WOLNOŚĆ DLA KORONY POLSKIEJ

EUROPA NA ZASIŁKU

2011-06-20T23:11:00.000-07:00

Epoka państwa opiekuńczego chyli się ku upadkowi. Rządy wyczerpały już możliwości zadłużania się. Większość młodych pozostaje bez pracy. Kryzys demograficzny i problemy z imigrantami powodują, że socjalne państwo dobrobytu traci rację bytu.
W Hiszpanii liczba bezrobotnych zbliża się do 5 milionów. Bez pracy jest połowa młodych ludzi do 24. roku życia. Coraz gorzej sytuacja kształtuje się w Wielkiej Brytanii. Chociaż oficjalne statystyki mówią o 8 proc. bezrobotnych, nikt nie ma wątpliwości, że bez pracy może pozostawać co najmniej 10 proc. Brytyjczyków. Wśród młodych bezrobocie jest dwukrotnie większe. Strefa euro stała się synonimem 10-procentowego bezrobocia. Liczba pozostających bez pracy rośnie także w Bułgarii (11,4 proc. w marcu 2011 r. wobec 10 proc. rok wcześniej), w Słowenii (8,1 proc. z 7,2 proc.) czy na Cyprze (7,2 proc. wobec 6,5 proc.).

Według Eurostatu, w najbliższych miesiącach można spodziewać się jednak spadku bezrobocia w związku z większym zatrudnianiem robotników sezonowych. Poprawia się także sytuacja w krajach bałtyckich, które w znacznym stopniu ucierpiały podczas ostatniego kryzysu. Jednakże w porównaniu z rokiem 2000 liczba bezrobotnych w Europie zwiększyła się o blisko 3 mln, co jednoznacznie pokazuje, że sytuacja jest poważna. Coraz większym problemem staje się bezrobocie w grupie wiekowej 15-24 lata. Najwięcej młodych pozostaje bez pracy we wspomnianej Hiszpanii, ale także na Litwie i Łotwie.

Nic więc dziwnego, że na ulice wychodzi coraz więcej ludzi. Antyrządowe demonstracje w Grecji, we Włoszech, Francji czy Hiszpanii gromadzą miliony ludzi: studentów, młodzież, związkowców i różnej maści socjalistów domagających się utrzymania przywilejów socjalnych, zwiększenia wydatków państwa i wstrzymania reform. Innymi słowy - utrzymania status quo, którego utrzymać się nie da. Owe żądania są więc równoznaczne z postulatem pogłębiania zapaści państwa i gospodarki.
Warto też przypomnieć, że bezrobocie wśród młodych ludzi stało się punktem zapalnym rewolty w Afryce Północnej. Rządzący wiedzą więc, że nie warto igrać z ogniem.

EUROPEJSKA MISJA KATOLICKIEJ POLSKI - autorem tekstu jest Małgorzata Bochenek

2011-05-29T09:00:00.000-07:00

Polska staje dziś wobec nowego wyzwania nowoczesności kryjącej się pod pokusą fałszywej wolności oddzielonej od prawdy, a zatem oddzielonej od Chrystusa, zwracał wczoraj uwagę ks. kard. Camillo Ruini z Rzymu podczas uroczystości ku czci św. Stanisława BM w Krakowie. Wezwał nasz Naród, aby bez lęku stawał w obronie fundamentalnych wartości i pozostał mocny w wierze, by w ten sposób katolicka Polska wypełniała swoją europejską misję, w którą wierzył bł. Jan Paweł II.

Tegoroczne krakowskie uroczystości ku czci św. Stanisława BM były dziękczynieniem za beatyfikację Jana Pawła II, ale także ubiegłoroczną kanonizację świętego Stanisława Kazimierczyka, apostoła Eucharystii, czciciela Matki Bożej, służącego człowiekowi z Zakonu Kanoników Regularnych Laterańskich. W procesji niesiono także ich relikwie. Relikwiarzowi w kształcie księgi z kroplami krwi bł. Jana Pawła II towarzyszył jego pastorał w kształcie krzyża, który Papież Polak miał przy wszystkich celebrach.
Mszy św. ku czci św. Stanisława, głównego patrona Polski i archidiecezji krakowskiej, w sanktuarium Na Skałce przewodniczył ks. kard. Camillo Ruini, były wikariusz papieski dla diecezji rzymskiej, który otworzył i przeprowadził proces beatyfikacyjny Jana Pawła II na poziomie diecezjalnym. - Jan Paweł II stał się prawdziwym gigantem wiary i Kościoła, gigantem historii, gigantem, ponieważ w nim w pewien sposób stała się widoczna dla wszystkich wielkość Chrystusa - podkreślił w homilii ks. kard. Camillo Ruini. Jego słowa odczytał metropolita gnieźnieński ks. abp Józef Kowalczyk, Prymas Polski.
Procesja z Wawelu na Skałkę od wieków ma charakter święta kościelnego, ale także patriotycznego i narodowego. Podczas uroczystości Bogu polecano sprawy naszej Ojczyzny. Ksiądz kard. Ruini wezwał Naród Polski, aby na wzór naszego nowego wielkiego błogosławionego niósł światu Chrystusa z mocą i śmiałością pełną szacunku i miłości. - Nie chodzi tu o złudzenia czy też o uciekanie od twardej rzeczywistości historycznej, ale o pewność, że siła duchowa wierzących porusza i zmienia historię. W ten sposób w dzisiejszej sytuacji zarysowuje się europejska misja katolickiej Polski, misja, w którą Jan Paweł II wierzył głęboko - stwierdził Camillo Ruini. - Przyjaciele z Krakowa i z Polski, nie rezygnujcie z tej misji, nie pozwólcie, aby trudności was zastraszyły, zaufajcie Janowi Pawłowi II - apelował do Polaków.

KOMU TA WSPÓŁPRACA SŁUŻY??

2011-05-25T08:22:00.001-07:00

Środowiska kresowe Leżajska chcą się zerwania współpracy partnerskiej z Nowojaworowskiem na Ukrainie, jeżeli władze tego miasta nie cofną uchwał o nadaniu tytułów "honorowego obywatelstwa" i nazwaniu ulic nazwiskami twórców Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińskiej Powstańczej Armii OUN-UPA Stepanowi Banderze i Romanowi Szuchewyczowi. W ich ocenie, apologia nacjonalizmu przez oficjalne władze ukraińskiego miasta to skandal, który powinien się spotkać ze zdecydowaną reakcją.

Towarzystwo Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich w Leżajsku domaga się stanowczej reakcji radnych i władz Leżajska. W ich odczuciu, jakakolwiek próba honorowania przywódców zbrodniczej formacji nacjonalistów ukraińskich OUN-UPA odpowiedzialnych za ludobójstwo nawet 150 tys. Polaków na Kresach Wschodnich, ponadto Żydów, Ormian, Czechów, Niemców czy Ukraińców; a co za tym idzie - jawne propagowanie idei faszystowskich, w tym przypadku przez nowojaworowskich radnych, nie mogą być tolerowane w Polsce. Dlatego kontynuowanie jakiejkolwiek współpracy z Nowojaworowskiem, jeżeli jego radni nie anulują kontrowersyjnej uchwały, będzie nie na miejscu. - Ukraińcy, podejmując takie decyzje, grają nam na nosie.

W tej sytuacji tolerowanie tego typu zachowań nie wchodzi w grę. Będziemy się domagać potępienia kontrowersyjnej uchwały ukraińskich radnych przez radnych Leżajska i wezwania do jej anulowania. W innym wypadku dalsza współpraca z Nowojaworowskiem nie ma sensu - uważa Eugeniusz Matkowski, prezes leżajskiego Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich. Warto też zwrócić uwagę, że Najwyższy Sąd Administracyjny w Kijowie decyzją z 12 stycznia br. uznał za nieważny dekret byłego prezydenta Wiktora Juszczenki o uznaniu przywódcy OUN-UPA Stepana Bandery za bohatera Ukrainy. Rezolucję krytyczną wobec decyzji Juszczenki wydał też Parlament Europejski.

To nie pierwszy przypadek, kiedy ukraińskie władze gloryfikują zbrodniarzy UPA. Podobnie było w lutym br. w przypadku powiatu jarosławskiego, współpracującego z rejonem jaworowskim na Ukrainie. W marcu radni powiatu jednogłośnie przyjęli rezolucję, w której domagają się wycofania przez partnerski Jaworów z gloryfikacji twórców OUN-UPA. Rezolucja ta zamraża partnerską współpracę do zerwania jej włącznie. Od tej decyzji minęło już prawie dwa miesiące, ale strona ukraińska nawet nie zareagowała. W ocenie Andrzeja Zapałowskiego, prezesa przemyskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego, trudno się temu dziwić, bo Ukraińcy chcą tę sprawę przemilczeć i udawać, że nic się nie stało, a honorując zbrodniarzy UPA, potwierdzają tylko, iż nie zależy im na relacjach partnerskich z Polską.

- Wygląda na to, że Ukraińcy chcą dalej robić swoje, a więc pozostać przy swoich uchwałach, i liczą na to, że w Polsce zakończy się to tylko na protestach i pisaniu pism - uważa Andrzej Zapałowski. Według niego, wbrew pozorom sprawa jest jednak poważna, bo dotyczy polskiej racji stanu. Powstaje też pytanie o sens modnych od pewnego czasu tzw. umów partnerskich, które tak naprawdę mają bardziej znaczenie symboliczne niż formalne. I jak twierdzi nasz rozmówca, samorządy równie dobrze mogłyby współpracować bez tego typu umów.

- Umowy partnerskie, owszem, są potrzebne, jeżeli samorządy po jednej, jak i po drugiej stronie tworzą i chcą np. realizować konkretny program unijny, natomiast w innych przypadkach nie jest to niezbędne - ocenia Andrzej Zapałowski. Obok Nowojaworowska czy Jaworowa podobne uchwały zostały podjęte m.in. w Żółkwi czy w Borysławiu, a więc tam, gdzie przewagę ma neonazistowska spadkobierczyni ludobójców z OUN-UPA - ukraińska partia Swoboda, której struktury lwowskie m.in. kwestionują granicę z Rzeczpospolitą Polską.

Mariusz KamienieckI

ŻRÓDŁA EUROPEJSKIEGO BEZROBOCIA

2011-05-24T06:01:00.001-07:00

Przyczyny bezrobocia w Europie sięgają jednak dużo głębiej niż tylko funkcjonowanie nieefektywnego, horrendalnie drogiego w utrzymaniu i bazującego na długu publicznym państwa socjalnego. Nadużywanie systemu opieki społecznej do wyłudzania świadczeń, zbyt rozbudowane systemy socjalne kreujące bezrobocie, zbyt mało elastyczne prawo pracy, powodujące, że tworzenie nowych miejsc pracy jest nieopłacalne, czy wreszcie niesprawny system edukacji, ukrywający prawdziwe bezrobocie i kształcący przyszłych bezrobotnych - to tylko niektóre z bardzo ważnych problemów.

W klasycznej już pracy pt. "Bez korzeni" prof. Charles Murray, badając systemy opieki społecznej w Stanach Zjednoczonych, wykazał, że zasiłki socjalne, zamiast pomagać, uzależniają od siebie ich beneficjentów, zwiększając ich liczebność. Przykładowo, gdy wprowadzono zasiłki dla czarnych samotnych matek, nastąpił gwałtowny wzrost rozwodów, tylko po to, aby uzyskać status uprawnionej do pobierania świadczenia. Identycznie dzieje się w Europie, gdzie do kolejki po nowy zasiłek ustawiają się rzesze chętnych.

Niewielu z nas zdaje sobie sprawę, że państwo opiekuńcze to wynalazek kanclerza Ottona von Bismarcka, który z jego polityką kulturkampfu wsławił się nie tylko wcielaniem w życie "sprawiedliwości społecznej", ale także agresywną germanizacją swoich sąsiadów. Właśnie Bismarckowi "zawdzięczamy" państwo opiekuńcze, takie jakie znamy do dziś. W czasach Republiki Weimarskiej wymyślono m.in. ubezpieczenia społeczne.
Państwo socjalne rozwijane jest do dzisiaj. Przykładowo wydatki socjalne Niemiec z kilku procent produktu krajowego brutto skoczyły do 18 proc. w latach 60. i ponad 30 proc. obecnie.

Ten model państwa mógł funkcjonować w czasach, gdy rodziło się dużo dzieci, które jako podatnicy zasilały państwową kasę. Gdy dzietność zaczęła się zmniejszać, populację zaczęto uzupełniać imigrantami. W czasach gdy dzieci rodzi się jednak coraz mniej, a imigranci zaczynają stwarzać problemy, socjalne państwo dobrobytu jest niemożliwe do utrzymania.

Według OECD, w ciągu najbliższych czterdziestu lat drastycznie zmniejszą się proporcje wiekowe w społeczeństwach. Na skutek rozwoju medycyny i starzenia się społeczeństw liczba osób po 65. roku życia w takich krajach jak Hiszpania, Grecja czy Włochy zwiększy się z obecnych 30 proc. do 90 procent. Ponad 80 proc. emerytów będą miały Polska, Czechy, Słowacja i Węgry. Obecnie ta grupa społeczna stanowi w tych krajach niewiele ponad 20 procent. Gdy młodzi już teraz nie mają pracy, w niedalekiej przyszłości trudno im będzie utrzymać jeszcze swoich dziadków.

POLSKO ZNÓW CIĘ OSKARŻA Steinbach wini polskich nacjonalistów

2011-05-23T13:30:00.001-07:00

Największe niemieckie gazety i agencje informacyjne szeroko komentują wizytę szefowej Związku Wypędzonych (BdV) w Polsce. "Die Welt" umieścił we wczorajszym wydaniu obszerny wywiad z Eriką Steinbach. Niemieckojęzyczny portal www.polen.pl posunął się nawet do porównania jej przyjazdu do Polski z majową wizytą w Warszawie prezydenta USA. Autor artykułu stwierdza, że obydwie wizyty wywołują dużo kontrowersji i dyskusji.

