Yolun Neresindeyim?

Defterimden Notlar: Ne Hissettirdiğin Aklımda Hala

2023-04-25T22:36:00.006+09:00

Dünyanın neresinde olursan ol "sanırım" yaşlı insanlar en kibar insanlar oluyor. Göz doktorunun bekleme salonundayız. Bir anne iki üç yaşlarındaki oğlu ile oynuyor, tahminime göre kontrole gelen on yaşlarındaki kızı. Kız beklemek istemiyor, sıkılgan. Sürekli hemşireleri kontrol ediyor. Bu arada erkek kardeşi oyuncaktan sıkılıyor. Japonya'da hemen her klinikte, bankada, araba galerisinde ve restoranlarda çocuklar sıkılmasın diye çocuk bölümü oluyor. Oyuncaklar, kitaplar, dergiler bulunuyor. Çocuk heyecanla seçtiği oyuncaktan sıkılıyor. Her anneyi zor duruma sokan o malum son geliyor yani. Oyuncaktan sıkılınca ortalıkta koşmaya başlıyor. Annesi mahçup bir panikle peşinden koşmak için ayağa kalkıyor ve sadece annelerin yapabileceği bir çeviklikle oyuncağı yerine bırakıp oğlunun ardı sıra gidiyor. Küçük bey henüz konuşamıyor gibi. Sesler çıkıyor ağzından ama anlayamıyorum. Gerçi sonradan öğrenilen her dilde çocukları ve yaşlıları anlamak çok zor. Çocuklar yarım, kendilerince, yaşlılar ise hızlı ve şiveli konuşuyorlar. Bu sebeple benden kaynaklı da olabilir.

Tam bu sırada iki yaşlı teyze giriyor odaya. Şık giyimli ve makyajlılar. Bazı yaşlılar her gününü bir davet şıklığında geçirmeye adıyor kendisini. Bu ayrım hangi noktada başlıyor bilemiyorum. Belki gençliklerinde de böylelerdir. Bunun üzerine bir araştırma var mıdır acaba?

Odanın başından "onegaishimasu" diye seslenerek girdiler. Onegaishimasu "rica edeceğim" şeklinde çevrilebilir. Dünyanın her yerinde olduğu gibi Japonya'da da devir ve düzen değişti. Eskiden doktor,öğretmen, hemşire saygı duyulan meslek gruplarındandı. Ama günümüz dünyasında ne yazık böyle değil. Japonya'da sana para ödüyorum bu yüzden saygı duymak zorunda değilim gibi bir bilinç oluşmuş. Bu yüzden büyük saygı kayıbı var. Bu meslekler de neredeyse "hizmet sektörü" başlığı altında toplanacak. Bu yüzden eskisi gibi güçlü, sert, tavırlı doktorlar, öğretmenler kalmadı artık. İki yaşlı kadın kibarca danışmaya doğru yaklaşıyorlar.Saygılı tavırları danışmadaki görevli kızı etkilemiş gibi görünüyor. Onlara kocaman gülümseyerek, uzattıkları belgelerini alıyor.

Tam bu satırları yazarken Kato San sesiyle sıçradım. Beni çağırıyorlar sandım, değilmiş. Kato soyadı Japonya'da en fazla kullanılan soyadları sıralamasında ilk ona giriyor. Bu yüzden her an her yerde bir Kato'ya rastlamak mümkün.

Yazlık şort ve tişört giymiş bir bey giriyor içeriye. İlk bakışta otuz beş ile kırk arasında olduğunu düşündüm. Soyadımız aynı. On senedir Japonya'da yaşadığım halde hala iyi değilim Japonların yaşını tahmin etmede. Bir de bence bu öğrenilecek ya da iyi olunması gerekilen bir yetenek de değil. Beceremediğim içim kötülediğim düşünülmesin. Ben bile böyle hissettim yazdığımı okuyunca ama gerçekten öyle değil. Bu Japonlar güzel saklıyorlar yaşlarını. Bir Japon arkadaşım "aklına gelen sayıya on yaş eklersen Japonların yaşını bulursun" demişti. Çünkü Japonlar yabancılar için bu taktiği uyguluyormuş tabii tersi bir mantıkla. Akıllarına gelen yaştan on yaş siliyorlarmış. Özellikle yabancı erkekler sakalları sebebiyle çok yanıltıcı olabiliyor. Benim onsekizlik kuzenimi sakalları yüzünden yirmilerin sonlarında sandıkları çok oldu. Japonlar yabancıların yaşını tahmin etmenin zor olduğu konusunda hemfikir sayılabilir bence.

Ben bu düşüncelerde gezerken doktorun odasında bir yaşlı ve yardımcısı gibi görünen ama kızı da olabilir tabii iki kadın çıkıyor. Yaşlı olan kadın iki adımda hemen yorulduğu için kapı önündeki sandalyeye bırakıyor kendini. Yaşlı kadın oturur oturmaz, yan sandalyede oturmakta olan genç kadın hemen ayağa kalkıp yer veriyor orta yaşlı kadına. Ve salona şöyle bir göz gezdiriyor. Sadece benim yanımdaki sandalye boş olduğu için oraya oturuyor.

-----------

Bu noktada adım söylenildiği için defteri, kalemleri hızla çantama atıp, doktorun odasına geçtim.

--------

Bir sinirle çıktım doktorun odasından. Daha önce bir doktor odasında bu kadar sinirlendim mi onu düşünüyor düşünüyor bulamıyorum. Hem beni çok beklettiler, hem benden sonra gelenleri önce aldılar ve tüm bunların üzerine bir de doktor beni çağırırken Kato Seru dedi. Sergyu-ru oluyor adım Japonca harfler ile yazınca. Tamam bu bilgiyi unutun zaten sevmiyorum güzelim adımın bu hale dönüşmesini üzerine doktor saygısızlık yapıp adımı okumayı yarıda kesince iyice delirdim. Ayağa kalkarken "gyuru" diye ekledim. Duydu mu emin değilim.

Bu kadar sinirlenince ne mi oluyor. Ters ters oturuyorum sadece, asla doktor ile muhattap olmam bir daha. Zaten burası bir alışveriş merkezi içerisinde bulunan bir göz doktoru. Birinci kattaki lens mağazasından hızla lens alabilmek için konulmuş bir şey buraya bence. Doktorun kontrolü bitince hızla ve öfkeyle reçetemi alıp birinci kata kadar adeta uçarak gittim. Önce lens mağazasına uğradığım için onlar bir dosya veriyorlar. O sinirle aklıma reçetemin fotoğrafını çekmek geldi. Bazen şaşırıyorum kendime nereden akıl ettim ben bunu diye. Bir hışım mağazaya girip, dosyayı verdim. Verirken de doktorun tavrını, bekletildiğimi ve saygısızlık yapıldığını anlattım. Bir daha asla buraya gelmeyeceğim deyip çıktım, on senedir müşterisi olduğum mağazadan.

22 Mayıs 2017 Pazartesi

Bu yazıyı tam altı sene önce yazmışım. Kalemlerimi, defterlerimi özlediğim için ortaya çıkardım yine hepsini. Çantamda taşıdığım defterlerimden birinden çıktı. Okur okumaz o ana geri döndüm. Bekleme odasındaki diğer hastalar asla gelmiyor şu an gözümün önüne. Doktorun da yüzü belli belirsiz hafızamda ama bana ne hissettirdiği o an gibi içimde. Hani bir sözü var ya Maya Angelou'nun “İnsanlar söylediklerinizi ya da yaptıklarınızı unutur ama onlara neler hissettirdiğinizi asla unutmazlar.”

İşte bugün içime, öfkeme ve gücenmişliğime bakınca bir kere daha anladım bu sözün doğruluğunu. Böyle bir an yaşadığım için üzgün ama bu anı defterime not aldığım için çok mutluyum.

25 Nisan 2023 Salı

Yazıyı düzenlediği için @murekkepkorsani 'na çok teşekkür ederim. Instagram hesabını incelemeyi unutmayın

Beni Nasıl Mutlu Ettiniz Anlatamam

2023-01-08T15:21:00.001+09:00

Bir önceki yazıyı yazarken biraz umutsuzdum açıkçası. Beklediğimin üzerinde yorum geldi. O günden bugüne hala hiçbir yerde paylaşmadım üstelik. O yüzden benim için daha da kıymetli yorumlarınız. Beni çok mutlu ettiniz dilerim yarattığınız bu enerji size katlanarak dönsün.

Blog rutinim ne kadar kıymetliymiş benim için son zamanlarda daha iyi anlıyorum ve özlüyorum. Her sabah uyanır uyanmaz bu ekranı açar ve başlardım yazmaya. Gezdiğimiz, gördüğümüz bir yer varsa orayı anlatırdım. Okuduğum, izlediğim bir şey varsa onu not düşerdim buraya. Ya da içimde dolup taşan bir duygum, düşüncem varsa o da burada olurdu.

Okumayı, kendimi kitaplarıma kaptırmayı çok özlüyorum. Evet insanı oyalayacak, caydıracak çok şey var ama benim öfkem aslında kendime. Onlar karşısında iradesiz oluşuma. Beynimin artık pelte kıvamına geldiğini düşünüyorum. Ben böyle değildim yaaa diye isyanlarım da daha sık çıkar oldu meydana. Bu anlamda bloğa dönmek bile benim için büyük bir adım.

2023'e girdik henüz bir adım atabilmiş değilim ama sebebim var. Japonya'da yıl başı tatili uzun. Yoshi dört gün evdeydi. Adamlar evde olunca düzen falan kalmıyor. Ona uyum sağlamak zorunda kalıyorum. Sonrasında Nefes de evde okullar 'kış tatilinde' 18 Günlük tatil diyeyim siz anlayın.

Nefes'e zor bir çocuk demem haksızlık olur ama yorucu tabii. Onun sürekli isteklerine cevap vermek. Özellikle canı sıkıldığında tepemden inmemesi falan beni günden güne sabırsız bir anneye dönüştürüyor. Allah'tan aramızdaki sevgi bağı sarsılmaz da Nefes hiç etkilenmiyor. Ben mi? Ben içten içe kendimi yemekle meşgulum demeseydim öyle keşke diye. Neyse azıcık daha dişimi sıkınca okullar açılacak. Sağ salim, sağlıkla gitsin gelsin. Ben de dinleneyim biraz :)

Sonra kafada alınan 2023 kurallarına başlarım inşallah! Birini söylemem gerekirse bol blog yazmak. Gizli gizli burada buluşmaya devam ederiz değil mi?

Yine sizden ricam yorumlarınızla yalnız bırakmayın beni .

Görüşmek üzere

Çok Özledim

2022-12-03T21:54:00.002+09:00

Son söyleyeceğimi baştan söyleyeyim. Çok özledim. Her sabah uyanır uyanmaz, bu ekranı açıp anlatacak bir şeyimin olmasını çok özledim.

