Yazan Anne

iste öyle

2015-09-04T09:49:00.000-07:00

Yazmak icin hep mükemmel zamani bekleyip tabii ki o mükemmel zamanin hic ama hic gelmemesiyle yazamamak.

oysa ne kadar cok seviyorum.

Tek basina hic bir destek almadan iki cocuk,kardes kavgalari,bitmeyen ev isleri her güne saglikli besleyici mönüler hazirlamak falan iyice ayarimi bozmus olabilir.

Deprosyana girmem gerekiyor mesela.Girmezsem catlayacagim zira :)

Ama su filmlerdeki gibi havali bir sekilde.

Elimde cikolatalar cipsler falan...Aglarken yiyorum,yerken agliyorum.

Tam o anda cocuklar gelip ´ya bizee deee´deyiverince´oyyy canin mi cekti al ye bari´demeden hop ne deprosyan kalir ne elinde cips cikolata.

Ya da sen ev islerinden mutfaktan kactikca onlar üstüne gelir´Bak birak inadi,yapacak olan yine sensin is cigirindan cikmadan el at´diye isaret verirken tam o anda cocuklardan biri bagirir ´anneeaaa aciktim´

ne depresyonu,kalk kiz sogan dogra diyerekten isteksiz adimlarla mutfaga yollanirsin.

iste yalniz annenin bir deprosyan (olamayan)hikayesi size.

saka bir yana ben en cok gülmeyi seviyorum.Gülen ve güldüren birini buldum mu birakmam pesini...

Ama iste hayat bazen oyle ayarimi bozuyor ki,tam gülecegim bir aglama geliyor bana

iste öyle

Yaziyoorrr,yaziyooorr :)

2013-10-01T03:37:00.000-07:00

Alti ayda bir yazmak da nesi ? :)

Zaman mi yok?Tabii ki var ama yazmak icin en sakin anlari bekliyorum hep.O anlar da hic gelmiyor elbette :)

Ruzgar oglan 9 aylik oldu,Ada anaokuluna devam ediyor.Hatta muzik okuluna basladi.Ne cabuk geciyor vakit,ne cabuk eskiyor hersey...

Benim-bizim icin cok zor bir yil oldu bu yil...Hala da zorlugu korumaya devam ediyor.Ruzgar´in ilk uc ayini hastalikla,benim ayni sekilde kendimi dogumdan sonra bir turlu toparlayamadigim bir kis olmustu.Engin´in islerinin berbat gitmesi herseyi iyice zorlastirdi.

Simdi herseyin yoluna girmesi icin dua ediyorum sadece...

Kaldigimiz yerden devam ediyorum aslinda ben.7x24 saat anneligim hizini kesmeden devam ediyor :)

Babamizin yine sabah gidip gece gelmesi,haftanin yedi gunu calismasi sinirlerime dokunuyor hala...

Cocuklarin;evin bütün isinin uzerime kalmasi degil sorun.Sorun´yalnizlik´...Bilen anlar beni

Ada abimiz sabahlari evde buyuk bir kaos yaratarak babasiyla beraber okula gidiyor.Okuluna arkadaslarina iyice baglandi.Kendini cok guzel ifade ediyor artik.

Abi olmaya bayiliyor.Ruzgar´i kuzum pamugum diye seviyor :)

Gecen hafta pazartesi gunu cok istedigim muzik okuluna basladi.Tahmin ettigim gibi o da cok sevdi.

Bir de spor olsun dedim,futbola gittik bir gunlugune deneme icin ama yok.O da tahmin ettigim gibi oldu.Hic sevmedi...

O bir sanatsever iste :)

Ruzgar oglan buyumeye devam ediyor...Ada´ya göre daha azman bir bebek.Daha hareketli.

Abisine asik ayni zamanda.Okula almaya gittigimizde Ada´yi gorur gormez kahkahalar atmaya basliyor.Ada da o guldukce gulduruyor onu.ogretmenler ve diger cocuklar da onlari izlerken pek bi egleniyorlar :)

Hergün iyi ki kardesim olmus diyen bir abi

abisi kolunu kaldirsa gulen bir bebek...Onlarin özeti bu..

Sürekli kosturan,ugrasan,didikleyen,bazen isyan eden,bazen kizan,sesi yukseldikce kendinden nefret eden bir kadin...Bu da benim özetim :)

Rüzgar Geldi(Dogum Hikayesi)

2013-04-24T11:15:00.001-07:00

Nerden baslasam nasil anlatsam bilemiyorum.Bu hikayeyi defalarca anlattim ama sanirim yazmak en zor olani...

Evet ikinci kez anne oldum ben.Yine yeniden bu sahane duyguyu yasadim.Daha net,daha da sindirerek.Insan daha önce yasadigi güzel bir hissi ikinci kez daha da sahiplenerek yasiyor.Doyasiya hissediyor..

24 aralik günü evde olan babamizin serefine güzel bir kahvalti yaparak basladik güne...Benim enerjim her zamanki gibi yerinde.Hava da bir o kadar sahane.Disariya cikip yürüyelim biraz dedim bizimkilere.Ama öncesinde markete gitmeliydim.Ada´ya bir gün önce pizza sözü vermistim.Eksik malzemeleri almam gerekiyordu.Tek basima,agir agir yürüyerek,temiz ve güzel havayi icime cekerek tuttum marketin yolunu.

Sonra göl kenarina gittik.Fotograf cekme niyetindeydim.Makinami da yanima aldim.Ama her adim atisimda inceden inceye ufak belli belirsiz bir agri hissetmeye basladim.Bebek bazen kendini bir tarafa verir ve canim biraz yanardi,iste öyle bir agriydi bu.Pek önemsemedim.Ama cok da yürüyemedim.Biraz fotograf cekip eve geri döndük.Ben hemen mutfaga girdim.Pizza hamurunu yogurdum.Hala beni cok da rahatsiz etmeden devam eden agrilar esliginde...

Saat alti,alti bucuk sulari pizzamizi yedik.Kendimi oldukca yorgun hissedip mutfagi öylece birakmak istedim ama icim rahat etmeyince bulasiklari toparlamaya basladim.

Bebek kendini iyice bir tarafima vermeye basladi.Ve ben bundan daha da cok rahatsiz oldum.Biraz uzandim.

Sonra da esimin önerisi uzerine,kuveti doldurup icine girdim.Biraz iyi gelmisti sanki.Rahatlamistim biraz...

Saat sekiz bucuk dokuz civari babasi uykusu gelen Ada´yi uyumaya götürdü.

iste ondan sonra cok hafif sanclarim basladi.Ama emin degilim.Ve o gun doguracagima inanmiyorum nedense.39+1 deyim halbuki.Dogurmam gayet normal :)

Engin arayayim mi ambulansi diye soruyor.Ben hayir emin degilim,belki gecer deyip duruyorum.Bu arada gözüm telefonun saatinde.Sancilar 5 dakika da bir geliyor.Eee niye hastaneye gitmiyorsun diyorsunuz biliyorum ama öyle hafif ki sancilar,gercekten emin degilim.Yalanci sancilardir diye dusunuyorum hep.Düzenli olmasina ragmen.Ben,blog arkadaslarim ilknur,sezobigo ve Gül´e mesajlar yaziyorum bir yandan.Sancilarim var diye.

