Wszystko o wypoczynku

Krótki poradnik dla osób kupujacych bilety.

2011-09-25T21:39:00.002+02:00

Autorem artykułu jest Mirosław Nikolin

Nasz system sprzedaży biletów autokarowych pomoże Ci szybko i tanio zakupić bilety na interesujący Cię przejazd. Dowolny bilet autokarowy kupisz już w 10 minut. Wystarczy, że…

1. Zdecydujesz, jakiego rodzaju przejażdżka Cię interesuje

Wiemy, że dotarcie do celu podróży, zwłaszcza w wakacje, może wymagać czegoś więcej niż podróży jednym środkiem transportu. Dlatego, choć nasz portal nazywa się Biletyautokarowe.pl, umożliwiamy Ci kupno również biletów lotniczych i biletów na transfery na lotniska. Zdecyduj więc, czego potrzebujesz, aby przejść do menu wyboru poszczególnych kursów.

2. Wybierzesz miejsce odjazdu i punkt docelowy

Możliwe lokalizacje wybiera się z listy w menu wyboru. Jeśli rezerwujesz miejscówkę na kurs międzynarodowy, najpierw zostaniesz poproszony o wybranie krajów, a następnie miast. Wówczas zdecydujesz, ile chcesz biletów, a także czy mają to być bilety powrotne, oraz określisz datę wyjazdu. Na ekranie pojawi się lista dostępnych kursów.

3. Wypełnisz formularz kupna i opłacisz bilet

Wybierz najlepszy dla siebie kurs, podaj swoje dane, a także, jeśli masz możliwość, skorzystaj z oferowanych zniżek. Następnie wystarczy dokonać płatności drogą elektroniczną, by otrzymać gotowy do wydruku bilet.

4. …następnie wydrukujesz go, poprawisz lub zwrócisz

Wydrukować bilet możesz w każdej chwili – plik gotowy do wydruku czeka na serwerze. Dostęp do niego dostaniesz po zalogowaniu się z wykorzystaniem numeru GID biletu oraz własnego nazwiska. Ze swojego konta możesz także wprowadzać poprawki do swojego zamówienia, a także w razie potrzeby zwrócić bilet.

5. Zgubiłeś bilet? Nie panikuj!

Zawsze możesz wydrukować go ponownie. Wystarczy zalogować się w portalu, używając numeru transakcji i przyznanego Ci kodu dostępu.

Proste? Owszem. Tanie? Jak najbardziej. Szybkie? Najlepiej sprawdź sam na stronie www.BiletyAutokarowe.pl

---

źródło: http://blog.biletyautokarowe.pl/2010/08/12/krotki-poradnik-korzystania-z-biletowautokarowych-pl/#more-16

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Przewóz zwierząt samolotem

2011-09-25T12:44:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Mirosław Nikolin

Coraz więcej osób decyduje się zabrać w podniebną podróż swego ulubionego czworonoga. Aby uniknąć jakichkolwiek problemów przy odprawie bądź już w samolocie, należy się do takiej przeprawy ze zwierzakiem odpowiednio przygotować.

Wówczas z pewnością zaoszczędzimy sobie i zwierzakowi sporo stresu. Jak wygląda kwestia przewozu zwierząt w samolocie?

Po pierwsze musimy zgłosić potrzebę przewozu zwierzęcia wtedy, kiedy kupujemy nasze bilety lotnicze - czyli dokonując rezerwacji lotu. Liczba zwierząt przewożonych jednocześnie jest ograniczona, dlatego za każdym linia lotnicza wydaje zgodę na transport zwierząt. Małe zwierzęta (waga do 8 kg razem z klatką) mogą być przewożone na pokładzie samolotu, natomiast większe w luku bagażowym. Zwierzę musi znajdować się w odpowiednio dużej klatce, która następnie jest wraz z nim ważona. Klatka powinna być takiej wielkości, aby zwierzę mogło swobodnie stać, obrócić się oraz położyć. Cena przelotu zależy od wagi zwierzęcia wraz z klatką i jej wyposażeniem (wymagana jest miska z wodą i karmą), albowiem linie lotnicze traktują to jak zwykły bagaż. Musimy też posiadać aktualną książeczkę szczepień - szczególną uwagę zwraca się na szczepienia przeciwko wściekliźnie. Ważne jest także zaświadczenie od weterynarza, które będzie zezwalało na podróż naszego czworonoga. W zależności od przepisów danego państwa tego typu zaświadczenia różnią się od siebie kilkoma szczegółami. Na terenie Unii Europejskiej oraz państw: Andora, Islandia, Lichtenstein, Monaco, Norwegia, San Marino, Szwajcaria, Watykan wymagany jest paszport dla zwierzęcia zgodny z przepisami UE.

Niestety większość linii lotniczych, które oferują tanie loty, np. Wizz Air, easyJet, Ryanair, nie zezwalają na przewóz zwierząt na pokładach swoich samolotów. Wyjątek stanowią psy-przewodnicy, które towarzyszą osobom niewidomym lub niesłyszącym. Jednakże przewóz psów przewodników dozwolony jest jedynie na kontynencie europejskim.

Obecnie też żadne linie lotnicze obsługujące bezpośrednie loty pomiędzy Polską a Wielką Brytanią i Irlandią nie wyrażają zgody na przewóz zwierząt na ich pokładzie. Możliwy jest jedynie transport cargo.

---

Najlepsze wycieczki egzotyczne - www.CentralTravel.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Plecak rowerowy.

2011-09-25T12:43:00.001+02:00

Autorem artykułu jest kurtz

Przygotowując się do wyprawy rowerowej nie możesz zapomnieć o plecaku rowerowym. Plecaki te nie są zwykłymi małymi plecakami turystycznymi. Plecaki rowerowe są specjalnie zaprojektowane dla użytkowników rowerów.

Plecaki rowerowe charakteryzują się małą pojemnością; od 12 do 24 litrów, oraz dużą zdolnością kompresji bagażu w celu zmniejszenia rozmiarów plecaka i jego zawartości. Konstrukcja plecak zaprojektowana tak aby nie krępowała ruchów rowerzysty, oraz aby plecak nie powodował nadmiernego pocenia się w okolicach pleców. Atutem plecaków rowerowych jest wewnętrzna kieszeń, specjalnie stworzona na hydrosystem. Teraz nie musisz zatrzymywać się za każdym razem aby uzupełnić płyny w organizmie. Idealnym plecakiem rowerowym na krótkie wycieczki i nie tylko jest plecak MACH firm Berghaus z kolekcji ATOR.
Plecaki te produkowanie są w rozmiarach:
- 12 + 4 L
- 18 L
- 24 L
Plecak MACH 18L to lekki plecak rowerowy z unikalnym systemem „IN PRESSION", umożliwiającym kompresję plecaka bez zdejmowania z pleców, tak aby był on idealnie dopasowany do ciała, ogranicza też przesuwanie zawartości kieszeni głównej.
Głównymi atutami plecaka rowerowego MACH jest:
- wytrzymały, lekki i maksymalnie wodoodporny materiał (Ardura 70 D z warstwą silikonu / Ardura 210 D double RS)dzięki powłoce silikonowej;
- przylegający do pleców system nośny Adventure Light z kanałem wentylacyjnym;
- trzy duże zewnętrzne elastyczne kieszenie;
- liczne zaczepy;
- dwie kieszenie (wewnętrzna i zewnętrzna) pod hydrosystem;
- odpinany i regulowany pas piersiowy;
- siateczkowe kieszenie na pasie biodrowym;
- uchwyt na klucze;

Plecak rowerowy jak najbardziej godny polecenia dla każdego rowerzysty, ceniącego sobie wygodę podczas jazdy.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Gdzie warto się wspinać?

2011-09-25T12:38:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Michał C

W naszym pięknym kraju jest wiele interesujących miejsc, w których można się wspinać, wcale nie trzeba wyjeżdżać daleko, aby miło spędzić czas i wypróbować swoich sił w wspinaczce górskiej.

Najwięcej możliwości znajduje się w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, ale i inne miejsca w Polsce mogą dostarczyć wiele niezapomnianych wrażeń związanych z wspinaniem skałkowym. Beskidy nie są tak oblegane jak Jura, więc znalezienie miejsca dla siebie nie będzie stanowiło większego problemu. Kurs skałkowy daje dużo możliwości i więcej miejsc stoi przed nami otworem. Wiele ciekawych, jeszcze nieodkrytych tajemnic skrywa Beskid Żywiecki, mimo iż nie ma tak wielu gołych skałek, można wspinać się na różnego rodzaju urwiskach czy też starych kamieniołomach np. w Straconce niedaleko Bielska-Białej. Stosunkowo mało znany, aczkolwiek bardzo ciekawym miejscem do wspinania jest Sucha Góra znajdująca się w województwie Górnośląskim, w Bytomiu Stroszku. Są tam pozostałości po kamieniołomie, stanowiące trasy, których wysokość dochodzi nawet do 70 metrów i dodatkową są to trasy w większości przygotowanie do wspinania, to znaczy obite i wyposażone w ringi zjazdowe.
Jeżeli ukończyłeś kurs wspinania czy kurs wspinaczki i wciągnęło Cię to na tyle, by pokusić się o trudnie ścieżki i nowe wyzwania możesz zainteresować się miejscowością Srebrna Góra znajdującą się w województwie dolnośląskim. Jest tam stary, wybudowany z cegły wiadukt o wysokości blisko 30 m, na który można się wspiąć. Ponadto w Srebrnej Górze znajdują się inne ciekawe miejsca i drogi wspinaczkowe, które przyciągają gro amatorów wspinaczki i ludzi poszukujących mocnych wrażeń.
Wiadomo, że wspinać się można wszędzie tam gdzie są skałki, ale istnieje również wiele bardzo ciekawych miejsc, które można wykorzystać do wspinania. Za przykład mogą posłużyć mury takich budowli architektonicznych jak mosty, wiadukty, łuki czy stare forty. Ponadto bardzo dobrym rozwiązaniem są również sztuczne ścianki, które znajdują się w wielu miastach w całej Polsce.

Jeśli kurs skałkowy, a później wspinaczka skałkowa to dla nas za mało i chcemy więcej wrażeń oraz nowych przeżyć dobrym rozwiązaniem będzie kurs taternicki czy kurs turystyki wysokogórskiej. Wymaga to na pewno doświadczenia i bardzo dobrego przygotowania, ale jednocześnie dostarcza podskoków adrenaliny.