Araya başka başka sosyal medya mecralarını alınca, burası önce yavaş yavaş sonrasında bir anda çıktı hayatımdan.

Hızlı tüketime feda ettim blogumu. Oysa her duygumda ilk koştuğum sığınağımdı.

Hangi duygunun içerisinden geçiyorsam, buraya aktarır rahatlardım.

Neden böyle oldu?

Instagram başlarda çok zevkli bir yerdi. Fotoğrafların altına mini yazılar yazdığımız bir yerdi.

Bugün geldiği yer canımı sıkıyor. Bu çarkın içinde bir dişli de benim. Bunu da biliyorum.

Aslında zaman zaman çıkıyorum çarkın içinden.

Kimi zaman gören, duyan oluyor da çoğu zaman fark edilmiyor bile.

Sistemin parçası olmak zorunda bırakılmak beni çok geriyor. Daha daha daha fazlasını istiyor sistem.

Daha özelini aç

Daha çok bedenini göster

Daha çok olay çıkar

Daha komik ol

Daha zavallı ol

Daha güzel ol

Daha zayıf ol

Daha kilolu ol

Dikkat çekmek istiyorsan bir 'daha'n olmalı. Eğer ortalama isen tutunamıyorsun çarkta. Kimsenin normale tahammülü kalmamış gibi.

İniş çıkışa da müsade yok.

Ya çok mükemmel olacaksın 'popüler' olabilmek için ya çok perişan.

Ya sana bakıp özenecekler ya da sana bakıp ohhh şükür halime diyecekler.

Hasta yatağından bile link verenlerden

Gözünü para hırsı bürümüşlerden

Dini ayak altına alanlardan

Zayıfladıkları için teşhirciye dönüşenlerden

Sahte insanlardan

Sahte evliliklerden

SIKILDIM

Bu çarkın bir dişlisi olsam da

onlar gibi görmüyorum kendimi.

Sahte ilişkilerim yok

Eş, dost ortamında elime telefonumu almam

Takipçiler istiyor diye şekil almam

Dikkat çekecek, takipçi gelecek diye yalan dolan JAPONYA haberleri yapmam.

Günün sonunda hala kafamı yastığa rahat koyuyorum.

2008 yılından beri var olduğum bu mecrada

kendimle gurur duyuyorum.

Siz seversiniz, sevmezsiniz bir şey diyemem

Ama bunca yıldır bir sürü hayata dokunduğumu bilmenin haklı gururu var içimde.

Benim yaptığımı yapıp, beni yok sayanlara inat

varım işte.

Hiçbir zaman milyon takipçili olamayacağım belki de

ama dünyanın herhangi bir yerinde çalacak kapım olduğunu biliyorum.

Adımın geçtiği sohbetlerde genelde iyi anıldığımı bilmek de yetiyor bana.

Reklamın iyisi & kötüsü olmaz uymaz bana.

Bloğum, YouTube kanallarım, instagram hesaplarım ben istediğim için burada olmaya devam edecekler.

Devre göre şekil alamadığım için gelecek ne getirecek bilmiyorum.

Çok sıkıldığım için bu ekranının başına geçtim.

yazdıkça yazasım geliyor aslında ama yazıp yazıp siliyorum.

kimsenin uzun yazılar okumaya tahammülü olmadığı gibi, okuduğunu anlama problemi yaşayanlar da çoğunlukta.

Şimdi yazdıklarımdan hiç olmayacak bir anlam çıkaracaklar :)

HOBAAA

Neyse ne der Dort Anlaşma

VARSAYIMDA BULUNMA!

Ben yapabileceğimin en iyisini yapıp, çekiliyorum köşeme

Hiçbir yerde bu yazımın linkini paylaşmayacağım.

Eskisi gibi yorum bildirimi de gelmiyor.

Sizden ricam şu

Eğer bu yazımı okuduysanız bana herhangi bir yerden yazar mısınız?

sayıca az olacağınızı düşünüyorum.

Sesinizi duymak, orada olduğunuzu bilmek bana çok iyi gelecek

Heyecanla bekliyorum!

En kısa zamanda görüşmek üzere

Sergül ya da Serrose

İş Bankası Modern Klasikler Dizisi Güncelleme

2021-10-28T02:17:00.004+09:00

Son güncelleme yazısı üzerinden yıllar geçmiş. Bu sene yaptığım alışverişlerde yine aynılarını almış olduğumu fark edince acil güncelleme yazısı yazmam şart oldu.

1- Sineklerin Tanrısı - William Golding

3- Anthony Burgess - Otomatik Portakal

4- Joseph Conrad - Casus
5- Sir Arthur Conan Doyle - Korku Vadisi
6- Jack London - Vahşetin Çağrısı
7- Franz Kafka - Aforizmalar

9-Dört Oyun -Bernard Shaw

10- Beyaz Diş - Jack London

11- Üç Örnek Öykü ve Bir Önsöz - Miguel De Unamuno

12- Dörtlerin Yemini - Sir Anton Conan Doyle

14- Üç Büyük Usta - Stefan Zweig

15- Kendileriyle Savaşanlar - Stefan Zweig

16- James Joyce - Oda Müziği Bütün Şiirleri

17- Küskün Kahvenin Türküsü - Carson McCullers

18- Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar - Stefan Zweig

19- Bahçede Eğlence - Katherine Mansfield

20- A.B.D. 1919 - John Dos Passos

21- Satranç -Stefan Zweig

22- Stefan Zweig - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu

23- Demir Ökçe -Jack London

24- Anthony Burgess - Mozart ve Deyyuslar

26- Dönüşüm - Franz Kafka

27- Kule -William Golding

28- Halil Cibran - Ermiş - yazısı burada tık tık

29- Altın Gözde Yansımalar - Carson McCullers

31-Deniz Kurdu - Jack London

32- Halil Cibran - Kum ve Köpük

33- Huckleberry Finn'in Maceraları - Mark Twain

34- Martı - Anton Çehov

35- Vanya Dayı - Anton Çehov

36- Bir Hanımefendinin Portresi - Henry James

37- Çocukluğum - Maksim Gorki

38- Martin Eden - Jack London

39- Maksim Gorki - Ayaktakımı Arasında

40- Bütün Şairlerinden Seçmeler - Rainer Maria Rilke

41- Anthony Burgess - Bir Elin Sesi Var

43- Şato - Franz Kafka

44- Yıldız Gezgini -Jack London

45- Halil Cibran - Meczup - yazısı burada tık tık

46- Küçük Burjuvalar -Maksim Gorki

47- Genç Bir Doktorun Anıları - Mihail Bulgakov

48- Rabindranath Tagore - Gitanjali

49- Dava -Franz Kafka

50- Ben, Claudius - Robert Graves

52- Stefan Zweig- Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat - yazısı burada tık tık
53- Virginia Woolf - Deniz Feneri

55-Karmaşık Duygular -Stefan Zweig

57- Stefan Zweig - Korku

61-Yakıcı Sır - Stefan Zweig

62- Dr. Jekyll ile Bay Hyde Tuhaf Bir Vaka -Robert Louis Stevenson

65- Stefan Zweig - Gömülü Şamdan
66- Stefan Zweig - Olağanüstü Bir Gece

67- Gezgin - Halil Cibran

68- Benim Üniversitelerim - Maksim Gorki

69- Mürebbiye -Stefan Zweig

71- Üç Kız Kardeş -Anton Çehov

72- Ay'a Yolculuk -Jules Verne

73- Doktor Hastalandı - Anthony Burgess

74- Tom Sawyer'in Maceraları- Market Twain

76- Vişne Bahçesi - Anton Çehov

77- Boyalı Peçe- W. Somerset Maugham

78- Feniçka - Lou Andreas- Salome
80- Franz Kafka - Ceza Kolonisinde ve Diğer Öyküler

82- Babaya Mektup -Franz Kafka

84- Dalgalar -Virginia Woolf

86- Ermişin Bahçesi - Halil Cibran

87- Amok Koşucusu -Stefan Zweig

88-Clarissa- Stefan Zweig

90- Stefan Zweig - Bir Çöküşün Öyküsü

92-Doktor Ox'un Deneyi - Jules Verne

93- Carson McCullers - Yalnız Bir Avcıdır Yürek
94- Jules Verne - Seksen Günde Dünya Gezisi (yok kitaplıkta)
95- W. Somerset Maugham - İnsanın Esareti
96- Oscar Wilde - Mutlu Prens
97- Lewis Carroll - Alice Harikalar Diyarında
98- Stefan Zweig - Ay Işığı Sokağı

99-Pinokyo -Carlo Collodi

102- Altıncı Koğuş - Anton Çehov

104- Stefan Zweig - Mecburiyet
107- H. G. Wells - Zaman Makinesi Bir Buluş
109- Lou Andreas- Salome - Ruth

110- Zacharius Usta -Jules Verne

117- Arkadi Averçenko - Bir Safdilin Hatıra Defteri (yok kitaplıkta)

126- Oz Büyücüsü - L. Frank Baum

128- İstanbul Treni -Graham Greene

140 - İnsanlığın Yıldızının Yükseldiği Anlar - Stefan Zweig

141- Denizler Altında Yirmi Bin Fersah -Jules Verne

142- Küçük Kadınlar - Louisa May Alcott

144- Hayatın Mucizeleri -Stefan Zweig

145- Buzullar Arasında Bir Kış - Jules Verne

146- Olalla- Robert Louis Steven

147- Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi

157- Küçük Prens- Antoine De Saint-Exupery

159- Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma - Stefan Zweig

Yolun Neresindesin Sergül Kato?

2021-06-09T20:01:00.002+09:00

13 yıl önce bu ekranı ilk açtığım anı, dünmüş gibi hatırlıyorum. Japonya'ya geleli 9 ay olmuş. Japonca okulu ve 2 tane part time işin arasında yuvarlanıyorum. Bir haziran sabahı uyanmışım yağmur yapıyor. Gri gökyüzü içim kararmış. Annemi aramıştım ne yapıyorsun diye. En neşeli sesiyle denize gidiyoruz hava çok güzel burada demişti. Zaten sıkkın olan canım daha da sıkılmıştı. Ben evde bunalırken, onların denize doğru yola çıkmasına sevinenemiştim açıkçası. O zaman blog okumak rutinimdi zaten. Ablam tanıştırmıştı bu dünya ile beni. Birlikte başka bir blog da açmıştık. Sonra blogcu sitesi sık sık göçmeye başlayınca. Blogspot'a taşınmıştı birçok blog. Ben de blogspot ekranını açmıştım. Blog adı ne olsun diye soruyordu bana. Önce ellerime, sonra klavyeye ve en sonunda hayallerime baktım. Ben bunların hiçbirini hayal etmemiştim. Kafamda tek bir soru belirdi.

