Words From A Tangled Mind

Game of Devlet

2012-10-29T17:17:00.000+02:00

Devletin susturma ve sindirme politikaları planlı ve programlıdır.
27 yıllık bir tecrübem var. Bilirim.
Azınlık hakları elden alındığında sesini çıkarmazsan senin hakların elinden alındığı vakit farkına bile varamazsın.
Madalyonun bu tarafında olmadın bugüne kadar çünkü.
Tecrübesizsin canım benim.
Alışkın değilsin bu taktiklere.
Bu zamana kadar Alevi'ye, Ermeni'ye, Kürd'e uygulanan baskı yavaş yavaş sana yapılmaya başlıyor ve sen yeni yeni farkediyorsun ama devletin hangi hareketinin ne ne kadar tehlikeli olduğunu kavrayamıyorsun henüz.
Kendince cumhuriyet tarihinde kendilerne yapılan baskının öcünü alıyorlar. evet.
Arapçadan Türkçeye çevrilmiş ezanın öcünü alıyorlar.
Ve aynı taktikleri uyguluyorlar. tek farkları daha sessiz ve derinden yapmaları.

Hakkınla özgürlüğünle oynanan bir kanun senin Cumhuriyet Bayramını kutlamak için yürüyüş yapmandan çok daha önemlidir ama sen o kanunlar çıkarken sokaklara dökülüp sesini çıkarmıyorsun. Yanlış yere bakıyorsun ve yanlış şeye gereken tepkiyi veriyorsun canım benim.
Daha doğrusu gerekli olana tepkini koymuyorsun.
Adam ufacık bir kanun maddesiyle tipine bakıp seni gözaltında tutma hakkını ele geçiriyor ama bunun ne anlama geldiğini bile bilmiyorsun. Eyleme koşmuyorsun!
Neden canım benim?
Adam senin tipine bakıp gözaltına alabilecek yahu bundan kelli özgürlük kısıtlayıcı bir şey olabilir mi?
Yok sen git ben yürüyüş yapmak istiyorum diye tepki koy. Tebrikler cumhuriyeti ve Özgürlüklerini kurtardın...

Ben bir süre TBMM'de çalıştım.
Devletin işleyiş şekline biraz hakimim yani.
Dışarda düşman gibi görünen muhalefet erbablarının kapalı kapılar ardında iktidarla hoş bir hasb-ı hal haline olduğunu da gözlerimle gördüm. kucaklaşıp şakalaşan "vekil"lerin salona girip kameraların önünde düşman taklidi yaptığını da...
Yani canım benim, fikri hür vicdanı hür bir insan olabilmen için şovlara da karnının tok olması lazım.
sana gösterilenin, sana sunulanın ardına bakabilmen, görebilmen lazım.
İnsanım diyebilmen için kendi fikrinin olması gerekmez mi?
Evet apolitize olmaya çalışırım yıllardır.
Politikanın her bir dişlisi iki yüzlüdür zira. eninde sonunda kişisel çıkarların korunacağını bilmek için kahin olmaya gerek yok. hal böyleyken böyle adamların yaptığı siyasetten medet ummak da ahmaklık olur.

Takipçilerden biri bugüne kadar ne gibi şeyler yaşadın ki ötekileştim diyorsun diye hesap sormuş.
bir örnek vereyim.
Dizide oynadığım süre boyunca sakallı dolaşmam gerekiyordu. gün aşırı polis tarafından durdurulup kimlik kontrolu yapılıyordu bana. en son beni tanıyan bir polise sordum sebebini. tipimde ne var diye.
"abi esmer adamsın sakal da olunca terörle bağlantısı var mı diye bakıyorlardır dedi."
anlatabildim mi derdimi?
Evet devletin terörle mücadele mantığı da böyle. bu gibi çağdışı tekniklerle korunuyoruz canım benim.
Ortamda başınız açık diye sadece sizin kimlik kontrolüne girdiğinizi düşünün... daha iyi anlarsınız fişlenmenin ne olduğunu.
Seni de ötekileştirecekler yakında.
farkında bile değilsin. Çünkü başkası ötekileştirildiğinde umurunda olmamıştı.
Bir zaman sonra sen sesini çıkardığında sana da " ne olacak ki sen de türban tak işte" diyecekler.
Empati yoksunu olduğun sürecede bu planlarını başarmak için daha fazla fırsatları olacak.
Canım benim sana son tavsiyen Tarihini iyi oku. Devletin işleyiş şeklini ve baskı unsurlarını kullanış şeklini öğren. yoksa daha çok bağırırsın da sesin soluğun çıkamayacak duruma gelmişken uğruna savaştığın her şeyin elinden uçup gittiğini görürsün.
meramım budur.

Anatomy of a Kezban: Bir adamın yalnızlığı (vol. 2)

2012-09-15T22:05:00.000+03:00

Neden genel olarak erkeklerin “sevgilimi elimde tutmak için ne yapmalıyım” gibi bir derdinin olmadığını. Bununla ilgili kabuslar görmediğini hiç düşündünüz mü?

“sevgiliyi elde tutmak” kavramının ezici çoğunlukla kadınlarla ilgili bir soru (veya sorun) olduğunun farkındasınız değil mi?

Neden sizce?

Burda bir terslik var değil mi?

Abazanlık erkeklere mahsus değil miydi?

Kız arkadaş bulmak bir erkek için zor bir eylemken, kadının sevgili bulması çok daha kolay değil mi?

Bence daha kolay zira karar mercii kadındır bir ilişki için. Kadının onayı lazımdır yani

Çok tuhaf lan...

