Ahmet Aşkın | kişisel blog

Banka Soğuktur, Esnaf İnsandır

2026-03-17T10:13:22.580+03:00

Sabit gelirli bir kamu çalışanıyım. Hayatımın en büyük disiplini, kredi kartı limitlerimi ve eksi bakiye hakkımı daima asgari seviyelerde tutmaktır. Kontrolü elden bırakmamak için ay boyu direnen, maaşını harflere ve satırlara dökmüş bir muhasebeci titizliğiyle dağıtan biriyim.

Ulufe ve Hesap Dengesi

Ulufe günü gelince — yani maaş hesabıma düştüğünde — paranın dağıtılacağı adresler bellidir. Her kuruşun bir görevi vardır. Ne var ki kayıt dışı bir harcama yaparsam ya da borçları yazmayı ihmal edersem, sürpriz bir borç peyda olup kapımı çalar. İşte o an bütün denge bozulur. Hele hesapta olmayan, önceden kestirilemeyen giderler… Düğünler, mesela. İnsan hayatının en neşeli günleri, benim bütçemin en karanlık gecelerine denk gelir.

“Erik dalı gevrektir, giden bizim çeyrektir.”

Çeyrek Altının Yükü

Türkünün bu dizesi adeta halimin tercümesidir. Çeyrek altın, bizim kültürümüzde hem dostluğun hem de yükün simgesidir. Kuyumcu arkadaşla taksitlendirerek ödediğim çeyrekler, aslında sosyal hayatın benden tahsil ettiği vergilerdir. Hele hatırlı dostların ya da kendimi yakın hissettiğim insanların düğünleri… O zaman iş daha da müşkül bir hâl alır.

Esnafın Sıcaklığı

Kredi kartı limitlerimi artırmamak için bu tür ödemeleri çoğu zaman sürekli alışveriş yaptığım esnaf dostlarıma yüklerim. Maaş günü geldiğinde ilk işim o borcu kapatmaktır. Bir bakıma esnafla kurduğumuz ilişki, modern bankacılığın soğuk mekanizmasını gölgede bırakır. Banka soğuktur; ama esnaf insandır.

Borç Almanın Ezikliği

Borç istemek, almak… İşin en zor tarafı burasıdır. İnsanı ezik hissettiren, vicdanına dokunan taraf. Çünkü borç veren de çoğu zaman kendi imkânlarını zorlayarak yardımcı olmaya çalışır. İnsan, karşısındakini kırmamak için boynunu bükse de içten içe bilir: bu, iki taraf için de yüktür.

Limitin Tuzakları

Kart limitini artırmanın sınırı yok; ama o sınırın sonu da yok. Arttıkça harcamalar artıyor. “Kontrolsüz güç, güç değildir” derler ya — tam da öyle. Bana göre borçlanmak, limit artışından yine de iyidir. Çünkü borcun utancı insana freni hatırlatır; limitin cazibesi ise frensiz bir yola sürükler.

Asıl Mesele

Benim için bu sadece bir para meselesi değil. İnsanın kendi sınırlarını bilmesi, ihtiyaçla hevesi ayırt edebilmesi ve dostlarının yanında mahcup olmadan yaşayabilmesi meselesi. Bütün mesele budur.

🤝 Peki, paranız bitince siz ne yapıyorsunuz?[favorite]

Yazma Korkusu ve İçimizdeki Sessizlik

2026-01-15T12:02:00.013+03:00

Bir şeyler yazmak istiyorum bloğumun beyaz sayfasına. Fakat kelimelerimin kâğıdı kirletmesinden korkuyorum. Hiçbir şey yazmasam daha mı iyi olur acaba? En azından sayfa beyaz kalır… Fakat bu kez de sayfa alınır.

Belki de beyazın yüceliği, kirlenmeye olan muheyyalığındandır.

😊 Kim bilir? Belki de bizde dumara uğrayan vefa duygusunu hâlâ yüreğinde taşıyan kadim bir blogger dostu uğrar; bu vesileyle bir selam yollar. Belki de bir selamla, bir lahza olsun, düzelir ruhi azalardaki arızalı duygular.

Meyvesi yenmeyen bir ağaç, işe yaramadığını hissettiği vakit, melal verici bir hâl ile meyus olur.

Belki bloğumun beyaz sayfası da öyle hissediyordur. Fakat temiz midir acaba tüm beyazlar?

Kaldı ki beyaz kelimeler de var… Ama onları bulmak, seçmek, rikkatle işlemek gerekir. Bu çaba ve incelik ister. Okumayı, anlamayı ve hatırlamayı gerektirir.

Ve bazen, bütün karalığına rağmen bir kâğıda nakşedilen güzel edebî cümleler, ağartır yüzünü kara mürekkebin.

2025 yılı geride kalırken, 2026 “yeni yıl” etiketiyle geldi. Geldi fakat şöyle de bir gerçek var: "Eskiyecek olan her şeye yeni denir".

📅 2025 yılı, tam 90. dakikada golünü atıp giden bir takım gibiydi. Bir anlık dikkatsizliğim sonucu, 26 Aralık gününde ödemem gereken bir sınav ücretini ödeyemedim. Akabinde 12-13 Ocak tarihlerinde verilen son fırsatları da kaçırmam, elemimi perçinledi. Ne diyelim: Hayırlısı!!

Sabahattin Ali’nin İçimizdeki Şeytan isimli eserinde geçen bir paragraf aklıma geldi:

“Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey; hakikatleri görmekten kaçmak alışkanlığı var...”

Bizler, kendi acizliğimizi üzerimizden atma konusundaki mahirliğimizi, kabul etme konusunda gösteremiyoruz.

Hayırlısı demek işimize geliyor galiba. Madem gayret etmedik, madem rikkat göstermedik… o zaman “Hayırlısı…”

Belki de bütün bu düşünceler, insanın kalabalıktan yorulduğu anlarda, daha sade ve daha sahici hayatlara duyduğu özlemin bir yansımasıdır.

🎶Son aylarda, YouTube platformunda denk geldiğim en marjinal video kesinlikle bu. "20 yıldır, medeniyetten uzak dağlarda yaşayan Mehmet Amca!!" başlığını taşıyan video, tamamen izole bir yaşamı gözler önüne seriyor. Bununla birlikte son aylarda izlediğin en dingin kamp videosuna da bu linkten ulaşabilirsiniz.

Sağlıcakla Kalın... Hoşça kalın...

[favorite]

öğüt veren bilge bir enişte

2025-09-11T13:35:00.032+03:00

Eniştem, Belediye'den emekli olmuş, seksenine yaklaşmış, siyah kalın kaşlarıyla dikkatleri üzerine çeken, nam-ı diğer Karakaş… Yiğit namıyla da anılır. Esmer, orta boylu, ağırbaşlı bir adam. Mütedeyyinliğiyle bilinir; sigara dışında ne toplumun değer yargılarına mugayir bir hâli vardır ne de kötü bir alışkanlığı. Merhamet ehli bir insandır; ben çocukken, ilk ve ortaokul yıllarımda, maaşını aldığı günlerde cebinden o yeşil on liralıklardan çıkarır verirdi.

Merhametli dedim, ama aslında cömertliğinden söz ettim. Demek ki bu iki haslet birbirine komşuymuş. Çocukluk yıllarımda ona karşı saygı ile korku arasında gidip gelen bir his taşırdım. Şimdilerde ise saygımı muhafaza etmek koşuluyla daha çok arkadaş gibiyiz. Hâlâ bize dosdoğru olmamız için öğütler verir, hayatın merkezine vicdanı koymamızı salık verir.

"Bak yeğenim, eğer mesaine dikkat edersen memuriyetin de güzel geçer, hele ki emekliliğin daha da güzel geçer. Vicdan rahatlığı insanı her dem mutlu eder."

Geçenlerde izinli olduğum bir günde, ilçemdeki Bolaman Çayı'nın üzerindeki köprüye bitişik çay ocağında oturmuş, çayımı yudumluyordum. Yanıma geldi:

— Hayırdır, mesai saatinde ne işin var burada? dedi.

Ben de biraz kızdırmak için:

— Hayır, çay içiyorum. Devlet memuruyum diye şurada on dakika oturup soluklanıp, etrafa bakıp bir bardak çay içemez miyim? dedim.

O da bana yukarıdaki öğüdünü verdi. Ben de:

— Güzel söyledin, enişte. Fakat ben bugün izinliyim; onun için böyle rahat rahat çay içiyor, etrafa bakınıyorum, dedim.

— O zaman tamam, dedi. — Şimdi bir çay da söyleyelim, birlikte içelim.

İşte böyle… Eniştem bilge ve dürüst bir adamdır. Her daim insanların iyiliğini ister; yaşantısından süzülen tecrübeleri öğüt niyetine paylaşmaktan geri durmaz. Bir nevi halk arasında dolaşan, gündelik hayatın filozofudur o.

Bir özelliği daha var: Fotoğrafının çekilmesinden hiç hoşlanmaz, anında tepkisini koyar. Haklı olduğu konularda serttir, tez canlıdır. Çabuk öfkelenir; ama öfkesini bağıra çağıra değil, sözlerinin keskinliğiyle gösterir.

Allah sağlıklı ve uzun ömürler versin. İnşallah daha nice öğüdünü dinlemek nasip olur. [favorite]

Hücrelerin Hikayesi - 2

2025-07-22T15:49:00.004+03:00

Bazı hücreler vardır, sadece sayı tutmaz; hafıza tutar. Bazı satırlar, sıradan bir veri dizisi değil; yaşanmışlıkların formülleştirilmiş hâlidir. Ve bazı makrolar… Sadece işlem yapmaz, bir ömrü düzenler.

