W 1968 r wyizolowano pierwszy metabolit Witaminy D. Jednak już na początku XIX wieku zdawano sobie sprawę, że w leczeniu krzywicy u dzieci pomaga olej z wątroby dorsza oraz kąpiele słoneczne.

DZIAŁANIE I ZASTOSOWANIE WITAMINY D

W medycynie witamina D jest powszechnie stosowana w profilaktyce krzywicy u niemowląt i dzieci. U dorosłych bierze udział w profilaktyce i leczeniu osteoporozy, stosowana jest często w preparatach złożonych zawierających wapń. Witamina D wykazuje również działanie neuroprotekcyjne. Regeneruje neurony, zwiększa masę mięśniową i siłę mięśni. Niedobór witaminy D prowadzi do mialgii i miopatii. Wykazuje istotne działanie wzmacniające układ odpornościowy.

Zainteresowanie suplementacją witaminą D w sporcie zaczęło się w 2009 roku, po opublikowaniu badań naukowców z Uniwersytetu Manchesterskiego, kierowanych przez dr Kate Ward. Grupa dziewcząt, z wysokim poziomem witaminy D w organizmie osiągała bardzo dobre rezultaty w ćwiczeniach skocznościowych. Witamina D wpływała korzystnie na siłę i szybkość skurczu włókien mięśniowych. Trudno powiedzieć, dlaczego tak późno zaczęto interesować się suplementacją witaminy D, skoro mamy wiele doniesień o wpływie światła na organizm.

W latach 20-tych XX wieku zaczęto stosować naświetlania, jako jedną z metod wspomagania sportowców. W 1927 r Niemiecki Związek Pływacki zabronił naświetlania pływaków lampą kwarcową i uznał tę praktykę za nielegalną. W kolejnych latach korelację między naświetlaniem lampą kwarcową, a wyraźną poprawą wyników sportowców wykazywali: Gorkin (1938- poprawa wyników w biegu sprinterskim o 7,2%), Lehmann (1944- naświetlana grupa studentów poprawiła o 13% wyniki w jeździe na rowerku stacjonarnym), Allen i inni. Rejestrowano również wiele doniesień trenerów sportów siłowych i siłowo wytrzymałościowych o wyraźnie lepszych wynikach zawodników w miesiącach letnich.

CZYM TAK NAPRAWDĘ JEST WITAMINA D?

Witamina D jest w rzeczywistości prohormonem, ponieważ w wyniku przekształceń metabolicznych powstaje aktywna biologicznie postać – 1α,25-dihydroksycholekalcyferol. Witamina D ma budowę steroidową, podobną do testosteronu. Stymuluje syntezę około 200 białek w organizmie, ma szczególny wpływ na wzrost szybkokurczliwych włókien mięśniowych (typ II). To te włókna są odpowiedzialne za siłę i kształtowanie muskularnej sylwetki.

WITAMINA D, A TESTOSTERON

Obecność dużej ilości witaminy D w organizmie ma wpływ na produkcję testosteronu. Zostało to potwierdzone dwoma badaniami:

W pierwszym (z 2009 roku), kierowanym przez Wehra, zaobserwowano dodatnią korelację pomiędzy poziomem witaminy D w organizmach 2299 mężczyzn, a poziomem całkowitego i wolnego (najaktywniejszego) testosteronu.

Czyli: im więcej witaminy – tym więcej męskiego hormonu – testosteronu. (To samo potwierdziła Katharine Nimptsch z Harvardu, w swojej pracy przeprowadzonej na 1362 mężczyznach, opublikowanej w 2012 roku.)

W drugim (z 2011 roku), kierowanym przez Pilza, dwóm grupom zdrowych, dorosłych mężczyzn naukowcy podawali – albo suplement witaminy D, albo placebo. Po roku trwania eksperymentu, we krwi panów z grupy witaminowej odnotowano o prawie 30% wyższy poziomu testosteronu całkowitego i wolnego, w porównaniu z grupą placebo.

Można śmiało stwierdzić że suplementacja witaminy D przynosi dużą korzyść sportowcom pragnącym zbudować masę mięśniową oraz poprawić skoczność, motorykę i ogólną wydolność organizmu. Stanowi też alternatywę dla nielegalnego wspomagania. Zaliczamy ją do najsilniejszych boosterów testosteronu. Trzydziestoprocentowy wzrost testosteronu po suplementacji witaminy D robi wrażenie!

PRODUKTY Z WITAMINĄ D

SALVUM Protego Witamina D 1000 

Suplement diety dla osób dorosłych uzupełnia niedobory witaminy D w diecie. Salvum Protego Witamina D 1000 dostarcza witaminy D w wygodniej formie elastycznych kapsułek. Zaleca się stosowanie w okresie zimowym oraz osobom, które z różnych przyczyn nie mogą zbyt długo przebywać na słońcu. Pomaga zachować dobre samopoczucie i chęć do treningu.

SALVUM Protego Witamina D 2000

Produkt zawiera niezwykle dużą dawkę witaminy D. Salvum Protego Witamina D 2000 to skoncentrowane źródło witaminy D, które dzięki dużemu stężeniu witaminy szybko uzupełnia jej braki w organizmie. Synteza witaminy D w skórze człowieka w okresie jesienno-zimowym jest znacznie ograniczona z powodu mniejszego nasłonecznienia, dlatego warto stosować dodatkową suplementację witaminą D.

Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj!

Zapewne niejednokrotnie zastanawiałeś się dlaczego pomimo swoich ciężkich treningów i optymalnej diety nie jesteś w stanie poczynić żadnych postępów, a kolejni nowicjusze już po kilku miesiącach treningów potrafią osiągnąć znacznie lepsze sylwetki. Godzinami przeglądasz internet w poszukiwaniu coraz cięższych metod treningowych i jeszcze bardziej rygorystycznych diet? Wrzuć na luz! Słyszałeś kiedyś o tym, że kortyzol zwany jest potocznie także hormonem stresu? To on staje na drodze każdego, kto dąży do perfekcji swojego ciała. Jest to hormon produkowany przez korę nadnerczy, który wydziela się za każdym razem, gdy każdego dnia doświadczamy sytuacji stresowych.

Zrelaksuj się lub pożegnaj z mięśniami!

Choć wśród osób trenujących postrzegany jest przede wszystkim jako bezdyskusyjny wróg, to trzeba mieć na uwadze fakt, iż żaden z procesów życiowych zachodzących w organizmie ludzkim nie zachodzi przypadkiem oraz nie ma na celu działań niosących za sobą negatywne skutki dla naszego życia i zdrowia. Dokładnie tak samo jest w przypadku
wzmożonej produkcji kortyzolu w momencie zetknięcia z tak zwanymi stresorami (inaczej mówiąc czynnikami wywołującymi stres) – organizm bez względu na wszystko pragnie bronić nas i pozostawić przy życiu, toteż za pomocą tego hormonu dąży do osiągnięcia jak największego stężenia glukozy we krwi, jednocześnie maksymalnie ograniczając jej zużycie.

Możemy się domyślać, że pomimo ogromnego postępu cywilizacyjnego, ciało ludzkie przez naszych przodków zostało zaadaptowane do warunków życiowych z jakimi
dziś (pomimo tego, że prawie codziennie doświadczamy sytuacjistresowych) na co dzień zmagać się nie musimy: częste zagrożenie życia czy możliwość śmierci głodowej swojej lub krewnych. Choć dziś już zupełnie inne czynniki wywołują stres, nie zmieniło się jedno – kortyzol. Stąd właśnie organizm wydaje się w taki sam sposób postrzegać kłótnię z szefem w pracy, co atak krokodyla, a zaległa rata kredytu odbierana zostaje jak spłonięcie całej osady, w której dotychczas mieszkałeś.

Ciało natychmiast zaczyna się bronić przygotowując organizm do odpowiedniej reakcji, jaką według niego jest walka, czy ucieczka. Kontroluje zatem poziom glukozy we krwi, którą na drodze procesu glukogenezy potrafi produkować przy użyciu wychwyconych aminokwasów i jest najbardziej katabolicznym hormonem z jakim styczność ma każdy z nas. Dodatkowo zdecydowanie osłabia wrażliwość receptorów komórek mięśniowych na insulinę, co prowadzi do sytuacji, w których mimo świetnie skomponowanej i utrzymywanej diety organizm nie będzie miał możliwości wykorzystania jej do postępów w rozwoju naszego umięśnienia, natomiast możemy być pewni wzrostu tkanki tłuszczowej.

Warto także dodać do ‚kompletu’ wywoływany przez wysokie stężenie kortyzolu utrzymującego się przez dłuższy czas apetyt na słodycze, zwiększoną nerwowości i problemy zarówno z zasypianiem, jak i jakością snu – a w konsekwencji znacznym zaburzeniem regeneracji. Wystarczy, by znienawidzić wprawdzie bardzo potrzebny, lecz tak twardo stojący na drodze do poprawy naszych sylwetek kortyzol, prawda?

