www.skepseis.co.cc

Covers

2012-02-09T07:42:00.000+02:00

Tο πιο λογικό συμπέρασμα

2012-01-14T04:03:00.000+02:00

Αυτό είναι ένα γραμμα σε σένα...

Υπάρχουν στιγμές που δεν υπάρχεις. Υπάρχουν συναισθήματα που επισκιάζουν το νόημα του να υπάρχεις μέσα στην ανυπαρξία σου. Κάποιες φορές γνωρίζω ανθρώπους και χτίζω πάνω σε αυτούς αρκετά το συναίσθημα που θα μου προκαλέσεις... Η λογική μου μου λέει ότι είναι πιο σωστό το να χτίσω το συναίσθημα που υπάρχει ήδη μέσα μου παρά την εικόνα του πώς μπορεί να είσαι και το που.

Υπάρχουν στιγμές που όλες τις εμπειρίες μας τις βλέπουμε ίδιες. Υπάρχουν συναισθήματα όμως που κάθε φορά μοιάζουν διαφορετικά. Κάποιες φορές γνωρίζω αποφάσεις και επιθυμίες που θα ‘πρεπε πάνω τους να χτίσω το σωστό μονοπάτι. Το συναίσθημα με κάνει να κλαίω καμιά φορά. Ακόμα και αν δέν βγαίνει δάκρυ.

Εκεί που βρίσκεσαι, να είσαι καλά, ευτυχισμένος και γεμάτος. Κάποια στιγμή θα συγκρουστούμε και θα δέσουμε τις ζωές μας για πάντα μαζί. Μέχρι τότε εύχομαι να χαμογελάς συχνά, να αγαπάς και να αγαπιέσαι γλυκά. Εύχομαι να νιώθεις όπως εγώ τώρα. Αισιόδοξος και σίγουρος για μας. Οι δυσκολίες ποτέ δέν θα μπουν εμπόδιό μας, ούτε τώρα ούτε και μετά. Είμαστε άνθρωποι που υπολογίζουν το συναίσθημα, μην σε ανησυχεί που μπορεί να κλαίω, είμαστε άνθρωποι που αγαπάνε την λογική και εσύ είσαι το πιο λογικό συμπέρασμα που έχω καταλήξει ποτέ.

Ελεύθεροι, ήδη μαζί, από πάντα και για πάντα. Τεράστιο φιλί και αγκαλιά για σένα!

2011

2011-12-31T06:12:00.001+02:00

Αγαπητό μου μπλόγκ φέτος ήταν μία ακόμη γεμάτη χρονιά. Σήμερα προς τιμήν της τελευταίας μέρας του 2011 θα κάνω τον καθιερωμένο απολογισμό μου για το τι συνέβη αυτήν την χρονιά.

Όσον αφορά τα ερωτικά μου, μπορεί να είμαι σε αναμονή για αυτό που ψάχνω, όμως ήταν η χρονιά που γνώρισα τους περισσότερους καστανόξανθους με ανοιχτόχρωμα μάτια… hell yeah! I am closer to you babe! Μπλε, γκρι, σκούρα, ανοιχτά, πρασινωπά, από την στιγμή που συνειδητοποίησα ότι σαν ενέργεια υπάρχεις από πάντα μέσα μου, συνεχώς αντικατοπτρίζεσαι σε ανθρώπους με τον πιο γλυκό τρόπο! Υπήρξαν 10 διαφορετικά χείλη που φίλησα, στα 3 υπήρχε συναίσθημα, 0 σχέσεις για φέτος. Σεξ με 3 άτομα, όχι συγχρόνως, με το ένα ήταν ας το πούμε one night stand. Στατιστικά λοιπόν μία χαρά πήγε το 11, πιο ποιοτικό και σίγουρα πιο προσανατολισμένο. Ίσως το πιο ερωτικά προσανατολισμένο έτος ever!

Όσον αφορά τα επαγγελματικά μου, φέτος εξέδωσα το πρώτο μου βιβλίο!!! Έχω έτοιμο το επόμενο, έκανα τα λιγότερα post στο skepseis 24 μόνο και από αυτά έχω και δυο, τρία που δεν είναι κείμενο, αλλά αυτό ίσως είναι και καλό. Περιόρισα κατά πολύ τις σκέψεις μου και ευχαριστήθηκα πιο πολύ στιγμές! Έβγαλα μία σειρά κοσμημάτων φέτος, έκανα το βήμα να φτιάξω το αυτοσχέδιο stand μου και να πάω στο θησείο να πουλήσω τις δημιουργίες μου, πήγα και σε μαγαζιά. Δεν πήγε καλά, ίσως φτάνω σε ένα τέλμα με αυτό το θέμα, θα δούμε. Οικονομικά τα χαζοέβγαζα πέρα με τα κοσμήματα, πήρα και κάτι λεφτά από το πουθενά το καλοκαίρι μία επιστροφή από εφορία. Σε γενικές γραμμές μία χαρά!

Πήγαμε επίσης ταξίδι σε ένα μέρος τόσο μαγικό! Ιταλία, Cinque Terre, 5 χωριουδάκια παραθαλάσσια με πολύχρωμα σπιτάκια, τα οποία πρόσφατα καταστράφηκαν σχεδόν ολοσχερώς από κάτι πλημμύρες. Ευτυχώς που προλάβαμε! Ταξίδεψα στην Ελαφόνησο, στην Κρήτη, έκανα πολλά μπανάκια.

Πήγα πρώτη φορά στην ζωή μου για 3 ολόκληρους μήνες γυμναστήριο και ανακάλυψα την yoga. Αμοιβαίος έρωτας! Έκανα για πρώτη φορά ένα χαζόsolarium και ισιωτική στα μαλλιά μου.

Έκανα 2 καινούριους φίλους, με τον έναν έχουμε έρθει πάρα πολύ κοντά. Ησύχασα από λυκοφιλίες και άσκοπες συναναστροφές, ευχαριστήθηκα πολύ το έξω αλλά βγήκα λιγότερο αξιοποιώντας πιο ποιοτικά την διασκέδασή μου. Είδα άπυρες ταινίες σε σπίτια φίλων, ανέβηκα και στο κλουβί (όποιος κατάλαβε, κατάλαβε :P ) .

Έκανα πρώτη φορά στην ζωή μου δίαιτα κανονικότατα, αδυνάτισα ίσως πιο πολύ από ποτέ, όχι πως είχα και καμία προβληματάρα αλλά έπεσε η μπάκα if u know what I mean.

Άφησα το μαλλί μου να μεγαλώσει πολύ και επίσης με έναν μυστικό τρόπο, έγινα και καστανός :P

Αγάπησα πάρα πολύ το σπίτι μου, το δωμάτιό μου, την ζωή μου, το παρόν μου.

Ξεκίνησα το meditation, ανακάλυψα την Abraham Ester hicks, εμπνεύστηκα, προσανατολίστηκα, συνειδητοποίησα, ξύπνησα.

Έσβησα καμία 200αρια άτομα που δεν υπήρχε κανένας λόγος που ήταν φίλοι μου στο Facebook, αγάπησα λίγο το twitter.

Γενικά το 11 ήταν μία χρονιά μπόλικης ηρεμίας για μένα, είχα άπλετο χρόνο αδράνειας που με βοήθησε στο να μάθω να αγαπάω τον εαυτό μου και να γίνομαι δημιουργικός επειδή το νιώθω και όχι επειδή πρέπει. Κατά βάση ήμουν πολύ ήρεμος τις περισσότερες φορές με τα ερωτικά μου, σε σημείο που αγχωνόμουν με το ότι δεν ανησυχούσα που δεν υπήρχε κάτι στην ζωή μου για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Κατάφερα πράγματα που είχα στο μυαλό μου χρόνια να πραγματοποιήσω, αγάπησα περισσότερο τους φίλους μου, το μέρος που ζω, την οικογένειά μου. Ήμουν πιο αποφασιστικός και πιο συγκεκριμένος. Πιο ισορροπημένος και πιο ευτυχισμένος σε σύνολο από κάθε άλλη χρονιά θα 'λεγα. Κάθε χρονιά και καλύτερα λοιπόν, όπως πάντα έλεγα! Είμαι πολύ ενθουσιασμένος για το 12!

Καλή χρονιά σε όλους, εύχομαι με τον καινούριο χρόνο να βλέπουμε όλο και περισσότερο το πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε αυτήν την εμπειρία που λέγεται ζωή και να συνειδητοποιούμε πόσο υπέροχο είναι που μπορούμε με την αγάπη να αλλάξουμε, να δημιουργήσουμε και να χτίσουμε κόσμους!

Αναμένοντας την απάντηση

2011-12-04T21:21:00.002+02:00

Έχω φάει τόση σοκολάτα τον τελευταίο καιρό που νομίζω αν με γλύψεις θα γίνει καφέ η γλώσσα σου και θα αρχίσω να λιώνω στα χέρια σου. Έχω μιλήσει αρκετές φορές για την έλλειψη, σε αυτό το σημείο όμως νιώθω έντονα την ανάγκη για να μιλήσω για κάτι άλλο. Έχω υιοθετήσει τον ρόλο του θύματος και του ριγμένου για χρόνια. Οι σεξουαλικές μου ανάγκες με οδηγούσαν πάντα στο ψαχτήρι, οι λογική μου όμως με οδηγούσε τελικά στο ράφι. Στατιστικά από τους γνωστούς μου έχω ζήσει άτακτα και γεμάτα χρόνια όσον αφορά το σεξουαλικό κομμάτι της ζωής μου. Πάντα όμως ψάχνουμε για το καλύτερο συναίσθημα και εμένα αυτή η κουλτούρα συνεχώς μου έλεγε ότι αυτό θα το καταφέρω με κάποιο άτομο που θα μπορεί να αντιληφθεί τον κόσμο με τις αξίες που τον αντιλαμβάνομαι και εγώ. Όσο για το πάθος το θεωρώ λογική το να καθορίζει μια σεξουαλική- ερωτική σχέση, οπότε το να γουστάρουμε πολύ είναι όχι σκοπός αλλά το κλειδί.

Νιώθω ότι δεν έχει σημασία πια τι κάνω λάθος, ότι έχω μάθει να αγαπάω τον εαυτό μου, ότι σιγά σιγά χτίζω την ζωή μου καθημερινά και χωρίς κανέναν πλάι μου. Είμαι γεμάτος από αγάπη από φίλους και οικογένεια. Τα λεφτά έχουν πάψει να είναι αυτοσκοπός και είμαι πλούσιος που έχω λίγα και παρόλα αυτά αρκετά για να είμαι ασφαλής και ευτυχισμένος.