Bir yandan salonun ortasinda bir ileri bir geri volta atiyorum bir yandan da parmaklarim telefonda tikir tikir mesaj yazmakta.iste mesaj yazabilecek haldeyim yani :)

Saat kac oldu hatirlamiyorum.Facebooktan o gunun mesajlasmalarina baktim simdi.Saat 22:45 de en son mesaji yazmisim:) Sonra sesim cikmamis.Bu sürec icinde sancilar iki dakikaya kadar düstü,Ama hala mesaj yazicak haldeyim.Ve Engin telefon edelim Asli dinle beni diye inliyor ben hala kanama olsun arayalim diye tutturmusum.Sacma geliyor belki size evet ama ilk dogum aklimda hep.Saf saf sancilarin sIkligindan cok siddetine takmisim.Sancilar hafif diye doguma daha var ve ben en azindan bu sureyi hastane yerine evde gecirmek istemiyorum.(Ada´da cok canimi yakmislardi aklim orda benim.Ne kadar gec gidersem o kadar iyi :)

Bilincsiz sanmayin beni.Normal dogum üzerine cok okudum.Ama sanki o an doguracagima hic inanmadim.Kismet mi diyeyim ne diyeyim bilmiyorum.simdi dusunuyorum da gercekten sacmalamisim.Hafif de olsa sancim var daha ne olsun:)

Ne olduysa 15-20 dakika icinde oldu iste.

Sancilari iyice hissettigim zaman aglamaya basladim ben.Nasil dogurucam,allahim bana yardim et diye dualar ediyorum.Engin bu arada annesini(Ada´nin yaninda kalmasi icin)ve ambulansi aradi.O tam telefonu kapatti.Ben bir ikinma hissettim.Engin derin nefes al,sakin ikinma diye söyleniyor.Ben gec kaldik,niye seni dinlemedim diye kendime kiziyorum.Nasil panikledigimi kelimelerle anlatamam.Neyse derin derin nefes alarak atlattim ikinmayi.Hemen hastane cantamizi ve diger alicaklarimizi aldik.Kapiya ciktik,ayakkabilarimizi giyindik ki,bir ikinma daha ama daha kuvvetli.Ve....bebegin kafasi cikti :)Attigim ciglik hala kulagimda.

Engin bebek geldi diye bagirdim ardindan.ve sonra kendimi Engin´in kollarina biraktim.Yere yatirdi beni.Ben bir yandan agliyorum,bir yandan cikar bebegi diye bagiriyorum,elimle de uzerimdekileri cikarmaya calisiyorum.Engin öylece kaldi once,sonra komsulardan yardim istedi.Ama binada kimse yok.(dini bayram var o gun Avusturya´da) olsa da ne yapacaklar ki.

Tut kafasindan al hadi bebegi diye bagirmamla beraber bebegimiz babasinin ellerine dogdu.(bunlarin hepsi saniyeler icinde oldu)

Bebegin sesi cikmiyor Engin dedim.Korktuk.hemen hafif asagida dogru cevirmeye calistim.Sonra aglama sesiyle ikimizde rahatladik.

Ben de onunla beraber agladim tabii.Allahim dogdu,bitti diye seviniyorum.Sevincten saskinliktan agliyorum ben.

Engin ambulansi aradi bebek dogdu diye.Göbek kordonuna dokunmayin,geliyoruz dediler.Hemen icerden havlu getirdi ebem :) Sardik bebegimizi.Bekliyoruz öylece.Ada herseyden habersiz huzurla uyuyor icerde :)

Ambulans geldi.Göbek kordonunu kesmesi icin Engin´in eline makas verdiler.Sen dogurttun,sen kesiceksin dediler.

tansiyonuma falan baktilar.Bu sirada Engin´in annesi geldi.Beni kan ve suyu icinde yerde görünce sok oldu.Ne yapacagini sasirdi.Ben mi?Ben iyiyim.Sadece cok usuyorum.Cünkü her ne kadar üzerimi örtselerde islak islak betonda yatiyorum.

Sedye ile ambulansa bindirildim.Ambulansta hemen annemi aradim.Anne ben dogurdum,hem de kapinin önünde dedim.Annem kizim ne diyorsun sen,nasil kapinin onunde dogurursun diye konusmaya basladi.Anlatabildigim kadar anlattim.Aglamaya basladi.Niye yaninda degilim niye sizlanmaya basladi :(

Hastaneye vardik.Odaya aldilar beni.Herkes nasil oldu diye soruyor.Engin de anlatmaya basliyor.Havasindan da gecilmiyor bu arada.Ben dogurttum diye :)

Hala ayaklarimda olan ayakkabilari ve esofmani cikardilar.Bir ikinma ile de plesantayi cikardim.

Dogum sirasinda olusan bir kac yirtilma icin dikis atildiktan sonra bebegimi emzirebildim.Tam iki saat boyunca gögsümde kaldi,emdi.

3 kilo 100 gr agirliginda,49 cm olarak dogdu.

Adi...Adi tabii ki Ruzgar oldu.Rüzgar gibi gelmisti cünkü.

Bu ismi düsünmüstüm ama burda telafuzu zor olur diye vazgecmistim.Sonra ismi ile dogduguna inandim.Ve ona baktigimda bu isimi cok yakistirdim.Zor da olsa Rüzgar olmali dedim.

Simdi tam da bugun 4 aylik oldu Rüzgarim.Zaman cok cabuk geciyor.Hizla büyüyor...

Bugünlerde kendi kendime söyledigim seyse anne olmak güzel,ama ikinci kez anne olmak daha da güzel...

35.hafta

2012-11-26T12:08:00.000-08:00

Kaldi geriye 5 hafta.
Hersey yolunda.Doktor kontrollerim bitti.Hastane randevum var 17 aralikta.
Icerdekinin hareketleri oldukca sert.Ben hareket halindeyken bile o hic durmadan taklalar atiyor.Cogu zaman düz bir sekilde oturmama bile musade etmiyor.icerde ayagi kalkiyor sanki,nefeS alislarim bile degisiyor.
Kendimi cok fazla yormamaya calissam da olmuyor.Ev isi,yemek,o,bu derken bazen oturdugum yerden kalkamaz oluveriyorum.Kalcamda ciddi bir agri olusuyor.Dilerim gebelikten sonra tamamen gecer,gider.
Mide yanmalari da var tabii.Beni delirten bir konu.Yedigime dikkat de etsem oluyor.Soda ise yarasa da tamamen gecmiyor,uykumdan bile uyandirabilir beni.

Öyle böyle derken sonuna yaklastim iste...
Mutluyum,heyecanliyim ve biraz da endiseliyim.

iki cocuklu bir anne olmak nasil birsey olucak en cok onu merak ediyorum.
Peki,yeniden annelik heyecanini yasamak,kucagima almak,yeniden emzirmek.
Evet emzirmek.En cok bunun icin sabirsizlaniyorum sanirim :)

Ada´biy ay kaldi´diyor isaret parmagi ile göstererek.Karnimi durmadan oksuyor,seviyor.Kardesi ile sohbet ediyor.
´Bir tane tekme at taydesim´deyip karnimin oynamasini bekliyor.

isim konusunda hala bir arpa boyu yol olamadik.
ismi ile gelicek tesellisine siginiyorum sadece :)

4 Yas

2012-10-08T03:26:00.001-07:00

8 Ekim 2008.Saat 11:14

iste tam da bu saatler de hastane yolundaydim.Agrim vardi.Ve bilmiyordum ki hayatimin degisimini yasamama saatler kaldigini.Duydugum agrida,sancidaydi aklim.Hic bitmiyecek gibi gelen.

Kucagima aldigimda bütün agrim gecmisti ama öyle annelik duygusu degildi bu.Sadece korku...

Ben sana yetebilecek miyim korkusu.Öyle kücüktünki.Aklimdan gidiverdi,tüm okuduklarim,ogrendiklerim,bildiklerim...Tüm cesaretimi yitirmistim,senin o kücük ellerine bakarken.

Bak bugun iste o günün dördüncü yili.

Bu dört yilda,cok sey yasadim seninle.

Duygularimin öyle uc noktalarinda buldum ki kendimi.

Cokca vicdan azaplari yasadip seni uyurken izledigimde,cokca kahkahalara boguldum yaptiklarini,sirinliklerini izlerken,cokca sinirlendim,ne istedigini anlamaya calistigim zamanlarda.

