niezrozumiałych dla czytelnika wątków.

Mimo wszystko miłej lektury...

Dawno temu w Częstochowie
Żył wojownik co się zowie
Maż ten biedne dzieci kopał
W hektolitrach piwo żłopał

Miecz miał wielki niczym kosa
Bujny wąs u jego nosa
Zbroja kolcza, hełm z rogami
A na tarczy herb z gęsiami

Miał rumaka tchórzliwego
Bał się nawet cienia swego
Ogier ten jak słoń był wielki
Z makaronu jadł muszelki

Dnia pewnego, słonecznego
Ktoś zawołał "Hej kolego!
Czy masz chwilę? Bo mam problem
Z pewnym bardzo wrednym bobrem"

Thorgor, heros nasz kaprawy
Mu powiedział: "Nie ma sprawy!
Raz, dwa skoczę se nad rzekę
Bobra złego wnet usiekę!"

"Lecz uważaj przyjacielu
Bo zginęło tam już wielu
Zwierz ten wciąż na kłodzie pływa
Od 'ssswych ssskarbów' mnie wyzywa"

Thorgor wiec na konia skacze
Koń z wysiłku gorzko płacze
Nogi mu się załamały
Pod Thorgorem zniknął cały

Gdy się biedak już wygrzebał
Kicnął gibko między drzewa
By mógł dzielny mąż wieczorem
Się zaczaić nad jeziorem

Noc już ciemna noc już głucha
Thorgor z krzaków szmerów słucha
Słyszy dziwne gulgotanie
Nagle widzi gołe panie

Coś śpiewają w dziwnej mowie
Że aż Thorgorowi w głowie
Przywołują z dawnych czasów
Obraz niezgłębionych lasów

Tak se słuchał niestrudzenie
Nagle dostał w łeb kamieniem
Bo te driady, nie inaczej,
Nie kochają podglądaczy

A wtem dzielny nasz biedaczek
Się obudził jako pniaczek
No i patrzy jak przejęty
Przed nim Bober rozciągnięty

Jęczy, płacze ten bidula:
"Kiedyś zjadłem córkę króla
Król ten walnął mnie rowerem*
Wtedy stałem się Boberem"

* - bo to był magiczny rower (przyp. aut.)

Driady w kiepskim są humorze
Do zgryzienia twardy orzech
Ze słów stwora wynikało:
Był halflingiem wygłodniałym

Thorgor - pniaczek nasz bojowy
Oraz kumpel jego nowy
Wyruszyli pełni werwy
Driadom wstrętnym szarpiąc nerwy

Koń, że strasznie był tchórzliwy
Z braku pana nieszczęśliwy
Nie chciał sam siedzieć w tym lesie
Więc z rozpaczy się powiesił

Bohaterzy nasi mili
Tak się, kurde, rozbestwili
Że zamiast się wnet poprawić
Pojechali się zabawić

Że balanga na całego
To golnęli niejednego
Rano w drogę trzeba ruszać
A kac męczy i wysusza

Barman już z rachunkiem bieży
Thorgor patrzy i nie wierzy
I ze wstydu się zieleni
W pniaku nie ma wszak kieszeni

Bober coś o 'ssskarbach' gadał
Nie ma kasy, trudna rada
Karczmarz nie słyszał początku
Lecz chce procent od majątku

Wtem do karczmy wszedł człeczyna
Idzie wolno, brzuch wypina
I drze się jak stado ptaków
"Wydział nielegalnych pniaków!

Wieść ostatnio gromko niesie
Że w pobliskim wielkim lesie
Bez plakietki, tfu, z numerem
Podróżuje pniak z Boberem."

W inspektora krzesłem łupli
I przez tylnie wyjście siupli
W niewinność pniaka i zwierza
Nikt już nigdy nie dowierzał

Przed pogonią umykając
Szybko niczym polny zając
Pobieżyli ku północy
Gdzie wciąż tlą się lampy nocy

Faza ta im się znudziła
Że maja paskudne ryła
Więc żeby się odczarować
Wnet zaczęli się całować

Ale żaden nie był żabą
Podziałało więc dość słabo
Pniaczek wrzasnął: "Ja to walę!
Dobrą wróżkę musim znaleźć!"

Więc zaczęli rześko hasać
Po gościńcach i po lasach
Przeszukali każdą pryczę
Żeby znaleźć czarownicę

Tak hasając i szukając
Na przeszkody nie zważając
Zawędrowali pod górę
Otoczoną wielkim murem

Mur był wielki niczym mamut
Za nim piesek zły - malamut
Szczeka, biega, warczy, skacze
Bóbr ze strachu głośno płacze

Thorgor - niezły zawadiaka
Nie przestraszył się i psiaka
Tylko problem powstał duży
Który z nich ten mur wyburzy

Mur jest gruby na trzy stopy
Wielki kłopot mają chłopy
Rosły zaś na metrów kupę
Bóbr w rozterce siadł na dupę

"Kawał kloca potrzebuję
I podkopu wnet spróbuję..."
Rzekł Bóbr się nie namyślając
Sposobów innych nie znając

"Chyba coś się jebło tobie!
Za łopatę tu nie robię!"
Thorgor strasznie się obraził
I Bobra na śmierć przeraził

A więc nasi bochaterzy
Się rozdziali z swej odzieży
Linę długą z niej zrobili
O gzyms muru zaczepili

Jako, że ubrani śmiało
Liny było z deka mało
A mur wielki, mur wysoki
Z pniaka zeszły wszystkie soki

Więc by koniec liny złapać
Muszą się po murze wdrapać
Ale, że niegłupi byli
To się razem podsadzili

Nagle łupło, nagle błysło
Coś walnęło, coś tam świsło
Dymu wokół co nie miara
W środku jakby senna mara

Coś kaszlnęło i kichnęło
Szpetnie ze środka zaklnęło
Spośród dymu wyszedł dziadek
Masując swój tłusty zadek

"Co wy tutaj wciąż robicie?
Od godziny ty sterczycie
Drażniąc wciąż mi malamuta
Że aż mi wystygła zupa."

