Wykresologia

Wyniki ankiety

2012-03-18T11:53:00.002-07:00

Dziękuję bardzo za oddanie głosów w mojej ankiecie dotyczącej tematyki bloga. Oto wyniki:

Rozbudować dział "Dlaczego?"

2 (25%)

Więcej bieżących analiz

3 (37%)

Więcej teoretycznych rozkmin

2 (25%)

Więcej opisów własnych transakcji

1 (12%)

Prezentacje ciekawych artykułów z mediów zagranicznych

4 (50%)

Nic z powyższych

1 (12%)

Najlepiej nic :P

0 (0%)

W ankiecie wzięło udział 8 osób, ale odpowiedzi jest więcej, bo można było zaznaczać więcej niż jedną opcję. Moja interpretacja jest taka, że głosujący Czytelnicy oczekują kontynuacji tej linii tematycznej bloga, która dominuje ostatnio, a więc prezentacja ciekawych artykułów z mediów zagranicznych i połączone z nią bieżące analizy w skali bardziej makro niż mikro. Druga dominująca linia tematyczna bloga, którą ostatnio zaniedbałem, co z kolei zaowocowało większą klikalnością bloga (co samo w sobie jest już jakąś wskazówką ;), jest rozwój działu "Dlaczego?". Nie będę zarzucał tego projektu, ale pewnie będzie on tracił na znaczeniu.

Korzystając z okazji, chcę też zachęcić czytelników do współpracy przy projekcie Encyklopedii Giełdowej. Jako kontrybucję w pisaniu haseł do tej encyklopedii, oferuję link przy każdym haśle do strony osobistej autora. Inne warunki współpracy również możliwe.

Co do samej ankiety, to wszystkich, którzy chcieliby się jeszcze wypowiedzieć, w jakim kierunku powinien pójść rozwój tej strony, zachęcam do wyrażenia opinii w komentarzach.

Świat bez agencji ratingowych

2012-03-12T06:01:00.001-07:00

Wiele ostatnio (tj. w ostatnich latach) mówi się o błędach popełnionych przez agencje ratingowe i stopniu, w jakim przyczynia się to do kłopotów na rynkach finansowych. Po części słusznie, bo przecież faktem jest, że wszyscy trzej najwięksi (de facto jedyni) gracze na tym rynku przyznawali papierom Lehman Brothers w przeddzień bankructwa najwyższe oceny (AAA albo Aaa w przypadku Moody's). Sytuacja powtórzyła się w przypadku AIG, który musiał być ratowany przed bankructwem przez Waszyngton.

Z drugiej strony mamy do czynienia z bezzasadnymi atakami na agencje, związanymi z obniżaniem przez nie ratingów państw. Atak często pochodzi z ust polityków, którym nie podoba się, że agencje "wtrącają się w wewnętrzne sprawy państw europejskich". Padają też dwojakiego rodzaju propozycje rozwiązania tego "problemu"

1) podział "kartelu"* trzech agencji amerykańskich** na co najmniej sześć podmiotów.
2) stworzenie własnej "niezależnej" agencji ratingowej.

O ile pierwsza propozycja może być ciekawa, choć z pewnością nieskuteczna (co miałoby to zmienić?) to druga, jest wyjątkowa - z uwagi na bzdurność. Jeżeli unijne instytucje zabiorą się za budowę własnej agencji ratingowej, to "niezależna" nie będzie ona z pewnością. Tworzenie instytucji, która będzie lepiej (czytaj korzystnie dla Europy) oceniać dług państw euro przez władze publiczną (KE) to jedynie typowy brukselski pomysł na zwiększenie liczby unijnych etatów. W ogóle państwowa agencja ratingowa to jakiś oksymoron. Mamy już przykład chińskiej "niezależnej" agencji przyznającej chińskim obligacjom rating AAA+...

Coś jednak "trzeba zrobić", jak wyrażają się unijni biurokraci, aby opanować wszechwładzę ratingowych agencji. Jak zwykle, "coś zrobi" sam rynek. Zmiany już się dokonały, a oceny ratingowe państw nie wywierają na uczestnikach rynku większego wrażenia. Lepszym oszacowaniem ryzyka, bardziej dynamicznym (zmieniającym się w czasie rzeczywistym) i obiektywnym (wycenianym przez rynek) są CDS'y a przede wszystkim sama rentowność obligacji państw. W tym układzie brak miejsca dla agencji ratingowych, jakich znamy, a więc wyroczni decydujących o tym w co warto i w co wolno*** inwestować. Na rynku papierów prywatnych ta wiara też została zachwiana - m.in. przez wpadki z LB i AIG.

Czy oznacza to, że wkrótce świat pożegna agencje ratingowe jako istotnych uczestników rynków finansowych?

Jakie mogą być zastępcze metody oceny wiarygodności kredytowej? Świat, a rynki finansowe w szczególności, nie znosi próżni...

Pozostawiam te pytania otwartymi, licząc na ciekawą dyskusję w komentarzach do tego wpisu...

Postscriptum
Interesująca, z prawnego, ale i praktycznego punktu widzenia, może być analiza projektowanych zmian w zakresie regulacji działania agencji ratingowych w prawie unijnym. Ciekawą nowością ma być przede wszystkim regulacja odpowiedzialności cywilnoprawnej agencji wobec uczestników rynku za błędne oceny.

_______________
* Określenie pochodzi od unijnej komisarz ds. sprawiedliwości Viviane Reding. [źródło]
** Ciekawostką może być fakt, że Fitch amerykański do końca nie jest - w 60% kontrolują go Francuzi.

*** Prawdziwą siłą agencji ratingowych są prawne regulacje, które nakładają limity koncentracji inwestycji w papiery o określonym ratingu a także wiążą z nimi wymogi kapitałowe dla instytucji finansowych. W regulacjach takich, jak nietrudno zgadnąć, przoduje UE.

Grecja: wypłaty z CDS mogą sięgnąć 3,3 mld $

2012-03-10T03:18:00.001-08:00

Jest już pewne, że wreszcie mamy "event" który uruchomi wypłaty z greckich CDS'ów (Credit Default Swaps) czyli zakładów, czy Grecja zbankrutuje, czy nie. To ciekawe, bo w mediach od tygodnia trąbi się Grecja została uratowana (który to już raz?), podczas gdy fakty są takie, że pakiet pomocowy i program PSI (Private Sector Involvement) oznacza oficjalne bankructwo Grecji i, zgodnie z decyzją ISDA* (International Swaps and Derivatives Association), uruchamia płatności z zakładów CDS.

Decyzję podjął w ramach ISDA Determination Committee, źródło: www.http://ftalphaville.ft.com/blog

Kwota rozliczeń z tego tytułu może sięgnąć, według samej ISDA 3,3 miliarda $. Dla porównania, upadek Lehman Brothers uruchomił CDS'y za 5,2 miliardy $. Co ciekawe,jeszcze rok temu wartość greckich swapów wynosiła 6 miliardów $. ISDA, w oficjalnym oświadczeniu ogłosiła, że chciałaby zmaksymalizować liczbę obligacji, które mogą zostać pokryte wypłatami z CDS, ale rynek oczekuje, że wartość tam może być niższa niż 3 mld.

Tak naprawdę nie jest istotna kwota 3 mld $, która przy skali obecnych problemów wydaje się być groteskowo niska. Uruchomienie CDS mają inne znaczenie. Przede wszystkim trzeba przypomnieć, jak histerycznie na wieść o możliwym ich odpaleniu reagował były szef ECB Jean-Claude Trichet. Obecnie CDS stanowią znacznie lepszą, bardziej dynamiczną i przede wszystkim wymierną finansowo oceną stabilności finansowej emitenta niż ratingi. Podczas gdy popularne media emocjonowały się obniżkami ratingów dla Grecji, Włoch czy Francji, to właśnie CDS'y wyznaczają rynkowe przekonanie co do ryzyka inwestowania wdane papiery. Uruchomienie CDS oznacza realne bankructwo Grecji i naturalne jest pytanie: kto następny? Co więcej, decyzja ISDA uwiarygadnia CDS'y jako instrumenty zabezpieczające przed defaultem**, a to zachęci inwestorów do spekulowania na CDS włoskich, hiszpańskich i, przede wszystkim, portugalskich. Niweczy to pozytywny wydźwięk greckiego CAC (Collective Action Clauses) czyli dobrowolnego obniżenia długu Grecji przez sektor prywatny, i "sukces" jaki otrąbiono w zeszłym tygodniu ws. Grecji.

źródło: http://www.burnbabylon.pl

Uruchomienie CDS oznacza też, że rynek prawdopodobnie przygotował się już na bankructwo Grecji, a banki inwestycyjne zaczynają czyścić swoje bilanse. Na 19 marca zaplanowano rozliczenie CDS i wtedy być może dowiemy się, kto posiada jaką ekspozycję na grecki dług i ile jeszcze może być na tym stracone. To z kolei może wreszcie otworzy drogę do odłączenia kroplówki MFW i EBC i prawdziwego bankructwa Grecji, połączonego z wyjściem ze strefy euro i powrotem do drachmy. Droga do tego jednak daleka, a ryzyk po drodze - bardzo dużo. Tym bardziej, że kupując czas dla Grecji zapominamy na narastających problemach w PIS (Portugal Italy Spain).

Na to wszystko nakłada się II runda LTRO, o której tyle pisałem wcześniej. Wyniki nie były przytłaczające (550 mld, 800 banków), ale zwiększenie sumy bilansowej EBC może oznaczać, że więcej takich działań już nie będzie, czyli rynek będzie musiał radzić sobie sam...

_____________________

* Warto zauważyć, że DC (Determination Committee) było jednomyślne, zresztą chyba spóźnione (bo Grecja zbankrutowała de facto już wcześniej)

** Wcześniej kwestionowano to, twierdząc, że DC ma zbyt dużą władzę w określaniu co jest "zdarzeniem kredytowym" a co nie, i kupowanie CDS nie zabezpiecza przed faktycznymi stratami.

Zaproszenie

2012-03-08T01:14:00.001-08:00

Zapraszam do lektury pierwszego numeru finansowego pisma "To zależy". LINK*

Oprócz wielu ciekawych artykułów również mój - usystematyzowana polemika "W obronie zakazu insider tradingu" z tekstem Czesława Martysza z Trendu, będąca właściwie kompilacją dwóch wpisów tego bloga. [1] i [2].