Θέλω να κάνω upgrade. Προσδοκώ τα περισσότερα, όμως σκεφτόμουν ότι π.χ. τους φίλους μου τους γνώρισα, το δουλέψαμε, ανακαλύψαμε και κερδίσαμε όλα αυτά τα συναισθήματα που μας γεμίζουν σήμερα. Πώς είναι δυνατόν να ψάχνω συναισθήματα σε ανθρώπους λες και ψάχνω σε κατάλογο με ρούχα? Θέλει χρόνο και υπομονή.

Στο τελευταίο επεισόδιο των Thundercats που έβλεπα ήταν ο Liono και δεν δούλευε το σπαθί των οιωνών και του έλεγε ένας ότι έβλεπε τα πράγματα από λάθος οπτική γωνία. Τελικά αυτός που θεωρούσε σύμμαχο ήταν ο κακός και ο άλλος που θελε να τον πολεμήσει ο καλός. Με λίγα λόγια πολλές φορές μαζεύουμε θυμό μέσα μας γιατί έχουμε την θέληση να πολεμήσουμε για έναν σκοπό, αναζητάμε την λύτρωση της αγάπης απεγνωσμένα, την ικανοποίηση της καύλας, την ηδονή… Πρέπει να απομακρυνθούμε λίγο από την μάχη, να κάνουμε υπομονή, να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να περιμένουμε μέχρι να βρούμε το ερέθισμα που θα μας δώσει την σωστή απάντηση στο πρόβλημά μας. Πάντα συμβαίνει ένα τέτοιο ερέθισμα, με πάρα πολλές μορφές.

Σε αυτήν την φάση που είμαι νιώθω αρκετά πληγωμένος, αλλά πλέον και αρκετά δυνατός. Ξέρω πλέον ότι αν δεν βρίσκω απαντήσεις δεν έχω παρά να ηρεμίσω και να αναμένω για αυτές με σοφία και υπομονή. Ο δρόμος που έχω διαλέξει και βρίσκω ηδονή σε αυτόν, έχει άμεση σχέση με την νοητική διοχέτευση ενέργειας. Θεωρώ ότι είναι ανθρώπινο, φυσιολογικό και πολύ πιθανόν κάποιος που αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο να μένει ακόμα και στην διπλανή πολυκατοικία. Δεν νιώθω μόνος μου. Απλά έχω μία μελαγχολία μέσα μου απομεινάρι από το παρελθόν, μία καύλα που με μπερδεύει συνεχώς και αυτήν την κυκλοθυμία που με πάει μία μπρός μία πίσω και πλέον προτιμώ να κάθομαι μέσα στο σπίτι μου περισσότερο και να συναναστρέφομαι με τα πέντε έξι άτομα που έχω πιο πολύ κοντά μου. Ακόμα και τα παραπάνω όμως με οδηγούν σε όμορφες ανακαλύψεις. Γίνομαι πιο επιλεκτικός, εκφράζω πιο ουσιαστική αγάπη, με κάνουν δημιουργικό, εξερευνητικό, πιο χαζό πολλές φορές αλλά και αυτό μέχρι την στιγμή που θα μού 'ρθει η επιφοίτηση για κάτι που εκπλήσσομαι και καθοδηγούμαι προς καινούρια μονοπάτια πιο όμορφα!

Κάνω πίσω, κάνω υπομονή, δεν μένω σε απραξία, απλά βρίσκω διαφορετικές ασχολίες που μπορούν να με γεμίσουν στην παρούσα φάση και αναμένω για τις απαντήσεις, για τα ερεθίσματα, για το κλειδί.

σε μία συσκευασία δώρου

2011-11-20T16:52:00.003+02:00

Τις περισσότερες φορές κλεινόμαστε σε μία συσκευασία δώρου, τυλιγόμαστε από φανταχτερά χαρτιά περιτυλίγματος και καθόμαστε στην βιτρίνα περιμένοντας κάποιον να μας θελήσει. Το καταλαβαίνεις μόνο και μόνο από την μεταφορά αυτή ότι το φανταχτερό περιτύλιγμα θα πεταχτεί και το θέμα είναι το εσωτερικό για να υπάρχει πόθος, επιθυμία. Συνήθως κάθομαι μέσα σε διάφανη σακούλα, είναι χωρίς κορδέλες και τα λοιπά, σκέτη, απλά πολλές φορές στριγκλίζω πίσω από το νάιλον και με γυρίζουν πίσω στο κατάστημα ή δεν λειτουργώ όταν ανοιχτώ because it doesn’t feels right και την κάνω και από μόνος μου για την αντιπροσωπεία.
Αυτήν την φορά δεν λειτούργησα πάνω από μήνα. Το θέμα του δημιουργού μου είναι ότι δεν μπορεί να με αφήσει στο ντουλάπι και να φτιάξει μία εξελιγμένη έκδοση ή κάτι τελείως διαφορετικό. Πρέπει να βασίσει όλες τις ιδέες του στο πώς μπορεί να εξελίξει το παλιό μοντέλο. Ευτυχώς αγαπώ τόσο τον εαυτό μου όσο να μην αυτοκτονήσω. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν ήταν τόσο τραγικά τα πράγματα όσο τα παρουσίασα σε κάποιο κλάμα που έριξα, όσο σπαρακτικό και αν ήταν. Περνάω όμορφα, η ζωή για μένα έχει μία καλλιτεχνική ένταση που τονίζει την διαφορετικότητα και την αυθεντικότητα του έργου δίνοντάς του πνοή και κάνοντάς με να νιώθω ζωντανός.
Τα πράγματα έχουν ως εξής. Αν κάποιος με γουστάρει, δεν υπάρχει κανένα περιτύλιγμα. Ίσως φτιάξω ένα τρυφερό περιτύλιγμα αφού με ξεκλειδώσει και με κάνει να νιώσω ελεύθερος και όχι τολμηρός που εκφράζομαι. Είμαι αυτός που πάντα ψαχνόταν, αυτός που χει ξοδέψει άπυρες ώρες αναλύοντας τα ερωτικά του, αυτός που σκέφτεται πολύ, που του αρέσει η ειλικρινής ευγένεια και οι τρόποι σε μία ανθρώπινη σχέση, που θέλει να φαίνεται η προσπάθεια, που περιμένει από τον άλλο αποδείξεις. Δεν πιστεύω ότι είναι κάτι μοναδικό όλο αυτό πια. Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή ο κάθε ένας νιώθει την ανάγκη να βγάλει όλη αυτήν του την συντροφικότητα και ο κάθε ένας θέλει να ξεπεράσει τα όριά του στην κατάλληλη περίπτωση προκαλώντας αγάπη και καταφέρνοντας έρωτα.
Ανακαλύπτοντας το πάθος κάθε φορά βρίσκουμε μία κλειδαριά για να χώσουμε το κλειδί μας. Δεν ξέρω πια τι να κάνω. Η μάλλον δέν θέλω να ξέρω πια τι να κάνω.........................................................

Όλα παίρνουν τον δρόμο τους

2011-11-12T07:47:00.003+02:00

Είμαι από τους τύπους που όταν έκανε κάτι η κολλητή μου με τον πρώην μου δεν με πείραξε. Η μάλλον είμαι από τους τύπους που οποιοδήποτε συναίσθημα ιδιοκτησίας μπορεί να με πιάσει, όσον αφορά ανθρώπους, κάθομαι και το υπεραναλύω και το θέτω ανούσιο. Ο κάθε ένας είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει και το συναίσθημα μπορεί να βγει από το πουθενά.

Είμαι ίσως ο μόνος όμως που βγαίνουμε δέκα άτομα π.χ. και νιώθω άσχημα που έχω νιώσει ερωτικό πάθος για τους οκτώ, έχω κάνει κάτι με τους επτά και ακολούθως έχουν κάνει κάτι ερωτικό και αυτοί μεταξύ τους. Όχι όλοι μαζί, αυτό θα χε πιο πολύ πλάκα… Πώς ήταν στο Μπέρβελι, κάπως έτσι! Αλλά είπαμε ρε παιδιά, αφού ιδιοκτησίες δεν παίζουν, να κανονίσουμε και ένα πάρτι πριβέ να κάνουμε τρενάκια.

Είμαι από αυτούς τους τύπους που παρόλο που μπορεί να απαγορέψει σε κάποιον φίλο του να προχωρήσει ερωτικά με κάποιον από το παρελθόν μου, θα τον αφήσει να πάρει τις δικές του αποφάσεις και να βρει μόνος του την αλήθεια. Αυτό που με τσαντίζει και με βγάζει από τα ρούχα μου όμως είναι οι πρώην που πληγώνουν ανθρώπους που αγαπώ και το παρελθόν μου που ενώ εγώ έκανα τα κουμάντα μου και το βαλα στην θέση του (πίσω) μου σκάει μπροστά στα μάτια μου σαν μινι σειρά και χαστουκίζει κάποιον που με νοιάζει με παρόμοιους τρόπους που την είχα φάει και εγώ παλιότερα!

Βαρέθηκα, σιχάθηκα και προσπαθώ να βγάλω από μέσα μου όλον αυτόν τον αρνητισμό και την αίσθηση υπερπροστασίας που μου βγαίνει με τα κοντινά μου άτομα, όμως κάποια πράγματα δεν τα μπορώ! Το παρόν μου είναι χωρίς εσάς, όχι γιατί πόνεσα για σας, όχι γιατί δεν σας γουστάρω, μπορεί να περάσω και γαμάτα καμιά φορά μαζί σας, σας αγαπώ για αυτά που περάσαμε μαζί. Είμαι πολύ πιο γεμάτος με λιγότερα άτομα και πιο σωστά, με λιγότερο γκέι μαγαζιά και πιο ουσιαστική διασκέδαση, με λόγια που υποστηρίζονται από σωστούς χαρακτήρες και με εμπιστοσύνη προς τους ανθρώπους. Το λίγο και η εφήμερη διασκέδαση των σινγκλς μέχρι να βρει ο καθένας γκόμενο και να εξαφανιστεί δεν είμαι πια εγώ, δεν ήμουν ποτέ εγώ. Η έλλειψη αρχών και ευγένειας, η καύλα για το ξεκαύλωμα με ανθρώπους που ξέρεις ή βλέπεις ότι ξέρει κάποιος που θα ‘πρεπε να σε νοιάζει, χωρίς να αναλογιστείς κάποια πράγματα, δεν είμαι πια εγώ, κάτα κάποιο τρόπο αυτό το χω κάνει και είδα οτι είναι τελείως λάθος.

