Voice of Youth

बुझ्न नसकेको कारण!!

noreply@blogger.com (Finomist) — Sat, 31 Oct 2009 01:44:00 +0000

मेरो अघिलो ब्लगमा मैले भनेको थिए हाम्रो देश एउटा ठुलो दुर्घटनामा फस्न जादै छ, हामी नेपाली जनताको रगतको होलि खेलिन खोजिदै छ | सयौ बर्षको उपलब्धिलाई भुसे छाती र तिनका बूट र बन्दुकले दबौना खोजिदै छ |

आज जमर्को चल्यो, अरे बाबा आखिर किन येत्रो झमेला? किन कुरा नमिलेको ? तेस्तो कुरा मिल्न नसक्ने के नै कुरा हुन सक्छ र? तपाईहरु आफै टुंगो ल्गौनुस आखिर किन यो झगडा?

यदी अमेरिकाको मिलिटरी जेनेरलले राजनीति कुरा गर्दै हिडे के होला? के प्रेसिडेन्ट ओबामा, अमेरिकाको काँग्रेस चुप लगेर बस्छ? एउटा सैनिक आफ्नो जिम्बेवार पदलाई भुलेर , आफ्नो हाकिमले गर भनेको कुरालाई ठाडै उलंघन गर्छन भने तेस्तो सैनिकलै "कोर्ट मार्शल" हुन्छ कि हुदैन? [ तपाई आफ्नो जवाफ आफै संग सुरक्षित राख्नुस]

अब प्रसङ्ग मोडौ हाम्रो प्यारो देश नेपाल तिर| " प्यारा राष्ट्रपतिको कदमको" के यो संविधानिक थियो कि थिएन ?

माओबादी भन्छ, असंविधानिक छ, संविधानमा तेस्तो कुनै धारा छैन जसमा "राष्ट्रपतिलाई" तेस्तो शक्ति देको होश |

अरु पार्टीहरु भन्छन, "राष्ट्रपति "को कदम समय अनुकुल थियो, नत्र माओबादीले के के गर्थ्यो | तर उनीहरु घुमाउरो पारामा राष्ट्रपतिलाई संविधानले तेस्तो शक्ति नदिएको स्विकार्छन | नत्र "राष्ट्रपति को कदम समय हेरेर अनुकुल थियो, भने कुरा कहाँ बाट औछ? सिदा रुपमा कि संविधानमा छ कि छैन किन भन्न सक्दैनन्? अब यो रहस्यको उज्घार तपाई आफै गर्नु होला, हुन्न र?

अब आयो संसदको कुरा |
"राष्ट्रपतिको कदमको बिषयमा संसदमा कुरा गर्न नदिने"

अरे बाबा एस्तो कुरा संसदमा नगरे कहाँ गर्ने? तलको भट्टीमा? कि चिया पसलमा ? कि यो ब्लग मा?
राष्ट्रपति कुनै नियम, कानुन वा संविधान भन्दा ठुला त पकै होइन नि होइन र? कि हुन् पहिले का (वा फेरी हुने वाला) श्री ५ हुन् ?? [ मेरो आशंका = (एमेरजेंनसी )राष्ट्रपति शासन लगाई संविधान सभा तुहिआरा, २०४६ सालको संबिधान बुइताई श्री ५ को चरणमा पशुपतिनाथले रक्षा गर्ने कानुन लगाउने |]

तपाई आफै सोच्नुस, आफै बिस्लेशन गर्नुस, संसदमा के कुराहरु गर्ने त? किन माओबादीको कुराहरुको प्रतिकार अरुदल संसदबाट गर्न सक्दैन्? के उनीहरुमा आफु गलत भाको डर छ? संसदमा ज्यान गए कुरा गर्न दिन्न भनेर किन भने? संसदमा कुरा गर्दैमा के नै बिग्रिन्छ र?

यो समय हामीले यो कुरा बुझेनौ भने तलको तस्बिर हेर्नुस, त्यो पुल काठमाडौँ र ललितपुर जोड्ने हुन सक्छ, पोखराको के आइ सिंह पुल हुन सक्छ, भुइमा छरिएको गोलि देख्नु भो? हो अनि त्यो बन्दुक समाउने तपाइको-मेरो छोरा, भाई, दाई हुन सक्छन|

नेपालमा "जनताको सरकार चाहिन्छ" .....सैनिक शाशन होइन (न त नेपाल सेना न त बिद्रोही सेना)

ब्लग पढ्नु भो? अब आफै विचार गर्नुस, किन संसदमा कुरा गर्न नदेका होलान? संसदको के मतलब रहयो त ? मैले त बुझ्न सकिन तपाइले सक्नु भो कि? मलाई भनु होला ल?

देश "बन्दुकतन्त्र"को नरसंहार मा!!

noreply@blogger.com (Finomist) — Wed, 28 Oct 2009 03:51:00 +0000

केहि समय अगाडी मैले "बनाना रिपब्लिक "को बारेमा लेखेको थिए | र अहिले नेपालको समाचार सुन्दा, हामी बन्दुकतन्त्र बाट धेरै टाडा छैनौ जस्तो लाग्दै छ | अहिले यो समयमा हामीले पार्टीहरुलाइ खबरदार गरेनौ भने भोलि हामी आफ्नो अस्थित्यो खोज्न कहाँ जाने?

म सानो हुदा, 'रामेश'को यो गीत एकदम मन पर्थ्यो, अहिले पनि म यो गीत यो सहारा लिएर यो लेख अगाडी बढौदै छु ... "हातमा कलम हुनेहरु, कलम लिएर उठ......केहि नहुनेहरु अवाज लिएर उठ"... म पनि आफ्नो अवाज लियर उठ्दै छु |

एदी तपाइले मेरो बनाना रिपब्लिक को लेख पढ्नु भयो भने, बुझ्नुभो होल, कसरि देशका जनतालाई एक अर्कामा लडाई (मार्दै), असान्ती, त्रास सिर्जना गरेर, हाम्रो देशको सम्पति, हाम्रो स्वतन्त्रता, सर्मभौमिकता लाई कुल्चेर " पापीले(देशी या बिदेशी)" आफ्नो स्वार्थको खेति गर्छन |

अहिले देशको हाल बेहाल छ, संसद चलेको छैन, माओबादीले आन्दोलनको सुरुवात गरेका छन् | अनि अरु दलहरु प्रतिकारमा उत्रिने भनेर भनेका छन्|

रक्षामन्त्री बाट शान्ति सम्जौताको संसोधन (खारेजी )को माग, प्रधानमन्त्री र अरु मन्त्रिहरुबाट संसदमा मार्शल लगाएर संसद चलाउने|

नारायणमान बिजुक्छे, रामसरण महत बाट खुलम खुल्ला रास्ट्रपति शासन लागु गर्नु पर्ने माग (एमरजेंनसी लगाउने)|

यो सबै घटना क्रमले हाम्रो देश एउटा नराम्रो समय बाट गुज्रिदै, भयंकर दुर्घटना तिरी मोडिदै छ जस्तो लाग्छ| यो समय हामीले देशलाई दुर्घटनाबाट जोगाउनु पर्छ | संसदको ढोका खोलि तेहा सम्बाद गर्नु पर्छ , सबैले लचकता देखाउनु पर्छ, नत्र भने भाबी पिडीको लागि नेपाल अहिलेको अफगानिस्थान, इराक , सुडान, सोमाल्लिया जस्तो हुन् जान्छ |

President Obama's Diwali Message

noreply@blogger.com (Finomist) — Fri, 16 Oct 2009 01:09:00 +0000

President Obama's Diwali Message

मृत्युको नजर

noreply@blogger.com (Finomist) — Sat, 03 Oct 2009 15:41:00 +0000

मेरा साथीहरु , प्रतीक + पंकज = (Intelectual G) अनि सन्तोष सिटौलाको राम्रो गीत (मृत्युको नजर) सुनौ है त !!

तपाइलाई यो गीत कस्तो लग्यो? येसो ब्लगमा कमेन्ट गरिदिनु होला ल !!

गीत मन पर्यो? DOWNLOAD गर्ने? तेसोभय Downloadमा Click गर्नुस नि त !!

धन्यवाद

मृत्युको नजर

मृत्यु को कारागर जीवन को अन्तिम कहानी

प्रचन्ड छ यो कठोर मनुष्य को कमजोरि

घतलाग्दो कान्ड को बोक्छ धार अपार

षडयन्त्र को ध्वनी चिर्ने हामीलाई यसको मार

आउछ अचानक जीवन लाई पार्न समाप्त

जलेको शरीर को राम रमिता प्राप्त

सास रोकिन्छ जब मृत्यु को बज्छ बाणि

पूरा जीवन नष्ट भ्रष्ट बाकी मात्र खरानी

चारै तिर देखिन्छ रे काल का चुचुराहरु

अन्तिम सास पतन हुन्छ जीवनका जराहरु

मरेको शरीर मा किन लाउछन चन्दन

दिन्छन सबै सम्बोधन टुटिसक्यो सबै बन्धन

आयो टप्प टिप्यो, चुडी लग्यो टारेर कहिले यो टर्दैन्थ्यो

भन्दैन यो बालक बृद्ध, भन्दैन को जवान

बलवान कमजोर गरीब चाहे होस धनवान

पालो एउटा पछी अर्को मेरो तिम्रो अनि उसको

रेट्ने छ जीवन सबको लाग्दैन केहि कसको

गर जती बिन्तिभाव, चाहे जोड हजार हात

दुष्ट पिचास काल को जात, दर्शन दिनेछन यमराज

जान हुनु हो तयार सबैलाई भन्दै नमस्कार

इष्टमित्र आफन्त साथी भाई परिवार

दूर देश छितिज पारि, कुन लोक कहाँ हो जाने

इश्वर को नासो उसैलाई सुम्पिदै जिन्दगानी

मृत्युको नजर सँग छ मलाई त्यो डर

कहिले यो शरीर मा आउछ छैन यसको भर

कतिलाई फसायो यस्ले राखेर त्यो जाल

हामी रोक्न सक्दैनौ जब आउछ त्यो काल

कसरी छल्ने यो आउने कालो बादल

डरले बझ्न थाल्यो मेरो मुटु मा किन पो मादल

एक दिन आउछ मृत्यु ले हामीलाई जलाउन

नआए सम्म हामी सबै हासो लाई फुलाउन

मुटु जब बन्द हुन्छ शरीर सुत्छ

परिवार साथी भाइ को आखा मा आसु बग्छ

जन्मिदा जति खुशी मर्दा सबै किन दुखि

काल आउछ अचानक किन लुकी लुकि

कस्तो खेल्नै पर्ने यो मृत्यु सँग कस्तो खेल

गर्न मिल्दैन बेल मरेपछी जीवन फेल

जती सोचे झन हुन्छु म त्यती नै सोच्ने

मरे पछी मात्र हुन्छु होला मृत्यु लाई बुझ्ने

कष्ट हुन्छ रे सार्है, प्राण गर्नु पर्दा त्याग

कल्पना गर त्यो घडी को गार्हो हुँदा फेर्न सास

ढले को मुढा सरि मरेको हुने छ शरीर

खुलेका आखा का दीप, बन्द हुने छन मुठ्ठि

चेतना हुनेछ शुन्य जीवनको हुने छ अन्त्य

चार काध हरियो बास भन्दै राम नाम सत्य

अर्थी मा माला अबिर, आफन्त मान्नेछन पीर

जलेर जान्छ खरानी माटो को शरीर

तिम्रो मान सम्मान घमन्ड तिम्रो अभिमान

रहनेछैन त्यो प्राण अस्तित्व नाम निशान

पापी धर्तिमै छाड्नेछौ रुपैया पैसा धन माल

फर्की हेर पछाडी पछाउदै छ तिमीलाई काल

तस्बिर आफै बोल्छ!

noreply@blogger.com (Finomist) — Thu, 24 Sep 2009 12:54:00 +0000

तस्बिर आफै बोल्छ!