Jednak w środku znajdziecie zdecydowanie więcej, jeszcze ciekawszych tekstów. Gorąco polecam!

_________________
* na stronie głównej polecam w prawej kolumnie kliknąć Expand (na okładce) i przeglądać pismo w efektownej wersji multimedialnej :) (albo po prostu kliknąć tutaj aby przejść do zasobu zewnętrznego - wtedy jednak nie obejrzycie pozostałej części strony To zależy, a szkoda)

Facebook IPO: czy to dobry interes?

2012-02-28T06:05:00.003-08:00

Inwestujesz na własne ryzyko! Treść poniższa nie ma charakteru rekomendacji!

Piekąc dwie pieczenie przy jednym ogniu - zastanowimy się, czy warto kupić akcje w ofercie publicznej lub od razu po debiucie, ale również spróbujemy odpowiedzieć na pytanie: Dlaczego ludzie płacą za coś więcej, niż jest to warte?

źródło: mashable.com

Ostatnio na którymś z wykładów usłyszałem fajne powiedzonko: Nie zawsze dostajesz to, za co płacisz, ale zawsze płacisz za to, co dostajesz. Pasuje jak ulał do oferty publicznej Facebook'a. Z jednej strony słyszymy, że facebook jest skazany na sukces, bo to firma-fenomen, która zmieniła Internet i tak dalej, ble ble ble. Wszyscy którzy przesiadują godziny "na fejsie" wiedzą o co chodzi.

Z drugiej strony pojawiają się wątpliwości: w jaki sposób facebook może generować przychody? Na razie chyba przede wszystkim z reklam. Tymczasem co jakiś czas pojawiają się głosy, że reklama na facebook'u jest mniej efektywna niż np. w Google, jest droga i nieumiejętnie używana, może przysporzyć więcej problemów niż korzyści (użytkownicy wchodzą na facebook z powodów społecznych, agresywna reklama tylko ich wkurza). Dyskusyjna jest możliwość osiągania stałej dynamiki przychodów/zysków przez Facebook, co w konsekwencji zaburza wycenę tej spółki.

Tymczasem sama wycena jest bardzo wysoka. Nie chcę wchodzić tutaj w szczegóły wyceny, bo nie mam do tego ani czasu, ani wystarczających kompetencji. Chciałbym tylko zasygnalizować problem, z którym spotykamy się na giełdzie częściej niż nam się wydaje. Mianowicie, nie trzeba zawsze kupować tanio, aby drogo sprzedać. Można przecież kupić drogo, a sprzedać jeszcze drożej. Wszyscy spekulanci doskonale znają grę w gorącego ziemniaka - o ile nie będziemy tymi, którzy zostaną z ziemniakiem w dłoni (czyli tymi, którzy kupią na szczycie) - to zabawa będzie przednia.

I dlatego właśnie uważam, że debiut facebook'a będzie udany, choć sam, z różnych względów, nie stawiam na to pieniędzy (z tego co słyszałem są pewne możliwości uczestniczenia w ofercie dla polskich inwestorów (?)). W chwili debiutu do zakupów ruszy milionowa rzesza użytkowników, którzy być może nawet nie chcą "inwestować" w projekt, ale chętnie kupią akcje choćby z sentymentu. Skoro będzie kupować ulica, to instytucje to pociągną tak długo, aż zabraknie paliwa dla dalszych wzrostów. Wtedy ci lepiej poinformowani zaczną sprzedawać... resztę historii doskonale znamy.

Nie tyle więc wycena fejsa ma znaczenie, co poziom emocji, jaki towarzyszy i będzie towarzyszyć tej emisji.

P.S. Skoro jesteśmy już w temacie facebook'a - czy już polubiłeś stronę Wykresologii na facebook'u? Zapewniamy ciekawe wykresy i linki. Polecam!

LTRO: Szaleństwo luzowania - pora uciekać z rynku akcji?

2012-02-21T06:10:00.000-08:00

Znużonym tematyką luzowania ilościowego obiecuję, że w następnych wpisach postaram się trochę zmienić temat. Teraz jednak jeszcze kilka słów o wpływie zwiększenia podaży pieniądza na rynki.

Niektórzy wytrwali czytelnicy tego bloga może pamiętają, jak kiedyś pisałem dlaczego warto być niedźwiedziem, gdy inni obstawiają wzrost*. Ten wpis będzie zawierał podobne konkluzje - ale po kolei.

Na początku stycznia narzekałem, że temat LTRO jest niesłusznie pomijany przez polskie media, podczas gdy już wówczas było wysoce prawdopodobne, że będzie kluczowy dla rozwoju sytuacji na rynkach w najbliższym okresie (tak się stało). Obecnie temat jest już znacznie szerzej obecny w polskojęzycznym Internecie (a może po prostu ja jestem bardziej wyczulony?):

# sprawy szeroko komentuje Kryzys blog (chłopaki i dziewczyny od Instytutu Misesa)

# dużo pisze o tym blog stoję i patrzę (przykład: poniedziałkowy wpis)

# Google podpowiedziało mi też, że pisał o tym ciekawy blog na-plus.

# ostatnio też media bardziej masowe:

Obserwator finansowy

Puls biznesu

Podejrzewam, że im bliżej 29 lutego, tym więcej tego typu publikacji będzie się pojawiało. W Internecie anglojęzycznym, już o dawna była ich cała masa, a ostatnio jest ich coraz więcej. Oczywiście, pompowanie kasy** w rynek jest świetną informacją dla krótkoterminowych graczy na rynkach akcji, więc indeksy rosną jak na drożdżach:

dane: stooq.pl

Właśnie dlatego, że temat zaczyna być podgrzewany w coraz to większej licznie miejsc, a światowi gracze, jak wyraził się Puls Biznesu "rynki akcji grają pod LTRO jak wcześniej pod QE2", to uważam, że zbliża się dobry moment na ewakuację z tego rynku. Znaną prawdą giełdową jest bowiem, że większość zawsze się myli, a wkrótce, gdy już wszyscy zajmą długie pozycje, rynek będzie musiał spaść. I to z hukiem.

Proszę nie zrozumieć mnie źle. Paliwa do wzrostów cen akcji jest bardzo dużo, 29 lutego mamy przecież kolejne LTRO, czyli darmową kasę dla wszystkich chętnych. Rajd może potrwać jeszcze dość długo, co najmniej miesiąc (to tylko moje założenie - pamiętaj, że Ty inwestujesz na własne ryzyko!) a w zwyżce warto uczestniczyć, bo może być dynamiczna. Chodzi tylko o wzmożenie czujności, i świadomość, że ogólnoświatowe szaleństwo ma sztuczne ("wirtualne") podstawy. I że bynajmniej problem Portugalii, Włoch, a tym bardziej Grecji***, nie zostały rozwiązane!.

_______________

* W tym kontekście przypominam też wpis dlaczego warto kupować, gdy giełda spada.

** A trzeba przecież pamiętać, że luzowanie to już ogólnoświatowa histeria. Luzuje USA, luzuje EBC, luzuje Wielka Brytania, luzuje Japonia, luzują Indie, a nawet takie giganty jak Węgry.

** Uchwalenie planu ratunkowego (który to już z kolei) niewiele zmienia. Ba, IMHO jest dużym błędem, a sytuacja za kolejne pół roku lub rok będzie znowu tylko gorsza. Grecja, prędzej czy później, przy czym lepiej prędzej niż później, zbankrutuje, wyjdzie ze strefy euro, zdewaluuje drachmę i powoli odzyska konkurencyjność. Pytanie, czy instytucje finansowe zdążą do tego czasu przygotować swoje bilanse na ten upadek.

Chińskie luzowanie

2012-02-20T03:18:00.000-08:00

Niniejszy tekst zacząłem pisać kilka dni temu, i wtedy nosił on tytuł roboczy: Chińskie mini-luzowanie. Z biegiem ~~dni~~ godzin zmienił się na: Chińskie (mini)luzowanie, wreszcie na Chińskie luzowanie. Rzeczywistość zmienia się tak szybko, że nawet tak błyskawiczna forma komunikacji jak wpis blogowy szybko się dezaktualizuje. Parę z moich "prognoz" niżej opisanych właśnie się sprawdziło - Chińczycy rozpoczęli luzowanie od obniżenia stopy rezerw obowiązkowych.

Od dłuższego czasu narzekam na blogu o złych konsekwencjach stosowania polityki luzowania ilościowego (czy też quasi-luzowania jak chcą niektórzy) w Europie (LTRO). W skali globalnej składa się ono na znacznie szerszą akcję luzowania - przecież wszystko zaczęło się od gigantycznych zakupów Bena Bernanke i FED, gdzie mówi się już o trzeciej rundzie spektaklu. "Luzują" również Japonia i Wielka Brytania. W pewnym sensie również niektóre kraje BRIC (poprzez obniżki stóp, których nie boją się nawet najbardziej zagrożone inflacją Indie). Ogólnie: "Każdy luzuje jak może"*.

No właśnie - jak w całym tym zamieszaniu prezentują się decyzje Państwa Środka? Wydaje mi się, że to właśnie Pekin będzie w najbliższych miesiącach głównym rozgrywającym w globalnej rozgrywce płynnościowej, jako, że inni duzi gracze - USA i UE - nie mają już kart w ręku...

źródło: malypodroznik.pl

W ostatnim czasie Chiny były traktowane jako ostoja zacieśniania polityki pieniężnej i przeciwstawiane ekspansji monetarnej FED. Chińska gospodarka od wielu lat rozwija się niezwykle szybko, co oznacza, że trzeba obchodzić się z nią jak z jajkiem. FED i EBC nie muszą aż tak bardzo obawiać się inflacji, bo środowisko w którym działają jest recesyjno-deflacyjne. People's Bank of China (a nie Bank of China, który jest zupełnie inną instytucją!) z kolei musi z luzowaniem bardzo uważać, bo wywołać inflację w Chinach jest bardzo łatwo, a ta może skonsumować cały wzrost gospodarczy. Tymczasem Chiny, aby przetrwać jako motor światowej gospodarki, muszą rozwijać się cały czas dynamicznie, bo tylko w ten sposób można kontrolować jej strukturalne słabości - niedoinwestowanie w wielu prowincjach poza wielkimi miastami, rozwarstwienie społeczne, problem biedy itd.