"Chcemy dostać się na wzgórze
Co szukamy dobrych wróżek
Każda nago przy ognisku
Idzie tam o suchym pysku"

"Aaa... widziałem te kretynki
Liczka mają jak brzoskwinki
Ale bardzo są złośliwe
Przez nie mam pod okiem śliwę

Każdy wtedy w krzakach siedzi
Wszak wiadomo wśród gawiedzi:
Czarownice na sabacie
W ogień wrzucają swe gacie!"

Dziadek widząc, że szalenie
Bober wali w mur kamieniem
Mówi: "Daj se lepiej siana
Walił będziesz tak do rana

Zaraz obok jest furteczka
By się dostać do środeczka
Lecz pułapkę aktywuje
Która złodzieja kastruje!"

Morda bobrowi zbielała
Dreszczyk przeszedł mu wzdłuż ciała
Padł jak długi na murawę
Z przerażenia gryząc trawę

"Coś wrażliwy twój towarzysz!
O odczarowaniu marzysz
Zaraz walnę inkantację
Kurze uszy, smocze kapcie...

... zęby śledzia, ogon żaby
Móżdżek oszalałej baby
Zaraz tutaj głupie zbóje
Dupy wasze odczaruję."

Mam tutaj magiczne glany
Więc się wypnij mój kochany
Bo bez solidnego kopa
Zaklęcie pójdzie do klopa

Bober w dupencję kopnięty
Zaczął jęczeć jak najęty
Bo magiczna transformacja
Bardzo boli, to jest racja

Thorgor twardawym był pniakiem
Potraktowany kopniakiem
Mordy nawet nie wykrzywił
Czym dziadka bardzo zadziwił

Moglibyśmy tak jeszcze długo ale nam się nie chce więc...

THE END

czyli

Żyli długo i szczęśliwie

Autorzy: KozzioU oraz Rgr

Na rozdrożach

2007-10-19T19:24:00.000+02:00

W niedawnej notce wspominałem o pracy, którą to miałem dostać. Otóż dostałem ją, popracowałem miesiąc i zrezygnowałem z dalszej współpracy.

Powodów było kilka:

pojawiły mi sie na horyzoncie dwie bardzo ciekawe propozycje (będące obecnie na etapie negocjacji), z którymi chciałem się zapoznać
forma dotychczasowej pracy - zostałem niby zatrudniony na umowę o dzieło z precyzyjnie określonym zadaniem do wykonania, ale i tak były mi bezustannie podsuwane prace, o których w umowie nie było mowy (w prawdzie została mi w końcu zaproponowana umowa o prace, ale na kiepskich warunkach).
wynagrodzenie - pracowałem za dosyć marne pieniądze, bez ubezpieczenia i innych świadczeń. Umowa o prace zapewniała świadczenia, ale pieniądze pozostały w zasadzie te same.
szefowa (jedna z dwóch) - coraz ciężej było mi znosić jej charakter. Nie będę się wdawał w szczegóły.

Tak wiec od dzisiaj znów jestem człowiekiem wolnym zawodowo. Od przyszłego tygodnia zaczynają mi sie końcowe etapy rozmów w sprawie pracy w dwóch firmach (nie piszę na razie jakich żeby nie zapeszać) i zobaczymy co z tego wyjdzie.

Trzymajcie kciuki :)

Co tu robic, co tu robic...

2007-09-17T15:02:00.000+02:00

Wpadłem w otchłań niezmierzonej nudy zmieszanej lekko z paskudnym lenistwem.

Czekam na telefon w sprawie pracy, która miała być "od ręki", ale jak na razie wcale taka pewna sie nie wydaje. Wczoraj i przedwczoraj myślałem sobie "No, w sumie to weekend jest i może dlatego nie dzwonią", a teraz zaczynam sie już troszkę denerwować. Zdaje się, że będę się musiał odezwać do kolegi, który nagrał mi tą robotę.

Miałem iść do jakiejś kliniki okulistycznej na badania diagnostyczne (potrzebne do laserowej korekty wzroku), ale też jakoś nie mogę się wybrać. Zawsze coś mi przeszkadza. Teraz nie chciałbym, żeby mi okres rekonwalescencji po zabiegu przeszkadzał w pracy (której jeszcze nie dostałem O_o). Ale w sumie same badanie mógłby zrobić... hmm...

