Instalacje hydrauliczne i wentylacyjne

Moje referencje

2012-02-06T23:07:00.000-08:00

Miejscowość Lohne Dolna Saksonia wykonałem tu całościowy montaż umywalek toalet oraz kabin prysznicowych w nowym ośrodku dla uchodźców.

Miejscowość Rosocha Gmina Golina Powiat Konin woj.Wielkopolskie tu będąc na upragnionym urlopie 😞😤😰 wraz z moim Synem który również kształci się w zawodzie wykonaliśmy instalację co oraz wody użytkowej w domu jednorodzinnym. Kotłownia na eko-groszek instalacia co to grzjniki + podłogowe.

Miejscowość Dinklage Dolna Saksonia kocioł gazowy dwufunkcyjny przed uruchomieniem

Miejscowość Lohne Dolna Saksonia instalacja wody użytkowej i kanalizacji

W domu jednorodzinnym

Miejscowość Dinklage Dolna Saksonia

Instalacja ogrzewania podłogowego w domu jednorodzinnym

Miejscowość Hamburg Dzielnica Blankenese (ta bogata część Hamburga) tutaj wykonałem instalacje zewnętrzne kanalizacja,woda i deszczówka.

Miejscowość Hamburg. Instalacja wody użytkowej w całości z miedzi w budynku nowo powstałego Gimnazjum

Miejscowosc Vechta w Północnych Niemczech. Wykonałem tutaj instalację cieplej oraz zimnej wody uzytkowej i wewnętrzną instalację kanalizacyjną. Jest to zespół dwóch domów czterorodzinnych ze wspólną kotłownią gazową opartą na kotle kondensacyjnym marki Volf wspomaganej przez system sześciu solarów .

Miejscowość Sławsk koło Konina dwa panele słoneczne firmy Hewalex połączone z kotłem węglowo- miałowym.

Kolektory firmy Stamar miejscowość Krągola koło Konina połączone z kotłem na eko-groszek

Miejscowośść Vechta w połnocnych Niemczech.

Wentylacja mechaniczna w domu ile to kosztuje i co to jest

2012-01-26T20:57:00.000-08:00

Każdy dom musi być wyposażony w wentylację - określa to polska norma PN-83/B-03430. Wentylacja powinna zapewniać ciągły dostęp do świeżego powietrza i usuwać powietrze zużyte, czyli zanieczyszczone. Jednak nie we wszystkich przypadkach wentylacja naturalna, czyli grawitacyjna, działa skutecznie. Dlaczego?
Wentylacja grawitacyjna działa tylko w określonych warunkach zewnętrznych, gdy temperatura powietrza zewnętrznego wynosi poniżej 12ºC (im mniej, tym różnica ciśnień większa i wentylacja grawitacyjna efektywniejsza) oraz wyłącznie wtedy, gdy mamy rozszczelnione (np. za pomocą nawiewników) okna. W przeważającej części roku, poza miesiącami zimowymi, do usunięcia powietrza przez kominy wentylacji grawitacyjnej nie dochodzi. Jedynym sposobem wentylacji jest wtedy otwarcie okien, jednak z różnych powodów nie robimy tego często (przeciągi, insekty, nadmierne wychładzanie mieszkania, hałas z zewnątrz). Faktem jest, że większość z nas przebywając w zamkniętych pomieszczeniach oddycha bardzo zanieczyszczonym, bogatym w dwutlenek węgla i wilgoć, powietrzem wewnętrznym nie zdając sobie sprawy, że jest to przyczyną złego samopoczucia, bólu i zawrotów głowy, powracających alergii, nudności, senności czy zmęczenia. W krajach skandynawskich, w Holandii, ale także w innych krajach Europy Zachodniej już dawno zdecydowano o tym, żWentylacja grawitacyjna działa tylko w określonych warunkach zewnętrznych, gdy temperatura powietrza zewnętrznego wynosi poniżej 12ºC (im mniej, tym różnica ciśnień większa i wentylacja grawitacyjna efektywniejsza) oraz wyłącznie wtedy, gdy mamy rozszczelnione (np. za pomocą nawiewników) okna. W przeważającej części roku, poza miesiącami zimowymi, do usunięcia powietrza przez kominy wentylacji grawitacyjnej nie dochodzi. Jedynym sposobem wentylacji jest wtedy otwarcie okien, jednak z różnych powodów nie robimy tego często (przeciągi, insekty, nadmierne wychładzanie mieszkania, hałas z zewnątrz). Faktem jest, że większość z nas przebywając w zamkniętych pomieszczeniach oddycha bardzo zanieczyszczonym, bogatym w dwutlenek węgla i wilgoć, powietrzem wewnętrznym nie zdając sobie sprawy, że jest to przyczyną złego samopoczucia, bólu i zawrotów głowy, powracających alergii, nudności, senności czy zmęczenia. W krajach skandynawskich, w Holandii, ale także w innych krajach Europy Zachodniej już dawno zdecydowano o tym, że wentylacja mechaniczna – również w domach jednorodzinnych – jest obowiązkowa. Dzięki niej do pomieszczeń dostarczana jest w stałych cyklach i kontrolowanych ilościach odpowiednia ilość świeżego, zewnętrznego (i przefiltrowanego powietrza), a wilgoć i zanieczyszczenia usuwane.

Ile to kosztuje?

Przyjmuje się, że system wentylacji mechanicznej jest bardzo drogi. Od lat jednak branżowcy, dziennikarze budowlani oraz stowarzyszenia zajmujące się tematem wentylacji w Polsce (np. Stowarzyszenie Polska Wentylacja przekonują, ze tak być nie musi. Trzeba tylko pomyśleć o montażu wentylacji już na wczesnym etapie budowy domu. Ponieważ wentylację mechaniczną wykonujemy zamiast wentylacji grawitacyjnej, przy rozpatrywaniu kwoty wydanej na rekuperację pod uwagę wziąć należy różnicę pomiędzy jej zamontowaniem, a szacowanymi wydatkami na wentylację grawitacyjną. Można wtedy zaoszczędzić na budowie kanałów do wentylacji grawitacyjnej (z części można zrezygnować) oraz na kominach i kominkach. Dodatkowo pod uwagę wziąć należy znaczne i niemożliwe do uzyskania przy wentylacji grawitacyjnej oszczędności na rachunkach w sezonie grzewczym. Przyjmuje się, że inwestycja w system rekuperacji w domu jednorodzinnym zwraca się średnio po około 6,5 roku, w zależności od stopnia jego zaizolowania, wielkości domu i rodzaju systemu grzewczego.

Wycenę wykonania rekuperacji dla każdego domu powinno się wykonać niezależnie. Jej cena zależy od metrażu, kubatury, rodzaju pomieszczeń oraz rodzaju zastosowanych kanałów wentylacyjnych i jakości serca systemu – rekuperatora. Ceny dobrej jakości kompletnego systemu dla średniej wielkości domu zaczynają się od około 20.000 zł.

Wentylacja grawitacyjna
Projekt wentylacji grawitacyjnej (inaczej: naturalnej lub okienno0szczelinowej) znajdziemy w prawie każdym typowym projekcie domu. Tworzą ją murowane, pionowe kanały z wlotami zakończonymi kratkami wentylacyjnymi. Wykonanie systemu wentylacji grawitacyjnej wydaje się być bardzo proste, jednak w rzeczywistości łatwo popełnić elementarne błędy, które dodatkowo utrudniają przepływ powietrza (za krótkie kanały wentylacyjne, brak wentylacji na poddaszu, brak kratki wentylacyjnej w łazience). Wentylację grawitacyjną próbuje się obecnie wspomagać montując chociażby wentylatory wyciągowe zamiast kratek na wlotach do przewodów wentylacyjnych.Rozwiązanie to jednak ma wiele poważnych wad w postaci hałasu i oczywiście ogromnych strat ciepła (wywiewamy ciepłe, ogrzane powietrze zewnętrzne na zewnątrz, a powietrze zimne, zewnętrzne, musimy podgrzać, w czasie mroźnych dni nawet o ponad 35 stopni!).

Wentylacja grawitacyjna:

zapewnia tylko częściową wymianę powietrza,
powoduje ogromne (dochodzące nawet do 50%) straty ciepła w miesiącach zimowych,
jest stosunkowo prosta w budowie i tańsza od wentylacji mechanicznej,
kanałów wentylacyjnych raczej się nigdy nie czyści,
choć często nie działa, nie ma się w niej co popsuć,
jej eksploatacja jest bardzo tania – koszty wynikają jedynie z konieczności wykonywania przeglądów kominiarskich i czyszczenia kominów,
jej działanie jest w pełni uzależnione od warunków atmosferycznych – gdy nie są sprzyjające, jest mało wydajna,
nie ma możliwości jej regulacji,
latem wentylować można wyłącznie poprzez otwarcie okien (przeciągi, insekty, hałas),
nie da się zastosować filtracji powietrza,
nie można do niej podłączyć systemów chłodzących ani gruntowego wymiennika ciepła.

Wentylacja mechaniczna
By zachować w nim odpowiednią jakość powietrza, dom powinien być wentylowany cały czas, także podczas nieobecności domowników. Zapewnia to również utrzymanie poziomu wilgotności na odpowiednim poziomie, co z kolei zabezpiecza dom przed grzybami i pleśnią.

Jeżeli chcemy wyposażyć nasz dom w skuteczny, komfortowy i energooszczędny system wentylacji, powinniśmy poważnie rozważyć montaż rekuperacji. Gdy jego zamontowanie uda nam się przewidzieć jeszcze na etapie, gdy dom jest na papierze, unikniemy niepotrzebnych wydatków w postaci chociażby budowy kanałów do wentylacji grawitacyjnej, które i tak trzeba by było zaślepić.Okna w domu z wentylacją mechaniczną mogą być nieotwieralne (tzw. szklenia stałe), co nie tylko daje więcej światła, ale jest dużo tańsze. Sporo zaoszczędzimy również na budowie, niepotrzebnych przy rekuperacji, kominów i kominków.