Senden baska birseyle ilgilenmeme hic tahammül edemedin.(Hala da edemiyorsun)Sen uyurken evin icinde calisan bir kadin haline getirdin beni.

Gülerken yanaginin kenarinda olusan gamzelerin var ya,onlari bir kere,bir kere daha görmek icin herseyi yapardim,yaparim.O gülücüklerin,kahkahalarin baha bicilmez biliyor musun ?

Sana her kizisimdan sonra kendime daha cok kizdim.Kendimden nefret ettim.Sana kizmama sebep olan hayatimdan,insanlardan nefret ettim.

En zor zamanlarimin tek sahidi oldun.Kendi aglamalarindan baska aglamalari bilmedigin zamanlarda sadece gülümsedin benim gözyaslarima.Bosver dercesine.

Simdi ise beni aglatanlara kiziyorsun.

En cok korktugum sey,birinin seni üzmesi,anlamamasi oldu. Korumak da istemedim seni,arada toslayarak,bir seylere carparak büyümeni istedim.Ama insanlarin senin kücücük yüreginde tamiri olmaz yaralar acmasindan da hep endise duydum.

o yüzden en yakinlarima bile,sana karsi söylenmis yanlis bir cümlenin,sözün karsinda durdum hep.

Bugünlerde ortak bir heyecanimiz var.Elinin her sabah karnima gitmesine,kaydesim,oy tiyamam demene bayiliyorum.

Her gün soruyorsun.Taydesim ne zaman dogucak diye.Inan ben de sabirsizlikla bekliyorum ikinizi yanyana görmek icin.

cok az kaldi Ada,abi olmana cok az kaldi.

Simdi sana seni anlatayim mi biraz ? Peki

En sevdigin sey tabii ki oyun oynamak.Ama asla yanliz degil.Mutlaka yaninda bir cocuk veya bir büyük olmali.
En cok kullandigin kelime ´canim sIkIldi yine´ :)
En sevdigim oyunlardan biri memory kartlari.
En sevdigin yemek yogurtlu makarna,börek,kirmizi et ve tavuk.
En sevdigin tatli,tavuk gögsü.
En sevdigin oyuncaklar dinozorlar ve arabalar.
simdilerde sevdigin seylerden biri de hikaye dinlemek.Yanima üc dört kitabi getirip hadi demek.
Banyo yapmak hala vazgecilmezin.
Sofra kurarken,is yaparken yardim etmeyi de pek seviyorsun.Ve harika sofra da kurabiliyorsun.
Cok dikkatli ve bir o kadar da cevrenle ilgilisin.Etrafta olan hic birsey kacirmiyorsun.
Duygularini cok iyi ifade edebiliyorsun.Ne hissediyorsan bunu dile getiriyorsun.Ve ben buna hasta oluyorum.
Hala bizimle yatmak icin direniyorsun.Basariyorsun da :)
Elimde hamur görmeye hala dayanamiyorsun.Hemen ellerini yikayip,kosuyorsun tezgahin basina.
Anlasilmadigin zamanlarda cok sinirleniyorsun.Bagirip,cagiriyorsun.Neden anlamiyorsun diye bir de kafa tutuyorsun.
cizgi film izlemek ve playstation ile oynamak icin kirk takla atiyorsun.
Bana kizdiginda´bebek dogdugunda sana yardim etmeyecegim diyorsun.Bebege bakmayacagim diyorsun´ :)

Seviyorum ben senin bu hallerini.

Mutlu yillar benim kücük Adamim.

Seni cok seviyorum...

Ada ile Bizim Evin Halleri

2012-10-01T12:10:00.002-07:00

Ada dogdugundan beri her söyledigini hatirlamak,her yaptigini kayda gecmek istiyorum.
Aslinda facebook statümde cokca paylasiyorum konusmalarimizi.
Cocuklarin o tertemiz bakis acisi,o yarim konusmalari her zaman beni gülümsetmistir.

Beni(bizi)gülümseten kücük ADAmim muhabbetlerinden simdilik ikisi :)

1.Uyandiginda neden sadece beni uyandiriyorsun?Babani
uyandirsana oglum

-sen 'anne'deyince hemen daltiyosun.Babanin ustune

tikiyom,salliyom,bagiriyom uyanmiyor.

O ne bicim insan ! :)

2.Sabah saatlerinde,annesinin karnindaki kardesini sevmek isteyen kucuk cocuk,gobekleri karistirarak annesinin karnindan daha buyuk olan baba karnini'oyy daydesim'diye severken yakalandi.
Babasi sevecenlikle uyardi.
-Gobekleri karistirdin yavrum.Burda bebek yok,bebek digerinde'diyerek kucuk cocugu anne karnina yonlendirdi.
Sonrasinda Cekirdek aile olarak kahkalara boguldular :))

27.hafta ve Ben ve Biz

2012-09-30T13:32:00.001-07:00

Daha duzenli yazmak isterdim aslinda.Hafta hafta olmasa da her ay neler yasadigimi.Ama olmuyor.Bir türlü bir sisteme oturturup yazamiyorum.

Gebeligimin son ücüncü ayindayim.Hayal gibi gelip geciyor.Her güne Ada´nin ellerini yüzümde hissederek ya da icimdeki minigin tekmeleri ile uyaniyorum.

Anne olmanin yorgunlugu ile mutlulugu arasinda kaliyorum sürekli.

Heyecan dorukta.ilk hamilelikle ikinci hamilelik arasindaki en belirgin fark bu sanirim.

ilkinde biraz endise,biraz korku oluyor insanda.Tabii bu biraz da kisisel bir durum.Bakis acisiyla ilgili ama yine de tecrübenin verdigi rahatlik bir baska.

Nasil birsey oldugunu bilmeden,beni nelerin bekledigini düsünerek ya da acaba yapabilecek miyim sorulariyla gecirdim ilk hamileligimi.Bu öyle degil.Sadece tadini cikariyorum.Hissediyorum herseyi doyasiya.

Biliyorum cünkü,basima zor ama cok guzel bir sey gelecegini.

Mutluluk kapliyor her yanimi :)

Ada hala her firsatta benimle oyun oynama pesinde.Eskisi gibi kosturamiyorum haliyle.Memory(hafiza kart oyunu) kartlari ve baska bir oyun aldim bu sürec icin,aslinda zamani da geldigi icin.Onlarla oynuyoruz.Cok egleniyoruz.

iyice büyüdü Ada.Bazen cocuk degil de yanimda bir arkadas var gibi hissediyorum.Konusan,bolca anlatan,soran,fikir veren,en güzeli de sorun karsisinda cözüm ureten(söyle yapsak olur mu acaba)bir arkadas...

Bol bol kitap okuyoruz.Cok seviyor.Ayrica kitap okuma zamanlarimiz var.Telefona alarm kuruyorum.Ben kendi kitabimi,o kendi kitabini aliyor.Alarm calana kadar herkes kendi kitabini okuyor.Bu arada ben de Ada uyanikken bile bir iki satir okuyabiliyorum,hem dinleniyorum,hem de okuma aliskanligina biraz katkida bulunmus oluyorum.Kuralimiz net.Sessizlik :)

Bu süre icinde hep kitabina odaklanmiyor ama okumasa bile sessizce beklemesi gerektigini biliyor.

Ilk hamileligimde oldugu gibi simdi de yine bir enerji vücüduma doldu.Ben bu enerjiyi mutfakta kullanmayi tercih ediyorum her defasinda.

Her gün,bir kek,kurabiye yapmassam kurtlaniyorum.Yerimde duramiyorum.