Dla niemieckich mediów nie ma wątpliwości, że wizyta Steinbach w Polsce jest wyjazdem służbowym w ramach pełnienia przez nią funkcji rzecznika frakcji chadeckiej ds. praw człowieka i pomocy humanitarnej w Bundestagu. Niemieckie "Die Welt" cytuje wypowiedź burmistrz Rumi Elżbiety Rogali-Kończak, która przypomniała, że "rodzina Steinbach nie miała w Rumi żadnego majątku i nie została wypędzona". Na temat możliwości spotkania z szefową BdV pani burmistrz miała odpowiedzieć, że "spotkanie takie powinno się rozpocząć na miejscowym cmentarzu, gdzie pogrzebanych jest ok. dwóch tysięcy polskich żołnierzy poległych wskutek niemieckiej napaści w 1939 roku - ale Steinbach odmówiła spotkania na cmentarzu".
Przewodnicząca BdV planowała złożenie kwiatów pod tablicą upamiętniającą niemieckie ofiary zatopienia w 1945 roku statków "Wilhelm Gustloff", "Steuben" i "Goya". Redemptoryści, którzy są gospodarzami kościoła Ludzi Morza, nie zgodzili się na tę wizytę. Ale "Deutsche Welle" na swoich stronach internetowych informuje, że "proboszcz Marek Mirus powiedział, że kościół nie może być zamknięty dla człowieka, który ma potrzebę modlitwy za zmarłych, ale zaraz dodał, iż dotyczy to wizyt prywatnych, a nie politycznych".
W wywiadzie dla "Welt am Sonntag" Steinbach stwierdziła, że wie, iż jest nielubiana w Polsce, ale nie przez wszystkich, lecz tylko przez polskich nacjonalistów z polskiej prawicy. Natomiast liberalny rząd Donalda Tuska zdecydowanie osłabił takie ostre tony. Jej zdaniem, pokolenie młodych Polaków nie ma problemów z odbiorem jej osoby. Według Steinbach, żądania, aby polska mniejszość w RFN miała prawa adekwatne do przywilejów Niemców mieszkających w Polsce, są nierealne i wysuwane wyłącznie przez obóz nacjonalistyczny. Szefowa wypędzonych twierdzi, że za Odrą nie ma w ogóle polskiej mniejszości.
- Moim zdaniem, wizyta Eriki Steinbach w Polsce jest z jej strony prowokacją, a ona sama powinna być w Rumi uznana za persona non grata - mówi senator Dorota Arciszewska-Mielewczyk. - Jeżeli polski rząd nie reaguje i daje przyzwolenie na pewne zachowania Steinbach, to takie są tego skutki - dodaje.
Waldemar Maszewski, Hamburg

ANODINA PŁACI ZA MILCZENIE -"Nasz Dziennik" ustalił: Do prezentacji raportu MAK w sprawie katastrofy na Siewiernym Rosjanie wynajęli najlepszą firmę PR na moskiewskim rynku, specjalistę od murowanych zwycięstw Piotr Falkowski, Moskwa

2011-05-23T13:15:00.000-07:00

Przed konferencją prasową 12 stycznia, w trakcie której Międzypaństwowy Komitet Lotniczy ogłosił główne tezy swojego raportu na temat katastrofy smoleńskiej, organizacja wynajęła znaną moskiewską firmę zajmującą się doradztwem politycznym i tzw. public relations. To jej eksperci pomogli generał Tatianie Anodinie w przygotowaniu medialnego show, jakim była prezentacja MAK.

Patronem spółki jest symbolizujący cynizm dyplomata z Florencji okresu renesansu Niccoló Machiavelli. Biura firmy Nikkolo M zajmują dwa piętra oficyny w ogromnej kamienicy w samym centrum Moskwy. Niedaleko stąd do siedziby Dumy, na Kreml, a nawet na Łubiankę. Być może to tu wymyślono, żeby podczas prezentacji wniosków ze swoich badań szefowa MAK gen. Tatiana Anodina wspomniała o alkoholu we krwi gen. Andrzeja Błasika, a także doradzono jej, by zszokować słuchaczy odtworzeniem nagrania ostatnich sekund życia załogi polskiego samolotu. O współpracy z MAK Igor Mintusow, szef firmy, nie chce mówić, nawet formalnie jej potwierdzić. Ale kiedy kilka dni wcześniej reporterzy "Naszego Dziennika" zapukali do drzwi moskiewskiej siedziby spółki Nikkolo M, nikt się nie dziwił, gdy pytaliśmy o zlecenie Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego. Pracownicy wiedzieli o "projekcie dla Anodiny" i odsyłali do prezesa spółki. "O co chciałby pan zapytać"? - docieka Mintusow. "O przygotowanie tej konferencji; o zadania, jakie postawił Państwu MAK; o przewidywany odbiór konferencji w Polsce, w Rosji i na świecie. O szczegóły z tego wydarzenia" - odpowiadam. "Dochody firm zajmujących się politycznym PR składają się z dwóch równych części. Pierwsza to zapłata za pracę konsultantów politycznych, a drugie 50 proc. to zapłata za milczenie konsultantów o tym, co robili w części pierwszej. To taki biznes" - tłumaczy nasz rozmówca, dając jasno do zrozumienia, że o szczegółach kampanii dla MAK raczej nie porozmawiamy.
Nie ma jednak wątpliwości, że jego firma, by dobrze wywiązać się z postawionego zadania, musiała przed konferencją 12 stycznia br. znać treść projektu raportu i wiele szczegółów dotyczących katastrofy. Tymczasem jest ona wciąż formalnie objęta postępowaniem karnym Komitetu Śledczego Federacji Rosyjskiej i to właśnie ta instytucja musiałaby wydać zgodę na wgląd osób postronnych do dokumentacji wytworzonej w toku postępowań procesowych, a taką były np. ekspertyzy sądowo-lekarskie dotyczące gen. Andrzeja Błasika.

Powstaje również pytanie, czy jedynym mocodawcą Nikkolo M była organizacja gen. Anodiny, która spokojnie prowadzi swoją niezwykle intratną działalność i raczej nie zabiega o rozgłos. Rady firmy Mintusowa musiały zmierzać w innym kierunku, aby wywołać szok i skandal. MAK miał być na ustach wszystkich. Umiejętnie zagrano na przemawiających do opinii na Zachodzie stereotypów związanych z Polakami (brawura, alkohol). Zaskoczono wszystkich, łącznie z polskim rządem, formą przedstawienia przyczyn katastrofy z 10 kwietnia ubiegłego roku i rozmiarem tendencyjności zarzutów. Wzbudzenie w Polakach nastroju wrogości do Rosji, podgrzewanie atmosfery, przy jednoczesnym niedawaniu żadnych formalnych powodów dla politycznej kontrakcji, wpisuje się doskonale w politykę rosyjskiego rządu w stosunku do Polski.
Kiedy więc Mintusow opowiada nam o dominującym w Rosji myśleniu o rzeczywistości politycznej w kategoriach wojny i lęku przed wrogiem, najprawdopodobniej opiera się nie tylko na badaniach socjologicznych, ale i na doświadczeniu zawodowym.
Spółkę Nikkolo M założyli w 1989 roku Igor Mintusow (ekonomista) i Jekatierina Jegorowa (psycholog i politolog). Doradzają przede wszystkim politykom i partiom, chętnie występują publicznie, piszą książki i artykuły, udzielają się w krajowych i zagranicznych organizacjach. Oboje jako komentatorzy życia publicznego opowiadają się za reformami i wolnościowym kierunkiem zmian w Rosji. Ale lista klientów firmy sprawia zupełnie inne wrażenie. O ile w początkach działalności doradzali zupełnie marginalnemu kandydatowi Amanowi Tuliejewowi, o tyle potem klientami Nikkolo M zostawali politycy z elity, murowani zwycięzcy. Firma Mintusowa i Jegorowej doradzała Borysowi Jelcynowi, a potem Władimirowi Putinowi, jest aktywna podczas wszystkich wyborów w Rosji, prowadzi także kampanie lokalne do władz poszczególnych podmiotów federacji. Na swojej stronie internetowej chwali się też wieloma projektami zagranicznymi: Gruzja, Ukraina, Białoruś, Litwa, Łotwa, Wenezuela, Nikaragua, USA, Korea Południowa, Mongolia. W państwach bałtyckich firma ma nawet filię kierowaną przez córkę Jegorowej. Lista państw jest imponująca, ale do końca nie wiadomo, w jakim zakresie Nikkolo M rzeczywiście wpływało na strategię któregoś z głównych kandydatów albo partii politycznych. Czasem mianem "uczestniczenia w kampanii" mogło być określone prowadzenie jakiegoś seminarium na temat wyborów, nakręcenie filmu reklamowego albo praca przy kampanii tylko w jednym okręgu. Mintusow podczas rozmowy stara się jednak dać do zrozumienia, że wie dużo o sekretach tzw. wierchuszki, czyli rządzącej Rosją elity, i potrafi na nią czynnie oddziaływać.
Nie kryje, że robi to dla pieniędzy. - W tej robocie dokonuje się wyboru. Czasem pracuje się w 20 proc. ze względu na poglądy, a w 80 proc. ze względu na pieniądze. A czasem odwrotnie. To decyzja każdego konsultanta - mówi. Twierdzi, że prywatnie jest liberałem, krytycznie nastawionym do neoimperialnej polityki Putina, ale to nie przeszkadzało mu zajmować się prowadzeniem w 2000 i w 2004 roku jego kampanii wyborczej w kilku okręgach. Igor Mintusow jest kolekcjonerem starych map. W sali konferencyjnej jego firmy wisi jedna z nich: przedstawia Rosję pod koniec XIX wieku, kiedy jej terytorium było największe. W korytarzu jest podobna mapa Rzeczypospolitej, także w okresie jej największej ekspansji terytorialnej. Nasz rozmówca mówi, że ma sympatię dla Polski, jest zorientowany w naszej historii. - My mamy wielką tradycję myśli wolnościowej, liberalnej, demokratycznej, ale nie mamy tradycji jej wcielania w prawodawstwie, w praktyce władzy. A Polska ją ma - stwierdza, pokazując stare ryciny przedstawiające Dumę jeszcze z czasów przedrewolucyjnych.
Renoma Nikkolo M na rynku rosyjskiego konsultingu politycznego nie jest jednak sztucznie nadmuchiwana. Praca przez lata nad wizerunkiem Jelcyna pozwoliła firmie zdobyć kontakty i wpływy. W 1997 roku jej przedstawiciele zostali zaproszeni do Polski w celu wygłoszenia odczytów na temat prowadzenia kampanii wyborczych. Było to przed wyborami do Sejmu i w spotkaniach uczestniczyło wiele osób z kierownictw sztabów kilku partii. W 2004 roku Nikkolo M zatrudnił sztab Wiktora Juszczenki. Była ona wówczas jedną z bardzo wielu zagranicznych firm pracujących nad wizerunkiem kandydata, w każdym razie "pomarańczowa rewolucja" jest też jej dziełem.
Obraz doradcy tych najsilniejszych, którzy grają pierwsze skrzypce, dopełniają projekty dla Gazpromu. Spółkę zatrudniają również banki, firmy ubezpieczeniowe, a także władze regionów do kampanii promocyjnych zorientowanych na inwestorów i turystów.

OJCZYZNA TO MATKA

2011-05-16T05:38:00.000-07:00

Nie wstydźmy się dziś pojęć "ojczyzna" i "naród", ponieważ nie każde społeczeństwo jest narodem, a naród, jak pokazuje historia Polski, jest trwalszy niż państwo - apelował ks. abp Henryk Hoser 13 maja br. wieczorem, podczas Mszy św. na terenie budowanego sanktuarium błogosławionego Papieża z Polski w Radzyminie. W święto Matki Bożej Fatimskiej na tamtejszym osiedlu Victoria, gdzie wznoszone jest sanktuarium, biskup warszawsko-praski poświęcił kaplicę i ustanowił parafię pod wezwaniem bł. Jana Pawła II.

Przypominając liczne podróże apostolskie Jana Pawła II, ks. abp Henryk Hoser podkreślił, że Ojciec Święty w każdym zakątku świata doskonale zdawał sobie sprawę z tego, "skąd wyrósł i gdzie były jego korzenie". Dlatego poprzez swoje świadectwo uczył nas, co to jest Ojczyzna i miłość do niej. - To nie tylko miejsce na ziemi, ale także kultura, która się w danym miejscu zrodziła i która kształtuje mieszkańców tego obszaru - zwracał uwagę w homilii biskup warszawsko-praski. Wskazał przy tym, że dobrze pojęty patriotyzm opiera się przede wszystkim na czwartym przykazaniu Dekalogu. - Ojczyzna to Ojcowizna, Ojczyzna to Matka, która nas zrodziła i należy się cześć dla jej wielkości, godności i
przyszłości - mówił ks. abp Henryk Hoser.

Mszę św. przed nowo powstałą kaplicą na miejscu budowanego sanktuarium bł. Jana Pawła II koncelebrowało z ordynariuszem warszawsko-praskim kilkunastu kapłanów. Wśród koncelebransów był również ks. bp Marian Buczek, ordynariusz diecezji charkowsko-zaporoskiej na Ukrainie. Uroczystości w Radzyminie rozpoczęły się procesyjnym przeniesieniem figury Matki Bożej Fatimskiej z kolegiaty pw. Przemienienia Pańskiego na osiedle Victoria.

PRAWO SILNIEJSZYCH - Najpierw byli represjonowani przez Niemców, potem przez komunistów, a teraz są pozbawiani własnych mieszkań i domów

2011-05-15T23:28:00.000-07:00

W czasie wojny mienie wysiedlanych Polaków wraz z domami oraz innym nieruchomym majątkiem przejmowali Niemcy i na podstawie hitlerowskiego dekretu uzyskiwali do nich prawo własności z wpisem do ksiąg wieczystych. Dekret wydany w 1942 r. mówił, że majątek ten jest mieniem porzuconym.
Jak się okazuje, księgi wieczyste po wojnie nie zostały zweryfikowane i właścicielami wielu gdyńskich nieruchomości nadal są Niemcy.