ओबामा द्वारा माकुनेको स्वागत "कालो सुट" बाट!

हिलारी द्वारा माकुने र सुजाताको स्वागत "कालो पैन्ट' बाट

माकुनेको कालो झंडा प्रेम

noreply@blogger.com (Finomist) — Tue, 22 Sep 2009 00:05:00 +0000

"पुर्पुरोमाँ नालेखी काहँ पैछ र?"

आफुले टिपनै आटेको बाटोको हड्डी, अर्को चौपायाले झाम्टेर कुलेलम ठोके पछि मैले भैरवलाइ गोच्पेच गरे.

देखिस "दाम चडौदै, फारम भर्दै," माकुने ले प्रधान मन्त्री खाना पायो त? सबै पुर्पुरोमाँ हुनछ रे के,तेरोमाँ हड्डी लेखेको छैन तेसैले पाइनस, भन्दै मैले अर्को बंग्यात्मक बाण छोड़े.

मेरो शब्दहरु भुईमाँ झरेको थियेन, भैरवको हासोको पहरों फ़ुट्यो. यो मैले सोचेको भन्दा फरक प्रतिक्रिया थियो, मैले उसलाई रिसाको देखन खोजेको थिय, तर येहा ठीक बिपरीत उ मरी मरी हासन पो थाल्यो बा.

"किन हासेको ? मेरो रूठो प्रश्न उस्माथि पर्यो? "हाम्रो माकुने प्रधान मन्त्रीजीको पुर्पुरो बालियों रैछ, पुर्पुरोमाँ लेखेको रहेछ", भन्दै मरी मरी हासनपो थाल्यो बा.

"माकुने प्रधानमन्त्री?" एह तेसो भए सुजाता उप-प्रधान मन्त्री होला होइना भनेर सोदे?

उत्तर आयो "झन्डै ", मेरो घूमी राको दिमाग, भैरबको घुमौरो जवाफले अहिले फेरी ३६० डिग्रीले घुमायो.
त कुकुरको कुरामा म बिश्वास गर्दिन भने, र गोजी बाट मोबाइल फ़ोन निकाले, एसो उसो बाट मलाई "लाजिम्पाट दरबारको " नंबर मिल्यो, र मैले पनी फ़ोन लगाय.

दरबार : "हेल्लो लाजिम्पाट दरबार"
म: नमस्ते, एउटा जिज्ञासा थियो.

दरबार :हिन्दी हिन्दी (भन्दै प्रतिक्रिया आयो)
(ओः हो , नेपालको पुरानो दरबार नजिकै भये पनी नेपाली औदैन रैछ लाग्यो )

म: हाम्रा देश प्रधानमंत्री कौन? (मैले पनी आको टूटे फूटे हिन्दीमाँ सोदे)

दरबार : "माकुने"
म: सुन्ने सुन्ने ...सुन्नलाइ त फ़ोन गरेको ( मैले माकुनेको ठौउमाँ सुन्ने सुनेछु )

दरबार : "माकुने, माकुने, माकुने"

म: दुई ठौउ चुनाऊ हारा?
दरबार : हा-जी

म: जनता तिरस्कृत!
दरबार : हां-जी

म: त्यों पाजी ..
दरबार : हां-जी

म: कीऊ प्रधानमंत्री?
दरबार : जंतर-मंतर

म: डेमोक्रेसी नो मतलब?
दरबार : हां-जी

म: धन्यवाद भन्दै मैले रिसौदै फ़ोन रखे.

म त्यों पुतलिसडकको सेकुवा पसलको बिच-बिच फटा-फट घर तीर लम्कदै थिए, बाटोको वारी पारी मनिसहरुको भीड़ देखे, पुलिस पनी देखे अनी सोधे "ओ दाई के को भीड़?" , प्रधानमंत्रीको सवारी छ तेसैले भीड़.

सड़क पारीको हुलमा मैले झकुलाई देखे, जसले काठमांडूको मुटु बाट माकुनेको सेखि झरेका थिए , "बिचारा, माकुनेलाई टा टूई टा टूई गर्दै हिडेको हेरन मन लाग्यो होला जस्तो लाग्यो" , मलाई लाग्यो म कुन दुनियामाँ आइपुगे, "माकुनेको" एस्तो खातिर.

येतीकई माँ दुई - तिन जना केटाहरु म संग कुरा गर्न आए, "कुकुर त कालो रहेछ नि?", "अः: भने."

"ल सवारी सम्म बस्नु पर्यो !"

"होइन मलाई हतार छ भने" (पुरव-राजाको सवारिमा त नबसने म , काहा यो नयाँ राजा को सवारीमा बसु म भन्दै सोचे " )

भैरवपनी गुर्र गुर्र गर्न थाल्यो, "ओः भाई औने की त्यों सुन्नेको मुखमा दीउ?"

(अस्तिको पशुपतिको धुलाई याद आयो), औछु औछु भन्दै सड़क छेउ पुगे.

तेतिकईमा एकजना दिदीले ल: कालो रुमाल भनेर मलाई दिन्छन, "PM औने बितिकै फर्फरौने ल?

मन नपरी नपरी बस्नु पनी अनि स्वागत गर्न रुमाल पनी हलौनी? हे मेरो कर्म भन्दै भैरबलाई एसो खुट्टाले घोचछु " उ पनी खुसी देखिदैन...

येतिकईमा टा टूई टा टूई आवाज़ औछ , "लौ आयो आयो" कोई चिचौछ.

सर्रर "मकुने" गाड़ीमा औछंन, बाटोको भिडमा सीठी ताली बजना सुरु हुन्छ , सबैले कालो रुमाल, झंडा फर्फरौछ्न.

येतिकईमा " माकुने " नजर भैरबमा पर्छ, भैरब पानी रमिता न हो भन्दै कुई कुई पुच्छर हलौछ. तर माकुने भैरबको कालो अजंगो रूप देख्दा कस्तो कस्तो नास्रो परेर मुख बिगर्छन, आफ्नो अभिबदनको प्रतिक्रिया रिशबाट पोखदा भैरबलाइ पनी रिश उठेको जस्तो लाग्यो मलाई.

अब शान्ती भो भन्दै म त्यों हूल बाट पंछिये, मलाई कस्तो कस्तो लाग्यो, दुई दुई ठाउँबाट चुनाब हारने व्यति पनी PM , अनी कसता मान्छेहरु एस्तालाइ मन परौने , बाटोमा जात्रा जस्तो सीठी, तली बजाई बजाई स्वागत गर्ने. उनलाई मन पर्ने रंग "कालो" हो भनेर पनी कसरी बुझेका, टन्ना सड़क छोपिने गारी कालो झंडा र रुमालको स्वागत.

घरमा पुगेको एसो समाचार खोलेको माकुने अमेरिका जाने रे , अनी तिहा पनी अमेरिकाका नेपालीहरुले उनको स्वागत कालो झंडाले गर्ने रे.

म छक पर्छु, अनी भैरवलाई सोद्छु के US का प्रेजिडेंट बराक ओबामाले पनी उनको स्वागत "कालो कोट" लगायेअर गर्छन होला??

बिरोध कार्यकर्मको सोर्स : http://blackflagmakune.webs.com/ AND http://sites.google.com/site/nepalisunite/home

पशुपतीको पण्डित!!

noreply@blogger.com (Finomist) — Mon, 17 Aug 2009 19:27:00 +0000

"पशुपतीको पण्डित!!"

ओ हो!! आज त नेपाल बन्द, स्कुल जान पर्दैन क्या मज्जा भन्दै म दौडीने जुत्ता लगौदै थिए, तेतिकैमा आमाले भान्छाबाट भनु भयो।

"हजुरबुवालाई सन्चो भ्एन, तेसैले आज उहाँलाई पशुपतीबाट चनदन लेरैदेउ!"

म राजदरबार मात्र चकर लगाउन जान्छु, पशुपती जान्न भनेर मैले जवाफ मात्र के फर्काएको थिए, बिहान-बिहान देखी आमाको गाली खान पुगे। आमाको गाली सुन्दै ल ल जान्छु म भनेर ढोका जोरले बन्द गर्दै म निक्लिए। येसो ढोका बहिर निस्केको पान्डु आफ्नो हसिलो मुहार देखौदै हाँस्दै रहेछ, जान्छस भनेर सोदे? हे हे हे जान्छु भन्यो, रिश उठीराको थियो एक लाती बजै दिम जस्तो लाग्यो तर कुकुर भन्दै गाली मात्र गरे।

मलाई पशुपती जानै मनपर्दैन, पहिला त बागमतीको अवस्त देखेर मन खिन्न हुन्छ, अर्को मन्दिरको ढोकामा झुनडैएको "हिन्दूलाई मात्र" भने देखदा, येस्तो भेदभाऊ भ्एको ठाँउमा के जाने जस्तो लाग्छ। तर बिश्व सम्पदामा परेको र कला कृतिले भरिएको नेपाली सन्स्कृतिको गौरवको थालो भनेर मात्र गैन्छ। अफु नस्तिक हुँदा हुदै पशुपती जने भ्एको हुनाले मैले पन्डुको धर्म के हो कहिले सोधिन र मलाई एस्तो कुराहरु वैयत लाग्छ, नत पन्डुलाईनै यो कुराको मत्लब छ। जर्मन र नेपालीको छोरो अनी मेरो आमाको धर्मपुत्र र मेरो एकदम जिग्री साथी , हामी कर्मामा विश्वाश राखनेलाई के को धर्म न शर्म।

काठमाडौंको जाडोको हुस्सु र पशुपतिका जोगीहरुका गाजाको धुवालाई चिर्दै म मन्दिरको ढोकामा पुगे।

"बाजे नमस्ते भने", जवाफ आएन! "पण्डितजी दर्शन" भने, मलाई जवाफ नै नदि पण्डितजी आफ्नो मोबाईलमा गेम खेलनमा भुलेको जस्तो लाग्यो । पन्डुलाई पनि हाम्रो बेवस्ता गरेको मन परेन छ क्य रे , गररररर:.... गर्‍यो। तर पन्डितको ध्यान हाम्रो तिर परेन! येतीकैमा त्यहाँ एक-जना भद्र व्यक्तीको प्रवेश हुन्छ। मुखमा चपै रहेको पानलाई भुइमा थुक्दै, "पन्डित जी, नमस्कार भनेर सम्बोधन हुन्छ।", कस्तो सोमत नभाको व्यक्ती रहेछ मन्दिरको ढोकामा थुक्छ। पन्डु पनि अली रिसायो, अनी ग्रर्रररर्:.... गर्‍यो, मैले चुपलाग भने। यो व्यक्ती हुँडार हो मलाई रिस उठयो भन्दै उस्ले मुख बिगारयो। (हुँडारले आफ्नो सिकारलाई अली अली गर्दै सतैइ:-सतैइ: टोकी-टोकी जिउँदै खान्छ रे)! (नेपथ्यमा सानो विद्यार्थी, क ख ग पढदै थियो, कालापानी क , खाने दौ ख, गाभने ग ,,,टनकपुरे ट, सुस्ता स!!)

