Yangon Buddhist University (Y.B.U)

ေၾကာ္ျငာခ်က္

noreply@blogger.com (admin) — Mon, 11 Jul 2011 08:49:00 +0000

ယခု ၀ါတြင္းကာလ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ အျဖစ္ျဖင့္ ၀ါဆိုလဆန္း ၁၄-ရက္ေန႕မွ လျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႕အထိ ၃-ရက္တိုင္တိုင္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္အျဖစ္ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္ပါသည္။

တတုိင္းေမႊး(သုိ႔) ဗုဒၶတကၠသုိလ္

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Fri, 11 Mar 2011 02:50:00 +0000

“တတိုင္းေမႊး”

သို႔

ဗုဒၶတကၠသိုလ္

အေဟာင္း…

မေကာင္းဘူးလို႔ သူမဆို။

အသစ္…

အျပစ္လုိ႔လည္း သူမျမင္။

အေဟာင္း အသစ္ကို

ဟန္ခ်က္ညီညီ ေပါင္းစပ္ကာ

မဇၥ်ိမလမ္းကို သူျမန္းမ(မည္)တဲ့။

သူဟာ…….

အေတာ္ဆံုးဆိုတဲ့

ကမၻာေက်ာ္ ပန္းခ်ီဆရာထက္

ဆေထာင္ေသာင္းကြာတဲ့

ဆရာရဲ႕စုတ္ခ်က္ေတြေအာက္

လူလားေျမာက္ခဲ့ေပါ့…။

သူဟာ………

ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕မ်က္စိ

ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕နား

ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕အားပါပဲေလ…။

သူဟာ…

တက္,႐ြက္အစံု

သူငါအကုန္နဲ႔

အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို႔

အသင့္ျဖစ္ခဲ့ၿပီ…။

သူတို႔ေမတၱာ

သူတို႔ေစတနာ

သူတို႔အနစ္နာ

သူတို႔ပညာျဖင့္

အမိေျမလည္းျမင့္

ကမၻာေျမလည္းတင့္ပါေစ….။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဗုဒၶတကၠသိုလ္(ရန္ကုန္)၊ ၂၀၁၀-၁၁ ဘဲြ႔ႏွင္းသဘင္အတြက္ ဂုဏ္ျပဳဖဲြ႕ဆိုပါသည္။

အ႐ွင္ဥတၱမာနႏၵ (ေကလနိယတကၠသိုလ္)

Date 1^st March 2011

ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္နိဒါန္း (YBU) II

noreply@blogger.com (admin) — Thu, 10 Mar 2011 15:21:00 +0000

ဤတကၠသိုလ္၏တည္ေနရာသည္ ေရႊညဝါဆရာေတာ္၏ သီတင္းသံုးရာ ေရႊညဝါပညာ႔ဗိမာန္ ေက်ာင္းပင္ျဖစ္၏။ တကၠသိုလ္မတည္ေထာင္ခင္က ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းသည္ စာသင္သားရဟန္း ေတာ္၊ သာမေဏမ်ားႏွင္႔ ေက်ာင္းသားအနည္းငယ္မွ်သာရိွခဲ႔၏။ ႏွစ္စဥ္ေႏြရာသီတြင္ ဓမၼာစရိယႏွင္႔ အဘိဓမၼာ ေရႊညဝါဆရာျဖစ္သင္တန္းႀကီး ဖြင္႔လွစ္သည္႔ သင္တန္းမ်ား၌မူ စာသင္သားသံဃာေတာ္ တစ္ေထာင္ေလာက္ပင္ရိွသည္။ ေဆာက္လက္စ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားလည္း မၿပီးေသး။ ယခု စာခ် နည္းျပကထိကဆရာေတာ္မ်ား သီတင္းသံုးရာေနရာလည္းျဖစ္၊ ယခုအခါ တတိယႏွစ္ႏွင္႔ စတုတၳႏွစ္ တို႔၏ ပညာသင္ၾကားရာ ေနရာလည္းျဖစ္သည္႔ ရတနသိဒၶိႏွစ္ထပ္ေဆာင္မွာလည္း မၿပီးျပတ္ေသး သျဖင္႔ ခိုငွက္ကေလးမ်ားႏွင္႔ လင္းႏို႔ငွက္တို႔၏ နားခိုရာဗံုဗိမာန္တစ္ခုပင္။ (ယခုအခါတြင္ ေရႊညဝါ ပညာ႔ဗိမာန္ သံုးထပ္ေက်ာင္းႏွင္႔ ရတနသိဒၶိေက်ာင္းေဆာင္မ်ားလည္း ေစတနာရွင္မ်ား၏ ေကာင္းမွဳ ျဖင္႔ ၿပီးစီးေန ၿပီျဖစ္၏။)

အမွန္အားျဖင္႔ ယင္းအေဆာင္မွာ သာဓုေက်ာင္းတိုက္၏ ဆြမ္းစားေဆာင္ဟု ရာထားသတ္ မွတ္ၿပီးရာ ေက်ာင္းအျဖစ္လည္း သိခဲ႔ရသည္။ အကိ်ဳးေတာ္ေဆာင္ခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏ ပိုင္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ား၊ တကၠသိုလ္၏ တြဲဖက္အကိ်ဳးေတာ္ေဆာင္ ဆရာေတာ္ ဦးေတဇာနႏၵတို႔၏ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားမွတစ္ပါး ႏိူင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာ႔တကၠသိုလ္မ်ား၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေထရ ဝါဒ ဗုဒၶသာသနာျပဳ တကၠသိုလ္မ်ားႏွင္႔ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရား တည္ေထာင္ထားသည္႔ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ ကမၻာ႔ဗုဒၶတကၠသိုလ္မ်ားကဲ႔သို႔ တကၠသိုလ္ေျမေနရာအျဖစ္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ သီးျခားေနရာ လည္းမရိွေသးေပ။ အဓိကအားျဖင္႔ လူအမ်ားသိရိွႏိူင္သည္႔ တကၠသိုလ္၏ ဆိုင္းဘုတ္ မ်ားႏွင္႔ သီးျခား ေက်ာ္ျငာ ျခင္းမ်ားလည္းမရိွေခ်။ ေက်ာ္ျငာရိွမွ အလုပ္ျဖစ္သည္႔ေခတ္တြင္ မည္သည္႔ ေက်ာ္ျငာမွ် မရိွပါပဲ ဗုဒၶတကၠသိုလ္မ်ား တည္ေထာင္ေနသည္႔ ဆရာႀကီး ဦးျမင္႔ေဆြႏွင္႔ ေရႊညဝါ ဆရာေတာ္တို႔၏ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔ရသည္႔ ပညာဒါန ဓမၼဒူတခရီးမွာ သာဓု ေက်ာင္းတိုက္ဆိုသည္႔ နာမည္ႏွင္႔ေလ်ာ္ညီစြာ အႀကိမ္ႀကိမ္ အခါခါပင္ သာဓုေခၚစရာ ေကာင္းလွမိပါသည္။ ေရႊညဝါ ဆရာေတာ္တို႔ ပိုင္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းမ်ားကိုသာ ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္ဟု ကမၺည္းေမာ္ကြန္း သစ္ တင္ထားသျဖင္႔ ျမန္မာႏိူင္ငံတြင္ အေတာ္ပင္ ထူးျခား သည္႔ တကၠသိုလ္တစ္္ခုပင္တည္း။ ေက်ာင္း ဖြင္႔စကဆိုလွ်င္ စာသင္သားမ်ား အတြက္ စာသင္ခန္း အခက္အခဲ၊ စာသင္ပုန္း အခက္အခဲ၊ ေျမျဖဴ အခက္အခဲ၊ စာသင္ခံုမ်ားပင္ အလံုအေလာက္ မရိွေသးေပ။ ေဆာ႔ပင္ ႏွင္႔ ေရးရသည္႔ ဖိုက္ဖာ သင္ပုန္းမ်ားလည္း ၾကားပင္ မၾကားဖူးေသးေခ်။ ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္းရိွ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္းစံု ေက်ာင္းေပါင္းစံုတို႔မွ တကၠသိုလ္သို႔ စာ သင္ၾကားရန္ လာေရာက္ၾကသည္႔ စာသင္သားရဟန္းေတာ္မ်ား၊ သာမေဏမ်ားႏွင္႔ သီလရွင္ ဆရာ ေလးမ်ားလည္း ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ အခက္အခဲမ်ားၾကားကေန တကၠသိုလ္ပညာရပ္မ်ားကို ေန႔စဥ္လာ ေရာက္ကာ ပညာသင္ၾကားေဖာ္ရသျဖင္႔ အနာဂတ္သာသနာေတာ္အတြက္ မိမိတို႔ ဆရာေတာ္မ်ားက ပင္ အလိုလိုေလးစား တန္ဖိုးထားေနမိသည္။ သဒၶါႏွင္႔ ပညာပန္းတို႔ ပြင္႔ေလၿပီတည္း။

ေက်ာင္း၏ထူးျခားသည္႔အခ်က္မွာ ႏိူင္ငံေတာ္တကၠသိုလ္မ်ားကဲ႔သို႔ entrance examination ေခၚ တကၠသိုလ္ဝင္ခြင္႔အတြက္ ေရးေျဖ ႏွဳတ္ေျဖ စာေမးပြဲမ်ားလည္း ေျဖဆိုရျခင္း၊ အသက္ သိကၡာ ဝါ အားျဖင္႔လည္း ကန္႔သတ္ခ်က္ မထားပါေပ။ BA တန္းအတြက္ေတာ႔ ႏိူင္ငံေတာ္အစိုးရက သတ္မွတ္ ထားသည္႔ ပထမႀကီးတန္းကို ေအာင္ျမင္ထားရပါမည္။ မူရင္းေအာင္လက္မွတ္ႏွင္႔ မိတၱဴျဖစ္ေစ၊ ေအာင္ျမင္ေၾကာင္း သက္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းတိုက္၏ ေထာက္ခံခ်က္တို႔ကို ေက်ာင္းသားရံုးခန္းတြင္ ပူးတြဲ တင္ျပရပါမည္။ ေက်ာင္းသားအတြက္ မရိွမျဖစ္ အေရးႀကီးသည္မွာ ပညာသင္ၾကားလိုသည္႔ ဇြဲတစ္ခု သာရိွရပါမည္။ ေက်ာင္းစဖြင္႔ကတည္းက လာေရာက္ ပညာသင္ၾကားသည္႔ ေက်ာင္းသားဦးေရမွာ ေလ်ာ႔သြားျခင္းမရိွ၊ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုတိုးတိုးလာသည္ကို ေတြ႕ရိွရသျဖင္႔ ေအာင္ျမင္သည္႔ တကၠသိုလ္တစ္ခုဟု မွတ္ခ်က္ခ်ရေပမည္။ ဆရာႀကီး ဦးျမင္႔ေဆြက မႏၱေလးဗုဒၶတကၠသိုလ္၏ အေတြ႕အၾကံဳအရ ေျပာျပသည္မွာ “တပည္႔ေတာ္ မႏၱေလး ဥဂၢါဇီဝဓမၼာရံုမွာ ေက်ာင္းစတင္ ဖြင္႔လွစ္ ေတာ႔ တစ္ၿမိဳ႕လံုးက သံဃာေတြေရာ သီလရွင္ ဆရာေလးေတြေရာ ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ားပါတယ္၊ ဓမၼာရံုေတာင္ မဆန္႔လို႔ အခက္အခဲ ေတြ႕ခဲ႔ရပါတယ္။ ေန႔ရက္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ေလး ရလာေတာ႔ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေလ်ာ႔သြားလိုက္တာ တကယ္တန္း စာေမးပြဲလည္းေျဖေရာ အပါးငါးဆယ္ေတာင္ မျပည္႔ေတာတာ ေတြ႕ရေၾကာင္း”ဆိုေပ၏။ ဤသည္မွာ မႏၱေလးႏွင္႔ ရန္ကုန္တို႔၏ ထူးျခားခ်က္ဟု ဆိုႏိူင္ပါ၏။ ရန္ကုန္ကေက်ာင္းသားမ်ား၏ မႏၱေလးထက္ အားသာခ်က္မွာ သြားေရးလာေရး လြယ္ကူ ေခ်ာေမြ႕ျခင္း၊ ပင္ကိုယ္ကပင္ ေခတ္ပညာ ဘက္လိုက္စားေနျခင္း စသည္႔အခ်က္တို႔ေၾကာင္႔ပင္ဟု အကဲခတ္မိပါသည္။ သို႔ေသာ္ မႏၱေလးၿမိဳ႕သည္လည္း ေခတ္အဆက္ဆက္ကပင္ အထူးေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားခဲ႔သည္႔ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕လည္းျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းျမဲေရး စာေပဘက္စိတ္ဝင္စားေရးမွာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွင္႔သာ သက္ဆိုင္ေနေပသည္။ တစ္ခါတစ္ခါ ဆရာႀကီးက “ဦးဇင္းေတြအခ်ိဳ႕က ဘြဲ႕ေတြေနာက္လိုက္၊ ဘုန္းႀကီးေၾကာင္း၊ တန္ခိုးႀကီးေၾကာင္း ႏွင္႔ ၾကြားဖို႔ဝါဖို႔ ဘက္သို႔သာ လိုက္ေနေတာ႔တာ၊ စာေပဘက္မွာ ေရွးတုန္းက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင္႔ ပညာရွင္ႀကီးမ်ားကဲ႔သို႔ အပတ္တကုတ္ ႀကိဳးစားအားထုတ္သူ နည္းေနတယ္၊ သာသနာအတြက္ အားမရလိုက္တာ၊ ရင္ေလးေနမိတယ္”ဟု မိမိတို႔အား ပညာ တတ္ ေစလိုေသာ၊ သာသနာေတာ္အေပၚအား ၾကည္ညိဳေလးျမတ္သည္႔ စိတ္ထားျဖင္႔ ကရုဏာေဒါေသာ ေျပာမိတတ္သည္။ သံဃာေတာ္အမ်ားစုကေတာ႔ ဆရာႀကီး၏ ေလ်ာက္ထားခ်က္မ်ားကို ေဗြမယူၾက ေပ။ သို႔ေသာ္ သူ႕တကၠသိုလ္တြင္ ထမ္းေဆာင္ေနၾကသည္႔ စာေရးသူတို႔ ဆရာမ်ားကေတာ႔ ေအာင္႔သက္သက္ျဖစ္္လွသည္။ မိမိတို႔အား သတိေပးေနသလို ျဖစ္ေနေပသည္။ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ ဟမ္းဖုန္းေလး တကိုင္ကိုင္ ျဖစ္ေနလွ်င္လည္း “ဒီကိုယ္ေတာ္… လူထြက္ ေတာ႔မယ္၊ ဒကာမေလး ေတြဆီ ဖံုးဆက္ေတာ႔မယ္၊ စာစိတ္ သာသနာစိတ္ထားပါ”ဟု တပည္႔မ်ားအား ၾကြားဝါေရးမည္စိုး၍ စိုးရိမ္ေလ႔ရိွ၏။ ထို႔ျပင္ ဆရာႀကီးက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင္႔ ဘုန္းမႀကီးသင္႔ေၾကာင္း၊ ဘုန္းေတြႀကီးလွ်င္ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္မည္႔ ဒကာ ဒကာမေတြ ေပါမ်ားမည္ျဖစ္သျဖင္႔ ဘုန္းပိတတ္ေၾကာင္း မၾကာခဏ ေျပာမိတတ္သည္။ တစ္ခါက ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းတိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား အနီး ကပ္ ျပဳစုလုပ္ေၾကြးေနသည္႔ ဆရာဝန္ႀကီး ဦးသာလွတြင္ ပဥၥင္းခံထားေသာ အင္မတန္ ဉာဏ္ရည္ ထက္ျမက္သည္႔ တိပိဋက တစ္ပံုေဆာင္ ရဟန္းေတာ္တစ္္ပါးရိွ၏။ ထိုရဟန္းေတာ္အား တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္မျဖစ္မီ ေက်ာင္းေဆာက္ ကိုးကြယ္မိသျဖင္႔ ထိုရဟန္းေတာ္လည္း ကိစၥေတြမ်ား ဘုန္းေတြ ႀကီးကာ တိပိဋကဓရ ႏွင္႔ေဝးခဲ႔ရေၾကာင္း ေျပာျပခဲ႔ဘူးသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ေရွးဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက စာသင္မည္႔ အရွင္သည္ စာမတတ္မီ (၁) ေက်ာင္းထိုင္ခဲရမည္၊ (၂) စာခ်ခဲရမည္၊ (၃) တရားေဟာခဲရ မည္ဟု ခဲသံုးခဲေရွာင္ေရး လမ္းစဥ္ကို တပည္႔မ်ားအတြက္ ခ်မွတ္ေပးျခင္းပင္။ ဤကိစၥမ်ားသည္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအတြက္ ပလိေဗာဓကို ပြါးေစသျဖင္႔ အထူးသတိျပဳရမည္႔ အခ်က္သာတည္း။

ရန္ကုန္တြင္ ဗုဒၶတကၠသိုလ္စဖြင္႔ေတာ႔ တကၠသိုလ္တြင္ ေရရွည္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ႏိူင္မည္႔ စိတ္ရွည္ဇြဲသန္ သည္းခံႏိူင္မည္႔ စာခ်ဆရာေတာ္မ်ားအား ေရြးခ်ယ္ေစလြတ္ခဲ႔သည္။ ထိုဆရာေတာ္ မ်ားတြင္ ဆရာႀကီး၏ လက္ရင္းတပည္႔လည္းျဖစ္၊ သူ၏တကၠသိုလ္မွ MA (Indo-Aryan) ဘြဲ႕ရ ပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္းျဖစ္ၾကသည္႔ ဦးဝိမလ၊ ဦးဣႏၵာသိရီ၊ ဦးနႏၵာစာရ တို႔သုံးပါးပင္တည္း။ ထို႔ျပင္ ႏိူင္ငံေတာ္ ပရိယတၱိသာသနာ႔တကၠသိုလ္(မႏၱေလး) ၌ ဆရာႀကီး၏ တပည္႔ေတာ္ခဲ႔သည္႔ စာေရးသူ ကိုလည္း ကထိကတာဝန္မ်ား ေပးအပ္လ်က္ သာသနာျပဳေစခဲ႔သည္။ စာေရးသူက အျပည္ျပည္ဆိုင္ ရာ ေထရဝါဒတကၠသိုလ္မွ သြားေရာက္၍ တစ္ပတ္လွ်င္ႏွစ္ႀကိမ္ စာသင္ေပးရသည္။ အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာေထရဝါဒတကၠသိုလ္မွ ယခု ေဒါက္တာ ဦးေနာဓိဉာဏႏွင္႔ ျပည္ေထာင္စု တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳး မ်ား စြမ္းရည္ဖြင္႔ၿဖိဳးေရး ဒီဂရီေကာလိပ္မွ ဆရာ ဦးျမသိန္းတို႔မွာ တကၠသိုလ္ဆရာစာရင္းတြင္ ထည္႔ ထားေစကာမူ အေၾကာင္းမညီညႊတ္ေသးသျဖင္႔ သင္ၾကားေရးတာဝန္မ်ား မယူခဲ႔ေသးေပ။ (ယခုအခ်ိန္တြင္ ထိုဆရာမ်ားလည္း ဝင္ေရာက္ကာ သင္ၾကားေပးေနေပၿပီ)။ ေက်ာင္းစ တင္ဖြင္႔လွစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္ခန္႔အၾကာတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား စာေပမ်ားသင္ၾကားေပးရန္ မႏၱေလး မွ ကထိက ဆရာေတာ္မ်ားျဖစ္သည္႔ ဦးမာနိတႏွင္႔ ဦးပ႑ဝံသ တို႔ ေရာက္ရိွလာသည္။ သူတို႔သည္လည္း စာေပမ်ားကို အားတက္သေရာ ပို႔ခ်ေပးသည္။ အသင္အျပလည္း ေကာင္းၾကသည္။ အားတက္သေရာလည္း ရိွၾကသည္။ ဦးမာနိတမွာ ေျခာက္လေက်ာ္ေက်ာ္ တစ္ႏွစ္နီးပါးခန္႔ စာေပမ်ား သင္ၾကားေပးေနခ်ိန္တြင္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ၾကည္ညိမွဳကို ခံယူရရိွထားသူျဖစ္ေစကာမူ နတၳိ ခႏၶသမာ ဒုကၡာ=ခႏၶာရိွလွ်င္ ဆင္းရဲ၏ ဆိုသည္႔အတိုင္း မေမွ်ာ္လင္႔ပဲ သူ႕ခႏၶာကိုယ္တြင္ ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ ေပၚလာခဲ႔သည္။ ေရႊညဝါဆရာေတာ္ႏွင္႔ ေက်ာင္းသားမ်ားက ေငြကုန္ေၾကးၾကခံလ်က္ အျပဳ အစု မ်ားစြာ ကုသေစကာမူ ဘဝနတ္နန္းစံျမန္းခဲ႔ရသည္။ ဗုဒၶတကၠသိုလ္အတြက္ အာဇာနည္ တိုက္စစ္မွဴး တစ္ေယာက္ အေၾကြေစာကာ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ႔ရသျဖင္႔ မ်ားစြာဝမ္းနည္းခဲ႔ရသည္။ အရွင္ဘုရား ေကာင္း ရာ သုဂတိလားပါေစ။

တကၠသိုလ္ဖြင္႔ၿပီး ေနာက္တစ္ႏွစ္တြင္ လူပုဂၢိဳလ္သာသနာျပဳမ်ား ေပၚထြက္ေရးဟူသည္႔ ရည္ ရြယ္ခ်က္မ်ားျဖင္႔ အသက္ႀကီးမွ သာသနာ႔ေဘာင္သို႔ ေရာက္လာသည္႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားႏွင္႔ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားအား စိတ္ဝင္စားၾကသည္႔ လူပုဂၢိဳလ္တို႔အတြက္လည္း အေျခခံ ဒီပလိုမာတန္း (PABE) ကို ဖြင္႔လွစ္ေပးခဲ႔ရာ ေအာင္ျမင္ခဲ႔ပါသည္။ ယင္းသင္တန္းတြင္ ပါဠိ၊ အဘိဓမၼာ၊ ဗုဒၶဘာသာအလင္းျပက်မ္း ႏွင္႔ အဂၤလိပ္စာေပတို႔ကို အေျခခံမွစ၍ သင္ယူရသျဖင္႔ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ အခက္အခဲမရိွလွေခ်။ ယခုအခါတြင္ ထိုႏွစ္မွစ၍ ေက်ာင္းတက္ခဲ႔သည္႔ စာ သင္သားမ်ားလည္း မဟာတန္းသို႔ပင္ ေရာက္ရိွေနၿပီတည္း။ အေျခခံ ဒီပလိုမာတန္းဖြင္႔စဥ္က စာေရး သူ၏ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္ အရွင္ဝိစိတၱသာရ (ေမာ္ဒန္) လည္း ဧည္႔ကထိကဆရာေတာ္အျဖစ္ သင္ၾကားေပးခဲ႔ေသးသည္။ သူသည္ ယခုအခါတြင္ အိႏၵိယႏိူင္ငံ တိဘက္တန္တကၠသိုလ္တြင္ ပါဠိ နည္းျပ ဆရာေတာ္အျဖစ္ သာသနာျပဳတာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ေနေၾကာင္းသိရေပသည္။

ဗုဒၶတကၠသိုလ္တြင္ တစ္ခုထူးျခားသည္မွာ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားအားလံုးကို ဆရာႀကီး ဦးျမင္႔ေဆြ တစ္ဦးတည္းက သင္ရိုးညႊန္းတမ္းမ်ား ေရးဆြဲကာ ေက်ာင္းသားမ်ားအား သင္ယူေစသည္႔ အခ်က္ပင္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကမူ ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ထည္းက စာေပမ်ားေရးသားၿပီး ျပဌာန္းေစသျဖင္႔ အျခားပညာ ရွင္မ်ား၏စာေပမ်ားကို ေဘးဖယ္ထားေစသည္ဟု ျမင္ၾက၏။ ထိုသို႔မဟုတ္ပါ။ ဆရာႀကီး ေရးသားသည္႔ စာေပ ေတာ္ေတာ္မ်ားမွာ ပိဋကတ္ေတာ္လာမွတ္တမ္းမ်ား၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ နာမည္ႀကီး စာေရးဆရာ မ်ား၏ စာအုပ္မ်ားအား ကိုယ္ပိုင္ေရးဟန္ျဖင္႔ေရးသားျခင္း၊ ဘာသာျပန္ေရးသားထားျခင္းတို႔ ပါဝင္ထား သျဖင္႔ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ စာေပဗဟုႆုတ တိုးပြားေစပါသည္။ တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ေနသည္႔ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ က်မ္းစာမ်ားပင္ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ထားသည္။ ဆရာႀကီးတစ္ဦးထည္းက စုေပါင္းေရး သားရသျဖင္႔ ဆရာႀကီးလည္း အေတာ္ပင္ ပင္ပန္းရွာေနမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ေပ၏။ ထို႔ျပင္ ဗုဒၶ တကၠသိုလ္မ်ား၌ စာသင္မ်ားအတြက္ သီးျခားေနရာလည္းေပးမထားသျဖင္႔ အေဝးေရာက္ ေက်ာင္း သားမ်ားသာျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္လည္း ရန္ကုန္တြင္ ေရႊညဝါဆရာေတာ္ကမူ ကရုဏာသက္သျဖင္႔ တစ္ခ်ိဳ႕သံဃာေတာ္ေလးမ်ားက ေက်ာင္းတက္ခ်င္ေသာ္လည္း ေနရာအခက္အခဲရိွသည္႔အခါတြင္ ေက်ာင္းတြင္လည္း ေနရာအလြတ္ရိွေပမူ လက္ခံေပးေလ႔ရိွျခင္း၊ လက္ခံၿပီးသား ေက်ာင္းသားရဟန္း ေတာ္၏တာဝန္မွာ စာႀကိဳးစားရမည္။ အကယ္၍ တကၠသိုလ္ကက်င္းပသည္႔ အတန္းတင္စာေမးပြဲ က်ရွုံးပါမူ ဆရာေတာ္၏ေက်ာင္းတြင္ ေနထိုင္ခြင္႔လည္း ရရိွေတာ႔မည္မဟုတ္ေတာ႔ေခ်။ ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းတြင္လည္း ငယ္၊လတ္၊ႀကီး သံဃာေတာ္မ်ားႏွင္႔အတူေန႔စဥ္ စာအံေက်ာင္းတက္ရသျဖင္႔လည္း စည္းကမ္းပိုင္း အရေရာ စာသင္သားမ်ားအတြက္ပါ ပညာေရးအလားအလာေကာင္းေပသည္။