İlk yazımızda, bir Excel sayfasında her hücrenin bir hikâye taşıdığını anlatmıştık. Bu defa, o hikâyenin içine biraz daha giriyoruz. Kod bloklarının satır aralarına sızan düşünceleri, VBA penceresinde sabaha karşı yazılmış bir iç geçirmeyi okur gibi okuyacağız.

"Bir veriyi silmek, geçmişi unutmak kadar kolay değildir. Çünkü arka planda kalmış bir .Value, her zaman bir .Undo'ya muhtaçtır."

Yüzleşmeler ve Döngüler

Bir For Each döngüsünde kendini tekrar eden hücreleri düşündünüz mü hiç? Aynı hatayı, aynı biçimsizlikle defalarca yapan o satırlar… Oysa her Next, yeni bir şans demekti. Ama çoğu zaman o şansı tanımlayan If Not IsEmpty satırı, bazılarını hep dışarda bırakırdı. Çünkü boşluk, görünmezlikti bu sistemde.

Bir kod satırı şöyle diyordu:

If cell.Interior.Color <> RGB(255, 255, 255) Then
    cell.Font.Bold = True
End If

Yani diyordu ki: “İçinde renk varsa, dışına da biraz anlam katalım.” Bu sadece biçimlendirme değil, hayatın ta kendisiydi. İçinde renk taşıyan insanlar zaten hep daha belirgin değil miydi?

Makro Yazmak, Hafıza Yazmaktır

Bir gün, “Kod kaybolur ama düşünce kalır.” diyen bir hocam olmuştu. Şimdi anlıyorum: Her Sub bir niyetti, her Dim bir yer açmaktı zihinde. Ve her Set bağ kurmaktı…

Ama bazen, Set ws = Nothing yazmak zorunda kalıyorsun. O bağı koparmak gerekiyor. Çünkü bellek doluyor. Ve sen, bellek temizliği yapmazsan, geçmiş çalışmaz oluyor.

"Debug.Print ile haykıramadığın satırlar, Immediate Window'da susturulmuş duygulardır."

Bir Hücrenin Son Sözleri

Belki de en etkileyici yer, bir Worksheet_Change olayında saklıdır. Çünkü hayat, hücreye bir değer girildiği anda değişmeye başlar. Öncesi yok hükmünde, sonrası ise belirsiz bir tetiklenmişlik…

Yani her hücreye yazdığımız değer, aslında kendi geleceğimizi kodlamak gibi. O yüzden bazen dikkatle bakmalı:

If Target.Address = "$B$2" Then
    MsgBox "Geçmiş değiştirildi."
End If

Bir mesaj kutusuyla başlıyor her şey. Küçük bir pencere, büyük bir uyanış.

Sonuç: Excel'den Daha Fazlası

Excel, sadece bir hesap tablosu değil. Bazen hayatı tasnif etmenin, bazen unutulmuş satırları görünür kılmanın bir yolu. Ve VBA? O, insanın kendi içindeki sistematiğiyle yüzleşmesidir. Yanlış yazılmış bir döngüde kendi tekrarlarımızı, eksik kalan End If satırlarında eksik vedalarımızı görürüz.

Masa Başında Bir Münzevi: Ofis Penceresinden Ormana Bakanlar İçin Bir İçsel Yolculuk

2025-06-04T13:45:00.010+03:00

Kimi insanlar doğayı sadece hafta sonları hatırlar. Kimi ise doğayı hiç unutmaz. Çünkü bazı ruhlar, şehirde yaşasa da kırsalda nefes alır.

Bilgisayar başında geçirilen saatler, takvimlerle bölünmüş günler, gürültülü ortamlar…

Tüm bunların arasında bir adam, sessizce çayını yudumlarken ormanın güzelliği düşer usuna.

Klavyesinin tuşları arasında dere şırıltıları saklıdır onun. Kağıtlara düşen her kalem izi, toprağın kokusunu çağırır belleğine.

O bir ofis çalışanı.
Ama ruhu başka bir yerde.
Kimi zaman bir meşe ormanında,
kimi zaman bir patika yolda,
yalın, sessiz, özgür.

İşiyle barışık biridir o. Çünkü bilir ki, alın teri kutsaldır.

Ama gönlünde her zaman bir ‘kaçış notu’ yazılıdır. Görünmez mürekkebiyle içini yakmadan bekleyen bir cümle:

“İlk fırsatta yine yeniden yepyeni geri döneceğim.”

Kimi mesai arkadaşları onu içine kapanık zanneder. Oysa o, yalnızca içinden konuştuğu şeyleri kalabalıkların anlayamayacağını bilir.

Bir ekranın karşısında otururken, zihninde sararan yaprakları sayar. Telefon çaldığında irkilir; çünkü o sırada içinden bir kuş uçurmuştur belki de.

Akşam olduğunda herkes çıkıp giderken o biraz daha kalır. Pencereye yaklaşır. Bir ışık süzülür masasına, uzaklardan gelen.

Ve o an içinden bir fısıltı geçer:

“Bu masa bir gün ağaca dönüşecek.
Bu sandalye bir taşa...
Ve ben, yine orada olacağım.
Onunla arama girenlere sırtım dönük.”

Sonsöz

Eğer sen de bir ofiste otururken ormanları özleyenlerdensen, yalnız değilsin.

Her sabah metroya değil, sabah sisine uyanmak isteyenlerdensin belki de. Her çay molasında biraz daha dağlara yaklaşanlardansın...

Ve bu yazı, işte tam da senin için yazıldı. Çünkü bazı insanlar doğaya değil, doğa onlara aittir.

Her gün masamın başında, o pencereden baktığımda;
Bir parça huzur, bir tutam özlem saklıdır içimde.
Çayın buharında doğanın kokusunu duyarım,
Radyonun eski tınılarında ise kaybolurum bir an.
Çünkü bilirim, ne kadar uzak olsak da;
Doğa her daim bizimle, kalbimizin en derin köşesinde.
Ve ben, o sessiz patikada yürüyen bir ruh olarak,
Bir gün gerçek anlamda özgürlüğe kavuşacağım.
O güne dek, bu hayal bana yeter. [favorite]

Hücrelerin Hikayesi: Excel VBA ile Bir Aşk-Nefret Meselesi Ne zaman bir

2025-05-24T11:43:00.008+03:00

Hücrelerin Hikayesi: Excel VBA ile Bir Aşk-Nefret Meselesi

Ne zaman bir hücreye tıklasam, sanki o hücre bana bakıyor:
“Yine geldin... ve yine kodla oynayacaksın, değil mi?”

Excel’in sıradan bir hesap tablosu değil de bir düşünce biçimi, bir bakış açısı olduğunu anlıyoruz.

Evet efendim, geldim.
Kimi zaman sabaha kadar If, Then, Loop döngülerinde kendimi kaybettim…

Bazen bir parantezin eksikliğinden deliye döndüm.
Kimi zaman MsgBox’la konuştum, kimi zaman Range("A1").Select ile savaş verdim.

Ama sonunda anladım…
Excel VBA, bazen bir dost, bazen bir düşman... ama her zaman hücrelerin efendisidir.

“Kodlar da dua gibidir, samimi olursan çalışır”

Bir formülle dünyayı düzeltemem belki ama bir tablonun canına okurum.

Ve işte o anlar için birkaç satır Excel Felsefesi bırakıyorum buraya:

📜 Excel Felsefesi Dizisi

💡 Boş hücre, ya unutulmuş bir değer ya da henüz yazılmamış bir hikâyedir.

🔄 Doğru formül, yanlış verilerden bile anlam çıkarabilir.

⚠️ Bir 'hata' çıktığında panik değil, parantez kontrolü gerekir.

📊 Tablolar sessizdir ama düzenleri çok şey anlatır.

🖱️ Kopyala-yapıştır bir tekniktir, ama düzen tutarlılıktır.

🔍 Filtre, karmaşada sadeliği görebilme sanatıdır.

📌 Sabit hücre ($A$1) sabır ister, ama emek karşılığını verir.

Bir hücrede buluşamasak da, aynı dosyanın farklı sayfalarında yolumuz kesişir elbet. Kodlarınız temiz, verileriniz tutarlı olsun.

Hissederek Şükürle Yaşamak

2025-03-19T14:41:00.004+03:00

Şu dem, pencere kenarından süzülen baharın neşvesine bakarken, dilimin lal kesildiği ân... Hangi kelam, bu derunî sevincin şerhini dökebilir satırlara? Güneşin altın ipliklerinde cilvelenen çuha çiçeklerinin fısıldadığı şiirleri, hangi söz kâsesinde toplar insan? Arının papatya yolculuğunda kanat çırpışındaki vecdi, derenin nağmeli mırıltısına karışan serçenin kanat seslerindeki hayat aşkını, kim anlatır bu dünyanın lisanıyla?

Yaşamak, ey gönül dostum, bir ipekböceği zarafetinde... Zamanın kaygısından azade, insanın kibrinden beri, sadece "an"ın kollarında sallanmak. Rüzgârın getirdiği masalları dinlemek, her nefeste bir nisan çiçeği açtırmak kalp bahçesinde. Düşlerim, kırık bir gramofondan yükselen eski bir şarkı tadında dokunsun ruhuma.

Ve nihayet, her bahar yağmurundan sonra toprağın tebessüm edişi gibi... Her nimetin hakkını verebilmek; bir yaprak düşüşündeki hikmeti, bir çiğ tanesindeki kudreti görebilmek. Şükür, işte o dem ki, yüreğimin semasına bir kutup yıldızı gibi düşsün. Teslimiyetle eğilsin başım, bu muazzam çiçek bahçesinde bir toz zerresi olduğumu bilerek... [favorite]

Hayatın Döngüsü

2025-01-20T10:09:00.005+03:00

Hayat, var olmanın sancısı;

kendini tamamlamadan yaşamaya başlama telaşı...