Kadın için gerçekten elini sallasa ellisidir yalnız ve güzel ülkemde.

Ama sevgili bulmanın bu kadar kolay olduğu bir dünyada onu 'elinde tutmak' neden bir kabus gibi kadın için?

Asıl soru bu işte. Sorun da burda gizli.

Sizinle sevgili olmak için çabalamış bir adamı elden kaçırmaktan korkuyorsanız yanlış bir şey yaptığınızı biliyorsunuz demektir zira siz aynıysanız, o da aynıysa sizi terketmesinden korkmanız için gereken bir sebep yoktur.

Yavaş yavaş ne demek istediğimi anladınız. Kezban olanlarınız zaten biliyor durumu.

Efendim. Hepimiz biliyoruz ki kadınlar şımarmayı sever. Hayatı boyunca iltifat almış çok güzel bir kadın da, iltifattan nasibini alamamış bir kadın da güzel olduğunun söylenmesini ister, peşinden koşulmasını ister. Daima ister, hep ister.

Adeta bir ihtiyaçtır bu. bir erkek olarak asla anlayamayacağım bir ihtiyaç.

Şu çağda kadın haklarını savunan, eğitimli ve bir beyni olan kadınlar bile bir kaç kere reddettikten sonra bir erkeğe evet demeyi tercih eder. Reddedilmesine ragmen ısrar eden adamın kendileri için daha çok emek sarfettiğini düşünürler.

Oysa gerçek öyle değil. Biraz da erkek bakış açısını anlatayım size.

O kadar sık duyuyoruz ki “erkeke dediğin adam gibi adam olmalı, lafını yememeli” türevinden cümleleri.

Ve evet biz erkekler bu konularda mal olduğumuz için bunu ciddiye alıyoruz. Bu nedenle bir kere hislerimizi açtığımız kadın tarafından reddedilince geri çekiliyoruz. Onların tabiriyle adam gibi adam oluyoruz yani. Bizim de bir gururumuz var ya. Ondan işte.

Dediğim gibi kadın şımartılmayı sever. İkna edilmeyi... Aşık olmaktan çok aşık olunmayı hayal eder.

Erkek bir hayal kuracaksa bu kendisinin deliler gibi aşık olduğu bir hayali kadınla ilgilidir. Erkek aşık olmayı ister kısacası. Travmatik bir aşkın acısı çekip bundan tuhaf bir zevk almayan erkek yoktur... Kadın aşık etmeyi sever... Hayallerinin kökeninde kendisi için derbeder olan aşıklar vardır.

Ve bunlar bir çok sorunun psikolojik kökenidir.

Kadın aşık etmeye çalışır çünkü reel hayatta... işlemin gerçekleştiğini anlamak için ne yapar?

Adamın aşkını sınar... bana göre ise sabrını... 'Çirkin şansı' deyip aşklarını kıskandığınız kadınlar var ya? işte bu ikisinin farkını ayırdedebilen kadınlar onlar.

Ayrıdedemeyenler de trip atar mesela... ona göre adam aşıksa çeker bu tribi...en ufak sıkıntıda kaçan adam zaten aşık değildir mantığıyla hareket eder.

Peki ya adamın hisleri henüz o tribi çekecek olgunlukta değilse?

İşte burda iki ihtimal var. Adam ya ööeeh deyip çekip gider. Ya da köprüyü geçene kadar ayıya dayı der.

Devamı gelecek...

Mastürbasyon sonrası anlamsızlaşan seks sendin kapitalizm

2012-08-18T17:43:00.000+03:00

"Mastürbasyon sonrası anlamsızlaşan seks sendin kapitalizm "

Bir cümlenin içinde seks kelimesi geçiyorsa illa sadece seksten bahsetmiş olmuyoruz canım benim.

kapitalizmle ilgli bir twit attım ve bir kaç algı kıtlığı çeken insan mastürbasyondan, seksten bahsettiğimi söyleyip ayıpladı. orda seksten bahsetmiyorum gerizekalı çocuğum. kapitalizmden bahsediyorum. ama o kadar kıt beyinli insan yetiştiren bir toplumda yaşıyoruz ki bu insanların beyni sadece seks ve mastürbasyon kelimelerini algılayabiliyor.

bu senin sapkınlığın canım benim. cümleyi anlamayıp sadece seks ve mastürbasyon kelimesini algılıyorsan sadece, bu senin sapkınlığın.
Ben senin yaşındayken kapitalizmin ne olduğunu biliyordum zira. sen bilmiyorsun çünkü popüler kültürün esiri olmuşsun. Dayamışlar boybandleri damarına, vermişler youtube'u vermişler twitter'ı...

Kendi eğitimsizliğinden, algı kıtlığından utanacağına bir de yorum yaparak tüy dikiyorsun.
Cidden böyle bir dünyada bunlar gibi zeka yoksunu çocuklarımın olmasını istemiyorum aga. Kelimelerden korkan bir güruha dönmüş ülke gençliği. gizlice evde porno izleyip sosyal medyada ahlak bekçiliği yapan bir grup var artık.
Ahlak bekçiliği yapan büyüklerinden bayrağı devralmışlar sanırım.
Kısacası mastürbasyon bazen iyi bir şeydir. Keşke bazı insanların babası zamanında daha sık yapsaydı :/

Esen kalınız.

Anatomy of a Kezban: Bir adamın yalnızlığı (vol. 1)

2012-08-18T01:30:00.001+03:00

Kadınların konuşurken aslında bir şey söylemediğini mütemadiyen imada bulunduğunu geç keşfettim.

Faturası ağır oldu bunun.

