ห่างไปนานอีกแล้ว แต่ยังไม่ลืม แต่เนื่องจากเวลามีจำกัดครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่พิษณุโลก ย้ายที่ทำงานมาที่นี่ชั่วคราว งานสอนก็ลดลงตามฤดูกาล ฤดูอะไรหรือครับ ก็ปิดเทอมยังไงล่ะครับ ผมเองก็ได้มีโอกาสพักผ่อนด้วยหลังจากที่กรำงานช่วงเปิดเทอมมาอย่างหนัก สอนแทบทุกวัน ไม่ได้หยุดไ่ม่ได้หย่อน ถ้าเพื่อนๆ ลองมาสอนกับผมสัก 1 สัปดาห์ จะรู้ว่าเป็นอย่างไร 55555+

ช่วงก่อนปิดเทอมผมก็ป่วยแทบจะวันเว้นวัน ดีที่ผมไม่ได้สอนเองทั้งหมด แต่เป็นหน้าที่ของพ่อกับแม่ที่ทำหน้าที่สอนกับเด็กๆ เป็นประจำอยู่แล้ว ตอนนี้ยังมีงานค้างไม่ได้อัพเดทงานสอนอีกตั้งมากมาย เดียวกลับไปต้องไปสะสางให้เรียบร้อยอีกทีครับ แต่ผมก็ได้อัพโหลดรูปภาพกิจกรรมการสอนขึ้นใน Photo gallery อยู่แล้วทุกวัน ไม่ได้มีที่เดียวนะครับ มีทั้งใน twitter, Facebook, piccasa และ Hi5

1. ก่อนอื่นต้องขอประชาสัมพันธ์ถึง “เปิดรับสมัคร อบรมในหลักสูตร 18 กาย ภายในเวลา 8 ชั่วโมง รุ่นที่ 20 วันที่ 21 มีนาคม 2553 นี้” ก่อนนะครับ สถานที่ก็ที่เดิมคือที่ บ้านภัทรมณี กทม. ใครๆ ที่อยู่ที่ กทม. ขอให้รีบมาลงทะเบียนกันก่อน เพราะสถานที่อบรมเป็นบ้าน มีพื้นที่จำกัด ขอรับเพียง 10 ท่านเท่านั้นครับ รายละเอียด และการรับสมัครก็อ่านต่อได้ที่นี่เลยครับ (คลิ๊กที่นี่ เพื่ออ่านรายละเอียด >>)

สำหรับการอบรมที่บ้านนี้ ก็ต้องขอบอกว่า เราต้องรวบหลักสูตร 18 กาย ให้เหลือเพียงแค่ 1 วัน เท่านั้น ซึ่งจริงๆ แล้วก็ไม่กี่ชั่วโมง ต้องขอให้ท่านเตรียมร่างกายดีๆ หน่อย เพราะฝึกมาก แบ่งเป็นรอบๆ รอบล่ะไม่นาน แต่หลายรอบ เพราะเราต้องมีการวัดผล ถามปัญหา และแก้ปัญหาเป็นคนคนไป ไม่ใช่แค่คนมาฝึกจะเหนื่อย ผมเองกับวิทยากรที่บอกวิชาให้ท่าน กลับไปก็สงบเหมือดเหมือนกัน 555+

จากการอบรมที่ผ่านมา ก็พบมีปัญหาที่เป็นปัญหายอดฮิตอีกอย่างก็คือ “การตั้งเกณฑ์เอาเอง”

มันเป็นอย่างไรหรือครับ? อ่ะ ขอยกตัวอย่าง เช่น

- เวลาเห็นธรรมภายใน เช่น เห็นดวงใส เห็นองค์พระ ฯลฯ ต้อง ……… อย่างนั้น ต้อง…….. อย่างนี้

แล้วก็เอาเกณฑ์ต่างๆ ที่คิดเองหรือได้ยินได้ฟังเหล่านี้ มาจับการฝึก…

อย่าลืมนะครับว่า เวลาเพียง 1 วัน จะเอาคุณภาพความชัดเจนในการฝึกนั้น ยากสักหน่อย ผมกับวิทยากรเพียงแต่ แนะแนวทาง ให้ท่านเห็นเส้นทางในการฝึกว่า เมื่อท่านกลับไปแล้ว ท่านจะฝึกอย่างไรต่อไป ให้วิชาที่ท่านทำได้ในวันนั้น ชัดเจนขึ้น ไม่ใช่มาตั้งความหวังกับผมว่า เมื่อไปวันนั้นแล้ว ต้องเห็น หรือต้องเข้าถึง อย่างที่ท่านคิดหรือตั้งความหวังเอาไว้ เพราะผมเป็นเพียงผู้แนะเท่านั้นเอง

เวลามาฝึก ทำใจโล่งๆ ไว้ก่อน ไว้ค่อยๆ รู้ ค่อยๆ เรียนไป ผมคิดว่า จะได้ประโยชน์สำหรับท่านมากมายครับ ผมเองก็เวลามีจำกัด จะทำอะไรก็ต้องคิดแล้วคิดอีกว่า คุ้มค่ากับเวลาที่ให้ไปหรือไ่่ม่ บางทีอาจจะบริการท่านไม่ถึงใจ ต้องขออภัยด้วยครับ

จากนี้อีกไม่นานขอให้ท่านเตรียมตัว ผมกับทีมงานจะจัดงานอบรม 18 กายครั้งใหญ่ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ยังไงติดตามในเว็บแห่งนี้ได้เลยนะครับ

2. เชิญชมวีดีโอกาสเสวนา เสวนาแลกเปลี่ยนความคิดมุมมอง “เซียนกลยุทธ์ กับ ดร.สุกิตติ

ก่อนจะจากกันไป ผมได้ไปชมวีดีโอการเสวนาการสร้างสังคมสีขาว ที่จัดโดยทางสำนักพิมพ์ DMGbooks นำโดยคุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย ได้มาเสวนากันว่า เราจะสร้างสังคมสีขาวกันได้อย่างไรบ้าง? ผมเห็นว่า เ็ป็นสาระที่ดีมากที่พวกเราน่าจะได้รับรู้รับทราบกันลองชมได้ทาง VDO ที่ผมได้ Embed มาด้านล่างนี้ได้เลยนะครับ

หรือถ้าฟังไม่ได้ ก็ไปชมที่ Source ได้เลยที่  http://www.youtube.com/view_play_list?p=EBA14F9F6CAF32B9 นะครับ

เพราะการสร้างบารมี ยังไงก็ต้องทำกับคน เรา็ก็ต้องมีความรู้ว่า ตอนนี้ Trend ของสังคมกำลังไปทางไหน แล้วเกาะติดไป เราก็มีบ่อบารมีให้เราสร้างได้เรื่อยๆ อย่างไม่มีวันจบสิ้น

สุดท้ายนี้ ผมขอขอบพระคุณและอนุโมทนากับ คุณ นพดล คุณจิรนาถ ที่ได้มอบ CD ที่ข้างในมี File PDF ของหนังสือ “ทางมรรคผลนิพพาน” และเสียงหลวงพ่อวัดปากน้ำ มาให้กับผม ซึ่งผมจะนำหนังสือเล่มนี้และ File เสียง ออกเผยแพร่ทางเว็บไซต์ สมดังเจตนาที่ท่านได้ให้มาครับ อนุโมทนาอีกทีครับ

สุดท้ายนี้ อย่าลืมติดตามข่าวสารต่างๆ ได้ทาง Blog แห่งนี้ โดยไปลงทะเบียนเพื่อรับข่าวสารดีๆ ทั้งทางโลกและทางธรรม ที่ คลิ๊กที่นี้!! เพื่อสมัคร “Wisdom Inside Newsletter” ครับ

แล้วในการช่วยเปลี่ยนแปลงทางสังคมของเรา ก็เชิญที่ โครงการสังคมสีขาว http://www.whiteoceansociety.com

แล้วมาคุยกัน มาเจอกันครับ อะไรก็ตามที่ผมกับทีมงาน ได้กระทำผิดพลาดล่วงเกินท่านทั้งหลายไปบ้าง ไม่ว่าจะเ็ป็นทาง กาย วาจา หรือใจ ก็ตาม ขออโหสิกรรมมา ณ ที่นี้ด้วยครับ อะไรที่ดี ก็จะทำต่อไป อะไรที่ไม่ดี ที่ท่านแนะนำมา จะแก้ไข คิดว่าผมเป็นพี่น้อง เป็นลูกเป็นหลาน ให้คำแนะนำกันด้วย จะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง ขอให้ทุกท่านมีความสุขกันถ้วนหน้าครับ ไว้เจอกันใหม่ ฉบับหน้าครับ สวัสดีครับ

ห่างหายไปนานกับการเขียนบันทึก วันนี้วันหยุด ก็เลยแว๊บเข้ามาคุยสู่กันฟังถึงข่าวคราวที่เราได้ทำกันมากครับ

สำหรับงานสอน ก็มีตามปกติ ตอนนีก็ใกล้จะปิดเทอมแล้ว งานสอนก็คงจะลดลงบ้าง แต่ก็จะมาเพิ่มมากอีกทีก็ตอนที่เปิดเทอมน่ะครับ

วันนี้ผมมีบทความเกี่ยวกับเรื่องของมิตร หรือที่เราเรียกว่า “เพื่อน” ไม่ว่าจะเป็นในทางโลก หรือในทางธรรมก็ดี ว่า ที่ว่า มิตรแท้นั้น มีลักษณะอย่างไร และมิตรเทียมนั้น มีลักษณะอย่างไร มาให้เืพื่อนได้ ได้อ่านกัน ท่านใดที่รู้อยู่แล้ว ก็ถือว่า เป็นการทบทวนความรู้เดิมกันนะครับ เพราะว่า ความรู้บางอย่าง เราก็มักจะมองข้ามไป ทั้งๆ ที่ มีความลึกซึ้งของมันอยู่ เอาหละครับ มาดูกันว่า มิตรแท้ กับมิตรเทียมนั้น เป็นอย่างไร

มิตรปฏิรูปก์ หรือ มิตรเทียม ๔

(คน เทียมมิตร, คนที่พึงทราบว่า เป็นศัตรูผู้มาในร่างของมิตร – false friends; foes in the guise of friends)

๑. คนปอกลอก คนขนเอาของเพื่อนไปถ่ายเดียว (อัญญทัตถุหร – the out-and-out robber) มีลักษณะ ๔ คือ

๑) คิดเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว
๒) ยอมเสียน้อย โดยหวังจะเอามาก
๓) ตัวมีภัย จึงมาช่วยทำกิจของเพื่อน
๔) คบเพื่อน เพราะเห็นแก่ผลประโยชน์

a) He appropriates his friend’s possessions.
b) Giving little, he expects a lot in return.
c) He gives a helping hand only when he himself is in danger.
d) He makes friends with others only for his own interests.