त्यो हुँडार र पण्डित मैले नबुझने भाषामा कुरा गर्दै थिए। पण्डित "हा जी", "हा जी" भन्दै थिए। काजी र पाजी त सुनेको हो तर यो हा-जी भनेको के हो मैले बुझ्नै सकिन, आमालाई सोधुला भनेर सोचे। "लीजी ए सिर जी" भन्दै पण्डितजीले उस्लाई प्रसाद दिन्छन, हेर्दा कालो कालो वर्नको अनी फ्यत भुँडी भाकोलाई Lee जी भन्दा, त्यो मानिस चाइनिज जस्तो त लाग्दैन नाम चै चाइनिज रहेछ क्या अचम्म लाग्यो।

येतीकैमा त्यो व्यक्तीले १००१ निकालेर पण्डितलाई दिन्छंन,एक रुपैयाँको ढ्याकले पशुपतीको शिव लिङलाई टयङ हुने गरी लाग्छ। १०००को नोट चै पन्डित जीले आफ्नो भित्री खल्तीमा हाल्छन। कागजको रुपैयाँलाई पानीबाट बचौन खल्तिमा हलेका होलन बन्दै सोचे। "ए लो" भन्दै तेही बेलामा मलाई उन्ले सयपत्री फुल प्रसाद स्वरुप दिन्छन। के पहेलो भ्एर पण्डितले सयपत्रीलाई Yellow भनेको हो भनेर पन्डुले सोदछ?, होला सुन्ताललाई Orange भनेको जसतै पहेलो भएर सयपत्रीलाई एल्लो भनेको भनेर मैले भनी दिए।

मन्दिरको पछाडि पटी म चन्दन लिन जन लागेको, त्यहाँ त बबाल भैरहेको रहेछ। पशुपतीमा पनि ग्याङ फाइट भन्दै सोचे, पन्डुचै अली डरायो म चै हिमत बटुल्दै चन्दन लिन गए। अचानक "पशुपतीमा नेपाली पण्डित हुनै पर्छ" भन्दै एक जानले मलाई एक लाती हन्यो, आफुलाई समाल्नके खोज्दै थिए अर्कोले "पशुपतीको हिसाब किताब पारदर्शी गर्" भन्दै एक मुक्का हन्यो। म त रन्थनेर भुइमा ढले, येतीकैमा एकजना अली बक्लो जुइगाँ अनी कपालमा चिपिक जेल हलेका अनी सँगै एक जान लिखुरे साथीको साथमा "ठोकबादी पार्टी जिन्दाबाद", भन्दै नार लगौदै थिए, येतीकैमा मौका हेरी, लुक्दै त्यो डामाडोलबाट म निस्किए। येसो तेसो सितैमा मुक्का र लाती खाए पनि म चन्दन लिनमा सफल भ्ए। पशुपतीको ढोकाबाट निक्लन लगेको पुलिसले अगी बबाल गरने तै होइन भन्दै एक लौरो हन्यो, म होइन दाई, म होइन भन्दै भागन खोजेको लू-खा भन्दै अर्कोले बूटले हन्यो। तेस पछी म त्यहाँ बाट कुलेलम ठोके।

म एती जोरले दौडेछु, मेरो ध्यान सिफलको वरालोको जुलुसले मात्र रोक्यो। म "धर्मभक्तको" सालीक नजिक टक्क अडिए, जुलुसमा नारा बाजी चल्दै थियो। मुडकीको दु:खैले गर्दा के भनेको सुन्नमा ध्यान दिन सकिन, तरकता कता "पशुपतीको" उचारण भाको जस्तो लाग्यो। सुनिएअको गाला समाई समाई सुनिएअको त नारा गजबको रहेछ। "पशुपतीमा भारतीय पण्डित हुनै पर्छ, आज नेपाल बन्द गर्नै पर्छ"। अनी पन्डुले भन्यो, ए येसै भ्एर तिम्रो कुरा अगी पण्डितले नबुजेको। हो जस्तो लाग्यो, अर्को नारा फेरी घंकियो "मनपरी खाना पौनु अधिकार हो, पशुपतीको हिसाब किताब परदर्शी गर्नु बेकार हो"!! जय होश नयाँ नेपाल, मनपरी खान पाउनु सबैको अधिकार भनेर मैले पन्डुलाई भने।

मेरो सुनिएअको गाला टन-टन गर्दै थियो, येतीकैमा "धर्मभक्तको" सालीकमा दुइटा गिद्द बसे। आँखालाई विश्वाश भएन अंक्सीजन मास्क लगाको गिद्दले अर्को सारी लगाको गिद्दलाई छोरी यै "धर्मभक्तको" सालीकमा बिष्टइ देउ भनछन्। गिद्दै भ्ए पनि नेपालको शाहीद्को त्यस्तो अपमान हुन अटेको सहन सकिन, अनी भुइको लौरी टिप्दै सु-सु गर्दै धँपाउन गए। "ओ-समात समात, सभापतिलाई पिट्न त्यो केटा आउँदै छ," अनी टक अडके, आँखा मिचे, त्यहाँ गिद्द नभ्एर टि.भी मा औने लामो कद भाको नेता रहेछन। त्यो अगीको पिटैले गर्दा मैले मनिषलाई गिद्द देखन पुगेको जस्तो लाग्यो। पन्डुले हिमत निकलेर ग्रररर:..... गर्‍यो अनी, अली त्यहाँ भ्एका मान्छेहरु अली हटे, त्यो मौका छोपी हामी दुई भागेयौँ।

"घर पुगेको आज फेरी कोसँग झगडा गरेर आको?" आमा भन्दै हुनु हुन्थयो, मैले जवाफै नदीई, हजुरबुवाको कोठामा गए। ल: लिनुस् चन्दन भनेर दिए। बाबु चन्दनमा रगत छ नि भनु भो। जहिले टि.भी मा रक्त चन्दन, रक्त चन्दन भनछन तेही होला भने। " होइन सचिकै रगत छ भनुभो।" येसो लुगा हेरेको रगतै रगतको टाटा रहेछ। त्यो रगत चै भैरबको प्रसाद फ्री मा भन्दै म नुहौन गए।

सुनिएअको ठाउँमा बरफ्ले सेक्दै, म टि.भी हेर्न लागेको , लोडशेडिङ रहेय्छ! जय होश "नेपाल बन्द" भन्दै एसो झ्यालबाट हेरेको अर्को जुलुस आयो, "एक मधेश एक प्रदेश हुनै पर्छ, नेपाललाई भारतमा गभनै पर्छ" येस्तो वैयात भन्दै म चै ओछ्यान भित्र छिरे। खाटको तल पन्डु पनि ढलकेको थियो..

"पशुपतिनाथले हामी सबैको कल्याण गरुन" भन्दै म चाही सिरकले मुख छोपेर सुते।"

----"लाहुरे कान्छा"

जुन १५: भारतीय बिस्तार्बाद र ज्यादति बिरुध एक हौ।

noreply@blogger.com (Finomist) — Mon, 15 Jun 2009 02:44:00 +0000

Nepal must fix its borders using GPS technology

By Khagendra Thapa

Nepal is the oldest country in South Asia. Its boundary with the British India (when Britain ruled India) was demarcated back in 1816 when the Sugauli Treaty was signed between Nepal and Britain after a two -year long war between the two countries. In the Sugauli Treaty, Nepal signed with the British, Nepal lost over one third of its territory including Sikkim and Darjeeling in the East and Dehradun, Nainital, Ranikhet, Kumaon and Kangra in the West. Nevertheless, Nepal's boundary was demarcated in the south, east and west with the British using over one thousand boundary pillars. These boundary markers were numbered. Even numbered pillars were maintained by Nepal and odd numbered ones were maintained by the British. Both countries did so every year. Boundary maintenance was abandoned by both countries after the British left India and the autocratic Rana Rulers were overthrown in Nepal.

India has encroached Nepalese territory in numerous areas. However, the encroachment by India in the Kalapani-Limpiyadhura area with 372 sq km (37,800 hectares) is the largest chunk of Nepalese territory. The encroachment was initiated immediately after the China-India border war of November 1962.

The British conducted the Survey of India starting from 1880. The survey itself was initiated by the British Surveyor General George Everest. He started the Survey Work from South India and using a series of triangles expanded all the way to northern India. Sir George Everest passed away before the survey work was completed. The survey of the boundary between Nepal and the British India was completed in 1926-27 which resulted in the mapping of the actual demarcation of Nepal-India boundary with 10yard no man's land on either side of the land boundary. Incidentally, when the Himalayan peaks were observed using theodolites (an angle measuring device) from India, it was found that Sagarmatha (Mt. Everest) was the highest mountain in the world. It was named Mt. Everest by the British in honor of their dedicated Surveyor General Sir George Everest because local name of the mountain could not be established since the Rana rulers would not allow the British surveyors entry into Nepal. Nepal's border with India is over 1,808 kilometers and disputes exist in at least 54 different places. Boundary markers at numerous of points have disappeared. In addition, the 10-yard wide strip of no man's land between the two countries is getting blurred (often times occupied by the Indians) day by day.