Trening czynnikiem stresogennym?

Wydaje Ci się to nieprawdopodobne – uwielbiasz wylewać siódme poty, wrzeszcząc spod sztangi, która już za moment powędruje dzięki Twojej sile
w górę, oglądać w lustrze swoje postępy i skrupulatnie odmierzać wsypywane do shakera suplementy. To nie tylko Twoje hobby, ale także sposób na życie, prawda? Być może dla Twojej psychiki, jednak organizm odbiera to zupełnie inaczej – jako stresor. Ciężki trening siłowy jest dla naszego ciała niczym innym, jak sytuacją potencjalnego zagrożenia, toteż związany jest z nim wyrzut kortyzolu. Rozumiesz zapewne, jak duże zagrożenie stanowi dla Twoich mięśni długotrwały i wysoki poziom tego hormonu oraz jak duże straty białek mięśniowych za sobą pociąga ze względu na swoje kataboliczne usposobienie.

C jak cudowny sposób na wroga!

Kwas askorbinowy, czyli popularna witamina C, był już chyba zalecany na wszystko, więc nikogo nie powinno dziwić, że naukowcy postanowili również sprawdzić jego wpływ na poziom kortyzolu w organizmie ludzkim. Zaskakujący jednak okazał się fakt, że najpopularniejsza z witamin w wyniku badań wykazała niezwykle istotny wpływ na hormon stresu, którego poziom okazała się znacznie obniżać. Oto one:

Witamin C supplementation attenuates the increases in circulating cortisol, adrenaline and anti-inflammatory polypeptides following ultramarathon running.

Peters EM, Anderson R, Nieman DC, Fickl H, Jogessar V.
Source
Department of Physiology, Faculty of Medicine, University of Natal, Durban, South Africa. futree@med.und.ac.za

Abstract
The effects of vitamin C supplementation on the alterations in the circulating concentrations of cortisol, adrenaline, interleukin-10 (IL-10) and interleukin-1 receptor antagonist (IL-1Ra) which accompany ultramarathon running were measured using immuno-chemiluminescence, radioimmunoassay and ELISA procedures. Forty-five participants in the 1999 Comrades 90 km marathon were divided into equal groups (n = 15) receiving 500 mg/day Vit C (VC-500), 1500 mg/day Vit C (VC-1500) or placebo (P) for 7 days before the race, on the day of the race, and for 2 days following completion. Runners recorded dietary intake before, during and after the race and provided 35 ml blood samples 15 – 18 hrs before the race, immediately post-race, 24 hrs post race and 48 hrs post-race. Twenty-nine runners (VC-1500, n = 12; VC-500, n = 10; P, n = 7) complied with all study requirements. All post-race concentrations were adjusted for plasma volume changes. Analyses of dietary intakes and blood glucose and anti-oxidant status on the day preceding the race and the day of the race did not reveal that carbohydrate intake or plasma vitamins E and A were significant confounders in the study. Mean pre-race concentrations of serum vitamin C in VC-500 and VC-1500 groups (128 +/- 31 and 153 +/- 34 micromol/l) were significantly higher than in the P group (83 +/- 39 micromol/l). Immediate post-race serum cortisol was significantly lower in the VC-1500 group (p < 0.05) than in P and VC-500 groups. When the data from VC-500 and P groups was combined (n = 17), immediate post-race plasma adrenaline, IL-10 and IL-1Ra concentrations were also significantly lower (p < 0.05) in the VC-1500 group. The study demonstrates an attenuation, albeit transient, of both the adrenal stress hormone and anti-inflammatory polypeptide response to prolonged exercise in runners who supplemented with 1500 mg vitamin C per day when compared to < or = 500 mg per day.

W jednym z najlepszych Uniwersytetów w Południowej Afryce, w Zakładzie Fizjologii Wydziału Lekarskiego w Durbanie przeprowadzono badania, do których zaangażowano 45 profesjonalnych biegaczy, po czym podzielono ich na trzy grupy.
Pierwsza z nich przyjmowała 1,5grama witaminy C, kolejna 500mg i ostatnia – placebo. Dokonanie pomiarów poziomu kortyzolu po długotrwałym biegu ukazało nam, iż pierwsza z grup cechuje się zdecydowanie niższymi ilościami kortyzolu, toteż działanie kwasu askorbinowego w tym wypadku okazało się niepodważalne.

Kolejne z badań:

Effects of Ascorbic Acid on Serum Cortisol and the Testosterone : Cortisol Ratio in Junior Elite Weightlifters.

Joseph L. Marsit, Michael S. Conley, and Michael H. Stone
Exercise Science, Appalachian State University, Boone, NC 28608
Steven J. Fleck and Jay T. Kearney
Sports Science & Technology, U.S. Olympic Training Center, Colorado Springs, CO 80909
Ginger P. Schirmer and Robert L. Keith
Nutrition & Food Science, Auburn University, Auburn, AL 36849
William J. Kraemer
Laboratory for Sports Medicine, The Pennsylvania State University, University Park, PA 16802.
Robert L. Johnson
Exercise Science, Appalachian State University, Boone, NC 28608

ABSTRACT

This study examined the short-term effects of the daily ingestion of ascorbic acid (1,000 mg/ d) on resting and postexercise concentrations of serum cortisol (Cort), testosterone (T), and the testosterone : cortisol ratio (T:C) in 17 junior elite weightlifters. Subjects were assigned to one of two groups equated for body mass and weightlifting total. GAA received ascorbic acid each day. GP received a placebo similar in appearance to the ascorbic acid supplement. Subjects participated in a competitive, high volume, high intensity training program. Blood (fasting) was drawn 5 times: baseline, Day 16 preexercise, immediate post, 1-hr post, and 24 hrs post. Exercise consisted of typical large-muscle-mass exercises familiar to all subjects and was standardized based on relative intensity (% 1-RM). ANCOVA, using preexercise ascorbic acid concentrations as the covariant, showed a significant difference (p = 0.02) for cortisol at 24 hrs post. Testosterone or the T:C ratio did not differ between groups at any point.

Powyższe badanie przeprowadzone dzięki współpracy Amerykańskich Uniwersytetów i naukowców miało na celu weryfikację wpływu witaminy C wśród młodych osób uprawiających czynnie podnoszenie ciężarów na poziom hormonów w ich organizmach – kortyzolu i testosteronu. Po podawaniu 1000mg kwasu askorbinowego okazało się, że poziom kortyzolu sprawdzony po 24 godzinach od zakończenia intensywnego treningu z wysokimi obciążeniami, był znacznie obniżony. Wyniki pomiaru nie wykazały natomiast wpływu na testosteron mężczyzn.

Świetnie! Mamy zatem sposób na obniżenie poziomu kortyzolu i od jutra nasze przyrosty mięśni naprawdę przybiorą na sile!

Sportowy świat przyjął tę informację z ogromną radością, a jeszcze większą – producenci suplementów, którzy szczycili się dodatkami witaminy C w co drugim produkcie ze swojej oferty.

Witamina C w suplementacji potreningowej – rewolucyjne odkrycie, czy droga do stangacji?

Skoro trening wywołuje wysoki wyrzut katabolicznego hormonu, to pierwszą myślą oczywiście było maksymalne zbicie go zaraz po nim – zażywając wysokie dawki witaminy C. Cel być może udało się osiągnąć i rzeczywiście poziom kortyzolu zostawał obniżony – czy aby na pewno jednak takie rozwiązanie okazywało się być korzystne dla coraz większej rzeszy praktykujących?

Dążąc do rozwikłania zagadnienia muszę pokrótce wspomnieć o wolnych rodnikach. Są to molekuły mające zdolność do wchodzenia w reakcje z innymi substancjami w naszym organizmie. Bezapelacyjnie uznawane za wrogie, ponieważ ich działania wiążą się zazwyczaj z uszkodzeniem komórek. Działają jednak one jako substancje alarmujące i pamiętać należy o tym, że stanowić mogą realne zagrożenie dla naszej sylwetki, osiągów sportowych czy zdrowia jedynie w sytuacji, kiedy to w żaden sposób nie zapobiegamy ich wysokiemu stężeniu w organizmie przez dłuższy czas.

Substancją, która jest jednym z najznakomitszych antyoksydantów, czyli mającą zdolność do zwalczania wolnych rodników (więcej o antyoksydantach), jest nic innego, jak witamina C.

Z tego właśnie powodu, osoby suplementujące kwas askorbinowy po swoim treningu wpadają w pułapkę: Wolne rodniki mają pewne właściwości, które są niezwykle korzystne dla rozwoju naszego umięśnienia – to od nich zależy przebieg procesów adaptacji wysiłkowej, więc w dużej mierze warunkują przebieg naszych postępów. Krótko mówiąc – wzmożona produkcja wolnych rodników wywołana treningiem jest jak najbardziej pożądana, a ich neutralizacja w dużej mierze pozbawi nas możliwości rozwoju.