Nierzadko nie ma już polskich spadkobierców, bo zostali wymordowani przez okupantów lub zmarli w wyniku ciężkich warunków, w jakich musieli żyć po wysiedleniu z Gdyni, czy na skutek niemieckich represji. Po wojnie można było tę sprawę uregulować, ale po wydaniu 15 kwietnia 1945 r. przez Kwaterę Główną Naczelnego Dowództwa Armii Czerwonej dyrektywy nr 1172 "O zmianie stosunku do Niemców" komendantury sowieckie bardzo często na wójtów i burmistrzów na Pomorzu Gdańskim i tzw. Ziemiach Odzyskanych powoływały Niemców.

Chronili oni nie tylko interesy ludności niemieckiej, ale też tworzyli niemiecką administrację. Stan ten trwał do 1948 roku. Wystarczy przywołać przykład Kołobrzegu, gdzie najlepsze i najmniej zniszczone dzielnice miasta zajmowali Niemcy, chronieni przez Sowietów, a przyjeżdżający z Kresów Polacy zasiedlali zrujnowane i zniszczone domy. Podobnie było w innych miastach, także w wojewódzkich, np. w Gdańsku, gdzie w 1945 r. istniała niemiecka policja!
Sytuacja ta budziła w Niemcach przekonanie, że Polska tylko tymczasowo zajmuje te obszary, a ich wpływy w administracji lokalnej skutkowały tym, że nazwiska Niemców, którzy zagrabili Polakom nieruchomości, do dziś są zapisane w księgach wieczystych.

W Skarszewach, w których we wrześniu 1939 r. Niemcy zamordowali 360 Polaków, po wojnie sowiecki komendant wojenny pozwolił Niemcom na sprzedaż nieruchomości przed opuszczeniem przez nich Polski. Tym sposobem znaczna część wywłaszczonych w czasie wojny Polaków i ich spadkobierców nie może w świetle obowiązującego prawa dochodzić tytułu własności.
Dziś często zdarzają się takie sytuacje, że Polacy zajmujący mieszkania w Gdyni i innych miastach Pomorza są nękani przez Niemców, którzy zgodnie z wpisem w księgach wieczystych uważają się za właścicieli kamienicy lub domu i żądają ich opuszczenia.

Do starszego pana mieszkającego przy ulicy Tatrzańskiej w Gdyni zgłosiło się małżeństwo z Niemiec z życzeniem obejrzenia zajmowanego przez niego mieszkania, w "którym podczas wojny rodzice spędzili najpiękniejsze chwile swojego życia" (sic!). Do mieszkania w domu przy ulicy Jastrzębiej w Gdańsku (na Stogach) zapukał młody Niemiec w wieku około czterdziestu lat w towarzystwie tłumaczki. W trakcie rozmowy pokazywał przedwojenne dokumenty i wypisy z ksiąg wieczystych, a na koniec powiedział, że ma sentyment do tego miejsca, więc chciałby raz na rok pomieszkać "w domu swoich rodziców" przez dwa tygodnie.

Istnieją też w Polsce i w Niemczech wyspecjalizowane firmy prawnicze, które przeglądają księgi wieczyste i odszukują Niemców figurujących w nich jako właściciele nieruchomości lub spadkobierców tychże, proponując pośredniczenie w ich odzyskaniu. Praktyka pokazuje, że dziś łatwiej odzyskać w sądzie nieruchomość Niemcowi niż Polakowi, między innymi z tego względu, że Niemców stać na prawników oraz wysokie opłaty sądowe, a Polacy nie mogą liczyć na żadne wsparcie ze strony polskich władz, w tym również samorządowych.

Przykładem takich zaniedbań jest właśnie Gdynia - jedno z najbogatszych miast w Polsce, przed wojną niemal w stu procentach zamieszkane przez Polaków. Jej władze nie podjęły żadnych działań mogących pomóc przedwojennym gdynianom w odzyskaniu praw własności. Wystarczy przywołać sprawę kamienicy przy ul. Słupeckiej 21, którą pomimo wielu rozpraw sądowych otrzymali Niemcy, a nie polski spadkobierca żyjący do dziś, a wysiedlony wraz z rodziną w 1939 roku.

W 2010 r. Stowarzyszenie Wysiedlonych Gdynian zwróciło się do rzecznika praw obywatelskich z prośbą o pomoc ofiarom "dzikich wysiedleń" z ziem wcielonych do Rzeszy w uznaniu ich za represjonowanych i w uzyskaniu zadośćuczynienia. Rzecznik skierował sprawę do Biura Dyrektora Generalnego Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Dyrektor Tomasz Lis odpisał, że zadośćuczynienie wszystkim Polakom, których Niemcy wysiedlili ze swoich domów i skazali na tułaczkę, głód oraz poniewierkę, nadmiernie obciąży budżet państwa.

POLSKA POTRZEBUJE W POLITYCE LUDZI PRAWYCH

2011-05-15T05:22:00.000-07:00

Istnieje spójność chrześcijańska także w życiu publicznym. Kto jest chrześcijaninem, winien nim być zawsze, na każdym poziomie, bez chwiania się, bez ustępstw; w czynach, a nie tylko z imienia. Prostych ludzi boli, a wręcz irytuje, że na spotkaniach przedwyborczych wszystkie ugrupowania obiecują prowadzić politykę prorodzinną, a potem nie dotrzymują słowa. Niestety, także do dzisiejszych polityków odnosi się ostrzeżenie wyryte na Pomniku Trzech Krzyży w Gdańsku: „Ty, co skrzywdziłeś człowieka prostego, na krzywdę jego drwiną wybuchając, nie bądź spokojny”.

Katolicy zaangażowani w politykę – na tej samej zasadzie, co wszyscy inni katolicy w jakikolwiek sposób zaangażowani w sprawy tego świata – mają poważny obowiązek dawać świadectwo Ewangelii tam, gdzie Bóg ich postawił. Kościół nie jest zapleczem politycznym, ale wspólnotą wiary, którą również katolicy zaangażowani w politykę powinni żyć na co dzień. Gdy podkreślamy, że Polska pilnie potrzebuje w polityce ludzi prawych, trzeba wyraźnie powiedzieć, że podstawową miarą tej prawości jest życie małżeńskie i rodzinne danego polityka. Człowiek, który zdradza własną żonę czy męża, okazuje przecież swój egoizm, skłonność do stawiania własnej wygody i własnych korzyści ponad wszystko, słaby charakter i niedojrzałość ludzką. Okazuje, że nie potrafi dotrzymać raz danego słowa ani wierności danemu słowu nie uważa za wartość. Człowiek, który opuszcza swoją żonę i dzieci, okazuje przecież, że to, co bliskie, może nagle stać się dla niego dalekie i obojętne, że dla własnej przyjemności, albo wygody, w każdym momencie może opuścić ludzi i sprawy, zdezerterować. Podobnie ten, kto we własnej rodzinie dopuszcza wolne związki, zdrady, rozwody, konkubinaty, aborcje, zapłodnienie invitro – pokazuje, jaki jest jego świat wartości.

Ponieważ zaś z wnętrza, z serca ludzkiego pochodzą myśli i czyny, taki polityk będzie się kierował swoim spaczonym światem wartości, patrząc na powierzone mu sprawy Narodu i Państwa przez pryzmat własnej niedojrzałości, kierując się swoim nieukształtowanym sumieniem i zgubnymi nawykami.
Zabiegiem socjotechnicznym jest mówienie, że ktoś oddziela życie prywatne od zaangażowania społecznego. To niemożliwe. Jak będzie ojcem Narodu ktoś, kto nie zrozumiał do końca, co znaczy być ojcem dla własnych dzieci? W imię czego mamy liczyć na wierność sprawom anonimowych ludzi ze strony kogoś, kto nie potrafi być wierny własnej żonie/ własnemu mężowi? Jak można się spodziewać, że ktoś całym sercem odda się w polityce ludzkim sprawom, jeżeli on żyjąc w związku nieformalnym, pokazuje, że chce żyć bez zobowiązań? Czyż będzie bronił ludzkich praw ktoś, kto sam depcze prawa swoich dzieci oraz żony czy męża ?

Wybory zarówno parlamentarne jak samorządowe są realnym działaniem w ramach apostolstwa świeckich i mogą się wydatnie przyczyniać do ewangelizacji świata, gdyż pozwalają zająć odpowiedzialne stanowiska w państwie bądź strukturach samorządowych tym ludziom świeckim, którzy są zdolni „mocą Ewangelii dosięgnąć i zmieniać kryteria oceny, hierarchię dóbr, postawy i nawyki myślowe, bodźce postępowania i modele życiowe rodzaju ludzkiego, które stoją w sprzeczności ze Słowem Bożym i z planem zbawczym.
Zachowując prawo do pluralizmu politycznego, katolik ma zawsze poważny obowiązek sumienia głosować na osoby w pełni reprezentujące stanowisko Kościoła katolickiego w sprawach etycznych oraz społecznych, szczególnie w kwestii ochrony życia ludzkiego oraz troski o małżeństwo i rodzinę.

Kto zaś chce zaangażować się w politykę, niech pyta szczerze przed Bogiem, czy się do tego nadaje. Zawsze obecna w Kościele nauka oczystości intencji obowiązuje także w tym wypadku. Nie godzi się angażować w politykę, jeżeli nie chce się służyć wspólnemu dobru Narodu, a szuka się tylko osobistych i partyjnych korzyści. Głęboki szacunek i szczera troska o dobro Najjaśniejszej Rzeczypospolitej, za której istnienie i wolność tyle pokoleń płaciło krwią, łzami i trudem codziennego zmagania, powinny kierować wszelkimi działaniami.

CZY NARÓD POLSKI WRESZCIE SIĘ OBUDZI ??

2011-05-15T05:03:00.000-07:00

Obecnie życie w Polsce przyspiesza. Zaciska się krąg wydarzeń. Słyszymy wzajemne oskarżenia, w których można wyczuć złość, gniew, pogardę, a nawet nienawiść.
W mediach najważniejsze tematy od rana do nocy to PiS i Jarosław Kaczyński. Właśnie im przypisują przyczynę wszelkiego zła. Moim zdaniem, te media dzielą Naród. Mają pretensje do tych, którzy pragną poznać prawdę o tragedii smoleńskiej. Chcą zamknąć usta, zabić myśli i uczucia Polaków, którzy wciąż tęsknią, oddają cześć, modlą się i płaczą po stracie Synów Narodu Polskiego. Kiedy patrzę na to wszystko, dochodzę do wniosku, że media komercyjne przez swoje kontrowersyjne wypowiedzi przez cały czas sączą polskiemu społeczeństwu zatruty jad. Dążą do tego, by stało się bezradne, potulne, uległe wobec wrogich sił. Wszystko czynią pod dyktando swoich mocodawców. Niestety, udało im się zniewolić część społeczeństwa. Nieraz w kolejce do lekarza czy w autobusie przysłuchuję się różnym rozmowom. Z przykrością muszę stwierdzić, że część Polaków pozwoliła, by agresywne media skierowały ich myślenie na niewłaściwe tory. Ludzie ci domagają się zakończenia tematu tragedii smoleńskiej. Chcą ciszy i zapomnienia. (...) Na Krakowskim Przedmieściu policja i straż miejska stały się zbrojnym narzędziem jedynie słusznej partii. Robią tam wielkie porządki: wyrzucają kwiaty, gaszą i wyrzucają znicze. Bolesne jest to, że ludzi zgromadzonych przed Pałacem Prezydenckim nie traktują po ludzku. Przypominają się najgorsze chwile ze stanu wojennego. Obrażani są nawet posłowie na Sejm Rzeczypospolitej. Obserwuję to wszystko i zastanawiam się: Czy nasz Naród obudzi się wreszcie? Czy rozpoczął dążenia do polepszenia swojej doli? Wiem jedno: tak dalej nie da się żyć.

NIEZNANI SPRAWCY DZIAŁAJĄ NADAL - "Nasz Dziennik" ujawnia: Prokurator IPN prowadzący sprawę zabójstwa ks. Stanisława Suchowolca obawia się o swoje życie autor Zenon Baranowski

2011-05-15T02:10:00.000-07:00

Bezpieczeństwo prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej prowadzących śledztwa w sprawie morderstw księży w okresie PRL może być zagrożone. W ostatnim czasie odnotowano kilka przypadków, które mogą świadczyć wręcz o zagrożeniu ich życia. Zawiadomienie w tej sprawie trafiło do prokuratury.

Sprawa dotyczy prokuratora Mariusza Rębacza z warszawskiego pionu śledczego IPN, który - w ramach większego zespołu - prowadzi śledztwo w sprawie funkcjonowania tzw. związku przestępczego w komunistycznym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, który miał dokonywać zabójstw działaczy opozycji i duchowieństwa. Zespół prokuratora Rębacza zajmuje się szczególnie intensywnie wątkiem śmierci ks. Stanisława Suchowolca. W ramach tego śledztwa prokuratorzy mieli poczynić nowe ustalenia, co mogło wpłynąć na ich bezpieczeństwo. Według informacji, do których dotarł "Nasz Dziennik", w ostatnim czasie dwukrotnie miało dojść do sytuacji niebezpiecznych dla Rębacza, mogących nawet nieść zagrożenie dla jego życia. Prokurator w tej sprawie skierował zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.
- Do Prokuratury Rejonowej Białystok-Południe w Białymstoku 4 marca 2011 r. wpłynęły materiały procesowe zgromadzone na podstawie zawiadomienia prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie - informuje nas prokurator rejonowy z prokuratury Białystok-Południe Marek Winnicki.
Prokuratura nie udziela informacji na temat szczegółów sprawy, podobnie jak prokurator IPN. - Ze zrozumiałych względów nie chcę komentować sprawy - powiedział prokurator Mariusz Rębacz.
- Potwierdzam, że w ostatnim czasie osoba ta zgłosiła informację na temat zagrożenia, w jakim miała się znaleźć - informuje Piotr Dąbrowski, naczelnik pionu śledczego warszawskiego oddziału IPN. Prokurator również nie chce podać bliższych szczegółów sprawy, zaznacza, że "postępowanie przygotowawcze z zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa złożonego przez wskazaną osobę prowadzone jest przez Prokuraturę Rejonową Południe", dlatego "Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie nie jest uprawniona do udzielania jakichkolwiek informacji na temat sprawy".
Dąbrowski podkreśla, że "w przeszłości w tutejszej Komisji nie było przypadków zgłaszania przez prokuratorów informacji na temat jakichkolwiek zagrożeń, z którymi spotykali się oni w związku z prowadzonymi śledztwami".
Jednak według informacji "Naszego Dziennika" w związku z prowadzonymi przez IPN śledztwami dochodziło do różnych niejasnych sytuacji, które mogły być efektem działań tzw. nieznanych sprawców. Prokuratorzy jednak nie chcą tego oficjalnie komentować. Z różnymi przypadkami spotykali się także pracownicy innych działów Instytutu.

