Wolverlei Martin Stevens

Amsterdam, toch wel bijzonder

2011-09-27T12:50:00.000+02:00

In Amsterdam zet je je fiets aan het verbodsbord uiteraard

Amsterdam is een bijzondere stad. De hele wereld komt er naar toe en de toeristen weten allemaal wat er te vinden is. Maar daar ben ik niet naar op zoek. Ik kijk meer naar de bijzondere zaken. Rare bordjes, natuur in de stad, bijzondere bouwstijlen en sfeer. Op 25 september 2011 waren we er weer eens, aan de hand van een wandelbeschrijving kom je toch weer op plekjes die je verbazen. En op plekken waar de gemiddelde bezoeker nooit zal komen.

Heb je je schoenen wel eens vlees zien eten? Deze eten alleen gras...

Heerlijk in de bezinestank een rondvaart door de grachten...

Je bakfiets moet je toch ergens kwijt

Liefhebbers van oude bromfietsen heb je overal

En van oude auto's. Een Citroën SM

De hotdogs worden hier heel vers opgediend, de volgende zit al te wachten...

Amsterdam is bekend om zijn aparte planten, hier een tongvaren, ook al bijzonder, maar met gespleten toppen

Dit bedrijf zit hier waarschijnlijk al even...

Geveltuin tot aan het dak

En als je als Amsterdamse graffitiespuiter gefrustreerd raakt dat de muur vol is spuit je toch gewoon in een keer je bus leeg...of zo...

Amsterdamse school in optima forma maar op een enkele excursie na zie je hier geen toerist!

En dan die hondenbordjes... hier is het verboden voor honden met witte oren...

En op de Palmgracht mag je je hond niet aangelijnd uitlaten...dan maar los!

Plateaux-Hageven, grensoverschrijdende natuurontwikkeling in een natura 2000 gebied

2011-09-15T23:32:00.008+02:00

Vandaag weer eens naar de grens van België en Nederland geweest, samen met Ferry Siemensma om te kijken hoe het staat met de natuurontwikkeling die Natuurmonumenten en Natuurpunt uitvoeren in het grensoverschrijdende Natura 2000 natuurgebied Plateaux-Hageven bij Bergeijk en Neerpelt.

Hageven, hersteld ven

Dit bijzondere gebied is vooral bekend om zijn vloeiweiden De Pelterheggen, de uitgebreide vennen en de Dommel die er door en langs stroomt.

Herfsttijloos een bolgewas dat zeer zeldzaam in Nederland voorkomt en totaal geen familie van de crocus is. Deze foto is gemaakt in de Pelterheggen

De Pelterheggen

De Pelterheggen zijn een restant van een vloeiweide systeem waar kalkrijk maaswater aangevoerd wordt (via een lang kanalensysteem, de maas ligt niet "om de hoek") om hooiland te bevloeien. Door dit kalkrijke water krijg je een speciale flora waar de herfsttijloos wel de bekendste van is, maar ook staan er zwarte toorts en margrieten bijvoorbeeld.

Voormalig landbouwgebied De Plateaux, een hek zonder doel

nieuwe hangbrug over de Dommel

Op de Plateaux is een voormalig landbouwgebied afgegraven en zijn oude vennen weer in ere hersteld en ook in het Belgische deel zijn vennen weer uitgegraven en kunnen zich weer opnieuw ontwikkelen. De Dommel wordt deels weer meanderend en geeft zijn eigen dynamiek aan het landschap.

Dor het vele water is het ook een uiterst rijk gebied voor libellen, maar daar was vandaag niet veel van te merken, deels door het late seizoen, deels door de bijzonder slechte zomer. Enkele heidelibellen een enkele paardenbijter en een paar juffers.

Klokjesgentiaan in het Hageven

gele droogbloem

ronde zonnedauw

De bloemen waren echter beter vertegenwoordigd en wat vooral opviel waren de grote aantallen klokjesgentianen, helaas zonder het gentiaanblauwtje, ook geen eieren ontdekt. Waarschijnlijk ook wat laat en vanwege het slechte weer de afgelopen weken. Op de pas enkele jaren geleden ontgraven vennen kwamen ook alle pioniers terug zoals je mag verwachten. Mede door de invloed van het oude landbouwsysteem de gele droogbloem, maar ook ronde en kleine zonnedauw, diverse zeggesoorten, moeraswolfsklauw en dergelijke.