๒. คนดีแต่พูด (วจีบรม – the man who pays lip-service) มีลักษณะ ๔ คือ

๑) ดีแต่ยกของหมดแล้วมาปราศรัย
๒) ดีแต่อ้างของยังไม่มีมาปราศรัย
๓) สงเคราะห์ด้วยสิ่งหาประโยชน์มิได้
๔) เมื่อเพื่อนมีกิจ อ้างแต่เหตุขัดข้อง

a) He speaks you fair about the past.
b) He speaks you fair about the future
c) He tries to gain your favor by empty sayings.
d) When tries to gain your favor by empty sayings.

๓. คนหัวประจบ (อนุปปิยภาณี – the flatterer) มีลักษณะ ๔ คือ

๑) จะทำชั่วก็เออออ
๒) จะทำดีก็เออออ
๓) ต่อหน้าสรรเสริญ
๔) ลับหลังนินทา

a) He consents to your doing wrong.
b) He consents to your doing right.
c) He sings your praises to your face.
d) He runs your down behind your back.

๔. คนชวนฉิบหาย (อปายสหาย – the leader to destruction) มี ลักษณะ ๔ คือ

๑) คอยเป็นเพื่อนดื่มน้ำเมา
๒) คอยเป็นเพื่อนเที่ยวกลางคืน
๓) คอยเป็นเพื่อนเที่ยวดูการเล่น
๔) คอยเป็นเพื่อนไปเล่นการพนัน

a) He is your companion when you indulge in drinking.
b) He is your companion when you roam the streets at unseemly hours.
c) He is your companion when you frequent shows and fairs.
d) He is your companion when you indulge in gambling.
D.III.185. ที.ปา.๑๑/๑๘๖/๑๙๙.

สุหทมิตร หรือ มิตรแท้ ๔

(มิตรมีใจดี, มิตรที่จริงใจ – true friends; true-hearted friends)

๑. มิตรอุปการะ (อุปการกะ – the helper) มีลักษณะ ๔ คือ

๑) เพื่อนประมาท ช่วยรักษาเพื่อน
๒) เพื่อนประมาท ช่วยรักษาทรัพย์สินของเพื่อน
๓) เมื่อมีภัย เป็นที่พึ่งพำนักได้
๔) มีกิจจำเป็น ช่วยออกทรัพย์ให้เกินกว่าที่ออกปาก

a) He guards you when you are off your guard.
b) He guards your property when you are off your guard.
c) He is a refuge to you when you are in danger.
d) He provides a double supply of what you may ask in time of need.

๒. มิตรร่วมสุขร่วมทุกข์ (สมานสุขทุกข์ – the man who is the same in weal and woe) มีลักษณะ ๔ คือ

๑) บอกความลับแก่เพื่อน
๒) ปิดความลับของเพื่อน
๓) มีภัยอันตราย ไม่ละทิ้ง
๔) แม้ชีวิตก็สละให้ได้

a) He tells you his secrets.
b) He keeps secret your secrets.
c) He does not forsake you in your troubles.
d) He can even die for your sake.

๓. มิตรแนะประโยชน์ (อัตถักขายี – the man who gives good counsel) มีลักษณะ ๔ คือ

๑) จะทำชั่วเสียหาย คอยห้ามปรามไว้
๒) คอยแนะนำให้ตั้งอยู่ในความดี
๓) ให้ได้ฟังได้รู้สิ่งที่ไม่เคยได้รู้ได้ฟัง
๔) บอกทางสุขทางสวรรค์ให้

a) He keeps you back from evil.
b) He encourages you to do good.
c) He informs you of what you have not heard.
d) He shows you the way to heaven.

๔. มิตรมีน้ำใจ (อนุกัมปกะ มิตรมีความรักใคร่ หรือมิตรผู้รักใคร่เอ็นดู – the man who sympathizes) มีลักษณะ ๔ คือ

๑) เพื่อนมีทุกข์ พลอยไม่สบายใจ (ทุกข์ ทุกข์ด้วย)
๒) เพื่อนมีสุข พลอยแช่มชื่นยินดี (สุข สุขด้วย)
๓) เขาติเตียนเพื่อน ช่วยยับยั้งแก้ให้
๔) เขาสรรเสริญเพื่อน ช่วยพูดเสริมสนับสนุน

a) He does not rejoice over your misfortunes.
b) He rejoices in your good fortune.
c) He protests against anyone who speaks ill of you.
d) He admires those who speak well of you.

D.III.187. ที.ปา.๑๑/๑๙๒/๒๐๑.

เมื่อได้อ่านดูแล้ว ก็อย่าดูแคลน ลองหันมามองดูคนรอบข้างที่เราคบอยู่ซิว่า เข้าข่ายข้อไหนกันบ้าง?

ลองคิดดูซิว่า “ถ้าหากเราตกต่ำจนถึงขีดสุดแล้ว เพื่อนที่เรายังคบอยู่ด้วยทุกวันนี้ เขายังจะ… ยืนอยู่กับเราหรือไม่?”

เพื่อนแท้ เพื่อนตาย และเพื่อนกิน ดูง่ายๆ จากที่ว่า ถ้าเราตกต่ำเมื่อใด ใครที่ยังอยู่กับเรา ยังคงยืนให้กำลังใจเรา แม้จะช่วยอะไรเราไม่ได้ คอยพูดคุยปลอบประโลมเรา พยายามจะช่วยเหลือเรา แม้ว่าตอนนั้น เราจะไม่มีอะไรจะให้เขาเลยก็ตาม นั่นแหละ “เพื่อนแท้”

แต่การที่คนคนนั้น จะแสดงตัวว่า เขาเป็นเื่พื่อนที่แท้ หรือเพื่อนเทียม ก็ต่อเมื่อเราไม่มีผลประโยชน์อะไรให้กับเขาแล้วเท่านั้น ซึ่งพอถึงจุดนั้น เราก็มักที่จะล้มแล้วลุกไม่ขึ้นซะก่อน

และที่สำคัญ ใครที่เราเห็นว่า มันเป็นเพื่อนของเรา แทนที่มันจะช่วยเรา มันกลับมาซ้ำเติม เราอีก อย่างนี้ก็มี… ซึ่งมันเจ็บแสบพิลึก ใครที่เคยเจอหรือประสบกับคนประเภทนี้ คงจะทราบความรู้สึกที่ผมได้พยายามถ่ายทอดอยู่ ณ เวลานี้เป็นอย่างดี

แนะนำว่า ใครที่ยังไม่เคยเจอ ขอให้ลองเจอสักครั้ง ท่านจะพบสัจธรรมของชีวิตเลยทีเดียว 555555+

****** และกับคนที่ยังไม่เคยเจอนะครับ ขอให้เพื่อนๆ ลองพิจารณาตามเกณฑ์ต่างๆ ที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงสอนไว้ให้ดีก่อนอันดับแรก และพยายามสังเกตการกระทำของคนคนนั้น กับคนอื่น โดยเฉพาะกับคนที่เขาไม่มีผลประโยชน์ด้วย แล้วจงพิจารณาให้ดี ต้องอาศัยระยะเวลานานๆ อย่างที่โบราณได้ว่าไว้ว่า “ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คนนั่นเอง”

และที่สำคัญ สำหรับคนที่ เนรคุณ อกตัญญู นั้น ก็ให้หลีกให้ไกลเลยทีเดียวครับ คนประเภทนี้ ยิ่งกว่า “งูพิษ” พอมีจังหวะ ก็จะเลื้อยมาฉกเราได้ทุกเมื่อ อย่าได้เห็นแก่ว่า คนคนนั้น มาทำคุณประโยชน์ให้เรา หรือพูดจาดี ให้ระวังคนพูดหวาน พูดเพราะให้ดี โบราณว่าไว้ ปากหวาน ก้นเปรี้ยว! นั้น มักจะเป็นจริงตามที่ว่าไว้

พยายามที่จะมองโลกตามความเป็นจริง อย่าดี หรือร้ายจนเกินไป แล้วจะมองออกว่า อะไรเป็นอะไร?

สุดท้ายนี้ของบอกกับเพื่อนๆ ว่า คนเรานั้น ต่างอุดมไปด้วยกิเลสสารพัด การจะไว้วางใจคน ว่าว่าคนไหนก็ตาม จงวางใจเป็นกลางไว้ อย่าได้รักมาก หรือเกลียดมาก คนเราเปลี่ยนแปลงได้กลับไปกลับมา ง่ายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ วันนี้ดีกับเรา พรุ่งนี้อาจจะหันมาแทงเราอย่างเลือดเย็นก็ได้

เมื่อท่านเผชิญกับเหตุการณ์อย่างนี้ ถ้าไม่มีกำลังใจที่ดี ถ้าไม่ได้รับการฝึกจิตมาอย่างดี ท่านก็อาจจะล้มแบบไม่ลุกเลยก็ได้ ผมจึงบอกแล้วบอกอีกว่า อย่าประมาทในชีวิต!