Zażywanie antyoksydantów, pomimo szerokiego wachlarza pozytywnych zastosowań, w okresie potreningowym okazać się może nie do końca trafnym rozwiązaniem. Blokują one aktywację tak zwanych NF-kB, będących niezbędnymi w procesie odpowiedzi komórek mięśniowych na bodźce (jakim w tym wypadku jest stres oksydacyjny), która objawia się ich hipertrofią. Czy zatem warto? – z pewnością nie.

Raz jeszcze: Wpływ witaminy C na kortyzol – wnioski końcowe

Ustaliliśmy, iż oddziaływanie kwasu askorbinowego na poziom kortyzolu jest znaczący i warto mieć na uwadze tę zależność, gdyż z pewnością obniżenie w naszym organizmie hormonu stresu przyczyni się zarówno do naszych postępów sportowych i sylwetkowych, jak i może mieć wpływ na lepsze samopoczucie i stan zdrowia. Jednak ze względu na oddziaływanie jej jako antyoksydant, proponowałbym spożycie w nieco innym okresie niż powysiłkowy – na przykład rano, kiedy to poziom kortyzolu jest także stosunkowo wysoki.

Miejmy jednak na uwadze co i w jakich ilościach suplementujemy, ponieważ w przypadku stosowania preparatu multiwitaminowego, spożywania warzyw w kilku posiłkach każdego dnia (szczególnie papryki, brukselki, brokułów, kalafiora czy szpinaku), a także dodatku owoców do porannej owsianki bądź omleta – dostarczenie witaminy C jest absolutnie wystarczające, a dodatkowe porcje zapewne nie wniosą już niczego. Zamiast wsypywać kolejną garść nieprzyjemnych kapsułek do ust – wsyp do swojej owsianki choć niewiele większą ilość czarnych porzeczek lub truskawek, których mamy teraz pod dostatkiem, poczuj smak lata i ciesz kolejnym zwycięstwem nad stresem – kortyzol jest bez szans!

Wbrew powszechnej opinii napoje energetyczne oraz izotoniczne to nie to samo. Dowiedz się, które drinki lepiej sprawdzają się podczas intensywnych treningów siłowych.

Napoje energetyczne

Napoje energetyczne nie mają długiej historii, gdyż na rynku istnieją od około 20 lat. Dziś cieszą się ogromną popularnością nie tylko wśród sportowców, ale ogólnie ludzi pracujących, którzy zmagają się z dużym wysiłkiem umysłowym. Podstawowymi składnikami drinków energetycznych są kofeina i cukier, ale w zawartości nie brakuje także regulatorów kwasowości, dwutlenku węgla, tauryny, witamin, L-karnityny oraz ekstraktu guarany.

Jak widać, w składzie energetyków znajdziemy dużo substancji słodzących, które mają stanowić źródło energii oraz substancji pobudzających układ nerwowy. Dzięki temu możemy liczyć na zmniejszenie naszej senności, poprawienie pamięci i koncentracji oraz polepszenie nastroju. Napoje energetyczne odpowiadają bowiem za zwiększenie wydzielania hormonu stresu, czyli adrenaliny i neoadrenaliny. Przez to nasz organizm otrzymuje sygnał do uruchomienia reakcji, które zwiększą jego wydolność. Nasze tętno i oddech przyspieszają, wzrasta przy tym ciśnienie krwi. Komórki i mózg zostają lepiej dotlenione, co przekłada się na większą koncentrację i szybszą reakcję.

Napoje energetyczne są dość kaloryczne. W 100 ml znajduje się aż 60 kalorii. To jednak nie koniec wad tego typu drinków. Spore ilości kofeiny i tauryny mogą wywołać wiele negatywnych konsekwencji dla naszego zdrowia. Praca serca traci swoją regularność, występują częste skoki ciśnienia. Niektórzy reagują nadpobudliwością oraz agresją. Dlatego też napoje energetyczne powinni spożywać dorośli tylko w sytuacjach naprawdę tego wymagających. Kobiety w ciąży, dzieci, osoby chorujące nie serce, a także te, które mają problemy z wątrobą, nie powinny pić takich drinków.

Napoje izotoniczne

Inaczej sprawa wygląda w przypadku izotoników. Mimo że maja spełniać podobną rolę do energetyków – poprawiać wydajność organizmu – napoje izotoniczne nie zawierają ani kofeiny, ani tauryny. Stworzone zostały głównie z myślą o osobach, które intensywnie uprawiają sport lub wykonują ciężkie prace fizyczne. Mają przede wszystkim nawadniać organizm i dodawać mu energii, wyrównując
poziom utraconych z potem elektrolitów.

Napoje izotoniczne swoim składem przypominają ludzki płyn ustrojowy, zatem spożywanie ich to gwarancja dostarczenia organizmowi składników mineralnych, takich jak sód, magnez, potas oraz wapń. Po napoje te powinniśmy zatem sięgać zwłaszcza wtedy, gdy mamy problemy z gospodarką mineralną. Bez tego narazimy się na wyczerpanie organizmu.

Ograniczenia w spożywaniu napojów izotonicznych podobne są do tych, które obowiązują przy energetykach. Izotoniki nie są odpowiednie dla kobiet w ciąży, dzieci oraz osób cierpiących na schorzenia nerek.

Energetyki i izotoniki – jak spożywać

Jak widać, różnice między napojami energetycznymi a izotonicznymi sprowadzają się do zawartości tych drinków. Izotoniki polecane są osobom aktywnym fizycznie, a napoje energetyczne tym, którzy również „pracują głową”. Dlatego sportowcy powinni raczej sięgać po napoje izotoniczne i pić je bezpośrednio po treningu oraz jeszcze przez godzinę po ćwiczeniach stopniowo uzupełniać braki składników mineralnych. Z kolei energetyki lepiej spożywać podczas krótkich i intensywnych treningów, ale nie przesadzać przy tym z częstym ich stosowaniem.

Podejmując ocenę nieuzasadnionych twierdzeń na temat suplementacji witaminami/minerałami, należy zastanowić się nad ich źródłem. warto również zapoznać się z badaniami na ten temat. Nie należy opierać się na goniących za sensacją nagłówkach i naciąganych poglądach na temat suplementacji witaminami/minerałami. gra toczy się o długofalowy wpływ na nasze zdrowie.

STATYSTYKI

„Kupowanie witamin to strata pieniędzy!” głosi nagłówek. Jego sensacyjna natura sprawia, że pogląd ten rozchodzi się w mediach w błyskawicznym tempie. Według teorii tego typu suplementy są nie tylko stratą pieniędzy, ale również mogą być szkodliwe.

Tego typu stwierdzenie na temat witamin i minerałów pojawiło się w „Annals of Internal Medicine” w artykule zatytułowanym „Enough is Enough: Stop Wasting Money on Vitamin and Mineral Supplements” (tłum. ”Już wystarczy: Przestań tracić niepotrzebnie pieniądze na suplementy witaminowe i mineralne”). Zostało to napisane przez zespół redakcyjny, w którego skład wchodzą lekarze, uczestniczący w niewielu, lub nie uczestniczący w ogóle w zajęciach dotyczących żywienia, suplementów diety i według których jedynym słusznym rozwiązaniem jest podawanie pacjentom leków dostępnych na receptę.

Opierając się na trzech badaniach opublikowanych w jednym z numerów „Annals of Internal Medicine”, ten zespół redakcyjny stwierdził, że suplementy witaminowe i minerały to marnowanie pieniędzy. Warto zauważyć, że stwierdzenie to zostało oparte jedynie na trzech badaniach. Co więcej, zlekceważono wiele badań, przeprowadzonych w ciągu kilkudziesięciu lat, jasno ukazujących korzyści dla zdrowia, jakie może przynieść zażywanie suplementów.Warto przeanalizować te trzy badania, na podstawie których zostały oparte powyższe tezy, negujące słuszność zażywania suplementów witaminowych/minerałów.

„SKORUMPOWANA NAUKA”

BADANIE NR 1

Pierwsze badanie było właściwie badaniem cząstkowym innego, Physicians Health Study II. Było to badanie prawie 6000 lekarzy płci męskiej w wieku od 65 lat. Naukowcy nie zauważyli żadnej różnicy w funkcjach poznawczych pomiędzy grupą lekarzy, otrzymujących multiwitaminy i grupą otrzymującą placebo.

Interesujące było podsumowanie autorów. Stwierdzili oni, że suplementy witaminowe, które zażywano, mogły nie dostarczyć wystarczająco wysokiej dawki, pozwalającej na zaobserwowanie korzyści. Inną kwestią, jaka pojawiła się podczas badania Physicians Health jest fakt, że jedno badanie cząstkowe, opublikowane w zeszycie „Journal of the American Medical Association” z 2012 roku, dowiodło, iż u badanych otrzymujących multiwitaminy zmniejszyło się ryzyko zachorowania na raka. Nie wspomniano o tym w artykule wstępnym.