မိမိတုိ႔ ဗုဒၶတကၠသိုလ္သည္ စာသင္သားမ်ားအား တစ္ႏွစ္ေက်ာင္းတက္လွ်င္ တစ္ႏွစ္၊ ေက်ာင္း သားတိုင္းအတြက္ စာက်န္ေစခ်င္သည္။ ထို႔ေၾကာင္႔လည္း ဆရာႀကီးကိုယ္တိုင္က ေစာေစာကပင္ နမူနာေမးခြန္းမ်ားအား ေပးေဝထားသည္။ သင္ေပးထားသည္႔ အခန္းတိုင္းတြင္လည္း ေမးခြန္းမ်ား ေမးထားသည္။ ဆရာေတြဘက္ကလည္း စာသင္မ်ားအား သင္ရိုးအကုန္သင္ေပးရသည္။ အျပန္ အလွန္ေဆြးေႏြးရသည္။ အပတ္စဥ္ေျဖဆိုရသည္။ ေအာင္ျမင္ခ်င္သည္႔ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ျပဌာန္း ခ်က္မ်ား သင္ရိုးမ်ားကို တကယ္တန္း ေၾကေၾကညက္ညက္ျဖစ္ပါမွ ေအာင္ျမင္ႏိူင္ပါလိမ္႕မည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားအား ပိြဳင္႔ေပးထားျခင္းလည္း မဟုတ္ေပ။ ေပးထားသည္႔ေမးခြန္းႏွင္႔ ေျဖရသည္႔ အခိ်န္မွာလည္း ဆရာႀကီးက စံခိ်န္ ကိုက္စနစ္ကို သံုးထားသျဖင္႔ စာသင္မ်ားအတြက္လည္း ေပါ႔ေပါ႔ တန္တန္မေျဖရဲေပ။ ထို႔ျပင္ ေအာင္စာရင္းထြက္သည္႔အခါတြင္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ားအား ပထမ ဆင္႔၊ ဒုတိယဆင္႔၊ တတိယဆင္႔ ႏွင္႔ သာမန္အဆင္႔ ဟူ၍ ေလးဆင္႔ ခြဲျခားသတ္မွတ္ေပးထားသည္။

ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္၏ ပညာေရးအတြက္လိုအပ္သမွ်ကို ေရႊညဝါဆရာေတာ္ကပင္ ရွာႀကံ ေထာက္ပန္႔ ေပးထားသျဖင္႔ ဆရာမ်ားအတြက္လည္း ေနေရးထိုင္ေရးကအစ မပူပင္ရေပ။ ဆရာေတာ္

က တကၠသိုလ္၏ အကိ်ဳးေတာ္ေဆာင္ခ်ဳပ္သာမက ဒီပလိုမာတန္းတို႔တြင္လည္း ကိုယ္တိုင္သင္ျပေပး ျခင္းျဖင္႔ သာသနာျပဳေတာ္မူသည္။ ဗုဒၶတကၠသိုလ္တြင္ မရိွမျဖစ္ထားရိွရမည္႔ ေမာ္ကြန္းထိန္းဌာနမွာမူ သင္ႀကားစီမံဆရာမ်ားက ႀကီးႀကပ္လ်က္ ကိုယ္တိုင္တာဝန္ယူရသည္။ သို႔အတြက္ ဆရာမ်ားလည္း ႏွစ္စဥ္ ပင္ပန္းခဲ႔ရသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဆရာမ်ားက စာေပသင္ႀကားေရးတစ္ခုအတြက္သာမက ရံုးပိုင္း ဆိုင္ရာအတြက္လည္း တာဝန္ပိုယူရသျဖင္႔လည္း ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင္႔ အျမဲေတြ႕ထိရကာ ပို၍ ရင္းႏွီးေစသည္။ ယခုအခါတြင္ မႏၱေလးမွေရာက္လာသည္႔ ကထိကဆရာေတာ္မ်ားအပါအဝင္ ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွေမြးထုတ္ေပးခဲ႔သည္႔ ေက်ာင္းသားမ်ားပင္ နည္းျပဆရာေတာ္မ်ား ျဖစ္ေန ခဲ႔ၿပီတည္း။ ထို႔ျပင္ တကၠသိုလ္၏ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္သည္႔ တကၠသိုလ္စာၾကည္႔တိုက္လည္း ယခုအခါတြင္ စတင္အေကာင္ အထည္ေဖာ္ထားသည္။ စာအုပ္စာေပမ်ားလည္း စုေဆာင္း လ်က္ရိွ ေပသည္။ စာၾကည္႔တိုက္ တည္ေထာင္ျခင္းမွာ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ သုေတသန (research) လုပ္ႏိူင္ေရးအတြက္ ပို၍အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစမည္ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္္ဗုဒၶတကၠသိုလ္က လြန္ခဲ႔သည္႔ ႏွစ္ႏွစ္ကစတင္၍ အစိုးရတကၠသိုလ္မ်ားနည္းတူ BA ဘြဲ႕ယူစာတမ္းမ်ားကိုလည္း ျမန္မာလို စာမ်က္ႏွာ (၃၀) ခန္႔ ေရးသားတင္သြင္းရသည္။ MA သံုးႏွစ္ ၿပီးပါကလည္း အဂၤလိပ္လို စာမ်က္ႏွာ (၅၀) ခန္႔လည္း ေရးသားရေပလိမ္႔ဦးမည္ျဖစ္သည္။ ယင္းသည္ စာေပႏွ႔ံစပ္ေရးႏွင္႔ အေရးအသား ေတာ္ေစ ေရးကို ဦးစားေပးရာေရာက္ပါသည္။ ဆရာႀကီးကမူ ဘြဲ႕ယူစာတမ္းတင္သြင္းမည္႔ ေက်ာင္းသားမ်ား အား မိမိဇာတိအေၾကာင္းေလ႔လာျခင္း ေခါင္းစဥ္ျဖင္႔ စာတမ္းတင္ရန္ သတ္မွတ္ေပးခဲ႔သည္။ မိမိတို႔က မူ ေက်ာင္းသားမ်ားအား က်မ္းျပဳစုနည္းမ်ားရရိွေအာင္ လမ္းညႊန္ေပးရသည္။

ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္မွ BA (Indo-Aryan) ဘြဲ႕ရ ေက်ာင္းသားမ်ားလည္း ျပည္ပတကၠသိုလ္ မ်ားျဖစ္သည္႔ ထိုင္း၊ သီရီလကၤာ ႏွင္႔ အိႏၵိယ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ MA တန္းသို႔ တက္ေရာက္ကာ ဆက္ လက္၍ ပညာသင္ယူေနၾကလ်က္ရိွသည္။ ထို႔ျပင္ ဘြဲ႕ရၿပီးသည္႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား ႏွင္႔ ဘြဲ႕မရေသး သည္႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားႏွင္႔ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားက ႏွစ္စဥ္ေႏြရာသီတြင္ နီးစပ္ရာ ေဒသအသီးသီးသို႔ သြားေရာက္ကာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူတို႔အား ရပ္ကြက္ ေက်းရြာ ဆရာေတာ္မ်ား၊ လူႀကီးမိဘမ်ားႏွင္႔ ေက်ာင္းသားမိဘတို႔၏ ခြင္႔ျပဳခ်က္၊ အားေပးခ်က္တို႔ကို ရယူလ်က္ ေႏြရာသီ ဗုဒၶဓမၼယဥ္ေက်းမွဳသင္တန္းတို႔ကိုလည္း ရက္တိုရက္ရွည္ ဖြင္႔လွစ္သင္ၾကားေပးေနပါသည္။ ယင္းသင္တန္းတြင္ ဗုဒၶဘာသာစာေပမ်ားသာမက အဂၤလိပ္စာကို္ပါ တြဲဘက္၍ သင္ၾကားေပးသျဖင္႔ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ အကိ်ဳးရိွေစပါသည္။ ထို႔ျပင္ ႏိူင္ငံတကာ တကၠသိုလ္မ်ားနည္းတူ သင္ ၾကားေရး၊ စီမံခန္႔ခြဲေရး၊ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေရး၊ သုေတသနႏွင္႔ က်မ္းျပဳဌာနမ်ားထားရိွေရးႏွင္႔ ႏိူင္ငံတကာစံခ်ိန္မ်ားႏွင္႔ ညီေအာင္လည္း ႀကိဳးစားရေပဦးေတာ႔မည္။

“စိတ္ေကာင္း-စာတတ္၊အက်င္႔ျမတ္၊ျပဳလတ္သာသနာ”။

အရွင္ပ႑ိတသိရီ (ေထရဝါဒ)

(8.3.2011)

ရန္ကုန္-ဗုဒၶတကၠသုိလ္ သင္ၾကားေရးဌာနမ်ား

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Mon, 28 Feb 2011 15:40:00 +0000

ရန္ကုန္-ဗုဒၶတကၠသုိလ္ သင္ၾကားေရးဌာနမ်ား

၁။ ၀ိနယ ပိဋကဌာန ဦးပ႑ိတ (မဟာဓမၼာစရိယ. M.A)

၂။သုတၱႏၱ ပိဋကဌာန ဦးေတဇာနႏၵာဘိ၀ံသ (ဓမၼစရိယ)

၃။အဘိဓမၼာ ပိဋကဌာန ဦးပညာသီဟ (ဓမၼာစရိယ)

၄။ပါဠိစာေပဌာန ေဒါက္တာေနာဓိညာဏ (Ph.D)

၅။သကၠတစာေပဌာန ဦးဇနိတ (ဘာသႏၱရေဆက-M.A)

၆။အဂၤလိပ္စာေပဌာန ဦးေသာဘန (ဘာသႏၱရေဆက- M.A)

၇။သမိုင္း-ဒႆနဌာန ဦးပ႑၀ံသ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၈။တရုတ္စာေပဌာန ဦးေဇာတိ၀ံသ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၉။ဟိႏၵီစာေပဌာန ဦးေကလာသ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၁၀။ သာသနာျပဳဌာန ဦး၀ိမလ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၁၁။ စာရင္းဌာန ဦး၀ိမလ ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၁၂။ ေမာ္ကြန္းထိန္းဌာန ဦး၀ိမလ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၁၃။ စာၾကည့္တိုက္ဌာန ဦးေကာ၀ိဒ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၁၄။ ကြန္ပ်ဴတာဌာန ဦးေရ၀တ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၁၅။ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ဌာန ဦးပညာသာမိ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၁၆။ ဆက္သြယ္ေရးဌာန ဦးပ႑၀ံသ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

၁၇။ စာေမးပဲြက်င္းပေရးဌာန ဦးပညာသီဟ (ဓမၼာစရိယ)

၁၈။ သင္တန္းေရးဌာန ဦးေထရိႏၵ (သီရိလကၤာ M.A)

၁၉။ အေထြေထြဌာန ဦးပညာေဇာတ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)
ဦး၀ံသ (ဘာသႏၱရေဆက M.A)

ဗုဒၶတကၠသုိလ္၏ “ႏိုင္ငံရပ္ျခား ပညာသင္ေက်ာင္းသားမ်ား” (သီရိလကၤာ)

noreply@blogger.com (admin) — Wed, 16 Feb 2011 03:53:00 +0000

ရွင္သံုးရွင္မွတ္ဖြယ္

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Tue, 15 Feb 2011 08:58:00 +0000

ဦးျမင့္ေဆြ (မဟာ၀ိဇၨာ၊ လန္ဒန္၊ ဗုဒၶတကၠသိုလ္တည္ေထာင္သူ)

မိမိတို႔ ဆရာႀကီးကေတာ႔ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ေတြးေခၚတတ္သည္။ ဘာတဲ႔ ''ေလာကမွာ ႀကီးပြားခ်င္တိုင္း... ဒီျပင္ဟာေတြ ဘာမွေတြးမေနနဲ႔ ...... ေတြးရေပါင္းမ်ားရလို႔ ျဖစ္ခ်င္ေတြနဲ႔လည္း ေဝးခဲ႔ရပါျပီ .... ေဗဒင္ယၾတာ သြားရွည္လဲ ေဗဒင္ေဟာခတို႕ ဘာတို႔ ညာတို႔ကလည္း ကုန္ေသးတယ္ဆိုေတာ႔ ..... ေအာ္ေခတ္ႀကီးကိုက ဘာတဲ႔ ညာတဲ႔......''

ဟုိလူအျပစ္ေၾကာင္႔ ဒီလူအျပစ္ေၾကာင္႔လို႔ ျပစ္ခ်င္တိုင္းျပစ္ေနၾက ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနၾကတဲ႔ ဒီေလာကာႀကီးအတြက္ အသိပညာရွင္ေတြ အတတ္ပညာရွင္ေတြ သူတိုရဲ႔ အေတြ႔အၾကံဳေတြနဲ႔ ယွဥ္ျပီး ပညာေတြ အေမြေတြေပးခဲ႔ႀကတယ္။ သူတို႕ေတြထက္ အသိေရာ သတိပါ အစစအရာရာသာတဲ႔ ျမတ္စြာဘုရားလည္း ေလာကီလူသားေတြအတြက္ တံခါးေတြ ဖြင္႔ေပးခဲတယ္.. ။ လိုက္နာစရာေတြ လုိက္နာရ မွတ္စရာေလးေတြမွတ္သားရနဲ႕ သိခြင္႔ေလးေတြေပးခဲ႔လို႕ သိခြင့္ရလိုက္တာဟာလည္း ကိုယ္႔အတြက္ ကံေကာင္းျခင္း လက္ေဆာင္ေပါ႔ေလ။

ကဲ..ဒါေလးလည္းၾကိဳက္ရင္ မွတ္လိုက္ပါဦး---
(၁) ဓနရွင္
(၂) ပညာရွင္
(၃) အာဏာရွင္
ဒီသံုးရွင္ေပါင္းလိုက္ၿပီ ဆိုရင္ေတာ႔ အစစအရာရာ တိုးတက္ၿပီဗိ်ဳ႕။

ဓနရွင္သာရိွၿပီး က်န္တဲ့ ပညာရွင္မရိွရာအရပ္ အာဏာရွင္ရဲ႔ သက္ေရာက္မႈ မရိွျပန္ဘူးဆိုရင္လည္း ဟန္မက်ေပဘူး။ ေငြေရးေၾကးေရးသာ ခ်မ္းသာၿပီး ေလာကေကာင္းစားေရးအတြက္ ႀကီးပြားေအာင္ မေဆာင္ရြက္ႏိူင္ေသးဘူး။ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ ေမြးထုတ္ေပးဖို႔.. အေမြေတြေပးထားခဲ႔ဖို႔ ပညာေတြတတ္ေအာင္ သင္ၾကားေပးတတ္သူ လမ္းညႊန္ေပးႏိူင္္သည္႔ ပညာရွင္ေတြလည္း ရိွဦးမွ။ ဒီအတိုင္းဆို ငယ္ငယ္က သူငယ္တန္းမွာ သင္ခဲ႔ရ ဖတ္ခဲ႔ရ ေအာ္ခဲ႔ရဘူးတဲ႔ ... '' ေရွးသေရာအခါ... ျပည္ဗာရာဝယ္ ... ကုေဋႀကြယ္သား... သူေဌးသားသည္--- '' ဆိုတဲ႔ မွတ္သားစရာ ပံုဝတၳဳေလးအတိုင္း ျဖစ္ေခ်ေတာ့မည္။ မိခင္ဖခင္မ်ား ကြယ္လြန္သြားၾကသည္႔အခါ ပညာမတတ္သည္႔ သူေဌးကေလးသည္ မိဘတို႔၏ လက္ငုတ္လက္ရင္းေလးကို ႏိူင္နင္းေအာင္ ထိန္းသိမ္း မထားႏိူင္သည္႔အတြက္ လမ္းေဘးထိုင္ ေငးမိွဳင္ၿပီး.. ခြက္လက္ဆြဲကာ ေတာင္းစားခဲ႔ရေလျခင္း.။
ေအာ္. သနားစရာေကာင္းလူသားေလး။

အကယ္၍ ပညာတတ္ႀကီးေတြသာ ရိွေနရင္လည္း မကိုက္ေသးဘူးဗ်။ ညာတတ္သေလာက္ ေလာက ေကာင္းကိ်ဳးအတြက္ ဓနမရိွလို႔လည္း ဘာမွျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ မေဆာင္ရြက္ႏိူင္ဘူး... တကၠသိုလ္ တက္တုန္းက ဆရာ ဦးအုန္းေသာ္က ျမန္မာစာသင္ရင္း.ေျပာဘူးတယ္ ရယ္စရာပါ ..

ျမန္မာစကားပံုမွာ... ပညာေရႊအိုးလူမခိုး ..လို႔ဆိုတယ္၊ ဆရာငယ္ငယ္တုန္းက ဒီစာေလးကို သိပ္သေဘာက်လြန္းလို႔တဲ႔...။ ''ပညာရပ္ဆိုင္ရာေတြမွာ သူမ်ားေတြထက္ေတာ္ေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ႔ရတယ္...။ ဘြဲ႕ေတြအလီလီရခဲ႔တယ္..။ စာေတြခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေတြးခဲ႔ရတယ္...။ က်မ္းအေစာင္ေစာင္ ေရးခဲ႔ရတယ္...။ ေနာက္ပီး အခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္လို႔ အိမ္ေထာင္ရက္သား က်ျပန္ေတာ႔လည္း ...... ကိုယ္ရထားတဲ႔ ဘြဲ႕ေလးနဲ႔ အလုပ္ေလွ်ာက္ ... တကၠသိုလ္ဆရာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္.။ သို႔ေပမဲ႔ မိသားစု အသိုင္းအဝိုင္းေလးတစ္ခု ရလာျပန္ေတာ႔လည္း ပညာတတ္ၿပီးသား ပညာေရးဝန္ထမ္းသမား တစ္ေယာက္အတြက္ ေက်ာင္းလစာေလးနဲ႔က ဘယ္လိုမွ မိသားစုတာဝန္ကို ေၾကပြန္ေအာင္မထိန္းႏိူင္.. ရိွစုမဲ႔ေလးနဲ႔ ျခစ္ျခဳတ္ေခၽြတာျပီး လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ လစာေလးနဲ႔ လူရိုေသ ရွင္လည္းရိုေသေအာင္လို႔ စက္ဘီးေလးတစ္စီးသာ ဝယ္ႏိူင္ခဲ႔တယ္... ကေလးေတြကလည္းရလာျပန္ေတာ႔. စရိတ္စကေတြ မ်ားလာတယ္..။ ပညာသင္စရိတ္.. ဘာစရိတ္.. ညာရိတ္ေပါ႔.။ တစ္သက္လံုးက ပညာတတ္ပီပီ တင္းမာလာခဲ႔ရတဲ႔ ပညာမာနေတြလည္း အဲဒီမွာ က်ခဲ႔ရတယ္.။ ဝင္ေငြရွာရတဲ႔ အလုပ္ေလးတစ္ခု ကိုယ္မလုပ္ခ်င္ေပမဲ႔လည္း လုပ္ခဲ႔ရတယ္..။ နီးစပ္တဲ့ မိမိတပည္႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္း သူေလးေတြကို စည္းရံုးၿပီး စာသင္ျပရတဲ႔ က်ဳရွင္ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႔ဘဝထဲကို ေျခစံုပစ္ကာ ဝင္ခဲ႔ရပါတယ္...။ ခုေနမ်ား.. ပညာနဲ႔ေရႊအိုး.. ဘယ္ဟာယူမလဲလို႔မ်ား ေမးလာခဲ႔ရင္ ေရြႊအိုးပဲယူေတာ႔မယ္။ ပညာေတာ႔ မယူရေစနဲ႔ ။'' တဲ႔။

ေဘဘီလံုမွာ အခ်မ္းသာဆံုးပုဂၢိဳလ္ကေတာ႔ ကိုယ္လည္းပဲခ်မ္းသာသလို သူမ်ားလည္းပဲ ခ်မ္းသာေစလိုသည္႔ အတြက္ စီးပြားနည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာေတြ ပိုခ်ေပးသည္႔အတြက္ ေဘဘီလံုသည္ အခ်မ္းသာဆံုး ႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္လာ၏...ဟုဖတ္ဖူးသည္။

ထို႔ေၾကာင္႔ ဓနရွင္နဲ႔ ပညာရွင္လည္း မရိွမျဖစ္အေရးပါတာပါပဲ....ေနာက္ပီး အစစေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အာဏာရွင္ကလည္း ရိွရဦးမယ္။။

ပညာရွင္က နည္းပညာတစ္ခုရလာေအာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားထားခဲ႔သည္ကို ဓနရွင္ဆိုသူက ပညာရွင္ရဲ႔စီမံကိန္းကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိူင္ ေအာင္ျမင္ႏိူင္ေရးအတြက္ ေျမေတာင္ေျမာက္ ေပါင္းသင္ ေပးရပါလိမ္႔မည္။ ထိုအခါ ၎တို႔က နည္းမ်ိဳးစံုသံုးကာ အာဏာရွင္မ်ားအား ပါမစ္ (ခြင္႔ျပဳခ်က္)ရေအာင္ တင္ျပရေပမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ဆရာလည္းလြဲ တပည္႔လည္းကြဲရကိန္းသို႔ ဆိုက္ေတာ႔မည္သာ။ ဒီဃာ႔နိကာယ္ရဲ႔ စာတစ္ပိုဒ္မွာ သီလႏွင္႔ပညာ ႏွစ္မိ်ဳးလံုးဟာ ေလာကမွာ အေရးႀကီးလွပံုကို ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္မွာ အညစ္အေၾကးေပးရင္ ညာဘက္ေျခေထာက္နဲ႔ ေရေဆးေပးရျခင္း၊ ညာဘက္ေျခေထာက္မွာ အညစ္အေၾကး ေပရင္ ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ႏွင္႔ ေရေဆးေၾကာေပးရျခင္း၊ တစ္ဖန္ ဘယ္ဖက္လက္မွာ အညစ္အေၾကးေပရင္ ညာဖက္လက္ႏွင္႔ ေရေဆးေပးရျခင္း၊ ညာဖက္လက္မွာ အညစ္အေၾကးေပရင္ ဘယ္ဖက္လက္ျဖင္႔ ေရေဆး ေပးရျခင္း ဆိုသည္႔ ဥပမာစကားရပ္မ်ားကဲ႔သို႔ ဤ၌လည္း အထက္ေဖာ္ျပပါ ရွင္သံုးရွင္ဟာ တစ္ခုႏွင္႔ တစ္ခု အျပန္အလွန္ အမွီသဟဲျပဳမွသာ ဘဝမွာ ေအာင္ျမင္တိုးတက္ျပီး သာယာလွပသည္႔ ဘဝတစ္ခုကို ထူေထာင္ႏိူင္ပါလိမ္႔မည္။ ဆန္႔က်င္ဘက္အေနျဖင္႔ အထက္ပါသံုးဦး မပူးေပါင္းသေရြ႔ ကာလပတ္လံုး မိမိျဖစ္ခ်င္သည္႔ မည္႔သည္႔ကိစၥမိ်ဳးမဆို မေအာင္ျမင္ႏိူင္ေၾကာင္း.........။

***မွတ္သားဘြယ္ရာ စကားခ်ီးျမွင္႔ေပးခဲ႔သည္႔ ဆရာႀကီး ဦးျမင္႔ေဆြ (ပါေမာကၡခ်ဳပ္၊ မႏၱေလး ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္၊ မဟာဝိဇၨာ၊ လန္ဒန္) အား ဂုဏ္ျပဳေရးသားအပ္ပါသည္***

စာေရးသူ အရွင္ပ႑ိတ (ေထရ၀ါဒ)

ပါရမီ-ဟူသည္

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Tue, 15 Feb 2011 08:19:00 +0000

           ပါရမီဟူသည္ သံသရာတည္းဟူေသာ ဤဘက္ကမ္းမွ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ ထုိဘက္ကမ္းသုိ႔ ေရာက္ေစ ႏုိင္သည့္ ဒါန သီလ စသည့္ ကုသုိလ္တရားမ်ားကုိ ေခၚဆုိျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ဤစကားအရ သံသရာ၀ဋ္ ဆင္းရဲတည္းဟူေသာ ဤဘက္ကမ္းျဖစ္သည့္ လူ၊ နတ္ခ်မ္းသာကုိ လုိခ်င္ေတာင့္တ၍ ျပဳအပ္ေသာ ဒါန၊ သီလစေသာ ကုသိုလ္တရားမ်ား ကုိ ပါရမီ ဟု မေခၚနုိင္ေၾကာင္းမွတ္ယူရာ၏။ ထုိပါရမီႏွင့္ပါတ္သက္၍ က်မ္းဂန္ အဆုိႏွစ္ရပ္ရွိ၏။