YOLUN NERESİNDEYİM?

22 yaşımda Japonya'da bulmuştum kendimi. Oysa benim hayat yolum çizilmiş gibiydi. Anaokulu öğretmeni olup, devlet beni nereye atarsa oraya gidecektim. Japonya mı? Rüyamda görsem inanmazdım ama buradaydım. Yol beni buraya getirmişti ve kim bilir daha nerelere götürecekti.

Yolun Neresindeyim? diye başladım. Bir tanışma yazısı olmadı hiç blogda. Direkt yol üzerinde gördüğümüz bir buda heykelini anlatarak başladı maceram. Bir süre kendimi hiç göstermedim. Sonra kendi fotoğrafımı paylaşmaya başlayınca. Sen baya güzel bir kızmışsın neden sakladın ki kendini dediler bana. Bu bakış açıcı garip gelmişti bana, yadırgamıştım açıkçası ama bugün bakınca doğru demişler.

2008 yılı yaş 22 bugünkü kadar 'sert' bakmıyordum ben de hayata. 13 yıl boyunca öyle sorulara, öyle isteklere, öyle ithamlara maruz kaldım ki. İstemeden de olsa sertleştim. Söze canımmm diye başlayıp her istediğini söyleme hakkı olduğunu sananlar. Akıllarına her geleni soranlar. Sende 2 tane var birini bana ver diyenler. Kocamın cinsel organını bile fütursuzca konuşanlar.

13 yıl diyorum. Bazılarını hiç unutamadım. Tabii ki akılda kalanlar sadece kötüler değil.

Boğazım ağrıyıp hasta olunca canım çikolatalı bisküvi çekti diye okul harçlığı ile bana bunu gönderen de oldu.

Fenomen olmak için kızımı benim öldürdüğümü söyleyen de.

Aslında uzun bir süre önce farkına varmıştım herkesi mutlu etmenin bir yolu yoktu.

Ama en büyük sınavım Efsun'un gidişiyle oldu.

Oturup ağlarsın! yeter çok ağladın artık hayata dön dediler.

Acını paylaşmazsın! ooo ne oldu çabuk unuttun dediler.

Böyle bir travma yaşarken bir de bunları yaşamak çok kolay olmadı ama beni büyüttü.

Belki vaktinden önce oldu ama büyüttü.

Hayat senin Sergül! Kimseye verecek bir hesabın yok da o günden sonra düsturum oldu.

Ne çok kalbe dokundum, ne çok kalp bana dokundu.

Sofralarda, okullarda, sohbetlerde adım geçer oldu.

Bir gün Antalya'da bir restoranda otururken karşı masada sürekli baba bakan, bebek arabalı bir kadın vardı. Önce birine benzetti herhalde diye düşündüm. Daha sonra artık dayanamadığı anlaşılır bir ifade ile yanımıza geldi. Hiçbir şey söylemek istemiyorum 'kalk sarılmamız lazım' dedi. O kadar şaşırdım ki, sadece söylenene itaat edip ayağa kalkabildim ve biz kocaman sarıldık. O kadar iyi geldi ki bu sarılma.

Nefes'e hamileydim ve saklıyordum. Mide bulantılarım çoktu ve gittiğimiz restorana daha önce Efsun'la gelmiştik ve ben o anları düşünüp üzülüyordum içimden. Sonra o kadın geldi beni kocaman kucakladı.

O günden sonra 'kalk sarılmamız lazım' hareketi başlattık :) Söke'de birkaç kere yanıma gelip direkt kalk sarılmamız lazım diyenler oldu. O kadar güzel ve kıymetli ki bu duygu anlatamam.

Ben olumsuzu paylaştığım ya da onlara cevap verdiğim için beni agresif bulanlar oluyor. Ama ısrarla söylüyorum ben o kişi değilim. Evet bazı şeylere tahammülüm düşük ama bu beni agresif yapmaz :)

2008 yılından beri blogda, 2010'dan beri instagram ve youtube'da kendimi anlatıyorum size.

Anlatmak istediğim kadarını yalansız dolansız. Hep söylediğim gibi ne bunlardan ibaretim ne de farklı.

Bu hayat yolunda, yolum nereden geçerse oradan anlattım size.

Gün oldu güneş açtı, gün oldu fırtına tuttu. Gün oldu sandalım mavi denizlere yol aldı, gün oldu sandalım alabora oldu. Bütün bunlarda bir tek ortak nokta oldu 'hep gerçek olmam'

Ben ne sizi kandırmaya çalıştım. Ne de olmamışı oldurmaya çalıştım.

Bazen bu kadar düzlük, doğruluk değer görmedi ama ben yine dönmedim yolumdan.

Nefes bir yandan beni çekiştirirken bu satırları yazmak kolay olmuyor :) kafamı da toparlayamıyorum. Ama siz anlarsınız beni.

Tek paylaşımla gönlünüzü çalamam belki ama tanısanız siz de seversiniz beni :)

Yol beni çoğalttı

Yol beni eksiltti

Yol aynı yol

Ben aynı ben

Yol arkadaşım aynı yol arkadaşı

Tek fark artık yolda yalnız değilim.

Biri kalbimde, biri kucağımda büyüttüğüm 2 kızımla

Yolun gittiği yere kadar anlatmaya, paylaşmaya devam etmek istiyorum.

Belki nasip olur sizinle de bir yerde kesişir yolumuz.

13 yıldır yol arkadaşım olduğunuz için teşekkür ederim!

Bugün Kendin İçin Ne Yaptım? Ocak 2021

2021-01-03T21:46:00.003+09:00

Nefes olduktan sonra sanırım en çok yakındığım şey, kendime vakit ayıramamak. Benim kendimle olan bağım azaldığı ya da koptuğu zaman toplayamıyorum kendimi. O yüzden bilinçli bir zaman ayırmak ya da ayırdığım zamanın farkına varabilmek adına bu seriye başlıyorum.

Belirli aralıklarla bu yazıyı güncelleyeceğim bakalım nasıl gidecek bu süreç.

1 Ocak - Hep ertelediğim resim kursuma geri döndüm. 1 saat online resim çalışması yaptık.

2 Ocak - Nefes'i babasıyla bırakıp, yukarıda tek başıma kitap okudum.

3 Ocak - Uzun bir duş arkasından, ojelerimi sürdüm, maske yaptım.

Hayata Dön - Gülseren Budayıcıoğlu

2020-12-17T15:47:00.002+09:00

Bugün Ala ile veda günüydü.

Sonunda bitirebildim. Okuduğum 5. ve şimdilik son (yenisi basılana kadar) Gülseren Budayıcıoğlu kitabımdı.

Sanırım beni en üzen, üzerimde ağırlık bırakan kitabı oldu Hayata Dön. Ve tabii ki en uzun sürede okuduğum. Biraz kitapla, biraz da benimle alakalı bu kadar elimde sürünmesi.

Ala'yı şöyle tanırsınız. İstanbullu Gelin dizisi bu kitaptan uyarlama. Çok fazla benzerlik yok, hatta hiç yok dersem abartı olmaz bence. Ve eğer seyrediyorsanız da Kırmızı Oda'nın Alya'sı.

Kitapta zorlanmamın sebeplerinden biri de Kırmızı Oda'nın ilk iki bölümünü izlemiş olmam.

Ne yazık ki kitapta doktor konuştukça Binnur Kaya, Alya konuştukça Melisa Sözen geldi gözüme. Bu sebeple zaman zaman uzaklaştım kitaptan. Sonra bunu tam aştım derken. Doktor ve Ala'nın seansları Ala alışana kadar sürekli alıntı hikayelerden oluşuyordu. Bu kadar uzun ve detaylı yazması benim için gerçekçiliğini kaybettirdiği için yine uzaklaştım kitaptan. Sonra bir de kişisel zamanlamam, Türkiye'deki son günlerim, yolculuk stresi falan derken uzadı da uzadı. Ve bu yüzden yarım bir şekilde benimle birlikte Japonya'ya geldi kitap.

Ala doktora alışıp, kendini açmaya başlayınca offf işte kitap burada başlıyor dedim kendime. Başlıyor da aynı anda bir fil oturuyor göğsünüze. Allah'ım Allah'ım diye diye sona geldim. İstabullu Gelin ile kafamda kurduğum aile de neymiş. Sıfır alaka. Gerçek olduğunu bilmek de yükünü arttırıyor insanın.

Ala ve annesinin ilişkisini okudukça kalakaldım. Anneme sarılmak, teşekkür etmek istedim. Bir de Nefes'i izledim sık sık (sanki hep yapmıyormuşum gibi :) ) Ona sarıldım. Annenin açtığı yara nasıl bir boşluk, tahmin bile edemezdim. Tabii altında yatan sebepleri bilemediğimiz için anneyi haklı çıkarabilecek bir sebep yok elimde. Ama onun da hayatının çok zor olduğuna eminim.

Her Gülseren Hanım'ın kitabının sonunda aynı şey düşüyor aklıma. Şu an nasıllar acaba? Gerçek Ala okur mu bu satırları? Denk gelir mi ki blog yazım ona. Sağ mıdır? Sağlıklı mıdır? Mutlu mudur?

Eğer olur da bu satırları okursa Ala

Kocaman sarıldım sana hem de kocaman kocaman

Sımsıkı!

Alın mutlaka okuyun diyebilir miyim bilmiyorum.

Ama ben seviyorum Gülseren Hanım'ın kitaplarını. Onunla o odada oturup, insanların hayatına bakabilmeyi.

Şimdi Kırmızı Oda izlemeye devam edebilirim.

2020'nin 29. kitabı olmuş oldu Hayata Dön

Hedefimin çok gerisindeyim ama bahane çok. Gerçek sebep sayılmaz hiçbiri.

Neyse en azından hedef yolunda devam ediyorum.

İnstagram ile Pazartesi #218

2020-12-14T12:54:00.003+09:00

instagram kullanıcı adım:serrose
kitap hesabım: serrosevekitap
Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik
Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109
Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

instagram web üzerinden beni takip etmek isterseniz buyrun bu linke.

Bloğumu özledim, yazmayı özledim. Her gün düzenli bir şekilde bu ekranı açıp, kelimlerin düşünmeden parmağımdan dökülmesini de özledim. Rutinimdi bu benim. Paylaşmak, anlatmak! Instagram çıktı yiğitlik bozuldu. Ama olmuyor ya burası gibi olmuyor. Türkiye'den döneli bugün 1 ay oldu. Hem inanıyorum hem de inanamıyorum. Nasıl bu kadar geçmiyor gibi görünüp, hızla geçiyor zaman? 17 gün sonra 2020'yi bitireceğiz. Ne yıldı be! Hayata asla olumsuz bakmayan, bakamayan annemi bile değiştirdi. Kadın hayata karşı motivasyonunu kaybediyor zaman zaman. Şaşkınım.