Wielu śmiałków po ukończeniu kursu chce samodzielnie wybrać się w Tatry na wspinaczkę lecz nie wie do końca jaką wybrać ścieżkę. Mamy wiele możliwości, więc musimy zdecydować czy chcemy cudownej, górskiej atmosfery z widokowymi trasami czy może zależy nam na twardych, litych skałach. Taka samodzielna wyprawa będzie sprawdzianem naszych umiejętności i wiedzy nabytych na kursie wspinaczkowym. Na pierwszą wspinaczkę wysokogórską najlepiej wybrać trasy najbardziej popularne i najczęściej wybierane przez inne początkujące grupy wspinaczy. Warto również zastanowić się nad trasami, które polecają nam bardziej doświadczeni znajomi, a najlepiej to z nimi wybrać się na taką pierwszą wspinaczkę wysokogórską z nietrudną trasą. Możemy także skorzystać z rad i wskazówek naszych instruktorów czy ratowników TOPR lub też poczytać literaturę związaną ze wspinaczką w Tatrach lub poszperać w Internecie i poprzeglądać fora tematyczne. W Tatrach najbardziej popularne i ciekawe są doliny takie jak Dolina Gąsienicowa, Pięciu Stawów Polskich oraz Rybiego Potoku. Jednak wybór miejsca jest indywidualną sprawą każdej osoby pragnące rozpocząć przygodę wspinaczkową w górach wysokich. Gdy już nabierzemy odpowiedniego doświadczenia i będziemy chcieli spróbować czegoś więcej, warto zastanowić się nad czymś, co dostarczy nam dodatkowych wrażeń. Przykładem może być zimowy kurs taternicki, który na pewno jest nie lada wyzwaniem dla każdego. Pozwoli się nam sprawdzić w nowych warunkach zarówno pod względem fizycznym jak i psychicznym. Jest to jednak bardzo duże wyzwanie, którego podjąć się mogą najbardziej zaangażowani miłośnicy wspinaczki.
---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Geocaching - aktywna turystyka

2011-09-25T12:31:00.001+02:00

Autorem artykułu jest mackymac

Masz odbiornik GPS? Możesz go wykorzystać do zabawy! Geocaching to wspaniała okazja do wyrwania się z domu i poznania nowych miejsc, nawet w najbliższej okolicy.

Lubisz wędrować, odkrywać nowe zakątki i eksplorować nieznane tereny? Być może geocaching wzbudzi Twoje zainteresowanie. To bardzo ciekawy sposób na spędzanie czasu – aktywnie i ciekawie, a do tego może stworzyć kilka okazji do poznania nowych osób. Nazwa jest zlepkiem dwóch słów – greckiego "geo" (ziemia) oraz angielskiego "cache" (chować, schowek). Zabawa została stworzona 3 maja 2000 roku przez Dave Ulmera. Chciał on w ten sposób uczcić decyzję Billa Clintona, który dwa dni wcześniej zdecydował się udostępnić do cywilnych zastosowań niezdeformowany sygnał GPS. Dzięki temu dokładna lokalizacja satelitarna stała się powszechna.

Geocaching polega na szukaniu ukrytych w terenie schowków (skrzynek), w których inni uczestnicy gry schowali jakieś skarby. Oczywiście termin "skarb" jest tu bardzo umowny, gdyż chodzi tu tylko i wyłącznie o symboliczny upominek, a nie wartościową rzecz. O położeniu takich miejsc dowiemy się z serwisów geocachingowych zrzeszających fanów zabawy, a do tego będących bazą mapek i koordynat już istniejących skrzynek.

Nie każda skrytka wiążą się z odnalezieniem fanta. Czasami będzie to adres email, na który trzeba coś przesłać, aby udowodnić swój sukces w poszukiwaniach. Innym razem znajdziemy tam namiary na kolejną skrzynkę. W końcu poszukiwania miejsca mogą być połączone z koniecznością odszyfrowania także czasu, kiedy należy złożyć tam wizytę. Jeśli trafnie odgadniemy termin, na miejscu spotkamy innych poszukiwaczy oraz tego, kto założył skrytkę.

Geocaching nie jest drogim sportem. Obecnie wiele telefonów komórkowych ma wbudowane moduły GPS. Można z nich korzystać podczas zabawy. A jest on świetnym rozwiązaniem nie tylko na poznawanie nowych okolic, ale także eksplorację miejsc, w których żyjemy. Skrzynki są równie często umieszczane w przestrzeni miejskiej i wyprawa po nie może być dobrą okazją do poznania swojej miejscowości.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jakie gogle i rękawice narciarskie wybrać ?

2011-09-25T12:28:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Monika Gancarska

Zima.. raj dla narciarzy, snowboardzistów i wszystkich, którzy kochają sporty zimowe. Wszyscy ci, którzy poza oglądaniem wyczynów sportowych Małysza bądź Kowalczyk, wybiorą się poszaleć na stoku, muszą pamietać o odpowiednim ubiorze, aby uchronić organizm przed chorobą i czuć się komfortowo i bezpiecznie.

Warto zwrócić szczególną uwagę na jakość, podczas wybierania nie tylko kombinezonów bądź kurtek i spodni, ale także podczas zakupu pozornie mniej ważnych rękawic narciarskich oraz gogli. Obecny rynek sprzętu do sportów zimowych oferuje rękawice narciarskie, w niemalże wszystkich wzorach i kolorach, jednak oprócz fajnego designu, ważne są także właściwości. Podstawowa sprawa to warstwa wierzchnia rękawic, która powinna być z materiału lekkiego, posiadającego wodoodporną i wiatroszczelną membranę. W środku rękawice narciarskie powinny być dobrze ocieplone, materiałem który nie pochłania wilgoci i utrzymuje właściwą temperaturę wewnątrz rękawicy. Producenci rękawic narciarskich prześcigają się w pomysłach, dzięki czemu na rynku dostępnę są już rękawice, które na kciuku posiadają wycieraczkę w formie delikatnej irchy, do przecierania gogli narciarskich bądź okularów.

Kolejny niezwykle ważny element ubioru narciarza to gogle narciarskie. Również mamy ogromny wybór, jednak dobrej jakości gogle narciarskie mogą wpłynąć dodatnio na bezpieczeństwo na stoku, zarówno nasze jak i innych narciarzy, oraz chronią bezpośrednio oczy przed bardzo szkodliwym promieniowaniem słonecznym. Przy zakupie gogli narciarskich warto zwrócić uwagę na to, czy posiadają filtry UV, czy technologia produkcji zapewnia ochronę przed parowaniem wewnątrz, oraz ochronę przez zarysowaniami z zewnątrz, ważne jest także, aby gogle narciarskie miały szybki z polaryzacją. Ostatnio jedna z firm będąca czołowym producentem gogli narciarskich, wypuściła na rynek model, który dzięki zawartemu w nich systemowi umożliwia zmianę koloru szyby za pomocą jednego kliknięcia, sprawiając, że ich użytkownik będzie czuł się w pełni komfortowo w każdych warunkach pogodowych.

Zaopatrzeni w narciarski ekwipunek, a w tym w odpowiednie rękawice narciarskie oraz gogle możemy spokojnie oddać się białemu szaleństwu.

---

www.outdoorzy.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Nowość - śpiwór, w którym można chodzić

2011-09-25T12:27:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Monika Gancarska

Na rynku sprzętów turystycznych pojawił się MusucBag – śpiwór, który daje nieograniczoną swobodę ruchów. Można w nim nie tylko wygodnie leżeć, ale też siedzieć, chodzić czy chwytać przedmioty.

Śpiwór MusucBag, jak informuje producent, daje użytkownikom maximum mobilności i komfortu, nie ważne czy znajdujemy się: na wycieczce, pod namiotami, czy we własnym domu. Najważniejsze cechy śpiworu MusucBag to: ręce i nogi nie są połączone, dzięki czemu można nimi swobodnie poruszać, możliwość przewracania się z całym śpiworem, a nie w śpiworze - który często krępował ruchy, umożliwia łatwe podniesienie się do pozycji stojącej, oraz możemy chwytać bez problemu przedmioty ponieważ na końcach rękawów mamy zamki błyskawiczne.

Śpiwór Musucbag to świetny gadżet dla młodzieży, nie ma też znaczenia czy korzysta się z niego na kempingu czy w domu. Śpiwór rewelacyjnie sprawdza się, w każdym miejscu i w każdych warunkach! Śpiwory dostępne są w różnych rozmiarach, dzięki czemu można dopasować go idealnie do swojego wzrostu. Producent zaleca zakup śpiworu większego, gdyż taki wybór sprzyja osiągnięciu jeszcze większej swobody ruchów. Śpiwór wyposażono dodatkowo w kieszenie, a podeszwy nogawek podszyto anty-poślizgowymi elementami, dzięki czemu MusucBag jest bezpieczny także dla dzieci.

Inspiracją dla twórcy MusucBaga była kultura Selknamów-koczowników oraz dziedzictwo kulturowe Chile.

Oprócz komfortu i mobilności, wydaje się także, że nowy śpiwór jest bezpieczniejszy, gdyż umożliwia swobodne poruszanie się, co w tradycyjnym śpiworze jest bardzo utrudnione, jednak i tak niektórzy próbują się w nich przemieszczać, co może skończyć się źle. Jak się okazuje śpiwór MusucBag może całkowice wyprzeć tradycyjne śpiwory, które niejednokrotnie są podstawą wakacyjnego bagażu.

---

Sklep trekkingowy - Outdoorzy.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Roadtrip? Pewnie!

2011-09-25T02:13:00.001+02:00

Autorem artykułu jest M.B.

Wakacje to okres, podczas którego powinniśmy wypocząć i zrelaksować się. Należy jednak zauważyć, że dla każdego ten relaks wygląda inaczej. Jedni lubią statyczny wypoczynek, polegający na leżeniu plaskiem nad morzem lub przy basenie.

Dla innych trochę leżenia, trochę zwiedzania, a jeszcze dla innych relaks to ciągła podróż i niemożność usiedzenia w jednym miejscu przed dłuższy czas. I właśnie o takich osobach chciałabym dziś napisać.

Jednym ze sposobów na aktywny wypoczynek jest podróż objazdowa samochodem. I jest to jedne z najlepszych rozwiązań, pod warunkiem, że mamy stałą paczkę, na której możemy polegać w każdych warunkach. Jeśli chcemy wybrać się na podróż samochodem po Europie, musimy tylko zebrać ludzi i zorganizować noclegi w poszczególnych miejscach. Tylko? No właśnie, wcale nie – wybór odpowiedniego noclegu to nie jest banalna sprawa. Kolejna sprawa – ustalenie odpowiedniej trasy. Trzecia sprawa – wszelkie mapy i przewodniki turystyczne, które trzeba ze sobą zabrać, żeby zwiedzać świadomie. Czwarta sprawa – nie wiadomo, jakie ubrania ze sobą zabrać, bo nie znamy pogody. Jeśli jednak jest się dobrze zorganizowanym, to możemy założyć, że nasza wycieczka na pewno wypali.

Jeśli nasz samochód nie jest zbyt duży, warto zastanowić się nad zabraniem maksymalnie czterech osób (trzy plus kierowca), ponieważ, jeśli wybieramy się na tydzień lub dłużej, to wiele miejsca zajmą też bagaże. Trzeba też zaopatrzyć się w jedzenie, chyba że zakładacie, że na każdym postoju będziecie je kupować. Warto też zastanowić się nad nawigacją, chociaż w takich sytuacjach, podczas podróży po Europie, lepsze mogą się okazać mapy samochodowe, ponieważ nawigacje zwykle posiadają mapy z przed dwóch, trzech lat. Jeśli mamy taką możliwość, zaktualizujmy je. Pamiętaj też o tym, aby w samochodzie było co najmniej dwóch kierowców. Jedna osoba fizycznie sobie z tym nie poradzi. Trzeba się koniecznie zmieniać. Zapewne wiesz, kto z Twoich znajomych posiada prawo jazdy, ale jeśli okaże się, że nie do końca znasz ekipę, z którą się wybierasz – koniecznie spytaj.