Zespół redakcyjny stwierdził, że suplementy witaminowe i minerały są marnowaniem pieniędzy. zlekceważono mnóstwo badań przeprowadzonych w ciągu kilkudziesięciu lat, ukazujących jasno korzyści, jakie może przynieść dla zdrowia zażywanie suplementów.

BADANIE NR 2

Kolejne badanie analizowało potencjalne korzyści z zażywania wysokiej dawki multiwitaminy u pacjentów, którzy przeszli zawał. Poinformowano, że w porównaniu z placebo, po prawie pięciu latach suplementacji, multiwitamina nie doprowadziła do zmniejszenia ryzyka zachorowania na inne choroby układu krążenia.

Kontynuując ten tok myślenia, należałoby stwierdzić, że zażywając suplementy, jest mało prawdopodobne, aby miały pomóc one w zapobieganiu chorobom układu krążenia u osób, które już wcześniej przeszły zawału.Faktem jest, że uszczerbek na zdrowiu już miał miejsce. Badanie to było wątpliwym wyborem na poparcie stwierdzenia, że suplementy witaminowe i minerały nie oferują żadnych korzyści.

BADANIE NR 3

Badanie trzecie było uaktualnieniem wcześniejszego, opublikowanego na zlecenie U.S. Preventive Services Task Force (USPSTF) na temat skuteczności suplementów witaminowych jako podstawowej profilaktyki dorosłych, którzy nie posiadają żadnych niedoborów żywieniowych.

W artykule wstępnym, autorzy stwierdzili, że są dowody potwierdzające, iż suplementy, zawierające beta karoten i witaminę E zwiększają umieralność. Jak do tej pory żaden z raportów USPSTF nie przedstawił zastrzeżeń, dotyczących bezpieczeństwa stosowania witamin. W rzeczywistości stwierdzono: „USPSTF znalazł właściwe dowody na to, że suplementacja witaminą E powoduje małe lub zupełnie nieznaczące szkody.” Obawy związane z zażywaniem beta karotenu dotyczą wyłącznie palaczy.Zatem zespół redakcyjny posunął się zbyt daleko, naginając fakty naukowe na swoją korzyść i wymyślając zastrzeżenia dla bezpieczeństwa dotyczącego poszczególnych witamin.

„USPSTF znalazł właściwe dowody na to, że suplementacja witaminĄ E powoduje małe lub zupełnie nieznaczące szkody.”

KORZYŚCI, WYNIKAJĄCE Z DOSTARCZANIA WITAMIN I MINERAŁÓW

Zespół redakcyjny nie wspomniał o dziesiątkach badań, ukazujących korzyści, płynące z zażywania suplementów witaminowych i minerałów, opisując tylko jedną stronę medalu. Badania, które wykazują, że suplementy witaminowe i minerały są korzystne dla zdrowia, przekraczają liczbę badań, które temu przeczą. W rzeczywistości, liczne badania dowodzą, że witaminy zmniejszają ryzyko niektórych chorób i śmierci.
Poniżej przedstawionych zostanie kilka przykładów na poparcie tej tezy:

BADANIE NR 1

W badaniu, opublikowanym w czerwcowym zeszycie „European Journal of Nutrition” z 2012, niemieccy naukowcy stwierdzili, że w grupie około 24 000 osób, uczestnicy zażywający suplementy witaminowe/minerały na początku badania, wykazywali zmniejszone ryzyko umieralności z jakiejkolwiek przyczyny o 42 %, a po 11 latach badań zmniejszenie ryzyka śmiertelności w związku z chorobami nowotworowymi wzrosło o 48 %.

BADANIE NR 2

Badanie opublikowane w „Canadian Journal of Physiology and Pharmacology” wskazuje, że suplementacja multiwitaminami może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jelita grubego.

BADANIE NR 3

Badanie przeprowadzone na Harwardzie w 2010 roku donosi, że suplementacja multiwitaminami, szczególnie tymi, które zawierają witaminę A,C i E zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Inne badanie z 2010 roku przeprowadzone w Instytucie Karolinska informuje, że kobiety, zażywające multiwitaminy wykazywały zmniejszone ryzyko zachorowania na zawał o 30%.

BADANIE NR 4

Badanie opublikowane w „American Journal of Epidemiology” dowodzi, że stosowanie multiwitaminy przez ponad 10 lat, zmniejsza ryzyko śmierci z powodu chorób krążenia o 16%, podczas gdy suplementacja witaminą E w szczególności, może zmniejszyć ryzyko zachorowania prawie o 30%.

BADANIE NR 5

Badanie przeprowadzone w 2009 roku w National Institute of Environmental Health Sciences dowiodło na podstawie długości telomerów, że wiek biologiczny kobiet, zażywających suplement multiwitaminowy jest niższy w porównaniu z badanymi, które nie stosowały suplementacji.

BADANIE NR 6

Badanie przeprowadzone w 2007 roku w „American Journal of Clinical Nutrition” dowodzi, że zażywanie selenu wraz z multiwitaminą zmniejsza ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego o 40%.

BADANIE 7

Inne badanie z 2003 roku, opublikowane w „Annals of Internal Medicine” ukazało, że na 130 dorosłych, badani, którzy zażywali suplementy multiwitaminowe i minerały przez rok mieli znacząco mniej infekcji, takich jak infekcje układu oddechowego i moczowego, grypę i infekcje żołądkowo-jelitowe i niższą liczbę chorób, związanych z absencją niż badani, otrzymujący placebo.

FUNKCJE POZNAWCZE

Interesujące, że zespół lekarzy, którzy stworzyli artykuł, skupił się na tym jednym badaniu cząstkowym Physician Health Study II, które nie ukazało żadnej zmiany w funkcjach poznawczych u badanych, zażywających niską dawkę multiwitaminy i placebo. Jak do tej pory zostało opublikowanych wiele badań, pokazujących korzyści dla funkcji poznawczych, wypływające z suplementacji multiwitaminą. Poniżej znajduje się jedynie kilka przykładów:

BADANIE NR 1

Podczas badania przeprowadzonego w Australii w 2012 roku, przeanalizowano dane z 10 innych badań na temat funkcji poznawczych i stosowania multiwitaminy u więcej niż 3000 badanych. Wykazano, że stosowanie multiwitaminy skutkowało lepszą pamięcią u kobiet.

Podczas badania przeprowadzoneGO w Australii w 2012 Ukazano, że stosowanie multiwitaminy było powiązane z lepszą pamięcią u kobiet.

BADANIE NR 2

Badanie opublikowane w 2012 roku w „Psychopharmacology” dowiodło, że u starszych kobiet z zaburzeniami funkcji poznawczych , które otrzymywały kompleks multiwitamin i minerałów przez cztery miesiące, zauważono znaczącą poprawę pamięci w porównaniu z kobietami, które otrzymywały placebo.

BADANIE NR 3

Badacze z Wielkiej Brytanii w 2010 roku odkryli, że młode kobiety oraz kobiety w średnim wieku, zażywające suplement witaminowy/minerały przez dziewięć tygodni radziły sobie lepiej z zadaniami poznawczymi niż kobiety, które otrzymywały placebo.

BADANIE NR 4

Stymulacja zdolności umysłowych nie jest zarezerwowana wyłącznie dla kobiet. Badanie przeprowadzone przez australijskich naukowców w 2011 roku pokazało, że osiem tygodni suplementacji multiwitaminą u mężczyzn podniosło czujność i poprawiło ogólne samopoczucie.

BADANIE NR 5

Badanie przeprowadzone w Wielkiej Brytanii w 2010 roku ujawniło, że mężczyźni, zażywający suplement multiwitaminowy/minerały przez około pięć tygodni radzili sobie lepiej z zadaniami poznawczymi, byli mniej zmęczeni psychiczne i wykazywali więcej energii w porównaniu z mężczyznami, zażywającymi placebo. Korzyści intelektualne, wynikające z suplementacji zostały zauważone nawet u dzieci.

BADANIE NR 6

Naukowcy z Wielkiej Brytanii poinformowali w jednym numerów „British Journal of Nutrition” z 2008 roku, że dzieci w wieku 8-14 lat, zażywające suplement multiwitaminowy przez 12 tygodni, były w stanie lepiej się skupić i zauważono poprawę ich funkcji poznawczych.

OSZCZĘDNOŚCI

Badanie przeprowadzone w 2003 roku przez Lewina Groupa informuje, że codzienne stosowanie multiwitaminy przez  dorosłych pomogło zaoszczędzić rządowi USA więcej niż 1,6 miliarda dolarów na Medicare w okresie pięciu lat od 2004 do 2008.W tym roku, badanie przeprowadzone przez Frosta i Sullivana oraz zatwierdzone przez Council for Responsible Nutrition (CRN) Foundation dowiodło, że suplementacja może przyczynić się do oszczędności na poziomie miliardów dolarów, jakie są wydawane na opiekę zdrowotną.

