Hoxe quería deixar constancia dunha práctica de moitas empresas tecnolóxicas á hora de exercer un capado na elaboración do hardware.

En realidade, o capado por hardware é máis común do que a xente cre, e leva presente nas nosas vidas dende hai moitos anos.

Alguén lembra as cintas magnéticas que utilizabamos para escoitar música? Si, os “cassettes“. As cintas virxes, utilizadas para as nosas gravacións, traían unha lámina de plástico que podíamos romper ao finalizar a gravación para evitar que ninguén sobreescribise eses datos.

Ese “capado” por hardware tiña fácil solución: bastaba cunha tira de film adherente (eu sempre o coñecín como celofán ou “celo”) para poder volver a regravar por riba dos datos orixinais.

O capado por hardware tamén é moi común no mundo automobilístico. Antes do protagonismo das centralitas electrónicas, os motores tiñan unha limitación de cabalaxe medianta algún dispositivo mecánico, que aseguraba que cumprían a normativa ou se adaptaban ás especificacións do produto. É curioso salientar como, por exemplo, o modelo M3 de BMW viu incrementado o número de cavalos de potencia co paso dos anos, mentres que reducía a súa velocidade punta (algún modelo dos 90 acadaba fácilmente os 250km/h)

Existe ademais unha forma de capado singular, cada día máis posta en práctica por más empresas: o capado a través dos parafusos. Trátase este dun capado que evita aos propietarios dun produto poder acceder ao seu interior sen danar a carcasa.

Volvo aquí a falar do iPhone, porque dende hai un ano, máis ou menos, Apple utiliza uns parafusos “pentaglobe” para evitar que abramos o dispositivo. Dende logo, un exemplo de como se pode distribuír un produto totalmente pechado por software e hardware.
Sen saír do mundo da telefonía, os cargadores Nokia utilizan uns parafusos de 3 puntas que, se ben son máis sinxelos de atopar que os anteriores, dende logo non están en todas as casas.

É habitual que as regletas, onde podemos conectar múltiples enchufes (como os cargadores anteriores ;) non traian parafusos habituais, senón un parafuso pasante que, unha vez no seu sitio, non ten cabeza para poder desparafusalo. Polo que tamén é habitual que, unha vez fundida a resistencia destas regletas (xeralmente de baixa calidade e baixo prezo) sexa máis fácil mercar unha nova que abrir o aparello e reparalo.

E o último exemplo, voltando ao mundo da automoción, atomámolo (entre moooitos) no caudalímetro Bosch que utiliza Volkswagen / Audi / Seat / Skoda / BMW… nos seus modelos (ata hai ben poucos anos), que incluían uns parafusos tipo “Allen”, pero que non eran ocos no centro, o cal obrigaba ao desparafusador a ser de cabeza oca para poder funcionar (a quen lle interese, en concreto é unha chave torx inviolable número 20).

Son só uns exemplos de limitación vía hardware que, en moitos casos, alimentan a obsolescencia programada. E vós, coñecedes outro tipo de capado por hardware?

• Diario de comidas: como o seu nome indica, un diario no que anotar as comidas
• Restaurant’s & Chains: unha selección dos restaurantes fast food máis habituais e o aporte calórico dos elementos do seu menú. Sen dúbida, imprescindible.
• Popular Brands: o mesmo que o anterior, pero con marcas de alimentos que podemos atopar no supermercado
• Foods: este submenú é o máis interesante para todos aqueles que se atreven cunha dieta: podes comprobar o aporte calórico da meirande parte dos alimentos que existe. A base de datos é ampla (ollo, non completa) e contén boa parte dos alimentos máis habituais.

Segundo contan no seu blogue, non precisa de instalación de drivers (por fin! En mac é un chisco complexo!) e teñen previsto ampliar o proxecto con outras funcionalidades…

O simple feito de imaxinar aplicacións futuras leva a pensar, irremediablemente, na autenticación do usuario da rede social a través do DNI electrónico, feito que, dende logo, tería enormes repercusións positivas:

• A verificación do usuario prodúcese por un documento dixital único, persoal e intransferible, polo que
• o risco de suplantación de identidade redúcese considerablemente.
• A fiabilidade do DNI impediría a apertura de contas a menores de 14 anos, como esixe a lei.
• O número de perfís falsos reduciríase considerablemente.

A principal consecuencia será, dende logo, o aumento da seguridade (cántos pais respirarán tranquilos, a pesares de non saber, moitas veces, os perigos reais das redes sociais, infundados polos medios de comunicación tradicionais)

Sen embargo tamén existen consecuencias negativas que afectarán aos que se adican (nos adicamos) ao Social Media:

• A xestión de contas de terceiros podería contar con trabas importantes para o seu correcto mantemento.
• Os perfís “promocionais” de locais non medrarían, obrigando á migración ás páxinas de tuenti ou outra fórmula de xestión de negocios en redes sociais.
• Os perfís “humorísticos” descenderían considerablemente. Persoalmente coido que unha das cousas máis simpáticas das redes sociais son eses perfís falsos, con ton netamente humorístico que acedan a realidade dende otro punto de vista.

A vantaxe de utilizar esta tecnoloxía está, precisamente, nun dos hándicaps de Tuenti, o seu localismo. Como a rede é de Ámbito español, pode aproveitarse do eDNI español. Seguirán este camiño outras plataformas sociais? De momento, non o creo. Trala pobre implementación de proxectos como “openID” e Facebook tentando ser o referente en autenticacións en servizos de terceiros (Facebook connect), non apostaría pola xeralización do DNI electrónico como plataforma de verificación de usuario nas redes sociais.

O que sí teño claro que Tuenti pegou primeiro, e o que dá primeiro dá dúas veces. Esperemos a reacción doutras plataformas.

Fontes:

• Blog de tuenti

(esta entrada tamén está dispoñible na mac-eira )

1.- eliminar o arquivo /Library/Application Support/SIMBL/Plugins/TabExpose.bundle

imaxe de maczana.es

Liberar o iPhone 4 con Movistar tendo permanencia é posible, sempre e cando teñades cumpridos 12 ciclos de facturación. De feito, eu mesmo teño permanencia ata xullo deste ano, e liberáronme o terminal sen problemas.

O proceso non varía

• Solicitar a liberación do terminal. Primeiro comprobarán a permanencia e diranche a penalización que tes por rompela. Ollo, esa penalización existe so para portar o número a outra compañía, non por liberar o terminal móbil).
  Logo de que che digan que non é posible, comentar que temos 12 ciclos de facturación coa compañía vixente.
• Facilitámoslle o número IMEI (axustes > xeral > información > IMEI, un código de 15 cifras. Tamén se pode saber premendo no teclado *#06#)
• Dende o servizo de atención ao cliente solicitaránche que, ao colgar, sincronices con iTunes previa inserción no terminal dunha tarxeta doutra compañía.
• Sincronizamos, descargamos os axustes do novo operador e… listo! Xa temos un iPhone 4 libre, pero 6 meses de permanencia.

Moito ollo  con aplicacións e terceiros que instalan o seu propio perfil de navegación, coma onavo, que habería que reconfigurar para que a navegación móbil funcione.