Wentylacja mechaniczna:

zapewnia stałą, kontrolowaną wymianę powietrza niezależną od warunków zewnętrznych,
odzysk ciepła zapewnia realne oszczędności na ogrzewaniu,
umożliwia intensywne przewietrzanie przy kąpieli (brak zaparowanych luster), przy gotowaniu potraw o intensywnym zapachu,
zewnętrzne nawiewane powietrze do pomieszczeń jest filtrowane,
brak konieczności otwierania okien oznacza brak insektów, przeciągów, uciążliwości hałasów dobiegających z zewnątrz,
wymiennik w rekuperatorze zapewnia zimą nawiew powietrza o temperaturze dużo wyższej, niż wynosi temperatura na zewnątrz (np. przy minus 24ºC na zewnątrz do pomieszczeń nawiewamy plus 10ºC),
latem temperatura jest niższa: w wymienniku gorące zewnętrzne powietrze ochładza się (np. przy plus 35ºC na zewnątrz do pomieszczeń nawiewamy plus 29ºC),
wymaga dostarczenia energii elektrycznej do urządzenia: koszty wynoszą około 0,35pln/dziennie,
trzeba wymieniać filtry: kosztują około 50zł/komplet, wymiany dokonuje się co około pół roku,
kanały (szczególnie nawiewne) można i warto wyczyścić,
mechaniczne elementy mogą czasami się zepsuć,
wentylacja nie działa podczas przerw w dostawie prądu,
kanały do wentylacji nawiewno-wywiewnej zajmują nieco miejsca i najlepiej je przewidzieć na etapie budowy domu,
jej instalacja nie wyklucza zamontowania w domu kominka.

Opinie na temat kotłow do centralnego ogrzewania

2012-01-22T03:08:00.000-08:00

Kotły Zębiec

Moi rodzice użytkują Zębca takiego normalnego na wszystko i bez elektroniki już jakieś 12 lat z tym, że po 8-iu latach miał awarie - doszło do rozszczelnienia - czyli dziurę wywaliło w środku wielkości kciuka z hakiem. Nie bardzo mnie to zdziwiło bo wiem co potrafi z kotłem zrobić moje rodzicielstwo, ale... piec miał gwarancje na 10 lat, więc jeden telefon do fabryki i już po 5!!! mroźnych dniach zjawiła się ekipa i wymieniła cały środek. Dali na to tylko 3 lata gwarancji - na razie jeszcze działa, a było to 5 lat temu. Tyle co wiem o Zębcu.

Kolejna opinia

Bo Zębiec to taka firma, która nie musi kopiować tego co jest na rynku. Mają swoje laboratorium, przeogromne doświadczenie i właśnie ugotowali konkurencję tymi nowymi kotłami.

Praktycznie na polu boju zostają już tylko :
- Klimosz Ling Duo
- Taurus Żubr Trio
- Ząbiec KPP DUO
- Zębiec KPM DUO

Klimosz troszkę w przodzie ze względu na blache 8 mm.

A to wypowiedz jednego z dyrektorow

Pytek skoro wywołałeś nas do tablicy, że pozostajemy wciąż na placu boju to pozwól że odniosę sie do Twojego wpisu.
Piszesz, że dobre firmy nie muszą nic kopiować, tylko dlaczego nazwę Duo jako pierwszy do tego typu kotłów zastosował Klimosz? Bo pierwszy taki kocioł wymyślił, certyfikował i wprowadził na rynek. Następni byli Heitz Technik i Defro, którzy widząc sukces Klimosza nie dość, że próbowali skopiować same kotły, to nawet nazwy sami nie potrafili wymyśleć. Próbowali bo skopiowali nazwę i ideę konstrukcji rezygnując z wielu istotnych elementów, ważnych dla ekonomii i komfortu użytkowania. Następnie inni producenci. A teraz kolejną firmą bez inwencji jest Zębiec? Firma z taką tradycją nie potrafi wymyśleć dobrej nazwy? Śmieszy mnie to, bo nazwę dla Linga Duo wymyśliła moja Żona więc mam do niej niejako osobisty sentyment. Wygląda na to, że sam wyraz Duo działa na producentów kotłów jak czerwona (nomen-omen) płachta na byka. Tylko się cieszyć, że mamy taką siłę na rynku i jak coś wymyślimy to wszyscy hurra do kopiowania…
Szkoda tylko, że rynek w Polsce składa się z samych firm „kopiarek” i tylko kilka z nich posiada prawdziwy dział rozwoju produktu. To nie generuje nowej myśli technicznej, nie powoduje rozwoju techniki kotłowej zrzucając ten rozwój na barki kilku ambitnych firm. Wierzę, że Zębiec taki nie jest, ale to Duo w nazwie…

Porównywanie kotłów Klimosza i Zębca też trochę nie na miejscu. To produkty z zupełnie innych półek, niech świadczy o tym fakt, że Klimosz nigdy nie zgodził się na wejście do marketów budowlanych, choć takie propozycje były wiele razy.

Od pierwszego egzemplarza Linga Duo obecne dzieli wiele różnic, choćby zaawansowane sterowanie. Kotły nieustannie się rozwijają na podstawie sygnałów od użytkowników, instalatorów i serwisantów.

I nieprawda, Klimosz nie troszkę w przodzie ale bardzo. Konkurenci kopiują nazwę tnąc koszty na innych istotnych elementach, które u Klimosza są, ale trzeba za nie zapłacić. Nie tylko blacha 8 mm wyróżnia Lingi Duo, ale choćby własny, dobrany do danego kotła palnik i podajnik, a nie kupowany z rynku „uniwersalny” podajnik z Mikołowa czy Pleszewa stosowany do niemal wszystkich kotłów, unifikacja konstrukcji (możliwość przekładki kocioł lewy lub prawy) – znacznie ułatwiająca i przyspieszająca serwis, zmniejszająca koszty eksploatacji, ułatwiająca transport i zmniejszająca obciążenie stanów magazynowych u sprzedawców, zapalarka pelet w retorcie w opcji, obrotowy ruszt szczególnie przydatny przy spalaniu miału, bardzo łatwe czyszczenie wymiennika, katalizatory ceramiczne (niska emisja), możliwość przezbrojenia na palnik na pelety Speedfire, wreszcie porządna izolacja drzwi (skoro Zębiec posiada laboratorium to ciekawe, że nie dba o obniżenie straty do otoczenia przez te siermiężne żeliwne drzwi, promieniujące ciepłem aż miło, w laboratorium w OTGS w Łodzi wytłumaczą na czym rzecz polega, warto zapytać), porządne uszczelnienia drzwi i zasobnika mechanizmem ślimakowym, który się nie wyciera i nie luzuje, o estetycznym wyglądzie kotła nie muszę chyba wspominać.

Czy Zębiec kogoś ugotował? Zobaczymy, produkt najlepiej broni się sam po kilku latach użytkowania, a nie podczas premiery. Sami przechodziliśmy różne okresy dobre i złe. Suchy opis i obrazki niewiele mówią, liczy się eksploatacja i jej wyniki. Życzę powodzenia na tym trudnym rynku i więcej własnej inwencji na przyszłość. To naprawdę daje satysfakcję, gdy produkt, który powstał wg własnego pomysłu przyjmuje się na rynku i zdobywa dobre opinie uzytkowników.

Pozdrawiam
Tomasz Krakowczyk
Dyrektor
KLIMOSZ Sp. z o.o.

Kolejna opinia

Witam,co do nazwy DUO to chyba nie jest ona zastrzeżona a że Klimosz ja wymyślił pierwszy hm,a jak by był nastepny to czy nazywał by się wtedy DWA? ZWEI ? DUO DOBRZE BRZMI I TYLE. Moim zdaniem piec ma grzać i być ekonomiczny .Co do Klimosza to wiem kto je produkuje i mają podobne piece,na pewno Klimosz nie jest producentem jeśli chodzi o piece żeliwne.Osobiście posiadam piec Zębca kwk 25 kw od ośmiu lat i działa jak należy,ogrzewa dom 220m2 i jest z cieńszej blachy niż Klimosz a to robi cenę pieca (masa kotła jest ważna).

Kolejna opinia

Chcę się podzielić uwagami o eksploatacji pieca KP 20 KW.
Niestety nie mogę powiedzić aby był szczytem moich marzeń!!!!!
Od początku użytkowania mam kłopoty z podajnikiem. Ciągla zrywa zabezpieczenia na sprzęgle.Nawet kilka razy dziennie.Nie ma efektów przy regulacji śrubami położenia podajnika. Pracuję ciężko , głośno. W okresie gwarancyjnym był człowiek z serwisu , ale nic nie wymyśłił. Najmniejszy opór w ekogroszku i natychmiast sygnalizuje zerwanie zabezpieczenia. Radziłem sobie elektrodą
,, różową ,, o śr. 3,3 mm. Ale obecnie te elektrody są wykonane z takiego drutu , że się ,, nituje ,, i muszę za każdym razem demontować cały układ.Nie ma mowy aby wyjść z domu w czasie większych mrozów , bo nie wiadomo co się stanie. Poradzono mi abym ręcznie wybierał z węgla wszystkie kamienie / !!!!! /. Zwróciłem sie mailem do producenta z zapytaniem co robić oraz skąd wziąć odpowiednią stal do sprzęgła. Odpowiedziano mi , że: / ………/ tutaj cała lista przyczyn . Ale nie udzielono odpowiedzi skąd wziąć stal na zawleczki. W ostatnim sezonie grzewczym praktycznie nie używałem tego pieca. Bywam często poza domem , a rodzina sobie nie radzi z jego eksploatacją
/ sprzęgło !!!!! /.
Dlatego uważam , że jego zakup był chybiony. Moi znajomi / kilka osób / mają piece innych firm i twierdzą , że u nich awaria sprzęgła to najwyżej 1 – 2 epizody w sezonie lub wcale. Kupowałem nawet droższy , afrykański węgiel . Niewiele to zmieniło.
Dlatego radzę się zastanowić nad jego zakupem.