Co jednak istotne, globalna "wojna płynnościowa", jak się wydaje, zmusi i Chińczyków do wejścia na ścieżkę ekspansywnej polityki monetarnej. Co przemawia, moim zdaniem, za takim scenariuszem:

1) Chiny już raz w ostatnich latach przechodziły okres silnego luzowania ilościowego - wraz z kryzysowym pakietem stymulacyjnym z 2008 roku. Nie spowodowało to skokowego wzrostu inflacji i ostatecznie nie skrzywdziło chińskiej gospodarki, wbrew obawom wielu ekspertów.

2) Wraz ze spadkiem popytu zagranicznego, Chiny, aby utrzymać poziom wzrostu PKB, będą musiały stymulować inne jego składowe. Biedne społeczeństwo chińskie nie jest jeszcze gotowe na wzrost konsumpcji własnej (popytu krajowego). Pozostają więc, stosunkowo łatwe do stymulacji i sprawdzone w chińskich warunkach - inwestycje. To oznacza dalsze pompowanie bańki na rynku nieruchomości, co skończy się z pewnością źle - ale jeszcze nie teraz.

3) Chińska inflacja rośnie, i to bardziej, niż zakładano - w styczniu 4,5% R/R wobec konsensusu 4,1%. Niektórzy od razu zakrzyknęli, że oznacza to koniec nadziei na rychłe luzowanie w Chinach. Pamiętajmy jednak, że jeszcze w połowie 2011 roku, kiedy kończył się cykl podwyżek stóp w Chinach, dynamika inflacji R/R przekraczała 6%.

CPI w Chinach źródło: stooq.pl niestety, to maksymalny zakres danych jaki udało mi się "na szybko" znaleźć. Starsze dane, choć równie ciekawe i bardziej szczegółowe w raporcie BGŻ.

4) Pewne elementy luzowania zostały już wprowadzone: porównaj mało komentowany, ale doniosły, prikaz rolowania długu przez banki lokalne. Nazwany, bardzo słusznie moim zdaniem, w niektórych mediach zachodnich - mini-luzowaniem.

p.s zapraszam do uczestnictwa w ankiecie z prawej strony bloga (na samej górze): jakie działy/tematy powinny być rozwijane na wykresologii?

__________________
* a, jako że w przyrodzie nic nie ginie, pieniądze odnajdują się na rynku towarowym :)

Bieżąca analiza: Tauron

2012-02-18T02:25:00.000-08:00

Wciąż jestem posiadaczem paru akcji Tauronu (TPE). Wiem, wiem , bardzo zachowawczo, ale ze względu na kilka czynników, taką strategię przyjąłem ostatnio w swoich inwestycjach.

Jego (TPE) kurs wciąż pozostaje słabo skorelowany z WIG20, który ostatnio spadał, podczas gdy Tauron nieznacznie rósł (zgodnie z moim "planem" nadrabia dyskonto).


źródło: stooq.pl

Jednak analiza techniczna sytuacji na samym Tauronie, pozostawia mieszane uczucia:

program Metastock

Moja notatka z dziennika trader'a: Kurs delikatnie przebił linie trendu spadkowego (wybicie z trójkąta? Wówczas zasięg wzrostów to 6,38), ale niezbyt przekonująco. Wolumen niczego nie potwierdza. Możliwe też że wciąż jesteśmy w długim klinie po spadkach z sierpnia. Kolejne zagrożenie dla wzrostów to strefa 38% zniesienia Fibo od czerwca 2011. RSI nie potwierdza nowego szczytu. Zachęcająco wygląda za to ADX. Wciąż trzymam pozycję (już około miesiąc).

A co Wy o tym sądzicie?

Dziękuję za każdą opinię :)

GNT0312 dlaczego spada?

2012-02-13T06:09:00.000-08:00

DISCLAIMER: Opinie przedstawione w tym wpisie są odbiciem prywatnego zdania autora i w żadnym wypadku nie stanowią zachęty do podejmowania jakichkolwiek decyzji inwestycyjnych. Inwestujesz na własne ryzyko i własną odpowiedzialność!

Zauważyłem, dzięki usłudze Google Analytics, że ostatnio sporo osób trafiło na mój blog poszukując w google odpowiedzi na pytanie: "GNT0312 dlaczego spada?" Postanowiłem wyjść naprzeciw ich ciekawości i spróbować na nie odpowiedzieć...

O sytuacji finansowej Ganta pisałem już wcześniej, w jednym z raportów cotygodniowych (które w ostatnich tygodniach - sesyjnych - były zawieszone). Sytuacja zbyt wiele się nie zmieniła, a raczej, nie dysponujemy nowymi danymi i pewnie do terminu wykupu obligacji GNT0312 dysponować nie będziemy. Mowa o danych finansowych, ale wciąż możemy śledzić bieżące komunikaty i wiadomości dotyczące tej spółki (gdyż Gant jest notowany na giełdzie) przekazywane za pomocą systemu ESPI.

Dowiadujemy się z nich m.in. że Gant skupuje akcje własne w celu umorzenia i wykupił obligacje na 15 mln zł. Znaczy to że pozbywa się gotówki z kasy firmy, ale znaczy też, że gotówkę tą posiada i spłaca zobowiązania wobec akcjonariuszy (buy-back) i obligatariuszy. To z pewnością pozytywna informacja dla posiadaczy GNT0312. Jednak w tym przypadku skala operacji jest znacznie większa - GNT0312 ma wartość łączną 28,85 mln zł, a w marcu zapada jeszcze 15 mln zł długu publicznego Ganta [GND0312]. Może to rodzić pewne obawy obligatariuszy co do zdolności dewelopera do spłaty tych zobowiązań.

Moim zdaniem jednak - obawy nie powinny być zbyt duże. Większość deweloperów jest mocno zlewarowana, a finansowanie inwestycji za pomocą długu jest normalne w tej branży. Spore zadłużenie Ganta nie jest więc, jak sądzę odpowiedzią na pytanie, dlaczego cena rynkowa jego obligacji utrzymuje się poniżej wartości nominalnej (co, jak sądzę, wzbudziło niepokój czytelników).

Otóż osobiście wiążę ten fakt raczej z bliskością terminu wykupu obligacji. Inwestorzy zawsze będą chcieli przerzucić ryzyko niewypłacalności na inne podmioty, jak najbliżej terminu wykupu - zainkasować odsetki i nie martwić się o ewentualny default. Dodatkową motywacją jest możliwość optymalizacji podatkowej. Podatek płaci ten, kto otrzyma odsetki. Inwestor który sprzeda obligację tuż przed terminem płatności kuponu zgarnie odsetki narosłe (od drugiej strony transakcji, która płaci cenę "brudną" a więc cenę netto + narosłe odsetki), a obowiązek podatkowy zostawi kontrahentowi...

W przypadku Ganta, który jest jednym z najbardziej płynnych papierów na Catalyst ten efekt może być wyjątkowo silny, jako że jest wielu drobnych inwestorów, którzy nie mają problemu aby wypchnąć swój pakiet w rynek. Zwiększona podaż musi doprowadzić do presji na spadek ceny - tak działa najbardziej podstawowe prawo ekonomii...

Jeszcze o LTRO: druga runda się zbliża

2012-02-07T11:32:00.000-08:00

To już trzeci wpis o LTRO na tym blogu [wpis 1, wpis 2], co czyni chyba tę tematykę rekordzistką pod względem czasu zajmowania mojej uwagi :) Mówiąc poważnie: druga runda LTRO będzie najważniejszym wydarzeniem I kwartału 2012 w Europie. Z całą pewnością jest bardziej istotna, niż szeroko opisywana przez media, ale także i przez uczestników rynku grecka tragedia. Dość powiedzieć, że EUR/USD reaguje niezwykle energicznie na każdą plotkę z grecko-bankiersko-europejskich negocjacji.

Moim zdaniem, bankructwo Grecji jest już bowiem w cenie od dłuższego czasu i nie jest w stanie mocno zmienić obraz rynków. Najwidoczniej pogodzili się już z tym europejscy decydenci, o czym świadczą zupełnie nierealne propozycje typu ustanowienie unijnego komisarza nad wykonaniem greckiego budżetu*.

Wracamy do LTRO. Dlaczego, według mnie jest ono tak ważne?

1) tak jak pisałem już wcześniej, może, w pewnym odstępie czasu, spowodować niekontrolowaną presję inflacyjną w europejskiej gospodarce. Przypominam wykres, który prezentuje gwałtowny wzrost aktywów w bilansie EBC, który uzmysławia nam, że skala ukrytego, ale jednak luzowania ilościowego, jest podobna do tego amerykańskiego:

źródło: Bloomberg.com

2) to, na czym chciałbym się skupić w tym wpisie, to inna kwestia. Popyt na darmowe pieniądze z EBC może być dobrym indykatorem skali problemów jakie mają europejskie banki. Nie mogę powstrzymać się od zacytowania zerohedge.com:

"In all the excitement over the December 21 LTRO, Europe forgot one small thing: since it is the functional equivalent of banks using the Discount Window (and at 3 years at that, not overnight), it implies that a recipient bank is in a near-death condition."

Podział banków na te, które z ulgą rzuciły się na finansowanie i na te, które z niego zrezygnowały, nie jest przypadkowy:

źródło: Wall Street Journal za zerohedge.com

Tak więc na wieść, że 29 lutego banki pożyczyły kolejne miliardy (a może i biliony) euro, być może indeksy akcyjne wystrzelą mocno do góry (jak wiemy, akcje kochają tani pieniądz), ale tak naprawdę będzie to świadczyło o słabnącej wciąż pozycji europejskich banków. Jednocześnie dojdzie do bardzo dziwacznej sytuacji, odmiennej zupełnie od tej w USA.