- Oczywiście, że się spotkałem. O niektórych nie mogę mówić. Moim zdaniem, to były różnego rodzaju prowokacje, które miały za zadanie mnie skompromitować, tak przynajmniej to odczuwałem. To są rzeczy nie do udowodnienia - podkreśla w rozmowie z nami prof. Jan Żaryn, historyk IPN, wykładowca UKSW i UW. - To zdarzyło się w okresie, kiedy byłem dyrektorem Biura Edukacji Publicznej IPN i doradcą prezesa Janusza Kurtyki, przy czym być może byłem zbyt wyczulony, ale wydaje mi się, że niektóre z tych zakodowanych w pamięci spotkań miały właśnie charakter prowokacji - mówi.
Profesor Jan Żaryn jako przykład podaje zdarzenia towarzyszące cyklowi wystaw "Twarze bezpieki". - One były realizowane przez naszych pracowników - Biura Edukacji Publicznej i oddziałowych biur edukacji publicznej. Szczególnie, o ile pamiętam, w Łodzi pracownicy otrzymywali takie telefony, które można zakwalifikować jako próbę zastraszania. Natomiast każdej z tych wystaw towarzyszyła działalność nieznanych osób, które nocą próbowali te wystawy niszczyć. Zatem można to potraktować jako cichą działalność niegdysiejszych nieznanych sprawców. Choć oczywiście są to rzeczy nie do udowodnienia - przyznaje prof. Żaryn.
Historyk wiąże wzrost takiej aktywności z działaniami zmarłego prezesa IPN. - Jak Janusz Kurtyka został prezesem IPN, to podjął wraz z późniejszym dyrektorem pionu śledczego Dariuszem Gabrelem decyzję o tym, aby prokuratorzy przede wszystkim zajęli się sprawami lat 70. i 80., czyli pobiciami, próbami mordów, różnego rodzaju represjami działaczy "Solidarności" - wskazuje Żaryn. - Sens tej strategicznej decyzji był taki, że są to jeszcze dzisiaj osoby żyjące, na tyle sprawne, że mogą odpowiadać świadomie za swoje niegdysiejsze czyny przestępcze. I to oczywiście musiało w tym środowisku, wraz z innymi sygnałami, choćby ustawą dezubekizacyjną czy innymi jeszcze działaniami IPN, jak np. wystawy "Twarze bezpieki", stworzyć taki klimat, w którym ci funkcjonariusze poczuli się zagrożeni. Przede wszystkim ci, którzy mentalnie pozostali w epoce peerelowskiej i którzy uważają, że należy bronić swoich interesów nadal przy użyciu pozaprawnych metod - podkreśla nasz rozmówca.
Rębacz, składając zawiadomienie, jednocześnie chciał wyłączenia białostockiej prokuratury od rozpatrywania tej sprawy. - Wraz z wnioskiem zawiadamiającego o wyłączenie jednostek prokuratury z Białegostoku od prowadzenia postępowania w powyższej sprawie materiały przesłane zostały do Prokuratury Okręgowej w Białymstoku w celu zajęcia stanowiska w przedmiocie wyłączenia tutejszej prokuratury - stwierdzał Winnicki.
Wniosek ten przeszedł przez wszystkie szczeble instancyjne, przez prokuraturę okręgową, apelacyjną, aż znalazł się w Prokuraturze Generalnej, która ma zadecydować, która prokuratura ma zająć się dochodzeniem w tej sprawie. Według naszych informacji, prokurator Rębacz wielokrotnie interweniował u przełożonych w związku z tymi zagrożeniami, ale nie spotkało się to z należytą rekcją. Zaprzecza temu jednak naczelnik warszawskiego pionu śledczego. - W związku z tym zgłoszeniem wymienionemu udzielono stosownej pomocy - stwierdza Piotr Dąbrowski.
- W okresie, kiedy żył Janusz Kurtyka, IPN był instytucją bardzo ważną i silną w przestrzeni publicznej, dlatego być może ci tzw. nieznani sprawcy nie mieli takiej odwagi czy sprawności organizacyjnej, żeby za bardzo się wychylać. Natomiast nie zdziwiłbym się, ale nie mam na to żadnych dowodów, żeby rzeczywiście w tej chwili prokuratorzy pionu śledczego zajmujący się właśnie tymi sprawami z lat 70. i 80. czy też bardzo ważną, rozbudowaną sprawą o związku przestępczym, odczuwali jakiś dyskomfort w swojej pracy - ocenia prof. Żaryn. - To jest w gruncie rzeczy pytanie do organów państwa, które powinny chronić swoich urzędników, oraz - w tym przypadku - prokuratorów, którzy podejmują się niebezpiecznych misji, czy w dostateczny sposób gwarantują w tej chwili minimum bezpieczeństwa - zastanawia się historyk. - Ja mam nadzieję, że skoro za czasów Janusza Kurtyki to bezpieczeństwo było gwarantowane, to i dzisiaj na pewno kierownictwo IPN też chciałoby ten poziom, tę kuratelę utrzymać. Pytanie tylko, czy poza IPN-owskie służby państwa są zdeterminowane, żeby dawać takie jednoznaczne sygnały, że prokuratorzy są wolni od jakichkolwiek nacisków, chronieni w razie ewentualnych szantaży czy prób nadwyrężenia poczucia ich misji, która towarzyszy zawsze tego typu śledztwu - dodaje prof. Żaryn.
Śledztwo w sprawie związku przestępczego w MSW (któremu szefował Czesław Kiszczak) obejmuje obecnie 45 wątków, m.in. kierowania zabójstwem ks. Jerzego Popiełuszki czy wyjaśnienia okoliczności tajemniczych śmierci kapłanów: Stanisława Suchowolca, Stefana Niedzielaka i Sylwestra Zycha. Prokuratorzy IPN już wcześniej przyznawali, że zgon ks. Niedzielaka nie był nieszczęśliwym wypadkiem i pewne jest, iż kapłan został zamordowany. Również w przypadku ks. Suchowolca prokurator Rębacz oceniał, że jego śmierć była efektem działań osób trzecich.

POLSKO WOŁAM DO CIEBIE DZISIAJ W IMIENIU JEZUSA CHRYSTUSA- PRZEBUDŻ SIĘ!!

2011-05-14T14:59:00.000-07:00

Polsko - Narodzie wybrany , święty , Bogu na własność przeznaczony-szczepie Niebiański. Gdzie jesteś???Narodzie !!! Ty , który jak Atlantyda zaginąłeś w Oceanie kłamstwa !!! Ty , który jak Papuga , naśladujesz głosy wszystkich narodów , a swój zatraciłeś ...Obudź się wreszcie i znowu świętością swą zatriumfuj nad bezbożnym światem. Ty , który niegdyś zakorzeniłeś się w Ewangelii Chrystusowej , a teraz odciąłeś od niej swoje korzenie ...na nowo wrośnij w kulturę chrześcijańską. Potrzebujemy cię Polsko ! Byłaś dawniej jak Gwiazda ...oświetlająca swą odwagą , wiarą i miłością czarne niebo dusz ludzkich...Polsko!!! Ty upokorzona , wyśmiana ,na mapach zapomniana ,w niewole oddana , krwią niewinną zbrukana ...pokazałaś , że Maluczki w Rękach Bożych spoczywający wbrew nadziei potrafi zwyciężyć. Polsko, której tarczą była wiara !!! Gdzie jesteś...???Szukam Cię , lecz nie mogę znaleźć. Polsko , matko moja która zrodziłaś tyle świętych synów i córek... co się z Tobą stało...czy Ty potrafisz już tylko rodzić grzeszników??? Polsko Ty , której barwy wytrysnęły z Najświętszego Serca Zbawiciela na tą ziemię ...Polsko Ty , która przyodziałaś barwy Bożego Miłosierdzia -biel i czerwień...gdzie Twoja miłość!!!??? Polsko , Ty , której synowie dawniej żebrali wolności u Boga...gdzie Twoja tożsamość. Jesteś , kraju mego dzieciństwa... lecz tak jakby Cię nie było! Pozostały po Twojej dawnej gorliwości jedynie kapliczki przydrożne , krzyże cmentarne i stare Kościoły. Gdzie Twoja wolność ...Twoja niepodległość , o którą tak długo walczyłaś...??? Tonie w grzechu głupoty teraz , chcąc być jak inne narody ...lecz nie JEST. Polsko, narodzie mój ukochany...wznieś swe Serce na nowo do Pana , padnij znowu na kolana i pokaż jak potrafisz zwyciężać w wierze i miłości . Pokaż innym krajom obraz Bożego wzoru . Udowodnij , że Jesteś tym Orłem szybującym w przestworzach , któremu z głowy korona nie spadła!!! Pokaż , że dzierżysz w Ręku Berło wiary w Syna Bożego i tym berłem potrafisz władać. Polsko , Ty , która kroczyłaś odwiecznie drogą Krzyża , tracąc przy tym tak wiele krwi ...czy te krople , które wylałaś mają być zmarnowane??? Otrząśnij się z tego otumanienia chęci bycia jak wszyscy. Ty zawsze pozostaniesz inna!!! Polsko najmniejsza , lecz umiłowana przez Boga . Ty jesteś Wybrana na wieki. Okryta Szatą Królewską , Kapłańską . Ofiaro Miłości!!! Przecież stać Cię na więcej !Dlaczego leżysz w przeciętności , dlaczego tarzasz się w prochu ziemi , poddajesz Wężowi!!?? Nakładasz sobie na nowo kajdany grzechu , łańcuchy więzienne , niegdyś z Ciebie zdarte ...Czyż nie chcesz pozostać oswobodzona Bożym wybraniem??? Ojczyzno ! Dlaczego pędzisz do paszczy piekielnych, podczas gdy kierunkiem Twym jest Nowa Jerozolima -Miasto Święte, Miasto zwyciężonych i umiłowanych. Odpowiedz mi , ponieważ tak trudno jest mi Ciebie zrozumieć. Amen

Polsko !!! Bądź jak Świeca , która sama się spala by innym przyświecać. Celuj w Księżyc , bo nawet gdy nie trafisz , znajdziesz się między gwiazdami.

"Zbyt wielka jest danina krwi , bólu , łez i poniewierki złożona u stóp Chrystusa , by nie powróciła od Boga jako dar prawdziwej wolności , sprawiedliwości i miłości . By nie doprowadziła do Zmartwychwstania Ojczyzny. Jak to miało miejsce w roku 1918, gdy zdawało się , że jest to niemożliwe , aby trzy mocarstwa zaborcze naraz zostały pokonane . Po ludzku niemożliwe , ale Bóg pokazał , że u Boga wszystko jest możliwe.

[ks. Jerzy Popiełuszko]

WALKA O WOLNOŚĆ NARODU - A CO TERAZ POLSKO Z TOBĄ ??

2011-05-14T14:57:00.000-07:00

Panującemu od 1648 r. Janowi Kazimierzowi wydawało się, że kraj znajduje się na krawędzi zagłady. Przeżywający załamanie nerwowe monarcha myślał o zrzeczeniu się korony, a nawet o kapitulacji. I całkiem możliwe, że tak by właśnie postąpił, gdyby nie odparcie oblężenia Jasnej Góry.

Skłonność Jana Kazimierza do publicznych gestów wraz z jego rzeczywistą religijnością sprawiała, że bardzo lubił on składać publiczne śluby i wyrażać skruchę. Jednocześnie jednak był on człowiekiem inteligentnym i odważnym, potrafiącym wiele zdziałać, jeśli tylko miał odpowiedni przypływ energii. Taki właśnie okres przypływu energii nastąpił u niego zimą i wiosną 1656 r., kiedy to Jan Kazimierz przedostał się do jednego z kilku największych miast polskich niezajętych przez wroga – do Lwowa.

Wkrótce po złożeniu przez Jana Kazimierza ślubów lwowskich, karta wojny zaczęła obracać się przeciwko Szwedom, a na korzyść Polski. Do Lwowa nadeszła wiadomość o zwycięstwie Stefana Czarnieckiego nad Wartą, stopniowo odbijano z rąk wroga kolejne ziemie. Sukcesy w walce z wrogiem powszechnie kojarzono z wstawiennictwem Matki Bożej, mającym miejsce za sprawą obrony Jasnej Góry i ślubów lwowskich Jana Kazimierza.

Wreszcie, w 1660 r. cały kraj był wolny.

WOLNOŚĆ SŁOWEM PISANA - Jan Paweł II, syn Narodu Polskiego, stał się naszym orędownikiem u Boga Deo Gratias!