Τώρα, πως βάζεις ένα τέλος σε όλο αυτό το άσχημο μέσα σου; Έλα ντε! Αυτό που έχω δει ότι δουλεύει πάντως είναι το να επικεντρωθείς σε αυτά που αξίζουν και σε γεμίζουν. Όλα τα άλλα παίρνουν τον δρόμο τους και την κάνουν. Οπότε αυτό. Από μακριά και αγαπημένοι!

Άνοιξε την αγκαλιά σου!

2011-10-29T10:37:00.002+03:00

Χτες μόλις δημιουργήθηκε ένας κόσμος, ένα σύμπαν. Βρεθήκαμε όλοι εκεί κάποια στιγμή, εγώ, εσύ, το καλό και το κακό. Τι θα έλεγες αν σου ψιθύριζα στ’ αυτί ότι όλοι είμαστε το ίδιο στοιχείο, εσύ, εγώ, το καλό και το κακό. Συνυπάρχει από την στιγμή της δημιουργίας η διπολική φύση της σκέψης και του συναισθήματος.

Προχτές δεν υπήρχε τίποτα. Χτες δημιούργησες το σύμπαν. Σήμερα βρίσκεσαι εδώ, μέσα στο μυαλό μου και συνειδητοποιείς ότι η διπολική ανυπαρξία βρίσκεται στον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα.

Για μία στιγμή φοβάσαι να χάσεις το παρελθόν. Δεν τον μισείς και τόσο όλον αυτόν τον πόνο που υπήρξε, σε έμαθε να εκτιμάς πολλά πράγματα και να καταφέρνεις ηδονή μέσα από την μάθηση της επιβίωσης. Φοβάσαι πως προχωρώντας θα αφήσεις αυτά που γνωρίζεις και σε διατηρούν ασφαλή. Εθελοτυφλείς όμως αφού την απόλυτη γνώση την εισέπραξες προχτές και θα την ξέρεις αύριο.

Μία μέρα και ένας εφιάλτης. Αυτό ήταν όλη η ανθρώπινη ύπαρξη μέχρι σήμερα. Ένα όνειρο που νιώσαμε όλοι μας σαν να ‘ταν αληθινό. Όμως τι είναι αληθινό και τι όχι;

Σου μένει το σήμερα. Διαύγεια διακατέχει κάθε κόρη των ματιών σου! Σήμερα βρίσκεσαι εδώ, μέσα στο μυαλό σου συνειδητοποιείς ότι η διπολική ανυπαρξία βρίσκεται στον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα.

Επέτρεψε στην σκέψη και στο συναίσθημα να γεμίσουν με αυτά που φτιάχνεις. Γνωρίζεις πια ότι είναι στο χέρι σου. Πάντα ήταν. Εσύ επιλέγεις. Έχεις επιλέξει να υπάρχεις για να βιώνεις αυτήν την ικανοποίηση, της επιλογής και της δημιουργίας. Άνοιξε την αγκαλιά σου και βάλε στην καρδιά σου το σύμπαν. Εκεί άσε το να αναπτυχτεί… πια.

HIGHlighted Song Post

2011-10-12T06:16:00.002+03:00

you're lovely, sweet and full of feelings
but you're hurt, worried and fallen
and that's all because of love
or is it because of your strength?
the strength that holds,
keeps and carries the precious!

you're strong and that's your weakness
but no weakness shall cause grief forever!
nor strength shall be your destiny
your destiny is to come by itself
so let things play according to the rules
of your life..

you my dear deserve to be a feather
flowing in the skies light smooth and happy
you must flow with joy until you touch the ground
oh you deserve to be a feather

one that can do better
one that can love better
one that can set the storm still
and save the blossom from the cold
and when spring comes, you will see
let it be
you will see
let it be

free yourself from the past and the past continues
free your soul your mind and your body
release, loosen and relax your conscience
and see that it was only holding you back
from the springs to come, more springs and more...

7δισεκατομμύρια

2011-09-22T01:13:00.000+03:00

Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, έχουμε δει χιλιάδες ταινίες που όλες μας λένε το ίδιο σχεδόν πράγμα. Είτε είσαι μάπα το καρπούζι, είτε είσαι κάποιος που τα χεις βρει με τον εαυτό σου, σε όλους μας αξίζει το καλύτερο. Ο κάθε ένας μας έχει μέσα του τόσα όμορφα πράγματα. Κάποιοι τα ευχαριστιούνται και τα αναπαράγουν, κάποιοι τα κλείνουν σε μία ντουλάπα και τρέχουν να μην τους δει κανείς που τα βάλανε γιατί θέλουν να τα προστατεύσουν.

Ξεχυνόμαστε σε αυτό το νταλαβέρι ανθρωπίνων σχέσεων και ο κάθε ένας βρίσκει την συντροφικότητα κάποια στιγμή, όμως στην εποχή μας δυσκολευόμαστε περισσότερο να είμαστε με κάποιον. Ο λόγος για μένα είναι ότι είμαστε πιο ενημερωμένοι, πιο ανοιχτοί να εκφραστούμε και πιο ελεύθεροι να ζήσουμε χωρίς ταμπού την κάθε μας ψυχοπάθεια. Πλέον δεν ζούμε σε μία κοινωνία που όλοι παντρεύονται πριν τα τριάντα για το βάζουμε μαράζι, ούτε και στην εποχή της πρώτης απελευθέρωσης για να τρέχουμε και να κάνουμε όργια. Φυσικά και το ένα και το άλλο συμβαίνει και σήμερα, απλά συνυπάρχουν σαν στόχοι με χίλιους δύο άλλους που καθορίζονται από την διαφορετικότητα που χαρακτηρίζει τον καθένα μας.

Όμως η ρομαντική ταινία που είδες τελειώνει, αυτοί οι δύο τα βρήκανε φυσικά και εσύ μένεις με μία γλυκιά μελαγχολία. Προσπαθείς να ταυτιστείς με τα γεγονότα, αλλά αυτό που πρέπει να σου μείνει είναι το συναίσθημα. Αυτό που σε έκανε να δακρύσεις.

Μας αξίζει αυτό το συναίσθημα και δεν είναι στόχος, ούτε ενδεχόμενο. Η αληθινή αγάπη είναι επακόλουθο. Όπως και με όλα τα άλλα πράγματα που συμβαίνουν όμως πρέπει να πιστέψεις σε αυτήν… για να την αναγνωρίσεις, για να σου συμβεί, για να την κρατήσεις, για να την τραβήξεις.

Τίποτα το φοβερό. Είσαι γαμάτος, όπως και να σαι και αν νιώθεις μόνος, what the fuck ζήσ' το και αυτό αλλά ξέρεις κατά βάθος ότι έχεις αγαπηθεί, σε έχουν ερωτευτεί, έχεις ζήσει την υπέρτατη καύλα και αφού ξέρεις ότι υπάρχουν αυτά θα ναι μεγάλη χαζομάρα να πεις ότι δεν υπάρχει κάποιος που μπορεί να μου τα δώσει αυτά. Ξέρεις κάτι; Υπάρχει κάποιος που μπορεί να στα δώσει όλα αυτά! Ξέρεις πόσοι τριγυρνάμε γύρω σου σε αυτόν τον πλανήτη? Κάτσε να το κάνω γκουγκλ… Δεν πολυέβγαλα άκρη, όμως μάλλον γύρω στους 7δισεκατομμύρια ανθρώπους. Ξέρεις τι πάει να πει αυτό; 7.000.000.000.

Λοιπόν στο club που πάς το βράδυ συναντάς καμία 300αρια άτομα, στα μπαρ καμιά πενηνταριά, στην γειτονία σου μένουν γύρω στα 500 άτομα ( γενικά μιλάω ) αλλά υπάρχουν αυτοί οι αριθμοί.

Μπορεί να μην έχει τύχει μέχρι σήμερα αλλά είναι εξωφρενικό να είσαι τόσο γκαντέμης, η ζωή δεν λειτουργεί έτσι. Η ζωή λειτουργεί με πίστη και χαμόγελο και όλα σου πάνε καλά, θα δεις. Υπομονή θέλει μέχρι να στρώσεις, γιατί πολλές φορές βυθιζόμαστε στον αρνητισμό και στην απογοήτευση και δημιουργούμε κενό αντί να το γεμίζουμε. Ξεκίνα το γέμισμα! Δεν έχεις τίποτα; Τότε γέμισε το κενό με όνειρα!!!

Maybe tomorrow

2011-08-22T02:39:00.001+03:00

Χτες το βράδυ είδα το τσουλούφι σου το ξανθό. Έκανα meditation και καθόμουν στο προσωπικό μου ιερό. Είναι κάτι σαν εκκλησία, μοιάζει πολύ με την Sacre Coeur του Παρισιού, έχει χρυσή πόρτα και μέσα είναι γεμάτο μαξιλάρια. Όλος ο χώρος είναι γεμάτος μαξιλάρια. Εγώ μπαίνω, περπατάω πάνω τους και πέφτω ξαπλωμένος στο μαλακό έδαφος. Η φωνή που με καθοδηγεί στο meditation μου λέει ότι είσαι έξω από την πόρτα, ότι υπάρχεις και ότι ήδη βρίσκεσαι κοντά μου. Το μόνο που έχω να κάνω είναι να ανοίξω την πόρτα… και την ανοίγω. Δεν σε βλέπω μα σε αισθάνομαι. Αισθάνομαι αυτήν την ηρεμία που μου προκαλεί η παρουσία σου. Αισθάνομαι δικαιωμένος, νικητής, καταξιωμένος αλλά αυτά είναι όλα τόσο μικρά… Νιώθω αγάπη, μία αγάπη που υπήρχε από πάντα και είναι για πάντα. Η συνομιλία μας ήταν η εξής :

-Επιτέλους σε βρήκα.

-Γιατί σου πήρε τόσο χρόνο να με βρεις;

-Είσαι ένα από τα πιο σημαντικά μου δημιουργήματα σε αυτήν την εμπειρία, χρειάστηκε χρόνος και μία κάποια διαδικασία.

-Μα δεν είμαι δημιούργημα, υπάρχω.

-Υπάρχουν δημιουργήματα και δημιουργήματα. Κάποια τα φτιάχνεις εσύ από την αρχή και κάποια τα φτιάχνεις στο μυαλό σου και… υπάρχουν, τα συναντάς. Τα δεύτερα είναι και τα πιο δύσκολα για κάποιους. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι αυτή της αποδοχής της παραφυσικής δημιουργίας. Στην ζωή το πιο λογικό είναι να είναι όλα θέμα επιλογών μας, να είναι όλα ότι περνάει από το χέρι μας, από την αντίληψή μας, φιλτράρισμα και απόδοση, απόκριση, πραγματοποίηση.