No i jeszcze powinienem dokończyć koszenie trawnika. Nie chce mi sie strasznie, ale kiedyś trzeba to zrobić :P

Ale zanim się ruszę to sobie jeszcze pogram chwilkę na gitarze ^^

Lawina fotek

2007-09-14T19:09:00.000+02:00

No. Trzeba by coś skrobnąć na blogu, nie? :D

Dzisiaj w końcu zebrałem sie w sobie i przebrałem porządnie zdjęcia z Bornholmu. Zgodnie z zasada, że od przybytku głowa nie boli zamieściłem na deviancie 44 fotki :D

Z oczywistych powodów dublowanie wszystkich 44 zdjęć tutaj było by bez sensu, tak wiec daje linka do galerii i zapraszam do komentowania (zarówno na DA jak i tutaj) :)

http://kozziou.deviantart.com/gallery/

Głos zza morza

2007-08-12T18:28:00.000+02:00

Pozdrowienia ze słonecznego Bornholmu! Korzystając z tego, że złapałem chwilowy dostęp do internetu postanowiłem skrobnąc sobie posta.

Siedzę sobie wlaśnie przy piwku... chill-out'uję się... Połowa pobytu już za mną. Oto kilka uwag, które zdążyłem poczynić:

JEDZENIE I PICIE:

Słone masło, słodkie pieczywo, kwaśny majonez - oto "uroki" skandynawskiej diety. Poza tym Duńczycy mają fioła na punkcie ekologicznej żywnosci. Czasami cieżko dostać coś normalnego w sklepie. Natomiast (co nie było zbytnią niespodzianką) Dania ma świetne piwo. Szczególnie przypadł mi do gustu Carlsberg Pilsner - piwo, którego nie widziałem niestety nigdy w Polsce. A szkoda, bo jest naprawde wyśmienite. Ale medal ma niestety i drugą stronę - w Danii piwo (zresztą jak wszystko) jest koszmarnie drogie... zdecydowanie nie na kieszeń zwykłego polskiego zjadacza chleba.

WARUNKI TURYSTYCZNE I POGODA:

Bardzo pozytywnie zostałem zaskoczony pod względem szeroko pojętych warunków wypoczynkowych. Pogodę miałem piekną, morze czyściutkie (trochę zimne przez pierwsze dni, ale jak sie już człowiek zanurzy to całkiem przyjemne), a plaże malownicze. Poza tym mili, uczciwi ludzie, którzy nie kombinują na każdym kroku (ech, kiedy w Polsce będzie tak).

KOBIETY:

To tak bardziej jako ciekawostka. Urodę mieszkanek Danii oceniam jako... poprawną. Bez szczególnych rewelacji, chociaż też źle nie jest. Ogólnie króluje uroda nordycka czyli blond wlosy i delikatne twarze. Naród całkiem ładny, ale bez przesady.

Po powrocie postaram się zapodać jakieś fotki okolicznej fauny i flory.

Do zobaczenia niebawem.

Zagadka rozwikłana

2007-07-13T15:11:00.000+02:00

W niedawnej notce wyraziłem swoje gorączkowe zainteresowanie znaczeniem słowa "kurzyślad". Z pomocą na gg przybył kolega Elwood B. serwując mi aż dwie definicje ;)

kurzyślad -
1. trop zwierzęcy pozostawiany przez osobniki z rodziny kurowatych, charakteryzuje sie trzema pazurami kierunkowymi opraz jedym pazurem przeciwstawnym
2. rodzaj motoroweru produkcji kazachstanskiej sluzącego głownie do przewozu drobiu oraz innych mniejszych zwierzat z rodziny ptaków, etymologia slowa pochodzi od polaczenia kura + jednoślad

Na kolegów zawsze można liczyć :D

Enter the Burner

2007-07-12T17:31:00.000+02:00

To tylko taka krótka notka żeby zakomunikować, że ustawiłem sobie przekierowywanie feed'u mojego bloga na kanał założony na FeedBurner. Głównie dlatego, ze interesują mnie statystyki :)

Tak więc jeśli ktoś z Was drodzy czytelnicy subskrybował mój kanał, to proszę zróbcie to jeszcze raz.

http://feeds.feedburner.com/WieTaczyIpiewa

Z góry dziękuje :)

Rozmowy ze sztuczną inteligencją

2007-07-10T13:06:00.000+02:00

Przepraszam, ale mnie to rozbawiło... Sprawdzałem w infobocie znaczenie jednego słowa z piosenki Tenacious D.

KozzioU :: 13:07:52
ap pimpernel
Infobot :: 13:07:52
1 kurzyślad
KozzioU :: 13:08:05
co to kurwa jest kurzyślad??
Infobot :: 13:08:05
Ładnie to tak? Ja się tylko staram pomóc. A że nie wiem wszystkiego...

Dżin z butelki

2007-07-09T00:30:00.000+02:00

Siedzę sobie wczoraj wieczorem przed komputerem. Myślę sobie, że nic ciekawego się już tego dnia nie wydarzy. Nagle dostaje SMS'a od mojego brata ciotecznego mieszkającego dosłownie za ścianą:

Podejdz do plota

No wiec podniosłem zad i wyszedłem do ogrodu. Tam spotkałem wyżej wymienionego z połową browara w ręce, który zaraz został mi wręczony celem wykończenia. Jak się okazało brat wrócił właśnie od kolegi, gdzie spożył już 5 piw i jest w szampańskim nastroju. Narobił mi smaku tą połówką piwa, a że nie miałem akurat w domu ani buteleczki, to poleciał szybko do domu po coś dla mnie. Tym czymś okazało sie piwo "Johny's Beer".