A to bardzo przydatny link dla poszukujących dobrego kotła

http://forum.muratordom.pl/archive/index.php/t-65781.html

Ja osobiście w swojej karierze spotkałem się z wieloma rodzajami kotłów i wiem ze najlepsze opinie wydają użytkownicy którzy posiadają dany kocioł, a najlepiej kupić taki który ktoś znajomy już użytkuje, ponieważ przy tak dużej ilości producentów ciężko jest coś polecić, a nawet najlepszym zdarzają się buble.

Schemat domowej biogazowni

2012-01-19T06:15:00.000-08:00

Beczka plastikowa po jakimś kleju 80L. Rura kanalizacyjna fi100. Beczka i część rury opatulona watą 15cm i folią. Beczka jest owinięta 4 razy rurką od ogrzewania podłogowego wpiętą do CO. Jest tam nawet regulator temperatury z akwarium i elektrozawór od pralki, ale z tego wynalazku zrezygnowałem, bo bardzo mnie prąd kopał jak wlewałem gówienka metalowym wiadrem :).
W tej chwili to jedyny mój problem z ciągłością jest taki, że nie mam co z tym zrobić i spalam bez pożytku :) A buzuje niemiłosiernie i po paru godzinach wywala kolejne porcje wsadu. Po zastosowaniu pływaka w rurze można by za pomocą stycznika krańcowego uruchamiać kompresor który zbierałby wytworzony biogaz.
Wydaje mi się, że to dobry projekt, który zapewnia ciągłość poprzez możliwość prostego uzupełniania wsadu stałego za pomocą przepychaczki trochę mniejszej od średnicy rury i z wywierconymi kilkoma dziurami (służy to również do mieszania). Ciecz uzupełniam z tego co wykapało. Okresowo można wybrać nadmiar substancji stałych dostosowanym sitkiem przez rurę bezpośrednio z dna.

Jeszcze raz pokopałem w necie i okazało się, że biogaz można oczyszczać za pomocą filtra węglowego impregnowanego jodem. Jakby nadał się do tego miał węglowy, który później trafi do pieca to extra sprawa :)

EDIT:
Wszystko działa jak należy. Jako, że z takiej beczułki jest niewiele biogazu zbieram najpierw jakiś zapas do kompresora. Kupiłem kuchnie gazową z ogłoszenia za 40zł i w największy palnik wstawiłem dyszę 158, a przesłonkę powietrza dałem całkiem w dół, bo inaczej palić się nie chciało. Kuchnie połączyłem z kompresorem przez reduktor od butli. Co rano woda na pierwszą kawę gotuje się za darmo. Piękna sprawa :).
Co rano odcieki wlewam z powrotem do beczki uzupełniając jednocześnie ciśnienie w kompresorze. Co jakieś 3 dni mieszam z kranówą trochę kurzych odchodów i tak z pół wiaderka dodaję. Oprócz tego puki nie ma świeżej trawki ze dwie garście suszu z lucerny wymieszane ze zużytym olejem do smażenia.
Olej bardzo podnosi produkcyjność biogazowni więc warto rozejrzeć się po smażalniach przy większej produkcji.

Po tak udanej próbie coraz częściej spoglądam w kierunku dwóch beczek po 20m3, które już kilka lat stoją bezczynnie na podwórku.

Jest to schemat prostej biogazowni zmontowanej przez jednego z internautow

Aby każda kuchenka działała na biogazie należy wymienić dysze w palnikach.
Biogaz ma parametry zblizone do gazu ziemnego zaazotowanego i takich dysz
należałoby poszukać. Ale w ramach eksperymentu można wykręcić dyszę z
największego palnika i wkręcić do najmniejszego. W przypadku kuchenek na
gaz ziemny dyszę z największego można wkręcić do średniego, a ze średniego
do najmniejszego.

A to juz praktyczne wskazowki

Tanie ogrzewanie (biogaz)

2012-01-18T23:14:00.000-08:00

Witam bardzo serdecznie

Miałem ostatnio okazję wyjechac do naszych zachodnich sąsiadów do pracy.Pracowałem przez miesiąc przy montażu urządzeń w nowo pwostającej BIOGAZOWNI, bardzo zainteresował mnie ten wątek i dlatego rozpocząłem poszukiwania na necie informacji na ten temat i okazało się iż można własnym domowym sposobem wybudowac sobie biogazownie i praktycznie za darmo ogrzewać dom czy gotowac obiady, a nawet produkować prąd wszystko zależy od ilosci początkowego wkładu finansowego oraz osobistego zaangażowania. Na poczatek publikuje schemat takiej bardzo rozbudowanej instalacji. Będę zbierał informacje oraz linki do ciekawych stron na ten temat no i za niedługo rozpoczynam eksperymentować i wybudować oraz uruchomić próbną produkcje biogazu domowym sposobem.http://www.youtube.com/watch?v=oBnJF-aOkP8&feature=related to pierwszy link na zachete

Jest to przedrukowany artykuł z jednego z forum

Witam
Fermentacja związków organicznych , a w naszym przypadku celulozy (błonnika)jet dość długa jak pisał , Agronom,więc wsad z biomasy powinien być tak duży ,by ilość wytworzonego metanu w ciągu jednego dnia wystarczał nam na dzienne zapotrzebowanie. Magazynowanie biogazu na dłuższy okres nie ma sensu .Gnojowica nie posiada zbyt dużo celulozy jak nadmienił Ekolog ale ma za to bakterie potrzebne do rozpoczęcia procesu fermentacji . Zrobił bym to tak , wykopał rów głęboki na 2m i szeroki ,długi 10m (np.) .Wyścielił go folią dość grubą , folia powinna wystawać z poza rowu ok. 0,5m ze wszystkich stron . Na sam spód kładziemy nie rozdrobnioną biomasę np. siano , na to układamy wężownicę z rur giętkich np.takie jak do ogrzewania podłogowego i końce wyprowadzamy poza wykop . Dalej zasypujemy to rozdrobnioną biomasą np. poszatkowana słoma i zagęszczamy. do ok 1m ponad wykop . Następnie wbijamy co jakiś odstęp dreny pionowe z rury metalowej perforowanej, na taką głębokość by nie przebić folii ,łączymy je z rurą per. poziomą i wyprowadzamy poza wykop . Zalewamy to wszystko gnojowicą , aby zapewnić 90% wilgotność .Na wierzch kładziemy warstwę siana i nakrywamy folią i zasypujemy ziemią dokładnie uszczelniając . Jeszcze zapomniałem wyprowadzamy jeden króciec z zaworem na ewentualne dolewanie gnojowicy. Jeżeli biogaz będziesz wykorzystywał tylko do spalania w kotle czy w kuchence to siarkowodorem i dwutlenkiem węgla bym się nie martwił. Zbiornik na biogaz postaw pionowy z zaworami ,u góry pobór , w środku zasilanie u dołu do cyklicznego upuszczania dwutlenku węgla . Metan jako lżejszy będzie zawsze u góry . Dysze w palnikach trzeba samemu powiększyć , ponieważ kaloryczność biogazu jest dużo mniejsza . JA przewiercałem wiertłem 1,5mm . Tak wykonany stos powinien wystarczyć na jakieś trzy lata ,łącznie z okresami zimowymi , w tym czasie można przygotowywać kolejny dla utrzymania ciągłości. Życzę powodzenia

A to kolejny

Czas fermentacji zalezny jest od skladnikow biomasy, temperatury i poziomu wilgoci. Zamierzam postawic sobie biogazownie, która bedzie "napedzana" Odchodami swinskimi i odpadami roslinnymi (trawa, liscie)
Czemu sie to laczy? W odchodach jest duzo bakterii a w roslinach celulozy.
Wedlug niektorych informacji zebranych w sieci, z jednej tony takiej mieszanki mozna zrobic ok 800 m3 biogazu o kalorycznosci zblizonej do gazu ziemnego róznica 30%. Chociaz i tak nie wiadomo jak gaz ziemny jest chrzczony.

GAZ ZIEMNY

Gaz ziemny jest kopaliną, która składa się przede wszystkim z metanu. Zawartość składników gazu ziemnego jest różna i zależy do miejsca jego wydobycia. Gaz ziemny towarzyszy przeważnie złożom ropy naftowej, ale może także występować samodzielnie. Gaz ziemny powstał - podobnie jak ropa naftowa - w wyniku przemian szczątków organizmów żywych w węglowodory. Wyróżnia się gaz suchy, który zawiera do 95% metanu oraz gaz mokry, który oprócz metanu zawiera jego cięższe homologi, między innymi składniki tzw. gazu płynnego. Gaz ziemny stanowi bardzo cenny nośnik energii i służy jako wysokoenergetyczne paliwo do silników spalinowych i do celów opałowych. Jest on również surowcem do otrzymywania gazu syntezowego, sadzy przemysłowej oraz wielu innych półproduktów petrochemii. Gaz ziemny jest paliwem bardzo wygodnym w użyciu, jednak trudnym w transporcie i przechowywaniu. Przesyłany jest przede wszystkim gazociągami, można go również przewozić tankowcami w skroplonej postaci. Obserwuje się ciągły wzrost wydobycia gazu ziemnego i rozbudowę gazociągów rozprowadzających gaz ziemny. Ma on bowiem znaczny udział w światowej produkcji energii elektrycznej (około 13%), stwarza przy tym najmniejsze spośród wszystkich paliw kopalnych zagrożenie dla środowiska. Gaz ziemny stosowany jest jako tanie paliwo w instalacjach domowych i przemysłowych. Gaz spalany w kuchenkach gazowych w mieszkaniach to przede wszystkim metan z pewna zawartością różnych substancji gazowych. Do celów użytkowych nawaniany jest substancją zapachową, aby mógł być wyczuwalny przez człowieka. Jest on ponadto bardzo łatwo palny. Gaz ten pali się bezbarwnym płomieniem i tworzy on mieszaniny wybuchowe po zmieszaniu z powietrzem. Jest lżejszy od powietrza i gromadzi się w górnych partiach pomieszczeń. Gaz ziemny zaczęto wydobywać dopiero w XIX wieku, gdy przekonano się o jego wielu zaletach oraz różnych możliwościach zastosowania.