          (၁) စရိယပိဋက အဌကထာ အရ ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါအေပါင္းကုိ သနားေသာ ကရုဏာႏွင့္ သဗၺညဳတညဏ္ကုိရျခင္း၏ အေၾကာင္း၌ တတ္သိလိမၼာေသာ ညဏ္ပညာကုိ အေျခခံကာ ၊ ဘုရားအေလာင္း ေတာ္ၾကိးမ်ား ျဖည့္က်င့္ဆည္းပူးအပ္ေသာ ဒါန သီလ စေသာ ကုသိုလ္တရားမ်ားကုိသာ ပါရမီအစစ္ျဖစ္၏ဟု မွတ္ယူရာ၏။
      (၂)ဇိနာလကၤာရဋီကာအရ သမၼာသေမၺာဓိ၊ ပေစၥကေဗာဓိ၊ သာ၀ကေဗာဓိ ဟူေသာ ေဗာဓိသုံးမ်ဳိးအနက္ တစ္ခုခုကုိ ဆုေတာင္း၍ မဂ္ညဏ္၊ ဖုိလ္ညဏ္၊ နိဗၺာန္ကုိသာ ရည္မွန္း၍ ျဖည့္က်င့္ ဆည္းပူးအပ္ေသာ ဒါန၊ သီလစသည့္ ကုသုိလ္တရားမွန္သမွ်ကုိ ပါရမီဟု ဆုိႏုိင္ေၾကာင္း သာမညအားျဖင့္ ဖြင့္ဆုိ ၏။

      ထုိစကားႏွစ္ရပ္တြင္ ပထမစကားအရ၊ တဏွာ(ဘ၀ခ်မ္းသာကုိ တပ္မက္မႈ)၊ မာန(ငါ၏ကုသိုလ္ဟု ေထာင္လႊား မႈ) ဒိဌိ(အတၱ-အယူရွိမႈ) တုိ႔ျဖင့္လည္း မျပဳအပ္ေသာ ေဗာဓိဆုသုံးမ်ဳိးတြင္ သမၼသေမၺာဓိ ရရွိေရး အတြက္ ဆုေတာင္းျပီး မဟာကရုဏာ ႏွင့္ ဥပါယေကာသလႅညဏ္တုိ႔ကုိ အေျခခံထားျပီး၊ ဘုရားအေလာင္း ေတာ္မ်ား ျဖည့္က်င့္ ဆည္းပူးအပ္ေသာ ဒါနမႈ၊ သီလမႈ စသည္မ်ားကုိသာ ပါရမီ အစစ္ျဖစ္သည္ဟု မွတ္ယူရာ၏။

        မဟာကရုဏာ။ ။ သဗၺညဳဘုရားဆုပန္ေသာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ျဖစ္လုိသူ အမ်ဳိးေကာင္းသားသည္ ရွိသမွ် ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါအားလုံးတုိ႔အေပၚ၌ ရင္မွျဖစ္ေသာ သားသမီးရင္းမ်ားကဲ့သုိ႔ ၾကင္နာသနားျခင္း၊ ျပင္းထန္စြာ ျဖစ္ေပၚေစႏုိင္ရသည္။ မိတ္ေဆြ၊ ရန္သူဟူ၍ မခြဲျခားဘဲ၊ ရွိသမွ် သတၱ၀ါအေပါင္းကုိ “ရာဂမီး၊ ေဒါသမီး၊ ေမာဟမီး၊ ဇာတိမီး၊ ဇရာမီး၊ မရဏမီး၊ ေသာကမီး၊ ပရိေဒ၀မီး၊ ဒုကၡမီး၊ ေဒါမနႆမီး၊ ဥပါယာသမီး” ဟူေသာ မီးဆယ့္တစ္ပါး တုိ႔ျဖင့္ အျမဲမျပတ္ေတာက္ေလာင္ခံေနၾကရသည့္ သံသရာဒုကၡိတ သတၱ၀ါေတြ အျဖစ္ ဆင္ျခင္စဥ္းစား၍ သနားျခင္း ပ်င္းစြာျဖစ္ရာ၏။ ကုိယ့္အသက္ကုိပင္မငဲ့ကြက္ပဲ၊ သတၱ၀ါေတြကုိ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ ကယ္တင္လုိေသာ ကရုဏာတရားၾကီးစြာ ထားႏုိင္ရာ၏။ ယင္းသုိ႔ေသာ ကရုဏာမ်ဳိးကုိ ပါရမီေတာ္တုိ႔၏ အေျခခံ မဟာကရုဏာဟု ေခၚဆုိသည္။ အေလာင္းေတာ္ သုေမဓာရွင္ရေသ့မွာ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ သာသနာ၌ပင္ အလုိရွိက ကၽြတ္တမ္း၀င္ႏုိင္သည့္ အေၾကာင္းကံ ႏွင့္ျပည့္စုံျပီးျဖစ္ပါေသာ္လည္း ဤမဟာကရုဏာ ဓါတ္ကိန္း၀ပ္ သူ ျဖစ္သျဖင့္ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းၾကာေအာင္ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲ၌ အဆင္းရဲ အပင္းပန္းခံကာ သတၱ ၀ါတုိ႔ကုိ ကယ္တင္ႏုိင္ရန္အတြက္ ပါရမီေတာ္တုိ႔ကို ျဖည့္က်င့္္ေတာ္မူခဲ့ရသည္။ ထုိဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေယာက္်ားမ်ဳိးကုိ မဟာပုရိသ(ေယာက်္ားျမတ္-အာဇာနည္) ဟုေခၚ၏။

      ဥပါယေကာသလႅညဏ္ ။ ။သမၼာသေမၺာဓိ ဆုပန္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ျဖစ္လုိေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားသည္ မိမိျပဳအပ္ေသာ ဒါနမႈ ၊သီလမႈစသည္တုိ႔အတြက္ သဗၺညဳတညဏ္တညး္ဟူေသာ အက်ဳိးတစ္ခုတည္းကုိသာ ရဘုိ႔ရန္ ရည္သန္ေတာင့္တမႈျပဳရသည္။ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲ၌ အက်ဳံး၀င္သည့္ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာတုိ႔ကို မေတာင့္တရ၊ ထုိသုိ႔ မိမိျပဳအပ္ေသာ ေကာင္းမႈတုိ႔အတြက္ သဗၺညဳတညဏ္တစ္ခုတည္းကုိသာ ရဘုိ႔ရန္ ရည္သန္ ေတာင့္တ ဆုေတာင္းမႈျပဳျခင္း၌ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာသိျမင္ေသာ ညဏ္ပညာကုိ ဥပါယေကာသလႅညဏ္ ဟူ၍ ေခၚဆုိသည္။ ထုိညဏ္ေၾကာင့္ပင္ ဘုရားျဖစ္ေအာင္ ျပဳက်င့္ျခင္း၌ လုိအပ္ေသာ ဒါန စသည့္ ပါရမီေတာ္ ဆယ္ပါး တုိ႔ကုိ ကုိယ္ပုိင္ညဏ္ျဖင့္ သိျမင္ရသည္ခ်ည္းျဖစ္သည္။

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Wed, 09 Feb 2011 14:43:00 +0000

ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္နိဒါန္း (YBU)

စာေရးသူသည္ ႏိူင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာ႔တကၠသိုလ္(မႏၱေလး)တြင္ မဟာဘြဲ႔ရသည္အထိ ပညာသင္ ၾကားခဲ႔သည္။ မဟာဘြဲ႔ယူစာတမ္းက ပါဠိေမဂ်ာျဖစ္သည့္ဓာတြတၳသဂၤဟက်မ္းလာဓာတ္မ်ားကို ေလ႔လာျခင္း (ပ-မွ တ-ဝဂ္အထိ)ျဖစ္ရာ ဆရာၾကီးဦးျမင္႔ေဆြကမိမိ၏က်မ္းၾကီးၾကပ္သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။

သူသည္ပါဠိဘာသာမ်ားသာမက ပါဠိႏွင္႔ဆက္စပ္ေနသည္႔ သကၠတဘာသာမ်ားႏွင္႔ ျပာကတဘာသာတို႔ကို ပါပိုင္ႏိူင္စြာတတ္ကႊ်မ္း လွသျဖင္႔ျမန္မာႏိူင္ငံတြင္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားေလာက၌လည္းေကာင္း၊ စာေပ ပညာရွင္ ေလာက၌လည္းေကာင္း၊ သံဃာ႔ေလာကတစ္ခုလံုးကပါ သာသနာ႔သမိုင္းတြင္လည္း ေမာ္ကြန္းတင္ ထိုက္သည္႔ ရွာမွရွားသည္႔ပါဠိပညာရွင္တစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။ သူသည္စာအုပ္ေပါင္း(၆၀) ေက်ာ္လည္း ေရးသား ခဲ႔သျဖင္႔ ႏိူင္ငံေတာ္သံဃာ႔ မဟာနာယကဆရာေတာ္ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကပင္ “ကိုျမင္႔ေဆြ.. ခင္ဗ်ား..အဂၢမဟာပ႑ိတ-ဘြဲ႔ ေလၽွာက္ပါလား” ဟူ၍ပင္ခ်ီးေျမွာက္ေလ႔ရိွတတ္သည္။ (မွတ္ခ်က္။ ေရွးက လူပုဂၢိဳလ္ပညာရိွမ်ားျဖစ္ၾကသည္႔ ဆရာၾကီးဦးလင္း၊ဆရာၾကီးဦးေမာင္ၾကီး တို႔သည္ အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႔ရ ရိွခဲ႔ဖူး ၏၊ယခုအခါတြင္မူ လူပုဂၢိဳလ္ သာသနာျပဳ ပညာရွင္မ်ားကို ႏိူင္ငံေတာ္အစိုးရက သဒၶမၼေဇာတိကဓဇ၊ မဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇ ဘြဲ႔မ်ားေပးအပ္ပါသည္) ဆရာၾကီးဦးျမင္႔ေဆြကဲ႔သုိ႔ပင္ ႏိူင္ငံေတာ္ပရိယတၱိ သာသနာ႔ တကၠသိုလ္ (မႏၱေလး)တြင္ လူပုဂၢိဳလ္ သာသနာျပဳမ်ားျဖစ္ၾကသည္႔ ဆရာၾကီးဦးေဌးေအာင္၊ ဆရာၾကီးဦးေရႊ (ကြယ္လြန္)၊ ဆရာၾကီး ဦးသန္႔ဇင္၊ ဆရာၾကီးဦးဘဆန္း (ကြယ္လြန္)၊ ဆရာၾကီးဦးအုန္းေသာ္၊ ဆရာၾကီး ဦးေအာင္သိန္း တို႔သည္လည္း ဆရာၾကီး ဦးျမင္႔ေဆြကဲ႔သို႔ပင္ဆိုင္ရာစာေပမ်ားတြင္ ေတာ္ၾကပါသည္။ သူတို႔၏ေက်းဇူးေၾကာင္႔ သံဃာေတာ္မ်ား ပညာ႔အလင္းေရာင္မ်ားလင္းလက္ခဲ႔ရ၏။ေက်းဇူးၾကီးမားပါေပစြ။

ထိုဆရာၾကီးမ်ားထဲတြင္ဆရာၾကီးဦးျမင္႔ေဆြကေတာ႔တစ္မူထူးျခားသည္ဟုဆိုႏိူင္သည္။ သူသည္ထမ္း ေဆာင္ ဆဲ ႏိူင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာ႔တကၠသိုလ္မ်ားတြင္လိုအပ္သည္႔အခ်က္မ်ားကိုျဖည္႔ဆည္းေပး ခ်င္ပံုရသည္။ သာသနာ႔တကၠသိုလ္ကခ်မွတ္ထားသည္႔စည္းကမ္းအခိ်ဳ႔က ေက်ာင္းတက္မည္႔ရဟန္းေတာ္သည္ ပထမၾကီး ေအာင္ရ ျခင္း၊ ၁၀-ဝါမေက်ာ္ရျခင္း၊ဝင္ခြင္႔ေျဖရျခင္းစသည္႔အခ်က္မ်ားပါဝင္ေန၏။ အေၾကာင္း အမိ်ဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ေက်ာင္း တက္ ခြင္႔၊ တကၠသိုလ္ ပညာသင္ၾကားခြင္႔ မရရိွၾကသည္႔ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ (၇၀) သို႔မဟုတ္ (၈၀) ရာ ခိုင္ႏွဳန္းခန္႔ရိွေနသည္႔အတြက္ ဆရာၾကီးေနထိုင္ရာ မႏၱေလးျမိဳ႔၌(၁၉၉၄) ႏွစ္တြင္ ဗုဒၶတကၠသိုလ္ ကိုဖြင္႔လစ္ခဲ႔ရာ ယခုအခါတြင္ ၁၄-ႏွစ္ေက်ာ္ ၁၅-ႏွစ္ထဲသို႔ပင္ ဝင္ေရာက္လာခဲ႔ျပီတည္း။ သူတည္ေထာင္သည္႔ တကၠသိုလ္ ၌လည္း ကိုယ္တိုင္ပင္ အပင္ပန္းခံ စာေပအေမြေပးျပန္သျဖင္႔ တကၠသိုလ္ႏွစ္ခု၏ တာဝန္မ်ားပါ ယူရသျဖင္႔ ဆရာၾကီး၏ဇြဲလံုးလအတြက္ခ်ီးက်ဴးထိုက္ပါသည္။ ယခုမူဆရာၾကီးလည္း အသက္ အရြယ္ေထာက္လာျပီျဖစ္ သျဖင္႔သူ၏ တကၠသိုလ္မွအမ္ေအ (Indo-Aryan)ဘြဲ႔ရ တပည္႔မ်ားက ဆက္လက္၍ လက္ဆင္႔ကမ္းသာသနာျပဳ တာဝန္မ်ားထမ္းေဆာင္လာရာ ျမန္မာႏိူင္ငံေတာ္၏ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ နာမည္တစ္ခုရလာခဲ႔ေပသည္။ (မူလက Buddhist Academy ဟုအမည္ေပးထားခဲ႔ေသာ္လည္းေနာင္တြင္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားသည္ျဖစ္၍ Buddhist University ဟု ေျပာင္းလဲကင္ပြန္းတတ္လိုက္သည္။)

မႏၱေလးတြင္သာသနာျပဳေနရာမွအားရတင္းတိမ္မွဳမရိွေသး၊ရန္ကုန္ျမိဳ႔တြင္လည္းေနာက္ထပ္ဗုဒၶတကၠသိုလ္တစ္ခုတည္ေထာင္ခ်င္လာသည္။မႏၱေလးတြင္ ၈၃-လမ္း၊ ၃၂-၃၃- ၾကားရိွ ဆူးခါးေက်ာင္းတိုက္၌ ေက်ာင္း ဖြင္႔လစ္ထားသကဲ႔သို႔ ရန္ကုန္တြင္ လည္းမည္သည္႔ေနရာ၌ဖြင္႔လစ္ရမည္-ဟူေသာအေျဖကိုရွာရန္ ရွာပံုေတာ္ ဖြင္႔ခဲ႔ရသည္။သို႔ျဖစ္၍ရန္ကုန္ေရာက္တပည္႔မ်ားအားေနရာရွာေပးဖို႔တိုက္တြန္းလာသည္။ထိုတြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ ေပၚ သို႔ သင္တန္း ဖြင္႔လစ္ခြင္႔ေပးရန္ေက်ာင္းရွာရသည္မွာတရုပ္ျပည္မွာအပ္ေပ်ာက္ရွာပံုေတာ္ဖြင္႔ရထက္ပင္ ပိုခက္ ေနေပသည္။အခိ်ဳ႔ေက်ာင္းမ်ားကသူတို႔ေက်ာင္းတိုက္အေပၚထိခိုက္မည္စိုးျခင္း၊အခိ်ဳ႔ကေက်ာင္းတိုက္ကပညာေရးနယ္ပယ္အေၾကာင္းတိတိက်က်နားမလည္သျဖင္႔ျငင္းပယ္လိုက္ျခင္း၊အခိ်ဳ႔ေက်ာင္းတိုက္ေတြက လူသား ပုဂၢိဳလ္ က သာသနာျပဳရန္သင္တန္းဖြင္႔ပါရေစ ဆိုသည္႔စကားကိုသေဘာမက်ျခင္းစသည္တို႔ႏွင္႔ၾကံဳေတြ႔ရ သည္။ ဤ သည္မွာဆရာၾကီးတည္ေထာင္သည္႔တကၠသိုလ္၏အမ်ားႏွင္႔မတူတစ္မူထူးျခားသည္႔ အခ်က္ပင္။ ႏုိင္ငံတကာ ေက်ာင္းမ်ားတြင္တကၠသိုလ္အသစ္တည္ေထာင္သည္ျဖစ္ေစ၊အကယ္ဒမီေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းဖြင္႔လစ္ရန္ျဖစ္ေစ၊ အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုတည္ေထာင္သည္ျဖစ္ေစ၊ မိမိတို႔တည္ေထာင္မည္႔ေက်ာင္းအတြက္ Fun ေငြျဖစ္ေစ၊ အေထာက္ အပန္႔ျဖစ္ေစရိွရေပမည္ဟုဖတ္ဖူးထား၏။ ဆရာၾကီးကေတာ႔ ပညာေပးခ်င္သည္႔ စိတ္ဓာတ္တစ္ခု သာလွ်င္ရိွ၏။ ခ်မ္းသာ၏။ Fun ေငြမရိွ၊ မည္သည္႔ပုဂၢိဳလ္တို႔၏အေထာက္အပန္႔တစ္စံုတစ္ရာမရရိွပါပဲ တကၠသိုလ္တည္ေထာင္ရဲသည္မွာ ဆရာၾကီး၏ သာသနာေတာ္ အေပၚထားသည္႔ ေမတၱာတရားမွာ ၾကီးမား ေနေၾကာင္း ထင္ရွားေနပါသည္။ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားသည္လည္း တပည္႔မ်ားအား ေရာက္ေလရာရာ အရပ္၌ လည္းေကာင္း၊ သစ္ပင္အရိပ္ ေရေကာင္း သည္႔ေနရာတို႔၌ စာဝါခ်သြားပံုကို ဆရာၾကီးက အတုယူ ေနဖြယ ္ရိွသည္။ ဆရာၾကီး ကေတာ႔ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္း၊ သီလရွင္ေက်ာင္းႏွင္႔ ဓမၼာရံုတို႔သည္သူ၏ စာသင္ၾကားေပးရာ ဌာန တစ္နည္းအားျဖင္႔ အေဆာက္အဦးတစ္ခုရလ်ွင္ပင္ စာသင္ၾကားေပးမွဳရ၏ ဟုသေဘာထားေလ႔ရိွသည္။ မႏၱေလးတြင္လည္းဥဂၢါဇီဝဓမၼာရံုမွသည္ ျမိဳလည္ဆူးခါး ေက်ာင္းတိုက္ဆီသို႔ပင္ ခရီးဆက္ခဲ႔သည္ မဟုတ္ပါလား။

ျမန္မာႏိူင္ငံရိွ အခိ်ဳ႔ေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းၾကီးေတြ ဟီးေနေအာင္ေဆာက္ထား ေစကာမူ ရဟန္းမရိွ၊ကိုရင္ ေက်ာင္းသားမရိွ၊ စာသံေပသံ ဆိတ္ျငိမ္လွေနသည္မွာ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္း ေနေပသည္။ တစ္နည္းအားျဖင္႔ ပရိယတ္ပဋိပတ္ အလြတ္ျဖစ္ေနသည္သာမက ေလာကီကိစၥေတြဘက္သို႔သာ အေလးသာ ေနသည္႔ေနရာအခိ်ဳ႔ကိုလည္းေတြ႔ေနရသည္။ ဤသည္မွာ လည္းဘာသာေရး အတြက္လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုပင္ တည္း။

ဤသို႔ျဖစ္ရသည္မွာေက်ာင္းတိုက္၏အၾကီးအကဲကိုယ္တိုင္ကစာေပလိုက္စားမွဳနည္းပါးျခင္း၊အသိအျမင္က်ယ္ျပန္႔မွဳအားနည္းခ်က္မ်ားေၾကာင္႔တည္း။ဆရာၾကီးကမၾကာခဏေျပာျပေလ႔ရိွသည္႔စကားတစ္ခုမွာ “ေက်ာင္းတိုက္ ၾကီးေတြမွာစာတတ္ေပတတ္အားနည္းသြားျခင္းသည္ပညာတတ္ကႊ်မ္းသည္႔ရဟန္းေတာ္မ်ားအားမေမြးျမဴႏိူင္ျခင္း၊ေမြးျမဴထားေစကာမူအေၾကာင္းအမ်ိဳးမိ်ဳးေၾကာင္႔မိခင္ေက်ာင္းတိုက္မွထြက္သြားျခင္း၊စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္ရမည္႔စည္းလံုးညီညြတ္မွဳအားနည္းျခင္း၊စာမတတ္သည္႔ရဟန္းေတာ္အခိ်ဳ႔ကအျခားေသာေက်ာင္းတိုက္မ်ားသို႔ေျပာင္းႏိူင္ေလာက္သည္႔အရည္အခ်င္းမရိွသျဖင္႔ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္မ်ားကမိမိအားျပဳစုသည္႔ထိုရဟန္း

ေတာ္ကိုပင္ေက်ာင္းတိုက္ၾကီးအားလြဲအပ္ခဲ႔ျခင္း၊ဆရာေတာ္ႏွင္႔ေဆြမိ်ဳးေတာ္စပ္သျဖင္႔ေက်ာင္းတိုက္ၾကီးအားလႊဲအပ္ခဲ႔ျခင္းစသည္တို႔ေၾကာင္႔ လက္ရိွေက်ာင္းတိုက္မ်ားဝယ္သာသနာျပဳအရည္အခ်င္းနည္းပါးသည္႔ ကိုယ္ေတာ္ မ်ား မွာေက်ာင္း ထိုင္ဘုန္းၾကီးျဖစ္ရသည္”ဟုမွတ္ခ်က္ခ်ေလ႔ရိွသည္။ ဤအေၾကာင္းႏွင္႔ပတ္သက္၍ ထိုင္းႏိူင္ငံ၏သံဃာ႔ အဖြဲ႔အစည္းအေၾကာင္းကိုတင္ျပခ်င္ပါသည္။ထိုင္းသံဃာ႔နာယကေက်ာင္းတိုက္ၾကီးအားအေမြဆက္ခံသည္႔ေက်ာင္းထိုင္အသစ္သည္ထိုင္းႏိူင္ငံ၌က်င္းပထားသည္႔ပါဠိစာေပတန္းမ်ားတြင္ (၉) ဆင္႔ေအာင္ ျမင္ရျခင္း၊ ထိုအရည္အခ်င္းမ်ား ႏွင္႔ျပည္႔ဝ သူကိုသာ ေက်ာင္းတိုက္ၾကီး အား လက္ရိွပုဂၢိဳလ္ ကလႊဲ အပ္ႏိူင္ ျခင္းႏွင္႔အကယ္၍ထိုအခ်က္အလက္မ်ား မျပည္႔စံုပါမူသက္ဆိုင္ရာသံဃာ႔နာယကအဖြဲ႔မွေက်ာင္းထိုင္အရည္အခ်င္းျပည္႔ဝသည္႔ပုဂၢိဳလ္အားေက်ာင္းထိုင္အျဖစ္တင္ေျမွာက္ေလ႔ရိွသျဖင္႔ေက်ာင္းတိုက္အားပိုင္ဆိုင္မွဳျပႆနာအေပါင္းမွလည္းကင္းေဝးေစပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍မိမိတို႔ႏိူင္ငံမွာလည္းပရိယတ္ ပဋိပတ္ ႏွစ္ပါးျပည္႔စံုသည္႔ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ေက်ာင္းထိုင္ေစမည္ဆိုလွွ်င္ သာသနာေတာ္ ေနလို လလိုေတာက္ပ ေနမည္သာတည္း။ ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ လြန္ေတာ္မူသြားၾကကုန္ေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ေျခရာအတိုင္း ေလ်ွာက္လမ္းႏိူင္ ပါေပလိမ္႔မည္။

ရန္ကုန္ျမိဳ႕တြင္စာသင္ေက်ာင္းတိုက္ရွာပံုေတာ္ဖြင္႔စဥ္က မိမိတို႔လည္းဆရာၾကီးသြားလိုသည္႔ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သို႔အိတ္ဆြဲကာလိုက္ပါခဲ႔ရသည္။ေနရာမိ်ဳးစံုေရာက္ရသည္။အခိ်န္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာရင္းႏီွးခဲ႔ရ သည္။အခက္အခဲမိ်ဳးစံုၾကံဳရသည္။အေအာ္အေငါက္ခံခဲ႔ရသည္။မ်က္နွာငယ္စြာျဖင္႔ဆရာတပည္႔ေတြမေမာႏိူင္မပန္းႏိူင္ေအာင္ခရီးဆက္ခဲ႔ရသည္။တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ေတာ႔ၾကာသည္ထင္႔။မိမိလည္းအျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္မွအဂၤလိပ္စာသင္တန္းပင္ျပီးခဲ႔သည္။သို႔ေသာ္တကၠသိုလ္အတြက္ေနရာတစ္ခုအားမဖန္တီးႏိူင္ခဲ႔ေခ်။မိမိလည္းေလာကဓမ္တရားမ်ားႏွင္႔ၾကံဳေတြ႔ရျပီးေနာက္မဟာစည္သာသနာ႔ရိပ္သာၾကီးသို႔တရားထိုင္ရန္ေရာက္ရိွခဲ႔သည္။ ရိပ္သာတြင္ေလးလတိတိတရားထိုင္ခဲ႔ရျပီးမိမိကိုယ္တိုင္ပင္ရိပ္သာဝန္ေဆာင္ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးပင္ျဖစ္ေနခဲ႔ရာတစ္ေန႔တြင္ဆရာၾကီးသည္႔မိမိထံသို႔စံုစမ္းရင္း ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ ေရာက္ ရိွလာေလသည္။ခရီးေရာက္မဆိုက္ဆရာၾကီးက “ဦးဇင္းတပည္႔ေတာ္ေက်ာင္းတည္ဖို႔အတြက္ စြန္းလြန္းရိပ္သာ၊ အင္းစိန္ တြင္ေနရာတစ္ေနရာ ေတာ႔ေတြ႔ထားျပီ၊ အဲဒီကတပည္႔ေတာ္ဆီမွာအမ္ေအေအာင္ထားျပီး ဆရာလည္း လုပ္ေနသည္႔ ဦးဇင္းတစ္ပါး၏ ငယ္ဆရာေက်ာင္းပါ၊အားရင္သြားရေအာင္”ဟုေျပာလာသည္။