Yukarıdaki fotoğraf Selçuk'ta bulunan açık hava müzesinde çekildi. Emekliye ayrılmış trenleri sergiliyorlar. Bazılarının içine girebiliyorsunuz. Videosunu ekliyorum.

Japonya'ya dönünce park yürüyüşlerimiz de başladı. Burası en favori parklarımızdan biri. Bir de dedemiz vardı, geçen sene tanışmıştık. Aslında size onun söylediklerini de yazmak istiyorum ama dede artık yok. Umarım havalar soğuk diye yoktur. Azıcık ısınsın, kuş gözlemeye gelir yine diye umut ediyorum. Anlattıklarını size anlatmak için de sabırsızlıkla bekliyorum.

Sonunda ehliyetimi alabildim. Ben Türkiye'deyken ehliyetimin yenilenmesi için bildirim gelmiş eve. Japonya'da ehliyetler süreli. Benimki 3 yıllıktı 30 Eylül'de süresi bitmiş. Geldikten sonra 14 gün karantina sürecim olduğu için de gidemedik. Ay kapıda araba, binemiyorsun. Epey zorladı beni açıkçası. Nefes'i oyalamak, evden çıkarmak için araba şart bizim için. Çok şükür yeniledim de parklara gidebiliyoruz. Gerçi şimdi de havalar çok soğudu. Donuyoruz!!!

Nefes'im ile ben. Dün Yoshi izinliydi. Market alışverişi için çıktık evden ama azıcık da oyun salonunda vakit geçirdik. Japonya'da corona vakaları (bizim bölgede) çok yüksek değil. Herkes zaten maskeli bu sebeple azıcık rahatız çok şükür. Ama elimde Türkiye'den getirmiş olduğum kolonya var her daim.

Günler böyle geçiyor. Bloğa geri dönmeyi hevesle bekliyorum. Ah nasıl da özlemişim rutinimi.

Bakalım neler olacak buralarda?

Güzel ama çok güzel bir gün ve hafta diliyorum hepimize.

Serinin diğer yazıları için buraya tık tık

Türkiye'deki Son Büyük Kitap Alışverişim

2020-12-05T15:49:00.004+09:00

Türkiye'de kaldığım süre boyunca sıkça kitap alışverişi yaptım. Son alışverişimi de sizlerle paylaştım. Kitap isimlerini isteyenler olduğu için burada yazmak istedim.

Videoda adı geçen kitaplar

1- Bilinçaltınızdan Gelen Ebeveyn - Dr. Feride Koçak Can

2- Yazarın Yolculuğu & Senaryo ve Öykü Yazımının Sırları - Christopher Vogler

3- En Derin Hipnozumuz Değersizlik İnancı - Dr. Bülent Uran

4- Sayılarla İyileşme - Petra Neumayer

5- Uydurmanın İncelikleri - Hakan Bıçakçı

6- Düşüncenin Gücü - James Allen

7- Tibet'in Yaşam ve Ölüm Kitabı - Sosyal Rinpoche

8- Hippi - Paulo Coelho

9- Kendiyle Dost Olmak - Wilhelm Schmid

10- Sen de Kendi Hikayenin Kahramanısın - Kendra Levin

11- Gölgenin Sırrı - Debbie Ford

12- Feminizm Herkes İçindir - Bell Hooks

13- Kendine Ait Bir Hayat - Marion Milner

14- Aşk ve İrade - Rollo May

15- Bir Kavanoz Mutluluk - Davide Cali

16- Şehirde Bir Gün - Olivia Brookes

17- Dümeni Yaratıcılığa Kırmak - Ursula K. Le Guin

18- Mesleğim Yazarlık - Haruki Murakami

19- İnsanın Acısını İnsan Alır - Şükrü Erbaş

20- Bir Kuştan Öbürüne - Anne Lamott

21- Sevme Sanatı - Erich Fromm

22- İyi Aile Yoktur - Nihan Kaya

23- Mutsuz Olmak - Wilhelm Schmid

24- Ramtha Beyaz Kitap - Ramtha

25- Zor Bir Ailede Büyümek -Susan Forward, Craig Buck

26- Masallarla Yola Çık -Judith Malika Liberman

27- İnsanın Pin Kodu -Douglas Forbes

28- İlişkilerin Pin Kodu - Douglas Forbes

29- Çocuğun Pin Kodu - Kunter Kurt - Cevher Sönmez

Aldığım kitaplar bu kadardı

İyilik Enerjisi

2020-07-06T17:46:00.000+09:00

Birkaç gündür sosyal medyada sürekli 'bugünlerde iyilik yapın' önerisi gözüme çarpıyor. Gökyüzünde

bir şeyler oluyormuş ve bu enerjinin etkisinden en fazla iyilik yaparak faydalanabilirmişiz.

Bu mesajlara sürekli maruz kalınca, çok uzun süredir yazmak istediğim ama bir türlü kafamda toparlayamadığım şeyleri yazmak istedim.

Annem 94 yılında ilk arabasını almıştı. Arabadan hemen sonra da ehliyetini. Arabasına binmeyen kalmamıştır herhalde çevremizde. Biz bazen çok bozulurduk buna. Gerekirse bizi indirir, başkalarını bindirirdi. Bize gelmek isteyenlere servis bile yapardı. Gider evlerinden alır, evimizde ağırlar ve sonra da evlerine bırakırdı. Kime araba lazım olsa anahtarını verirdi. Kimin hastası, ihtiyacı olsa biner götürürdü. Kimseden benzin parası, otoban parası, park parası aldığını hatırlamam. Annem zaten bir karşılık beklediği için değil, ona doğru gelen bu olduğu için yapardı. Sonra annemin arabası satıldı ve annem uzun süre arabasız kaldı. Annem kimseye yaptığının karşılığını görmedi, kimse onu evinden alıp evine bırakmadı. Ya da gecenin bir yarısı Gülşah'ı acile götürmesi gerektiğinde arayacak kimsesi de olmadı. Karakolu arayıp polis arabasıyla gitti. Ama annem bunu bir kere bile dillendirmedi. Ben herkesi götürdüm de kimse beni götürmüyor demedi. Annem iyilik yaptı ve denize attı.

95 yılında Kuşadası'nda yazlığımız vardı. Her gün sabahtan denize gider, hava kararınca dönerdik. Kuşadası'nda gittiğimiz sahilde askerler yürürdü. Sahil güvenlik sanırım. Yunan adaları yakın olduğu için sanırım, orada nöbet tutuyorlardı. Annem her gördüğü askerin fotoğrafını çekerdi. Ertesi hafta ki sanırım sadece hafta sonları görüyorduk onları. Fotoğraflarını bastırır, anahtarlık yaptırır götürürdü.36'lık film ile fotoğraf çekildiği o yıllarda annem kaç askerin fotoğrafını çekip, onlara karşılıksız hediye etti ben sayamam.

96 yılında Gülşah, annem ve ben Karşıyaka'ya taşındık. Seray ve babam gelmek istemedi. Biz üçümüz İzmir'de yaşarken. Karşıyaka'dan Gaziemir'e Metro markete alışverişe giderdik. Dönüşte mutlaka bir anıt vardı, oraya uğrardık. Orada da nöbet tutan askerler olurdu. Annem bagajı açar marketten ne aldıysak halley, kraker, meyve suyu vs onlara bırakırdı. Ve biz öyle eve devam ederdik.

O zamanlar annemin ne yaptığını veya neden yaptığını bilmezdik. Bazen çocuk aklımızla sinirlenirdik bile. Eldekini, evdekini verirdi herkese. Mutfağın gizlisi saklısı olmazdı. Pahalı diye taneyle aldığımız muzlar da ikram edilirdi, gramla aldığımız antep fıstıkları da.

Annem neyi neden yaptı bilmiyorum ama bildiğim şey şu. Annem kendisine yapılanı da dillendirmez, kendi yaptığını da! Kul bilmesin Allah bilsin der geçer.

Ben yapıp, denize attım der geçer.

Ergenliğimde annem gibi olmak istemiyorum diyen ben, bugün bazı huylarında annemin çeyreği olabilmek isterim. Ona yapılanı unutma konusunda en çok benzemek isterim :D Yaptığımı unutma konusunda iyiyim ben de hatırlamam çoğu zaman!

Bunları neden anlattım. Saf iyi yok, saf kötü de yok. Ama iyide kalmakta fayda var. Dünyanın, ülkenin, insanların, hayvanların, çocukların, kadınların ve hatta erkeklerin de iyiye ihtiyacı var.

İyilik yapın, arkasını aramadan!

Bu birine kapıyı açmak da olur, birinin üzerini örtmek de, yol göstermek de, birinin mutfak masraflarını karşılamak da her şey olur. İyiliğin de kötülüğün de küçüğü büyüğü yok.

Kötülüğün kimseye faydası yok. Sosyal medyada iyiliği gösterir ve aşılarsak belki bir şeyler değişir?

Benim kalbim daha fazla kötülüğe şahit olmaya dayanamıyor. Bu kaçıncı? Bunu nasıl? diyorum gün sonunda 'benim başıma gelmedi ya şükür' deyip oturuyorum.

Ama böyle olmaz! Böyle olmamalı! Hepimizin yapabilecek bir şeyi olmalı! Herkes kendi kapısının önünden başlasın! Dokunabildiğimiz kadar dokunalım hayata!

iyilik bulaşıcıdır!

Hadi iyiliği bulaştıralım!

Ben üzerime düşen kısmında Aybilim' e koştum yine. Gözümle görmüş, elimle vermiş gibi hissediyorum Ayn işin içinde olunca.

iyiliğin suistimal edilmesi kolay bir dönemde yaşadığımızın da farkındayım. Bu yüzden ya annemi devreye sokuyorum ya da Ayn! Ne zaman içim içime sığmasa, sıkılsam ya Ayn'a havale geçiyorum ya anneme kim var diye soruyorum. Siz de güvenebileceğiniz, size iyi gelecek bir yerler bulun. Birinin o anki gülümsemesi olun!

Mayıs Ayı Nasıl Geçmiş Yarıya Kadar?

2020-05-16T16:05:00.001+09:00

Hem karantina hem de ramazan olduğu için her güne video yüklememi istediler. Olabileceğine dair umudum yoktu ama bence fena gitmiyorum. Elimden geleni yapıyorum. Mayıs 15 bittiğine göre bir özeti hak ettim bence.