Największy producent gazu ziemnego w Europie północnej to Norwegia, dzieje się tak dzięki pokładom gazu ziemnego znajdującym się na Morzu Norweskim oraz Morzu Północnym. Pokłady te zapewniają stały dochód i bezpieczeństwo energetyczne temu północnemu państwu.

Najwięcej gazu ziemnego wydobywa się w Rosji, Kanadzie, USA, Algierii, Norwegii, Holandii, Iranie, Meksyku oraz Uzbekistanie. W Polsce pokłady gazu ziemnego występują na Podkarpaciu ( w okolicach Sanoka i Przemyśla), a także w Wielkopolsce. Gaz ziemny po wydobyciu jest przeważnie zanieczyszczony różnymi ciałami stałymi, takimi jak glina czy piasek, albo ciekłymi, np. resztkami ropy naftowej.

BIOGAZ

Biogaz powstaje w procesie beztlenowej fermentacji odpadów organicznych, podczas której substancje organiczne rozkładane są przez bakterie na związki proste. W procesie fermentacji beztlenowej do 60% substancji organicznej zamienianej jest w biogaz. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Unii Europejskiej składowanie odpadów organicznych może odbywać się jedynie w sposób zabezpieczający przed niekontrolowanymi emisjami metanu. Gaz wysypiskowy musi być spalany w pochodni lub w instalacjach energetycznych, a odchody zwierzęce fermentowane.

Jak powstaje biogaz?

Biogaz wykorzystywany do celów energetycznych powstaje w wyniku fermentacji:

odpadów organicznych na składowiskach odpadów,
odpadów zwierzęcych w gospodarstwach rolnych,
osadów ściekowych w oczyszczalniach ścieków.

Szybkość rozkładu materii organicznej zależy od szeregu czynników. Na przebieg procesu fermentacji korzystnie wpływa utrzymanie stałej wysokiej temperatury, wysokiej wilgotności (powyżej 50%), korzystnego pH (powyżej 6,8) oraz ograniczenie dostępu powietrza. W zależności od temperatury, w której przebiega rozkład, wyróżnia się dwa rodzaje fermentacji beztlenowej:

mezofilną, która przebiega w temperaturze około 32-35°C,
termofilną, która zachodzi w temperaturze 55-57°C.

Ja widac powyzej obydwa gazy maja podobną genezę i opierają się na podstawowym składniku jakim jest metan ktory powstaje w wyniku procesow gnilnych i fermentacyjnych substancji organicznych.

Tak więc wynika z tego, ze wszelkiego rodzaju odpady z naszych ogrodow swietnie do tego się nadają, a do tego mozna jeszcze wykozystac szambo.

Gaz ziemny a biogaz co to jest

2012-01-18T22:30:00.000-08:00

GAZ ZIEMNY

BIOGAZ

odpadów organicznych na składowiskach odpadów,
odpadów zwierzęcych w gospodarstwach rolnych,
osadów ściekowych w oczyszczalniach ścieków.

Biogaz powstający w wyniku fermentacji beztlenowej składa się w głównej mierze z metanu (od 40% do 70%) i dwutlenku węgla (około 40-50%), ale zawiera także inne gazy, m. in. azot, siarkowodór, tlenek węgla, amoniak i tlen. Do produkcji energii cieplnej lub elektrycznej może być wykorzystywany biogaz zawierający powyżej 40% metanu.
Szybkość rozkładu materii organicznej zależy od szeregu czynników. Na przebieg procesu fermentacji korzystnie wpływa utrzymanie stałej wysokiej temperatury, wysokiej wilgotności (powyżej 50%), korzystnego pH (powyżej 6,8) oraz ograniczenie dostępu powietrza. W zależności od temperatury, w której przebiega rozkład, wyróżnia się dwa rodzaje fermentacji beztlenowej:

mezofilną, która przebiega w temperaturze około 32-35°C,
termofilną, która zachodzi w temperaturze 55-57°C.

Ja widac powyzej obydwa gazy maja podobną genezę i opierają się na podstawowym składniku jakim jest metan ktory powstaje w wyniku procesow gnilnych i fermentacyjnych substancji organicznych.

Tak więc wynika z tego, ze wszelkiego rodzaju odpady z naszych ogrodow swietnie do tego się nadają, a do tego mozna jeszcze wykozystac szambo.

Przydomowe oczyszczalnie ścieków

2011-10-07T13:47:00.000-07:00

Na przedmieściach oraz przede wszystkim obszarach wiejskich wciąż są miejsca, gdzie kanalizacja nie dociera lub jej doprowadzenie, z punktu widzenia lokatorów jest nieopłacalne. W związku z dyrektywą unijną, nakazującą wycofywanie szamb, doskonałą alternatywą dla domów, ale także rozwiązań komercyjnych stają się przydomowe oczyszczalnie ścieków. Rozwiązanie to zyskuje zresztą coraz szersze grono entuzjastów, którzy wykorzystują je nie tylko w swoich domach, ale również w hotelach, domkach letniskowych, itp.
Przydomowe oczyszczalnie służą do likwidacji ścieków bytowo–gospodarczych, pochodzących najczęściej z niewielkich źródeł z zakładaną maksymalną koncentracją zanieczyszczeń w ściekach do 400 mg O₂/l BZT₅. Dlatego znajdują zastosowanie w domach (jedno-, i dwurodzinnych), ale także przy małych hotelach, często również w kompleksach letniskowych..

Zalety przydomowych oczyszczalni

Przydomowe oczyszczalnie ścieków doczekały się niezliczonej ilości opracowań, jednak niezwykle rzadko dokonuje się usystematyzowania i wypunktowania zalet tych urządzań:

	Oszczędność, z rzędu nawet kilku tysięcy złotych rocznie. Choć jest to oczywiście względne i uzależnione od eksploatacji oczyszczalni, to mimo wszystko jest ona tańsza od kanalizacji czy szamba Duża dokładność i wydajność w oczyszczaniu odpadów Wyraźnie zwiększa się estetyka miejsca Małe oczyszczalnie ścieków są rozwiązaniami ekologicznymi, gwarantującymi posiadaczowi dużą harmonię z naturą. Aspekt ten szczególnie podkreśla Unia Europejska, udostępniając fundusz na dofinansowania Zostając przy dotacjach – warto o tym pamiętać, gdyż mogą one znacznie obniżyć stosunkowo wysoki koszt inwestycji
Przydomowe oczyszczalnie ścieków nie są jednolitymi urządzeniami, to zespół komponentów, które niemal dowolnie można modyfikować i rozbudowywać, także w przyszłości o nowe rozwiązania technologiczne Nawet najbardziej zaawansowane technologicznie urządzenia są stosunkowo proste w obsłudze Oczyszczalnie są urządzeniami wyjątkowo bezawaryjnymi, które mogą pracować w zmiennych i trudnych warunkach atmosferycznych. Ich wytrzymałość i żywotność jest szczególnym atutem w polskim, bardzo rozchwianym klimacie Pokrywa zabezpieczona zamkiem Ten artykół mało obrazuje rzeczywistość ale wart jest uwagi ale jeśli ktoś ma ochotę dowiedzieć się więcej na temat przydomowych oczyszczalni proszę o wypowiedź na bloba ale zaznaczam jeśli będzie ich wiele nie odpowiem ze względu na brak czasu

Kolektory słoneczne

2011-10-07T13:05:00.000-07:00

DOTACJE NA KOLEKTORY

PROGRAM NARODOWEGO FUNDUSZU OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ

O programie dopłat do kolektorów

Nowy program dopłat do kolektorów NFOŚiGW jest programem realizowanym we współpracy z bankami w ramach, którego będą udzielane dotacje na zakup i montaż kolektorów słonecznych w formie dopłat na dokonywanie częściowych (w wysokości do 45%) spłat kapitału kredytów bankowych. Program dopłat do kolektorów przeznaczony jest dla osób fizycznych oraz wspólnot mieszkaniowych. Dzięki nowemu programowi dotacji do kolektorów będzie możliwe dofinansowanie budowy łącznie ok. 50 tyś m2 kolektorów słonecznych rocznie. Jest to ok.1/3 wielkości sprzedaży instalacji solarów w ubiegłym roku.

Kto może otrzymać dofinansowanie na kolektory słoneczne?

Program dofinansowania do kolektorów przeznaczony jest dla osób fizycznych i dla wspólnot mieszkaniowych. Z programu dofinansowania do solarów wyłączeni są beneficjenci korzystający z sieci ciepłowniczej. Z programu dotacji do kolektorów mogą skorzystać również rolnicy pod warunkiem, że kolektory słoneczne wykorzystywane będą w gospodarstwie domowym, a nie w działalności stricte rolniczej. W przypadku, gdy chcemy zainstalować kolektory słoneczne na budynku, który jest po części wykorzystywany do działalności gospodarczej koszty kwalifikowane zmniejsza się odpowiednio proporcjonalnie (np. jeżeli działalność gospodarcza prowadzona jest na 20% powierzchni całkowitej, to koszty kwalifikowane zmniejsza się o 20%.), ale nie więcej niż 50% – wtedy dotacja na kolektory nie jest możliwa.

Wielkość dofinansowania do kolektorów

Wysokość dotacji na kolektory to 45% kosztów zakupu i montażu kolektorów słonecznych, przy czym jednostkowy koszt kwalifikowany nie może przekroczyć 2500zł brutto w przeliczeniu na 1m2 całkowitej powierzchni zainstalowanych kolektorów. Dotacja na kolektory słoneczne połączona jest z kredytem bankowym i przeznaczona jest na jego częściową spłatę. Kredyt może być udzielony na wyższą kwotę, ale dotacją objęta będzie wyłącznie część odpowiadająca kosztom kwalifikowanym.