စာေရးသူတို႔ေရာက္သြားသည္႔အခါ ရိပ္သာတစ္ခုအတြက္ျပီးျပည္႔စံုေစကာမူ တကၠသိုလ္တစ္ခု တည္ေထာင္ ရန္မွာလာေရာက္ပညာသင္ယူမည္႔ေက်ာင္းသားအေရအတြက္မ်ားႏိူင္သျဖင္႔မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ပင္ အၾကိဳက္နည္း ေနခဲ႔သည္။ ထိုစဥ္ကံအားေလ်ာ္စြာမိမိ၏အေတြးထဲတြင္အေတြးတစ္ခုဝင္လာခဲ႔၏။ ဆရာေတာ္အရွင္ပညာသီဟ အရွင္ပင္တည္း။သူသည္လည္းျမန္မာႏိူင္ငံရိွဓမၼာစရိယအဆင္႔ရိွရဟန္းေတာ္မ်ား၊သာမေဏမ်ား၊သီလရွင္မ်ားႏွင္႔ ဒါကကာ ဒါယိကာမအေပါင္းတို႔အား ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဓမၼာစရိယအဆင္႔တြင္ျပဌာန္းထားသည္႕စာေပမ်ားႏွင္႔ ညဝါ ေခၚ အဘိဓမၼာစာေပမ်ားကို ပို႔ခ်ေနေသာဂုဏ္ထူးဝိေသသေၾကာင္႔ “ေရႊညဝါဆရာေတာ္”ဟုအမည္တြင္သည္။ ထိုဆရာေတာ္သည္ စာေရးသူႏွင္႔ဇာတိအားျဖင္႔တူညီသည္။ မိမိကိုဆရာေတာ္က မသိေစကာမူ မိမိက ငယ္ရြယ္ သူျဖစ္သည္႔အေလ်ာက္ဆရာေတာ္အားသိခဲ႔သည္။ ဤသည္မွာလမ္းေၾကာင္းရွာေနသူ မိမိတို႔ဆရာတပည္႔မ်ား ႏွင္႔ ေရႊညဝါဆရာေတာ္တို႔၏ပဌာန္းဆက္ဟုဆိုရေပလိမ္႕မည္သာတည္း။ သို႔ႏွင္႔ဆရာၾကီးအားအကိ်ဳးအ ေၾကာင္း ေျပာျပရာ ဆရာၾကီးလည္းဝမ္းသာအားရျဖစ္လွသျဖင္႔ ဆရာေတာ္သီတင္းသံုးရာ ၾကည္႔ျမင္တိုင္ျမိဳနယ္ နတ္စဥ္လမ္း သာဓုေက်ာင္းတိုက္သို႔ ေရာက္ရိွခဲ႔သည္။ ဆရာေတာ္၏ေက်ာင္းတိုက္ထဲသို႔ေရာက္သြားသည္႔အခါ သံဃာေတာ္မ်ားအားညဝါသင္တန္းမ်ားအားပို႔ခ်ေနသည္ကို ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာဖူးေတြ႔ရပါသည္။ စာဝါေတြျပီး ေသာအခါဆရာေတာ္အား မိမိတို႔လာရင္းကိစၥတို႔ကိုေဆြးေႏြးေလ်ွာက္ထားခဲ႔ရာ ဆရာေတာ္၏ပင္ကိုယ္ကပင္ သာသနာျပဳစိတ္ဓာတ္ႏွင္႔ သာသနာေတာ္အေပၚထားရိွသည္႔သဒၶါတရား၊ ေအးေဆးတည္ျငိမ္ျပီး လုပ္ငန္းကိစၥ အဝဝကို တိက်ေသခ်ာစြာအေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိူင္ျခင္းစေသာအရည္အေသြးမ်ားကိန္းေအာင္းေနသည္႔ ဆရာ ေတာ္အား အကဲခပ္မိခဲ႔သည္။ ဆရာေတာ္ကလည္း ဆရာၾကီး၏ သာသနာအေပၚထားရိွသည္႔ သေဘာ တရားမ်ားကိုၾကားသိရသျဖင္႔ သေဘာတူသာဓုေခၚကာ တကၠသိုလ္ဖြင္႔လစ္ရန္ ဟူသည္႔ၾကီးမားသည္႔ တာဝန္ၾကီးမ်ားကို ၁၃၅၆-(၂၀၀၄) ခုႏွစ္တြင္စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ႔သည္။ ယခုဆိုလွ်င္တကၠသိုလ္၏ သက္တမ္းသည္ ၇-ႏွစ္ရိွျပီျဖစ္ရာ ေက်ာင္းသားေပါင္း (၉၀၀) ေက်ာ္ခဲ႔ပါျပီ။ ႏွစ္စဥ္ BA (Indo-Aryan)ဘြဲ႔ရ ရဟန္းေတာ္မ်ား၊သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားႏွင္႔သာသနာျပဳလူပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္းေပၚထြက္လာျပီျဖစ္သျဖင္႔ ယခုအခါ ရန္ကုန္ျမိဳ႔တြင္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလာသည္႔ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္ေပၚလာျပီတည္း။ ဤတြင္ ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္၏နိဒါန္းတစ္ခန္းရပ္တည္း။

“စိတ္ေကာင္း-စာတတ္၊အက်င္႔ျမတ္၊ျပဳလတ္သာသနာ”။

အရွင္ပ႑ိတသိရီ
(ေထရဝါဒ)

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Mon, 07 Feb 2011 01:00:00 +0000

Speech Delivered by
Bhaddanta Kumarabhivamsa.
Chief Abbot of Ban Maw Monastery
Chancellor of Buddhist University.

In olden days, the monks who want to study in foreign Universities such as India and Srilankar, had to spend a lot of money for education expenses. Now in modernized Myanmar where Buddha-Sasana has flourished unprecedentedly, as there are a lot of universities teaching Buddhist scripture in the most advanced in methods, they do not need to go to abroad for further studies. Foreign Universities excellent in teaching English, but they comparatively weak in teaching Buddhism. If Myanmar Buddhist Monk strive hard to be skillful in English language, they can be come the most capable persons in propagation of Buddha-Sasana. So it is very important for Myanmar monks to strive for achieving excellence both in teaching Buddhist scriptures and in teaching English.

Sayargyi U Myint Swe with whom I have acquainted for a longtime is masterly not only in studies of Buddhist scriptures but also in teaching Sanskrit, Philology and English language. His methods of teaching Pali, Sanskrit, Buddhist scripture and English are somewhat unique. Especially his teaching of Pali and Sanskrit in comparison enables scholar monks to be skilful in Pali within relatively shorter period. This teaching method of European Universities is more excellent than that of universities in India and Sri Lankar. Most of the monks influenced bu old method of teaching Pali would reproach U Myint Swe's methods unless they have opportunity to study it thoroughly . As the monks who become proficient in Pali by new methods applied in Mandalay Priyatti University for 17 years and in this Buddhist University for 9 years , emerge more and more, this method of teaching becomes more popular in teaching Buddhist Scriptures.

Now, a monk who had once been a pupil of U Myint Swe become a lecturer at the International Theravada Buddhist Missionary University and has been teaching Pali by the latter's new methods, foreign students can learn Buddhist scripture easily and become skilful in Pali in a veryod. short time. So they are satisfied with this method . Thus, I would like to suggest Buddhist Scholars to strive for achievemet of ultimate goal of worldwide Propagation of Buddha-Sasana by learning and teaching with modernized method of U Myint Swe and devote your lives wholeheartedly for the glorious cause of Universal Propagation of Buddha-Sasana.

Trans; Nyi Say Min.

သာသနာေတာ္ အတြက္္

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Thu, 03 Feb 2011 02:44:00 +0000

မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္

ကိုယ္တည္းတစ္ေယာက္၊ ခ်မ္းသာေရာက္ဖုိ႔ ခုေလာက္ၾကိဳးကုတ္၊ အားမထုတ္ဘူး။ ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ၏ ေရွးခါဘုိးဘ လက္ထက္ကလွ်င္ ရသည့္တန္ခုိး ထပ္မညွဳိးေအာင္ အားၾကိဳးမာန္တက္ ငါေဆာင္ရြက္သည္ ဆက္လက္တည္တံ့ရုံသာတည္း။

မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္

ဆရာႀကီးဦးျမင့္ေဆြ

noreply@blogger.com (ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသုိလ္) — Sun, 30 Jan 2011 12:30:00 +0000

မႏၲေလး-ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္

အတၳဳပၸတၱိအက်ဥ္း

ဆရာႀကီးဦးျမင့္ေဆြသည္ ၁၉၃၄-ခုႏွစ္တြင္ တပ္ကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ သဖန္းေခ်ာင္းရြာ၌ ဦးအုန္းေရႊ+ ေဒၚေစာေအးတို႔မွ ေမြးဖြားခဲ့၏။

အသက္ ၁၉-၂၀ ႏွစ္ (၂၉၅၃-၄) ၌ ဓမၼာစရိယစာခ်တန္းတြင္ က်မ္းရင္းႏွင့္ ဂုဏ္ထူူးက်မ္းေပါင္း ၉ က်မ္းစလံုးကုုိ ေအာင္ျမင္၍ သီရိပ၀ရဓမၼာစရိယ ဘြဲ႕ကိုရရွိခဲ့၏။ အသက္ ၂၇ႏွစ္ (၁၉၆၀-ခု)၌အစိုးရပညာေတာ္သင္အျဖစ္ လန္ဒန္တကၠသိုလ္သို႔ သြားေရာက္ပညာသင္ၾကားခြင့္ရရွိ၍ မဟာ၀ိဇၨာ-
ဘာသႏၱေဆက (M.A. Indo-Aryan)ကို ရရွိခဲ့၏။ မႏၱေလးတကၠသိုလ္ ပါဠိဌာန၌ ၁၉၆၀-ခုႏွစ္အထိ ၃၅ႏွစ္တိုင္) အမႈထမ္းခဲ့ၿပီး၍ တြဲဖက္ပါေမာကၡအျဖစ္ျဖင့္ သက္ျပည့္ပင္စင္အၿငိမ္းစား ယူခဲဲ့ပါသည္။
ဆ၇ာႀကီးဦးျမင့္ေဆြသည္ မႏၱေလးတကၠသိုလ္တြင္ အမႈထမ္းခဲ့စဥ္အတြင္း အ သံုးလံုးသင္တန္းကို မိမိ၏ ျမန္မာစာသင္နည္းစံနစ္ျဖင့္ႀကီးၾကပ္သင္ၾကားေပားျခင္း စသည့္ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္
အျပင္ ၊ သုေသတနစာတန္းမ်ား တင္သြင္းဖတ္ၾကားျခင္း၊ ဌာနဆိုင္ရာ မဟာ၀ိဇၨာက်မ္းမ်ားကို ႀကီးၾကပ္ျခင္းႏွင့္တကြ ဦးျမင့္ေဆြ (မဟာ၀ိဇၨာ- လန္ဒန္ )ကေလာင္အမည္ျဖင့္ ဘာသာေရးပညာေပး က်မ္းစာမ်ားကို ေရးသားလာခဲ့ရာ ယခုအခါ က်မ္းေပါင္း ၅၀ က်မ္းကို ေရးသားခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။
ထို႔ျပင္ ၁၉၆၉-၇၀ ခုႏွစ္ ေႏြရာသီကာလမ်ား၌ သာသနာေရးဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဆရာႀကီးဦးလွေမာင္၏ ပညာေရးစီမံခ်က္ အရ အဘိဓာန္က်မ္းျပပါဠိပညာရွင္ အရာရွိ ၄ဦးတို႔အား သကၠတ - ဘာသာေဗဒ ပညာရပ္မ်ားကို သင္ၾကားေပးခဲ့ရာ ၃ ဦးမွာအိႏၵိယႏုိင္ငံသို႔သြားေရာက္ပညာ သင္ခြင့္
ရ၍M.A ဘြဲ႕မ်ားကို ရရွိခဲ့ၾကပါသည္။
ဆ၇ာႀကီးဦးျမင့္ေဆြသည္ ၁၉၈၆ခုႏွစ္၌ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္
ပရိယတၱိသာသနာ့ တကၠသိုလ္ (မႏၱေလးၿမိဳ႕)၌စတင္ဖြင့္လွစ္သည္မွာ ယခုအထိ္
အဆက္မျပတ္ဘဲ ၂၀ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ပါဠိဌာနတြင္ တြဲဖက္ဌာနမွဴးအျဖစ္ျဖင့္ ပါဠိ၊ သကၠတ၊ ျပာကတ
ဘာသာေဗဒ ပညာရပ္မ်ားကိ (၇) တန္းစလံုးတြင္ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးခဲ့သည့္အျပင္
မဟာဓမၼစရိယ (M.A) ဘြဲ႕အတြက္ ျပရမည့္ က်မ္းမ်ားကိုလည္း တာ၀န္ယူႀကီးၾကပ္
ေပးခဲ့ရာ က်မ္းေပါင္း (၁၉) က်မ္းကို ႀကီးၾကပ္ေပးခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။ ထို႔ျပင္ (မႏၱေလး
တကၠသိုလ္မွ အၿငိမ္းစားယူသည့္) ၁၉၉၄- ခုႏွစ္မွစ၍ မႏၱေလး ပရိယတၱိသာသနာ့
တကၠသိုလ္၌ အႀကံေပးပညာရွင္အျဖစ္လည္းေကာင္း သာသနာ့ တကၠသိုလ္မ်ား
ဆို္င္ရာ ဗဟုိပညာေရး၊ အဖြဲ႕၀င္ ဗဟိုအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕၀င္ အျဖစ္ျဖင့္လည္းေကာင္း
သာသနာ့တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။
ဆ၇ာႀကီးဦးျမင့္ေဆြသည္ ဗုဒၶစာေပပရိယတၱိသင္ၾကားရာ၌ ေခတ္မီနည္း
စံနစ္ႏွင့္တကြ ျပဌာန္းသင္ၾကားသင့္သည့္ ဘာသညရပ္အားလံုးကို ဘက္စုံကြ်မ္းက်င္ေအာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳတင္ေလ့လာခဲ့သည္ျဖစ္ရာကား၁၉၉၄
ခုႏွစ္ ၌မႏၱေလးတကၠသိုလ္မွ အၿငိမ္းစားယူၿပီးေသာအခါ (ဦးေရ ႏွင့္ အသက္၊
ကန္႔သတ္၍ လက္ခံသည့္ သာသနာ့ တကၠသိုလ္ႀကီး ၂ ခု၌ တက္ေရာက္သင္ၾကား
ခြင့္ မရရွိသည့္ပထမတန္းႀကီးေအာင္ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ တကၠသိုလ္ပညာ
သင္ၾကားခြင့္ မဆံုးရႈံးေစရန္ အလို႔ငွာမႏၱေလးၿမိဳ႕ ဗုဒၶတကၠသိုလ္ကိုတည္ေထာင္၍
ဒီပလိုမာ ၂ႏွစ္ B.A ၂ႏွစ္ M.A ၃ႏွစ္ေပါင္း (ရ)ႏွစ္ သင္တန္းမ်ားကို ဖြင့္လွစ္သင္
ၾကားေပးလွ်က္ရွိပါသည္။
ထို႔ျပင္ ယင္းဗုဒၶတကၠသိုလ္မွ ဘြဲ႔ရသံဃာေတာ္မ်ားျဖင့္ ရဟန္းရွင္၊လူ၊
မည္သူမဆို တက္ေရာက္သင္ယူႏိုင္သည့္ ၁ ႏွစ္သင္ ပါဠိ၊ အဘိဓမၼာ၊ဗုဒၶဘာသာ
(၃) ဘာသာ အေျခခံ ဒီပလိုမာ သာသနာျပဳသင္တန္းမ်ားကို ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွ စ၍
မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္ ၅ ဌာန ျပန္၍ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေပးသည့္အျပင္ ယင္းသင္တန္း
ေအာင္သူမ်ားအတြက္ ၄ ႏွစ္သင္ ၀ိဇၨာ (ဗုဒၶသာသနာျပဳ)ဘြဲ႕ B.A (Buddhist Missionary) ဘြဲ႕ သင္တန္းမ်ားကိုလည္း ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေပးလ်ွက္ရွိသည္။
ထို႔ျပင္ ေႏြရာသီ (တန္ခူး - ကဆုန္) တစ္လ သင္တန္းမ်ားကုိ လက္လွမ္းမီွရာၿမိဳ႕မ်ား၌ ဖြင့္လွစ္၍ ဗုဒၶဘာသာ အဂၤလိပ္စာ ႏွစ္ဘာသာကို ၂၀၀၃
ခုႏွစ္မွစ၍သံဃာေတာ္မ်ားျဖင့္ သင္ၾကားေပးလွ်က္ရွိပါသည္။
မႏၱေလးၿမိဳ႕ ဗုဒၶတကၠသိုလ္၏ ဌာနခြဲအျဖစ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ႏိုင္ငံေတာ္သာဓ ုပရိယတၱိစာသင္တိုက္၌ ယခုႏွစ္ (၂၁-၆-၂၀၀၄) မွစ၍ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေပးလွ်က္
ရွိပါသည္။
ဤသို႔လွ်င္ ဆရာႀကီးဦးျမင့္ေဆြသည္ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာ အက်ိဳးျပဳ
လုပ္ငန္းမ်ားကို ဘာသာသာသနာစိတ္အျပည့္ျဖင့္ မေနမနားႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္္ လွ်က္ရွိပါသည္။

(မွတ္ခ်က္။ ဆရာၾကီး၏ ေရးသားခဲ့ျပီးေသာ က်မ္းစာမ်ားမွ ေကာက္နုတ္ခ်က္မ်ားကုိ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ေဆာင္းပါးအျဖစ္တင္ျပပါမည္................။)

ၾသဝါဒ

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Sat, 29 Jan 2011 20:06:00 +0000

ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီး ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိဝံသ

တရားေဟာဆရာေတြဟာ တရားကို လက္ေတြ႕ထိုင္ၿပီး ကိုယ္ေတြ႕တာ၊ ျမင္တာေတြကိုခ်ည္းသာေဟာေျပာေနမယ္ဆိုရင္....

"အဲဒါ ေဟာတဲ့သူရဲ႕ တရားပါ..."

ဘုရားေဟာတရားလို႕ သတ္မွတ္လို႕ မရေသးပါဘူး...
ဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ က်မ္းစာအုပ္ ၄၀ထဲမွာ ပါတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို စာေပကိုးကားၿပီး ေဟာ၊ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားေဟာ တရားပါ...
ေဟာေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ဘုရား စကားေတြပါလို႔ ေဟာေျပာၿပီးေနာက္ အဲဒီအေၾကာင္းအရာေတြက က်မ္းစာအုပ္ ၄၀ ထဲမွာ မပါတဲ့အေၾကာင္းအရာ (တနည္း) တကယ့္ ဘုရားစကား မဟုတ္ခဲ့ရင္ တရားေဟာတဲ့သူမွာ အျပစ္ႀကီးပါတယ္...

ၾသ၀ါဒ

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Sun, 23 Jan 2011 14:09:00 +0000

မႏၱေလး ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ၾသ၀ါဒါစရိယ
ေအာင္ေျမေရႊဘုံတုိက္ ဆရာေတာ္ အရွင္သုဇနပ႑ိတ ၏
ၾသ၀ါဒ ကထာ

ပရိယတၱိသည္ သစ္ပင္၏ ေရေသာက္ျမစ္ႏွင့္ တူ၏၊
ပဋိပတၱိသည္ သစ္ပင္၏ အႏွစ္ႏွင့္ တူ၏၊
ပဋိေ၀ဓသည္ အႏွစ္၏ အရသာႏွင့္ တူ၏၊

အျမစ္ကုိေရေလာင္းေပးပါ၊ အႏွစ္ကုိ စားသုံးပါ၊ အႏွစ္၏ အရသာေပၚလာပါလိမ့္မည္။
“အမတံ ဒေဒါ ေဟာတိ၊ ေယာ ဓမၼ မႏုသာသတိ”
“အၾကင္ပုဂၢဳိလ္သည္ ပရိယတၱိဓမၼကုိ သင္ယူပုိ႔ခ်ဆုံးမ၏၊ ထုိသူသည္ အသခၤတဓါတ္ အျမိဳက္နိဗၺာန္ကုိ ေပးလွဴသည္ မည္၏”

ဘုန္းကံၾကိးမား၊ ေခြ်ရံမ်ား၊ လာဘ္ကား မုိးသုိ႔ေစြပါေစ၊
မဂ္လမ္း၊ ဖိုလ္လမ္း၊ နိဗၺာန္လမ္း၊ ဆုံးခန္းတုိင္ေျမာက္ ေရာက္ပါေစ။
အသက္ရာေက်ာ္၊ သာသနာေတာ္၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္လန္း၊ ထမ္းႏုိင္ၾကပါေစ။

အရွင္သုဇနပ႑ိတ

ေႏြဦး

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Sun, 23 Jan 2011 13:49:00 +0000

ေႏြဦး၌

ဇမၺဴရာဇ္ ေရႊစင္ေရႊသားမ်ားထက္

၀င္းလက္ေသာ ပိေတာက္ပန္းတုိ႔သည္၄င္း၊

မုိးဦး၌

ေဘာ္သာ ခြါၾကဴ ပုလဲျဖဴထက္

ဆြတ္ဆြတ္ေဖြးေသာ စံပါယ္ပန္းတုိ႔သည္၄င္း၊

ေဆာင္းဦး၌

ႏွင္းပြင့္ ႏွင္းခဲမ်ားထက္

စိမ့္ျမလတ္ဆတ္ေသာ သဇင္ပန္းတုိ႔သည္၄င္း၊

ဤဗုဒၶတကၠသုိလ္၏ ပုရ၀ုဏ္အတြင္း၌

ဥတု သုံးပါးစလုံး

ေမႊးပ်ံ႕ထုံသင္းေနေပအံ့။

ေမာင္သင္းပန္

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္

noreply@blogger.com (ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသုိလ္) — Sun, 23 Jan 2011 12:19:00 +0000

ေဒါက္တာ ဘဒၵႏၱကုမာရာဘိ၀ံသ
(အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ အဂၢမဟာဂႏၳ၀ါစကပ႑ိတ)
ဗုဒၶတကၠသုိလ္ အဓိပတိဆရာေတာ္

ဘ၀ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္း

၁။ ဘြဲ႕ေတာ္ ဘဒၵႏၱကုမာရာဘိ၀ံသ
၂။ သက္ေတာ္၊ သိကၡာ ၈၁-ႏွစ္၊၆၁-၀ါ
၃။ ေမြးသကၠရာဇ္ ၁၂၉၁- ခုႏွစ္၊ ေတာ္သလင္းလဆန္း(၁၄)ရက္၊
တနလၤာေန႔၊ ၁၉၂၉-ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ(၁၆)ရက္
၄။ သီတင္းသံုးရာဌာန (က)ဗန္းေမာ္ေက်ာင္းတိုက္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕
(ခ)ဒုတ္ိယပါေမာကၡခ်ဳပ္(သင္ၾကား)ဆရာေတာ္
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနျပဳ
တကၠသိုလ္၊သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာန၊
ဓမၼပါလကုန္းေျမ၊စြယ္ေတာ္ျမတ္ေစတီအနီး၊
မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
၅။ ဇာတိရပ္ရြာႏွင့္ခမည္း မႏၱေလးတိုင္း၊ ျမင္းၿခံခရိုင္၊ေတာင္သာၿမိဳ႕နယ္၊
ေတာ္မယ္ေတာ္တို႔၏ ရဘဲေက်းရြာ ဦးဖိုးသစ္၊ေဒၚေအးသိုက္
အမည္
၆။ ရွင္သာမေဏျပဳျခင္း ဂ်ပန္ေခတ၊္ရြာသစ္ရြာအထက္တန္းေက်ာင္းမွ
အဌမတန္း ေအာင္ျမင္ၿပီးေနာက္ရွင္သာမေဏေဘာင္
၀င္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။
၇။ ရဟန္းျပဳျခင္း ၁၃၁၀-ခုႏွစ္၊တပို႔တြဲလတြင္ ျမင့္ျမတ္ေသာ
ရဟန္းေဘာင္သို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။
၈။ ပညာသင္ၾကားျခင္း ငယ္စဥ္က ဆင္မင္းရြာ မူလတန္းေက်ာင္းမွ
စတုတၳတန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။
ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ရြာသစ္ရြာအထက္တန္းေက်ာင္းမွ
အဌမတန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ ရွင္သာမေဏျပဳ၍ေလာကုတၱရာစာေပ
မ်ားကို သင္ယူခဲ့ရာ သဒၵါႀကီး သၿဂိဳလ္က်မ္းမ်ားကို
အာဂံုေဆာင္သည္အထိ ရရွိခဲ့ပါသည္။ပဌမငယ္တန္း၊
ပဌမလတ္တန္းႏွင့္ ပဌမႀကီးတန္းပညာမ်ားကိုပါ
သင္ယူခဲ့ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ မႏၱေလးၿမိဳ႕
ဘုရားႀကီးတိုက္နယားေက်ာင္းသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းၿပီး
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အခက္ဆံုးစာေမးပြဲဲျဖစ္ေသာ
ပရိယတၱိသာသနာဟိတသက်သီဟစာေမးပြဲအတြက္