Τελευταία όμως μαθαίνεις ότι είμαστε ενέργεια, δονήσεις, το σώμα μας 60% νερό και το νερό άμεσα επηρεαζόμενο από ήχους, συναισθήματα και σκέψεις. Όλο αυτό μέρα με την μέρα το αποδέχεσαι, το κατανοείς, στο τέλος γίνεται λογική σου, αλλά… Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός έτρεχα μία μέρα και έπαιζα σε ένα ξενοδοχείο και ήταν μία μεγάλη τζαμαρία. Δεν διακρινόταν πού τελείωνε και πού ήταν η πόρτα που έβγαινες έξω. Εγώ πάνω στην παλαβομάρα μου έπεσα πάνω στην τζαμαρία για να βγω έξω. Σωριάστηκα κάτω σαν δέντρο που πέφτει προς τα πίσω και είχα σοκαριστεί για χρόνια από αυτό το γεγονός. Για πολύ καιρό όταν περνούσα από πόρτες έβαζα πρώτα το πόδι μου μπροστά και μετά προχωρούσα το σώμα μου. Αυτό που θέλω να πω φλυαρώντας είναι ότι θέλουμε χρόνο.

-Απλά έπρεπε να τα βρεις με τον εαυτό σου.

-Είμαστε για πάντα μαζί.

-Μα φυσικά αφού είμαστε το ίδιο πράγμα.

Είσαι η μορφοποίηση της επιθυμίας μου, η ενεργειακή μου ισορροπία με το σύμπαν, η παρέα που απλά ήρθε γιατί πλέον είμαι γεμάτος και χωρίς αυτήν.

Χτες σε αγκάλιασα και διοχετεύσαμε άπλετη ενέργεια στο σύμπαν ώστε να συναντηθούμε σήμερα.

Σήμερα έχω να πω… too much effort mate!

Maybe tomorrow η όποτε να ναι, I don’t care…

Όλο το άγχος ήταν για το αν υπάρχεις, για το τι πρέπει να κάνω για να σε βρω και για το πόσο μπορώ να περιμένω. Πλέον έχω απαντήσει σε όλα αυτά και ξέρω. I will be here…you will be too.

F1rst expansion of skepseis

2011-08-17T01:41:00.004+03:00

- The Key [DEMO] -

Θέλω να πω οτι αυτό το βιβλίο που... ΝΑΙ, κρατάω στα χέρια μου και ξεφυλλίζω. Αυτό το βιβλίο που μπορείς και εσύ να το κρατήσεις στα χέρια σου και να το διαβάσεις... Εσύ και ο οποιοσδήποτε(Απίστευτη εμπειρία για μένα που κρατάω στα χέρια μου κάτι που χω δημιουργήσει)... είναι ένας από τους λόγους που έγραφα τόσα χρόνια. Το The Key είναι πλέον πραγματικότητα, είναι ένα όμορφο μικρό που το χω φτιάξει με πολύ αγάπη και μεράκι, είναι όλο εγώ, είναι αυτοβιογραφικό κομματάκι μίας και είναι σκέψεις μου που απλώνονται στο βιβλίο με χρονολογική σειρά και έχουν άμεση σύνδεση με το τι μου συνέβαινε τότε. Είναι πράγματα που έχετε διαβάσει αλλά είναι αλλιώς. Είναι τυπωμένο σε χαρτί, το πιάνεις, το ανοίγεις όπου και να σαι και το διαβάζεις ή απλά το χαζεύεις... Η ευκολία του ποιήματος στο διάβασμα είναι ότι δεν διαρκεί πολύ... και πέρα απο μερικά που ναι τα πρώτα μου, στα υπόλοιπα ήμουν σιχαμερά σιγκεκριμένος στο τι ήθελα να πώ ή να περιγράψω και ο λόγος είναι ότι δέν είχα σκοπό να φτιάξω αρλούμπες τέχνη, αλλα τέχνη για τον άνθρωπο που το λένε... Κάτι εύκολο για να το νιώσεις...κάτι που ένιωσα εγώ, με απλά λόγια, έτσι ώστε να ταυτιστείς και εσυ... άμα κάνεις κέφι και όταν κάνεις κέφι. :)

Τα πράγματα είναι διαφορετικά.

2011-08-04T02:19:00.003+03:00

Ήρθα σε αυτήν την ζωή με πολλές ερωτήσεις. Τις φορές που έκανα τις λάθος, με χτυπούσε η τύχη στο πρόσωπο και με μάτωνε. Πλήγωνε και χάλαγε την μορφή της πρώτης επικοινωνίας μου με τους υπόλοιπους. Έφτιαξα πολλές φορές καινούριο πρόσωπο. Ό εγκέφαλός μου θεωρούσε προτεραιότητα του την δημιουργία εργαλείων… όμως… λάθος ερωτήσεις δίνουν λάθος απαντήσεις.

Βιώνουμε αυτήν την εμπειρία με σκοπό την δημιουργία ομορφιάς. Τα εργαλεία είναι δοσμένα τέλεια. Το σώμα μας είναι ένα τέλειο και ιδιοφυές δημιούργημα που έχει την δυνατότητα να γεμίζει την ψυχή μας με υπέροχα συναισθήματα και για πάντα. Οποιοδήποτε άσχημο συναίσθημα είναι απλά ένα κενό · μία έλλειψη ηδονιστικής δημιουργίας.

Τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η αρρώστια παίρνει θέση όταν ένα σώμα νιώθει την έλλειψη της ψυχικής υγείας. Ένα σώμα υγειές και γεμάτο αγάπη έχει την δύναμη να γιατρέψει το οτιδήποτε. Η στενοχώρια είναι χώρος στην ψυχή μας κενός από στιγμές αγάπης στην καθημερινότητά μας. Γεμίζοντας το μέσα μας με ομορφιά, ηρεμία και αγαλλίαση μάντεψε τι μπορούμε να καταφέρουμε. Η μοναξιά είναι αποτέλεσμα συναισθημάτων έλλειψης συντροφικότητας που καθημερινά στιγμιαίες λάθος σκέψεις γεμίζουν την ύπαρξή μας αδειάζοντάς μας. Η στενοχώρια είναι άδειασμα. Το κακό είναι ένα κενό, μία απραξία.

Το σκαρί μας είναι δημιουργημένο για να φτιάχνει συχνότητες που θα γεμίζουν κάθε κενό. Είναι μονόδρομος το να ξεκινάω την κάθε μου στιγμή και να προκαλώ τον εαυτό μου να δημιουργήσει ομορφιά. Είναι σκοπός μας το να συνυπάρχουμε δημιουργώντας την εξέλιξη κάθε ευχαρίστησης σε αυτό το ιδιοφυές δίκτυο συχνοτήτων που μέσω του σώματός μας το βιώνουμε σαν ζωή και σαν κόσμο.

Το θέμα είναι ότι άλλοι βιώνουν την εξέλιξη χωρίς να έχουν την γνώση. Εγώ από την στιγμή που ξεκίνησα να γράφω τις ερωτήσεις μου σε αυτήν εδώ την οθόνη, ξεκίνησα και τον ηδονιστικό δρόμο χωρίς γυρισμό, αυτόν της γνώσης. Πάντα κάτι με έτρωγε μέσα μου. Αναρωτιόμουν γιατί δεν μπορούσα να υπερβώ την πραγματικότητα. Όσο μάθαινα ότι είμαστε τόσα πολλά περισσότερα από αυτά που νόμιζα παλιότερα, έψαχνα πάρα πολλές στιγμές για να βρω τον τρόπο να υπερβώ την πραγματικότητα. Αυτό που μου συνέβαινε ήταν το να βομβαρδίζομαι από παντού με απαντήσεις ως προς το τι είμαστε πραγματικά και το πόσα πράγματα μπορούμε να κάνουμε.

Σήμερα κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και με ρώτησα « Είμαστε κάτι υπεράνω των αισθήσεών μας. Γιατί δεν μπορώ να υπερβώ την πραγματικότητα; » και τότε όπως πάντα… Για να πάρεις μία απάντηση πρέπει να ρωτήσεις…και μου απάντησα αβίαστα... « Δημιουργούμε όλη αυτήν την τελειότητα, όλη αυτήν την ιδιοφυή και ατέρμονη πλάση συναισθημάτων. Δημιουργούμε κόσμους, αλληλεπιδρούμε μεταξύ μας ο κάθε ένας και υπάρχουμε σε μία πραγματικότητα ενώ έχουμε την δυνατότητα να φτιάξουμε άπυρες, να καταστρέψουμε στιγμές, να δώσουμε λάθος απαντήσεις, να θέσουμε λάθος ερωτήσεις. Ψάχνεις μία απάντηση, δηλαδή αναζητάς ένα συναίσθημα που θα καλύψει την περιέργειά σου, ψάχνεις κάτι για να γεμίσεις το κενό που νιώθεις μέσα σου. Δημιουργείς όλο αυτό το σύμπαν εσύ και όλοι οι άνθρωποι και ψάχνεις τον τρόπο να υπερβείς όλο αυτό το δημιούργημα… Γιατί; »

«Γιατί θέλω να το δημιουργήσω διαφορετικά».

Χαμογέλασα, έκλεισα το μάτι στον εαυτό μου στον καθρέφτη, σηκώθηκα από την λεκάνη και ήρθα να γράψω όλα αυτά…

Εσύ; Δημιούργησες κάτι όμορφο σήμερα;

Tί αγαπάς ;

2011-07-21T06:36:00.000+03:00

Καταρχάς θέλω να δηλώσω ότι η ζωή είναι so fucking perfect!!! Τώρα που είπαμε τα βασικά όμως μπορούμε να εμβαθύνουμε... και μην πάει το μυαλό σας στο πρόστυχο κατευθείαν (μιλάω και για ΄μένα) . Η εμβάθυνση του συνόλου βρίσκεται στις παροντικές στιγμές. Καθόμαστε και αναλώνουμε το περισσότερο από το παρόν μας αναζητώντας το μέλλον ή αναπολώντας το παρελθόν. Γιατί γαμημένοι δάσκαλοι, γιατί ανίδεοι γονείς δεν μας είπατε ότι σημασία δέν έχει το πώς αλλά το καν το και βλέπουμε... Αν το γνωρίζαμε πιο νωρίς θα είμαστε πιο ίδιοι πιστεύω ή τουλάχιστον δέν θα αγχωνόμασταν τόσο με την διαφορετικότητά μας. Τώρα κάποιος περνάει την φάση γαμάω και δέν γυρνάω και τον δείχνουμε με το δάχτυλο (κολοδάχτυλο) και όταν εμείς έχουμε μπουχτίσει και πάμε να ζήσουμε την παρορμητική παροντική καύλα, το θεωρούμε απωθημένο, κάτι το απαραίτητο και θυσιάζουμε σε αυτό...δεν ξέρω, το φαινομενικά θυσιαζόμενο.