Dzieje się tak poprzez zmniejszenie liczby wizyt w szpitalach i korzystanie z innych usług medycznych.W czasie badanie przeanalizowano kilka różnych suplementów, zawierających tłuszcze omega 3, witaminy z grupy B, sterole roślinnych i błonnik psyllium korzystnych dla zdrowia serca, luteinę i zeaksantynę, korzystnych dla zdrowia oczu, pikolinian chromu korzystny dla chorób serca, wywoływanych przez cukrzycę i wapń oraz witaminę D niezbędną dla zdrowia kości.

Naukowcy, aby ukazać rzetelny przegląd dowodów, przedstawili nie tylko pozytywne badania, potwierdzające słuszność stosowania suplementów, ale także badania negatywne i te nie wnoszące merytorycznej treści w danym temacie. Końcowe wnioski dowiodły korzyści płynących ze stosowania suplementów. Wykazano, że suplementacja wapniem i witaminą D może przyczynić się do zaoszczędzenia ponad 1,5 miliarda dolarów rocznie na samych kosztach leczenia osteoporozy. Wysunięto wnioski, że dzięki niektórym suplementom, takim jak sterole roślinne, możliwe jest zaoszczędzenie do 3,3 miliardów dolarów rocznie na usługach, świadczonych w związku z chorobami serca.

Badanie Frosta i Sullicana dowodzi, że dzięki suplementom można zaoszczędzić miliardy dolarów na opiece zdrowotnej. W tym kontekście artykuł napisany przez zespół lekarzy nabiera sensu. Zastanówmy się kto straci miliardy dolarów wpływów, jeśli więcej osób zacznie poważnie traktować swoje zdrowie, zacznie ćwiczyć, lepiej się odżywiać i stosować właściwe suplementy?Warto zastanowić się też nad lekarzami, którzy twierdzą, że suplementy witaminowe i minerały są bezużyteczne i niebezpieczne, ale jednocześnie nie mają skrupułów przepisując leki na receptę swoim pacjentom na każdą błahą dolegliwość.

Autor: Jim Stoppani bodybuilding.com

W codziennej diecie dostarczamy swojemu organizmowi ważnych składników mineralnych w postaci mikro i makroelementów. Jaka jest między nimi różnica? Makroelementy to pierwiastki, na które dzienne zapotrzebowanie przekracza 100 mg, na mikroelementy z kolei – mniej niż 100.

Makroelementy

Wapń

Wapń jest podstawowym minerałem biorącym udział w skurczu mięśni (głowy jonów wapnia w „przesuwających się włóknach mięśniowych, w teorii skurczu mięśni”).
Kulturyści mogą mieć problemy z utrzymaniem wymaganego stosunku wapnia do fosforu jak 1:1. Po pierwsze, wielu unika produktów mlecznych (zawierających wapń), ze względu na stosunkowo bezpodstawne obawy, że będą ich „wygładzać”. Druga, typowa dieta kulturysty jest bogata w białka, co oznacza, że ​​jest w niej także dużo fosforu (powoduje to zrzucenia tego wskaźnika) i zawiera nadmierne ilości wapnia, które mogą być wydalane z moczem.

Potas

Potas jest ważnym elektrolitem występującym w komórkach mięśniowych. Minerał ten ściśle współpracuje z sodem w procesie regulacji poziomu wody w organizmie. Potas także odgrywa bardzo ważną rolę w powstawaniu potencjałów elektrycznych pomiędzy komórkami nerwowymi i mięśniowymi, które powodują skurcz mięśnia. Potas jest jeszcze zaangażowany w proces przechowywania glikogenu (glikogen bierze udział w procesie uzyskiwania wysokiej energii mięśniowej). Zaburzenie równowagi potasu i sodu może doprowadzić do niewłaściwych poziomów płynów, odwodnienia, skurczu mięśni i osłabienia organizmu.

Fosfor

Fosfor należy do minerałów, który występuje w organizmie w dużych ilościach. Jest on bezpośrednio związany z metabolizmem, ponieważ dostarcza duże cząsteczki energii, takie jak trifosforan adenozyny (ATP ) i fosforanu kreatyny.

Sód

Większość kulturystów wie, że sód jest elektrolitem, który odgrywa istotną rolę w regulacji płynów ustrojowych. Poziom sodu w organizmie określa ilość zatrzymanej przez niego wody. Większe ilości wody, dostarczonej do tkanek ciała, mogą powodować pęcznienie. Nie jest rzadkością, że człowiek wygląda jak nawodniony i ma do dwóch kilogramów więcej rano, tak jak po zjedzeniu Big Maca i dużych frytek. Chociaż standardowa dieta sportowca zazwyczaj zawiera wystarczającą ilość sodu, trzeba uważać, aby nie ograniczyć za bardzo jego spożycia.

Mikroelementy

Miedź

Miedź jest mikroelementem, który może się wkrótce okazać się kluczowym dla kulturystów. Wiąże się to z udziałem miedzi w transporcie tlenu oraz wykorzystaniem (również w wielu reakcjach enzymatycznych, wśród których są reakcje przyczyniające się do wytwarzania noradrenaliny), miedzi we wzroście krwioobiegu podczas intensywnego wysiłku. Fakt ten może prowadzić do wniosku, że miedź odgrywa bezpośrednią rolę w pracy mięśni o wysokiej intensywności, w dyscyplinach takich jak kulturystyka. W związku z tym, poziom miedzi powinien być monitorowany. Wynika to z faktu, iż niektórzy kulturyści spożywają za małą ilość tego minerału.

Żelazo

Żelazo jest składnikiem hemoglobiny i odpowiada za transport tlenu, a pośrednio bierze udział w produkcji energii oksydacyjnej. Co to ma jednak wspólnego z kulturystyką? Cóż, zdolność do odzyskania tlenu pomiędzy seriami jest związana z wydajnością systemu aerobowego. Więcej tlenu można dostarczyć do pracujących mięśni i szybciej przywrócić do ich pierwotnej formy. Żelazo jest szczególnie ważne dla kobiet-kulturystów. Kobiety tracą trochę żelaza, co miesiąc, w wyniku menstruacji. Kobiety kulturystki, które zazwyczaj nie spożywają dużo czerwonego mięsa, bogatego w żelazo, nie zastępują zużytych zapasów żelaza. Dlatego kulturystkom grozi anemia, jeśli nie są ostrożne i nie kontrolują spożycia żelaza.

Wanad

Wanad to minerał, który nie jest elektrolitem, ale na który w gronie kulturystów zwrócono uwagę ze względu na efekty działania jednej z jego postaci – soli wanadu, czyli siarczanu wanadu. Wanad występuje w morskich organizmach i jest tym, czym żelazo dla człowieka: u ludzi czerwony kolor krwi uzyskuje się z zabarwienia żelaza, a wanad nadaje zielony kolor krwi właśnie morskich organizmom. Choć większość badań prowadzonych nad suplementacją wanadu wykonano na szczurach chorych na cukrzycę, opublikowane wyniki wykazują obiecujący wpływ wanadu na magazynowanie glikogenu w mięśniach.

Chrom i cynk

Mikroelement chrom jest kluczowym czynnikiem tolerancji glukozy, substancją, która pomaga insulinie na wiązanie się z receptorami w tkankach. Innymi słowy, chrom pomaga insulinie w procesie transportu glukozy, aminokwasów i kwasów tłuszczowych do komórek. Sportowcy (kulturyści) potrzebują więcej chromu niż inni zawodnicy, ale to, czy chrom ma anaboliczne działanie, stanowi kość niezgody wśród naukowców. Faktem jest, że chrom pomaga w metabolizmie glukozy i prawdopodobnie przyczynia się do metabolizmu tłuszczów. Nie został jednak jeszcze w sposób jednoznaczny ustalony jego wpływ na zwiększenie beztłuszczowej masy ciała.
Z kolei cynk pomaga w rozwoju mięśni i praktycznie zaangażowany we wszystkie fazy ich wzrostu. Bardzo ważne badania dla kulturystów wykazały, że intensywne ćwiczenia stymulują nadmierną utratę cynku. Ponadto, w dietach niektórych sportowców zauważono niską zawartość cynku.

Hiperwitaminoza jest zespołem objawów chorobowych, które są wywołane nadmiarem witamin w organizmie. Dotyczy to głównie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: A, E, D, witaminy K. Jak się okazuje, skutki przedawkowania witamin mogą być dla naszego organizmu bardzo groźne.