Kış, beyaz örtüsünü serer ama hükmünü sürdüremez;

sıcağa olan zaafını yenemez.

Her şey, bir başkasını geçmeye çalışır;

öne geçen ise sonunda kendinden uzaklaşır.[favorite]

Bezginliğin İçinden Bir Ses

2025-01-17T15:52:00.006+03:00

Sevmeyenlerimin nedeni, rahatlığımdı galiba...

İletişimde iyi başlıyorum, ama derinleşince tökezliyorum. Sürekli "iyi kalma" çabamla çelişen bir paradoks bu.

Suskunluk ve eylemsizlik beni tanımlıyor. Sohbetlerde ya en sessiz ya da en isteksizim. Negatif haberlerden kaçışım, hayatı tuzsuz bir yemeğe çeviriyor. İçimde kaos, dışımda durgun bir göl…

Ruhum emekli, bedenim hâlâ mesaide. Yüklerim atılamaz cinsten. Ne şikâyet ediyorum ne de kabulleniyorum. Sadece taşıyorum.

Kaygılardan kaçmak için… hiçbir şey yapmıyorum. Hobiler geçici bir nefes, ama tekrar edildikçe sıradanlaşıyor, tüketim çarkına karışıyor.

Sanat, müzik, yazı… Hepsi boşluğu besliyor. Siyaset tartışacak gücüm yok, savunma refleksim bile uyuşuk. Zihnim hep "mesai bitsin" ya da "tatil uzasın" arasında sıkışmış.

Sebep aramıyorum, etiket yapıştırmıyorum. Felsefe, özlü sözler, kıssalar… Hiçbiri iyi gelmiyor artık. Bu yazı bile sadece zaman öldürmek için.

Esen kalın!

#KişiselBlog #İçDöküş #Melankoli #RuhHali #HayataDair #Bezginlik #SessizÇığlık #GünlükYazılar #SadeDüşünceler #HayatYorgunluğu

[favorite]

Hadi Dönelim

2024-07-24T16:50:00.009+03:00

Tamam, döndüm diyelim...

Şimdi ne yazacağım ben bu hususi bloğumun sayfalarına? Uzun süredir uğramadım ki makamına. Sıkılırım şimdi, bir mahcubiyet sarar kelimelerimi...

Nerelerdeydin bunca zaman? Uğramaz oldun blogger otağına. Ne oldu? Deva buldun mu onulmaz gönül yaralarına? Muska sardırdın mı sebepsiz ruh elemlerine? Niye ara verdin sıkılma günlüklerine?

Şu son ayların bu acayip zulmü neydi bana karşı? Eski salim kafamı bulamıyordum artık. Her zaman, her yerde en tuhaf azapları ben çekiyordum. Der dururdun... Ne oldu, duruldun mu?

Ne cevap veririm ben şimdi? Offf... Aklımda deli sorular. Her şeyin bir zamanı var. "Ben artık her halimi ayan eden cümleler yazmaktan yoruldum mu?" diyeceğim?

Sevgili hususi bloğum... İnan, sana değil bu zemheri soğukluğum. Seninle ilgisi yok bu donukluğun. Zihnimde karma karışık bir durum var. Enerji merkezim sönmüş, lav kütleleri taşlaşmış... Kalbim gibi. Seninle ne ilgisi olabilir bu durgunluğun?

Yıllarca depresif ruh hallerime hamilik ettin. Ben senden razıyım; her halimle yoldaş olduk her daim. Sana yok bir tavrım. Beni bağışla... Ve her şeye rağmen, mekanına kabul buyur ara sıra.

[favorite]

Çocukluğumda Sevdiğim Çizgi Filmler; mim

2024-05-14T11:51:00.000+03:00

Merhaba sevgili dostlar... Yeni Tip Covid-19 Corona virüsü sebebiyle evlerimizde yaşadığımız bugünleri umarım sıkıntısız atlatırız. Çalışmak zorunda olan başta sağlık çalışanları olmak üzere tüm çalışanlarımıza Mevlâ'dan kolaylıklar diliyorum...

Sevgili Düş Tasarımcısı, kendisinin iştirak ettiği bir mime beni de davet etmiş, sağolsun. Bu vesileyle Çocukluğumda Sevdiğim Çizgi Filmler başlıklı yeni bir mimle bir kez daha huzurlarınızda olmaktan mesudum.

Blog dünyasını canlı tutacak bu tür etkinliklere imza attıkları ve nezaket gösterip bu acz-i beşeri de haberdar ettikleri için kendilerine çok teşekkür ediyorum. Umarım keyifle okuyacağınız bir mim yazısı olmuştur... Bu kısa ve yavan girizgâh sonrasında, sorulara geçeyim müsadenizle.

1- Vikingler

Vikingleri izlediğim dönemlerde denizi henüz görmemiş olmama karşın, hahhahhah haftaya, devamı haftaya, Vikingler geliyor, devamı haftaya şeklindeki jenerik müziğini ve Vikinglerin deniz korsanlarıyla olan maceralarından oluşan hikâyelerini izlemenin verdiği mutluluğu tarif edemem...

2- He-man

Ne yazık ki çizgi de olsa o dönemde kendi süper kahramanını çıkaramamış bir ülkenin çocukları olarak, Çocukluğumda Sevdiğim Çizgi Filmlerin ikincisi He-man... Çünkü He-man, dosta güven düşmana korku veren bir kahramandı. He-man'in yanında bir de ürkek kaplanı Titrek vardı. Normal zamanlarda uysal olan bu ikili, bir tehlike karşısında evrim geçirip değişerek korkusuz iki karakter olarak kötülüklerin üzerine atılırlardı...

3- Şirinler

Şirinler, çizgi film döneminde çocuk olarak yaşayanların kendilerini şanslı adledebilecekleri güzellikte bir çizgi filmdi. Kargamel ve kedisi Azrail'in şerrinden korunmak için verdikleri mücadele, yakalandıklarında Şirin Baba'nın bilgeliğiyle birlikte yürütülen kurtarma çabaları, karakterlerin diyalogları — hepsi bizleri kendine meftun eden özelliklerindendi. Şimdi bu sevgimi anarken annemin güzide sobası ve üzerinde pişirdiklerine dair o sıcak ortam geldi aklıma...

4- Red Kit

Dalton Kardeşler isimli haydutların hapishaneden kaçarak işledikleri suçlara karşı, görevi onları yakalayıp tekrar hapishaneye tıkmak olan Red Kit isimli kovboy ve köpeğinin maceraları bizleri ziyadesiyle heyecanlandırır ve mutlu ederdi. Dalton kardeşlerin sınıfsal hiyerarşisi de ters orantısıyla bizlerin küçük zihinlerini kurcalardı: kardeşlerin boy olarak en kısa olanının lider, en uzun olanının ise en miskin olması hep şaşırtırdı bizi. Bu çizgi filmler belki bir şey katmazlardı ama vaktimiz hoş geçerdi...

5- Temel Reis

Çizgi film dünyasının en önemli karakteri Temel Reis olsa gerek. Kabasakal'a karşı eşi Safinaz'ı koruma adına verdiği mücadeleyle tanıdığımız Temel Reis, aynı zamanda çocuklara ıspanak yemenin faydalarını da öğretmesi bakımından faydalı bir çizgi filmdi vesselam. Bugün bile Temel Reis'in eşine seslenişini taklit eder, “Safinaz dayan karıcığım, kurtaracağım seni” repliğini mütemadi tekrar ederim...

6- Taş Devri

Çocukluğumda Sevdiğim Çizgi Filmler sıralamasının en üst basamaklarında sayabileceğim bir diğeri Taş Devridir. Yabba Dabba Doo! şeklindeki repliği unutulmazdır. Taş Devri beylerinin eşleriyle olan diyalogları da son derece seviyeliydi. Motorsuz, ayaklarıyla hızlandırdıkları binek araçlarıyla çıktıkları yolculuklar efsaneydi...

Bitirirken

İzlerken içimizi ısıtan bu kahramanların yayınlandığı dönemlerde çocuk olmuş olmak sanırım bir ayrıcalıktı. Haftada bir yayınlanıyor olmaları sebebiyle çok değerliydiler. Özlemle yollarını gözleyip ekranlarımıza gelmelerini iple çekerdik. Ekranlarımıza derken yanlış anlaşılmasın — bu çizgi filmleri mülteci muamelesi görmek pahasına gidip rahatsız ettiğimiz komşu evlerin ekranlarından izleyebilirdik ancak. Çünkü televizyon bizim mahallede bir ya da iki hanede vardı. Sağlıcakla kalınız...

[favorite]

Sıkılma Günlükleri

2023-11-10T16:39:00.022+03:00

Rutinler ve Müşkül Mevki

Her şey aynı şeyi fısıldıyor: Devam et ve tekrar etmekten sıkılma! Oysa ruhumun derinliklerinden gelen bir ses, "Rutinler bizim prangalarımız, rutinler bizim paranoyamız," diye haykırıyor.

Canım sıkıldığı anlarda, vakit geçirmek için başkalarının yanına gidip boş lakırdılar etmek de sıkılmaya dahil. Bu denli fasılasız bir can sıkıntısı, belki de ancak tahsille mümkün olur.

Aynı kafada olmayan kişilerle sohbet, ruha acı veren bir azaptır. (Farsça bir deyiş)

Başkalarının arkasından konuşmak ve onları yargılamak ne kadar da kolay, değil mi? Halbuki bunun da bir süreci olmalı: Acemiliği, ustalığı ve ihtisası... Dedikodu yapma konusundaki mahirliğimiz, hangi kadim geleneğimizden bize miras kalmış olabilir ki?