According to the reports prepared by Buddhi Narayan Shrestha an well-known border expert and former Surveyor General of Nepal, India has encroached about 59,970 hectares of Nepali territory at 54 points in 21 districts adjoining India in the East, West and South.

As stated above, India has encroached Nepalese territory in numerous areas. However, the encroachment by India in the Kalapani-Limpiyadhura area with 372 sq km (37,800 hectares) is the largest chunk of Nepalese territory. The encroachment was initiated immediately after the China-India border war of November 1962. After facing the humiliating defeat at the hands of the Chinese Red Army, the Indian army set up a camp inside Nepal's territory of Kalapani to keep an eye on Chinese activities. Having occupied it for many years, India now claims that the area belongs to India.

The Sugauli treaty states without ambiguity that the River Mahakali is the borderline of Nepal-India in the West. The main issue of disagreement is the determination of the origin of the river Mahakali. Mr Shrestha states, "The maps of 1850 and 1856 prepared by the Survey of India with the participation of Nepalese authority clearly states that the river originates from Limpiyadhura, 16 km northwest of Kalapani, which proves that Kalapani belongs to Nepal." However, the Indian Government refuses to accept those maps as proof. The Indian side states that the map prepared by them in 1875 should be considered as proof and not those of 1850 and 1856. The Indian side claim of 1875 maps being more scientific does not hold any credibility because between 1850 and 1875 there had been no changes either in the methods or the instrumentation of surveying. Moreover, the map did not have Nepal's certification. According to the map, the river Mahakali's origin is wrongly located at Lepulek and not its correct origin located at Limpiyadhura.

Rivers are used as boundary markers between Nepal and India for 595 Km of the border. Mechi in the East, Mahakali in the West and Narayani in the Susta area are used as boundary markers. Rivers are not very reliable as boundary markers because they tend to change course especially when they pass through plain lands such as in the case of Narayani river. The problem is further complicated because of the lack of old maps and documents.

The Tribeni-Susta situated on the East of Narayani River in the mid-southern part of Nawalparasi district of Nepal has turned into the most tense area owing to encroachment.

Within the last few years, over 1000 Indian villagers backed by Indian Border Police Force (Seema Sashastra Bal) SSB had forcibly entered Nepalese territory in Susta. They completely destroyed the sugarcane in about 10 hectares of land and also manhandled men and women. According to locals of Susta, such incidents are rampant in the area. Sometimes, they send Bihari miscreants to chase away Nepalese from their homes while sometime the Indian police cross the border and manhandle Nepalese on the pretext that they are searching for Indian gangsters.

Nepalese farmers initiated the "Save Susta Campaign" to safeguard Nepalese territory but how long can they stop the Indian side is the question. They say they appealed to Nepalese authorities several times to take necessary action but the authorities are turning a deaf ear to them.

Experts say the changing course of the Narayani River is the main reason behind the dispute. Over the decades, the Narayani River has been changing its course toward the Nepalese side in the west, and the Indians have been trying to capture Nepalese territory. India has so far grabbed about 13,500 hectares of Nepalese land because of the changing course of the Narayani River.

Extensive border mapping was done with the help of the Canadian government in 1985 and in 1992. Another mapping was performed with the assistance of the Japanese International Cooperation Agency (JICA). In both cases, the maps show the whole Susta area in Nepal's territory.

Because of the incompetent Nepalese Team's wrong decision of accepting thePersian Map as the basis of demarcation, a total area of 1630 hectares of Nepalese territory has fallen on the Indian side.

The other disputed boundary between Nepal and India is in Mechi in the East. According to Vidya Bir Singh Kansakar, (Professor, Central Department of Geography, Tribhuvan University, Kathmandu) India does not accept the Masonry Pillars popularly known as Junge Pillars as the main boundary pillars and has thus sparked the Mechi Border dispute. The map published in January 1818, right after the Sugauli Treaty, shows the Junge Pillars as the main boundary pillars in Mechi between British India and Nepal. Moreover, British themselves had erected these pillars as monuments of the Nepal-British India border. Unfortunately, the Nepal-India Joint Technical Border Committee adopted the Persian Map (Urdu script) of 1874 as the reference material, which was provided by the Indian side. Because of the incompetent Nepalese Team's wrong decision of accepting the Persian Map as the basis of demarcation, a total area of 1630 hectares of Nepalese territory has fallen on the Indian side.

The Legislature-Parliament's international relations and human rights committee said that in the course of its on-site visit in south Nepal, Nepali territory was encroached by Indian side, Nepali state-run newspaper The Rising Nepal reported.

According to the paper, of the total of 685 border pillars in the Bara district, some 80 km south of Kathmandu, 264 were lost.

The information was based on the facts found from the on-site visit on by the committee led by Constituent Assembly (CA) member Nabindra Raj Joshi.

The parliamentary team inspected pillar number 381, 382, 383 and 384 of Martihawa and the encroachment was found in Das Gaja area from both Nepali and Indian sides, said team coordinator Joshi.

He added it was found during the inspection that the Indian side was attempting to capture land in Chhitkaiya of Bara district.

Another newspaper The Kathmandu Post also reported, "It was found that in Chhitkaiya, where Pasaha River used to separate Nepal and India, the Indian side had unilaterally established a pillar (No. 342/11) that falls about a km inside Nepali territory, thus encroaching about 14 hectares of land."

According to the various papers published in Nepal, about 2000 Nepalese people inhabiting the border regions of Dang have left their homes. They had to walk for two days and are now living in shelters in a forested areas in the district. They claim that they were driven out by the Indian border security force-- the Seema Surakshya Bal (SSB). It appears that the Indian side has over the past few years shifted the border pillars 35 meters into Nepalese territory, and that the SSB has acted in a manner most vicious towards Nepalese residing in the area. SSB has set their houses on fire and even kidnapped and raped women.

According to a report published in Kathmandu Post, separate delegations of Nepal's Constituent Assembly and Parliament have concluded that Nepalese territory was encroached by India in Dang district.

According to a nepalnews.com report, Amik Sherchan, chairman of the Committee for Protection of National Interest, was one of those making the claim.

Similarly, Padma Lal Biswakarma, the chairman of the International Relations and Human Rights Committee, who was the head of the parliamentary delegation, also confirmed at a press conference in Dang that Indian SSB has encroached and occupied Nepalese land. Indian government and some Nepalese officials including pro-Indian Foreign Minister Sujata Koirala have denied any border encroachment.

Nepal's Border with China

The demarcation of Nepal-China boundary was made through a topographical survey of 1956-58, which covered entire Nepal. The survey was conducted by the Survey of India. However, this survey could not properly delineate the boundary between Nepal and China because of the lack of proper and sophisticated instruments needed to survey high altitude rugged terrain.

According to Vidya Bir Singh Kansakar, (Professor, Central Department of Geography, Tribhuvan University, Kathmandu), an examination of the maps of 1961 and 1982 shows a major change in Humla and Mustang. The 1982 boundary maps were prepared through ground survey and were supported by aerial survey and satellite imageries. As a result of Nepal-China boundary agreement in 1982, Nepal gained a total of 1,876 sq. km of area.

Along the entire Nepal China boundary, there are only 79 boundary pillars. Under the protocol signed and exchanged between Nepal and China on January 20, 1963, the contracting parties agreed to maintain and adopt necessary measures to prevent the removal, damage or destruction of boundary pillars as far as possible. They also agreed to prevent the boundary rivers from changing their course and to make a joint inspection of the entire boundary every five years. Accordingly, in 1979 a new agreement was signed between the two countries after detailed mapping and demarcation of the boundary.

Fix the border using GPS

In order to avoid the border disputes due to changing course of the river or due to the loss of border pillars, Nepal should in coordination with the neighbors use Global Positioning System (GPS) coordinates to locate and position the boundary markers. These coordinates are based on the World Geodetic System 84 (WGS84) geodetic datum. GPS provides unique coordinates for each point on the surface of the earth with centimeter accuracy. Even if a pillar is missing, it can be recovered with high accuracy. This will solve the border disputes arising from the loss or damaged markers or the changing course of rivers.

(Dr. Thapa is a professor at Ferris State University, Big Rapids, Michigan, USA. He has been teaching Geodesy and GPS for over three decades. His email: Khagendra_Thapa@ferris.edu.)

Source: http://www.nepalnews.com/archive/2009/others/guestcolumn/jun/guest_columns_07.php

"प्रभु भक्ती "

noreply@blogger.com (Finomist) — Thu, 11 Jun 2009 18:24:00 +0000

अमेरिकाको १६ औ राष्ट्रपती अब्रहम लिन्कनले कुनै जमनामा भनेको वाक्यन्श, "सरकार भनेको जनताको, जनताबाट, जनतालाई" नेपालको पारीवेशमा के मान्यता रक्छ?? मेरो बिचारमा यो वाक्यको केही महत्यो छैन, किन भनेर सोध्नु हुन्छ भने। हाम्रा प्रधानमन्त्री चुनाव हारेका, त्यो पनि एक ठाउँबाट मात्र होइन, दुई दुई ठाउँ बाट, उनलाई कस्ले पराजित गरे त? जनताले। पर-रास्त्र मन्त्री पनि चुनाव हारेका, झन रक्षा मन्त्री त जनता बाट तिरष्क्रित! उनीहरुको योग्य छ त केवल "प्रभु"को भक्ती। अब नेपाली पारीवेशमा चाँही अब्रहम लिन्कनको बिचार चै एसो हुनु पर्ने होला " सरकार भनेको प्रभुको दासको, प्रभुको कृपाबाट, र प्रभुको स्वार्थ पुर्तीलाई"!

के मैले भनेको कुरामा तपाईंलाई विश्वाश छैन? छैन भने जनदेश नापको ब्यक्तीहरु कसरी लाज सरम पचाएअर कुर्सीमा बिराजमान हुन सक्छन? के एमाले, कांग्रेसमा चुनाव जितने नेताको कमी थियो र? के उनिहरु सम्भनदीत क्षेत्रक बिशेषसग्य हुन? जवाफ औछ हुन!!

प्रधान मन्त्री : जनताको अधिकर पुर्व श्री ५ले मिच्दा, नेवदन दिएर मलाई प्रधान मन्त्री बनाउनुस् भन्दै हिंडने उनै हुन, कसरी योगय्त छैन र ? राजा परे निरन्कुष आफुलाई "दाम" रखेर ढोग्दा उन्ले एसो बेसी नझुकेको रे तेसैले त्यो बेला प्रधान मन्त्री खान नपाको नि? अनी तेसैले यो पाली चै मज्जाले प्रभुको अगाडि उहा झुक्नु भो? अफु जन्मेको देश प्रती उहा बफादार त हुनै पर्‍योनी होइन र? (नेपालली नागरिकत कसरी पाको, यो कुरा चै मैले बुझिन)!! आफ्नो जन्मभुमीका सेनाले, अफु प्रधान मन्त्री बनेको देशको सिमाना मिच्दा, नेपाली जनतालाई सस्ती दिदा प्रभु भक्ती देखौदै चुइ सम्म नबोलने, छैन त उन्को योग्यता?