Prawidłowe żywienie sportowców ma na celu pomóc im w uprawianiu wybranej dyscypliny. Aby to osiągnąć, zawodnicy powinni wiedzieć, co faktycznie mają spożywać, a także dlaczego, kiedy i w jakiej ilości spożywać suplementy oraz odżywki. Zły sposób żywienia może np. doprowadzić do skurczy mięśni. Z kolei brak utraty tkanki tłuszczowej pojawia się u sportowca, gdy pomija on posiłki i zbyt wiele kalorii przyjmuje z napojami albo spożywa zbyt duże posiłki po wysiłku. Jeśli kulturyści proszą o suplementy białkowe, najlepiej wybrać izolat, np. białko serwatkowe niż odżywki białkowe o złożonej postaci. Izolaty białka dostarczają do organizmu jedynie białka, a nie mikroelementy w dużych dawkach. Takie produkty nie mogą zastępować posiłku, lecz mają go uzupełniać.

Objawy przedawkowania suplementów wiążą się za zmianami takimi jak np.:
Zmiany pęcherza moczowego i nerek

– częste oddawanie moczu
– zwiększone wydalanie moczu
Zmiany laryngologiczne
– zmiany obejmujące uszy, nos , usta i gardło
– pękanie warg (od przewlekłego przedawkowania)
Zmiany w narządzie wzroku
-podrażnienie oczu
– zwiększona wrażliwość oczu na światło
Serce i krew
– nieregularne bicie serca
– szybkie bicie serca
Mięśnie i stawy
– ból kości
– ból mięśni
– osłabienie mięśni
Układ nerwowy
– drgawki (napady padaczkowe)
– omdlenia
– zmęczenie
– ból głowy
Zmiany psychiczne
– zmiany nastroju
– drażliwość
Zmiany na skórze
– pękanie skóry
-swędzenie, pieczenie skóry lub wysypka
– żółto- pomarańczowe zabarwienie skóry
– bardziej prawdopodobne oparzenie słoneczne)
– utrata włosów (od długoterminowego przedawkowania)
Zmiany obejmujące żołądek i jelita
– utrata apetytu
– zaparcia (z żelaza lub wapnia)
– biegunka, ewentualnie krwawe stolce
– nudności i wymioty
– ból brzucha
– utrata masy ciała (od długoterminowego przedawkowania)

Definicja toksyczności witamin przy hiperwitaminozie

Toksyczność witaminy jest stanem, w którym u człowieka rozwijają się objawy będące skutkiem ubocznym spożywania ogromnych dawek witamin. Witaminy różnią się pod względem norm i ilości, które powodują toksyczność i szczególnych objawów jakie z tego wynikają. Toksyczność witaminy, nazywana także hiperwitaminozą lub zatruciem witaminami, staje się coraz bardziej powszechnym zjawiskiem w krajach rozwiniętych, ze względu na dużą popularność suplementów witaminowych. Wiele osób leczy się na mało poważne choroby dużymi dawkami witamin. Można przedawkować każdy suplement witaminowy, jeśli suplementacja stosowana jest wystarczająco długo i w wystarczająco dużych dawkach. Ponieważ tylko witaminy rozpuszczalne w tłuszczach – A, D, E i K – są przechowywane w organizmie w większych niż potrzeba ilościach, to głównie one mogą osiągnąć toksyczny poziom.

Toksyczność witamin A, D, E i K

Witamina D ma duży potencjał i może być bardziej toksyczną niż inne witaminy. Toksyczność witaminy E, z drugiej strony, jest rzadkością, a gdy tak się dzieje, to jest ona mniej poważna niż toksyczności witaminy A, D i K.
Różne choroby metaboliczne wywołane hiperwitaminozą mogą powodować osłabienie mięśni. Należą do nich zaburzenia elektrolitowe, choroba Addisona i nadczynność przytarczyc. Słabość mięśni może również być spowodowana przez odwodnienie, leżenie, urazy mięśni, anemię, niedożywienie i niektóre zakażenia wirusowe oraz bakteryjne, takie jak wirusa polio, a także bakteryjne lub wirusowe zatrucie żywności.

Badania nad wysokimi dawkami przeciwutleniaczy

We francuskim badaniu klinicznym wzięło udział ponad 10.000 zdrowych mężczyzn i kobiet, którzy przyjmowali albo suplementy, albo placebo codziennie przez więcej niż siedem lat. U mężczyzn, którzy brali codziennie suplement zauważono zmniejszone ryzyko chorób serca, raka i wczesnej śmierci. Co było w tym magicznym dodatku? Tylko 100 mcg selenu, 120 mg witaminy C, 30 mg witaminy E, 6 mg beta-karotenu i 20 mg cynku. Innymi słowy, w przybliżeniu dzienna wartość (DV) kilku kluczowych składników odżywczych. Jeśli dawki multiwitaminy nie są jednak zbliżone do tych, które uznano za dopuszczalne, należy je odstawić. Wysokie dawki przeciwutleniaczy w postaci tabletek mogą być powodem choroby, nie pozwalającej ciału budować swojej odporności na wolne rodniki, zasadniczo osłabiając wewnętrzne mechanizmy obronne.

Skutki przedawkowania witamin w pracy mięśni

Przyjmowana w dużych ilościach witamina E polepsza przygotowanie treningowe – wciąż jednak na potwierdzenie tego potrzeba więcej dowodów. Nadmiar tej witaminy powoduje uczucie osłabienia mięśni i zmęczenia. Z kolei nadmiar witaminy PP powoduje spadek masy ciała. Uzupełnianie niacyny witaminą PP(280 mg) w czasie treningu  powoduje zmniejszenie wydolności organizmu  przez spadek wykorzystania kwasów tłuszczowych. Przedawkowanie witaminy B1 powoduje drżenie mięśni, witaminy B6 – uczucie zmęczenia mięśni, zaburzenia koordynacji mięśni, osłabienie siły mięśni, niepewny chód oraz uczucie mrowienia. Nadmiar witaminy A objawia się ociężałością i osłabieniem siły mięśniowej. Przedawkowanie witaminy K powoduje: zmiany w obrazie krwi, alergiczne zmiany skórne, żółtaczkę i powiększenie wątroby. Nieprawidłowe dawki witaminy B powodują drżenie mięśni oraz ich osłabienie. Oprócz tego powodują uczucie palenia i pieczenia oraz drętwienia.

Przedawkowanie witaminy D powoduje wzrost spalania tłuszczu, osłabienie mięśni i uczucie zmęczenia, odkładanie wapnia w mięśniach, a jej toksyczność – tężyczkę i nadmierne napięcie mięśni. W jednym z badań, dzieci, które miały najwyższy poziom witaminy D we krwi, miały także najwyższą temperaturę ciała tuż po jedzeniu. Im wyższa była temperaturę ciała po zjedzonym posiłku, tym osoba miała mniejszą tendencję, by magazynować tłuszcz.

Światło słoneczne zawiera promienie UV,  wpływające na ludzkie zdrowie. Promienie UVB, o długości 280 do 315 nanometrów, są bardzo ważne dla produkcji witaminy D. Docierające promienie UV do skóry, są w nadmiarze szkodliwe dla człowieka. Organizm zaczyna się wtedy przed nimi bronić, przez tworzenie eumelaniny, barwnika, powodującego to, że skóra zaczyna nabierać brązowego koloru. Do tego potrzebny jest hormon – melanokortyna.  To zjawisko wpływa na spalanie tłuszczu i zmniejsza apetyt.
Rzadko dochodzi do tak drastycznych sytuacji w hiperwitaminozie, jednak dość często osoby, które spożywają preparaty wieloelementowe przez długi czas, czują dyskomfort.

MIMO TEGO, IŻ WIELOELEMENTOWY PREPARAT JEST NAJWYŻSZEJ JAKOŚCI, SAMOPOCZUCIE SPORTOWCA MOŻE SIĘ POGARSZAĆ. SĄ TO SKUTKI PRZEDAWKOWANIA WITAMIN.

Określenie naturalnego preparatu odżywczego jako preparatu najlepszego oraz przekonanie, iż zawsze będzie dobrze służył jest jednak błędne. W tej sytuacji najlepiej jest przerwać suplementację na pewien czas albo przyjmować suplement co drugi dzień. Suplementacja obecnie jest konieczna z uwagi na powstawanie w organizmie zaburzeń metabolicznych, które są spowodowane warunkami żywieniowymi oraz środowiskowymi. Zaburzenia te nie mogą zostać sklasyfikowane jako choroba, ale jako tendencja chorobowa, która z czasem będzie pogłębiać się i doprowadzi do choroby.

Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj!

UZUPEŁNIJ NIEDOBORY WITAMIN I MINERAŁÓW

Najważniejsze witaminy i minerały

Ekstremalna dawka witamin, minerałów wzbogacona o lecytynę, koenzym Q10, olej rybi oraz ekstrakt z pestek winogron. Prozdrowotny suplement diety Biotech Usa Daily Pack w jednej saszetce zawiera wszystkie najważniejsze mikroelementy w dawkach dostosowanych dla potrzeb sportowców.