Vücudumun kitap okumaya karşı geliştirdiği direnci, sıkılmaya karşı geliştirmemiş olması beni müşkül bir mevkide bırakıyor. Bilirsiniz, hepimizin içinde bir ses var: "Bir işe yaramıyorum, fiziki ve manevi olarak hayatı ıskalıyorum." Bu düşünce, hepimizi bir şekilde etkiliyor.

Bahçede fındık budaması yaparken musiki dinlemek, işi daha keyifli hale getiriyor. Grundig Jam BT hoparlörümde sahne alan musikişinaslar, fındık budamaya yardımcı olmasalar bile adeta birer yoldaş gibi eşlik ediyor.

Yine böyle bir günde, Spotify'da çalan bir şarkı nazar-ı dikkatimi celbetti.. Ferdi Tayfur’dan daha önce dinlemediğim bir eser keşfettim sanırken, aslında bu şarkının Durmuş Çiğdem’e ait olduğunu öğrendim. Yeter Çektiğim adlı bu eser, yorum ve hissiyat açısından Ferdi Tayfur'u andırıyordu. Dinleyince bana hak vereceğinizi düşünüyorum.

Kişisel blogumun sevdiğim bir hasleti var: Nitelikli ya da niteliksiz fark etmeksizin, sadece içerik oluşturmak için bir şeyler karalamam gerektiğini hatırlatıyor. "Bir şeyler yaz, ne olacak?" der gibi... Tüm saçmalıklarıma kucak açacak kadar vefakâr! İyi ki varsın, hususi bloğum!

Bu arada, kişisel blog anahtar kelimesini Yandex arama motorunda arattığımda, mütevazı bloğum ahmetaskin.blogspot.com ilk sırada çıkıyor. Bu vesileyle, bizleri Yandex'te bir numaraya taşıyan tüm blogdaşlarıma teşekkür ediyorum.

İyi ki yazma konusunda ilham aldığım, güzel kişisel bloglar var.

Kalın selametle![favorite]

Arınmak İstiyorum

2023-10-10T16:42:00.020+03:00

Çok sıkılıyorum. Yıllarca biteviye yaptığım resmi vazifelerimden arınmak istiyorum.

Şartlar, bizim aleyhimize olan her tertibe ezelden müheyya.

Alışveriş sitelerinde geçirdiğim süre ve yaptığım alımların miktarı artıyor. Bu, acaba neyin göstergesi?

Doğaya iltica etme aceleciliğim, münzeviliğimden mi kaynaklanıyor?

Görünmez mi olmak istiyorum, yoksa kimseleri görmek istemiyor muyum?

Blog yazılarıma fotoğraf eklemekten bile iktifa edesim var.

Biraz erken çıkıp mesaiyi asarak dağlara doğru yol alsam ne olur?

Benim için mutluluk doğada. Çünkü; incirler, üzümler, ayvalar, elmalar orada.

Sıkılmak mı iyi, yoksa efkâr mı? Bir seçim yapmak zorunda kalırsam, efkârı tercih ederim. Zira efkârın kendine has bir albenisi olduğu muhakkak.

Efkâr iyi bir şey olsaydı, hepsini sana bana bırakırlar mıydı? | Sadri Alışık

Akaryakıt fiyatlarına rağmen yolda olmak, burada olmaktan çok daha cazip geliyor.

Özgürleşmem tamamen maddi kazanımlara bağlı. Özgür olmak için sırf cumartesi ve pazar günlerini beklemekten yoruldum.

Dört duvar arasında çalışmak ruhumun doğasına mugayir.

Uzun yıllar işimi severek yapmışsam da bir yerden sonra nazlı cana ağır gelmeye başlıyor.

"Yarın pazartesi" söyleminin içerdiği ağır tahakkümden kurtulmak istememin nesi anlaşılmaz?

Şartlar yıllar sonra lehimize dönmüş olsa da, tıpkı 3600 ek gösterge meselesi gibi, durum yine de öyle değil. Tekaüt olunca alacağın maaş ucu ucuna yetse bile rıza gösterebilirim.

Memur mutluluğu tekaütlükte sanar.

Çok yakınmak iman eksikliğindendir.

Bir yolunu bulup kaçamak yapmak, şu ahval içerisinde yapabileceğim en güzel aktivite. Haydi incire... [favorite]

Bölüşelim

2023-09-21T20:38:00.020+03:00

Güzel yazı yazan blog muharririnin, omuzlarına ağır gelen yükleri vardır. Tek başına çekmekte zorlandığı dertleri ve hazmetmekte zorlandığı ihanetlere ram olmuşluğu vardır.

Gitme ey yolcu, beraber oturup ağlaşalım.

Elemim bir yüreğin kârı değil, paylaşalım!

Mehmet Akif Ersoy

Fındık bahçelerini kurtarmaya çalışmak, aslında kendimizi kurtarmakla eşdeğer bir mücadele. Fındığı dalından ayırmak onu kurtarmak sayılır mı bilmiyorum fakat benim kurtuluşum olduğu gün gibi gerçek.

Fındık toplarken yorulduğum anlarda, motivasyonumu sağlamak için beynimdeki dijey, Mustafa Açıkses'in Kurtar Yarab isimli eserini dilime pelesenk etti.

Bununla birlikte, repertuarımda bulunan ve bir zamanlar umumiyetle dinleyip terennüm ettiğim başka bir Kurtar Yarab isimli şarkıyı da bu vesileyle anmış oldum. Biraz eski yaralıyım da, ondan böyle müşkül bir mevkiye düşmüş gibi yansımalarım...

Depresif ruh hallerine bürünüdüğüm vakitlerde, beni teskin eden dönemin müzik eserlerine ayrı bir muhabbetim var.

Sürekli dinlemekten hoşlandığım eski şarkıları artık dinlemek istemediğimde meyus oluyor, yaş aldığımı fark ediyor ve bundan böyle hiçbir şeyden tat almayacağım zannıyla duraklıyorum. Gönül hoşluğumu geri verin seneler...

Ez cümle: Harika bir boşvermişliğin içindeyim. [favorite]

Jurnal

2023-08-02T15:56:00.020+03:00

Merhaba Jurnalım. Jurnal kelimesiyle ilk Cemil Meriç'in kitabında tanıştım. Fransızca kökenli bir kavram. "bir kimseyle ilgili olarak, yetkililere gizli verilen kovlama, kötüleme yazısı." anlamı taşısa da, ironik bir dokunuşla, kişisel bloğumda, benden heber veren günlükler manasında kullandım! Aslında günlük anlamına da geliyor sanıyordum fakat öyle değilmiş.

Siz bu kelime hakkında ne düşünüyorsunuz?

Bugün toplantım var. Bu gün kelimesi ayrı mı yoksa bitişik mi yazılır? Hâlâ öğrenemedim. Fakat bu içerikten sonra Bugün kelimesinin yazılışını kalıcı olarak öğreneceğime inanıyorum. :)

Bir Karıncanın etrafına çizilen kalem dairesi, onu "hapsolmuş" hissettirip ölümüne sebep olurmuş. Bir çalışanı da gün içerisinde dört duvar arasına hapsederseniz, bir süre sonra ruhu hapsolur.

Nisan ayı yağmurlu geçti. Gün boyu evde kalmak, asi ruhuma mugayir bir eylemsizlik durumu.

Çocukların sınav telaşı, okul ücretleri, sınava gidiş yolculukları, kendi sınavıma hazırlanırken, bu koşturmaca beni, "yorgun doğmuş ve dinlenmek için yaşayan bir adam" olarak, oldukça yoruyor!

Genel seçim, memur maaş artışlarındaki belirsizlik, EYT ve 3600 ek gösterge tartışmaları. Politik gerilimin gölgesinde geçen yaklaşık dört ay.

Önümüzdeki günlerde fındık hasadı başlayacak. O da başlı başına ağır bir işçilik gerektiriyor. Yıllık iznimin çoğunu yutacak. Fındık bahçelerinde geçen saatler, ruhu değil bedeni yoran bir emek...

Okuma iştiyakım soldukça, yazma yeteneğim de köreliyor. Duygularım yoğunlaştıkça kelimeler, içgüdüzel bir nehir gibi akıyor. Beldi de sukkunluk, en derin cümle...

Esen kalın. [favorite]

Oradan Buradan Şuradan #20 Final!

2023-04-12T14:23:00.010+03:00

Aziz misafirlerim ve sevgili blogdaşlarım... Ordan, burdan, şurdan serisinin 20. sayısıyla birlikte, bir kez daha huzurlarınızda bulunmaktan son derece mesudum... Hepinizi sevgiyle muhabbetle selamlıyorum...

Bazen kısa fakat içtimai hayatın içerisinde, hepimizi ilgilendireceğini düşündüğüm hususları, birden fazla başlık altında paylaşmaya devam ediyorum. 20 içerikten sonra bu seriye nihayet vereceğimin kararını daha önce buradan duyurmuştum.

Çiçeklerden polen toplayan arılar misali, Gönül heybemize istiflediklerimizi, siz değerli karilerimizle bölüşerek gönül köprüsü inşa etmek gibi bir derdimiz var, başka aktivitelere tercih ettiğimiz...

Kınadığımı Yaşıyorum

Takip ettiğim ve içerik bakımından nitelikli bulduğum bazı blog yazarlarına ithafen yazdığım, 'Kişisel Blog Yazarlarından Mazeretler' başlıklı yazımda, bloggerlere seslenmiş, kişisel bloglarını ihmal ettiklerini ve yeni içerik üretmediklerini yermiştim. Son aylarda hususi bloğuma içerik giremedim. Bununla ilgili serzenişle de karşılaşmadım. ;) Bu belki de, içerik girememekten daha ağır bir durum.