เราเรียนมาทั้งปี ก็เพื่อสอบเพียงครั้งเดียว ฉันใด เราฝึกใจมาเป็นปีๆ ก็เพื่อที่จะต้องเตรียมไว้สำหรับการสอบปัญหาชีวิต ที่จะเข้ามาในรูปแบบต่างๆ ฉันนั้น ถ้าสอบได้ ชีวิตท่านจะยกระดับ แต่ถ้าสอบตก อย่างมากก็แค่ตาย

มาฝึกใจกันเถิดครับ วันล่ะนิด ล่ะหน่อย เตรียมไว้สำหรับข้างหน้า ชีวิตก็เหมือนการขับรถแหละครับ ถ้าเราไม่ไปชนเขา เขาก็มาชนเราจนได้ ที่สำคัญคือ ต้องเตรียมตัว ระวัง และไม่ประมาทในการใช้ชีวิตครับ

ขอให้เพื่อนๆ มีความสุขกันทุกคนเลยครับ ไว้เจอกันใหม่ฉบับหน้า สวัสดีครับ

เป็นอย่างไรกันบ้างครับ สบายกันดีหรือเปล่า? วันนี้ผมไปสอนที่จังหวัดปทุมธานี 2 อำเภอด้วยกันคือ ที่อำเภอสามโคก โรงเรียนศาลาพัน และอำเภอลาดหลุมแก้ว โรงเรียนบ้านคลองเจ้าเมือง แต่ตอนนี้ยังไม่ได้อัพเดทเว็บเลยครับ ช่วงนี้ยุ่งจริงๆ มีอะไรหลายอย่างให้ทำมากมาย

สุขภาพช่วงนี้ก็ขึ้นๆ ลงๆ ครับ มีป่วยบ้างตามประสาคนนอนดึก แต่เดี่ยวก็จะปิดเทอมแล้ว ก็คงได้ลุยงานทางโลกเต็มที่สักที แต่งานทางธรรมก็ทำคู่ขนานไปอยู่แล้วครับ เพราะ โลกกับธรรมย่อมต้องกันไป นี่คือความคิดของผมนะครับ

เมื่อวานนี้ผมได้ไปสอนที่ โรงเรียนราชประชาสมาสัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ฯ ที่ อ. พระประแดง จ.สมุทรปราการมาครับ ทางโรงเรียนก็ทำป้ายคัตเอ๊าต์ซะสวยเลย ผมเลยเอามาฝากเพื่อนๆ ให้ได้ดูกันด้วยดีไหมครับ ดูกันเลย

เป็นยังไงบ้างครับ สวยงาม

ถ้าจะสอนเด็กๆ ต้องคนนี้ แม่ผมเอง ถึงจะเอาเด็กอยู่ครับ ถ้าผมสอนเองมีหวังโดนเด็กๆ แซวแย่

ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของเด็กๆ น่ารักจริงๆ

เพื่อนๆ ตามไปดูต่อได้ที่นี่เลยครับ http://picasaweb.google.co.th/wisdominside2/BZCsVG#

ประชาสัมพันธ์ครับ  จากโครงการ อบรม ในหลักสูตร 18 กาย ภายในเวลา 8 ชั่วโมง รุ่นที่ 19 วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 ตอนนี้ยังเปิดรับผู้เข้ารับการอบรมอีก 1 ท่านนะครับ ยังไงเพื่อนๆ ลองเข้าไปอ่านรายละเอียด แล้วรีบโทรไปจับจอง หรือลงทะเบียนได้ ที่นี่เลยครับ >>

ก่อนจบวันนี้ ผมมีภาพ ภาพหนึ่งมาฝากเพื่อนๆ ทุกคนด้วยหละครับ…

พร้อมหรือยัง ?

ไปดูกันเลยนะครับ….

มีอยู่วันหนึ่งผมได้ไปท่องเว็บแล้วก็ไปสะดุดเว็บเว็บหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนใน Twitter ของผมนั่นคือ น้องม่อน ผมได้เจอกับภาพๆ นี้ ซึ่งน้องเขาเขียนว่า “เก้าอี้ชีวิต” ดูแล้ว ก็ทำให้ปลงๆ กับชีิวิตดีเหมือนกันนะครับ

อ้างอิง : http://shuu.exteen.com/20100208/entry

ผลสุดท้าย จุดจบเราก็มีเหมือนๆ กันคือ ความตายนั่นเอง และสิ่งที่จะติดตัวเราไปก็คือ บุญและความดีที่เราได้ทำมาจะติดตัวเราไปข้ามภพข้ามชาติ ดังนั้น เริ่มทำความดีเสียแต่วันนี้นะครับ เพื่อนๆ เข้าไปปฏิญาณตนทำความดีกันหรือยัง? ถ้ายัง เข้าไปเขียนคำปฏิญาณเลยนะครับที่นี่  http://www.whiteoceansociety.com

เมื่อปฏิญาณแล้ว เราก็มาเริ่มหาเรื่อง…..กันทำความดีกันนะครับ

อย่าดูถูก ความดี แม้เพียงเล็กน้อย

ขอให้เพื่อนๆ ทุกๆ คนมีความสุขมากๆ นะครับ ไว้เจอกันใหม่ในบันทึกฉบับหน้าครับ สวัสดีครับ บ๊ายบายยย

]]> http://trainers.wisdominside.org/2010/02/18/%e0%b8%9c%e0%b8%a1%e0%b8%8a%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b9%89-%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b9%89%e0%b9%81%e0%b8%ab%e0%b9%88/feed/ 0 http://trainers.wisdominside.org/2010/02/18/%e0%b8%9c%e0%b8%a1%e0%b8%8a%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b9%89-%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b9%89%e0%b9%81%e0%b8%ab%e0%b9%88/ http://feedproxy.google.com/~r/WisdomTrainers/~3/k1Fg3rMy9jo/ http://trainers.wisdominside.org/2010/02/17/%e0%b8%88%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b3%e0%b8%9c%e0%b8%b4%e0%b8%94%e0%b8%9e%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94-%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%89%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%94-%e0%b9%81%e0%b8%a5/#comments Tue, 16 Feb 2010 17:02:39 +0000 saiparn http://trainers.wisdominside.org/?p=417 สวัสดีครับเพื่อนๆ ที่รักทุกคน

เป็นอย่างไรบ้างครับ หลังจากผ่านวันหยุดในช่วงตรุษจีนและเทศกาลแห่งความรัก ได้พาคนที่เรารักไปเที่ยวที่ไหนเอ่ย? ผมเองมีความสุขดีครับ เพราะผมได้อยู่ล้อมรอบกับคนที่ผมรัก ทั้ง พ่อแม่ และแฟน บางทีการที่เราได้อยู่กับคนที่เรารักนั้น ก็ไม่ได้ต้องใช้เงินมากมายอะไรเลยจริงไหมครับ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเงินไม่สำคัญนะครับ แต่มันไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต

มีเรื่องสนุกๆ จะเล่าให้ฟังนะครับ เพื่อนๆ รู้ไหมว่า ผมขึ้นหน้าสือพิมพ์ในเครือของ The Nation เช่น คมชัดลึก เดอะเนชั่น เป็นต้น โดยขึ้นหน้า 1 วันวาเลนไทน์ เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า คุณสุทธิชัย หยุ่น ได้จัดให้ชาวทวิตเตอร์ หรือที่เรียกว่า “ทวีตภพ” ส่งรูปแห่งความรักมาที่เดอะเนชั่น ผมก็ถือโอกาสส่งไปร่วมสนุกด้วย แล้วเขาก็ลงรูปให้ด้วย เป็นรูปผมกับแฟนผมเอง ลองดูในหนังสือพิมพ์ด้านขวามือซิครับ เห็นรูปผมไหม 5555555+

เลยเอามาโม้กับเพื่อนๆ เลยว่า ผมได้ขึ้นหน้า 1 ด้วย ดีนะ ไม่ใช่ไปขึ้นแบบประกาศจับ หรือข่าวอาชญากรรม 555

เมื่อวันจันทร์ผมไม่ได้สอน แต่ก็ได้ไปเยี่ยมผู้มีพระคุณของผมคนนึง ที่แม่กลอง จังหวัดสมุทรสงคราม ที่ได้เคยให้งานผมทำตอนที่ผมยังละอ่อนอยู่ สำหรับผม ใครก็ตามที่ทำอะไรดีๆ ให้ผม ผมจะจำไปจนวันตายทีเดียว ถ้ามีโอกาส ต้องตอบแทนพระคุณให้ได้ พอไปเยี่ยมเสร็จก็ได้ไปคุยธรรมกับคุณหมอนิพนธ์ที่คลีนิคต่อ ถ้าเพื่อนๆ ตามผมใน twitter (http://twitter.com/wisdominside)  ก็คงได้รู้ข่าวความเคลื่อนไหวอยู่ว่าผมได้ทำอะไรบ้างนะครับ

จากการที่ได้คุยธรรมกันนั้น ก็ทำให้ได้ผมรู้จุดที่เราบกพร่องในการทำงาน และการวางตนที่ผ่านมา มานึกถึงก็คิดว่า “คุ้มค่า” ครับกับความผิดพลาดที่ได้ทำ

ผมเองก็เป็นมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่งที่ทำผิดพลาดกันได้ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ ต้องรู้จักสังเกตผล ถ้าผลไม่ได้อย่างทีเ่ราต้องการ แสดงว่าเกิดความผิดพลาดเกิดขึ้น และแน่นอนว่า ส่วนหนึ่งต้องมาจากตัวเรา อยากให้เพื่อนๆ มา Focus ที่ตัวเราเอง เพราะว่า เราสามารถที่จะเปลี่ยนตัวของเราได้ ถ้าเราไป Focus ที่สิ่งอื่น เช่น คนอื่น หรือสภาวแวดล้อม เราก็จะมีคำแก้ตัวให้กับตัวเองมากมาย และที่จะเสียหายตามมาก็คือ เราจะทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก

ดังนั้น เมื่อผิดแล้ว จงรีบสรุปบทเรียน และปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น แล้วจงไปหาอะไรที่ผิดๆ ทำอีก …