Kompleks minerałów

Minerały to substancje odgrywające istotną rolę w regulacji szeregu procesów metabolicznych na poziomie komórkowym. Prawidłowe żywienie uzupełnione o odżywki powinno równoważyć ich utratę z organizmu. Ma to kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia kulturystów i fitnesek.

Preparaty multiwitaminowe

Preparat zawiera pełen kompleks witamin: witaminę A, witaminę D, witaminę E, witaminę C, witaminy z grupy B (B1, B2, B6, B12), niacynę, kwas foliowy, kwas pantotenowy, biotynę. Pomaga utrzymać prawidłowe funkcjonowanie podstawowych przemian metabolicznych w organizmie, wspomaga układ odpornościowy.

Zapalenie stawów i ścięgien może być podstawowym problemem dla sportowców często wykonujących ćwiczenia o wysokiej intensywności. Przeanalizujmy, co sprawia, że kwasy Omega 3 są lepsze niż niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Sportowcy chcący osiągać znakomite wyniki muszą najpierw podjąć dobry trening. Sportowcy chcący osiągać coraz to lepsze wyniki, muszą najpierw przezwyciężyć swoje ograniczenia w czasie treningów. Utrzymywanie szczytowej formy jest szczególnie ważne przy sportach indywidualnych. Kiedy stajesz twarzą w twarz ze sztangą, bieżnią lub przeciwnikiem, ujawniają się wszystkie dni w których opuściłeś trening, brak postępu, gdy nie umiałeś zmotywować się do pracy, oraz wszelkie inne słabości lub problemy.To właśnie dlatego suplementacja uznana jest za doskonałą metodę dla osób chcących utrzymać szczytowa formę, zoptymalizować trening i uzyskać pomoc w czasie rekonwalescencji. Nie chodzi tu o znalezienie magicznych pigułek przyjmowanych w dzień zawodów, ale raczej o wykorzystanie sprawdzonych składników (które mogą być albo wyprodukowane przez organizm albo dostarczone w diecie), dostarczanych w skoncentrowanych dawkach tak, aby sprostać większemu zapotrzebowaniu na te składniki.

OLEJ RYBI

Suplement, na którym skupimy się w niniejszym artykule to olej rybi, a mówiąc bardziej precyzyjnie, kwasy Omega 3 znajdujące się w oleju rybim. Przypomnijmy krótko tym wszystkim, którzy do tej pory nie wykorzystywali kwasów Omega 3 w swojej diecie: kwasy te już od kilku lat stanowią istotny temat badań. Charakteryzują się one korzystnym oddziaływaniem zdrowotnym, a w szczególności redukują stany zapalne, ból stawów, obniżają poziom cholesterolu we krwi, wspierają funkcje poznawcze (chronią przed Alzheimerem i depresją), poprawiają kondycję skóry, widzenie, zapobiegają nowotworom, poprawiają krążenie i kondycję serca.

KORZYŚCI ZDROWOTNE

Powodem, dla którego kwasy Omega 3 są w stanie zapewnić tak wiele korzyści zdrowotnych, jest ich zdolność do redukowania stanów zapalnych w całym organizmie. Stan sprzyjający zapaleniom jest wynikiem spożywania przez nas wysokiej ilości kwasów wielonienasyconych Omega 6. Spożycie kwasów Omega 6 dalece przewyższa spożycie kwasów Omega 3. Wraz z wiekiem, stany zapalne przybierają formę bardziej przewlekłą, prowadząc do chorób związanych z wiekiem. Ten związek pomiędzy stanem zapalnym całego organizmu, a słabym stanem zdrowia, poparty badaniami, doprowadził w 2012 do zorganizowania warsztatów przez Narodowy Instytut Zdrowia (NIH) i Gerontologii (Grupa NIH (GSIG) w czasie których omawiano możliwe rozwiązania problemu chorób przewlekłych i stanów zapalnych.

Jak te badania odnoszą się do ludzi wykonujących trening o wysokiej intensywności (lub podobne ćwiczenia)? Ból i sztywność stawów nie są symptomami specyficznymi dla procesu starzenia się organizmu, ale są to dolegliwości które dotykają również osoby wykonujące regularne ćwiczenia. Nie oznacza to, że ćwiczenia prowadzą do przewlekłych stanów zapalnych, jest wręcz odwrotnie: regularne ćwiczenia i odpowiednia dieta (zawierająca odpowiednią proporcję kwasów Omega 3 w stosunku do kwasów Omega 6, jak już wcześniej wspomniano) redukują przewlekłe stany zapalne. Jednakże, należy wspomnieć, że stan zapalny stawów, szczególnie ten związany z nadmiernym wysiłkiem (podobnie jak zapalenie ścięgien), jest źródłem wielu komplikacji i bólu dla osób, które podejmują wysiłek w czasie treningu. Jak już wcześniej wspomniano, wraz z wiekiem, stany zapalne stawów stają się coraz trudniejsze do zwalczania.

OMEGA 3 A INNE LEKI

Może pojawić się pytanie “Dlaczego więc nie mielibyśmy używać środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych”? Niesteroidowe środki przeciwzapalne, takie jak aspiryna i ibuprofen, działają poprzez blokowanie prostaglandyn, co może wpływać na przepływ krwi do takich organów jak żołądek lub nerki. Fakt, że przepływ krwi do poszczególnych organów zmniejsza się podczas treningu jest powodem do zmartwienia dla tych którzy ćwiczą regularnie.

NIESTEROIDOWE LEKI PRZECIWZAPALNE MOGĄ BYĆ UŻYWANE PRZEZ SPORTOWCÓW W STANACH OSTRYCH, STANACH NAGŁYCH, JEDNAK EKSPERCI NIE POLECAJĄ ICH DO REGULARNEGO STOSOWANIA.

Ponieważ zakłócają one optymalny trening i rekonwalescencję. W roku 2009, British Journal of Sports Medicine, Stuart Warden z Departamentu Terapii Fizycznej, Szkoły Zdrowia i Rehabilitacji Uniwersytetu Indiana stwierdzili zgodnie, że niesteroidowe leki przeciwzapalne narażają na szwank system mięśniowo szkieletowy oraz że prostaglandyny które są blokowane, są odpowiedzialne za adaptacje tkanki łącznej na bodźce mechaniczne (ćwiczenia z obciążeniem).

Zatem pojawia się kolejne pytanie “Który kwas Omega 3 wybrać?” Poniżej zaprezentujemy porównania wiodących na rynku suplementów oleju rybiego. Należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych kwestii: Stężenie oleju rybiego: wyższe stężenie związane jest z mniejszymi domieszkami, mniejszą ilością efektów ubocznych i lepszą biodostępnością. Postać płynna vs. kapsułki softgel: postać płynna oferuje większe stężenie i wyższy poziom kwasów Omega 3, ale nie są one odpowiednie dla każdego: mogą powodować nieświeży oddech, zgagę i refluks. Kapsułki softgel są powlekane, co zapobiega ich przedwczesnemu uwalnianiu się i redukuje wyżej wymienione niekorzystne symptomy.

DHA vs. EPA: EPA, ze względu na zapewnianie lepszego działania przeciwzapalnego i wzmacniającego serce, jest uznawany za kwas bardziej odpowiedni dla sportowców, jest on też używany jako doskonały środek do walki z depresją. Jednakże, to właśnie DHA może przekształcać się w EPA, kiedy zachodzi taka konieczność. Aby zapewnić wysoki poziom EPA w powiązaniu z wysoko intensywnym treningiem, najlepszym rozwiązaniem będzie zapewnienie sportowcom wysokiego poziomu kwasu EPA. DHA powiązany jest raczej ze swoim wpływem na funkcje poznawcze, zdrowiem prenatalnym, zdrowymi oczami i sercem.

Autor: Dustin Elliott muscleandstrength.com

Rola witamin

Witaminy biorą udział w odnowie tkanek, tworzeniu hormonów, tworzeniu przeciwciał, krwinek oraz w budowie materiału genetycznego. Nie są źródłem energii, w organizmie człowieka ani nie biorą udziału w budowie tkanek.

WITAMINY SĄ ZWIĄZKAMI ORGANICZNYMI NIEZBĘDNYMI DLA ORGANIZMU CZŁOWIEKA. DZIĘKI NIM LUDZKIE CIAŁO NORMALNIE FUNKCJONUJE, ROZWIJA SIĘ I BRONI PRZED ZAGROŻENIAMI POCHODZĄCYMI Z ZEWNĄTRZ.

Kiedy podawać witaminy dla sportowców?