Mayıs ayına harika bir brownie ile giriş yapmışız. Nefes'i uyutup mini bir cafe halleri çalışmam da olmuş. Şu an yine Nefes uyuyor ve ben eski günlerdeki gibi bloğumu güncelliyorum. Şuraya bir mutluluk çizelim :)

Ahhh Nefes Hanımcım ile parka gitmişiz. Dönüş yolunda ağlama krizine girip, kendimi otoparka nasıl attığımı bir ben bir de Allah bilir! Ha bir de parkta kafa dinlemeye çalışan Japonlar :)
Kafa yerine Nefes'in çığlıklarını dinlediler.

Ya annem buradayken çekmiştik videoyu. Geç olmuş ama güç olmamış...

Nefes'e yaptığım dondurmayı ve kapı önü pikniğimizi göstermişim size. Bir de olmazsa olmaz market alışverişimizi :)

Gelmiş ayın o zamanı :) Saçlarımı gül pembesi yaptım. Oldu mu? Göreceğiz diğer videolarda.

Tiramisulu ne bulduysam topladım da olabilirdi başlık bence :) Nefes Hanım ile mini bir yürüyüş ve kapanış :)

Mutfakta çekmişim kendimi. Aman Allah'ım kafama bir şey mi oldu acaba :) Bahçecilik yapma niyetindeyim ama Nefes her defasında avuç avuç toprağı yere, kafasına, bana attığı için son zamanlarda o uyurken sulamaya başladım.

Amaaan bu video izlenme rekorları kırdı :) Neyse kendime çekiyorum zaten :) Sorun yok
Kitap var videoda, bazı bünyelere zararlı biliyorsunuz :)

İlkay abinin dağ evine gittik. Bir önceki ve bir sonraki gün harika güneşli bir hava varken, bizim gittiğimiz gün yağmur yağdı. Şansıma bakar mısınız?

Sonunda çocuğa aldığım şeyleri çekebildim :) büyüdü valla çocuk. Ve kırtasiye de var tabii ki :)

Yüzyıldır soğuk japon çaylarını göstermek istiyor ama hep erteliyordum. Valla ohhh sonunda çekmişim :) Aferin kız bana.

Market alışverişi, keyifli bir sohbet derkeeeeen hayatın gerçekleri. Videonun sonunda ağlıyorum.
Sürprizi kaçmış olmasın!

İşte böyle...
Linkleri hiçbir yerde paylaşmazsam, çok az kişi uğruyor bloğa biliyorum ama ben burayı, buranın samimiyetini çok özlüyorum..

Okuyan, okuduğunu anlayan ve beni tanıyan kitle

Kalkın sarılalım ya!

15 günde 12 video yüklemişim :)

kaçta kaç yapmışsınız :) hepsini izleyenlere benden bir soğuk japon çayı :)

2020'de Okuduğum Kitaplar

2020-05-10T01:40:00.000+09:00

＊Yeni videolar geldikçe bu yazı güncellenecek.

Ah Ah yıla başlarken böyle hayal etmemiştim tabii ki. Ama zaten 263629 bölümlük netflix dizisi gibi bir yılı kim hayal edebilirdi ki? Bahanelerimi toptan saydım zaten videoda ama bence her biri çok geçerli.

Ocak 2 Şubat 2 Mart 2 ne kadar istikrarlı olduğumu görüyorsunuz. Şaka bir yana kendime gıcık oluyorum. Yeni kitaplara başlamasam, eldeki yarımlar eriyecek ama bu ara modum bu. Sürekli yeni kitaplara başlıyorum. Allah sağlık versin de biterler bir gün.

2020 Kitaplarım
1- Vatan Yahut Silistre - Namık Kemal 4 Ocak Türk
2- Winnie the Pooh - A. A. Milne 5 Ocak İngiliz
3- Ev Yapımı Bir Paraşüt -Berrak Yurdakul 29 Şubat Türk
4- Gitanjali - Rabindranath Tagore 29 Şubat Hintli
5- Kafamdaki Kertenkele - Dan Katz 25 Mart İsveçli
6- Kızıl - Stefan Zweig 28 Mart Alman

İnstagram ile Pazartesi #217

2020-04-06T17:21:00.002+09:00

instagram kullanıcı adım:serrose

kitap hesabım: serrosevekitap

Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik

Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109

Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

instagram web üzerinden beni takip etmek isterseniz buyrun bu linke.

Corona sebebiyle annemi 1 hafta erken göndermek zorunda kaldık. Kore aktarmalı gelmişti. Kore uçuşları kapanınca, Tokyo'dan direkt dönmek zorunda kaldı. Zaten bu gelişinden hiçbirimiz hiçbir şey anlamadık. Sağlıklı günler gelsin geri de bu gelişinin anısı silinsin zihnimizde!

İyi ki Doğdun Erina! Doğum gününü kutladık :) 4 kız başbaşayız hatta şu an videosu yayında :)

Kapalı alan ve kalabalıklara girmediğimiz için hemen her gün, hava durumuna bağlı olmakla beraber evin civarındaki parklara gidiyoruz. Nefes için en iyisi bu şimdilik. 2 gündür rüzgardan çıkamıyor olmak delirtiyor bizi ama :( Sizleri düşününce nankörlük gibi geleceği için susuyorum!

Bu sene sakuralar bizi şaşırttı. Yağmura ve şiddetli rüzgara rağmen hala duruyorlar dallarda.

Bu fotoğrafı özellikle çok seviyorum. Umut koydum adını.

Babalara neden çocuk emanet edilmez temalı fotoğrafımız :) Nefes'in tersten çıkma hevesi hep vardı ve ben pek teşvik etmiyordum. Destek de olmuyordum. Dikkatini dağıtıp, başka yere yönlendiriyordum. Ama babasının azıcık desteğiyle hatunumuz artık tamamen tersten çıkmayı hem de tepeye kadar öğrendi!

Yandım mı? Yandım bence :)

Aslında her zaman ama özellikle içinden geçtiğimiz bu dönemde 'me time' 'kendine zaman ayırma' işini ciddiye almak lazım. Akıl sağlığımıza ihtiyacımız var. Size iyi gelen ne ise onu yapın!

Bu bir 'Sergül zamanı' fotoğrafıdır.

Maske takar mı, takmaz mı derken genel olarak severek takıyor. Ama bir anda çıkarıp atıyor. Böylece kaç maske kaybettik. İşin kötüsü maske bulamıyoruz :(

Çok uzun zamandır bu seriyi yazmıyordum. Geçen hafta Neslihan yazsana ya dediği için, bugünün Pazartesi olduğunu çaktığım an açtım burayı.

Sizi anne kız uğurlamak istedim efendim.

Belki haftaya

Belki daha yakında

Belki kim bilir ne zaman

Tekrar görüşmek üzere :)

Serinin diğer yazıları için buraya tık tık

İyi Niyet Her Zaman İyi Sonuçlar Vermez

2020-02-19T15:14:00.000+09:00

Sosyal medya hayatıma girdiğinden beri bu konu üzerine daha sık düşünür oldum. İyi niyet adı altında yapılan kötülükler, can yakmalar, laf sokmalar falan.

İyi niyetli ama bana iyi gelmeyen insanları hayatımdan çıkarmakla başladım, kendime iyilik yapmaya.

İyi niyet adı altında istediğini söyleyip ortadan çekilen tipler oluyor bunlar genelde. Ama özünde iyiler bunda bir sorun yok.

Bugünlerde 'istediğim kadar olmasa da' okuduğum her kitapta 'iyi niyet' örnekleri çarpıyor gözüme.

Dün okuduğum satırlar artık bana bu yazıyı yazdırdı. Tabii dün bize gelen Türk arkadaşlarla yaptığımız sohbette bu konuyu da konuşunca. Tamam Sergül dedim geçtim buraya.

Dört Anlaşma kitabına bayıldım. Aslında bir gün onu da yazmalıyım, kendime not. Kitabı çok sevince yazarın Türkçe'ye çevrilmiş bütün kitaplarını da satın aldım. Bunlardan biri de Toltek İç Özgürlük Rehberi oldu.

Okumakta olduğum bölüm Ehlileştirme ve Bağlılıklarımızı Anlamak.

Ben Ehllileştirmek bölümüne o kadar takıldım ki diğer bölüme henüz geçemedim.

Ehlileştirme kısmındaki büyükanne ve torun hikayesi beni resmen sarstı.

Hepimizin en çok maruz kaldığı bir ehlileştirme yöntemidir bu.

Büyükanne iyi niyetinden çocuğa yemeğini bitirmesini söylüyor!

Çocuk doyduğunu söylediği halde, babaanne bu cevabı kabul etmiyor. Çünkü çocuğun doyma duygusunu, çocuktan daha iyi bildiğini düşünüyor.

Ve 1 numaralı taktik! Bitirirsen güçlü olursun.

Ama çocuk kararından dönmüyor. Çünkü doymuş.

Babaanne taktik değiştiriyor.

Ceza ve suçlama yöntemine gidiyor.

Nankörlük, kıymet bilmezlik gibi şeylerle çocuğun vicdanına oynuyor.

Bu noktada çocuk pes ediyor ve çorbayı bitiriyor.

Keşke bu kadarla kalsa!

Kalmıyor baskıyla kendi kararından vazgeçip, babaanneye itaat ettiği için sevilip, sarmalanıyor.

Ve bummmm çocuğa itaat edilirsen, sevilirsin inancını aşılıyor!

Bu kadar basit bir şey ile çocuğun karakterine yapılan etkiye bakar mısınız?

Zorla bir şey yaptırıldı diye her çocuk böyle olacak, böyle büyüyecek diye bir şey asla söz konusu değil.

Sevgiyle, saygıyla, kararlarına yeterli önemi ve özeni gösterilen bir çocuk bu tutumdan etkilenmez.

Ama zaten bir boşluğu, sevgi açlığı olan bir çocuksa! Anne babasından çok büyükannesine maruz kalan bir çocuksa ve bu tutum her şeyde tekrarlanırsa! Geçmiş olsun!

Başkalarını mutlu ederek, istemese de dahi onların istediği doğrultusuyla davranan bir birey dünyaya getirdiniz!

Çünkü bu tohum içine atıldığı zaman 'büyükanne' devreden çıksa bile, çocuk 'kendini ehlileştirmeyi öğrendiği için artık başka bir türlüsünü bilmeyecek.

Kendi kararlarınının sorumluluğunu almaktan da korkacak belki de!

Ve benim için en vurucu yeri son paragraf!

Örneğin, çoğumuz, toplum standartlarına göre 'yeterince iyi' olmadığından fiziksel görünüşümüze karşı eleştirel bir tutum takınmayı öğrenmiştir. Yeterince uzun boylu, ince olmadığımız ya da tenimizin doğru renkte olmadığı inancı aşılanmıştır ve bu inanca katıldığımız an kendimizi ehlileştirmeye koyuluruz. Dışsal bir inanç benimsemiş olduğumuzdan kendimizi kendi ve başkalarının kabulüne layık görebilmek için fiziksel görünüşümüzü ya reddeden ya da değiştirmeye çalışırız. Bedenlerimizi tam da oldukları gibi sevecek olsak kaç sektörün ortadan kalkacağını bir hayal edin.