Piwo owe smakuje paskudnie. Jest strasznie słodkie i w ogóle jakieś takie fuj. Jedyną jego zaletą jest cena - ok 1,50 PLN za butelkę.

Ale wypiłem to piwo (lekko się zmuszając). Pogadaliśmy chwile o tym i owym i w końcu doszliśmy do wniosku, że można by dziabnąć coś więcej. Brat skoczył raz dwa do domu i przyniósł: napoczętą butelkę ginu, tonik, oraz kufle (nie chciało mu sie szukać normalnych szklanek). Po skończonej flaszce widać było, że senność zaczyna brać mojego braciaka więc odeskortowałem go do domu i sam też niebawem położyłem się spać.

Ale niestety to nie koniec tej opowieści. Najważniejsze działo się dnia następnego. Nie pamiętam kiedy ostatnio miałem tak wielkiego kaca. Straszliwy ból głowy trzymał mnie przez calutki prawie dzień skutecznie uniemożliwiając normalne funkcjonowanie. Gin ów, który mieliśmy wątpliwą przyjemność spożywać musiał być jakiś trefny, ponieważ jak się dowiedziałem brat mój również zdychał i w dodatku, jak to się wyraził, "rzygał po całości".

Na szczęście kace mają to do siebie, że mijają. A uczucie ulgi po kacu nie ma sobie równych ;)

Pozwolę sobie zakończyć tą notkę rymowanką:

Morał z tej historii taki drogie dzieci:
Nie pijcie przypadkiem wszystkiego jak leci

Z cyklu "Młodzi polscy poeci" cz. 3.

2007-07-06T14:47:00.000+02:00

Pomyślałem sobie, że może warto by było wrzucić tu taki mały wierszyk, który popełniłem ładnych parę lat temu.

Wybaczcie patos wylewający się z tego "dzieła" - byłem wtedy młody i pod wpływem Jonasza Kofty ;)

Wiersz o wierszach

Kiedy wszystkie te myśli
Do tej kartki przygwożdżę
Wtedy sen mój się ziści
Wtedy wreszcie odpocznę

Kiedy płomień błękitny
Strawi kartki przestrzenie
Słowo umrze i zniknie
Myśl zakończy istnienie

Dżizas - aż mi się głupio robi jak to dzisiaj czytam... po cholerę ja to publikuje? :P

Śladów 2007

2007-07-01T21:15:00.000+02:00

Pomyślałem sobie, że skoro już zacząłem opisywać wydarzenia z życia wzięte to grzechem było by nie wspomnieć o niedawnym wypadzie na działkę do mojego wieloletniego przyjaciela. Pretekstem do imprezy były urodziny wyżej wymienionego. Impreza zaczęła się w czwartek i trwała do soboty (trochę nam się zeszło :D).

Sam Śladów, w którym znajduje się rzeczona działka to taka maleńka wioska nad Wisłą położona nieopodal Wyszogrodu (zwanego przez niektórych Myszogrodem). Wypad zaczął się od zrobienia wielkich zakupów jeszcze w Warszawie. Wózkowi sklepowemu mało nie odpadły kółka od ciężaru załadowanego do niego towaru. Góra żarcia (w tym różnego rodzaju kiełbasy oraz karkówki na grilla), zgrzewki browarów, kilka flaszek wódki - a to tylko na sam początek. Dodatkowo oprócz tychże zakupów uzbrojeni byliśmy w:

komputer (bynajmniej nie laptop)
zajebiście duży monitor LCD
dwa wielkie głośniki
plątaninę przeróżnych kabli i kabelków
grill ogrodowy
owczarka podhalańskiego

Tak kompleksowo przygotowana nasza dziewiątka ruszyła w drogę. Po niecałej godzinie byliśmy na miejscu i zaczęliśmy rozkładanie sprzętu. Dokładnie pamiętam jak K. mówi do mnie:

Módlmy się żeby instalacja wytrzymała to obciążenie, bo tu tylko jeden korek został.

Krótkie oględziny skrzynki z bezpiecznikami potwierdziły ten fakt, ale cóż, podłączaliśmy się dalej. Kilka minut później z głośników płynęła już muzyka radując wszystkich zgromadzonych.
Po krótkiej ceremonii odśpiewania różnorakich hymnów na cześć jubilata oraz wręczenia prezentów urodzinowych (butelka piwa zdaje się jęczmiennego oraz pluszak przedstawiający popularnego ostatnio teletubisia) przystąpiliśmy gremialnie do tradycyjnych czynności imprezowych (czyt. chlanie).

I nic nie zakłóciło by tej beztroskiej zabawy gdyby koleżanka M. nie potknęła się o przebiegający przed gankiem przedłużacz doprowadzający elektryczność do zamontowanej na szybko na drzewie lampki powodując tym samym zwarcie. Ciemność i cisza, które wtedy zapadły powitane zostały najpierw konsternacją a później śmiechem. Bo cóż można było innego zrobić. Oczywiście nikt nie miał pretensji do M. gdyż wszyscy rozumieli, że nie zawiniła ona, a jedynie pozostawiająca wiele do życzenia instalacja elektryczna. Dość powiedzieć, ze został w niej wykorzystany przedłużacz zrobiony przez K. w podstawówce na zajęciach z techniki (ja swój też chyba gdzieś mam, ale bał bym się go używać :P).