5555+ อย่าเพิ่งงงนะครับ จงไปทำในสิ่งที่คนอื่นยังไม่ทำ ไปสร้างสรรค์ และทดลองสิ่งใหม่ๆ ที่จะเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมต่อไป แต่ก็ต้องศึกษาให้ดีก่อน อย่าได้ทำผิดซ้ำกับที่คนอื่นได้ทำผิดพลาดมา ถ้าจะผิด จงผิดแบบไม่ซ้ำคนอื่น เป็นความผิดพลาดใหม่ๆ ที่ควรแก่การบอกต่อ ไว้สอนคนอื่นต่อไปครับ

พูดไปในการทำงานทางนี้ ผมเองเป็นเด็กที่สุดในกลุ่ม ผมได้มีโอกาสมาทำงานกับผู้ใหญ่หลายคน นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีสำหรับผมมากครับ เคยมีคำสอนในหนังสือเล่มหนึ่งได้บอกไว้ว่า วัยอย่างผมนี่ เป็นวัยแห่งการทำผิดพลาด เพราะยังหนุ่มยังแน่น ถ้าพลาดไปคนก็ยังให้อภัย และมีแรงที่จะลุกขึ้นมาสู้ได้อีกหลายครั้ง  ดังนั้น ถ้าเพื่อนๆ คนไหนที่อยู่ในวัยอย่างผมนี่ ประมาณ 20-30 ปี นี่ คงรีบทำผิดพลาดเสียแต่ยังเด็กๆ นะครับ

มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากบอกทุกๆ คนว่า “ความคิดต่างได้ แต่ความเคารพต้องยังมี”

โดยเฉพาะกับคนที่มีบุญคุณกับเราด้วยแล้ว ต้องมีความเคารพ แต่ในการทำงานนั้น ความคิดเห็นในการดำเนินการต่างกันได้ ทดลองกันได้ ถ้าใช้ก็ทำไป ถ้าไม่ใช่ก็ปรับใหม่ มันก็แค่นั้นเอง

ปีนี้มีอะไรที่ดีๆ หลายอย่างเข้ามาในชีวิตผม มีหลายคนได้ออกไปจากชีวิต แต่ก็มีอีกหลายคนเข้ามาในชีวิต มันช่างเป็นเรื่องที่สนุกสนานเสียมากๆ เลยครับ อย่าลืมนะครับเพื่อนๆ เมื่อประตูบานหนึ่งได้ปิดตัวลง ประตูบานใหม่จะเปิดออกต้อนรับเรา

ความคิดจะเป็นตัวจำแนกสิ่งที่จะเข้ามาหาเรา ทั้งผู้คน สภาพแวดล้อม จะเปลี่ยนไปตามสิ่งที่เราได้คิดเอาไว้ นี่คือ กฏแห่งแรงดึงดูดนั่นเอง

ดังนั้น เพื่อนๆ ครับ ถ้าจะเปลี่ยนสิ่งแวดล้อม เปลี่ยนชะตากรรม แล้วสร้างชีวิตของเราึขึ้นมา สิ่งๆ เดี่ยวที่เราสามารถควบคุมบังคับบัญชาได้ก็คือ “ใจ” ของเรานั่นเองครับ ดังนั้นอย่าประมาทในชีวิตและสังขาร รีบฝึกใจ ปฏิบัติธรรม ค้นหาสัจธรรมของชีวิตเสียแต่วันนี้ เริ่มจากเล็กๆ ไปสู่สิ่งที่ใหญ่โตต่อไป

รักษาใจของเราให้ดีครับ แล้วใจดวงนี้แหละที่จะดึงดูดความสำเร็จมาหาเรา….

ก่อนจบ เพื่อนๆ เข้าไปตั้งเป้าหมายให้กับตนเองหรือยังครับ ถ้ายังขอเชิญเลยนะครับ ไปเขียนคำปฏิญาณเพื่อเปลี่ยนตนเองได้ใน “โครงการสังคมสีขาว” ที่  http://www.whiteoceansociety.com/register นะครับ

สู้ต่อไปครับ ผมขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคน สู้กับชีวิตที่แสนสุขนี้ด้วยคนครับ ขอตัวไปนอนก่อนหละครับ ฝันดีนะครับทุกๆ คน ราตรีสวัสดิ์ครับ

เป็นอย่างไรกันบ้างครับกับวันหยุดที่แสนสุขของทุกๆ คน ห่างหายไปหลายวัน เนื่องภารกิจที่รัดตัว ถ้าว่างผมก็จะรีบเข้ามาคุยเพื่อแจ้งข่าวสารให้ได้รับรู้กันครับว่า เราทำอะไรกันบ้าง สำหรับงานสอนก็ดำเนินไปตามปกติครับ แต่ตอนนี้ก็ใกล้จะปิดเทอมแล้ว งานสอนก็คงลดลง แต่ก็เป็นช่วงที่จะให้เราได้เตรียมตัว ปรับตัว ปรับรูปแบบการสอนให้เหมาะสมและดียิ่งขึ้นต่อไปครับ

เมื่อวานนี้คือวันเสาร์ที่ผ่านมา ผมได้ไปเป็นวิทยากรร่วมเสวนาผลงานการเผยแพร่ ใน โครงการอบรมวิทยากรสีขาว ในโครงการสังคมสีขาว ที่หอประชุมพุทธคยา สำนักพิมพ์ DMG อาคารอมรินทร์พลาซ่า ซึ่งรุ่นนี้ก็เป็นรุ่นที่ 6 แล้วหละครับ ท่านสามารถเข้าไปดูรายละเอียดของโครงการได้ที่นี่เลยครับ http://www.whiteoceansociety.com

สำหรับรายละเอียดของโครงการนี้คร่าวๆ ก็คือ การสร้างสังคมให้เป็นสังคมที่มีคุณธรรม โดยมีการร่วมมือกันในหลายภาคส่วน เช่น ภาคเอกชน ภาครัฐบาล ภาคประชาชน และองค์กรอิสระทั่วไป โดยเป้าหมายของโครงการนี้มีข้อนึงคือ เราจะรวบรวมคำปฏิญาณตนเพื่อเปลี่ยนแปลงตนเองให้เป็นคนดี ให้ครบทั้งหมด 100,000 คำปฏิญาณ และจะนำผลงานนี้เสนอสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อประกาศเป็นวาระแห่งชาติต่อไป และนี่คือสิ่งที่เรากำลังร่วมทำอยู่ครับ

โดยสำหรับผมกับครอบครัว ซึ่งได้ออกไปสอนเป็นประจำอยู่แล้ว ก็ได้ให้นักเรียนร่วมเขียนคำปฏิญาณตนด้วย ซึ่งถ้ารวมจริงๆ ก็คงเหยียบหมื่นกว่าแล้ว เสียดายว่านี่ใกล้จะปิดเทอมแล้ว ไม่งั้นคงได้มากกว่านี้ครับ

คำปฏิญาณตนนี้ ผมคิดว่า ถือว่าเป็นการสร้างสถานการณ์ให้เราได้มีจุดเริ่มต้นที่จะทำความดีอะไรสักอย่างให้กับตนเอง ซึ่งเป็นการต่อยอด เสริมจากหลักสูตรที่ผมได้ออกไปเผยแพร่อยู่แล้ว ยิ่งต่อไปจะมีหลายภาคส่วนมาร่วมจัดการด้วยแล้ว ยิ่งส่งผลดีต่อโครงการที่เราได้ทำอยู่ด้วยแน่นอนครับ

ผมจึงขอเชิญชวนให้ทุกท่าน ร่วมลงมือเขียนคำปฏิญาณตนในโครงการสังคมสีขาวด้วยกันนะครับ โดยคลิ๊กที่นี่เลย >> (แล้วเลือกที่ “ลงทะเบียน” นะครับ)

การสร้างสังคมให้เป็นสีขาว เป็นสังคมอุดมคุณธรรมนั้น เราไม่ต้องไปเปลี่ยนที่อื่นหรือครับ เปลี่ยนง่ายๆ ที่ใจของเราเองนี่แหละครับ ทุกอย่างเริ่มต้นจากใจ จากความคิดของเราทั้งสิ้น ซึ่งคิดอย่างเดียวไม่พอ ต้องลงมือทำด้วย ต้องความยากอยู่ที่จุดเริ่มต้นที่แหละครับ การนับ 1 เป็นเรื่องที่ยากมาก

โครงการนี้ได้เข้ามาเติมเต็มจุดนี้คือ การเริ่มต้นทีี่จะนับ 1 โดยเริ่มจากการตั้งคำปฏิญาณตน หรือคำมั่นสัญญาให้กับคนเอง โดยเขียนออกมาให้ได้รู้กัน

ดังนั้น มาร่วมเขียนคำปฏิญาณตนกันเถิดนะครับ สำหรับคนในวงการธรรม ก็ตั้งคำมั่นไว้ว่าจะฝึกวิชาทุกวันด้วยก็ดีนะครับ….