Yıllar önce hoşlandığım bir kız hiç bir sebep yokken bir daha arama beni diye mesaj göndermişti bana. Gençtim toydum ama gururluydum... ve cep telefonum kolumun yarısıyla eşit hacimdeydi henüz.

Delikanlı adamdım yani. Kızın tercihine saygı duyup aramadım tabii ki. Rakçıydım çünkü herkes bilsindi...

Neyse efendim... Bir süre sonra neden aramadığımı sorup kızgınlığını bildirdi bana. Onun için yeteri kadar emek sarfetmiyormuşum. Gerçekten onu isteseymişim daha çok uğraş verirmişim...

O güne kadar baya baya hoşlandığım kız bir anda dünyanın en çirkin insanına dönüştü.

Tabii ki ‘küfür etmeden’ kapattım telefonu ve bir daha da aramadım. Umarım şu aralar 20 kilo fazlasıyla bunalımdadır.

Bu benim için bir milattı aslında.

Dünya’ya bakış açım tepetaklak olmuştu. Artık kadın erkek ilişkilerinin karşılıklı iki insanın iletişimine dayalı olmadığını görmüştüm. Doğal yollardan konuştukça ben kaybedecektim zira tam önümde duran bir kadına karşıdan değil bir kaç farklı yerden bakmam gerektiğini öğrenmiştim. Yoksa ne demek istedikleri anlaşılmıyordu. devletin dayattığı eğitim sistemin bana verdiği yetkiye dayanarak diyebilirim ki fenni ve sosyal bilimleri yalayıp yutmuş biri olan ben kadınların söylediklerini anlayamıyordum ve bu da bana koyabiliyordu .s.s :/

Kısacası büyümüştüm yani ve yeni dünya düzeninde yer alabilmek için çağa ayak uydurmam gerektiğini biliyordum.

Devamı gelecek...

İroniden Anlamayan Nesle Aşina Değilim

2012-06-13T23:20:00.001+03:00

Efendim daha önce de söylemiştim. Gazla çalışan bir milletiz.
Bu yüzden her yokuşta tekleriz milletçe.
Orta okulun ilk zamanlarında nba.com'a girmemle başladı internet hayatım. O gün bugündür de haşır neşiriz kendisiyle. Sonra sözlükler çıktı. Kantır çıktı. Aldık üçün birini...
Kitleleri harekete geçirme, rezil de etme, vezir de etme gücünü sonradan öğrendim tabii.
Yanlış anlaşılma veya anlaşılmama derdini de... Zira mimik yok kodumun yerinde.
Ecnebilerin ironi dediği, sarcasm dediği terimleri bir türlü oturtamadık burda. Benim de internet hayatımın büyük çoğunluğunu bunlar oluşturduğu için sıklıkla toplarım direkten dönüyor. Sonra işin yok bu da mı gol değil ha diye yırtın... Yazdığım şeyi yazarkenki suratımı görse hiç bir sorun kalmayacak mesela.
Efendim ekşisözlükte chuinase nickli arkadaş’ın yazdığı entry’i görünce ezeli sorunum bir daha aklıma geldi. Ne zamandır böyle genel bir yazı yazmak istiyordum. Bahane oldu bu da. Şimdi diyeceksiniz ki madem sınırlanmayı sevmiyorsun neden sözlük nickini açık edip yazmıyorsun.
Efendim o kadar kolay değil o. Yazdığım her şey kimliğim bilindiği taktirde önyargılı okunacak. Bu blogdaki ilk yazımda da söylediğim gibi ekşisözlüğün en önemli özelliği yazar kimliklerinin bilinmemesi zira fena halde önyargılı bir toplumuz ve bu bilinmezlik özgür yazımı destekliyor.
Kaldı ki kendi dizimin başlığına baktığımda bile dizi karakterlerini gerçekmiş gibi yerden yere vuran yazarlar var. Yazdığım her hangi bir entrynin sonrasında neler olabileceğini siz düşünün.
Neyse efendim,
Öncelikle söz konusu entry’i vereyim de meramımı anlatabileyim...