Ale taka awaria to było za mało żeby popsuć nam zabawę. Wszyscy (oprócz naszego szanownego gospodarza) bardzo szybko przystosowali się do nowo zaistniałej sytuacji. Zebrało się kółko i zaczęły się śpiewy acapella przerywane jedynie od czasu do czasu tyradami w stylu:

Kurrrrwaaa! Jaki jestem wściekły!

wygłaszanymi przez K. miotającego się szukając jakiś zapasowych korków. Po chwili takich gorączkowych poszukiwań zadecydował, że wybierze się na poszukiwanie bezpieczników samochodem. Powiem tylko, że pomysł ten spotkał się z ogólną i dosyć gwałtowną dezaprobatą jako, że K. był już po kilku piwach. Ostatecznie poszliśmy na kompromis - jedziemy szukać korków, ale za kierownicą siada koleżanka I., która nie piła (czy może wypiła symbolicznie jedno piwko). Nie chce mi się wdawać w szczegóły samych poszukiwań. Dość powiedzieć, że okazały się one bezowocne z powodu późnych godzin nocnych oraz faktu, że znajdowaliśmy się w samym środku totalnego zadupia. Wróciliśmy więc i dalej bawiliśmy się po ciemku (słońce nie kazało na siebie za długo czekać więc nie było to takie uciążliwe).

W którymś momencie ktoś wpadł na pomysł wybrania się nad Wisłę w celu oglądania wschodzącego słońca. Tak też zrobiliśmy. Przeszliśmy przez pas płytkiej (i wyjątkowo zasyfionej) wody i zainstalowaliśmy się na niewielkiej wysepce. Mając już całkiem nieźle w czubach postanowiliśmy spontanicznie pobawić się w zapasy w stylu wolnym, co okazało się debilnym pomysłem, bo zaowocowało jedynie obolałymi ciałami i piaskiem we włosach, ustach, nosach oraz uszach. Ale nic to. Wróciliśmy do domku. Część ekipy poszła spać. Ja natomiast z koleżanką M. oraz kolegą A. usiedliśmy przy ognisku i rozpracowaliśmy na spokojnie flaszkę wódki po czym również udaliśmy się na spoczynek.

Obudziłem się jako pierwszy z nieziemskim wręcz bólem głowy. Potrzebowałem jeszcze godzinki drzemania na wiklinowym fotelu na świeżym powietrzu oraz kefiru żeby dojść do siebie. Szybkie oględziny lodówki wykazały, że z 28 browarów, które kupiliśmy z K. dla nas dwóch zostały 2. "No ładnie" powiedziałem sam do siebie, wziąłem plastikowy kufel i wyszedłem na schodki gdzie A. otwierał już beczkę Heinekena.

Ten dzień minął dosyć leniwie. Część ludzi wróciła do domów, K. pojechał do Warszawy po swoja dziewczynę, a na placu boju pozostałem tylko ja, M. oraz A. Czekanie na powrót K. upłynęło nam na wysoce opiniotwórczych rozmowach i rozpracowaniu wspomnianej wcześniej beczki piwa oraz flaszki wódki. Na szczęście K. oprócz dziewczyny przywiózł także nową dostawę alkoholu. Wieczór dopełniło oglądanie "Chłopaki nie płaczą" oraz "Teksańskiej masakry piłą mechaniczną". Kiedy zaczynało już świtać ekipa wykruszyła się do łóżek, a ja (ponieważ natchnęła mnie niespotykana energia imprezowa) siedziałem jeszcze do 5 rano słuchając muzyki i wypijając K. jego urodzinowy prezent (za karę, że zostawili mnie samego :D).

Następny poranek minął pod znakiem sprzątania (podczas, którego niestety popsuł się mój grill, ale co tam). Zebraliśmy się i wróciliśmy do Warszawy.

Uffff... siadając do tego posta nie spodziewałem się, ze wyjdzie taki długi - potraktujmy to jako rekompensatę za moje ostatnie niepisanie.

P.S. Wspomniana awaria elektryczna dała się łatwo naprawić poprzez odłączenie wadliwego przedłużacza. Niestety jakoś nikt na to nie wpadł pierwszego dnia.

Przełamanie razy dwa

2007-06-30T22:54:00.000+02:00

Przełamanie numer jeden: Miałem na tym blogu nie dawać wpisów opisujących moje codzienne życie, co się wydarzyło itd., ale jakoś ostatnio nie mam weny żeby tworzyć coś kreatywnego, a blog świecił pustkami tak wiec pewnie zaczną się pojawiać notki w tym stylu.

Przełamanie numer dwa: Jak widać po prawej stronie zarejestrowałem się w końcu na Last.fm. No i muszę powiedzieć że jak na razie serwis robi na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Fajny pomysł ktoś miał. Teraz cały świat może poznać mój okropny i rozstrzelony gust muzyczny.

Mój profil: http://www.lastfm.pl/user/KozzioU/

Widmo czerwonego słoneczka

2007-05-26T12:46:00.000+02:00

Nienawidzę Gadu- Gadu!

I nie mówię tu o komunikatorze (który nomen omen znacząco ustępuje pola swoim konkurentom, nie wspominając już o bombardowaniu reklamami), ale o samej sieci i protokole, który jest przestarzały, ma beznadziejne szyfrowanie, niestabilne serwery i masę przeróżnych innych mankamentów. Ale najbardziej nienawidzę go za to, ze jestem na niego skazany.