I tam i tutaj w rynek została wstrzyknięta ogromna liczba gotówki. Wariant europejski nie prowadzi jednak do wyczyszczenia bilansów banków z toksycznych aktywów. Te aktywa (nomen omen junk bonds), zamiast spocząć tam, gdzie ich miejsce, czyli w śmietniku, będą sobie zalegały w bilansach banków. W wariancie amerykańskim zgodzono się na wielką i niebezpieczną presję inflacyjną w zamian właśnie za to wyczyszczenie bilansów banków. W Europie, dokładnie tym samym kosztem ten efekt nie został osiągnięty. I to tylko dlatego, że EBC nie chce się otwarcie przyznać, że wykracza poza swoje traktatowe kompetencje**, choć oczywiście, jak najbardziej, właśnie to robi. Zamiast więc bezpośrednio skupować obligacje PIIGS z rynku, wysila się na ekwilibrystyczny program LTRO, który powoduje, że tak naprawdę nikt już nie wie, gdzie są pieniądze, gdzie toksyczne aktywa, a gdzie europejski podatnik...

__________________

* Chodzi o ten pomysł: [link]. Oczywiste jest, że Grecy na coś podobnego nigdy się nie zgodzą, a kiedy odrzucą propozycję, łatwo pokazać, że sami są sobie winni, a wizerunek "Merkozy" pozostanie nienaruszony ("robiliśmy co mogliśmy", "wyciągaliśmy dłoń" itd.).
** EBC ma de iure dbać tylko o stabilność cen.

Dziennik inwestora - prezent noworoczny

2012-02-03T10:27:00.000-08:00

Bardzo spóźniony prezent noworoczny, ale lepiej późno niż wcale. Do wykresologicznego chomika (znajdują się tam również inne, ciekawe materiały. Polecam!) wrzuciłem wzór dziennika tradera. Zawiera najważniejsze, moim zdaniem pozycje, jakie należy skrupulatnie uzupełniać, aby potem efektywnie analizować swoje trafione i nietrafione pozycje. Dzięki temu, że przesyłam go tak późno, jest on już uzupełniony przeze mnie trzema dokonanymi w 2012 roku transakcjami.

Prowadzenie dziennika przez tradera rekomendują wszyscy i wciąż. Rzeczywiście nie jest to zły pomysł. Już samo jego prowadzenie niesie ze sobą pewną wartość, a jeśli po jakimś czasie wrócicie do niego i zaczniecie analizować swoje błędy to tym lepiej.

Psychologia inwestowania jest według mnie, trzecim, obok wiedzy i doświadczenia, filarem sukcesu na giełdzie. Analizujcie nie tylko swoje transakcje, ale przede wszystkim zapisujcie swoje prywatne przemyślenia na temat zachowania się kursu i własnych reakcji na dane z rynku. To naprawdę pomaga!

Monitorowanie swoich transakcji jest niezwykle ważne, bez względu na to, czy zawierasz ich bardzo dużo czy relatywnie niewiele. Być może największą przewagą dobrego inwestora nad złym inwestorem jest doświadczenie! Skoro doświadczasz ze strony rynku ciężkiej lekcji, powinieneś nauczyć się z niej jak najwięcej. Samokontrola i analiza własnych zachowań, decyzji, motywacji, przyzwyczajeń jest kluczem do zbierania takiego doświadczenia.

A plik, o którym mówiłem można ściągnąć tutaj.

Ciekawostka: korelacja Tauronu z WIG20

2012-01-30T09:18:00.000-08:00

Chyba przypadek sprawił, że moim ulubionym papierem na giełdzie jest ostatnio Tauron. O jego magicznych właściwościach pisałem już jakiś czas temu. Tauron mianowicie bardzo lubi w krótkich okresach czasu mieć ujemną korelację z indeksem WIG20. W październiku pisałem o tym: "To kolejny dowód na to, że czasy są niespokojne. Inwestorzy potrafią podczas jednej sesji zmieniać alokację w ten sposób, że wycofują pieniądze z bardziej ryzykownych spółek (LTS, KGH) i lokują je w spółki takie jak Tauron, albo odwrotnie. Rynek żyje spekulacjami na temat wypowiedzi polityków i innych równie nietrwałych czynników, których znaczenie może trwać tylko jedną sesję, albo nawet kilka godzin."

Zastanawiam się, czy takie krótkoterminowe dywergencje na poszczególnych papierach z WIG20 mogą być dobrą wskazówką dla oceny jakości trendu. "Zdrowe" wzrosty powinny dotyczyć całego, szerokiego rynku. Uważam, że obecne wzrosty na giełdzie (mam na myśli styczeń 2012 a więc bardzo krótki okres czasu) nie są "zdrowe", to znaczy, nie posiadają fundamentów, a każda kolejna zła wiadomość może doprowadzić do kolejnego załamania indeksów (moim kandydatem numer jeden jest wieść o bankructwie Grecji, albo zerwaniu rozmów w sprawie PSP (Private Sector Participation), co w zasadzie wyjdzie na to samo). Pytanie otwarte: czy na podstawie np. dywergencji TPE/WIG20 można zbudować jakiś ciekawy wskaźnik wyprzedzający?

Tak czy inaczej, TPE i WIG20 znowu się rozjeżdżają:

źródło: stooq.pl

EDIT (albo P.S.): Teza o chwilowym charakterze trendu wzrostowego od początku roku jest słabo ugruntowana (nie mam obecnie otwartych zbyt dużych pozycji w akcjach, a poza tym sesja powoduje, że nie mam też czasu analizować spraw, tak jak należy to robić). Proszę się więc nią nie sugerować przy własnych analizach. Zwracam też uwagę, że na rynku mówi się o możliwej trwałości zwyżek i odsyłam do bloga stojeipatrze

Jak obliczać rentowność inwestycji w obligacje?

2012-01-25T03:55:00.000-08:00

Dzisiaj zagadnienie bardzo praktyczne związane z obliczaniem rentowności inwestycji w obligacje. Nie jest to bynajmniej zagadnienie proste, a łatwe porównanie oprocentowania kuponów mogą być zwodnicze i prowadzić do decyzji inwestycyjnych, które wcale nie będą najlepsze, z punktu widzenia zyskowności.

Całą procedurę przedstawimy na przykładzie obligacji Polsport Group PSG0512. Będzie nam o tyle łatwiej, że obligacje te są oprocentowane stałą stopą (nie zależy ona od stawki WIBOR) procentową 15%.

Licząc każdą rentowność musimy na początku zastanowić się, ile inwestujemy. W przypadku obligacji ważne są:

1) konwencja według której "ceny" podaje się w procentach wartości nominalnej obligacji.

Jeżeli widzimy, że obligację PSG0512 można kupić za 100,10, oznacza to, że zapłacimy cenę czystą (netto) równą 100,1%*1 000 zł =1 001 zł (wartość nominalna jednej obligacji PSG0512 to 1 000 zł.)

2) cena, jaką płacimy to cena "brudna" (brutto) a więc składająca się z ceny netto powiększonej o narosłe odsetki.

Fakt, że musimy przekazać drugiej stronie transakcji odsetki narosłe dotychczas wiąże się z tym, że później to my dostaniem cały kupon. Jeżeli więc kupimy obligację 1 stycznia, a termin ustalenia prawa do płatności kuponu przypadnie 3 stycznia, to uzyskamy cały, np. roczny kupon, mając zablokowane środki pieniężne przez zaledwie 2 dni. Byłoby to zbyt miłe, aby było prawdziwe. :) Z drugiej strony nasz kontrahent nie zarobiłby zupełnie nic, mimo, że zamroził pieniądze na prawie cały rok.

Wyżej pokazaliśmy, że ceną netto PSG0512 jest 1 001 zł za jedną obligację. Z tabeli odsetkowej dostępnej na stronie Catalyst, lub wchodząc na odpowiednią stronę instrumentu tamże, dowiadujemy się, że na dzień 24 stycznia 2012 roku, narosłe odsetki wyniosły 23,42 zł. Tak więc ceną rozliczeniową, a więc tą, którą płacimy drugiej stronie, jest kwota 1 001 + 23,42 = 1 024,42 zł.

3) nie zapominajmy o prowizji naszego maklera :)

Przyjmijmy, że nasz makler zabiera nam 0,15% wartości transakcji mamy więc: 1 024,42 zł * 1,0015 = 1 025,96 zł

Mając już tak obliczony koszt inwestycji, pora na jego porównanie względem ewentualnych zysków. Jako, że obligacja jest instrumentem o zdefiniowanych przepływach pieniężnych możemy to zrobić porównując koszty z oczekiwanymi zyskami pamiętając o zmianach wartości pieniądza w czasie. Jeżeli więc wiemy, że z danej obligacji otrzymamy za rok 1 000 zł zwrotu nominału, a zapłaciliśmy za nią wczoraj 1 000 zł, to bynajmniej nie "wyjdziemy na zero", gdyż 1 000 zł za rok jest warte mniej niż obecnie z powodu inflacji i kosztów alternatywnych.

Porównaniu dwóch (kilku) przepływów pieniężnych służy metoda NPV. Chodzi w niej o to, aby zdyskontować daną stopą procentową przyszłe przepływy. Stopa IRR, która powoduje, że bieżąca wartość tych przepływów jest sobie równa jest w naszym przypadku równa rentowności naszej obligacji.

Powyższe kilka zdań ma charakter trochę teoretyczny. W praktyce należy zapamiętać, jak liczy się taką stopę. zrobimy to na przykładzie PSG0512:

4) Obliczanie stopy IRR

Najpierw zdefiniujmy wszystkie przepływy pieniężne jakie otrzymamy z tej obligacji, zakładając, że będziemy ją trzymać aż do wykupu (nie odsprzedamy jej wcześniej na rynku). W dokumencie informacyjnym są podane terminy wypłaty odsetek:

numer okresu	pierwszy dzień	ostatni dzień	liczba dni w okresie odsetkowym
1	31.05.2011	30.08.2011	92
2	31.08.2011	30.11.2011	92
3	01.12.2011	29.02.2012	91
4	01.03.2012	30.05.2012	91

Powiedzmy, że dziś jest 24 stycznia. Z trzeciego okresu odsetkowego pozostało 36 dni. czyli za 36 dni otrzymamy 1 000 zł * 15%/(91/365) = 37,5 zł [1 000 zł wartości nominalnej, 15% kupon stały roczny, 91/365 bo odsetki wypłacane co kwartał]

Za 36+91= 127 dni otrzymamy 37,5 zł + 1 000 zł (zwrot nominału) = 1 037,5 zł

A więc musimy znaleźć taką stopę IRR aby:

Nie jest to łatwe. Tak naprawdę stopę taką znajdujemy za pomocą metody prób i błędów. Na całe szczęście możemy do tego zaangażować Excel'a, który ma wbudowaną funkcję XIRR:

Jest bardzo ważne, aby określić daty za pomocą funkcji DATA. W kolumnie D wpisano przepływy pieniężne. W komórce B2 znajduje się wynik, a więc rentowność obligacji PSG0512. Widzimy, że nieznacznie, ale jednak różni się od podanego prostego oprocentowania kuponu (0,15%). W innych przypadkach (szczególnie przy dłuższych inwestycjach) różnica może być jeszcze większa, więc czasem wartoprzeprowadzić opisaną wyżej procedurę.