စာ၀ါမ်ားသင္ယူခဲ့ပါသည္။ သက်သီဟစာသင္တန္း၌ အမွတ္အမ်ားဆုံး

နံပါတ္တစ္မွ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။ သက်သီဟ
စာခ်တန္း၌ အ႒ကထာ က်မ္းၾကီး ၃-က်မ္းကုိ
ႏွစ္မျခားဘဲ တစ္ႏွစ္တည္းျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သျဖင့္
""၀ဋံသကာ""ဟူေသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေရႊတံဆိပ္ဆု
ခ်ီးျမွင့္ျခင္းခံရသည္။ အ႒ကထာက်မ္း(၉) က်မ္းကုိ
တစ္ႏွစ္တည္းျဖင့္ ပါဠိလိုေအာင္ျမင္သျဖင့္
ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလုံး၌ ပါဠိဘာသာျဖင့္ -သိေရာမဏိ-ဘြဲ႕ရရွိသည္မွာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးသာ ရွိပါသည္။ ၁၃၁၅-ခုႏွစ္၌သက်သီဟ
ပရိယတိၱသာသနာဟိတ ဓမၼာစရိယ ၀ဋံသကာဘြဲ႕ႏွင့္ အစိုးရစာခ်တန္း
သာသနာဓဇသီရိပ၀ရဓမၼာစရိယ ပါဠိသိေရာမဏိဘြဲ႕
မ်ားကိုရရွိခဲ့ပါသည္။
ေလာကုတၱရာစာေမးပြဲမ်ား ျပီးဆုံးျပီးေနာက္
ေလာကီ အတန္းစာမ်ားကုိ
ဆက္လက္ေလ့လာရာ မႏၱေလးတကၠသိုလ္မွ
၀ိဇၨာဘြဲ႕ (B.A)ကိုရရွိခဲ့ပါသည္။
မႏၱေလးဘုရားၾကီးတုိက္ ပုသိမ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္
ဘုရားထံ သကၠတသဒၵါက်မ္းကုိ ၃-ႏွစ္ခန္႕
အျပီးသင္ယူခဲ့ပါသည္။ ထုိ႕ေနာက္
ျဗာကရဏဘာသာႏွင့္ အဒၶမာဂဓီဘာသာတုိ႕ကုိ
အဘယာရာမဆရာေတာ္ ဦးသီလာနႏၵ၏ အကူအညီျဖင့္
ေလ့လာသင္ယူခဲ့ပါသည္။
၉။ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာစာေမးပြဲမ်ား
(၁) ပဌမငယ္တန္း(၁၃၀၈-ခုႏွစ္)
(၂) ပဌမလတ္တန္း(၁၃၀၈-ခုႏွစ္)
(၃) ပဌမၾကီးတန္း(၁၃၁၃-ခုႏွစ္)
(၄) သက်သီဟစာသင္တန္း(၁၃၁၄-ခုႏွစ္)
(၅) သက်သီဟ-၀ဋံသကာဘြဲ႕(၁၃၁၅-ခုႏွစ္)
(၆) သီရိပ၀ရ-ပါဠိသိေရာမဏိဘြဲ႕(၁၃၁၅-ခုႏွစ္)
(၇) မႏၱေလးတကၠသိုလ္မွ B.Aဘြဲ႕တုိ႕ရရွိခဲ့ပါသည္။
၁၀။သာသနာေရးႏွင့္ ပညာေရးေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား...
(က) မႏၱေလးျမဳိ႕ ဘုရားၾကီးတုိက္ နယားေက်ာင္းမွေန၍ ပါဠိတကၠသိုလ္
စာ၀ါမ်ား ပုိ႕ခ်ေပးခဲ့ပါသည္။
(ခ) အေျချပဳ ဓမၼာစရိယအဖြဲ၀င္အေနျဖင့္ ငယ္-လတ္-ၾကီး စာ၀ါမ်ားကုိ
အားၾကိဳးမာန္တက္ပုိ႕ခ် ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း။
(ဂ) မႏၱေလးျမဳိ႕ ဗန္းေမာ္ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးကုိ ဦးစီး၍
စာလိုက္သံဃာမ်ားအား အုပ္ခ်ဳပ္လွ်က္ စာေပမ်ား
ေန႕၀ါည၀ါပုိ႕ခ်ေပးျခင္း။
(ဃ) ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း ပညာေရးစနစ္ေခတ္က မူလတန္း
ကေလးသူငယ္ မရွိဆင္းရဲသားသမီးတုိ႕ကို အခမဲ့ပညာသင္ေပးျခင္း။
(င) ဆ႒သဂၤါယနာေခတ္ ၁၃၁၈-ခုႏွစ္မွ ၁၃၂၅-ခုႏွစ္ထိ (၅)ႏွစ္တုိင္တုိင္
ဆ႒သဂၤါယနာ စာမူမ်ားေကာင္းမြန္ေရးအတြက္ ၾသသာန ပတၳပါဌက
ၾသသာန ေသာေဓယ်ကပုဂၢဳိလ္ အေနျဖင့္ စာမူမ်ားကုိ သုတ္သင္ျပင္ဆင္ေပးခဲ့ျခင္း။
(စ) ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ ေလ်ာက္ထားခ်က္အရ တိပိဋကပါဠိပဒ က်မ္းညြန္း
အဘိဓါန္က်မ္းတုိ႕ကို ျပဳစုေရးသားေပးျခင္း။
(ဆ) သာသနာေရးဦးစီးဌာနမွ ဖြင့္လွစ္သည့္ မႏၱေလးတုိင္း ေက်ာင္းထုိင္
ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္တန္းေက်ာင္း နာယကအဖြဲ႕၀င္ ဥကၠ႒အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ျခင္း။
(ဇ) တိပိဋကနိကာယ သာသနာျပဳအဖြဲ႕ ဥကၠ႒မင္းကြန္းဆရာေတာ္ၾကီး၏
ကိစၥမ်ားကုိလည္း (၅)ႏွစ္တုိင္တုိင္ ကူညီေပးခဲ့ျခင္း။
(စ်) သာသနာေတာ္ သန္႕ရွင္းတည္တံ့ျပန္႕ပြါးေရးကုိ ဂုိဏ္းေပါင္းစုံသံဃာ့
အဖြဲ႕ၾကီးစတင္ဖြဲ႕စည္းရန္ ဦးေသွ်ာင္ ဆရာေတာ္မ်ားအဖြဲ႕တြင္
လည္းေကာင္း၊ တစ္ႏိုင္ငံလုံးတြင္ ၆၆-ပါးေသာ ဗဟုိ၀န္ေဆာင္အဖြဲ႕
တြင္လည္းေကာင္း၊အဖြဲ႕၀င္တစ္ပါးအေနျဖင့္ လုိက္လံစည္းရုံး ေဟာေျပာေပးျခင္း။
(ည) ၀ိနည္းဓမၼကံ မွူခင္းဆိုင္ရာ ဥပေဒေရးဆြဲရာ၌ ဆရာေတာ္သည္
အတြင္းေရးမွဴးအေနျဖင့္ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္သည္အထိ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း။
(ဋ) ယခုအထိႏိုင္ငံေတာ္ဗဟိုသံဃာ့၀န္ေဆာင္တစ္ပါးအေနျဖင့္သာသနာ
ေရးကိစၥမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေပးေနျခင္း။
(ဌ) ဓမၼနီတိမိတၱ၀ါဒမ်ားႏွင့္စမ္းကေလး၀ါဒကိုလည္းသီးျခား၀ိနည္းဓိုရ္
အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ ေတာင္းပန္ခ်က္ျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ေပးခဲ့ျခင္း။
(ဍ) ႏိုင္ငံေတာ္အရပ္ရပ္မွ မၿပီးမျပတ္ဘဲ ရွိေနသည့္ မွုခင္းမ်ားက္ိုလည္း
ႏိုင္ငံေတာ္၀ိနည္းဓိုရ္ အေနျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ေပးျခင္း။
၁၁။ သာသနာေတာ္ဆိုင္ရာဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္မ်ားႏွင့္ အျခားဘြဲ႕တံဆိပ္္မ်ား အလွဴခံရရွိျခင္း။
(က) အဂၢမဟာဂႏၳ၀ါစက၊ ပ႑ိတဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ (၁၉၉၂- ခုႏွစ္)
(ခ) အဂၢမဟာပ႑ိတဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ (၁၉၉၉-ခုႏွစ္)
(ဂ)Phd-(ဒီလစ္) ေဒါတ္တာဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္
၁၂။ ဒုတိယပါေမာကၡခ်ဳပ္ (သင္ၾကား) အျဖစ္တာ၀န္ထမ္းရြက္ေတာ္မူျခင္း၊
၁၉၉၀-ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာလတြင္စတင္ဖြင့္လွစ္ေသာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ
ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳ တကၠသိုလ္၏ ဒုတိယပါေမာကၡခ်ဳပ္(သင္ၾကား)
ဆရာေတာ္၏ တာ၀န္မ်ားက္ိုထမ္းေဆာင္ေတာ္မူလ်က္ရွိျခင္း။
၁၃။ ျပည္ပခရီးစဥ္မွတ္တမ္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္...
၁၉၉၄-ခုႏွစ္ စကၤာပူႏိုင္ငံ ဆရာေတာ္ ဦးပညာ၀ံသ၏ေလွ်ာက္ထားခ်က္
အရ ဥပါရိပါသာ၀ သိမ္သမုတ္ပြဲကို ပဓာနေနရာမွပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေပးပါသည္။
၁၉၉၆-ခုႏွစ္၊မစၥတာဂိုဆင္ကာ၏ပင့္ေလွ်ာက္ခ်က္အရ အိႏိၵယႏိုင္ငံဘံုေဘၿမိဳ႕၀န္း
ေရႊတိဂုံေစတီႏွင့္ ဥာဏ္ေတာ္တူ ေစတီႀကီး အုတ္ျမစ္ခ်ပြဲသို႔၄င္း၊ဤူုဃဂ္ပူရီျမဳိ႕၌
၀ိပႆနာတရားစခန္း စုေပါင္းက်င္းပပဲြသို႔၄င္း ပါ၀င္၍ ႆသာနာေရး အားေပးခဲ့ပါသည္။
၁၄။ ျပဳမူထုတ္ေ၀ၿပီးေသာက်မ္းစာအုပ္မ်ား ျမန္မာဘာသာျဖင့္ျပဳစုေသာက်မ္းစာအုပ္မ်ား..
၁။ သိမ္ေတာင္သာသနာ၀င္က်မ္း (ရိုက္ၿပီး)
၂။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္အရ ျပဳစုေသာတိပိဍကပါဌိပဒ
က်မ္းညႊန္း (၄ အုပ္ရိုက္ၿပီး)
၃။ ေထရီအပဒါန ဒီပနီ (ပါဌိဘာသာျဖင့္ ျပဳစုသည္။) (ရိုက္ၿပီး)
၄။ တိပိဋက ပါဌိ-ျမန္မာအဘိဓာန္္အ-၀ဂ္ ၄အုပ္ (ရိုက္ဆဲ)
၅။ ေမာဂၢလာန္သဒါၵက်မ္းကို၊ အဖြင့္ပေယာဂသိဒိၶ နိႆယက်မ္းပ-ဒု၂အုပ္
(ရိုက္ၿပီး)
၆။ မဟာစည္ဆရာေတာ္၏၀ိပႆနာနည္းက်မ္းကုိပါဌိဘာသာျပန္ဆိုသည္။
၇။ မႏၱေလး ရတနာမဥၨဴဘုရားသမိုင္း (ရိုက္ၿပီး)
၈။ တိပိဋကေရပါရာဇီကတ္ပုစၧာ၀ိႆဇၨနာက်မ္း (၂၈-ႏွစ္စာ) (ရိုက္ၿပီး)
၉။ တိပိဋကေရ ပါစိတ္ ပုစၧာ၀ိႆဥၨနာက်မ္း (၂၈-ႏွစ္စာ) (ရိုက္ၿပီး)
၁၀။တိပိဋကေရ -မဟာ၀ါ၊စူဌ၀ါ၊ပရိ၀ါ (၂၈-ႏွစ္စာ၊ပုစၧာ၀ိႆဇၨနာက်မ္း)

အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ျပဳစုေသာက်မ္းစာအုပ္မ်ား
၁။ ေအာက္ယမိုက္ပါဌိေတာ္ ၅ က်မ္း (အဂၤလိပ္ဘာသာ) (ရိုက္ၿပီး)
(ဘဒၵႏၱနာရဒ ႏွင့္ ဘဒၵႏၱကုမာရာဘိ၀ံသ)
၂။ အထက္ယမိုက္ပါဌိေတာ္ ၅ က်မ္း (အဂၤလိပ္ဘာသာ) (ရိုက္ဆဲ)

ယခုအခါ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္အဓိပဓိ၊
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေထရ၀ါဒ သာသနာျပဳတကၠသိုလ္ ဒုတိယပါေမာကၡခ်ဳပ္၊
ႏိုင္ငံေတာ္သံဃာ့မဟာနာယကအဖြဲ႔ ဥကၠဌဆရာေတာ္တာ၀န္ စသည္တို႔ကို
ထမ္းေဆာင္ရင္း သာသနာျပဳလ်က္ရွိပါသည္။

The History of Y.B.U and M.B.U

noreply@blogger.com (ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသုိလ္) — Fri, 21 Jan 2011 17:51:00 +0000

မႏၱေလး ၊ ရန္ကုန္ ဗုဒၶၶတကၠသို္လ္

၏

ပညာေရးႏွင္႔ သာသနာေရး စီမံခ်က္မ်ား

ဗုဒၶၶတကၠသိုလ္၏ သာသနာေရးႏွင္႔ ဘ၀လမ္းခရီး ေလွ်ာက္လာခဲ႔ပုံကို ေလွ်ာက္ထားတင္ျပလုိပါသည္။ တပည္႔ေတာ္သည္ အသက္ ၂၀-တြင္ ဓမၼာစရိယစာခ်တန္းမွာ က်မ္းရင္း ၃-က်မ္းႏွင္႔ ဂုဏ္ထူး ၆-က်မ္း၊ ေပါင္း ၉က်မ္းစလုံးကို ေအာင္ျမင္ခဲ႔၍ သာသနဓဇသီရိပ၀ရဓမၼာစရိယ ဘြဲ႔ကို ရရွိခဲ႔ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေခတ္ပညာကို ဆက္လက္သင္ယူေသာအခါ မႏၱေလးတကၠသို္လ္သုိ႔ေရာက္လွ်င္ ပါဠိဌာန၌ (ဥေရာပ) ေခတ္မွီ နည္းစနစ္ျဖင္႔ သင္ၾကားေပးသည္႔ ပါဠိ၊ သကၠတ၊ ျပာကတ၊ ဘာသာေဗဒပညာ (အဂၤလိပ္စာ) စသည္႔ ဘာသာရပ္မ်ားကို သင္ယူ-ေအာင္ျမင္သျဖင္႔ အသက္ ၂၇ႏွစ္ (၁၉၆၀-ခု)တြင္ဝိဇၨာ၊ ပါဠိဂုဏ္ထူး- B.A (Pali Honours) ဘြ႔ဲကို ရရွိခဲ႔ပါသည္။

မႏၱေလးတကၠသိုလ္ ပါဠိဌာန၌ အ ဆရာအျဖစ္ အမႈထမ္းေနစဥ္ အစိုးရပညာေတာ္သင္ ေရြးခ်ယ္ျခင္း ခံရသျဖင္႔ လန္ဒန္တကၠသုိ္လ္ (S.O.A.S) ၌ ဥေရာပ ေခတ္မွီနည္းစနစ္ျဖင္႔ သင္ၾကာေပးသည္႔ ပါဠိ၊ သကၠတ၊ ျပာကတ၊ ဘာသာေဗဒပညာ (အဂၤလိပ္စာ)စသည္႔ ဘာသာရပ္မ်ားကို သင္ယူေအာင္ျမင္သျဖင္႔ အသက္ ၃၁ႏွစ္ (၁၉၆၄)ခုႏွစ္၌ မဟာ၀ိဇၨာ ဘာသႏၱရေဆက (M.A Indo Arayan) ဘြဲ႔ကို ရရွိခဲ႔ပါသည္။ (Indo Arayan ဟူသည္ အိႏၵိယျပည္ေန အာရိယန္လူမ်ုိဳးတုိ႔ ေျပာဆုိသုံးစြဲသည္႔ ဘာသာစကားမ်ားကို ဆုိလုိပါသည္။ ) လုိရင္းကို ေလွ်ာက္ထားရရင္ တပည္႔ေတာ္သည္ စာကိုေကာင္းေကာင္း စသင္လာခဲ႔သည္မွ စ၍ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားလာ ဗုဒၶ ၏ဓမၼမ်ားႏွင္႔တကြ ဘာသာစကားမ်ားဘက္၌ ပါဠိ၊ သကၠတ၊ ျပာကတ၊ ဘာသာေဗဒပညာ (အဂၤလိပ္စာ) ေတြကို ျပည္တြင္း ျပည္ပ၌ ဆရာသမားအမ်ိဳးမ်ိဳးထံမွာ ေရွးနည္း၊ ေခတ္နည္း၊ နည္းမ်ိဳးစုံျဖင္႔ သင္ယူ တတ္ကြ်မ္းခဲ႔ပါသည္။

တပည္႔ေတာ္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကပင္ အစြဲၾကီးသူမဟုတ္ ခဲ႔ပါ။ အစြဲၾကီးျခင္းသည္ တုိးတက္မႈ၏ ၾကီးမားေသာ အဟန္႔အတား တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ အေနာက္တုိင္းသားမ်ား၏ တုိးတက္ျခင္းနွင္႔ အေရွ႕တုိင္းသားတုိ႔၏ မတုိးတက္ျခင္းသည္ အေၾကာင္းအရင္းအားျဖင္႔ ယင္းအစြဲၾကီး၊ မၾကီးမႈ ေၾကာင္႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တုိင္ကပင္ မည္သည္႔အစဲြမ်ိဳးကိုမွ မထားရွိရန္ မိန္႔မွာေတာ္ မူခဲ႔ပါသည္။ တပည္႔ေတာ္အေနျဖင္႔ အေဟာင္းနဲ႔အသစ္ကို ေပါင္းစပ္၍ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမည္ ဟူေသာ ပညာရွင္ၾကီးတစ္ဦး၏ အဆုိအမိန္႔ကို ႏွစ္သက္သေဘာက်ပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္ပါ၍ ပညာသင္နည္း၌ ေရွးသင္နည္းထဲက ေကာင္းတာေတြကို၎၊ ေခတ္သင္နည္းထဲက ေကာင္းတာေတြကို၎ ယူၿပိး၊ ယင္းအေကာင္းႏွစ္မ်ိဳးကို ေပါင္းစပ္၍ လုပ္ေဆာလွ်င္ အပင္းပန္းခံလုပ္သေလာက္ အက်ိဳးရွိမယ္ ျဖစ္ပါသည္ အေနာက္တုိင္းသား ပညာရွင္တုိ႔သည္ ထို အစြဲမထားနည္း ကိုက်င္႔သုံး၍ ပိုေကာင္းတယ္- ထင္သည္႔ နည္းစနစ္ေတြကို တဦးၿပီးတဦး ဆက္ကာ ဆက္ကာ (တုိင္းျပည္ႏွင္႔လူမ်ိဳးအတြက္) အပက္တကုတ္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ၾကသျဖင္႔၊ ယခုအခါမွာ အေနာက္တုိင္းသည္ အေရွ႕တုိင္းထက္ပို၍ ဆက္လက္တုိးတက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤကား တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ေျပာဆုိျခင္းမဟုတ္၊ ဓမၼဓိဌာန္က်က် အျပဳသေဘာျဖင္႔ ေျပာျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ တနညး္အားျဖင္႔ အေနာက္တုိင္းသားတုိ႔ထက္ အေရွ႕တုိင္းသားတုိ႔က ပို၍ တုိးတက္ေစခ်င္သည္႔ ေစတနာျဖင္႔ ေျပာဆုိျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ (ေရွးရုိးစြဲ အတုိင္းသာ ေနထုိင္ခဲ႔လွ်င္ လွည္းေခတ္ မွသည္ ေလယာဥ္ပ်ံေခတ္ သုိ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ ေရာက္လာမည္ မဟုတ္ပါ။)

တပည္႔ေတာ္သည္ ၁၉၆၄-ခုႏွစ္၊ အဂၤလန္မွ ျပန္ေရာက္ကတည္းက သကၠတသဒၵါက်မ္း စသည္႔ က်မး္မ်ားစြာကို ေရးသားၿပီး ရဟန္းေတာ္တုိ႔အား တပည္႔ေတာ္ ပင္ပန္းၾကီးစြာ ၾကိဳးစား အားထုတ္သင္ယူခဲ႔သည္႔ ပညာေတြကို ဓမၼဒါန=ပညာဒါန အျဖစ္သင္ေပးရန္ ဆႏၵရွိခဲ႔ပါ၏။ သုိ႔ေသာ္ အေျခအေနအရ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏုိ္င္ခဲ႔ပါ။ ေဖာ္ႏုိင္မည္႔ အခ်ိန္ကာလကိုသာ ေစာင္႔ဆုိင္းေနခဲ႔ရပါသည္။ ေနာက္နွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ၾကာမွ (ပထမ) တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ၾကီးႏွင္႔ ႏုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယက အဖြဲ႔ၾကီးက သာသနာေတာ္၏ ေနာင္ေရးကို ၾကည္႔၍ ႏုိင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာ႔တကၠသိုလ္ၾကီးႏွစ္ခု ကို ရန္ကုန္ႏွင္႔ မႏၱေလးျမိဳ႕ တုိ႔၌ ၁၉၈၆- ခုမွာ တျပိဳင္နက္ ေအာင္ျမင္စြာ ဖြင္႔ႏုိင္ခဲ႔ပါသည္။ ထုိအခါ (ပထမ) တိပိဋကဓရဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးက- ေမာင္ျမင္႔ေဆြ… ယခုဖြင္႔ေတာ႔မဲ႔ မႏၱေလး- သာသနာ႔တကၠသို္လ္မွာ ပညာေရးႏွင္႔ ပတ္သက္၍ မင္း အစြမ္းကုန္ လုပ္ေပးရမယ္ ဟူေသာ အမိန္႔ေတာ္ကို ဦးလည္မသုန္ အလြန္၀မ္းေျမာက္စြာျဖင္႔ လက္ခံ၍၊ မိမိ၏မိတ္ေဆြ ဆရာမ်ားကို စည္းရုံးၿပီး အစြမ္းကုန္လုပ္ေဆာင္ ေပးခဲ႔ပါသည္။ အစပထမ၂-ႏွစ္အတြင္း၌ တကၠသိုလ္ပညာသင္နည္းမွာ စိတ္တုိ္င္းမက် ျဖစ္ခဲ႔ေသာ္လည္း၊ ေနာင္ႏွစ္မ်ားတြင္ကား ပညာေရးစနစ္ အေတာ္ေကာင္းမြန္လာပါသည္။ သံဃာ႔အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင္႔ လုပ္ကိုင္ရသျဖင္႔ လုံး၀စိတ္တုိင္းက်မႈ မရွိေသာ္လည္း ေရွ႕သို႔တလွမ္းတုိးျခင္း (one step forward) ကား ျဖစ္လာခဲ႔ပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ၀မး္နည္းစရာတစ္ခုကေတာ႔ တကၠသိုလ္၏ အေျခအေနအရ သင္တန္းသားဦးေရ ကန္႔သတ္ထား၍ တကၠသို္လ္ တက္ခ်င္သူ ရဟန္းေတာ္မ်ားထဲမွ ၄ ပုံ ၁ ပုံေလာက္သာ လက္ခံသျဖင္႔၊ တကၠသို္လ္တက္ခြင္႔မရသည္႔ ရဟန္းေတာ္အမ်ားစု (၄ ပုံ ၃ပုံ) အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ရပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ တပည္႔ေတာ္သည္ ေနာင္ ၈-ႏွစ္ၾကာ၍၊ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ (လူ) တကၠသုိလ္မွ ပင္စင္အနားယူသည္႔အခါ၊ တကၠသို္လ္တက္ခြင္႔မရခဲ႔ၾကသည္႔ ယင္းရဟန္းေတာ္မ်ား အတြက္ ရည္ရြယ္၍၊ ေငြအင္အား လုံး၀မရွိဘဲႏွင္႔ တပည္႔ေတာ္ ဦးစီး ၾကီးၾကပ္ ေဆာက္လုပ္ခဲ႔သည္႔ မိမိေနရပ္ကြပ္ အတြင္းရွိ ဥဂၢိိိိဇီ၀ျမသီတာဓမၼာရုံ (ရွစ္ေန႔၊ ရွစ္နံ) ျမက္စြာဘုရား၏ ဓမၼာရုံၾကီး အတြင္း၌ ဘုရားရံပုံေငြျဖင္႔ စာေရးေဘာၾကီးႏွင္႔ စာသင္ခုံၾကမ္းမ်ားကို အေရးတၾကီး ျပဳလုပ္၍၊ ရွိၿပီး ႏွီးေၾကာဖ်ာၾကမ္းမ်ားေပၚတြင္ ျဖစ္သလို သင္တန္းဖြင္႔ခဲ႔ပါသည္။ သင္တန္းဖြင္႔စက သံဃာအပါး ၃၀၀ ေက်ာ္ရွိခဲ႔ေသာ္လည္း၊ ႏွစ္ကုန္၍ စာေမးပြဲ က်င္းပသည္႔အခါ အပါး ၈၀ ခန္႔သာ က်န္၍ စာေမးပြဲ ေအာင္သူေပါင္း ၄၃ ပါးသာ ရွိပါေတာ႔သည္။ (ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ဇြဲလုံလနည္းမႈႏွင္႔ သူတုိ႔ မေတြ႔-မၾကားဖူးေသးသည္႔ သကၠတ၊ ျပာကတ၊ ဘာသာေဗဒပညာ၊ အဂၤလိပ္ သာသာရပ္အသစ္မ်ား၏ ခက္ခဲမႈေၾကာင္႔ ျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဇြဲလုံလျဖင္႔ သင္ယူလွ်င္ကား ေအာင္ျမင္သည္ခ်ည္း ျဖစ္၏။) ၂ ႏွစ္သင္ ဒီပလုိမာတန္း ေအာင္ျမင္သူမ်ားထဲမွ ဓမၼာစရိယဘြဲ႔ရ (၄)ပါးသည္ အိႏၵိယျပည္သို႔ သြားေရာက္ ဆက္လက္ပညာသင္ယူ၍ ယခု ေဒါက္တာဘဲြ႔ ရေတာ႔မည္ဟု ၾကားသိရပါသည္။ ထုိဒီပလုိမာေအာင္ ရဟန္းမ်ားထဲမွ M.A တန္းအထိ ဆက္တက္၍ ေအာင္ျမင္သူ ၁၂ ပါးသာ က်န္ရွိပါသည္။ ၃ ႏွစ္ျပည္႔ေသာအခါ ျမိဳ႕လည္ ဆူးခါးတုိက္ ဆရာေတာ္ဦးသုမန၏ ကူညီေစာင္မမႈျဖင္႔ ျမိဳ႕လည္ ဆူးခါးတုိက္သို႔ ေနရာေျပာင္းခဲ႔ပါသည္။