Ferry Siemensma aan het monsteren

Kortom een mooie dag en een mooi gebied en vooral ook rustig. Ferry heeft enkele monsters genomen in de vennen en die is dus ook weer blij. Kan ie weer dagen achter de microscoop doorbrengen :-)

een bladwesplarve

Exoten of nieuwkomers

2011-09-09T22:58:00.002+02:00

Nijlgans met jongen in 's-Graveland

Invasieve exoten ofwel flora- of faunavervalsing
Met zekere regelmaat komen de verhalen weer van allerlei gevaarlijke planten en dieren die "hier" niet thuishoren. Vreemdelingen dus, ofwel exoten. En als ze zich niet weten te gedragen ofwel opeens massaal aanwezig zijn dan noemen we het invasieve exoten. Ze overspoelen hun omgeving met hun aanwezigheid. Sommige natuurliefhebbers noemen dit dan flora- of faunavervalsing. Een bijzonder negatief woord voor organismen die er niet om gevraagd hebben hier te komen. Maar ze zijn wel "vals".

Uiteraard is zo'n beoordeling van soorten die hier niet eerder waren altijd subjectief, altijd vanuit een menselijk standpunt en bijna nooit vanuit een ander standpunt. Bijna nooit, want voor maar enkele soorten is meer aandacht. En daar wordt dan onderzoek naar gedaan: of ze misschien ook voor de wilde natuur een probleem zouden kunnen zijn is dan een onderzoeksvraag want dan kan de "bestrijding" met meer argumenten ter hand worden genomen. Die paar soorten hebben dan ook in de ogen van bepaalde belangengroepen een schadelijke werking op gezondheid of economie. Hebben ze dat niet dan zal die "schadelijkheid" op de bestaande, inheemse organismen iedereen een zorg zijn.

Konijn, een invasieve exoot, die onze duinen mooi houdt. Door ziektes sterk verminderd waardoor de duinen verruigen en verbossen.

Onderzoek
In geval van schadelijkheid voor mens en economie kunnen er zaken vooronderstelt worden, of aangenomen of langdurig onderzocht. Maar langdurig onderzoek kost geld, veel geld. Onderzoekers willen ook leven uiteindelijk. Daarom zoeken onderzoekers geldschieters. En dan kan het weleens zo zijn dat zo'n geldschieter een bepaalde uitkomst wil. Zeker niet altijd en zeker nooit openlijk. De meeste wetenschappelijke onderzoekers zijn integer en zullen onwelgevoegelijke uitkomsten (in de ogen van de klant) absoluut vermelden. Dat de klant daar dan vaak weer een draai aangeeft of het onderzoek gewoon wegmoffelt of zoals in de politiek gebruikelijk gewoon zegt dat de onderzoeker liegt, dat is weer wat anders.

De halsbandparkiet, ooit ontsnapt maar een niet meer weg te krijgen bewoner van holle bomen

Hoe zit het nou echt met die exoten. Waarom zijn ze hier en waarom zijn ze in veler ogen zo vervelend.
Mensen kunnen bijna niet anders dan in korte periodes denken. Dat ligt aan onze sterfelijkheid. We willen graag iets bereiken in ons leven en hebben daarom heel veel moeite om over "onze" tijd heen te denken. Sommigen lukt het wel om over meerdere generaties heen te kijken, maar terugkijken over generaties is ook al niet onze sterkste kant. Bij een paar honderd jaar houdt het voor de meesten toch wel op. Zelfs ook bij wetenschappers... Mensen die verder denken worden gezien als zonderlingen, fantasten, dwepers, idioten, zieners of profeten. Of filosofen. Maar het zijn toch gewone mensen die een ongemakkelijk scenario schetsen. Iets wat niet past in ons "normale" denken en in het denken van de maatschappij waarin je leeft.