Zapotrzebowanie na witaminy u osób uprawiających sport jest większe o 2-3 razy niż ustalone dla większości ludzi. Witaminy odgrywają dużą rolę, w budowie mięśni. W przypadku niedoboru jednej tylko witaminy może dojść do zaburzenia tysięcy małych procesów w organizmie człowieka. Problematyczną jest suplementacji witamin, cz uwagi na to, jaką witaminę należy wziąć, kiedy i ile, aby nie zaszkodzić swojemu zdrowiu. Każda witamina, albo związek mineralny są potrzebne organizmowi do prawidłowego funkcjonowania2. Objawy niedoboru witamin nazywa się awitaminozami.

Przypadki suplementacji witamin

Źródło: Opracowanie własne na podstawie:

1. Suplementacja witamin, http://portal.abczdrowie.pl
2. B. Filipowicz, W. Więckowski, Biochemia, PWN, Warszawa- Łódź, 1986, s. 576-579
3. T. Kąkol, Biologia, Świat Książki, Warszawa 2007, s. 277

Narażenie na niedobory witamin

Najmocniej narażeni na niedobory witamin narażeni są ludzie, którzy uprawiają sport i osoby po operacjach. U osób uprawiających sport braki nie są spowodowane błędem w diecie, ale tym, że ich organizm z powodu wzmożonego wysiłku wymaga dowozu większej ilości substancji odżywczych niż u osób, które nie trenują.Przeważnie jest to widoczne u sportowców sportów siłowych takich jak kulturystyka, ciężary itp.

Wśród siłaczy niedobory witamin mogą objawić się złymi wynikami w treningu, częstymi kontuzjami i częstszym występowaniem przeziębieniem. Odżywki dla sportowców i suplementy diety są ważne gdyż ich organizm pracuje na najwyższych obrotach. W związku z tym, aby postępy treningowe były maksymalne konieczne jest przyjmowanie witamin. Jest to niezbędne nawet w przypadku, gdy stosowana jest prawidłowa dieta.

Działanie witaminowych suplementów diety

Dostępne suplementy diety wykazują oddziaływania na układy i narządy w organizmie człowieka: wspomagają działanie układu odpornościowego, wpływają na narządy ruchu, powodują opóźnienie procesów starzenia, pomagają w odchudzanie, wpływają na układ sercowo-naczyniowy i pokarmowy, wpływają korzystnie na organizm w przypadku zwiększonego wysiłku fizycznego, wspomagają proces widzenia. Witaminy mają korzystny wpływ na stan skóry, włosów i paznokci.

Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj!

Witaminy są związkami organicznymi niezbędnymi dla organizmu człowieka. Dzięki nim ludzkie ciało normalnie funkcjonuje, rozwija się i broni przed zagrożeniami pochodzącymi z zewnątrz. Witaminy biorą udział w odnowie tkanek, tworzeniu hormonów, tworzeniu przeciwciał, krwinek oraz w budowie materiału genetycznego. Nie są natomiast źródłem energii ani nie biorą udziału w  budowie tkanek.

Kiedy podawać witaminy dla sportowców?

Zapotrzebowanie na witaminy u osób uprawiających sport jest większe o 2-3 razy niż ustalone dla większości ludzi. Dlatego często problematyczną kwestią bywa sposób ich dawkowania oraz powstaje pytanie – które witaminy stosować? Każda witamina ma inne działanie, dlatego, aby nie zaszkodzić organizmowi, a dostarczyć mu cennych składników – należy  je dobrze poznać.

Wybór suplementacji

Narażenie na niedobory witamin 

Najmocniej narażeni na niedobory witamin narażeni są ludzie, którzy uprawiają sport i osoby po operacjach.
U osób uprawiających sport braki nie są spowodowane błędem w diecie, ale tym, że ich organizm z powodu wzmożonego wysiłku wymaga dowozu większej ilości substancji odżywczych niż u osób, które nie trenują. Przeważnie jest to widoczne u sportowców sportów siłowych takich jak kulturystyka, ciężary itp. Wśród siłaczy niedobory witamin mogą objawić się złymi wynikami w treningu, częstymi kontuzjami i częstszym występowaniem przeziębieniem. Organizm kulturysty pracuje na najwyższych obrotach, dlatego, aby postępy treningowe były jak najwięsze, konieczne jest przyjmowanie witamin. Suplementacja jest niezbędna nawet w przypadku, gdy stosowana jest prawidłowa dieta.

Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj:

Wszystkie odżywki znajdziesz na kulturystyka.sklep.pl

Witaminy – samo zdrowie. Wspomagają wszystkie funkcje organizmu, poprawiają naszą kondycję i wyniki, dobrze oddziałują na wzrok, skórę, ogólne samopoczucie. Wszystko pięknie, ale czy wiesz, że w przypadku witamin zasada „od przybytku głowa nie boli” nie obowiązuje? Zdrowotne kapsułki można niebezpiecznie przedawkować.

Hiperwitaminoza

Hiperwitaminoza, w przeciwieństwie do awitaminozy (niedoboru witamin) obejmuje objawy chorobowe, wywołane nadmiarem witamin w organizmie. Dotyczy głównie nadmiaru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, a więc witamin A, D, E i witaminy K. Hiperwitaminozę powoduje też nadmiar spożycia witamin z grupy B oraz C.Mniejsze ryzyko przedawkowania występuje w przypadku witamin rozpuszczalnych w wodzie, ponieważ ich nadmiar wydalany jest z moczem.

Hiperwitaminoza witaminy A

Objawy:

• uczucie przemęczenia i ociężałość
• mdłości i wymioty
• drażliwość, brak łaknienie i bóle głowy
• wypadanie włosów
• powiększenie wątroby i śledziony
• świąd i suchość skóry

W poważnych przypadkach może dojść do łamania się kości, deformacji w obrębie czaszki, a także zaburzenia pracy serca, nerek i wątroby. Do nadmiernego stężenia witaminy A w organizmie może doprowadzić m.in. nieprzemyślane stosowanie suplementów, dlatego ściśle należy przestrzegać dopuszczalnych dawek.

Hiperwitaminoza witaminy D

Objawy 

• nudności i wymioty, biegunka
• osłabienie, nadmierne pocenie
• świąd skóry
• bólem głowy oraz oczu
• częste oddawanie moczu

NA SKUTEK HIPERWITAMINOZY WITAMINY D, W PŁUCACH ORAZ W WĄTROBIE I W NERKACH ODKŁADA SIĘ WAPŃ, CO MOŻE POWODOWAĆ GROŹNE ZABURZENIA FUNKCJONOWANIA TYCH NARZĄDÓW.

Zaobserwowane przypadki toksycznych skutków nadmiaru witaminy D dotyczyły zazwyczaj dawek powyżej 250 μg/ dobę w przypadku dłuższego jej stosowania lub spożycia dawek uderzeniowych powyżej 7500 μg/ dobę. Działania uboczne tej witaminy obserwowane były u osób cierpiących na sarkoidozę, gruźlicę oraz na inne choroby, których efektem jest aktywacja 1-α-hydroksylazy przez aktywne immunologicznie komórki. Hiperwitaminoza witaminy D u kobiet w ciąży doprowadza do zmian w kościach u noworodka.

Hiperwitaminoza witaminy E

 Objawy:

• zaburzenia czynności przewodu pokarmowego
• uczucie zmęczenia i osłabienie oraz bóle głowy
• uczucie senności, osłabienie mięśni
• podwójne widzenie

Zwiększona podaż tej witaminy w stosunku do nadmiaru innych witamin powoduje mniejsze skutki uboczne. Przedawkowanie witaminy E zdarza się rzadko.

Hiperwitaminoza witaminy K

Witamina K w nadmiarze prowadzi do uszkodzenia mózg u niemowląt, może spowodować chorobę hemolityczną, daje uczucie gorąca, a także poty, czasami powoduje białkomocz, niedokrwistość, spadek nastroju (depresję ) albo daje wysypkę.

Hiperwitaminoza witaminy C

Na skutek przyjmowania witaminy C w bardzo dużych ilościach (kilka gramów/ dobę) dochodzi uszkodzenia nerki.

Hiperwitaminoza witaminy B1 i B2

 Hiperwitaminoza witaminy B1 objawia się w postaci drżenia mięśni i kołatania serca. Hiperwitaminoza witaminy B2 objawia się świądem, powoduje drętwienie kończyn a także daje uczucie palenia i kłucia . Powoduje też odwapnienie kości i zaburzenia funkcjonowania nerek.

Jak wynika z tego podstawowego zestawienia, rozwaga w przyjmowaniu witamin jest podyktowana ściśle względami zdrowotnymi. Markowe suplementy diety są skomponowane tak, aby zostały zachowane zdrowe proporcje i nie dochodziło do przedawkowania którejkolwiek z witamin, jednak pamiętajmy, że sporą ich dawkę spożywamy w codziennych posiłkach. Dlatego trzymajmy się dawek ściśle dopuszczalnych dla naszej grupy wiekowej, płci, wysiłku fizycznego.