IRR może służyć do porównywania dwóch obligacji o różnych kuponach i różnych terminach płatności.

Jakość polskiego rynku kapitałowego

2012-01-20T04:40:00.000-08:00

Dziś, nieco eksperymentalnie: notka bez komentarza, za to z pewnością ciekawa...

Przykład [1]:

(...)Akcjonariusze Prometu, upadłej firmy handlującej złomem, nie mogą się doczekać wznowienia obrotów jej akcjami. Handel walorami notowanej na NewConnect firmy giełda zawiesiła 30 września.

Jako powód podała powzięcie istotnej informacji dotyczącej Prometu. Zgodnie z uchwałą GPW obrót akcjami miał zostać wznowiony po tym, gdy informacja ta zostanie przekazana poprzez system EBI (elektroniczna baza informacji dla spółek z NC).

Cóż to za informacja? Najpewniej chodzi o ogłoszenie przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 23 września, o upadłości likwidacyjnej Prometu. Syndykiem bankruta została Gizela Eckert-Kurczewska. Komunikatu w tej sprawie nie ma, ponieważ w spółce zaginęły hasła do systemu EBI. (...) (Parkiet, 21.10.2011, wytłuszczenia moje [BW])

Przykład [2]:

Inwestorzy giełdowi bardzo długo żyli w nieświadomości, że Perfect Line ma kłopoty. Pierwszym sygnałem (oprócz korekty prognoz na 2008 r.), że z firmą jest źle, był komunikat z końca lutego o zwołaniu walnego zgromadzenia, które miało zadecydować o dalszym jej istnieniu. Dlaczego prezes nie informował o kłopotach? Tłumaczy, że wierzył, iż uda się uratować firmę. Zapewnia też, że nie sprzedawał akcji na rynku. Na początku kwietnia zarząd nie miał już wyjścia: złożył wniosek o ogłoszenie upadłości. Na WZA, które miało zdecydować, co dalej, nie stawił się żaden udziałowiec. Prezes Mleczko tłumaczył, że zapomniał się zarejestrować. (Parkiet, 11.05.2009, wytłuszczenia moje [BW])

Kolejne LTRO może wstrzyknąć 1 bilion euro do sektora bankowego

2012-01-19T01:44:00.000-08:00

Wszyscy (czytaj media, ale i chyba większość analityków) zajmują się teraz mało istotnymi cięciami ratingów Francji i Austrii i prosta konsekwencją tego faktu, czyli obniżką ratingu EFSF. Jak pisałem ostatnio, nie uważam, aby miało to większe znaczenie dla funkcjonowania gospodarki. Zdecydowanie większy problem dostrzegam w kolejnych fazach programu LTRO [trochę o LTRO pisałem już tutaj]. 29 lutego banki europejskie będą miały okazję ponownie pożyczyć od EBC euro na niewiarygodnie niski procent - 1%.

Poprzednio taka operacja wstrzyknęła w rynek bagatela 489 miliardów euro. Jako, że klimat od końca listopada znacznie się pogorszył i kto wie, jak będzie wyglądała możliwość finansowania za 3-6 miesięcy, można się spodziewać, że tym razem popyt na prawie darmową kasę będzie jeszcze większy. 16 stycznia plotki mówiły o szokującej liczbie biliona euro! 18 stycznia wymieniało się już kwotę 10 bilionów!

Ta druga liczba wydaje się wręcz kosmiczna, ale opinii Credit Suisse, bądź co bądź poważnej instytucji nie powinno się ot tak lekceważyć. Przyjmijmy jednak, że będzie to 1 bilion. Spójrzmy na wyciąg z obecnego bilansu FED i EBC:

źródło: zerohedge.com

Oznacza to, że w bilansie EBC zamiast 2,7 mld euro będziemy mieć 3,7 mld! A to będzie już zdecydowanie więcej niż w skarbcu FED, który przecież jest powszechnie znany jako ilościowy "poluzowywacz".

Luzowanie to już zjawisko powszechne na świecie. Pieniądze, jakie w różnej formie wypływają z banków centralnych do gospodarki, są coraz większe i, jak się wydaje, nikt nie ma już nad tym kontroli. Tym bardziej, że zgodnie z teorią gier, wszyscy luzować muszą, bo inaczej stracą przewagę konkurencyjną. Pytanie więc - czy po "kryzysie zaufania" i "kryzysie zadłużenia" przyjdzie kolejny, globalny "kryzys inflacji"? Potężnej inflacji, takiej w skali globalnej, chyba jeszcze w historii nie było. Będzie więc kolejna okazja, by pouczyć się trochę na błędach...

Raport Catalyst: 9-13 stycznia

2012-01-16T01:02:00.000-08:00

Pierwszy od dłuższego czasu cały (czyli pięciosesyjny) tydzień na Catalyst przyniósł aż trzy nowe emisje. 10 stycznia wprowadzono dwie serie (PPG0912 i PPG1012) obligacji Platinum Properties Group, 11 stycznia zadebiutowały papiery Miraculum (MIR0513), a 12 stycznia do obrotu wprowadzono dwie serie obligacji znanej spółki mięsnej Henryk Kania (HKA0913 i HKA1113). Wszystkie trzy firmy oferują względnie wysoki kupon, wszystkie trzy wypuściły obligacje o krótkim okresie zapadalności (1), więc zadłużenie zapewne będzie rolowane. Bliżej przyjrzymy się najpłynniejszym papierom z tej trójki – czyli ZPM Henryk Kania.

źródło: gpwcatalyst.pl

Spółka, która prowadzi dość specyficzną działalność (przetwórstwo, transport i handel mięsem), zadebiutowała już na rynku obligacji, planuje też wejść na rynek GPW w I kwartale 2012 roku. Obie serie obligacji są identyczne w konstrukcji – spółka podzieliła emisję, aby podzielić też zobowiązania kuponowe. Będą one wypłacane co kwartał z oprocentowaniem zmiennym WIBOR 3M + 6,30% (czyli w obecnych warunkach około 11%). Dane finansowe są dostępne tylko na podstawie dokumentu informacyjnego (strona relacji inwestorskich [na razie?] nie istnieje) – za I półrocze 2011 roku. Dowiadujemy się z nich, że spółka zarobiła w tym okresie na czysto 1,815 mln złotych, czyli o 138% więcej niż w analogicznym okresie roku ubiegłego, choć przychody ze sprzedaży były bardzo podobne. Można więc podejrzewać, że na wynik finansowy wpłynęło jakieś zdarzenie jednorazowe – więc należy podejść do niego ostrożnie. Wskaźnik ogólnego zadłużenia to spokojne 55%, ale po emisji obligacji powinien wzrosnąć do 59%, co wciąż nie jest kiepskim wynikiem, biorąc pod uwagę dość znaczny kupon.

Spójrzmy na tradycyjną tabelkę:

9-13 styczeń 2012	Transakcje sesyjne		Transakcje pakietowe	Suma
Obrót	2 148		454	2 602
Średnia wartość transakcji sesyjnej		9,85 tys. zł.

Wartości bardzo podobne do tych sprzed tygodnia, kiedy odbyły się tylko 4 sesje. Catalyst pozostaje w cieniu głównego rynku GPW gdzie toczą się główne wydarzenia związane z powrotem awersji do ryzyka po cięciu ratingów dla dziewięciu europejskich państw.

Fraa+ncja i Aa+stria

2012-01-14T03:42:00.000-08:00

Po serii dobrych informacji z aukcji obligacji i bonów skarbowych południowoeuropejskich państw już nieśmiało mówiło się o "lepszym klimacie" i "światełku nadziei" dla europejskiej gospodarki. Czyżby LTRO jednak działało?

Dziś nastroje znowu są odwrócone o 180 stopni, po tym, jak S&P obniżyło rating dziewięciu państw - między innymi Hiszpanii, Włoch ale przede wszystkim dotychczasowym AAA - Austrii i ... Francji. Takie państwa jak Holandia, Luksemburg a nawet skandynawska Finlandia utrzymały rating AAA ale perspektywa została oceniona negatywnie.

źródło: gazeta.pl

Trzeba przede wszystkim podkreślić, że ani wcześniejsze wydarzenia (łagodne zmniejszenie oprocentowania papierów dłużnych państw PIIGS) ani obecne (obniżenie ratingów) nie ma najmniejszego znaczenia dla oceny kondycji europejskich budżetów. Ryzyka pozostały te same, są dobrze opisane a ich ewentualne wystąpienie nie będzie stanowiło niespodzianki. Degradacje europejskich AAA-sów były tylko kwestią czasu. To powoduje, że gdy rynek otworzy się w poniedziałek, choć pierwsza reakcja może być nerwowa i gwałtowna, to jednak niewiele się zmieni. Przede wszystkim będą kontynuowane silne trendy - spadkowy na EUR/USD, wzrostowy dla obligacji USA i Niemiec i spadkowy dla obligacji PIIGS.

Strukturalnie - problemy fiskalne narastają, a czas gra na niekorzyść decydentów. Wydaje się, że dołek trendu* może wystąpić przy bankructwie Grecji i przyjęciu paktu fiskalnego. Kiedy do tego dojdzie - nie wiadomo, ale że dojdzie - to pewne.

_______________

* chodzi o trend na rynkach finansowych. Dla europejskiej gospodarki taki scenariusz to w najlepszym wypadku rok recesji.