Şu son ayların bu acayip zulmü neydi bana karşı? Eski salim kafamı bulamıyordum artık. Her zaman, her yerde en tuhaf azapları ben çekiyordum. Açlık/Knut Hamsun"

Oradan Buradan Şuradan

İlkini, 30/04/2018 tarihinde yazmaya başladığım "Oradan Buradan Şuradan" başlıklı serimize, bu içeriğimle veda kararı aldım. Zirvede bırakmak diye bir deyim var fakat ben öyle söylemiyorum. Bize yakışan tevazudur. O yüzden tadında bırakalım demeyi daha uygun buluyorum.

Bazen gitmeyi bilmek gerek, kovulmayı beklemeden.

Siyaset

14 Mayıs 2023 tarihinde Başkanlık seçimi yapılacak. Neticenin başta üklemize ve tüm dünya Müslüman halklarına hayırlı olmasını diliyorum. Seçim tartışmaları her ortamda ve tüm şeditliğiyle devam ediyor. Tartışmalardan edindiğim izlenimlerden çıkardığım bir sonuç var. O da, eğitim seviyemizin ve kitap okuma oranımızın ne denli zayıf olduğu hakikatidir. İnsanlar bildiği bir doğrudan referans alarak, bilmediği tüm tüm doğruları elinin tersiyle itmesinden kaynaklanan kısır tartışmalar yaşanıyor. Daha evvel de belirttiğim gibi, siyesetteki şiarım, "Haklıyı bilmek için, önce Hakkı bilmek gerekir." Hakkı bilmekle ilgili tüm yaklaşımları reddeden bir zihniyetle bağdaşmamız mümkün değildir. Vatan sevgisi ve milli şuur gibi konular, kırmızı çizgimizi oluşturan diğer unsurlardır. Hepimiz böyle düşünüyor isek, o vakit endişeye mahal yoktur. Hepimiz böyle düşünmüyor isek devreye batının bize dayattığı demokrasi devreye girmektedir ki buna da rıza göstermekten başka çare yoktur. Ülke gerçekleriyle ilgili hep söylediğim bir söz vardır; "Tecrube bilgiden daima üstündür."

Tecrube Bilgiden Daima üstündür... admin

Deprem

Ülkemizde, geçtiğimiz günlerde yaşanan deprem felaketinin ardından, HAARP teknolijisi konuşulmaya başlandı. Deprem Afeti yerine aslında Deprem Afeti tabirini kullanabilirdim. Fakat bu irkiltilmiş bir depremdir. Yani insan eliyle zamanı hızlandırılmış bir depremdir. 1999 Düzce depreminin ardından da konuşulmuş bu konu. HAARP tekrolojisini çevremdeki bir grup insan nakten reddederken, benim şahsi kanaatimi kuvvetle muhtemel hale getiren komplo teorisyenleridir. Evet bu bir HAARP teknolijisidir.

Şüphe, hayat kurtarır.. anonim

Bitirirken

Yazacak daha çok şey olabilir. Burası benim hususi bloğum ve benim düşünce dünyamın hamisidir. Mekana gelip beni önyargısız dinlediğiniz ve bana katlanma zahmetinde bulunduğunuz için hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Farklılıklarımız, kültürel zenginliğimizdir. Haklı olmak küçük bir meseledir. Bizim asıl meselemiz birlik olabilmek için bir birimize rehber olabilmektir. Gelişmiş ülkelerde idoloji yoktur. Sözü yormadan, bu serimizi daha bitirelim. Bir sonraki kişisel blog yazımda buluşmak umuduyla... Sizlerin hususi dünyanızın hamisi bloğunuzu da iadeyi ziyarette bulunma vaadiyle, hoşça kalın ve esen kalın...[favorite]

2022 Yılı Fındık Sezonu

2022-09-15T16:03:00.021+03:00

Vatandaş duymuş marifetimizi. Soruyor.

- Fındıkta rekolte artışını nasıl yaparız? diye.

- Fındıkta rekolte artışı yapmak istiyorsan, fındık dalları seni sık sık görmeli.

Yani içerisinde olmalısın. Dönemsel bakımlarını yapıp sonuçlarını gözlemlemelisin diye yanıtlıyorum.

Memnun olmuyor aldığı yanıttan. Beklediği sihirli formülü duyamayınca yüzü düşüyor tabi.

Sihirli sözcük; gayret![line]

Deli

Fındık dallarını çok kestiğim için, delirmiş bu şeklinde yaftalamalara maruz kaldım başlarda. "Aklın esaretinden kurtulmuş kişilere deli denir." oysaki!

Dallarımdaki randımanlı fındığı gören çiftçi kardeşlerim, kendi fındık dallarındaki yanık fındıkları görünce mahcup oldular.

Kitap öyle diyor, "fındıkta budama elemanı benim" sertifikam var, ben çok kesmiyorum, siz fazla dal bırakıyorsunuz dediysem de, nafile.

"Fındık dalda olur, çok koyunun çok kuzusu olur" şeklindeki söylemlerine karşı, bir sofrada kaç kişi doyar şeklinde yaptığım itirazlarım havada kalıyordu.

Şimdi mahcuplar ve belki de özür mahiyetinde, bizim bahçeleri de buda demeye başladılar.

Budayamam arkadaş, çok yoğunum. :)

[line]

Yorgunluk ve Keyif!

Fındık budama konusunda rüştümü ispatladığım bir sezonu geride bıraktık.

Fındık sezonunu için İstanbul'dan gelen abimlerle komşu bahçelerde fındık toplamak, birlikte yemek ve çay içmek, fındık toplamayı keyifli kılan ender anlarımızdandı. Her şey zıddı ile kaimdir!

Gün boyu fındık toplayıp yorulduktan sonra eve gelip duş almak ve sonrasında buzlu içecekler içip balkonda oturmak, yine sezona özgü sevdiğim bir rutin.

Şunu da belirtmeden geçemeyeceğim; gün boyu yorulmanın etkisiyle erkenden bastıran sayıklama ve uykuya dalma durumu da güzeldi. Sabah erken kalkmak zorunda kalmamız biraz zor oluyor ama erken uyumanın verdiği dinginlikle, bunun üstesinden gelmesini bildik.[line]

Fındık Taban Fiyatı

Devletimizin açıkladığı 54,00 TL fındık taban fiyatları da tatmin edici seviyede ve ilçemizin tüccarları, 47.00 TL'den alım yapmaya başladılar. (14 eylül 2022 tarihi itibariyle 3 abd doları eşittir 54,76 Türk Lirası)[line]

Sakınılan Göze Çöp Batar!

Fındık toplamaya bahçeye gittiğim ilk gün, aracın güvenliği için bir tanıdığımın bahçesine bıraktım izin alarak. Akşam geri döndüğümde baktım aracımın ön camı çatlamış, Oyun oynayan 3 çocuk vardı ve kim kırdı camı? diye sorduğumda, erkek olan yanındaki kız çocuğuna dönerek, bu kırda abi dedi. Köpeğe taş atarken taş cama geldi dedi. Kızamadım. Kimseye bir şey demeden çektim geldim.

Bir şey olur diye yol kenarına bırakmayıp, güvenli diye bıraktığım evin bahçesinde meydana gelen olaya mukadderat demekten başka yapılacak ne var? Hiç![line]

Nazar

Önceki yıllarda, sosyal paylaşım ortamlarında, sair zamanlarda fındık görselleri paylaşırdım. Verimini iyi bulduğum bir fındık dalının videosunu çekip facebook profilimde paylaştıktan bir yıl sonra, sadece paylaştığım o dalın kuruması sonucu, o andan itibaren fındık görseli paylaşmama kararı aldım ve bu sezon bu kararımı harfiyen uyguladım. Yani bu yıl sosyal medya hesaplarımda, nazara düçar olur korkusuyla fındık görseli paylaşmadım.[line]

Müzik

Eski fındık toplama sezonlarında, dinlemekten keyif aldığım yeni şarkı keşiflerim olurdu ve mütemadiyen kişisel blog yazılarımda favori şarkılarımı paylaşırdım.

Bu sezon bahçelere gidip gelirken, aracın müzik sistemine hiç dokunmadım.

Sebep? Daha yoğun bir sitres!

Müslüm Babanın bir şarkısında dile getirdiği gibi; "gönlüm kupkuru bir çöl, susuzum yanıyorum." Şarkısına müsavi bir ruh hali içerisindeyim.

Sevgili blog dostlarım! Hepiniz şen ve esen kalın!". [favorite]

Raif Efendi’nin İç İklimi

2022-08-04T17:05:00.035+03:00

Raif Efendi dışarı baktı. Pencerenin ardında, gökyüzü soluk bir tülle örtülmüş gibiydi. Hava kapalıydı. 9 Temmuzda başlayan yağışlar, 20'sine gelinmesine rağmen hala inatla toprağı dövüyordu.

Kapalı havalar, ruhunun kırılgan tellerinde gam nağmeleri çalardı. Bunu bilirdi. Sessizce söylenirken duyulmuşluğu çoktu: “Bu kasvet, içimi kemiriyor.” Fakat bir gün, kalabalığın homurdanmaları arasından yükselen bir ses, “Belki de bu yağmurlar bir lütuf,” demişti. “Başka diyarlarda insanlar, güneşin kızgın nefesinden kavruluyor.” Söz, mantığın süzgecinden geçip yüreğine bir damla serinlik bırakmıştı.

Havanın dilini çözmeye çalışmazdı hiç. Etrafındakiler, ceplerindeki küçük sihirli kutulardan fısıldanan kehanetlerle, “Yarın açacak,” diye avuturlardı onu. Çarşamba vaat edilmişti mesela. Lakin camın ardındaki gri, hüznün tonlarında ısrar ediyordu.