http://www.eksisozluk.com/show.asp?id=28942275

Hayatım boyunca sınırlanmaktan nefret ettim. Bu nedenle Twitter gibi herkesin her an yazdığın şeyi görebileceği bir mecrada Hollywood ünlüleriyle başlayıp bizimkilerle devam eden “kahve keyfiii” ve türevi hiç bir işe yaramayan şeyler yazmak istemedim. Bu nedenle twitlerimin büyük bir çoğunluğunu beni eğlendiren yazılardan oluşuyor.
Sözlük yazarlığım da böyledir. Sözlükte eğlenmek için varım. Bilgi almak için. Siyasi tartışmaların içine de girmem orda mesela. Bir filmi izlemeden önce mutlaka ekşisözlükte hakkında yazılmış yorumları okurum.
Sözlükte troll başlığını geçtim troll entrysi bile yazmışlığım yoktur. Hal böyle iken yani anonim nickiyle bile trollük yapmayan bir insanın kendi kimliğiyle kamuya açık alanda yani Twitterda trollük yapması için embesil olması gerek diye düşünüyorum.
“Benim bedenim benim kararım” sloganı üzerinden yargıtayın “anal ve oral seksi anormal ilişki” kategorisine sokma kararını eleştirmem trollüğüme bağlanmış.
Öncelikle ‘chuinase’ arkadaş çok değil bir kaç gün önceki twitlerime baksaydı eğer kürtaj olayındaki görüşlerimi, devletin vajinaya el atmasını eleştirdiğimi görürdü. kullanılan slogan ve propaganda unsurlarını da eleştirmiştim.
Özellikle erkekleri bu kampanyaya dahil ediş şekillerini.
Tekrar bahsedeyim. “benim bedenim benim kararım” güzel bir slogandı lakin propaganda olarak kulanılan bir çok fotoğrafta erkekler de kullanılmıştı ve saçma bir durum ortaya çıkıyordu.
Fotoğraftaki erkekler. “benim sevgilimin bedeni sevgilimin kararı” pankartı taşıyordu.
Mantıksız bu aga. Erkeği ilişkilerde sorumluluk almayınca eleştiren kadın. Bu pankartı bir erkeğe tutturup kendi davasını savunduğunu iddia edemez.
Ben bir mallık ettim çocuğu koydum ama sevgilimin kararı isterse kürtaj yapar isterse yapmaz anlamı çıkıyor orda. İddia ediyorum bunu diyen adama ‘adam değil’ diyecek milyonlarca Türk kızı bulabilirim.
Bir kadın kürtaj yapma hakkını savunurken kaza kurşunuyla kendisini hamile bırakmış bir adamın fotoğrafını koyup ama karar benim diyemez. Peki ya tersi olursa?
Kadın kurtajı istemezse ve erkek kürtaj isterse ne olacak? Boris Becker’in merdiven altı kaçamağı gibi mi olmalı?
Kısacası o sloganın kullanılma alanları iyi belirlenmeliydi.
Ya erkek olgusunu hiç karıştırmadan “benim bedenim benim kararım” denilmeli ya da karıştırıldığında “bizim kararımız sana ne lan devlet” muadili bir slogan olmalıydı.
Bana göre insanların kutsalı dışında her şeyle dalga geçilebilir. Ben de ironi yapmayı, sarkastik cümleleri seviyorum. Bazen yazdıklarımla ilgisiz o kadar çok gerialım geliyor ki her yazdığım şeyi açıklama ihtiyacı hissetmekten gına geliyor.
Bu durum değişmezse ve bir gün bir film yaparsam her sahneyi açıklamak zorunda hisseden yönetmenlerden olacağıma eminim.
Kaldı ki “benim bedenim benim kararım” ile ilgili fikirlerimi açık açık belirtmiştim. Ve erkeklerin pankartının saçmalığını anlatırken durumla dalga geçmiştim.
Böyle troll mü olur azizim? Düz olarak bence durum bu yazsam fikir olarak addedilir troll denilmezdi bana büyük ihtimal ama yazarken kendi tarzımla yazıp dalga unsuru kullanmam trollük olarak görülüyorsa bir sorun var demektir.
Uzun lafın kısası ben troll değilim aga vallahi değilim. Sadece keyif aldığım şeyler yapmaya çalışıyorum ve meramımı bu şekilde anlatıyorum.
Esen kalınız...

Halil Sezai Fetişi

2012-01-30T14:45:00.000+02:00

Evet artık fetiş denebilecek bir durum bu.
ve pek tabii ki bir kadın fetişi.

Sanırım kadınların Halil Sezai'nin ağlamaklı bir şekilde hayatını skip atmış kadınlardan bahsettiği şarkılarında kendilerini görmek istiyorlar.
yani bir erkeği bu hale getirebilmiş bir kadın olma arzusu bu.

Melankolik, hayattan bir kadın yüzünden zevk alamaz hale gelmiş bir erkeğin yaratıcısı olmak çok çekici geliyor onlara.
Bak yine dönüp dolaşıp kadın egosuna geliyoruz efendim. aslında gelmek istemiyorum zira seksist yaftası asılıyor boynuma. Klişe bakış açılarının kurbanı oluyorum.

Durum bu ya da terkeden adamın terkedişten sonra pişman olup bu hale gelmesini istiyor kadınlar. "beter olsun" cümlesinin daha entelize edilmiş bir versiyonu yani.

Kadınlar Halil Sezai'nin şarkılarında can bulan, kliplerinde bizzat kendisinin canlandırdığı bir erkekle beraber olmak istemiyorlar mesela.
Onlara çakici gelen sadece öyle bir erkeğin varlığı. Kendi ellerinden çıkma bir ürün olarak varlığını istiyorlar bu erkeğin.
Bir de şöyle bir şey var.
Ben sevdiğim bir şarkının melodisini mırıldanırım mesela.
Tanıdığım insanlar da genelde böyle ama Halil Sezai'nin yaptığı müziğin melodisini mırıldanan insan görmedim ben.
Hiç bir şarkısının melodisini bilmiyorum ama bir çok sözünü biliyorum ne hikmetse.
Şarkıların varsa yoksa depresif sözlerini sağa sola yazıp söylüyorlar.
İnanılmaz derecede söz bazlı bir fetiş bu.

Şimdi lütfen genelleme yapıyorsun bütün kadınlar Halil Sezai sevmiyor demeyin. bu konuda hemfikirim sizinle.
evet başka türlü bir genelleme yapıyorum ama bütün kadınları buna dahil etmiyorum.
Halil Sezai severlerin çoğunun kadın olduğunu düşünüyorum, görüyorum. Bu yüzden bu söylediklerimin muhatabı olarak sadece kadınları alıyorum. Halil Sezai'den dem vuran, şarkı sözlerini sosyal paylaşım sitelerinde sağa sola yazan bir tane erkek görmedim zira. östrojen kokuyor o sözler zaten.
Son olarak bir kaç tavsiyem var...
o kadar özlü söze aşkla ilgili lafa muhtaçsanız gidin şiir okuyun efendim.
Cemal Süreya okuyun mesela...