Engin´in de bir aydir evde olmasi,bana islerde yardimci olmasi da etken tabii ki.Iki senedir calistirdigi dükkani devretti.Hatta yeni bir yer aldi bile :)

Ben nasil yapicam iki cocukla tek basima diye söylenip duruyorum,o dükkani üzerindeki planlarindan bahsediyor.Ben biraz daha kalsaydin evde,doguma kadar en azindan diyorum,o yine planlarini anlatip duruyor.Neyse ki ortak noktamiz olan yeme konusunda birlesiyoruz.Bakiniz bugün beraber yaptik.

SIKMA :)

Caniniz cekti degil mi ? :)

Yemeden konu acilmisken,ikinci cocukta beslenme ilki kadar özenli olmuyor.Ya da ben yapamadim.Ada da cayi agzima sürmedim,ama bu defa cay cekiyor canim.Su az iciyorum.Sebzeyi de daha az yiyorum.Neyseki meyva ile acigi kapatiyorum.Her aksam yarin daha dikkatli beslenicem diye söz veriyorum.Ama bir sey degismiyor.Fast food ya da zararli seyler yemiyorum ama istedigim gibi de beslenmedigimi düsünüyorum.Belki de ben abartiyorum,bilmiyorum.

Bel ve kalca agrim siddetlenerek devam ediyor.Umarim ilerleyen zamanlarda daha da cok zorlamaz beni.

isim konusunda cok guzel fikirler verdiginiz,lakin ben-biz hala karar veremedik.Kararsizligim yine basrolde.

Ada dalga bile geciyor artik.Bebegimizin adini tabak koyalim,catal koyalim deyip hahaha gülüyor :)

Uzun süre yazmayinca yazida böyle alip basini gidiyor.

Sevgiler :)

Cikolatali Puding

2012-09-18T06:03:00.002-07:00

Ada icin(aslinda kendim icin :))yaptim bu pudingi.Hazir ürünlere biraz cekinerek yaklastigim icin kutu pudinglerden ya da toz olanlarindan almam.Ev yapimi olsun isterim herseyi.

Cocuklar ve cani tatli cekenler icin pratik bir tatli bana göre.Hele okuldan gelen bidiklari sevindirmek icin birebir.

Simdiye kadar bir cok denemem oldu lakin hic birinde istedigim sonucu alamadim.Yine aranirken bir tarif daha buldum,yaptim ve cok memnun kaldim.Yogun cikolata tadi ile siz de mutlu olacaksiniz emin olun :)

Aynen yaziyorum.

MALZEMELER:

* 1 litre süt

* 1 su bardağı şeker

* 3 çorba kaşığı un (silme)

* 3 çorba kaşığı nişasta ( silme)

* 4 çorba kaşığı kakao

* 1 çay kaşığı sıvı vanilya (yoksa bir paket vanilin)

* 1 yumurta (ben eklemedim.Olmasa da oluyor )

* 100 ml sıvı krema ( bir küçük paketin yarısı)

* 50 gr bitter çikolata

YAPILIŞI:

- Kuru malzemeleri yani unu, nişastayı, şekeri ve kakaoyu bir tencerenin içinde karıştırın. Yumurtayı ilave ederek karıştırmaya devam edin. Çok iyi karışmayacaktır endişe etmeyin. Sütü azar azar ilave ederek bir çırpıcı yardımıyla malzemeleri iyice özleşene kadar karıştırın.

- Orta ateşte yoğunlaşıp muhallebi kıvamını alana kadar karıştırarak pişirin. Üzeri göz göz olunca pişmiş demektir. Altını kapatıp vanilyayı, kremayı ve çikolatayı koyup karıştırarak malzemeleri birbirine iyice karıştırın. Tel çırpıcı ile 2-3 dakika çırpın (kıvamı daha güzel oluyor, mümkünse mikser kullanın).

- Pudingi servis yapacağınız kaplara paylaştırıp oda sıcaklığına gelince buzdolabına kaldırın.

Tarif burdan

isim bulmaca

2012-08-14T01:46:00.000-07:00

Kolay söylenebilen,kulaga hos gelen bir erkek isim arayisindayim.
Yabanci ülkede oldugum icin basit ama anlamli bir isim istiyorum.Cok moda olan isimler degilde daha farkli olmali :)
Önerilerinizi bekliyorum.
Lütfen :)

Bu Aralar Gebe Bir Anne(20.Hafta)

2012-08-12T06:42:00.000-07:00

Uzun bir aranin ardindan yeniden merhaba.

Yazmak istemedigim bir sürecdeyim yine.Nedenlerini bilmemle beraber asmak istiyorum ama hep basarisiz oluyorum ne yazik ki !

20.haftanin serefine birseyler yazmaliyim diye oturdum bilgisayar basina.

Zor sayilabilicek bir hamilelik geciriyorum.Mide bulantilarim,bel agrilarim,halsizligim bunlardan bir kaci.

Neyseki bulantilar biraz azaldi.Ama bel agrisi simdi de cok zorluyor beni.

özellikle üc gündür her yerimden kalkis bir dram oldu benim icin.

Egzersizlere basladim.Umarim ise yarar.

Dün aksam saatlerinde ilk defa bebegimi tam anlamiyla hissettim.Yaklasik iki saat boyunca durmaksizin hareketleri ile beni heyecanlandirdi :)

Aslinda iki haftadir böyle bir kiprasma,bir cirpinis gibi bir seyler hissediyordum ama tam olarak dün hissettim kendilerini diyebilirim.

ikinci anneligin bu kadar heyecan yaratacagini hic düsünmemistim.

Daha merakla,tecrübenin verdigi bir rahatlikla yasiyorum hamileligimi.

Baslarda epey bir kilo kaybi yasadim.Ama simdi yavas yavas kendime geliyorum.Hatta kendimi bir türlü doyuramiyorum bile diyebiliriz :)

Bu arada ikinci kez erkek annesi olacagim.ilk hamileligimden beri ne kadar kiz bebek istedigimi Allah biliyor ya,yine de Ada´nin bir erkek kardesi olacagi ve yasadiklarini paylasacagi hem cinsi biri olacagina da sevinmiyor degilim.

Ada öyle heyecanli,öyle mutlu ki.Onu böyle görünce gec kalmisim diyorum.Her sabah karnima yaklasip´dünaydin tayde$im´demesi icimi isitiyor.

´Bebegim biraz muzik dinlesin´diye Mozart´in cd sini acmasi,karnima kremler sürmesi öyle guzelki.

´Benim kücük elbiselerimi giyebilir anne´diyor.Izin veyom :)

En az benim kadar o da bu sürecin icinde ve büyük bir sabirsizlikla kardesini bekliyor.

Her gördügü kisiye´benim tayde$im olucak´diye müjdeler veriyor.

´Artik dogsun´diye isyan bile ediyor.

Onun bu heyecani beni daha da heyecanladiriyor.ikisini yanyana görmek nasil bir sey olacak acaba diye düsünürken buluyorum kendimi sürekli.

iste böyle.

Sevgilerle Gebe Anne :)

Annelerin Gunu...

2012-05-13T12:33:00.001-07:00

Alti senedir annemle anneler gününü ayri geciriyorum.

En baslarda cok zor geliyordu.Keske elini de öpebilsem,sarilabilsem diyordum her seferinde...Anne olduktan sonra onu daha cok anladim,daha cok aradim ve daha cok özledim...

Evet bugün annelerin gunu.Bugun benim günüm.

Ada´nin okulda kendi emegi ile yaptigi ilk hediyesini aldim.Heyecan ve saskinlik duygusunu bir arada yasadim.Bu kadar buyumus olabilcegine inanamadim.

Yukaridaki el izleri tabii ki Ada´ya ait.Kendi vazosundaki orkide de babasiyla oglumdam.

Kirmizi güller Kayinvalidem ve kayinbabamdam.

Bugun bir kez daha´iyiki anneyim´dedim.

Benim gibi hisseden tüm annelerin,anne adaylarinin,sadece doguran degil,bir cocugu sevgisi ile yüregi ile bakan herkesin gününü kutluyorum.