Należy zauważyć, że efektywna dotacja na kolektory będzie wynosić nieco mniej niż wynikające z ogólnych założeń budżetowych programu 45% kosztów kwalifikowanych. Wynika to z obowiązku uiszczenia podatku dochodowego od otrzymanej dotacji na kolektory (odpowiednio do skali podatkowej w wysokości 18 lub 32 %) oraz doliczenia kosztów obsługi kredytu. Tak, więc efektywna dotacja wyniesie ok. 37% (przy pierwszym progu podatkowym) kosztów kwalifikowanych. Sprawdź wielkość dotacji na kolektory w kalkulatorze

Co kwalifikuje się do dofinansowania?

Kredyt z dotacją na kolektory może być wykorzystany wyłącznie na sfinansowanie:

kosztu projektu budowlano-wykonawczego rozwiązania technologicznego dotyczącego montażu instalacji do przygotowania ciepłej wody użytkowej sporządzonego lub zatwierdzonego przez osobę posiadającą uprawnienia do projektowania,
kosztu nabycia nowych instalacji kolektorów słonecznych (w szczególności: kolektora słonecznego, zasobnika, przewodów instalacyjnych, aparatury kontrolno-pomiarowej i automatyki),
kosztu zakupu ciepłomierza spełniającego normy PN EN 1434,
kosztu montażu kolektora słonecznego,
zapłaconego podatku od towarów i usług (VAT), z zastrzeżeniem, że jeżeli Kredytobiorcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot VAT, podatek ten nie jest Kosztem kwalifikowanym.

Do Kosztów kwalifikowanych zalicza się koszt kolektora słonecznego, którego dostawca legitymuje się:

sprawozdaniem z jego badań na zgodność z normą PN EN-12975-2, wykonanych przez akredytowane laboratorium badawcze oraz aktualnym certyfikatem zgodności, wydanym przez akredytowaną jednostkę certyfikującą lub
europejskim certyfikatem na znak „SOLAR KEYMARK” nadanym przez jednostkę certyfikującą.

Jeżeli kolektor słoneczny nie może być uznany za Koszt kwalifikowany, również pozostałe koszty Przedsięwzięcia uznaje się za niekwalifikowane.

Jednostkowy koszt kwalifikowany Przedsięwzięcia nie może przekroczyć 2 500 zł brutto /m2 powierzchni całkowitej kolektora słonecznego.

Jak otrzymać kredyt z dotacją na kolektory?

Kredyt z dotacją na kolektory można otrzymać w jednym z 6 banków, które podpisały z NFOŚiGW umowę o współpracy przy realizacji programu. Są to:

Bank Ochrony Środowiska S.A., sprawdź ofertę
Bank Polskiej Spółdzielczości S.A., sprawdź ofertę
Gospodarczy Bank Wielkopolski S.A., sprawdź ofertę
Krakowski Bank Spółdzielczy, sprawdź ofertę
LUKAS Bank S.A., sprawdź ofertę
Mazowiecki Bank Regionalny S.A., sprawdź ofertę
Warszawski Bank Spółdzielczy, sprawdź ofertę

Dotacja na kolektory udzielana jest bezgotówkowo po przedstawieniu przez kredytobiorcę faktur oraz podpisaniu „Protokołu końcowego odbioru Przedsięwzięcia” oraz po przeprowadzeniu przez Bank kontroli Przedsięwzięcia, jednak nie później niż po upływie 2 miesięcy od dnia złożenia w Banku przez Kredytobiorcę „Protokołu końcowego odbioru przedsięwzięcia”,

Uwaga:
Data wystawienia faktury za zakupioną instalację solarów nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku do banku.

Coraz bardziej warto inwestować w urządzenia korzystające z energii odnawialnej. W budżecie budowy domu sięgającym kwoty 500 tys. zł wygospodarowanie kilkunastu tysięcy nie będzie trudnym zadaniem. Warto na przykład zrezygnować z balkonu (mostek cieplny!), by zaoszczędzone pieniądze przeznaczyć na kolektory słoneczne. Można budować mniejszy dom, wybrać tańsze materiały wykończeniowe, zrezygnować z kutego ogrodzenia – możliwościzaoszczędzenia pieniędzy jest naprawdę wiele. Warto.

Zadaniem kolektora słonecznego jest pobieranie energii z promieniowania bezpośredniego, rozproszonego i odbitego, a następnie przekazywanie jej do instalacji grzewczej.

Kolektory pobierają energię z promieniowania bezpośredniego, odbitego i rozproszonego

Działanie kolektora jest następujące:

Słońce ogrzewa umieszczony w kolektorze absorber, który pochłania promieniowanie słoneczne i zamienia je w ciepło. Skuteczność pochłaniania zależy od rodzaju absorbera. Zwykły, czarny absorber dużą część promieniowania odbija. Skuteczniejszy jest tzw. absorber selektywny – pochłania on 95% padającego na niego promieniowania.
Od absorbera ogrzewa się czynnik grzewczy (może to być woda lub płyn niezamarzający), który przepływa przez kolektor.
Ogrzany płyn przepływa do zasobnika.
Tam oddaje ciepło ogrzewanej wodzie użytkowej, znajdującej się w zasobniku, i ochłodzony wpływa z powrotem do kolektora.

Co wpływa na sprawność kolektora?

Energooszczędność kolektorów związana jest także z uzyskaniem możliwie wysokiej sprawności ich pracy. Przede wszystkim zależy ona od ustawienia względem stron świata – największą wydajność mają urządzenia zwrócone w kierunku południowym.

Kolektor płaski może być odchylony o maksimum 15° w kierunku wschodnim lub zachodnim, bo wtedy jego sprawność obniży się nieznacznie. Jeśli odchylenie jest większe, kolektor musi mieć większą powierzchnię niż w przy ustawieniu w kierunku południowym.

Jeśli dom ma niekorzystne położenie względem stron świata, warto zastosować kolektory rurowe, w których można indywidualnie dopasować kierunek ustawienia absorbera. Kolektory rurowe mogą mieć większe dopuszczalne odchylenie od południa niż kolektory płaskie – kąt nachylenia absorbera regulujemy w każdej rurze indywidualnie.
Dla wydajności kolektora duże znaczenie ma również kąt ustawienia kolektora. Najlepsze efekty uzyskamy, gdy promienie będą padać prostopadle do jego powierzchni. Ponieważ położenie Słońca zmienia się w ciągu roku, także optymalny kąt nachylenia kolektora nie jest stały: w lecie wynosi 30°, a zimą – 60°. Kolektory, które mają pracować tylko latem, można ustawić pod kątem 30°, całoroczne pod kątem 45°. Zmiana nachylenia kolektora zamontowanego na połaci dachu nie jest możliwa, ale między 35° a 50° sprawność kolektora spada w bardzo niewielkim stopniu.


(fot. Bachus)	(fot. Aparel)
Montując kolektor na dachu płaskim lub na ziemi, możemy optymalnie dobrać jego kąt nachylenia do powierzchni ziemi

Ilość pozyskiwanej przez kolektor energii zależy także od miejsca montażu urządzenia. Jeżeli kolektory rurowe lub płaskie próżniowe są ustawione na powierzchni ziemi lub przy ścianach budynków, to im bardziej są nachylone, tym więcej pada na nie promieniowania odbitego od otaczających go powierzchni. A to oznacza, że kolektor zaabsorbuje więcej ciepła.

Całkowite natężenie promieniowania zależy m.in. od warunków pogodowych

Niestety jest czynnik, który zmniejsza wydajność kolektorów. Jest to... zwykły kurz. Szkodzi on przede wszystkim płaskim kolektorom niepróżniowym, gdyż osiada nie tylko na powierzchni, ale także na absorberze (obudowy tych kolektorów są zazwyczaj nieszczelne). Promieniowanie słoneczne, zamiast docierać do absorbera, jest odbijane i rozpraszane na drobinkach kurzu. Po kilku latach eksploatacji sprawność kolektora może spaść nawet o 30%. Powierzchnię kolektora należy więc myć raz w roku.

Gdzie zamontować kolektor?

Kolektory warto ustawić pod takim kątem, żeby pozyskiwały maksymalnie dużo ciepła
(fot. Bachus)

Przede wszystkim miejsce montażu nie może być zacienione przez drzewa lub budynek. Usytuowanie względem domu może być różne: na dachu, w dachu i jako wolno stojące. Możliwy jest także montaż na ścianie budynku, ale dotyczy to tylko niektórych typów kolektora.

Najbardziej rozpowszechnione jest montowanie kolektorów na dachu. W ten sposób można zainstalować każdy typ kolektora, nie tylko w trakcie, ale także po wybudowaniu domu. Wystarczy podczas pokrywania dachu zamontować uchwyty dachowe i wyprowadzić na zewnątrz przewody rurowe, do których podłączone będą kolektory.

Zaletą tego sposobu instalacji jest niższa cena, krótszy czas montażu i brak konieczności poświęcenia kawałka działki na kolektory. Wadą są trochę większe straty ciepła w porównaniu z kolektorami montowanymi w dachu. A zatem z punktu widzenia energooszczędności lepszym rozwiązaniem będzie wbudowanie kolektorów w połać dachową.

W dach możemy wbudować jedynie kolektory płaskie, pod warunkiem że nachylenie dachu wynosi min. 25°. Zaoszczędzamy w ten sposób na ilości dachówek, ale musimy zapłacić więcej za montaż, gdyż kolektory ze wszystkich stron muszą być zabezpieczone przed przedostawaniem się wody.

Kolektor wolno stojący można ustawić optymalnie względem stron świata zwiększając w ten sposób jego maksymalną wydajność
(fot. Bachus)

Kolektory montowane na ziemi lub na dachu płaskim można optymalnie ustawić względem słońca i w ten sposób zwiększyć sprawność urządzenia. Dodatkowo skuteczność pracy kolektorów zwiększa odbite od ziemi promieniowanie. Wadą tego rozwiązania w przypadku kolektorów wolno stojących są straty ciepła powstające podczas przepływu czynnika grzewczego z kolektora do instalacji w budynku.

Zaletą tego sposobu montażu jest niższy koszt montażu, ale wymagane jest zapewnienie odpowiedniej stabilności kolektora i zabezpieczenie konstrukcji przed burzą.