Aslında Çarşamba günü hava açacak demişlerdi. Fakat hala kapalı. Kapalı havalar psikolojimi menfi yönde etkiliyor diye özlemle söylendiği çok olurdu.

Yağmurlu havalardan herkes şikayet ederken, farklı bakış açısına sahip birisinin; "Belki de bu kapalı havalar bizim için bir nimet. Başka diyarlarda insanlar sıcaktan bunalıyor." şeklindeki söylemini aklıselim buldu.

Tansiyon, hayatına sinsi bir gölge gibi yapışmıştı. Sıcaklar yükseldiğinde damarlarında dolaşan ateş, başını döndürse de, güneşin altında coşan bir ruh taşıyordu içinde. Rahatsızdı belki, ama ilkbaharın ve sonbaharın güneşli günlerinde, sevdiği küçük seyrüseferlere çıkabilmek, ruhunu besleyen nadir anlardı.

Alt segment bir araca sahipti. Samimi arkadaşları, değiştir artık şunu, daha iyi bir araba al kendine diye telkinde bulunsalar da, Raif efendi meyus olmuyor, gülümsüyor ve bana yetiyor demekle iktifa ediyordu.

Direksiyona geçtiğinde, yeni keşfettiği kadim bestekârların nağmelerini açardı son ses. Notalar, arabayı doldururken, zamanın dışına çıkar gibi olurdu. Aracıyla seyrusefer ederken, yeni keşfettiği eski musikişinazların tegannilerini yüksek sesle dinlemekten hala keyif alıyor oluşuna seviniyordu. Son günlerde, bir şarkı dolanıyordu zihnine: Mahmut Tuncer’den “Layık Değilsin”.

Arabeskin hüzünlü çığlığı, Tuncer’in sesinde bir mızrap gibi titrerdi. Onun kasetleri, Raif’in hayatının arka plan müziğiydi adeta. İlk dinlediği kaset, “Uyandım Sabah İle” idi. O günden beri, Tuncer’in her bir notasını, her bir ünlemini, hatta kasetin sararmış kapağındaki çatlakları bile ezberlemişti. Sanki o ses, geçmişin tozlu raflarından süzülüp, bugünün yalnızlığına eşlik ediyordu.

Yağmur, camlara usulca vururken, Raif Efendi eski bir defterin sayfasına düşündüklerini karalıyordu. Belki de hayat, bir Mahmut Tuncer şarkısıydı: Bazen hüzünle kıvrılan, bazen sıcak bir anıyla ısınan. Kalemi bıraktı, gözlerini kapadı. Dışarıda yağmur devam ediyordu. İçerideyse, radyoda çalan o eski nağme…

02 Ağustos 2022

[line]

Yeni bir tarz denemesiyle yazıya dökülen bir içerik okudunuz. Sağlıcakla kalınız.

[favorite]

Oradan buradan şuradan #19

2022-06-29T16:30:00.011+03:00

[/line] Aziz misafirlerim ve sevgili blogdaşlarım... Oradan, Buradan, Şuradan serisinin 19. sayısıyla birlikte, bir kez daha huzurlarınızda bulunmaktan son derece mesudum... Hepinizi sevgiyle muhabbetle selamlıyorum...

Bazen kısa fakat içtimai hayatın içerisinde, hepimizi ilgilendireceğini düşündüğüm hususları, birden fazla başlık altında paylaşmaya devam ediyorum.

Kamuran Akkor

[/line]
Kamuran Akkor'u seviyorum... Bilindik bir sürü albümü var ve hit olmuş onlarca şarkısını bilirim fakat uzun bir süreden sonra hiç dinlemediğim ve dinledikten sonra da çok beğendiğim bir şarkısına denk geldim. Bitmeyen Çile isimli albümde yer alan depresif taganninin adı Gözyaşımla Sele Dönersin. Albümde ayrıca melankoliyi sevenlerin beğeneceği başka şarkılar da mevcut.

İbrahim Tenekeci

İbrahim Tenekeci'nin Geldik Sayılır Kitabından sonra aldığım Yakın Şahitlik isimli kitabını okumaya başladım. Kitap için söyleyebileceğim çok şey var fakat sözü yormamak adına sadece şunu söylemek istiyorum, sağ muhafazakar bir siyasi görüşe sahipseniz, harikulade siyasi tespitler karşısında mütefekkirin üslubuna hayran kalıyorsunuz. Siyasi mevzu dışında yazdığı makaleler de herkes tarafından kabul görebilecek nitelikte. Laf aramızda, kitap hemen bitmesin diye her gün bir makale okuyorum.

Sözden ve halden anlamayan insanlarla beraber aşırı yorum çağında yaşıyoruz. Sanki iki taraf oluştu: Sorumluluk ahlâkıyla adım atmak isteyenler ve suçluluk psikolojisiyle karşı hamle yapmaya çalışanlar. | İbrahim Tenekeci / Yakın Şahitlik

Fındık

İlçemde havalar serin gidiyor. Fındık için elverişli bir hava hüküm sürüyor. Baskın bir fındık sezonu bekliyoruz. Sosyal paylaşım ortamlarında daha önce paylaştığım fındık görsellerinden sonra kuruyan fındık dalları oldu. O cihetten fındık görselleri paylaşmama kararı aldım. Sığırı Kazana, insanı mezara götüren nazar, fındık dallarına ne yapmaz.

Radyo

Hususi bloğumu takip edenler bilir, daha önce aldığım radyoyla ilgili bir içerik girmiştim. Yine geçtiğimiz günlerde yeni bir radyo aldım. 409 Türk Lirası karşılığında aldığım radyoyu almadan önce izlediğim tanıtım videosundan sonra bu radyo benim olmalı dedim ve henüz 10 günlük radyomu bir arkadaşıma satarak, (hala parasını alamadım.) üstte görselini gördüğünüz radyoyu envanterime kattım. Son aldığım radyo, iki yıl içerisinde aldığım 4. radyo olma özelliğini taşıyor. Bu radyomun da hediye olarak taliplisi var. Bununla birlikte şu an elimde iki radyom var ve bir tane de hediye gelme ihtimali var.

Hayat Pahalılığı

Zor bir dönemden geçiyoruz. Bizim jenerasyondaki dostlar bilirler, zorluk ve hayat pahalılığı bize yabancı bir yaşam ortamı değil... Olaya şöyle de bakıyorum... Zor günlere ve hayat pahalılığına bir süredir ara vermiştik. Salgın hastalıklarla birlikte, hatta ondan bir iki sene önce başlayan ekonomik merkezli sıkıntılara, yeniden ve hızlı bir şekilde geri dönüş yapıyoruz... Umarım bir an önce bu olumsuz durumlar ortadan kalkar ve bizler de hayat pahalılığını dert etmediğimiz günlere yeniden kavuşuruz...

Her kahkahanda Allah’a teşekkür etmiyorsan, Neden her ağladığında O’na kızıyorsun? | Necip Fazıl Kısakürek

Bitirirken

Bir serinin daha sonuna geldik. Bir sonraki kişisel blog yazımda buluşmak umuduyla... Sizlerin hususi dünyanızın hamisi bloğunuzu da iadeyi ziyarette bulunma vaadiyle hoşça kalın... Burada olduğunuz için hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyor ve esenlikler diliyorum...

[favorite]

Yıkılmış Dünyalar

2022-06-22T13:50:00.005+03:00

Toprağından sürülmüş,

mutlu olduğu coğrafyaya hasret bırakılmış, bir fincan suyun içerisine mahkum edilmiş olmasına karşın, bir şey yokmuş, her şey yolundaymış,kırılmamış gibi davranarak, üç günden bu yana, rayihasanı salgılamaya ve solmadan hayata tutunmaya çalışsa da, aslında her şeyin farkında Orman gülü...
Yıkılmış dünyalarına rağmen, her şey yolundaymış gibi,dosta düşmana karşı tebessüm etmek durumunda bıraktığınız insanların ahı yakanızı bırakır mı sandınız?
Sanmayınız azizim keza, İnsanların duyarsızlığıyla solan hayatlara bakarak, bundan memnuniyet duyanlar hakkında Allah'a havale edilmiş, namütenahi sayıda beddualardasınız...

Yıkılmış dünyaların üzerine taht kuranlardan nefret ediyorum... (anonim)

Dinde musiki var mı yok mu, meselelerine Ahmet Özhan ne der?

2022-05-25T13:38:00.005+03:00

Şu bir türlü bitmeyen, dinde musiki var mı yok mu, Mevlânâ sema etti mi etmedi mi meselelerine Ahmet Özhan ne der?

Yani bunların hepsi fevkalade sarahata kavuşmuş, kimi belgelerle ortaya konmuş meselelerdir. Bunlar mesele olmaktan çıkmıştır, bir meşrep meselesidir. Netice itibarıyla musikiye haram demek mümkün değildir. Musikinin haram kısmı vardır ama kökten haramdır demek haramdır. Aslında musiki masumdur, nerede kullanıldığı önemlidir. Mesela Emrah bir derviş babadır, geçen gün söylemiştik.