Bardzo ważnym elementem roadtripu jest zabranie ze sobą odpowiedniej waluty dla każdego kraju. Jeśli zwiedzamy wyłącznie Europę Zachodnią, najprawdopodobniej wystarczy euro, jeśli jednak wybieramy się na południe lub wschód Europy, lepiej zakupić dodatkowe waluty.

Wracając do zgranej paczki – to bardzo ważne, żeby była to grupa przyjaciół, która zna się od zawsze i toleruje wszystkie swoje dziwne zachowania. Dlaczego? Ponieważ większość czasu spędzicie w samochodzie, na bardzo małej przestrzeni, w której niewiele będzie brakowało do kłótni, która może zepsuć wypad całej dalszej wycieczki, nie tylko osób, które się pokłócą. Nie zabieraj ze sobą kogoś, z kim często walczysz na słowa. Szkoda Twojego urlopu.

Podsumowując, roadtrip to doskonały wypad dla zgranej paczki przyjaciół i ludzi młodych, którzy lubią prowadzić samochód i zwiedzać poszczególne kraje na „szybko”, aby tylko zdążyć zwiedzić kolejny. Na pewno każdy amator aktywnego wypoczynku świetnie się odnajdzie w takiej sytuacji.

---

M.B.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak wybrać buty trekkingowe ?

2011-09-25T02:11:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Tomasz R.

Wyjazd w góry, czy na biwak lub jakiś obóz wędrowny niemalże wymusza na uczestnikach zaopatrzenia się w wygodne buty. Osobiście nie wyobrażam sobie tego typu wyjazdu bez dobrze wykonany, zapewniających odpowiednie usztywnienie, ciepło, a do tego wentylacje butów.

Pewnie wydaje się Wam, że takie buty trekkingowe po prostu nie istnieją, a jeżeli nawet można je kupić, to za pewne za astronomiczną cenę.

Prawda jest jednak taka, że buty odpowiadające wyżej wymienionym wymaganiom spełnia wiele modeli obuwia, które możemy zakupić w naprawdę przystępnych już cenach. Myślę, że za taką kwotę możemy uznać 400-600 zł biorąc pod uwagę, że kupując takie buty mamy nadzieję, że posłużą one nam kilka sezonów zapewniają komfortową i bezproblemową współpracę.
Jak dobrać odpowiednie buty ?
Przy wybieraniu butów można kierować się wieloma kryteriami, jednak najlepiej byłoby na początku wybrać, czy maja to być buty niskie, średnie, czy wysokie. Oczywiście mówimy o tym czy, a jeśli tak, to jak wysoko mają zachodzić za kostkę.
Wydaje się, że buty średniej wysokości będą najbardziej uniwersalne, ponieważ dobrze chronią kostkę przed skręceniem, a z drugiej strony powinny oferować dość dobrą oddychalność. Jeżeli zdarza się nam pochodzić po górach, a z drugiej strony mamy zamiar korzystać z butów również w codziennym użytkowaniu to chyba powinniśmy się skupić właśnie na tej kategorii.
Drugim dość istotnym, do niedawna jeszcze elementem był materiał, który został zastosowany do produkcji butów. Oczywiście istnieje podział na buty szyte ze skóry naturalnej i buty z tworzyw syntetycznych. Niegdyś najlepsze buty były produkowane ze skóry, potem palmę pierwszeństwa przejęły wysokiej jakości materiały syntetyczne, natomiast teraz… praktycznie tylu samu zwolenników mają buty „skórzane” jak i „syntetyczne”. Dlaczego więc powinniśmy się zastanowić nad wyborem materiału ? Z dwóch powodów. Po pierwsze osobiste preferencje mają duże znaczenie (w końcu buty mają być przede wszystkim wygodne), a po drugie inne sposoby ich impregnacji o czym musimy zawsze pamiętać.
Trzecim istotnym parametrem będzie oczywiście cena.
Czy zawsze buty trekkingowe droższe będą lepsze od butów tańszych ?
Nie zawsze.
Często cena zależy nie tylko od jakości materiałów wykorzystanych do produkcji czy samej jakości wykonania ale też pozycji i renomy firmy produkującej buty. W tym przypadku warto popytać się znajomych, czy poszukać recenzji i opinii w Internecie, które mogą nieco podpowiedzieć i doradzić.
Pozostałe parametry, jak kolor, sposób sznurowania, podeszwa, etc. oczywiście mają znaczenie, ale marketingowe… J. Oczywiście przesadzam i każdy szczegół może mieć znaczenie, jednak najważniejsze są te wymienione powyżej, natomiast wszelkie pozostałe już pozostawiam do osobistych dywagacji.

---

sklep górski

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Śpiwór- informacje ogólne.

2011-09-25T02:08:00.000+02:00

Autorem artykułu jest Szerpa

Artykuł poświęcony jest informacjom ogólnym dot. śpiworów- klasyfikacja wypełnień, konstrukcji i porady- jak dobać odpowiedni śpiwór do warunków.

Śpiwór jest często bagatelizowanym elementem wyposażenia. Wybierając się na wyjazdwakacyjny siłą rzeczy wybieramy się na dłużej- tydzień, dwa. Trzeba więc w czymś spać. O ile śpimy w środku lipca w hotelu lub na campingu i przyjechaliśmy samochodem, to raczej nie zależy nam na wyśrubowanych parametrach izolacyjnych śpiwora i jego super niskiej wadze. Ale jeśli w Twoich planach są noclegi na dziko, albo wybierasz się w góry i taszczysz ze sobą śpiwór na plecach- warto poświęcić trochę więcej czasu na dobór śpiwora. Artykuł ł ten jest dedykowany dla wszystkich, którzy mają styczność z turystyką górską (i nie tylko), zebrane są tu ogólne informacje dotyczące budowy śpiworów, rodzajów wypełnień.

Budowa śpiwora - najczęściej spotykane są trzy typy budowy śpiwora:

Koperta- śpiwór ma kształt prostokąta, zazwyczaj nie posiada kaptura, zamek rozpinany na całej długości tak, aby można było z śpiwora zrobić kołdrę.Mumia- najbardziej popularny typ. Śpiwór ma kształt mumii- na wysokości korpusu jest szeroki, później im bliżej stóp, tym bardziej wąski, posiada kaptur, budowa ta wynika z faktu, iż w budowie typu koperta człowiek grzał niepotrzebnie dużo powietrza w okolicach stóp, co przenosiło się na gorszą termikę.Kokon (spotyka się również nazwę let's move)- budowa śpiwora pozwala na przyjęcie pozycji embrionalnej podczas snu.

Stojąc przed wyborem modelu śpiwora dobrze jest sprawdzić, czy posiada on kilka ważnych elementów:

Kaptur - dobry śpiwór powinien mieć dobrze ocieplony kaptur, z systemem ściągaczy, do tego często spotyka się w śpiworach kieszonkę na poduszkę- dobre udogodnienie, dzięki któremu mamy poduszkę w jednym miejscu.Zamek - sprawdź, czy śpiwór posiada dwukierunkowy zamek- jest to ważne ze względu na możliwość otwarcia zamku przy nogach i wentylacji w cieplejsze noce, druga kwestia- stosuje się zamki z lewej, bądź prawej strony śpiwora- zazwyczaj na worku jest mała metka z literą "L" bądź "R", jest to ważne ze względu na Twoją prawo bądź leworęczność oraz na możliwość połączenia śpiworu z innym. W wyższych modelach spotyka się tzn. anatomicznie wyprofilowany zamek- układa się on w literę S , aby wygodniej się go rozpinało. W zimowych śpiworach spotyka się zamki wszywane od połowy śpiworu (np. w śpiworach Małachowskiego), bądź śpiwory bez zamku- ze względu na wagę i objętość (np. śpiwór Cumulos X-Lite 200). Kołnierz termiczny - zamyka od wewnątrz komorę główną śpiwora, utrudniając ucieczkę rozgrzanego powietrza, najlepiej by był spinany rzepem i miał wszytą linkę, którą zaciągamy przed snem. Niezbędny w śpiworach wielosezonowych, w letnich nie jest konieczny Listwa termiczna - biegnie wzdłuż zamka, jak łatwo się domyślić- izoluje przed zimnym powietrzem, które dostaje się przez zamek. Jeśli planujesz spać w niższych temperaturach spraw sobie śpiwór z listwą termiczną, dobrze jest sprawdzić przed zakupem, czy zamek nie wciąga listwy, jest to bardzo dokuczające i wkurzające. Rozwiązaniem tego problemu jest listwa usztywniana. Worek kompresyjny - Potrafi zmniejszyć rozmiary spakowanego śpiwora. Jeśli nie dostajemy go w komplecie ze śpiworem, warto się w niego zaopatrzyć. Należy jednak pamiętać, żeby po wyjeździe, nie zostawiać śpiwora w domu w worku kompresyjnym - najlepiej, jeśli śpiwór jest w luźnym worku, bądź bez worka.

Dobór wypełnienia.

Stosuje się dwa rodzaje wypełnienia- puchowe oraz syntetyczne. Poniżej zostaną porównane oba typy :

Naturalny puch jest najcieplejszym wypełnieniem ze względu na parametry izolacyjności. Stosuje się dwa rodzaje puchu- gęsi i kaczy (gęsi jest lepszy). Większość producentów zanim wsypie puch do śpiwora poddaje go zabiegowi sterylizacji oraz praniu, przez co puch nie wydziela smrodu. Niestety nie wszyscy producenci stosują ten zabieg i dobrze jest przed zakupem zapytać się o to sprzedawcy, bądź powąchać śpiwór. W śpiworach puchowych (jak i w kurtkach, czy kamizelkach) podawane są dwa parametry: stosunek puchu do pierza (np. 90/15 - im mniej pierza tym lepiej) oraz rozprężalność podawana w jednostkach CUI (ilość cali sześciennych, jaką wypełnia jedna uncja puchu -28,35 g) , najczęściej spotyka się śpiwory z puchem o parametrach powyżej 600 CUI, najlepszy puch, jaki użyto w seryjnie produkowanym śpiworze wynosi 900 CUI (śpiwór Radical Diamond polskiej firmy Pajak, należy jednak wziąć pod uwagę fakt, iż norma dopuszcza 20% odchyłki, także wartość ta może się wahać w granicach (720-1080)CUI, znając życie pewnie raczej w dół :) ) . Pod względem termiki puch jest najlepszym ociepleniem, podobnie jest z wagą- aby otrzymać śpiwór syntetyczny o zbliżonych parametrach do puchowego, otrzymamy śpiwór ważący kilkaset gram więcej (co przy śpiworach ważących nieco mniej niż kilogram jest dużą różnicą). Jest jednak jedna wada puchu- nie jest on odporny na wilgoć, jeśli Twoim celem są rejony wilgotne, lepiej zainwestuj w syntetyk. Śpiwór syntetyczny nawet jeśli jest mokry- grzeje, puch nie. Śpiwory puchowe są również bardziej żywotne, niż syntetyczne. Syntetyk po kilku sezonach zbija się i traci swoje parametry, natomiast puch potrafi nawet przez 10 lat trzymać parametry i loft. Niestety- cena śpiworów puchowych jest dużo większa, niż syntetyków. Podsumowjąc: puch jest cieplejszy, lżejszy i dłużej Ci posłuży, niż syntetyk, ale jest droższy i nie sprawdza się w wilgotnych miejscach.