Γάμα τα όμως αυτά, τι αγαπάς ;

Αυτό....

Κάνε μου μία χάρη και από αύριο ρώτα τον εαυτό σου 30 φορές την ημέρα αυτήν την γαμωερώτηση... Υπάρχουν άπειρα πράγματα που σου συμβαίνουν καθημερινά που μπορούν να σε κάνουν να αναρωτιέσαι και σου απαντούν σε κάτι τέτοιο... Γιατί παλιογαμίδι κάθεσαι και σκέφτεσαι τι απεχθάνεσαι όταν έρχεται εκείνη η ώρα;

Sorry για το βρίσιμο αλλά τα λέω και στον εαυτό μου... και δέν με λυπάμαι όταν έχω άδικο!

Λοιπόν, η ζωή είναι αυτό που δημιουργούμε ΕΜΕΙΣ! Κάνε practice! Ρώτα τον εαυτό σου όσο πιο συχνά μπορείς... Όσο παρουσιάζονται πράγματα μπροστά στα μάτια σου, στιγμές, άνθρωποι, καταστάσεις, χρώματα και αντισώματα, εσύ θα κάνεις focus... ¨Αγαπώ αυτό¨

Ε μετά έλα και πες μου! :) Εγώ την έχω βρει... Βρες την και ΄συ!!!

s1ngle

2011-06-23T05:34:00.003+03:00

Έχεις σκεφτεί να φωνάξεις για αυτά τα πράγματα που ντρέπεσαι περισσότερο; Βγαίνοντας στους δρόμους ή απλά καθισμένος στον υπολογιστή σου φώναξε με τα status σου ή τα twit σου και εξέφρασε το κάθε τι σε κάνει διαφορετικό! Είναι εξαιρετικά αναζωογονητικό, χαλαρωτικό, ερεθιστικό και βοηθάει να φύγει και ο πονόλαιμος! It’s a promise! xD

Ανακάλυψα την θεραπευτική δύναμη της αλήθειας τις περισσότερες φορές από τα μυστικά που φανέρωνα στον εαυτό μου μέσω της γραφής και της δημοσίευσης όλων των σκέψεών μου στο internet. Έχω παραδεχτεί μέσα από το blog μου ότι μου αρέσουν τα αγόρια, ότι μου αρέσουν τα κορίτσια ( πλέον για το δεύτερο ντρέπομαι περισσότερο από το πρώτο…whatever ha?!), ότι κάνω σεξ σπάνια, ότι έχω κιλάκια παραπάνω, ότι στην οικογένειά μου έχουμε τα δικά μας, δεν φοβήθηκα ποτέ να παραδεχτώ ότι έκανα κάπου λάθος, ποτέ να πιστέψω με όλο μου το είναι σε κάτι που νιώθω και στα συναισθήματά μου… αλλά το πιο ντροπιαστικό πράγμα που μου συμβαίνει είναι το ότι παρόλο που έχω γράψει τόσα πράγματα για το άτομο που θα είμαστε μαζί για πάντα, έχω περιγράψει το πώς θα είναι, έχω πιστέψει, έχω μετρήσει αντίστροφα, έχω φανταστεί ότι είναι εδώ και σας έχω πει ψέματα ότι βρίσκεται εδώ τις περισσότερες φορές ενώ δεν είναι για να βοηθήσω το ενεργειακό μου κενό ώστε να καλυφτεί και να μαγνητίσει το πρόσωπο που ονειρεύομαι δίπλα μου… παρόλο που νιώθω ότι μου αξίζει η συντροφικότητα πιο πολύ από πολλούς άλλους που βλέπω να περιπαίζουν μαζί της από όταν ήμουν μικρός και μόνος χωρίς να εκτιμούν την αλήθεια της… το πιο ντροπιαστικό πράγμα στην ζωή μου είναι ότι νιώθω αποτυχημένος που δεν σε έχω δίπλα μου αυτήν την στιγμή. (δάκρυ = πάμε καλά)

Θυμάμαι τον εαυτό μου όταν είχα την πρώτη μου κοπέλα (και κολλητή μου τότε… μην σχολιάσει κανείς από τους κοντινούς μου) ότι την έχασα γιατί ντρεπόμουν να είμαι ο εαυτός μου. Προσπάθησα τόσο πολύ να την κερδίσω και όταν τα φτιάξαμε όλα διήρκησαν όσο ένα φιλί… και ένα γράμμα που χω ακόμα φυλαγμένο. Στην συνέχεια έκανα άλλες τέσσερις, πέντε σχέσεις με γυναίκες που θα χαν δεν θα χαν διάρκεια μίας βδομάδας με δύο η κάθε μία και στην συνέχεια μπήκαν στην ζωή μου τα αγόρια. Πρώτη σχέση ένας που είχαμε μία επιφανειακή σχέση δεν θυμάμαι καν για πόσο και μετά ο πρώτος μου μεγάλος έρωτας! Ιταλός που έμενε στην Ιταλία και πέρα από μερικές μέρες που το ζήσαμε εδώ στην Άνδρο το παραμύθι μας μετά κατάντησε πλατωνικός έρωτας και εξανεμίστηκε σαν μυρωδιά του γαλλικού καφέ φουντούκι που μυρίζει το πρωί όταν ξυπνάς δεν ξέρω στο εξοχικό σου στην Μύκονο… ότι να ναι δηλαδή! Δεν έχω εξοχικό στην Μύκονο!

Η πρώτη μου σωστή σχέση ήταν μετά τον Ιταλό. Εννέα μήνες, τρείς Βούλα-Κηφισιά και έξι Βούλα-Λονδίνο ήταν όμορφα αλλά αν το δεις τώρα απ έξω απ έξω ήταν σαν να μετέφερα την ιδέα που χα για τον έρωτα λίγο πιο κοντά μου αλλά και πάλι μακριά ( Αυτό το σχόλιο πάει για όσους πιστεύουν όπως και εγώ ότι μαγνητίζεις να σου συμβεί ότι μαθαίνεις και πιστεύεις ότι υπάρχει μέσω των εμπειριών σου).

Μετά μην σας τα πολυλογώ, με πλήγωσε, τον ήθελα, με ήθελε, τον πλήγωσα και after that sex… πολύ sex… όχι με αυτόν αλλά και με αυτόν. Ξέρετε ήταν η περίοδος της ζωής μου που ευχαριστήθηκα το παιχνίδι και τις μαλακίες αν και δεν διήρκησε πολύ, όπως και οι περισσότερες κραιπάλες της ζωής μου. Λες και έχω ένα fire alarm βιδωμένο πίσω στο κεφάλι μου και μου πετάει μπουρμπουλήθρες όταν το καίω, μέσα τους φαντάζομαι ότι οι χρωματιστές γραμμές παίρνουν την μορφή σου και πάντα κατέληγα να ψάχνω για σένα.

Στην συνέχεια η σοβαρότητα των σχέσεις μου ήταν μόνο στο μυαλό μου μίας και η μεγαλύτερη κράτησε τέσσερις ολόοοοκληρους μήνες και πέρασαν έτσι εφτά χρόνια, δηλαδή εφτά επί δώδεκα (περίμενε να το κάνω στο google) …OMG!!! 84 μήνες μείων 4 μείων βάλε σύνολο 5 μήνες οι υπόλοιπες όλες μαζί… 75 μήνες τους πέρασα μόνος μου.

Anyway αυτό που με πείραζε περισσότερο ήταν ότι μου άξιζε μία αγκαλιά, μία βόλτα με το αυτοκίνητο, μία πίπα και δεν ήσουν πουθενά γαμώ την πουτάνα μου!

That’s my problem right? Προσπαθώ να αποδείξω στον εαυτό μου ότι μου αξίζει να είμαι με κάποιον. Παρόλα αυτά ποτέ δεν άντεξα να μείνω με κάποιον που δεν ένιωθα το ιδανικό που χα στο κεφάλι μου για να αποδείξω στους άλλους κάτι. Άρα το πρόβλημα είναι με τον εαυτό μου. Όμως όταν γράφεις τόσα πράγματα για το τι σου αξίζει και όταν αφήνεις γκόμενους γιατί δεν σε νοιάζει να σαι μόνος σου με αντίτιμο να βρεις το καλύτερο δεν δείχνει τόσο για προβλήματα που χω με τον εαυτό μου… Γνωρίζω πολύ καλά τι είναι αυτό που μου αξίζει, ή τουλάχιστον ξέρω πώς είναι σαν συναίσθημα. Τότε;

Φτού και νόμιζα ότι ήμουν κοντά σε ένα συμπέρασμα… Ίσως δεν χρειάζεται συμπέρασμα, ίσως απλά χρειαζόταν να βγάλω λίγο ακόμα λάσπη έξω για να νιώσω καλύτερα. Ίσως το συμπέρασμα είσαι εσύ… και να ΄τος! xD

Fuck you American dream!

2011-06-05T18:11:00.001+03:00

Ναι σε αυτό το μπαλκόνι κάποτε μπουσούλαγα… Το δωμάτιό μου ήταν πάντα αυτό εδώ πίσω αν και έχει αλλάξει χρώματα πόσες φορές! Οι παιδικές φιγούρες ζωγραφισμένες στον τοίχο από την αγαπημένη μαμά και οι ήρωες του Disney έδωσαν την θέση τους στο απόλυτο άσπρο κατά την διάρκεια της εφηβείας μου και μετά το δωμάτιο βάφτηκε καφέ, μπεζ, μπορντό (μπορντοροδοκοκκινο) και έμεινε έτσι μέχρι και σήμερα…

Έχω μιλήσει αρκετές φορές όμως για το δωμάτιό μου · τώρα κάθομαι στην βεράντα. Κάθομαι και θυμάμαι πόσες φορές ήθελα να φύγω από το σπίτι αυτό. Περίμενα πώς και πώς πότε θα τελείωνε το σχολείο για να φύγω μακριά από δω, να μένω μόνος μου. Μετά έφυγα για λίγο, αλλά ξαναγύρισα. Από τότε έχω ξεμείνει εδώ, σε αυτό το μπαλκόνι με τα φαναράκια πάνω στο γυάλινο τραπέζι, με τον κήπο να μυρίζει όμορφες αναμνήσεις από καλοκαίρια, τα φυτά να κρύβουν τον δρόμο φτιάχνοντας ένα μικρό ταξίδι στο δάσος maybe και τον ουρανό…

Δεν το λες και «έχω ξεμείνει» σε μία τέτοια περίπτωση right? Αυτό είναι το point μου φρομ δε μπιγκινινγκ…

Είναι τόσο όμορφα εδώ! Τόσα χρόνια όμως ένιωθα φυλακισμένος εδώ πέρα και τις περισσότερες φορές ότι έπρεπε να ‘μουν κάπου αλλού… σε καμιά Νέα Υόρκη ίσως. WTF! Υπάρχουν χίλια δύο πράγματα γύρω σου που θα ‘πρεπε να νιώθεις περήφανος που είναι στην ζωή σου… όμορφα μέρη, άνθρωποι, στιγμές και εγώ είχα φάει σκάλωμα ότι έπρεπε να φύγω μακριά να ζήσω το αμερικάνικο όνειρο! Fuck you American dream!... εσύ και όλες αυτές οι αγαπημένες σειρές και ταινίες που μας έχουν κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο την οθόνη και έναν κόσμο άλλο κάπου αλλού από δω βάζοντάς μας στο τριπάκι όπου προσπερνάμε μυρωδιές, αγγίγματα, γεύσεις και στιγμές που συμβαίνουν εδώ και τώρα.