Co Bastiat powiedziałby o podatku od kopalin, czyli jak to wpłynie na bilans handlowy

2012-01-11T01:12:00.000-08:00

Dawno, dawno temu, jeszcze na swoim starym blogu, opublikowałem pierwszy tekst odwołujący się do Fryderyka Bastiata, autora trafnego i zabawnego pamfletu "Petycja producentów świec*", ukazująca absurdy polityki gospodarczej ówczesnej Francji.

Ten cudownie aktualny tekst świetnie nadaje się i dziś do podśmiewania się z oświeconych pomysłów rządzących. Doskonałą ku temu okazją jest ostatnia awantura o tak zwany podatek od kopalin, który bezpośrednio uderza w największą spółkę na warszawskim parkiecie, czyli KGHM. Zapewne kiedy ktoś w ministerstwie wpadł na pomysł tego podatku, wszystkim wokoło zaświeciły się oczy i pomyśleli sobie, dlaczego nikt na równie dobry pomysł zgarnięcia 1,8 mld złotych nie wpadł wcześniej.

źródło: mamgenerator.pl

O tym, że nikt nie przemyślał do końca, jakie będą ukryte koszty takiego genialnego rozwiązania, świadczy choćby późniejsze krytyczne słowa premiera Pawlaka, wątpliwości MSP, że formuła podatku będzie jeszcze przemyślana.

Nie będę tutaj pastwił się nad wszystkimi negatywnymi konsekwencjami podatku dla KGHM, gospodarki, inwestorów, giełdy czy samego fiskusa. Chciałbym skupić się tylko na jednym elemencie - mianowicie wpływie podatku na bilans handlowy Polski i presję na deprecjację złotówki, jaką wywoła.

Jak wynika ze strony KGHM, 74% produkcji miedzi i 97% produkcji srebra jest przeznaczane na eksport. Przyjmijmy bezpieczną wartość 75%.

"KGHM Polska Miedź S.A. oprócz miedzi elektrolitycznej produkuje, między innymi, walcówkę, drut z miedzi beztlenowej, wlewki okrągłe, miedź granulowaną, srebro metaliczne, złoto metaliczne, ołów surowy oraz ołów rafinowany. "

Trudno ocenić, jaką część ogólnej produkcji zajmują te wyroby. Przyjmijmy bardzo bezpieczne założenie, że około 20% z czego nic nie jest eksportowane.

W 2010 roku przychody ze sprzedaży w KGHM (jednostkowo!) wyniosły 7,2 mld złotych.

Licząc 7,2*0,8*0,75 = 4,32 mld złotych.

Od listopadowego expose premiera kapitalizacja KGHM na giełdzie spadła o 31%. Biorąc pod uwagę, że ceny akcji na giełdzie mają być równe wartości wszystkich przepływów pieniężnych w przyszłości, można założyć, że rynek oczekuje, że wszystkie przepływy pieniężne KGHM zostaną zredukowane o 31%.

Liczymy więc dalej:

0,31*4,32 mld zł = 1,34 mld złotych.

Można więc szacować, że polski eksport zmniejszy się właśnie o tyle, czyli o 1,34 mld złotych (Pamiętajmy, że "zysk" dla budżetu to tylko 1,8 mld planowanych przychodów. Pamiętajmy też, że przyjmowaliśmy "bezpieczne" założenia. Pamiętajmy wreszcie, że to tylko jeden z licznych, negatywnych skutków tego podatku). To oznacza pogłębienie ujemnego salda bilansu handlowego oraz presję na osłabienie złotówki. Rocznie o taką wartość spadnie również popyt na polską walutę, gdyż KGHM musiał wymieniać środki z eksportu na złotówki.

P.S. Wraz z tym wpisem, na blogu dokonuję zmian: powstaje nowy dział "Co widać, a czego nie widać - czyli inne ciekawe wpisy." Znikają natomiast działy "Bieżące analizy" (skoro są bieżące, nikt ich nie będzie czytał później :P ) a także "WWSER" jako że treści tam prawnie nie było :).

__________________

* Przedsiębiorcy produkujący świece zwracali się w nim z prośbą do rządu, aby ten zakazał korzystania ze ... światła słonecznego, co miało stymulować nie tylko sprzedaż świec, ale również rolnictwo (po zwiekszeniu popytu na łój), produkcję knotów, wosku... Śmieszne? W ówczesnej Francji były przecież pomysły, żeby bić szyby aby szklarze mieli zajęcie. Podobnie rozumują nawet niektórzy współcześni interwencjoniści czy płytcy interpretatorzy myśli Keynesa...

Raport Catalyst 2-5 stycznia 2012

2012-01-08T01:00:00.000-08:00

Raport przygotowany dla magazynu "To zależy"

Na rynku wciąż najgorętszym tematem jest kwestia zgłoszenia wniosku o upadłość układową przez Budostal-5. Informowałem o tym dość zdawkowo w poprzednim raporcie. Według informacji oferującego kolejne serie obligacji spółki, domu maklerskiego Capital Partners, Budostal-5 przestał płacić kupony sowich obligacji. Nie jest to pierwszy przypadek w historii młodego rynku Catalyst, w którym odsetki nie zostały wypłacone na czas, ale po raz pierwszy występuje realne zagrożenie upadłości emitenta. Obligacje najwcześniej zapadającej serii BL50612 były w ubiegłym tygodniu handlowane po 88,65. Nie jest to dramatycznie niska cena, ale trzeba zwrócić uwagę, że obroty są bardzo niskie, bo właściwie brakuje popytu. Najlepsza obecnie oferta sprzedaży to już 46,90.

Wpływ tych wydarzeń na rynek Catalyst będzie znaczący, ale nie należy go przeceniać. Przypomina nam (i dobrze!), że obligacje korporacyjne są obarczone ryzykiem i to często niemałym. Ujawnia doskonale potrzebę i korzyści z dywersyfikacji na tym rynku. Z drugiej jednak strony, tego typu sytuacje są „normalne” nawet na rozwiniętych rynkach, pamiętajmy również, że na Catalyst działa już dokładnie 100 emitentów, a przypadek Budostalu-5 (zagrożenie upadłością) jest pierwszy w jego historii.

Opisana wyżej awantura usunęła w cień inne bardzo ważne wydarzenie na rynku – debiut obligacji GPW. Miały się one przyczynić do popularyzacji tego rynku. Efekty na razie trudno oceniać, ale nie wydaje mi się, aby oferta przyciągnęła na Catalyst rzesze inwestorów. Kupon, choć jest to uzasadnione stabilnością emitenta, nie jest specjalnie wysoki (WIBOR 6m + 1,17% czyli 6,17% ) i jest porównywalny z najlepszymi ofertami na rynku lokat bankowych. Rozmiary emisji są całkiem spore – wszystkie papiery mają 170 mln zł wartości nominalnej. Wykup nastąpi na początku 2017 roku.

2-5 styczeń 2012	Transakcje sesyjne		Transakcje pakietowe	Suma
Obrót	2 015		1 566	3 581
Udział w obrocie	56,27%		43,73%	100%

Średnia wartość transakcji sesyjnej		10,89 tys. zł.

Obroty na rynku powróciły do normalności, czyli bardzo niskich wartości. W czterech sesjach ubiegłego tygodnia właścicieli zmieniły papiery o wartości niewiele więcej niż 2 miliony złotych. Nie pomógł więc debiut GPW.

Grecy i Włosi wciągają EBC w piramidę finansową?

2012-01-04T01:07:00.000-08:00

Witajcie w nowym roku!

Zapraszam do lektury pierwszego wpisu z serii (mam nadzieję) o LTRO czyli Long Term Refinancing Operation - w skrócie - programu Europejskiego Banku Centralnego dotyczącego taniego finansowania banków europejskich. Temat to niezwykle złożony i ciekawy więc nie wyczerpię go z pewnością ani w jednym wpisie ani w całej serii. Chciałbym jednak przyjrzeć się najciekawszym jego aspektom.

Z pewnością powinienem zacząć od wyjaśnienia tego, czym LTRO w ogóle jest. Takie informacje znajdziecie jednak na innych stronach* bez żadnego problemu. Napiszę więc tylko, że w ramach tego programu, banki strefy euro mogą pożyczyć tyle pieniędzy ile chcą, ale muszą przedstawić zabezpieczenie w postaci aktywów akceptowanych przez EBC. Spośród długiej ich listy największe znaczenia mają obligacje emitowane lub gwarantowane przez państwa strefy euro. Chodzi o to, aby banki, chcące zdobyć zabezpieczenie pod tanią pożyczkę w EBC, kupowały takie obligacje na rynku wtórnym (które są obecnie bardzo tanie) tym samym zmniejszając ich rentowność.

Niestety - rzeczywistość jest taka, że pieniądze które w ten sposób wypłynęły (489 mld euro!) do rynku są sprytnie przez banki we współpracy z rządami wyciągane do finansowania bieżących potrzeb budżetowych, a rynki już nazwały tą praktykę "Schematem Ponziego**".

Pan Charles Ponzi - zdjecie za wikipedia.org

Jak to działa?

1. Bank X przeprowadza emisje obligacji.
2. Rząd gwarantuje te obligacje (na marginesie: ile warta jest gwarancja rządu greckiego? Cóż EBC przyjmuje papiery gwarantowane przez państwo strefy euro, a więc i Grecję/Włochy)
3. Ten sam bank X obligacje kupuje (sic! zerohedge opisuje przypadek w którym Narodowy Bank Grecji sam przeprowadził emisję takich obligacji (prowadził księgę popytu, w sytuacji w której sam był jedynym popyt zgłaszającym!).
3. Ten sam bank X przedstawia te obligacje jako zabezpieczenie EBC i otrzymuje nieograniczone finansowanie. (!)

źródło: zerohedge.com

W efekcie EBC staje się członkiem piramidy finansowej typu Ponziego (daje pożyczkę z zabezpieczeniem, które de facto nie istnieje, gdyby pożyczka nie zostałaby spłacona, to tym bardziej niczego nie ściągnie się z jej "gwaranta").