2011-05-14T14:31:00.000-07:00

W "Dzienniczku" Siostra Faustyna napisała: "Kiedy się dowiedziałam, że mam jechać na probację, radość mi zabiła w sercu na widok tak niepojętej łaski, jaką jest ślub wieczny. Poszłam przed Najświętszy Sakrament, a kiedy zatonęłam w modlitwie dziękczynnej, usłyszałam w duszy te słowa: Dziecię moje, tyś rozkoszą moją, tyś ochłodą dla mojego serca. Udzielam ci tyle łask, ile udźwignąć zdołasz. Ile razy chcesz mi sprawić radość, to mów światu o moim wielkim i niezgłębionym miłosierdziu" ("Dzienniczek" 164).
W Płocku 7 czerwca 1991 r. Jan Paweł II powiedział: "...trzeba pamiętać o Siostrze Faustynie. Posłannictwo Miłosierdzia Bożego miało swój czas. Był to czas straszliwej II wojny światowej, straszliwej pod wielu względami, była to jakaś ostateczna eskalacja zła na naszym kontynencie. Na ten czas Bóg przygotował posłannictwo Bożego Miłosierdzia, którego świadkiem, rzecznikiem stała się ta prosta córka polskiej ziemi.
W Krakowie-Łagiewnikach 7 czerwca 1997 r. Ojciec Święty powiedział: "Dziękuję Opatrzności Bożej, że dane mi było osobiście przyczynić się do wypełnienia woli Chrystusa przez ustanowienie Święta Miłosierdzia Bożego. Tu, przy relikwiach świętej Faustyny Kowalskiej, dziękuję też za dar jej beatyfikacji. Nieustannie proszę Boga o miłosierdzie dla nas i świata całego".
Papież Jan Paweł II wyznał, że Miłosierdzie kształtowało jego pontyfikat. Nie można zapominać, że odchodził do Domu Ojca w wigilię II Niedzieli Wielkanocnej, w dniu, który ustanowił jako Święto Miłosierdzia Bożego. Czyż Papież, umierając w tym właśnie dniu, nie uczynił miłosierdzia swoim prawdziwym testamentem? Czyż przez sam fakt umierania, bardziej wymowny niż jakiekolwiek słowo, nie mówi on uczniom Jezusa i światu o miłosierdziu Ojca?
"Orędzie miłosierdzia Bożego zawsze było mi bliskie", mówił słowem i życiem swoim Jan Paweł II. Historia jakby wpisała je w tragiczne doświadczenie II wojny światowej. W tych trudnych latach było ono szczególnym oparciem i niewyczerpanym źródłem nadziei nie tylko dla krakowian, ale dla całego Narodu.
W Krakowie-Łagiewnikach 17 sierpnia 2002 r., zanim Papież zawierzył świat Miłosierdziu Bożemu, do zgromadzonych pielgrzymów powiedział: "Jak bardzo dzisiejszy świat potrzebuje Bożego miłosierdzia! Na wszystkich kontynentach z głębin ludzkiego cierpienia zdaje się wznosić wołanie o miłosierdzie. Tam, gdzie panuje nienawiść, chęć odwetu, gdzie wojna przynosi ból i śmierć niewinnych, potrzeba łaski miłosierdzia, która koi ludzkie umysły i serca, i rodzi pokój".
Pochylony, cierpiący, ale promieniujący pokojem i nadzieją, zmęczonym głosem prosił pielgrzymów z całego świata: "Bądźcie świadkami miłosierdzia!". 1 maja, w Święto Miłosierdzia Bożego, Jan Paweł II będzie ogłoszony przez Papieża Benedykta XVI błogosławionym orędownikiem naszym. Przedziwna jest Boża reżyseria, jak zawsze pełna światła i nadziei.

CAŁE ŻYCIE WAS SZUKAŁEM... błogosławiony Jan Paweł II

2011-05-14T00:02:00.000-07:00

14 MAJA Apel Jasnogórski
Młodzi już nie wiedzą,
skąd to się wzięło
i co to znaczy - Apel Jasnogórski.

Lata pięćdziesiąte tamtego stulecia
to szalejący reżim stalinowski.
Religię wyrzucono ze szkół,
procesy księży, biskupów,
aresztowany Prymas
Stefan Wyszyński
za kazanie u Świętej Anny w Warszawie.
Powiedział wtedy:
Non possumus! Dalej nie możemy!

Zbliżało się tysiąclecie chrztu Polski,
zbliżał się rok 1966,
a u nas ani wodza, ani kapłana,
ani proroka.
Kto nas przygotuje na wielkie
Millenium Chrztu Polski?
Oczy wszystkich zwróciły się
na Matkę Bożą Częstochowską.
Przecież Ona jest dana
ku obronie naszego Narodu.

Prymas Stefan Wyszyński
przygotował program Wielkiej Nowenny.
Przez dziewięć lat Naród ma przeżyć
wielkie rekolekcje wobec obrazu
Matki Boskiej Jasnogórskiej,
która nawiedzi każdą diecezję,
każdą parafię i każdą rodzinę,
a Naród cały o godzinie
dwudziestej pierwszej stanie
do Apelu i będzie się modlił:
Maryjo, Królowo Polski,
jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam!
Biskupi zaś, gdziekolwiek będą,
będą błogosławić Polakom
w kraju i za granicą.

To był wielki zryw, wielkie poruszenie
i wielkie przeżycie, bo tak
Matka Boża przypomniała nam,
kim jesteśmy, przypomniała nam
wiarę, modlitwę i obudziła sumienia.

To wszystko przeżywał Karol Wojtyła
jako kapłan, jako biskup,
a gdy pielgrzymował na Jasną Górę
jako Papież, umiał modlić się
modlitwą Apelu Jasnogórskiego.

Do młodych mówił tak:
Tu trzeba przychodzić
i przystawiać ucho,
jak bije serce Matki...

Jestem - to imię Boga...
Przybyliście tutaj, aby odnaleźć
i potwierdzić to własne ludzkie
jestem - wobec Boga.
Patrzycie na Krzyż, w którym
Boże Jestem znaczy Miłość.

Pamiętam.
Wielkich dzieł Boga nie zapominajcie!
Nie zapominajcie Krzyża, Odkupienia,
Eucharystii i Pięćdziesiątnicy...
Człowiek trwa przy Bogu,
gdy pamięta.

Czuwam.
Czuwajcie i módlcie się,
abyście nie ulegli pokusie.
Czuwam to znaczy staram się
być człowiekiem sumienia.
Czuwam to znaczy dostrzegam
drugiego, to znaczy
międzyludzka solidarność.

Usnęliśmy.
Naród nie staje do Apelu.
Biskupi zapomnieli błogosławić.

Ojcze Błogosławiony!
Obudź nas o dwudziestej pierwszej
trzydzieści siedem!

ZDJĘCIA Z KATASTROFY RZĄDOWEGO SAMOLOTU TU 154 w 2010 r pod Smoleńskiem - ile w tym prawdy??. zaznacz swą obecność, napisz

2011-05-13T12:53:00.000-07:00

fot. M. Borawski

fot. Reuters

fot. NTV.ru

fot. NTV.ru

fot. M. Borawski

fot. Reuters

fot. M. Borawski

fot. NTV.ru

fot. M. Borawski

fot. M. Borawski

fot. M. Borawski

fot. Reuters

fot. Reuters

fot. Reuters

rys. A. Byszuk

ŻYLICZ - Nie wiemy, dlaczego nie zamknięto lotniska - Te zasadnicze pytania zdominowały wczorajsze posiedzenie Parlamentarnego Zespołu ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy Tu-154M z 10 kwietnia 2010 roku.

2011-05-13T12:08:00.000-07:00

Te zasadnicze pytania zdominowały wczorajsze posiedzenie Parlamentarnego Zespołu ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy Tu-154M z 10 kwietnia 2010 roku.

Na pytania odpowiadał prof. Marek Żylicz, ekspert w dziedzinie międzynarodowego prawa lotniczego i członek Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego. Jego zdaniem, zastosowanie aneksu 13 było rozwiązaniem najlepszym z możliwych.
- Gdyby nie zastosowanie aneksu 13, bylibyśmy skazani tylko i wyłącznie na łaskę i niełaskę Rosjan, którzy z racji suwerenności terytorialnej decydowaliby o tym, w jakim trybie odbywałyby się badania w Rosji. To właśnie aneks 13 szczegółowo określa uprawnienia akredytowanego przedstawiciela państwa, gdzie zarejestrowany jest samolot, w tym wypadku Polski. To, że MAK nie wykonał tych postanowień i nie dopuścił nas do niektórych dowodów - nielicznych, ale istotnych - a później nie skonsultował z nami treści raportu, to jest tylko naruszenie tego, na co obie strony się zgodziły i co stanowi porozumienie międzynarodowe obowiązujące między obiema stronami. Zapisy aneksu dawały Polsce m.in. prawo przesłuchiwania i wnioskowania o powołanie świadków. Nie wiem, co by można wynegocjować. W "Państwie i Prawie" wyraźnie zaznaczyłem, że nie było na to czasu - mówił prof. Żylicz. Podczas trwającej ponad trzy i pół godziny burzliwej dyskusji profesor próbował przekonać posłów oraz przybyłych członków rodzin ofiar smoleńskich i ich pełnomocników, że zastosowanie aneksu 13 było i jest rozwiązaniem najlepszym z możliwych. - Podjęto decyzję pragmatyczną, przyjmując powszechnie stosowany i wypróbowany reżim, pozostawiający badania państwu miejsca katastrofy, mającemu na miejscu odpowiednie środki, z zapewnieniem pełnego udziału przedstawicieli państwa rejestracji statku powietrznego w tych badaniach. W ten sposób wypełniona została luka w prawie międzynarodowym w odniesieniu do statku powietrznego państwowego, wyłączonego w zasadzie spod rządów konwencji chicagowskiej, niebędącego statkiem powietrznym wojskowym w ścisłym znaczeniu wobec wykonywania niewojskowych zadań. Aneks 13 zapewniał nam dostęp do wszystkich materiałów i dowodów - podkreślał Żylicz. - Tyle że istnieje memorandum z 31 maja ubiegłego roku podpisane przez ministra Jerzego Millera ze stroną rosyjską, legalizujące zawłaszczenie czarnych skrzynek oraz wraku samolotu przez Rosjan - ripostował przewodniczący zespołu Antoni Macierewicz. - Rezygnacja z procedowania z obowiązującego porozumienia 1993 roku sprawiła, że strona polska ma teraz gigantyczne problemy z wykazaniem odpowiedzialności Rosjan w związku z nieprzekazaniem nam wielu istotnych danych, w tym m.in. danych meteorologicznych. Początkowo obie strony prowadziły działania na podstawie umowy z 1993 roku. Zgodę na to wyraził prezydent Dmitrij Miedwiediew w pierwszej depeszy przesłanej do premiera Tuska jeszcze 10 kwietnia. Pisał tam, że Rosja będzie prowadzić postępowanie wyjaśniające wspólnie z Polską. Tak dokładnie stanowi art. 11 umowy z 1993 roku - oceniał poseł. Jak zaznaczył, była to po prostu realizacja obowiązującego prawa. - W związku z tym do Smoleńska udała się polska komisja kierowana przez płk. Mirosława Grochowskiego, która podjęła natychmiast współpracę z analogiczną komisją rosyjską kierowaną przez gen. Siergieja Bajetowa. Współpraca była znakomita i większość materiałów, którymi dziś dysponujemy, to owoc współdziałania z tamtego okresu. Właśnie wtedy płk Grochowski uzyskał od gen. Bajetowa tak istotne dla badania sprawy zapisy rozmów kontrolerów z wieży w Smoleńsku - zaznaczył Macierewicz.

Kto zgodził się na aneks 13?

Profesor Żylicz nie potrafił odpowiedzieć na pytania posłów, kiedy i kto dokładnie zgodził się na zastosowanie aneksu 13. - Tego nie wiem. Wiem tylko, że taka propozycja ze strony rosyjskiej była, a rząd polski się na nią zgodził i przystąpił do jej realizacji. To wystarcza - zapewnił. Z wykładnią tą nie zgodzili się politycy PiS. - Umowa z 1993 r. dawała nam w badaniach przyczyn i przebiegu katastrofy pozycję równorzędną, przyjęcie załącznika 13 oznaczało przejęcie przez stronę rosyjską roli decydenta we wszystkich sprawach, włącznie z pełną dyspozycją dowodami oraz prawem do autorstwa raportu. Dlaczego rząd nie ujawnia treści umowy, na podstawie której zastosowano załącznik 13? Kiedy ją zawarto, kto ją opiniował? Zdaniem pana profesora porozumienie to było półformalne, przyjęte w trybie roboczym za zgodą obu rządów. Czy jednak nie popełniono przy tym deliktu konstytucyjnego? Nie można zawrzeć umowy w takim trybie, że ktoś coś mówił, a ktoś inny się na to zgadzał. Tu potrzebne były zgody Sejmu, Senatu, prezydenta, publikacja w Dzienniku Ustaw - mówił Karol Karski, poseł PiS i zarazem ekspert prawa międzynarodowego. Prawnicy oraz posłowie nie zgodzili się też z wykładnią prof. Żylicza, który uznał lot tupolewa za państwowy niewojskowy. - Przecież lot był oznaczony w planie lotu literą M - military, na pokładzie znajdowała się polska generalicja oraz prezydent jako zwierzchnik Sił Zbrojnych. Nie każdy lot o charakterze wojskowym jest przecież lotem bojowym. Per analogiam - okrętem wojennym jest też statek transportowy - mówił Karski. Argumentację tę podtrzymał mec. Piotr Pszczółkowski, jeden z pełnomocników prawnych prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego. - Jestem głęboko przekonany, że status lotu był wojskowy, dlatego nie mieści mi się w głowie, że można było zastosować załącznik do konwencji, która jego zastosowanie do tego przypadku wyklucza - mówił prawnik. Mecenas odniósł się przy tym do deklaracji prof. Żylicza, który stwierdził, że komisja, której przewodniczy Jerzy Miller, dysponuje już większością materiałów pozwalających ustalić okoliczności tragedii z 10 kwietnia 2010 roku. - Brakuje nam około 10 procent materiałów. To, co mamy, jest wystarczające do określenia przyczyn tego wypadku. W zasadzie wszystko wiemy - mówił Żylicz. - Mówił pan, że nie wiecie, dlaczego Rosjanie nie zamknęli lotniska. Bo nie znacie procedur. Nikt nie badał wraku, nikt nie miał dostępu do zweryfikowania tego, czy czarne skrzynki nie noszą cech jakiejkolwiek ingerencji. Gdzie są te dowody, na postawie których twierdzi pan, że otrzymaliśmy ze strony rosyjskiej prawie wszystko? - pytał Pszczółkowski. Równie sceptycznie członkowie komisji odnieśli się do zapewnień eksperta, który mówił, iż przygotowywany przez komisję Millera raport sprostuje niejasności i przekłamania raportu komisji gen. Tatiany Anodiny. - Jakiś fragment końcowy naszego raportu będzie dołączony w pewnym sensie jako uzupełnienie do raportu MAK. Wskażemy, w czym raport Anodiny sfałszował obraz, zataił fakty i błędy leżące po stronie rosyjskiej - mówił prof. Żylicz. Zdaniem prawników, raport polski nie będzie miał już dużego oddźwięku na arenie międzynarodowej. - W świat poszły już główne tezy raportu MAK. Wątpię, by raport komisji Millera był miarodajny, skoro nie dysponujemy większością dowodów, nie mówiąc już o tym, że termin jego ogłoszenia jest stale wydłużany - ocenił Stefan Hambura, pełnomocnik prawny syna Anny Walentynowicz, która zginęła w katastrofie na Siewiernym.