Gdy kolektory zamontowane są na powierzchni ziemi, dużo łatwiej można je umyć lub odśnieżyć. A to zwiększy ich wydajność, czyli energooszczędność systemu podgrzewania c.w.u. W przypadku awarii tańsza jest również ich naprawa. Kolektory można też montować na ścianie budynku lub przy południowej ścianie budynku. Ściana jest bardziej wytrzymała niż dach, dzięki czemu nie trzeba jej wzmacniać. Kolektor jest też mniej narażony na chłodzące działanie wiatru. Ponadto wykorzystuje się tu dodatkowe promieniowanie, które odbija się od ziemi i obiektów znajdujących się w pobliżu kolektora. Jednak nie każdy kolektor da się tak zamontować – ze względu na większe opory przepływu musi on być przystosowany do montażu w pozycji pionowej.

Kolektory z bezpośrednim przepływem czynnika roboczego i koncentryczne można montować do dachów spadzistych, płaskich lub balkonów wzdłuż lub w poprzek bez strat promieniowania.

Kolektory rurowe typu heat-pipe muszą być zamontowane z minimalnym nachyleniem 20°.

Do czego służy obieg solarny

Tak zbudowana jest instalacja solarna

Zadaniem obiegu solarnego jest doprowadzenie ciepła z kolektorów do zasobnika, w którym będzie ono magazynowane.

Obieg solarny składa się z kolektorów, przewodów rurowych, solarnego zestawu pompowego, urządzeń zapewniających bezpieczeństwo działania instalacji i zasobnikowego wymiennika ciepła.

Największy wpływ na sprawność instalacji mają przewody rurowe i zasobnikowy wymiennik ciepła.

Przewody rurowe. Długość rur między zasobnikiem a kolektorem powinna być możliwie jak najkrótsza – wtedy straty ciepła przy przepływie ogrzanego czynnika z kolektora do zasobnika będą najmniejsze. Wszystkie rury trzeba odpowiednio zaizolować (tu jest źródło dużych strat ciepła!), a?elementy gumowe, np. uszczelki, przepony, mające styczność z czynnikiem roboczym przepływającym w instalacji muszą być wykonane z materiałów niewchodzących w reakcję chemiczną z tym czynnikiem.
Zasobnikowy wymiennik ciepła. Kolektor dostarcza ciepło najczęściej wtedy, gdy go nie potrzebujemy, czyli w ciągu dnia. A ciepłą wodę zużywamy zazwyczaj po południu i wieczorem. Żeby więc energię wyprodukowaną w ciągu dnia można było wykorzystać wieczorem, trzeba zgromadzić ją w zasobniku solarnym.

Nie warto oszczędzać na pojemności zasobnika. Gdy będzie większy, na dłużej wystarczy zapas wody ogrzanej przez słońce (fot. Nibe-Biawar)

Najbardziej rozpowszechnione są zasobniki dwusystemowe biwalentne. Znajdują się w nich dwa wymienniki ciepła. Dolnym przepływa czynnik roboczy z obiegu solarnego, górnym – woda ogrzana w kotle.

Zazwyczaj wykorzystuje się zasobniki o pojemności pokrywającej zapotrzebowanie na ciepłą wodę w ciągu od jednego do trzech dni, w czasie których solary nie grzeją. Pamiętajmy, że im większa jest pojemność zasobnika, tym dłużej będziemy korzystać ze zgromadzonej wcześniej energii słonecznej w pochmurne dni.

Dla czteroosobowej rodziny warto kupić zbiornik o pojemności 600 l. Oczywiście możemy kupić mniejszy, jednak w razie niepogody zapas ciepłej wody się szybciej skończy i będziemy musieli dogrzewać wodę w sposób konwencjonalny.

Zamiast zasobnika z podwójną wężownicą można zastosować prostsze rozwiązanie, czyli zasobnik z pojedynczą wężownicą i grzałką elektryczną. W wężownicy krąży płyn z obiegu solarnego, a dogrzewanie wody jest zapewnione dzięki grzałce. Jest to rozwiązanie droższe eksploatacyjnie niż wymiennik z podwójną wężownicą, ale jest wygodne, zwłaszcza gdy dom ogrzewamy za pomocą kotła na paliwo stałe.

Jaka wielkość kolektora?

Jego wielkość powinna być taka, żeby uzyskać z niego średnio 85–95% ciepłej wody użytkowej w półroczu letnim. Można przyjąć, że czteroosobowa rodzina potrzebuje kolektora:

płaskiego o powierzchni 1–1,5 m² na 1 osobę, czyli 4–6 m² albo
rurowego o powierzchni 0,6–0,8 m² na 1 osobę, czyli 2,4–3,2 m².

Stopień pokrycia zapotrzebowania na ciepłą wodę w różnych miesiącach roku, w zależności od powierzchni kolektorów, dla czteroosobowej rodziny

Jeśli instalacja solarna ma współpracować z instalacją centralnego ogrzewania, przyjmuje się, że na 1 m² budynku przypada od 0,3 do 0,5 m² powierzchni płaskiego kolektora rurowego. A oto powierzchnia kolektorów, które mają ogrzewać wodę w basenie:

krytym – ok. 40% powierzchni jego lustra wody,
otwartym – ok. 70% tej powierzchni.

Jeżeli przykładowo basen ma wymiary 5 razy 10 m, kolektory powinny mieć powierzchnię:

20 m² do basenu krytego,
35 m² – do otwartego.

Czym wypełnić instalację solarną?

Do wyboru mamy zwykłą wodę lub płyn niezamarzający. Wodę można stosować tylko w instalacjach działających w okresie od późnej wiosny do jesieni. Na okres zimowy instalację musimy opróżniać z wody, w przeciwnym razie może uszkodzić rury. W instalacjach całorocznych lub działających od wczesnej wiosny do późnej jesieni instalacja musi być napełniona płynem niezamarzającym, co jest częściej stosowane. Musimy jednak kupić wysokiej jakości zasobnik, żeby zminimalizować ryzyko rozszczelnienia układu i przedostania się szkodliwego płynu do instalacji c.w.u.

Czy kolektor ogrzeje dom?

Firmy sprzedające i instalujące kolektory słoneczne proponują wykorzystywanie ich nie tylko do podgrzewania c.w.u., ale także wody na cele c.o. Jest to możliwe jedynie w instalacjach niskotemperaturowych (zwłaszcza ogrzewania podłogowego), których czynnik grzewczy może mieć temperaturę około 40°C. Jednak potrzebne są wtedy kolektory o znacznie większej powierzchni i bardziej skomplikowanej instalacji niż w przypadku przygotowania ciepłej wody. Jest to rozwiązanie godne polecenia, ale tylko dla osób, które stać na taki wydatek. Z punktu widzenia ekonomiki inwestycji, nakłady są zbyt wysokie w stosunku do zysków, nawet w aspekcie energooszczędności.

Monika Czeczotek

Przedrukowałem ten artykuł bo jest w nim wiele prawdy i dobrych rad mam nadzieje że Pani Monika się na mnie nie pogniewa

Na temat kolektorów słonecznych w praktyce opowiem później

Sposób na oszczędny dom

2011-10-07T12:10:00.000-07:00

Co to jest dom pasywny?

Obecnie jest on często mylony z budynkiem energooszczędnym, który ma zużywać stosunkowo mało energii na cele grzewcze. I właśnie takie budynki są u nas budowane - dobrze ocieplone i dokładnie wykonane potrafią zużywać tylko 30 kWh/(m²a)). Natomiast dom pasywny, w naszym klimacie, to już co innego. Rekordzista - ma zużywać tylko 1,5 litra oleju opałowego na rok/ na m² powierzchni. Pojęcie domu pasywnego pochodzi z Niemiec, gdzie po raz pierwszy zajęto się problemem opracowania domu, który z założenia będzie zużywał bardzo mało energii. Przyjęto, ze tą graniczną wartością będzie 15 kWh/m² rok. Powołano też do życia Instytut Domów Pasywnych w Darmstadt, który zajął się promowaniem tego typu budownictwa.

Kilka pojęć związanych pośrednio i bezpośrednio z budownictwem pasywnym

Co to jest budynek 5-litrowy?

Dla ułatwienia zaczęto przeliczać zapotrzebowanie budynku na ciepło według ilości zużycia paliwa. W przybliżeniu 11 oleju opałowego równa się 10 kWh. Budynek 5-litrowy to taki, który zużywa na ogrzewanie w ciągu całego roku 5 l oleju lub 5 m³ gazu ziemnego na m² powierzchni (czyli 5 kWh/(m²a)). Obecnie budynki dzieli się na: 7-, 5-, 3-litrowe oraz pasywne (1,5-litrowe).

Co to jest budynek energooszczędny?

To taki, który zużywa 30 kWh/(m²a) na ogrzewanie, czyli 3 litry oleju na m²a

Jakie kryteria powinien spełniać budynek pasywny, dom pasywny:

bardzo niskie zużycie energii na ogrzewanie. dom pasywny potrzebuje maksymalnie 1,5 l oleju opałowego na m² na rok (a więc można go nazywać budynkiem 1,5 litrowym). Czyli mieszkanie o powierzchni 100 m² można ogrzać 150 l oleju opałowego w ciągu roku. (Do tego należy doliczyć koszty przygotowania ciepłej wody użytkowej ok. 0,7 l oleju na m² na rok * 100 ml = 70 l)
bardzo niskie zużycie wszystkich nośników energii - gazu, oleju opałowego, energii elektrycznej, drewna itp
możliwość dogrzewania pomieszczeń poprzez wentylację (słońce pokrywa część potrzeb na ogrzewanie pomieszczeń). Budynek jest tak dobrze zaizolowany, że nie potrzeba grzejników, ani ogrzewania podłogowego
szczelność obiektu - dom pasywny musi być szczelny na przenikanie powietrza, aby nie było niekontrolowanego napływu zimnego powietrza z zewnątrz oraz zawilgocenia izolacji. W nieszczelnym obiekcie spada skuteczność odzysku ciepła z wentylacji domów pasywnych.

Jak zbudować dom pasywny?