Cabomba, een aquarium plant die hier in Loosdrecht het prima doet maar een plaag is voor de lokale politiek

Dit "normale" denken zie je dus duidelijk als je echt kijkt wie exoten zijn. Ik vergeet even de mens zelf want wat dat betreft horen we hier allemaal niet thuis waarschijnlijk.
In het huidige tijdperk kennen we probleemexoten die ook duidelijk een voor de mens lastig gedrag hebben. Tijgermuggen, muskusratten, alsem-ambrosia, grote waternavel, cabomba.. Relatief recente nieuwkomers en ze veroorzaken gezondheidsproblemen of we moeten kosten maken om ze kwijt te raken. Ze veroorzaken zaken die we van inheemse planten en dieren tolereren, maar omdat ze door de mens hier gekomen zijn hakken we er hard op in. Een soort schuldgevoel lijkt het wel.
Om ze eens naast elkaar te zetten. Tijgermuggen naast malariamuggen. Hetzelfde probleem met ziektes, maar de malariamug is inheems... Muskusratten naast woelratten. Doen hetzelfde maar ja de muskusrat is uitgezet ooit. De bestrijding van muskusratten kost miljoenen, dood ook de natuurlijke vijanden (hermelijn) en kent bijvangsten (dodaars oa.) Alsem ambrosia naast berk. Ja ambrosia verlengt het allergie seizoen en produceert heel veel stuifmeel, maar een berk heeft twee lastige periodes, de bloeitijd, heel veel mensen zijn er allergies voor en de berk is veel algemener dan de ambrosia, en later het zaad dat een heel vervelnd scherp puntje heeft en ook last veroorzaakt. Maar is inheems. Grote waternavel en Cabomba, allebei door aquarium/vijverliefhebbers in de natuur gedumpt groeien heel hard en verstoppen waterwegen. Netzoals hoornblad, aarvederkruid, draadalg en andere snelgroeiende waterplanten, maar die zijn inheems en die worden er wel met een slootschoning uitgehaald...

Alsem ambrosia, vooral met vogelzaad hier gekomen, wintervoedering is een van de oorzaken

Geheugen van de mens
Het voornaamste argument voor bestrijding is toch wel "ja maar ze horen hier niet thuis..." Tja, dat klopt. Ze zijn nieuw. Net zoals eigenlijk iedere soort die we nu inheems noemen ooit nieuw was. En ooit problemen heeft veroorzaakt bij de gevestigde orde. Alles wat er bijgehaald wordt momenteel door de bestrijders, zoals verdringen, onbekende ziektes, onbekende parasieten, vermengen met de plaatselijke soort als er een verwantschap is, is al eens en zelfs meer dan eens gebeurt.
Ooit was hier ijs en daarna toendra, ooit was hier een subtropisch klimaat, ooit was hier heel hoog water, ooit waren hier uitgestrekte veenmoerassen, ooit... zijn vrijwel alle levensvormen volslagen, op een paar uitzonderingen na, uitgestorven, en nog een keer en nog een keer... en telkens is dat leven weer teruggekomen. Anders, iedere keer anders. Een kwestie van evolutie en successie. Ontwikkeling en opvolging.
Planten en dieren werden van elkaar gescheiden of kwamen naar elkaar toe. En er ontstonden nieuwe levensvormen, maar je spreekt dan over tienduizenden jaren. En niet over een paar generaties mensenleven.
Dit zijn de meeste mensen allemaal vergeten...of ze weten het domweg niet
Daarom is het zo moeilijk voor mensen om te begrijpen wat er gaande is. Daarom verzinnen mensen problemen met biodiversiteit om toch maar een handvat te hebben om iets te doen. Dat kunnen we in onze korte geheugen tijdsspanne nog enigszins bevatten.