Tarihe Not: Sen Olmasan Ben Ne Yaparim Anne ?

2012-05-07T02:27:00.003-07:00

Ada ile ilgili isleri babasi yanimizda olsa bile genelde ben yaparim.
Yani Ada tek kisinin elinde büyüdü diyebilirim.Sartlar böyle gelismesine izin verdi.

Sabah okula gitmeden önce Ada tuvalete gitti.Ardindan seslendi bana.
-Anne popomu siler misin ?diye.
Ben de´Engin sen bak,sofrayi topluyorum´dedim.
Ben her zaman islak mendille silerim popisini.Eee benim oglan kendi düzenini bozmaz.Bozani da affetmez ! :)
Tuvalet kagidi ile poposunu temizlemeye calisan babasina cok kizmis,cok icerlemis.
-Anneee,baba islak mendille silmedi diyerek aglamaya basladi.
Babasi da Ada aglayinca biraz sinirlendi,ve kizdi.
Ada daha cok aglamaya basladi.
Her anne gibi dayanamadim.
Ada´ya sarildim,teselli verdim.Baba unutmus dedim.Bir daha ki sefere islak mendille siler diyerek rahatlatmaya calistim.
Sonra evden ciktik.Cikar cikmaz bana ne dese begenirsiniz ? :)

-SEN OLMASAN BEN N´APARIM anne ?
Hem cok sasirdim,hem de cok güldüm,Ada´nin kurdugu bu cümleye.
iste bu yazilmali,unutulmamali dedim :)

Bu arada yeniden Merhaba :)

Bu Aralar...

2012-03-29T12:54:00.000-07:00

Yazma istegimin en diplerde oldugu bir dönemdeyim yine.
Neden bilmiyorum ama bu aralar yazmak-okumak yapmak istedigin en son islerden biri.

Havalarin iyice isinmasiyla biz saat ücden sonra parktayiz hep.
islerimizi bitirip,yemegimizi yaptiktan sonra atiyoruz kendimizi disariya.

Ada gecen seneye nazaran cok daha girisken.Bir cok arkadas edindi parkta.
Arkadaslariyla oynuyor,kosuyor,gülüyor,egleniyor.
Onu böyle görünce önce cok mutlu oluyorum.Ardindan bir hüzün icimi kapliyor.
Büyüyor diyorum.Hem de cok hizli...

Cok fazla yazmak istemiyorum.Biraz fotograf bakalim.
Olur mu ? :)

Gecenlerde Cek Cumhuriyeti´nin baskenti olan Prag sehrine gitmistik.Ordan bir kac fotograf.
Harika bir yer.Cok sevdim.

Bunlar da bu günden.Ada ile banyonun fayanslarini boyadik,özgürce.

Cok eglendi.Cok eglendim.

Sen cok güzel bir annesin dedi.Dünyalari verdi bana :)

Simdilik bu kadar.Okudugum iki kitabin ve yazacaklarim var.

Yazma askimi geri getireyim,paylasacagim hepsini :)

Ortaya Karisik Oldu Ama...

2012-03-15T02:24:00.001-07:00

iki hafta önceydi...Cekirdek aile olarak kahvaltidaydik.Bir yandan ellerini sadece muzurluk yapmak icin kullanan Ada´nin,hadi diye diye agzina lokmalari atmaya calisiyorum,bir yandan da kendimi doyurma pesindeyim...
Kücük bir cocugu okula vaktinde yetistirme cabasi icinde debelenip duruyorum anlayacaginiz.
Tabii nereye kadar.
Artik dayanamadim.Kollarim agrimaya,saatin hizla ilerlemesi sinirlerimi bozmaya basladi.
-Ada okulda kendi yemegini kendin yiyorsun,peki ama evde neden yemiyorsun ? diye sordum.
-Cüntü otulda öyetmen yediymiyoy !dedi bana.Evet böyle dedi.
Engin aldin mi cevabini der gibi lakayt bir sekilde suratima bakti.Ben de saskin anne modundayim.Niye sasiriyorsam sanki ?

Evet aldim cevabini,oturdum asagiya.
Düsündüm.Cok hakliydi Ada.
Okulda ögretmen yedirmedigi icin kendi yiyor.Ama evde yemezse annesi yediriyor nasil olsa !

Alti aylik oldugundan beri kendi sandalyesinde,ben beslesem bile elinde kasigi ile yemeye ugrasirdi.Üzerini kirletmis olmasi,yere dökmüs olmasi umrumda bile olmazdi.Yeterki yesin,yeterki kendi yesin mutlu olsun !
Bir sene öncesine kadar da,her zaman olmasa da,daha az hadi diyerek,biraz da yardimlarimla yemegini yerdi.
Ama bir senedir eski sabrimin olmayisindan ötürü hemen yesin,ugrasmayayim düsüncesiyle kasik genelde benim elimde olmaya basladi.
Bu da Ada´nin bir hayli isine geldi.

Ada bana bu cevabi verdikten sonra topu ona attim.Olmasi gerektigi gibi.
Amaaaaa bir tabak yemegi yemesi tam bir saat sürdü.Bogazim kuruyana kadar hadi Ada,hadi Ada diyerek...Yanindan da ayrilamiyorum.O zaman hic yemiyor.

Bazen dayanamayip aldim kasigi elime,bazen unutarak yine ben yedirmeye yeltendim.

Ama kararliyim.Bu yemek konusunda yaptigim hatayi toparlamam lazim.
Yemegini bastan sonuna kadar büyük insan gibi yemesini beklemiyorum tabii.
Kasigin onda olmasi gerektigini bilsin yeter.

Avusturya´li anneler bu konularda biz Türk annelerine göre cok farkli.
Türk anneler olarak cocugumuzun islerini yapmayi(onlar yapabilse bile)seviyoruz ve bunu bir sorumluluk olarak görüyoruz kendimize.
Avusturya kültüründe cocuklar daha cok´ben´bilinci ile yetisiyorlar.
Düserse kendileri kalkar,yemegini kasik tutmaya basladiktan sonra kendi kendilerine yerler,kiyafetlerini cikarmasi ya da kendileriyle ilgili bir cok görevi tek basina hallederler.
Cocuklarini bizim gibi sahiplenmekden ziyade cok kücük yaslarda özgür bir birey olmasi amacindalar.
Tabii bunlar benim gözlemlediklerim.istisnalar illa ki vardir.

Biz de durumlar böyle degildir.´Biz´bilinci hakimdir.
Cocuk düsse kalkmasi icin elinden tutariz,yemegini yemesse kendimiz yedirir ya da yardim ederiz.Daha bir sürü sey.
Ve ben seviyorum bu bizim´biz´bilincini.Daha dogal geliyor sanki.
Dokuz ay boyunca tasidigim can ile ben sen degil de biz olabilmek hosuma gidiyor.

Burdaki anaokulunda cocuk yemegini istedigi kadar yer,yemek istemezse kalan yemegi orda buluna kovaya bosaltir.Yani karar onundur.isterse yer isterse yemez.-Hayir bu yemek yenicek diye bir kural yoktur.
Türkiye´de anaokulunda calistigim zamanlarda ben hic bir cocugu yemegini bitirmeden kaldirmazdim.Cünkü bu anneleri icin herseyden daha önemliydi.Okulda ne oynadigi,ne yaptigi degil de neyi ne kadar yedigi!Türk anneler olarak kafayi yemekle bozdugumuzu kabul edelim :)
Yemek listesindeki bütün yemekleri yedi cümlesi,annelerin ayaklarini yerden keserdi.

Ben her zaman cok sabirli biri olmadigimi söylerim.
Bu noktada sabrimi zorlayacak islerden uzak duruyorum.
Odasini uyumadan önce arada kaytarsak da toplariz.Ama birlikte.Bilirim ki tek basina yapmaz.Ben toplayinca o da toplar.