Nieco inny mechanizm przedstawia seeking alpha:

źródło: seekingalpha.com

Jaki może mieć to wpływ na rynki i gospodarki? W założeniu EBC miał to być zastrzyk płynności dla banków komercyjnych, które mogły w ten sposób zwiększyć swoją kapitalizację (pamiętamy przecież niezadowalające wyniki stress testów), pobudzić akcję kredytową (akurat :P ), czy wreszcie obniżać rentowność obligacji PIIGS. Nic takiego się nie stanie, przynajmniej nie na skalę, która cokolwiek zmieniłaby w obecnej sytuacji. Pieniądze będą przeznaczone na ukryte finansowanie bieżących potrzeb budżetowych. Banki greckie i włoskie muszą współpracować z rządami (oferując im pieniądze z EBC w formie kredytów czy obligacji w emisjach zamkniętych), bo przecież tylko rządy będą w stanie im pomóc, gdy kryzys naprawdę się zacznie - schemat nacjonalizacji widzieliśmy już w 2008/2009 roku...

___________________

* niestety głównie anglojęzycznych. Oto kilka przykładów:

## przystępne wytłumaczenie problemu na Alphaville (w formie pytanie-odpowiedź)

## znany i lubiany z powodu krytycznego spojrzenia na rynki zerohedge :)

## paper EBC z maja 2004 - okazuje się, żę LTRO nie jest żadnym nowym pomysłem... nowością jest natomiast fakt, że EBC udziela finansowania aż na 3 lata - co jest bardzo długim okresem!

## oczywiście zachodnia publicystyka

w polskojęzycznym Internecie zajmował się tym bloger stoję i patrzę:

## jeszcze przed ogłoszeniem LTRO

## i po nim choć niestety, niezbyt obszernie (niestety - bo jestem wielbicielem talentu SiP :)

** Charles Ponzi odsiedział trochę lat w USA za stworzenie swoistego rodzaju piramidy finansowej - płacił jej uczestnikom ich własnymi pieniędzmi.

Raport tygodniowy CATALYST 27-30 grudnia 2011

2012-01-02T10:42:00.000-08:00

Kolejny, cotygodniowy raport z rynku obligacji korporacyjnych CATALYST przygotowany przeze mnie dla "To zależy":

Z powodu świąt, tydzień temu zabrakło na łamach „To zależy” cyklicznego raportu z rynku Catalyst. Zawiedzonych przepraszam. W zamian, niniejszy raport będzie niestandardowy i nieco obszerniejszy.

Koniec roku sprzyja podsumowaniom, ale także prognozom na przyszłość. Polecam przy tej okazji artykuł Kamila Gemry ze stockwatch.pl, zawierający m.in. zestawienie wykupów poszczególnych serii obligacji w 2012 roku. Według wyliczeń Stockwatch to przeszło pół miliarda złotych.

Większość z tych zobowiązań będzie musiała zostać „zrolowana” tzn. spółki będą musiały znaleźć nowe źródła finansowania (np. nowa seria obligacji) aby spłacić bieżące zobowiązania. Przykładem może być tutaj spółka GANT, która potrzebuje ponad 100 mln złotych na spłatę obligacji w 2012 roku. Przyjrzyjmy się jej nieco bliżej.

Jak to często bywa z deweloperami, GANT często balansuje na krawędzi niepłynności. Spółka jest mocno zadłużona. Dzięki temu, że jest notowana na GPW, mamy dostęp do sprawozdania finansowego za III kwartał tego roku. Grupa[1] zarobiła w 9 miesięcy 33,5 mln złotych netto, 42% więcej niż w tym samym okresie rok temu. Wskaźnik ogólnego zadłużenia to 55%, więc niepokój budzi raczej relacja długu do EBIT (27,71). Gant ma tylko 33 mln zł gotówki, co powoduje, że będzie musiał rolować obligacje wygasające w 2012 roku. Pierwsze dwie serie – GND0312 i GNT0312 wygasają już w marcu a ich wartość nominalna to prawie 44 mln złotych.

W ubiegłych dwóch tygodniach zabrakło debiutów, co oznacza, że rynkowi nie udało się przebić liczby 100 emitentów – bank Pocztowy, debiutujący na początku grudnia był 98 emitentem na Catalyst.

26-30 grudzień 2011	Transakcje sesyjne		Transakcje pakietowe	Suma
Obrót	29 560 (+84,98%)		28 503 (+461,19%)	58 063 (+175,72%)
Udział w obrocie	50,91%		49,09%	100%

Średnia wartość transakcji sesyjnej		172,87 tys. zł. (+120,68%)

Ostatnie dwa tygodnie 2011 roku były dla rynku Catalyst bardzo udane. Ostatni tydzień, mimo skrócenia do czterech dni, przyniósł znaczący wzrost obrotów. Tylko 30 grudnia właścicieli zmieniły papiery o wartości ponad 26 milionów złotych.

A oto tabelka, podsumowująca rynek w całym grudniu (nie biorę pod uwagę tygodnia, który skończył się 2 grudnia).

grudzień 2011	Transakcje sesyjne	Transakcje pakietowe	Suma
Średni obrót tygodniowy	50 538	34 094	84 632
Udział w obrocie	59,72%	40,28%	100%

Najważniejszym jednak wydarzeniem ostatnich dni są doniesienia w sprawie sytuacji spółki Budostal-5, która wyemitowała cztery serie obligacji na łączną kwotę 11 milionów złotych. Nie chodzi o upadłość, jak donosi Stockwatch, tylko złożenie wniosku o upadłość i to w dodatku układową. Stąd obligacje są wciąż w obrocie i znajdują się chętni na ich kupno.

Bartosz Wasilewski, www.wykresologia.blogspot.com

[1] Sprawozdanie jest skonsolidowane.

Komentarz do wyroku TS UE w sprawie limitów zagranicznych inwestycyji OFE

2011-12-22T02:28:00.000-08:00

Z uwagi na moje prawnicze hobby z zainteresowaniem przyglądam się komentarzom dotyczącym zakończenia toczącej się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej* sprawy o zgodność z prawem unijnym limitów inwestycji za granicą polskich funduszy emerytalnych.

Niektóre media od wczoraj, czyli od daty ogłoszenia wyroku w sprawie C-271/09 przez TSUE, komentują to wydarzenie, jako zwycięstwo OFE z rządem polskim (tytuł notatki w "Metrze" z 22.12.2011: "OFE wygrały przed Trybunałem"). Jest to oczywiście nieprawda, jako, że sprawę przeciwko Polsce wytoczyła Komisja Europejska. Nie, to wcale nie wychodzi na jedno!

Sam wyrok oczywiście nie jest zaskoczeniem. Rozstrzygnięcie było jasne już w kwietniu, kiedy swoją opinię wydał Rzecznik Generalny, z którym TS UE prawie zawsze się zgadza. Zresztą, analizując unijne przepisy (nawet te traktatowe) i orzecznictwo Trybunału, dla nikogo nie było wątpliwości, że przepisy ustawy o OFE gwałcą zasadę swobodnego przepływu kapitału. Nie o to jednak teraz chodzi. Najważniejsza, z naszego inwestorskiego punktu widzenia, powinna być analiza konsekwencji tego wyroku dla polskiego rynku i samych OFE.

Otóż właśnie fakt, że z polskim rządem o limity zagraniczne kopie kruszyła Komisja, a nie PTE, powinien uspokoić wszystkich, którzy teraz obawiają się, że "polski kapitał będzie odpływał za granicę" i "nie będzie komu kupować na GPW akcji". Nie będzie to "kolejny cios dla polskiego rynku kapitałowego" po obcięciu składki na początku roku. OFE za granicą wciąż inwestować nie będą!

KNF przeprowadziła wśród wszystkich PTE ankietę na temat lokowania aktywów poza granicami kraju. Co ciekawe, aż 9 na 14 OFE wskazało, że restrykcje prawne „nieistotnie” lub „mało istotnie” ograniczały zainteresowanie funduszu dokonywaniem inwestycji poza granicami Polski. W czterostopniowej skali („bardzo istotnie”, „istotnie”, „mało istotnie”, „nieistotnie”) żadne z PTE nie wskazało na poziom „bardzo istotnie”. Tylko jedno z towarzystw zaznaczyło (w części otwartej tj. jako wskazanie własne), że ograniczenie tylko do krajów OECD „istotnie” wpływa na ograniczenie zainteresowania tego typu inwestycjami.

Okazuje się, że zarządzający bardziej obawiają się dodatkowego czynnika ryzyka – fluktuacji kursów walut i braku możliwości jego zabezpieczenia, niż perspektywy wyższej stopy zwrotu i lepszej dywersyfikacji a istniejący limit 5% nie wpływa znacząco na podejmowane przez nich decyzje w tym zakresie.

Jak wynika z badań rentowności inwestycji zagranicznych OFE przeprowadzonych przez Urząd Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych za lata 2001-2006, większość inwestycji zagranicznych funduszy emerytalnych przyniosło niższą stopę zwrotu niż analogiczne inwestycje w krajowe instrumenty dłużne i udziałowe.

[cytat z mojej pracy licencjackiej]

OFE wcale więc inwestować za granicą nie chcą, a KE zrobiła im przysługę tylko symboliczną. Fundusze dalej będą się "benchmarkować" do siebie samych (bo właśnie w ten sposób KNF ocenia ich wyniki - porównując je do wyniku średniego), a "wyjście" poza granicę po prostu by to utrudniało, bo zmniejszyłoby korelację stóp zwrotu ze stopami innych funduszy.

Możemy więc być spokojni o to, że składka będzie ostatecznie lądowała na polskim rynku kapitałowym i długu.

Bartek Wasilewski

P.S. Jeżeli już się nie przeczytamy do Świąt, składam już dziś najserdeczniejsze życzenia wszystkim Czytelnikom!

P.P.S. To bardzo dobry moment (jak wszystkie inne) aby polubić Wykresologią na facebook'u! :)

_________________

* A nie Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości, jak chcą niektóre media (m.in. PAP)! Nazwa zmieniła się po wejściu w życie Traktatu Lizbońskiego.

Ile akcji w portfelu?