Canadese ganzen ongewenste en Schotse hooglander als gewenste exoot. Dintelse gorzen

Conservatisme
Niet vreemd in dit licht bezien is dan ook het willen behouden van een status quo. Het moet zo blijven zoals het nu is, of 80 jaar geleden was of 150 jaar geleden. Conserveren, bewaren dus. Oer conservatief en dus een rechtse hobby. (wie zegt ook alweer dat dat een linkse hobby is? domdomdom..) Maar het is wel een makkelijke optie. Dat is tenminste iets wat we kunnen begrijpen en duidelijk maken aan anderen. De hele natuurbescherming heeft jarenlang zo gehandeld. (Nu is er een progessievere stroming in het beheer zichtbaar)
Het leven is altijd in beweging, vernieuwt, verandert. Een evenwicht is er niet, altijd is er weer een levensvorm die een betere overlevingsstrategie ontwikkelt.. ten koste van de levensvormen die er niet op tijd op kunnen reageren of anticiperen. Dat mensen bewust of onbewust helpen aan verspreiding van levensvormen die "normaal" zo'n sprong zouden kunnen maken (hoe weten we dat?) is een curieus verschijnsel, maar kun je zien als een vorm van evolutie. Dat we ons daarmee zelf het leven zuur maken... tja.. dat is de vooruitgang.

Ammoniet, uitgestorven, enkel één familielid, de Nautilus, leeft nog in onze tijd

De mens op de geologische tijdschaal
Wij zullen als mens ook niet lang meer overleven. nog 50.000 jaar en dan heb je het wel gehad. Dat is niet mijn theorie maar die van geologen. Kan langer duren, kan (veel) korter. Mede door onze massaliteit waardoor we voor bepaalde levensvormen heel aantrekkelijk worden. Op een gegeven moment is onze flexabiliteit om te muteren gewoon op. Is de soort moegebeukt en komen we als een kleine populatie overlevers in beeld, zoals nu de panda's of de zeekoeien, of de tapir... of zoals vroeger de dino's en al die miljoenen andere dier- en plantensoorten die uitgestorven zijn. Een enkele marginale overlevende soort of opvolger die nog enkele kenmerken heeft.

Amerikaanse vogelkers vruchten

Nieuwkomers
Weer terug naar ons probleem, de exoten. Veel nieuwkomers werden niet zo lang geleden als probleem gezien, maar zijn dat inmiddels niet meer. Waterpest in twee vormen bijvoorbeeld, zou al onze watergangen geheel verstoppen...rampzalig! We beschermen hem nog net niet maar waar zie je ze nog. De Amerikaanse vogelkers. Ooit massaal ingevoerd als bosverzorger maar sinds de jaren vijftig als ongewenste exoot bestempeld. Veel oudere natuurbeheerders kunnen nog steeds over de rooie gaan als je het over deze struik hebt, bospest wordt ie genoemd.
En wat is het echte probleem eigenlijk? Bloeit mooi en is een voedselbron voor inheemse insecten, krijgt kersen die dankbaar gegeten worden door inheemse vogels en zoogdieren, heeft mooie herfstkleuren en groeit op plaatsen waar andere struiken niet willen groeien en ja ook op andere plaatsen waar wel andere soorten groeien. Zo langzamerhand komen er ook vogelkersvreters onder de insecten en de schimmels (een loodglans) en andere miniscule levensvormen. Maar wat doen we met het Drents (of Amerikaans) krenteboompje? Zelfde afkomst, zelfde explosieve neigingen maar mag nog steeds verkocht worden in tuincentra... maar ze bloeien zo mooi op onze heidevelden...

Krenteboompje, sierplant, exoot, bedreiging of inheems aan het worden?

Exoten op de Rode Lijst
Zo kun je nog wel even doorgaan. Exoten, door de mens hier gebracht die nu op de rode lijst als kwetsbaar staan aangegeven en die zelfs een doelsoort is voor natuurbeheerders. Ik bedoel dan Slofhakken (als voorbeeld er zijn er meer) een grasje en familie van reukgras. Is hierheen gekomen als akkeronkruid, en is daar dan ook massaal in aanwezig, net zoals de korenbloem, ook al een exoot door mensen hier gebracht. De Slofhak is een doelsoort in het beheer van natuurlijke kruidenrijke roggeakkers... je kunt het als exoot nog ver schoppen als we maar gaan last van je hebben.

Slofhakken, nog maar op een paar plaatsen in Nederland, hier het Corversbos bij Hilversum, maar het is toch een exoot? en dan op de rode lijst van bedreigde planten?