Dlaczego GG jest w Polsce tak popularny? Przecież nie ze względu na swoja wątpliwą jakość. Wg. mnie składają się na to trzy czynniki:

1. Czynnik pierwszeństwa
GG doskonale wstrzeliło się w rynkową niszę, która powstała kiedy internet w Polsce dopiero się rozwijał. Ludzie, którzy zaczęli go wtedy używać po prostu się do niego przyzwyczaili.

2. Czynnik laika
Ludzie używają GG z tego samego powodu, dla którego używają Windows i Internet Explorera - nie wiedzą o istnieniu równie dobrych (a nierzadko lepszych) alternatyw, są zbyt leniwi żeby zmienić przyzwyczajenia albo po prostu nie potrafią znaleźć/wybrać/uruchomić programu alternatywnego.

3. Czynnik "perpetum mobile"
Ludzie używają GG, bo... UWAGA... ludzie używają GG. Żeby komunikować się z użytkownikami GG musisz stać się jednym z nich. To błędne koło nakręca się coraz bardziej z każdym nowo zarejestrowanym użytkownikiem.

Tak więc nie mogę zrezygnować całkowicie z tej sieci, bo po prostu używają jej wszyscy moi znajomi (z jednego lub więcej powodów wymienionych powyżej).

Co można z tym fantem zrobić? Nie wiem. Osobiście marzy mi się, że kiedyś komunikatory IM przypominać będą bardziej pocztę elektroniczną. Mając konto na Yahoo możesz bez żadnych problemów komunikować się z użytkownikami Gmaila, WP, O2 czy innych. Być może kiedyś powstanie jakaś uniwersalna platforma pozwalająca uzyskać podobny efekt w przypadku komunikatorów (chociażby na najbardziej podstawowym poziomie - przesyłanie zwykłych tekstowych wiadomości oraz wyświetlanie statusu znajomych na liście).

Niektórzy, co bardziej poinformowani, czytelnicy zwrócą mi zapewne uwagę na istnienie Jabbera i jego transportów do przeróżnych popularnych sieci. Niestety w moim odczuciu jest to tylko upierdliwa w konfiguracji i użytkowaniu prowizorka (przepraszam Jabberowcy, ale takie jest moje zdanie po przetestowaniu kilku klientów Jabbera i użeraniu się z transportami).

Niestety moje mrzonki o platformie jednoczącej komunikatory maja stosunkowo niską szansę na stanie się rzeczywistością. Tak więc dochodzę do smutnego wniosku, że jeśli nie wydarzy się jakiś kataklizm, który pochłonie wszystkie serwery GG wraz z twórcami tej sieci, to czerwone słoneczko będzie nadal panować niepodzielnie, frustrując kolejne pokolenia użytkowników internetu.

Z cyklu "Młodzi polscy poeci" cz. 2.

2007-05-24T16:20:00.000+02:00

Leniwa fraszka o lecie

Nadeszło lato co miało być wiosną
Skwar srogi leje się z nieba
Skąpane w słońcu rośliny rosną
Szkoda, że tam gdzie nie trzeba

A mogło by przecież wyrosnąć drzewo
Olcha, topola czy grusza
Leżaka bliżej, trochę na lewo
Żebym nie musiał się ruszać

Ostatnie wino

2007-04-26T18:14:00.002+02:00

Poznajcie Stefana - mężczyznę w średnim wieku, którego już nic w życiu nie zdziwi. Prawdziwy przystojniak z niego. Te rozbiegane, zezowate oczka wydające się świdrować człowieka na wylot. Ta kolekcja wystających z jego otworu gębowego zębów przypominających w odpowiednim świetle klawisze malutkiego pianinka marki Casio. Oraz zmarszczki... ach te zmarszczki... to one dodawały Stefanowi nieodpartego uroku menela ze śmietnika za monopolowym. Czasami patrząc na te zmarszczki miało się ochotę podejść, dotknąć, poczuć pod opuszkami palców niesamowitą fakturę jego twarzy przywodząca na myśl krajobraz księżycowy. Wielu chciało sprobować, ale to niebezpieczne przedsięwzięcie. Stefan znany był ze swojej porywczości kiedy był pijany. Sprawy nie ułatwiał fakt, że był on pijany dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu, trzysta sześćdziesiąt pięć dni w roku. Wyjątek stanowiły święta państwowe, które to Stefan spędzał na ławce w parku narkotyzując się klejem wdychanym z foliowego woreczka. Wydawało się, że nic nie będzie nigdy w stanie przerwać tej arkadyjskiej sielanki. Dopóki w życiu Stefana nie pojawił się kot. Ale nie uprzedzajmy faktów.