Evrimin Son Halkası: Bir Zamanlar Anadolu'da

2011-10-12T17:49:00.005+03:00

Nuri Bilge Ceylan sinemasını Anadolu’dan büyük şehre statü atlamaya gelmiş bir genç kıza benzetiyorum. Evrimleri de aynı paralellikte gelişti zaten. Entarisi ala benzeyen dünyalar güzeli genç kızımız ‘Uzak’ zamanla kozmetik sektöründeki tüm terimleri ihtiva eden bir kelime dağarcığına sahip olarak her filmle bir kat daha makyaj sürüp daha bir görselleşti.

Üç Maymun’a dönüştüğünde ise tanınmayacak bir haldeydi.

Artık güzel değildi.

Nuri bilge ceylan sineması artık güzel değil çekiciydi ve çekici olmayı çok iyi biliyordu. Artık kendisine bakan ilgili gözleri görünce utanıp kızaran bir genç kız değildi.

Düne kadar Nuri Bilge Ceylan benim için ‘Uzak’tı. Uzak’tan sonra yavaştan şekilci ve makyajlı bir sinemaya doğru evrilmişti. Tabii ki benim için plan çöplüğü haline gelmiş sinemamızda hala iyi ve saygın bir yere sahip iyi bir yönetmendi ve iyi filmler yapıyordu ama Uzak gibi iyi filmler yapmıyordu.

Uzak’ın doğal bir temeli olan basit bir hikayesi ve doğal bir çekim tekniği vardı ve oyunculuklar başka bir alternatif olmaksızın doğaldı çünkü oyuncular oyuncu değildi.

Bu durum olabildiğine samimi bir hava verir filme. Bunu iyi biliyorum zira kendim de oyunculuktan bihaber bir insanken 35 mm kameranın önüne atılıvermiştim. O psikolojide nasıl duygularla oynandığını iyi bilirim.

Aradaki filmleri geçerek Uzak ile Üç Maymun’u karşılaştıralım. Nuri Bilge Ceylan sinemasında Uzak kaşlarını almayı gerek görmeyen güzel bir kadınken, Üç Maymun cinselliğini keşfetmiş ve bunu kullanmayı öğrenmiş olabildiğine makyajlı bir metropol kadınına dönüşmüştü. Bunu hem içerik hem de görsel anlamda söylüyorum.

Benim için tarihe mal olmuş bütün filmlerin veya başka bir ifadeyle kendimce üst bir noktaya koyduğum filmlerin ortak noktası belirli bir dinginliğe, akıcılığa sahip olmasıdır. Dikkat ! burda dinginlik kelimesine boyundan aşkın bir anlam yüklüyorum mazur görün.

Klasik terimlerle ifade edersek ‘hızlı’ filmler de kendi temposu içinde belirli bir dinginliğe sahip olabilir yavaş filmler için açıklama gereği duymuyorum tabii.

Her iyi filmde bunu hissedersiniz. Bunu yanlış anlayıp iyi filmin iyi film olma sebebi olarak gördüğü aksiyonsuz ve uzun planları sadece bu özellikleriyle filmlerine katıp alkış bekleyen yönetmenler de var ama onlar konu dışı.

Konumuz Nuri Bilge Ceylan ve kendisi Üç maymunda o sınıra yaklaşmıştı bence.

Bir Zamanlar Anadolu’da ile Nuri Bilge Ceylan sinemasınını makyajlarını siliyor. Genç kızımız bohem bir hayattan sıkılmış ve özüne dönüyor gibi. Üstelik bunu yaparken eleğini elemiş, geçirdiği evrimin öğrettikleriyle ayrı bir dinginlik ve erdeme sahip olmuş gibi.

Filmde bir Nuri Bilge Ceylan filminden beklenmeyecek kadar çok diyalog var. Ama bu hiç şaşırtıcı olmuyor bu tür sinemaya vakıf olanlar için. Bazen söylenmesi zor bir şeyi birine anlatamazsınız. Kelimeler asıl söylenmesi gerekenlerin etrafında dönüp dolaşır. Bir türlü ağzınızdan çıkamaz. Konuya giremezsiniz. Dolanıp durursunuz konunun etrafında.

İşte Bir Zamanlar Anadolu’da böyle bir hissiyatın içinde film boyunca. Herkes konuşuyor. Arada bir asıl hikayenin bahsi geçiyor ama bir türlü 3 cümleyle anlatılabilecek basit bir hikaye çözülemiyor seyirci tarafından.
Bunu en çok da Yılmaz Erdoğan’ın sahnelerinde görüyoruz. Bahsi geçmişken. Neşeli Hayat filminde oyunculuğuna hayran kaldığım Yılmaz Erdoğan burda da çok çok iyi.

Sürekli bir halde anlatamamanın pençesinde kıvranıyor film. Bilinçli bir tercih bu ve tam kıvamında kullanılmış. Evet başka bir yönetmen üç sahneyle anlatabilirdi bu hikayeyi. Ama bu film kendi asıl hikayesini anlatamamayı, anlatamazken başka şeyleri anlatmayı tercih etmiş.
hal böyleyken bir türlü bilgi alamadığımız konuşulmayan esas konu daha çok merak edilir hale geliyor. mini etekli bir kadının bikinili bir kadından daha fazla merak uyandırması gibi. libidomuzla oynuyor Nuri Bilge Ceylan...

Karakterleri teker teker öğreniyoruz bu sayede. Her şeyi anlatmaya çalışırken hiçbir şey anlatamayan yığınla filmden sonra hiçbir şeyi anlatamazken birçok şeyi anlatan bir film olmuş Türk sineması için. Her sene sadece birkaç kez karşılaşabildiğimiz bir olay bu.