Stinzen- of Stinsenplanten
Ook zijn er exoten waar we voor uitlopen of boeken over schrijven. Stinzenplanten bijvoorbeeld. Ingevoerd voor de tuin, maar zich handhavend ook buiten de tuinen en dan al om gewaardeerd "want ze zijn zo mooi". Of eetbare planten, of geneeskrachtige, of waar je geld aan kan verdienen (als akker- of tuinbouwgewas) Geen bestrijdingsprogramma wordt er op los gelaten.

de Blauwe anemoon een zeldzame stinzenplant, maar niet van hier...

Toekomst
Zo zal het ook met onze huidige invasieve exoten gaan. Op den duur passen ze in het geheel, zijn de "natuurlijke" levensvormen er aan gewend of zijn een stukje opgeschoven en heel misschien zelfs verdwenen. Niets nieuws dus onder de zon. Dan zijn de mensen aan ze gewend en zullen generaties na ons zeggen.. oh ja? Was dat een exoot..zo hé.. en wilden ze die bestrijden? Is ze nooit gelukt en maar goed ook... maar nu hebben we wel last van ....

Korenbloem, een exoot waar we blij van worden als we hem weer zien in een akker.

Een paar links:
- Een onschuldig dier moest sterven
- De lijst van exoten door de jaren heen klik ook eens door naar
- Het soortenregister zoals hier van de korenbloem
- En hier de site over invasieve exoten
- Op die site staan ook nog een aantal belangwekkende links waaronder
- dit rapport "bioglobalisering" voor een wetenschappelijk beeld.
- En hier een site waar problemen van bestrijding geschetst worden.

Uiteraard maar een beperkt aantal links. Er zijn er nog veel meer.

Naardermeer, Netherlands, Aalscholver in de boot

2011-07-12T16:57:00.003+02:00

Naardermeer, het eerste aangekochte natuurmonument van de Vereniging Natuurmonumenten en nog steeds de moeite waard te bezoeken. Dat kan alleen onder leiding van gidsen, maar voor een opdracht waren wij 11-07-2011 op het meer om landschapsbeeld te "schieten".

Opmerkelijk was dat een jonge aalscholver ons aanzag voor een welkome rustplaats en ook niet van wijken wist. Eerst op de roeispaan en later met de roeispaan aan boord gezet. Honderden meters verderop en een uur later de vogel op een dam vlakbij de kolonie gedeponeerd (onder protest) Wonderlijk was de totale afwezigheid van enige angst, als ik te dichtbij kwam kon er zelfs enige lichte alertheid vanaf.. wonderlijk...

twee weekjes USA Zuid-West

2011-05-16T20:37:00.001+02:00

We zijn even in de woestijnstaten Arizona en New Mexico geweest. Geen bloeiende woestijnen anders dan dat de cactussen bloeiden, maar prachtig weer en volop de mogelijkheid om langer dan een minuut in de woestijn rond te lopen :-)
En de zuidkant van de Grand Canyon zonder een overdaad aan bezoekers is ook wel wat. Politieagent haalde de auto uit de berm (tja, waar zat die 4 wiel drive knop nou ook alweer.. oh zat die er dan... 3 kwartier wachten op hulp, in 5 seconden eruit, we zijn en blijven Nederlandse 4 wiel sukkels)

Acorn woodpecker

hedgehog cactus

Staghorn Cholla

Prickly Pear cactus

Teddybear Cholla and Organ Pipe

Roadrunner

Occotillio

Saguaro

Die middelste dus... en lachen :-)

Silver City

Gila Dwellings

White Sands

Petroglyphs

Santa Fé

Painted Desert

Camping bij Sedona

Grand Canyon South Rim

Petrified Forest

Grandson Len recent images

2011-04-11T11:21:00.002+02:00

Some recent images from Len. Een paar recente foto's van kleinzoon Len. Plaatjes kijken is favoriet, aangekleed voor carnaval, Wandelen met oma in de Swinswei en een tent van oma en opa uitproberen is grote lol....