Tego dnia pogoda była wspaniała, słońce sunęło majestatycznie po niebie nie niepokojone przez nieliczne białe obłoczki pojawiające się to tu, to tam i odbijało się beztrosko od łysiny Stefana. On sam jak zwykle o tej porze leżał z głową w śmietniku i wymiotował tanim winem marki "Belzebub". Zwykło się mawiać, że był to miejscowy rarytas, swoisty produkt eksportowy. Somelierzy z całej Europy środkowo-wschodniej przybywali tłumnie do okolicznego monopolowego celem skosztowania tego nietuzinkowego trunku. Jeden łyk zmieniał ich na zawsze. Z uszu zaczynały wyrastać im kępy kruczoczarnych włosów, a ich nosy przybierały prawie momentalnie barwę karmazynową wpadającą lekko w lila róż. Sam Stefan poddający się przez lata kuracji "Belzebubem" stał się do pewnego stopnia odporny na te efekty. Chociaż trafniejszym określeniem było by, że to one uodporniły się na niego. Głęboko postępująca społeczna mutacja Stefana nie zostawiała im już wiele miejsca do popisu. Stefan powoli wyjął głowę ze śmietnika i nadstawił swoich ogromnych uszu. Gdyby w pobliżu znalazł się w tej chwili jakimś cudem reporter Animal Planet ani chybi wziął by go za surykatkę zbiegłą z ogrodu zoologicznego. Stefan rozchylił nozdrza i powoli wciągnął powietrze. Południowy wiatr niósł ze sobą woń niebezpieczeństwa. Nagle ze świstem powietrze przecięła czarna sylwetka. Była krępa i bardzo zwinna. Mknąc w stronę Stefana poruszała się ruchem obrotowym wokół osi OY przybierając w ten sposób postać morderczego, pokrytego futrem szurikena. Z przeraźliwym miałknięciem postać rzuciła się na Stefana zagłębiając w jego przypominającą rów mariański twarz swoje szpony. Stefan ryknął z bolu i padł na plecy. Tajemnicza postać zniknęła tak szybko jak się pojawiła. Stefan leżał jeszcze przez chwile na pokrytej poranna rosą trawie zastanawiając się czy to wszystko mu się nie przyśniło. Oddychał ciężko. W pamięci nadal wirowały mu obrazy z życia, które przemknęło mu sekundę temu przed oczami. Życia, którego nie znał. Kim był ten mały berbeć który lata po osiedlu w śpioszkach i zakopuje niczego nie świadome wiewiórki w piaskownicy za blokiem. Czy to naprawdę był on? Czy to możliwe, że tak nisko upadł? Stefan zapłakał cicho, poderwał się i rzucił biegiem w bliżej nieokreślonym kierunku.

Podobno niektórzy widywali go jeszcze przez kilka lat jak ganiał z grabiami blokersów i przeprowadzał staruszki przez jezdnie. Niektórzy mówili nawet, że się zaszył. Faktem jest, że wraz z nadejściem nowego milenium Stefan po prostu zniknął. Rozpłynął się w szarości warszawskiego blokowiska, które go zrodziło jak gdyby nigdy nie istniał. Po dziś dzień krążą o nim legendy, że któregoś dnia powróci aby jeszcze raz zasiąść na ławce i wychylić w cieniu wielkiego dębu ostatniego "Belzebuba".

Brat bliźniak (post gościnny)

2007-04-26T13:48:00.000+02:00

Gdzie są te wszyskie ladacznice, którymi przesiąknęły samochody w centrum Żoliborza?
Wydawało by się, że nieduże fotele w maluchu są w stanie oprzeć się pokusie, jednak nie. Sam spróbowałem. Niby nic, a jednak kawał drogi musiałem przejechać, żeby cokolwiek zdziałać sensownego.
Prawą ręką nie da rady jednocześnie smarować kota butaprenem i prowadzić samochodu. Ale czemu dowiaduję się o tym dopiero teraz? Teraz, kiedy jest już po wszystkim. A przecież chciałem dobrze. Starałem się równomiernie rozprowadzić klej za pomocą pędzla, obracałem kota w dłoni, by nie zasechł zbyt szybko. Na nic jednak moje starania.
Ale zacznijmy od początku.

Rozdział I

Wszystko zaczęło się w 1968, kiedy jeszcze o komputerze nikt nawet nie marzył. Zresztą, jak tu marzyć, kiedy dokoła sama bieda i patologia. W takiej właśnie dzielnicy wychowywał się on - dzielnicy alkoholików, sekciarzy, seryjnych gwałcicieli, złodzieji. Za młodu nie miał żadnych wzorców. Próba uświadomienia go o czymkolwiek kończyła się ogólna burdą w całej dzielnicy. Każdy miał swoje zdanie na temat jego wychowywania, tak jakby był własnością ogółu.
Gdy pewnego dnia obudził się tak jak zwykle, na zgniłych poduszkach, w zadymionym pokoju, w oparach denaturatu, nie mógł po omacku znaleźć papierosa. Miał zaledwie 3 lata, a już znał smak sparciałej prezerwatywy. Pęknięta guma prześladowała go od samego początku. Dlaczego jednak zabierał się do wszystkiego z takim zapałem? Przemykający dzielnicą tubylec pomyślałby, ze taka gwiazda tanecznej muzyki disco-polo, nie może mieć żadnych problemów.
Szybko ubrał się w walonki i wsiadł do Tygrysa. Niestety rozrusznik nie działał, więc klasycznie trzeba było czołg odpalić na pych. Nieistotne jest tuż to, że brakowało benzyny, o czym uświadamiał sobie codziennie po przepchaniu 2-3 kilometrów. Ale tym razem dzień był inny. Postanowił że tym razem nie będzie odstawiał pojazdu spowrotem pod dom, zostawi go tu, a jutro dopcha go kolejne parę kiometrów. W jego głowie od lat rysował się szatański plan. Marzyło mu się, że zajedzie pod pracę czołgiem i tym samym da do zrozumienia szefowi, kto tu naprawde rządzi. Jeśli jego pomysł z dopychaniem czołgu po kilka kilometry dziennie wypali, już za 3 miesiące dojedzie do pierwszego ronda.
Potem będzie już z górki, o ile nie pomyli zjazdu i nie pokieruje maszyny na Piaseczno. Wtedy dojdzie mu kilka lat pchania, do najbliższej wysepki, na której można zawracać.
Nie bądźmy jednak pesymistami. Załóżmy w milczeniu, że rondo pokona bez problemów. Potem, tak jak powiedziałem, jest już z górki. A właściwie pod górkę, więc nieco ciężej.