Trzeba zacząć od dobrej lokalizacji.

Najlepsza lokalizacja to: niezacieniona działka, zwrócenie budynku do południa
Osłonięcie od strony północnej naturalnymi wzniesieniami lub drzewami
Bardzo dobra izolacja ścian - np. powyżej 30 cm styropianu lub wełny mineralnej
Elementy domu o wysokiej akumulacji ciepła, dzięki temu chwilowy brak słońca (zachmurzenie lub noc) jest nieodczuwalny
Bardzo dobre i szczelne okna - szyba potrójna, specjalna rama, szczelnie zamontowana w murze, specjalny montaż okien w warstwie izolacji cieplnej w celu minimalizacji mostków termicznych
Brak mostków termicznych - specjalne rozwiązania dla balkonów, ścian piwnicznych - tzw. "odcinanie" murów od fundamentów
Nieodzowna wentylacja mechaniczna zapewniająca odzysk ciepła
Kolektory słoneczne użyte np. do wstępnego podgrzania ciepłej wody użytkowej
Zastosowania dodatkowego źródła ciepła - w celu dogrzewanie do odpowiedniej temperatury (np. kocioł niskiej mocy na gaz lub olej opałowy, pompa ciepła)

Musimy jednak zdawać sobie sprawę, że osiągnięcie niemieckiego standardu w Polsce jest dużo trudniejsze. Polska ma surowszy klimat niż nasi zachodni sąsiedzi, szczególnie Ci z południa i zachodu Niemiec. Zatem dom pasywny w Niemczech, do ogrzania którego tam wystarczy tylko 15 kWh/² rok, w Polsce będzie energii zużywał więcej.

Dodatkowo do obliczeń za naszą zachodnia granicą jako temp. obliczeniową wewnętrzną przyjmuje się 19^oC i przyjmuję się obniżenie ogrzewania nocą . U nas temp. obliczeniowa wewnątrz pomieszczeń wynosi 20^oC i nie jest obligatoryjne stosowanie zmniejszenia ogrzewania w nocy.

Zatem Polski dom już w fazie obliczeń i projektowania ma większe wymagania niż równorzędny dom niemiecki. Czyli w fazie wykonania będzie droższy bo będzie potrzebował lepszego ocieplenia i sprawniejszych instalacji.

Koszty budowy domu pasywnego

Według szacunkowych danych w Niemczech koszty budowy domów pasywnych są o 10% wyższe, niż standardowy dom, w Polsce jednak już o 20% wyższe lub więcej. Niemcy dodatkowo oferują wsparcie dla budujących domy pasywne w formie dotacji i ulg podatkowych. W Polsce musimy liczyć tylko na własne siły i środki.

Generalnie dom pasywny to dom do budowy którego zużyjemy dużo więcej termoizolacji niż do domu energooszczędnego, wydamy sporo pieniędzy na drogie okna i drzwi o współczynniku przenikania ciepła U<=0,8 W/(²K), na kosztowną instalację wentylacyjną, kolektory słoneczne i zapłacimy za to nie tylko pieniędzmi, ale także brakiem kominka, ścianami, które są prawie samą izolacją i nie akumulują chłodu ani ciepła, skromną bryłą budynku . Zaoszczędzimy za to w przyszłości na wydatkach na ogrzewanie, ale koszty budowy domu pasywnego w porównaniu z energooszczędnym zwracają się dopiero po kilkudziesięciu latach.

Musimy sobie też uświadomić, że reklamowanie domu pasywnego jako zdrowego, o korzystnym mikroklimacie, o doskonałym komforcie cieplnym w porównaniu z budownictwem energooszczędnym to tak jak mówienie o wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Świętami Wielkanocnymi lub odwrotnie. Dom pasywny jest tańszy w eksploatacji, ale o parametrach jego mikroklimatu nie decyduje "pasywność" tylko wentylacja, eksploatacja i materiały, z których został zbudowany.

W jaki sposób praktycznie zbudować dom pasywny (także sprawdzić, czy nasz taki jest)?

Najważniejsze by od początku zaprojektować obiekt jako budynek pasywny (adaptacje są skomplikowane i zbyt kosztowne, by miało to racjonalne uzasadnienie). Wykonać stosowne obliczenia.

Bardzo dokładnie go zrealizować i zapewnić szczegółowy nadzór na budowie.

Przeprowadzić test szczelności
Sprawdzić mostki metodami termowizyjnymi

Konstrukcja i materiały

Zgodnie z zaleceniami Instytutu Budownictwa Pasywnego (PHI Darmstadt) ściany budynków pasywnych powinny charakteryzować się dużą bezwładnością cieplną, która pozwala na stabilność temperatury we wnętrzu.

Natomiast, współczynnik przenikania ciepła ścian zewnętrznych nie powinien przekraczać wartości 0,15 W/m² K, co odpowiada grubości warstwy termoizolacyjnej w granicach 30 cm. Dodatkowo, należy stosować warstwy paroizolacji.

Szczególnie ważne w budynkach pasywnych staja się płaszczyzny i linie osadzenia okien i drzwi balkonowych. Drzwi powinny otwierać się na zewnątrz, a nie do środka. Poza prawidłowo wykonana izolacyjnością termiczna ścian, szczególnie ważne w budynkach pasywnych jest wyeliminowanie mostków termicznych. Proces ten należy rozpocząć już na etapie projektowania domów pasywnych.

Domy pasywne są bardzo wrażliwe na przewymiarowanie powierzchni okien południowych. Zbyt duża powierzchnia przeszklenia powoduje, że budynek pasywny wymaga zwiększonego zapotrzebowania na energię ogrzewania w okresie zimowym oraz chłodzenia w okresie letnim. Nie powinny być stosowane bardzo duże powierzchnie okien południowych o dużej izolacyjności termicznej.

Należy zaznaczyć, że urządzenia techniczne w postaci wentylacji mechanicznej zapewniającej odzysk ciepła, pompy ciepła, gruntowych wymienników ciepła, instalacji grzewczej,solarnej, itd. powinny być uwzględniane już w założeniach projektowych, we wstępnej fazie projektowania obiektu.

W budynkach pasywnych wykorzystuje się wymienniki gruntowe do ogrzewania powietrza wentylacyjnego. W tą koncepcję doskonale wpisuje się opracowany w firmie Pro-Vent wymiennik gruntowy zapewniający pozyskanie chłodu latem i odzysk ciepła zimą.

Ważnym czynnikiem w architekturze energooszczędnej jest kolor i faktura. Powierzchnie jasne, gładkie odbijają światło, wolno się nagrzewają i wolno oddają ciepło. Powierzchnie ciemne, chropowate pochłaniają światło i ciepło, szybko się nagrzewają, ale i szybko oddają ciepło na zewnątrz.

Fakty te należy wziąć pod uwagę projektując barwy i materiał ścian budynku, podłogi, nawierzchnie tarasów, balkonów, oranżerii.

Dobrze jest mieć kilka źródeł ciepła

Energia konwencjonalna będzie drożeć. Najgorsze perspektywy są dla prądu, do 2020 r. cena za 1 kWh ma wzrosnąć o 50%. A skoro będzie drożej i drożej, trzeba podjąć środki zaradcze. Jednym z nich jest domowa dywersyfikacja źródeł ogrzewania. W domu powinny być nawet cztery źródła ciepła – radzą eksperci. W tym zestawie jest miejsce na zieloną energię. Na liście są ogrzewanie gazowe, kocioł na olej opałowy, pompa ciepła, przydomowy wiatrak, kolektor słoneczny, ogniwa fotowoltaiczne, kocioł na biomasę. Chodzi o to, by korzystać z tego źródła ciepła, z którego można w danym czasie uzyskać najtańszą energię. Kiedy świeci słońce, można ogrzewać wodę kolektorem. Zimą dogrzewać się kominkiem na drewno. Jeśli są dwie taryfy prądu – pralkę, zmywarkę, termę grzewczą włączać w taryfie tańszej. Zwróćmy uwagę na to, że scenariusz dywersyfikacji zakłada inwestowanie – musisz ponieść wydatki, by nie bać się przyszłości. Kolektory słoneczne to inwestycja z myślą o przyszłości. Warto zaakceptować dłuższy okres zwrotu takiej inwestycji, a w zamian uzyskać niższe koszty utrzymania – i to przez lata!

Dobrze ocieplony dom potrzebuje mniej energii

Można dobrze ocieplić dom – można tanio i czysto ogrzewać. Z tych możliwości wciąż wybierana jest przede wszystkim opcja pierwsza. Energooszczędność kojarzy się z kolejnymi warstwami styropianu. I dobrze, opłaca się ocieplać – to znakomita inwestycja! Dom energooszczędny (zapotrzebowanie na ciepło do 60 kWh/(m²·rok), a może nawet pasywny (zapotrzebowanie na ciepło do 15 kWh/(m²·rok) mają niewielki apetyt na energię. Rozsądnym krokiem właściciela takiego domu jest zakup kolektora, ogniwa fotowoltaicznego, kominka – po prostu łatwo zapewnić niewielkie ilości energii odnawialnej. Przykład dla pompy ciepła. Urządzenie o mocy 6 kW do domu ocieplonego będzie kosztować 35 tys. zł.

Do domu nieocieplonego potrzeba pompy ciepła o mocy 12 kW – koszt 70 tys. zł. Energia wiatru i słońca jest alternatywą daleko od sieci. Jeśli dom (zwykle letni) jest budowany daleko od sieci energetycznej, przydomowa elektrownia wiatrowa może spełniać bardzo użyteczną funkcję. W sprzyjających warunkach dostarczy całą potrzebną energię elektryczną. Tutaj od kosztów inwestycji odejmiemy koszt doprowadzenia linii elektrycznej, a dodamy do nich wydatek na akumulatory. I tu opłaca się tworzyć zestawy: wiatrak i ogniwa fotowoltaiczne uzupełnione o urządzenia ograniczające pobór energii – kolektory słoneczne, pompę ciepła (pod warunkiem braku dostępu do gazu). Palisz węglem? Ta uciążliwa czynność staje się dotkliwa latem, gdy trzeba palić tylko po to, by mieć ciepłą wodę użytkową. Dym roznosi się po okolicy. Dla wygody i z troski o środowisko warto przejść z palenia węglem na czystsze źródło energii – zainstalować kolektor słoneczny, który będzie grzał wodę właśnie latem.