Gaasterland Friesland

2011-02-28T12:21:00.000+01:00

Laatste mooie dagen druk geweest met fotograferen voor de Plaatsengids in Zuid West Friesland en dan voornamelijk in de gemeente Gaasterlân-Sleat (Gaasterland-Sloten)
Wat wonen we toch in een mooi land :-)

Bakhuizen

Balk

Sloten

Sloten, Lemsterpoort

Tacozijl met een wat curieus onderbord

On line archief

2011-01-25T11:48:00.001+01:00

Ben druk bezig mijn Photoshelter high-res online archief aan het vullen. Deze dagen bezig met libellen. Het lastigste is wel de juiste naam te bepalen. Als iemand denkt dat het een andere soort is mag hij/zij dat altijd kenbaar maken. Deze afbeelding is natuurlijk niet zo lastig :-), maar binnenkort plaats ik de heidelibellen en daar kan meer discussie over zijn.

Vroegbloeiers, early flowers

2011-01-17T16:17:00.000+01:00

Ik kan de bloemen wel uit de grond kijken :-) Deze bloeien nu alweer na een paar zachte dagen. De Tulp is een snijbloem binnen, maar heeft een bijzondere eigenschap, hij geurt.

sneeuwklokje

straatgras

toverhazelaar

winterjasmijn

driekleurig viooltje, cultivar

Winterheliotroop

winterheliotroop

geurende snij tulp

As a botanist I can't wait for the flowers.. these are flowering in my garden today after some mild days. Exept the red tulip. That's a scenting cut flower inside.

Toevallig: Brand in Moerdijk

2011-01-12T13:01:00.000+01:00

Ben ook even langs gegaan bij de brand, kwam er langs. Stond gelukkig wel aan de goede kant en ik kon er ook niet dichtbij komen omdat ik mijn perskaart niet bij me had... ieder nadeel heeft zijn voordeel toch?

Sneeuw in December

2011-01-02T10:52:00.000+01:00

Het was best aardig op 19 December, hier in Spanderswoud van Natuurmonumenten in 's-Graveland.

Laatste dagen van het jaar

2011-01-01T15:13:00.003+01:00

Vrij bijzonder, in de winter kun je in 's-Graveland beter niet zwemmen!

Vossensporen op de bevroren sloot langs de Leeuwenlaan in 's-Graveland

Kerstwandeling met de kinderen en uiteraard kleinzoon Len :-) in Hilverbeek.

Soms moet je je als moeder heel erg inleven in de belevingswereld van je kind

en daar heeft Yvette geen moeite mee

En thuis krijgt Len alle aandacht van de familie.

Of van vaders.

Beste wensen voor 2011

2010-12-27T23:00:00.003+01:00

We wensen iedereen een mooi en waardevol 2011!

We wish you a valuable and beautiful 2011!

Wolverlei Tekst en Beeld,

Marlies Huijzer en Martin Stevens.

De foto is gemaakt, picture is made in Oud Alblas, Zuid Holland, Netherlands.

winter

2010-12-21T14:09:00.001+01:00

Winter in Nederland, Winter in the Netherlands.

Amelisweerd in Utrecht blijft een mooi landgoed.

Kalender Wijdemeren

2010-09-17T17:27:00.006+02:00

De Wijdemeren kalender is uit.
Het ontwerp en de vormgeving is van Wietse Bakker (Bard '87).
De maandfoto's zijn van mij, de kleine foto's zijn historische beelden. De teksten zijn geschreven door de historische kringen van Nederhorst den Berg, 's-Graveland en Loosdrecht.
Hij is te koop in diverse winkels in Wijdemeren en via mijn on line boekwinkeltje. Kost 12,95 en vanaf 25; 10 euro per stuk

Rare fungus? and white heather

2010-08-22T17:42:00.001+02:00

White flowering heather, calluna vulgaris...I've never seen before,
Knopper gall (Knopper gal) (Andricus quercuscalicis) is not rare but you don't see it often. The fungus seems to be a Dennestekelzwam (in Dutch) Phellodon tomentosus and is exremely rare, but I don't know if its true Its not True its the Coltricia perennis, Echte Tolzwam, not rare

insects in the garden, broomrape and weasel

2010-08-09T14:44:00.000+02:00

Nice weather with damselflies (Lestes viridis and Sympecma fusca) and Ivy broomrape in the garden. The weasel was spotted in the dunes last week, when I got a call from a friend.. difficult.. answering the phone and making images with o not so tele telelens...