Demem o ki Bir Zamanlar Anadolu’da Nuri Bilge Ceylan sineması içinde bir geri dönüş sayılabilir. Post- modern dünyayı arzulayıp elde eden genç bir kızın köyüne daha olgun bir kadın olarak dönüşünü izledim dün ve çok sevdim bu dönüşü zira yüzüne gözüne makyajı bulaştırmadan silebilmiş.

Bir jenerasyonun tecavüzüne uğrayan güzel filmler

2011-08-21T19:19:00.000+03:00

Bahtsız filmlerdir aga.
En büyük bahtsızlıkları bir embesili etkileyecek hikaye anlatımını olması bunların.
Mesela Nostalghia da iyi bir filmdir Fight Club da ama birincisinde bir embesili etkileyecek bir şey yoktur.
İkincisinde vardır. Bu yüzden Fight Club kaybedilmiş bir cephedir. Nostalghia hala elimizde.
Sağolsunlar Nostalghia'ya bulaşmazlar.

Fight Club koca bir ergen jenerasyonu tarafından piç edildi. Tecavüze uğradı.
İşi gücü film olan işinin ehli insanlar sırf bu jenerasyon yüzünden Fight Club konuşamadı.
Ondan örnek veremedi.
Bir ortamda bahsedilirken "hmmm evet güzel film" demekten başka çareleri yoktu. heyecanla anlatmaya başlayınca onlardan biri gibi görünebilirdi çünkü. Lanetli bir konu gibi uzak durmaya çalıştı.
Keza V For Vendetta da tatlı su anarşizminin kalesi haline getirildi.

Telefon açıp baba para lazım ya kirayı vercem demeden 10 dakika önce bu filmi konuşan liseli artığı yeni üniversiteli bir genç kapitalizmin dibinde kıçına sistematik şaplaklar yiyip fink atarken "v for vendetta abi yeaaa" deyip salak bir kızı etkilemeye çalışıyordu. Filmin söylemeye çalıştığı, kin kustuğu her şeyi yaşarken filmi övüyordu. filmin yerdiği her şeyin dibine batmış bir halde onlardan olmaduığını sanıyordu.
İki sene sonra bu ergen artığı "parası iyi aga" deyip bir şirkette pazar günleri dahil olmak üzere gece mesailerine kalıp audit yapacak. Biliyorum.
Halen salak bir kız bulabilirse V For Vendetta anaşrizmiyle hatun götürmeye, sosyalleşmeye çalışacak.
işte güzel bir filmin sistematik tecavüzü... Adamın kendi terminolojisiyle yazdım.

Çok şükür Matrix üçlemesi biraz yırttı bu embesillerden ama.
Temiz kaldı biraz. Sağolsunlar.

Godfather üçlemesi ise sadece küçük Polat Alemdarlar tarafından ele geçirildi. Onlar da hızla unuttu.
Sağolsunlar. O da bizde henüz. Müsterih olunuz.

Madonna Fetişizmi

2011-07-30T04:07:00.003+03:00

Yok, yok başlığın gereksiz göründüğüne bakmayın beynimi meşgul eden bir konu bu.
Olay daha geniş aslında sadece Madonna değil.
Aynı kategoriye Ajda Pekkan da giriyor. Kıyısından köşesinden Hande Yener de. Ne alaka diyeceksiniz. bi dinleyin azizim.

Ben bugüne kadar `Madonna’yı beğenmeyen, hayran olmayan bir genç kız görmedim. aynı şey `Ajda Pekkan` için de geçerli.
Ajda Pekkan, normal şartlarda yanındaki kıza ayak uydurup yavşayan bir erkek dışında hiç bir adama pek fazla şey ifade etmez. En fazla bir kaç şarkısını seviyordur o kadar.
Ama
Genç kızlar için durum farklıdır. İdoldür Madonna, Ajda Pekkan onlar için.
Neden peki?
Madonna kadındır çünkü. Her kadın da kadın olmaya çalışır.

Hayır saçmalamıyorum.

Kadınsı olmak zordur çünkü.
Kadınlar için bile zordur. Madonna kadın teriminin ete kemiğe bürünmüş halidir onlar için. Üstelik yaşını başını almış ve hala seksi olabilen bir kadındır.
O genç haliyle bile bir erkeğe hissettiremediği kadınlığına bakıp Madonna’ya bakar kızımız. Onun yaşına geldiğinde onun gibi olmak ister. 45 yaşındayken bile kendini arzulattıran Madonna’ya öykünür.

Arzu edilme isteği fenadır azizim. Hele kadınlarda.

Kadın istenmek ister. Yaşı kaç olursa olsun güzel olmak ve arzulanmak.
Madonna ona göre bunu başarmış bir kişidir. Ajda Pekkan bu durumun nirvanasıdır işte. onun yaşındayken onun gibi olabilmek ister.

"kolay mı şekerim o yaşta bu vücuda sahip olmak?"

Acıklı değil mi?
Genç bir kızken kadınlığını istediği gibi yaşayamayan kişi kırkında Madonna gibi yetmişinde Ajda Pekkan gibi olmak ister.
o zamanın güzelliğinin derdine düşer de içinde bulunduğu zaman bakmaz.
Gençliğinin verdiği cazibeyi hissetmez de yaşlılığından korkar.
Kırk yaşına gelince güzelliğinin derdine düşeceğin kesin. Lakin zamın geldiğinde ben o güzellik hazır varken ne yaptım demez misin?
Bunu diyeceğini kestiremiyor musun?
O zaman da şimdiki haline öyküneceğini bilmiyor musun?
Yazık çok yazık...