Zakup kolektorów słonecznych - kiedy zwrot inwestycji?

Z szacunkowych wyliczeń wynika, że o decyzję inwestycyjną niełatwo. Kupno i zainstalowanie paneli słonecznych ( powierzchnia około 5 m 2) dla czteroosobowej rodziny to wydatek średnio 8-14 tys. zł. Kiedy to się zwróci? Kolektor słoneczny o powierzhcni 5 m2 może w praktyce dostarczyć 1500-2000 kWh energii rocznie. Oszczędności na rachunkach za prąd wyniosą 900-1200 zł rocznie, a więc na zwrot wydatków na instalację trzeba poczekać minimum siedem lat. Czas zwrotu przy ogrzewaniu węglem będzie zdecydowanie dłuższy – nawet 20 lat, czyli zakończy się pod koniec okresu pracy kolektora. Dom z kolektorem słonecznym ma wyższą wartość rynkową. Prawie na pewno wabikiem dla kupującego będzie przydomowa turbina wiatrowa. Energia odnawialna staje się modna. Warto o tym pamiętać!

Aby wybudować oszczędny dom trzeba znaleźć sposób na oszczędzanie energii. Tak więc nalezy zadbac o jego dobrą izolacje. Jesli juz wybralismy odpowiedni sposob ocieplenia domu wtedy musimy pomyslec o jego dobrym i skutecznym wentylowaniu poniewaz bez tego wilgoc i grzyb bardzo uprzykszą nam zycie.Kolejnym krokiem jest wybranie odpowiedniego sposobu ogrzewania (dobor odpowiedniego zrodła ciepła). Wypunktuje teraz jakie kroki trzeba podjąc moim zdaniem przed rozpoczęciem budowy.

1.Po pierwsze wybrac odpowiednią lokalizacje, czyli aby dom przynajmniej od strony południowej nie był osłonięty drzewami, wzniesieniami, oraz innymi budynkami.
2.Wybrac projekt taki aby od strony południowej było maksymalnie duzo okien i powierzchni przeszklonych (daje to w okresach słonecznch samoczynne nagrzewanie budynku poprzez oszklone powierzchnie).
3.Wybrac system docieplenia o maksymalnie małej stracie ciepła (styropian nawet 20cm)
4.Uwzględnic załozenie wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła (w budynku będzie non stop ciepłe swierze powietrze)
5.Dobrac odpowiednie zrodło oraz system ogrzewania (moim zdaniem najbardziej ekonomiczne jest ogrzewanie podłogowe a zrodło ciepła zalezy od zasobnosci portfela inwestora)

Przykładowy koszt budowy oszczędnego domu

Porownanie kosztow ogrzewania

Analiza ta wykazała, że nawet ogrzewając dom najtańszym gazem ziemnym dodatkowe nakłady zwrócą się po 15 latach, co można uznać jeszcze za okres atrakcyjny. Nie dość, że będziemy za ogrzewanie płacić znacznie mniej, to nakłady zwrócą się stosunkowo szybko. Biorąc jeszcze pod uwagę fakt, że ceny energii będą bez wątpienia rosły, a czego powyższa analiza nie zakłada, w rezultacie oszczędności będą jeszcze większe i czas zwrotu inwestycji skróci się jeszcze bardziej.

Ostatnia tabela przedstawia pozycje, które powodują wzrost kosztów inwestycji w domu pasywnym i energooszczędnym w odniesieniu do budynku standardowego. Wynika z niej, że dodatkowe koszty generuje: izolacja termiczna, stolarka okienna i drzwiowa, wentylacja mechaniczna z rekuperacją, sposób ogrzewania budynku, kolektory słoneczne, oraz nakłady związane z dodatkowymi pracami a w domu pasywnym ponadto konieczność zastosowania gruntowego wymiennika ciepła.

2011-10-05T05:44:00.000-07:00

Trochę o możliwości oszczedzania na opale
Biomasa to

Kotły Centralnego Ogrzewania na Biomasę
Kotły na biomasę przeznaczone są do spalania paliw niskokalorycznych, objętościowych i długopłomiennych (drewno odpadowe, gałęzie, torf, brykiety drzewne). Możliwe jest również palenie wiórami, trocinami, suchymi liśćmi. Należy wtedy jedynie częściej dokładać, ze względu na małą masę włożonego paliwa. Spalanie tradycyjnych paliw takich jak węgiel kamienny i brunatny zachodzi tu jak w innych kotłach, ale z większą sprawnością, jest więc tańsze i wygodniejsze. Nowoczesne kotły c.o. na tanie paliwa (t.j. drewno, korę, słomę itp) zostały zaprojektowane na zupełnie innej zasadzie, niż kotły na gaz: Kotły na paliwa niskokaloryczne mają sporą pojemność wodną, oraz dużą powierzchnię wymiany ciepła. Mogą współpracować z tanimi grzejnikami żeliwnymi lub podobnymi. Regulacja mocy - a więc i temperatury w pomieszczeniu - następuje po prostu przez regulację nawiewu powietrza do kotła. Można tu też zainstalować sterowany elektronicznie nadmuch i stabilizator temperatury lub mechaniczny miarkownik ciągu.
Kocioł jest konstrukcją dwukomorową. Komora pierwsza jest komorą spalania, a komora druga - dopalania i wymiany ciepła. Duża komora spalania daje możliwość palenia z nominalną mocą przez 6-8 godzin. Przy dobrze ocieplonym domu, przy temperaturze powietrza zewnętrznego ok. 0 st. C, załadunek kotła wystarcza nawet na 12 godz.
Kotły na biomasę mają wielką powierzchnię wymiany ciepła: ściany wodne, ruszt wodny, dwie komory spalania przedzielone ścianą wodną, w drugiej komorze rurowy wymiennik ciepła dostosowany do pracy ze spalinami o niższej temperaturze. Droga przepływu środka chłodzącego (zwykle jest nim woda) jest tak obliczona, by nie następowało - częste w innych konstrukcjach - zjawisko "warczenia" kotłów, t.j. lokalnego zagotowywania się wody.
Konstrukcja komory spalania i górnego zasypu umożliwia łatwy załadunek dużych kawałków drewna, które można przesypywać wiórami lub trocinami dla uzyskania większej masy przy jednorazowym załadunku. Ze względu na dużą sprawność (ponad 85% średniosezonowo) kocioł ten zużywa od dwóch do trzech razy mniej drewna niż popularne kotły węglowe (przy ich opalaniu drewnem). System dopalania spalin (t.j. kontrolowane wpuszczanie powietrza wtórnego) powoduje, że znacznie maleje emisja tlenku węgla CO, węglowodorów i sadzy, a sprawność rośnie o parę punktów procentowych. Ogranicza to do minimum zjawisko "zarastania" kotła i komina sadzą czy smołą.
Ogrzewanie za pomocą kotłów na biomasę pozwala uzyskiwać najtańsze ciepło, przy pełnym komforcie użytkownika. Takie kotły sprawdziły się w ciągu ostatnich lat ogrzewając domy mieszkalne jedno- i wielorodzinne, warsztaty rzemieślnicze, kościoły, pieczarkarnie, szklarnie, pensjonaty i tp. Mają kilkakrotnie niższe koszta eksploatacji niż kotły na węgiel. Przy porównaniu z kotłami na olej opałowy czy gaz zysk jest jeszcze większy. Kosztują więcej niż kotły na tradycyjne paliwa ale różnica w cenie niweluje się po ok. dwóch sezonach. Później więc oraz w przyszłych sezonach, mamy już ogrzewanie "za darmo", t.j. za wysiłek sprowadzania zrzynków, gałęzi, czy kory i ich wrzucania do kotła. Możemy już tanio ogrzewać domy i warsztaty odpadkami drewna czy słomą (bardziej naukowo: "biomasą"), więc kolejne podwyżki cen gazu czy ropy już dla nas nie są straszne. A marnujące się ilości biomasy w naszej okolicy są ogromne. Nie ma obawy, że zabraknie nam paliwa. nic innego jak suche rośliny i odpady z produkcji rolnej( bezklasowe ziarna zboż, otreby, słoma i inne). Na ogół jest to słoma bądź drewno z drzew szybko rosnących jak np. wierzba (takie plantacje mogą zakładac wszyscy którzy posiadają jakie kolwiek grunty). Przy ich spalaniu emisja CO2 jest równa ilości tego związku jaką pobrała roślina w czasie wzrostu, co w bilansie końcowym wychodzi na "0". Jako źródło energii biomasa jest również, przy racjonalnej gospodarce, odnawialna gdyż rośliny mają to do siebie, że odrastają (w przeciwieństwie do np. pokładów ropy). Nie ma również problemu z utylizacją popiołu gdyż jest znakomitym nawozem. Wbrew pozorom jest to paliwo wydajne; dwie tony suchej biomasy, czy to słomy czy drewna, są równoważne energetycznie tonie węgla kamiennego. Również ze względów ekonomicznych warto się zastanowić nad zmianą dotychczasowego paliwa; ogrzewanie biomasą jest tańsze o 200% - 300%. Zwrot kosztów inwestycji w odpowiedni piec waha się od 2 - 4 lat.
Jeśli chodzi o samą biomasę to mnóstwo się jej marnuje; w naszym kraju produkuje się rocznie ok. 25 mln. ton słomy rocznie z czego marnuje się (gnije bądź jest spalane na polach!!!) 8-12 mln. ton. Dodajmy do tego drewno, które mogłoby wyrosnąć na polach stojących odłogiem to otrzymamy dosyć pokaźną ilość paliwa.
Paliwo to może być stosowane zarówno w indywidualnych jak i zbiorczych systemach grzewczych (i nie tylko grzewczych - po zamontowaniu turbiny i instalacji towarzyszącej można również produkować prąd).