Herseyi pisiririm.Ada belki istedigi kadar yer,ama mutlaka yer.Yemeden kalkmasina izin vermem.

Yani kurallari belirlerim ama Ada´nin yerine getirebilmesi icin yardim da ederim.
Eger belli kurallar olmasa cocuk büyütmek,cocukla ayni evde olmak bana zulum gibi gelebilir.
Elbette cocugun istedigi seyler önemli ama evin de belli kurallari olmasi sart.
Cocugun dogruyu yanlisi ayirabilmesi ve yönünü bulabilmesi acisindan.
Tabi ki annenin ruhsal salameti icin de muhim :)
Nerden nereye geldim.

Neyse,
Dün Ada´nin ögretmeni ile kisa bir görüsme yaptik.Ada´nin cok paylasimci,fazlaca cekigen ve(bunu biraz kasarak söyledi ama söyledi)diger Türk cocuklarina göre kendi basina daha cok seyi yapabildigini,yeni baslayanlarin bir cok islerini kendilerinin yapamadigi anlatmaya calisti.
Benim icin cok önemli bir detaydi.Cok mutlu oldum.
Cekingenligini kabul etmisim zaten.

Ne öyle,ne böyle bana göre.
Ne cok korumaci,ne cok genis.Ortasini bulmak püf noktasi.
Mesela,
Parkta bir yere tirmanirken-hayir sen yapamazssin,düsersin,ya da git kendi basina tirman´degil de,hadi tirman,ben senin arkandayim cümlesini cok daha olumlu buluyorum.

Ada ayakkabilarini kendi giyip cikarabiliyor.Ama bazen yapmak istemiyor.O zaman yardim istiyor benden.
Hayir kendi ayakkabilarini kendin giyeceksin demek o an icin bir savas cikarmaktan baska bir ise yaramaz.
Evet ayakkabilarini giyip,cikarabildigini biliyorum.
Ama simdi cani yapmak istemiyorsa yardim edebilirim tabii ki.

Büyük Kadin...

2012-03-08T12:17:00.000-08:00

Babaannem o benim..Babaannemdi...
Devasa Anadolu kadini.On üc kere evde dogum yapmis..Bes tanesi dogduktan sonra hayatlarini kaybetmis,sekiz evladi olan bir anne.Yirmi iki tane torun sahibi biri.
Hepsini anne sütü ile beslemis..Camsirlarini,bezlerini elinde yikamis,sobada su kaynatarak banyo yaptirmis,el yordamiyla büyütmüs bütün yavrularini.Kitap okumaya yada annelige hazir hissedip hissetmedigini düsünmeye firsat bulamamis.
Elleri hep yumusacik babaannem.Is yapmaya,su da kalmaya öylesine alismislar ki;onun ellerine bir sey yapmaya kiyamamislar artik.Ellerinin bir parcasi olmuslar adeta.Ellerinin üzerindeki benekler ve cizgiler onlari daha bir hünerli daha bir tecrübeli yapmis.Nerdeyse kalcalarina kadar uzanmis iki örgüyü en ucundan birlestirip birbirininden ayrilmayan yekvücüt olmus saclari...Parlak.Boya degil de zaman zaman sabun kokan,zaman zaman kina kokan saclari.Üzerinde oyali yazmasi.Icine babaannemin saclarinin kokusunun sindigi yazmasi..
Beline SIKISTIRDIGI anahtari..Kimsenin almaya cesaret bile edemedigi bahcesinin,evinin,tavuk kümesininn anahtari..
Ve gerdanindaki kat kat boncuklar..Babanneme aitlerdi.Baska yerde duramazlardi sanki.Onun boynunda degerliydiler,birakmiyorlardi onu..
Arsinlamisti evinin bütün odalarini...Ördügü paspaslari kapisinin önüne serdigi odalari.Hic oturamazdi.Orayi siler,burayi toplar.Yorulmazdi.Cocuklarini beklerdi özel zamanlarda..Mutfaktan cikmaz,daha ne yapsam diye pürtelas icinde akardi ordan oraya.Mütamadiyen calisirdi.Patik örer,paspas örer.Yemek yapar,süt kaynatir.Kaynattigi her sütten bir bardak koyardi önüme.Nasil lezzetliydi onun kaynattigi sütle mayaladigi yogurt,elinin degdigi hersey...
Kapilarda beklerdi bizi..Gec kalmissak okuldan,isten otururdu kaldirim üstüne cocuklarini,torunlarini gelinini beklerdi.Sonra bu vakte kadar is mi olur okul mu olur ? diye kizmaya calisirdi.Kizamazdi ki...Kiyamazdi cünkü...Kimseye kiyamazdi.Bu devasa kadinin devasa bir yüregi vardi ayni zamanda..Annneydi yaa islakti hep gözleri..Kuru olmaktan hazzetmezdi..Islanmak icin bulurdu nasilsa birseyler..
Kadindi o ya yükü de agirdi...Fedakar bir anne..Yorulmayan bir insan.Herkese güven veren bir beden.Saygi duyulmasi gereken bir kayinvalide,torunlarini cok seven bir babaanne,anneanne...
Benim babaannemdi o..Herseyden sikayet ettigimiz bu zamanlarda,kadinligin yükünün altindayken bazen offladigimiz bu günlerde..Kadin olmayi bana ögreten babaannem..hepimizden daha kadin..Hepimizden daha Büyük bir kadin aslinda..
Herseye ragmen Kadin olmak güzeldir ve kadin olmanin hediyesidir annelik..

Not:Arsivden gecen sene kadinlar gününde yazilmis bir yazidir !

Oyuncak Cok,Yaraticilik Yok

2012-03-02T00:44:00.002-08:00

Dün bir arkadasim geldi oturmaya,iki lak lak yapmaya.Ama ne oturabildik,ne de iki cift laf edebildik.Bölük pörcük cümlelerimiz,ne diyorduk sorularimiz disinda.

Tam anlami ile bir kaos yasandi bizim evde !

Her cocuk gibi Ada da cocuk istiyor,cocukla oyun oynamak istiyor.Bu yüzden zamanim oldukca cocuklu arkadaslarima götürüyorum.
Ama dün farkettim ki,simdiki cocuklar oyun oynamasini bilmiyorlar.Ya da bizimkiler bir acayip.
iki dakika da bir onlari uyarmaktan artik afakanlar basti bana.Uyarmamin sebebi evde kosmalari,alt kattaki insanlari rahatsiz etmeleri ve bikkin bikkin bir oraya bir buraya kendinlerini atmalari.
Evet !
Ne yapacaklarini sasirmis bir vaziyette,kivrandilar adeta !
Cocuk odasina götürüyorum.´Bakin legolardan ev yapin,kagit alin resim yapin diyorum.Sanki onlar bunlarin hic birini görmemis,farketmemis gibi gözleri parliyor.Oynamaya basliyorlar.Bes dakika sonra yeniden kafalarinda bir lamba yakmamiz gerekiyor ama.
Devamı »

Beni Taklit Et(Oyun)

2012-02-29T23:49:00.001-08:00

Gecenlerde babamla,annemle msn üzerinden görüntülü konusurken,babam Ada´nin dikkatini cekmek icin onun yaptigi hareketleri yapmaya basladi.
Ada kolunu kaldirdi,babam da kaldirdi.
Ada gözlerini kasidi babam da kasidi.
Dikkatinden kacmadi tabii oglumun.
Hemen en garip hareketleri yaparak,daha cok eglenmek icin cabaladi.

Dün de biz bu oyunu oynadik.Ama zaten daha önce Zeka Gelistirici Oyunlar kitabinda da okumustum.
Ben ne yaptiysam Ada beni taklit etti,sonra da ben onu.
Biz cok eglendik oynarken.

Kitapta pes pese üc hatta dört hareket yapin,izleyin bakalim hepsini yapabilcek mi ?
Sonra hareketi yapmaktan ziyade,anlatarak oyunu daha zor hale getirin diyor.