Benim için çok vurucu satırlar oldu bunlar. Kitabın devamını da ekliyorum! Ama en doğrusu ve güzeli kitabı satın alıp, bu satırları içinize sindire sindire okumanız!

İyi niyetle nice savaşlar çıkmış tarihte derdim hep instagramda!

Bu kitapta bu örnekle anladım ki! Sadece savaşlar değil, bu savaşları yapanları da ortaya çıkaran iyi niyetmiş!

Dediğim gibi tek kale maç değil bu hayat, bu dünya ya da çocuk yetiştirmek.

Ama mümkün olan her kaleyi korumak lazım.

Kendine güvenen, kendine yeten, mutlu ve sağlıklı bir birey yetiştirebilirsek,

ne mutlu bize!

iyi okumalar!

Hem Japon Hem de Türk Tarifiyle Cinnamon Roll Yaptık

2020-02-09T22:00:00.002+09:00

Birkaç sene önce bir gün Erina'ya oturmaya gitmiştim. O gün bana tarçınlı ekmek ikram etmişti. Sürekli gittiği drug store'dan alıyormuş. Ben endişe ile uzanıp bir yudum aldım ve alış o alış. O günden beri tarçınlı ekmek hastası oldum. 2 ay öncesine kadar hususi Erina'nın almaya gittiği mağazaya almaya gidiyordum. 2 aydır asla bulamıyorum! Tabii bu arada en başından beri gittiğim her mağazada, cafede falan da tarçınlı ne bulsam alıyorum. Öyle bir bağlılık ve bağımlılık. Bir süredir buralardaysanız benim 'kronik aşerici' olduğumu biliyorsunuzdur. Canım aşırı derecede tarçınlı ekmekten çekiyor ve bulamıyorum. Mc Donalds'taki tarçınlı tatlı bir derece beni mutlu etse de asla sönmüyor içimdeki arzu. Tabii bir de zor durumda kalınca Starbucks'ta yiyorum cinnamon roll ama onun da içinin malzemesi çok kuru hiç sevemiyorum :(

Geçenlerde Erina'ya yine senin yüzünden düştüm ben bu sevdaya diye çemkirirken :) tarif buldum internette yapacağım, tak dedi canıma dedim. Şaka şaka Japonca'da tak dedi canıma kalıbı yok diyemedim öyle :P (soğuk esprilerim ve ben) Erina'ya fikir attım hem japon hem türk tariflerini deneyelim dedim. O da tamam ama aynı anda yapalım dedi. Ve bir günde 2 tarif denedik efendim. Japonca tarifi buraya yazacağım. Türkçe tarif için de link ekleyeceğim (emeğe saygı)

Ben tarçını Türkiye'den getirmiştim. Diğer bütün malzemeleri ortak kullandık. Nasıl mı oldular sorusunun cevabı ise videoda.

İyi seyirler!

Olur da tarifi yaparsanız, benim de linklerimle paylaşın lütfen (emeğe saygı) şimdiden teşekkürler!

Japon Usulü Cinnamon Roll
Hamuru için
300 gram un
10 gram şeker
3 gram kuru maya
150 ml süt
1 yumurta
2 gram tuz
20 gram tuzsuz tereyağ

İçi İçin Malzemeler
2 yemek kaşığı şeker
1 tatlı kaşığı tarçın

Üzerinin Sosu İçin
50 gram pudra şekeri
20 ml su

Hamurun tüm malzemeleri karıştırılıp, mayalanması için dinlendiriliyor.
Mayalanmış hamuru dikdörtgen şeklinde açıp tarçın ve şeker karışımını döküyorsunuz.
Sıkı bir şekilde sarıp, rulo yapıp kesiyorsunuz.
Kestikten sonra 20 dakika kadar hamuru tekrar dinlendirin.
Sonrasında 200 derece fırında 20- 25 dakika pişirin.

Fırından çıktıktan sonra biraz soğumasını bekleyin. Soğuduktan sonra pudra şekerli sosu üzerine dökün.
Afiyet olsun!

Türk tarifi için buraya tık tık

Annem Geldiiiiii

2020-01-24T15:10:00.001+09:00

Annem geldiiiii! Gelmeden önce ne planlar, ne hayaller, ne düşler kuruldu ama elimizde kocaman gerçekler var.

Annem gelir gelmez nezle oldu ve bütün ev halkına bunu sattı. Arkasından sırayla hepimiz nezle olduk. Annemin nezlesinin yanında bir de birazcık jetlag olunca, geceler gündüzler azıcık karıştı.
Böylelikle günler normal hızından 3 misli hızlı geçti sanki.

Nefes annemi hiç yabancılamadı, zaten her gün telefondan gördüğü için alanda ilk yanağına dokundu. Sanırım gerçek mi değil mi kontrol etmek istedi. O an videoda mevcut :) En alta ekleyeceğim.

Nefes bu yaşına 1 kere bile sallamadan geldi. Yeni doğduğu zamanlar, beni isyana kadar sürüklediği anlarda annemin birkaç denemesi olmuştu ama pes etmedim. Çünkü bebek dilinde 1 kere sonrasında hep demek anlamına geliyor. Eğer ayağa alışırsa, sabahlara kadar bunu tek başıma yapamam dedim, direndim.
Şimdi de sallamıyor annem aslında :) Oyuncak bebeği ile oyun kurmaya çalışırken annem, ayağına koymuş bebeği ve sallamaya başlamış. Bizimki bebeği fırlatıp atıp kendisi yatmış. Çok şükür oyun olarak ve 1 kereye mahsus yapıldı :)
(sallayarak uyutana saygım var, ben tamamen kendimi düşünerek karşı çıktım)

Şerifem kendini toparlar toparlamaz bahçesini teftişe çıktı. Ne Yoshi ne de ben yüzüne bile bakmadığımız için fırçamızı da yedik :)

Bu ikiliye bayılıyorum. Şimdi de iki kafadar parka gittiler. Ben de rahat rahat duşumu aldım. (Soranlara cevabım evet katı şampuandan çok memnunum) saçımı bile taramadan (pühhhhh onu bile Yoshi'ye yaptırıyor) bilgisayarımı açtım ve 10 günden fazladır yazılmayı bekleyen bu satırları yazıyorum.

Blogumu özlüyorum hep aynı terane dön dur ama... bir türlü olmuyor! Elim gitmiyor, kafam gitmiyor.. tam olacak mesela Nefes durmuyor. Zaten yanında pc açamıyorum, amaçsızca klavyeye basmak istiyor.

Neyse bakalım göreceğiz 2020 kaç yazı ile bitecek. Benim hedefim geçen seneyi geçmek :) Geçen sene sadece 10 yazı yazmışım. Utandım şu an! Bu sene 11 yazı ile biter mi dersiniz?

Ben buradayım dersem, kimler duyar acaba sesimi?

Harika bir 2020 diliyorum hepimize!
Sağlık başta olmak üzere geri kalan bütün güzel şeyler de bizimle ve bizim olsun!

Annemi karşılama anımız!

2019 Kitaplarım

2020-01-12T01:16:00.000+09:00

2019 kitap hedeflerimin yine çok gerisindeyim, olsun ne yapalım. Bu sene de böyle olsun.

1- Ustalık Gerektiren Kafaya Takmama Sanatı - Mark Manson
2- Geçmişe Yolculuk - Stefan Zweig
3- Sultanı Öldürmek - Ahmet Ümit
4-İçimizdeki Şeytan - Sabahattin Ali

5- Şair Evlenmesi - İbrahim Şinasi
6- Hayalperest - Pam Munoz Ryan & Peter Sis

7- Serenad - Zülfü Livaneli

8- Aforizmalar - Franz Kafka
9- İstanbul Hatırası - Ahmet Ümit
10- Bebeğimle Oynuyorum: 0-6 ay için 101 Oyun
11- Korkma İyi Bir Annesin - Saniye Bencik Kangal
12- Oda Müziği - Bütün Şiirleri - James Joyce

13- Akıl Oyunlarının Gölgesinde - Arthur Conan Doyle
14- Köpek Balıkları Hakkında Her Şey
15- Midilliler
16- Mecburiyet - Stefan Zweig
17- İlber Ortaylı Seyahatnamesi - İlber Ortaylı
18- Hamamböcekleri - Jo Nesbo
19-Mevzumuz Derin - Ahmet Büke
20- Kuş Uçar Kanat Ağlar - Şükrü Erbaş
21- Her Güne Bir Platon - Allan Percy
22- Yeni Başlayanlar İçin Mutluluk - Susin Nielsen
23- Sevgi Duvarı - Can Yücel

24- Falaka - Ahmet Rasim
25- Ömer'in Çocukluğu - Muallim Naci
26- Güneş Çavması - Esra van der Wiel
27- Güneş Çavması 2 - Esra van der Wiel
28- Yeni Aşka Gazel - Ataol Behramoğlu
29- Camdaki Kız - Gülseren Budayıcıoğlu
30- Koalalar
31- İlk 12 Ayda Bebeğin Gelişimi, Beslenmesi, Oyunları - Hatice Kübra Tongar
32- Sakura : Yeniden Doğuyorum - Kabuljan Murzaev
33- Bir Kuzey Macerası - Jack London
34- 11. Peron - Gökhan Duman

35- Harry Potter Felsefe Taşı - J.K. Rowling
36- Kelebekler

37- Dört Anlaşma Toltek Bilgelik Kitabı - Don Miguel Ruiz
38- Harry Potter ve Sırlar Odası - J. K. Rowling

39- Annelik Her Zaman Tozpembe Değil - Elif Doğan
40- Agatha'nın Sırları - Ahmet Ümit
41- Harry Potter ve Azkaban Tutsağı - J. K. Rowling
42- Harry Potter ve Ateş Kadehi- J. K. Rowling
43- Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı - J. K. Rowling
44- Harry Potter ve Melez Prens- J. K. Rowling
45- Harry Potter ve Ölüm Yadigarları- J. K. Rowling
46- Kendine Hoş Geldin - Miraç Çağrı Aktaş
47- Yetişin Çocuklar - Selçuk R. Şirin
48- Eyvallah - Kahraman Tazeoğlu

74 Kitap hedefim vardı ama ne yazık ki sadece 48 tanesini bitirebildim. Yine elimde onlarca yarım kitap ile kalakaldım. 2020'den umutluyum bakalım neler olacak?

Favorilerim

2019'un en favori kitabı Dört Anlaşma oldu benim için. Uygulayabilmeyi yürekten diliyorum.