Dizi cephesinde yeni bir şey yok

2011-07-06T00:32:00.002+03:00

Kahramanımız kendi halinde, bir lisede kimya öğretmenliği yapan bir aile babasıyken kanser olacağını öğrenip uyuşturucu üreterek ailesine son bir güzellik yapma amacıyla dark side’a geçer. Zaman geçer ve 36. bölüm başlar.

Kahramanımız laboratuvarında kristal metamfetamin üretimi yapmaktadır.

Bölümün başında laboratuvarda bir sinek olduğunun farkına varır ve bu bölüm boyunca kahramanımız bu sineği ortadan kaldırmaya çalışır.

Dizinin gidişatıyla ilgili hiçbir şey olmaz. Mekan değişmez.

43 dakika boyunca bir laboratuvarda geçer bölüm ama sürekli olarak önceki bölümlerle karakterlerle ilgili imalar ve göndermeler izleriz.

Bölüm bittiğinde hikâyede bir ilerleme olmamıştır ama bugüne kadar yaptıklarını, tepkilerini daha önemlisi adamın kendisini o kadar iyi anlarsınız ki bir sonraki bölüm ne olacak dürtüsü oluşmaz bile sizde.

Breaking Bad

Az önce bahsettiğim dizi gelmiş geçmiş en iyi dizlerden Breaking Bad. Anlatma sebebim ise memleketimin hilkat garibesi birçok dizisinin arkasına sığındığı ucuz bahaneleri.

Geri dönüp bahsettiklerimi herhangi bir Türk dizisine monte etmeye çalışın. Tahayyülünüz bittiğinde diziyi rafa kaldırmamışsanız Türk dizisi izleyicisi değilsiniz demektir ki bu iyi bir şey.

Bir Türk dizisinde ne ‘iyi’ bir insanken ‘kötülüğü’ seçip uyuşturucu üreticisine dönüşen bir dizi kahramanı olabilir ne de neredeyse olay örgüsünün olmadığı bir bölüm. Genel geçer yakışıklılık – güzellik zorunluluğuna hiç girmiyorum bile.

İyi kurgulanmış bir hikayede kötü olanın kötü olmasını sebepleri, kurulmuş hayali dünyada kendisinin bir aidiyeti vardır. Mesela hikâyede sürekli gördüğümüz bir karakterin bir kereliğine bile olsa karşılaştığı bir kötü adamın onu daha önce görmediğimiz zamanlarda ve daha sonra göremeyeceğimiz zamanlarda da var olduğunu hissederiz.

Varoluş sebebi karakterimizin onunla karşılaşmış olması değildir. Bizim dizilerimizde ise bildiğimiz bir karakterin belirli bir yönüne vurgu yapmak için varolur bu kötü karakter. O kadar özensiz yaratılmıştır ki karakterimizden önce var olmadığını biliriz. Karakterimizle olan sahnesi bitince de üflenmiş bir mum gibi yok olacağını da.

Yaratıcılık yoksunluğu varsa kahramanlar yaratılırken özensizlik ve basitlik ortaya çıkar. Söz gelimi kahramanın beyaz olduğunu belli etmek için yanına siyah olan birkaç anti-kahraman koyulur ve çoğu zaman bunun bir alt-metni yoktur. Anti-kahraman derken lütfen Taxi Driver gibi filmleri düşünmeyin bahsettiğim klişe, ucuz karakterler.

Bizim sektörde sıklıkla bazı dizilerin çok izlenme sebepleri izleyicilerin karakterlerde kendilerini bulmalarıyla örtüştürülür. Ben buna katılmıyorum. Hatta ezici çoğunlukla dizilerimiz sürreal karakterler barındırır.

Kimse kendisini bir karakterin yüceltilmesi için anti-kahraman haline getirilmiş bir karaktere benzetmeyeceği için geriye tek bir seçenek kalıyor. Arzu nesnesi veya yüce bir varlık haline getirilmiş bir karaktere öykünme. Yani sakin olun şampiyonlar… İnsanlar dizilerde kendilerini bulmuyor. Olmak istedikleri ama asla olamayacakları karakterler buluyor genelde. Gerçek olamayacak karakterler yaratılıyor çünkü.

Dizileri bitmiş birer ürün olarak karşılaştırmış oldum. Yapım aşamasına bakarsak işler değişiyor tabii. Örneğin çok kaliteli yeni bir dizi başladı Amerikan AMC kanalında. İsmi The Killing.

The Killing

Danimarka yapımı bir dizinin Amerikan versiyonu. Dizinin bir sezonu 13 bölümden oluşuyor. Ve bu 13 bölüm tamamen çekilip bittikten sonra sırayla yayınlanıyor.

Senaryo kurgusu önceden belli olduğu için dizide hiçbir mantık hatası, sizi ekrandan soyutlayacak bir kopukluk olmuyor. Dizi gayet yavaş ilerlemesine rağmen ve hiç aksiyon etkeni bulunmamasına rağmen inanılmaz akıcı ve heyecan dolu ilerliyor. Bunun en büyük sebebi senaryonun tamamının bittikten sonra çekilmiş olması.

Hal böyleyken tüm yapım ekibi yeterli bir süreye sahipken uygun koşullarda üretim yapmış oluyor.

Bizde ise dizinin başlama zamanları dışında genelde bir hafta içinde senaryolar yazılır ve ekip sonraki bir hafta içinde herşeyi tamamlamak zorundadır. Ne yönetmen bir hafta içinde yeteneğini tam olarak kullanabilir ne yapımcı ne teknik ekip ne de oyuncu.

Sinemayı yedinci sanat olarak alırsak ortaya çıkan şey tam olarak bir hilkat garibesi. Sanat hiç değil.