"Sofu hele gel bezmimize dinle bu sâzı Gör,
nice olur tellerin Allah'a niyâzı"

Bunu ontolojik olarak konuşmuştuk. Kur'ân-ı Azimüşşan'da her şeyin Allah'ı zikrettiğini ama insanların onu anlamadığını söylüyor Sayfa: 193[line]

ayet-i kerime. Mesela günah-1 kebairden zina... Zina bir kadınla bir erkek arasındaki gayrimeşru ilişkidir değil mi? Peki fiil olarak helal olanından farkı var mıdır? Hiçbir farkı yok. Aynı fiildir, aynı organlardır, aynı hazdır. Demek ki fiilde değil mesele, niyette. Musiki de bunun gibidir. Musikiyi işret için, Allah'tan gafil kalmak için, içki fışkı meselesine alet etmek için yaptığınız zaman, zaten o ortam bir günahtır. Ortam caiz değildir. Onunla beraber yenilen, içilen, yapılan fiiller, o hali, o safahatı destekleyici bütün ne var ise hepsi haramdır. Burada sadece musikinin haramlığı değil mesele, niye sen bir ney sesiyle İsrafil'in sûrunu düşünmüyorsun da başka şey düşünüyorsun? Sen evvela niyetini düzelt, kafanı beynini düzelt. Dervişin fikri neyse zikri odur. Allah'ı düşünen herkes, hangi fiili işlerse Allah için işler. Allah'ın disiplini içerisinde olan ve şer'i şerife mugayir olmayan hangisiyle işliyorsam bu Allah içindir ve caizdir. Allah için olmayan namazı kılsan caiz değildir. Allah için kesilmeyen hayvanın eti yenmez. Bak aynı koyun, aynı bıçak, bir tanesi Allah'ın adı zikredilmeden, Allah için olmayan bir şekilde kesiliyor, eti haram sana ama aynı hayvan aynı bıçak, aynı el, Bismillah Allahüekber diyor kesiyor, afiyetle ye!

Meselelere böyle bakmak lazım. Niyet hayır, akıbet hayırdır. Niyet hayırsa, musiki de hayırdır, kurban da hayırdır, her şey hayırdır. Ama niyet hayır değilse sen Mekke'ye Beytullah'ı tavaf etmek için değil de tavaf alanında insanları soymak için gidiyorsan, sen de gittin Mekke'ye ben de gittim, beraber gittik, ne oldu, ikimiz de mi hacı olduk? Bir tanesi hırsız, o zaman bu hesap böyle yapılmaz, yanlış bu. Yani zahire göre değil, niyete göre karar vermek lazım.

Musiki için nice risaleler yazılmıştır. Çok büyük zatlar yazmıştır. Musikinin haramiyetini tamamıyla çürütmüşlerdir. Bu ham sofuların düşünmeden Cenâb-ı Hakk'ın yarattıklarının içerisindeki zarafeti, nezaketi, nezaheti anlayamayan kişileri tedbir olarak ortaya koydukları, sonradan kaideye dönüşmüş birtakım sözler ve duruşlardır, birtakım tatbikatlardır.

Cenâb-ı Hakk âlemleri tamamıyla kendi marifeti için yaratmıştır. Kimsenin yanılarak beşeri hayalatı tatmin olsun diye hiçbir şey yarat Sayfa:194 [line]

mamıştır. Onun için ladin olarak hiçbir şey olmaması icap eder. Her sevin Allah için olması lazımdır. Çünkü Allah dünya ve ahiret ayrımı diye bir şey yaratmadı ki. Bunlar tamamıyla insanların şeytanın igva sına uyarak ortaya çıkarmış oldukları şeylerdir. Dünya için ayrıca bir sev yoktur. Bir tek Allah vardır. Bütün varlık Cenâb-ı Hakk'ın kuvve-yi kutsivesinden açığa çıkmıştır ve bütün varlık yine Allah için zikreder, zikretmelidir, insanlar da bunu temin etmelidir. Bunu yaşamalıdır ve yaşatmalıdır. Binanın dinisi, ladinisi olur mu? Musikinin niye oluyor? Ladini diye işaret edilen şey, Allah'a isyan etmiş, şeytana iman etmiş, nefsini hoş etmek üzere birtakım şeyleri icat etmiş insanların işidir. Yoktur onlar, varsa da cezaya müstahaktır. Ladini diye bir musiki olmaz, ladini bir davranış olur. O davranış da şeytana uymaktır.

"Severim her güzeli senden eserdir diyerek
Koklarım goncaları sen gibi terdir diyerek"

Bilirsin bu şarkıyı. Şimdi ben bunu, her şeyi Cenâb-ı Hakk'ın kuvve-yi kutsiyesinden açığa çıkmış şeyler olarak düşünüp de okuduğum zaman o şarkı ladini olmaktan çıkar. Böyle bir şey tefsire tabidir. Muzaffer Efendim bir gün bize “Çocuklar, bizim şarkılarımız İrfanlı büyüklerimiz tarafından maalesef şeytana tabi olmuş insanların meclislerinde de okunsun, ola ki buradaki rumuzatı, sembolleri düşünerek gerçeği yönelirler diye onlara bir ipucu olarak vermişlerdir" demişti.

"Yüceldikçe yüceldi yüce dağlar
Cemâl-i yâri görmez didem ağlar"

Kemençeci Şükrü Bey'in şarkısı bu, Hicaz şarkısı. nefis dağlarım o kadar yüceldi ki, şeytana o kadar ayak uydum ki, cemal-i yâri görmez didem, ağlar. Bu kadar nefsaniyet içerisinde Hakk'ın cemalini müşahede etmek mümkün mü, tabii ki ağlar. Şimdi bunu bu şekilde görüp bu yanlışını fark edip ah diyerek o nefis dağlarını bir bir aşağı indirerek cemal-i yârin zahir olmasını sağlama yolunu tercih etmemek Sayfa:195[line]

mümkün olmayabilir. Tercih eden insanlar çıkabilir. Onun için bizim büyüklerimiz irfanlı insanlardı. Bu şekilde perdeli olarak yine Cenâb-ı Hakk'ı zikreden ve işaret eden şiirlerle musiki de yapmışlardır. Muzaffer Efendi Hazretleri'nin irfanıdır bu. Biz başka boyutta yaşıyoruz Ahmet'im. Maalesef insanlar dünyada yaşıyor. Biz her şeyde Cenâb-ı Hakk'ın marifetini buluruz. Marifet demek yakîn demektir. Maarif de yakîni temin eden şey demektir. Eğitimle aynı manada değildir. Onun için Milli Eğitim Bakanlığı değil, Milli Maarif Bakanlığı olması lazım. Sayfa: 196[line]

Söyleşi: Ahmet Tezcan, Ömer Tuğrul İnanç'ın sunuşuyla Ayrılık Yaman Kelime, Ahmet Özhan Kitabı isimli eserinden bir bölüm okudunuz...

İlgili Konu: - Tolstoy Cevaplıyor, Müzik Ruhun Gıdası Mı?

[favorite]

Haşmet Babaoğlu, Haydi Kıralım Hayallerimizi! ve Daha Başka Şeyler.

2022-04-19T11:40:00.011+03:00

Aziz misafirlerim ve sevgili blogdaşlarım... Yeni bir blog yazısıyla, Haşmet Babaoğlu'nun Haydi Kıralım Hayallerimizi isimli kitabıyla ve muharrirle ilgili okurluk dereceme dair lakırdılarla birlikte, bir kez daha huzurlarınızda bulunmaktan dolayı son derece mesudum... Hepinizi sevgiyle muhabbetle selamlıyorum...

Haşmet Babaoğlu ve Bendeniz

Haşmet Babaoğlu'nu bir dönem, gazete köşelerine yazdığı, hayata dair bakış açılarımıza ayar veren yazılarından aşinaydım.

Doğrusunu aramak gerekirse, son dönemlerde, daha çok kitap okumalarına ağırlık verdiğim için, Haşmet Babaoğlu'nun köşe yazılarından bir süre uzak kaldım.

Yine geçtiğimiz günlerde aklıma geldi. Acaba Haşmet Baba'nın kitabı var mıydı? Google de araştırma yaptım. 4 adet Kitabı olduğu bilgisi görselleriyle birlikte sunuldu.

Bu dört kitaptan hangisini almalıydım? Bunun için en eskisi ve ilk yazdığı kitap olduğunu düşündüğüm, (tekzip edilecek) Haydi Kıralım Hayallerimizi isimli kitabını almakta karar kıldım... Hayat tecrübem bana, eski olan her şeyin daha kıymetli olduğunu salık veriyor!...

Doğrusunu söylemek lazım gelirse, kitabı en ucuz satışı yapan n11'den sipariş ettim. Kargo dahil on altı TL ödeme yaptım. Fiyatında bir olağanüstülük olduğu doğru! Sürat Kargoyla yaptığı 3 haftalık yolculuğun ardından elime ulaştı.

Kargo paketini açıp kitabı elime aldığımda, eskilerin "ucuz etin yahnisi yenmez" sözü geldi aklıma. Çünkü kitap ikinci eldi. Kitabı kolonyalı bezle dezenfekte ettim önce...

Sonra içini karıştırdım. 2004 yılı basımı olan kitap, İthaki yayınevinden çıkmış...

Yazılar gayet okunaklı ve serbest bir sayfa dizimi var...

Demek ki o yıllarda, kağıttan ve tonerden tasarruf etmek gibi bir kaygıları yokmuş neşriyatçıların...

Filvaki, Ucuz etin yahnisi yenmez! fakat ikinci el kitaplar okunur azizim... Bu konuyu da böylece tatlıya bağlayalım...

Eser, Haşmet Baba'nın gazetelere yazdığı köşe yazılarının kitaplaştırılmış hali gibi. Hayata dair yazılar serisi tadında bir eserle müşerref oluyoruz efendim.

Bahusus Muharririn, Haydi Kıralım Hayallerimizi başlıklı yazısında bahsettiği Kazancakis'in Zorba isimli eserinden alıntıladığı bir husus, nazar-ı dikkatimi celbetti. Takıntı ve onunla baş edebilmenin yoluna dair görüşle ilgili bölümü, alta iktibas ettim...

İşte o Zorba bir gün sürekli ince eleyip sık dokuyan, takıntılı, huzursuz patronuna şöyle der: "Bir büyüteç alıp içtiğimiz suya bakarsan, göze görünmeyen küçük kutlarla dolu olduğunu görürsün. Kurtları görünce suyu içmezsin. Ee o zaman da susuzluktan gebereceksin! Kır büyüteci patron! Kır da namussuz kurtlar kaybolsun. Sen de suyu içip serinle!