Söylemesi benden,denemesi sizden.

Anlamak

2012-02-27T01:19:00.001-08:00

Hani Ada hastalanmisti ya...Yazmistim.
Ertesi gün daha iyidi.Istahi yoktu,mizmizdi ama kendine gelmisti biraz daha.
O iyidi de,ben iki gün atesle bogustum.Uyuyamadim.Üsüdüm.Titredim.Kolumu kaldirmak,dünyanin en agir isi gibi geldi.
Hic böylesini yasamamistim.
iste o an,Ada´nin atesliyken yatagin icinde dönüp durdugunu,aglamalarini hatirladim.Ahh yavrum,nasil da cani yanmis dedim.
Devamı »

Adami Hasta Etmeyin !

2012-02-23T02:49:00.002-08:00

Takip edenler bilirler.Ada Ekim´den beri anaokuluna gitmeye basladi.
´okulun ilk yili hastaliklarla´gecicek dediydiler de.
-Yok caanim.Tabii ki olucak ama hastalik yili da ilan edecek kadar olmaz´dediydiydim ben de onlara.
Aynen öyle oldu.
iki gün okula gittiyse,üc gün gidemedi.
Öyle cok agir gecirmiyor ama ates,burun akintisi ve öksürük bu kis hep bizimle oldu diyebilirim.
Dün ateslendi.Sonra huzursuzluk ve halsizlik.Evet hastalik yine yeniden evimizde.
Hos gelmedin.Defol git !
Devamı »

Bugün Blogger Anneler´de Ben Varim

2012-02-22T04:39:00.000-08:00

ilk olarak böyle bir röportaj yapmanin heyecanini yasadim dün aksam.Ama aksilikler de heyecanima eslik ettiler malesef.
Sorulari cevapladim.Sonra birden baglanti koptu.Hesabiniz gecici olarak kapatilmis yazisi ile karsilastim.Hoppala !
Neyse ki bir süre sonra hersey normale döndü.Cevaplarimin yarisi silinmisti.Ben de yeniden cevapladim.

Sorular cok güzel hazirlanmisti.Kendimi fazlasiyla ifade etmemi sagladi.
Simdilerde bir kac grup ve sayfa var,blog yazan anneleri bir araya getirmeye calisan.Ama inaniyorum ki bu sayfa bunu cok daha iyi bir sekilde basaracak ve daha bir cok yenilik getirecek.

Röportaji okumak icin tik tik lütfen :)

Blogger Anneler´i facebook sayfasindan da takip etmeyi unutmayin ama :)

Pastane Usulü Islak Kek

2012-02-22T03:03:00.000-08:00

En güzel islak kek ve brovni arayisim bu kek ile nihayetlendi sanirim.Bol cikolata tadi,islak ve lezzetli bir kekse senin de aradigin bunu denemelisin.(öff ne reklamimsi bir laf oldu bu :))

Üzeri icin,ayri bir sos yapilmasindan dolayi cig yumurta durumu da yok.Diger islak kekler gibi kek karisimindan ayrilan sos dökülmüyor.

iyi bir sonuc almak istiyorsaniz kesinlikle ve kesinlikle ölcülere uyun.Keki firindan cikardiktan sonra hemen sosu dökmeyin.Kekin firin sicakligi biraz gitsin,sonra sosunu dökün.

Ben icine iri ceviz parcalari da ekledim.Borcama döktükten sonra da bögürtlen serpistirdim.Böyle de harika oldu.

Tarif burdan.

MALZEMELER:

- 5 TANE YUMURTA,

- 250 gr. SÜT,

- 250 gr. SIVI YAĞ,

- 250 gr. ŞEKER,

- 250 gr. UN,(Bir su bardak+bir su bardagindan iki parmak eksik daha ekledim)

- 1 PAKET KABARTMA TOZU,

- 1 PAKET VANİLYA,

- 3-4 ÇORBA KAŞIĞI KAKAO

, SOSU İÇİN:

- 250 gr. ŞEKER,

- 250 gr. SÜT,

- 125 gr. SIVI YAĞ,

- 2-3 ÇORBA KAŞIĞI KAKAO

Öncelikle yumurtaları ve şekeri 5 – 10 dakika çırpın. Üzerine sıvı yağı, sütü ekleyin. Daha sonra unu, kabartma tozunu, vanilyayı, ve kakaoyu eleyerek karışıma katıp güzelce çırpın.

- Margarinle yağlanmış borcama kek harcınızı dökün.ben 34´e 24 cmlik borcam kullandim.Ama biraz daha kucuk bile olabilir. Önceden ısıtılmış 180 derecelik fırında, fırınınızın alt kısmında 45- 50 dakika pişirin.

- Diğer taraftan kekin sosu için; sütü, sıvı yağı, şekeri ve kakaoyu derin bir tencereye koyun. Sosu karıştıra karıştıra pişirin. Kaynamaya yakın ocaktan alın. Pişen kekin ilk sıcaklığı çıkması için 5 dakika kadar bekleyin. Daha sonra keki resimdeki gibi kare kare dilimleyip sıcak sosu keke gezdire gezdire dökün.

Bir Kar Günü

2012-02-17T02:20:00.000-08:00

Ki$i,soguk havayi,hic sevmedim ben.Kis;islanmak,üsümek,kalin giyinmek demekdi benim icin.

Anne olduktan sonra da,aman Ada´nin sirtina yelegi,ayagina kalin corapi,c vitamini,hastaliklari ifade etmeye basladi.

Fakat dün karin tadini cikarirken,kis ile aramdaki buzlar biraz eridi sanki.

Cocukluk zamanlarim gözümün önüne geldi.Yine sevmezdim ama kar baskaydi.

Üsümek,yanaklarimizin al al olmasi annemden baska kimin umrunda.Ellerimizde varsa eldiven,yoksa corap :)

Yokus asagi kaymak,büyüklerin kartopu savasimiza katilmasini sabirsizlikla beklemek,onlarla beraber oynayinca mutlulugun katmerlesmesi,kayip düsenlere katila katila gülmek..

Eve geldigimizde,islak coraplarin sobanin üzerindeki tele asilmasi,üzerine düsen kar tanelerin,ciz sesinden sonra hizlica erimesini izlemek,isinma cabalari...

Cocukken herseyin lezzeti baskaydi.Kücücük seyler,büyük mutluluklardi...

Sonra büyüdük.Herseyden sikayet etmeyi,memnun olmamayi ögrendik !

´Biz ne zaman kardan adam yapacagiz anne´ diye diye bakti disariya Ada.

´Bugün´dedim.´Bak günes var´.´Oleyy´diye bir ses yükseldi ardindan.

Soguk diye cocugu disariya cikarmayacak miyiz canim.Tabii ki cikacak.Eglenecek,ögrenecek,mutlu olacak.

Önce,elbirligi ile adam seklini verdik bizim kardan adama.Hazirlikliydik.Zeytin,havuc ve brokoliyi almistik yanimiza.

Brokoliyi ne mi yaptik ?

Kulak,küpe.Hangisi yakisirsa :)

Takilan sapka benim,atkisi ise Ada´ya ait.

Adam olmak zor,ama kardan adam yapmak daha zormus vallahi.

Ada iki avuc kar getirdi,sonra karda ayak izi pesine düstü.

Her kartopu darbesinden sonra,gülme krizlerine girdi.Karlarin üzerine düstü,kalkamadi,tekrar düstü.

Karin tadini merak edip yedi !

´Bana kaydan adam yaptigin icin tefekkür edeyim annecim´dedi.

Asil ben sana tesekkür ederim Adacim.

Yeniden cocuk oldum,cocuklar gibi eglendim seninle !

Mutluluk bazen,bir avuc kar demekmis.Farkettirdin bana !