Anna Ambroziak

Dziś jest 13 dzień maja, a dzień ten przypomina nam zamach na życie Ojca Świętego. Dlaczego? Przez posługę Ojca Świętego odmieniało się oblicze ziemi. Runął mur berliński, runęła żelazna kurtyna, walił się komunizm, znikały totalitaryzmy. U bezbożnych przerażenie. A kto temu winien? Ten biały człowiek z Watykanu. Więc co? No, proste - zabić go! To nie takie proste. Musiała być uruchomiona cała mafia międzynarodowa. Świat się nie dowie, kto chciał zabić Papieża. Ali Agca to tylko najemnik. Jedno tylko ma pytanie - dlaczego On żyje? Plac Świętego Piotra, 13 maja 1981 r., audiencja generalna, oklaski, przejeżdża Papież, las wyciągniętych rąk, oklaski, śpiewy... Nagle strzał, zerwały się w niebo gołębie. Cisza, krzyk, zabili go, płacz, modlitwa, karetki, klinika Gemelli, świat zamarł. A potem wszystko stało się inaczej. Ojciec Święty tak się modlił na Jasnej Górze, w 1983 roku: Jeszcze jedno. W dniu 13 maja minęło 2 lata od tego popołudnia, kiedy ocaliłaś mi życie. Było to na placu Świętego Piotra. Tam w czasie audiencji generalnej został wymierzony we mnie strzał, który miał mnie pozbawić żys. bp Józef Zawitkowski

2011-05-13T11:55:00.000-07:00

CAŁE ŻYCIE WAS SZUKAŁEM... błogosławiony Jan Paweł II - Przez cały maj zapraszamy na codzienne rozważania ks. bp. Józefa Zawitkowskiego związane z beatyfikacją Jana Pawła II art.Nasz Dziennik

2011-05-13T11:07:00.000-07:00

13 maja
Zabić Papieża

Muszę przypomnieć Czytającym,
że dziś jest 13 dzień maja,
a dzień ten przypomina nam
zamach na życie Ojca Świętego.
Dlaczego?

Przez posługę Ojca Świętego
odmieniało się oblicze ziemi.
Runął mur berliński,
runęła żelazna kurtyna,
walił się komunizm,
znikały totalitaryzmy.
U bezbożnych przerażenie.
A kto temu winien?
Ten biały człowiek z Watykanu.
Więc co? No, proste - zabić go!

To nie takie proste.
Musiała być uruchomiona
cała mafia międzynarodowa.
Świat się nie dowie,
kto chciał zabić Papieża.
Ali Agca to tylko najemnik.
Jedno tylko ma pytanie
- dlaczego On żyje?

Plac Świętego Piotra,
13 maja 1981 r.,
audiencja generalna,
oklaski, przejeżdża Papież,
las wyciągniętych rąk,
oklaski, śpiewy...

Nagle strzał,
zerwały się w niebo gołębie.
Cisza,
krzyk,
zabili go,
płacz,
modlitwa,
karetki,
klinika Gemelli,
świat zamarł.

A potem wszystko stało się inaczej.
Ojciec Święty tak się modlił
na Jasnej Górze, w 1983 roku:

Jeszcze jedno.
W dniu 13 maja minęło 2 lata
od tego popołudnia,
kiedy ocaliłaś mi życie.
Było to na placu Świętego Piotra.
Tam w czasie audiencji generalnej
został wymierzony we mnie strzał,
który miał mnie pozbawić życia.
Zeszłego roku w dniu 13 maja
byłem w Fatimie,
aby dziękować i zawierzać.

A Matka Boska z Krzeptówek
zobaczyła w Morskim Oku
zakrwawiony pierścień Rybaka.
Wyjęła,
otarła
i ocaliła.

Przestrzelony pas Ojca Świętego
jest przy Matce Bożej na Jasnej Górze,
a kościół na Krzeptówkach
głosi dziękczynienie za ocalenie życia
Ojca Świętego Jana Pawła II.
Świętej pamięci ksiądz Drozdek
nad tym czuwa.

Ojcze błogosławiony,
przecież Ty jesteś Męczennik,
przelałeś krew.
No właśnie.

DWAJ PRZYJACIELE, KTÓRZY ZMIENILI HISTORIĘ - Ojciec Święty Jan Paweł II i prezydent Ronald Reagan wspólnie zaangażowali się, by wysłać komunizm "na śmietnik historii". I zrobili to. Bóg uratował ich w zamachach przeprowadzonych na ich życie, by mogli dalej prowadzić swoją misję

2011-05-13T10:50:00.000-07:00

Ojciec Święty Jan Paweł II i Ronald Reagan są uznawani za najważniejsze osoby, które przyczyniły się do wyzwolenia spod komunizmu krajów Europy Środkowo-Wschodniej z Rosją na czele. Jaka, Pana zdaniem, była rola Papieża Polaka w tym procesie?
- Bardzo duża. Proszę tylko spytać byłych rosyjskich komunistów - potwierdzą to... Jan Paweł II był pierwszym od 455 lat niepochodzącym z Włoch Papieżem i pierwszym słowiańskim Następcą św. Piotra, a także przedstawicielem jedynego Narodu, który mógł wstrząsnąć całym blokiem komunistycznym. Gdy w 1979 r. Jan Paweł II przyjechał z pielgrzymką do Polski i powiedział rodakom: "Nie lękajcie się", sowieccy przywódcy przestraszyli się... Wręcz odruchowo, jak demon uciekający przed krucyfiksem, zrozumieli, że ten święty człowiek i jego duchowa siła są śmiertelnym zagrożeniem dla zła, które utrwalali poprzez komunizm.
Oczywiście Ronald Reagan również to rozumiał. Mocno stanął przy Papieżu, przy Polsce, a także przy krzyżu, sprzeciwiając się Kremlowi, sowieckiemu systemowi, który słusznie i odważnie określił jako "zło".

Wielu autorów zwraca uwagę, że w pewnym sensie prezydent Reagan współpracował z błogosławionym Janem Pawłem II przy demontażu systemu komunistycznego. Podziela Pan tę opinię?
- Oczywiście. Ronald Reagan i Papież Jan Paweł II zwierzali się sobie podczas prywatnej wizyty prezydenta USA w Watykanie w czerwcu 1982 r. - obaj stwierdzili wtedy, iż Bóg uratował ich w zamachach przeprowadzonych na ich życie, by mogli dalej prowadzić swoją misję. Obaj określili, że zawiera się w niej przede wszystkim uderzenie w samo centrum prawdziwego "imperium zła" - mającego kwaterę główną w Moskwie, siedzibie ideologii odpowiedzialnej za śmierć ponad 100 mln ludzi w okresie od 1917 do 1989 roku. Zarówno Reagan, jak i Jan Paweł II zdecydowali się współpracować, aby osiągnąć powyższy cel.

W jakich obszarach Ojciec Święty i prezydent USA współdziałali ze sobą, by ten cel został zrealizowany?
- Współpraca dotyczyła zarówno moralnego, politycznego, jak i dyplomatycznego wsparcia takich grup jak "Solidarność" oraz dzielenia się informacjami i opiniami na temat sowieckiego zagrożenia. W tej ostatniej dziedzinie np. administracja Reagana, zwłaszcza Bill Casey [William J. Casey, szef Centralnej Agencji Wywiadowczej USA w latach 1981-1987 - red.], wymieniała z Janem Pawłem II i przedstawicielami Stolicy Apostolskiej najbardziej szczegółowe informacje, kreśląc obraz świata z perspektywy wręcz satelity. Aby wymieniać się wiadomościami, Bill Clark [William P. Clark jr., szef Rady Bezpieczeństwa Narodowego w czasie prezydentury Reagana - red.] stale spotykał się w Waszyngtonie z ks. kard. Pio Laghim [najpierw delegatem, a potem nuncjuszem apostolskim w USA - red.]. Współpracowali oni jako nieoficjalni łącznicy między prezydentem Reaganem i Ojcem Świętym. Jestem biografem Billa Clarka i mam informacje na ten temat z pierwszej ręki. Clark dzwonił do Caseya, mówiąc: "Myślę, że czas na cappuccino". To był ich "zakodowany język", którym wyrażali potrzebę spotkania z ks. kard. Pio Laghim. Niestety, Clark nie robił notatek z tych rozmów, uważając, że tak będzie lepiej. W najlepszym wypadku, zdając prezydentowi relację z tych spotkań, kreślił kilka znaków na serwetce, używając ich do zobrazowania wyników rozmów z ks. kard. Laghim.
Według moich szacunków, administracja Reagana przekazała w latach 80., w formie bezpośredniego wsparcia dla "Solidarności", ok. 50 mln USD. Bardzo ważne było także autoryzowanie przez administrację Reagana w maju 1982 r. NSDD-32 - tajnej dyrektywy (niedawno ujawnionej), która dawała zielone światło oraz instrukcje dotyczące udzielania szczególnego wsparcia "Solidarności" [wśród wielu innych planowanych działań mających na celu walkę ze Związkiem Sowieckim - red.].

Czy zagrożenie rozprzestrzenieniem komunizmu na cały świat było jedynym powodem utrzymywania ścisłych relacji między Janem Pawłem II i Ronaldem Reaganem?
- To był główny powód, historyczny cel, dla którego tych dwóch ludzi poczuło się wezwanych przez Opatrzność Bożą do działania. Ale zgadzali się oni również w wielu innych sprawach, włączając w to wielką potrzebę zaangażowania w obronę świętości i godności życia ludzkiego, zwłaszcza poczętych dzieci, zagrożonych przez globalną plagę aborcji, która jest również przejawem zła czynionego przez ludzi i która pochłonęła więcej ludzkich istnień niż komunizm. Obaj odrzucali też postawę "moralnej równoważności" w polityce zagranicznej oraz relatywizm moralny w kulturze.

Niektórzy uważają, że był pewien kluczowy dla losów świata moment w relacjach Ojca Świętego i Ronalda Reagana, mianowicie tajemnicze spotkanie na Alasce w 1984 roku. Wiemy coś więcej o tej rozmowie?
- To interesujące pytanie. Spotkanie na Alasce zostało zignorowane przez historyków, a wszyscy chcielibyśmy więcej wiedzieć na ten temat. Napisałem o tym w mojej biografii Billa Clarka pt. "The Judge: William P. Clark, Ronald Reagan´s Top Hand" [Sędzia: William P. Clark, prawa ręka Ronalda Reagana - red.]. Bill Clark uczestniczył w spotkaniu na Alasce. Reagan i Jan Paweł II spotkali się w miejscowości Fairbanks w maju 1984 r., głównie na skutek różnych zbiegów okoliczności. Papież zatrzymał się tam podczas swojej podróży do Korei Południowej, dokąd udawał się na obchody 200-lecia katolicyzmu na Półwyspie Koreańskim. Reagan wracał z ważnej wizyty w Chinach. Kiedy mieszkańcy Alaski spytali prezydenta, co powiedział Chińczykom, odparł: "Próbowałem im wytłumaczyć, czym jest Ameryka i kim jesteśmy, aby przybliżyć im naszą wiarę w Boga i nasze umiłowanie wolności". I rzeczywiście o tym mówił. 27 kwietnia 1984 r. stanął naprzeciw ateistyczno-komunistycznych chińskich przywódców i powiedział przed kamerami i mikrofonami, że "Ameryka została założona przez ludzi, którzy poszukiwali wolności, czcząc Boga, ufając Mu i poddając się Jego prowadzeniu w codziennym życiu". Reagan nie zmarnował szansy, by pozwolić Chińczykom usłyszeć w ich radiu i telewizji rzadko wspominane w ich kraju słowo "Bóg".