Italie 2010

2010-08-04T18:14:00.000+02:00

Even twee weken in Italie geweest, in Lizzano in Belvedere, tussen Bologna en Firenze.

Zwanenwater

2010-06-25T21:32:00.001+02:00

Even een paar foto's gemaakt in het Zwanenwater bij Callantsoog. Het lijkt wel een orchideeentuin daar.

Turkey part 3,

2010-06-01T21:48:00.005+02:00

Family, Anatolia and back in Istanbul

Overdekte bazar

Images from Turkey part 2

2010-06-01T21:38:00.000+02:00

Travel impressions Turkye May 2010 part 1

2010-06-01T00:28:00.000+02:00

Traveling in May from Istanbul through Gallipoli, Egean coast, south coast, Iskenderun/Adana/Duzici, Capadocia, Anatolia back to Istanbul.
A lot of culture, flowers, animals, landscape and family.

grandson Len

2010-05-31T23:10:00.000+02:00

rietland vertelling

2010-04-11T12:18:00.006+02:00

Er was eens een uitgestrekt rietland en daar woonden drie vogels heel gezellig naast elkaar.
Een rietgors, een rietzanger en een roerdomp.

Iedere rietvogel had zijn eigen lied, hoog gewaardeerd door de vrouwelijke helft, heel herkenbaar en heel gezellig. De rietgors kraakte een beetje, de rietzanger haspelde een beetje en de roerdomp hoempte een beetje. Ieder zijn eigen wijs.

Het rietland was er niet alleen voor de vogels. Er woonden nog veel meer dieren en planten en daar kwamen ook mensen van genieten. Er liep een prachtig wandelpad en er stond een heerlijk bankje waar mensen konden luisteren en kijken naar de natuur.

Er kwamen drie mensen langs dat pad. Eén mens woonde al heel lang in de buurt en kon uren zitten kijken en luisteren naar al dat leven. Hij waardeerde de vogels om hun aanwezigheid, om hun eigen geluid en was tevreden.

Eén mens kwam oorspronkelijk uit de duinen en miste eigenlijk wel een beetje de zee, en het zand, maar ook in de duinen heb je plasjes en riet en ook hij was best tevreden met dit rietland.
De derde mens kwam uit de bergen en eigenlijk snapti hij niets van al dat riet en water. Water hoort niet stil te staan, maar weg te stromen, je hoort geen weids uitzicht te hebben, maar na iedere bocht een nieuw landschap. Zo was het in de bergen, zo was het goed. En dat bankje was ook maar niets, daar kon je geen koffie drinken en dat is toch wel noodzakelijk na tien minuten wandelen.

Maar er was nog iets veel ergers voor de bergbewoner. Die vogels! Ze zongen allemaal anders. En hoe! De rietgors kraakte een beetje, de rietzanger was wat warrig en die roerdomp...dat was toch geen geluid! Daar moest wat aan gedaan worden want de bergbewoner wilde alleen mooie geluiden horen.

Zo vroeg hij de rietgors eens op te houden met zijn gekraak, en de rietgors dacht, misschien heeft hij wel gelijk en moet ik dat maar doen.
En hij vroeg de rietzanger nou eens een duidelijk lied te zingen wat makkelijk te herkennen was en de rietzanger deed erg zijn best om nou eens iets goeds te doen en ging steeds harder en regelmatiger te zingen en hield niet meer op, hij leek wel een sprinkhaanzanger...hij ratelde maar door.
Maar de roerdomp die nou ook eens op moest houden met zijn boertige rommelpotterij begreep niets van de bergbewoner.
Waar bemoei je je mee? Vroeg de roerdomp. Ik weet trouwens niet waar je het over hebt, want mijn vrouw vindt mijn geroep heel aantrekkelijk heb ik het idee. En de rietzanger en de rietgors hebben er ook geen last van volgens mij. Nou was dat niet helemaal waar, dat gehoemp mocht ook best wat minder, maar daar trok de roerdomp zich weinig van aan.