रक्षामन्त्री: उहा त मेरो पुरानो छमेकी, पहिले लुकुर लुकुर हिंड्ने, श्रीमान बितेको ३-४ महिनामा रातो जापानिज गाडीमा हिंडेको मैले देकेको हो! अब उहाको त के कुरा, जनताबाट तिरस्क्रित भएर चुनाव हारेको उनी तेही पनि रक्षामन्त्री बनुभो । Comprehensive Peace Agreement (CPA) राम्ररी नपडी, "समयायोजन" भने शब्दनै CPA मा छैन भनु उहको योग्यताको कदर हो भने मलाई लाग्छ। Integration भनेको समयायोजन हो भनेर उन्लाई प्रभुका भक्तले बुझाएनन कि शान्ति प्रकृयामा आएको माओवादीलाई युधमा फर्कएर, गृहयुधमा देश लाई फसै Commission खाँदै बस्ने उहको रहर हो? जेहोश देशलाई सैनिक तन्त्र तिर धकेल्न प्रभुलाई उहा जस्तो बफादार हडी चपौने भक्त कहाँ पौनु।

पररस्त्रमन्त्री: देशको सिमान मिचेर प्रभुका सेनाले कालापानीमा नङ्गो छाती फुलाई परेड खेल्दा । सुस्त, बारा , दाङ र देशको हरेक ठाउँमा सीमा सुरक्षा बाल नामक "प्रभु" सरकारी अपरधी गिरोहले देशको इजत लुटदा पनि, आफ्नो भुमीबाट नेपाली जनता बिस्थापीत हुँदा पनि। "प्रभु"ले भनुभाको कोइ पनि बिस्थापीत भाको छैन , कही पनि सीमाना मिचिकेको छैन भनु नै ठुलो "प्रभु" भग्ति हो, र यो भन्दा ठुलो योगयता के नै चाहिन्छ र पररस्त्र मन्त्री हुनलाई! गिरिजाको सुपुत्री, तर देशको कुपुत्री कुजाता कोइराला नाम चाँही सुनमा सुगन्ध हो पररस्त्र मन्त्री हुन्नको लागि।

अब तपाईं भनुस् नेपालमा के ठीक होला? "सरकार भनेको जनताको, जनताबाट, जनतालाई" अथवा " सरकार भनेको प्रभुको दासको, प्रभुको कृपाबाट, र प्रभुको स्वार्थ पुर्तीलाई"!

Source:
http://www.myrepublica.com/portal/index.php?action=news_details&news_id=5792
http://ibnlive.in.com/news/indianorigin-madhav-frontrunner-to-be-nepals-pm/92313-2.html
http://www.kantipuronline.com/kolnews.php?&nid=197215

नेपाललाई बनैदै छ "बनाना रिपब्लिक" /Banana Republic

noreply@blogger.com (Finomist) — Mon, 08 Jun 2009 20:19:00 +0000

ईतिहास:

सेन्त्रल अमेरिकन देशहरु (El Salvador, Nicaragua, Honduras, Guatemala), बनाना रिपब्लिक भनेर चिनिने देशहरु हुन। यो नाम रहनुको पछाडि, यो देशको अर्थतन्त्र अमेरिकालाई गरिने केराको (Banana) ब्यापारमा निर्भर र , यहाँको अस्थिर राजनीतिनै हो। यि देशका जनताहरु गरीब, असिशित छन (थिए) र यहाँ "कु" र क्रान्ति भाईरहन छ/थियो (क्रन्ती र प्रती-क्रन्ती )। सताको बगडोर सैनिक शासकहरुले US को केरा कम्पनीहरुको ईशारामा चलाउ थिए भन्दा फरक मत नपर्ला। पर्दा अगाडि निर्वचित राष्ट्रपतीलाई रखेर सैनिक शसकहरुले सत्ता चलाउथे/छन। देशमा अस्थिरथा छ, शिक्षा निम्न इस्तरको छ, घुस खोरी प्रबल छ, रोज्गर छैन र यहाँका जनताहरु बिदेश पलायन गर्न बिवस छन। अहिले पनि यि देशहरु Western Hemisphere मा गरीब राष्ट्रमा गनिनछन। तर सैनिक शासक र oligarch हरु चाँही धनी मानिनै छन। सत्ता चै जस्ले "प्रभुको" भक्ती गर्छ उसैको हातमा जान्छ, यो नै हो बनाना रिपब्लिकको सनक्षीप्त जानकारी।

मेरो देशमा नेपालको कुरा गर्छु, जनता असिशित छन, घुस खोरी संस्थागत भाईसक्यो, रोज्गारिको लागि जनता बेदेश पलाएअन हुँदै छन, अस्थिरता छ, तर हामी सँग "केरा" छैन, छ त केवल "नदी-नाल", "पानी" छ। हामी सुघौलीको सनधी बाट ब्रिटिशको अर्ध उपनिवेश भ्एऔ, सन १९५०को सन्धीबाट भारतको अर्ध उपनिवेश भ्एऔ, र अब बन्दै छऔ बनाना रिपब्लिक।

हामी स्वतन्त्र कहिले हुने?

महथिर मोहमद मलेशियाको प्रधानमन्त्री जस्ले मलेशियालाई प्रगतीको बाटो मा डोराए, उनले भनेका छन , अहिलेको युगमा कुनै देशलाई आफ्नो उपनिवेश वा आफ्नो प्रबाबमा राखन पहिलेको जस्तो सैनिक कारबाहीको जरुरी पर्दैन। त्यो देशमा अस्थिरत लेरौ, देशलाई अर्थ्तन्त्र निर्भर बनाउ अनी उस्मा राज गर ।

अब यो कुरा नेपालको पारीबेशमा बुझौ, पहिले नेपाल आँफैमा निर्भर हुने(अत्य अवसेक) उद्योग बन्द गर्ने, Cement Factory (अहिलेको Cement Factory मा रेपक्किङ मात्र हुनेहो।बिराटनगर र रघुपती जुत मिल्ल्स को बन्द अवस्था। बाँसबारी जुत्ता कार्खनाको दु:ख। Steel industry को बन्द हुने अवस्था (बिदेशबाट कचा पदर्थ लेऔने) देशको Mines बन्द अवस्थामा छ। यो गर्नले हामी सानो भन्दा सानो कुरामा पनि अरुको निर्भर पर्न जान्छौ।

Hydro को त कुरै नगरु, "हाडिमा कनिका भय सम्म राडीलाई निद्र लाग्दैन रे"। नेपालको सार जल उस्लाई चाहिन्छ, अस्समान सन्धी बाट देश द्रोही नेताहरुले के के बेचेनन?? कोशीको पनि कस्लाई ? महाकाली कस्लाई? जमै प्रभु तिमीलाई!! तपाईं सोच्नुहोल हामीले हाम्रो लगनिमा Hydro Power Plant नचलाउने? तर प्रभुले त्यो पनि गर्न दिदैनन, सन १९९३ तिर World बैंकको रिन र नेपाली जनताको लगनीमा अरुण ३ लाई तुहियौने र अहिले तेही अरुण ३, प्रभुको चरानमा चाडाउने नलयक, कपुत नेताहरुको के कुरा गरने| कुरा बुझनुभो होला नि? कसरी मेरो देशलाई प्रभुमा निर्भर बनैदै छ। देशका जनताको मनोबल गिरौन देश माथि कती प्रहर भाईरको छन एस्को लेखा कस्ले राखने| सुस्ता, कालापानी त देखौने दात मात्र हो। देशको सिमान बषौ देखी मिचिदै छ, नेपाली को राष्ट्रियताको लागि हामी अफ्फै न उठे को उठछ र ?

कुरा गरौ संस्थागत घुस खोरी को, नेपालमा घुस संस्थागत भाईसक्यो। कुनै पनि मन्त्रालय , कुनै पनि सरकारी सस्था चोखो छैन। देशको अवस्था अस्त-व्यासथ छ, जस्लाई जे गर्न पनि छुट छ। अपरधी कृयाकलाप पनि संस्थागत भैइ सक्यो, जनतालाई मार परेको परै, तर हाम्रो अवज सुन्नेको ?

अहिले नेपालमा खुल्ला रुपले दुई राजनीति धुर्व देखा परेको छ, एक माओवादी र अर्को आशीरबादी। बनाना रिपब्लिकमा हुने पार्टीहरु पनि यिनै हुन। अशिर्बदमा चै प्रभुको असिर्बद चाहिन्छ, पात्रजो पनि हुन्न सक्छ तर अस्सिर्वद चाहिन्छ। दुई एक अर्कमा लडछन अनी जनता मरिन्छन र फाईदा चै प्रभुलाई। नेपालमा शान्ति भयो भने, हाथतियरको Commission कस्ले खाने? अनी तेही पैसाको लोब देखौदै हाम्रा नेता, कर्मचारी, सैनिक र प्रशासनलाई पङु बनाउने चाला क्य गजब छ।

अहिले हाम्रो देशमा सैनिकी करणको ठुलो डर छ, जसको सुरुवात राष्ट्रपतीले संबिधान मिचेर गरेका छन। शान्ति प्रकृयामा आएका माओवादीलाई कसरी फेरी लडाईंमा धकेल्ने अनी देशमा त्रही त्रही माचै, मेरो देश माथि राज गरने र आफ्नो स्वार्थहरु पुरा गरने। जसरी महाभारत युधमा पनि " असोसथामा हतोहत" भनेर युधिस्तिरले प्रोपोगान्डा गरेका थिय अहिले पनि तेही मिडियामा propaganda युध त चल्दै छ, कसरी जनतामा माओवादी प्रती बित्रिस्ना जगाउने, उस्को गल्तिको ढ्वङ फुक्ने। माओवादीलाई सबै तिरबाट घेरा हल्ने अनी उसलाई युधमा धकेल्ने। एदी माओवादीले जिते भने, नेपाली जनताको रक्षा, नेपालमा प्रजातन्त्रको स्थापना भन्दै नेपालमा आफ्नो सेना गुसौने, एदी असिर्बदीले जिते, सैनिकि करण भैइ हाल्यो, बनाना रिपब्लिक बनिहाल्यो अनी जे गर्न पनि छुट भैइ हाल्यो।
Grand Design हो, बाटो जुन लिए पनि। प्रभुको लक्ष्य भनेको नेपाल लाई Banana Republic बनाउने हो।

Click the picture to enlarge!