That’s not the trip you should have μπεϊμπι… Το ταξίδι είναι όπου είσαι ή όπου μπορείς να πάς. Το ταξίδι είναι ιδιοσυγκρασία, τρόπος σκέψης, φιλοσοφία της ζωής και χαμόγελα… Μία συνεχής εξερεύνηση και ένα θαύμα κάθε μέρα (τουλάχιστον ένα).

«Καθίστε αναπαυτικά στο κάθισμά σας, δέστε την ζώνη (στο παντελόνι σας :P ) και ανοίξτε τα μάτια…» Δεν χρειάζεται να κουνήσεις καν τον κώλο σου κάποιες φορές αρχιδάμπουρα για να νιώσεις απλά….. ευτυχισμένος!

Αυτά για σήμερα,

τα φιλιά μου.

το χαζοκούτι

2011-06-02T07:38:00.004+03:00

Γράφω λιγότερο για να σκέφτομαι λιγότερο και να αναλύω αυτά που μου συμβαίνουν κομματάκι πιο λίγο. Μία προσπάθειά μου για να νιώθω περισσότερο και για να ελέγχω το εκάστοτε ανεξέλεγκτο παροντικό συναίσθημα. Έτσι μου παν ότι περνάς πιο ευχάριστα την ώρα σου… έτσι μου παν ότι περνάς πιο ουσιαστικά τον χρόνο σου σε αυτό το χαζοκούτι την γη, που απορώ από σήμερα ποιος είπε ότι είναι στρογγυλή! Τα ραααν! Οκ αυτό μου βγήκε αυθόρμητα, αλλά πάντα μπορώ να υποστηρίξω τις αυτούσιες χαζομάρες που πετάω και μερικές φορές μπερδεύω ακόμα και τον εαυτό μου.

Γίνεται η γη να ναι ένα κουτί; … και καλά χαζό κουτί, αλλά κουτί; Κύβος; Τρείς διαστάσεις, επίπεδες συνειδητότητες, εγκλωβισμός… σίγουρα μπορεί! Ποιος λογικός άνθρωπος δεν νιώθει εγκλωβισμένος στις έξι αισθήσεις του, στα κοινωνικά και κοινωνιολογικά μονοπάτια που διανύουμε καθημερινά. Αν το καλοσκεφτείς κανείς, μόνο οι τρελοί.

Για πήγαινε και ρώτα έναν τρελό αν η γη είναι ένας κύβος… ναι… πολύ πιθανόν… μπορεί και να σου απαντήσει «ναι, είναι!» .

Και ποιο το κονκλούζιον; Όχι παιδιά μην τρελαθούμε, το χω προσπαθήσει και είναι εξίσου αγχωτικό και αυτό. Η συνειδητοποίηση όμως είναι το πρώτο σου βήμα στην άκρη του κύβου · είναι εκεί που ή θα πέσεις από την μία επιφάνεια στο κενό ή που θα σε τραβήξει η βαρύτητα της πραγματικότητας που χει χτιστεί γύρω από την ύπαρξή σου και θα συνεχίσεις το ταξίδι σου σε μία άλλη πλευρά της ζωής σου.

Βάσεις… μην τις μισήσεις έπειτα από την αντίληψη της πραγματικής ανυπαρξίας των ερεθισμάτων σου στον χωροχρόνο. Οι βάσεις είναι οι χορδές του βιολιού που κάποιος σου τοποθέτησε στα χέρια όταν γεννήθηκες… και γουστάρεις να παίζεις… κάποιες φορές σκέφτεσαι ότι ίσως έπαιζες και σε μία προηγούμενη ζωή σου και για αυτό σου αρέσει τόσο. Όντως έπαιζες, κάνεις την ίδια δουλειά εδώ και αρκετό καιρό τώρα... Γεννιέσαι, δημιουργείς συναισθήματα, πεθαίνεις και τούμπαλιν.Όμως πρέπει τώρα να μάθεις από την αρχή.

Μεγάλη μαλακία ε;

Όχι! Όταν παίξεις το πρώτο σου κομμάτι, όταν βρεθείς πρώτη φορά σε μία ορχήστρα και παίξετε την πρώτη σας αρμονία, όταν σε θαυμάσει κάποιος για την μουσική που παίζεις ή και ακόμα ο ίδιος σου ο εαυτός, τότε θα νιώσεις…

Για αυτό έχουμε έρθει σε αυτό το χαζοκούτι · σε αυτό το υπέροχο και εύηχο χαζοκούτι που το ανοίγεις μέσω της φαντασίας σου και παίζει όμορφες νότες στην καρδιά σου…

Φιλιά, Billy.

γαλάζια παραλία.

2011-05-20T07:26:00.002+03:00

Βρισκόμαστε σε μία μικρή και πανούργα δύνη συναισθημάτων που μας παρασύρει καθημερινά όπου θέλει αυτή. Συναισθήματα, πρώην, κολλητοί, ποτά, κοσμήματα, μαμά, μπαμπάς, λεφτά, όλα τριγυρίζουν και κατευθύνονται προς τον βυθό.

Τις περισσότερες φορές κάθεσαι και αναλώνεσαι στο γιατί βρέθηκες εκεί που βρέθηκες, γιατί βυθίστηκε το πλοίο στο οποίο είχες βρει την ηρεμία σου, πώς έπεσε το αεροπλάνο σου στο τρίγωνο αυτό της κακοκαιρίας όσο εσύ πετούσες στα όνειρά σου… μέχρι να το βρεις, έχεις φτάσει στον πάτο.
Τις περισσότερες φορές χτυπιέσαι, μεταλλάσσεσαι, ενώνεσαι, διαχωρίζεσαι και ξαναενώνεσαι, χάνεις ανθρώπους, αντικείμενα, βρίσκεις άλλα και στο τέλος τι; Ξεβράζεστε όλοι και όλα στην επιφάνεια… σε κάποια ερημική γαλάζια παραλία.

Πάλι φοβάσαι με το καινούριο, ψάχνεσαι. Περνάς μέρες για να αποβάλεις τον παλιό τρόπο ζωής σου, καθυστερείς με όποιον τρόπο μπορείς το να προσαρμοστείς ελπίζοντας ότι θα γυρίσεις πίσω και τελικά τι; Σε βρίσκουν νεκρό;

WTF! OXI! OXI! OXI!

Πετάς, πλέεις, ότι σκατά και να κάνεις, μία μέρα θα στροβιλιστείς, θα περάσεις τρικυμίες, φουρτούνες, θα φτάσεις πάτο… Μετά όμως θα ξέρεις, θα κολυμπήσεις, θα βγεις σε αυτά τα υπέροχα μπλε νερά και θα δεις ότι δίπλα σου θα ‘μαι και εγώ, θα ξαπλάρουμε πάνω στην ψιλή άμμο, θα σε κρατάω αγκαλιά, θα σε φιλάω και θα σου χαϊδεύω τα μαλλιά. Το βράδυ θα μαζέψουμε φοίνικες, θα φτιάξουμε μία σκηνή και από την επόμενη θα ξεκινήσουμε να χτίζουμε σπίτι!!! Για μας τους δύο… αν είναι και άλλοι , όλοι μαζί · LOST :P . Αν είσαι μόνος σου, μόνος σου, δεν γαμιέται; Ακόμα και ο Τομ Χανκς τα κατάφερε, μπορείς και σύ!

Anyway επειδή ξεφύγαμε και σήμερα, το point είναι όπως πάντα το ίδιο… ΞΕΚΟΛΑ με ότι σκατά σου συμβαίνει στη καθημερινότητά σου και χτίσε πάνω σε αυτό, ακόμα και αν είναι συντρίμμια κάτι που ΕΣΥ θεωρείς υπέροχο! Εγώ πάω να χτίσω όνειρα γλυκά, σε σας καλημέρα!

«Μην ψάχνεις την αγάπη, όλους τους βρίσκει»

2011-05-16T04:42:00.002+03:00

They call it GayRomeo, Facebook, hi5, myspace or whatever… Έχω μπει σε όλα τους και τα χω ακόμα… όλα! Μπορείς να μετρήσεις πίσω τουλάχιστον 8 χρόνια που χρησιμοποιώ το internet σαν αξεσουάρ της προσωπικότητάς μου. Όμως παρατηρώντας κάτι στο Ugly Betty (μην σχολιάσεις) και μετά το 5^ο επεισόδιο στην σειρά που βλέπω σήμερα το βράδυ συνειδητοποιώ ότι… get ready for it… Το φιλί στο στόμα είναι ένα μαγικό κλειδί που αλλάζει ολόκληρο το σκηνικό μίας ιστορίας.

Έλα, μην μου πεις! Anyway, ναι δεν ανακάλυψα και τον νόμο της σχετικότητας, ούτε είμαι 26 χρόνων παρθένος, όμως υπάρχει ένα tricky κομμάτι σε αυτήν μου την αναλαμπή. Το φιλί που βγαίνει αυθόρμητα, φυσικά και απρογραμμάτιστα σήμερα το βράδυ μου φαίνεται άλλο φιλί από τα περισσότερα που χω δώσει τον τελευταίο καιρό. Για όσους δεν με ξέρουν καλά λέω σήμερα το βράδυ γιατί συνήθως αλλάζω απόψεις κάθε Δευτέρα.

My point is that πέρα από το ότι νιώθω λίγο σαν να δούλευα ως προξενήτρα για τον ίδιο μου τον εαυτό εδώ και πολύ καιρό, ότι τις περισσότερες φορές που ψάχνω κάτι ερωτικό μέσω internet, τα πράγματα γίνονται τόσο obvious για το εκάστοτε ραντεβού που χάνεται κάτι τόσο μαγικό όσο αυτό το αυθόρμητο φιλί που περιέγραψα προηγουμένως.