Güneş Çavması 1 ve 2 de aşırı keyif aldığım ve ailemdeki herkese okuttuğum bir kitap oldu. Teyzem ve annem de bayılarak okudular.

Zweig kitapları da çok keyifliydi. Duygusunu aşırı geçiren bir yazar olduğunu düşünüyorum.

Hayalperest beni şaşırtan bir kitap olmuştu.

Sabahattin Ali der susarım :)

Serenad birçok kişinin favorisi, keşke bu kadar geç okumasaydım dedirtti.

Ve canım Harry Potter'larım senenin son ayı nostaljik oldu benim için. Pek yapmadığım bir şeyi yaparak okumuş olduğum halde, yeniden okudum. Hem de bayıla bayıla!

Keşke okumasaydım, keşke hiç başlamasaydım dediğim kitaplar da oldu ne yazık ki!
Dilerim 2020'de bu duygum olmaz.

Bol okumalı ve kitaplı bir yıl diliyorum hepimize!

Toyota Kuragaike Parkı

2019-09-15T07:02:00.000+09:00

Madem Nefes Hanım beni uyutmuyor ben de size boool fotoğraflı bir blog yazısı yazarım.

Sizi mayıs ayına götürüyorum. Annemin Japonya'daki son günüydü, ertesi gün uçağa binip Türkiye'ye dönecekti. Biz de ne yapalım, bari piknik yapalım dedik :)

Aslında her şey şu çadırla başlamıştı. Annemin dönmesine 2 gün kala son alışverişe gitmiştik. Annemin alacakları vardı. Biz de öyle dolanırken her yerde karşımıza piknik malzemeleri çıkıyordu. Bu çadırlar çok moda şu anda burada. Çevir açılsın, çevir kapansın bir de çantası var. Aşırı pratik.

Yoshi'yi ikna edip, attım sepete bir tane...

Derken masa da takıldı gözüme. Ne yani çadırımız var, masamız olmasın mı? Ha bir de yere serilen piknik örtümüzde çok eskimişti (Yoshi'nin bekarlığından düşünün) onu da attık sepete.

Ve sıra geldi annem ile Yoshi'yi son gün pikniğine ikna etmeye.

Eskiler bilir. Yoshi'nin bayıldığım bir tavuklu sandviçi var. Yapmıyor ne zamandır!

Anneme ondan yedirmek istiyorum ama annem tavuk sevmez, soğuk tavuk asla yemez!

Derken anneme hatır, gönül 1 kere tattırınca annem bayılmasın mı? Hatta dönüşte Kore uçağında bile soğuk tavuk sandviç yemiş. (Maşallah)

Çayımız, yemeklerimiz her şeyimiz vardı valla.

Annem parkta yürüyüş yaptı.

Biz ana kız kitaplarımızı okuduk. Desem de inanmayın! Şu bıdığın gözü hep benim kitaplarımda! İlla alacak elimden ve çevirecek sayfaları :)

Park o gün o kadar kalabalıktı ki, anlatamam. Fotoğrafla göstereyim en güzeli :)

Şu kadarcık alanda kaç çadır saydınız?

Parka adını veren gölcük :)

Şu bisikletlerde öyle bir sıra vardı ki!

Bir de balıklar için satılan yemlerden kalmamış. Öyle bir kalabalık yani.

Sonra biz de yürüyüşe çıktık Katogiller olarak. Çünkü birinin çantaları beklemesi gerekiyordu :)

Özlemişim yazı yazmayı! Bu gazla birkaç yazı daha mı yazsam?

Kimler burada?

Şu salak blogspot ayarları yüzünden yorumlarınıza cevap veremiyorum ama buradayım!

Okuyorum! Bilin istedim!

Keyifli Pazarlar efendim!

İnstagram ile Pazartesi #216

2019-08-19T16:36:00.002+09:00

instagram kullanıcı adım:serrose

kitap hesabım: serrosevekitap

Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik

Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109

Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

instagram web üzerinden beni takip etmek isterseniz buyrun bu linke.

Bugün Pazartesi diye uyandım.

Anneme Nefes'i verip, bilgisayarda biraz işim var diye de ekledim.

Henüz kahvaltımı bile yapmadan bu satırları yazıyorum.

Telefonumdan 'Book Club' listesini açtım. Enstrümantal müzikler var içerisinde.

Şu an Walk Towards Silence - Kasper Schill çalıyor. Listeyi Spotify üzerinde bulabilirsiniz.

Şu an çalan şarkı yukarıdaki fotoğrafımla çok uyumlu oldu.

Hayatımda en sevdiğim gün batımının karşısında böyle oluyorum ben.

Nefes'in ilk Kurban Bayramı!

Ne mutlu ki Türkiye'de olabildik.

Bu yaz ne yazık ki çok az gidebildik denize, ama olsundu!

İnşallah seneye daha çok gideriz.

Ahh sizi harika bir fotoğrafçı ile tanıştırmak isterim. Sevgili Öznur Nefes'in öyle bir fotoğraflarını çekti ki!

Ailece ağzımız kulaklarımızda.

İnstagram'da @oznurkaplan_photography olarak bulabilirsiniz kendisini.

Ve kapanış da benimle olsun. Ben 1 hafta sanarken 2 hafta ara vermişim yazıya.

Ama olsun bugün yazdım ya!

Güzel ama çok güzel bir gün ve hafta diliyorum hepimize.

Serinin diğer yazıları için buraya tık tık

İnstagram ile Pazartesi #215

2019-08-05T21:20:00.002+09:00

instagram kullanıcı adım:serrose

kitap hesabım: serrosevekitap

Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik

Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109

Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

instagram web üzerinden beni takip etmek isterseniz buyrun bu linke.

En son ocak ayında yazmışım bu seriyi. Eee seriye geri dönüş, şu hayatta en sevdiğim yerde çekilmiş fotoğrafımla olmalıydı.

Deniz, kum, güneş ve tabii ki güneş kremi kokusu ile aramda değişik bir bağ var. Ah nasıl özlüyorum her an! Bu sene Nefes Aika sebebi ile sık sık gidemesek de kalbim hep oralarda bir yerde.

Ağustos bebeği olmamla alakası var mı bilmiyorum ama

yaz bana

ben yaza

çooook yakışıyoruz bence :)

Nefes'im Aikam

her anına şahitlik etmenin tadını çıkarıyoruz ailece.

Bu ara parmakla göstermeyi öğreniyor

tabii bu arada bizi parmağında oyuncak ediyor!

Etsin!

Biz razıyız!

Dileriz o da bizden razı olur!

Anneanne yazılır anane okunur!

Çılgın kadınım, o da her sene huy değiştirenlerden oldu.

Tek bir huy asla değişmiyor!

Acele bacılığı :)

Ruhu her daim genç kız!

Aprtmandaki çocuklarla kitap kulübü kurduk.

Hepsi aynı oranda istekli değil ne yazık ki!

Ama birkaçından çok umutluyum. Yaz sonunda neler olacak bakalım :)

Kitap okuyorum Nefes hanımcımdan ayrı kalabildiğim zamanlarda.

Yine bir gece yarısı başlanan yeni bir kitap!

Ve kapanış!

Yorgunluğum, kırgınlığım, hüznüm

belli etmemiş kendini

bu yüzden sevdim seni!

İşte böyle geçiyor zaman.

Bloğumu özlüyorum!

Ama olmuyor işte bahanesi yok

dümdüz olmuyor!

Blogspot bir şeyler yapmış!

Gelen yorumlara cevap da yazamıyorum!

Ama siz boş bırakmayın buraları olur mu?

Ben yine gelirim ara ara

Güzel ama çok güzel bir gün ve hafta diliyorum hepimize.

Serinin diğer yazıları için buraya tık tık

İş Bankası Türk Edebiyatı Klasikleri

2019-07-27T07:22:00.001+09:00

1- Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaç - Hüseyin Rahmi Gürpınar (var)

2- Mürebbiye - Hüseyin Rahmi Gürpınar (var)

3- Efsuncu Baba - Hüseyin Rahmi Gürpınar (var)

4- İntibah - Namık Kemal (var)

5- Şair Evlenmesi - Şinasi (var)

6- Vatan Yahut Silistre - Namık Kemal (var)

7- Küçük Şeyler - Samipaşazade Sezai (var)

8- Felatun Bey ile Rakım Efendi - Ahmet Mithat Efendi (var)

9- Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat - Şemsettin Sami (var)

10- Mai ve Siyah - Halit Ziya Uşaklıgil (var)

11- Refet - Fatma Aliye

12- Turfanda mı Yoksa Turfa mı? - Mizancı Murat (var)

13- Ömer'in Çocukluğu - Muallim Naci (var)

14- Dolaptan Temaşa - Ahmet Mithat Efendi

15- Gulyabani - Hüseyin Rahmi Gürpınar (var)

16- Salon Köşelerinde - Safveti Ziya

17- Falaka - Ahmet Rasim (var)

18- A'mak-ı Hayal - Filibeli Ahmet Hilmi (var)

19- Şeytankaya Tılsımı - Ahmet Mithat Efendi

20- Çingene - Ahmet Mithat Efendi

Elimdeki kitabın arkasına bakarsak 'şimdilik' ve 'sanırım' 20'ye kadar çıkmış kitaplar. Elimde 15 tanesi mevcut. Sadece 5 tanesi kalmış.

15 tane kitabın 4 tanesini bitirmişim. Eh işte fena sayılmaz bence ...

Sizde bu seriler var mı? Hangilerini okudunuz?

Tezer Özlü Kitaplarım

2019-07-26T22:20:00.001+09:00

2014 yılında Tezer Özlü ile tanışmaya karar vermiştim. O dönem kitaplarını almıştım ve ne yazık ki sadece 1 tanesini okuyabildim.

Onu tanıyanlar ve sevenler Efsun'un kaybından sonra biraz ağır gelebileceğini düşündüler bana. Bu sebeple bir daha elim gitmedi.

Türkiye'deki kitaplığımda beni bekliyorlar. Bir gün onlar için hazır olmamı yani.

Ben sadece Kalanlar kitabını okumuştum yazısı da burada tık tık

Şimdi bakalım sırada hangi kitabı olacak...

11 Yıl Olmuş

2019-06-30T19:10:00.001+09:00

Böyle yazılar yazacağım zaman duygusallaşıyorum ben.

Ortaya ne çıkacak bilmiyorum ya :)

2 gün once sessiz sedasız 11. yılını kutladım blogumun.

Aslında bu yazı o gün yazılacaktı ya...

Nefes Hanım hayatımın merkezi olunca, kendimle ilgili her şey daha çabuk unutulur oldu.

Neyse 2 günden bir şey olmaz.

23 yaşında ve Japonya'ya gideli 1 yıl bile olmamıştı bu ekrana ilk baktığım zaman.