เดี่ยวอีกสักพักผมจะอัพเดทผลการสอนขึ้นเว็บตามปกติ ติดตามชมได้

เดี่ยวต่อไป จะมาเล่าให้ฟังกันอีกว่า จะเป็นอย่างไรต่อไป…ผลงานที่เรากำลังทำกันอยู่นี้ ก็จะเริ่มจะเป็นรูปธรรมมาเรื่อยๆ แล้วครับ

อย่าลืมนะครับ เทคโนโลยี ไม่ว่าชาติไหนก็ตามทันกันหมด และเทคโนโลยีในการพัฒนาจิตใจ เป็นจุดขายของประเทศไทยเรา เราต้องหันมาช่วยกันพัฒนาเทคโนโลยีในการพัฒนาจิตใจกันเถิดครับ ที่ไหนก็ทำอย่างเราไม่ได้

พอจิตใจดีซะอย่าง อะไรๆ รอบข้างก็ดีไปหมด จริงไหมครับ

แล้วจะแว๊บมาเล่าให้ฟังกันต่อ…

แล้ววันอาทิตย์หน้าคือวันที่ 21 กุมภาพันธ์นี้ อย่าลืมนะครับ มีอบรม 18 กายใน 8 ชั่วโมง รุ่นที่ 19 ยังรับอีก แต่จำนวนไม่มากแล้ว ไปสมัครกันได้เลยครับ (คลิ๊กที่นี่ เพื่ออ่านรายละเอียด) แล้วเตรียมคำถามกันมาเยอะๆ เป็นคำถามที่เป็นประโยชน์และสร้างสรรค์ด้วยนะครับ

สำหรับวันนี้ แค่นี้ก่อนนะครับ ขอให้มีความสุขมากๆ กับวันแห่งความรักครับ ขอตัวไปสวีตกับครอบครัว และหวานใจก่อนหละครับ ขอให้ทุกๆ คนมีความสุขกันมากๆ ทุกๆ คนเลยครับ สวัสดีครับ

วันนี้ผมมาแต่หัวค่ำเลย ว่าจะมาเขียนบันทึกก่อน แล้วค่อยทำงานต่อ วันนี้ไปสอนที่  ร.ร. วัดแจงร้อน สำนักงานเขตราษฎร์บูรณะ กทม. – 9 กุมภาพันธ์ 2553 มาครับ เพื่อนๆ สามารถเข้าไปดูรูปภาพบรรยากาศการสอนตามลิงค์ที่ให้ไว้ได้เลยนะครับ :D

วันนี้อยากจะพูดถึงเรื่องของ “รู้ญาณ” กันดีกว่า

สำหรับคนที่อยู่ในวงการการศึกษาธรรม คงรู้จักคำว่า “รู้ญาณ” กันดี โดยเฉพาะในหมู่คนที่ศึกษาวิชาธรรมกาย ย่อมมีความต้องการที่จะ “เห็น” ภายในด้วยกันแทบทั้งสิ้น ซึ่งการ “เห็น” นี้ ก็คือ รู้ญาณนั่นเองครับ

แต่เพื่อนๆ รู้ไหมว่า “รู้ญาณ” นั้น มีหลากหลายรูปแบบ ไม่ได้มีแต่ “เห็น” อย่างเดียว รู้ญาณดังกล่าว อาจจะมาในรูปแบบของ ความรู้สึก เสียง สัมผัส ฯลฯ ที่เราจะรู้ได้ด้วยตัวเอง

โลกภายนอก กับ โลกภายใน นั้น ดูๆ ไปแล้ว ก็ไม่ต่างกันมากเท่าไรหรอกครับ

โลกภายนอก เรามีตา หู จมูก ลิ้น กาย คอยรับสิ่งกระทบต่างๆ โลกในส่วนละเอียด หรือโลกภายใน ก็ไม่ต่างกัน เพราะ กายเนื้อเรามีอายตนะอะไร กายละเอียดก็มีเช่นเดียวกัน แต่จะมีความสามารถ และศักยภาพที่ต่างกันออกไป

ผมถามเพื่อนๆ ต่อว่า ถ้าเพื่อนๆ เห็นสิ่งข้างนอก เพื่อนๆ เชื่อสิ่งที่เห็นหรือเปล่าว่าเป็นของจริง ถ้าเจอคน มาพูดดีด้วย จะเชื่อเลยไหม? แน่นอนว่า เพื่อนๆ ก็คงไม่เชื่อใช่ไหมครับ

แต่พอปฏิบัติทางใจ ไปเจอสิ่งต่างในทางละเอียด เช่น ไปเจอกับเรื่องราวต่างๆ ไปเจอคน ฯลฯ เรากลับเชื่ออย่างไม่พิจารณาเลย นี่คือ กับดักสำคัญของคนที่ศึกษาวิชาธรรมกายครับ

สิ่งที่เห็นภายใน ตรวจสอบกันลำบาก เพราะหาคนที่ตัดสินถูกจริงๆ นั้นยาก บางคนเห็นไปคนล่ะอย่าง ดังนั้น อย่าไปคิดมาก

เห็นอะไรในขณะที่ทำสมาธิล่ะก็ ฟังหูไว้หูไว้เสมอ ถ้าอยากรู้ ก็ลองตรวจสอบก็ครูบาอาจารย์ แต่ก็อย่าเพิ่งเชื่อ รับฟังไว้ก่อน

สำคัญกว่าันั้น คือ การทำวิชา หรือฝึกสมาธิ ตามขั้นตอนหรือที่เราเรียกว่า เดินวิชา ตามที่ตำราได้บอกเป็น Roadmap ไว้ให้ดี อะไรที่พาให้ออกนอกเส้นทาง ก็อย่าเพิ่งไปซุกซนดู

อ่ะ ตัวอย่างหน่อยล่ะกันครับ

สมมุติว่า ถ้าตำราบอกให้ พอเดินวิชาจากกายมนุษย์เข้าหากายมนุษย์ละเอียด เพื่อนๆ ก็จะต้องเห็นกายมนุษย์ล่ะเอียด ของเรา ตามลักษณะที่ตำราไว้ว่าไว้ ไม่ใช่พอเดินวิชามาถึงจุดนี้กลับไปเห็น ญาติเรา หรือตัวเลข 55555+ พอเข้าใจไหมครับ

จุดประสงค์ของการเดินวิชาประจำวันของเราก็คือ ทำความสะอาดใจของเราให้สะอาด ให้สว่างใส เพื่อจะได้เป็นเครื่องมือในการสร้างบารมี และศึกษาธรรมต่อไป อย่าเพิ่งซุกซนไปเห็นโน่นเห็นนี่เลย เดี่ยวกิเลสจะพาให้หลงไป เข้ารกเข้าพง

ผู้ใหญ่ยังพอทำเนา ถ้าเป็นเด็กระวังจะเสียเด็ก ดังนั้น สำหรับเด็กควรควบคุมให้ดีๆ ให้เดินวิชาตามที่ตำรากำหนดไปเรื่อยๆ ก่อน พอโต มีวิจารณญาณมากขึ้น แล้วเหตุผลต่างๆ ก็จะตามมาเอง….

ก่อนจบวันนี้ ผมขอประชาสัมพันธ์นะครับ ถ้าเพื่อนๆ อยากรู้หลักในการฝึกวิชาธรรมกาย หรือการฝึกใจล่ะก็ ถ้าท่านอยู่ กทม. หรือจัดหวัดใกล้เคียง ขอเชิญมาร่วมฝึกวิชาธรรมกายในหลักสูตร 18 กายกันครับ รุ่นนี้ก็รุ่นที่ 19 แล้ว งานนี้จัดสบายๆ เป็นกันเองครับ รายละเอียด อ่านเพิ่มเติม >>

รับจำนวนจำกัดนะครับ ผมยินดีตอบคำถามทุกคำถามที่ท่านอยากทราบจริงๆ และเท่าที่ผมจะรู้ ไม่มีกั๊ก

อย่าลืมนะครับ จะทำอะไรขอให้จับหลักให้ได้ ให้รู้เป้าหมาย รู้วิธีการที่เหมาะสมกับเรา และทำทุกอย่างด้วยความพอเพียง การเรียนก็จะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอนครับ ขอให้เพื่อนๆ มีความสุขมากๆ ทุกๆ คนเลยนะครับ สวัสดีครับ บ๊าย บายยย

ณ เวลาขณะนี้ที่ผมเขียน Blog แห่งนี้ก็ประมาณเที่ยงคืนครึ่งได้แล้ว ผมง่วงมากๆ จะนอนแล้ว แต่เหมือนยังขาดอะไรบางอย่าง นั่นก็คือ การ Update Blog แ่ห่งนี้ แล้วเล่าเรื่องราวหลายๆ อย่างให้ได้ฟังกันตามประสาครับ

ก่อนที่จะมาเขียน Blog นี้ ผมได้ Update งานสอนย้อนหลังไว้ 4 โรงเรียนด้วยกันดังนี้

• ร.ร. พรหมราษฎร์รังสรรค์ กทม. 8 กุมภาพันธ์ 2553
• ร.ร. วัดลำมหาเมฆ ปทุมธานี – 5 กุมภาพันธ์ 2553
• ร.ร. วัดพรหมสุวรรณสามัคคี กทม. – 4 กุมภาพันธ์ 2553
• ร.ร. ประชาบำรุง กทม. – 29 มกราคม 2553

เพื่อนๆ ก็สามารถเข้าไปดูผลการสอน บรรยากาศการสอนตามโรงเรียนต่างๆ ได้ตามที่ผมได้ Update ไว้น่ะครับ

วันศุกร์ที่ผ่านมาไป โรงเรียนวัดลำมหาเมฆ ที่ อ.ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี โรงเรียนตั้งกลางทุ่งนาเลย มีเด็กอยู่ 60 กว่าคนได้ แต่เด็กก็ดี๊ดี น่ารัก ไปแต่ล่ะที่นี่ไม่ใช่้ไปสบายๆ นะครับ

เวลาผมจะไปหาโรงเรียนผมจะตั้ง GPS ไว้สำหรับนำทาง ซึ่งก็นับว่าฉลาดมาก  แต่วันนั้น มันนำทางผมอ้อมไปหลายกิโลเลย แหมมมม เทคโนโลยีนี่ เชื่อเต็มๆ ร้อยก็ไม่ได้ สัญชาตญาณในขณะเดินทาง ก็ต้องใช้อยู่ แต่ถ้ามีใช้ ก็ทุ่นแรงไปได้มากเลยครับ ไม่ต้องเสียเวลาเปิดหาแผนที่ให้วุ่นวาย เอาไว้วันหลังผมจะมาเขียนเล่าเทคนิคการใช้ GPS ด้วยดีกว่าครับ ลองใช้กันดูนะครับ มีประโยชน์มากๆ เลยทีเดียว

วันนี้ผมไปสอนมาที่  ร.ร. พรหมราษฎร์รังสรรค์ กทม. โดยโรงเรียนนี้อยู่ที่เขตบางบอน เราก็ไปสอนกันมาครึ่งวันครับ มีเรื่องที่น่าประทับใจด้วยก็คือ

ปกติเราจะให้เด็กๆ ได้มาร่วมเขียนคำปฏิญาณตน เป็นคนดี ในโครงการสังคมสีขาว ก่อนที่จะฝึกสมาธิกัน นักเรียนสายชั้น ป.1-3 ตั้งใจเขียนคำปฏิญาณกันมากทีเดียว และที่สำคัญ มีคณะครูมาช่วยดูความเรียบร้อยด้วย ดูในรูปด้านล่างเลยนะครับ