Dobrór parametrów śpiwora:

Na każdym śpiworze napisane są parametry termiczne- temperatura komfortu, temperatura dolnej granicy i temperatura ekstremalna, wg normy EN 13537 temperatura komfortu jest temperaturą w której statystyczna kobieta prześpi komfortowo noc, temperatura dolnej granicy,to temperatura w której komfortowo noc prześpi statystyczny mężczyzna, natomiast temperatura ekstremalna jest temperaturą, w której u statystycznej kobiety nastąpi hipotermia, a mężczyzna nie będzie mógł spać. Nie należy brać pod uwagę temperatury ekstremalnej, jedynie temperaturę komfortową- biorąc kilkustopniową poprawkę, bowiem wielu producentów podaje zakładane dane. Tzn. jeśli zamierzamy spać w temperaturze 10 stopni, to zakupmy śpiwór do 5 stopni . A najlepiej kupić śpiwór, którego dane podane są zgodnie z normą- mamy pewność co do ich poprawności.

Podsumowując- wybierając śpiwór należy najpierw zastanowić się, w jakim środowisku będzie używany- czy będzie to środowisko wilgotne (np. spłwy kajakowe) czy raczej suche, pomoże Ci to w doborze wypełnienia, jeśli jest to środowisko raczej suche- lepiej zakup śpiwór puchowy, oczywiście jeśli pozwalają Ci na to fundusze, ale na dłuższą metę- jeśli śpiwór puchowy posłuży kilka razy dłużej a jest 2 razy droższy od syntetyka- jest to bardziej opłacalny zakup. Do tego będzie mniejszy i lżejszy. Jeśli mamy już wybrane wypełnienie zastanów się, w jakich temperaturach będzie używany śpiwór- jeśli to będzie śpiwór schroniskowy, bądź na letnie biwaki- spokojnie wystarczy Ci syntetyczna kilówka bez żadnych udziwnień w stylu listwy termicznej, dodatkowych komór docieplających.

Jeśli zamierzasz korzystać ze śpiwora również wiosną, bądź jesienią to śpiwór powinien mieć już listwę termiczną, anatomiczny kaptur ze ściągaczami, no i temperaturę komfortową poniżej zera (-5, -6 stopni) . Śpiwory syntetyczne dla takich warunków ważą w okolicach 1600 g (np. Pajak Yeti) , natomiast puchowe w okolicach 800 gram (np. Cumulus Panyam).

Do warunków zimowych w naszym kraju kup śpiwór z temperaturą komfortową nie wyższą, niż - 20 stopni. Waga syntetyka będzie już grubo powyżej 2 kg, a puchowy dla takich warunków waży ok. 1400 gram.

Przy zakupie polecam polskie firmy- robią naprawdę dobre i sprawdzone śpiwory, warto dodać, że polska jest wiodącym producentem puchu. Polecam zakup śpiworów firm: Małachowski, Pajak, Cumulus, Robert's, Eksplo, Yeti - firmy te od lat specjalizują się w produkcji śpiworów czy kurtek puchowych, oferują dobry serwis gwarancyjny i pogwarancyjny.

---

Szerpa - Artur Paciorek

http://dolomity-wspinanie.pl

http://przeplywypieniezne.pl/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Niezbędnik Roweromaniaka

2011-09-25T02:04:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Monika Ł.

Nie masz pomysłu na wakacje?! Lubisz jazdę rowerem? To może już dzisiaj zacznij organizować rowerową wycieczkę po Polsce?Podczas organizowania, nie zapomnij o paru ważnych szczególach...

Wycieczki na rowerach po Polsce stają się coraz bardziej modne. Pasjonaci rowerowi wybierają coraz dłuższe trasy. Wycieczka rowerowa może być nie lada atrakcją. Po pierwsze, wyznaczenie trasy może być zaplanowane, może być spontaniczne. Można jechać przed siebie, można trzymać się ściśle wyznaczonej wcześniej trasy. I nie martwi się człowiek ilością spalonej benzyny. W czasie wycieczek rowerowych poznaje się mnóstwo ludzi. Podczas przerw na posiłki natknąć się można na innych kolarzy, mieszkańców przejechanych miejscowości czy nawet kierowców aut, którzy widząc, że jeśli akurat rowerzysta ma awarię, chętnie się zatrzymują i pomagają.

Zwiedzanie na rowerach gwarantuje nam możliwość zobaczenia zabytków, do których np. nie da się dojechać autem. W razie jakiegoś ciekawego wydarzenia, zawsze można się zatrzymać w celu przyjrzenia się. Kiedy już zdecydujemy się na wyprawę rowerową po Polsce warto zadbać o odpowiedni ekwipunek. Przede wszystkim, rower którym się poruszamy, musi być sprawny, lekki i dopasowany do nas. Zanim jeszcze zaczniemy planować trasę, trzeba zadbać o odpowiednie oświetlenie roweru i wyposażenie go w dzwonek alarmowy zgodnie z ustawą o ruchu drogowym.

Po za tym, rowerzysta powinien ubrany być w kolorowe ubrania, żeby zwiększyć jak najbardziej swoją widoczność dla innych uczestników ruchu.

Po za tym, rower powinien być wyposażany w sakwy, gdzie przechowywany będzie bagaż. Plecak turystyczny będzie krępował nam ruchy. Pamiętajmy, żeby sakwy były wodoszczelne i nie podarte. Bardzo ważne jest, aby zaopatrzyć się odzież przeciwdeszczową. Pogoda lubi płatać figle, a jazda w mokrej i przemoczonej odzieży nie sprawia przyjemności.

Nawet jeśli wyprawa ma być spontaniczna i przed siebie, nie wolno zapomnieć o mapach. Coraz więcej rowerzystów zaopatruje się w odbiornik GPS. Określenie lokalizacji niezbędne jest w chociażby w zaplanowaniu noclegu. Skoro mowa już o noclegu, to, drodzy roweromaniacy pamiętajcie o śpiworze i namiocie. Zdjęcia z takich wypraw będą cenna pamiątką, dlatego warto zabrać aparat fotograficzny.

Obowiązkowym bagażem musi być apteczka i to dobrze wyposażona: bandaże, woda utleniona, plastry różnej wielkości, plastry z gazą, rękawiczki, maseczka do sztucznego oddychania, chusta trójkątna, folia termoizolacyjna, kompresy jałowe, opaski opatrunkowe i nożyczki ratownicze. Wypadki z udziałem rowerzystów na polskich drogach to codzienność. Pierwsza pomoc może komuś życie uratować, zatem warto wyposażyć się w apteczkę.

Pompka rowerowa czy bidon z wodą pitną również mogą okazać się niezbędne!

Jeśli nasz rower jest już sprawny, w sakwach zapakowaną mamy kolorową i przeciwdeszczową odzież i w apteczcie nie brakuje niczego, możemy wybrać się na rowerową wycieczkę po Polsce.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Snowboard - porady dla początkujących.

2011-09-25T01:55:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Bartosz Chmielewski

Wprawdzie doświadczeni snowboardziści doskonale znają zasady, które pozwalają uchronić się przed wypadkami na stokach, lecz większość początkujących doznaje różnych kontuzji głównie przez nieświadomość lub zaniedbanie. Dlatego też warto zapoznać się z kilkoma wskazówkami, które zaoszczędzą nam bólu i wizyty u lekarza.
Jeśli chodzi o snowboard, porady można uzyskać w wielu miejscach, takich jak np. fora internetowe czy giełda narciarska, jednak mimo to, co roku na stoki wyjeżdżają osoby całkowicie do tego nieprzygotowane. Nie wynika to bynajmniej z ich złej woli, ale z faktu, że o pewnych rzeczy po prostu nie wiedzieli. Podstawowy problem to oczywiście odpowiedni strój i ochraniacze. Osoby początkujące często czerpią swoją wiedzę z różnego rodzaju filmów lub z obserwacji innych snowboardzistów. Niestety, skupiają się głównie na stylach jazdy i trickach, nie zwracając większej uwagi na bezpieczeństwo. Zupełnie inna sprawa, że część snowboardzistów w imię zasad i dla większej dawki adrenaliny, celowo nie zakłada ochraniaczy. Osoby doświadczone doznają wtedy mniej lub bardziej bolesnych kontuzji, dla początkujących jednak może się to skończyć kilkoma miesiącami w gipsie czy trwałym kalectwem. Dlatego też, jeśli dopiero zaczynamy przygodę ze snowboardem, porady dotyczące ochraniaczy powinniśmy traktować bardzo poważnie. Tak więc przed wyprawą na stok należy pamiętać o kasku, ochraniaczach na kolana i łokcie oraz kość ogonową, porządnych, usztywnionych rękawicach i goglach. Jeśli ktoś ma dość pieniędzy może zainwestować w specjalne spodenki, które dodatkowo ochronią uda i pośladki oraz w tzw. zbroję, która zapobiegnie poważniejszym urazom górnej części ciała. Miejscem, gdzie można znaleźć takie ochraniacze używane, a więc i tańsze, jest np. giełda narciarska.

Kolejną rzeczą jest odpowiednia zaprawa fizyczna. Jeśli chodzi o snowboard, porady w tej kwestii uzyskać trochę trudniej, bo dla większości osób ta sprawa wydaje się tak oczywista, że po prostu o niej zapominają przy “uświadamianiu” początkujących. Na dobre kilka tygodni przed sezonem warto zadbać o poprawienie naszej kondycji, a przede wszystkim “rozciągnięcie się”. Pozwoli nam to nie tylko dłużej cieszyć się zabawą na śniegu, ale może także uchronić nas przed wieloma kontuzjami. Warto też poćwiczyć “na sucho” upadanie w przód i do tyłu i wyrobić sobie odruch przyciągania głowy do klatki piersiowej przy upadku w tył oraz opierania się na przedramionach, a nie na dłoniach w czasie upadku do przodu (bardzo częsty błąd, powodujący liczne kontuzje nadgarstków). Jeśli ktoś z naszych znajomych uprawia snowboard, porady jak bezpiecznie upadać na pewno otrzymamy od niego. A skoro już ćwiczymy, dobrze jest też opanować umiejętność wstawania po upadku z deską na nogach. Wbrew temu, co uważają niektórzy, nie jest to wcale takie proste, a umiejętność szybkiego podnoszenia się po upadku jest ważna m.in. ze względów bezpieczeństwa. Trudno bowiem liczyć na to, że wszyscy na stoku będą potrafili nas ominąć. Wprawdzie jeśli chodzi o snowboard – porady w tej akurat kwestii otrzymamy też i na stoku, lecz przy okazji spodziewajmy się kilku kąśliwych uwag i uśmieszków. Szczególnie jeśli przez dłuższą chwilę będziemy tarzali się w śniegu przy próbie powrotu do pozycji pionowej.

Więcej porad dla początkujących snowboardzistów można znaleźć na http://www.prosnow.pl.

---

Bartosz Chmielewski
Redaktor serwisów: Buduj Dom Pasywny, Materiały Budowlane oraz Artykuły do przedruku

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jaki właściwie sens ma wspinanie?

2011-09-25T01:41:00.001+02:00

Jaki właściwie sens ma wspinanie?