Source:
http://en.wikipedia.org/wiki/Banana_republic
http://www.theodora.com/wfbcurrent/nicaragua/
http://www.catmando.com/gov/industry/fipd/fipd6.htm
http://minerals.usgs.gov/minerals/pubs/country/1999/9321099.pdf
http://www.thaindian.com/newsportal/south-asia/india-nepal-sign-mou-for-arun-iii-hydropower-project_10023484.html

"स्वतन्त्र नेपाल, नयाँ नेपाल"

noreply@blogger.com (Finomist) — Thu, 04 Jun 2009 16:39:00 +0000

जब देशको स्वधिनता, अखन्डताको प्रश्न औछ र हाम्रा देशका शाशक भनौदाहरु आफ्नै स्वार्थको खेती गर्न बिस्तार्बदी र शोषक राज्यको अगाडि लम्पसार दण्डवत प्रणाम गर्दै झुक्छन। जब मेरो आफ्नो देश अस्तित्यो जोगाउन गुहार मगिरहेको छ, देशको रक्षक भनौद सैनिकहरु नपुंक्सकहरुको रमितामा ताली पिटदै रमैरहेका छन। जब नेपाल आमा आफ्नो दु:खमा अस्सु खसालेर सुक सुक रोइ रहेक छन, हामी नेपाल आमा का छोरा छोरीहरुले के गरने?

एस्तो परिस्थितीमा मैले चै भारतीए बिस्तार्बदको आफ्नै तरिकाले बिरोध गर्दैछु, तपाईंलाई राम्रो लाग्यो भने तपाईं पनि आफ्नो जीवनमा प्रगोग गर्न सक्नुहुन्छ, नराम्रो लाग्यो भने कसरी बिरोध गर्नुहुन्छ भन्नु होला।

पहिलो त, मेरो भारतमा रहेको मेरो बैंक खाता बन्द गरे (पढाइ र कामको सिलसिलामा मैले "६" बर्ष त्यहाँ बिताएको थ्ए)। त्यहाँ भ्एअको मेरो सानो तिनो लगानी (investment) पनि मैले बन्द गरे।

अहिले म US मा छु, यहाँ पनि "मेड इन ईन्डिया" लेखीएको लुगाहरु म किन्दीन न त म भारतीए सिनेमा वा संगीतनै सुन्छु।

यो कुराको सिको चै मैले भारतकै मोहन चन्द गन्धीको सत्याग्रह र डा. मर्तिन लुथर किङको Civil Disobedience बाट गरेको छु।

येदी भारतीए बिस्तार्बद र सम्रज्यबादको सन्जालबाट मुक्ती पौनु छ भने हामी सरा देश भक्त नेपाली एक हुनुपर्छ। एक आपसमा लडे अरुले हेप्छन।

अको भागमा: " देशलाई स्वधिन बनाउन Trade स्वतन्त्रताको महत्वो।"

"स्वतन्त्र नेपाल, नयाँ नेपाल"

New Banana Republic

noreply@blogger.com (Finomist) — Mon, 04 May 2009 15:25:00 +0000

It may not be a coincidence as I am wearing a Polo style T-Shirt from Banana Republic and going to write about Banana Republic.
I love Banana, especially with yogurt, it is also not a coincidence that in world map my country looks like a Banana. Hence I am so proud of My Country, The New Banana Republic in the world.

About Nine months back, people elected government was formed in Nepal to farm Apple, Banana and Guava, but with reservation from our favorite neighbor as they wanted us to farm Only Banana[and become Banana Republic, like we were Banana Kingdom before]. Government assure them we'll grow more Banana and few Apple and Guava, my country would have benefited more by producing Apple and Guava.

To utter surprise of our neighbor, my government started growing more Apple and Guava and less Bananas,[even after seeing the fate of X-Monarch, who disobeyed our neighbor and got the prefix X!!] this disobedience was taken as disrespect by our so called culturally close neighbor. They threatened the government to grow more Banana or we'll no more be THE Republic, they'll reverse the clock of time and make us Banana Republic/Kingdom.

To the fate of our Government, they turned down the pleasant request of our benevolent neighbor, to become a Banana Republic.

Guess what happened next??

Other joined the rally to make my country as a BANANA REPUBLIC....Government Collapsed and we are now Officially Banana Republic!! Kudos....

Neighbor POV: South-Block

Lets Grow Money

noreply@blogger.com (Finomist) — Mon, 20 Apr 2009 18:17:00 +0000

Do you know we are losing VALUE of our MONEY when we are keeping our hard earned money in Saving accounts or Certificate of Deposit (CD) in the USA. Being a Engineering student, I was ignorant about TIME VALUE OF MONEY. After Introductory Finance class, I saw how we are not only losing money but also paying BANKS for parking our MONEY.

This Simple example will help you understand the finance market better, average Inflation in US for the year 2008 was 3.85%. This means if you can buy 10 gallon of gasoline for $100 today, year later you need $103.85 to buy 10 gallon of gasoline. Here the value of your money has decreased as you are paying more for the same amount of gasoline.

Hence when you deposit your money in savings account, and considering 0.25% interest banks pay, we are losing value of our Money. Even with 2.75% CD we are still losing Value of our money. ONLY Interest Rate more than INFLATION Rate will help us GROW our Money.

Otherwise, annually in average we are losing $2.6 per $100 we have saved in our savings account. So think rationally and invest smartly.

I'll talk about INVESTMENT opportunities in my Next Blog.

P.S: There are few Inflation protected CDs too. This means interest rate you'll get in your savings are (Inflation% + CD's Interest rate%)

Hillary Greets Nepalese on Nepali New Year

noreply@blogger.com (Finomist) — Tue, 14 Apr 2009 16:29:00 +0000

I was quite surprised to see Secretary of State Hillary Clinton's acumen in Nepali Language. She wished Nepalese all around the world very "Happy Nepali New Year 2066." I guess this is the first time any state figure in US wished us on our New Year.

I remember seeing her motorcade in late 1990s' when she visited Kathmandu, Nepal. She must have sharpen her linguistic skills since then. :-)

Thank You Secretary Clinton, and warm wishes to you too!!

---------------------------------------------------------------------------
http://www.state.gov/secretary/rm/2009a/04/121600.htm

Nepali New Year (Bikram Sambat) Message

Hillary Rodham Clinton

Secretary of State

Washington, DC

April 13, 2009

To all those around the world who share common Nepali cultural and linguistic traditions,
I send best wishes for a happy 2066. I hope that in this New Year, Nepal will continue on the path to peace and prosperity.
As you welcome the New Year, I salute the spirit of tolerance and shared heritage that brings Nepalis together regardless of their differences on this day to celebrate and exchange good wishes.
All New Year celebrations reflect the hope of new beginnings. As the world faces the greatest economic challenges in generations, we all must stand together to embrace the New Year’s promise of rebirth and renewal.
Naya Barshako Suba-Kamana!

Honey Hunters of Nepal

noreply@blogger.com (Finomist) — Fri, 10 Apr 2009 23:50:00 +0000

You must be thinking, I am kidding " Who Hunts for Honey, right??", but the fact is Honey Hunting is indigenous culture of the "Gurung" tribesmen in west-central Nepal.

I came to know about them after I saw the documentary "HONEY HUNTERS OF NEPAL." by Eric Valli (http://www.ericvalli.com), which was tele-casted by National Geography Channel back in 90s'. It is a breathtaking documentary, showing great courage of honey hunters , their rituals and the camaraderie during the hunt along with spectacular views of the landscape.

Honey hunting is the art that has been passed from one generation to the next. As only few new generations are keen on learning this art of Honey Hunting, there is a great risk that this art might become extinct soon.

Photo Courtesy: Eric Valli /for Video click the above link.

Something for NEPAL

noreply@blogger.com (Finomist) — Fri, 27 Mar 2009 15:19:00 +0000

JOIN: http://www.facebook.com/group.php?gid=61246768855

My dear friends and family who find connections to our Nepal in different personal ways,
I am writing this letter asking for support in beginning a movement of change. One that we can be a part of in bringing back the glories of our very proud nation.
I was in Kathmandu recently. Yes what everyone tells you is true. There is no electricity, there was garbage everywhere, everyone complains of everything and there are several other issues which go beyond the visibility of not having light to see it. But most importantly there was the absence of one element which hurt me the most. The number of young people in kathmandu has shrunk and it is painfully apparent.

Not many years ago, I remember my mother taking me to Sindhupalchowk during one of her field visits. out of all the other things one thing that struck me as my mom pointed it out was the diminished population of young women. As women aged 10 and above vere being trafficked... I find no way to put it delicately- There were no young girls left.
My this visit to kathmandu brought back memories of "sindupalchowk"... and let me not explain why.

Yes it is important to travel and see the world. but I guess it is time. It is time to COME BACK HOME... and I wish for your support to begin that delicate movement to urge our young people to return... for we need to begin-

Building industries of our own.
Questioning motives of those in power with knowledge
Shatter the ease at which we perceive our own country.
And if not just commit to come back to live a healthier life with dal bhat instead of chemically boosted Mcdonalds ko khana...

" come back- maybe not today but commit to come back some day"

I am almost dragging my newly wedded husband there... We intend to do restaurants at par with the ones around the world. I guess its not important what you do as long as you what you love and you do it for your country.

I hope I hear from you soon...
My love to all

This group has NO political agenda... only an agenda for change... our own change the way we wish to bring it.

TO JOIN: http://www.facebook.com/group.php?gid=61246768855

Article by: Prakriti

Pink UnderWear Movement!!

noreply@blogger.com (Finomist) — Fri, 13 Feb 2009 00:55:00 +0000

Sri Ram Sena (The Fundamentalist): Are the people who will beat Woman and kick them, for going into the Pub!!And who are they to say, Women are not acceptable to into Pubs??

Don't get surprised on what I wrote, just look at this video from BBC. I was outraged by the way Sri Ram Sena treated the ladies.

After all this episode, ladies said enough is enough, because these RIGHT WING FUNDAMENTALIST group have taken their silence for a granted. Now women they raised their voices and their Underwears, in a cool way of Protest.BLOG.

They have announced, they'll send the Pink Underwear to the Chief of Sri Ram Sena as a way of protest. If you would like to raise your voice against the INJUSTICE towards Women then you may like to send PINK UNDERWEAR to them.