เด็กน้อย ป.1 เขียนตั้งปฏิญาณตนจะเป็นคนดีเสร็จแล้ว

ผมเองเวลากลับมาดูรูปเหล่านี้แล้ว ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ครับ โรงเรียนนี้สอนมาทุกเดือน มาเป็นปีแล้ว เด็กมีพฤติกรรมที่ดีขึ้นมาก มีความสงบนิ่งในที คือ พอบอกให้นิ่ง เงียบ ก็จะนิ่งสงบได้เร็วมากขึ้น รู้จักกาลเทศะมากขึ้น แต่ก็มีตัวแสบๆ บ้างเป็นปกติครับ เรื่องธรรมดา

เรื่องของพฤติกรรม ความคิด ทัศนคติ ไม่ใช่เป็นสิ่งที่จะเปลี่ยนกันได้ง่ายๆ ต้องอาศัยเวลาบ่มเพาะ ขนาดไวน์ยังต้องเพาะบ่มเป็นปีๆ กว่าจะได้ไวน์ชั้นดี  คนก็เช่นเดียวกันครับ ต้องเพราะบ่ม จนได้ที่ ถึงจะเห็นผลที่งอกงาม

ขอยกคำกลอนที่  ฯพณฯ ศ. ม.ล. ปิ่น  มาลากุล ได้ประพันธ์ไว้มาให้พวกเราได้ทบทวนกัน ดังนี้

กล้วยไม้ มีดอกช้า     ฉันใด

การศึกษา เป็นไป      เช่นนั้น

แต่ดอกออกคราใด   งามเด่น

การศึกษาปลูกปั้น     เสร็จแล้ว แสนงาม

คนยิ่งกว่ากล้วยไม้หลายเท่า ไม่ใช่จะเห็นผลเร็วๆ ใจคนไม่ใช่จะตัดต่อพันธุกรรมกันง่ายๆ ไม่ใช่ GMO นะครับ ต้องค่อยๆ ประคับประคองกันไป เราเองก็เป็นเพียงส่วนน้อยๆ ที่จะช่วยขัดเกลาจิตใจของเด็กๆ เยาวชน ให้รู้จักผิดชอบชั่วดีมากขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น

แม้จะน้อย แต่ก็ยังดีกว่าไม่ทำ ผมกับครอบครัว คิดเช่นนั้น!

ก่อนจะจบ ผมขอยกเอา คติธรรม คตินิยม การดำรงชีวิตของ หลวงพ่อสด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ จากหนังสือ คติธรรมและคตินิยมของหลวงพ่อวัดปากน้ำ

มาให้อ่านกันถึงที่เลยนะครับ

ข้อที่ 1 “อย่าโกงตนเอง“

… กลับมาดูคติธรรมและคตินิยมของหลวงพ่อวัดปากน้ำ จะเห็นว่าไม่เหมือนคติธรรมและคตินิยมที่เราอ่านผ่านมา เพราะคติธรรมที่เราอ่านอ่านมานั้น ส่วนใหญ่เป็นคติปริยัติ คือ คติที่เราเรียนเพื่อรู้ ส่วนคติธรรมของหลวงพ่อเป็นคติปฏิบัติ คือได้ปฏิบัติแล้ว ได้ทดลองแล้ว คือ ได้นำปริยัติมาปฏิบัติแล้ว เกิดผลในทางปฏิบัติแล้ว

แต่ โดยเหตุที่หลวงพ่อเป็นพระอริยสงฆ์ เป็นผู้มีวาสนาบารมีเข้าถึงธรรมวิเศษ คือ เข้าถึงธรรมกาย ไม่มีใครอีกแล้วในโลกนี้ ที่จะนำความรู้ธรรมชั้นสูงมาสอนชาวโลกได้อีกแล้ว มีก็แต่หลวงพ่อวัดปากน้ำองค์เดียวเท่านั้น

ดังนั้น คติธรรมของท่าน และคตินิยมของท่าน จึงควรแก่การศึกษาเล่าเรียน

แต่จะเรียนให้สนุก จะอ่านให้บันเทิง ท่านต้องไม่ใจร้อน ควรอ่านให้จบเล่ม ไม่ควรอ่านแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ

การตั้งต้นอ่าน ต้องสัญญากับตัวเอง ว่าเราจะอ่านให้จบให้จงได้ เมื่ออ่านจบแล้ว ท่านจะรู้สึกว่า เราโชคดีแล้วที่ได้เกิดมาพบหลวงพ่อวัดปากน้ำ แม้หลวงพ่อจะตายไปแล้ว แต่ความรู้ของหลวงพ่อยังอยู่คู่โลก รอผู้มีบุญมาศึกษาเรียนรู้ แต่การเรียนรู้ต้องตั้งใจด้วยความบากบั่น มีใจมั่นคง มีความเพียรแก่กล้า เพราะเป็นความรู้มรรคผลนิพพาน เป็นความรู้ชั้นสูง ไม่มีความรู้อย่างนี้ที่ใดในโลกอีกแล้ว ที่สุดแห่งความรู้คือ ความรู้วิชาธรรมกายที่หลวงพ่อค้นคว้าไว้

ว่าแต่ตัวเราเถิด เราจะมีวาสนาบารมีเข้าถึงวิชาของหลวงพ่อหรือไม่ ต่อไปนี้ขอเชิญท่านอ่านโดยบันเทิงเถิด…

ผมก็พยายามที่จะไม่โกงตนเองอยู่ แต่ก็มักจะขี้โกงตนเองเรื่อยๆ  แต่ก็จะพยายามทำให้ดีขึ้นไปเรื่อยๆ ครับ เอาหละครับพอหอมปากหอมคอ สำหรับวันนี้แ่ค่นี้ก่อนนะครับ ตอนนี้ก็เวลา ตี 1.15 น. แล้ว พรุ่งนี้มีสอนแต่เช้าครับ ที่ โรงเรียนวัดแจงร้อน เขตราษฎร์บูรณะ กทม. ไว้จะถ่ายรูปมาให้ดู และเล่าอะไรสนุกๆ ให้ฟังกันอีกนะครับ ขอให้เพื่อนๆ หลับฝันดีกันทุกคนเลย ราตรีสวัสดิ์ครับ :D

วันนนี้ก็วันเสาร์แล้ว ไม่ได้เขียนหาเืพื่อนๆ หลายๆ คนก็เลยทำให้คิดถึง Blog แห่งนี้ขึ้นมา เนื่องมาจากภารกิจมาก ทำให้บางทีเจียดเวลามาเขียนไม่ไหว แต่ถ้าว่างปั๊บ จะมาเล่าสู่กันให้ฟังทันทีนะครับ

สำัหรับงานสอนตอนนี้ก็ยังมีไปตามปกติอยู่ แต่เริ่มลดน้อยลง เพราะนักเรียนมัธยมก็เริ่มสอบกันแล้ว บางโรงเรียนก็ต้องเรียนเสริมเพราะมีกิจกรรมเยอะ ก็ต้องมาเสริมกันตอนก่อนสอบนี่แหละ อาทิตย์หน้าก็มีงานสอนทุกวันตามปกติครับ

วันก่อนได้คุยโทรศัพท์กับพี่คนหนึ่ง แล้วทำให้นึกถึงคำว่าศรัทธาขึ้นมา ว่า ผมเองก็เคยศรัทธาแบบไม่ลืมหูลืมตามก่อนเหมือนกัน เวลาไปที่สำนักไหน ก็อินเข้าไปมากจนทำให้โลกแคบ เพราะเราปิดหูปิดตาตัวเอง จนกว่าจะได้ถอยออกมาสักก้าวสองก้าวนั่นแหละ ถึงได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร

พูดถึงคำว่า “ใจกว้าง” นี้ พูดง่าย แต่ทำยาก เพราะทิฏฐิมานะที่มีมากในตัวของผม และของเราๆ ท่านๆ ทำให้เรามองอะไรไม่เห็นตามความเป็นจริง แต่ก็โชคดีที่เรายังพอมีความวิริยะอยู่บ้าง ทำให้เราไปสุดในแต่ล่ะสำนักได้เร็ว แล้วก็พบว่าอะไรเป็นอะไรได้เร็วกว่าคนอื่นเขา แล้วก็ทำให้เราสามารถที่จะถอนตัวออกมาได้ก่อนที่จะถลำลึกลงไปมากเิกินไป

เพื่อนๆ เคยได้ยินคำพูดนี้ไหมครับว่า “อุตสาห์ปีนมาจนสุดบันไดแล้วกลับพบว่า กำแพงที่เราเอาบันไดพาดนั้น มันผิดกำแพง” นั่นคือสิ่งที่ผมอยากจะบอกเพื่อนๆ ให้สติและคำแนะนำจากประสบการณ์ที่ได้ประสบมาด้วยตัวเอง

พูดถึงเรื่องวิชาธรรมกายนั้น ผมกับครอบครัวไปมาแล้วหลายสำนัก ที่ไหนที่มีคำว่า “ธรรมกาย” ไปมาหมด ไม่ว่าจะเป็นวัดหลวงพ่อสดธรรมกายยาราม วัดพระธรรม สำนักแม่ชีหวานใจ สายทางจันทบุรีของคุณลุงการุณย์ บุญมานุช และอีกหลายๆ ที่ ด้วยกัน แต่ล่ะที่ต่างก็มีของดีๆ ของตนเองอยู่ การสอนก็แตกต่างกันไป แต่สิ่งหนึ่งที่ผมพบก็คือ แต่ละ่แห่งมักจะบอกทั้งทางตรง และทางอ้อมว่า ที่ของฉันนั้น ดีที่สุด ซึ่งแน่หละว่า คำว่า “ดีที่สุดนี้” แปลว่า ที่อื่นด้อยไปหมด แต่จากที่ผมไปพบมานั้น พบว่า บางอย่างก็ดีที่สุด แต่ไม่ทั้งหมด

บางอย่างแท้ บางอย่างเทียม แต่ว่าแต่ล่ะที่ ก็สอนให้คนเป็นคนดี และมีข้อดีข้อไม่ดี แตกต่างกันออกไป

เราในฐานะของผู้ที่ค้นหาวิชา ค้นหาแนวทางปฏิบัติ แนวทางการสร้างบารมีนั้น ก็ต้องไปค้นหากันและใช้ปัญญาเท่าที่มีอยู่ คิดไตร่ตรองพิจารณาให้ดี อย่าได้ไปยึดมั่นถือมั่นในแต่ล่ะสำนักจนมากเกินพอดี ผมมีข้อแนะนำก่อนที่ท่านจะเข้าไปเรียนรู้ในสำนักนั้นๆ ก่อนว่า

1. จงหาให้ได้ก่อนว่า ที่ที่ท่านอยู่นั้น มี Core Competency อะไร?