W kraju, do którego nie mógł przyjechać Papież, Ronald Reagan mówił to, co Jan Paweł II chciałby tam powiedzieć?
- Tak, a trzy dni później, 30 kwietnia, przemawiając do studentów Uniwersytetu Fudan w Szanghaju, Reagan wyjaśnił najważniejsze myśli z Deklaracji Niepodległości USA, zauważając, że Amerykanie wierzą, iż wszyscy ludzie zostali obdarzeni przez Stwórcę pewnymi niezmiennymi prawami. "Religia i wiara są dla nas bardzo ważne" - powiedział o swoich rodakach, tłumacząc chińskim studentom, że "większość Amerykanów wyprowadza swoje przekonania religijne z Biblii Mojżesza, który wyzwolił swój lud z niewoli, i z ksiąg Ewangelii mówiących o Jezusie Chrystusie, który powiedział nam, by kochać bliźniego "jak siebie samego" i postępować wobec innych tak, jak byśmy chcieli, by i oni postępowali wobec nas. Jan Paweł II czytał wystąpienie Reagana w Chinach i był pod jego wrażeniem, ponieważ sam zawsze chciał pojechać do tego kraju, aby mówić jego mieszkańcom o Chrystusie. Niestety, komunistyczne władze nie zgadzały się na to. Chińczycy nie chcieli wpuścić Papieża, ale przyjęli z otwartymi ramionami Reagana. Podczas spotkania w Fairbanks w maju 1984 r. Ojciec Święty komentował "ważną wizytę" prezydenta USA w komunistycznych Chinach. Rozmawiali również o sprawach politycznych, oczywiście także o polityce światowej, a w szczególności polityce państw komunistycznych. W 1984 r. działacze "Solidarności" byli nadal prześladowani, podobnie jak Kościół, zarówno w Związku Sowieckim, jak i w krajach Europy Wschodniej.

Co wiemy o osobistych relacjach łączących Jana Pawła II i Ronalda Reagana?
- Zachowywali wobec siebie głęboki, wręcz duchowy szacunek, ale też respekt, jakim darzą się dwaj "zawodowcy". Powiem kilka słów o mojej ulubionej historii, którą szerzej opisałem w książce "Ronald Reagan i upadek komunizmu", wydanej także w Polsce. Była wiosna 1989 roku. Polska przygotowywała się do tego, co jeszcze 10 lat wcześniej byłoby nie do pomyślenia: demokratycznych wyborów parlamentarnych. Skończyła się kadencja prezydenta Reagana. Na kilka tygodni przed wyborami w Polsce prezydent przyjął w swoim biurze w Kalifornii czterech panów: dwóch Polaków i dwóch towarzyszących im Amerykanów polskiego pochodzenia. Jednym z nich był Krzysztof Zawitkowski, obecny szef Polsko-Amerykańskiej Fundacji Edukacji i Rozwoju Ekonomicznego (PAFERE). Zapytali Reagana, mistrza organizowania kampanii wyborczych, czy ma jakieś rady albo słowa zachęty dla działaczy "Solidarności", jak przygotować się do ostatniego etapu kampanii przed wyborami. Zawitkowski oczekiwał, że usłyszy słowa o strategii politycznej, a nawet o wezwaniu Tomasza Jeffersona albo ojców założycieli Stanów Zjednoczonych. Jakże się zdziwili, gdy usłyszeli słowa: "Posłuchajcie swojego sumienia", gdyż "właśnie przez nie Duch Święty mówi do was". To była niezwykła uwaga, ale po chwili były już prezydent wypowiedział jeszcze bardziej zaskakujące słowa. Podszedł do wiszącego na ścianie wizerunku Jana Pawła II i powiedział: "On jest moim najlepszym przyjacielem". Potem dodał jeszcze: "Wiecie, że jestem protestantem, ale on jest wciąż moim najlepszym przyjacielem".
Ci dwaj przyjaciele razem zaangażowali się w to, by wysłać komunizm "na śmietnik historii", jak to określił Reagan. I oni to po prostu zrobili - a później, jak mówili - reszta należy już do historii. Niezła "robota" dwóch wielkich historycznych postaci i dwóch przyjaciół.
Z prof. Paulem Kengorem, wykładowcą nauk politycznych w Grove City College w Pensylwanii (USA), autorem m.in. biograficznych książek o prezydencie Ronaldzie Reaganie, rozmawiaŁ Mariusz Bober

OFICER BOR W DWÓCH MIEJSCACH NARAZ - Co robili funkcjonariusze BOR na Siewiernym, zakonspirowani pod pseudonimami art. red.Marcin Austyn

2011-05-13T10:23:00.000-07:00

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego przekazała wojskowej prokuraturze informację o tym, że 10 kwietnia 2010 roku w chwili katastrofy samolotu Tu-154M na płycie lotniska Siewiernyj było trzech funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu. Agencja posłużyła się pseudonimami, a przekazane dane mówiły m.in. o tym, że jeden z oficerów BOR był równocześnie w Katyniu i na płycie lotniska. Wskazano też na obecność funkcjonariusza, który tego dnia w ogóle nie brał udziału w zabezpieczeniu wizyty Lecha Kaczyńskiego. Pytana o sprawę prokuratura potwierdziła, że ABW przekazała śledczym listę osób oczekujących na lotnisku na przylot delegacji, ale zawierała ona dane personalne, w tym piastowane stanowiska, a wykaz nie obejmował pseudonimów.

Według informacji, do których dotarł "Nasz Dziennik", dane dotyczące składu funkcjonariuszy BOR, którzy 10 kwietnia 2010 r. mieli oczekiwać na przylot samolotu Tu-154M na płycie lotniska Siewiernyj, w lipcu ubiegłego roku ABW przekazała Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie. Agencja miała wskazać na pseudonimy trzech oficerów BOR, jak: "Decyk", "Szakal" i "Ciotka", a także kierowcę. Tego rodzaju ustalenia pozostawały w sprzeczności z informacjami przekazywanymi przez wojskową prokuraturę, która najpierw utrzymywała, że na płycie lotniska nie było funkcjonariuszy BOR, a następnie mówiła o dwóch pełniących służbę oficerach oddelegowanych do wykonywania czynności w Ambasadzie RP w Moskwie oraz kierowcy ambasadora.
Ustalenia ABW są o tyle dziwne, że wskazują na obecność jednego z funkcjonariuszy w dwóch miejscach w tym samym czasie. Jak udało nam się potwierdzić, wymieniany wśród pełniących służbę na płycie lotniska C. to pseudonim funkcjonariusza BOR Cezarego Kąkolewskiego, który 10 kwietnia 2010 r. był w Katyniu. Jak wyjaśnił w rozmowie z "Naszym Dziennikiem" mjr Dariusz Aleksandrowicz, rzecznik BOR, z pozostałej wymienionej dwójki funkcjonariuszy jeden nie został określony pseudonimem, a drugi w ogóle nie brał udziału w zabezpieczaniu wizyty Lecha Kaczyńskiego z 10 kwietnia 2010 roku. Aleksandrowicz nie chciał komentować ustaleń ABW, ale nie krył zdziwienia ich formą. Jak przyznał, BOR przekazało wojskowej prokuraturze okręgowej dokładne informacje na temat personaliów funkcjonariuszy pracujących 10 kwietnia 2010 r. zarówno na lotnisku, jak i w Katyniu.
Sprawą zdziwiony jest Bogdan Święczkowski, były szef ABW. Jak przyznaje, jeśli funkcjonariusze wykonują pracę operacyjną, wówczas nie ujawnia się ich danych, ale wtedy służby posługują się kryptonimami lub fałszywymi danymi personalnymi, a nie pseudonimami. Na wniosek prokuratury te informacje są oczywiście uszczegółowiane. Ocenia, że być może treść informacji ABW jest związana z zamieszaniem, jakie powstało wokół kwestii obecności lub nieobecności funkcjonariuszy BOR na płycie lotniska. - Być może chodziło o to, by tak do końca nie ujawnić, kto był na lotnisku i co robił. Wówczas najwygodniej jest stwierdzić, że funkcjonariusze byli, ale nie można mówić o tym, jakie zadania wykonywali - dodał.

Podobnie tę kwestię ocenił płk Andrzej Pawlikowski, były szef Biura Ochrony Rządu. - Jestem mocno zaskoczony, że ABW przekazuje Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie dane osobowe funkcjonariuszy, posługując się pseudonimami czy ksywkami, które funkcjonariusze sami sobie nadają i posługują się nimi między sobą, by np. lepiej porozumiewać się w komunikacji radiowej - zaznacza. Jego zdaniem, jeśli faktycznie ABW ustalała skład BOR, to winna przekazać prokuraturze dane osobowe, takie jak: imię, nazwisko, stopień, a pseudonim mógł być tylko dodatkową informacją. Dodał, że nawet w planach działań ochronnych, gdy wyznacza się funkcjonariuszy mających zabezpieczać wizytę np. głowy państwa w innym kraju, przekazywane są informacje o funkcjonariuszu w formie: stopień, imię i nazwisko. W ocenie Pawlikowskiego, trudno jednoznacznie wskazać, w jakim celu ABW miałaby przekazywać tego rodzaju informację prokuraturze, bo śledczy mogli uzyskać szczegółowe dane funkcjonariuszy, występując bezpośrednio do BOR. - Być może wynikało to z faktu, że ABW prowadziła swoje czynności wyjaśniające i podzieliła się ze śledczymi pozyskanymi informacjami - rozważa.
Pytana o sprawę ppłk Katarzyna Koniecpolska-Wróblewska, rzecznik prasowy ABW, ogranicza się jedynie do lakonicznego wyjaśnienia, że "jedynym organem właściwym do informowania o szczegółach śledztwa dotyczącego katastrofy smoleńskiej jest Wojskowa Prokuratura Okręgowa w Warszawie, która jest gospodarzem śledztwa, i do niej należy się zwracać z pytaniami dotyczącymi przedmiotowej sprawy".
Z kolei płk Zbigniew Rzepa, rzecznik Naczelnej Prokuratury Wojskowej, poinformował nas, iż Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w wyniku realizacji zarządzenia Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie, przekazała prokuraturze wykaz osób oczekujących na płycie lotniska Smoleńsk Siewiernyj 10 kwietnia 2010 r. na przylot polskiej delegacji na czele z prezydentem RP. - Przedmiotowa lista zawierała dane personalne tych osób oraz piastowane przez nie stanowiska. Wykaz ten nie obejmował pseudonimów tych osób - dodał rzecznik.

ZAMACH - Polska między historią a geopolityką - JAK DŁUGO JESZCZE ??

2011-05-11T12:55:00.000-07:00

POLSKO <> 30 lat temu, 13 maja 1981 roku, na oczach całego świata z sowieckiej inspiracji wynajęty morderca chciał zabić Jana Pawła II. I wtedy nastąpił cud - Ojciec Święty ocalał, chociaż został bardzo ciężko ranny. Pamiętam, jak wtedy głęboko modliłem się o Jego życie i zdrowie. Obiecywałem i przysięgałem sobie, że się zmienię, że się poprawię, jeżeli Papież przeżyje. I wtedy nastąpił jeszcze jeden cud Jana Pawła II - to on zmienił moje dotychczasowe grzeszne życie, to on wpływał na moje trudne wybory, jakie sam z sobą toczyłem w swoim sumieniu i w sercu.
Istnieją przesłanki, które pozwalają przypuszczać, iż od samego początku, od 16 października 1978, Jan Paweł II zdawał sobie sprawę z możliwości zamachu na swoje życie. Zamordowanie Jana Pawła II według planów Moskwy miało nie tylko zmienić losy świata i powstrzymać proces dziejowy, tak aby nigdy nie "odnowiło się oblicze ziemi". Mord na Janie Pawle II miał być też ostrzeżeniem dla Zachodu, dla Kościoła w szczególności: nie próbujcie eksperymentów z Rosją, nie z Polakami! Nie chodziło o zwyczajne wyeliminowanie Ojca Świętego gdzieś po kryjomu, skrytobójczo. Śmierć polskiego Papieża miał zobaczyć cały świat, tak aby odczuć zgrozę i przestraszyć się imperium zła. Takiego zamachu nigdy wcześniej nie było na żadnego papieża w historii. Polski Papież przelał krew w imię wartości najwyższych: w imię wiary, w imię wolności, w imię prawdy, a także w imię swojej Ojczyzny. Był gotów za te wartości poświęcić swoje życie i tylko prawdziwy cud jego życie wtedy uratował! Jakich jeszcze potrzeba dowodów jego świętości?
Papież miał zginąć, bo tak zaplanowali na Kremlu przywódcy imperium zła. Decyzja o zamordowaniu Jana Pawła II zapadła w Moskwie po jego pielgrzymce do Polski w czerwcu 1979 roku. Już 13 listopada 1979 r. KGB otrzymało do wykonania uchwałę Biura Politycznego Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego do działań przeciwko Janowi Pawłowi II z "(...) Wykorzystaniem wszystkich niezbędnych dostępnych możliwości, by zapobiec nowemu kierunkowi w polityce, zapoczątkowanemu przez polskiego papieża, a w razie konieczności sięgnąć po środki wykraczające poza dezinformację i dyskredytację". Breżniew, Andropow, Czernienko, Susłow, Ustinow i inni przywódcy imperium zła uznali, że Jan Paweł II musi zginąć, jest bowiem "(...)
przebiegłym i niebezpiecznym wrogiem politycznym, walczącym antykomunistą, mającym złe zamiary (...) Jest to pokorny, a zarazem perfidny i zacofany lizus amerykańskich militarystów, walczący z socjalizmem w interesie swoich wspólników zza oceanu i ich nowego szefa Reagana w Białym Domu". Tak wyglądała dyskusja na Kremlu członków Politbiura KC KPZR według stenogramu, który zachował się w Moskwie. Sowiecki minister spraw zagranicznych Gromyko dodawał od siebie: "Wywiera on na masy taki sam wpływ, jak Ajatollah Chomeini w Iranie".
Prawdopodobnie zaplanowanie zabójstwa Papieża akurat 13 maja 1981 r. nie było przypadkowe. Ludobójcze i zbrodnicze sowieckie KGB znakomicie wiedziało, że Prymas Stefan Wyszyński umiera. Chodziło o to, aby w tym samym czasie, niemal jednocześnie, Polska i Polacy stracili obu swoich najważniejszych przywódców. Nie ma na to bezpośrednich dowodów i na pewno nie będzie. Papież cudownie ocalał, mimo że sam zamach się udał. O cudzie był przekonany nawet morderca. Natomiast władcy Rosji sowieckiej - imperium zła, a później ich następcy działali przeciwko Ojcu Świętemu konsekwentnie aż do jego odejścia. Moskwa pozostała zamknięta dla Jana Pawła II, mimo że Papież wielokrotnie chciał udać się tam z pielgrzymką, przesłaniem i pojednaniem.
Wkrótce po 16 października 1978 r. został wezwany do Moskwy generał Witalij Pawłow, szef rezydentury KGB w Warszawie. Jurij Andropow, szef KGB, zapytał wprost Pawłowa: "Jak mogliście dopuścić do wyboru na papieża obywatela kraju socjalistycznego?". Rezydent zaś odpowiedział: "Towarzysz przewodniczący powinien zapytać o to bardziej w Rzymie niż w Warszawie". Ten dialog dwóch generałów KGB przytacza w oparciu o wiarygodne źródła autor monumentalnej biografii Jana Pawła II pt. "Świadek nadziei" George Weigel. Sam generał Pawłow w swoich cynicznie szczerych pamiętnikach pisze, że znał i przekazał do centrali KGB wszystkie materiały operacyjne polskiego MSW i SB na Papieża. Który z "polskich" polityków i generałów dostarczał sowieckiemu KGB "polskie" materiały operacyjne na Karola Wojtyłę. Jaruzelski, Kania, Kiszczak? Na ile te materiały zostały wykorzystane do zbrodni zamachu na życie Jana Pawła II w maju 1981 roku? "Zamach był efektem działania sowieckich służb specjalnych przy udziale funkcjonariuszy z Bułgarii, Szarych Wilków, ale także - niestety - przy współpracy kogoś z Polski.. (...) Brali oni udział także w przygotowaniu zamachu na życie Ojca Świętego wspólnie ze służbami ze Związku Sowieckiego i Bułgarii" - stwierdza Ferdinand Imposimato, włoski prokurator prowadzący śledztwo w sprawie zamachu. Na osobiste polecenie prezydenta Reagana amerykańska CIA przeprowadziła śledztwo i doszła do takich samych wniosków. Wiadomo też, że szef KGB Andropow spotkał się z Kanią i Jaruzelskim w nocy z 8 na 9 kwietnia 1981 r. na granicy sowiecko-polskiej w rosyjskim wagonie kolejowym. Tematem supertajnego spotkania była m.in. osoba Jana Pawła II. Sumienie demokracji rosyjskiej i badacz tajemnic Kremla Władimir Bukowski nie ma wątpliwości: "To właśnie Andropow zorganizował zamach na Jana Pawła II, bo przecież okazało się, że miał rację!".
Racja zaś polegała na tym, że polski Papież był zagrożeniem dla istnienia zbrodniczego, komunistycznego, totalitarnego imperium zła.