ယင္း ၁၂- ပါးထဲမွ ၉ ပါးကို ေရြးၿပီး လက္ေထာက္ဆရာမ်ား အျဖစ္ႏွင္႔ လက္တြဲ လုပ္ေဆာင္၍ ေနာက္ထပ္ M.A. ဘြဲ႔ရ ၅ပါးစ၊ ၆ပါးစ ထြက္ေပၚ လာသည္႔ ဆရာမ်ားျဖင္႔ ယင္းသင္တန္းမ်ားကို ဆက္လက္ရုန္းကန္ သင္လာခဲ႔ရာ ယေန႔ဗုဒၶ တကၠသိုလ္သည္ ၁၀ႏွစ္ သက္တမ္းထဲသို႔ ေရာက္ရွိလာေသာအခါ ၂၀၀၄-ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ျမဳိ႕၊ ၾကည္႔ျမင္တုိင္ျမိဳ႕နယ္ရွိ၊ ႏုိင္ငံေတာ္သာဓုပရိယတၱိစာသင္တုိက္ၾကီး၌ ေရႊည၀ါ ပညာ႔ဗိမာန္ဆရာေတာ္ ဦးပညာသီဟ၏ ေစတနာ ဗလ၀ အားေပးကူညီ ပံ႔ပိုးမႈျဖင္႔ ဗုဒ()တကၠသိုလ္တခုကို ေအာင္ျမင္စြာ တုိးခ်ဲ႕ ဖြင္႔လွစ္ ႏုိင္ခဲ႔ပါသည္။ သာသနာေတာ္အတြက္ မိမိတုိ႔၏ ေက်ာင္းတုိက္ကို အသုံးျပဳခြင္႔ မေပးလုိၾကသည္႔ ေက်ာင္းကပ္ဆရာေတာ္မ်ား၏ စိတ္သေဘာထား ေသးသိမ္သည္႔ကာလဆုိး ထဲမွာ ဤကဲ႔သုိ႔ တကၠသုိလ္ဖြင္႔ခြင္႔ ေနရာရရွိျခင္းသည္ သာသနာေစာင္႔ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္တုိ႔၏ ကူညီေစာင္မျခင္းေၾကာင္႔ ပင္ျဖစ္၏ဟု ဆရာေတာ္တစ္ပါးက မွတ္ခ်က္ ခ်ပါသည္။

ပရိယတၱိပညာေရးစီမံခ်က္မ်ား

ဗုဒၶၶတကၠသိုလ္၏ ပရိယတၱိပညာေရး စီမံခ်က္မ်ားသည္ ရဟန္း၊ ရွင္၊ လူ၊ သီလရွင္တုိ႔၏ ပရိယတၱိပညာေရး အဆင္႔ကို အေျခခံ၍ (၁) ပထမၾကီးေအာင္ ရွင္၊ ရဟန္း၊ လူ၊ သီလရွင္မ်ားအတြက္ ၇-ႏွစ္သင္ M.A. (ဘာသႏၱရေဆက) ဘြဲ႔ အထိ စီမံခ်က္တစ္ခု၊ ပထမၾကီးမေအာင္ျမင္သည္႔၊ ပါဠိဘာသာ မသင္ခဲ႔ရဘူးေသးသည္႔ ရဟနး္၊ ရွင္၊ လူ၊ သီလရွင္မ်ားအတြက ၈-ႏွစ္သင္ M.A. (သာသနာျပဳ)ဘြဲ႔ အထိ စီမံခ်က္တစ္ခု၊ (၂) ရွင္သာမေဏငယ္မ်ားအတြက္ (အစုိးရပထမျပန္ မူလတန္၊ အငယ္တန္း၊ အလတ္တန္း၊ အၾကီးတန္း ႏွင္႔ညီမွ်ေသာ၊ စနစ္သစ္ျဖင္႔ သင္ၾကားသည္႔ ၄-ႏွစ္သင္ ပရိယတၱိ အေျခခံ ပညာေရး စီမံခ်က္တစ္ခု- ဟူ၍ စီမံခ်က္ ၃-ရပ္ကို ခ်မွတ္ က်င္႔သုံး အေကာင္အထည္ေဖာ္ လ်က္ရွိပါသည္။ ထုိသုံးမ်ိဳးတြင္-

(၁) ပထမၾကီးေအာင္သူမ်ားအတြက္ ၇ႏွစ္သင္ M.A. (ဘာသႏၱရေဆက)ဘြဲ႔ သင္တန္းစီမံခ်က္ (ေနာက္၌ ေဖာ္ျပထားသည္႔ ဆုိင္ရာျပဌာန္းစာ အေသးစိတ္ကိုရႈ)

ပါဠိဘာသာႏွင္႔ ဗုဒၶ ဓမၼဘာသာရပ္မ်ား၌ အေျခခံရွိၿပီးၾကသူ (၀ါ) ပထမၾကီး ေအာင္ျမင္ၿပီးသူ ရွင္၊ ရဟန္းႏွင္႔ သီလရွင္မ်ားအတြက္ ၂-ႏွစ္သင္ဒီပလုိမာသင္တန္း၊ ၂ -ႏွစ္သင္ ၀ိဇၨာ=B.A.တန္း၊ ၃-ႏွစ္သင္ မဟာ၀ိဇၨာ= M.A. (Indo- Arayan) တန္း ဟူ၍ ၃-တန္းခြဲထားပါသည္။

ထုိ္သုံးပုိုင္းတြင္-

(A) ၂- ႏွစ္သင္ ဒီပလုိမာတန္း။ ။ (၃) PSE- ေခၚ ပါဠိ၊ သကၠတ၊ အဂၤလိပ္စာ ၃-ဘာသာကို အေျခခံ က်က် တတ္ကြ်မ္းေအာင္ ေဇာက္ခ်သင္ေပးပါသည္။ ပါဠိဘာသာကို အေျခံခံက်က် တတ္ကြ်မ္းေအာင္ ေဇာက္ခ်သင္ေပးပါသည္။ သကၠတဘာသာကို အျမန္တတ္သည္႔ ေခတ္မွီနည္းစနစ္ျဖင္႔ သင္ေပးျခင္း၊ အခ်္င္းခ်င္းနီးကပ္စြာ ႏွီႏြယ္ဆက္စပ္ေနသည္႔ ပါဠိႏွင္႔သကၠတဘာသာႏွစ္ခုကို ကြ်မ္းက်င္ ႏုိင္ေရးအတြက္ (ဥေရာပတကၠသို္လ္နည္းမ်ားအတုိင္း) ဘာသာေဗဒနည္း( PHILOLOGY)ျဖင္႔ ႏုိင္းယွဥ္ သင္ေပးျခင္း၊ အဂၤလိပ္ဘာသာကိုလည္း (ဥေရာပႏိုင္ငံသားမ်ား၏ သင္နည္းအတုိင္း အဂၤလိပ္မွ ျမန္မာဘာသာသုိ႔၎၊ ျမန္မာဘာသာမွ အဂၤလိပ္ဘာသာသုိ႔၎၊ ဤသို႔ အျပန္အလွန္ (ႏွစ္လမး္သြား) သင္နည္းျဖင္႔ အေျပာေရာ အေရးပါ တကယ္ကြ်မ္းက်င္ေအာင္ သင္ေပးျခင္းတုိ႔ကို ျပဌာန္းသင္ေပးပါသည္။ ဤ ၂-ႏွစ္သင္တန္း၌ သကၠတသဒၵါႏွင္႔ ဖတ္စာမ်ားအကုန္၊ ဘာသာေဗဒ ျပဌာန္းစာအကုန္၊ (၁၀တန္းထက္ ပုိ၍တတ္ကြ်မ္းေအာင္) အေျခခံ အဂၤလိပ္စာ ျပဌာန္းစာအုပ္အကုန္ကို ျပဌာနး္သင္ၾကားေပးပါသည္။ ဤသင္တန္းသည္ သကၠတ၊ ဘာသာေဗဒ၊ အဂၤလိပ္စာ- ဟူေသာ ဘာသာရပ္သစ္ ၃-ခု၌ အေျခခံအုပ္ျမစ္ ေကာင္းေကာင္းခ်ေပးသည္႔ သင္တန္းျဖစ္ပါသည္။ ၂-တန္းစလုံး၌ ပါဠိႏွင္႔ ဘာသာေဗဒ၊ ၂-သကၠတသဒၵါ၊ ၃- အဂၤလိပ္မွ ျမန္မာသို႔ ဘာသာျပန္၊ ၄- ျမန္မာမွ အဂၤလိပ္သို႔ ဘာသာျပန္ ဟူ၍ ေမးခြန္းလႊာ ၄-ခုစီ ပါ၀င္သည္။ ထုိ႔ျပင္ဒုတိယႏွစ္၌ သာသာနစိတ္ ရွိလာေစရန္ ရည္ရြယ္၍၊ အိႏၵိယျပည္၌ သာသနာကြယ္ခဲ႔ရပုံသမုိင္းကို (ပဥၥမေမးခြန္းလႊာအတြက္) ျပဌာန္းသင္ၾကားေပးပါသည္။ (ဇဲြလုံးလၾကီးသူမ်ားသည္ ျမန္ျမန္တတ္ျမည္။ အပ်င္းၾကီးသူတုိ႔ကား ထြက္ေျပၾကေပမည္။)

(B) ၂-ႏွစ္သင္ B.A. တန္း။ ။ တြင္ တတိယႏွစ္၌ (အစိုးရ ဓမၼာစရိယ စာခ်တန္း၌ ျပဌာနး္ထားေသာ က်မး္ရင္းသုံးက်မ္းေခၚ) ၁- ပါရာဇိကဏ္ ပါဠိေတာ္ႏွင္႔ အဌကထာနွ-၁-မွ ၁၂၀ အထိ(စီ)၊ ၂- သီလကၡန္ ပါဠိေတာ္ႏွင္႔ အဌကထာနွ-၁-မွ ၁၂၀ အထိ(စီ)၊ ၃-ဓမၼသဂၤဏီ ပါဠိေတာ္ႏွင္႔ အဌကထာနွ-၁-မွ ၁၂၀ အထိ(စီ)၎၊ စတုတၳႏွစ္၌ ယင္း က်မး္ရင္း ၃-က်မ္း=ပါဠိေတာ္-အဌကထာမ်ား၊ ႏွာ ၁၂၁မွ မွ ၂၄၀-အထိ(စီ)၎၊ ေမးခြန္းလႊာ ၃-ခုစီအတြက္ ျပဌာန္းသင္ၾကားေပးပါသည္။

ထုို႔ျပင္ တတိယႏွစ္၌ စတုတၳ ေမးခြန္းလႊာအတြက္ ဟိေတာပေဒသ၊ သကၠတဖတ္စာအကုန္ႏွင္႔၊ ပါဠိ-သကၠတဘာသာေဗဒ၊ ပဥၥမနွင္႔ဆ႒ ေမးခြန္းလႊာ ၂-ခု အတြက္ အဂၤလိပ္လုိ သင္ရမည္႔ ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားနွင္႔ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ ပါဠိေ၀ါဟာရမ်ား (ေရွ႕ပိုင္း)ကို ျပဌာန္းထား၍၊ စတုတၳႏွစ္၌ စတုတၳေမးခြန္းလႊာအတြက္- ျပာကတ- ျပာကတဘာသာမ်ား၊ ပဥၥမနွင္႔ဆ႒ ေမးခြန္းလႊာ ၂-ခု အတြက္ အဂၤလိပ္လုိ သင္ရမည္႔ ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားနွင္႔ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ ပါဠိေ၀ါဟာရမ်ား (ေနာက္ပုိင္း)ကို ျပဌာန္းသင္ေပးပါသည္။

(C) (၃-ႏွစ္သင္ M.A. တန္း။ ။ တြင္ ပဥၥမႏွစ္၌ =၁- ၀ိသုဒိၶ မဂၢအဌကထာပါဠိ ပထမတြဲ၊ ၂- သမုိင္းဘာသာအတြက္- သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ၏ ပါဠိစာေပႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာ႔သမုိင္း၊ ၃-ဒႆနေဗဒအတြက္-ေ၀ဒေခတ္စာေပယဥ္ေက်းမႈႏွင္႔ ဘာသာေရးအေတြးအေခၚ၊ ၄- ဗုဒၶဘာသာသုံး သကၠတစာေပ၊ ၅+၆- အဂၤလိပ္လုိ သင္ရမည္႔- သျဂိဳလ္ေအာက္ ၅-ပို္င္း ႏွင္႔ ပါဠိစာေပ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္မ်ားကို ျပဌာန္းသင္ၾကားေပးပါသည္။

(D) ဆဌမႏွစ္၌၊ ၁- ၀ိသုဒိၶ မဂၢအဌကထာပါဠိ ဒုတိယတြဲ၊ ၂- သမုိင္းဘာသာအတြက္- ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပါဠိစာေပႏွင္႔ ဗုဒၶသာသနာ႔သမုိင္း၊ ၃-ဒႆနေဗဒအတြက္- ကမၻာ႔ဘာသာၾကီးမ်ားအေၾကာင္း၊ ၄- အေသာကေက်ာက္စာမ်ား၊ ၅+၆- အဂၤလိပ္လုိ သင္ရမည္႔- သျဂိဳလ္အထက္ ၃-ပို္င္း ႏွင္႔ ဓမၼစၾကာႏွင္႔ အနတၱလကၡဏသုတ္မ်ားလာ အေသးစိတ္ ေလ႔လာျခင္း။

(E) သတၱမႏွစ္၌၊ ၁- အဂၤလိပ္လုိသင္ရမည္႔ ကမၼဌာန္းပုိင္းႏွင္႔ ကမၼဌာန္းအားထုပ္ပုံ၊ ၂- (ကမၻာ႔႔ဘာသာၾကီးမ်ား၏) သာသနာျပဳလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ပုံမ်ား၊ ၃-ဟီႏၵီစကားေျပာ၊ ၄- တရုပ္စကားေျပာတုိ႔ကို ျပဌာနး္သင္ၾကားေပးပါသည္။

(F) ဤကဲ႔သုိ႔ M.A. (ဘာသႏၱရေဆက) ဘြဲ႔အထိ အထက္ေဖာ္ျပပါ ၇-ႏွစ္ သင္တန္းမ်ားပါ ျပဌာန္းစာတုိ႔ကို က်က်နန သင္ယူ-တတ္ေျမာက္သြားလွ်င္ ဘာသာစကားမ်ား အမ်ိဳးမ်ိဳး၌၎၊ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ား၌၎၊ ဘာသာေရး အေတြးအေခၚႏွင္႔ ဒႆနေဗဒပညာရပ္မ်ား၌၎၊ သမုိင္းဘာသာရပ္မ်ား၌၎၊ သာသနာျပဳလုပ္ငန္း၏ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ား၌၎ တတ္ကြ်မ္းသြားမည္ျဖစ္၍၊ ျပည္တြင္း-ျပည္ပ၌ အလြန္ထိေရာက္ ေအာင္ျမင္စြာ သာသနာျပဳႏုိင္ၾကမည္- ဟု၎၊ အက်င္႔ပဋိတၱိလုပ္ငန္း အတြက္လည္း အေျခခံအေတာ္ေကာင္းေကာင္း ရရွိသြားၿပီး၊ ေနာင္တုိးတက္ေအာင္ ဆက္လုပ္ရန္ လြယ္ကူသြားမည္ဟု၎ တထစ္ခ် ယုံၾကည္ပါသည္။

Students

noreply@blogger.com (ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသုိလ္) — Fri, 21 Jan 2011 17:18:00 +0000

students in the class ( Y.B.U)

တကၠသုိလ္ ဟူသည္မွာ...

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Wed, 12 Jan 2011 06:30:00 +0000

တကၠသုိလ္ ျဖစ္ပ်က္စဥ္သမုိင္း
ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ၾသ၀ါဒါစရိယ ေတာင္စလင္းဆရာေတာ္
ဘဒၵႏၱ တိကၡ မဟာေထရ္ ၏
ၾသ၀ါဒ

ဆရာႀကီး ဦးျမင့္ေဆြေရးသားသည့္ “ငရဲဲဲျပည္နွင့္ နတ္ျပည္ စာအုပ္နိဂုံးပုိင္း” ၌ ၁၉၉၄၊ ဒီဇင္္ဘာလ၌ မႏၱေလးၿမိဳ႕ေပၚရွိ ပရိယတၱိအေက်ာ္အေမာ္ ဆရာေတာ္ႀကီး (၁၀) ပါး၏ၾသ၀ါဒကုိခံယူလွ်က္ (၁) ဗန္းေမာ္ဆရာ ေတာ္ ဘဒၵႏၱ ကုမာရာဘ၀ံသ(ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက ဥကၠဌ) က အဓိပတိ ဥကၠဌဆရာေတာ္ အျဖစ္၄င္း (၂) ျမေတာင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ သာသနာဘိ၀ံသ(အဘိဓဇ မဟာရဌဂုရု၊ မႏၱေလးတုိင္း သံဃနာယက ဥကၠဌ)က တကၠသုိလ္၏ ဒုတိယ ဥကၠဌအျဖစ္၄င္း၊ (၃) ဦးျမင့္ေဆြ(သီရိပ၀ရ ဓမၼာစရိယ၊ ၀ိဇၨာဂုဏ္ထူး၊ မဟာ၀ိဇၨာ၊ လန္ဒန္၊ မဟာ သဒၶမၼေဇာတိကဓဇ၊ မႏၱေလး ပရိယတၱိသာသနာ့တကၠသိုလ္၏ တြဲဘက္ဌာနမွဴးႏွင့္ အၾကံေပးပညာရွင္) က ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး အျဖစ္တာ၀န္ယူ၍ ျပည္တြင္းျပည္ပ သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္မ်ား ထြက္ေပၚလာေရးအတြက္ ရည္ရြယ္၍ ဤဗုဒၶတကၠသုိလ္ႀကီးကုိ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။

ဗုဒၶတကၠသုိလ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ဤတကၠသုိလ္ တည္ေထာင္ရျခငး္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္တစ္ေထာင္မွ စ၍ ကမၻာ့အေျခေန သည္ တစ္ေခတ္ျပီး တစ္ေခတ္၊ တႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္ လွ်င္ျမန္စြာ ေျပာင္းလည္းလာခဲ့ရာ၊ ကမၻာ့ အေနာက္ျခမ္းမွ “လူမ်ဳိးျခား၊ ဘာသာျခားတုိ႔သည္ ” ေငြႏွင့္အာဏာကုိ အသုံးျပဳလွ်က္ အေရွ႕ဘက္ျခမ္းသုိ႔ စီးပြါေရး၊ ဘာသာေရး၊ ႏုိင္ငံေရးတုိ႔ကုိ အႏုနည္း၊ အၾကမ္းနည္းတုိ႔ျဖင့္ တစ္စတစ္စ တုိ႔ခ်ဲ႕လာေန၍ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ ေဘးအႏၱရာယ္ အမ်ဳိးႏွင့္ ေတြ႕ၾကဳံရျပီး တျဖည္းျဖည္းဆုတ္ယုတ္လာခဲ့၇ေပသည္။ ဤအေျခေနမ်ဳိးစုံကုိ ေမွ်ာ္ျမင္ညဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္သုံးသပ္၍ ေနာင္ေျပာငး္လည္းျဖစ္ေပၚလာမည့္ အေျခေနေတြကို ရင္ဆုိင္နုိင္ဘုိ႔ သတိ၊ ပညာျဖင့္ ေမွ်ာ္ၾကည့္ျပီးလွ်င္ အမ်ဳိး၊ ဘသာ၊ သာသနာအတြက္ ဆရာ၊ ဒကာလက္တြဲျပီး စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္သြားၾကရေပ မည္ဟု ျပဆုိထားေပသည္။
ဆရာၾကီး၏ ယူဆခ်က္အတနုိင္း ယခုျမန္မာႏုိင္ငံ၍ လူမ်ဳိးျခား၊ ဘာသာျခားတုိ႔သည္ သူတုိ႔ဘာသာ၀င္ အမ်ားစု ျဖစ္လာေစရန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနၾကေပသည္။ ဗုဒၶဘသာ၀င္မ်ားအေနျဖင့္ ကုိယ့္စည္းရုိးကုိ လုံျခံဳစြာ ကာကြယ္ႏုိင္ေရးအတြက္ သာသနာျပဳပုဂၢဳိလ္မ်ား လုိအပ္လွ်က္ရွိေနေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာႀကီးက ဗုဒၶတကၠသုိလ္ကုိ ဦးစီး၍တည္ေထာင္ျခင္းျဖစ္ေပသည္။ တကၠသုိလ္ဆုိသည္ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ သမုိင္းျပဆုိခ်က္ မ်ားကုိ ေဖာ္ထုတ္ျပသင့္ေပသည္။

တကၠသုိလ္ အစဘယ္အရပ္က

ဇာတ္အဌကထာမ်ား၌ “ဂႏၶရ.ရေဌ တကၠသီလာယံ” ဂႏၶာရတုိင္း တကၠသုိလ္ျမိဳ႕ဟု ဆုိထား၏။ ယင္းကုိ ေထာက္ဆကာ တကၠသုိလ္ျပည္တည္ရွိရာ အရပ္သည္ ဂႏၶာရတုိင္းျဖစ္ခဲ့၏။ ယင္းတကၠသိုလ္ျမိဳ႕သည္ အိႏၵိယႏိုင္ ငံအေနာက္ေျမာက္နယ္စပ္ ျပည္နယ္အတြင္းရွိ “ရာ၀ါပင္ဒီ”ျမဳိ႕မွ မုိင္ႏွစ္ဆယ္ခန႔္ကြာေ၀းသည့္ အရပ္မွာ တည္ရွိ ၏။ အဆုိပါတကၠသိုလ္ျမဳိ႕၌ မီးရထားဘူတာရုံတစ္ခုတည္ရွိ၏။ ေဒလီျမိဳ႕ တကၠသုိလ္ျမိဳ႕သုိ႔ မုိင္ေပါင္း ၄၉၇ မုိင္ ကြာေ၀း၏။ အေနာက္ေျမာက္မီးရထားကုမၸဏီတစ္ခုက သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေပးလွ်က္ရွိ၏။
အဆုိပါတကၠသုိလ္ျမိဳ႕သည္ ဗုဒၶဘသာ၀င္တုိ႔အဖုိ႔ရာ “ဗာရာဏသီ”စသည္ကဲ့သုိ႔ ျမင့္ျမတ္အေရးပါေသာ ေနရာမဟုတ္ေသာ္လည္း ေရွးပေ၀သဏီကာလမွက ၾကီးက်ယ္သည့္ ပညာသင္ၾကားရာဗဟုိဌာနအျဖစ္ျဖင့္ ဗုဒၶ ဘသာ၀င္မ်ားသ႑ာန္၌ ျပိဳင္ဘက္ကင္းသည့္ ဌာနအျဖစ္ အသိမ်ားခဲ့၏။
ထုိေခတ္စာသင္သားတုိ႔သည္ တကၠသုိလ္ျမဳိ႕၌ ပညာသင္ၾကားရန္ အာသာဆႏၵျပင္းျပခဲ့ၾက၏။ ဗုဒၶဘသာစာ ေပမ်ား၌ တကၠသုိလ္ျမိဳ႕မွ ပညာသင္ၾကားကာ တတ္ေျမာက္လာခဲ့ၾကသည့္ ရွင္ဘုရင္မ်ား၊ အိမ္ေရွ႕မင္းႏွင့္ လူႀကီး လူေကာင္းမ်ားကုိ ဇာတ္အဌကထာမ်ား၌ အေျမာက္အမ်ားေတြ႕ၾကရ၏။ ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ ထင္ရွားရွိစဥ္က “ေကာသလမင္း၊ ေဆးဆရာဇီ၀က၊ အဂၤုလိမာလ၊ ဗႏၶဳလ စစ္သူၾကီး၊ အနာထပိဏ္သူေဌး စသည္တုိ႔သည္ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းထြက္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။