ถ้าท่านมาใหม่ ขอให้ท่านจงพิจารณาให้ดีว่า สำนักนี้ เด่นไปในทางใด บางแห่งเด่นในเรื่องการทำบุญ ให้ทาน สร้างปรากฎการณ์ใหญ่ๆ ใหม่ๆ ให้แก่โลก บางสำนัก เด่นในทางปฏิบัติ บางที่เด่นในเรื่องของรู้ญาณทัสสนะ บางที่เด่นในเรื่องงานสอนการเผยแพร่ ฯลฯ สรุปนะครับ

2. จงหา Key-man ตัวหลักในการทำงาน ในสำนักหรือองค์กรนั้นให้ได้!

จงหาคนที่เป็น Key-man ให้ได้ว่า ใครมีบทบาทไปทางใด เด่นที่สุด เช่น ถ้าเป็นเรื่องของวิชา ในนั้น ใครมีผลงานที่เด่นที่สุด ถ้าเป็นเรื่องการเผยแพร่ ใครเด่นที่สุด ถ้าเป็นเรื่องการทำบุญ ใครเด่นที่สุด เพราะอะไร เพราะคนเหล่านี้คือคนท่อยู่หน้างาน จับงานมาตลอด รู้ตื้นลึกหนาบางของงานที่ตนถนัดดี ที่สำคัญ ดูที่ “เวลา” ด้วย ไม่ใช่ประเดี๋ยวประด๋าว แต่ต้องมีผลงานที่ยาวนาน ต่อเนื่องพอสมควร ถึงจะพอเชื่อถือได้

ที่สำคัญนะครับ! ขออย่าได้ไปมองคนที่พูดเก่งอย่างเดียว

จงมองที่ผลงาน แล้วศึกษาจากเขา เรียนรู้จากเขา ดูทางหนีทีไล่ให้ดี ถ้ามีคำวิจารณ์มาในลักษณะใด จงจำเอาไว้ แล้วสังเกตว่าเป็นไปตามที่คนอื่นว่าไหม? อย่าได้ปักใจเชื่อเต็มที่ว่าของข้าดีที่สุด  ไม่อย่างนั้นแล้ว อาจมีอกหัก ผิดหวัง เหมือนกับที่ผมประสบมาก็ได้ครับ

3. ขอให้เปิดใจกว้าง รับความรู้และข่าวสารรอบตัวเสมอ อย่าได้ปิดใจตนเองเด็ดขาด

ครับ ไม่ว่าที่ใด คนต่างก็มีกิเลสด้วยกันแทบทั้งสิ้น เมื่อมีกิเลสอยู่ แม้เพียงน้อยนิด ก็ส่งกระทบต่อจิตใจคน อาจะทำให้ไขว้เขว หรือแปรเปลี่ยนเป้าหมายที่ตั้งไว้แต่เดิมได้ตลอดเวลา คนเราเอาแน่เอานอนไม่ได้หรอกครับ จงยึดที่หลักวิชาให้จงดี ยึดในพระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงสอนไว้ แม้ธรรมนั้นจะเป็นเพียงเบื้องต้น พื้นฐาน ก็ตาม

ในง่ายมียาก ในความง่ายนั้น มีความละเอียดซับซ้อนแฝงอยู่ บางที่เราอาจไม่รู้ บางทีเราอาจจะมองข้ามไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็เป็นได้

ตอนนี้ผมก็ึยึดเอาวิชาของหลวงพ่อสดเป็นแนวทางที่จะทำบุญ สร้างบารมีแต่ไปเรื่อยๆ แต่ผมคงไม่ยึดมั่นถือมั่น ในสำนักใดสำนักหนึ่งอีกแล้ว มีเพียงแต่ตำรา และวิชาเท่านั้นที่เป็นหลักให้เราได้

อย่าลืมนะครับ เรา้ต้องมีหลักยึด จงยึดพระธรรมเป็นหลักไว้เสมอ แล้้วการกระทำของเราจะมีความผิดพลาดน้อยลง หรือถ้าผิดก็เป็นความผิดใหม่ๆ ที่น่าเรียนรู้

ขอให้ทุกคนมีความสุขกันมากๆ ทุกๆ คนเลยครับ สำหรับวันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ สวัสดีครับ

ทำงานวันนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ เหนื่อยไหม ตอนนี้ผมก็ยังคงทำงานอยู่ที่เดิม วันนี้้ผมจะกลับ กทม.แล้ว เพื่อไปทำงานสอนในวันพรุ่งนี้ื ผมก็คงกลับรถทัวร์เที่ยว 3 ทุ่ม กว่าจะถึงกทม. ก็ประมาณตี 3 ได้ รอรถเมล์กว่าจะถึงบ้านก็ตี 5 ได้ครับ แล้วก็ออกไปสอนต่อ

วันมานึกถึงสิ่งหนึ่ง จะไม่พูดถึงเลย เดี่ยวก็ลืม ก็เลยเอามาบันทึกเอาไว้ถึงตัวอย่างของ วิธีคิด การปฏิบัติ และผลลัพธ์ที่เกิด ซึ่งสามารถนำไปขยายผลต่อไปยังวิธีคิดอื่นๆ ได้อีกมาก

เรื่องบางเรื่องที่เรามักจะมองข้าม เพราะเห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดา แต่ก็ดันเป็นเรื่องขึ้นมาเพราะมีคนคิดนอกกรอบ มาจับและได้แนะนำมา เรื่องนั้นก็คือ การถือดวงใส เพื่อแสดงแก่ผู้ฝึกในการสอนนั่นเอง เพื่อนๆที่เข้ามาอ่านคงเริ่มงงแล้วซิว่า แค่การถือดวงใส ก็มีวิธี มีเคล็ดลับอะไรด้วยเหรอ

ผมขอเรียนให้ทราบว่า ก่อนอื่นเราต้องคิดก่อนว่า เป้าหมายของการถือดวงใสเพื่อแสดงแก่ผู้เรียนนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ให้ผู้เรียนจำดวงใสให้ได้ โดยให้เห็นดวงใสนี้ให้ชัดเจน และที่สำคัญคือ อย่าให้ดวงใสตก  นี่คือเป้าหมาย

ส่วนวิธีการที่จะถือนั้น ท่านจะถืออย่างไร คว่ำ ตะแคง หงายมือ หรืออะไรก็ตามแต่ ขอเพียงให้บรรลุเป้าหมายที่ว่าไว้คือ ให้ผู้เรียนเห็นได้ชัดที่สุด และอย่าให้ดวงใสตก เป็นพอ แน่นอนว่าการถือนี้ วิทยากรก็คงจะต้องถือด้วยความสำรวม เพราะเราถือว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเรา

โดยส่วนตัวนั้น ผมกับครอบครัวถนัดในการถือแบบคว่ำมือดังที่แสดงให้เห็นในรูปด้านบน ด้วยเหตุผลที่ว่า ถ้าหากผมเป็นนักเรียนที่กำลังนั่งอยู่ เวลามองขึ้นไป จะเห็นดวงใสได้อย่างชัดเจน และที่สำคัญก็คือ ตั้งแต่ถือสอนมา 1o ปี ไม่เคยทำดวงใสตกด้วยการถือวิธีนี้เลย ถ้าจะพลาดทำดวงตก ก็มักจะเกิดจากความเผลอเรอจากเหตุอื่น เช่น เก็บดวงใสในกระเป๋าเสื้อ แล้วก้ม ดวงก็ตก หรือวางดวงใสไว้ในที่ที่ไม่ปลอดภัย พอเอามือปัด หรือกระแทก ก็ตก

แต่จากการถือในลักษณะนี้ ไม่เคยตกเลยแม้แต่ครั้งเดียว

สิ่งที่เราควรคำนึงถึงต่อไปก็คือ การถือดวงโชว์ให้ผู้เรียนดูนี้ ก็มีรายละเอียด มีศิลปะในการถือด้วย ไม่ใช่ยืนถือเฉยๆ อย่างที่ผมเคยบอกไว้แล้วในบันทึกฉบับก่อนว่า

“จะทำอะไรก็ตาม จำเป็นต้องนึกถึงใจเขาใจเรา นึกถึงใจของผู้เรียนเสมอไป”

โดยท่านต้องสมมุติว่า ถ้าท่านผู้ผู้เรียน เราจะเห็นดวงใสในลักษณะใดจากผู้สอนได้ชัดที่สุด

เวลาชูดวง สายตาเราต้องสะกดผู้เรียนให้มาจับที่ดวงใสที่เราถือได้ ไม่ใช่สายาผู้เรียนมาจับต้องที่ตัวเรา หรือหน้าตาเรา หรือมองเรื่อยเปื่อย เทคนิคคือ ให้เราชูดวงในระดับที่ผู้เรียนเห็นชัดที่สุด จากนั้น จงใช้สายตาของเรา มองไปยังตาของผู้เรียน แล้วหันกลับมามองที่ดวงใสในมือเรา เป็นการดึงดูดสายตาของผู้เรียนให้หันมามองที่ดวงใสของเรา แล้วลองละสายตาสังเกตดูว่า สายตาผู้เรียนได้้จับมาที่ดวงในมือของเราแล้วหรือยัง ถ้าไม่ ก็ทำซ้ำอีก เพื่อให้สายจาของผู้เรียน มาจับอยู่ที่ดวงใสในมือของเราให้นานที่สุด เพื่อให้เขาจดจำลักษณะดวงใสให้ได้ชัดเจนที่สุด