Βρίσκεις μία φωτογραφία που σου αρέσει, επικοινωνείς, κανονίζεις, βρίσκεσαι και είναι όλα λίγο πολύ δεδομένα. Το τι ψάχνεις, το ότι ψάχνεστε, το ότι είσαι vers or whatever (όποιος ξέρει κατάλαβε) και μην σας τα πολυλογώ. Έρχεσαι σε ένα σημείο που δεν τυχαίνει πλέον να γνωρίσεις κάποιο άτομο που σου αρέσει , γενικότερα δεν αφήνεις πολλά περιθώρια στην τύχη.

Ναι όλα αυτά είναι ένα Depon maximum που κατεβάζεις όταν έχεις πονοκέφαλο. Ποιος δεν θα το παίρνε ενώ το χει στο ντουλάπι. I’m just saying that κάποιες φορές, ίσως, μερικές λεπτομέρειες να είναι πάρα μα πάρα πολύ σημαντικές.

Πχ για να το θέσουμε και ενεργειακά. Με το να μπαίνεις σε όλα αυτά τα sites γνωριμιών ή με το να κάνεις sites όπως το facebook, site γνωριμιών και να κανονίζεις εύκολες καταστάσεις επειδή φοβάσαι να αντικρίσεις κάποιον που θα πρέπει να του την πέσεις face to face. Με το να φοβάσαι να βγεις λίγο περισσότερο επειδή δεν θέλεις να βγαίνεις και να μην γίνεται τίποτα, ή γιατί φοβάσαι την άρνηση ή το ότι δεν ξέρεις πολλά ή… θα μπορούσα να συνεχίζω μέχρι το πρωί… με το να κάνεις κάτι τέτοιο… εχμ, μέτρα πόσες φορές είπα την λέξη φοβάμαι και υπολόγισε πόση κακιά ενέργεια έρχεται μαζί σου σε όλα αυτά τα ραντεβού που βγαίνεις ή σε όλα αυτά τα μηνύματα που στέλνεις για να την πέσεις ηλεκτρονικά στον άλλο.

Δεν σου λέω ότι θα γυρίσω τον κόσμο ανάποδα. Αγαπώ το internet όσο αγαπώ τους γονείς μου… μην σου ακούγεται παράλογο. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό αλλά μ’ αρέσει να μένω μακριά του στις διακοπές.

Όλες αυτές οι φλασιές μέσα στην νύχτα όμως δεν γίνονται με κακό σκοπό. Κάνω καλύτερο focus. Οπότε λέμε ναι στο να κόψουμε λίγο τα αναλγητικά για τον πόνο, ναι στο να ξαναονειρευτούμε αυτό το τέλειο φιλί που ανοίγει πόρτες σε παραμυθουπόλεις, ναι στο να σταματήσουμε να τρέχουμε και να προτρέχουμε, ναι στο να απολαύσουμε την διαδρομή παραπάνω… ναι, ναι, ναι!

Κάποια πράγματα μετά από καμιά κατοσταριά φορές που έχεις δει δράμα σε γκομενοιστορίες, είτε δικές σου είτε των φίλων σου, αρχίζεις και τα αφομοιώνεις. Ό Καρβέλας πολύ σωστά το χει θέσει και ας το θυμηθούμε και για σήμερα όλοι… «Μην ψάχνεις την αγάπη, η αγάπη όλους τους βρίσκει» (και ΓΑΜΩ την SonyBMG που έχει απαγορεύσει τα βιντεοκλιπς της Αννούλας να τα βλέπουμε στην Ελλάδα απο το youtube. WTF! )Publish Post

ΧΑΛΑΡΑ & keep dreaming ;)

tataaaaaa (Lete na grafw etsi apo dw kai pera? An barethikate oloi ta poihmata kante like :P )

ένα δωμάτιο

2011-05-16T04:40:00.000+03:00

Πάντα θα υπάρχουν τρόποι να γλυτώσουμε τις πολλές σκοτούρες ·

μήπως όμως το να περιμένεις την κατάλληλη στιγμή για κάτι

δεν είναι σκοτούρα αλλά ένα μικρό θαύμα στο ράφι;

ΟΚ πολλές φορές πράγματα που μένουν στο ράφι τα θεωρούμε ξεχασμένα,

όμως αν δεν υπήρχαν τα ράφια, οι κορνίζες, τα χρώματα,

όλα αυτά τα όμορφα πράγματα που γεμίζουν την καθημερινότητά μας,

θα πεθαίναμε από πλήξη σε άδειους τοίχους;

Η ζωή είναι σαν ένα δωμάτιο,

αν σου αρέσει κάτι το βάζεις μέσα, το περιποιείσαι ή το κρεμάς και το χαζεύεις.

Όπως και να χει σου κάνει παρέα.

Τα περισσότερα τα ξεχνάς πολλές φορές,

τα θεωρείς δεδομένα, ξεπερασμένα ή απλά θες μία αλλαγή και τα πετάς στα σκουπίδια.

Ξέρεις κάτι;

Χαλαρά και όλα καλά!!

Μία ευτυχισμένη καθημερινότητα

2011-05-11T00:56:00.000+03:00

Μία ευτυχισμένη καθημερινότητα χτίζεται πάνω σε μικρές μάχες.

Παλεύεις με την όρεξή σου,

με την διάθεση,

με τις συνθήκες που υπάρχουν ·

κερδίζεις αγάπη από τους γύρω σου,

αγαπάς το σώμα σου, τον εαυτό σου

και κυρίως αγαπάς την προκείμενη στιγμή.

Ενώνεις κομμάτι κομμάτι το λευκό πάζλ,

πάνω στο οποίο ζωγραφίζεις την ίδια εκείνη στιγμή κάτι καινούριο

ή ένα θέμα ήδη αγαπημένο

και το βράδυ το κρεμάς πάνω από το κρεβάτι σου

και το χαζεύεις λίγο πριν κοιμηθείς.

Πάντοτε θα υπάρχει μία γεύση ανεκπλήρωσης στο συγκεκριμένο μίγμα

που θα την χωνέψεις σιγά σιγά τις επόμενες μέρες, μήνες, χρόνια.

Η συνταγή πάνω κάτω πάντα είναι η ίδια,

εσύ απλά αλλάζεις τα συστατικά

και η γεύση θα ναι πάντοτε διαφορετική.

Καληνύχτα!

Έλλειψη

2011-04-20T04:56:00.000+03:00

Είμαστε παρανοϊκοί ·

σχιζοφρενείς θα μπορούσες να πεις.

Χαραμίζουμε παροντικές ευτυχισμένες στιγμές

στον βωμό της έλλειψης.

Μίας από τις πιο ψυχοφθόρες ανάγκες μας

που γεννήθηκε καθώς ψάχναμε για κάτι που δεν έχουμε,

μα με την ικανότητα της σκέψης

αυτό διαστρεβλώθηκε,

μεταμορφώθηκε,

τερατομορφώθηκε,

μεταλλάχτηκε

και εμείς καθόμαστε και το κοιτάμε με κλειστά μάτια σαν χαζοί όταν κοιμόμαστε.

Η έλλειψη είναι το ιερό δισκοπότηρο μας.

Θα ξεκινούσαμε πολέμους για αυτήν.

Θα καταστρέφαμε τον κόσμο ·

καταστρέφουμε άλλους ανθρώπους πολλάκις εξαιτίας της.

Μα το χειρότερο απ’ όλα είναι το κακό που κάνουμε στον εαυτό μας.

Θα μου πεις·

αυτή ίσως δημιούργησε και το σύμπαν.

Standard!

Λες και το σύμπαν βαριόταν άδειο και έκανε θετική προβολή για να έχει παρέα.

Μετά έλεγε κάθε μέρα ότι υπάρχουμε

μέχρι που ο νόμος της έλξης μας εμφάνισε.

Η έλλειψη είναι αρρώστια.

Μα οι αρρώστιες θα μου πεις μας κάνουν πιο δυνατούς.

Μαλακίες!

Ζούμε σε έναν κόσμο τόσο άρρωστο

που ο αμυντικός μας μηχανισμός

πάνω στην ανάγκη του για να μας αποτρέψει από την μαζική αυτοκτονία

μας παρουσιάζει ότι να ναι σαν δικαιολογίες.

Θα μπορούσαμε να υπάρχουμε και χωρίς όλα αυτά…

λέω εγώ…

Δεν μπορώ να ξέρω,

είναι και πολύ αργά και είμαι λίγο ζαλισμένος από το Asti.

Από την μία υπάρχουν στιγμές

που νιώθω ο πιο γεμάτος και ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου ·

νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου,

για την ζωή που ζω,

μπορεί και να κλάψω από ευτυχία.

Από την άλλη με λυπάμαι,

με σιχαίνομαι,

βαριέμαι τις επαναλήψεις και τους φαύλους κύκλους

και μπορεί να μην νιώθω δυστυχισμένος,

αλλά…

δεν ξέρω…

εκεί είναι που λέω για οτιδήποτε λείπει…

Θα μπορούσαμε να υπάρχουμε και χωρίς όλα αυτά…

πέφτω για ύπνο

και όταν ξυπνώ πάντα υπάρχει κάτι.

Απλά πρέπει να ξεπεράσουμε το γεγονός ότι η κάθε ανάγκη

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑΜΠΕΛΑ!

(Ανάλυση πάνω σε αυτό κάποια άλλη ζαλισμένη νύχτα)

We can do magic!

2011-03-09T13:21:00.001+02:00

Φοβάμαι να λέω ότι είμαι σίγουρος ότι θα σε βρω

γιατί έχουμε μάθει να λέμε ότι υπάρχει μόνο ότι μας συμβαίνει ατομικά,

λες και όταν μας τίθεται το πρόβλημα με λύση το όνειρό μας,

οι άγνωστοι συντελεστές του αποκλείεται να ναι γεγονότα που χουν συμβεί σε εκατομμύρια άλλους ανθρώπους.

Λες και δεν υπάρχουν αδερφές ψυχές,

άνθρωποι που είναι σε σχέσεις χρόνια και αγαπιόντουσαν πάντα.

Άτομα που βρήκαν λεφτά από το πουθενά,

που ήταν σχεδόν ανύπαρκτοι και κάποιος ανακάλυψε το ταλέντο τους.

Θαύματα συμβαίνουν κάθε μέρα,

το κακό είναι ότι κάποιος τα ονόμασε έτσι και όχι πραγματικότητα ˙

γιατί η πραγματικότητα είναι κάτι μαγικό

αλλά το μαγικό σαν έννοια δεν περιορίζεται σε παραμύθια και ταχυδακτυλουργίες.