De bergbewoner had toch een ander idee en vroeg de duinbewoner, wat vind jij er nou van? De rietgors kraakt toch? En de rietzanger haspelt toch? En de roerdomp hoempt toch afschuwelijk..ik krijg er nachtmerries van!
De duinbewoner wist niet wat hij er van moest denken, maar er zat wel wat in. Als iedereen nou naar de bergbewoner luisterde en iedereen zong zoals de bergbewoner dat wilde, dan zou de wereld misschien best wel beter worden en iedere vogel veel prettiger leven in het riet, maar ergens voelde hij wel dat er toch iets niet klopte, maar wat?
De mens die al heel lang naast het riet woonde begreep er helemaal niets meer van. Iedere vogel zingt zijn eigen wijs en dat is juist mooi. Al die verschillen, al dat enthousiasme...prachtig! En wat een gezeur van die bergbewoner en dan dat getwijfel van die duinbewoner die wel een beetje geloofde dat de wereld beter werd als iedereen het zelfde zong...

(foto deze roerdomp: Ferry Siemensma)

De rietgors kraakte niet meer, maar had nu een ander probleem. Zijn vrouw vroeg waarom hij zo raar zong en hij vertelde dat hij een betere rietgors zou worden als hij niet meer kraakte en daardoor ook veel prettiger zou leven. Dat had de bergbewoner hem verteld. Nu zei het rietgorsvrouwtje, hoepel jij maar op. Ik hou van gekraak want dat hoort bij jou en als je een ander meer gelooft dan mij dan hoef ik geen nest meer met jou te delen, en de rietgors die niet meer kraakte zat eenzaam en alleen aan de rand van het rietland te zingen en niemand luisterde meer naar hem want ze herkenden hem niet meer.
De rietzanger was zo druk bezig met zingen, het was zo keurig ritmisch en hij hield niet meer op. Hij werd eigenlijk een beetje gek van zichzelf, maar de bergbewoner had gezegd dat hij gelukkiger zou leven als hij deed wat hij vroeg en je moet iedereen een beetje te vriend houden nietwaar? Maar ook zijn vrouw snapte het niet en probeerde met andere rietzangers hem weer op het oude liedje te krijgen en hielpen daar bij de hulp in van oude wijze rietzangers om hem te overtuigen toch alsjeblieft wat minder te zingen en weer gewoon te haspelen en met heel bijzondere zaden uit het rietland en veel rust en aandacht lukte dat best wel.
De roerdomp had echter hele lange tenen. Daar kon je makkelijk op gaan staan en dan hoempte hij nog harder. En wanneer je heel dichtbij kwam dan stak hij zijn nek in de lucht en dat leek verdacht veel op een middelvinger wat een algemeen bekend teken was voor mensen.
Hij hoempte gewoon door en dat vond iedereen heel normaal. Het was een rare vogel, maar iedere vogel zingt zoals hij gebekt is en zijn vrouw kon daar nog best mee leven ook. De roerdomp leefde nog even gelukkig als daarvoor, maar vroeg zich wel af wat de bergbewoner zo bezielde om alles naar zijn hand te willen zetten. Hoe kan een mens nou bepalen wat goed is voor een vogel? Ook al is het een vreemde vogel in zijn ogen.

Gelukkig kwam het allemaal weer goed. De rietgors ging gewoon weer kraken, de rietzanger haspelde er weer heerlijk op los en rustte zo nu en dan ook weer uit en de roerdomp hoempte zoals hij nooit anders had gedaan en iedereen was weer tevreden met zijn rol in de wereld. En de mensen?

De duinbewoner was blij dat alles weer normaal was en had wel door dat je niet iedereen moest geloven. De bergbewoner was wel erg geschrokken wat hij veroorzaakt had, had eens goed geluisterd naar de wijze rietzangers en had het wondermiddel ook eens geprobeerd en begreep dat ieder zijn eigen wijs ook best wel te verteren valt en de rietlandbuur luisterde innig tevreden naar de vogels en de mensen en de wereld was weer vrij van bemoeienis en regelzucht en eigenwaan.

p.s. Enige overeenkomst met bestaande personen berust louter op toeval. :-)

spring tulips and Lange Duinen Soest, Netherlands

2010-04-10T10:51:00.001+02:00