อย่าลืมนะครับ

1. ชูดวงใสในระดับที่ผู้เรียนมองเห็นได้ชัดเจนที่สุด
2. จูงสายตาของผู้เรียน โดยมองที่ตาของผู้เรียนแล้วดึงสายตามามองต่อที่ดวงใสในมือเรา
3. สังเกตว่า ยังมีใครยังไม่มองที่ดวงใสอีก ให้ทำซ้ำในขั้นตอนที่ 2

เห็นไหมครับว่า แม้แต่การชูดวงใส ยังมีศิลปะในการทำเลย

อย่าลืมว่า จะทำอะไรจงดูที่เป้าหมายของการทำนั้นๆ ก่อนเสมอ ว่าเราทำสิ่งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่ออะไร? ผมจะค่อยๆ ยกตัวอย่างไปเรื่อยๆ ท่านจะเห็นภาพได้ชัดขึ้น

สรุปเป้าหมายของการแสดงดวงใสนะครับ

1. ให้ผู้เรียนเห็นดวงใสได้ชัดเจนที่สุด และสายตาจับจ้องอยู่ที่ดวงใสให้นานที่สุด ก่อนการฝึก
2. ดูแลดวงใสของเราให้ดีอย่าให้ตกหล่น

ส่วนวิธีการ ท่านจะทำอย่างไรก็ทำเถิดครับ มีหลายวิธีตามที่ท่านเห็นสมควรเถอะครับ

ใครเห็นว่าดีก็ลองเอาไปใช้ ไ่ม่เข้าใจก็ถามได้ แต่ถ้าเห็นว่า ไม่มีประโยชน์ ก็อ่านผ่านๆ ไปก็ได้ครับ

ไว้เจอกันใหม่พรุ่งนี้นะครับที่กรุงเทพมหานคร ขอให้เพื่อนๆ ทุกๆ คนมีความสุขมากๆ กันทุกๆ คนเลยครับ

เป็นยังไงบ้างครับกับงานที่ทำในวันนี้ เหนื่อยกันไหมครับ ตอนนี้ผมนั่งทำงานอยู่ที่ใต้ตึกฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีโน๊ตบุคตัวนึง ก็เหมือนกับมีโต๊ะทำงานใหญ่ๆ ไว้ทำงานได้แล้วหละครับ หลังจากที่ได้ปั่นงานมาตั้งแต่เ้ช้า ก็เริ่มได้พักกัน จึงเอามาเวลามาคุยกับเพื่อนๆ ดีกว่า

วันนี้กับพรุ่งนี้ไม่มีงานสอนครับ เพราะโรงเรียนสอบ ONET กัน ก็เลยทำให้ผมมีเวลาส่วนตัวทำงานของผมบ้าง เอ๊า มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าครับ

เมื่อวานนี้ถ้าเพื่อนๆ ได้เข้ามาดูในเว็บจะเห็นประกาศที่ผมได้ประกาศ เปิดรับสมัคร อบรมในหลักสูตร 18 กาย ภายในเวลา 8 ชั่วโมง รุ่นที่ 19 วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 นี้ ซึ่งถ้าหากเพื่อนๆ สนใจที่จะมาอบรมก็เชิญนะครับ ฟรีเหมือนเดิม

ว่าไปแล้ว งานการอบรมในหลักสูตร 18 กายนี้ก็ได้รันงานมาถึงรุ่นที่ 19 แล้ว ขอเล่าในส่วนการทำงานวางแผนการอบรม และฝึกอบรมในหลักสูตรนี้มา ถือว่ายากมากที่จะจัดให้มีการเดินวิชาธรรมกายในหลักสูตรพื้นฐาน คือ 18 กาย ได้จนจบ เพราะถ้าท่านเป็นคอวิชาธรรมกายและชอบศึกษาจะพบว่า แค่นั่งให้ได้ดวงธรรม หรือดวงปฐมมรรคนี้ ก็ใช้เวลาหลายปีแล้ว พ่อกับแม่ผม นั่งมาฝึกมาหลายสำนัก 20 กว่าปี ยังทำดวงธรรม หรือดวงปฐมมรรคไมไ่ด้เลย ท่านลองคิดดูซิว่า นี่ป็นการต่อวิชาจนถึง 18 กาย และภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงด้วย จะยากสักเพียงไหน

จะว่าไปส่วนที่ว่ายากนั้น ก็อยู่ที่ตัวเรา่ันั่นแหละครับ ถ้าท่านที่ผ่านการอบรมมาแล้ว เปิดใจรับฟังสิ่งที่ผมกับวิทยากรได้พยายามจับเนื้อหามาสอนท่าน จะพบว่า แท้จริงแล้วไม่ยาก แต่เราต้องเข้าใจเท่านั้นเอง แต่ถ้าท่านยังติดในความรู้เดิม ในกรอบความคิดเก่าๆ ติดในกฏเกณฑ์ที่ท่านคิดเองเออเอง เช่น การจะเห็นวิชาต้องเป็นอย่างนั้น อย่างนี้หละก็ ท่านก็คงต้องใช้เวลาอีกนานทีเดียวกว่าจะได้อย่างที่ท่านต้องการ

ใจจริงนั้น ผมจะสอนอะไร จะถ่ายทอดอะไร จะตอบคำถามใคร ผมมักที่จะยึดเอาตัวผู้เรียน หรือผู้ถามเป็นเกณฑ์

ถ้าท่านใดเป็นอาจารย์ท่านคงทราบดี เพราะต้องยึดนักเรียนเป็นศูนย์กลางหรือถ้าท่านทำธุรกิจ ท่านก็ต้องคิดแบบนี้ เพราะว่า เราต้องตอบสนองความต้องการของลูกค้า จริงไหมครับ

สรุปก็คือ ผมพยายามอย่างมากที่จะให้ความรู้ ให้เหมาะสม และเป็นประโยชน์ที่สุดกับผู้ที่มาเรียน ไม่ใช่สนองความต้องการที่จะสอนของผมเอง และนี่คือที่มาของหลักสูตรแต่ล่ะหลักสูตรที่ผมได้ออกแบบมา ล้มลุกคลุกคลาน ลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ จนเริ่มจะลงตัว

คำแนะนำในการฝึกสำหรับเด็กๆ นั้น เพียงแค่ให้เขาได้เดินวิชาในหลักสูตร 4 กายธรรมไปเรื่อยๆ ผมคิดว่าก็เพียงพอแล้วสำหรับเขา (ถ้าอยากทราบว่า หลักสูตร 4 กายธรรมเป็นอย่างไร เชิญพ่อแม่ผู้ปกครองมาฝึกได้) ค่อยๆ ฝึกเด็กไป สำคัญอย่างให้เด็กเบื่อ หรือเกิดทัศนคติที่ไม่ดีกับการฝึก ที่สำคัญ พ่อกับแม่ หรือผู้ปกครองท่านจำเป็นอย่างยิ่งต้อง ทำให้เด็กเห็นเป็นแบบอย่าง  ถ้าท่านไม่ทำ แต่บังคับให้เด็กทำ ย่อมไม่สำเร็จ แล้วจะมาโทษวิทยากรไม่ได้นะครับ ;P

หรือไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่ก็ตาม ผมอยากให้ท่านค่อยๆ ฝึกไป ในวิชาเบื้องต้น ถ้าจะเดิน 18 กาย ก็ขอให้เดินได้ทุกวัน ไม่งั้นไม่เห็นผล

การเรียนต้องค่อยเป็นค่อยไป เรื่องของจิตใจเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน ผมกับวิทยากรไม่ใช่ผู้วิเศษที่จะมาปั๊บ เห็นผลปุ๊บ ทุกอย่างต้องอาศัยเวลาในการบ่มเพาะ อย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่ประเดี๋ยวประด๋าว

ไว้ท่านค่อยๆ ฝึกไป เหมือนเราอาบน้ำ แปรงฟัน ส่วนหนึ่งฝึก ส่วนหนึ่งใช้ดำรงชีวิตประจำวัน ทำงานทำการ ส่วนหนึ่งหาความรู้ทางวิชาบ้าง ค่อยๆ ทำไป จะเห็นผลเรื่อยๆ ท่านต้องพึงตัวของท่านเอง เห็นผลเองแล้วท่านก็จะเชื่อมั่นในวิชา เหมือนกับที่ผมกับวิทยากรหลายๆ คนได้สัมผัสมา ไม่ใช่เชื่อจากที่ผม วิทยากร หรือครูบาอาจารย์พูดเท่านั้น

ท่านต้องพิสูจน์ด้วยตัวเอง!

ในการอบรมวิชา 18 กายนี้ มีรายละเอียดมาก มีความลึกซึ้ง ยากที่จะสื่อให้ท่านทราบทั้งหมดได้ภายใน 1 วัน แต่ท่านจะทราบหลักการ วิธีการ และหลังจากที่ท่านได้ผ่านการอบรมแล้ว ถ้าท่านเอาจริง ค่อยไปเก็บรายละเอียดอีกทีแล้วท่านจะทราบว่า วิชานี้เป็นวิชาที่วิเศษมากแค่ไหน

ท่านฝึก ท่านจะเห็นทาง แต่ถ้าไม่ฝึกเลย ก็ยากที่จะเห็น เพราะธรรม มิใช่แค่อ่าน หรือฟัง หรือคิดเองเออเอง ต้องลงมือทำ ถึงจะรู้จริง

ดังนั้น หากท่านใดสนใจจะอบรม หรือฝึกทบทวน หรือมีคำถามใดอยากสอบถามวิทยากรแบบใกล้ชิด เชิญมาพบปะกัน โดยเข้าไปดูรายละเอียดในลิงค์ที่ผมให้มาข้างต้นได้เลยครับ