အႀကီးက်ယ္ဆုံးေသာ ပညာသင္ၾကားရာဌာန

ျငိမ္းခ်မ္းစြာကူးသန္းေရာင္း၀ယ္လုိေသာ ကုန္သည္မ်ားႏွင့္ ၀င္ေရာက္တုိက္ခိုက္လုိေသာ စစ္တပ္မ်ား၏ ျဖတ္ သန္းသြားလာရာ တံခါး၀၌တည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ တကၠသုိလ္ျမိဳ႕သည္ သမုိငး္တစ္ေလွ်ာက္၌ အလြန္အ ေရးပါခဲ့၏။ တစ္ခါတစ္ရံ တကၠသုိလ္သည္ လူေနမ်ားျပား စည္ကားခ်မ္းသာေသာ္လည္း၊ တစ္ခါတစ္ရံ ၀င္ေရာက္ တုိက္ခိုက္ၾကသည့္ စစ္တပ္မ်ား၏ ဖ်က္စီးမႈေၾကာင့္ အုတ္က်ဳိးအုပ္ပဲ့မ်ား စုပုံေနသည့္ ျမိဳ႕ပ်က္ကုန္းႀကီးျဖစ္ခဲ့ရ၏။ တကၠသုိလ္သမုိင္းသည္ အလြန္ေရွးက်သည့္ အခါက အစျပဳခဲ့ျပီး၊ တကၠသုိလ္တြင္ အျခားစီးပြါးေရးစသည္ထက္ ပညာေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ဗဟုိဌာနအျဖစ္ျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားမႈသည္ အိႏၵိယႏွင့္ ျမန္မာ စေသာ ေဒသအသီးသီးသုိ႔ပ်ံ႕ ႏွံ႕ခဲ့၏။ တကၠသုိလ္သုိ႔ ေ၀းလံသည့္ အရပ္ေဒသအသီးသီးမွ ပညာေတာ္သင္မ်ား စြန္႔စြန္႔စားစား လာေရာက္စုေ၀း ၾကသည့္ အိႏၵိယျပည္၏ အၾကီးက်ယ္ဆုံးေသာ ပညာသင္ၾကားရာဌာနအျဖစ္ျဖင့္ေဖာ္ျပထားသလုိ၊ ျဗဟၼဏ ဘာသာ၀င္ တုိ႔ မဟာရတက်မ္းမ်ား၌လည္း တကၠသုိလ္ျမဳိ႕ကုိ “ဂ်နေမဂ်ယဘုရင္” နန္းစုိက္ထူရာေနရာအျဖစ္ ျဖင့္ ေရးသားထားသည္ကုိေတြ႕ရေပသည္။

ႏုိင္ငံေရးအားျဖင့္ ၀မ္းနည္းဘြယ္ျဖစ္ေသာ္လည္း

“ပါရွင္းအင္ပါယာ” အထြဋ္ထိပ္သုိ႔ ေရာက္စဥ္က တကၠသုိလ္ျမိဳ႕ကုိ အင္ပါယာ၏ အေရွ႕ဘက္ အစြန္ဆုံးလက္ ေအာက္ခံျမိဳ႕အျဖစ္ျဖင့္ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရသည့္ အျပင္ အင္ပါယာတစ္ခုလုံး၏ စီးပြါးခ်မ္းသာ အတုိးတက္ဆုံးအစိပ္ အပုိင္းဆုံးတစ္ခုအျဖစ္ ယုံၾကည္လက္ခံခဲ့ၾကေပသည္။ ၃၂၆ ဘီစီတြင္ ဂရိဘုရင္ အလက္ဇႏၵားသည္ တကၠသုိလ္ ျမဳိ႕ကုိ ၀င္ေရာက္သိမ္းပုိက္လုိက္၏။ ယင္းသုိ႔သိမ္းပုိက္ႏုိင္ျခင္းသည္ သူ၏ အိႏၵိယႏုိင္ငံကုိေအာင္ျမင္ျခင္းဘုိ႔ရန္ လမ္းခင္းေပးသလုိျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။ ထုိစဥ္အခါက တကၠသုိလ္ျမဳိ႕ကုိအစုိးရသည့္ ဘုရင္အမၻိသည္ ျမိဳ႕ကုိသိမ္း ပုိက္သည့္ အလက္ဇႏၵား ဘုရင္အား အရႈံးေပးရုံမက သူ၏စစ္သည္မ်ားျဖင့္ ကူညီ၍ ေရွးဦးဆက္လက္တုိက္ခုိက္ ႏုိင္ရန္ ေတာင္ၾကားလမ္းမ်ားကုိပါ လမ္းညႊန္ျပသလုိက္၏။ ယင္းအျပဳအမူမွာ သူ၏သမုိင္းအတြက္ ဂုဏ္သေရနိမ့္ က်သည့္ အမည္းကြက္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။ ဤသုိ႔လွ်င္ တကၠသုိလ္ျမိဳ႕ က်ဆုံးသြားခဲ့ရသည့္အတြက္ ႏုိင္ငံေရး အားျဖင့္ ၀မ္းနည္းဘြယ္ျဖစ္ခဲ့ရေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္းအခါကာလမ်ား၌ အိႏၵိယ အေနာက္ေျမာက္ေဒသအတြင္း သုိ႔ “ဂရိအႏုပညာႏွင့္ ဗိသုကာအတတ္မ်ား” သြတ္သြင္းလာသည္အတြက္ ဂရိအႏုပညာဌာနျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။
တကၠသုိလ္၌ ေတြ႕ရသည့္ အေဆာက္ဦးေဟာင္းအားလုံးတုိ႔သည္ ဤအခ်က္၏ သက္ေသအေထာက္အထား မ်ားျဖစ္ၾကေပသည္။ ဂရိတုိ႔အုပ္စုိးျခင္းသည္ အခ်ိန္ကာလ မၾကာျမင့္ေပ။ ေမာရိယမင္းဆက္ကုိ တည္ေထာင္သူ စႏၵဂုတၱမင္းသည္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကုိ ႏွင္ထုတ္ျပီး။ သူ၏အင္ပါယာတြင္းသုိ႔ တကၠသုိလ္ျပည္ကုိ သြတ္သြင္းခဲ့၏။ သုိ႔ရာတြင္ သူ၏သားေတာ္ ဗိႏၵဳသာရမင္း၏ လက္ထက္၌ တကၠသုိလ္ျမဳိ႕သည္ လြတ္လပ္ေရးကုိ ျပန္လည္ရရွိရန္ ပုန္ကန္ထၾကြခဲ့ၾက၏။ ယင္းပုန္ကန္ထၾကြမႈကုိ ႏွိမ္ႏွင္းရန္ ဗိႏၶဳသာရမင္းသည္ သားေတာ္ အေသာကမင္းသား အား ေစလႊတ္၏။ ထၾကြမႈကုိ ႏွိမ္ႏွင္းျပီးေနာက္ အေသာကမင္းသားသည္ တကၠသုိလ္ျပည္၌ ဘုရင္ခံအျဖစ္ျဖင့္ ႏွစ္အတန္ၾကာမွ် အုပ္စုိးေနထုိင္ခဲ့၏။

ဗုဒၶဘသာ ပ်က္စီးခဲ့ရသည္

ေမာရိယအင္ပါယ ပ်က္စီးခဲ့ရျပီးေနာက္ ဆစ္သီယန္မင္း(သုိ႔မဟုတ္) ဆာကမင္းအဆက္သည္ တကၠသုိလ္ ျမိဳ႕ကုိ သိမ္းပုိက္ခဲ့၏။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ “ရိေဒါပဟာနိစ္မင္း” မင္း၏ လက္ေအာက္၌ တကၠသိုလ္သည္ “အာခုိရွား” ျပည္နယ္ႏွင့္ ပူးေပါင္းခဲ့ရေလ၏။ ေအဒီ ၆၀ ႏွင့္ ၆၄ အၾကားတြင္ ကုရွန္ လူမ်ဳိးတုိ႔သည္ အိႏိၵယႏုိင္ငံအတြင္းသုိ႔ ၀င္ေရာက္ျပီး တကၠသုိလ္ျမိဳ႕ကုိသိမ္းပုိက္လုိက္ျပန္၏။ အဆုိပါကုရွန္မင္းမ်ားလက္ထက္၌ ဗုဒၶသာသနိက အေဆာက္အဦး အမ်ားဆုံးတည္ေဆာက္ခဲ့ဟန္ လကၡဏာရွိေပသည္။ အေၾကာင္းမွာ ကုရွန္မင္းမ်ားထဲမွ ဘုန္းတန္ခုိး အၾကီးဆုံးမင္းျဖစ္ေသာ “ကနိရွက”သည္ အေသာကေနာက္ ဗုဒၶသာသနာကုိ အားေပးခ်ီးေျမာက္သူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေပ။ သူသည္ ေအဒီ၂ ရာသီစုႏွစ္အတြင္း၌ အုပ္စုိးခဲ့၏။ ကုရွန္မ်ားသာမက ဂရိႏွင့္ ဆာက တုိ႔သည္လည္း အားေပးခဲ့ၾကေလသည္။
အိႏၵိယျပည္တြင္းသုိ႔ ၀င္ေရာက္တုိက္ခုိက္လာခဲ့ၾကသည့္ လူမ်ဳိးမ်ားထဲတြင္ “ဟန္း”လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာ ကုိမယုံၾကည္မေလးစားၾကကုန္။ သူတုိ႔သည္ အလြန္ရုိင္းဆုိင္းၾကမ္းၾကဳတ္ၾက၍ ဗုဒၶဘသာ ယဥ္ေက်း မႈအေဆာက္ အဦးမွန္သမွ်ကုိ ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾက၏။ ေအဒီ ၄၅၀ ေလာက္တြင္ သူတုိ႔သည္ အိႏၵိယျပည္ထဲသုိ႔ ၀င္ ေရာက္ျပီး တကၠသုိလ္ ျမိဳ႕၏ ေရွးက်ေဟာင္းႏြမ္းေသာ ယဥ္ေက်းမႈ၏ အမွတ္သားမ်ားကုိ သုတ္သင္ဖ်က္ဆီး ပစ္ခဲ့ၾကေလ သည္။

အံၾသဘြယ္ရာ အပ်က္ဆီးမ်ားသာက်န္ရစ္ေတာ့

အရွင္ဖာဟီယန္ ၄၄၀ ေအဒီတြင္ တကၠသုိ႔ေရာက္ခဲ့၍ အရွင္ဟူအီစံသည္ ၇ ရာစုႏွစ္ထဲတြင္ေရာက္ခဲ့၏။ အရွဖာ ဟီယန္သည္ တကၠသုိလ္ျမိဳ႕၌ ဗုဒၶဘသာၾကီးပြါးတုိးတက္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ခဲ့ရ၏။ အရွင္ဟူအီစံသည္ကား တကၠ သုိလ္ျမိဳ႕ႀကီး ဘာသားျခားတုိ႔၏ ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးမႈေၾကာင့္ ဗုဒၶဘသာဆုတ္ယုတ္ပ်က္ဆီး၍ ေက်ာင္းအ ေျမာက္အမ်ား ပ်က္ဆီးေနသည္ကုိ ေတြ႕ခဲ့ရေပသည္။ အိႏၵိယျပည္တြင္းသုိ႔ မဂုိလ္လူမ်ဳိး မ်ား၀င္ေရာက္လာျပီး ေနာက္ ဂႏၶာရတုိင္း ၊တကၠသုိလ္ျမိဳ႕မွ ဗုဒၶသာသာေတာ္သည္ လုံး၀ေပ်ာက္ကြယ္ သြားေလ ေတာ့သည္။ ယခုအခါ ေရွးေခတ္ေဟာင္းက ယဥ္ေက်းမႈမ်ားကုိ ေျပာျပရန္ အံၾသဘြယ္ရာ အေဆာက္အဦး အပ်က္ဆီးမ်ားကုိသာ ေတြ႕ ရေပေတာ့သည္။

အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္

ထုိမွ တစ္ပါး မူလနာလႏၵတကၠသုိလ္ႀကီးသည္လည္း အာရွတြင္ေပၚလြင္ထင္ရွားခဲ့၏။ ဘာသာျခားတုိ႔၏ ဖ်က္ဆီးမႈေၾကာင့္ မူလနာလႏၵတကၠသုိလ္ႀကီလည္း ကြယ္ပခဲ့ရေလသည္။ ယင္းသုိ႔ေသာ သမုိင္းျဖစ္စဥ္မ်ားကုိ အရွည္ျမင္ေသာ ဆရာႀကီး ဦးျမင့္ေဆြသည္ အမ်ဳိးဘာသာ၊ သာသနာ တည္တံ့ခုိင္ျမဲေရးအတြက္ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ႀကီး တည္ေထာင္ကာ သာသနာျပဳေနျခင္းျဖစ္ေပသည္။

Dipolma & B.A

noreply@blogger.com (Indo) — Mon, 10 Jan 2011 11:51:00 +0000

Buddhist University (Mandalay & Rangon)

The aim of our Budddhist University (Mandalay & Rangon) is to teach the monks, nuns and laypeople to skilful not only in English, Pali and Sanskrit, but also in Buddhism and other religions, for both academic and missionary purposes. There are nine Departments in our Buddhist University, namely- (1) Dept. of Vinaya-pitaka, (2) Dept. of Suttanta-pitaka, (3) Dept. of Abhidhamma-pitaka (4) Dept. of Pali and Philosophy, (5) Dept. of Sanskrit and Prakrit, (6) Dept. of English, (7) Dept. of History and Philosophy, (8) Dept. of Hindi and Chinese, (9) Dept. of Buddhist Missionary. Each Department has its own Head and Assistant teachers.

We have adopted three programmers for academic and missionary purposes as shown below.

Programme I

( This (first) programme is adopted for the monks and nuns who have already passed the Pathamagyi (or Matriculation) examination and have a good knowledge of Pali and Buddhism.)

101—‘ Pali & Philology’:- (i) Anatta lakkhana sutta translation of the text and explanation of Dhamma contained therein; (ii) Pali composition and conversation; (iii) Philology- comparative study of Pāli and Sanskrit, Philological explanation of Pāli words through Sanskrit.

102 – ‘ Sanskrit’- Part I ;- (i) Pada mālā = Declensions of all nouns, pronouns and numerals, and Conjugations of Verb- forms (first group) with the Indicative, imperative, Optative and Imperfect terminations ( sabbagaṇika vibhatti); (ii) Kt- verb forms:- Past Participle, Present Participle, Future Participle, Gerund and Infinitive; (iii ) Passive and Causative verbs; () Sanskrit sentences- to be translated.

103– English ()- Part I - (i) Grammar; (ii) English words and (simple) sentences- to be translated into Burmese

104- - English Part (i ) (i) Grammar, (ii) Burmese words and sentences- to be translated.

105- - ‘History of Pali Literature’ Pitakas & Atthakathās.

(2) Diploma Course (Second year)

201- - ‘ Pāli & Philology’:- (i) Dhamma cakka pavattana sutta translation of the text and explanation of Dhamma contained therin; (i) Pali composition and conversation; (ii ) Philoloy- comparative study of Pali and Sanskrit, or Philological explanation of Pāli words through Sanskrit.

202- - ‘Sanskrit’ :- Part (i) Conjugation of verb-forms (second group) and Non- conjugational verbs, viz, Perfect, Aorist, Simple future, Periphrastic Future, Conditional and Benedictive; () Desiderative, Intensive and Denominative verbs. () five stories form Hitopadesa (Sanskrit text) – to be translated.

203- - English I : Part II’:(i) Grammar; (ii) English words and (simple) sentences- to be translated into Burmese

204- - English Part II’: (i) Grammar, (ii) Burmese words and sentences- to be translated.

205- - ‘History’: History of Buddhism in ancient India.

(3) B.A Course (Third year)

301- - ‘ Vinaya- Pitaka’: Pārājika kanda: Part (i) canonical text and its commentary: pp.1-120 each- translation of the texts; (ii) Explanation of Dhamma contained therein.

302- - ‘Suttanta Pitaka’:- Sīlakkhanda vagga: Part I:- canonical text and its commentary: pp.1-120 each- translation of the texts; (i) Explanation of Dhamma contained therein.

303- - ‘Abhidhamma Pitaka’:- Dhammasanganī-: Part I:- canonical text and its commentary: pp.1-120 each- translation of the texts; (i) Explanation of Dhamma contained therein.

304- - ‘Sanskrit & Philology’- (i) The remaining stories from Hitopadesa (Sanskrit text )- to be translated; ( ) Philology:- Comparative study of Pali and Sanskrit, or Philological explanation of Pāli words through Sanskrit.

305- - ‘Buddhism I’:- “Essayson Buddhism”- Part I (first half); (i) ‘ Dictionary of Buddhist terms’ part I ( first half ).

306- - ( “ Esssays on Buddhism” Part I (second half ) (i) “Dictionary of Buddhist terms” Part I (second half).

(3) B.A Course (Fourth year)

401- - ‘Vinaya- Pitaka’: Pārājika kanda: Part II: canonical text and its commentary: pp.1-120 each- translation of the texts; (I) Explanation of Dhamma contained therein.

402- - ‘Suttanta Pitaka’:- Sīlakkhanda vagga: Part I:- canonical text and its commentary: pp.120-240 each- translation of the texts; (i) Explanation of Dhamma contained therein.

403- - ‘Abhidhamma Pitaka’:- Dhammasanganī-: Part I:- canonical text and its commentary: pp.120-240 each- translation of the texts; (i) Explanation of Dhamma contained therein.

404- - ‘Sanskrit & Philology’- (i) The remaining stories from Hitopadesa (Sanskrit text)- to be translated; (ii ) Philology:- Comparative study of Pali and Sanskrit, or Philological explanation of Pāli words through Sanskrit.

405- - ‘Buddhism I’:- “Essays on Buddhism”- Part II:(first half); (i) ‘ Dictionary of Buddhist terms’ part I ( first half ).

406- - (“Essays on Buddhism” Part II: (second half ) (I) “Dictionary of Buddhist terms” Part I (second half).

noreply@blogger.com (Indo) — Mon, 10 Jan 2011 11:41:00 +0000

ဆရာေလးေတြလဲပါ၀င္ႏြဲလ်က္

Programme III

noreply@blogger.com (Indo) — Mon, 10 Jan 2011 11:33:00 +0000

Eight year course for Diploma, B. A. M. A

(Buddhist Missionary)

(This (second) Programme is adopted for the monks and nuns who have not passed the Pathamagyi (or matriculation) examination, and even for lay people who have little or no knowledge of Pāli and Buddhism. To let them have a good knowledge of Pāi and Buddhism, the preliminary or one-year extra course, called Basic Diploma (P.A.B. E) Course, is arranged before they are permitted (allowed) to attend the University classes proper.)

One year Basis Diploma Course (P.A.B. E)

‘Pāli I (P1) ‘ :- (i) Declensions of nouns ( ending in vowels; ‘ a, ā, i,ī, u, ū,), pronouns and numerals; () Conjugations of ninefold verb-forms, with fivefold verbal terminations, viz, “ Indicative, Imperative, Opatative, Future and Past (Aorist); () Pāli sentences contained in part I – to be translated into Burmese.

Pāli () (p2) - - “ Pāli grammar- Part II- (i) Declenation of nouns ending in vowels “ŗ’ o’ and consonants; (ii) Kŗt Verb- forms - - “Past Participle, Present Participle, Future Participle, Gerund and Infinitive; (iii) Causative and Passive verbs; (iv) Formation of ‘ Feminine nouns and Possessive adjectives ‘ by ending suffixes; (v) Comparison of Adjectives; (vi) Particle (Nipāta) and Preposition (Upasagga); (vii) Sandi=Euphony, and Samāsa= compound; (viii) Kŗt= Primary Derivative nouns and Taddhita= Secondary Derivative nouns. (ix) Pāli Sentences contained in part ()- to be translated into Burmese.

‘Abhidhmma; (A1)’ Abhidhammattha sanghaha’ (in Burmese)- Chapters on “Citta, Cetasika, Pakinnaka, Vīthi and Vīthimutta.”

‘Abhidhmma; (A2)’ Abhidhammattha saṅghaha’ (in Burmese)- Chapters on “ Rūpa, Samuccaya, Paccaya and Kammatthāna.”

‘Buddhism I (B1)’ :- (i) Section 1- - The detailed study of the ‘ Life of the Buddha’; (ii) Section 2- - Some important stories from the Dhammapada atthakathā ( in Burmese ) which describe various kinds of good and bad deeds that produce their corresponding good and bad consequences; and also some stories from “ Peta vatthu” ( in Burmese) which explain how the evil-doers undergo the fearful sufferings in the world of Petas.

‘ Buddhism (B2) :- () Section 3- The noteworthy basic principles of Dhamma to be followed by the Buddhists, as explained in the “ Singālovāda sutta and Mangala sutta; the various of Buddha, Dhamma and Sangha; the precepts contained in the ‘ Panca sīla and Uposatha sīla; the tenfold bad deeds (Duccarita) and tenfold good deeds (Sucarita), described together with their corresponding results; the ten ‘ bases of good deeds’ ( Puñña kiriya vatthu); various kammas that judge the fate of beings born in the woeful and happy abodes. (4) () Section 4 :- The nature of beings; the doctrine of ‘ Paticca samuppāda’; showing or explaining the ‘ threefold Rounds of Kilesa, Kamma and Vipāka’, turning around incessantly, one after the other; some important ways of “Meditation practie’.

‘English’ :- ‘ Basic English’ only for those who are not matriculated yet.

· (1,2) Advanced Diploma Course

Two year Diploma Course- - same as the two year Diploma course in Programme I ( First year and Second year course).

(3) B.A. Course (Third year)

301 - - ‘ History’ History of Burma- from ancient period to independence time, showing the activities of Burmese leaders working for the welfare of the country.

302 - - ‘Geography’ - - Local geography of seven States and Seven Division in Burma, showing the communications between the towns in Burma and their importance for Buddhism.

303- - ‘ Health and Medicine’ - - Part I (Tradition). Health is the most important fro the progress of the people. So the missionary monks should have a good knowledge of health and medicine, according to the traditional way, using the medicinal herbs in the neighbourhood.

304- - Selected Dhammapada verses’: 90 verses (1-90) to be learnt by heart and to be translated, giving an illustrative story in connection with each of those verses.

305 - - ‘ Buddhism I- } same as programme I – Third

306 - - ‘ Buddhism II – } Year (course Nos. 305 & 306)

(4) B.A. Course (Fourth year)

401 - - ‘ History’ :- History of ancient Buddhist countries, showing how Buddhism spread in almost all the countries in Asia, thanks to the self sacrificing ancient missionary monks, working hard for the sake of Buddha sāsana.

402 - - ‘Geography’ :- Local geography of those ancient Buddhist countries, giving the missionary monks of today a good knowledgeographical knowledge of the those countries.

403– ‘ Health and Medicine’ Part II (modern) :- The missionary monks should have a good knowledge of health and medicine, in order to know “ How to live healthly by using the modern medicine, besides the traditional medicine”.

404- - ‘Selected Dhammapada verses’:- 90 verses (91-180) to be learnt by heart and to be translated, giving an illustrative story in connection with each of those verses.

405 - - ‘ Buddhism I- } same as programme I – Fourth

406 - - ‘ Buddhism II – } (course Nos. 405 & 406)

(5) M.A. Course (Fifth year)

501–‘ Visuddhimagga’- Vol-I (in Burmese):- The missionary monks should know well the importance of “ Sīla (morality), Samādhi( concentration) and Paññā ( Insight –knowledge) “ to be liberated from worldly sufferings.

502– ‘ History’ } same as Programme I fifth year

503– Philosophy} (course Nos. 502 & 503)

504– ‘ Manifold’ Buddhist doctrine’ :- contained in the ‘ Milindapañā (in Burmese); Ledisayādaw works in Burmese, viz, Sammātitthidīpanī, Catu sacca dīpanī, Magganga- Dīpanī, Niyāma- Dīpanī”.

505 - - ‘ Buddhism I- } same as program me I – Fifth

506 - - ‘ Buddhism II– } Year (course Nos. 505 & 506)

(6) M. A. Course (Sixth)

601- - ‘ Visuddhimagga- Vol- ()’ ( in Burmese), It is the continuation of Fifth year course No.501.

603- - ‘ Philosophy’ (course Nos. 602 & 603)

604- - ‘ Meditation’ ( in Burmese ):- (i) The missionary monks should know well the ‘different methods of meditation practices’ both in theory and in practice. (ii)’ Sixteen meanings of the Four Noble Truths’ , well explained by the most venerable “Mo-goke’ Sayādaw.

605 - - ‘ Buddhism I’- } same as programme I – Third

606 - - ‘ Buddhism II – } Year (course Nos. 605 & 606)

M.A. Course (Seventh year)

701– ‘ Buddhist Meditation’

702– ‘Missionary activities’

703– ‘Hindī’

704– Chinese’

705– ‘Pātimokkha’

706–Reach methodology ( all same as Programme I (seventh year)

Progrmme (III)

In order to more effectively carry out our Buddhist missionary tasks throughout Burma, our ‘ Buddhist University’ (Mandalay and Rangon) is preparing to open’ Buddhist Missionary Colleges’ in the monasteries existing in the important disctrict-towns (about twenty in number) situated in the seven Divisions and states of Burma, year by year, since about the end of 2008, for giving a rare opportunity of learning “Buddhism, Pali, Sanskrit, Philology and English” (covering the Basic and Advance Diploma examinations are, for their further study, admitted to “Buddhist University” for B.A. and M.A degrees, either in Mandalay or in Rangon.