Cikolataya Bulanmis Bir Kurabiye

2012-02-16T02:12:00.000-08:00

Dün sabah uyandigimizda,yine kar vardi buralarda.Tamam bugün de evdeyiz dedim.Ada´yi oyalamak ve eglenceli birseyler yapmak adina,yine kurabiye pisti bizim evde.

Önceden verdigim Linzer augen kurabiye tarifi ile yaptik.Bu defa,cikolataya buladik ama.Cok lezzetli ve sirin oldular.

Gram usulü tarif istemem derseniz,klasik kurabiye tarifi ile de deneyebilirsiniz.
Tarif icin tik tik lütfen.

Malzemeler

280 gr un(ince)
180gr tereyagi
110 gr pudra sekeri
1 tane yumurta sarisi
1 paket vanilya
Yarim paket kabartma tozu
Yarim limon ya da portakal kabugu rendesi

YAPILISI:Un yogurma kabina alinir.Ortasina yumurta sarisi,tereyag,pudra sekeri,vanilya,limon yada portakal kabugu rendesi eklenir.Güzelce yogurulur.En az yarim saat bekletilir.Kurabiye kaliplari ile sekiller verilir.Burdaki önemli nokta hamurun ne cok ince ne cok kalin olmasi.3-4 mmlik kalinlik yeterli olucaktir.
Sonra,önceden isitilmis firinda cok hafif renk degistirene kadar pisirilir.
Ardindan glazür cikolata eritilip,kurabiyeler bulanir.Cocugunuzu güldürmek de isterseniz,bizim gibi,kürdan ve cikolata yardimiyla kurabiyelerinize ifadeler yapabilirsiniz.
iste böyle :)

Biletler Lütfen(Oyun)

2012-02-15T02:02:00.000-08:00

Uzun zamandir Ada ile oynadigimiz ve cok eglendigimiz bir baska oyun bu.
Zeka Gelistirici Oyunlar kitabina söyle bir baktigimda,bizim oynadigimiz oyunun aynisi orda da vardi.Ama bizimki daha orjinal.
Tek fark,biz,ucakcilik,trencilik,icinde olmak istedigimiz tasita göre isminde degisiklik yapiyoruz.
Kitaptaki ismi Biletler Lüften :)

Söyle ki ;
iki kare kagit parcasindan bilet yapiyorum.Gitmek istedigimiz yerin adini yaziyorum.Secenegimiz genelde Türkiye oluyor.Gurbetcilik iste :)
iki sandalyeyi arka arkaya diziyoruz.Birimiz pilot,birimiz yolcu.Tabii pilot ayni zaman da hostes de olmak zorunda kaliyor.Tepsi icine iki bardak,cikolata falan koyup yolcu icin hazirlik yapiyoruz.Ada´nin atkisindan emniyet kemeri yapmayi da ihmal etmiyoruz.
Sonra yolcu biletini,bir bozuk para ile satin aliyoruz.Pilot,kim nereye gitme istiyorsa götürüyor.
Tamamen gercek hayati,oyuna ceviriyorum.Ada´nin da cok hosuna gidiyor.Ucak da olan seyler aklina geliyor,söylüyor.Biz böyle de yapmistik,hani benim bavulum diye de uyariyor.Aslina uygun olmali hersey ona göre.
Bu oyunda hosuma giden sey,Ada nin benim ona yaptigim gibi´ne icmek isteysiniz,ne ayildiniz´sorularini o kendine has dili ile ifade etmesi.
Bu oyunu tren,gemi,otobüs tasitlari ile de cesitlendirebilirsiniz.

Hadi !

2012-02-14T02:11:00.000-08:00

Duygusal bir yazi yazmak istemiyorum.Ama o kadar duygusalim,gözlerim öyle islak ki kendime engel olamiyorum.
Dün gece,hemen islerimi bitirip,oglumun yanina süzülmeyi bekledim.Onun kokusunu,avuc icinin yumusakligini daha cok hissedip,sükretmek istedim.
Öyle de yaptim.Sarildim,öptüm.Elini elime aldim.
´Gamze simdi bunu istiyor´dedim.Sadece bunu...
Oglumdan ayri kalma düsüncesi bile beni cilgina ceviriyorken,o nasil dayaniyor ?
Basa gelen cekilir ! Bu kelimeyi yazmak ya da söylemek kadar kolay mi dayanmak ?
Degil.Olamaz.

Ada´nin elini SIKIca kavradim.Allah´im onu ogluna bagisla ne olur dedim.
Tabii ki bagislayacak dedim sonra,kendi kendime.
Bak,evren nasil da birlik oldu.
Gamze anne blog yazmasaydi,belki sesini bu denli duyuramayacakti.
Uykusuz Anneler Kulubü,Okan Bayülgen´e cikarak daha cok insana Gamzenin sesini duyurdular.
Anneler birleserek dev bir kitle oldular.Twitter da facebook ta insanlar birbirine duyurmak icin cabaliyor sürekli.
Ve bunlarin hepsi sadece bir tesadüf ya da öylesine birsey degil !

Gamze´den önce bir cogumuz donör kelimesini bile duymamistik.
Kan bagisi yapmak aklimizin ucundan dahi gecmemisti belki.
Sonra düsündüm...
Biz,cok duygusal bir milletiz.Amma ve lakin duygularimiz,televizyonda sadece farkli programlarla sömürülüyor yillardir.
Duygusal yanimiz baska sekilde kullanilsa,ise yarar seyler olabilirdi.
Gamze anne gibi birini televizyona cikarsalardi,kan bagisinin önemini,gerekliligini,hayat kurtardigini vurgulasalardi,bunun ve diger hayat kurtaran bagislarin üzerine programlar yapilsaydi belki cok önceden farkederdik bunlari.
Belki,cok önceden kan vermenin ehemmiyetini daha iyi kavrardik.
Halki bilinclendirmek,hic bu kadar önemli gelmemisti bana,hic!

Bkz.
Hayatimda,hamileligimdeki mecburiyet disinda,hic bir yere kan vermedim.Utanarak yaziyorum,ama öyle.
Belki daha önceden kan vermis olsaydim,dokularimizin uydugu birini kurtarmis olacaktim.Belki o kisi simdi yasamiyor,belki sifa bekliyor.Belki suan saglikli,sonradan bu hastaliga yakalanip o da yardim bekleyecek.Belki benim,sensin !
Bilemeyiz.

Tabii ki hic birsey icin gec degil.
Gamze,bize bunu ögretti bence.Birisinin bize bunu göstermesi gerekiyordu sanki.O da bir anne oldu.Gamze anne oldu.

üc gün önce,ben bu linkteki sayfaya kayit yaptirdim.
Söyle yaziyor sayfasinda.

´Kayit oldugunuzda bir paket gelecek evinize.Gelen paketin içinde bulunan pamuk çubuklarıyla yanak mukozanızdan bir sürüntü örneği alacak ve pamuk çubuklarını tekrar bize geri göndereceksiniz. Yanak mukozası örneğinin analiz sonuçlarını bilgi bankamızda saklayacağız ve anonimleştirilmiş (kimliğiniz belli olmayacak) şekilde tüm dünyadan hastaların aramalarına açacağız. Bundan dolayı sizin için herhangi bir masraf meydana gelmeyecektir
Yurtdisinda yasayip,donör olmak isteyenler buraya kayit yaptirabilirler.
Henüz kimse gelmedi.Bekliyorum.
Hadi durmayin.Hepimizin yapacagi bir seyler vardir.
Dünkü yazimda da yazmistim,bugün de yaziyorum.

Mevlana der ki ;

´Bir yandan korkun bir yandan umudun varsa iki kanatlı olursun;
tek kanatla uçulmaz zaten.
Onun korkusu evladindan ayrilmak.
Biz de bir tüp kan ile umut olalim ki ucsun Gamze Anne !

Bir tüp Umut icin.