The address to send the package is:
From: The Pink Chaddi Campaign,

To: Pramod Muthalik,
Sri Rama Sene Office
No. 11, Behind new bus stand,
Gokhul road,
Lakshmi park,
Hubli - Karnataka

580020

facebook group: http://www.facebook.com/group.php?gid=49641698651&ref=mf

With this Blog, I would Like to show my solidarity towards this Movement, let no voice of woman be suppressed, let no right of woman be snatched, ALL THE WOMAN OF THE WORLD UNITE....we guys have your Back :-)

एक करोडको गाडी !!

noreply@blogger.com (Finomist) — Thu, 12 Feb 2009 00:05:00 +0000

पत्र-पत्रीकामा मैले पढे हाम्रो प्रधानमन्त्रिको लागि जापानबाट १ करोडको गाडी आउँदै छ रे! अहिले त्यो गाडी , कोलकातामा अेइपुगेको छ रे। यो कुरा सुनेर मनमा चसक चिसो पस्यो, अरे एत्रो बिद्रोह, बलिदन गरेर अको पार्टीको नेता पनि सुबिध भोगी , लौ बाबा जुन जोगी आए पनि कानै चिरेका जस्तो लाग्यो।

तर मिडिया पनि गजब्को हुन्छन बन्या, कसरी सुइको पाको होला, गाडी आउँदै छ भनेर। जे होश, जनताले पत्रीका पढे, अनी आफ्नै पार्टीका कार्यकरताले पनि बिरोधको भाषा प्रयोग गर्न लागे।

अनी त हतन-पत , उनी बोले, त्यो गाडी म चाडदै चडदिन। मैले मगाको होइन पूर्व प्रधानमन्त्री गिरिज प्रसादको पालामा मगाको रे। खै कुरा ठीक हो कि बेठिक, अज्कल विश्वाश गर्नै गाह्रो छ, यो नेताहरुलाई।

तर गाडी चढदिन भनुभो, ठिकै हो। ल जे होश, आफ्नो कुर्सीलाई देशी बिदेशी षड्यन्त्रकरीहरु बाट बाचाउनुस्, अनी देश बिकास गरने , नयाँ नयाँ बिकास योजन लेरौनुस् र कुरालाई काममा पनी पारीनत गर्नुस्।

मेरो शुभकामना।।।

जय वीर पुर्खाहरु

noreply@blogger.com (Finomist) — Sun, 11 Jan 2009 00:43:00 +0000

श्रव्यद्रिश्य आँफै बोल्छ!!

Shock Therapy for NEPAL

noreply@blogger.com (Finomist) — Wed, 31 Dec 2008 02:11:00 +0000

Shock Therapy in Economics, is a reform tool that is used to move from Centrally Controlled Economy to Market Control Economy. In layman term, it means moving away from Socialist Economy to Free Market Economy. (Economic Liberalization).

In Shock Therapy, the reforms are done suddenly and not gradually. In order to destroy the OLD system in ONE BLOW, and to rebuilt from there on. This method has been successfully used in countries like Chile, Bolivia and Poland and Unsuccessfully tried by Russia.

Nepal, My country is a New Republic in World's Map. The King just abdicated from the throne and gave his power to the people. Still people are not satisfied and they feel repressed and frustrated, because their daily life hasn't been changed. I see only the HEAD OF THE STATE is CHANGED, but system remained the same, the way government functions, the way communication flows, the law and order is same,the chain of command is the same. If we have dream of NEW NEPAL then we need to CHANGE THE SYSTEM from the GRASS ROOT LEVEL.

My Solution to improve this frustration is SHOCK THERAPY in every sector not just economical.

1. Law and Order: people should trust the LAW, nobody should be above the SYSTEM. Our Finance minister talked about GIANT LEAP in Economic Development, but it amuses me, how can he gain confident of Investors, how can he assure their money is safe in NEPAL. STRONG LAW is what we NEED now!! If LAW is strong, I am sure these YOUTH Wings will vanish automatically.

2. Economy: Free Market with minimal government intervention.

3. Bureaucracy: We should have special SCHOOL for our Bureaucrats. (Lesson from India: their IAS officer).

4. Cultural/Social: Nepali Priest should be head of NEPALI Temple, transparency in its account book. Also Abolishing: ENTRY TO HINDUS only sign from many temples. Cutting down unnecessary holidays!!! and so on...(SHOCK THERAPY)

5. National Security: I better not comment here, highly sensitive issue. But lets restrict that DAMN BORDER!!

6. Education: do I need to say more??? we need to know how to stop this exploitation of education!!

Final request: Federalism with self-determination will lead our nation to Balkanization!!![disintrigation]
Let's not forget what happened to SIKKIM!!

Namaste: Comparing USA vs Nepal

noreply@blogger.com (Finomist) — Tue, 16 Dec 2008 16:12:00 +0000

In our culture we greet each others with Namaste to show respect. Even though I was born and raised in the same culture, I practically had no idea of its literal meaning, until I saw this video.

NAMASTE : which means "I bow to the common spiritual divinity in you!!"

Sarah, a middle class Californian teenage girl traveled to Nepal in Spring of 2008 with documentary team to film, "Human Right Victim Searching for Justice." In this journey she happened to travel through my Country Nepal and meet my fellow countrymen.

So here comes the video made by Sarah which has captured simple yet intrinsic difference between Developed Nation like USA and Developing nation like Nepal. Watch this video and tell me what she learned from her travel to Nepal.

I personally feel she saw the world with her own eyes, away from the Shadow and Curtain of Media!!

फोटोकोपी भिडियो / मनोज गजुरेल

noreply@blogger.com (Finomist) — Mon, 01 Dec 2008 06:01:00 +0000

मनोज गजुरेलको फोटोकोपी हेरे पछी मलाई अरे वा! नेपाल सचिकै एस्तो हुन सक्छ भनेर खुशी लाग्यो ।। कल्पनाको दुनियाँमा दुबुल्की मार्न मजा औछ नै :-)

यो भिडियोमा जस्तै, हामी कामना गरौ, हामी हाम्रो नेपाललाई एक दिन देखन पौ।।

नेता, जनता हामी सबैलाई सुबुद्धी अह्वोस। :-)

मनोज गजुरेलको फोटोकोपी

noreply@blogger.com (Finomist) — Tue, 25 Nov 2008 14:57:00 +0000

नमस्कार, आज २०७५ साल असोज २२ गते आइतबार । नेपालमा गणतन्त्र स्थापना भएको आज ठीक दस वर्ष पुगेको छ । त्यतिखेर मानिसले कल्पना नै गरेका थिएनन् कि केवल दस वर्षमा नेपालमा यति धेरै विकास होला भनेर । पूर्व काँकडभिट्टादेखि पश्चिम धनगढीसम्म साढे चार घन्टामा पुगिने बुलेट रेल सेवा 'एकता एक्सप्रेस'को सञ्चालन होस् वा दार्चुलादेखि ताप्लेजुङ जोड्ने पहाडी हाइवेको स्थापना होस्, दुवैको निर्माणबाट केवल दस वर्षमा नेपालमा चमत्कार भएको छ । ल्हासाबाट खासा हुँदै काठमाडौंसम्म बिछ्याइएको पेट्रोल पाइपको कुरो होस् वा रोल्पामा खुलेको संसारकै सबैभन्दा ठूलो जडीबुटी उद्योग होस्, दस वर्षपहिले मान्छेले देखेका यी सबै सपना अहिले पूरा भएका छन् ।

यी सबै सपनालाई पूरा गराउने देशका सबै राजनैतिक दल, नागरिक समाज र प्रतिबद्ध नागरिकलाई अहिले विश्वका देशले बधाईका सन्देशहरू ओइर्‍याइरहेका छन् । अरू त अरू, अहिले यो कार्यक्रम 'नेपाल-निर्देश' काठमाडौंस्थित नेपाल टेलिभिजनको १२५ तले भवनको तीसौं तलाबाट सञ्चालन गरिहेका छौं । अब हामी यस विषयमा कुरा गर्दैछौं, दस वर्षदेखि निरन्तर रूपमा नेपालको प्रधानमन्त्रित्व सम्हालेका नेपालका प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल 'प्रचण्ड'सँग ।

अजयकुमार- आरामै हुनुहुन्छ ?
प्रचण्ड- राजनैतिक रूपमा आराम गरेर बसेको भए अहिले जुन विकास देख्दै हुनुहुन्छ, त्यो दस वर्षमा सम्भव नै हुँदैनथ्यो भन्ने मेरो ठम्याइ हो ।

अजयकुमार- दस वर्षअघि नेपाली राजनैतिक पार्टीका नेताहरू विदेशी राजदूतहरूलाई भेट्न निवेदन हाल्ने गर्दथे । तर, आज दस वर्षपछि विदेशी राजदूतहरूले नेपाली नेतालाई भेट्न पाऊ भनेर निवेदन हाल्ने गरेका छन् । यो परिवर्तनलाई कसरी हेर्नुभएको छ ?
प्रचण्ड- कुरो के हो भने त्यतिखेर हामी सबैका कमीकमजोरी थिए । हामी सबैको विवेकमा खिया लागेको स्थिति हो । समग्र देशको भन्दा पनि व्यक्ति, पार्टी र गुटको हितलाई मात्रै अगाडि ल्यायौं । तर, विस्तारै हामीमा एकता, सहकार्य र सहमतिको जुन वातावरण बन्यो, त्यसले देश, जनतालाई यो अवस्थासम्म पुर्‍यायो भन्ने हाम्रो ठम्याइ छ ।

अजयकुमार- हिजो तपाईंसँग अमेरिकी राजदूतले भेटेछन्, के कुरा भयो तपाईंहरूबीच ?
प्रचण्ड- मने, अमेरिकामा गत सेप्टेम्बरमा जुन समुद्रीआँधी आयो, त्यसले त्यहाँको अर्थतन्त्रलाई नराम्रो धक्का लाग्न पुग्यो । नोभेम्बरमा फेरि आतंककारी हमलाका कारण अमेरिकामा भोकमरी सुरु भयो, यस्तो विपत्तिमा नेपालले पनि अमेरिकालाई सहयोग गर्नुपर्‍यो भन्ने कुरा राजदूतले राखे । हामीले पनि मानवीयताका आधारमा अमेरिकालाई नेपाल सरकारका तर्फबाट एक करोड डलर सहयोग दिने वचनबद्धता प्रकट गरिसकेका छौं ।

अजयकुमार- हाम्रो इतिहास हेर्दा, हाम्रो देश दाता राष्ट्रहरूबाट ऋण लिएर चल्ने मुलुक, केवल दस वर्षमा नै विश्वका ठूला देशहरूलाई अनुदान दिन सक्ने बनेको छ । कस्तो लाग्छ तपाइंलाई ?
प्रचण्ड- यो केवल हाम्रो कारणले भन्दा पनि सम्पूर्ण राजनैतिक पार्टीहरू, नागरिक समाज र आमजनताको सहकार्यको प्रतिफल हो । यो देख्दा निश्चित रूपमा खुसी नहुने कुरै छैन भन्ने हाम्रो ठम्याइ हो । अझ चीनमा आएको बाढीबाट पीडितलाई पाँच करोड डलर अनुदान दिने नेपाल सरकारको हिजोको निर्णयले नेपाल र नेपालीलेको महानता झल्किएको छ भन्ने मलाई लाग्छ ।