Autorem artykułu jest Jan Kowalski

W człowieku już coś takiego jest, co każe mu wejść tam, gdzie tylko się da; i może to sprawiać radość. Jeżeli dołoży się do tego przyjemność z okupionego wysiłkiem ruchu, możliwość przełamywania własnych słabości i satysfakcję z osiągniętego celu to otrzymamy odpowiedź, dlaczego warto się wspinać. Bo wspinać się jest przyjemnie...
W człowieku już coś takiego jest, co każe mu wejść tam, gdzie tylko się da. Albo chociaż spróbować czy nie da się wejść tam gdzie inni myślą, że jest to niemożliwe. I może to sprawiać radość. Jeżeli dołożysz do tego przyjemność z okupionego wysiłkiem ruchu, możliwość przełamywania własnych słabości i satysfakcję z osiągniętego celu to otrzymasz odpowiedź, dlaczego warto się wspinać. Bo wspinać się jest przyjemnie - z przyjaciółmi, bądź też na zajęciach, które organizuje szkoła wspinania. Nieważne czy twoim celem jest dwumetrowy kamień, sztuczna ścianka na sali gimnastycznej, gigantyczny sopel lodu, czy wieleset metrowa skalna zerwa – wspinasz się, bo lubisz. Innych powodów może być wiele i każdy ma swoje. Ale trzeba to lubić...

Stoisz przed pionową skalną ścianą, jesteś już rozgrzany i skoncentrowany, śledzisz uważnie przebieg drogi, którą za chwilę będziesz się wspinać. Wypatrujesz chwytów, stopni dla oparcia butków. Wyobrażasz sobie sekwencje ruchów, jakie za moment wykonasz. Jeszcze tylko sięgasz do woreczka z magnezją, aby osuszyć czubki palców, strzepujesz dłonie, rozluźniając mięśnie i dotykasz pierwszych chwytów na skale. A potem wszystko idzie płynie i z gracją - prawdziwa szkoła wspinania. Wspinasz się szybko, sprawnie wykonując kolejne przechwyty, sięgając coraz wyżej, a twoje stopy ledwo muskając skałę czubkami butów pną się po niewielkich występach skalnych. Jesteś skoncentrowany, nie ma nic oprócz kawałka skały nad tobą, a planowanie przyszłości ogranicza sie do tych kilku ruchów całego ciała dzięki, którym znajdziesz się wyżej. Właśnie jesteś tuż pod najtrudniejszym miejscem Twojej wspinaczki, chwila zastanowienia, ale nie za długo, żeby nie stracić zbyt dużo sił. Ruszasz zdecydowanie, jeszcze dwa trudne przechwyty; przedramiona napięte jak struna nie pozwalają palcom puścić kluczowych, małych chwytów. Już jesteś powyżej tego miejsca jeszcze dwa łatwe ruchy i jest – górne stanowisko asekuracyjne, z radością krzyczysz do asekurującego kolegi "blok", a chwilę później stoisz znowu pod ścianą zmęczony, ale cholernie zadowolony. Udało się! - właśnie wspiąłeś sie po pionowej skalnej ścianie.

Tak może wyglądać Twój wolny dzień spędzony w skałkach lub na sztucznej ściance. Możesz się wspinać i mieć z tego wielką frajdę. Jak zacząć? Na początek nie potrzeba wiele – dobre chęci, no i może butki wspinaczkowe. Nabędziesz je w każdym sklepie ze sprzętem górskim. Tak wyposażony możesz udać się na sztuczną ściankę, gdzie spróbujesz wspinaczki. Żeby zobaczyć jak to jest wystarczy mała próba na fragmencie ścianki nie wyższym niż 3 metry. Nie musisz nic wiedzieć jeszcze o linie, uprzęży i asekuracji. W razie upadku spadniesz na gruby materac. Poproś kogoś bardziej doświadczonego, aby pokazał Ci podstawowe zasady pracy rąk i nóg. Zresztą na komercyjnych ściankach wspinaczkowych możesz skorzystać z porad instruktora. Ważne żebyś nie zaczynał od trudnych wyzwań, nie łapał małych chwytów i nie przejmował się, że stali bywalcy wyczyniają cuda tańcząc na ścianie lub suficie jakby nie działała na nich grawitacja. Ty też tak będziesz mógł, ale nie od razu. Jeżeli po kilku udanych próbach wspinania w skali mikro chciałbyś spróbować sił na większej ściance, koniecznie poproś o pomoc kogoś doświadczonego, kto założy ci uprząż i bezpiecznie zaasekuruje. Tutaj nie ma miejsca na naukę na własnych błędach - dobrą ofertę szkoleniową posiada na przykład Szkoła Wspinania GRIT...

Inna możliwość zasmakowania wspinaczki to wyjazd w skałki, bądź też w góry. Jeżeli np. interesuje Cię turystyka górska, masz już za sobą wiele szlaków, chciałbyś spróbować nowego wyzwania, możesz spróbować wspinaczki skalną ścianą lub granią prowadzącą na górski szczyt. Zresztą aby tylko spróbować nie musisz mieć żadnego doświadczenia. Wystarczy skorzystać z usług przewodnika który wybierze odpowiednią do Twoich możliwości drogę, wyposaży w sprzęt i zadba o asekurację. Tobie pozostanie tylko zmaganie ze skałą i radość z udanej wspinaczki. Jakkolwiek nie zacząłbyś swojej przygody ze wspinaczką, jedno jest pewne, jeżeli Ci się spodoba będziesz musiał doskonalić swoje umiejętności, zdobywać wiedzę i doświadczenie, aby móc wspinać się coraz trudniejszymi drogami, robić to bezpiecznie i samodzielnie. Podstaw asekuracji, dla własnego dobra, powinieneś nauczyć sie od zawodowców – instruktorów wspinaczki lub przewodników (odpowiedni adres to porządna szkoła wspinania). Później będziesz mógł samodzielnie rozwijać swoja wspinaczkowa karierę w kierunku, jaki uznasz dla siebie za interesujący. Może zostaniesz mistrzem ścianki wspinaczkowej lub skalnej ściany, może zainteresuje cie wspinaczka wielkimi ścianami alpejskimi, a może ulubionym twoim zajęciem będzie pokonywanie gigantycznych lodowych sopli. A może będziesz spędzał cudowne weekendy w słonecznych skałkach w towarzystwie przyjaciół ciesząc się pokonaniem kilku średnio trudnych dróg i aktywnie spędzonym czasem. To twój wybór... Wspinanie jest dla każdego!
---

gritter - Szkoła Wspinania GRIT

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Paralotniarstwo - piękno i rekreacja

2011-09-25T01:35:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Preselek

Paralotniarstwo to spełnione marzenie o lataniu, szybowanie niczym ptak w przestworzach. Co sprawia, że ludzi tak często urzeka piękny widok, który można podziwiać z góry? Jaka magiczna siła porywa ludzi, którzy wzbijają się ku niebu. Mit o Dedalu i Ikarze wydaje się wiecznie żywy, nawet w czasach, gdy nie ma problemu ze skorzystaniem z usług linii lotniczych, marzymy o samodzielnym lataniu.

Szkoła paralotniowa nie jest już dziś czymś niezwykłym. Zanim wykonasz pierwszy lot, musisz odbyć profesjonalne szkolenie, bez którego samodzielne próby mogą skończyć się tragicznie. Podstawową sprawą jest bezpieczeństwo, więc sama nauka latania nie wystarczy. Potrzebny jest też zdrowy rozsądek.
Warto dokładnie sprawdzić, co oferuje ci szkoła paralotniowa, gdyż przystępna cena nie zawsze może iść w parze z profesjonalizmem i odpowiednim podejściem do tematu. Jeśli zdecydujesz się na paralotniarstwo kurs musisz odbyć koniecznie. Sprawdź przede wszystkim, czy szkoła, w której zamierzasz rozpocząć loty na paralotni, posiada właściwy certyfikat. Nie wystarczą opinie klientów na stronie internetowej, czy zapewnienia instruktora, że jesteś w dobrych rękach. Gdy już wszystkie warunki są spełnione, możesz rozpocząć pierwsze kroki ze swoją paralotnią.

Czym właściwie jest paralotniarstwo?
Paralotniarstwo lub paragliding to dyscyplina sportowa, ale jednocześnie model rekreacji rozpowszechniony wśród osób żądnych wrażeń. Ten sport lotniczy jest niezwykle popularny w Europie i Ameryce Północnej. Często powszechnym błędem jest mylenie paralotniarstwa z lotniarstwem, a różnica jest zauważalna i leży przede wszystkim w konstrukcji obu pojazdów powietrznych. Paralotnie nie posiadają bowiem elementów sztywnych. Aby dokładnie poznać, czym jest latanie na paralotni warto również zasięgnąć trochę wiedzy historycznej. Mimo, że przyglądając się paralotniarstwu odnosimy wrażenie, iż jest to sport bardzo młody, to powstało ono już w latach siedemdziesiątych we Francji. Pierwsi zwolennicy tej dyscypliny sportowej w Polsce pojawili się zaś około roku 1987. W dalszym ciągu we Francji cieszy się ona dużym zainteresowaniem.

Mity i fakty
Mimo, że latanie kojarzy się większości osób z trudnym, wymagającym specjalnych predyspozycji i umiejętności zajęciem, należy powiedzieć, że paralotniarstwo jest dyscypliną zrzeszającą w dużej mierze amatorów. Oczywiście, jak w każdym sporcie, tak i tutaj mamy do czynienia również z grupą wyczynowców, którzy regularnie biorą udział w zawodach nie tylko w kraju, ale i za granicą. W kraju odbywają się Paralotniowe Mistrzostwa Polski, a także szereg zawodów regionalnych. Z Rankigu Pilotów Paralotniowych wyłania się przedstawicieli Paralotniowej Kadry Narodowej. Ważną imprezą dla pilotów są oczywiście Puchar Świata i Mistrzostwa Świata, w których udział biorą najlepsi z najlepszych z całego globu.

Jak oni latają?
Najważniejszym elementem w szybowaniu paralotnią jest wykorzystywanie ciśnienia opływającego jej aerodynamiczne skrzydło. Wszędzie tam, gdzie istnieją warunki do korzystania ze strumienia powietrza - latanie na paralotni jest możliwe. Istnieje kilka sposobów latania: zlot, loty żaglowe, loty termiczne oraz przeloty. Zlot to najłatwiejsza technika. Polega ona na starcie ze zbocza wzniesienia o odpowiednim kącie nachylenia, szybowaniu i lądowaniu na niżej położonym lądowisku. Loty żaglowe wykonuje się ze zbocza, w stosunku do którego wiatr wieje w kierunku prostopadłym. W tym typie lotu lądowanie odbywa się niedaleko miejsca startu, dzięki czemu szybko można przystąpić do ponownego startu. Loty termiczne przeznaczone są dla doświadczonych pilotów, którzy szybując potrafią wykorzystać tzw. kominy termiczne. I w końcu przeloty - to najtrudniejsze zadanie dla pilota, który wykorzystując właśnie różnice temperatur powietrza potrafi pokonać znaczne odległości. Powodzenie takiego lotu determinowane jest sprzyjającymi warunkami atmosferycznymi, a także porą dnia - ponieważ prądy termiczne nie pojawiają się w nocy. Rekordzista przeleciał w ten sposób w przeciągu 10 godzin odległość 512 km.