POLSKA POTRZEBUJE MĄDRYCH I PRAWYCH POLITYKÓW - Jak co miesiąc świątynia ta zgromadziła wczoraj wieczorem rzesze wiernych na Mszy św. w intencji wszystkich, którzy zginęli w ubiegłym roku w drodze na uroczystości rocznicowe do Katynia. Modlitwę transmitowały Telewizja Trwam i Radio Maryja. art. autora Małgorzata Pabis

2011-05-11T10:22:00.000-07:00

Polska potrzebuje dziś ludzi mądrych, prawych i świętych, podkreślał wczoraj, w 13 miesięcy po katastrofie smoleńskiej, ks. kanonik Bogdan Bartołd, proboszcz bazyliki archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie
W homilii ks. kanonik Bogdan Bartołd nawiązał do niedawnej beatyfikacji Jana Pawła II i przypomniał licznie zebranym na Mszy św., że Papież Polak uczył nas szacunku do każdego człowieka, uczył, że nikogo nie wolno krzywdzić i nikim pogardzać, gdyż każdy posiada godność, jaką otrzymał od Boga. - Chciał nam powiedzieć, że miłość miłosierna może uczynić więcej niż złość i nienawiść. Uczył nas, że warto być prawym i szlachetnym oraz dobrym dla innych - mówił proboszcz warszawskiej bazyliki archikatedralnej. Zwrócił też uwagę, że każdy z nas powinien pozostawić po sobie jak najwięcej dobra. W tym kontekście przypomniał tych, którzy 10 kwietnia 2010 roku zginęli pod Katyniem. - Chcemy pamiętać dobro, które po sobie pozostawili, i będziemy je pamiętali - zaznaczył ks. kanonik Bartołd.
Ksiądz proboszcz wyznał, że czasem ludzie pytają go, dlaczego w bazylice gromadzą się ludzie na modlitwie w intencji tych, co polegli ponad rok temu. - Mamy wewnętrzną potrzebę. Jest w nas wewnętrzna troska o to, by wokół nas było coraz więcej dobra i piękna, by modlić się za tych, którzy odeszli w tak nagły i niespodziewany sposób - wyjaśniał. Kaznodzieja przypomniał także słowa Prymasa Tysiąclecia ks. kard. Stefana Wyszyńskiego, który mówił, że los naszego Narodu zależy od poszczególnych ludzi, od tego, co dzieje się w sercu każdego człowieka. Dlatego, jak podkreślił ks. Bartołd, Polska potrzebuje dziś ludzi mądrych, prawych i świętych. Homilię zakończył modlitwą do Pana Boga, byśmy kiedyś, na końcu życia połączyli się w Niebie z tymi, którzy zginęli i w Katyniu, i w Smoleńsku.
W czasie Mszy św. w bazylice archikatedralnej w Warszawie modliło się wielu kapłanów, rodziny tragicznie zmarłych w katastrofie pod Smoleńskiem oraz licznie zebrani warszawiacy. Obecny był prezes PiS Jarosław Kaczyński. Ci, którzy nie zmieścili się w wypełnionej po brzegi świątyni, stali z biało-czerwonymi flagami przed nią. Wszystkim uczestnikom tej niezwykłej modlitwy na zakończenie Eucharystii podziękował ksiądz proboszcz. Zapewnił, że dzięki mediom z zebranymi w bazylice św. Jana w Warszawie modlili się nie tylko ludzie z różnych stron Polski, ale także z Kanady, USA i Australii. - Ostatnio coraz częściej słyszę pytanie, co dalej będzie z naszą modlitwą. Chcę powiedzieć krótko, po żołniersku - do końca 2011 roku każdego 10. dnia miesiąca o godz. 19.00 będziemy tu modlić się za tych, którzy zginęli pod Smoleńskiem - zapewnił.
Po tych słowach w świątyni rozległy się gromkie brawa, a po końcowym błogosławieństwie wierni odśpiewali pieśń "Boże, coś Polskę" ze słowami "Ojczyznę wolną racz nam wrócić, Panie". Wielu wzniosło w górę prawe dłonie z palcami złożonymi na kształt litery "V". Po Eucharystii uczestnicy modlitwy udali się przed Pałac Prezydencki, by złożyć tam kwiaty.

SAMOLOT TU 154 W TAKIM STANIE ODLECIAŁ Z

WARSZAWY.

A TAK WYLĄDOWAŁ W SMOLEŃSKU W KRAJU

PRZYJACIÓŁ NASZYCH WODZÓW.

MOMENTY W KTÓRYCH POWINNIŚMY KLĘCZEĆ : Wiedz Drogi czytelniku ,że Jednym z narzędzi szatana jest „prostowanie ludziom kolan”, wtedy gdy powinno się klęczeć

2011-05-09T09:34:00.000-07:00

1) w czasie Przeistoczenia – Bóg wtedy zstępuje z nieba do Hostii za sprawą Ducha Św! Na przyjście Pana należy klękać !
2) Podczas śpiewania „Święty, Święty, Święty…”- na tą pieśń padają na twarz wszyscy aniołowie i święci w Niebie - to jak my, mizerny proch ziemi nie mamy UKLĘKNĄĆ?
3) na „Baranku Boży….”(w tym momencie kapłan łamie Hostię -ciało Chrystusa- jest to czas największego bólu Chrystusa UMIERANIE - ŚMIERĆ BOGA.). Jeżeli byśmy ujrzeli zamiast Hostii - Chrystusa przybijanego do Krzyża, to czy patrząc na ból, smutek i cierpienie Boga nie zgięlibyśmy kolan współcierpiąc, przepraszając pokornie za te bicze którymi my własnym grzechem kaleczymy Chrystusa ? Jeżeli nie potraficie tego poczuć sercem, to pomyślcie sobie, jak byście się czuli i co robili gdyby to np. wasz ojciec, brat , kto kol wiek najbliższy cierpiał takie męki? Czy potrafilibyście w trakcie cierpienia przypatrywać się spokojnie, bez smutku i rozpaczy w sercu? Czy stalibyście tak samo jak kaci Chrystusa i faryzeusze? Szatan uderzył również w postawę
4) podczas Komunii Świętej szatan też „prostuje kolana” natomiast podczas komunii świętej sam Pan Jezus nasz BÓG „ŻYWY” nie umarły jest przyjmowany, jak będąc przed obliczem Boga mamy nie UKLĘKNĄĆ a jakoś łatwo nam przychodzi przyklękanie przed 'siedzeniem' osoby znajdującej się w kolejce przed nami ?!Jak zareagowalibyście gdyby zamiast komunikantu stał przed wami sam Pan Jezus lśniący w chwale Boga Ojca, co zrobilibyście wtedy, stalibyście czy klęczelibyście a moze padlibyscie na twarz?
5) Na końcowe błogosławieństwo – powinniśmy przed Ojcem Niebieskim klęknąć by nie tylko okazać Mu w ten sposób szacunek ale również by więcej łask otrzymać .

WAŻNE:
==============================================/
Trzeba nam bardziej słuchać Boga niż ludzi, jeżeli zrobisz na przekór wszystkim (w Kościele podczas Mszy Św.) - stosując się do punktów powyżej wiedz ,że nie jesteś sam /sama …!
a Bóg, który widzi te gesty z pewnością je doceni w tym lub przyszłym życiu.Nie bój się ludzi, że za dziwaka Cię wezmą pamiętaj - Bóg jest ważniejszy!
==============================================
BĄDZMY POSŁUSZNI PAPIEŻOWI - NIE BISKUPOM !!!
Papież daje przykład - papież Benedykt XVI daje komunię tylko na klęcząco i tylko do ust, komunia na stojaco jest wymysłem niektórych biskupów, wogóle nie zatwierdzonym przez żadnego papieża w historii kościoła.

Taka postawa ('prostych kolan zwłaszcza podczas Komunii) doprowadza do tworzenia braku szacunku dla Boga oraz zanik świadomości istnienia obecności Chrystusa we Mszy Św. To eliminowanie istnienia Boga żywego na ołtarzu ze świadomości człowieka powoduje, że za kilka lat (jak doczekamy) zamiast kapłana będzie automat z przyciskiem i napisem ”przyjmij, CIAŁO CHRYSTUSA”. Msza Święta jest Męką Pańską a niektórzy biskupi uczą, że Msza Św. jest wyłącznie ucztą. Nie patrzmy na „zachód” czy „europę” i ich obyczaje (min przyjmowanie Chrystusa na rękę lub od oób świeckich) lecz trzymajmy się prawdziwego Boga i szacunku do Niego .

Na potrzeby artykułu użyty materiał , pobrany ze strony „Echo Chrystusa Króla „ został częściowo zmodyfikowany.

AKT POŚWIĘCENIA SIĘ NARODU POLSKIEGO NIEPOKALANEMU SERCU MARYI

2011-05-09T08:59:00.000-07:00

8 września 1946 r.

Niepokalana Dziewico, Przeczysta Matko Boga! Jak ongiś po szwedzkim najeździe król Jan Kazimierz obrał Ciebie za Patronkę i Królową Państwa, a Rzeczpospolitą polecił Twojej szczególnej opiece i obronie, tak i my, dzieci Narodu polskiego, stajemy teraz przed Twym tronem z hołdem miłości, serdecznej czci i wdzięczności. Tobie, Twemu Niepokalanemu Sercu, poświęcamy siebie, cały Naród i wskrzeszoną Rzeczpospolitą, obiecując Ci wierną służbę, zupełne oddanie oraz cześć dla Twych świątyń i ołtarzy. Twojemu Synowi, a naszemu Odkupicielowi, ślubujemy dochowanie wierności Jego nauce i prawu, obronę Jego Ewangelii i Kościoła, szerzenie Jego Królestwa.

Pani i Królowo nasza, pod Twoją obronę uciekamy się. Otocz rodzinę polską macierzyńska opieką i strzeż jej świętości. Natchnij nadprzyrodzonym duchem pobożności naszą parafię, ochraniaj jej lud od grzechów i nieszczęść, a pasterza umacniaj i uświęcaj Swymi łaskami. Uproś Narodowi polskiemu stałość w wierze, świętość życia i zrozumienie posłannictw. Złącz go w zgodzie i bratniej miłości. Daj polskiej ziemi, przesiąkłej krwią i łzami, spokojny i chwalebny byt w prawdzie, sprawiedliwości i wolności. Rzeczypospolitej Polskiej bądź Królową i Panią, Natchnieniem i Patronką.

Potężna Wspomożycielko wiernych, otocz płaszczem opieki Papieża oraz Kościół święty. Bądź mu puklerzem w dni prześladowania. Wyjednaj mu światłość i żarliwość apostolską, swobodę i skuteczne działanie. Powstrzymaj zalew bezbożnictwa. Ludom od Kościoła odłączonym wskaż drogę powrotu do jedności z Chrystusową Owczarnią. Okaż niewierzącym słońce prawdy i podbij ich dusze czułością Twego Niepokalanego Serca.

Władna świata Królowo, spojrzyj miłościwym okiem na troski i błędy ludzkiego rodzaju. Wyprowadź go z udręki i bezładu, z nieuczciwości i grzechów. Wyproś narodom szczere i trwałe pojednanie. Wskaż im drogę powrotu do Boga, by na Jego prawie budowali swoje życie. Daj wszystkim trwały pokój, oparty na sprawiedliwości, braterstwie i zaufaniu.
Matko Boga i nasza, przyjmij naszą ofiarę i nasze ślubowanie. Przygarnij wszystkich do Swego Niepokalanego Serca i złącz nas na zawsze z Chrystusem i Jego świętym Królestwem. Amen.