अजयकुमार- प्रधानमन्त्रीज्यू, त्यति धेरै सहयोग गर्न सक्नेगरी नेपालले स्रोतचाहिँ कसरी, कहाँबाट जुटाउन सक्यो ? बताइदिनोस् न ।
प्रचण्ड- हामीले प्रष्ट भनेको छौं, हामीकहाँ भ्रष्टाचार छैन, त्यसकारण राजस्वले नै राज्यका दैनिक खर्च चल्ने गरेको छ । उता कर्णालीको बिजुली तिब्बत, चीन, मंगोलिया, उज्वेकिस्तान र रसियामा बेचेर डरल भित्र्याएका छौं । रोल्पा र हुम्लामा सबैभन्दा ठूलो जडीबुटी उद्योग खोलेर वाषिर्क ५० करोडको त औषधि निर्यात गर्दै आएका छौं । गत वर्ष मात्रै २० लाख पर्यटक नेपाल भित्रिएको रिपोर्ट त तपाईंले पनि हेरिसक्नुभएको छ । छुर्पी, चिया, यार्सागुम्बा, मणिमाणिक्य आदिको व्यापारले पनि हामी अहिले एसियाकै सबैभन्दा बढी आयस्रोत भएको मुलुकको रूपमा स्थापित भएका छौं ।

अजयकुमार- सरकारले जुन मेचीदेखि महाकालीसम्म बुलेट रेल सेवा सुरु गर्‍यो नि, यसका बारेमा बताइदिनोस् न ?
प्रचण्ड- काँकडभिट्टादेखि कैलालीसम्म केवल तीन घन्टामा पुर्‍याउने यो रेल सेवा पेट्रोलबिनै हाम्रै त्रिशुलीको बिजुलीले चल्नेगर्छ । संसारमा पेट्रोलको जति भाउ बढे पनि तराईका जनताको एकताको प्रतीक एकता एक्सप्रेस रेल सेवालाई कुनै फरक पर्दैन ।

अजयकुमार- एउटा आरोप छ, यो रेल सेवाले जनतालाई भन्दा ज्यादा नेपाल-भारत सिमानामा क्रियाशील चोर, डाँका, तस्कर र कालोबजारीलाई बढी फाइदा पुगेको छ रे नि ?
प्रचण्ड- त्यो सरासर अफवाह हो किनभने नेपाल-भारत सिमानामा दुवै देशका प्रहरीहरू यति क्रियाशील छन् नि, गैरकानुनी रूपमा कोही पनि आवातजावत गर्न सक्दैन । त्यसमा पनि मेचीदेखि कालीसम्म नै नेपाल-भारत सीमाको दशगजा क्षेत्रमा १५ सय किलोमिटरको २० फुटे सेक्युरिटी वाल निर्माण भएको छ । त्यसमा करेन्ट जडान गरिएको छ । र, चौबीसै घन्टा स्याटलाइटले कन्ट्रोल र नेपाली सीमा सुरक्षा बलले निरीक्षण गरिरहेकाले नेपाल- भारतबीचको सम्बन्ध यति लामो समयसम्म सुमधुर रहन सकेको हो भन्ने मलाई लाग्छ ।

अजयकुमार- गत साता एउटा सनसनीपूर्ण समाचार आयो, एकजना मानिसले तपाइंलाई कालो झन्डा देखायो रे, हो ?
प्रचण्ड- हामी पनि अचम्मित भएका छौं कि यो दस वर्षबीचमा हिंसाको एउटा सानो रूप पनि देशमा देखिएन । तर, यो कालो झन्डा देखाउने घटनाले हामी चिन्तित भएका छौं । कतै हामीले जनताको आशा र अपेक्षामाथि कुठाराघात गरेकाले पो यो डरलाग्दो घटना भयो कि भन्ने लागेको थियो ।

अजयकुमार- किन देखाएका रहेछन् त कालो झन्डा ?
प्रचण्ड- आफ्नो अर्बौंको सम्पत्ति राज्यलाई दान दिने उनको इच्छा रहेछ । तर, राज्यको यो नियम छ कि जनताको सम्पत्ति राज्यले कुनै पनि सर्तमा लिनुहुन्न भनेपछि उनले राज्यलाई सहयोग गर्न पाउनुपर्छ भन्ने मागका साथ कालो झन्डा देखाएका रहेछन् ।

अजयकुमार- अचम्मको परिवर्तन हगि ? उहिले जनता कर तिर्न भनेपछि मरेजस्तो हुन्थे, आज राज्यलाई आफ्नो सम्पत्ति दान दिने हैसियतमा पुगे । कस्तो लाग्छ, केवल दस वर्षमा नै यस्तो संस्कारको विकास भएको छ ?
प्रचण्ड- मने, एक्काईसौं शताब्दीको लोकतान्त्रिक संस्कृति भनेकै यही हो जस्तो लाग्छ ।

अजयकुमार- तपाईं दस वर्षअगाडि एउटा शब्द खुब प्रयोग गर्नुहुन्थ्यो, चमत्कार । आखिर चमत्कार गरेरै देखाइदिनुभयो । समुद्र नै नभएको देश नेपालमा पानी जहाज पनि ल्याइदिनुभयो, कसरी ?
प्रचण्ड- बंगलादेशको फूलबारी नाकाबाट हामीले भारतसँग कुरा राख्यौं कि सप्तकोसीसम्म जोड्ने ठूलो नहर बनाउनुपर्‍यो भनेर । त्यसपछि पश्चिम बंगाल, बिहार हुँदै पानीजहाज चल्न सक्ने नहर सप्तकोसीसम्म जोड्यौं । सप्तकोसीबाट उत्तरतिर पानीजहाज धनकुटाको मूल घाटसम्म लगेर नेपाल र नेपालीले चमत्कार गरेकोमा अहिले सारा विश्व पनि अचम्मित भएको छ ।

अजयकुमार- नेपाल सरकारले अमेरिकन र युरोपियनलाई भिसा बन्द गर्‍यो भन्ने समाचार आएको छ नि ?
प्रचण्ड- बन्द भन्दा पनि व्यवस्थित बनाउन खोजेको हो । यसअघि नै दुई लाखजति अमेरिकीहरू नेपालमा लुकीछिपी काम गर्दै गरेका थिए । टुरिस्ट भिसामा आएर यतै लुकीछिपी काम गर्ने युरोपियनको संख्या पनि लाखौं रहेको स्थिति छ । त्यसैले हामी केही कडाइ मात्र गरेको हौं ।

अजयकुमार- त्यसको मतलब विदेशीलाई नेपालमा कामदार भिसा अब सदाका लागि बन्द गरेको हो त ?
प्रचण्ड- हैन, हिजै मात्र डोमेस्टिक हेल्परको रूपमा नेपाल आउने पाँच हजार अरेबियन महिलाका भिसा हामीले इस्यु गरिसकेका छौं । जुम्लाको अन्तर्राष्ट्रिय मिनेरल उद्योगका लागि दस हजार जर्मन मजदुरहरू यसै साता नेपाल आउँदै छन्। मुस्ताङमा निर्माणाधीन नेपाली डिजिनेल्यान्डमा काम गर्ने ५० हजार निर्माण मजदुर आगामी फेब्रुअरीसम्ममा नेपाल भित्रिइसक्नेछन् ।

अजयकुमार- प्रकृतिप्रेमीहरूको आरोप छ कि सरकार काठमाडौंमा बनाएका ८०,१००,१५० तले भवनहरूले काठमाडौंका डाँडाकाँडालाई छेके । यसले प्रकृतिमाथि अन्याय भयो रे, सरकारले के सोचेको छ यस विषयमा ?
प्रचण्ड- मने, विकासलाई त कसैले चाहेर पनि छेक्न सक्दैन । योभन्दा बढी भवनहरू काठमाडौंमा नबनून् भन्ने जनताको मागलाई ध्यानमा राखेरै हामी नेपालको शीतकालीन राजधानी विराटनगर, गृष्मकालीन राजधानी हुम्ला, शरदकालीन कैलाली र शिशिरकालीन राजधानी ताप्लेजुङलाई बनाएका हौं ।

अजयकुमार- भनेर भन्ने र अन्तर्वार्ता लिने र दिने दिन कहिले आउला ????

Source: Photocopy by Manoj Gajurel ( also received as a Forward email)

Economical Arm Twisting

noreply@blogger.com (Finomist) — Tue, 18 Nov 2008 13:49:00 +0000

In one of my Macroeconomics class we were doing a case study on Asian Financial Crisis of 1997/98. Then Suddenly following saying of Dr. Mhatir Muhammad(Ex-PM Malaysia) came up, which I think is very relevant to the present context of my country, Nepal.

He was saying how these days conventional way of Invasion to other nation is futile.

To do this one country has to follow following points..

1. Create Unrest in that Country.
2. Make that country poor/Economical dependent.
3. Make them ask for Help.
4. Influence them and RULE them.

His lines sent chill in my spine!!

I have always believed, Economics and Politics goes hand in hand, they are like sides of the same coin!! Some time I wonder, why are our politicians can't stand up for themselves against Malign Foreign Diplomats?? And The Answer comes to me...if we don't listen to them, how could our Economy Run :-)...

Catch 22 ain't it??

Facebook friend with Finance Minister

noreply@blogger.com (Finomist) — Thu, 13 Nov 2008 16:29:00 +0000

"Winners don't do different things, they just do things differently."

When I saw Facebook profile of Dr. Baburam Bhattarai, I thought noway how can Finance Minister of Nepal can have time for Facebook and make friends here. I thought somebody must have played a prank by creating a fake Facebook profile. Well I was proved wrong when I heard the news from Kantipur TV, that Finance Minister is indeed active in Facebook. What I do next? I add him in my Facebook profile, and there we go we are now Facebook friend.

I really like the idea of him joining Facebook, this is a very bold and positive step, as he's ready to take guns and roses from the people. In doing so he can constantly be in touch with the Youth, also to the expatriates, both of whom can be of great source of Capital(be it economical or intellectual) for now and in future. Also "He can listen to the people, and we can talk to him.", In a similar way we like to communicate with ourselves, thanks to social networking site[Facebook].

Then Senator now President(Elected) Barack Obama also has his Facebook profile. I believe in doing this he has motivated and influenced many Youth(by listening to them, by being one of them), the major force behind his election campaign and finally his victory."Everybody likes their voice to be heard."

I wish my dear Finance Minister all the best, hope he brings wonders in our country by doing a good deed. Like he said "We need a GIANT LEAP in our Economy, for the advancement of our country."

if you want to add him in Facebook: http://www.facebook.com/profile.php?id=1381880977&ref=ts