Bezpiecznie do celu
Paralotniarstwo uważane jest przez wielu obserwatorów za sport strasznie niebezpieczny. Czy rzeczywiście jest to właściwa opinia? Latając jesteśmy narażeni na zmienne warunki pogodowe. Paralotniarz nie dysponuje tak dobrym sprzętem, jaki znajduje się na pokładzie liniowego Boeinga, więc zdany jest wyłącznie na własne umiejętności. Musi dobrze koncentrować się na locie i obserwować teren oraz pogodę. Nienaganny stan sprzętu to podstawowy warunek do startu. Nie przeceniać swoich umiejętości - to podstawowa zasada znana dokładnie z innych dziedzin życia. Wielu wypadków można by uniknąć, gdyby piloci nie decydowali się na lot w trudnych, zmiennych warunkach. Tak więc silna aktywność termiczna prądów powietrza lub wiatr mogą doprowadzić do utraty kontroli nad paralotnią. Kolejne zagrożenia niosą ze sobą chmury typu cumulonimbus, gromadzące się na szczycie silnych kominów termicznych. Ciąg powietrza może doprowadzić więc do niezwykle niebezpiecznej sytuacji, w której pilot skazany jest na brak widoczności i turbulentne wiatry. Niebezpiecznym czynnikiem jest również lądowanie w trudnym, ze względu na infrastrukturę, miejscu. Czasem na drodze paralotni mogą pojawić się wysokie budynki, drzewa, kominy czy słupy energetyczne.

Podsumowując - paralotniarstwo to piękne hobby. Nie każdy ma odwagę i możliwości, aby uprawiać tę dyscyplinę. Pozostaje więc tylko pozazdrościć szczęściarzom i życzyć im "wysokich lotów"!

Wygraj wakacje marzeń! Kliknij tutaj

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Off-road na nartach

2011-09-25T01:33:00.000+02:00

Autorem artykułu jest Nyid

Spragnieni nowych wrażeń ciągle poszukują inspiracji. Do polski wkracza skitour. Ciekawa opcja dla poszukiwaczy adrenaliny ale i dla znudzonych gotowymi trasami.

Mamy ferie, kto nie chciałby spędzić ich szusując w górach na nartach? Miłośnicy białego szaleństwa, nieważne czy narciarze, czy snowboardziści zaczynają szturmować ośrodki narciarskie. Wszelkie pensjonaty, hotele przeżywają prawdziwe oblężenie. Agroturystyka małopolska też dzięki temu zyskuje. Każde miejsce noclegowe się liczy, a za dodatkowe atrakcje zimowi turyści gotowi są słono zapłacić. Małopolskę podbija teraz skitour. Rzecz może nie najnowsza, ale coraz bardziej popularna w Polsce. Cóż co takiego skitouring? W skrócie to podróżowanie na nartach poza oficjalnymi trasami. Można by wręcz powiedzieć, że to coś jak trekking tylko na nartach. Wspinaczka na nartach także. Czasami skitouring nazywany jest też ski-alpinizmem. Idea sportu sprowadza się do podróżowaniu na nartach tam gdzie zazwyczaj jest to niedostępne, na stromych zjazdach i podejściach. Potrzeba oczywiście do tego specjalnego sprzętu, dość drogiego. Do uprawiania skitouru przydadzą się specjalne buty, kijki, łączenia, narty, foki i harszle czyli metalowe zęby umocowane po dwóch stronach narty, które zwiększą jej przyczepność. Nie ma się jednak co martwić na zapas. W Tatrach pojawiła się już pierwsza wypożyczalnia sprzętu do skitouru w Dolinie Pięciu Stawów. Dla mniej obeznanych z tematem przygotowano bezpieczniejsze trasy z Doliny Pięciu Stawów Polskich przez Szpiglasową Przełęcz do Morskiego Oka albo przez Zawrat do Doliny Gąsienicowej. Po zjechaniu do Zakopanego sprzęt można oddać w specjalnym punkcie. Skitourowe szaleństwa w najwyższych polskich górach można połączyć ze zwiedzaniem stolicy małopolski. Apartamenty do wynajęcia Kraków oferuje wszystkim chętnym, a miasto to jest wyjątkowo piękne. Z Krakowa do Zakopanego jest rzut kamieniem więc czas zebrać się w sobie i ruszyć, spróbować czegoś nowego&hellip

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Kije trekkingowe - czy na prawdę warto zakupić?

2011-09-25T01:31:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Tkbartshop

Zaopatrując się w sprzęt turystyczny w dużej liczbie przypadków zaczynamy się łapać, że wydatki z nim związane mogą nagle przerosnąć zamierzony próg. Problem ten w większości miewają wytrawni turyści, nie tolerujący stacjonarnego trybu życia. Dochodzi wówczas do okresu kiedy to musimy zacząćkalkulować, który sprzęt należy nabyć, a który nie.

Wybór odpowiedniego sprzętu w wielu sytuacjach staje się zasadnicza w kreowaniu swojego budżetu. Planując odpowiednio zagospodarować nasze finanse częstokroć rezygnujemy z kupna różnorakiego typu rzeczy, ze względu na ich niewielką przydatność. Temat, który chcę poruszyć, powiązany jest bezpośrednio z kijami trekkingowymi. Otóż jest to osprzęt rodzący niemałe kontrowersje, w różnych kręgach. Wielu ludzi zastanawia się czy generalnie jest sens zaopatrywać się w kije trekkingowe. Raz ze względu na koszty, innym razem ze względu na małą przydatność. Nie należy powątpiewać, że kije trekkingowe są przydatne w czasie pieszych wojaży, w szczególności z niemałym obciążeniem na plecach. Odciążają znacząco nasze plecy i działają jako oparcie w każdej chwili marszu. Prócz tego kije trekkingowe zwane nieraz nordic walking charakteryzują się relatywnie niską ceną, w przyrównaniu do innych akcesoriów turystycznych. Dlatego także argument o niepotrzebnym dociążaniu budżetu traci sens. Sumując koszty i korzyści, które da się uzyskać, bilans ten wychodzi bardzo pozytywnie. Kije trekkingowe zatem nie zdają się sprzętem wskazywanym do skreślenia z listy zakupowej. Prawie każdyzapalony wędrowiec musi spróbować choćby raz w życiu spaceru z kijami nordic walking, a ze 100% pewnością po tym doświadczeniu nie będzie już chciał wychodzić w góry bez tego sprzętu. Morał z tej krótkiej historii jest taki, niełatwo właściwie zaprojektować wydatki na sprzęt turystyczny, jednakże najlepiej w tym procesie skorzystać z rad innych podobnych do nas fanów. Rezygnując z wydatków na konkretny sprzęt wyśmienicie jest najpierw przekonać się na własnej skórze czy de fakto jest on tak zbędny jak się nam wydaje.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Co nosić na stoku?

2011-09-25T01:29:00.001+02:00

Autorem artykułu jest FI

Sporty zimowe z każdym rokiem zyskują sobie coraz większą liczbę zwolenników. Amatorzy białego szaleństwa oblegają stoki. Próbują nauczyć się trudnej sztuki jazdy na nartach i desce. To jednak nie jedyne wyzwanie, z którym muszą się zmierzyć.

Nie mniej ważne pozostaje pytanie: Co na siebie włożyć? Odpowiedź jest pozornie łatwa - ciepła, nieprzemakalna kurtka i spodnie. Gotowe. Czy są to jedyne wyznaczniki, którymi powinniśmy kierować się przy doborze odpowiedniej odzieży na stok? Niekoniecznie. Zacznijmy od tego, co jest najbliższe naszej skórze - bielizny.
Najbliżej ciała, czyli bielizna termoaktywna
Jazda na nartach to nie godzinna sesja spędzona na siłowni, po której natychmiast możemy wziąć orzeźwiający prysznic. Na stoku, narażeni na ekstremalne warunki pogodowe, spędzamy kilka godzin i nawet gdy zdejmiemy już z nóg narty czy deskę, zwykle pozostajemy w tych samych ubraniach (i bieliźnie!) przez dłuższy czas. Jeśli zależy nam na komforcie termicznym, to pierwszym krokiem do jego osiągnięcia jest bielizna termoaktywna.
W przeciwieństwie do bawełnianej, bielizna termoaktywna nawet w wyniku zmożonej potliwości nie przykleja się do ciała i nie powoduje, że staje się ono mokre. Wilgoć odprowadzana jest do wewnętrznej warstwy termicznej ubioru. Zapobiega to wychłodzeniu organizmu, zapewniając odpowiedni mikroklimat i komfort termiczny. Komplet bielizny termoaktywnej składa się ze spodni oraz podkoszulka z krótkim lub długim rękawem, dzięki czemu ciało chronione jest na całej jego powierzchni.
Przy zakupie odpowiedniej bielizny termoaktywnej zwrócić należy uwagę na materiał, z którego jest wykonana. Polecany jest poliestrowy materiał Thermidry bio, mający zastosowanie w produktach marki BERGSON (cena bielizny od 69zł).
Co na stopy? Kompletując narciarski outfit naturalnie nie można pominąć stóp. Są nie tylko narażone na niską temperaturę, podobnie jak reszta ciała, lecz także na otarcia spowodowane butami narciarskimi. Dlatego bardzo ważny jest dobór odpowiednich skarpet. Nasze skarpety Ski Socks Uni przeznaczone są dla osób uprawiających sporty zimowe. Zapewniają suchą stopę, ciepło i wygodę. Posiadają też specjalnie wzmocnione pięty i palce. Chronią też stopę przed otarciami dzięki specjalnie wyprofilowanemu krojowi - mówi Grzegorz Tryba, prezes firmy ACM - właściciela marki BERGSON. -- Polecamy je nie tylko osobom, które marzną w stopy, lecz wszystkim uprawiającym sporty zimowe.
Skarpety powinny być wykonane z materiałów, które zapewnią stopom komfort termiczny i pozwolą na swobodną wentylację. Należą do nich między innymi tkaniny z włókna Coolmax stosowane przez markę BERGSON.
Ciepły sweter lub polar
Uwieńczeniem ubioru, który nosimy pod kurtką narciarską jest odpowiedni sweter lub polar. Stanowią one drugą warstwę izolacyjną wkładaną na bieliznę termoaktywną. Chronią przed chłodem i przemoczeniem. Niektóre dostosowane są do bezpośredniego połączenia z kurtką narciarską za pomocą suwaków. Podobnie jak w przypadku pozostałych warstw odzieży, również polary i swetry muszą być wykonane z odpowiednich materiałów. Idealne swetry to te z wełny, najlepiej uzupełnione o wiatroszczelną podszewkę, np. z materiału StromShell, który posiada oddychającą membranę odporną na wiatr i wodę.
Efekt synergii Na koniec pamiętajmy o tym, że wszystkie dobrane przez nas elementy ubioru powinny ze sobą współgrać. Inwestując w prawidłową bieliznę termoaktywną, a lekceważąc przy tym to, co włożymy na nią, można zniweczyć nawet najlepsze zamiary. Dlatego pamiętajmy o tym, by wszystkie warstwy odzieży uszyte były z odpowiednich, termoaktywnych i zapewniających skórze swobodną wentylację materiałów.

redakcja@fabrykaidei.pl

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Kurs Survivalu dla każdego - zobacz jakie to łatwe

2011-09-25T01:28:00.001+02:00

Kurs Survivalu dla każdego - zobacz jakie to łatwe

Autorem artykułu jest Selenge

Czym jest szkoła przetrwania? Czy każdy może wziąć udział w takich zajęciach? jak się do nich przygotować i czego się spodziewać? Zrób ten pierwszy krok na survivalowej ścieżce - Przygoda jest bliżej niż myślisz!