Kısa sürede izlenebilirliği kolay kılan formüller geliştirilmiştir bu yüzden.

İzleyicilerin birbirine benzemekle şikayet edip durduğu ama yine de ısrarla izlediği dizilerin benzeşme sebebi de budur. hikayeler tamamen farklı gibi görünsede bir süre sonra bazı iyi istisnalar dışında tüm diziler aynı yola girip benzer bir şekilde ilerliyor değil mi?

Bunun sebebi işte bu bahsettiğim formüllerdir. Nasıl belirli matemeatik soruları belirli formüllerle çözülüyorsa diziler de belirli formüller üzerinden ilerliyor.

Yıllar önce bir film izlemiştim ismi Fanny and Alexandr. İngmar Bergman’ın tam hatırlamamakla beraber 4-5 saatlik bir filmiydi. Sonradan onun Danimarka devlet televizyonu için çekilmiş bir mini dizi olduğunu öğrenince şok olmuştum. Sinema dünyasında çok önemli bir yeri var bu filmin ve bu film televizyon izleyicisi için yapılmıştı. Şahsen anneme böyle bir diziyi izletsem 5 dakika içinde televizyonu kapatır lakin bazen kaliteli yapımları izlemez dediğimiz halkın önüne koyup beklemeliyiz.

Durum böyleyken Amerikalı yapımcıların tekrar çevrimini yapacakları dizi tabii ki Türkiye’den olmaz Danimarka’dan olur.

Siz sormadan ben söyleyeyim. Hayır ekmek yediğim çanağa tükürmüyorum. Bir gün yönetmen veya yapımcı olursam ve bu eleştirdiklerimi ben de yaparsam tükürmüş olurum. Şimdilik içinde olduğum sistemin yanlışlarını ve eksiklerini yakından görme şansım var ve bunları söyleme zorunluluğu hissedip söylüyorum.

Ekşisözlüğün Kendisiyle İmtihanı

2011-06-27T17:59:00.000+03:00

Ergen zamanlarımdan sıyrılırken tanıştım ekşisözlükle.
Orta okulda arkadaşlarıyla şimdilerde gülerek hatırladığım zamanlarda, küçük çaplı felsefe ve edebiyat külübü tarzı oluşumlar oluturmaya çalışan yazan düşünen biriydim.

Ekşisözlük ortaya çıktığında benim için bir vaha gibiydi zira 2000 yılı ve günümüze kadar gelen dönem bir bakıma 70'lerde şiddetle paralel ilerleyen, gençlerin politize olmuş bir halde sağa sola tüm enerjilerini saçtığı dönemin çok şükür şiddetsiz halinin tekrar ortaya çıktığı bir dönem oldu.
Yani 80'ler ve 90'ların ilk yıllarını kış uykusuyla geçiren gençlik 2000'lerden sonra tekrar politize olmaya başladı.
Haliyle politize olmuş bir gençlik "hayır" demeyi "sesli gülmeyi" "karşı çıkmayı" istedi. Kutuplaşmış Türkiye'de ise her yerde olduğu gibi sesli fikir beyan etmek cesaret istiyordu. Bu cesareti ve cesaretin getirdiği sonuçları ise 90'ların başında çocukluğunu Mardin'de geçirmiş biri olarak gayet iyi biliyordum. İyice kutuplaşmış bir ortamda bazen dostuğun baki kalması adına sustuğunuz olur çünkü.

Ekşisözlük işte böyle bir zamanda yazarlarına anonimlik sunarak gerçek hayatta çeşitli nedenlerle beyan edemedikleri fikirlerini söyleyebilme olanağı sundu ve kanımca kısa sürede bu kadar popüler olmasının en büyük, belki de kendisinin varlık sebebi de budur.

En son ekşisözlüğün bazı yazarlarını polise yem etmesi bu nedenle çok önemli bir olay çünkü ekşi kendi varoluş sebebini hiçe sayarak yani yazarlarına sunduğu anonim perdeleri hiçe sayarak kendisiyle çelişmiş oldu.
Bu olay sonrası sözlükten bazı yazarlar topluca ayrıldı. tabii ki binlerce yazarı olan ekşisözlük bu haliyle de varolmaya devam edecek. 2 yıl yazar olmayı bekleyip olduktan 1 sene sonra pilot olan biri olarak yazar olma sırasında bekleyen binlerce insanın varlığını biliyorum.

Tüm bunlar ekşinin popülaritesini düşürmez, istendiği takttirde yazar sayısını da düşürmez lakin ekşi sözlüğü, yazarlarını ciddiye alan, gerçek fikirlerin havada uçuştuğu bir ortam olarak gören ben ve benim gibi binlerce insanın kendisine olan bakış açısını sarsar.
Demem o ki cancağızım bir sanal işletme olarak ekşisözlük yoluna devam edebilir hatta ekonomik olarak daha güçlü bir şirkete dönüşebilir ama ekşisözlüğü uzun zamandır takip eden insanların gözünde oluşturduğu muhalif ve dobra ortam imajı yerle bir de olabilir.

Ucu kendisine dokunduğunda mesela sansür olayında önayak olup binlerce insanın tepkisini statükonun gözüne gözüne sokmayı bilen ekşi kendi yazarlarını yine aynı statükoya yem edebilmiştir. üstelik bunu sessiz sedasız bir şekilde yapmıştır.

Bundan sonra top ekşisözlük yönetiminde. Nasıl bir kriz yönetimi sergileyeceklerini bilemiyorum ama "Tatlı su anarşisti" veya "v for vendetta anarşisti" imajından bir önce sıyrılmak durumundalar.