Ahmet Aşkın Diyor Ki!

Haşmet Babaoğlu'na dair müsbet görüşlerimi, sair zamanlarda kişisel bloğumda paylaştım.

Onun hayata dair yazılarını nasıl içselleştirerek benimsediğimi belirttim...

Hatta onun yazılarını okumak için gazete aldığıma dair havadisleri ayan ettim. Bu kitap ise, "o kadar sevdiğini beyan ettiğin mütefekkirin bir kitabını alıp okumayacak mısın? " sorumun karşılığıdır bu kitap.

Evet, Haşmet Babaoğlu'nun aldığım ilk kitabıydı, Haydi Kıralım Hayallerimizi fakat aldığım son kitabı olduğunu söylemek iyimserlik olur... :)

Veda!

Esen Kalın!

[favorite]

Ayrılık Yaman Kelime / Ahmet Özhan Kitabı

2022-03-16T15:36:00.024+03:00

Ayrılık Yaman Kelime / Ahmet özhan Kitabı

Kitap,

Ahmet Özhan

'la yapılmış Söyleşilerden oluşuyor... Mamafih söyleşi, kitap haline getirilerek neşredilmek üzere yapılmış...

Ahmet Şükrü Kadıöz isimli bir

sabinin

Ahmet Özhan

'a evrilen yaşam hikayesini konu edinen kitaba karşı başlarda önyargım vardı... Hatta söyleşi kitabıymış,

yazarı başkasıymış diyerek burun kıvırmıştım...

Ayrılık Yaman Kelime

isimli teganniyi Zeki Müren'den dinlemeye aşinaydım...

Ahmet Özhan Kitabı

'na isim olarak verilmesi yerinde olmuş...

Her ne olursa olsun, Ahmet Özhan'ın hayat hikayelerinden oluşan bir kitap her zaman şansı hak eder...

O Şansı bulan kitap,

önyargılarımı dumara uğratarak yerini, hayranlık duyulan şeylere hususi menfi duygulara bıraktı...

Tasavvuf

ehli bir musikişinasın anlattıkları,

taşıdığı ismin ağırlığı ve ismin membaına aidiyeti hesabedilirse, Ahmet Özhan'ın bu ismi layıkıyla bugünlere taşıdığına şahitlik ediyoruz...

Ahmet Özhan

'nın,

Müziğe, gazino ve tiyatroya

bakış açısını yansıtması bakımından, kitabın

90.

sayfasında anlattıkları nazar-ı dikkatimi celbetti...

Aşağıya ilgili bölümü iktibas ederek, bu konuda başucu kaynağı olması niyetiyle buraya ekliyorum...

[line]

Ben ne yapmışsam, iyi yapmak kastıyla yaptım, muvaffak olamadıysam, bunun kabahati niyetimde değildir... / Halid Ziya Uşaklıgil

[line]

Ayrılık Yaman Kelime/Ahmet Özhan Kitabı/Sayfa 90

itelik ve niceliği itibarıyla meseleye yaklaştığın zaman gazinoydu şuydu buydu zaten caiz olan şeyler değildir.

Varlık âleminin devinimi malayaniye yer vermez.

Eğer bir müzikholde senin kulluğunu hatırlatacak, seni kullukta tekrar konsantre edecek, yoğunlaştıracak bir musiki eğilimi söz konusu değilse, o musiki de caiz değildir,

Eğer bir tiyatro salonunda senin vatanınla, milletinle, mukaddesatınla alakalı bir şey söylenmiyor, sen oradan daha iyi bir insan, daha farkındalık sahibi bir Müslüman olarak çıkmıyor isen, orada bilmem nenin bilmem ne oyununu seyretmek malayanidir.

Hele o ne idüğü belirsiz filmler...

[line]

Esen kalın...

2021 Yılındı Ahmet Aşkın - Kişisel Blog

2022-03-02T16:39:00.003+03:00

2021 Yılı Blog İstatistikleri

2
021 Yılı içerisinde, kişisel bloğumdaki bazı istatistiki bilgilere birlikte göz atalım... Aslında istatistiklerle ve sayılarla aram iyi değil... Matematiği sadece para sayarken seviyorum... Evet sevgili dostlar, konumuz 2021 yılı kişisel bloğumun istatistikleri olunca, haliyle bolca sayı ve linklerle karşılaşacaksınız... Kişisel Bloğumun 2019 yılındaki istatistiklerine buradan ulaşabilirsiniz...

Site haritasını incelediğimde ilk kişisel blog yazımı Ağustos 2013 tarihinde "Yanıldığıma sevindim" başlığıyla yayınlamışım... Okudum, Ya Başka Bir Hayat Mümkünse, Sevil Çevirgen başlıklı yazımla da 2021 yılını nihayete erdirmişiz...

En fazla Okunan Sayfa, 6325 okunma sayısına ulaşan Hakkımda sayfası oldu....

4516 görüntülenme sayısı ile 2021'de en fazla okunan Fatih Harbiye Kelimeleri başlıklı yazım olurken, en az okunan yazım ise sadece 74 okunma sayısıyla, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun Dokunma Belki Bir Kahramandır başlıklı içerik oldu...

Aralık 2021 ayındaki sayfa görüntüleme sayısı 7237 olurken Şimdiye kadarki toplam sayfa görüntüleme sayısı 911043 rakamına ulaştı.

Tamamı 2021 yılına ait olmak üzere toplamda 220 yorum yazılmış ve bunların yarısı bana ait geri dönüş ve teşekkür yorumu olduğunu varsayarsak 100 kıymetli yorum aldım...

Kişisel Bloğum 2021 yılında toplamda 8,546 tıklama oranına ulaştı.

Kişisel Bloğumda paylaştığım içerik sayısı toplamda 541 oldu...

Hülasa

Kişisel Blog yayıncılığı anlamında düşüşe geçtiğim bir yılı geride bıraktık... Yeterli alakayı gösteremediğimin nişanesi 2021 yılında sadece 11 orjinal içerik oluşturmuşum. 2018 yılında bu karam 118 idi. Bu yazıyı yazdığım tarih itibariyle, google'de kişisel blog anahtar kelime sıralamasında ilk 50 blog içerisindeyim... Reklam gelirleri anlamında her zaman olduğu gibi bu yıl da verimli olmadı. Hedefsiz bir yelkenliye hiç bir rüzgar yardım etmez... Sanırım en büyük noksanlığım plansız ve hedefsiz bir blog yayıncılığı yapıyor olmam... 2022 yılı için de yapılacaklar listesi oluşturmuş değilim... 2021 yılındaki çalışmalarım doğrultusunda bir kaç küçük değişiklikle, hobisel hazla yoluma devam etmek istiyorum... Bu yolculuğumun manası siz değerli okuyucu blog dostlarımdır... Sizler olmasanız ne yol kalır ne de yolcu... Bu yolda bana yoldaş olan siz değerli dostlarıma ayrı ayrı teşekkür eder, en kalbi duygularımla selam ederim...

Teşekkür

Kişisel Blog verilerinden oluşan bu istatistik yazısı için bana ilham olan Semih Keçecioğlu'na teşekkür ediyorum

Sağlıcakla Kalın...

Eksik Yanlarımız

2022-02-22T15:13:00.038+03:00

Çok çay içtim bu akşam... Uykuyu da küstürüp kaçırdım... Bir daha ne vakit avdet eder meçhul...

Çayın içerisindeki uyarıcı maddenin ismini de mütemadiyen hatırlamam...

Neydi bu uyaranın adı?

Nikotin?

Yanlış...

Doğrusu kafein... Fakat hatırlayamam ki yıllardır...

Mobbing kelimesi de gelmez usuma... Tanım olarak geç girdi kelime dünyama, fakat çalışma hayatımın ilk yıllarında, umumiyetle maruz kalmış olduğum psikolojik baskının tezahürü, değersizlik hissiymiş meğer...

Başına gelen kötü hadiseleri, bana yaşattıklarının diyeti olarak bileceklerse, herkes yaşattığını yaşasın...

Sıhhıye alanında iki kelime var, aklıma gelmek için nazlanan... Birincisi enfeksiyon diğeri ise ... bak yine aklıma gelmedi... Ayrıca iğneyle tavukların derisinin altına zerk edilen hastalıklı madde...

İsimlerini hatırlamakta zorlandığım tanınmış simalar da var ki, isim hafızamı tahkir etmeme sebeptir bunlar...

Biri Nizamettin Arınç diye aklıma gelen Hüsamettin Arınç. (Doğrusu Bülent Arınç mış:) Bülent Arınç isminin bende Bülent Ersoy'u çağrıştırmaması, şaşırttı doğrusu...

Bir diğer isim Erkan Mumcu... Siyasete, aktif rol alarak dönmesini arzu ettiğim bir karekter kendileri... Sahi Uğur Mumcuyla bir hısımlığı var mıdır? Bilmem...[line]

Zihin melekelerimin zayıflığını mevzu yapmak, esasında beni ben yapan hasletlerime karşı bir cürüm... Kusur, kusursuz olduğumuzu düşünen usumuzda...

Eksik yanlarımızla inşa ettiğimiz karekterimizle, rollerini icra etmeye çalışan, her geçen gün biraz daha hodbinleşen ve tehlikeli olmaya müheyya bir ırkız..[line]

Bitirirken;

Film Tavsiye:

Vicky'nin gizemli dostu... Netflix[line]

Bir film Repliği

Her insan bir melodidir, sen yeter ki dinlemesini bil...[line]

Selametle ve esen kalın ..