KURS SURVIVALu dla każdego!

Zapraszam do odwiedzenia naszej strony www.selenge.pl Proponujemy Wam udział w Kursie Survivalu o trzech stopniach zaawansowania.

Basic - szkolenie odbywa się stosunkowo blisko cywilizacji. Podczas szkolenia korzystamy ze sprzętu biwakowego, turystycznego, survivalowego. Ten poziom kursu polecamy tym wszystkim, którzy dopiero zaczynają przygodę z survivalem.
Elementy szkolenia to:

- ogólna wiedza o technikach i metodach przetrwania w środowisku naturalnym charakterystycznym dla strefy środkowoeuropejskiej
- rozpalanie ognia
- przyrządzanie jedzenia i zdobywanie wody w warunkach polowych
- budowa schronień
- nawigacja w terenie
- pierwsza pomoc przedmedyczna

Advanced - kurs zalecany dla adeptów szkolenia Basic lub osób, które już posiadają podstawową wiedzę survivalową. Cechą kursu na tym poziomie jest to, że zabieramy ze sobą minimum sprzętu biwakowego, a miejsce zajęć jest dość oddalone od najbliższych siedzib ludzkich. Elementy szkolenia to m.in.:

- rozpalanie ognia metodami alternatywnymi i pierwotnymi
- wytwarzanie narzędzi i przyborów pomagających przetrwać w danej sytuacji
- żywność naturalna - zbieractwo roślin, łowiectwo w granicach polskiego prawa, konserwacja i przetwarzania żywności w warunkach polowych
- ratownictwo w sytuacjach katastrof i sytuacjach nietypowych
- przeprawy wodne
- liny, węzły i podstawy wspinaczki skałkowej

Extrim - to poziom kursu dla prawdziwych twardzieli!
Miejsce szkolenie jest tajemnicą aż do chwili rozpoczęcia kursu. Uczestnicy stawiają się w miejscu zbiórki wyposażeni jedynie we własny strój, nóż i osobisty pakiet przetrwania (KIT). Szkolenie jest maksymalnie urealnione, a nad bezpieczeństwem uczestników cały czas czuwają nasi instruktorzy i ratownicy. Przykładowe
scenariusze szkolenia to np.: katastrofa lotnicza, wypadek w górach, rozbitkowie na morzu, itp.

Każdy poziom szkolenia zawiera elementy treningu psychicznego w warunkach nietypowych.

Jak zapisać się na Kurs? Skontaktuj się z nami mailowo poprzez adres szkolenia@selenge.pl lub skorzystaj z zakładki "Kontakt" na naszej stronie .

Terminy poszczególnych kursów są każdorazowo ustalane z zainteresowanymi osobami. Preferujemy wyjazdy 3 dniowe piątek-niedziela.

Szczegóły tutaj: http://www.selenge.pl/kurs-survivalu/

Zapraszam i pozdrawiam!
Tomek

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Obowiązkowy sprzęt dla turysty

2011-09-25T01:27:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Marcjan_atomczyk

Gdy wyruszamy w góry czy też inna podróż turystyczną, powinniśmy zabrać ze sobą obowiązkowy sprzęt turystyczny. Taki sprzęt nie jest drogi i powinien być na wyposażeniu.

Podstawą każdego podróżnika są buty, które muszą być wygodne i bezpieczne. Gdy wyruszamy w góry, dobrze gdy są to buty wysokie. Takie buty ochronią naszą kostkę przed urazami i nasza stopa będzie czuła się bezpieczniej. Kolejna bardzo ważna rzecz w przypadku wędrówek to plecak. Jest to podstawowy sprzęt turystyczny, gdzie schowamy wiele innych sprzętów. Do plecaka włożymy wszystko to, co nam może się przydać. Podróże po górach lub w nieznanym klimacie mogą nas zaskakiwać różną pogodą. Na deszcz warto mieć pałatkę lub też zwykły płaszcz przeciwdeszczowy. Pałatki pomogą nam nawet zbudować prowizoryczny namiot, w przypadku nawałnicy bardzo przydatny. W plecaku warto także mieć coś ciepłego.
Pomimo tego, że w górach często świeci słonce, nie oznacza to że jest ciepło. Dlatego też warto zabrać ze sobą zwykły polar, który sprawdzi się w każdych warunkach klimatycznych. Warto także mieć przy sobie inny drobny sprzęt jak latarki, worki, przyborniki czy też apteczkę. Sprzętu turystycznego nigdy nie za mało i każdy może nam się przydać. Nie możemy zapomnieć także o tak ważnej rzeczy jak mapa czy inne przybory nawigacyjne. Wiele osób zapomina o wzięciu nawet podstawowej mapy, a taka często jest bardzo potrzebna. Sprzętu turystycznego jest wiele, niemalże każdy może nam się przydać, jednak nie warto jest ryzykować i zabierać zbyt dużo. W końcu nasz plecak będzie za ciężki i to będzie także problemem.

Marcjan Atomczyk - Wieloletni projektant gryndogubli oraz maronetli. Znany na całym świecie ze swojego zamiłowania do pisania poezji, tekstów reklamoweych oraz esejów.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Markery paintballowe

2011-09-25T01:24:00.002+02:00

Autorem artykułu jest Lithi

Marker paintballowy - jest to broń używana do gry w paintball. Wyglądem i działaniem jest ona zbliżona do tradycyjnej broni strzeleckiej. Jednak jest zasilana dwutlenkiem węgla lub sprężonym powietrzem atmosferycznym.

Amunicją dla markera, są kulki paintballowe. Ich wypełnienie stanowi farba, tworzona na bazie żelatyny spożywczej. Rozbijają się w momencie zetknięcia z przeszkodą i pozostawiają ślad, nazywany splatem.
Marker dzieli się na 4 rodzaje.
- Pompki - charakteryzują się bardzo małą szybkostrzelnością, ponieważ przeładowanie kulek i gazu robione jest ręcznie.
- Pneumatyczne (mechaniczne) - nie trzeba go przeładowywać po każdym strzale. Przeładowanie kulek i gazu następuje automatycznie. Bolt powraca do pozycji sprzed wystrzału pod wpływem ciśnienia gazu.
- Elektro-pneumatyczne - jest to marker pneumatyczny z tzw. e-gripem. W marker jest wbudowany układ elektroniczny, dzięki któremu można ustawić tryb strzelania jedną kulką, serią kulek, bądź przez cały czas trzymania spustu.
- Elektroniczne - jest najbardziej zaawansowanym technicznie markerem. Jest wyposażony w system skomplikowanych układów elektronicznych, dzięki którym można regulować wypuszczanie kulek, tempo w jakim są wystrzeliwane oraz regulują przepływ gazu z butli do markera.
Przez wzgląd na ich zaawansowanie, są używane głównie przez profesjonalistów do gier speedballowych. Można nim grać w woodsball, jednak osobiście tego nie polecam. W lesie elektronika tego markera jest bardziej narażona na uszkodzenie. A należą one do najdroższych. Markery można tez sklasyfikować biorąc pod uwagę miejsce ich przeznaczenia tj.
- militarne (do gry w woodsball bądź bardziej rekreacyjnie, do odgrywania scenariuszy, czy podczas integracje paintball ‘owych) - wyglądem przypominają prawdziwą broń, zazwyczaj są cięższe.
- turniejowe - są celniejsze, lżejsze, szybsze i na ogół mają bardziej efektowny wygląd. Oprócz tego można jeszcze podzielić markery paintballowe przez wzgląd na ich zasilanie.
- zasilane HP - czyli sprężonym powietrzem. Jedna butelka starcza na wystrzelenie ok. 500 - 700 kul.
- zasilane CO2 - czyli dwutlenkiem węgla. Jedna butelka starcza na wystrzelenie ok. 100 kul.
Większość można zasilać tym i tym, jednak trzeba wziąć poprawkę na to, że nie wszystkie. Bo niektóre markery mogą się zmrozić przy CO2.
Sprzęt paintballowy tego typu nie należy do najtańszych, ale jest duża rozbieżność cenowa, więc każdy powinien znaleźć coś dostosowanego do własnego budżetu.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Narty na Mazurach

2011-09-25T01:24:00.000+02:00

Autorem artykułu jest Pawel Korn

Wydawać by się mogło, że aby w pełni zasmakować narciarskich emocji należy udać się w wysokie góry. Jednakże jak się okazuje mazurskie i kaszubskie wzniesienia w zupełności wystarczą, aby spędzić świetnie czas na śniegu w towarzystwie znajomych. Miejsce to nie może się oczywiście równać wielkimi Tatrami, ale stanowi idealne miejsce na na trening przed dłuższym wyjazdem, bądź na niedługi wypad.

Naszym pierwszym przystankiem zdecydowanie powinna miejscowość Gołdap położona pośród przepięknych lasów i jezior. W tej części Mazur z reguły spada więcej śniegu niż w innych miejscach, toteż sezon jest nieco dłuższy. Punktem, które szczególnie przyciąga wszelkich kochających narty jest tutejsza Gołdapska Góra, z której we wszystkie strony roztaczają się niesamowite widoki i z tego właśnie względu Piękna Góra. Narciarzy obsługują cztery wyciągi, które będą was transportować pomiędzy pięcioma trasami o różnej długości. Dużą popularnością cieszy się także okoliczny tor saneczkowy czy narty biegowe.

Kolejnym miejsce szczególnie wartym odwiedzin zarówno amatorów jak i zawodowców stanowi Wieżyca. Miejsce to sławi miano najwyższego wzniesienia na Niżu Europejskim, a główną jego atrakcją są trzy wyciągi orczykowe obsługujące tyle samo tras zjazdowych. Są one świetnie przygotowane przez ratrak, a w razie potrzeby dośnieżane. Zadbano także o najmłodszych uczestników dosiadających narty i stworzono specjalnie dla nich dopasowany tor. Na miejscu działa także szkoła narciarska i wypożyczalnia sprzętu.

Wszystko to sprawia, że nie ma już potrzeby wyjazdu za granicę czy w nasze polskie góry. Proponowane wyżej rozwiązanie będzie także przede wszystkim o wiele tańsze. Będziemy mieć także możliwość sprawdzenia własnych sił przed ekspedycją do Austrii czy Włoch. Zapobiegnie to ewentualnej stracie pieniędzy i czasu w przypadku kiedy narciarstwo jednak się nie okaże tym czego szukaliśmy.

Informacje gospodarcze - otwarty serwis informacyjny.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Maski paintballowe cz.2

2011-09-25T01:22:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Lithi

Pierwszą częśc artykułu poświęcilam masce paintballowej, jej klasyfikacji, ich wykonaniu i innym ogólnym informacjom. W tej części artykuł opiszę akcesoria do maski, oraz jak je odpowiednio dobrać.