2011-12-21T13:17:00.000-08:00

Zbliża się przełom roku, a więc czas w którym można podsumować pewien etap inwestycji i rozpocząć przygotowania i założenia na etap następny. Z tej okazji chciałbym przypomnieć prosty i ciekawy wzór którego nauczył mnie poczciwy Frank Fabozzi*:

W ten sposób można, uwzględniając własne preferencje, łatwo podzielić swój portfel na część ryzykowną (akcje) i bezpieczną (obligacje, gotówka).

Jak to działa?

Warto chyba wyjaśnić, co oznaczają poszczególne zmienne.
=> Docelowa stopa procentowa (R) to % który chcesz zarobić w przyszłym roku. Jeśli chodzi o mnie, to jest to 12%.

=> Minimalna stopa procentowa to minimum, jakie jesteś w stanie zaakceptować, aby w ogóle inwestować - na przykład stopa inflacji. W listopadzie 2011 wynosiła ona rok do roku 4,8%.
=> Najniższa możliwa stopa procentowa - to poziom zwrotu z Twojego portfela przy założeniu, że wszystko, co mogło jakoś pójść, poszło źle. W moim przypadku szacuję ją na około -6%.

W takim razie wielkość mojego "apetytu na ryzyko", czyli udział akcji w portfelu to:

(0,12-0,048)/(0,12-[-0,06]) = 0,4

Jestem ciekawy, ile Wam wychodzi?

________________________

* Jego super-klasyczną książkę o inwestowaniu w obligacje można sobie ściągnąć (po angielsku) z polecanej przeze mniej biblioteczki inwestora. Bezpośredni link do książki w .pdf tutaj.

Raport Catalyst 12-16 grudnia 2011

2011-12-19T01:34:00.000-08:00

Kolejny, cotygodniowy raport z rynku obligacji korporacyjnych CATALYST przygotowany przeze mnie dla "To zależy":

W ubiegłym tygodniu na rynku CATALYST nie odnotowaliśmy żadnego debiutu. Najnowsze papiery, jakimi obraca się na tym rynku, to debiutujące 2 grudnia obligacje Banku Pocztowego z oprocentowaniem WIBOR 6M + 3,75% (1). Wykup nastąpi dopiero w 2021 roku. Nie licząc papierów PEOH203 i niektórych banków spółdzielczych, są to obligacje o najdłuższym okresie do wykupu spośród papierów korporacyjnych.

12-16 grudzień 2011	Transakcje sesyjne		Transakcje pakietowe	Suma
Obrót	3 344 (+102,18%)		512 (bez porównania)	3 856 (+133,13%)
Udział w obrocie	86,72%		13,28%	100%

Średnia wartość transakcji sesyjnej		20,02 tys. zł. (+136,07%)

Tabela może sugerować, że ubiegły tydzień był dla rynku obligacji korporacyjnych wyjątkowo udany. Zielone wskaźniki, pokazujące wzrost obrotów, są jednak tak wysokie raczej ze względu na bardzo nieudany tydzień poprzedzający (5-9 grudnia). Wówczas nie przeprowadzono żadnej transakcji pakietowej, a wartość transakcji sesyjnych wyniosła niewiele ponad 1,5 mln zł.

W ubiegłym tygodniu również nie byłoby wesoło, gdyby nie dwie duże transakcje na obligacjach spółki FERRO (FRO0416). Papier ten odpowiada za 2,116 mln zł obrotu (a więc 63% całości obrotów sesyjnych). Mimo, że transakcje odbyły się w czasie sesji, to z pewnością były umówione – średnia wartość każdej transakcji to aż 529 tysięcy złotych. Cena każdej z nich była identyczna – 103,5.

Grupa Ferro jest jednym z największych producentów armatury sanitarnej i instalacyjnej w Europie Środkowo-Wschodniej. Od kwietnia 2010 roku FERRO S.A. jest notowana na rynku głównym GPW, od samego początku poruszając się w trendzie spadkowym. Nic więc dziwnego, że spółka zdecydowała się na finansowanie przez obligacje w łącznej wysokości 29 mln zł. Spółka, mimo że jest notowana na GPW, oferuje całkiem przyzwoity, półroczny kupon – w obecnym okresie odsetkowym aż 10,36% (2) (oprocentowanie naliczane według stopy WIBOR 6M + 5,5% (3) ). Dzięki temu, że Ferro jest spółką publiczną, inwestorzy mają do dyspozycji sprawozdanie finansowe za IIIQ 2011. Widzimy w nim, że w ujęciu skonsolidowanym grupa zarobiła netto w pierwszych trzech kwartałach 2011 roku 12,895 mln złotych, czyli o 29% więcej niż w analogicznym okresie roku ubiegłego. Wskaźnik ogólnego zadłużenia wyniósł 53,5%. Jest więc to papier bardziej atrakcyjny niż choćby opisywana ostatnio obligacja Multimediów.

Warto zaznaczyć, że obligacja ma wbudowane opcje wykupu przez emitenta i przez obligatariusza (zobacz: nota informacyjna).

1) Obecnie taki kupon można porównać z płaconym przez Getin Noble Bank. Jednak w przypadku Banku Pocztowego po 8 lipca 2016 roku marża wzrośnie do 5,25%.
2) Trzeba jednak pamiętać, że FRO0416 są notowane z dość wysoką premią – po 103,5% wartości nominalnej. YTM jest zatem znacznie niższe niż nominalne oprocentowania kuponu.

3) W nocie informacyjnej zaznaczono, że kupon może zostać podwyższony przy spełnieniu pewnych warunków związanych ze stanem zadłużenia spółki.

W obronie zakazu insider tradingu (część 2)

2011-12-14T02:37:00.000-08:00

Zgodnie z obietnicą powracam dziś do tematu insider tradingu i polemiki z tekstem Czesława Martysza (Czy insider trading powinien być zakazany? TREND, 10/2011) Tak jak zapowiadałem, tym razem spróbuję powalczyć z argumentami ekonomicznymi autora.

1) Pan Martysz pisze:

"Insider trading „przyśpiesza” proces tworzenia się ceny równowagi, tj. ceny dyskontującej wszystkie informacje na rynku (zgodnie z teorią rynków efektywnych), polepszając efektywność alokacji kapitału (wytł. zgodnie z cytatem). Innymi słowy, reakcja cenowa w przypadku „nowych informacji” byłaby mniej gwałtowna – osoby wtajemniczone, zawierając odpowiednie transakcje, odegrałyby tu rolę arbitrażystów."

Po pierwsze, rozumowanie takie zakłada, że menedżerowi posiadający dostęp do informacji poufnych potrafią dokładnie wyznaczyć wartość wewnętrzną akcji i wpływ danej informacji na tą wartość. Jest to założenie sprzeczne nie tylko ze zdrowym rozsądkiem, ale i z wynikami badań empirycznych. Insiderzy to też ludzie i podlegają tym samym prawom psychologii inwestowania co inni gracze na rynku. Łatwo sobie wyobrazić sytuację, w której insiderzy w panice wyprzedają akcje spółki poniżej jej wartości wewnętrznej, a jeszcze łatwiej - że pompują je poza granice zdrowego rozsądku...

Po drugie, rozumowanie takie zakłada, że menedżerowie tacy mają wystarczającą siłę rynkową, aby ich działania były impulsem cenowym pchającym akcje w kierunku ich wartości wewnętrznej. Sam pan Martysz podaje przykłada Henryka Owczarza, prezesa Suwar, który tuż przed publikacją dobrych wyników finansowych nakupował akcji tej spółki za 200 000 zł. Tymczasem po publikacji danych kurs poszybował w górę o 50%. Przykład ten dobitnie pokazuje, że to nie działania insidera, ale publikacja danych stanowiła informację cenotwórczą.

Po trzecie wreszcie, rozumowanie takie zakłada, że menedżerowie natychmiast zajmują pozycję rynkową zgodną z wydźwiękiem informacji, jaką zdobyli, czyli zaczną akcje sprzedawać gdy informacja jest negatywna i kupować, gdy jest pozytywna. Dość naiwne, nieprawdaż? Nietrudno zgadnąć, że wykorzystując asymetrię informacji (usankcjonowaną teraz przez państwo! (sic!) ) będą oni rozważali np. dokupowanie akcji w przypadku złej informacji, której jeszcze nie ma na rynku, skłaniając inwestorów do szalonych zakupów ("skoro insider kupuje, to zaraz kurs wystrzeli!") i pozbyć się ich na górce, tuż przed oficjalną publikacją informacji. Identyczny mechanizm będzie działał wówczas, gdy menedżer taki zapragnie obniżyć cenę aby dokupić akcje w dołku.

źródło: http://financial-spread-betting.com

2) Dalej pisze pan Martysz:

"Wymierną korzyścią byłoby uniknięcie skutków spektakularnych ataków podaży (np. ENRON) lub popytu (np. A.D. Drągowski) i możliwość lepszego „prognozowania” cen (wytł. moje BW). Inwestorzy chętniej kupowaliby akcje, nie bojąc się ujawnienia znienacka zatrważającej ich tajnej informacji."

Gdyby przyjąć, że legalizacja insider tradingu poprawiłaby efektywność rynku, z czym się nie zgadzam, to doprowadziłoby to do tego, że żadne prognozowanie cen nie byłoby w ogóle możliwe! Gdyby bowiem nawet informacje "insiderskie" (czyli już absolutnie wszystkie zgodnie z mocną efektywnością rynku) były w cenie akcji, jakiekolwiek prognozowanie nie miałoby sensu. Wszystkie transakcje byłyby bowiem zawierane po cenie odpowiadającej wartości wewnętrznej danej akcji (a więc sumy wszystkich zdyskontowanych przepływów pieniężnych z tytułu posiadania jednej akcji od dziś do końca świata). To tak, jakby inwestor kupował kilogram ziemniaków za kilogram takich samych ziemniaków, i jeszcze płacił prowizję swojemu maklerowi! Zwiększenie efektywności z pewnością nie zachęca więc do zakupu akcji!

P.S. Pierwsza część tego tekstu znajduje się tutaj.

P.P.S. Ciekawy tekst w obronie insider tradingu napisał kiedyś Trystero. Starałem się nie powielać jego argumentów, więc wciąż warto go przeczytać :)

P.P.S. A czy Ty, drogi czytelniku, polubiłeś już Wykresologię na facebook'u?