Annemlerle konuşmuştum, denize gidiyorlardı.

Ben ise yağmur mevsimi nedir onu bile bilmeden, haziranda yağan yağmur yüzünden bunalımdaydım.

Öyle ya! Haziran ayında gri gökyüzü mü olur a canım!

12 sene oldu gideli hala alışamadım!

Yolun Neresindeyim dedim kendime ve bloğumda bunu sorguladım hep.

Yol bahçelerden, şehirlerden, ülkelerden, evlerden, okullardan, kurslardan, hastanelerden, mezarlıktan, tapınaklardan, müzelerden geçti gitti.

Eskisi kadar açıp bakamıyorum bu ekrana!

Çünkü Efsun'u kaybettiğim günün sabahı bir blog yazısı yazacaktım.

Ekranı açtım, başlığı yazdım ve o an içimden gelen bir ses

boşver bloğu git kızını kucağına al dedi.

Ben de ekranı kapatıp, uyuyan kızımı kucağıma aldım.

Ve bilmeden bütün günü böyle geçirdik.

Bir işaret miydi, bir his miydi, tesadüf müydü bilmiyorum.

Ama o günden beri masa üstü bilgisayarımı kullanamıyorum.

Elim gitmiyor hala ve evet 3.5 yıl oldu o gün yaşanılanı...

Bir diğer sebep de instagram tabii ki... Orada yazınca buraya pek el gitmiyor.

Orası daha pratik geliyor. Sagolsun blogspot da burayı pratikleştirmeyi, yazmayı, takip etmeyi, yorum bırakmayı ve hatta yorum cevaplamayı kolaylaştırmıyor.

Burada yazı yazıp, instagramda paylaşmazsam yazı okunmuyor.

Kimsenin demeyeyim de %90 kimsenin haberi olmuyor.

%10 kim diyeceksiniz? Onlar yol arkadaşlarımın içerisinde farklı bir bağ kurduğum kişiler.

Onlar 'benim gibi' eski yazılarımda dolanmayı seven kişiler.

Ben de yapıyorum...

Dönüp okuyorum yazdıklarımı ve satır aralarında yazamadıklarımı...

Yol nerelerden, kimlerden geçmiş...

Neler almış, neler vermişim!

Neler demiş, neler diyememişim!

Yol beni nereden almış nereye getirmiş...

Okumayı, hatırlamayı ve unutmamayı seviyorum.

Şu an instagramda bloğum ile ilgili öyle güzel şeyler yazıyorsunuz ki...

Ben de öyle çok özlemişim ki!

Bu gazla her gün yazasım var!

ama...

Bakalım yol bizi nereye götürecek!

Eeee o zaman klasik kapanışa geçelim!

Yol arkadaşlığınız için çok teşekkür ederim!

İyi ki açmışım bu bloğu

ve iyi ki yolumuz kesişmiş sizinle!

Ne olur hakkınızı helal edin

ve benim sizde hakkım varsa yerden göğe helal olsun!

Yolumuz daha nice güzelliklerden geçsin inşallah

birlikte!

İş Bankası Modern Klasikler Dizisi

2019-05-29T11:41:00.000+09:00

Bu seri çıktığından beri içimde bir tamamlama, tamamını okuma arzusu vardı. Ama sürekli bastırıyordum. Bugün biraz zor geçiyor benim için bu yüzden annemden beni Kuşadası'na götürmesini istedim. Deniz kokusu her şeye iyi geliyor sonuçta. Sahilde gezerken ne göreyim kitap standları kurulmuş bir sürü. Tabii ki İş Bankası Modern Klasikler'in tamamı da vardı. Gözüm döndü. Hiçbirini almadım, aklım kalsa bile :) Ama içimdeki tamamlama arzusu bu sefer şiddetle su üzerine çıktı. Döktüm kitaplıkta gözüme çarpanların hepsini. Birkaç tane de Japonya'da var eminim.
Tamamı 100 kitaptan oluşsa da bazıları satıştan hemen kaldırılmış. Sanırım problem çıkmış. Onları tamamlamak mümkün olmayacak yani.

Neyse ben bu yazıyı dönüp dönüp güncelleyeceğim. Şimdilik elimdekileri yazayım.
3- Anthony Burgess - Otomatik Portakal
22- Stefan Zweig - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
28- Halil Cibran - Ermiş - Japonya'da yazısı burada tık tık
32- Halil Cibran - Kum ve Köpük Türkiye'de
45- Halil Cibran - Meczup - Japonya'da yazısı burada tık tık
52- Stefan Zweig- Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat - Japonya'da yazısı burada tık tık
53- Virginia Woolf - Deniz Feneri
57- Stefan Zweig - Korku
66- Stefan Zweig - Olağanüstü Bir Gece
93- Carson McCullers - Yalnız Bir Avcıdır Yürek
94- Jules Verne - Seksen Günde Dünya Gezisi
95- W. Somerset Maugham - İnsanın Esareti
96- Oscar Wilde - Mutlu Prens
97- Lewis Carroll - Alice Harikalar Diyarında

Sanırım şimdilik bu kadar :) 14 Ağustos 2017

Aaa merhaba 2 sene sonra bu yazıyı güncelliyorum. Aslında keşke daha önce yapsaymışım. Anton Çehov Üç Yıl kitabını 3 kere, Geçmişe Yolculuk Kitabını 2 kere almadan önce mesela :)

Her kitap alışverişimde ya şu seriden de atayım 2 tane kafasında olduğum için, elim hep aynılarına gitmiş.

Neyse... Düzenleyeyim de aynısını yapmayayım bir daha

3- Anthony Burgess - Otomatik Portakal
4- Joseph Conrad - Casus
5- Sir Arthur Conan Doyle - Korku Vadisi
6- Jack London - Vahşetin Çağrısı
7- Franz Kafka - Aforizmalar
16- James Joyce - Oda Müziği Bütün Şiirleri
22- Stefan Zweig - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
24- Anthony Burgess - Mozart ve Deyyuslar
28- Halil Cibran - Ermiş - yazısı burada tık tık
32- Halil Cibran - Kum ve Köpük
39- Maksim Gorki - Ayaktakımı Arasında
41- Anthony Burgess - Bir Elin Sesi Var
45- Halil Cibran - Meczup - yazısı burada tık tık
48- Rabindranath Tagore - Gitanjali
52- Stefan Zweig- Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat - yazısı burada tık tık
53- Virginia Woolf - Deniz Feneri
57- Stefan Zweig - Korku
65- Stefan Zweig - Gömülü Şamdan
66- Stefan Zweig - Olağanüstü Bir Gece
78- Feniçka - Lou Andreas- Salome
80- Franz Kafka - Ceza Kolonisinde ve Diğer Öyküler
90- Stefan Zweig - Bir Çöküşün Öyküsü
93- Carson McCullers - Yalnız Bir Avcıdır Yürek
94- Jules Verne - Seksen Günde Dünya Gezisi (yok kitaplıkta)
95- W. Somerset Maugham - İnsanın Esareti
96- Oscar Wilde - Mutlu Prens
97- Lewis Carroll - Alice Harikalar Diyarında
98- Stefan Zweig - Ay Işığı Sokağı
104- Stefan Zweig - Mecburiyet
107- H. G. Wells - Zaman Makinesi Bir Buluş
109- Lou Andreas- Salome - Ruth
117- Arkadi Averçenko - Bir Safdilin Hatıra Defteri (yok kitaplıkta)

Şimdilik bu kadar :)

Winnie the Pooh Mugs

2019-01-26T22:56:00.002+09:00

Winnie the Pooh aşkımı blogda birkaç kez yazmışım aslında. Tekrara düşmemek için önceki yazılarımı hemen şuracağa ekliyorum.

Böylece tık tık tık yaparak okuyabilirsiniz.

Japonya'daki ilk evimde mutfağımda neredeyse her şey Winnie'liymiş

ispatı için buraya tık tık

Hikayemizi öğrendiniz :) Gelelim bu bardakların / kupaların hikayesine.

Karnım burnumda hamileyim, Yoshi telefonunda bir şeyler okuyordu

derken hııııı buna seni götürmem lazım dedi.

Nagoya'daki bir alışveriş merkezinde Winnie the Pooh etkinliği vardı.

Filmden önce standlar falan açılmıştı.

Hem de etkinliğe özel ürünler falan.

Tabii ki koşa koşa gittik.

Bu 3 güzel o gün katıldı aramıza.

Hatta bir de video çekmiştim

Kimler izledi?

Sizin favoriniz hangi renk?

Yolun Neresindeyim?

Defterimden Notlar: Ne Hissettirdiğin Aklımda Hala

Beni Nasıl Mutlu Ettiniz Anlatamam

Çok Özledim

İş Bankası Modern Klasikler Dizisi Güncelleme

Yolun Neresindesin Sergül Kato?

Bugün Kendin İçin Ne Yaptım? Ocak 2021

Hayata Dön - Gülseren Budayıcıoğlu

İnstagram ile Pazartesi #218

instagram kullanıcı adım:serrosekitap hesabım: serrosevekitapYoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalikAblamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

Türkiye'deki Son Büyük Kitap Alışverişim

İyilik Enerjisi

Mayıs Ayı Nasıl Geçmiş Yarıya Kadar?

2020'de Okuduğum Kitaplar

İnstagram ile Pazartesi #217

instagram kullanıcı adım:serrose kitap hesabım: serrosevekitap Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109 Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

İyi Niyet Her Zaman İyi Sonuçlar Vermez

Hem Japon Hem de Türk Tarifiyle Cinnamon Roll Yaptık

Annem Geldiiiiii

2019 Kitaplarım

Toyota Kuragaike Parkı

İnstagram ile Pazartesi #216

instagram kullanıcı adım:serrose kitap hesabım: serrosevekitap Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109 Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

İnstagram ile Pazartesi #215

instagram kullanıcı adım:serrose kitap hesabım: serrosevekitap Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109 Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

İş Bankası Türk Edebiyatı Klasikleri

Tezer Özlü Kitaplarım

11 Yıl Olmuş

İş Bankası Modern Klasikler Dizisi

Winnie the Pooh Mugs

instagram kullanıcı adım:serrose
kitap hesabım: serrosevekitap
Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik
Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109
Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

instagram kullanıcı adım:serrose

kitap hesabım: serrosevekitap

Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik

Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109

Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

instagram kullanıcı adım:serrose

kitap hesabım: serrosevekitap

Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik

Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109

Annemin kullanıcı adı:3kizannesi

instagram kullanıcı adım:serrose

kitap hesabım: serrosevekitap

Yoshi'nin kullanıcı adı:yoshijaponbalik

Ablamın kullanıcı adı:yilmazailesi6109

Annemin kullanıcı adı:3kizannesi