Bardzo ważną częścią maski jest szybka. Trzeba o nią szczególnie dbać i warto też zainwestować w odpowiednią. Zarówno wybór maski jak i szybki może być kluczem do udanej zabawy, bądź też katastrofy, i momentu, w którym mógłbyś/mogłabyś spisać grę w paintball na straty. Co byłoby wielkim błędem i szkodą dla Ciebie.
Przy wyborze maski należy się kierować najpierw tym, czy posiada ona wszystkie atesty. Do gry dopu[.] są tylko te markowe, wcześniej testowane.
Po drugie, maska powinna leżeć na głowie pewnie i wygodnie. Warto też zwrócić uwagę na obszar jaki ona ochrania. Jeśli jesteś np. osobą medialną, rzecznikiem prasowym, to lepiej wybrać taką, która osłania więcej, niż mniej.
Szybka, najlepiej wybrać szybki podwójne, termalne. To jest jedyny pewny sposób na to, by maska nie zaparowała. A co za tym idzie, nie popsuła wrażeń z zabawy, ani też nie obniżyła skuteczności bojowej. Weźmy też pod uwagę, że będąc na polu do paintball a nie masz możliwości przetrzeć maski od środka, żeby to zrobić, musisz opuścić pole do gry. To żeby maska nie parowała, czy zachodziła wilgocią, jest bardzo ważne.
W sklep paintballowym, można zakupić specjalne spreje, zapobiegające parowaniu. A nawet wiatraczki, które się montuje do maski. Również służą do tego by ją odparować. Jednak niektóre modele są głośne, przez co przeszkadzają w grze, i mogą zdradzić Twoją pozycję przeciwnikowi.
Do masek można dokupić ochraniacze na uszy. Niektóre modele masek posiadają odpinaną gąbkę. Co jest fajnym rozwiązaniem, bo po grze można wyjąć ją i przepłukać. Jest to wygodne i higieniczne.
Jeśli nie ma się jakiegoś bezpiecznego miejsca do przechowywania maski, tak by się nie zniszczyła, warto zainwestować w pokrowiec na szybki. Bardzo łatwo je porysować i zniszczyć, a nie są one zbyt tanie.
Przy zakupie szyb, można się też kierować kolorem szybki oraz kątem widzenia, jaki nam zapewnia. Oczywiście, im większy kąt tym lepiej. Jeśli sprawa dotyczy koloru, to wcale nie chodzi o szpan: ,ja mam różowy, a ty zwykły, hahaha, jestem fajny ;-) Kolory szkieł też mają ważne funkcjonalne zastosowanie. Przede wszystkim, jeśli grasz w słońcu, przy sprzyjających warunkach pogodowych, polecam szybki przyciemniane, ochronią Twoje oczy, i światło nie będzie Cię oślepiać. Szybki bursztynowe i żółte, zastępują okulary strzeleckie, eliminują zjawisko cienia w słoneczne dni i są dobre do leśnych podchodów. Oprócz tego istnieje jeszcze wiele innych kolorów szkieł, ale to trzeba wybierać według własnego uznania. Oczywiście w sklepie paintballowym będzie osoba, która doradzi i pomoże w wyborze odpowiedniej maski i szybki.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Maski paintballowe cz.1

2011-09-25T01:21:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Lithi

Maski paintballowe, można uznać za najważniejszy element wyposażenia każdego gracza. Bez nich nie zostanie się wpuszczonym na teren gry, nawet jako obserwator czy fotograf. Każdy, bez wyjątku znajdujący się na polu do paintballa musi mieć założoną maskę na twarz.

Nie można jej ściągać, nawet na moment, jeśli dojdzie do sytuacji, w której np. szybka zaparuje, czy się zabrudzi. Żeby maskę przeczyścić, należy zejść z pola. Wszystkie maski bez wyjątku za zadanie mają ochronić Ci twarz, głowę, która jest najbardziej narażona podczas gry. Zwłaszcza chodzi o oczy i uszy. I zapewniam, że nikt, bez wyjątku nie chciałby poczuć uderzenia kulki paintballowej, nawet tej najbardziej miękkiej, jak się rozbija, czy uderza w ucho. Jeśli uderzą w oko, to już prawdziwa tragedia. Dlatego głośno apeluje, o nie zdejmowanie masek przebywając na terenie do gry. Nie strzelanie na terenie do tego nie przeznaczonym, ani poza teren do tego nie przeznaczony.
Maski używane w paintballu są zaprojektowane i wykonane z takich materiałów, aby wytrzymywały bezpośrednie uderzenie kulki lecącej z prędkością ponad 90 m/s (tj. 300 fps.) Stąd właśnie wzięła się kolejna zasada bezpieczeństwa, której trzeba bezwarunkowo przestrzegać. Prędkość wylotowa kulki opuszczającej lufę markera nie może przekraczać więcej niż 300 fps.
Większość masek dostępnych w sklepach paintballowych oprócz gogli posiada ochraniacze na dolną część twarzy, uszu i daszek.
Osobiście maski paintballowi zakwalifikowałabym do dwóch kategorii:
- maski militarne, do gier scenariuszowych, imprez integracyjnych dla firm, ogólnie do gier bardziej rekreacyjnych i woodsballu. Takie maski charakteryzują się tym, że ochraniają całą głowę, są masywniejsze, większe i w barwach militarnych.
- maski turniejowe - do speedballa, są dla osób grających bardziej profesjonalnie w paintball. Te maski są droższe, mniejsze, żeby trudniej było w nie trafić, a ich kolor zależy od wyobraźni właściciela lub też firmy produkującej. Są również wygodniejsze, posiadają więcej części wymiennych i są zrobione z miększego materiału, co daje większe szanse na odbicie się kuli. A co za tym idzie, nie zostanie się wyeliminowanym z gry.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Jaki powinien być idealny apartament w górach

2011-09-25T01:20:00.001+02:00

Autorem artykułu jest Joy of comunism

Urlop w górach to wspaniały sposób na wypoczynek. Świerze powietrze, piękne widoki, spacery. Tak w skrócie można go opisać. Aby jednak wszystko udało się idealnie koniczny jest wybór odpowiedniego noclegu. Lokalizacja, wielkość i standard to podstawowe cechy idealnego apartamentu w górach.

Decyzja podjęta jedziemy w góry. Ma być przyjemnie, spokojnie, ale ze wszystkimi wygodami. Opcja apartamenty w górach. Dlaczego tak? Bo tak się bardziej opłaca. Wyjazd pięcioosobowej rodziny to w przypadku kwater konieczność wydania około 250 zł na noclegi. Albo jeszcze więcej, jeśli wymagania będą wyższe. Do tego problemy z gotowaniem i innymi ludźmi kręcącymi się po pensjonacie. Za dużo tego wszystkiego.

Apartamenty w górach też mają swoje wady. Zwykle kosztuje więcej niż pokój (ale kiedy jedzie się w piątkę, nie ma to większego znaczenia). Trzeba samemu zajmować się wszystkim tym, czym obsługa zajmuje się w hotelu czy pensjonacie. Ale daje odetchnąć. I to się liczy. Pytanie jaki powinien być idealny apartament w górach?

Po pierwsze lokalizacja

Tu sprawa jest nieco skomplikowana. Bo wyjeżdżając na urlop zakładamy zwykle, że będziemy odpoczywać w ciszy i spokoju. A jednocześnie nie chcemy rezygnować z tego, co daje lokalizacja w pobliżu najciekawszych miejsc do zwiedzania i odwiedzania. Trzeba próbować pogodzić te dwie kwestie. To oczywiście dość trudne, jednak nie niemożliwe. Zwłaszcza w polskich górach (choć w tym przypadku z prostego powodu niewiele jest do zwiedzania, a na szlak zawsze znajdzie się droga).

W przypadku apartamentu kluczowa powinna być więc możliwość dojazdu. Niech będzie umiejscowiony na uboczu, może nawet gdzieś poza miastem. Ale niech da się do niego w miarę dobrze dojechać.

Po drugie wielkość

Wydawać by się mogło im większy, tym lepszy. I tak jest w rzeczywistości. Jednak rzeczywistość to także konieczność zawierania kompromisów. Poszukiwania złotego środka między komfortem, a kosztami. Bo im większy apartament, tym wyższa cena. A im wyższa cena, tym wakacje droższe.

Warto więc dobrze rozważyć, ile pomieszczeń jest potrzebnych. W modelowym przykładzie wyjazdu rodziny pięcioosobowej niezbędne są co najmniej dwa. Lepiej, żeby były trzy: dwie sypialnie i pokój dzienny. No i kuchnia, która jest w zasadzie warunkiem niezbędnym. Dlaczego? Bo wybór apartamentu to min. ta zaleta, że można samemu sobie gotować. Chociaż, oczywiście, nie trzeba.

Po trzecie standard

Wakacje są po to, żeby odpocząć. A nie po to, żeby użerać się z niedziałającą spłuczką w toalecie czy innymi defektami. Dlatego dobrze jest wybrać apartament o nieco wyższym standardzie. Tak, aby pobyt był jak najspokojniejszy. Dotyczy to także wyposażenia samego lokalu. Niech łazienka będzie estetyczna i zachęcająca do kąpieli. Chociaż bowiem znalezienie takiej w polskich pensjonatach jest utrudnione, powinno być priorytetem. Dobrze byłoby także, żeby łóżka były wygodne, a stół odpowiednich rozmiarów. Z prostej przyczyny po górskiej wędrówce dobrze jest się wyspać. W zarwanym łóżku nie ma na to szans.

To tylko trzy cechy idealnego apartamentu. Wystarczające, ale kto chce czegoś ekstra, powinien bardziej się wysilić.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Bezpieczne skoki tandemowe

2011-09-25T01:16:00.001+02:00

Rynek bogaty jest w liczne dyscypliny sportów ekstremalnych. Przeznaczone są one dla wielbicieli adrenaliny, których z roku na rok przybywa. Przykładowo skoki na bungee czy skoki ze spadochronem.

Rynek bogaty jest w liczne dyscypliny sportów ekstremalnych. Przeznaczone są one dla wielbicieli adrenaliny, których z roku na rok przybywa. Przykładowo skoki na bungee czy skoki ze spadochronem.

Tuż przed oddaniem swojego pierwszego w życiu skoku spadochronowego, pasażer, przechodzi jedynie dziesięcio- lub piętnastominutowy instruktarz, aby mieć ogólne pojęcie o tym, co go czeka i co mu może grozić.

Przeważnie tandemowe skoki ze spadochronem oddaje się z wysokości trzech albo czterech tysięcy metrów. Zwykle pasażerowi dotrzymuje towarzystwa skoczek-kamerzysta, którego zadaniem jest uwiecznić pierwszy w życiu skok pasażera.

Przy skokach tandemowych, wykorzystywany jest specjalistyczny zestaw: to spadochron główny, zapasowy oraz automat spadochronowy. Owy automat, to system, który otwiera spadochron zapasowy, kiedy skoczek nie otworzy spadochronu głównego.

Nowatorską wersją skoków ze spadochronem są skoki tandemowe. Jak sama nazwa mówi, jest to skok dwuosobowy. Takie wydarzenie to nic innego jak skok laika wraz z instruktorem.

Do skoku tandemowego nie są wymagane pozwolenia od lekarzy ani żaden kurs przygotowawczy, w przeciwieństwie do tradycyjnych samotnych skoków. To jest najzwyklej w świecie skok zapoznawczy wraz z instruktorem.

Skoki ze spadochronem osiągalne są zarówno dla laika jak i profesjonalisty. Jak na sport ekstremalny przystało są niezwykle niebezpieczne, a jednocześnie bardzo ekscytujące. Grunt, to zachować ostrożność.

---

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.