Μαγικό είναι και κάτι όμορφο

και εσύ παρόλο που ακόμα περιμένουμε και οι δύο να συναντηθούμε,

είσαι κάτι αληθινό,

ένας άνθρωπος με ξανθά μαλλιά και μπλε μάτια…

Τόσο πια περίεργο!

Ένας άνθρωπος που μαζί θα ζήσουμε αυτήν την υπέροχη εμπειρία που λέγεται έρωτας ˙

αυτήν την τρελή αλληλεπίδραση ενέργειας που μας ξυπνά και μας γεμίζει.

Τι πιο απλό και πραγματοποιήσιμο από το να βρεις την ευτυχία?

Ποιος προτιμά να δέχεται ότι δεν μπορεί να αγαπήσει αρκετά τον εαυτό του

ότι δεν μπορεί να τον αγαπήσει κάποιος άλλος;

Ποιος από σας προτιμά να πιστεύει ότι είναι άσχημος ή ανέραστος ή κακός;

Σε όλους μας έχουν συμβεί χίλια δυο πράγματα που δεν ήταν το καλύτερο που μπορούμε,

όμως πιστεύω ότι όσο περνάει ο καιρός ο κάθε ένας μας έχει αρχίσει να αγαπάει τον εαυτό του αρκετά ˙

έχει αρχίσει να ερωτεύεται τον εαυτό του αρκετά ˙

όσο αρκεί για να πιστέψει έστω και για ένα λεπτό που κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη

ότι είναι απολύτως λογικό να τον ερωτευτεί κάποιος παράφορα και να αγαπηθούνε για πάντα!

Ένα λεπτό αρκεί,

ένα δευτερόλεπτο βασικά αρκεί .

Μία στιγμή είναι ένα συναίσθημα που υπάρχει

και ένα συναίσθημα γεννιέται εξαιτίας μίας στιγμής.

Εγώ πιστεύω σε αυτήν την στιγμή που θα δημιουργήσει το εμείς οι δύο,

είναι απλή λογική.

Τα δεδομένα δόθηκαν, οι υπολογισμοί γίνανε,

ο άγνωστος Χ δεν είναι το αποτέλεσμα.

Η προσπάθειά μας να κατανοήσουμε το πώς βγαίνει ένα αποτέλεσμα

είναι ένα καπρίτσιο της περιέργειάς μας στην ζωή.

Μην μένεις στις συνιστώσες,

δεν είμαστε αριθμοί ούτε μία στατιστική ˙

We can do magic!

διαφορετικές εμπειρίες

2011-02-24T07:37:00.001+02:00

Πόσα πολλά πράγματα μπορεί να ζούμε,

πόσες διαφορετικές εμπειρίες και καταστάσεις.

Αμέτρητες γνωριμίες, κουβέντες, φιλίες.

Φιλίες…

Τελικά ήμουν αρκετά πολυσύνθετος για να δέσει μία καλή φιλία στην ζωή μου.

Ένα αρκετά δύσκολο παιδί με μεγάλη έλλειψη αυτοπεποίθησης

που άρχισε να βγαίνει από το καβούκι του όταν είπε πρώτη φορά σε κάποιον ότι είναι bi ˙

Δευτέρα γυμνασίου στην Φαίη.

Ήθελε αρκετά κότσια για να με έχει κάποιος φίλο,

ειδικά κάποιο αγόρι.

Ήμουν λίγο ασέξουαλ για άπειρα χρόνια στο σχολείο,

αρκετά απαρατήρητος σε αυτά που έπρεπε

και αρκετά παρατηρήσιμος σε πράγματα που προκαλούσαν τους άλλους στο να με κοροϊδεύουν,

όπως η ψιλή φωνή μου και το ότι περπατάω περισσότερο με τις μύτες των ποδιών μου.

Το τραγικό όσον αφορά αυτά δεν είναι ότι με φώναζαν gay και αδερφή χρόνια στο σχολείο,

ούτε ότι δεν ήξερα τι σημαίνει μέχρι την Δευτέρα γυμνασίου ομοφυλόφιλος,

ούτε ότι χρόνια προσπαθούσα να περπατάω με τα πέλματα ίσια,

ούτε ότι δεν ασχολήθηκα με τον αθλητισμό που πάντα όταν έκανα λίγο ήμουν αρκετά καλός

με αποτέλεσμα σήμερα να μια λίγο μπουχεσάκος.

Το τραγικό είναι ότι ένιωθα άσχημος, μόνος και ανεπαρκής

και αποτέλεσμα αυτού ήταν να μένω μόνος με ελάχιστους φίλους,

μόνος ερωτικά και ανικανοποίητος με ότι έκανα.

Βέβαια όλο αυτό μου γύρισε σε κάτι πολύ άψογο στην συνέχεια

μίας και μάζεψα έναν έναν καλούς και αληθινούς φίλους στην ζωή μου,

ερωτικά έζησα αρκετές πολύ όμορφες στιγμές,

μπορεί να μην έκανα πολύ σεξ συχνά,

αλλά έχω κάνει αρκετό σεξ και με…

εχμ, αρκετό κόσμο…

με ένα ένα άτομο κάθε φορα ˙

δεν έτυχε, μην φανταστείς…

Όσον αφορά τα εργασιακά μου,

όπως και τα ερωτικά μου…

Κάνω κάτι όταν έχω έμπνευση

και έχω μάθει να προσαρμόζω τα όνειρά μου στο παρόν μου ˙

κάτι που με ικανοποιεί πάρα πολύ!

Το θέμα του ποιήματος όμως ήταν οι φιλίες…

Μου ‘ρθε η έμπνευση κοιτώντας έναν φίλο που ζήσαμε αρκετές όμορφες στιγμές μαζί

και μία μέρα σταματήσαμε να μιλάμε χωρίς να το συζητήσουμε ποτέ.

Είναι φορές που αποφασίζεις ότι δεν ταιριάζεις με κάποιον

και τυχαίνει να έχεις υποσχεθεί στον εαυτό σου,

ότι η τελευταία φορά που θα ασχοληθείς να προσπαθήσεις να αλλάξεις μία σχέση της ζωής σου

ήταν μία άλλη προηγούμενη φορά…

οπότε το κάνεις τουμπεκί, το παίζεις κινέζος και χαίρεσαι την ηρεμία σου.

Βαριέμαι να μιλήσω για τέτοιες φιλίες λοιπόν,

μόνο ένα πράγμα έχω να πω,

ότι φίλοι είναι αυτοί που τους έχεις κερδίσει με το να είσαι ο εαυτός σου

και δεν γίνεται να είμαστε όλοι αγαπημένοι

γιατί υπάρχουν πολλά είδη εαυτών που περιπλανιούνται στην αγορά.

Ο κάθε ένας με αυτούς που ταιριάζει και όλα καλά!

Άντε πολλά φιλιά!

μοιράστηκες αρκετά σήμερα;

2011-02-20T05:48:00.002+02:00

Αναρωτιέμαι πολύ…

Είναι αρκετά αυτά που κάνω;

Ξέρω ότι έχω περισσότερες δυνατότητες μα δεν τις αξιοποιώ.

Το σύμπλεγμα του «να κάνω περήφανους τους γονείς μου»

μου ξαναχτυπά την κόρνα σαν τότε που με περίμενε το σχολικό στην γωνία

και εγώ αναρωτιόμουν γιατί δεν παίζω ποδόσφαιρο με τα άλλα αγόρια

ή γιατί δεν πρόσεχα καθόλου στα μαθηματικά πια που τόσο μου άρεσαν.

Αν ψάχνεις μία απάντηση που να εξηγεί το γιατί,

κρύβεται σε μία λέξη ˙

στο σύστημα.

Αυτό είναι που μας οδηγεί στο να περιθωριοποιούμαστε,

στο να ανεγερθούμε μέσω δόλιων τρόπων,

στο να μας πιάνουν τα ψυχολογικά μας,

να κουραζόμαστε,

να τα παρατάμε,

να κλαίμε,

να ‘μαστε μόνοι…

Μα στην ουσία νιώθουμε μόνοι ενώ δεν είμαστε.

Ακόμα και αν ο πολιτισμός μας, μας φτιάχνει έτσι όπως είμαστε,

όσο και διαφορετικοί να νιώθουμε

υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που σκέφτονται όπως εσύ και εγώ.

Είμαστε ένας μικρός πλανήτης σε σχέση με το σύμπαν,

αλλά γίναμε τόσο μικροί για να είναι τεράστιος για μας

και για να χωράει ένα σωρό πράγματα που μπορούμε να κάνουμε εμπειρίες,

στιγμές,

ευτυχία ή λύπη.

Μα στο τέλος πάντα υπάρχει το γέμισμα

και αυτό μας δίνει έμπνευση ή ικανοποίηση.

So, θα θυμίσω στον εαυτό μου αυτό που μου είχα πει όταν είχα φτάσει πάτο στο σχολείο.

Κοίτα καλύτερα γύρω σου,

αυτό που κάνεις και θεωρείς ότι είναι λάθος άλλοι το ζηλεύουν.

Όπως και να είναι η ζωή που έχεις φτιάξει,

η καθημερινότητά σου,

έχει παντού υπέροχα πράγματα που αντί να νιώθεις τύψεις που τα κάνεις,

ξεκίνα να συνειδητοποιείς ότι θα ‘πρεπε να σαι περήφανος που μπορείς να τα κάνεις.

Είναι δύσκολο να το καταλάβεις

αλλά ξεκίνα να αντιστρέφεις την πολικότητα των εμπειριών σου.

Και κάτι τελευταίο…

Χαλαααρωσε! Η ζωή είναι το ταξίδι, οι άνθρωποι και τα συναισθήματα,

οι βλακείες που θα κάνεις ή θα πεις,

τα καλά και τα άσχημα που θα νιώσεις και θα τα μοιραστείς.

Η ζωή δεν είναι τα αξιοθέατα,

τα αξιοθέατα εμείς τα φτιάχνουμε και τα δημιουργούμε

και έχουμε και μία τρελή δυνατότητα ξέρεις…

μπορούμε να δημιουργήσουμε παραμύθια στο κενό,

παλάτια σε άσπρους τοίχους.

Όλα είναι μέσα μας ˙

αλλά έχουν νόημα μόνο όταν τα μοιράζεσαι.

Αυτό μόνο να σε αγχώνει…

μοιράστηκες αρκετά σήμερα;

ΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ, ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ, ΜΙΑ ΙΔΕΑ, ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ... ΔΕΙΤΕ ΤΟ ONLINE ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ;) ΕΓΩ ΕΒΑΛΑ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ! ONE HOPE, ONE VISION, ONE IDEA, ONE AND ONLY TRUTH...SEE IT ONLINE AND SHARE IT ;) bILLY ♥

2011-01-29T04:54:00.005+02:00