Niesamowite przygody kapitana Szuwareza

2007-04-26T07:42:00.000+02:00

Kapitan Szuwarez obudził się wcześnie rano z okropnym bolem głowy. Hektolitry wypitej wczoraj wódki wciąż boleśnie dawały o sobie znać. Z niewyjaśnioną radością wciągnął przesycone zapachem rzygowin powietrze i sprobował podnieść lewa powiekę. Dokonał tej sztuki jakieś piętnaście minut i niezliczona ilość zmęczonych stęknięć później, nadludzkim wręcz wysiłkiem, któremu równać się mogły jedynie heraklesowe prace. Jego zamglony wzrok omiótł miejsce, w którym się znajdował. Przypalony żyrandol bujał się przy podmuchach chłodnego wiatru wpadającego do mieszkania przez wybita szybę w oknie. Na parapecie niemiłosiernie głośno tupały gołębie-sadyści, a na ścianie wesoło wegetowała sobie bogata kolekcja najprzeróżniejszych gatunków grzyba. Zebrawszy się w sobie i odrzuciwszy zarzygany sweter, którym był przykryty usiadł na czymś co dwadzieścia lat temu mogło przypominać wersalkę.
- Hołm słit hołm... - wycedził po zagranicznemu do pustych ścian.
Zaraz jednak poczuł wyrzuty sumienia, ze gardzi rodzimym językiem i po chwili dorzucił:
- ... kurwa.
Jakże wielkie było zdziwienie i zarazem nieopisana radość kapitana Szuwareza, kiedy to nagle jego zmęczonym oczętom ukazała się niedopita butelka wódki stojąca niewzruszenie niczym kolos rodyjski na przeżartym przez korniki stoliku po Piłsudskim. Drżącymi od delirium dłońmi schwycił dziarsko brudna szklankę i nalał do niej co do kropli zawartość butelki. Po czym wzniósł sam do siebie ponury toast "Alkohol zabija", wychylił na raz uświęconego w ten sposób klina i bez czucia opadł z powrotem na zakurzone łóżko.

Zasadzka na kota (post gościnny)

2007-04-24T22:02:00.000+02:00

Widziałem żółwia. Małego czarnego żółwia. Leżał‚ w trawie i gwizdał na kurwy. Żółw jak żółw myślę sobie. Żadna rewelacja.
Te jego rozłożyste skrzydła, którymi obejmował pustą flaszkę po wódce, trzy łapki, które wystawały z odwłoka, długie srebrzyste włosy, kolorowy pióropusz. Nic nie zdradzało niczego podejrzanego.
Żółw w pewnym momencie wstał, otrzepał się, splunął i zaczął biec w kierunku dworca. Biegł luźnym krokiem. Podskakiwał na kamieniach. Wyglądało to, jakby tańczył. Nawet nie zauważył gdy nabił się na wystający, zaostrzony, zardzewiały pręt stalowy. Charczał, wił się, pluł nieprzetrawioną alpagą. Nagle przestał. Zaczął się trząść. Potem zesztywniał.
- Ha, Ha, żartowałem kurwa - krzyknął, po czym wypiął dupę i pobiegł dalej.

Nocne polaków rozmowy

2007-04-22T10:24:00.000+02:00

(wersja skrócona, przybliżona)
Godzina 04:26 - dzwoni telefon:

<F> (zamiast halo) Ty mendo... kurwo jedna... syjonistyczna gnido... ja Ci podzwonię po ludziach po nocy!
 Informatyk? Aaale o so chozi?
<F> Pijany jesteś!
 Aaale ja się pytam o soo chozi...
<F> Po cholerę do mnie dzwonisz pijaku jeden?
 Czekaj, czekaj... oprę sie tutaj o murek, barierkę... (chwila ciszy) Informatyk, słuchaj. Zadzwoń Ty do Magistra, zapytaj go gdzie ja jestem i żeby po mnie wyszedł.
<F> Ja nie mam do Magistra telefonu.
 Jak to nie masz... tam trzy szóstki odwróć i masz... do gminy masz telefony, a do Magistra nie masz?
<F> Ja nie mam w telefonie żadnych M****skich.
 No bo on jest M****sko-Ubecki!
<F> Aha, dwojga nazwisk.
 Nooooo... to dzwoń do niego... albo ja zadzwonię i mu zaśpiewam... chcesz posłuchać co mu zaśpiewam?
<F> No dawaj.
 (pijacki ryk) ♫"Rascwietali jabłoni i gruszy, Popłyli tumany nad riekoj"♫
<F> Pięknie.
 (dźwięk wstukiwanego w domofonie kodu)
<F> Oho, słyszę domofon.
 Nom, już jeden krok bliżej do domu.
<F> No to moja misję uważam za zakończoną.
 (jakaś inwektywa, której nie pamiętam)
<F> Zadzwonię do Ciebie o 11 jak bedziesz dogorywał na kacu. Czuwaj.
 Pa.