Our Private University in need of donations

Our private University has been run with great difficulty, as having very few donors and supporters and receiving no support from our Government. (1) The teachers and others cannot be salaried and give voluntary service. (2) Moreover, there are many text books prescribed for the courses or students, some of which are printed by the founder himself, some of which by the public donations and others are to be copied by Photostat. So a general fund is in need to salary the teachers and for other expenditures as well. (3) Buddhist University (Mandalay) is opened in the compound of a monastery, where there are only four one-storied old buildings to be used as class-rooms, not enough for all classes, and there are no buildings for the teachers’ residence and the library.

Now we are going to build those necessary buildings- (a) for class-rooms and teachers’ residence combined, a big two- storied building of square size, measuring 65 feet on each side, which is estimated to cost about hundred-thousand (one lakh) US Dollars, and (b) a two-storied library, measuring 45 feet in lenghth and 27 feet in breadth, which will cost about thirty thousand US Dollars. So, everybody is requested to donate this poor Private University working for the welfare of all people, irrespective of nationality, religion and sex.

“ Donations to Buddhist University are gratefully welcome”

M.A Course

noreply@blogger.com (Indo) — Mon, 10 Jan 2011 11:31:00 +0000

(5) M.A Course (fifth year)

501- - Visuddhimagga’ : Vol. l-pp. 1-370:- (i) Translation of the text; (ii) Explanation of Dhamma contained therein.

502- - ‘ History’:- History of Buddhism and Pāli literature of Ceylon (Sri Lanka).

503- - ‘ Philosophy’:- (i) The four Vedas, Brāhmanas, Aranyakas, Upanishads and Vedantas; (ii) The Vedic civilization and religious thought; (iii) The Philosophical thoughts of the different schools of religion flourished in India.

504- - ‘ Buddhist (Hybrid) Sanskrit’ :- language and grammar; (i) selections from the Mahāyāna Buddhist texts- “ Mahāvastu, Lalita, vistara,; Mahāparinirvāna sūtra; Edifying Stanzas from the Udāna varga; (ii) some eminent Mahāyāna Buddhist scholars and their works; (iii) Comparative study of BHS texts with the Pāli versions; (iv) Philology- comparative study of the BHS words with Pāli and Classical Sanskrit.

505- - Buddhism I ‘ (I) Buddha’s Abhidhamma (Abhidhammattha sangaha) chapters on “ Citta, Cetasika, Pakinnaka”- to be studied in detail; (i) Selected Dhammapada verses – 90 verses (1-90 ) to be learnt by heart and translated into English.

506- - ‘ Buddhism II:’ (i) Buddha’s Abhidhamma (Abhidhammattha saṅgaha) chapters on “ Vīthi, Vīthimutta, Rūpa”- to be studied in detail; () Selected Dhammapada verses – 90 verses (91-180 ) to be learnt by heart and translated into English.

(6) M.A Course (sixth year)

601- - Visuddhimagga’ Vol. II-pp. 1-353- (i) Translation of the text; and (ii) explanation of Dhamma contained therin.

602- - History:- History of Buddhism and Pāli Literature of Burma.

603- - ‘ Philosophy’ :- Doctrines of Mahāyāna Buddhism, Brahamanism (Hinduism), Christian, Islam (Muslim).

604- - ‘ Asoka’s Edicts’:- (i) King Asoka’s life and missionary activities; () Language of Asoka’s Edicts; (ii) Philology- Comparative study of the words used in the Edicts with Pāli and Sanskrit.

605 ‘ Buddhsim I’ :- (i) (I) Buddha’s Abhidhamma (Abhidhammattha saṅgaha) chapters on ) “Samuccaya, Paticcasamuppāda and Paccaya (Hetu, Arammana, Adhipati, Anantara, and Samanantara- paccayas or Conditions ”- to be studied in detail; (i) the Significance of the Buddha’s First Sermon- “Wheel of Dhamma” (Dhammacakka).

606- - ‘ Buddhism II‘ (i) Buddha’s Abhidhamma- the remaining 19 Paccaya (or conditions) to be studied in detail. (ii) The significance of Anatta (Non-soul) doctrine.

(7) M.A Course (Seventh year)

701- - ‘ Buddhist Meditation’ (i) Forty subjects of Meditation; (ii) Samatha (Calm or Tranquility) Meditation; (iii) Vipassanā (Insight) Meditation-7 Visuddhi or Purifications, and 10 Insight-knowledges, fourfold Ariyas, twofold attainments ( Samāpatti).

702 ‘Missionary activities’- done by Christian missions, Hindus, Muslims and Buddhists.

703- - “Hindī“:- Basic grammar and Conversation.

704- - ‘ Chinese ‘ Basic grammar and Conversation.

704- - ‘ Pātimokkha’ rules for monks.

706- - “ Rearch Methodology’ :- The procedure and method in carring out a research or writing a thesis or dissertation.

Dipolma & B.A

noreply@blogger.com (Indo) — Mon, 10 Jan 2011 11:28:00 +0000

Buddhist University (Mandalay & Rangon)

We have adopted three programmers for academic and missionary purposes as shown below.

Programme I

( This (first) programme is adopted for the monks and nuns who have already passed the Pathamagyi (or Matriculation) examination and have a good knowledge of Pali and Buddhism.)

103– English ()- Part I - (i) Grammar; (ii) English words and (simple) sentences- to be translated into Burmese

104- - English Part (i ) (i) Grammar, (ii) Burmese words and sentences- to be translated.

105- - ‘History of Pali Literature’ Pitakas & Atthakathās.

(2) Diploma Course (Second year)

203- - English I : Part II’:(i) Grammar; (ii) English words and (simple) sentences- to be translated into Burmese

204- - English Part II’: (i) Grammar, (ii) Burmese words and sentences- to be translated.

205- - ‘History’: History of Buddhism in ancient India.

(3) B.A Course (Third year)

301- - ‘ Vinaya- Pitaka’: Pārājika kanda: Part (i) canonical text and its commentary: pp.1-120 each- translation of the texts; (ii) Explanation of Dhamma contained therein.

302- - ‘Suttanta Pitaka’:- Sīlakkhanda vagga: Part I:- canonical text and its commentary: pp.1-120 each- translation of the texts; (i) Explanation of Dhamma contained therein.

303- - ‘Abhidhamma Pitaka’:- Dhammasanganī-: Part I:- canonical text and its commentary: pp.1-120 each- translation of the texts; (i) Explanation of Dhamma contained therein.

305- - ‘Buddhism I’:- “Essayson Buddhism”- Part I (first half); (i) ‘ Dictionary of Buddhist terms’ part I ( first half ).

306- - ( “ Esssays on Buddhism” Part I (second half ) (i) “Dictionary of Buddhist terms” Part I (second half).

(3) B.A Course (Fourth year)

401- - ‘Vinaya- Pitaka’: Pārājika kanda: Part II: canonical text and its commentary: pp.1-120 each- translation of the texts; (I) Explanation of Dhamma contained therein.

402- - ‘Suttanta Pitaka’:- Sīlakkhanda vagga: Part I:- canonical text and its commentary: pp.120-240 each- translation of the texts; (i) Explanation of Dhamma contained therein.

403- - ‘Abhidhamma Pitaka’:- Dhammasanganī-: Part I:- canonical text and its commentary: pp.120-240 each- translation of the texts; (i) Explanation of Dhamma contained therein.

405- - ‘Buddhism I’:- “Essays on Buddhism”- Part II:(first half); (i) ‘ Dictionary of Buddhist terms’ part I ( first half ).

406- - (“Essays on Buddhism” Part II: (second half ) (I) “Dictionary of Buddhist terms” Part I (second half).

The method of teaching Pali

noreply@blogger.com (Indo) — Mon, 10 Jan 2011 11:26:00 +0000

Indo-Āryan or Indian Languages comprise many different local dialects (desī-bhasā), but very close to one another. There are two main groups (or families) of Indian Languages, namely, Sanskrit and Prākrit, which are very similar to each other.

1. Sanskrit, used by the Brahmans of educated class, who could spend much time on education and earn their living or livelihood by education, contained the words constructed or formed strictly in accordance with the grammatical rules and so it did not undergo many changes throughout its history.

2. Prākrits, however, used by the common people, who have to spend more time on their livelihood than on education, inevitably underwent many changes, generation, according to the time ( kāla), locality (desa) and individual (puggala), and comprise many different dialects which are very similar to one another, such as, “Pāli, Māgadhi, Addhamaāgadhī, Soraseni, Maha-ratthī, Pesaci, Apabhramsa ( early Prākrit), and Hindī, Bengālī, etc. (later Prākrit).

The Buddha or Omniscient One, skillful in all Indain Languages of his time, went on religious tour for 45 years, in many different parts of Central India ( Mijjhima –desa) in order to teach and propagate His Dhamma ( Teaching of Truth) to the people for liberating them from worldly suffering and leading them to Nibbana, eternal bliss. As a result, numerous people from different parts of India came to the Buddha and entered the Buddhist Order ( Sangha). And consequently their own dialects, slightly variant from, but very close to Pali, intruded upon the Pali literature.

Moreover, after the passing away ( Parinibbana) of the Buddha, His numerous missionary disciples, generation by generation, worked hard to teach and propagate the Buddha’s Dhamma or Buddhism, not only in different parts of India, but also in neighbouring countries, such as Ceylon ( Sri Lanka), Nepal, Tibet, Pakistan, Afganistan, Bengal, China and South-east Asian countries. When Buddhism declined in India, due to the Hindus and Muslims, Ceylon ( and South India) came to the front in place of India and became the central of Buddhism, by widely learning the Buddhist scriptures and writing numerous commentaries, subcommentaries and many other books ( ganthantara) on various topics, such as the traditional Pali grammars and Pali dictionaries etc. mainly based on the traditional Sanskrit words. For the above-said reasons, Sanskrit and Prakrit languages exercised a great influence on the later Pali words.

European ( or Euro- Aryan) languages and Indian ( or Indo-Aryan) languages belong to the same family of “ Indo-European Languages” and are very close or similar to each other. So the Europeans can easily learn the Indian languages and vice versa. (But the inhabitants of Far-East and South-East Asian countries, find it difficult in learning the European and Indian languages, because the language-family of the former is quite different from that of the later.) Since the late 19^th century A.D., the liberal-minded European great scholars studied thoroughly both European and Indian (or Indo-Aryan) languages by means of the modern philosophical method comparing those languages with each other and wrote the various words or books on Sanskrit, Pali and other Prakrit languages, which served to know or understand those languages within a short time.

On the contrary, the traditionalist Venerable Sayadaw ( abbots) in Asia, especially in Burma spend a long time ( longer than necessary) on learning Pali by the trdational ( outdated) method through the trdational Pali grammars ( such as Kiccayana, Rupasiddhi, Moggalana, Saddaniti, Bhedacinta and so on), which give illogical or unsystematic ( sometimes wrong ) explanation of Pali words, using the grammartical suttas, scattering here and there, but they never become skillful or expert in the real or systematic formation of Pali words and unable to decide the Pali words- “ which one is correct and which one is wrong”, and “ which one is original (primary) form and which one is secondary form”.

So, let me say frankly “ it is the best way to learn Pali language by means of the time-saving modern (updated) method of philosophy, a comparative study of Pali with Sanskrit and Prakrit languages, so that one can become, within a short time, an expert only in Pali but in other Indian languages ( Sanskrit and Prakrits ) as well”. For , the word-conditions are ever changing, the worlds seems to be as small as a village, and there are too many things to be learnt within a very short life-span. Moreover, it is the greatest mistake that the extreme traditionalist venerable Sayadaws (abbots) of Burma do not allow their pupil monks to study Sanskrit and English, and as a result most of Burmese monks become backward in the worldly and religious matters, not knowing and not willing to take part in the missionary activities both at home and abroad. So, it is high time to urgently change, mordernize or improve our traditional (outdate) monastic education (Pariyatti learning) to reach the international standard, in accordance with the ever-changing world situations.

ၾသ၀ါဒ

noreply@blogger.com (ေရႊဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)) — Sat, 08 Jan 2011 15:01:00 +0000

ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ၾသ၀ါဒါစရိယ

မႏၱေလးၿမိဳ႕မုိးေကာင္းတုိက္ ဆရာေတာ္

ဘႏၵႏၱ ပ႑ိစၥာဘိ၀ံသ

၏

ၾသ၀ါဒ ကထာ။

ျပည္တြင္းသာသနာ ဦးစားေပးၾကပါ

အရွင္ျမတ္တုိ႔သည္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ သာသနာျပဳပုဂၢိဳလ္မ်ား ေပၚထြက္လာေစရန္ အထူးရည္သန္၍ တည္ ေထာင္ထားအပ္ေသာ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ႀကီး၏ အသီးအပြင့္မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးက သူ႔တပည့္ မ်ားကုိ “ငါ့ရွင္တုိ႔ သာသနာေတာ္မွာ တစ္ခ်ဳိ႕ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ဘြဲ႕ထူး၊ ဂုဏ္ထူးႀကီးနဲ႔ အေယာင္ျပ ဟန္ေဆာင္ျပီး ဘုန္းႀကီးေအာင္ လုပ္ၾကသည္။ ဘုန္းၾကီးေတာ့ လာဘ္လာဘေတြ ေပါမ်ားၿပီး ရုပ္၀တၳဳအေကာင္းစားႀကီးေတြနဲ႔ ဇိမ္ ခံေနၾကတယ္။ သာသနာေကာင္းေအာင္ ျပဳျပင္ဘုိ႔ေမ့ေနၾကျပီ။ ဒါမသန္႔ရွင္းတဲ့ ဘုန္းႀကီးမႈပါ။ အားမ က်ၾက ပါနဲ႔” လုိ႔ မိန္႔ၾကားတာ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ ငါ့ရွင္တုိ႔လည္း ဒီၾသ၀ါဒကုိ လိုက္နာဖုိ႔ေမ့မေနၾကပါနဲ႔။

ယခုအခ်ိန္မွာ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ရိပ္သာ၊ အျပည္ဆုိင္ရာ ဓမၼကထိက၊ ျပည္ပသာသနာျပဳ စသည္အားျဖင့္ သိပ္ေခတ္စားေနပါသည္။ ငါ့ရွင္တုိ႔ကုိေတာ့ ျပည္တြင္းကိုလွည့္ၾကပါလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ယခုအခ်ိန္ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာ ဘာသာျခားလူဦးေရဟာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးစအခ်ိန္ထက္ ရာခုိင္ႏႈန္းအမ်ားႀကီးတုိးေနပါျပီ။ သူတုိ႔ဘသာ၀င္ ဦးေရတုိးေအာင္လည္း နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ႀကိဳးစားေနၾကပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ သာသနာေတာ္မွာ ေခါင္း ေဆာင္ပုိင္းမွ တာ၀န္ယူထားၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား ဗုဒၶဘသာမွ အျခားဘာသာသုိ႔ ပဲ့ထြက္မသြားေအာင္ ရဟန္းေတာ္တုိင္းမွာ အဓိကအားျဖင့္ တာ၀န္ရွိၾကပါသည္။ တာ၀န္သိသည့္ မေထရ္ႀကီးမ်ား မေပးဆပ္ႏုိင္၍ တင္က်န္ေနသည့္အေၾကြးကုိ အရွင္ျမတ္တုိ႔ေပးဆပ္ျဖစ္ေအာင္ ေပးဆပ္ၾကပါ။
မိရုိးဖလာဗုဒၶဘာသာျဖစ္ၾကသည့္ လူငယ္ရြယ္မ်ားကုိ ဘာသာေရးအယူအဆမ်ား အရုိးစြဲေအာင္ သင္ၾကား ေပးၾကဘုိ႔လည္း မေမ့ၾကပါနဲ႔။ ျပည္တြင္းသာသနာလည္း ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဘုိ႔လည္း အလြန္လုိအပ္ေန ပါသည္။ ႀကိဳးစားတဲ့အခါ စိတ္ပ်က္စရာ၊ အားမရစရာေကာင္းသည့္ အခ်ဳိ႕လက္ရွိအေျခေနမ်ားကုိလည္း စိတ္ ေကာင္းျဖင့္ အျဖစ္ရင္းကစၿပီး ေျပာင္းလည္းျပစ္ၾကပါလုိ႔ ေမတၱာျဖင့္ တုိက္တြန္းပါသည္။
ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက “နတ္ဘ၀ကုိ ရခဲသည္” ဟု ေဟာေတာ္မမူပါ။ လူ႔ဘ၀ကုိသာလွ်င္ “မႏုႆတၱ ဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာ=လူ႔ဘ၀ ရခဲ၏” ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။ “နတ္တုိ႔သည္ မိမိတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ရရွိထားသည့္ စည္း ဇိမ္ခ်မ္းသာကုိ ခံစား၍မ်ားေသာအားျဖင့္ ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကသူမ်ားေသာေၾကာင့္ နတ္ဘ၀ကုိ ရခဲ၏” ဟု ေဟာ ေတာ္မမူျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လူတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ရရွိထားသည့္ စည္းဇိမ္ခ်မ္းသာကုိ စြန္႔ပယ္၍ အမ်ားေကာင္းက်ဳိး သယ္ပုိးႏုိင္ေသာသူမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ “လူ႔ဘ၀ကုိ ရခဲ၏” ဟုေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ေလးသေခၤ်ႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္း ပါရမီျဖည့္ခဲ့ေသာ ဘ၀တုိ႔သည္ လူ႔ဘ၀မ်ားသာျဖစ္ပါ သည္။ ပါရမီျဖည့္တယ္ဆုိတာ ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔၍ အမ်ားက်ဳိးသယ္ပုိးျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရခဲသည့္ ဘ၀ကုိ ရရွိထားၾကသည့္ လူသားတုိင္း လူသားတုိင္းမွာ အမ်ားအက်ဳိးသယ္ပုိးရမည့္ ဘ၀ေပးတာ၀န္ရွိၾကပါသည္။ ထုိဘ၀ ေပးတာ၀န္ကုိ
၁။ သိသူ
၂။ မသိသူ ဟု ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စား ရွိပါသည္။
ဆရားႀကီး ဦးျမင့္ေဆြသည္ နံပါတ္တစ္ အမ်ဳိးစားျဖစ္ေပသည္။ ဆရာႀကီးကုိ အရင္က မေတြ႕ဖူး၊ မသိဖူးပါ။ လြန္ခဲ့့့သည္ (၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔က ပရိယတၱိသာသနာ့ဟိတအသင္း လူႀကီး ပေဒသာ ဦးခင္ေမာင္ ႏွင့္ ဒကာႀကီး တစ္ေယာက္ ေရာက္လာ၏။ ဒကာႀကီး ဦးခင္ေမာင္က “အရွင္ဘုရား ဒီ ဒကာႀကီးက မႏၱေလး တကၠသုိလ္ ဒုတိယ ပါေမာကၡ အျငိမ္းစား ဦးျမင့္ေဆြပါဘုရား” ဟုမိတ္ဆက္ေပးပါသည္။ ေနာက္ဆရာႀကီး ဦးျမင့္ေဆြသည္ မၾကာခ ဏေရာက္ေရာက္လာတတ္၏။ သူတတ္ကၽြမ္းေသာ သကၠတဘာသာႏွင့္ ဘာသာေဗဒ အေၾကာင္းမ်ားကုိ ေလွ်ာက္ထားေလ့ရွိပါသည္။ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ ရဟန္းေတာ္ေတြကုိ သကၠတဘာသာ ျပန္႔ပြါးေအာင္ သင္ ၾကားေပးလုိပါတယ္။ တပည့္ေတာ္သင္ၾကားေပးလုိသည့္ သကၠတဘာသာက အိႏၵိယ၊ သီဟုိဠ္ သင္နည္းေတြ ထက္သာသည့္ ဥေရာပတကၠသုိလ္မ်ားရဲ႕ သင္နည္းမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ပါဠိႏွင့္ သကၠတ ႏႈိင္းယွဥ္သင္ျပသည့္ ဘာ သာေဗဒနည္းပါ။
ဒီနည္းျဖင့္သင္လုိက္လွ်င္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ပါဠိ ပုဒ္ပါဌ္ေတြကုိ အခ်ိန္တုိအတြင္း ႏုိင္နင္းပါမည္။ ပါဠိဘာသာ ကုိလည္း ျမန္ျမန္တတ္ေျမာက္ပါမည္ဘုရား” “ဒကာႀကီး ပုဒ္ပါဌ္ေတြႏုိင္နင္းျပီး ပါဠိဘာသာ ျမန္ျမန္တတ္ေျမာက္ မည္ဆုိတာေတာ့ သေဘာက်သြားျပီ။ ဒါေပမယ့္ ခုေခတ္ဦးဇင္းေတြက အဂၤလိပ္စာသာ သင္ခ်င္ၾကတာ ၊ သကၠတ သင္ယူခ်င္သူကေတာ့ နည္းပါလိမ့္မယ္”ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား။
သူတုိ႔လုိခ်င္သည့္ အဂၤလိပ္စာကုိလည္း သင္ေပးပါမယ္။ တပည့္ေတာ္သင္ယူေစခ်င္သည့္ သကၠတ ဘာသာ ကုိလည္း သင္ေပးပါမယ္။ ဘုရားေဟာ ပိဋကတ္ေတြလည္း မလစ္ဟင္းေစရပါဘူးဘုရား” “ရည္ရြယ္ခ်က္ သိပ္ေကာင္းပါတယ္။ သေဘာလည္းက်ပါတယ္ ဒကာႀကီး” “တပည့္ေတာ္ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ႀကီး ဖြင့္မလုိ႔ဘုရား။ ဘာမွေတာ့ ျပည့္ျပည့္စုံစုံမရွိပါဘူးဘုရား။ ေစတနာပဲရွိပါတယ္။ က်ားကုတ္၊ က်ားခဲ ၾကိဳးစားရမွာ ပါ။ ၾသ၀ါဒါစရိယဆရာေတာ္ႀကီး (၁၂)ပါး ရာထားပါတယ္ဘုရား။
အရွင္ဘုရားကုိလည္း ပါ၀င္ေစခ်င္ပါတယ္ ဘုရား” အင္း-ဒကာႀကီးကပါ၀င္ေစခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ ပါ၀င္ ပါမယ္၊ က်ဳပ္က ပါတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အဆက္ျပတ္ေနတာ၊ ဘာဆုိဘာမွ မသိဘူး” “ရပါတယ္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရား ျမင္သလုိ ၾသ၀ါဒ ေပးရုံပါ။ တပည့္ေတာ္မိသားစုကုိလည္း ေျပာထားပါတယ္။ ငါေတာ့ မင္းတုိ႔ ေလာကီ စည္းပြါးခ်မ္းသာေရးကုိ ေဘးဖယ္ထားျပိး၊ ငါ့ဘ၀ကုိ သာသနာေတာ္ အတြက္ ႏွပ္ျမွပ္လွ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္ အေကာင္ထည္ေပၚေအာင္ ၾကီဳးစားေတာ့မယ့္ လုိ႔ေျပာထားပါတယ္ဘုရား” ဆရာႀကီး ဦးျမင့္ေဆြ ေျပာထားသည့္ စကားမ်ားထဲမွ မွတ္မိသမွ်ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာႀကီး ဦးျမင့္ေဆြသည္ ငါလုပ္လွ်င္ ျဖစ္ရမည္ဟု ယုံၾကည္သည့္ စိတ္စြမ္းအားေကာင္းသူ ျဖစ္သည္။
ဆရာႀကီး ဦးျမင့္ေဆြ မျဖစ္မေနႀကိဳးစားခဲ့သည့္ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ႀကီးသည္ (၁၀)ႏွစ္ခရီးသို႔တုိင္ခဲ့ျပီ။ ယခုအခ်ိန္ ၌ ေအာင္ျမင္မႈ အသီးအပြင့္တုိ႔ေ၀ဆာလွ်က္ရွိပါသည္။ ဤတကၠသုိလ္မွ ဘြဲ႔ရရွိသြားၾကေသာ ပညာတတ္ရဟန္း ေတာ္ေလးမ်ားသည္ မိမိတုိ႔စြမ္းရာပညာမ်ားျဖင့္ ေနရာေဒသအသီးမွာ သာသနာေတြျပဳေနၾကသည့္ သတင္းမ်ား ကုိလည္း ေန႔စဥ္ၾကားသိေနရသည့္ အတြက္ အလြန္ပဲ ၾကည္ႏႈးမိပါသည္။ ဤတကၠသုိလ္ႀကီး၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကား ႀကီးမားလွပါေပ၏။ ဆရာႀကီး ဦးျမင့္ေဆြသည္ လူ႔ေဘာင္ေလာကကုိ ေအးခ်မ္းသာယာေအာင္ သယ္ေဆာင္မည့္ ဤတကၠသုိလ္ႀကီးကုိ က်ားကုတ္က်ားခဲ တည္ေထာင္ခဲ့ဲ့ဲပါသည္။ ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔၍ အမ်ားက်ဳိးကုိသယ္ပုိးခဲ့ပါသည္။
ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔ေသာ္လည္း ေကာင္းက်ဳးိမ်ားကား ဆရာႀကီးထံသုိ႔ ျပန္ေရာက္လာမည္ကား မလြဲပါ။ သူ႔အက်ဳးိ ေဆာင္၍ကုိယ္က်ဳးိေအာင္ျမင္ျခင္းပါတည္း။ ဆရားႀကီး ဦးျမင့္ေဆြ သက္ရွည္၊ က်န္းမာ ၊ ခ်မ္းသာ၍ အမ်ားအက်ဳိး သာသနာ့အက်ဳိး သယ္ပုိးေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါေစ။